theodoretus.historia-religiosa-philotheus 13
Μακεδόνιον δὲ , τὸν ἐπίκλην Κριθοφάγον ʽἡ γὰρ τοιάδε τροφὴ ταύτην αὐτῷ τὴν ἐπωνυμίαν ἐπέθηκεν̓ ἴσασι μὲν ἅπαντες , Φοίνικές τε , καὶ Σύροι , καὶ Κίλικες : ἴσασι δὲ καὶ οἱ τούτων ὅμοροί τε καὶ γείτονες : οἱ μὲν αὐτόπται τῶν τοῦ ἀνδρὸς θαυμάτων γενόμενοι , οἱ δὲ τῆς φήμης ᾀδούσης ταῦτα καὶ θρυλλούσης ἀκούσαντες . Οὐ μὴν ἄπαντες ἴσασιν ἅπαντα , ἀλλ̓ οἱ μὲν τοῦτο , οἱ δὲ ἐκεῖνο μεμαθηκότες , ὃ γινώσκουσιν εἰκότως μόνον θαυμάζουσιν . Ἐγὼ δὲ , τὰ κατὰ τὴν θείαν ἐμοὶ κεφαλὴν τῶν πολλῶν ἀκριβέστερον ἐπιστάμενος ʽπολλὰ γάρ μοι παῤ αὐτὸν ἰέναι καὶ θαυμάζειν προέτρεπἐ . διηγήσομαι ὡς ἃν ἕκαστα δύνωμαι . Ταύτην δὲ αὐτῷ τὴν τάξιν τετήρηκα , καὶ μετὰ πολλοὺς αὐτοῦ τὸ διήγημα τέθεικα , οὐκ ἐπειδὴ δεύτερος τῶν ἄλλων τὴν ἀρετὴν ʽτοῖς γὰρ ἄκροις καὶ πρώτοις ἐφάμιλλος ἦν̓ . ἁλλ̓ ὅτι χρόνον βεβιωκὼς ὅτι μάλιστα πλεῖστον , μετ̓ ἐκείνους ὧς ἐμνήσθην τοῦ βίου τὸ πέρας ἐδέξατο . Οὗτος τοίνυν παλαίστραν ἔσχε , καὶ στάδιον , τ̔??ʼς τῶν ὀρῶν κορυφὰς , οὐκ ἐφ̓ ἑνὸς ἱδρυμένος χωρίου . ἀλλὰ νῦν μὲν τούτῳ ἐνδιαιτώμενος , νῦν δὲ εἰς ἐκεῖνο μεταβαίνων . Ἐποίει δὲ τοῦτο , οὐ τὰ χωρία δυσχεραίνων , ἀλλὰ τῶν ὡς αὐτὸν συνιόντων καὶ πάντοθεν συνθεόντων ἀποδιδράσκων τὰ πλήθη . Πέντε δὲ καὶ τετταράκοντα ἔτη τοῦτον διάγων διετέλεσε τὸν τρόπον , οὐ σκηνῇ χρώμενος , οὐ καλύβῃ , ἀλλ̓ ἐν ὀρύγματι βαθεῖ τὴν στάσιν ποιούμενος , ὅθεν καὶ Γουβᾶν αὐτόν τινες ἐπωνόμαζον : ἀπὸ δὲ τῆς Σύρας γλώττης εἰς τὴν Ἑλλάδα τοῦτο μεταφερόμενον λάκκον σημαίνει τὸ ὄνομα . Μετὰ δὲ τοῦτον τὸν χρόνον πρεσβύτης γενόμενος , εἶξε τοῖς ἱκετεύουσι , καὶ καλύβην ἐπήξατο . Ὕστερον δὲ τῶν γνωρίμων ἀντιβολούντων , καὶ οἰκιδίοις , οὐκ οἰκείοις , ἀλλ̓ ἀλλοτρίοις ἐχρήσατο . Πέντε δὲ καὶ εἴκοσι διατετέλεκεν ἔτη τῇ καλύβῃ καὶ τοῖς οἰκιδίοις ἐνδιαιτώμενος : ὡς συνάγεσθαι λοιπὸν ἑβδομήκοντα ἔτη τῶν ἀγώνων τὸν χρόνον . Τροφῇ δὲ ἐκέχρητο , οὐκ ἄρτῳ , οὐδὲ ὀσπρίοις , ἀλλὰ κριθαῖς πτισσομέναις , καὶ μόνῳ ὕδατι δευομέναις . Καὶ ταύτην αὐτῷ τὴν τροφὴν ἡ μήτηρ ἡ ἐμὴ , γενομένη συνήθης , ἐπὶ πλεῖστον ἐχορήγησε χρόνον . Καί ποτε πρὸς αὐτὴν ἀῤῥωστοῦσαν ἀφικόμενος , μαθὼν ὡς οὐ πείθεται τροφῆς καταλλήλου τῇ νόσῳ μεταλαβεῖν ʽτὸν ἀσκητικὸν γὰρ λοιπὸν καὶ αὐτὴ ἠσπάζετο βίον̓ , εἶξαι παρῄνει τοῖς ἰατροῖς , καὶ φάρμακον νομίσαι τὴν τοιαύτην τροφήν : οὐδὲ γὰρ τρυφῆς χάριν , ἀλλὰ χρείας προσφέρεται : Καὶ γὰρ ἐγὼ , ἔφη , τετταράκοντα ἔτη ταῖς κριθαῖς , ὡς οἶσθα , χρησάμενος μόναις , ἀσθενείας μοι : τῇ προτεραίᾳ γενομένης τινὸς , τὸν σύνοικον ἐκέλευσα ἅρτον βραχὺν αἰτῆσαί τε καὶ κομίσασθαι . Ἔννοια γάρ τίς μοι γέγονεν , ὡς εἰ τεθναίην , εὐθύνας ὑφέξω τοῦ θανάτου παρὰ τῷ δικαίῳ κριτῇ , ὡς τοὺς ἀγῶνας ἐκφυγὼν , καὶ τῆς δουλείας δραπετεύσας τοὺς πόνους . Δυνατοῦ γὰρ ὄντος τροφῇ βραχείᾳ κωλυθῆναι τὸν θάνατον , καὶ τῷδε τῷ βίῳ προσμεῖναι πονοῦντα καὶ ταλαιπωρούμενον , καὶ τὸν ἐντεῦθεν συνεγείροντα πλοῦτον , τὴν ἐκ λιμοῦ τελευτὴν τῆς ἐν φιλοσοφίᾳ ζωῆς αἱρετωτέραν ὑπέλαβον . Δείματος τοίνυν ἐντεῦθεν ἐμφορηθεὶς , καὶ τοῦ λογισμοῦ τὰς ἀκίδας ἀμβλῦναι θελήσας , αἰτῆσαί τε τὸν ἄρτον ἐκέλευσα , καὶ κομισθέντος μετέλαβον . Καὶ σοὶ τοίνυν παρεγγυῶ , μηκέτι μοι τὰς κριθὰς , ἀλλὰ τὸν ἄρτον παρέχειν . Ἐκ τῆς ἀψευδοῦς τοίνυν ἀκηκόαμεν γλώττης , ὡς τεσσαράκοντα ἔτη τὰς κριθὰς τροφὴν ἐποιήσατο . Τὸ μὲν οὗν ἀσκητικὸν τοῦ ἀνδρὸς καὶ φιλόπονον ἱκανὰ καὶ ταῦτα τεκμηριῶσαι : τὴν δὲ ἀρχαιότητα καὶ ἀπλότητα τῶν ἠθῶν δἰ ἄλλων δηλώσομεν . Ἐπειδὴ γὰρ ὁ μέγας Φλαβιανὸς τὴν μεγάλην τοῦ Θεοῦ ποίμνην ποιμαίνειν ἐτάχθη , τὴν δὲ τοῦ ἀνδρὸς ἔμαθεν ἀρετὴν ʽᾔδετο γὰρ , καὶ ἐν τοῖς ἁπάντων ἐφέρετο στόμασιν̓ , ἄγει μὲν αὐτὸν ἐκ τῆς τοῦ ὄρους κορυφῆς , ὡς γραφῆς κατ̓ αὐτοῦ γενομένης : τῆς δὲ μυστικῆς ἱερουργίας προκειμένης , προσάγει τῷ θυσιαστηρίῳ , καὶ τοῖς ἱερεῦσιν ἐγκαταλέγει . Ὡς δὲ τέλος ἔλαβεν ἡ λειτουργίας , καί τις αὐτῷ τοῦτο μεμήνυκε ʽπάμπαν γὰρ ἠγνόει τὸ γεγονὸσ̓ , τὰ μὲν πρῶτα ἐλοιδορεῖτο καὶ λόγοις ἔβαλλεν ἅπαντας : ὕστερον δὲ τὴν βακτηρίαν λαβὼν ʽεἰώθει γὰρ σκηριπτόμενος διὰ τὸ γῆρας βαδίζειν̓ , ἐδίωκεν αὐτόν τε τὸν ἀρχιερέα , καὶ τοὺς ἄλλους ὅσοι παρῆσαν . Ὑπελάμβανε γὰρ τὴν χειροτονίαν τῆς τοῦ ὅρους αὐτὸν κορυφῆς καὶ τῆς ποθουμένης διαίτης ἀποστερήσειν . Ἀλλὰ τότε μὲν αὐτὸν μόλις τινὲς τῶν συνήθων ἀγανακτοῦντα κατέπαυσαν . Ἐπειδὴ δὲ ὁ τῆς ἑβδομάδος συνεπεράνθη κύκλος , καὶ ἧκε πάλιν τῆς Δεσποτικῆς ἑορτῆς ἡ ἡμέρα , αὗθις αὐτὸν ὁ μέγας Φλαβιανὸς μετεπέμψατο , τῆς πανηγύρεως κοινωνῆσαι σφίσι παρακαλῶν . Ὁ δὲ πρὸς τοὺς ἀφικομένους , Οὐκ ἀπόχρη ὑμῖν , ἔφη , τὰ ἤδη γεγενημένα , ἀλλὰ πάλιν με βούλεσθε προβάλλεσθαι πρεσβύτερον ; Τῶν δὲ λεγόντων , ὡς οὐ δυνατὸν εἴη δὶς τὴν αὐτὴν ἐπιτεθῆναι χειροτονίαν , οὐκ εἶξεν , οὐδὲ ἀφίκετο , ἕως αὐτὸν ὁ χρόνος καὶ οἱ συνήθεις τοῦτο πολλάκις ἐδίδαξαν . Οἴδαμεν οὖν ὡς οὐ πολλοῖς τοῦτο ἀξιάγαστον εἶναι τὸ διήγημα δόξει : τέθεικα δὲ αὐτὸ , ἀξιομνημόνευτον εἶναι νομίζων , ὡς ἱκανὸν τεκμηριῶσαι καὶ διανοίας ἁπλότητα καὶ ψυχῆς καθαρότητα . Τοῖς τοιούτοις γὰρ ὁ Δεσπότης τὴν τῶν οὐρανῶν ὑπέσχετο βασιλείαν : Ἀμὴν γὰρ , ἔφη , λέγω ὑμῖν , ἐὰν μὴ στραφῆτε καὶ γένησθε ὡς τὰ παιδία , οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν . Ἐπειδὴ τοίνυν ἐν κεφαλαίῳ καὶ τὸν τῆς ψυχῆς ἐδείξαμεν χαρακτῆρα , φέρε καὶ τὴν ἀπὸ τῆς ἀρετῆς αὐτοῦ δείξωμεν παῤῥησίαν . Στρατηγός τις κυνηγεσίοις χαίρων θηρεύσων εἰς τὸ ὄρος ἀνῆλθεν : εἵποντο δὲ αὐτῷ καὶ κύνες , καὶ στρατιῶται , καὶ ὅσα εἰς θήραν ἐστὶν ἐπιτήδεια . Ὡς δὲ πόῤῥωθεν εἶδε τὸν ἄνδρα , καὶ παρὰ τῶν συνόντων ἔμαθεν ὅστις εἵη , εὐθὺς ἀπὸ τοῦ ἵππου καταπηδήσας , προσῆλθέ τε καὶ προσεῖπε , καὶ ἤρετο τί ποιῶν ἐνταῦθα διάγει . Ὁ δὲ ἀντήρετο : Σὺ δὲ τί ποιήσων ἐνταῦθα ἀνελήλυθας ; Εἰρηκότος δὲ τοῦ στρατηγοῦ ὅτι θηρεῦσαι : Κἀγὼ , ἔφη , τὸν ἐμὸν θηρεύω Θεὸν , καὶ λαβεῖν ἐφίεμαι , καὶ θεωρῆσαι ποθῶ , καὶ τῆς καλῆς ταύτης οὐκ ἀφέξομαι θήρας . Τούτων ἀκούσας ὁ στρατηγὸς , καὶ θαυμάσας , ὡς εἰκὸς , ἀπελήλυθεν . Ἄλλοτε δὲ , τῆς πόλεως ὑπό τινος πονηροῦ δαίμονος βακχευθείσης , καὶ τῇ μανίᾳ κατὰ τῶν βασιλικῶν χρησαμένης στηλῶν , ἀφίκοντο μὲν οἱ ἄριστοι τῶν στρατηγῶν , πανωλεθρίας ψῆφον κατὰ τῆς πόλεως φέροντες . Καταβὰς δὲ οὗτος ἀπὸ τοῦ ὅρους , ἄμφω κατέσχε κατὰ τὴν ἀγορὰν παριόντας τοὺς στρατηγούς . Οἱ δὲ τίς εἴη μεμαθηκότες , κατεπήδησάν τε ἀπὸ τῶν ἵππων , καὶ χειρῶν ἥπτοντο , καὶ γονάτων , καὶ σωτηρίαν ἐπήγγελλον . Ὁ δὲ φάναι τῷ βασιλεῖ παρηγγύα , ὅτι ἅνθρωπος εἵη , καὶ τὴν αὐτὴν ἔχει φύσιν τοῖς ὑβρικόσι , καὶ τῇ φύσει μετρεῖν τὴν ὀργὴν δέον , ἀμέτρῳ κέχρηται τῷ θυμῷ , καὶ τῶν εἰκόνων εἵνεκα τῶν οἰκείων τὰς θείας εἰκόνας σφαγῇ παραδίδωσι , καὶ ἀντὶ χαλκῶν στηλῶν , σώματα παραπέμπει θανάτῳ . Καὶ ἡμῖν μὲν , ἔφη , τὰς χαλκᾶς ἀναπλάσαι καὶ ἀναμορφῶσαι ῥᾴδιόν τε καὶ εὐπετές : σοὶ δὲ καὶ βασιλεῖ ὄντι ἀδύνατον τὰ κατασφαγέντα σώματα ἐπαναγαγεῖν εἰς ζωήν . Καὶ τί λέγω σώματα ; Οὔτε γὰρ τρίχα μίαν σοι δυνατὸν ἀναπλάσαι , Ταῦτα τῇ Σύρῳ κεχρημένος ἔλεγε γλώττῃ : οἱ δὲ τοῦ ἑρμηνέως εἰς τὴν Ἑλλάδα φωνήν μεταφέροντος , ἐπήκουόν τε καὶ ἔφριττον , καὶ διαπορθμεύειν αὐτὰ ἐπηγγέλλοντο τῷ βασιλεῖ . Ἐγὼ δὲ νομίζω πάντας ἂν ὁμολογῆσαι τῆς τοῦ θείου Πνεύματος εἷναι ταῦτα τὰ ῥήματα χάριτος . Πῶς γὰρ ἂν ἄλλως ταῦτα ἐφθέγξατο ἀνὴρ παιδείας μὲν ἀπάσης ἀμύητος , ἐν ἀγροικίᾳ δὲ τεθραμμένος , ταῖς δὲ τῶν ὀρῶν ἐνδιαιτώμενος κορυφαῖς , ἁπλότητα δὲ πάσαν ἐν τῇ ψυχῇ περιφέρων , καὶ οὐδὲ τοῖς θείοις λογίοις ἐσχολακώς ; Τοιγαροῦν καὶ τὴν πνευματικὴν σοφίαν δηλώσας , καὶ τὴν δικαίῳ πρέπουσαν παῤῥησίαν ʽδίκαιος γὰρ ὡς λέων πέποιθεν̓ : ἐπὶ τὰ θαύματα μεταβήσομαι . Γυνή τις τῶν εὐπόρων τινὸς , ἀδδηφαγίας περιέπεσε πάθει : καὶ οἱ μὲν δαίμονος ἐκάλουν τὸ πάθος ἐνέργειαν , οἱ δὲ σώματος ἀῤῥωστίαν ἐνόμιζον . Εἴτε δὲ τοῦτο , εἴτε ἐκεῖνο ἦν , τοιόνδε ἦν : τριάκοντα αὐτὴν ἔλεγον τῆς ἡμέρας ὄρνεις ἐσθίουσαν , μὴ σβεννύναι τὴν ἔφεσιν , ἀλλ̓ ἔτι ἑτέρων ὀρέγεσθαι . Οὕτω τοίνυν εἰς αὐτὴν τῆς οὐσίας δαπανωμένης , οἰκτείραντες οἱ προσήκοντες , τὸν θεῖον ἐκεῖνον ἱκέτευον ἄνθρωπον . Ὁ δὲ ἀφίκετο μὲν καὶ προσηύξατο , καὶ ὕδατι τὴν δεξιὰν ἐπιθεὶς , καὶ τὴν σωτήριον ἐντυπώσας σφραγῖδα , καὶ πιεῖν κελεύσας , τὸ πάθος ἰάσατο : καὶ οὕτω σφόδρα ἤμβλυνε τὴν τῆς ὀρέξεως ἀμετρίαν , ὡς εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον βραχύ τι μόριον ὄρνιθος καθ̓ ἑκάστην ἡμέραν τὴν τῆς τροφῆς αὐτῇ χρείαν πληροῦν . Τοῦτο μὲν τὸ πάθος τοιαύτην θεραπείαν ἐδέξατο . Κόρης δέ τινος ἔτι θαλαμευομένης , καὶ πονηροῦ δαίμονος ἐξαπιναίως δεξαμένης ἐνέργειαν , ἔδραμεν ὁ πατὴρ πρὸς τὸν θεῖον ἅνθρωπον , ἀντιβολῶν καὶ ποτνιώμενος , καὶ τυχεῖν ἰάσεως παρακαλῶν τὸ θυγάτριον . Ὁ δὲ προσευξάμενος ἐκέλευσεν ἀπαλλαγῆναι παραυτίκα τῆς κόρης τὸν δαίμονα . Ὁ δὲ ἔφασκε , μὴ ἑκὼν ὑπεισδύναι , ἀλλὰ μαγγανείᾳ βιασθῆναι γοητευτικῇ : ἔλεγε δὲ καὶ τὴν τοῦ βιασαμένου προσηγορίαν . καὶ ἔρωτα εἷναι τὴν τῆς γοητείας αἰτίαν . Ἀλλὰ τούτων ἀκούσας , οὐκ ἤνεγκεν ὁ πατὴρ τὴν τοῦ θυμοῦ προσβολὴν , οὐδὲ τὴν τῆς παιδὸς θεραπείαν ἀνέμεινεν : ἀλλὰ τὸν τῶν μειζόνων ἀρχόντων καταλαβὼν ἄρχοντα , τῶν πλειόνων ἐθνῶν προστατεύοντα , γράφεται τὸν ἄνθρωπον , καὶ διηγεῖται τὸ δρᾶμα . Ὁ δὲ ἀγώγιμος γεγονὼς ἠρνεῖτο , καὶ συκοφαντίαν ὠνόμαζε τὴν γραφήν . Ὁ δὲ μάρτυρα ἐκάλει οὐχ ἕτερον , ἀλλὰ τὸν τῇ γοητείᾳ διακονήσαντα δαίμονα , καὶ τὸν δικαστὴν ἱκέτευε , παρὰ τὸν θεῖον ἐκεῖνον δραμεῖν , καὶ τὴν τοῦ δαίμονος δέξασθαι μαρτυρίαν . Τοῦ δὲ λέγοντος , οὐκ ἔννομον εἶναι , οὐδὲ μὴν ὅσιον , ἐν ἀσκητικῷ χωρίῳ γενέσθαι τὴν βάσανον , ἄξειν εἰς τὸ δικαστήριον ὁ τῆς κόρης πατὴρ τὸν θεῖον ὑπέσχετο Μακεδόνιον : καὶ δραμὼν ἔπεισέ τε καὶ ἤγαγεν . Ἔξωθεν δὲ τοῦ ἀρχείου καθίσας ὁ δικαστὴς , οὐχὶ δικαστὴς ἐγένετο , ἀλλὰ θεατής : τὰ δικαστῶν γὰρ ὁ μέγας Μακεδόνιος ἔδρα , τῇ ἐνοικούσῃ δυνάμει χρώμενος , καὶ τῷ δαίμονι παρακελευόμενος , τὸ μὲν σύνηθες ψεῦδος ἐᾷν , σὺν ἀληθείᾳ δὲ πᾶσαν τοῦ δράματος διηγεῖσθαι τὴν τραγῳδίαν . Ὁ δὲ ὑπὸ τῆς μεγίστης ἀνάγκης ὠθούμενος , καὶ τὸν ἄνδρα ὑπεδείκνυ τὸν ταῖς γοητευτικαῖς ᾠδαῖς βιασάμενον , καὶ τὴν παιδίσκην , δἰ ἧς ὁ κυκεὼν ἐκεῖνος προσηνέχθη τῇ κόρῃ : ὡς δὲ καὶ ἕτερα λέγειν ἠπείγετο , ἃ ὑπ’ ἅλλων τινῶν βιασθεὶς ἐδεδράκει , τοῦ μὲν ἐμπρήσας τὴν οἰκίαν , τοῦ δὲ τὰ κτήνη διαφθείρας , τοῦ δὲ ἄλλο τι λυμηνάμενος , σιγὴν ἄγειν ἐκέλευσεν ὁ τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπος , καὶ παραυτίκα πόῤῥω που καὶ τῆς κόρης καὶ τοῦ ἄστεος γίνεσθαι . Ὁ δὲ , ὡς Δεσποτικῷ πειθόμενος νόμῳ , τὸ κελευσθὲν ἐποίει , καὶ εὐθὺς ἐδραπέτευεν . Οὕτω δὲ ταύτην ὁ θεῖος ἐκεῖνος ἅνθρωπος τῆς μανίας ἐλευθερώσας , καὶ τὸν δείλαιον ἐκεῖνον ἐξήρπασε τῆς γραφῆς , καὶ τοῦ δικαστοῦ τ̔??ʼ θανατηφόρον ἐκώλυσε ψῆφον , οὐχ ὅσιον εἷναι φήσας τοῖς δἰ αὐτοῦ γενομένοις ἐλέγχοις ἐπιτεθῆναι σφαγὴν , ἀλλὰ μᾶλλον τὴν διὰ μετανοίας αὐτῷ σωτηρίαν χορηγηθῆναι . Ἀπόχρη μὲν οὖν καὶ ταῦτα τῆς παρασχεθείσης αὐτῷ θείας δυνάμεως δεῖξαι περιουσίαν . Ἐγὼ δὲ ὅμως καὶ ἕτερα διηγήσομαι . Τῶν εὐπατριδῶν τις γυνὴ , καὶ λίαν εὐπορωτάτων ʽἌστριον δὲ αὐτὴν προσηγόρευον̓ , ἔξω μὲν τῶν φρενῶν ἐγεγόνει , ἐπεγίνωσκε δὲ τῶν οἰκείων οὐδένα , σιτίων δὲ ἢ ποτῶν μεταλαβεῖν οὐκ ἠνέσχετο : παραπαίουσα δὲ ἐπιπλεῖστον διετέλεσε χρόνον , καὶ τοῦτο οἱ μὲν ἅλλοι δαίμονος ἐκάλουν ἐνέργειαν , οἱ δὲ ἰατροὶ τοῦ ἐγκεφάλου προσηγόρευον νόσημα . Πάσης τοίνυν δαπανηθείσης τῆς τέχνης , καὶ μηδεμιᾶς ἐκεῖθεν ἐπικουρίας προσγενομένης , ὁ ταύτης ἀνὴρ ʽΑὐοδιανὸς δὲ οὗτος ἦν̓ , ἀνὴρ τῶν ἐν τέλει καὶ ἀξιώματι , παρὰ τὴν θείαν ἐκείνην δραμὼν κεφαλὴν , καὶ τῆς ὁμοζύγου διηγεῖτο τὸ πάθος , καὶ τυχεῖν τῆς θεραπείας ἱκέτευεν . Εἶξεν ὁ θεσπέσιος ἄνθρωπος , καὶ τὴν οἰκίαν κατέλαβε , καὶ σπουδαίαν τῷ Θεῷ τὴν ἱκεσίαν προσήνεγκε . Τὴν δὲ προσευχὴν συμπεράνας , καὶ ὕδωρ κομισθῆναι κελεύσας , καὶ τὴν σωτήριον ἐντυπώσας σφραγῖδα , πιεῖν αὐτῇ παρηγγύησε . Τῶν δὲ ἰατρῶν ἀπαγορευόντων , ὡς τῇ ψυχροποσίᾳ αὔξησιν δεχομένου τοῦ πάθους , πᾶσαν ἐκείνων τὴν συμμορίαν ὁ ἀνὴρ ἀπωσάμενος , τῇ γυναικὶ τὸ πόμα προσέφερεν . Ἡ δὲ ἔπινέ τε ἅμα , καὶ εἰς ἑαυτὴν ἐπανῄει καὶ φρενήρης ἐγίνετο : καὶ πάμπαν ἀπαλλαττομένη τοῦ πάθους , τὸν θεῖον ἐπεγίνωσκεν ἅνδρα , καὶ τὴν δεξιὰν λαβεῖν ἱκέτευε , καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς ἐπετίθει , καὶ τῷ στόματι προσέφερε : καὶ εἰς τὸν ἔπειτα διέμεινε χρόνον φρεσὶν ἐῤῥωμέναις χρωμένη . Ἡνίκα δὲ τὴν ὄρειον πολιτείαν ἠσπάζετο , ποιμήν τις μαστεύων ἁλώμενα πρόβατα , εἰς ἐκεῖνο τὸ χωρίον