theodoretus.historia-religiosa-philotheus 10
Ῥῶσός ἐστι Κιλίκισσα πόλις , ἐν δεξιᾷ εἰσπλέοντι τὸν Κιλίκιον κόλπον . Ταύτης πρὸς ἕω καὶ μεσημβρίαν , ὄρος ἐστὶν ὑψηλὸν , ἀμφιλαφὲς , καὶ κατάσκιον : τρέφει δὲ καὶ θῆρας ἐν ταῖς λόχμαις ἀγρίους . Ἐν τούτῳ νάπην εὑρών τινα , πρὸς θάλασσαν ἀποκλίνουσαν , ὁ μέγας καὶ πολυθρύλλητος Θεοδόσιος , βραχύν τινα οἰκίσκον οἰκοδομήσας , μόνος τὴν εὐαγγελικὴν ἠσπάζετο πολιτείαν . Ἀνὴρ ἐκ τῆς Ἀντιόχου μὲν ὁρμώμενος , ἐπίσημος δὲ ὢν ἀπὸ τῆς τοῦ γένους λαμπρότητος : ἀλλ̓ ὅμως καὶ οἰκίαν , καὶ συγγένειαν , καὶ τἄλλα πάντα καταλιπὼν , τὸν πολυτίμητον εὐαγγελικῶς εἰπεῖν ἐπρίατο μαργαρίτην . Περὶ μὲν οὗν ἀπαστίας , καὶ χαμευνίας , καὶ τῆς ἐκ τριχῶν ἀμπεχόνης , περιττόν ἐστι λέγειν τοῖς τοὺς ἐκείνου θιασώτας καὶ φοιτητὰς θεωμένοις , καὶ ταύτην ἐν αὐτοῖς ὁρῶσι τὴν πολιτείαν . Διαφερόντως δὲ ὅμως ταῦτα ἐκεῖνος μετῄει , ἄτε δὴ παράδειγμα ἑαυτὸν προτιθεὶς τοῖς εἰσαγομένοις . Προσετίθει δὲ τούτοις τὸ ἐκ σιδήρου φορτίον αὐχένι , καὶ ὀσφύϊ , καὶ ἀμφοῖν ταῖν χεροῖν . Καὶ κόμην δὲ ἔφερεν αὐχμηρὰν , καὶ μέχρις αὐτῶν διήκουσαν τῶν ποδῶν , καὶ περαιτέρω προβαίνουσαν , καὶ τούτου χάριν τῇ ἰξύϊ προσδεδεμένην . Προσευχῇ δὲ καὶ ὑμνῳδίᾳ διηνεκῶς χρώμενος , ἐπιθυμίαν , καὶ θυμὸν , καὶ τῦφον , καὶ τἄλλα τὰ ἄγρια τῆς ψυχῆς κατεκοίμιζε θηρία : πόνοις δὲ πόνους ἐπαύξων ἀεὶ , καὶ τὴν χειρῶν ἐργασίαν μετῄει , νῦν μὲν τὰς καλουμένας ῥιπίδας ὑφαίνων καὶ σπυρίδας , νῦν δὲ μικρὰς ἀρούρας ἐν τῇ νάπῃ κατασκευάζων , καὶ σπέρματα καταβάλλων , καὶ τὴν ἀποχρῶσαν ἐκεῖθεν συλλέγων τροφήν . Ἐπειδὴ δὲ τοῦ χρόνου προϊόντος πάντοθεν αὐτοῦ τὸ κλέος διέτρεχε , συνέθεον πολλοὶ πολλαχόθεν , κοινωνῆσαι αὐτῷ καὶ οἰκήσεως , καὶ πόνων , καὶ πολιτείας ἐπιθυμοῦντες : καὶ τούτους ὑποδεχόμενος , ἐπὶ τοῦτον ἐποδήγει τὸν βίον : καὶ ἦν ἰδεῖν , τοὺς μὲν ἱστία , τοὺς δὲ δέῤῥεις τριχίνας ὑφαίνοντας , τοὺς δὲ τὰς ῥιπίδας ἢ τὰς σπυρίδας διαπλέκοντας , ἄλλους δὲ τὴν γηπονίαν ἀναδεδεγμένους . Καὶ ἐπειδὴ παραθαλάσσιον ἧν τὸ χωρίον , καὶ πορθμεῖον ὕστερον