theodoretus.historia-religiosa-philotheus 21
Ἐπειδὴ τῶν ἀναῤῥηθέντων τῆς ἀρετῆς ἀθλητῶν τοὺς ἀγῶνας διεξήλθομεν , ὲν κεφαλαίῳ διηγησάμενοι καὶ τοὺς ἐν τῇ μελέτῃ πόνους , καὶ τοὺς ἐν τοῖς ἀγῶσιν ἱδρῶτας , καὶ τὰς λαμπροτάτας καὶ περιφανεστάτας νίκας , φέρε καὶ τῶν ἔτι περιόντων , καὶ μεγαλοπρεπῶς ἀγωνιζομένων , καὶ φιλονεικούντων νικῆσαι τοῖς ἱδρῶσι τοὺς προλαβόντας , τὴν πολιτείαν συγγράψωμεν , καὶ τοῖς ἐσομένοις καταλείψωμεν ὀνησιφόρον μνήμην . Ὥσπερ γὰρ τῶν πάλαι ποτὲ διαπρεψάντων ἁγίων ἡ πολιτεία τοῖς ἔπειτα μεγίστην ὠφέλειαν ἐκόμισεν , οὕτως ἀρχέτυπα τοῖς μεθ̓ ἡμᾶς τὰ τούτων γενήσεται διηγήματα . Ἀρχὴν τούτων ποιήσομαι τὸν μέγαν Ἰάκωβον : οὗτος γὰρ τῶν ἅλλων καὶ τῷ χρόνῳ , καὶ τῷ πόνῳ πρωτεύει , καὶ τοῦτον ζηλώσαντες , τὰ θαυμαστὰ καὶ παράδοξα δρῶσι . Συνέβη δὲ οὐκ οἷδ̓ ὅπως , καὶ τῶν ἀπελθόντων , καὶ τῶν ἔτι περιόντων , τοῦτο πρωτεῦσαι τὸ ὄνομα . Καὶ γὰρ καὶ τὴν ἐκείνων πολιτείαν διηγησάμενος , ἀρχὴν τὸν θεῖον ἐκεῖνον ἐποιησάμην Ἰάκωβον , ὃς τὴν Περσικὴν ἐκείνην στρατείαν ἐσκέδασε προσευχῇ , καὶ τῶν τοῦ ἄστεως περιβόλων καταπεσόντων , οὕτε τὴν πόλιν ἁλῶναι συνεχώρησε , καὶ τοὺς πολεμίους φυγεῖν κατηνάγκασεν , ἐμπίδας αὐτοῖς καταστρατεύσας , καὶ κώνωπας . Ὁ ἐκείνου τοίνυν ὁμότιμος , καὶ ὁμότροπος , τῆς τῶν ἔτι περιόντων ἀγωνιστῶν προτευέτω συμμορίας : οὐκ ἐπειδὴ τῆς προσηγορίας ἐστὶ κοινωνὸς , ἀλλ̓ ὅτι καὶ τὴν ἐκείνου ἐζήλωσεν ἀρετὴν , καὶ παράδειγμα φιλοσοφίας αὐτὸς τοῖς ἄλλοις ἐγένετο . Μάρωνι γὰρ ἐκείνῳ τῷ πάνυ συγγενόμενος , καὶ τῆς θείας αὐτοῦ διδασκαλίας μεταλαχὼν , τοῖς μείζοσι πόνοις ἀπέκρυψε τὸν διδάσκαλον . Ὁ μὲν γὰρ καὶ περίβολον εἶχε τῆς παλαιᾶς πλάνης τὸ τέμενος , καὶ σκηνὴν ἐκ δέῤῥεων τριχίνων ἐπήξατο , καὶ ταύτῃ χρώμενος , τὰς τοῦ ὑετοῦ καὶ νιφετοῦ διέφυγε προσβολάς . Οὗτος δὲ πᾶσι τούτοις ἐῤῥῶσθαι φράσας , καὶ σκηνῇ , καὶ καλύβῃ , καὶ περιβόλῳ , ὄροφον ἔχει τὸν οὐρανὸν , πάσας τοῦ ἀέρος τὰς ἐναντίας δεχόμενος προσβολάς . Καὶ νῦν μὲν ὑετῷ λαύρῳ κατακλυζόμενος , νῦν δὲ κρυμῷ καὶ νιφετῷ πηγνύμενος : ἄλλοτ̔??ʼ δὲ ταῖς ἀκτῖσι φλεγόμενός τε καὶ ἐμπιπράμενος , καὶ πρὸς ἅπαντα καρτερῶν καὶ ὡς ἐν ἀλλοτρίῳ ἀγωνιζόμενος σώματι , καὶ φιλονεικῶν τῇ προθυμίᾳ νικῆσαι τὴν τοῦ σώματος φύσιν . Θνητὸν γὰρ τοῦτο καὶ παθητὸν περικείμενος , ὡς ἐν ἀπαθεῖ πολιτεύεται , καὶ τὴν ἀσώματον ζωὴν ἐν σώματι μελετῶν , μετὰ τοῦ θεσπεσίου Παύλου βοᾷ : Ἐν σαρκὶ περιπατοῦντες οὐ κατὰ σάρκα στρατευόμεθα : τὰ γὰρ ὅπλα ἡμῶν οὐ σαρκικὰ , ἀλλ δυνατὰ τῷ Θεῷ πρὸς καθαίρεσιν ὀχυρωμ̔??ʼτων : λογισμοὺς καθαιροῦντες , καὶ πᾶν ὕψωμα ἐπαιρόμενον κατὰ τῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ : καὶ αἰχμαλωτίζοντες πᾶν νόημα εἰς τὴν ὑπακοὴν τοῦ Χριστοῦ . Ἀλλὰ τούτους τοὺς ὑπὲρ φύσιν ἀγῶνας ἐν μείοσιν ἐμελέτησε πόνοις . Ἐν οἰκίσκῳ γάρ τινι βραχεῖ πρότερον ἑαυτὸν καθείρξας , καὶ τῶν ἔξωθεν θορύβων ἐλευθερώσας , καὶ τῇ τοῦ Θεοῦ μνήμῃ προσηλώσας τὸν νοῦν , οὕτω τὴν τῆς ἐντελοῦς ἀρετῆς ἐποιεῖτο μελέτην . Γυμνασάμενος δὲ ἄριστα , καὶ τῶν ἀγαθῶν πόνων ἐθάδα τὴν ψυχὴν ἀποφήνας , τῶν μειζόνων κατετόλμησεν ἄθλων : καὶ τοῦτο τὸ ὅρος καταλαβὼν , ὃ τοῦδε τοῦ ἄστεως τριάκοντα σταδίοις ἀφέστηκεν , ἐπίσημον ἀπέφηνε καὶ σεβάσμιον , ἄσημον ὂν πάλαι καὶ ἄκαρπον παντελῶς . Τοσαύτην δὲ νῦν εὐλογίαν δεδέχθαι πεπίστευται , ὡς τὴν ἐπικειμένην δαπανᾶσθαι γῆν , τῶν πάντοθεν ἀφικνουμένων εἰς ὠφέλειαν ταύτην κομιζομένων . Ἐν τούτῳ διαιτώμενος , ὑπὸ τῶν παραγινομένων ἁπάντων θεωρεῖται : οὐκ ἄντρον ἔχων , ὡς ἔφην , οὐ σκηνὴν , οὐ καλύβην , οὐ θριγκίον , οὐχ αἱμασιὰν περιφράττουσαν : ἀλλὰ καὶ προσευχόμενος ὁρᾶται . καὶ διαναπαυόμενος , καὶ ἑστὼς , καὶ καθήμενος , καὶ ὑγιαίνων , καὶ ἀῤῥωστίᾳ τινὶ κατεχόμενος : ὡς διηνεκῶς ὑπὸ θεαταῖς ἀγωνίζεσθαι , καὶ τὰς ἀνάγκας τῆς φύσεως ἀποκρούεσθαι . Οὐδὲ γὰρ τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις , ἐν ἐλευθερίᾳ βραχείᾳ τεθραμμένοις , ξένων παρόντων , εὐπετὲς τὰς τῶν τὴν ἄκραν φιλοσοφίαν ἐξησκημένῳ . Καὶ ταῦτα λέγω , οὐ παῤ ἄλλου τοῦτο μαθὼν , ἀλλ̓ αὐτὸς αὐτόπτης γεγενημένος . Πρὸ τεσσάρων γὰρ καὶ δέκα ἐνιαυτῶν , νόσος αὐτῷ χαλεπὴ προσπεσοῦσα , διέθηκεν ὡς ἦν εἰκὸς τὴν θνητὴν ἔχοντα φύσιν . Θέρος γὰρ ἦν ἀκμάζον , καὶ σφοδρότερον ἐξήπτετο τῆς ἀκτῖνος ἡ φλὸξ , τῶν μὲν ἀνέμων κεκοιμημένων , ἀκινήτου δὲ μένοντος τοῦ ἀέρος . Τὸ δὲ πάθος ἦν πλημμύρα χολῆς φερομένης ἐπὶ τὰ κάτω , καὶ δακνούσης τὸ ἔντερον , καὶ συνωθούσης , καὶ τρέχειν ἐπὶ τὰ ἔξω βιαζομένης . Τότε τὴν πολλὴν τοῦ ἀνδρὸς καρτερίαν ἐθεασάμην . Παμπόλλων γὰρ χωρίων συναθροισθέντων , ἁρπασομένων τὸ σῶμα τὸ νικηφόρον , καθῆστο διχόθεν βαλλόμενος . Ἡ μὲν γὰρ φύσις ἰέναι ἐπὶ τὴν ἔκκρισιν κατηνάγκαζεν : ἡ δὲ τῆς παρεστηκυίας πληθύος αἰδὼς μένειν ἐπὶ σχήματος ἐβιάζετο . Ἐγὼ δὲ τοῦτο γινώσκων , πολλὰς μὲν τοῖς συνελθοῦσι παραινέσεις προσήνεγκα , πολλὰς δὲ καὶ ἀπειλὰς , ἀπιέναι κελεύων . Ὕστερον δὲ καὶ τὰ τῆς ἱερωσύνης αὐτοῖς δεσμὰ περιτέθεικα , καὶ σὺν πόνῳ πολλῷ δείλης ὀψίας ἀπεπεμψάμην . Ὁ δὲ θεῖος ἀνὴρ , οὐδὲ τούτων ἀπελθόντων , ἡττήθη τῆς φύσεως : ἀλλ̓ ἔμεινε καρτερῶν , ἕως νὺξ ἐπιγινομένη βαθεῖα πάντας ἀπελθεῖν οἴκαδε κατηνάγκασε . Πάλιν δὲ τῇ ὑστεραίᾳ πρὸς αὐτὸν ἀφικόμενος , ὡς εἶδον φλογμὸν σφοδρότερον γεγενημένον , καὶ τὸν ἐπικείμενον αὐτῷ πυρετὸν τῷ ἔξωθεν πυρὶ τρεφόμενόν τε καὶ αὐξανόμενον , κεφαλαλγίαν σκηψάμενος δυσχεραίνειν ἔλεγον τῆς ἀκτῖνος τὴν προσβολὴν , καὶ παρεκάλουν βραχεῖάν μοί τινα παῤ αὐτῷ σχεδιάσαι σκιάν : καὶ ἐπειδὴ προσέταξε , καλάμους τρεῖς πήξαντες , καὶ δύο τούτοις περιθέντες σισύρας , ἐσοφισάμεθα τὴν σκιάν : κελεύοντος δέ μοι εἴσω ἰέναι : Αἰσχρὸν , ἔφην , ὦ πάτερ , ἐμὲ μὲν , καὶ νέον ὄντα , καὶ ἐῤῥωμένον , τῆσδε τῆς ψυχαγωγίας τυχεῖν : σὲ δὲ πυρετῷ κατεχόμενον λαύρῳ , καὶ τῆς τοιαύτης παραψυχῆς δεόμενον , ἕξω καθῆσθαι δεχόμενον τῆς ἡλιακῆς ἀκτῖνος τὴν προσβολήν . Εἰ τοίνυν , ἔφην , ἐθέλεις με τῆς σκιᾶς ἀπολαῦσαι , γενοῦ μοι κοινωνὸς τῆς βραχείας ταύτης σκηνῆς . Προσμεῖναι γάρ σοι βούλομαι μὲν , ὑπὸ δὲ τῆς ἀκτῖνος κωλύομαι . Εἶξε τοίνυν τούτων ἀκούσας τῶν λόγων , καὶ τὴν ἐμὴν θεραπείαν προείλετο . Ἐπεὶ δὲ κοινῇ τῆς σκιᾶς ἀπηλαύομεν , ἠρξάμην πάλιν ἑτέρου λόγου , καὶ ἔφην ὅτι δεῖ μοι κατακλίσεως , τοῦ ἰσχίου τὴν καθέδραν ἁλύπως μὴ φέροντος . Ἁλλὰ πάλιν ἠξίου μέν με κατακλίνεσθαι , ἀντήκουε δὲ , ὡς οὐ φορητὸν ἐμοὶ καθήμενον αὐτὸν ὁρῶντι προσκλίνεσθαι . Εἰ τοίνυν , ἔφην , ἐθέλεις με καὶ ταύτης ἐναπολαῦσαι τῆς ἀναπαύλης , κοινῇ προσκλιθῶμεν , ὦ πάτερ : οὐ γὰρ ἐρυθριάσω μόνος κατακλινόμενος . Τοιούτοις λόγοις αὐτοῦ τὴν καρτερίαν κατασοφισάμενος , τὴν ἀπὸ τῆς ἀνακλίσεως αὐτῷ παραψυχὴν εἰσενήνοχα : ἐπὶ δὲ τοῦ ἐδάφους ἐῤῥιμμένῳ προσέφερον λόγους χαρίεντας , ἐπὶ τὸ θυμηρέστερον τὴν ψυχὴν μεταφέρων . Εἴσω δὲ τοῦ ἱματίου τὴν χεῖρα βαλὼν , ἐπειρώμην μετρίως ἀποτρίβειν τὰ νῶτα , τότε τοῦ σιδήρου τὸ πολὺ φορτίον ἐθεασάμην , ὃ καὶ τὴν ὀσφὺν ἐδέσμει , καὶ τὸν αὐχένα . Καὶ ἕτεραι δὲ ἀλύσεις ἀπὸ τοῦ περὶ τὸν αὐχένα κύκλου , δύο μὲν ἔμπροσθεν , δύο δὲ ὄπισθεν , εἰς τὸν κάτω κύκλον ἐγκάρσιαι διήκουσαι , καὶ τοῦ Χ στοιχείου τὸ σχῆμα ποιοῦσαι , ἔμπροσθέν τε καὶ ὄπισθεν , τοὺς δύο κύκλους ἀλλήλοις συνέδεον : καὶ ἑτέρους δὲ αἰ χεῖρες ἔνδον περὶ τοὺς ἀγκῶνας εἶχον τοιούτους δεσμούς . Τὸ πολυτάλαντον οὖν τοῦτο θεασάμενος φορτίον , ἱκέτευον ἐπικουρῆσαι τῷ σώματι κάμνοντι , καὶ φέρειν οὐ δυναμένῳ κατὰ ταὐτὸν , καὶ τὰ ἐθελούσια φορτία , καὶ τὴν ἀκούσιον ἀῤῥωστίαν . Νῦν μὲν γὰρ , ἔφην , ὦ πάτερ , ὁ πυρετὸς τὰ τοῦ σιδήρου ποεῖ : ὅταν δὲ οὗτος λωφήσῃ , τηνικαῦτα τῷ σώματι τὸν ἐκ σιδήρου πάλιν ἐπιθήσομεν φόρτον . Εἶξε καὶ εἰς τοῦτο πολλαῖς τοιαύταις καταθελχθεὶς ἐπῳδαῖς . Ἀλλὰ τότε μὲν ὀλίγας ἀῤῥωστήσας ἡμέρας , ῥᾳδίως ἐῤῥάῖσε . Χρόνῳ δὲ ὕστερον χαλεπωτέρᾳ περιέπ̔??