theodoretus.historia-religiosa-philotheus 24
Ζεβινᾶν ᾅδουσι μέχρι καὶ τήμερον οἱ τῆς ἐκείνου θέας ἠξιωμένοι . Φασὶ δὲ αὐτὸν εἰς γῆρας ἐλάσαντα βαθὺ , καὶ τοῖς αὐτοῖς πόνοις μέχρις αὐτῆς χρησάμενον τῆς τελευτῆς , μηδὲν τῶν τῆς νεότητος ἀμεῖψαι τῷ βαρυτάτῳ βιαζόμενον γήρᾳ . Ἐπλεονέκτει δὲ , ὡς ἔφασαν , τοὺς ἐπ’ αὐτοῦ πάντας ἁνθρώπους τῇ τῆς προσευχῆς προσεδρίᾳ . Ἐν ταύτῃ γὰρ διημερεύων τε καὶ διανυκτερεύων , οὐ μόνον οὐκ ἐλάμβανε κόρον , ἀλλὰ καὶ θερμότερον τὸν πόθον εἰργάζετο . Ἀλλὰ καὶ τοῖς πρὸς αὐτὸν δέ γε ἀφικνουμένοις ὀλίγα ἄττα διαλεγόμενος , κατάγειν ἐκ τῶν οὐρανῶν οὐκ ἠνείχετο τὴν δίάνοιαν : ἀλλ̓ εὐθὺς ἐκείνων ἀπαλλαττόμενος , ὡς μηδὲ πρὸς βραχὺ χωρισθεὶς τοῦ τῶν ὅλων θεοῦ , πάλιν τὴν ἱκετείαν προσέφερεν . Ἐπειδὴ δὲ τὴν διηνεκῆ στάσιν τὸ γῆρας ἀλύπως φέρειν οὐκ εἴα , ἔρεισμα τούτῳ τὴν βακτηρίαν προσέφερε , καὶ ταύτῃ προσκλινόμενος ὕμνει τὸν Δεσπότην καὶ ηὔχετο . Φιλοξενίᾳ δὲ πρὸς τοῖς ἄλλοις κοσμούμενος ἀγαθοῖς , μένειν τὴν ἐσπέραν πολλοὺς τῶν ὡς αὐτὸν ἀφικνουμένων ἐκέλευεν . Οἱ δὲ τὴν παννύχιον αὐτοῦ δειμαίνοντες : στάσιν , ἀσχολίας τινὰς σκηπτόμενοι , τῶν πόνων σφᾶς αὐτοὺς ὑπεξῆγον . Τοῦτον καὶ ὁ μέγας ἐκεῖνος ὑπερηγάσθη Μάρων , καὶ τοῖς φοιτῶσι πρὸς αὐτὸν ἅπασι παρηγγύα τρέχειν , καὶ τοῦ πρεσβύτου τὴν εὐλογίαν τρυγᾷν , πατέρα καὶ διδάσκαλον ὀνομάζων , καὶ πάσης ἀρχέτυπον ἀποκαλῶν ἀρετῆς . Τούτῳ κοινωνῆσαι καὶ ταφῆς παρεκάλεσεν : ἀλλ̓ οὐκ εἴασαν οἱ τὸ ἱερὸν ἐκεῖνο σῶμα διαρπάσαντες , καὶ εἰς τὸ προειρημένον χωρίον ἀποκομίσαντες . Ὁ δὲ θεσπέσιος Ζεβινᾶς προτελευτήσας , εἰς τὴν πελάζουσαν αὐτῷ κώμην ʽΚίττα δὲ αὕτη καλεῖταἰ , τῶν νομιζομένων ἀπήλαυσε , καὶ σηκὸν δὲ τῇ θήκῃ μέγιστον ᾠκοδόμησαν . Ἴασιν γὰρ ἀναβλύζει τοῖς μετὰ πίστεως προσιοῦσι παντοδαπήν . Ἔχει δὲ νῦν καὶ μάρτυρας ὁμοροφίους , παρὰ Πέρσαις μὲν ἠγωνισμένους , ἐτησίοις δὲ πανηγύρεσι παῤ ἡμῶν τιμωμένους . Τῆς τούτου διδασκαλίας ὁ μέγας ἀπήλαυσε Πολυχρόνιος : καὶ ὁ θειότατος δὲ Ἰάκωβος τοῦτον ἔφη πρῶτον τρίχινον αὐτῷ δεδωκέναι χιτῶνα . Ἐγὼ δὲ ἐκεῖνον μὴ θεασάμενος πώποτε ʽπρὸ γὰρ τῆς ἐμῆς ἀφίξεως τοῦ βίου προκατειλήφει τὸ τέρμἀ , ἐν Πολυχρονίῳ τούτῳ τῷ πάνυ τὴν τοῦ θείου Ζεβινᾶ φιλοσοφίαν ὁρῶ . Οὐ γὰρ οὕτως ὁ κηρὸς τοῦ δακτυλίου τὸν τύπον ἐκμάττεται , ὡς οὗτος ἐκείνου περιφέρει τοὺς χαρακτῆρας . Καὶ τοῦτο οἶδα σαφῶς , τὰ περὶ ἐκείνου διηγήματα τοῖς ὑπὸ τούτου γιγνομένοις παρατιθείς . Ὁμοίως γὰρ τῷ θείῳ πυρπολεῖται πόθῳ , καὶ τῶν γηΐνων ἐστὶν ἁπάντων ὑπέρτερος : καὶ τῷ σώματι προσδεδεμένος , ὑπόπτερον ἔχει ψυχὴν , καὶ διαπερᾷ καὶ τὸν ἀέρα καὶ τὸν αἰθέρα , καὶ τῶν οὐρανῶν ὑψηλότερος γίνεται , καὶ τὴν θείαν διηνεκῶς θεωρίαν φαντάζεται . Καὶ οὔ ποτε καθέλκειν ἐκεῖθεν ἀνέχεται τὴν διάνοιαν : ἀλλὰ καὶ προσδιαλεγόμενος τοῖς ἀφικνουμένοις , τὰ ἄνω περιπολεῖ . Τὴν δὲ παννύχιον αὐτοῦ ἀγρυπνίαν , καὶ στάσιν , ἐντεῦθεν μεμάθηκα . Ὁρῶν γὰρ αὐτὸν , καὶ γήρᾳ κατὰ ταυτὸν καὶ ἀσθενείᾳ παλαίοντα , καὶ θεραπείας οὐδὲ μιᾶς ἀπολαύοντα , ἔπεισα λιπαρήσας πολλάκις δύο συνοίκους λαβεῖν , καὶ τῆς παρὰ τούτων παραψυχῆς ἀπολαύειν . Ἐπειδὴ δὲ ἄνδρας ἀρετῇ λάμποντας ᾔτησε , καθ̓ ἑαυτοὺς ἐν ἑτέρῳ ἰδιάζοντας φροντιστηρίῳ , ἔπεισα τοὺς θαυμασίους ἐκείνους . πάντων προελέσθαι θείου ἀνθρώπου τὴν θεραπείαν . Οὗτοι βραχὺν αὐτῷ συγγενόμενοι χρόνον , φυγεῖν ἐπειράθησαν , τὴν παννύχιον στάσιν οὐκ ἐνεγκόντες . Ἐπειδὴ δὲ τὸν θεῖον ἄνδρα ἱκέτευον τῇ τοῦ σώματος ἀσθενείᾳ μετρῆσαι τὸν πόνον , Οὐ μόνον , ἔφη αὐτοῖς , οὐ βιάζομαι διηνεκῶς κοινωνεῖν μοι τῆς στάσεως , ἀλλὰ κατακλίνεσθαι πολλάκις παρεγγυῶ . Οἱ δὲ , Καὶ πῶς ἂν δυναίμεθα , ἔλεγον , τοῦ ἐν πόνοις γεγηρακότος ἑστῶτος , καὶ τῆς τοῦ σώματος ἀσθενείας καταφρονοῦντος , κατακλίνεσθαι ἄνδρες καὶ ὑγιαίνοντες καὶ μεσοῦντες τῷ χρόνῳ ; Ἀλλὰ τῆς μὲν σεβασμίας ἐμοὶ κεφαλῆς οὕτω τοὺς νυκτερινοὺς κατέμαθον πόνους . Οἱ δὲ ἄνδρες οὗτοι τοσαύτην τῷ χρόνῳ προσέλαβον ἀρετὴν , ὡς τὴν αὐτὴν τῷ μεγάλῳ τούτῳ μετιέναι φιλοσοφίαν . Καὶ ὁ μὲν Μωϋσῆς ʽτοῦτο γὰρ αὐτῷ ὄνομἀ μέχρι τοῦ παρόντος διέμεινε , πᾶσαν ὡς πατρὶ καὶ δεσπότῃ θεραπείαν προσφέρων , καὶ τὴν ἀστράπτουσαν ἐκ τῆς ἱερᾶς ἐκείνης ψυχῆς ἀρετὴν ἐκματτόμενος . Ὁ δὲ Δαμιανὸς ʽτοῦτο γὰρ ὄνομα τῷ ἑτέρᾠ . πόλιν τινὰ καταλαβὼν , οὑ πόῤῥω διακειμένην ʽΝιαρὰ δὲ ὄνομα ταύτᾐ , καὶ παρὰ τὰς ἄλως μικρόν τινα οἰκίσκον εὑρὼν , ἐν ἐκείνῳ διάγει , τὴν αὐτὴν μετιὼν τὴν πολιτείαν , ὡς τοὺς ἀκριβῶς τοῦτον κἀκεῖνον ἐπισταμένους , θεωμένους