κατασκευάσας , τούτῳ εἰς τὴν τῶν ἀγωγίμων ἐκέχρητο χρείαν , ἐκκομίζων τῶν συνοίκων τὰ ἔργα , καὶ εἰσκομίζων τὰ δέοντα . Τῆς ἀποστολικῆς γὰρ μεμνημένος φωνῆς , τῆς λεγούσης : Νυκτὸς καὶ ἡμέρας ἐργαζόμενοι , εἰς τὸ μὴ ἐπιβαρῆσαί τινα ὑμῶν : καὶ , Αἱ χεῖρες αὗται ἐμοὶ καὶ τοῖς σὺν ἐμοὶ ἐπήρκεσαν : αὐτός τε εἰργάζετο , καὶ τοὺς ὁμοσκήνους παρῄνει τοῖς κατὰ ψυχὴν πόνοις καὶ τοὺς σωματικοὺς συνεισφέρειν ἱδρῶτας . Καὶ γὰρ ἄτοπον , τοὺς μὲν ὲν βίῳ στρεφομένους , καὶ παιδία καὶ γυναῖκας ταλαιπωρουμένους καὶ πονοῦντας ἀποτρέφειν , καὶ πρὸς τούτοις καὶ φόρους εἰσφέρειν , καὶ δασμοὺς ἀπαιτεῖσθαι , καὶ τῷ Θεῷ προσφέρειν τὰς ἀπαρχὰς , καὶ τῶν προσαιτῶν εἰς δύναμιν θεραπεύειν τὴν ἔνδειαν : ἡμᾶς δὲ τὴν ἀναγκαίαν ἐκ τῶν πόνων μὴ πορίζεσθαι χρείαν : καὶ ταῦτα εὐτελεῖ μὲν τροφῇ καὶ βραχείᾳ , εὐτελεῖ δὲ ἐσθῆτι χρωμένους : ἀλλὰ καθῆσθαι εἴσω τὰς χεῖρας ἔχοντας , καὶ τῶν ἀλλοτρίων χειρῶν καρπουμένους . Ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα λέγων , ἐπὶ τὴν ἐργασίαν προέτρεπε : τὰς μὲν πανταχοῦ νενομισμένας θείας λειτουργίας ἐπιτελῶν εἰς καιρόν : τὸν δὲ μεταξὺ χρόνον ἀπονέμων τῇ ἐργασίᾳ . Οὐχ ἥκιστα δὲ τῆς τῶν ξένων ἐπεμελεῖτο θεραπείας : ἀνδράσι πραότητι καὶ φρονήματος μετριότητι κεκοσμημένοις , καὶ τὴν περὶ τὸν πέλας κεκτημένοις ἀγάπην , ταύτην ἐγχειρίσας τὴν πρόνοιαν . Ἐπεσκόπει δὲ αὐτὸς ἅπαντα διερευνώμενος , εἰ κατὰ τοὺς κειμένους ἕκαστον ἐπιτελοῖτο νόμους , Οὕτω δὲ πολυθρύλλητος ἐγένετο , ὡς τοὺς ναυτιλλομένους , καὶ πλείοσιν ἤ χιλίοις ἀφεστῶτας σταδίοις , τὸν Θεοδοσίου καλεῖν ἐγ τοῖς κινδύνοις Θεὸν , καὶ τῇ Θεοδοσίου προσηγορίᾳ κατακοιμίζειν τῆς θαλάσσης τὴν ζάλην . Τοῦτον ᾐδέσθησαν καὶ πολέμιοι θρασεῖς καὶ ἀνήμεροι , οἱ τῆς ἕω τὸ πλεῖστον ληϊσάμενοί τε καὶ ἐξανδραποδισάμενοι . Τίς γὰρ τῶν τὴν καθ̓ ἡμἇ??