ʼσε νόσῳ . Πολλῶν δὲ πολλαχόθεν συνεληλυθότων , ὡς ἁρπασόμενοι τὸ σῶμα , πυθ̔??ʼμενοι οἱ τοῦ ἄστεως συνέδραμον ἅπαντες , καὶ στρατιῶται , καὶ ἰδιῶται , οἱ μὲν τὴν πολεμικὴν ἀναλαβόντες σκευὴν , οἱ δὲ ὅπλοις τοῖς προστυχοῦσι χρησάμενοι : καὶ συσπειραθέντες ἐμάχοντο , καὶ βέλη ἀφιέντες , οὐχ ὡς πλήξοντες . ἀλλ̓ ὡς φοβήσοντες μόνον : καὶ οὕτω τοὺς περιοίκους ἐξελάσαντες , τῇ κλίνῃ τὸν πένταθλον ἀγωνιστὴν ἐπιθέντες , τῶν γινομένων οὐδαμῶς αἰσθανόμενον , οὐδὲ γὰρ τῆς κόμης αὐτοῦ τιλλομένης ὑπὸ τῶν ἀγροίκων ἐπῄσθετο , ἐπὶ τὴν πόλιν ἵεσαν : εἰς δὲ τὸν προφητικὸν ἀφικόμενοι σηκὸν , εἰς τὸ τὁ??ʼῳ πελάζον φροντιστήριον τὴν κλίνην ἀπέθεντο . Ἧκε δέ τις εἰς τὴν Βέῤῥοιαν , ἐκεῖ γὰρ ʽ??ʼν ἐτύγχανον , τὰ γεγενημένα σημαίνων , καὶ τῆς τελευτῆς κομίζων τὴν ἀγγελίαν . Τοιγάρτοι παραυτίκα δραμὼν , καὶ τὴν νύκτα πᾶσαν εἰς ὁδοιπορίαν καταναλώσας , κατέλαβον μετὰ τὴν ἔω τὸν θεῖον ἄνθρωπον , οὕτε φθεγγόμενον , οὕτε τινὰ τῶν παρόντων ἐπιγινώσκειν δυνάμενον : ὡς δέ γε προσεῖπον , καὶ τὸν μέγαν Ἀκάκιον προσφθέγγεσθαι αὐτὸν ἔφην , ἀνέῳξε παραχρῆμα τοὺς ὀφθαλμοὺς , καὶ ὅπως ἔχω ἤρετο , καὶ πότε εἴην ἐληλυθὼς ἐπυνθάνετο : ἐμοῦ δὲ πρὸς ταῦτα ἀποκριναμένου , πάλιν τοὺς ὀφθαλμοὺς ἔμυσε . Τριῶν δὲ διελθουσῶν ἡμερῶν , ἤρετο ὅποι εἴη : μαθὼν δὲ λίαν ἤχθετο , καὶ ἠξίου παραυτίκα εἰς τὸ ὅρος ἀποκομίζεσθαι . Θεραπεύειν δὲ αὐτὸν διὰ πάντων ἐθέλων , εὐθὺς τὴν κλίνην παρηγγύησα φέρειν , καὶ εἰς τὸ ποθούμενον χωρίον ἀποκομίζειν . Τότε τῆς σεβασμίας ἐμοὶ κεφαλῆς τὸ ἀφιλότιμον εἶδον . Τῇ γὰρ ὑστεραίᾳ πτισάνης αὐτῷ χυλὸν προσενήνοχα καταψύξας : θερμοῦ γὰρ οὐδενὸς μεταλαγχάνειν ἠνείχετο , παντελῶς τοῦ πυρὸς τὴν χρείαν ἀπαρνησάμενος . Ἐπεὶ δὲ μεταλαμβάνειν οὐκ ἤθελε : Πᾶσιν ἡμῖν , ἔφην , ὦ πάτερ , μετάδος φειδοῦς : κοινὴν γὰρ σωτηρίαν τὴν σὴν ὑγιείαν ἡγούμεθα . Οὐ γὰρ μόνον ὠφελείας ἀρχέτυπον πρόκεισαι , ἀλλὰ καὶ προσευχόμενος ἐπαμύνεις , καὶ τὴν θείαν ἡμῖν εὐμένειαν προξενεῖς . Εἰ δέ σε ἀποκναίει τὸ ἄηθες , καὶ τοῦτο , ἔφην . ὧ πάτερ , καρτέρησον : εἶδος γὰρ καὶ τοῦτο φιλοσοφίας . Ὥσπερ γὰρ ὑγιαίνων τροφῆς ἐφιέμενος ἐνίκας τῇ καρτερίᾳ τὴν ἔφεσιν : οὕτω νῦν ἥκιστα ὀρεγόμενος , τὴν τῆς μεταλήψεως καρτερίαν ἐπίδειξαι . Ταῦτά μοι λέγοντι συμπαρῆν καὶ ὁ τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπος Πολυχρόνιος , ὃς τῷ λόγῳ συναγωνιζόμενος , αὐτὸς πρῶτος μεταλαμβάνειν ἤθελε τῆς τροφῆς , καὶ ταῦτα ὄρθρου ὄντος , ὃς πολλάκις δἰ ἑπτὰ ἡμερῶν τὸ σῶμα διέτρεφεν . Ἡττηθεὶς τοίνυν τῷ λόγῳ , μίαν τοῦ χυλοῦ μεμυκόσι τοῖς ὀφθαλμοῖς παρεπέμψατο κύλικα , ὅπερ ποιεῖν ἐπὶ τῶν πικρῶν ποτίμων εἰώθαμεν . Ἐπειδὴ δὲ καὶ τοὺς πόδας , τὸ βαδίζειν ἐξ ἀτονίας ἀπολέσαντας , ὕδατι βρέξαι πεπείκαμεν , προῦργον νομίζω καὶ ταύτην αὐτοῦ τὴν φιλοσοφίαν γυμνῶσαι . Παρέκειτο μὲν γὰρ πλησίον ὁ σκύφος : ἐπειράθη δέ τις τῶν διακονούντων φορμῷ τινι τοῦτον συγκαλύψαι , ὡς μὴ δῆλος εἴη τοῖς παῤ αὐτὸν ἀφικνουμένοις . Ὁ δέ : Τί καλύπτεις , ἔφη , τὸν σκύφον ; Τοῦ δὲ εἰρηκότος : Ὡς μὴ παράκοιτο τοῖς ἀφικνουμένοις εἰς θεωρίαν . — Ἄπαγε , ἔφη , ὦ παῖ , μὴ κρύπτε ἀνθρώποις τὰ τῷ Θεῷ τῶν ὅλων δεδηλωμένα . Ἐκείνῳ γὰρ ζῇν μόνῳ βουλόμενος , τῆς ἀνθρωπίνης οὐ πεφρόντικα δόξης . Τί γὰρ ὄφελος , εἰ οὗτοι μέν μοι πλείονα συγγνοῖεν ἄσκησιν , ὁ δὲ Θεὸς μείονα ; τοῦ γὰρ ὑπὲρ τῶν πόνων μισθοῦ οὐχ οὗτοι δοτῆρες , ἀλλ̓ ὁ Θεὸς χορηγός . Τίς τοίνυν οὐκ ἃν ὑπεραγασθείη καὶ τοὺς λόγους , καὶ τὸν τοὺς λόγους γεννήσαντα νοῦν , οὕτω δόξης ἀνθρωπίνης γεγενημένον ὑπέρτερον ; Τοιοῦτόν τι καὶ ἄλλοτε γεγενημένον μεμάθηκα . Ἐσπέρα ἦν , καὶ ἑσπέρα βαθεῖα , καὶ τῆς τροφῆς ὁ καιρός . Λαβὼν τοίνυν τὸ παρακείμενον ὄστρακον , τοῦ βραχέντος φακοῦ μετελάμβανε : ταύτην γὰρ εἶχε τὴν τροφήν . Ἧκε δέ τις ἀπὸ τοῦ ἄστεως , εἴσπραξίν τινα στρατιωτικὴν ἐμπεπιστευμένος . Ὁ δὲ καὶ πόῤῥωθεν αὐτὸν θεασάμενος , οὐκ ἀπέθετο τὸν φακὸν . ἀλλὰ συνήθως παρεπέμπετο τροφήν . Δαίμονος δὲ φαντασίαν ὑπολαβὼν , λόγοις βάλλων ἀπήλαυνεν ὡς πολέμιον : καὶ δεικνὺς ὡς οὑ δέδιε , μεταξὺ τῷ στόματι προσέφερε τὸν φακόν . Ἱκέτευε δέ γε ὁ ταῖς λοιδορίαις βαλλόμενος , καὶ ἄνθρωπος ἔφασκεν εἶναι , καὶ ὡς ὅρκῳ τινὶ προσληφθεὶς πρὸ ἐσπέρας ἀπαίρειν τῆς πόλεως , κατὰ τοῦτον ἀφίκοιτο τὸν καιρόν . Ὁ δέ : Θάρσει , ἔφη , καὶ μὴ δείσῃς , ἀλλὰ προσευξάμενος ἄπιθι . Γενοῦ δέ μοι καὶ σύσσιτος , καὶ τῆς τροφῆς μοι κοινώνησον . Καὶ ἅμα ταῦτα λέγων , ἐπλήρου τ̔??ʼν δεξιὰν , καὶ τοῦ φακοῦ μετεδίδου . Οὕτω τῆς κενῆς δόξης τὸ πάθος μετὰ τῶν ἅλλων τῆς διανοίας ἀπήλασε . Περὶ δέ γε καρτερίας περιττὸν καὶ λέγειν , μαρτυρούσης τῆς ὄψεως . Τρεῖς γὰρ πολλάκις ἡμέρα καὶ τοσαύτας νύκτας χιόνος κατενεχθείσης , οὕτω κατεχώσθη πρηνὴς κείμενος , καὶ τὸν Θεὸν ἱκετεύων , ὡς μηδὲ βραχύ τι τῶν περικειμένων αὐτῷ ῥακίων ὁρᾶσθαι . Πολλάκις δὲ καὶ ἄμαις χρώμενοι καὶ μακέλλαις οἱ γειτονεύοντες , καὶ τούτῳ τῷ τρόπῳ τὴν περικειμένην ἀποσύροντες χιόνα , ἀνασπῶσί τε καὶ ἐγείρουσι κείμενον . Ἐκ τούτων τῶν πόνων τὰ τῆς θείας χάριτος ἐδρέψατο δῶρα , ὧν πάντες μεταλαγχάνουσιν οἱ βουλόμενοι . Τῇ γὰρ ἐκείνου εὐλογίᾳ , πολλοὶ μὲν ἐσβέσθησάν τε καὶ σβεννύονται πυρετοί : πολλοὶ δὲ ἠπίαλοι ἐλώφησάν τε , καὶ παντελῶς ὑπεχώρησαν : πολλοὶ δὲ φεύγειν ἠναγκάσθησαν δαίμονες : καὶ τὸ ὕδωρ τὸ ὑπὸ τῆς ἐκείνου δεξιᾶς εὐλογούμενον ἀλεξίκακον φάρμακον γίνεται . Τίς ἀγνοεῖ τοῦ τεθνηκότος παιδίου τὴν δ̔??ʼα τῆς τούτου προσευχῆς γενομένην ἀνάστασιν ; Ἐν γὰρ τοῖς τῆς πόλεως προαστείοις οἱ τούτου εἰσὶ γεννήτορες , οἳ πολλῶν μὲν παιδῶν ἐγένοντο πατέρες , πάντας δὲ ἀώρους τῷ τάφῳ παρέπεμψαν . Ὅτε τοίνυν τοῦτο τὸ τελευταῖον ἐγεννήθη παιδίον , ἔδραμεν ὁ πατήρ πρὸς τὸν τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπον , μακρᾶς αὐτῷ ζωῆς μεταλαχεῖν ἱκετεύων , καὶ ὑπισχνούμενος τῷ Θεῷ ἀναθήσειν , εἰ ζήσειε . Τέσσαρα τοίνυν ἔτη διαβιῶσαν , ἐδέξατο τοῦ βίου τὸ τέλος . Ἀπῆν δὲ ὁ πατήρ : ἀφικόμενος δὲ ἐξαίφνης , ὁρᾷ τοῦτο λοιπὸν ἐκφερόμενον , καὶ ἁρπάσας ἀπὸ τῆς κλίνης : Προσήκει , ἔφη , πληρῶσαί με τὴν ὑπόσχεσιν , καὶ τῷ τοῦ Θεοῦ ἀνθρώπῳ καὶ τεθνεὸς ἀποδοῦναι . Καὶ ἀπεκόμισεν ὡς προείρηκε , καὶ τέθηκε πρὸ τῶν ἀγίων ἐκείνων ποδῶν . λέγων ἐκεῖνα ἃ καὶ τοῖς οἰκείοις εἰρήκει . Ὁ δὲ θεῖος ἄνθρωπος προτεθεικὼς τὸ παιδίον , καὶ τὰ γόνατα κλίνας , ἔκειτο πρηνὴς , τὸν ζωῆς καὶ θανάτου Δεσπότην παρακαλῶν . Δείλης δὲ ὀψίας ἀφῆκε τὸ παιδίον φωνὴν , καὶ τὸν πατέρα ἐκάλεσεν . Οὕτως αἰσθόμενος ὁ θεσπέσιος ἐκεῖνος ἀνὴρ , ὡς τὴν ἱκετείαν ὁ Δεσπότης ἐδέξατο , καὶ τὴν ζωὴν ἐχορήγησεν , ἀνέστη . καὶ προσκυνήσας τὸν ποιοῦντα τὸ θέλημα τῶν φοβουμένων αὐτὸν , καὶ τῆς δεήσεως αὐτῶν εἰσακούοντα , συνεπέρανε τὴν ἱκετείαν . καὶ τῷ φύσαντι τὸ παιδίον ἀπέδωκε . Τοῦτο κἀγὼ ἐθεασάμην , καὶ τοῦ πατρὸς τὸ θαῦμα διηγησαμένου ἀκήκοα , καὶ πολλοῖς προσήνεγκα τὸ διήγημα ἀποστολικὸν , εἰδὼς καὶ πολλῆς ὠφελείας τοῖς ἀκουσομένοις ἐσόμενον πρόξενον . Κἀγὼ δὲ πολλάκις τῆς τούτου ἐπικουρίας ἀπήλαυσα : μιᾶς δὲ , ἢ δύο μνησθήσομαι , λίαν ἡγούμενος ἄγνωμον εἶναι , σιγῇ παραδοῦναι καὶ μὴ διδάξαι τῆς εὐεργεσίας τὰ εἴδη . Μαρκίων ὁ βδελυρὸς πολλὰς ἀσεβείας ἀκάνθας εἰς τὴν χώραν τῆς Κύῤῥου κατέσπειρε πόλεως . Ταύτας ἀνασπᾷν προῤῥίζους πειρώμενος , πάντα κάλων , τὸ λεγόμενον , ἐκίνουν , καὶ πάσῃ μηχανῇ χρώμενος διετέλουν . Οἱ δὲ τῆς δἰ ἐμοῦ θεραπείας ἀπολἁ??