ἀφίκετο , ἔνθα ὁ τοῦ Θεοῦ ἅνθρωπος ἦν . Νὺξ δὲ ἦν βαθεῖα , καὶ νιφετὸς κατῄει πολὺς , καὶ εἶδεν , ὡς ἔφησε , πυρὰν περὶ αὐτὸν ἁπτομένην , καὶ δύο τινὰς λευχειμονοῦντας , ὕλην τῷ πυρὶ χορηγοῦντας . Τὴν γὰρ προθυμίαν εἰσφέρων , τῆς θείας ἐπικουρίας ἀπήλαυε . Καὶ προφητικοῦ δὲ μετειλήφει χαρίσματος . Καί ποτε πρὸς αὐτὸν ἀφικόμενος στρατηγὸς , εὐσεβείᾳ λαμπρυνόμενος ʽτίς δὲ ἀγνοεῖ Λουπικίνου τὴν ἀρετήν̓ , φροντίζειν ἔλεγε , περί τινων ἁπὸ τῆς βασιλευούσης πόλεως διὰ τῆς θαλάσσης αὐτῷ τὰ ἐπιτήδεια κομιζόντων . Πεντήκοντα γὰρ ἔφασκε διεληλυθέναι ἡμέρας , ἐξ οὗ τοῦ λιμένος ἀνήχθησαν , οὐδεμίαν δὲ περὶ αὐτῶν δέξασθαι φήμην . Ὀ δὲ μηδὲν μελλήσας , Τὸ ἓν , ἔφη , σκάφος , ὦ φίλος , ἀπόλωλε : τὸ ἕτερον δὲ τῇ ὑστεραίᾳ τὸν Σελευκείας καταλήψεται λιμένα . Καὶ τοῦτο ἤκουσε μὲν τῆς θείας ἐκείνης ἐπιφθεγξαμένης γλώττης , ἔμαθε δὲ τῇ πείρᾳ τὴν τῶν λόγων ἀλήθειαν . Ἵνα δὲ τὰ ἄλλα καταλίπω , τὸ καθ̓ ἡμᾶς αὐτοὺς διηγήσομαι . Τριακαίδεκα ἔτη συνοικήσασα τῷ ἐμῷ πατρὶ ἡ μήτηρ παίδων οὐκ ἐγένετο μήτηρ : στεριφὴ γὰρ ἦν , φέρειν καρπὸν ὑπὸ τῆς φύσεως εἰργομένη : καὶ τοῦτο τὴν μὲν οὐ λίαν ἠνία : τὰ γὰρ θεῖα πεπαιδευμένη τοῦτο συμφέρον ἐπίστευεν : ἐλύπει δὲ τὸν πατέρα λίαν ἡ ἀπαιδία , καὶ πάντοσε περινοστῶν , ἱκέτευε , τοὺς θείους θεράποντας αἰτῆσαί οἱ παρὰ τοῦ Θεοῦ παῖδας . Οἱ μὲν οὖν ἄλλοι καὶ προσεύχεσθαι ὑπισχνοῦντο , καὶ στέργειν αὐτὸν τὸ θεῖον βούλημα παρηγγύων . Ὁ δὲ θεῖος οὗτος ἄνθρωπος , διαῤῥήδην αἴτησιν ἐπηγγείλετο , καὶ υἱὸν ἔνα παρὰ τοῦ τῶν ὅλων Δημιουργοῦ λήψεσθαι ὑπισχνεῖτο . Τριῶν τοίνυν διελθόντων ἐνιαυτῶν , καὶ τῆς ἐπαγγελίας τὸ τέλος οὐ δεξαμένης , πάλιν ἔτρεχεν ὁ πατὴρ τὴν ὑπόσχεσιν ἀπαιτῶν . Ὁ δὲ πεμφθῆναι αὐτῷ προσέταττε τὴν ὁμόζυγον : ἀφικομένης δὲ τῆς μητρὸς , ἔλεγεν ὁ θεῖος ἀνὴρ , ὡς καὶ αἰτήσει , καὶ λήψεται τὸ παιδίον , καὶ ὡς προσήκει τοῦτο τῷ δεδωκότι ἀντιδοθῆναι . Τῆς δὲ μητρὸς σωτηρίαν ψυχῆς μόνην ἀντιβολούσης λαβεῖν , καὶ τὴν τῆς γεέννης ἀπαλλαγήν : Πρὸς τούτῳ , ἔφη , καὶ τὸν υἱὸν ὁ μεγαλόδωρος δώσει . Τοῖς γὰρ εἰλικρινῶς αἰτοῦσι διπλᾶς τὰς αἰτήσεις χαρίζεται . Ἐπανῆκεν ἐκεῖθεν ἡ μήτηρ , τὴν τῆς ἐπαγγελίας εὐλογίαν κομίζουσα : καὶ τῷ τετάρτῳ τῆς ὑποσχέσεως ἐνιαυτῷ κύει , καὶ τὴν γαστέρα φορτίζεται , καὶ πρὸς τὸν θεῖον ἄνθρωπον παραγίνεται , τῶν τῇς εὐλογίας σπερμάτων ὑποδεικνῦσα τὰ δράγματα . Τῷ δὲ πέμπτῳ μηνὶ τῆς κυήσεως ἀμβλώσεως ἐπεγένετο κίνδυνος . Ἡ δὲ πάλιν πρὸς τὸν νέον αὐτῆς Ἐλισσαῖον ἀπέστειλν ʽδραμεῖν γὰρ αὐτὴν τὸ πάθος ἐκώλυἐ , καὶ ὡς οὐκ ἐβούλετο παίδων γενέσθαι μήτηρ ἀνέμνησε , καὶ τὰς αὐτοῦ ὑποσχέσεις εἰς μέσον παρήγαγεν . Ὁ δὲ πόῤῥωθεν τὸν ἀφικόμενον θεασάμενος ἐπέγνω τε , καὶ τὴν αἰτίαν ἐγνώρισε : νύκτωρ γὰρ αὐτῷ καὶ τὸ πάθος , καὶ τὴν σωτηρίαν ὁ Δεσπότης δεδήλωκε . Λαβὼν τοίνυν τὴν βακτηρίαν , ἀφίκετο σκηριπτόμενος , καὶ τῆς οἰκίας εἴσω γενόμενος , καὶ τῆς εἰρήνης , ὡς εἰώθει , τὸ πρόσρημα δεδωκὼς , Θάρσει , ἔφη , καὶ μὴ δείσῃς : οὐ γὰρ ἀφαιρήσεται τὸ δῶρον ὁ δεδωκὼς , εἰ μὴ σὺ τὰς γεγενημένας παραβαίης συνθήκας . Ὑπέσχου δὲ ἀντιδώσειν τὸ δοθησόμενον , καὶ εἰς τὴν θείαν αὐτὸ θεραπείαν καθοσιώσειν . — Οὕτως , ἔφη ἡ μήτηρ , καὶ ἐγὼ τεκεῖν βούλομαί τε καὶ εὔχομαι . Τῆς γὰρ ἀλλοίας τοῦ παιδίου τροφῆς αἱρετώτερον ἡγοῦμαι τὸν ἀτέλεστον τόκον . — Πίε τοίνυν , ἔφη ὁ θεῖος ἄνθρωπος , τόδε τὸ ὕδωρ , καὶ τῆς θείας ἐπικουρίας αἰσθήσῃ . Ἔπιε τοιγαροῦν ὡς προσέταξε , καὶ ὁ τῆς ἀμβλώσεως ἐδραπέτευσε κίνδυνος . Τοσαῦτα τοῦ ἡμετέρου Ἑλισσαίου τὰ θαύματα . Τῆς τούτου δὲ εὐλογίας πολλάκις ἐγὼ καὶ διδασκαλίας ἀπήλαυσα . Παραινῶν γὰρ μοι πολλάκις ἔλεγε : Μετὰ πολλῶν , ὧ παιδίον , γεγέννησαι πόνων : πολλὰς διετέλεσα νύκτας τοῦτο μόνον τὸν Θεὸν ἱκετεύων , ὥστε σου τοὺς γονέας τοῦτο γενέσθαι , ὃ μετὰ τὴν γέννησιν ὠνομάσθησαν . Ἀξίως τοίνυν πολιτεύου τῶν πόνων . Πρὸ ὠδίνων ἀνετέθης ταῖς ὑποσχέσεσι : τὰ δὲ τοῦ Θεοῦ ἀναθέματα σεβάσμια πᾶσίν ἐστιν , καὶ ἄψαυστα τοῖς πολλοῖς . Προσήκει τοίνυν καὶ σὲ , τὰ μὲν φαῦλα τῆς ψυχῆς κινήματα μὴ προσδέχεσθαι : ἐκεῖνα δὲ μόνα καὶ δρᾷν καὶ λέγειν καὶ ἐνθυμεῖσθαι , ἃ τὸν τῆς ἀρετῆς νομοθέτην θεραπεύει Θεόν . Τοιαῦτά μοι παραινῶν ἀεὶ διετέλεσεν ὁ τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπος . Ἐγὼ δὲ καὶ τῶν λόγων μέμνημαι , καὶ τὴν θείαν δεδίδαγμαι δωρεάν . Ἔργοις δὲ μὴ δεικνὺς τὴν παραίνεσιν , ἱκετεύω τῆς θείας ῥοπῆς διὰ τῆς ἐκείνου τυχεῖν προσευχῆς , καὶ τὸ λειπόμενον τῆς ζωῆς κατὰ τὰς ὑποθήκας τὰς ἐκείνου ἐπιβιῶναι . Ὁποῖος μὲν οὖν ἐκεῖνος ἦν , καὶ οἵοις χρησάμενος πόνοις τὴν θείαν ἐπεσπάσατο χάριν , ἱκανὰ καὶ ταῦτα διδάξαι . Ἐδέξατο δὲ ὅμως καὶ κατὰ τόνδε τὸν βίον ἡ τελευτὴ τῶν πόνων ἀξίαν τιμήν . Ἅπαντες γὰρ καὶ πολῖται , καὶ ξένοι , καὶ οἱ τὰς μεγάλας ἀρχὰς οἰκονομεῖν πεπιστευμένοι , τὴν ἱερὰν ἐκείνην ἐπὶ τῶν ὤμων φέροντες κλίνην , εἰς τὸν τῶν νικηφόρων μαρτύρων σηκὸν ἀπεκόμισαν , καὶ μετὰ τῶν θείων ἐκείνων ἀνδρῶν , Ἀφραάτου καὶ Θεοδοσίου , τὸ ἄγιον ἐκεῖνο καὶ θεοφιλὲς κατέθηκαν σῶμα . Τὸ δὲ κλέος ἔμεινεν ἄσβεστον , καὶ οὐδεὶς τοῦτο χρόνος ἀφανίσαι δυνήσεται . Ἡμεῖς δὲ τέλος ἐπιθέντες τῷ διηγήματι , τὴν ἀπὸ τῆς διηγήσεως εὐωδίαν ἐκαρπωσάμεθα .
Lemmas: Μακεδ ́νιος δέ , ὁ ἐπίκλη κριθοφάγος ὅς γάρ τοιόσδε τροφή οὗτος αὐτός ὁ ἐπωνυμία ἐπιτίθημι οἶδα μέν ἅπας , Φοῖνιξ τε , καί Σύρος , καί Κίλιξ : οἶδα δέ καί ὁ οὗτος ὅμορος τε καί γείτων : ὁ μέν αὐτόπτης ὁ ὁ ἀνήρ θαῦμα γίγνομαι , ὁ δέ ὁ φήμη ἀείδω οὗτος καί θρυλέω ἀκούω . οὖον μήv ἀπάντομαι οἶδα ἅπας , ἀλλά ὁ μέν οὗτος , ὁ δέ ἐκεῖνος μανθάνω , ὅς γιγνώσκω εἰκότως μόνος θαυμάζω . ἐγώ δέ , ὁ κατά ὁ θεῖος ἐγώ κεφαλή ὁ πολύς ἀκριβής ἐπίσταμαι πολά γάρ ἐγώ παρά αὐτός εἶμι καί θαυμάζω προτρέπω . διηγέομαι ὡς ἄν ἕκαστος δύναμαι . οὗτος δέ αὐτός ὁ τάξις τηρέω , καί μετά πολύς αὐτός ὁ διήγημα τίθημι , οὐ ἐπεί δύο ὁ ἄλλος ὁ ἀρετή ἵημι γάρ ἄκρος καί πρῶτος ἐφάμιλλος εἶμαι . ἀλλά ὅτι χρόνος βιόω ὅτι μάλιστα πλεῖστος , μετά ἐκεῖνος ὅς μιμνήσκω ὁ βίος ὁ πέρας δέχομαι . οὗτος τοίνυν παλαίστρα ἔχω , καί στάδιον , τ̔??ʼς ὁ ὄρος κορυφή , οὐ ἐπί εἷς ἱδρύω χωρίον . ἀλλά νῦν μέν οὗτος ἐνδιαιτάομαι , νῦν δέ εἰς ἐκεῖνος μεταβαίνω . ποιέω δέ οὗτος , οὖον ὁ χωρίον δυσχεραίνω , ἀλλά ὁ ὡς αὐτός σύνειμι καί πάντοθεν συνθέω ἀποδιδράσκω ὁ πλῆθος . Πέντε δέ καί τεσσαράκοντα ἔτος οὗτος Διάγων διατελέω ὁ τρόπος , οὖον σκηνή χράω , οὖον καλύβη , ἀλλά ἐν ὄρυγμα βαθύς ὁ στάσις ποιέω , ὅθεν καί Γούβα αὐτός τις ἐπονομάζω : ἀπό δέ ὁ Σύρα γλῶσσα εἰς ὁ Ἑλλάς οὗτος μεταφέρω λάκκος σημαίνω ὁ ὄνομα . μετά δέ οὗτος ὁ χρόνος πρεσβύτης γίγνομαι , ἔοικα ὁ ἱκετεύω , καί καλύβη πήγνυμι . ὕστερος δέ ὁ γνώριμος ἀντιβολέω , καί οἰκίδιος , οὐ οἰκέω , ἀλλά ἀλλότριος χράω . Πέντε δέ καί εἴκοσι διατελέω ἔτος ὁ καλύβη καί ὁ οἰκίδιος ἐνδιαιτάομαι : ὡς συνάγω λοιπός ἑβδομήκοντα ἔτος ὁ ἀγών ὁ χρόνος . τροφή δέ χράομαι , οὐ ἄρτος , οὐδέ ὄσπριον , ἀλλά κριθή πτίσσω , καί μόνος ὕδωρ δευομεναι . καί οὗτος αὐτός ὁ τροφή ὁ μήτηρ ὁ ἐμός , γίγνομαι συνήθης , ἐπί πλεῖστος χορηγέω χρόνος . καί ποτός πρός αὐτός αρρωστουω ἀφικνέομαι , μανθάνω ὡς οὖον πείθω τροφή κατάλληλος ὁ νόσος μεταλαμβάνω ὅς ἀσκητικός γάρ λοιπός καί αὐτός ἀσπάζομαι βίος , ἔοικα παραινέω ὁ ἰατρός , καί φάρμακον νομίζω ὁ τοιοῦτος τροφή : οὐδέ γάρ τρυφή χάρις , ἀλλά χρεία προσφέρω : καί γάρ ἐγώ , φημί , τεσσαράκοντα ἔτος ὁ κριθή , ὡς οἶδα , χράω μόνος , ἀσθένεια ἐγώ : ὁ προτεραῖος γίγνομαι τις , ὁ σύνοικος κελεύω ἄρτος βραχύς αἰτέω τε καί κομίζω . ἔννοια γάρ τίς ἐγώ γίγνομαι , ὡς εἰμί θνῄσκω , εὐθύνω ὑπέχω ὁ θάνατος παρά ὁ Δίκαιος κριτής , ὡς ὁ ἀγών ἐκφεύγω , καί ὁ δουλεία δραπετεύω ὁ πόνος . δυνατός γάρ εἰμί τροφή βραχύς κωλύω ὁ θάνατος , καί ὅδε ὁ βίος προσμένω πονέω καί ταλαιπωρέω , καί ὁ ἐντεῦθεν συνεγείρω πλοῦτος , ὁ ἐκ λιμός τελευτή ὁ ἐν φιλοσοφία ζωή αἱρετός ὑπολαμβάνω . δεῖμα τοίνυν ἐντεῦθεν ἐμφορέω , καί ὁ λογισμός ὁ ἀκίς ἀμβλύνω ἐθέλω , αἰτέω τε ὁ ἄρτος κελεύω , καί κομίζω μεταλαμβάνω . καί σύ τοίνυν παρεγγυάω , μηκέτι ἐγώ ὁ κριθή , ἀλλά ὁ ἄρτος παρέχω . ἐκ ὁ ἀψευδής τοίνυν ἀκούω γλῶσσα , ὡς τεσσαράκοντα ἔτος ὁ κριθή τροφή ποιέω . ὁ μέν ἐν ἀσκητικός ὁ ἀνήρ καί φιλόπονος ἱκανός καί οὗτος τεκμηριόω : ὁ δέ ἀρχαιότης καί απλότητα ὁ ἠθέω διά ἄλλος δηλόω . ἐπεί γάρ ὁ μέγας Φλαβιανός ὁ μέγας ὁ Θεός ποίμνη ποιμαίνω τάσσω , ὁ δέ ὁ ἀνήρ μανθάνω