ʼ οἰκουμένην οἰκούντων ἀνήκοος τῶν κατ̓ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν συμβεβηκότων κακῶν , ὑπὸ τῶν πάλαι μὲν Σολύμων , νυνὶ δὲ Ἰσαύρων ὀνομαζομένων ; Ἀλλ̓ ὅμως μὴ πόλεως , μὴ κώμης ἐκεῖνοι φεισάμενοι , ἀλλ̓ ἁπάσας ὅσας ἑλεῖν ἠδυνήθησαν ληϊσάμενοι καὶ πυρὶ παραδόντες , ἐκείνην τὴν φιλοσοφίαν ᾐδέσθησαν , καὶ ἄρτους μόνους αἰτήσαντες , καὶ εὐχὰς ἐπαγγείλαντες , ἀλώβητον τὸ ἀσκητικὸν ἐκεῖνο κατέλιπον καταγώγιον , καὶ τοῦτο οὐχ ἅπαξ , ἀλλὰ καὶ δὶς πεποιήκασι . Δείσαντες δ̓ ὅμως τῶν Ἐκκλησιῶν οἱ πρόεδροι , μὴ χρημάτων ἔρωτα τοῖς βαρβάροις ὁ διάβολος ἐμβαλὼν , δορυάλωτον γενέσθαι παρασκευάσῃ τὸν μέγαν ἐκεῖνον φωστῆρα : καὶ γὰρ ἦν εἰκὸς λύτρα πάμπολλα πανταχόθεν ὑπὲρ αὐτοῦ παρὰ πάντων τῶν τὰ θεῖα τιμώντων πεμφθήσεσθαι αὐτοῖς : παρακαλέσαντες πείθουσι τὴν Ἀντιόχειαν καταλαβεῖν . Ἤδη γὰρ δύο τῶν Ἐκκλησιῶν προέδρους αἰχμαλώτους εἰλήφασι , καὶ θεραπείας μὲν ἁπάσης ἠξίωσαν . Τετρακισχιλίους δὲ καὶ μυρίους ὑπὲρ ἀμφοτέρων δεξάμενοι χρυσοῦς , οὕτως ἐπέτρεψαν ἐπανελθεῖν ὅποι βούλοιντο . Ἐπειδὴ δὲ εἰς τὴν Ἀντιόχειαν ἀφίκετο , ᾤκησε μὲν καταγώγιον τῷ ποταμῷ παρακείμενον : πάντας δὲ πρὸς ἑαυτὸν εἵλκυσε τοὺς τὰ τοιαῦτα τρυγᾷν ἐπισταμένους . Ὑπὸ δὲ τῆς τοῦ λόγου ῥύμης ἑλκόμενος , παρῆκα διηγήσασθαι θαῦμα , ὑπὸ τοῦ θεσπεσίου τούτου γενόμενον . Ὅ τάχα τοῖς πολλοῖς καὶ ἄπιστον εἶναι δόξει , διαμένει μέντοιγε μαρτυροῦν τῷ λόγῳ μέχρι καὶ νῦν , καὶ δεικνῦον οἴας ἔτυχεν ὁ θαυμάσιος οὗτος ἀνὴρ παρὰ τῷ Θεῷ χάριτός τε καὶ παῤῥησίας . Κρημνώδης τις πέτρα ὑπέρκειται τοῦ φροντιστηρίου , οὗπερ αὐτὸς ἐδείματο , ἄνικμος δὲ καὶ ξηρὰ παντελῶς ὑπῆρχε τὸ πρότερον . Ἐν ταύτῃ ὑδραγώγιον ἐποίησεν ἀπὸ τῆς κορυφῆς ἐπὶ τὸ μοναστήριον φερόμενον , ὥσπερ ὑπὸ χεῖρα ἔχων τὴν τῶν ὑδάτων φοράν . Πεποιθήσεως δὲ γέμων εἰς Θεὸν , καὶ θαῤῥῶν , ὡς εἰκὸς , εὐμενῆ τὸν Δεσπότην κεκτημένος , καὶ πίστιν ἔχων ἀδίστακτον , νυκτὸς διεγερθεὶς , ἄνεισιν ἐπὶ τὴν ἄκραν τοῦ ὑδραγωγοῦ , πρὶν τοὺς θιασώτας ἐπὶ τὰς συνήθεις εὐχὰς διαναστῆναι . Καὶ διὰ προσευχῶν τὸν Θεὸν ἱκετεύσας , θαῤῥῶν τῷ ποιοῦντι τὸ θέλημα τῶν φοβουμένων αὐτὸν , τῇ ῥάβδῳ , ἐν ᾖ σκηριπτόμενος ἐτύγχανεν , ἔτυψε τὴν πέτραν : ἡ δὲ ῥαγεῖσα ὕδωρ : ποταμηδὸν ἀνέβλυσε : ναὶ εἴσω τοῦ μοναστηρίου διὰ τοῦ ὑδραγωγοῦ γενόμενον , καὶ εἰς πᾶσαν χρείαν πλουσίως χορηγοῦν , εἰς τὴν παρακἑ??