αὐτὸν , τὴν τοῦ μεγάλου Πολυχρονίου ψυχὴν ὑπολαμβάνειν ἐν ἑτέρῳ σώματι θεωρεῖν . Ἡ γὰρ αὐτὴ καὶ ἁπλότης , καὶ πραότης , καὶ μετριότης , καὶ τοῦ φθέγματος ἡμερότης , καὶ συνουσίας γλυκύτης , ἐγρήγορσίς τε τῆς ψυχῆς , καὶ τοῦ Θεοῦ κατανόησις , καὶ στάσις , καὶ πόνος , καὶ ἀγρυπνία , καὶ τροφὴ , καὶ ἡ κατὰ τὴν θείαν νομοθεσίαν ἀκτημοσύνη . Πλὴν γὰρ σπυρίδος μικρᾶς , τὸν βρεκτὸν ἐχούσης φακὸν , οὐδὲν ἔχει τὸ καταγώγιον . Τοσαύτην ὠφέλειαν ἐκ τῆς τοῦ μεγάλου Πολυχρονίου συνουσίας ἀπώνατο . Ἐγὼ δὲ τὸν μαθητὴν καταλιπὼν , ἐπὶ τὸν διδάσκαλον ἐπανήξω . Ἀπὸ γὰρ τῆς πηγῆς ὁ κρουνὸς ἔχει τὸ νᾶμα . Οὗτος τοίνυν μετὰ τῶν ἅλλων παθῶν καὶ τὴν φιλοτιμίαν τῆς ψυχῆς ἀπελάσας , καὶ τῆς κενῆς δόξης τὴν τυραννίδα πατήσας , κατακρύπτειν ἀεὶ τοὺς πόνους ἐσπούδασε . Καὶ σίδηρον μὲν οὐκ ἠνέσχετο φορεῖν , δείσας μή τινα βλάβην ἐντεῦθεν ἀρύσηται , τύφου φλεγμονὴν τῆς ψυχῆς δεξαμένης . Δρυὸς δὲ ῥίζαν βαρυτάτην κομίσαι αὐτῷ τινα κελεύσας , ὡς εἰς ἑτέραν χρείαν δῆθεν δεόμενος , ταύτην καὶ νύκτωρ ἐπετίθη τοῖς ὤμοις , καὶ ἐπικειμένης προσηύχετο , καὶ μεθ̓ ἡμέραν ἀπολαύων σχολῆς . Ἀφικνουμένου δέ τινος , καὶ τὴν θύραν πατάσσοντος , ἕν τινι χωρίῳ ταύτην κατέκρυπτε . Ταύτην μοί τις ἀπέδειξε θεασάμενος : καὶ γνῶναι βουληθεὶς τὸ φορτίον ὁπόσον , μόλις ἀμφοτέραις ᾐώρησα ταῖς χερσίν . Ὁ δέ με θεασάμενος ἀφεῖναι ἐκέλευεν . Ἐγὼ δὲ ἀντελιπάρουν λαβεῖν , ἵνα κλέψω τοῦ πόνου τὴν πρόφασιν . Ὡς δὲ ἁνιώμενον εἶδον , παρεχώρησα τῷ πόθῳ τῆς νίκης . Ἐκ τούτων αὐτῷ τῶν πόνων ἐπανθεῖ καὶ θεόσδοτος χάρις , καὶ πολλὰ θαύματα ταῖς ἐκείνου προσευχαῖς ἐνεργεῖται . Καὶ γὰρ ἡνίκα ὁ χαλεπὸς ἐκεῖνος αὐχμὸς τρύχων τοὺς ἀνθρώπους εἰς ἱκεσίαν διήγειρεν , ἀφίκετο πρὸς αὐτὸν ἱερέων πλῆθος : συνῆν δὲ τούτοις καὶ τῆς Ἀντιοχέων τις χώρας , κώμας πολλὰς ποιμαίνειν τεταγμένος . Οὗτος τῶν παρόντων τοὺς γεραιτέρους ἱκέτευε , πεῖσαι τὸν ἄνδρα , ληκυθίῳ τινὶ ἐπιθεῖναι τὴν δεξιάν . Τῶν δὲ εἰρηκότων ὡς οὐκ ἀνέξεται , εὐχῆς μετὰ ταῦτα γινομένης , καὶ τῆς θεσπεσίας μοι κεφαλῆς προσευχομένης , ὄπισθεν ἐκεῖνος ἑστὼς προὔτεινε ταῖς δύο χερσὶ τὸ ληκύθιον . Τὸ δὲ ἀνέβλυσεν , ὡς δύο καὶ τρεῖς τῶν παρόντων ἐκτεῖναι τὰς χεῖρας , καὶ πεπληρωμένας