ʼ . ἀντὶ τοῦ ἀγαπᾷν με , προφητικῶς εἰπεῖν , ἐνδιέβαλλόν με , καὶ ἔθεντο κατ̓ ἐμοῦ κακὰ ἀντὶ ἀγαθῶν , καὶ μῖσος ἀντὶ τῆς ἀγαπήσεώς μου : καὶ γοητικαῖς χρώμενοι μαγγανείαις , καὶ δαίμοσι πονηροῖς συνεργοῖς κεχρημένοι , ἀοράτως πολεμεῖν ἐπειρῶντο . Καί ποτε νύκτωρ ἧκέ τις βοῶν ἀλιτήριος δαίμων , καὶ τῇ Σύρᾳ κεχρημένος φωνῇ : Τί πολεμεῖς , ὁ δεῖνα , Μαρκίωνι ; τί δήποτε δὲ τὴν πρὸς τοῦτον ἀναδέδεξαι μάχην ; τί σοι λυπηρὸν εἰργάσατο πώποτε ; Λῦσον τὸν πόλεμον , κατάπαυσον τὴν δυσμένειαν : ἢ τῇ πείρᾳ μαθήσει ὅσον καλὸν ἡσυχία . Εὖ ἴσθι γὰρ , ὡς πάλαι ἅν σε κατηκόντισα , εἰ μὴ . τὸν τῶν μαρτύρων χορὸν σὺν Ἰακώβῳ φρουροῦντά σε ἑώρων . Ἤκουσα τούτων ἐγὼ , καί τινι τῶν γνωρίμων πλησίον καθεύδοντι : Ἀκούεις , ἔφην , ὁ δεῖνα , τῶν λεγομένων ; Ὁ δέ : Πάντων , εἶπεν , ἐπήκουσα : καὶ διαναστῆναι βουλόμενος , καὶ διακύψαι , καὶ γνῶναι τίς ὁ φθεγγόμενος , σοῦ χάριν ἡσυχίαν ἦγον , καθεύδειν σε τοπάσας . Ἀναστάντες τοίνυν , ἄμφω τε διεκύπτομεν , καὶ οὐδένα οὔτε κινούμενον , οὔτε φθεγγόμενον ἠκούομεν : τῶν δὲ ῥημάτων ἐκείνων καὶ οἱ ἄλλοι ἡμῶν ἐπήκουσαν σύνοικοι . Συνῆκα τοίνυν , ὡς χορὸν μὲν μαρτύρων ἔλεγε τὸ τοῦ ἐλαίου τῶν μαρτύρων ληκύθιον , ὃ παρὰ πολλῶν μαρτύρων συνειλεγμένην ἔχον τὴν εὐλογίαν , παρὰ τὴν ἐμὴν ἐξήρτητο κλίνην : καὶ τῇ κεφαλῇ δέ μου ὑπέκειτο τοῦ μεγάλου Ἰακώβου τὸ παλαιὸν περιβόλαιον , παντὸς ἕρκους ἀδαμαντίνου ἰσχυρότερόν μοι γεγενημένον . Καὶ ἡνίκα δὲ τῇ μεγίστη τούτων κώμῃ προσβάλλειν ἔμελλον , εἶτα πολλά τινα ὲν μέσῳ γινόμενα τὴν ἔξοδον διεκώλυεν , ἔπεμψα παρὰ τὸν ἐμὸν Ἠσαΐαν , τῆς θείας συμμαχίας ἀντιβολῶν ἀπολαῦσαι . Ὁ δὲ : Θάῤῥει , ἔλεγε : πάντα γὰρ ἐκεῖνα δίκην ἀραχνῶν διαλέλυται τὰ κωλύματα : καὶ τοῦτό με νύκτωρ ἐδίδαξεν ὁ Θεὸς , οὐκ ὄναρ σκιαγραφήσας , ἀλλ̓ ὕπαρ ἐπιδείξας . Ἑώρων γὰρ , ἔλεγε , τῆς ὑμνῳδίας ἀρξάμενος , κατ̓ ἐκεῖνο τὸ μέρος , ὲν ᾧ τὰ χωρία ἐκεῖνα διάκειται , ὄφιν τινὰ πυροειδῆ , ἀπὸ τῆς ἐσπέρας ἐπὶ τὴν ἔω ἑρπύζοντα , καὶ διὰ μέσου τοῦ ἀέρος φερόμενον . Τρεῖς δὲ εὐχὰς ἐξανύσας , πάλιν ἐθεασάμην ἐπικαμφθέντα , καὶ τὸ κυκλοτερὲς ἐπιδείξαντα σχῆμα , καὶ τῇ κεφαλῇ συναφθεῖσαν τὴν κέρκον . Ὀκτὼ δὲ πάλιν προσευχὰς συμπεράνας , ἐθεασάμην διχῇ τμηθέντα , καὶ εἰς καπνὸν διαλυθέντα . Ταῦτα αὐτὸς μὲν οὕτω προεῖδεν : ἡμεῖς δὲ ἐθεασάμεθα συνομολογοῦσαν τῇ προῤῥήσει τὴν ἔκβασιν . Ἔωθεν μὲν γὰρ , ὑπὸ τοῦ ἀρχεκάκου ὄφεως στρατηγούμενοι , οἱ πάλαι μὲν τῆς Μαρκίωνος συμμορίας , νῦν δὲ τῆς ἀποστολικῆς γενόμενοι φάλαγγος , γυμνὰ ἡμῖν ἀπὸ τῆς ἐσπέρας ὁρμῶντες τὰ ξίφη ἐδείκνυον . Περὶ δὲ τρίτην ὥραν τῆς ἡμέρας συσπειραθέντες , τῆς οἰκείας ἐφρόντιζον φυλακῆς , καθάπερ ὁ ὄφις τῇ κέρκῳ τὴν κεφαλὴν συνεκάλυπτεν . Ὀγδόῃ δὲ ὥρᾳ σκεδασθέντες , χώραν ἡμῖν ἔδωκαν τῆς εἰς τὴν κώμην εἰσόδου : καὶ παραυτίκα εὕρομεν ὄφιν ἐξ ὕλης χαλκοῦ πεποιημένον , καὶ ὑπ’ ἐκείνων προσκυνούμενον . Τὸν γὰρ κατὰ τοῦ Δημιουργοῦ καὶ Ποιητοῦ τῶν ὅλων προφανῶς ἀναδεξάμενον πόλεμον , τὸν ἐπάρατον ὄφιν , ὡς ἐκείνου πολέμιον , θεραπἑ??ʼειν ἐσπούδαζον . Ἐπειδὴ δὲ εἰς τὴν τῶν θείων ἀποκαλύψεων εἰσῆλθεν ὁ λόγος διήγησιν , φέρε ἃ παρὰ τῆς ἀψευδοῦς ἐκείνης ἀκήκοα διηγήσομαι γλώσσης . Διηγήσατο δὲ οὐ φιλοτιμούμενος , πόῤῥω γὰρ καὶ τούτου τοῦ πάθους ἡ θεία ψυχὴ , ἀλλά τινος χρείας βιασαμένης εἰπεῖν ἃ κρύπτειν ἠβούλετο . Ἱκέτευον αὐτὸν ἀντιβολῆσαι τὸν τῶν ὅλων Θεὸν , καθαρόν μοι ζιζανίων ἀποφῆναι τὸ λήϊον , καὶ τῶν αἱρετικῶν σπερμάτων πάμπαν ἐλευθερῶσαι . Ἠνία γάρ με κομιδῇ ἡ τοῦ βδελυροῦ Μαρκίωνος ἐπὶ πλεῖστον διακρατήσασα πλάνη . Ἔφη τοίνυν λιπαρούμενος : Ὁ??ʼτ̓ ἐμοῦ , οὔτε ἄλλου δεῖ σοι πρὸς αὐτὸν πρεσβευτοῦ . Ἔχεις γὰρ Ἰωάννην τὸν πάνυ , τὴν τοῦ Λόγου φωνὴν , τῶ Δεσπότου τὸν πρόδρομον , ταύτην ὑπὲρ σοῦ τὴν ἱκετείαν διὰ παντὸς προσκομίζοντα . Ἐμοῦ δὲ λέγοντος , ὡς καὶ ταῖς τούτου πιστεύω προσευχαῖς , καὶ ταῖς τῶν ἄλλων ἁγίων ἀποστόλων καὶ προφητῶν , ʽ??ʼν ἔναγχος ἡμῖν τὰ λείψανα ἐκεκόμιστο , Θάῤῥει , ἔφη , ὡς Ἰωάννην ἔχεις τὸν Βαπτιστήν . Ἀλλ̓ οὐδὲ οὕτω σιγὴν ἔχειν ἠνειχόμην : πολλῷ δὲ πλέον ἐπεκείμην πυνθανόμενος , καὶ μαθεῖν ἐφιέμενος , τί δὴ τούτου μᾶλλον ἐμνήσθη . Ὁ δέ : Περιπτύξασθαι , ἔφη , ἐβουλόμην αὐτοῦ τὰ ἐπέραστα λείψανα . Ἐπειδὴ δὲ ἔλεγον : Οὐκ οἴσω ταῦτα , εἰ μὴ ἐρεῖν ὑπόσχοιτο ἃ θεασάμενος εἴη , αὐτὸς μὲν ὑπέσχετο : ἐγὼ δὲ τῇ ὑστεραίᾳ ἐκόμισα τὰ ποθούμενα , καὶ πάντας πόῤῥω κελεύσας γενέσθαι , ἐμοὶ μόνῳ διηγήσαιο Ἡνίκα , ἔφη , τοὺς πολιούχους τούτους ἀπὸ τῆς Φοινίκης καὶ τῆς Παλαιστίνης ἀφικομένους , μετα τῆς Δαυιτικῆς ὑπεδέξω χορείας ἔννοιά μοί τις γέγονεν , εἰ τῷ ὄντι ταῦτα Ἰωάννου τοῦ πάνυ λείψανα καὶ μὴ ἄλλου τοῦ μάρτυρος ὁμωνύμου . Μετὰ μίαν τοίνυν ἡμέραν , ἐγὼ μὲν ἐπὶ τὴν ὑμνῳδίαν ἀνέστην νύκτωρ : ὁρῶ δέ τινα λευχειμονοῦντα , καὶ , Ἀδελφὲ Ἰάκωβε , λέγοντα , εἰπὲ , τί δήποτε ἀφικομένοις ἡμίν οὐχ ὑπήντησας ; Ἐμοῦ δὲ ἐρομένου , τίνες ποτε εἶεν . ἀπεκρίνατο λέγων : Οἱ ἀπὸ Φοινίκης καὶ Παλαιστίνης τῇ προτεραίᾳ ἐληλυθότες : καὶ πάντων ἡμᾶς ὑποδεξαμένων προθύμως , καὶ τοῦ ποιμένος , καὶ τοῦ λαοῦ , καὶ ἀστῶν , καὶ χωρητικῶν , σὺ μόνος οὐκ ἐκοινώνησας τῆς τιμῆς . ᾘνίττετο δὲ τὴν γενομένην ἀμφιβολίαν . Εἰπεῖν τοίνυν ἔφη πρὸς ταῦτα , ʽ??ʼ Καὶ ἀπόντων ὑμῶν τε καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων προσκυνῶ τῷ Θεῷ . Πάλιν δὲ τῇ ὑστεραίᾳ κατὰ τὸν αὐτὸν καιρὸν , αὐτὸς ἑκεῖνος ἐπιφανείς : Ὄρα ἔφῃ ἀδελφὲ Ἰάκωβε , τὸν ἐκεῖθεν ἑστῶτα , οὖ ἡ μὲν ἐσθὴς χιόνι κατὰ τὴν χροιὰν ἀπείκασται , κλίβανος δὲ αὑτοῦ πυρὸς πρόκειται . Ἐμοῦ δὲ τὰς ὄψεις ἐκεῖσε μεταθέντος , καὶ τὸν Βαπτιστὴν Ἰωάννην ὑποτοπάσαντος , καὶ γὰρ τὴν στολὴν περιβέβλητο , καὶ τὴν χεῖρα ὡς βαπτίζων προέτεινε : Αὐτός ἐστιν , ἴφη , ὃν ὑπέλαβες εἶναι : καὶ ἄλλοτε δὲ Ἡνίκα , ἔφη , εἰς τὴν πρώτην νύκτωρ ἀπῄεις κώμην , παιδεύσων ὡς στασιαστὰς , σπουδαιοτέραν τῷ Θεῷ προσενεγκεῖν εὐχὴν παρεγγυήσας , ἄγρυπνος διετέλεσα τὸν Δεσπότην ἀντιβολῶν . Εἶτα φωνῆς ἀκήκοα λεγούσ̔??ʼς : Μηδὲν δείσῃς , Ἰάκωβε : ὁ γὰρ μέγας Ἰωάννης ὁ Βαπτιστὴς παννύχιον ἀντιβολεῖ τὸν τῶν ὅλων θεόν : πολὺς γὰρ ἂν ἐγεγόνει φόνος , εἰ μὴ ταῖς ἐκείνου πρεσβείαις ἐσβέσθη τοῦ διαβόλου τὸ θράσος . Ταῦτά μοι διηγησάμενος , παρεγγύησε μόνον εἰδέναι , καὶ μὴ λαβεῖν ἄλλους συνίστορας . Ἐγὼ δὲ ὠφελείας ἕνεκεν , οὐ μόνον πολλοῖς προσήνεγκα τὸ διήγημα , ἀλλὰ καὶ συγγραφῇ παραδίδωμι . Καὶ Ἰωσὴφ δὲ τὸν πατριάρχην θεάσασθαι ἔφη , καὶ τὴν κεφαλὴν πολιὸν καὶ τὸ γένειον , καὶ ἐν γήρᾳ τῆς ὥρας ἀφιέντα τὴν αἴγλην , καὶ ἐν ἀρετῆς ἀκρότητι ἔσχατον ἑαυτὸν τῶν ἁγίων ὀνομάζοντα . Ἐμοῦ γὰρ φησὶ , πρῶτον λέγοντος τῶν τῆς θήκης αὐτῷ κοινωνούντων , αὐτὸς ἑαυτὸν ἔσχατον ὠνόμαζε . Διηγήσατο δέ μοι καὶ τὰς γεγενημένας αὐτῷ ὑπὸ τῶν πονηρῶν δαιμόνων παντοδαπὰς προσβολάς . Εὐθὺς μὲν γὰρ , ἔλεγε , ταύτης μοι τῆς πολιτείας ἀρξαμένῳ γυμνὸς ἑωρᾶτό τις , Αἰθίοπος ἔχων τὸ εἶδος , πῦρ ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν ἀφιείς . Ἐγὼ δὲ ὁρῶν , δέους τε ἐνεπιμλάμην , καὶ εἰς εὐχὴν ἐτρεπόμην , καὶ μεταλαβεῖν οὐκ ἠνειχόμην τῆς τροφῆς : κατ̓ ἐκεῖνον γὰρ ἐπεφαίνετο τὸν καιρόν . Ὡς δὲ ἑπτὰ , καὶ ὀκτὼ , καὶ δέκα διῆλθον ἡμέραι , καὶ ἄσιτος διετέλουν , τέλος τῆς πονηρᾶς ἐφόδου καταφρονήσας , καθήμενος τῆς τροφῆς μετελάμβανον . Ὁ δὲ ταύτην μου τὴν μεγαλοφροσύνην οὐκ ἐνεγκὼν , ῥάβδῳ παίειν ἠπείλει . Ἐγὼ δὲ , ἔφη , ἔλεγον : Εἰ μὲν ἐπιτέτραψαι παρὰ τοῦ τῶν ὅλων Δεσπότου , παῖε , καὶ δέξομαι μεθ̓ ἡδονῆς τὴν πληγὴν , ὡς ὑπ’ ἐκείνου : παιόμενος : εἰ δὲ μὴ ἐπετράπης , οὐ παίσεις , κἂν μυριάκις λυττήσῃς . Τούτων ἀκούσας ἐδραπέτευσε τότε : ἀλλὰ πάλιν κρύβδην διετέλει λυττῶν . Τὸ γὰρ δίς μοι τῆς ἑβδομάδος κάτωθεν κομιζόμενον ὕδωρ , ἁπαντῶν τῷ κομίζοντι , καὶ τὸ ἐμὸν εἶδος μιμούμενος , ἐλάμβανε , καὶ ἀπιέναι κελεύων ἐκεῖνον ἐξέχει τὸ νᾶμα . Καὶ τοῦτο οὐ δὶς μόνον , ἀλλὰ καὶ τρὶς ποιήσας , τὸ τοῦ δίψους μοι ἐπεστράτευσε πάθος . Σφόδρα δὲ ἀνιαθεὶς , ἠρόμην τὸν εἰωθότα κομίζειν : Τί δή ποτε πέντε καὶ δέκα διελθουσῶν ἡμερῶν οὐκ ἐκόμισας ὕδωρ ; Ὁ δὲ τρὶς ἔλεγε καὶ τετράκις κεκομικέναι , καί με τοῦτο δεδέχθαι . Καὶ ποῦ τοῦτο , ἔφην , ἐγὼ παρὰ σοῦ φέροντος ἐδεξάμην ; Ὡς δὲ τὸν τόπον ὑπέδειξε : Κᾶν μυριάκις , ἔφην , ἐκεῖ με θεάσῃ παραγινόμενον , μὴ δῷς τὸ ἀγγεῖον , ἕως εἰς τοῦτον ἀφίκῃ τὸν τόπον . Οὕτω καὶ ταύτην αὐτοῦ τὴν ἐπιβουλὴν διαλύσας , αὗθις ἑτέρας ἐπειράθη . Βοῇ γὰρ νύκτωρ χρησάμενος ἔφη , ὅτι Σὲ τοσαύτης δυσωδίας ἐμπλήσω , καὶ τοσαύτην δύσκλειαν κατασκευάσω , ὡς μηδένα σε μηδαμόθεν θεάσασθαι ἄνθρωπον . Ἐγὼ δὲ , ἔφη , πρὸς ταῦτα ἀπεκρινάμην , ὅτι Σοι χάριν ὁμολογήσω : ἄκων γὰρ εὐεργετήσεις τὸν δυσμενῆ , πλέον ἐντρυφᾷν τῇ τοῦ Θεοῦ μνήμῃ παρασκευάζων . Σχολῆς γὰρ πλείονος ἀπολαύων , ἔργον σχήσω διηνεκὲς τοῦ θείου κάλλους τὴν φαντασίαν . Ὀλίγων τοίνυν διελθουσῶν ἡμερῶν , μεσούσης ἡμέρας τὴν εἰωθυῖαν λειτουργίαν ἐπιτελῶν , ὁρῶ , ἔφη , δύο ἐκ τοῦ ὅρους κατιούσας γυναῖκας . Ἐγὼ δὲ τὸ ἄηθες δυσχεράνας , καὶ λίθοις βαλεῖν ἐπιχειρήσας , τῆς τοῦ ἀλάστορος ἀπειλῆς ἐμνήσθην , καὶ ταύτην ὑπέλαβον εἶναι τὴν δύσκλειαν . Ἕφθην τοίνυν βοήσας , ὡς εἰ καὶ τοῖς ὤμοις ἐπικαθίσαιεν , οὐ βαλῶ τοῖς λίθοις , οὐ διώξω , μόνῃ δὲ χρήσομαι τῇ προσευχῆ . Ταῦτα ἔφην , αἱ δὲ φρουδοι ἐγἕ??