ἀρετή αἰδέομαι γάρ , καί ἐν ὁ ἅπας φέρω στόμα , ἄγω μέν αὐτός ἐκ ὁ ὁ ὄρος κορυφή , ὡς γραφεύς κατά αὐτός γίγνομαι : ὁ δέ μυστικός ἱερουργία πρόκειμαι , προσάγω ὁ θυσιαστήριον , καί ὁ ἱερεύς ἐγκαταλέγω . ὡς δέ τέλος λαμβάνω ὁ λειτουργία , καί τις αὐτός οὗτος μηνύω ʽπάμπαν γάρ ἀγνοέω ὁ γίγνομαι , ὁ μέν πρῶτος λοιδορέω καί λόγος βάλλω ἅπας : ὕστερος δέ ὁ βακτηρία λαμβάνω εἴωθα γάρ σκηρίπτω διά ὁ γῆρας βαδίζω , διώκω αὐτός τε ὁ ἀρχιερεύς , καί ὁ ἄλλος ὅσος πάρειμι . ὑπολαμβάνω γάρ ὁ χειροτονία ὁ ὁ ὅρος αὐτός κορυφή καί ὁ ποθέω δίαιτα ἀποστερέω . ἀλλά τότε μέν αὐτός μόλις τις ὁ συνήθης ἀγανακτέω καταπαύω . ἐπεί δέ ὁ ὁ ἑβδομάς συμπεραίνω κύκλος , καί ἵημι πάλιν ὁ δεσποτικός ἑορτή ὁ ἡμέρα , αὖθις αὐτός ὁ μέγας Φλαβιανός μεταπέμπω , ὁ πανήγυρις κοινωνέω ὅς παρακαλέω . ὁ δέ πρός ὁ ἀφικνέομαι , οὐ ἀποχράω σύ , φημί , ὁ ἤδη γίγνομαι , ἀλλά πάλιν ἐγώ βούλομαι προβάλλω πρέσβυς ; ὁ δέ λέγω , ὡς οὖον δυνατός εἰμί δίς ὁ αὐτός ἐπιτίθημι χειροτονία , οὐ ἔοικα , οὐδέ ἀφικνέομαι , ἠώς αὐτός ὁ χρόνος καί ὁ συνήθης οὗτος πολλάκις διδάσκω . οἶδα οὖν ὡς οὖον πολύς οὗτος ἀξιάγαστος εἰμί ὁ διήγημα δοκέω : τίθημι δέ αὐτός , ἀξιομνημόνευτος εἰμί νομίζω , ὡς ἱκανός τεκμηριόω καί διάνοια ἁπλότης καί Ψυχή καθαρότης . ὁ τοιοῦτος γάρ ὁ Δεσπότης ὁ ὁ οὐρανός ὑπισχνέομαι βασίλειος : ἀμήν γάρ , φημί , λέγω σύ , ἐάν μή στρέφω καί γίγνομαι ὡς ὁ παιδίον , οὖον μή εἰσέρχομαι εἰς ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός . ἐπεί τοίνυν ἐν κεφάλαιος καί ὁ ὁ Ψυχή δείκνυμι χαρακτήρ , φέρω καί ὁ ἀπό ὁ ἀρετή αὐτός δείκνυμι παρρησία . Στρατηγός τις κυνηγέσιον χαίρω θηρεύω εἰς ὁ ὄρος ἀνέρχομαι : ἕπω δέ αὐτός καί κύω , καί στρατιώτης , καί ὅσος εἰς θήρ εἰμί ἐπιτήδειος . ὡς δέ πόρρωθεν ὁράω ὁ ἀνήρ , καί παρά ὁ σύνειμι μανθάνω ὅστις ἵημι , εὐθύς ἀπό ὁ ἵππος καταπηδάω , προσέρχομαι τε καί προσεῖπον , καί ἔρομαι τίς ποιέω ἐνταῦθα διάγω . ὁ δέ ἀντέρομαι : σύ δέ τίς ποιέω ἐνταῦθα ἀνέρχομαι ; ἐρῶ δέ ὁ στρατηγός ὅτι θηρεύω : ἀγός , φημί , ὁ ἐμός θηρεύω θεός , καί λαμβάνω ἐφίημι , καί θεωρέω πίνω , καί ὁ καλός οὗτος οὐ ἀπέχω θήρ . οὗτος ἀκούω ὁ στρατηγός , καί θαυμάζω , ὡς εἰκός , ἀπέρχομαι . ἄλλοτε δέ , ὁ πόλις ὑπό τις πονηρός δαίμων βακχεύω , καί ὁ μανία κατά ὁ βασιλικός χράω στήλη , ἀφικνέομαι μέν ὁ ἀγαθός ὁ στρατηγός , πανωλεθρία ψῆφος κατά ὁ πόλις φέρω . καταβαίνω δέ οὗτος ἀπό ὁ ὅρος , ἄμφω κατέχω κατά ὁ ἀγορά πάρειμι ὁ στρατηγός . ὁ δέ τίς εἰμί μανθάνω , καταπηδάω τε ἀπό ὁ ἵππος , καί χείρ ἅπτω , καί γόνυ , καί σωτηρία ἐπαγγέλλω . ὁ δέ φαίνω ὁ βασιλεύς παρεγγυάω , ὅτι ἄνθρωπος ἵημι , καί ὁ αὐτός ἔχω φύσις ὁ ὑβρίζω , καί ὁ φύσις μετρέω ὁ ὀργή δήω , ἄμετρος χράομαι ὁ θυμός , καί ὁ εἰκών ἕνεκα ὁ οἰκέω ὁ θεῖος εἰκών σφαγή παραδίδωμι , καί ἀντί χαλκός στήλη , σῶμα παραπέμπω θάνατος . καί ἐγώ μέν , φημί , ὁ χάλκεος ἀναπλάσσω καί ἀναμορφόω ῥᾴδιος τε καί εὐπετής : σύ δέ καί βασιλεύς εἰμί ἀδύνατος ὁ κατασφάζω σῶμα ἐπανάγω εἰς ζωή . καί τίς λέγω σῶμα ; οὔτε γάρ θρίξ εἷς σύ δυνατός ἀναπλάσσω , οὗτος ὁ Σύρος χράομαι λέγω γλῶσσα : ὁ δέ ὁ ἑρμηνεύς εἰς ὁ Ἑλλάς φωνή μεταφέρω , ἐπακούω τε καί φρίσσω , καί διαπορθμεύω αὐτός ἐπαγγέλλω ὁ βασιλεύς . ἐγώ δέ νομίζω πᾶς εἄν ὁμολογέω ὁ ὁ θεῖον πνεῦμα ἵημι οὗτος ὁ ῥῆμα χάρις . Πῶς γάρ εἄν ἄλλως οὗτος φθέγγομαι ἀνήρ παιδεία μέν ἀπασάω ἀμύητος , ἐν ἀγροικία δέ τρέφω , ὁ δέ ὁ ὄρος ἐνδιαιτάομαι κορυφή , ἁπλότης δέ πᾶς ἐν ὁ Ψυχή περιφέρω , καί οὐδέ ὁ θεῖον λόγιος σχολάζω ; τοιγάρ καί ὁ πνευματικός σοφία δηλόω , καί ὁ Δίκαιος πρέπω παρρησία ʽδίκαιος γάρ ὡς λέων πείθω : ἐπί ὁ θαῦμα μεταβαίνω . γυνή τις ὁ εὔπορος τις , ἀδδηφαγία περιπίπτω πάθος : καί ὁ μέν δαίμων καλέω ὁ πάθος ἐνέργεια , ὁ δέ σῶμα ἀρρωστία νομίζω . εἴτε δέ οὗτος , εἴτε ἐκεῖνος εἰμί , τοιόσδε εἰμί : τριάκοντα αὐτός λέγω ὁ ἡμέρα ὄρνις ἐσθίω , μή σβέννυμι ὁ ἔφεσις , ἀλλά ἔτι ἕτερος ὀρέγω . οὕτως τοίνυν εἰς αὐτός ὁ οὐσία δαπανάω , οἰκτίρω ὁ προσήκω , ὁ θέω ἐκεῖνος ἱκετεύω ἄνθρωπος . ὁ δέ ἀφικνέομαι μέν καί προσεύχομαι , καί ὕδωρ ὁ δεξιά ἐπιτίθημι , καί ὁ σωτήριος ἐντυπόω σφραγίς , καί πίνω κελεύω , ὁ πάθος ἰάομαι : καί οὗτος σφόδρα ἀμβλύνω ὁ ὁ ὄρεξις ἀμετρία , ὡς εἰς ὁ ἔπειτα χρόνος βραχύς τίς μόριον ὄρνις κατά ἕκαστος ἡμέρα ὁ ὁ τροφή αὐτός χρεία πληρόω . οὗτος μέν ὁ πάθος τοιοῦτος θεραπεία δέχομαι . Κόρη δέ τις ἔτι θαλαμεύω , καί πονηρός δαίμων ἐξαπίναιος δέχομαι ἐνέργεια , τρέχω ὁ πατήρ πρός ὁ θέω ἄνθρωπος , ἀντιβολέω καί ποτνιάομαι , καί τυγχάνω ἴασις παρακαλέω ὁ θυγάτριον . ὁ δέ προσεύχομαι κελεύω ἀπαλλάσσω παραυτίκα ὁ κόρη ὁ δαίμων . ὁ δέ φάσκω , μή ἑκών ὑπεισδύνω , ἀλλά μαγγανεία βιάζομαι γοητευτικός : λέγω δέ καί ὁ ὁ βιάζομαι προσηγορία . καί Ἔρως ἵημι ὁ ὁ γοητεία αἴτιος . ἀλλά οὗτος ἀκούω , οὐ φέρω ὁ πατήρ ὁ ὁ θυμός προσβολή , οὐδέ ὁ ὁ παῖς θεραπεία ἀναμένω : ἀλλά ὁ ὁ μείζων ἄρχω καταλαμβάνω ἄρχω , ὁ πλείων ἔθνος προστατεύω , γράφω ὁ ἄνθρωπος , καί διηγέομαι ὁ δρᾶμα . ὁ δέ ἀγώγιμος γίγνομαι ἀρνέομαι , καί συκοφαντία ὀνομάζω ὁ γραφεύς . ὁ δέ μάρτυς καλέω οὐ ἕτερος , ἀλλά ὁ ὁ γοητεία διακονέω δαίμων , καί ὁ δικαστής ἱκετεύω , παρά ὁ θέω ἐκεῖνος τρέχω , καί ὁ ὁ δαίμων δέχομαι μαρτυρία . ὁ δέ λέγω , οὐ ἔννομος εἰμί , οὐδέ μήv ὅσιος , ἐν ἀσκητικός χωρίον γίγνομαι ὁ βάσανος , ἄγω εἰς ὁ δικαστήριον ὁ ὁ κόρη πατήρ ὁ θέω ὑπισχνέομαι Μακεδ ́νιος : καί τρέχω πείθω τε καί ἄγω . ἔξωθεν δέ ὁ ἀρχεῖον καθίζω ὁ δικαστής , οὐ δικαστής γίγνομαι , ἀλλά θεατής : ὁ δικαστής γάρ ὁ μέγας Μακεδόνιος δράω , ὁ ἐνοικέω δύναμις χράω , καί ὁ δαίμων παρακελεύομαι , ὁ μέν συνήθης ψεῦδος ἐάω , σύν ἀλήθεια δέ πᾶς ὁ δρᾶμα διηγέομαι ὁ τραγῳδία . ὁ δέ ὑπό ὁ μέγας ἀνάγκη ὠθέω , καί ὁ ἀνήρ ὑποδείκνυμι ὁ ὁ γοητευτικός ᾠδή βιάζομαι , καί ὁ παιδίσκη , διά ὅς ὁ κυκεών ἐκεῖνος προσφέρω ὁ κόρη : ὡς δέ καί ἕτερος λέγω ἐπείγω , ὁ ὑπό ἄλλος τις βιάζω δράω , ὁ μέν ἐμπίμπρημι ὁ οἰκίον , ὁ δέ ὁ κτῆνος διαφθείρω , ὁ δέ ἄλλος τίς λυμαίνομαι , σιγή ἄγω κελεύω ὁ ὁ Θεός ἄνθρωπος , καί παραυτίκα πόρρω ποῦ καί ὁ κόρη καί ὁ Ἄστυ γίγνομαι . ὁ δέ , ὡς δεσποτικός πείθω νόμος , ὁ κελεύω ποιέω , καί εὐθύς δραπετεύω . οὕτως δέ οὗτος ὁ θεῖος ἐκεῖνος ἄνθρωπος ὁ μανία ἐλευθερόω , καί ὁ δείλαιος ἐκεῖνος ἐξαρπάζω ὁ γραφεύς , καί ὁ δικαστής ὅς θανατηφόρος κωλύω ψῆφος , οὐ ὅσιος ἵημι φημί ὁ διά αὐτός γίγνομαι ἐλέγχω ἐπιτίθημι σφαγή , ἀλλά μᾶλλον ὁ διά μετάνοια αὐτός σωτηρία χορηγέω . ἀποχράω μέν οὖν καί οὗτος ὁ παρέχω αὐτός θεῖος δύναμις δείκνυμι περιουσία . ἐγώ δέ ὅμως καί ἕτερος διηγέομαι . ὁ εὐπατρίδης τις γυνή , καί λίαν εὔπορος Ἄστριον δέ αὐτός προσαγορεύω , ἔξω μέν ὁ φρήν γίγνομαι , ἐπιγιγνώσκω δέ ὁ οἰκέω οὐδείς , σιτίον δέ ἢ ποτός μεταλαμβάνω οὐ ἀνέχω : παραπαίω δέ ἐπιπλεῖστον διατελέω χρόνος , καί οὗτος ὁ μέν ἄλλος δαίμων καλέω ἐνέργεια , ὁ δέ ἰατρός ὁ ἐγκέφαλος προσαγορεύω νόσημα . Πάσης τοίνυν δαπανάω ὁ τέχνη , καί μηδείς ἐκεῖθεν ἐπικουρία προσγίγνομαι , ὁ οὗτος ἀνήρ ʽΑὐοδιανὸς δέ οὗτος εἶμαι , ἀνήρ ὁ ἐν τέλος καί ἀξίωμα , παρά ὁ θεῖος ἐκεῖνος τρέχω κεφαλή , καί ὁ ὁμόζυγος διηγέομαι ὁ πάθος , καί τυγχάνω ὁ θεραπεία ἱκετεύω . ἔοικα ὁ θεσπέσιος ἄνθρωπος , καί ὁ οἰκίον καταλαμβάνω , καί σπουδαῖος ὁ Θεός ὁ Ἱκεσία προσφέρω . ὁ δέ προσευχή συμπεραίνω , καί ὕδωρ κομίζω κελεύω , καί ὁ σωτήριος ἐντυπόω σφραγίς , πίνω αὐτός παρεγγυάω . ὁ δέ ἰατρός ἀπαγορεύω , ὡς ὁ ψυχροποσία αὔξησις δέχομαι ὁ πάθος , πᾶς ἐκεῖνος ὁ συμμορία ὁ ἀνήρ ἀπωθέω , ὁ γυνή ὁ πόμα προσφέρω . ὁ δέ πίνω τε ἅμα , καί εἰς ἑαυτοῦ ἐπάνειμι καί φρενήρης γίγνομαι : καί πάμπαν ἀπαλλάσσω ὁ πάθος , ὁ θέω ἐπιγιγνώσκω ἀνήρ , καί ὁ δεξιά λαμβάνω ἱκετεύω , καί ὁ ὀφθαλμός ἐπιτίθημι , καί ὁ στόμα προσφέρω : καί εἰς ὁ ἔπειτα διαμένω χρόνος φρήν ῥώννυμι χράω . ἡνίκα δέ ὁ ὄρειον πολιτεία ἀσπάζομαι , ποιμήν τις μαστεύω ἀλάομαι πρόβατον , εἰς ἐκεῖνος ὁ χωρίον ἀφικνέομαι , ἔνθα ὁ ὁ Θεός ἄνθρωπος εἰμί . Νύξ δέ εἰμί βαθύς , καί νιφετός κατέρχομαι πολύς , καί ὁράω , ὡς φημί , πυρή περί αὐτός ἅπτω , καί δύο τις λευχειμονέω , ὕλη ὁ πῦρ χορηγέω . ὁ γάρ προθυμία εἰσφέρω , ὁ θεῖος ἐπικουρία ἀπελαύνω . καί προφητικός δέ μεταλαμβάνω χάρισμα . καί ποτός πρός αὐτός ἀφικνέομαι στρατηγός , εὐσέβεια λαμπρύνω ὅς δέ ἀγνοέω Λουπικίνος ὁ ἀρετή , φροντίζω λέγω , περί τίνω ἀπό ὁ βασιλεύω πόλις διά ὁ θάλασσα αὐτός ὁ ἐπιτήδειος κομίζω . πεντήκοντα γάρ φάσκω διέρχομαι ἡμέρα , ἐκ ὅς ὁ λιμήν ἀνάγω , οὐδείς δέ περί αὐτός δέχομαι φήμη . ὁ δέ μηδείς μέλλω , ὁ εἷς , φημί , σκάφος , εἰμί φίλος , ἀπόλλυμι : ὁ ἕτερος δέ ὁ ὑστεραῖος ὁ Σελεύκεια καταλαμβάνω λιμήν . καί οὗτος ἀκούω μέν ὁ θεῖος ἐκεῖνος ἐπιφθέγγομαι γλῶσσα , μανθάνω δέ ὁ πείρω ὁ ὁ λόγος ἀλήθεια . ἵνα δέ ὁ ἄλλος καταλιμπάνω , ὁ κατά ἐγώ αὐτός διηγέομαι . τρεισκαίδεκα ἔτος συνοικέω ὁ ἐμός πατήρ ὁ μήτηρ παῖς οὐ γίγνομαι μήτηρ : στεριφὴ γάρ εἰμί , φέρω καρπός ὑπό ὁ φύσις εἴργω : καί οὗτος ὁ μέν οὖον λίαν ἀνιάω : ὁ γάρ θεῖον παιδεύω οὗτος συμφέρω πιστεύω : λυπέω δέ ὁ πατήρ λίαν ὁ ἀπαιδία , καί πάντοσε περινοστέω , ἱκετεύω , ὁ θεῖος θεράπων αἰτέω ὁ παρά ὁ Θεός παῖς . ὁ μέν οὖν ἄλλος καί προσεύχομαι ὑπισχνέομαι , καί στέργω αὐτός ὁ θέω βούλημα παρεγγυάω . ὁ δέ θεῖος οὗτος ἄνθρωπος , διαρρήδην αἴτησις ἐπαγγέλλω , καί υἱός νάω παρά ὁ ὁ ὅλος Δημιουργός λαμβάνω ὑπισχνέομαι . τρεῖς τοίνυν διέρχομαι ἐνιαυτός , καί ὁ ἐπαγγελία ὁ τέλος οὖον δέχομαι , πάλιν τρέχω ὁ πατήρ ὁ ὑπόσχεσις ἀπαιτέω . ὁ δέ πέμπω αὐτός προστάσσω ὁ ὁμόζυγος : ἀφικνέομαι δέ ὁ μήτηρ , λέγω ὁ θεῖος ἀνήρ , ὡς καί αἰτέω , καί λαμβάνω ὁ παιδίον , καί ὡς προσήκω οὗτος ὁ δίδωμι ἀντιδίδωμι . ὁ δέ μήτηρ σωτηρία Ψυχή μόνος ἀντιβολέω λαμβάνω , καί ὁ ὁ γέεννα ἀπαλλαγή : πρός οὗτος , φημί , καί ὁ υἱός ὁ μεγαλόδωρος δίδωμι . ὁ γάρ εἰλικρινής αἰτέω διπλόος ὁ αἰτέω χαρίζομαι . ἐπανίημι ἐκεῖθεν ὁ μήτηρ , ὁ ὁ ἐπαγγελία εὐλογία κομίζω : καί ὁ τέταρτος ὁ ὑπόσχεσις ἐνιαυτός κύω , καί ὁ γαστήρ φορτίζω , καί πρός ὁ θέω ἄνθρωπος παραγίγνομαι , ὁ ὅς εὐλογία σπέρμα ὑποδείκνυμι ὁ δράγμα . ὁ δέ πέμπτος μείς ὁ κύησις ἄμβλωσις ἐπιγίγνομαι κίνδυνος . ὁ δέ πάλιν πρός ὁ νέος αὐτός Ἐλισσαῖος ἀποστέλλω ʽδραμεῖν γάρ αὐτός ὁ πάθος κωλύω , καί ὡς οὐ βούλομαι παῖς γίγνομαι μήτηρ ἀναμιμνήσκω , καί ὁ αὐτός ὑπόσχεσις εἰς μέσος παράγω . ὁ δέ πόρρωθεν ὁ ἀφικνέομαι θεάομαι ἐπιγιγνώσκω τε , καί ὁ αἴτιος γνωρίζω : νύκτωρ γάρ αὐτός καί ὁ πάθος , καί ὁ σωτηρία ὁ Δεσπότης δηλόω . λαμβάνω τοίνυν ὁ βακτηρία , ἀφικνέομαι σκηρίπτω , καί ὁ οἰκίον εἴδομαι γίγνομαι , καί ὁ εἰρήνη , ὡς εἴωθα , ὁ πρόσρημα δίδωμι , Θάρσος , φημί , καί μή δείδω : οὖον γάρ ἀφαιρέω ὁ δῶρον ὁ δίδωμι , εἰμί μή σύ ὁ γίγνομαι παραβαίνω συνθήκη . ὑπισχνέομαι δέ ἀντιδίδωμι ὁ δίδωμι , καί εἰς ὁ θεῖος αὐτός θεραπεία καθοσίωσις . — οὕτως , φημί ὁ μήτηρ , καί ἐγώ τίκτω βούλομαι τε καί εὔχομαι . ὁ γάρ ἀλλοῖος ὁ παιδίον τροφή αἱρετός ἡγέομαι ὁ ἀτέλεστος τόκος . — πίνω τοίνυν , φημί ὁ θεῖος ἄνθρωπος , ὅδε ὁ ὕδωρ , καί ὁ θεῖος ἐπικουρία αἰσθάνομαι . πίνω τοιγάρ ὡς προστάσσω , καί ὁ ὁ ἄμβλωσις δραπετεύω κίνδυνος . τοσοῦτος ὁ ἡμέτερος Ἐλισσαῖος ὁ θαῦμα . ὁ οὗτος δέ εὐλογία πολλάκις ἐγώ καί διδασκαλία απολαμβάνω . παραινέω γάρ ἐγώ πολλάκις λέγω : μετά πολύς , ἵημι παιδίον , γεννάω πόνος : πολύς διατελέω νύξ οὗτος μόνος ὁ θεός ἱκετεύω , ὥστε σύ ὁ γονεύς οὗτος γίγνομαι , ὅς μετά ὁ γέννησις ὀνομάζω . ἄξιος τοίνυν πολιτεύω ὁ πόνος . πρό ὠδίς ἀνατίθημι ὁ ὑπόσχεσις : ὁ δέ ὁ Θεός ἀνάθεμα σεβάσμιος πᾶς εἰμί , καί ἄψαυστος ὁ πολύς . προσήκω τοίνυν καί σύ , ὁ μέν φαῦλος ὁ Ψυχή κίνημα μή προσδέχομαι : ἐκεῖνος δέ μόνος καί δράω καί λέγω καί ἐνθυμέομαι , ὁ ὁ ὁ ἀρετή νομοθέτης θεραπεύω Θεός . τοιοῦτος ἐγώ παραινέω ἀεί διατελέω ὁ ὁ Θεός ἄνθρωπος . ἐγώ δέ καί ὁ λόγος μιμνήσκω , καί ὁ θεῖος διδάσκω δωρεά . ἔργος δέ μή δείκνυμι ὁ παραίνεσις , ἱκετεύω ὁ θεῖος ῥοπή διά ὁ ἐκεῖνος τυγχάνω προσευχή , καί ὁ λείπω ὁ ζωή κατά ὁ ὑποθήκη ὁ ἐκεῖνος ἐπιβιόω . ὁποῖος μέν οὖν ἐκεῖνος εἰμί , καί οἷος χράω πόνος ὁ θεῖος ἐπισπάω χάρις , ἱκανός καί οὗτος διδάσκω . δέχομαι δέ ὅμως καί κατά ὅδε ὁ βίος ὁ τελευτή ὁ πόνος ἄξιος τιμή . ἅπας γάρ καί πολίτης , καί ξένος , καί ὁ ὁ μέγας ἀρχή οἰκονομέω πιστεύω , ὁ ἱερά ἐκεῖνος ἐπί ὁ ὦμος φέρω κλίνη , εἰς ὁ ὁ νικηφόρος μάρτυς σηκός ἀποκομίζω , καί μετά ὁ θεῖον ἐκεῖνος ἀνήρ , Ἀφραάτης καί Θεοδόσιος , ὁ ἀγάω ἐκεῖνος καί θεοφιλής κατατίθημι σῶμα . ὁ δέ κλέος μένω ἄσβεστος , καί οὐδείς οὗτος χρόνος ἀφανίζω δύναμαι . ἐγώ δέ τέλος ἐπιτίθημι ὁ διήγημα , ὁ ἀπό ὁ διήγησις εὐωδία καρπόω .