theodoretus.historia-religiosa-philotheus 2
Ἰουλιανὸς , ὅν Σάββαν ἐπίκλην οἱ ἐπιχώριοι τιμῶντες ὠνόμαζον , τὸν δὲ πρεσβύτην τῇ Ἑλλάδι φωνῇ σημαίνει τὸ ὄνομα , ἐν τῇ πάλαι μὲν Παρθυαίων , νῦν δὲ Ὀσροηνῶν ὀνομαζομένῃ , τὴν ἀσκητικὴν καλύβην ἐπήξατο . Διατείνει δὲ αὕτη πρὸς μὲν ἑσπέραν μέχρις αὐτοῦ τοῦ ποταμοῦ τῆς ὄχθης : Εὐφράτης δὲ ὄνομα τούτῳ : πρὸς ἤλιον δὲ ἀνίσχοντα , τὸ τέρμα ἔχει τῆς Ῥωμαίων ἡγεμονίας : ἡ γὰρ Ἀσσυρία διαδέχεται , πέρας οὖσα ἑσπέριον τῆς Περσικῆς βασιλείας , ἥν Ἀδιαβηνὴν οἱ μετὰ ταῦτα ὠνόμασαν . Ἐν τούτῳ τῷ ἔθνει πολλαὶ μὲν πόλεις μεγάλαι καὶ πολυάνθρωποι , χώρα δὲ παμπόλλη μὲν οἰκουμένη , παμπόλλη δὲ ἀοίκητός τε καὶ ἔρημος . Ταύτης ἐσχατιὰν τῆς ἐρήμου καταλαβὼν ὁ θεῖος οὗτος ἀνὴρ , καὶ ἄντρον εὑρὼν οὐ χειροποίητον , οὐδὲ εὗ καὶ καλῶς ὀρωρυγμένον : ἀλλὰ βραχεῖάν τινα σκέπην παρέχειν δυναμένην τοῖς καταφεύγειν ἐθέλουσιν , ἀσπασίως ᾤκησε τὸ χωρίον , τῶν χρυσίῳ καὶ ἀργύρῳ καταλᾳμπομένων βασιλείων νομίζων πολυτελέστερον . Ἐν τούτῳ διῆγεν , ἅπαξ τῆς ἑβδομάδος σιτίων μεταλαμβάνων . Σιτίον δὲ ἦν αὐτῷ ἄρτος ὁ κεγχριδίας , καὶ αὐτὸς πιτυρίας : ὄψον δὲ οἱ ἅλες : πόμα δὲ ἥδιστον τὸ αὐτοφυὲς τῶν ὑδάτων νᾶμα , καὶ τοῦτο δὲ οὐ τῷ κόρῳ μετρούμενον , ἀλλὰ τῇ χρείᾳ τῆς προκαταβληθείσης τροφῆς ὁριζόμενον . Τρυφὴ δὲ ἦν αὐτῷ . καὶ χλιδὴ , καὶ πανδαισία παντοδαπὴ , ἡ τοῦ Δαβὶδ ὑμνῳδία , καὶ ἡ διηνεκὴς πρὸς Θεὸν ὁμιλία . Τούτων ἀπλήστως ἀπολαύων , κόρον λαβεῖν οὐκ ἐβούλετο : ἀλλ̓ ἀεὶ μὲν ἐνεπίμπλατο , ἀεὶ δὲ ἐβόα , Ὠς γλυκέα τῷ λάρυγγί μου τὰ λόγιά σου ! ὑπὲρ μέλι καὶ κηρίον τῷ στόματί μου . Ἤκουσε δὲ πάλιν τοῦ μακαρίου Δαβὶδ λέγοντος : Τὰ κρίματα Κυρίου ἀληθινὰ , δεδικαιωμένα ἐπὶ τὸ αὐτὸ , ἐπιθυμητὰ ὑπὲρ χρυσίον καὶ λίθον τίμιον πολὺν , καὶ γλυκύτερα ὑπὲρ μέλι καὶ κηρίον . Ἤκουσεν αὐτοῦ πάλιν λέγοντος : Κατατρύφησον τοῦ Κυρίου , καὶ δῴη σοι τὰ αἰτήματα τῆς καρδίας σου : καὶ αὖθις , Εὐφρανθήτω ἡ καρδία ζητούντων τὸν Κύριον : καὶ , Εὔφρανον τὴν καρδίαν μου , τοῦ φοβεῖσθαι τὸ ὄνομά