ʼοντο , καὶ τῷ λόγῳ συνεπληροῦτο τῆς θέας ἡ φαντασία . Μετὰ ταῦτα πάλιν : Νύκτωρ ἐγὼ μὲν , ἔφη , προσηυχόμην , ὀχήματος δὲ κτύπος ἐφέρετο , καὶ ἡνιόχου βοὴ , καὶ ἵππων χρεμετιζόντων : ἐμὲ δὲ τοῦ πράγματος τὸ καινὸν ἐθορύβησεν . Ἐνενόουν γὰρ ὡς οὔτε ἄρχων ἐπεδήμει τότε τῇ πόλει , οὔτε ὀχήμασιν ἡ ὁδὸς ἦν , οὔτε ὁ καιρὸς τοῖς ὀχήμασιν ἐπιτήδειος . Ἐμοῦ δὲ ταῦτα λογιζομένου , θόρυβός τις πλήθους ἠκούετο προσπελάζοντος : καί τινες ἐβόων ἡγούμενοι ῥαβδοφόροι , συρίττοντες , καὶ ἀπελαύνοντες ἐκ τοῦ μέσου τοὺς πλείους , καὶ εὐτρεπῆ ποιοῦντες τῷ ἡγουμένῳ τὴν πάροδον . Ὡς δὲ σφόδρα μοι πελάζειν ἔδοξε , εἷπον , ἔφη : Τίς εἷ ; καὶ πόθεν ἥκεις ; καὶ τίνος δεόμενος κατὰ τοῦτον ἐλήλυθας τὸν καιρόν ; μέχρι τίνος παίζεις , ὦ ταλαίπωρε , καὶ τῆς θείας μακροθυμίας καταφρονεῖς ; Τοῦτο ἐγὼ μὲν ἔλεγον πρὸς ἔω τετραμμένος , καὶ τῷ Θεῷ τὴν ἱκετείαν προσφέρων . ὁ δὲ ὦσε μὲν , καταβαλεῖν δὲ οὐκ ἴσχυσεν : ἡ γὰρ θεία χάρις ἀντέσχεν , καὶ παραυτίκα φροῦδα πάντα ἐγένοντο . Ἔλεγε δὲ καὶ κατὰ τὸν τῶν ἀλιτηρίων ἐκείνων λῃστῶν καιρὸν , ὅτε ἐξ Ἰσαυρίας ὁρμώμενοι τῆς ἔω τὰ πλεῖστα ἐμπρήσαντες ἐληΐσαντο , δεδιέναι σφόδρα , οὐ τὴν σφαγὴν , οὐ γὰρ οὕτω φιλοσώματος ἦν , ἀλλὰ τὸν ἀνδραποδισμὸν , καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν , καὶ τῆς ἀσεβείας καὶ παρανομίας τὴν θεωρίαν . Τούτου τοῦ δέους αἰσθόμενος ὁ διάβολος : ἤκουσε γὰρ αὐτοῦ πολλάκις πρὸς τοὺς γνωρίμους ἐκφήναντος : μιμεῖται νύκτωρ ὀλολογὴν γυναικῶν . Ἐγὼ δὲ , ἔφη , ἀκούειν ἐδόκουν ὡς ἥκοιεν οἱ πολέμιοι , καὶ ὡς πῦρ ταῖς κώμαις ἐμβάλλοιεν . Εὐθὺς τοίνυν διχῆ τῆς κεφαλῆς διακρίνας τὰς κώμας , καὶ τὰς μὲν ἐκ δεξιῶν , τὰς δὲ ἐξ εὐωνύμων διὰ τῶν ὤμων ἐπὶ τὸ στῆθος μετενεγκὼν , εὐτρεπῆ πρὸς τὴν τοῦ ξίφους τομὴν τὸν αὐχένα ἐποίουν , ἵνα σύντομον δεξάμενος τὴν πληγὴν , τῆς ἀπευκτῆς ἐκείνης ἀπαλλαγῶ θεωρίας . Οὕτω πᾶσαν ἐκείνην διατελέσας τὴν νύκτα , καὶ διηνεκῶς τὴν ἐκείνων ἔφοδον προσδεχόμενος , ἐπειδὴ ἡμέρα ἐγένετο , καὶ ἧκόν τινες , ἐπυθόμην τί περὶ τῶν Ἰσαύρων εἶεν ἀκηκοότες : οἱ δὲ ἔλεγον , μηδὲν ἐν ταύταις ἐγνωκέναι ταῖς ἡμέραις . Καὶ οὕτω , φησὶν , ἐπέγνων διαβολικὴν κἀκείνην εἶναι τὴν φαντασίαν . Ἄλλοτε δὲ , ἔφη , νέῳ σφριγῶντι ἀπεικασθεὶς , ὤρᾳ λάμποντι , καὶ κόμῃ ξανθῇ κεκοσμημένῳ , προσῄει μειδιῶν ἅμα καὶ παίζων : ἐγὼ δὲ , ἔφη , τῷ θυμῷ καθοπλισθεὶς ἐξήλαυνον λοιδορούμενος . Ὁ δὲ ἐπέμενεν ἑταιρικὸν βλέπων , καὶ τῷ τε μειδιάματι , τῷ τε φθέγματι , ἡδονὴν ἀναβλύζων . Τότε τοίνυν πλέον τὸν θυμὸν παραθήξας : Πῶς ἰσχύεις , ἔλεγον , πᾶσαν τὴν οἰκουμένην περινοστεῖν , καὶ πᾶσι τοιαύτας προσφέρειν ἐπιβουλάς ; Ὁ δὲ ἔλεγε μὴ μόνος εἶναι , ἀλλὰ πλῆθος δαιμόνων κατὰ πᾶσαν ἐσκεδάσθαι τὴν οἰκουμένην , τοιαῦτα παιζόντων ὁμοῦ καὶ σπουδαζόντων . Τῇ γὰρ δοκούσῃ παιδιᾷ σπουδάζουσι πᾶσαν ἀφανίσαι τῶν ἀνθρώπων τὴν φύσιν . Ἀλλά γε σὺ ἄπιθι , ἔφην , τοῦ Χριστοῦ σοι κελεύοντος , τοῦ λεγεῶνα ὅλην διὰ τῶν χοίρων : τῷ βυθῷ παραπέμψαντος . Ἤκουεν ἄμα καὶ ἔφευγεν , οὔτε τῆς Δεσποτικῆς προσηγορίας τὴν δύναμιν φέρων , οὔτε τῆς οἰκετικῆς φιλοσοφίας τήν αἴγλην βλέπειν δυνάμενος . Καὶ ἄλλα δὲ πλείονα εἰδὼς τούτων διηγήματα , συγγράφειν , οὐ βούλομαι , μη τοῖς ἀσθενεστέροις τὸ πλῆθος ἀπιστίας γένηται πρόφασις . Τοῖς μὲν γὰρ ὁρῶσι τὸν θεῖον ἄνθρωπον οὐδὲν τοιοῦτον λεγόμενον ἀπίθανον καταφαίνεται , τῆς ὁρωμένης ἀρετῆς βεβαιούσης τὰ λεγόμενα . Ἐπειδὴ δὲ καὶ εἰς τοὺς ὕστερον ἐσομένους τὸ τοῦ διηγήματος διαβήσεται σύγγραμμα , ἀπιστότερα δὲ τοῖς πολλοῖς τὰ ὧτα τῶν ὀφθαλμῶν , τῇ ἀσθενείᾳ τῶν ἀκουόντων μετρήσομεν τὴν διήγησιν . Τούτῳ τοίνυν ᾠκοδόμησαν μὲν καὶ ἄλλοι σηκὸν μέγιστον ὲν τῇ πελαζούσῃ κώμῃ , οὐ πολλοῖς ἀφεστῶτα σταδίοις : κατεσκεύασα δὲ κἀγὼ θήκην ὲν τῷ τῶν ἀποστόλων καλλινίκων σηκῷ . Ἀλλὰ τοῦτο μαθὼν ὁ θεῖος ἄνθρωπος , πολλά με πολλάκις ἐλιπάρησεν , ἐν ἐκείνῳ τῷ ὄρει ταφῇ παραδοῦναι τὸ σῶμα . Ἐγὼ δὲ εἶπον πολλάκις , ὡς οὐ προσήκει τὸν τῆς παρούσης ζωῆς ἀμελήσαντα , ταφῆς ποιήσασθαι πρόνοιαν . Ὡς δὲ τοῦτο αὐτῷ καταθύμιον εἶδον , ἐπένευσά τε , καὶ συνεθέμην , καὶ τὴν λάρνακα τμηθῆναί τε , καὶ κομισθῆναι ἄνω πεποίηκα . Ἐπεὶ δὲ τὸν λίθον ὑπὸ τῆς πάχνης φθειρόμενον εἶδον , μικρὸν οἰκίσκον ἐπέτρεψα γενέσθαι τῇ λάρνακι . Ἐπεὶ δὲ ἐκέλευσε , καὶ τὴν οἰκοδομὴν συμπεράναντες , τὸν ὄροφον ἐπεθήκαμεν , Οὐκ ἀνέξομαι , ἔφη , τοῦτον Ἰακώβου καλεῖσθαι τάφον , ἀλλὰ βούλομαι τῶν καλλινίκων μαρτύρων τοῦτον γενέσθαι σηκὸν , ἐμὲ δὲ οἷά τινα μέτοικον εἰς ἑτέραν κεῖσθαι θήκην , παροικεῖν αὐτοῖς ἠξιωμένον . Καὶ ταῦτα οὐ μόνον εἶπεν , ἀλλὰ καὶ ἔδρασε . Καὶ πολλοὺς μὲν προφήτας , πολλοὺς δὲ ἀποστόλους , πλείστους δὲ ὅτι μάρτυρας , πανταχόθεν συναγαγὼν , ἐν μιᾷ τέθεικε λάρνακι , τῷ τῶν ἁγίων δήμῳ συνοικεῖν ἐθελήσας , καὶ σὺν αὐτοῖς ἀναστῆναι , καὶ τῆς θεωρίας ἀξιωθῆναι ποθήσας . Ἱκανὸν δὲ τοῦτο τεκμηριῶσα , τὴν τοῦ φρονήματος μετριότητα . Ὁ γὰρ τοσοῦτον πλοῦτον συνειλοχὼς , ὡς ἐσχάτῃ πενίᾳ συζῶν , τῇ τῶν εὐπόρων συμμορίᾳ παροικεῖν ἐπεθύμησεν . Ὁποῖοι μὲν οὗν τῆς σεβασμίας ἐμοὶ κεφαλῆς οἱ πόνοι , καὶ οἱ ἀγῶνες ἡλίκοι , καὶ ὅσης θεόθεν ἀπέλαυσε χάριτος , καὶ ὅσας νίκας νενίκηκε , καὶ οἵοις στεφὰνοις κατακεκόσμηται , ἀπόχρη καὶ ταῦτα διδάξαι . Ἐπειδὴ δέ τινες δυσκολίαν ἤθους ἐπαιτιῶνται , καὶ δυσχεραίνουσι τὸ φιλέρημον καὶ ἡσύχιον , ὀλίγα περὶ τούτων εἰπὼν , πέρας ἐπιθήσω τῷ διηγήματι : Πρόκειται πᾶσιν , ὡς ἔφην , εἰς θεωρίαν , οὔτε θριγκίῳ πεφραγμένος , οὔτε καλύβῃ τινὶ ἢ σκηνῇ καλυπτόμενος . Ἕκαστος δὲ τῶν ἀφικνουμένων , ὑπ’ οὐδενὸς ἑρκίου κωλυόμενος , εὐθὺς παραγινόμενος προσδιαλέγεσθαι βούλεται . Τοῖς δὲ ἄλλοις ταυτησὶ τῆς φιλοσοφίας ἐρασταῖς καὶ θριγκία καὶ θύραι εἰσὶ , καὶ ἡσυχίας ἀπόλαυσις , καὶ ἀνοίγνυσιν ἐθελήσας ὁ καθειργμένος , καὶ ἀναβάλλεται ὅσον βούλεται , καὶ τῆς θείας ἐμφορεῖται θεωρίας ὅσον ἐθέλει . Ἐνταῦθα δὲ τούτων οὐδέν . Διὸ μάλιστα δυσχεραίνει τοὺς παῤ αὐτὸν τῆς προσευχῆς τὸν καιρὸν ἐνοχλοῦντας . Κἂν μὲν κελεύσαντος εὐθὺς ἀπίοιεν , πάλιν ἔχεται τῆς προσευχῆς . Εἰ δὲ ἐπιμένοιεν ὀχλοῦντες , καὶ ἅπαξ καὶ δὶς παρεγγυήσας μὴ πείσειε , τηνικαῦτα δυσχεράνας ἐπιτιμῶν ἀποπέμπεται . Ἐμοὶ δὲ περὶ τούτου πρὸς αὐτὸν γεγένηνται λόγοι : καί τινας ἔφην ἀσχάλλειν ἐξελαθέντας , καὶ εὐλογίας μὴ μετασχόντας : καὶ ὅτι πρέπον εἴη , τοὺς τούτου χάριν ἀφικνουμένους , καὶ πολλῶν ἡμερῶν ὁδὸν ἐξανύοντας , μὴ ἀχθομένους ἐπανιέναι , ἀλλὰ θυμηδίας ἐμφορουμένους , καὶ τοῖς τῆς σῆς φιλοσοφίας διηγήμασιν ἑστιῶντας τοὺς ἀγνοοῦντας . Ὁ δὲ , Οὐκ ἄλλου χάριν , ἔφη , ἀλλ̓ ἐμαυτοῦ τὸ ὅρος κατείληφα . Καὶ πολλὰ λίαν ἁμαρτημάτων περικείμενος ἕλκη , πολλῆς δέομαι θεραπείας . Καὶ τούτου εἵνεκα τὸν ἡμέτερον ἱκετεύω Δεσπότην , ὀρέξαι μοι τὰ τῆς κακίας ἀλεξιφάρμακα . Πῶς τοίνυν οὐκ ἄτοπον , καὶ λίαν ἀνόητον , διακόψαι μὲν τὸν τῆς ἱκετείας εἱρμὸν , μεταξὺ δὲ διάλεξιν πρὸς ἀνθρώπους ποιήσασθαι ; Εἰ γὰρ οἰκέτης ἀνθρώπου ὁμοφυοῦς ἐτύγχανον , ἐν δὲ τῷ τῆς δεσποτικῆς διακονίας καιρῷ , καταλιπὼν τὸ προσενεγκεῖν εἰς