ʼμένην θάλασσαν ἐκκρίνεται . Καὶ δείκνυται μέχρι δεῦρο , τοῦ μεγάλου Θεοδοσίου ἡ Μωσαϊκὴ χάρις ἐνεργοῦσα . Ἀπόχρη δὲ καὶ τοῦτο μόνον δεῖξαι τοῦ ἀνδρὸς τὴν πρὸς τὸν Θεὸν παῤῥησίαν . Ὀλίγον δὲ ἐν Ἀντιοχείᾳ ἐπιβιώσας χρόνον , πρὸς τὴν ἀγγελικήν μετέστη χορείαν . Διὰ δὲ μέσου τοῦ ἄστεος τὸ σῶμα τὸ ἱερὸν ἐφέρετο , οἶόν τισι στεφάνοις χρυσοῖς τῷ σιδήρῳ ἐκείνῳ ʽ??ʼραϊζόμενον , πάντων ἡγουμένων , καὶ τῶν τὰς μεγάλας ἀρχὰς πεπιστευμένων . Ἔρις δὲ ἦν περὶ τὴν κλίνην , καὶ διαμάχη φέρειν ταύτην ἁπάντων ἐπειγομένων , καὶ τῆς ἐντεῦθεν εὐλογίας ἐφιεμένων . Οὕτω φερόμενος , εἰς τὸν τῶν ἁγίων μαρτύρων σηκὸν κατατίθεται , Ἰουλιανοῦ τοῦ νικηφόρου τῆς εὐσεβείας ἀγωνιστοῦ ὁμόσκηνός τε καὶ ὁμοῤῥόφιος γεγονώς . Θήκη δὲ αὐτὸν ὑπεδέξατο , ἣ καὶ τὸν θεσπέσιον καὶ μακάριον Ἀφραάτην . Τὴν δὲ τῆς ἀγέλης ἡγεμονίαν Ἑλλάδιος ὁ θαυμάσιος διεδέξατο : ὅς ἐξήκοντα μὲν ἐν ἐκείνοις τοῖς πόνοις διετέλεσεν ἔτη , εἶτα τὴν Κιλίκων θεόθεν ἐδέξατο προεδρίαν : οὔτε τὴν φιλοσοφίαν τὴν προτέραν καταλιπὼν , καὶ τοῖς πόνοις ἐκείνοις τοὺς τῆς ἀρχιερωσύνης ἱδρῶτας ὁσημέραι προστιθείς . Τούτου καὶ Ῥώμυλος ὁ μακάριος ἀκροατὴς γεγονὼς , ἀγέλης μεγίστης ἡγεμὼν ἀπεφάνθη : καὶ διέμεινέ τε καὶ ὁ ἐκείνου χορὸς εἰς δεῦρο τῆς αὐτῆς πολιτείας ἐχόμενος . Παράκειται δὲ τῷ φροντιστηρίῳ κώμη , Μαρατὼ Συριστὶ καλουμένη Ἐγὼ δὲ τοῦδε τοῦ διηγήματος τοῦτο ποιησάμενος πέρας , ʽ??ʼκετεύω καὶ τῆς ἐντεῦθεν μετασχεῖν εὐλογίας .
Lemmas: Ῥῶσος εἰμί Κιλίκης πόλις , ἐν δεξιός εἰσπλέω ὁ Κιλίκιον κόλπος . Ταύτη πρός ἠώς καί μεσημβρία , ὄρος εἰμί ὑψηλός , ἀμφιλαφής , καί κατάσκιος : τρέφω δέ καί θήρ ἐν ὁ λόχμη ἄγριος . ἐν οὗτος νάπη εὑρίσκω τις , πρός θάλασσα ἀποκλίνω , ὁ μέγας καί πολυθρύλλητος Θεοδόσιος , βραχύς τις οἰκίσκος οἰκοδομέω , μόνος ὁ εὐαγγελικός ἀσπάζομαι πολιτεία . ἀνήρ ἐκ ὁ Ἀντίοχος μέν ὁρμάω , ἐπίσημος δέ εἰμί ἀπό ὁ ὁ γένος λαμπρότης : ἀλλά ὅμως καί οἰκίον , καί συγγένεια , καί ἄλλος πᾶς καταλείπω , ὁ πολυτίμητος