ταύτας τοῦ ἐλαίου λαβεῖν . Ἀλλ̓ ὅμως καὶ τῆς θείας χάριτος ἀφεὶς τὰς ἀκτῖνας , καὶ παντοδαποῖς κατορθώμασι βρίθων , καὶ ὀσημέραι συλλέγων τῆς φιλοσοφίας τὸν πλοῦτον , οὕτως ἐστὶ τὸ φρόνημα μέτριος , ὡς ἑκάστου τῶν ὡς αὐτὸν ἀφικνουμένων ἄμφω τὼ πόδε περιπτύσσεσθαι , καὶ τὸ μέτωπον ἐπιτιθέναι τῇ γῇ , εἴτε στρατιώτης , εἴτε χειροτέχνης , εἴτε ἄγροικος εἴη . Διηγήσομαι δέ τι , καὶ τὴν ἁπλότητα καὶ τὴν μετριότητα αὐτοῦ διδάξαι δυνάμενον . Ἀνήρ τις σπουδαῖος , τοῦδε τοῦ ἔθνους τὴν ἡγεμονίαν λαχὼν , καὶ τὴν Κῦρον καταλαβὼν , σὺν ἐμοὶ τῆς τῶν μεγάλων τούτων ἀθλητῶν ἀπολαῦσαι θεωρίας ἠθέλησε . Τοὺς ἄλλους τοίνυν περινοστήσαντες , ἀφικόμεθα καὶ παρὰ τοῦτον , οὖ νῦν τὴν ἀρετὴν ἀφηγούμεθα . Ἐμοῦ τοίνυν εἰρηκότος , ὡς ἡγεμών ἐστιν ὁ σὺν ἐμοὶ παραγενόμενος , καὶ τοῦ δικαίου φροντιστὴς , καὶ τῶν εὐσεβῶν ἐραστὴς , εὐθὺς ὁ θεσπέσιος ἄνθρωπος ἄμφω τὼ χεῖρε προτείνας , καὶ ἀμφοῖν τοῖν ποδοῖν λαβόμενος , Αἴτησίν τινα , ἔφη , ἐπαγγείλασθαί σοι θέλω . Τοῦ δὲ λίαν δυσχεράναντος , καὶ ἀνίστασθαι ἱκετεύοντος , καὶ ποιήσειν ὅ τι ἄν κελεύσειεν ὑπισχνουμένου ʽἐτόπαζε γὰρ αὐτὸν περί τινος τῶν ὑπηκόων παρακαλεῖν̓ , ἔφη ὁ θεσπέσιος ἄνθρωπος : Οὐκοῦν ἐπειδήπερ ὑπέσχου , καὶ ὅρκῳ τὴν ὑπόσχεσιν ἐβεβαίωσας , σπουδαίως τὰς ὑπὲρ ἐμοῦ τῷ Θεῷ προσένεγκε προσευχάς . Ὁ δὲ τὰ μέτωπα τύπτων ἱκέτευε λῦσαι τὸν ὅρκον , ὡς οὐκ ἀξιόχρεως ὤν οὐδὲ τὰς ὑπὲρ αὑτοῦ ἱκετείας τῷ Δεσπότῃ προσφέρειν . Τὸν ἐν τοσούτῳ τοίνυν φιλοσοφίας ὕψει τοσαύτην ἔχοντα τοῦ φρονήματος μετριότητα , ποῖος ἄν λόγος εὐφημῆσαι πρὸς ἀξίαν ἀρκέσειε ; Τούτου τὴν φιλοπονίαν οὐδὲ παντοδαπὰ προσπεσόντα διήλεγξε πάθη , ἀλλ̓ ὑπὸ νόσου π̔??ʼκίλης πολιορκούμενος , τῶν αὐτῶν πόνων ἀνέχεται . Πολλοῖς δὲ πολλάκις χρησάμενοι λόγοις , μόγις τουτονὶ τὸν οἰκίσκον ᾠκοδομησάμεθα , θάλπος ὀλίγον τῷ σώματι πάμπαν κατεψυγμένῳ μηχανησάμενοι . Τούτῳ πολλοὶ μὲν πολλάκις χρυσίον περιόντες προσήνεγκαν , κατέλιπον δὲ καὶ τελευτήσαντες : ἐδέξατο δὲ οὐδὲν παῤ οὐδενὸς οὐδὲ πώποτε : ἀλλ̓ αὐτοὺς οἰκονόμους γενέσθαι τῶν προσφερομένων ἐκέλευσε . Καὶ σισύραν δὲ αὐτῷ ὁ μέγας Ἰάκωβος ὑπό τινος αὐτῷ κομισθεῖσαν ἀπέστειλεν : ἀλλὰ καὶ ταύτην ἀντέπεμψε , στεγανωτέραν αὐτὴν καὶ εὐεργεστέραν