καιρὸν ἢ σιτία ἢ ποτὰ , πρός τινα τῶν ὁμοδούλων ἐποιησάμην διάλεξιν , πόσας οὐκ ἂν δικαίως ἐδεξάμην πληγάς ; Εἰ δὲ καὶ ἄρχοντι προσελθὼν , καὶ ἣν ὑπομένω παρά τινος διηγούμενος ἀδικίαν , διέκοψα μὲν ἐν μέσῳ τὴν διάλεξιν , ἄλλους δὲ λόγους τινὰς πρός τινας τῶν παρόντων ἐποιησάμην , οὔ σοι δοκεῖ δυσχερᾶναι τὸν δικαστὴν , καὶ τῆς μὲν ἐπικουρίας ἀποστερῆσαι , προσθεῖναι δὲ καὶ μάστιγας , καὶ τῶν κιγκλίδων ἀπελάσαι ; Πῶς τοίνυν ὅσιον , δεσπότῃ μὲν τὸν οἰκέτην , καὶ δικαστῇ τὸν ἱκέτην , προσηκόντως προσφέρεσθαι : ἐμὲ δὲ τῷ Θεῷ , τῷ καὶ αἰωνίῳ Δεσπότῃ , καὶ δικαστῇ δικαιοτάτῳ , καὶ βασιλεῖ τῶν ἁπάντων προσιόντα , μηδὲ τούτοις παραπλησίως ποιεῖσθαι τὴν πρόσοδον , ἀλλὰ μεταξὺ προσευχόμενον πρὸς τοὺς ὁμοδούλους τρέπεσθαι , καὶ μακρὰν ποιεῖσθαι διάλεξιν ; Ταῦτα καὶ ἤκουσα , καὶ πρὸς τοὺς δυσχεράναντας διεπόρθμευσα . Καὶ εὖ μοι καὶ καλῶς εἰρηκέναι δοκεῖ . Πρὸς γὰρ αὗ τοῖς εἰρημένοις . καὶ ἴδιον τῶν ἐρώντων , πάντων μὲν τῶν ἄλλων ὑπερορᾷν , ἐκείνῳ δὲ προστετηκέναι , ὃν φιλοῦσι καὶ στέργουσι : καὶ τοῦτον νύκτωρ ὀνειροπολεῖν , καὶ μεθ̓ ἡμέραν φαντάζεσθαι . Διὰ τοῦτό μοι δυσχεραίνειν δοκεῖ , ὲν τῇ ποθουμένῃ μὲν θεωρίᾳ γενόμενος , ἐμπλησθῆναι δὲ τοῦ ἐπεράστου κωλυόμενος κάλλους . Ταῦτα διηγηματικῶς συνεγράψαμεν , κομιδῇ τῆς συντομίας φροντίσαντες , ἵνα μὴ τῷ μήκει τοὺς ἐντυγχάνοντας ἀποκναίσωμεν . Εἰ δὲ καὶ ἐπιβιῴη τῷδε τῷ διηγήματι χρόνον , καὶ ἄλλα μυρία δήπουθεν κατορθώματα τοῖς προτέροις προσθήσει , καὶ συγγράψουσι κἀκεῖνα ἕτεροι . Ἡμῖν γὰρ τῆς ἐντεῦθεν ἐκδημίας πόθος πολύς . Ὁ δὲ τῶν τῆς εὐσεβείας ἀθλητῶν ἀγωνοθέτης καὶ τούτῳ δώσει τέλος τῶν ἀγώνων ἐπάξιον , καὶ τοῦ δρόμου τὸ λειπόμενον παράσχοι τῷ προτέρῳ συμβαῖνον , ἵνα νικηφόρος καταλάβοι τὴν νύσσαν , καὶ τὴν ἡμετέραν ἀσθένειαν ταῖς τούτου προσευχαῖς ὑπερείσειεν : ὅπως ἀναῤῥωσθέντες , τὰς πολλὰς ἡμῶν ʽ??ʼναπαλαίσωμεν ἥττας , καὶ μετὰ νίκης τὸν βίον ἐξέλθωμεν .
Lemmas: ἐπεί ὁ ἀναλέγω ὁ ἀρετή ἀθλητής ὁ ἀγών διεξέρχομαι , εἰμί κεφάλαιος διηγέομαι καί ὁ ἐν ὁ μελέτη πόνος , καί ὁ ἐν ὁ ἀγών ἱδρώς , καί ὁ λαμπρός καί περιφανής Νίκη , φέρω καί ὁ ἔτι περίειμι , καί μεγαλοπρεπής ἀγωνίζομαι , καί φιλονεικέω νικάω ὁ ἱδρόω ὁ προλαμβάνω , ὁ πολιτεία συγγράφω , καί ὁ εἰμί καταλείβω Ὀνησιφόρον μνήμη . ὥσπερ γάρ ὁ πάλαι ποτέ διαπρέπω ἅγιος ὁ πολιτεία ὁ ἔπειτα μέγας ὠφέλεια κομίζω , οὕτως ἀρχέτυπος ὁ μετά ἐγώ ὁ οὗτος γίγνομαι διήγημα . Ἀρχή οὗτος ποιέω ὁ μέγας Ἰάκωβος : οὗτος γάρ ὁ ἄλλος καί ὁ χρόνος , καί ὁ πόνος πρωτεύω , καί οὗτος ζηλόω , ὁ θαυμαστός καί παράδοξος δράω . συμβαίνω δέ οὐ οἶδα ὅπως , καί ὁ ἀπέρχομαι , καί ὁ ἔτι περίειμι , οὗτος πρωτεύω ὁ ὄνομα . καί γάρ καί ὁ ἐκεῖνος πολιτεία διηγέομαι , ἀρχή ὁ θέω ἐκεῖνος ποιέω Ἰάκωβος , ὅς ὁ Περσικός ἐκεῖνος στρατεία σκεδάννυμι προσευχή , καί ὁ ὁ Ἄστυ περίβολος καταπίπτω , ἵημι ὁ πόλις ἁλίσκομαι συγχωρέω , καί ὁ πολέμιος φεύγω καταναγκάζω , ἐμπίς αὐτός καταστρατεύω , καί κώνωψ . ὁ ἐκεῖνος τοίνυν ὁμότιμος , καί ὁμότροπος , ὁ ὁ ἔτι περίειμι ἀγωνιστής προτευιημι συμμορία : οὐ ἐπεί ὁ προσηγορία εἰμί κοινωνός , ἀλλά ὅτι καί ὁ ἐκεῖνος ζηλόω ἀρετή , καί παράδειγμα φιλοσοφία αὐτός ὁ ἄλλος γίγνομαι . Μάρων γάρ ἐκεῖνος ὁ πάνυ συγγίγνομαι , καί ὁ θεῖος αὐτός διδασκαλία μεταλαγχάνω , ὁ μείζων πόνος ἀποκρύπτω ὁ διδάσκαλος . ὁ μέν γάρ καί περίβολος ἔχω ὁ παλαιός πλάνης ὁ τέμενος , καί σκηνή ἐκ δέρρις τρίχινος πήγνυμι , καί οὗτος χράω , ὁ ὁ ὑετός καί νιφετός διαφεύγω προσβολή . οὗτος δέ πᾶς οὗτος ῥώννυμι φράζω , καί σκηνή , καί καλύβη , καί περίβολος , ὄροφος ἔχω ὁ οὐρανός , πᾶς ὁ ἀήρ ὁ ἐναντίος δέχομαι προσβολή . καί νῦν μέν ὑετός λάβρος κατακλύζω , νῦν δέ κρυμός καί νιφετός πήγνυμι : ὅλος δέ ὁ ἀκτίς φλέγω τε καί ἐμπίμπρημι , καί πρός ἅπας καρτερός καί ὡς ἐν ἀλλότριος ἀγωνίζομαι σῶμα , καί φιλονεικέω ὁ προθυμία νικάω ὁ ὁ σῶμα φύσις . θνητός γάρ οὗτος καί παθητός περίκειμαι , ὡς ἐν ἀπαθής πολιτεύω , καί ὁ ἀσώματος ζωή ἐν σῶμα μελέτη , μετά ὁ θεσπέσιος Παῦλος βοάω : ἐν σάρξ περιπατέω οὖον κατά σάρξ στρατεύω : ὁ γάρ ὅπλον ἐγώ οὖον σαρκικός , ἀλλ' δυνατός ὁ Θεός πρός καθαίρεσις ὀχυρωμ̔??ʼτων : λογισμός καθαιρέω , καί πᾶς ὕψωμα ἐπαίρω κατά ὁ γνῶσις ὁ Θεός : καί αἰχμαλωτίζω πᾶς νόημα εἰς ὁ ὑπακοή ὁ Χριστός . ἀλλά οὗτος ὁ ὑπέρ φύσις ἀγών ἐν μείων μελετάω πόνος . ἐν οἰκίσκος γάρ τις βραχύς πρότερος ἑαυτοῦ κατείργω , καί ὁ ἔξωθεν θόρυβος ἐλευθερόω , καί ὁ ὁ Θεός μνήμη προσηλόω ὁ νόος , οὗτος ὁ ὁ ἐντελής ἀρετή ποιέω μέλω . γυμνάζω δέ ἀγαθός , καί ὁ ἀγαθός πόνος ἐθάς ὁ ψυχή ἀποφαίνω , ὁ μείζων κατατολμάω ἆθλος : καί οὗτος ὁ ὅρος καταλαμβάνω , ὅς ὅδε ὁ Ἄστυ τριάκοντα στάδιον ἀφίστημι , ἐπίσημος ἀποφαίνω καί σεβάσμιος , ἄσημος εἰμί πάλαι καί ἄκαρπος παντελῶς . τοσοῦτος δέ νῦν εὐλογία δέχομαι πιστεύω , ὡς ὁ ἐπίκειμαι δαπανάω γῆ , ὁ πάντοθεν ἀφικνέομαι εἰς ὠφέλεια οὗτος κομίζω . ἐν οὗτος διαιτάω , ὑπό ὁ παραγίγνομαι ἅπας θεωρέω : οὐ ἄντρον ἔχω , ὡς φημί , οὖον σκηνή , οὖον καλύβη , οὖον θριγκίον , οὐ αἱμασιά περιφράσσω : ἀλλά καί προσεύχομαι ὁράω . καί διαναπαύω , καί ἵστημι , καί κάθημαι , καί ὑγιαίνω , καί ἀρρωστία τις κατέχω : ὡς διηνεκής ὑπό θεατής ἀγωνίζομαι , καί ὁ ἀνάγκη ὁ φύσις ἀποκρούω . οὐδέ γάρ ὁ ἄλλος ἄνθρωπος , ἐν ἐλευθερία βραχύς τρέφω , ξένος πάρειμι , εὐπετής ὁ ὁ ὁ ἄκρος φιλοσοφία ἐξασκέω . καί οὗτος λέγω , οὖον παρά ἄλλος οὗτος μανθάνω , ἀλλά αὐτός αὐτόπτης γίγνομαι . πρό τέσσαρες γάρ καί δέκα ἐνιαυτός , νόσος αὐτός χαλεπός προσπίπτω , διατίθημι ὡς εἰμί εἰκός ὁ θνητός ἔχω φύσις . Θέρος γάρ εἰμί ἀκμάζω , καί σφοδρός ἐξάπτω ὁ ἀκτίς ὁ φλόξ , ὁ μέν ἄνεμος κοιμάω , ἀκίνητος δέ Μένων ὁ ἀήρ . ὁ δέ πάθος εἰμί πλημμύρα χολή φέρω ἐπί ὁ κάτω , καί δάκνω ὁ ἔντερον , καί συνωθέω , καί τρέχω ἐπί ὁ ἔξω βιάζομαι . τότε ὁ πολύς ὁ ἀνήρ καρτερία θεάομαι . παμπολύς γάρ χωρίον συναθροίζω , ἁρπάζω ὁ σῶμα ὁ νικηφόρος , κάθημαι διχόθεν βάλλω . ὁ μέν γάρ φύσις εἶμι ἐπί ὁ ἔκκρισις καταναγκάζω : ὁ δέ ὁ παρίστημι πλῆθος αἰδώς μένω ἐπί σχῆμα βιάζομαι . ἐγώ δέ οὗτος γιγνώσκω , πολύς μέν ὁ συνέρχομαι παραίνεσις προσφέρω , πολύς δέ καί ἀπειλή , ἀφίημι κελεύω . ὕστερος δέ καί ὁ ὁ ἱερωσύνη αὐτός δεσμός περιτίθημι , καί σύν πόνος πολύς δείλη ὄψιος ἀποπέμπω . ὁ δέ θεῖος ἀνήρ , οὐδέ οὗτος ἀπέρχομαι , ἡσσάομαι ὁ φύσις : ἀλλά μένω καρτερός , ἠώς νύξ ἐπιγίγνομαι βαθύς πᾶς ἀπέρχομαι οἴκαδε καταναγκάζω . πάλιν δέ ὁ ὑστεραῖος πρός αὐτός ἀφικνέομαι , ὡς εἶδον φλογμός σφοδρός γίγνομαι , καί ὁ ἐπίκειμαι αὐτός πυρετός ὁ ἔξωθεν πῦρ τρέφω τε καί αὐξάνω , κεφαλαλγία σκήπτω δυσχεραίνω λέγω ὁ ἀκτίς ὁ προσβολή , καί παρακαλέω βραχύς ἐγώ τις παρά αὐτός σχεδιάζω σκιά : καί ἐπεί προστάσσω , κάλαμος τρεῖς πήγνυμι , καί δύο οὗτος περιτίθημι σισύρα , σοφίζω ὁ σκιά : κελεύω δέ ἐγώ εἴδομαι εἶμι : αἰσχρός , φημί , εἰμί πατήρ , ἐγώ μέν , καί νέος εἰμί , καί ῥώννυμι , ὅδε ὁ ψυχαγωγία τυγχάνω : σύ δέ πυρετός κατέχω λάβρος , καί ὁ τοιοῦτος παραψυχή δήω , ἔχω κάθημαι δέχομαι ὁ ἡλιακός ἀκτίς ὁ προσβολή . εἰμί τοίνυν , φημί , ἐθέλω ἐγώ ὁ σκιά ἀπολαύω , γίγνομαι ἐγώ κοινωνός ὁ βραχύς οὗτος σκηνή . προσμένω γάρ σύ βούλομαι μέν , ὑπό δέ ὁ ἀκτίς κωλύω . ἔοικα τοίνυν οὗτος ἀκούω ὁ λόγος , καί ὁ ἐμός θεραπεία προαιρέω . ἐπεί δέ κοινός ὁ σκιά ἀπελαύνω , ἄρχω πάλιν ἕτερος λόγος , καί φημί ὅτι δεῖ ἐγώ κατάκλισις , ὁ ἰσχίον ὁ καθέδρα ἄλυπος μή φέρω . ἀλλά πάλιν ἀξιόω μέν ἐγώ κατακλίνω , ἀντακούω δέ , ὡς οὖον φορητός ἐγώ κάθημαι αὐτός ὁράω προσκλίνω . εἰμί τοίνυν , φημί , ἐθέλω ἐγώ καί οὗτος ἐναπολαύω ὁ ἀνάπαυλα , κοινός προσκλίνω , εἰμί πατήρ : οὖον γάρ ερυθριώ μόνος κατακλίνω . τοιοῦτος λόγος αὐτός ὁ καρτερία κατασοφίζομαι , ὁ ἀπό ὁ ἀνάκλισις αὐτός παραψυχή εἰσφέρω : ἐπί δέ ὁ ἔδαφος ῥίπτω προσφέρω λόγος χαρίεις , ἐπί ὁ θυμήρης ὁ ψυχή μεταφέρω . εἴδομαι δέ ὁ ἱμάτιον ὁ χείρ βάλλω , πειράω μέτριος ἀποτρίβω ὁ νῶτον , τότε ὁ σίδηρος ὁ πολύς φορτίον θεάομαι , ὅς καί ὁ ὀσφῦς δεσμέω , καί ὁ αὐχήν . καί ἕτερος δέ ἄλυσις ἀπό ὁ περί ὁ αὐχήν κύκλος , δύο μέν ἔμπροσθεν , δύο δέ ὄπισθεν , εἰς ὁ κάτω κύκλος ἐγκάρσιος διήκω , καί ὁ Χ στοιχεῖον ὁ σχῆμα ποιέω , ἔμπροσθεν τε καί ὄπισθεν , ὁ δύο κύκλος ἀλλήλων συνδέω : καί ἕτερος δέ ὁ χείρ ἔνδον περί ὁ ἀγκών ἔχω τοιοῦτος δεσμός . ὁ πολυτάλαντος οὖν οὗτος θεάομαι φορτίον , ἱκετεύω ἐπικουρέω ὁ σῶμα κάμνω , καί φέρω οὖον δύναμαι κατά αὐτός , καί ὁ ἐθελούσιος φορτίον , καί ὁ ἀεκούσιος ἀρρωστία . νῦν μέν γάρ , φημί , εἰμί πατήρ , ὁ πυρετός ὁ ὁ σίδηρος ποιέω : ὅταν δέ οὗτος λωφάω , τηνικαῦτα ὁ σῶμα ὁ ἐκ σίδηρος πάλιν ἐπιτίθημι φόρτος . ἔοικα καί εἰς οὗτος πολύς τοιοῦτος καταθέλγω ἐπῳδή . ἀλλά τότε μέν ὀλίγος ἀῤῥωστήσας ἡμέρα , ῥᾳδίως ῥαίνω . Χρόνος δέ ὕστερος χαλεπός περιέπω νόσος . πολλες δέ πολλαχόθεν συνέρχομαι , ὡς ἁρπάζω ὁ σῶμα , πυνθάνομαι ὁ ὁ Ἄστυ συντρέχω ἅπας , καί στρατιώτης , καί ἰδιώτης , ὁ μέν ὁ πολεμικός ἀναλαμβάνω σκευή , ὁ δέ ὅπλον ὁ προστυγχάνω χράω : καί συσπειράω μάχομαι , καί βέλος ἀφίημι , οὐ ὡς πλήσσω . ἀλλά ὡς φοβέω μόνος : καί οὗτος ὁ περίοικος ἐξελαύνω , ὁ κλίνη ὁ πένταθλον ἀγωνιστής ἐπιτίθημι , ὁ γίγνομαι οὐδαμῶς αἰσθάνομαι , οὐδέ γάρ ὁ κόμης αὐτός τίλλω ὑπό ὁ ἄγροικος ἐπαισθάνομαι , ἐπί ὁ πόλις ἵημι : εἰς δέ ὁ προφητικός ἀφικνέομαι σηκός , εἰς ὁ ὅς πελάζω φροντιστήριον ὁ κλίνη ἀποτίθημι . ἥκω δέ τις εἰς ὁ Βέροια , ἐκεῖ γάρ ʽ??ʼν τυγχάνω , ὁ γίγνομαι σημαίνω , καί ὁ τελευτή κομίζω ὁ ἀγγελία . τοιγάρ παραυτίκα τρέχω , καί ὁ νύξ πᾶς εἰς ὁδοιπορία καταναλίσκω , καταλαμβάνω μετά ὁ εἰμί ὁ θέω ἄνθρωπος , ἵημι φθέγγομαι , ἵημι τις ὁ πάρειμι ἐπιγιγνώσκω δύναμαι : ὡς δέ γε προσεῖπον , καί ὁ μέγας Ἀκάκιος προσφθέγγομαι αὐτός φημί , ἀνοίγω παραχρῆμα ὁ ὀφθαλμός , καί ὅπως ἔχω ἔρομαι , καί πότε εἰμί ἔρχομαι πυνθάνομαι : ἐγώ δέ πρός οὗτος ἀποκρίνω , πάλιν ὁ ὀφθαλμός μύω . τρεῖς δέ διέρχομαι ἡμέρα , ἔρομαι ὅποι εἰμί : μανθάνω δέ λίαν ἔχθω , καί ἀξιόω παραυτίκα εἰς ὁ ὅρος ἀποκομίζω . θεραπεύω δέ αὐτός διά πᾶς ἐθέλω , εὐθύς ὁ κλίνη παρεγγυάω φέρω , καί εἰς ὁ ποθέω χωρίον ἀποκομίζω . τότε ὁ σεβασμία ἐγώ κεφαλή ὁ ἀφιλότιμος εἶδον . ὁ γάρ ὑστεραῖος πτισάνη αὐτός χυλός προσφέρω καταψύχω : θερμός γάρ οὐδείς μεταλαγχάνω ἀνέχω , παντελῶς ὁ πυρός ὁ χρεία ἀπαρνέομαι . ἐπεί δέ μεταλαμβάνω οὐ ἐθέλω : Πᾶσιν ἐγώ , φημί , εἰμί πατήρ , μεταδίδωμι φειδώ : κοινός γάρ σωτηρία ὁ σός ὑγίεια ἡγέομαι . οὖον γάρ μόνος ὠφέλεια ἀρχέτυπος πρόκειμαι , ἀλλά καί προσεύχομαι ἐπαμύνω , καί ὁ θεῖος ἐγώ εὐμένεια προξενέω . εἰμί δέ σύ ἀποκναίω ὁ ἀήθης , καί οὗτος , φημί . ἵημι πατήρ , καρτερέω : εἶδος γάρ καί οὗτος φιλοσοφία . ὥσπερ γάρ ὑγιαίνω τροφή ἐφίημι φέρω ὁ καρτερία ὁ ἔφεσις : οὗτος νῦν ἥκιστος ὀρέγω , ὁ ὁ μετάληψις καρτερία ἐπιδείκνυμι . ταῦτα ἐγώ λέγω συμπάρειμι καί ὁ ὁ Θεός ἄνθρωπος Πολυχρόνιος , ὅς ὁ λόγος συναγωνίζομαι , αὐτός πρῶτος μεταλαμβάνω ἐθέλω ὁ τροφή , καί οὗτος ὄρθρος εἰμί , ὅς πολλάκις διά ἑπτά ἡμέρα ὁ σῶμα διατρέφω . ἡσσάομαι τοίνυν ὁ λόγος , εἷς ὁ χυλός μύω ὁ ὀφθαλμός παραπέμπω κύλιξ , ὅσπερ ποιέω ἐπί ὁ πικρός πότιμος εἴωθα . ἐπεί δέ καί ὁ πούς , ὁ βαδίζω ἐκ ἀτονία ἀπόλλυμι , ὕδωρ βρέχω πείθω , προῦργον νομίζω καί οὗτος αὐτός ὁ φιλοσοφία γυμνόω . παράκειμαι μέν γάρ πλησίος ὁ σκύφος : πειράω δέ τις ὁ διακονέω φορμός τις οὗτος συγκαλύπτω , ὡς μή δῆλος εἰμί ὁ παρά αὐτός ἀφικνέομαι . ὁ δέ : τις καλύπτω , φημί , ὁ σκύφος ; ὁ δέ ἐρῶ : ὡς μή παράγω ὁ ἀφικνέομαι εἰς θεωρία . — ἄπαγε , φημί , εἰμί παῖς , μή κρύπτω ἄνθρωπος ὁ ὁ Θεός ὁ ὅλος δηλόω . ἐκεῖνος γάρ ζάω μόνος βούλομαι , ὁ ἀνθρώπινος οὖον φροντίζω δόξα . τις γάρ ὄφελος , εἰμί οὗτος μέν ἐγώ πλείων συγγιγνώσκω ἄσκησις , ὁ δέ θεός μείων ; ὁ γάρ ὑπέρ ὁ πόνος μισθός οὐ οὗτος δοτήρ , ἀλλά ὁ θεός χορηγός . Τῖς τοίνυν οὐ ἄν ὑπεράγω καί ὁ λόγος , καί ὁ ὁ λόγος γεννάω νόος , οὗτος δόξα ἀνθρώπινος γίγνομαι ὑπέρτερος ; τοιοῦτος τίς καί ἄλλοτε γίγνομαι μανθάνω . Ἑσπέρα εἰμί , καί ἑσπέρα βαθύς , καί ὁ τροφή ὁ καιρός . λαμβάνω τοίνυν ὁ παράκειμαι ὄστρακον , ὁ βρέχω φακός μεταλαμβάνω : οὗτος γάρ ἔχω ὁ τροφή . ἥκω δέ τις ἀπό ὁ Ἄστυ , εἴσπραξις τις στρατιωτικός ἐμπιστεύω . ὁ δέ καί πόρρωθεν αὐτός θεάομαι , οὐ ἀποτίθημι ὁ φακός . ἀλλά συνήθης παραπέμπω τροφή . Δαίμων δέ φαντασία ὑπολαμβάνω , λόγος βάλλω ἀπελαύνω ὡς πολέμιος : καί δείκνυμι ὡς ὅς δείδω , μεταξύ ὁ στόμα προσφέρω ὁ φακός . ἱκετεύω δέ γε ὁ ὁ λοιδορία βάλλω , καί ἄνθρωπος φάσκω εἰμί , καί ὡς Ὅρκος τις προσλαμβάνω πρό εἰσπεράω ἀπαίρω ὁ πόλις , κατά οὗτος ἀφικνέομαι ὁ καιρός . ὁ δέ : Θάρσος , φημί , καί μή δείδω , ἀλλά προσεύχομαι ἄπειμι . γίγνομαι δέ ἐγώ καί σύσσιτος , καί ὁ τροφή ἐγώ κοινωνέω . καί ἅμα οὗτος λέγω , πληρόω τ̔??ʼν δεξιά , καί ὁ φακός μεταδίδωμι . οὕτως ὁ κενός δόξα ὁ πάθος μετά ὁ ἄλλος ὁ διάνοια ἀπελαύνω . περι δέ γε καρτερία περισσός καί λέγω , μαρτυρέω ὁ ὄψις . τρεῖς γάρ πολλάκις ἡμέρα καί τοσοῦτος νύξ χιών καταφέρω , οὗτος κατιμιχῴσκομαι πρηνής κεῖμαι , καί ὁ θεός ἱκετεύω , ὡς μηδέ βραχύς τίς ὁ περίκειμαι αὐτός ῥάκιον ὁράω . πολλάκις δέ καί ἄμη χράω καί μάκελλα ὁ γειτονέω , καί οὗτος ὁ τρόπος ὁ περίκειμαι ἀποσύρω χιών , ἀνασπάω τε καί ἐγείρω κεῖμαι . ἐκ οὗτος ὁ πόνος ὁ ὁ θεῖος χάρις δρέπω Δῶρα , ὅς πᾶς μεταλαγχάνω ὁ βούλομαι . ὁ γάρ ἐκεῖνος εὐλογία , πολύς μέν σβέννυμι τε καί σβέννυμι πυρετός : πολύς δέ ἠπίαλος λωφάω τε , καί παντελῶς ὑποχωρέω : πολύς δέ φεύγω ἀναγκάζω δαίμων : καί ὁ ὕδωρ ὁ ὑπό ὁ ἐκεῖνος δεξιός εὐλογέω ἀλεξίκακος φάρμακον γίγνομαι . Τῖς ἀγνοέω ὁ θνῄσκω παιδίον ὁ δ̔??ʼα ὁ οὗτος προσευχή γίγνομαι ἀνάστασις ; ἐν γάρ ὁ ὁ πόλις προάστειον ὁ οὗτος εἰμί γεννήτωρ , ἕ πολύς μέν παῖς γίγνομαι πατήρ , πᾶς δέ ἄωρος ὁ τάφος παραπέμπω . ὅτε τοίνυν οὗτος ὁ τελευταῖος γεννάω παιδίον , τρέχω ὁ πατήρ πρός ὁ ὁ Θεός ἄνθρωπος , μακρός αὐτός ζωή μεταλαγχάνω ἱκετεύω , καί ὑπισχνέομαι ὁ Θεός ἀνατίθημι , εἰμί ζῶ . τέσσαρες τοίνυν ἔτος διαβιώνω , δέχομαι ὁ βίος ὁ τέλος . ἄπειμι1 δέ ὁ πατήρ : ἀφικνέομαι δέ ἐξαπίνης , ὁράω οὗτος λοιπός ἐκφέρω , καί ἁρπάζω ἀπό ὁ κλίνη : προσήκω , φημί , πληρόω ἐγώ ὁ ὑπόσχεσις , καί ὁ ὁ Θεός ἄνθρωπος καί θνῄσκω ἀποδίδωμι . καί ἀποκομίζω ὡς προαγορεύω , καί τίθημι πρό ὁ Ἀγίων ἐκεῖνος πούς . λέγω ἐκεῖνος ὁ καί ὁ οἰκέω εἴρω . ὁ δέ θεῖος ἄνθρωπος προτίθημι ὁ παιδίον , καί ὁ γόνυ κλίνη , κεῖμαι πρηνής , ὁ ζωή καί θάνατος δεσπότης παρακαλέω . δείλη δέ ὄψιος ἀφίημι ὁ παιδίον φωνή , καί ὁ πατήρ καλέω . οὕτως αἰσθάνομαι ὁ θεσπέσιος ἐκεῖνος ἀνήρ , ὡς ὁ Ἱκεσία ὁ Δεσπότης δέχομαι , καί ὁ ζωή χορηγέω , ἀνίστημι . καί προσκυνέω ὁ ποιέω ὁ θέλημα ὁ φοβέω αὐτός , καί ὁ δέησις αὐτός εἰσακούω , συμπεραίνω ὁ Ἱκεσία . καί ὁ φύς ὁ παιδίον ἀποδίδωμι . οὗτος ἐγώ θεάομαι , καί ὁ πατήρ ὁ θαῦμα διηγέομαι ἀκούω , καί πολύς προσφέρω ὁ διήγημα ἀποστολικός , εἰδοί καί πολύς ὠφέλεια ὁ ἀκούω εἰμί Πρόξενος . ἀγός δέ πολλάκις ὁ οὗτος ἐπικουρία απολαμβάνω : εἷς δέ , ἢ δύο μιμνήσκω , λίαν ἡγέομαι ἀγνώμων εἰμί , σιγή παραδίδωμι καί μή διδάσκω ὁ εὐεργεσία ὁ εἶδος . Μαρκίων ὁ βδελυρός πολύς ἀσέβεια ἄκανθα εἰς ὁ χώρα ὁ Κύρρος κατασπείρω πόλις . οὗτος ἀνασπάω πρόρριζος πειράω , πᾶς καλός , ὁ λέγω , κινέω , καί πᾶς μηχανή χράω διατελέω . ὁ δέ ὁ διά ἐγώ θεραπεία ἀπολἁ??