εὐαγγελικός εἶπον ὠνέομαι μαργαρίτης . περι μέν ἐν ἀπαστία , καί χαμευνία , καί ὁ ἐκ θρίξ ἀμπεχόνη , περισσός εἰμί λέγω ὁ ὁ ἐκεῖνος θιασώτης καί φοιτητής θεάομαι , καί οὗτος ἐν αὐτός ὁράω ὁ πολιτεία . διαφερόντως δέ ὅμως οὗτος ἐκεῖνος μέτειμι , αὔγ-ασμα δή παράδειγμα ἑαυτοῦ προτίθημι ὁ εἰσάγω . προστίθημι δέ οὗτος ὁ ἐκ σίδηρος φορτίον αὐχήν , καί ὀσφῦς , καί ἄμφω ὁ χείρ . καί κόμη δέ φέρω αὐχμηρός , καί μέχρι αὐτός διακούω ὁ πούς , καί περαιτέρω προβαίνω , καί οὗτος χάρις ὁ ἰξύς προσδέω . προσευχή δέ καί ὑμνῳδία διηνεκής χράω , ἐπιθυμία , καί θυμός , καί τύφω , καί ἄλλος ὁ ἄγριος ὁ Ψυχή κατακοιμίζω θηρίον : πόνος δέ πόνος ἐπαυξάνω ἀεί , καί ὁ χείρ ἐργασία μέτειμι , νῦν μέν ὁ καλέω ῥιπίς ὑφαίνω καί σπυρίς , νῦν δέ μικρός ἄρουρα ἐν ὁ νάπη κατασκευάζω , καί σπέρμα καταβάλλω , καί ὁ ἀποχράω ἐκεῖθεν συλλέγω τροφή . ἐπεί δέ ὁ χρόνος πρόειμι πάντοθεν αὐτός ὁ κλέος διατρέχω , συνθέω πολύς πολλαχόθεν , κοινωνέω αὐτός καί οἴκησις , καί πόνος , καί πολιτεία ἐπιθυμέω : καί οὗτος ὑποδέχομαι , ἐπί οὗτος ποδηγέω ὁ βίος : καί εἰμί ὁράω , ὁ μέν ἱστίον , ὁ δέ δέρρις τρίχινος υφαίνω , ὁ δέ ὁ ῥιπίς ἢ ὁ σπυρίς διαπλέκω , ἄλλος δέ ὁ γηπόνιον ἀναδέχομαι . καί ἐπεί παραθαλάσσιος ἧμαι ὁ χωρίον , καί πορθμεῖον ὕστερος κατασκευάζω , οὗτος εἰς ὁ ὁ ἀγώγιμος χράομαι χρεία , ἐκκομίζω ὁ σύνοικος ὁ ἔργον , καί εἰσκομίζω ὁ δήω . ὁ ἀποστολικός γάρ μιμνήσκω φωνή , ὁ λέγω : νύξ καί ἡμέρα ἐργάζομαι , εἰς ὁ μή ἐπιβαρέω τις σύ : καί , ὁ χείρ οὗτος ἐγώ καί ὁ σύν ἐγώ ἐπαρκέω : αὐτός τε ἐργάζομαι , καί ὁ ὁμόσκηνος παραινέω ὁ κατά ψυχή πόνος καί ὁ σωματικός συνεισφέρω ἱδρώς . καί γάρ ἄτοπος , ὁ μέν εἰμί βίος στρέφω , καί παιδίον καί γυνή ταλαιπωρέω καί πονέω ἀποτρέφω , καί πρός οὗτος καί φόρος εἰσφέρειν , καί δασμός ἀπαιτέω , καί ὁ Θεός προσφέρω ὁ ἀπαρχή , καί ὁ προσαίτης εἰς δύναμις θεραπεύω ὁ ἔνδεια : ἐγώ δέ ὁ ἀναγκαῖος ἐκ ὁ πόνος μή πορίζω χρεία : καί οὗτος εὐτελής μέν τροφή καί βραχύς , εὐτελής δέ ἐσθής χράω : ἀλλά κάθημαι εἴδομαι ὁ χείρ ἔχω , καί ὁ ἀλλότριος χείρ καρπόω . οὗτος καί ὁ τοιοῦτος λέγω , ἐπί ὁ ἐργασία προτρέπω : ὁ μέν πανταχοῦ νομίζω θεῖος λειτουργία ἐπιτελέω εἰς καιρός : ὁ δέ μεταξύ χρόνος ἀπονέμω ὁ ἐργασία . οὐχ ἥκιστος δέ ὁ ὁ ξένος ἐπιμελέομαι θεραπεία : ἀνήρ πραότης καί φρόνημα μετριότης κοσμέω , καί ὁ περί ὁ πέλας κτάομαι ἀγάπη , οὗτος ἐγχειρίζω ὁ πρόνοια . ἐπισκοπέω δέ αὐτός ἅπας διερευνάω , εἰμί κατά ὁ κεῖμαι ἕκαστος ἐπιτελέω νόμος , οὕτως δέ πολυθρύλλητος γίγνομαι , ὡς ὁ ναυτίλλομαι , καί πλείων ἤ χίλιοι ἀφίστημι στάδιον , ὁ Θεοδόσιος καλέω ἐκ ὁ κίνδυνος θεός , καί ὁ Θεοδόσιος προσηγορία κατακοιμίζω ὁ θάλασσα ὁ ζάλη . οὗτος αἰδέομαι καί πολέμιος θρασύς καί ἀνήμερος , ὁ ὁ ἠώς ὁ πλεῖστος ληΐζομαι τε καί ἐξανδραποδίζομαι . Τῖς γάρ ὁ ὁ κατά ὅς οἰκέω οἰκέω ἀνήκοος ὁ κατά ἐκεῖνος ὁ καιρός συμβεβηκός κακός , ὑπό ὁ πάλαι μέν Σόλυμοι , νυνί δέ Ἴσαυρος ὀνομάζω ; ἀλλά ὅμως μή πόλις , μή κώμη ἐκεῖνος φείδομαι , ἀλλά ἅπας ὅσος αἱρέω δύναμαι ληΐζομαι καί πῦρ παραδίδωμι , ἐκεῖνος ὁ φιλοσοφία αἰδέομαι , καί ἄρτος μόνος αἰτέω , καί εὐχή ἐπαγγέλλω , ἀλώβητος ὁ ἀσκητικός ἐκεῖνος καταλείπω καταγώγιον , καί οὗτος οὐ ἅπαξ , ἀλλά καί δίς ποιέω . δείδω δέ ὅμως ὁ ἐκκλησία ὁ πρόεδρος , μή χρῆμα Ἔρως ὁ βάρβαρος ὁ διάβολος ἐμβάλλω , δορυάλωτος γίγνομαι παρασκευάζω ὁ μέγας ἐκεῖνος φωστήρ : καί γάρ εἰμί εἰκός λύτρον παμπολύς πανταχόθεν ὑπέρ αὐτός παρά πᾶς ὁ ὁ θεῖον τιμάω πέμπω αὐτός : παρακαλέω πείθω ὁ Ἀντιόχεια καταλαμβάνω . ἤδη γάρ δύο ὁ ἐκκλησία πρόεδρος αἰχμάλωτος λαμβάνω , καί θεραπεία μέν ἅπας ἀξιόω . τετρακισχίλιοι δέ καί μυρίος ὑπέρ ἀμφότερος δέχομαι χρύσεος , οὕτως ἐπιτρέπω ἐπανέρχομαι ὅποι βούλομαι . ἐπεί δέ εἰς ὁ Ἀντιόχεια ἀφικνέομαι , οἰκέω μέν καταγώγιον ὁ ποταμός παράκειμαι : πᾶς δέ πρός ἑαυτοῦ ἕλκω ὁ ὁ τοιοῦτος τρυγάω ἐφίστημι . ὑπό δέ ὁ ὁ λόγος ῥύμη ἕλκω , παρίημι διηγέομαι θαῦμα , ὑπό ὁ θεσπέσιος οὗτος γίγνομαι . ὅς τάχα ὁ πολύς καί ἄπιστος εἰμί δοκέω , διαμένω μέντοι μαρτυρέω ὁ λόγος μέχρι καί νῦν , καί δείκνυμι οἶος τυγχάνω ὁ θαυμάσιος οὗτος ἀνήρ παρά ὁ Θεός χάρις τε καί παρρησία . κρημνώδης τις πέτρα ὑπέρκειμαι ὁ φροντιστήριο , ὅσπερ αὐτός δέμω , ἄνικμος δέ καί ξηρός παντελῶς ὑπάρχω ὁ πρότερος . ἐν οὗτος ὑδραγώγιον ποιέω ἀπό ὁ κορυφή ἐπί ὁ μοναστήριον φέρω , ὥσπερ ὑπό χείρ ἔχω ὁ ὁ ὕδωρ φορός . πεποίθησις δέ γέμω εἰς θεός , καί θαρσέω , ὡς εἰκός , εὐμενής ὁ δεσπότης κτάομαι , καί πίστις ἔχω ἀδίστακτος , νύξ διεγείρω , ἀνέρχομαι ἐπί ὁ ἄκρος ὁ Υδραγωγού , πρίν ὁ θιασώτης ἐπί ὁ συνήθης εὐχή διανίσταμαι . καί διά προσευχή ὁ θεός ἱκετεύω , θαρσέω ὁ ποιέω ὁ θέλημα ὁ φοβέω αὐτός , ὁ ῥάβδος , ἐν εἰμί σκηρίπτω τυγχάνω , τύπτω ὁ πέτρα : ὁ δέ ῥήγνυμι ὕδωρ : ποταμηδόν ἀναβλύζω : ναί εἴδομαι ὁ μοναστήριον διά ὁ Υδραγωγού γίγνομαι , καί εἰς πᾶς χρεία πλούσιος χορηγέω , εἰς ὁ παρακούω θάλασσα ἐκκρίνω . καί δείκνυμι μέχρι δεῦρο , ὁ μέγας Θεοδόσιος ὁ μωσαϊκός χάρις ἐνεργέω . ἀποχράω δέ καί οὗτος μόνος δείκνυμι ὁ ἀνήρ ὁ πρός ὁ θεός παρρησία . ὀλίγος δέ ἐν Ἀντιόχεια ἐπιβιόω χρόνος , πρός ὁ ἀγγελικός μεθίστημι χορεία . Ζεύς δέ μέσος ὁ Ἄστυ ὁ σῶμα ὁ ἱερόν φέρω , οἶος τις στέφανος χρυσός ὁ σίδηρος ἐκεῖνος ʽ??ʼραιζομενω , πᾶς ἡγέομαι , καί ὁ ὁ μέγας ἀρχή πιστεύω . Ἔρις δέ εἰμί περί ὁ κλίνη , καί διαμάχη φέρω οὗτος ἅπας ἐπείγω , καί ὁ ἐντεῦθεν εὐλογία ἐφίημι . οὕτως φέρω , εἰς ὁ ὁ ἅγιος μάρτυς σηκός κατατίθημι , Ἰουλιανός ὁ νικηφόρος ὁ εὐσέβεια ἀγωνιστής ὁμόσκηνος τε καί ὁμοῤῥόφιος γίγνομαι . θήκη δέ αὐτός ὑποδείκνυμι , ὅς καί ὁ θεσπέσιος καί μακάριος Ἀφραάτης . ὁ δέ ὁ ἀγέλη ἡγεμονία Ἑλλάδιος ὁ θαυμάσιος διαδέχομαι : ὅς ἐξήκω μέν ἐν ἐκεῖνος ὁ πόνος διατελέω ἔτος , εἶτα ὁ Κίλιξ θεόθεν δέχομαι προεδρία : οὔτε ὁ φιλοσοφία ὁ πρότερος καταλείπω , καί ὁ πόνος ἐκεῖνος ὁ ὁ ἀρχιερωσύνη ἱδρώς ὁσημέραι προστίθημι . οὗτος καί Ῥώμυλος ὁ μακάριος ἀκροατής γίγνομαι , ἀγέλη μέγας ἡγεμών ἀποφαίνω : καί διαμένω τε καί ὁ ἐκεῖνος χορός εἰς δεῦρο ὁ αὐτός πολιτεία ἔχω . παράκειμαι δέ ὁ φροντιστήριον κώμη , μαραίνω συριστί καλέω ἐγώ δέ ὅδε ὁ διήγημα οὗτος ποιέω πέρας , ʽ??ʼκετεύω καί ὁ ἐντεῦθεν μετέχω εὐλογία .