ἰδών . Εὐτελέσι γὰρ λίαν καὶ εὐώνοις ἱματίοις κεχρημένος διετέλει . Οὕτω δὲ τὴν πενίαν πάσης ἐρασμιωτέραν βασιλείας ἠγεῖτο , ὡς μηδὲ τὴν ἀναγκαίαν ἔχειν ἀεὶ τροφήν . Οἶδα γὰρ πολλάκις ἀφικόμενος , καὶ εὐλογίαν αἰτήσας , καὶ μηδὲν ἕτερον εὑρὼν ἢ δύο μόνας ἰσχάδας . Τούτου τὸ μέλι , καὶ τοῖς ὁρῶσι τριπόθητον , καὶ τοῖς ἀκούουσι λίαν ἐπέραστον . Οὐδένα γὰρ οἶδα ἀνθρώπων , οὐδὲ τῶν κομιδῇ φιλοσκωμμόνων τούτῳ μῶμον ἐπιτεθεικότα πώποτε . Ἀλλὰ πάντες ᾅδουσι καὶ εὐφημοῦσι , καὶ παῤ αὐτὸν φοιτῶντες οὐ θέλουσιν ἀπαλλάττεσθαι .
Lemmas: Ζεβινᾶς ἀείδω μέχρι καί σήμερον ὁ ὁ ἐκεῖνος θέα ἀξιόω . φημί δέ αὐτός εἰς γῆρας ἐλαύνω βαθύς , καί ὁ αὐτός πόνος μέχρι αὐτός χράω ὁ τελευτή , μηδείς ὁ ὁ νεότης ἀμείβω ὁ βαρύς βιάζομαι γῆρας . πλεονεκτέω δέ , ὡς φημί , ὁ ἐπί αὐτός πᾶς ἄνθρωπος ὁ ὁ προσευχή προσεδρεία . ἐν οὗτος γάρ διημερεύω τε καί διανυκτερεύω , οὖον μόνος οὐ λαμβάνω κόρος , ἀλλά καί θερμός ὁ πόθος ἐργάζομαι . ἀλλά καί ὁ πρός αὐτός δέ γε ἀφικνέομαι ὀλίγος τις διαλέγω , κατάγω ἐκ ὁ οὐρανός οὐ ἀνέχω ὁ διάνοια : ἀλλά εὐθύς ἐκεῖνος ἀπαλλάσσω , ὡς μηδέ πρός βραχύς χωρίζω ὁ ὁ ὅλος θεός , πάλιν ὁ Ἱκεσία προσφέρω . ἐπεί δέ ὁ διηνεκής στάσις ὁ γῆρας ἄλυπος φέρω οὐ ἐάω , ἔρεισμα οὗτος ὁ βακτηρία προσφέρω , καί οὗτος προσκλίνω ὑμνέω ὁ δεσπότης καί εὔχομαι . Φιλοξενία δέ πρός ὁ ἄλλος κοσμέω ἀγαθός , μένω ὁ εἰσπεράω πολύς ὁ ὡς αὐτός ἀφικνέομαι κελεύω . ὁ δέ ὁ παννύχιος αὐτός δειμαίνω : στάσις , ἀσχολία τις σκήπτω , ὁ πόνος σφεῖς αὐτός ὑπεξάγω . οὗτος καί ὁ μέγας ἐκεῖνος ὑπεράγαμαι Μάρων , καί ὁ φοιτάω πρός αὐτός ἅπας παρεγγυάω τρέχω , καί ὁ πρεσβύτης ὁ εὐλογία τρυγάω , πατήρ καί διδάσκαλος ὀνομάζω , καί πᾶς ἀρχέτυπος ἀποκαλέω ἀρετή . οὗτος κοινωνέω καί ταφή παρακαλέω : ἀλλά οὐ ἐάω ὁ ὁ ἱερόν ἐκεῖνος σῶμα διαρπάζω , καί εἰς ὁ προερέω χωρίον ἀποκομίζω . ὁ δέ θεσπέσιος Ζεβινάς προτελευτάω , εἰς ὁ πελάζω αὐτός κώμη Κίττα δέ οὗτος καλέω , ὁ νομίζω ἀπαλαύω , καί σηκός δέ ὁ θήκη μέγας οἰκοδομέω . Ἴασις γάρ ἀναβλύζω ὁ μετά πίστις πρόσειμι παντοδαπός . ἔχις δέ νῦν καί μάρτυς ὁμόροφιος , παρά Πέρσης μέν ἀγωνίζομαι , ἐτήσιος δέ πανήγυρις παρά ἐγώ τιμάω . ὁ οὗτος διδασκαλία ὁ μέγας ἀπαλαύω Πολυχρόνιος : καί ὁ θεῖος δέ Ἰάκωβος οὗτος φημί πρῶτος τρίχινος αὐτός δίδωμι χιτών . ἐγώ δέ ἐκεῖνος μή θεάομαι πώποτε ʽπρὸ γάρ ὁ ἐμός ἄφιξις ὁ βίος προκαταλαμβάνω ὁ τέρμα , ἐν Πολυχρόνιος οὗτος ὁ πάνυ ὁ ὁ θεῖον Ζεβινᾶς φιλοσοφία ὁράω . οὖον γάρ οὕτως ὁ κηρός ὁ δακτύλιος ὁ τύπος ἐκμάσσω , ὡς οὗτος ἐκεῖνος περιφέρω ὁ χαρακτήρ . καί οὗτος οἶδα σαφῶς , ὁ περί ἐκεῖνος διήγημα ὁ ὑπό οὗτος γίγνομαι παρατίθημι . ὅμοιος γάρ ὁ θεῖον πυρπολούμαι πόθος , καί ὁ γήινος εἰμί ἅπας ὑπέρτερος : καί ὁ σῶμα προσδέω , ὑπόπτερος ἔχω ψυχή , καί διαπεράω καί ὁ ἀήρ καί ὁ αἰθήρ , καί ὁ οὐρανός ὑψηλός γίγνομαι , καί ὁ θεῖος διηνεκής θεωρία φαντάζω . καί οὖον ποτός καθέλκω ἐκεῖθεν ἀνέχω ὁ διάνοια : ἀλλά καί προσδιαλέγομαι ὁ ἀφικνέομαι , ὁ ἄνω περιπολέω . ὁ δέ παννύχιος αὐτός ἀγρυπνία , καί στάσις , ἐντεῦθεν μανθάνω . ὁρῶν γάρ αὐτός , καί γῆρας κατά τατός καί ἀσθένεια παλαίω , καί θεραπεία οὐδέ εἷς ἀπολαύω , πείθω λιπαρέω πολλάκις δύο σύνοικος λαμβάνω , καί ὁ παρά οὗτος παραψυχή ἀπολαύω . ἐπεί δέ ἀνήρ ἀρετή λάμπω αἰτέω , κατά ἑαυτοῦ ἐν ἕτερος ἰδιάζω φροντιστήριον , πείθω ὁ θαυμάσιος ἐκεῖνος . πᾶς προαιρέω θεῖον ἄνθρωπος ὁ θεραπεία . οὗτος βραχύς αὐτός συγγίγνομαι χρόνος , φεύγω πειράω , ὁ παννύχιος στάσις οὐ φέρω . ἐπεί δέ ὁ θέω ἀνήρ ἱκετεύω ὁ ὁ σῶμα ἀσθένεια μετρέω ὁ πόνος , οὖον μόνος , φημί αὐτός , οὖον βιάζομαι διηνεκής κοινωνέω ἐγώ ὁ στάσις , ἀλλά κατακλίνω πολλάκις παρεγγυάω . ὁ δέ , καί πῶς εἄν δύναμαι , λέγω , ὁ ἐν πόνος γηράσκω ἵστημι , καί ὁ ὁ σῶμα ἀσθένεια καταφρονέω , κατακλίνω ἀνήρ καί ὑγιαίνω καί μέσος ὁ χρόνος ; ἀλλά ὁ μέν σεβασμία ἐγώ κεφαλή οὗτος ὁ νυκτερινός καταμανθάνω πόνος . ὁ δέ ἀνήρ οὗτος τοσοῦτος ὁ χρόνος προσλαμβάνω ἀρετή , ὡς ὁ αὐτός ὁ μέγας οὗτος μέτειμι φιλοσοφία . καί ὁ μέν Μωϋσῆς αἰτέω γάρ αὐτός ὄνομαι μέχρι ὁ πάρειμι διαμένω , πᾶς ὡς πατήρ καί δεσπότης θεραπεία προσφέρω , καί ὁ ἀστράπτω ἐκ ὁ ἱερός ἐκεῖνος Ψυχή ἀρετή ἐκμάσσω . ὁ δέ Δαμιανός αἰτέω γάρ ὄνομα ὁ ἕτερος . πόλις τις καταλαμβάνω , ὅς πόρρω διάκειμαι ʽΝιαρὰ δέ ὄνομα οὗτος , καί παρά ὁ ἀλόω μικρός τις οἰκίσκος εὑρίσκω , ἐν ἐκεῖνος διάγω , ὁ αὐτός μέτειμι1 ὁ πολιτεία , ὡς ὁ ἀκριβῶς οὗτος ἐκεῖνος ἐφίστημι , θεάομαι