ʼ . ἀντί ὁ ἀγαπάω ἐγώ , προφητικός εἶπον , ἐνδιαβάλλω ἐγώ , καί τίθημι κατά ἐγώ κακός ἀντί ἀγαθός , καί μῖσος ἀντί ὁ ἀγάπησις ἐγώ : καί γοητικός χράω μαγγανεία , καί δαίμων πονηρός συνεργός χράομαι , ἀόρατος πολεμέω πειράω . καί ποτός νύκτωρ ἵημι τις βοῦς ἀλιτήριος δαίμων , καί ὁ Σύρα χράομαι φωνή : τις πολεμέω , ὁ Δεῖνα , Μαρκίων ; τίς δήποτε δέ ὁ πρός οὗτος ἀναδέχομαι μάχη ; τίς σύ λυπηρός ἐργάζομαι πώποτε ; Λῦσος ὁ πόλεμος , καταπαύω ὁ δυσμένεια : ἢ ὁ πείρω μανθάνω ὅσος καλός ἡσυχία . εὕω εἰμί γάρ , ὡς πάλαι ὅς σύ κατακοντίζω , εἰμί μή . ὁ ὁ μάρτυς χορός σύν Ἰάκωβος φρουρά σύ ὁράω . ἀκούω οὗτος ἐγώ , καί τις ὁ γνώριμος πλησίος καθεύδω : ἀκούω , φημί , ὁ Δεῖνα , ὁ λέγω ; ὁ δέ : Πάντων , εἶπον , ἐπακούω : καί διανίσταμαι βούλομαι , καί διακύπτω , καί γιγνώσκω τίς ὁ φθέγγομαι , σύ χάρις ἡσυχία ἄγω , καθεύδω σύ τοπας . ἀνίστημι τοίνυν , ἄμφω τε διακύπτω , καί οὐδείς οὔτε κινέω , οὔτε φθέγγομαι ἀκούω : ὁ δέ ῥῆμα ἐκεῖνος καί ὁ ἄλλος ἐγώ ἐπακούω σύνοικος . συνίημι τοίνυν , ὡς χορός μέν μάρτυς λέγω ὁ ὁ ἔλαιον ὁ μάρτυς ληκύθιον , ὅς παρά πολύς μάρτυς συλλέγω ἔχω ὁ εὐλογία , παρά ὁ ἐμός ἐξαρτάω κλίνη : καί ὁ κεφαλή δέ ἐγώ ὑπόκειμαι ὁ μέγας Ἰάκωβος ὁ παλαιός περιβόλαιον , πᾶς ἕρκος ἀδαμάντινος ἰσχυρός ἐγώ γίγνομαι . καί ἡνίκα δέ ὁ μέγας οὗτος κώμη προσβάλλω μέλλω , εἶτα πολύς τις εἰμί μέσος γίγνομαι ὁ ἔξοδος διακωλύω , πέμπω παρά ὁ ἐμός Ἠσαΐας , ὁ θεῖος συμμαχία ἀντιβολέω ἀπολαύω . ὁ δέ : θαρσέω , λέγω : πᾶς γάρ ἐκεῖνος δίκη ἀράχνης διαλύω ὁ κώλυμα : καί οὗτος ἐγώ νύκτωρ διδάσκω ὁ θεός , οὐ ὄναρ σκιαγραφέω , ἀλλά ὕπαρ ἐπιδείκνυμι . ὁράω γάρ , λέγω , ὁ ὑμνῳδία ἄρχω , κατά ἐκεῖνος ὁ μέρος , εἰμί ὅς ὁ χωρίον ἐκεῖνος διάκειμαι , ὄφις τις πυροειδής , ἀπό ὁ εἰσπεράω ἐπί ὁ εἰμί ἑρπύζω , καί διά μέσος ὁ ἀήρ φέρω . τρεῖς δέ εὐχή ἐξανύω , πάλιν θεάομαι ἐπικάμπω , καί ὁ κυκλοτερής ἐπιδείκνυμι σχῆμα , καί ὁ κεφαλή συνάπτω ὁ κέρκος . ὀκτώ δέ πάλιν προσευχή συμπεραίνω , θεάομαι διχή τέμνω , καί εἰς καπνός διαλύω . οὗτος αὐτός μέν οὗτος προοράω : ἐγώ δέ θεάομαι συνομολογώ ὁ πρόρρησις ὁ ἔκβασις . εἴωθα μέν γάρ , ὑπό ὁ ἀρχέκακος ὄφις στρατηγέω , ὁ πάλαι μέν ὁ Μαρκίων συμμορία , νῦν δέ ὁ ἀποστολικός γίγνομαι φάλαγξ , γυμνός ἐγώ ἀπό ὁ εἰσπεράω ὁρμή ὁ ξίφος δείκνυμι . περι δέ τρίτος ὥρα ὁ ἡμέρα συσπειράω , ὁ οἰκεῖος φροντίζω φυλακή , καθάπερ ὁ ὄφις ὁ κέρκος ὁ κεφαλή συγκαλύπτω . ὄγδοος δέ ὥρα σκεδάννυμι , χώρα ἐγώ δίδωμι ὁ εἰς ὁ κώμη εἴσοδος : καί παραυτίκα εὑρίσκω ὄφις ἐκ ὕλη χαλκός ποιέω , καί ὑπό ἐκεῖνος προσκυνέω . ὁ γάρ κατά ὁ Δημιουργός καί Ποιητής ὁ ὅλος προφανῶς ἀναδεξάμενον πόλεμος , ὁ ἐπαίρω ὄφις , ὡς ἐκεῖνος πολέμιος , θεραπἑ??ʼειν σπουδάζω . ἐπεί δέ εἰς ὁ ὁ θεῖον ἀποκάλυψις εἰσέρχομαι ὁ λόγος διήγησις , φέρω ὁ παρά ὁ ἀψευδής ἐκεῖνος ἀκούω διηγέομαι γλῶσσα . διηγέομαι δέ οὖον φιλοτιμέομαι , πόρρω γάρ καί οὗτος ὁ πάθος ὁ θεῖος ψυχή , ἀλλά τις χρεία βιάζομαι εἶπον ὁ κρύπτω βούλομαι . ἱκετεύω αὐτός ἀντιβολέω ὁ ὁ ὅλος θεός , καθαρός ἐγώ ζιζάνιον ἀποφαίνω ὁ λήιον , καί ὁ αἱρετικός σπέρμα πάμπαν ἐλευθερόω . ἀνιάω γάρ ἐγώ κομιδή ὁ ὁ βδελυρός Μαρκίων ἐπί πλεῖστος διακρατέω πλάνη . φημί τοίνυν λιπαρέω : Ὁ??ʼτ̓ ἐγώ , οὔτε ἄλλος δεῖ σύ πρός αὐτός πρεσβευτής . ἔχω γάρ Ἰωάννης ὁ πάνυ , ὁ ὁ Λόγος φωνή , ὁ δεσπότης ὁ πρόδρομος , οὗτος ὑπέρ σύ ὁ Ἱκεσία διά πᾶς προσκομίζω . ἐμέω δέ λέγω , ὡς καί ὁ οὗτος πιστεύω προσευχή , καί ὁ ὁ ἄλλος ἅγιος ἀπόστολος καί προφήτης , ʽ??ʼν ἔναγχος ἐγώ ὁ λείψανον κομίζω , θαρσέω , φημί , ὡς Ἰωάννης ἔχω ὁ βαπτιστής . ἀλλά οὐδέ οὗτος σιγή ἔχω ἀνέχω : πολύς δέ πλέω ἐπίκειμαι πυνθάνομαι , καί μανθάνω ἐφίημι , τίς δή οὗτος μᾶλλον μιμνήσκω . ὁ δέ : περιπτύσσω , φημί , βούλομαι αὐτός ὁ περαστός λείψανον . ἐπεί δέ λέγω : οὐ φέρω οὗτος , εἰμί μή εἴρω ὑπισχνέομαι ὁ θεάομαι εἰμί , αὐτός μέν ὑπισχνέομαι : ἐγώ δέ ὁ ὑστεραῖος κομίζω ὁ ποθέω , καί πᾶς πόρρω κελεύω γίγνομαι , ἐγώ μόνος διηγέομαι ἡνίκα , φημί , ὁ πολιοῦχος οὗτος ἀπό ὁ Φοινίκη καί ὁ Παλαιστίνη ἀφικνέομαι , μετά ὁ δαυιτικεω ὑποδείκνυμι χορεία ἔννοια ἐγώ τις γίγνομαι , εἰμί ὁ εἰμί οὗτος Ἰωάννης ὁ πάνυ λείψανον καί μή ἄλλος ὁ μάρτυς ὁμώνυμος . μετά εἷς τοίνυν ἡμέρα , ἐγώ μέν ἐπί ὁ ὑμνῳδία ἀνίστημι νύκτωρ : ὁράω δέ τις λευχειμονέω , καί , ἀδελφός Ἰάκωβος , λέγω , εἶπον , τίς δήποτε ἀφικνέομαι ἐγώ οὐ ὑπαντάω ; ἐμέω δέ ἔρομαι , τίς ποτός ἄγω . ἀποκρίνω λέγω : ὁ ἀπό Φοινίκη καί Παλαιστίνη ὁ προτεραῖος ἔρχομαι : καί πᾶς ἐγώ ὑποδέχομαι προθύμως , καί ὁ ποιμήν , καί ὁ λαός , καί ἀστός , καί χωρητικός , σύ μόνος οὐ κοινωνέω ὁ τιμή . αἰνίσσομαι δέ ὁ γίγνομαι ἀμφιβολία . εἶπον τοίνυν φημί πρός οὗτος , ʽ??ʼ καί ἄπειμι σύ τε καί ὁ ἄλλος ἅπας προσκυνέω ὁ Θεός . πάλιν δέ ὁ ὑστεραῖος κατά ὁ αὐτός καιρός , αὐτός ἐκεῖνος ἐπιφαίνω : σύργαστρος φημί ἀδελφός Ἰάκωβος , ὁ ἐκεῖθεν ἵστημι , οὖον ὁ μέν ἐσθής χιών κατά ὁ χροιά ἀπεικάζω , κρίβανος δέ αὐτός πυρός πρόκειμαι . ἐμέω δέ ὁ ὄψις ἐκεῖσε μετατίθημι , καί ὁ βαπτιστής Ἰωάννης ὑποτοπέω , καί γάρ ὁ στολή περιβάλλω , καί ὁ χείρ ὡς βαπτίζω προτείνω : αὐτός εἰμί , Ίφη , ὅς ὑπολαμβάνω εἰμί : καί ἄλλοτε δέ ἡνίκα , φημί , εἰς ὁ πρῶτος νύκτωρ ἄπειμι κώμη , παιδεύω ὡς στασιαστής , σπουδαῖος ὁ Θεός προσφέρω εὐχή παρεγγυάω , ἄγρυπνος διατελέω ὁ δεσπότης ἀντιβολέω . εἶτα φωνή ἀκούω Ἔλεγος : μηδείς δείδω , Ἰάκωβος : ὁ γάρ μέγας Ἰωάννης ὁ βαπτιστής παννύχιος ἀντιβολέω ὁ ὁ ὅλος θεός : πολύς γάρ εἄν γίγνομαι φόνος , εἰμί μή ὁ ἐκεῖνος πρέσβυς σβέννυμι ὁ διάβολος ὁ θράσος . ταῦτα ἐγώ διηγέομαι , παρεγγυάω μόνος οἶδα , καί μή λαμβάνω ἄλλος συνίστωρ . ἐγώ δέ ὠφέλεια ἕνεκα , οὖον μόνος πολύς προσφέρω ὁ διήγημα , ἀλλά καί συγγράφω παραδίδωμι . καί Ἰωσήφ δέ ὁ πατριάρχης θεάομαι φημί , καί ὁ κεφαλή πολιός καί ὁ γένειον , καί ἐν γῆρας ὁ ὥρα ἀφίημι ὁ αἴγλη , καί ἐν ἀρετή ἀκρότης ἔσχατος ἑαυτοῦ ὁ ἅγιος ὀνομάζω . ἐμέω γάρ φημί , πρῶτος λέγω ὁ ὁ θήκη αὐτός κοινωνέω , αὐτός ἑαυτοῦ ἔσχατος ὀνομάζω . διηγέομαι δέ ἐγώ καί ὁ γίγνομαι αὐτός ὑπό ὁ πονηρός δαίμων παντοδαπός προσβολή . εὐθύς μέν γάρ , λέγω , οὗτος ἐγώ ὁ πολιτεία ἄρχω γυμνός ὁράω τις , Αἰθίοψ ἔχω ὁ εἶδος , πῦρ ἐκ ὁ ὀφθαλμός ἀφίημι . ἐγώ δέ ὁράω , δέος τε ἐμπίμπλημι , καί εἰς εὐχή τρέπω , καί μεταλαμβάνω οὐ ἀνέχω ὁ τροφή : κατά ἐκεῖνος γάρ ἐπιφαίνω ὁ καιρός . ὡς δέ ἑπτά , καί ὀκτώ , καί δέκα διέρχομαι ἡμέρα , καί ἄσιτος διατελέω , τέλος ὁ πονηρός ἔφοδος καταφρονέω , κάθημαι ὁ τροφή μεταλαμβάνω . ὁ δέ οὗτος ἐγώ ὁ μεγαλοφροσύνη οὐ φέρω , ῥάβδος παίω ἀπειλέω . ἐγώ δέ , φημί , λέγω : εἰμί μέν ἐπιτρέπω παρά ὁ ὁ ὅλος δεσπότης , παίω , καί δέχομαι μετά ἡδονή ὁ πληγή , ὡς ὑπό ἐκεῖνος : παίω : εἰμί δέ μή ἐπιτρέπω , οὖον παίω , κἀν μυριάκις λυττέω . οὗτος ἀκούω δραπετεύω τότε : ἀλλά πάλιν κρύβδην διατελέω λυσσάω . ὁ γάρ δίς ἐγώ ὁ ἑβδομάς κάτωθεν κομίζω ὕδωρ , ἐπάντης ὁ κομίζω , καί ὁ ἐμός εἶδος μιμέομαι , λαμβάνω , καί ἀφίημι κελεύω ἐκεῖνος ἐκχέω ὁ νᾶμα . καί οὗτος οὖον δίς μόνος , ἀλλά καί τρίς ποιέω , ὁ ὁ δίψος ἐγώ ἐπιστρατεύω πάθος . σφόδρα δέ ἀνιάω , ἔρομαι ὁ εἴωθα κομίζω : τις δή ποτός πέντε καί δέκα διέρχομαι ἡμέρα οὐ κομίζω ὕδωρ ; ὁ δέ τρίς λέγω καί τετράκις κομίζω , καί ἐγώ οὗτος δέχομαι . καί ποῦ οὗτος , φημί , ἐγώ παρά σύ φέρω δέχομαι ; ὡς δέ ὁ τόπος ὑποδείκνυμι : κἄν μυριάκις , φημί , ἐκεῖ ἐγώ θεάομαι παραγίγνομαι , μή δίδωμι ὁ ἀγγεῖον , ἠώς εἰς οὗτος ἀφικνέομαι ὁ τόπος . οὕτως καί οὗτος αὐτός ὁ ἐπιβουλή διαλύω , αὖθις ἕτερος πειράω . βοή γάρ νύκτωρ χράω φημί , ὅτι σός τοσοῦτος δυσωδία ἐμπίμπλημι , καί τοσοῦτος δύσκλεια κατασκευάζω , ὡς μηδείς σύ μηδαμόθεν θεάομαι ἄνθρωπος . ἐγώ δέ , φημί , πρός οὗτος ἀποκρίνω , ὅτι σός χάρις ὁμολογέω : ἄκων γάρ ευεργετώ ὁ δυσμενής , πλέω ἐντρυφάω ὁ ὁ Θεός μνήμη παρασκευάζω . σχολή γάρ πλείων ἀπολαύω , ἔργον ἔχω διηνεκής ὁ θεῖον κάλλος ὁ φαντασία . ὀλίγος τοίνυν διέρχομαι ἡμέρα , μέσος ἡμέρα ὁ εἴωθα λειτουργία ἐπιτελέω , ὁράω , φημί , δύο ἐκ ὁ ὅρος κατέρχομαι γυνή . ἐγώ δέ ὁ ἀήθης δυσχεραίνω , καί λίθος βάλλω ἐπιχειρέω , ὁ ὁ ἀλάστωρ ἀπειλή μιμνήσκω , καί οὗτος ὑπολαμβάνω εἰμί ὁ δύσκλεια . φθάνω τοίνυν βοάω , ὡς εἰμί καί ὁ ὦμος ἐπικαθίζω , οὖον βάλλω ὁ λίθος , οὖον διώκω , μόνος δέ χράω ὁ προσευχή . οὗτος φημί , ὁ δέ φροῦδος ἐγώ , καί ὁ λόγος συμπληρόω ὁ θέα ὁ φαντασία . μετά οὗτος πάλιν : νύκτωρ ἐγώ μέν , φημί , προσεύχομαι , ὄχημα δέ κτύπος φέρω , καί ἡνίοχος βοή , καί ἵππος χρεμετίζω : ἐγώ δέ ὁ πρᾶγμα ὁ καινός θορυβέω . ἐννοέω γάρ ὡς οὔτε ἄρχω ἐπιδημέω τότε ὁ πόλις , οὔτε ὄχημα ὁ ὁδός εἰμί , οὔτε ὁ καιρός ὁ ὄχημα ἐπιτήδειος . ἐμέω δέ οὗτος λογίζομαι , θόρυβος τις πλῆθος ἀκούω προσπελάζω : καί τις βοάω ἡγέομαι ῥαβδοφόρος , συρίζω , καί ἀπελαύνω ἐκ ὁ μέσος ὁ πλείων , καί εὐτρεπής ποιέω ὁ ἡγέομαι ὁ πάροδος . ὡς δέ σφόδρα ἐγώ πελάζω δοκέω , ἕπω , φημί : Τῖς ὅς ; καί πόθεν ἥκω ; καί τίς δήω κατά οὗτος ἔρχομαι ὁ καιρός ; μέχρι τίς παίζω , εἰμί ταλαίπωρος , καί ὁ θεῖος μακροθυμία καταφρονέω ; οὗτος ἐγώ μέν λέγω πρός εἰμί τρέπω , καί ὁ Θεός ὁ Ἱκεσία προσφέρω . ὁ δέ ὠθέω μέν , καταβάλλω δέ οὐ ἰσχύω : ὁ γάρ θεῖος χάρις ἀντέχω , καί παραυτίκα φροῦδος πᾶς γίγνομαι . Ἐλέγω δέ καί κατά ὁ ὁ ἀλιτήριος ἐκεῖνος λῃστής καιρός , ὅτε ἐκ Ἰσαυρία ὁρμάω ὁ εἰμί ὁ πλεῖστος ἐμπίμπρημι ληΐζομαι , δείδω σφόδρα , οὖον ὁ σφαγή , οὖον γάρ οὗτος φιλοσώματος εἰμί , ἀλλά ὁ ἀνδραποδισμός , καί ὁ αἰχμαλωσία , καί ὁ ἀσέβεια καί παρανομία ὁ θεωρία . οὗτος ὁ δέος αἰσθάνομαι ὁ διάβολος : ἀκούω γάρ αὐτός πολλάκις πρός ὁ γνώριμος ἐκφαίνω : μιμέομαι νύκτωρ ολολογη γυνή . ἐγώ δέ , φημί , ἀκούω δοκέω ὡς ἥκω ὁ πολέμιος , καί ὡς πῦρ ὁ κώμη ἐμβάλλω . εὐθύς τοίνυν διχῆ ὁ κεφαλή διακρίνω ὁ κώμη , καί ὁ μέν ἐκ δεξιός , ὁ δέ ἐκ εὐώνυμος διά ὁ ὦμος ἐπί ὁ στῆθος μεταφέρω , εὐτρεπής πρός ὁ ὁ ξίφος τομή ὁ αὐχήν ποιέω , ἵνα σύντομος δέχομαι ὁ πληγή , ὁ ἀπευκτός ἐκεῖνος ἀπαλλάσσω θεωρία . οὕτως πᾶς ἐκεῖνος διατελέω ὁ νύξ , καί διηνεκής ὁ ἐκεῖνος ἔφοδος προσδέχομαι , ἐπεί ἡμέρα γίγνομαι , καί ἥκω τις , πυνθάνομαι τίς περί ὁ Ἴσαυρος ἄγω ἀκούω : ὁ δέ λέγω , μηδείς ἐν οὗτος γιγνώσκω ὁ ἡμέρα . καί οὗτος , φημί , ἐπιγιγνώσκω διαβολικός ἐκεῖνος εἰμί ὁ φαντασία . ἄλλοτε δέ , φημί , νέος σφριγάω ἀπεικάζω , ὤρα λάμπω , καί κόμη ξανθός κοσμέω , πρόσειμι μειδάω ἅμα καί παίζω : ἐγώ δέ , φημί , ὁ θυμός καθοπλίζω ἐξελαύνω λοιδορέω . ὁ δέ ἐπιμένω ἑταιρικός βλέπω , καί ὁ τε μειδίαμα , ὁ τε φθέγμα , ἡδονά ἀναβλύζω . τότε τοίνυν πλέω ὁ θυμός παραθήγω : Πῶς ἰσχύω , λέγω , πᾶς ὁ οἰκέω περινοστέω , καί πᾶς τοιοῦτος προσφέρω ἐπιβουλή ; ὁ δέ λέγω μή μόνος εἰμί , ἀλλά πλῆθος δαίμων κατά πᾶς σκεδάννυμι ὁ οἰκέω , τοιοῦτος παίζω ὁμοῦ καί σπουδάζω . ὁ γάρ δοκέω παιδιά σπουδάζω πᾶς ἀφανίζω ὁ ἄνθρωπος ὁ φύσις . ἀλλά γε σύ ἄπειμι , φημί , ὁ Χριστός σύ κελεύω , ὁ λεγεών ὅλος διά ὁ χοῖρος : ὁ βυθός παραπέμπω . ἀκούω ἄμη καί φεύγω , οὔτε ὁ δεσποτικός προσηγορία ὁ δύναμις φέρω , οὔτε ὁ οἰκετικός φιλοσοφία ὁ αἴγλη βλέπω δύναμαι . καί ἄλλος δέ πλείων εἰδοί οὗτος διήγημα , συγγράφω , οὖον βούλομαι , μη ὁ ἀσθενής ὁ πλῆθος ἀπιστία γίγνομαι πρόφασις . ὁ μέν γάρ ὁράω ὁ θέω ἄνθρωπος οὐδείς τοιοῦτος λέγω ἀπίθανος καταφαίνω , ὁ ὁράω ἀρετή βεβαιόω ὁ λέγω . ἐπεί δέ καί εἰς ὁ ὕστερος εἰμί ὁ ὁ διήγημα διαβαίνω σύγγραμμα , ἄπιστος δέ ὁ πολύς ὁ ἄτη ὁ ὀφθαλμός , ὁ ἀσθένεια ὁ ἀκούω μετρέω ὁ διήγησις . οὗτος τοίνυν οἰκοδομέω μέν καί ἄλλος σηκός μέγας εἰμί ὁ πελάζω κώμη , οὖον πολύς ἀφίστημι στάδιον : κατασκευάζω δέ ἐγώ θήκη εἰμί ὁ ὁ ἀπόστολος καλλίνικος σηκός . ἀλλά οὗτος μανθάνω ὁ θεῖος ἄνθρωπος , πολύς ἐγώ πολλάκις λιπαρέω , ἐν ἐκεῖνος ὁ ὄρος θάπτω παραδίδωμι ὁ σῶμα . ἐγώ δέ εἶπον πολλάκις , ὡς οὖον προσήκω ὁ ὁ πάρειμι ζωή ἀμελέω , ταφή ποιέω πρόνοια . ὡς δέ οὗτος αὐτός Καταθύμιον εἶδον , επινεύω τε , καί συντίθημι , καί ὁ λάρναξ τέμνω τε , καί κομίζω ἄνω ποιέω . ἐπεί δέ ὁ λίθος ὑπό ὁ πάχνη φθείρω εἶδον , μικρός οἰκίσκος ἐπιτρέπω γίγνομαι ὁ λάρναξ . ἐπεί δέ κελεύω , καί ὁ οἰκοδομή συμπεραίνω , ὁ ὄροφος ἐπιτίθημι , οὐ ἀνέχω , φημί , οὗτος Ἰάκωβος καλέω τάφος , ἀλλά βούλομαι ὁ καλλίνικος μάρτυς οὗτος γίγνομαι σηκός , ἐγώ δέ οἷος τις μέτοικος εἰς ἕτερος κεῖμαι θήκη , παροικέω αὐτός ἀξιόω . καί οὗτος οὖον μόνος εἶπον , ἀλλά καί δράω . καί πολύς μέν προφήτης , πολύς δέ ἀπόστολος , πλεῖστος δέ ὅτι μάρτυς , πανταχόθεν συνάγω , ἐν εἷς τίθημι λάρναξ , ὁ ὁ ἅγιος δῆμος συνοικέω ἐθέλω , καί σύν αὐτός ἀνίστημι , καί ὁ θεωρία ἀξιόω ποθέω . ἱκανός δέ οὗτος τεκμηριώνω , ὁ ὁ φρόνημα μετριότης . ὁ γάρ τοσοῦτος πλοῦτος συλλέγω , ὡς ἔσχατος πενία συζάω , ὁ ὁ εὔπορος συμμορία παροικέω ἐπιθυμέω . ὁποῖος μέν ἐν ὁ σεβασμία ἐγώ κεφαλή ὁ πόνος , καί ὁ ἀγών ἡλίκος , καί ὅσος θεόθεν ἀπολαύω χάρις , καί ὅσος Νίκη νικάω , καί οἷος στέφανος κατακοσμέω , ἀποχράω καί οὗτος διδάσκω . ἐπεί δέ τις δυσκολία ἦθος ἐπαιτιάομαι , καί δυσχεραίνω ὁ φιλέρημος καί Ἡσύχιος , ὀλίγος περί οὗτος εἶπον , πέρας ἐπιτίθημι ὁ διήγημα : πρόκειμαι πᾶς , ὡς φημί , εἰς θεωρία , οὔτε θριγκίον φράσσω , οὔτε καλύβη τις ἢ σκηνή καλύπτω . ἕκαστος δέ ὁ ἀφικνέομαι , ὑπό οὐδείς ἑρκίον κωλύω , εὐθύς παραγίγνομαι προσδιαλέγομαι βούλομαι . ὁ δέ ἄλλος οὗτος ὁ φιλοσοφία ἐραστής καί θριγκίον καί θύρα εἰμί , καί ἡσυχία ἀπόλαυσις , καί ἀνοίγω ἐθέλω ὁ κατείργω , καί ἀναβάλλω ὅσος βούλομαι , καί ὁ θεῖος ἐμφορέω θεωρία ὅσος ἐθέλω . ἐνταῦθα δέ οὗτος οὐδείς . Διὸ μάλιστα δυσχεραίνω ὁ παρά αὐτός ὁ προσευχή ὁ καιρός ἐνοχλέω . κἀν μέν κελεύω εὐθύς ἄπειμι , πάλιν ἔχω ὁ προσευχή . εἰμί δέ ἐπιμένω ὀχλέω , καί ἅπαξ καί δίς παρεγγυάω μή πείθω , τηνικαῦτα δυσχεραίνω ἐπιτιμάω ἀποπέμπω . ἐμός δέ περί οὗτος πρός αὐτός γίγνομαι λόγος : καί τις φημί ἀσχάλλω ἐξελαύνω , καί εὐλογία μή μετέχω : καί ὅτι πρέπω εἰμί , ὁ οὗτος χάρις ἀφικνέομαι , καί πολύς ἡμέρα ὁδός ἐξανύω , μή ἄχθομαι ἐπανίημι , ἀλλά θυμηδία ἐμφορέω , καί ὁ ὁ σός φιλοσοφία διήγημα ἑστιάω ὁ ἀγνοέω . ὁ δέ , οὐ ἄλλος χάρις , φημί , ἀλλά ἐμαυτοῦ ὁ ὅρος καταλαμβάνω . καί πολύς λίαν ἁμάρτημα περίκειμαι ἕλκος , πολύς δήω θεραπεία . καί οὗτος ἕνεκα ὁ ἡμέτερος ἱκετεύω δεσπότης , ὀρέγω ἐγώ ὁ ὁ κακία ἀλεξιφάρμακον . Πῶς τοίνυν οὐ ἄτοπος , καί λίαν ἀνόητος , διακόπτω μέν ὁ ὁ Ἱκεσία εἱρμός , μεταξύ δέ διάλεξις πρός ἄνθρωπος ποιέω ; εἰμί γάρ οἰκέτης ἄνθρωπος ὁμοφυής τυγχάνω , ἐν δέ ὁ ὁ δεσποτικός διακονία καιρός , καταλείπω ὁ προσφέρω εἰς καιρός ἢ σιτίον ἢ ποτόν , πρός τις ὁ ὁμόδουλος ποιέω διάλεξις , πόσος οὐ εἄν δικαίως δέχομαι πληγάς ; εἰμί δέ καί ἄρχω προσέρχομαι , καί ὅς ὑπομένω παρά τις διηγέομαι ἀδικία , διακόπτω μέν ἐν μέσος ὁ διάλεξις , ἄλλος δέ λόγος τις πρός τις ὁ πάρειμι ποιέω , οὖον σύ δοκέω δυσχεραίνω ὁ δικαστής , καί ὁ μέν ἐπικουρία ἀποστερέω , προστίθημι δέ καί μάστιξ , καί ὁ κιγκλίς ἀπελαύνω ; Πῶς τοίνυν ὅσιος , δεσπότης μέν ὁ οἰκέτης , καί δικαστής ὁ ἱκέτης , προσήκω προσφέρω : ἐγώ δέ ὁ Θεός , ὁ καί αἰώνιος δεσπότης , καί δικαστής Δίκαιος , καί βασιλεύς ὁ ἅπας πρόσειμι , μηδέ οὗτος παραπλήσιος ποιέω ὁ πρόσοδος , ἀλλά μεταξύ προσεύχομαι πρός ὁ ὁμόδουλος τρέπω , καί μακράν ποιέω διάλεξις ; οὗτος καί ἀκούω , καί πρός ὁ δυσχεραίνω διαπορθμεύω . καί εὕω ἐγώ καί καλῶς εἴρω δοκέω . πρός γάρ αὗ ὁ εἴρω . καί ἴδιος ὁ ἐράω , πᾶς μέν ὁ ἄλλος ὑπεροράω , ἐκεῖνος δέ προστήκομαι , ὅς φιλέω καί στέργω : καί οὗτος νύκτωρ ὀνειροπολέω , καί μετά ἡμέρα φαντάζω . Ζεύς οὗτος ἐγώ δυσχεραίνω δοκέω , εἰμί ὁ ποθέω μέν θεωρία γίγνομαι , ἐμπίμπλημι δέ ὁ ἐπέραστος κωλύω κάλλος . οὗτος διηγηματικός συγγράφω , κομιδή ὁ συντομία φροντίζω , ἵνα μή ὁ μῆκος ὁ ἐντυγχάνω ἀποκναίω . εἰμί δέ καί ἐπιβιόω ὅδε ὁ διήγημα χρόνος , καί ἄλλος μυρίος δήπουθεν κατόρθωμα ὁ πρότερος προστίθημι , καί συγγράφω ἐκεῖνος ἕτερος . ἡμῖν γάρ ὁ ἐντεῦθεν ἐκδημία πόθος πολύς . ὁ δέ ὁ ὁ εὐσέβεια ἀθλητής ἀγωνοθέτης καί οὗτος δίδωμι τέλος ὁ ἀγών ἐπάξιος , καί ὁ δρόμος ὁ λείπω παρέχω ὁ πρότερος συμβαίνω , ἵνα νικηφόρος καταλαμβάνω ὁ νύσσα , καί ὁ ἡμέτερος ἀσθένεια ὁ οὗτος προσευχή ὑπερείδω : ὅπως ἀναλίσκω , ὁ πολύς ἐγώ ʽ??ʼναπαλαισαω ἧσσα , καί μετά Νίκη ὁ βίος ἐξέρχομαι .