αὐτός , ὁ ὁ μέγας Πολυχρονίου ψυχή ὑπολαμβάνω ἐν ἕτερος σῶμα θεωρέω . ὁ γάρ αὐτός καί ἁπλότης , καί πραότης , καί μετριότης , καί ὁ φθέγμα ἡμερότης , καί συνουσία γλυκύτης , ἐγρήγορσις τε ὁ Ψυχή , καί ὁ Θεός κατανόησις , καί στάσις , καί πόνος , καί ἀγρυπνία , καί τροφή , καί ὁ κατά ὁ θεῖος νομοθεσία ἀκτημοσύνη . πλήν γάρ σπυρίς μικρός , ὁ βρεκτός ἔχω φακός , οὐδείς ἔχω ὁ καταγώγιον . τοσοῦτος ὠφέλεια ἐκ ὁ ὁ μέγας Πολυχρονίου συνουσία ἀπονίναμαι . ἐγώ δέ ὁ μαθητής καταλείπω , ἐπί ὁ διδάσκαλος ἐπανήκω . ἀπό γάρ ὁ πηγή ὁ κρουνός ἔχω ὁ νᾶμα . οὗτος τοίνυν μετά ὁ ἄλλος πάθος καί ὁ φιλοτιμία ὁ Ψυχή ἀπελαύνω , καί ὁ κενός δόξα ὁ τυραννίς πατέω , κατακρύπτω ἀεί ὁ πόνος σπουδάζω . καί σίδηρος μέν οὐ ἀνέχω φορέω , δείδω μή τις βλάβη ἐντεῦθεν ἀρύω , τύφω φλεγμονή ὁ Ψυχή δέχομαι . Δρύς δέ ῥίζα βαρύς κομίζω αὐτός τις κελεύω , ὡς εἰς ἕτερος χρεία δῆθεν δήω , οὗτος καί νύκτωρ ἐπιτίθημι ὁ ὦμος , καί ἐπίκειμαι προσεύχομαι , καί μετά ἡμέρα ἀπολαύω σχολή . ἀφικνέομαι δέ τις , καί ὁ θύρα πατάσσω , εἷς τις χωρίον οὗτος κατακρύπτω . οὗτος ἐγώ τις ἀποδείκνυμι θεάομαι : καί γιγνώσκω βούλομαι ὁ φορτίον ὁπόσος , μόλις ἀμφότερος αἰωρέω ὁ χείρ . ὁ δέ ἐγώ θεάομαι ἀφίημι κελεύω . ἐγώ δέ ἀντιλιπαρέω λαμβάνω , ἵνα κλέπτω ὁ πόνος ὁ πρόφασις . ὡς δέ ἀνιάω εἶδον , παραχωρέω ὁ πόθος ὁ Νίκη . ἐκ οὗτος αὐτός ὁ πόνος ἐπανθέω καί θεόσδοτος χάρις , καί πολύς θαῦμα ὁ ἐκεῖνος προσευχή ἐνεργέω . καί γάρ ἡνίκα ὁ χαλεπός ἐκεῖνος αὐχμός τρύχω ὁ ἄνθρωπος εἰς Ἱκεσία διεγείρω , ἀφικνέομαι πρός αὐτός ἱερός πλῆθος : σύνειμι δέ οὗτος καί ὁ Ἀντιοχεύς τις χώρα , κώμη πολύς ποιμαίνω τάσσω . οὗτος ὁ πάρειμι ὁ γεραιός ἱκετεύω , πείθω ὁ ἀνήρ , ληκύθιον τις ἐπιτίθημι ὁ δεξιός . ὁ δέ λέγω ὡς οὐ ἀνέχω , εὐχή μετά οὗτος γίγνομαι , καί ὁ θεσπέσιος ἐγώ κεφαλή προσεύχομαι , ὄπισθεν ἐκεῖνος ἵστημι προτείνω ὁ δύο χείρ ὁ ληκύθιον . ὁ δέ ἀναβλύζω , ὡς δύο καί τρεῖς ὁ πάρειμι ἐκτείνω ὁ χείρ , καί πληρόω οὗτος ὁ ἔλαιον λαμβάνω . ἀλλά ὅμως καί ὁ θεῖος χάρις ἀφίημι ὁ ἀκτίς , καί παντοδαπός κατόρθωμα Βρίθων , καί οσημέραι συλλέγω ὁ φιλοσοφία ὁ πλοῦτος , οὕτως εἰμί ὁ φρόνημα μέτριος , ὡς ἕκαστος ὁ ὡς αὐτός ἀφικνέομαι ἄμφω ὁ πούς περιπτύσσω , καί ὁ μέτωπον ἐπιτίθημι ὁ γῆ , εἴτε στρατιώτης , εἴτε χειροτέχνης , εἴτε ἄγροικος εἰμί . διηγέομαι δέ τίς , καί ὁ ἁπλότης καί ὁ μετριότης αὐτός διδάσκω δύναμαι . ἀνήρ τις σπουδαῖος , ὅδε ὁ ἔθνος ὁ ἡγεμονία λαγχάνω , καί ὁ Κῦρος καταλαμβάνω , σύν ἐγώ ὁ ὁ μέγας οὗτος ἀθλητής ἀπολαύω θεωρία ἐθέλω . ὁ ἄλλος τοίνυν περινοστέω , ἀφικνέομαι καί παρά οὗτος , οὖον νῦν ὁ ἀρετή ἀφηγέομαι . ἐμέω τοίνυν ἐρῶ , ὡς ἡγεμών εἰμί ὁ σύν ἐγώ παραγίγνομαι , καί ὁ Δίκαιος φροντιστής , καί ὁ εὐσεβής ἐραστής , εὐθύς ὁ θεσπέσιος ἄνθρωπος ἄμφω ὁ χείρ προτείνω , καί ἄμφω ὁ πούς λαμβάνω , αἴτησις τις , φημί , ἐπαγγέλλω σύ ἐθέλω . ὁ δέ λίαν δυσχεραίνω , καί ἀνίστημι ἱκετεύω , καί ποιέω ὅς τίς ἄν κελεύω ὑπισχνέομαι ʽἐτόπαζε γάρ αὐτός περί τις ὁ ὑπήκοος παρακαλέω , φημί ὁ θεσπέσιος ἄνθρωπος : οὐκοῦν ἐπεί ὑπισχνέομαι , καί Ὅρκος ὁ ὑπόσχεσις βεβαιόω , σπουδαῖος ὁ ὑπέρ ἐγώ ὁ Θεός προσφέρω προσευχή . ὁ δέ ὁ μέτωπον τύπτω ἱκετεύω λύω ὁ Ὅρκος , ὡς οὐ ἀξιόχρεως εἰμί οὐδέ ὁ ὑπέρ αὐτός Ἱκεσία ὁ δεσπότης προσφέρω . ὁ ἐν τοσοῦτος τοίνυν φιλοσοφία ὕψος τοσοῦτος ἔχω ὁ φρόνημα μετριότης , ποῖος ἄν λόγος εὐφημέω πρός ἄξιος ἀρκέω ; οὗτος ὁ φιλοπονία οὐδέ παντοδαπός προσπίπτω διελέγχω πάθος , ἀλλά ὑπό νόσος π̔??ʼκίλης πολιορκέω , ὁ αὐτός πόνος ἀνέχω . Πολύς δέ πολλάκις χράω λόγος , μόγις οὗτος ὁ οἰκίσκος οἰκοδομέω , θάλπος ὀλίγος ὁ σῶμα πάμπαν καταψύχω μηχανάομαι . οὗτος πολύς μέν πολλάκις χρυσίον περίειμι προσφέρω , καταλείπω δέ καί τελευτάω : δέχομαι δέ οὐδείς παρά οὐδείς οὐδέ πώποτε : ἀλλά αὐτός οἰκονόμος γίγνομαι ὁ προσφέρω κελεύω . καί σισύρα δέ αὐτός ὁ μέγας Ἰάκωβος ὑπό τις αὐτός κομίζω ἀποστέλλω : ἀλλά καί οὗτος ἀντιπέμπω , στεγανός αὐτός καί εὐεργής ὁράω . εὐτελής γάρ λίαν καί εὐωνέω ἱμάτιον χράομαι διατελέω . οὕτως δέ ὁ πενία πᾶς ἐράσμιος βασίλεια ἀγάω , ὡς μηδέ ὁ ἀναγκαῖος ἔχω ἀεί τροφή . οἶδα γάρ πολλάκις ἀφικνέομαι , καί εὐλογία αἰτέω , καί μηδείς ἕτερος εὑρίσκω ἢ δύο μόνος ἰσχάς . οὗτος ὁ μέλι , καί ὁ ὁράω τριπόθητος , καί ὁ ἀκούω λίαν ἐπέραστος . οὐδείς γάρ οἶδα ἄνθρωπος , οὐδέ ὁ κομιδή φιλοσκώμμων οὗτος μῶμος ἐπιτίθημι πώποτε . ἀλλά πᾶς ἀείδω καί εὐφημέω , καί παρά αὐτός φοιτάω οὖον ἐθέλω ἀπαλλάσσω .