σου . Καί : Γεύσασθε καὶ ἴδετε ὅτι χρηστὸς ὁ Κύριος . Καί : Ἐδίψησεν ἡ ψυχή μου πρὸς Θεὸν , τὸν ἰσχυρὸν καὶ ζῶντα . Καί : Ἐκολλήθη ἡ ψυχή μου ὀπίσω σου . Καὶ μετέθηκεν εἰς ἑαυτὸν τοῦ ταῦτα εἰρηκότος τὸν ἔρωτα . Τούτου γὰρ χάριν αὐτὰ καὶ Δαβὶδ ὁ μέγας ᾅδων ἐδίδασκεν , ὡς ἂν πολλοὺς κοινωνοὺς καὶ συνεραστὰς τοῦ Θεοῦ καταστήσειε . Καὶ οὐ διήμαρτε τῆς ἐλπίδος : ἀλλὰ καὶ τοῦτον τὸν θεσπέσιον ἄνδρα , καὶ μυρίους ἑτέρους τῷ θείῳ κατέτρωσεν ἔρωτι . Τοσοῦτον γὰρ οὗτος ἐδέξατο φίλτρου πυρσὸν , ὡς μεθύειν τῷ πόθῳ , καὶ μηδὲν ὁρᾷν τῶν γηΐνων , μόνον δὲ τὸν ἐρώμενον καὶ νύκτωρ ὀνειροπολεῖν , καὶ μεθ̓ ἡμέραν φαντάζεσθαι . Ταύτην αὐτοῦ τὴν ἄκραν φιλοσοφίαν πολλοὶ μεμαθηκότες , οἱ μὲν ἐκ γειτόνων οἰκοῦντες , οἱ δὲ πόῤῥωθεν : ὑπόπτερος γὰρ ἡ φήμη διέθεε πάντοσε : ἔδραμον ἱκετεύοντες τῆς παλαίστρας μεταλαχεῖν , καὶ ὑπ’ αὐτῷ οἶόν τινι γυμναστῇ καὶ παιδοτρίβῃ τὸ λοιπὸν βιοτεύειν . Θηρεύουσι γὰρ οὐ μόνον ὄρνιθες ὄρνιθας ᾅδοντες , καὶ πρὸς ἑαυτοὺς τοὺς ὁμογενεῖς ἐκκαλούμενοι , καὶ ταῖς περικειμέναις περιπείροντες πάγαις : ἀλλὰ καὶ ἄνθρωποι τοὺς ὁμοφυεῖς , οἱ μὲν εἰς λώβην , οἱ δὲ εἰς σωτηρίαν ἀγρεύουσιν . Οὕτω συναγειρόμενοι δέκα μὲν ταχέως ἐγένοντο , εἶτα διπλάσιοι καὶ τριπλάσιοι εἶτα τὸν ἑκατὸν ἐπλήρωσαν ἀριθμόν . Καὶ τοσούτους δὲ γενομένους ἐκεῖνο τὸ ἄντρον ἐδέχετο : ἔμαθον γὰρ παρὰ τοῦ πρεσβύτου τῆς τοῦ σώματος κατηγορεῖν θεραπείας . Ἐσιτοῦντο δὲ καὶ αὐτοὶ τῷ παιδοτρίβῃ παραπλησίως τὸν κεγχρυδίαν ἄρτον τοῖς ἅλασιν ἡδυνόμενον . Χρόνῳ δὲ ὕστερον καὶ τῶν αὐτοφυῶν λαχάνων συλλέγοντες , εἶτα κεράμους ἐμφοροῦντες , καὶ τῆς ἅλμης ὅσον ἀπόχρη μιγνύντες , εἶχον ὄψον οἱ θεραπείας δεόμενοι . Τούτῳ δὲ τῷ λαχάνῳ τὰ νενοτισμένα τῶν οἰκημάτων πολέμια : εὐρῶτα γὰρ αὐτῷ καὶ σηπεδόνα πέφυκεν ἐμποιεῖν . Τούτου τοιγαροῦν τοῦ πάθους περὶ τόδε τὸ ὄψον γεγενημένου : πολλὴν γὰρ πανταχόθεν τὸ ἄντρον εἰσεδέχετο τὴν νοτίδα : ἱκέτευον τὸν πρεσβύτην οἱ θιασῶται , οἰκίσκον τινὰ βραχὺν σφίσιν ἐπιτρέψαι δείμασθαι , τοῖς τοῦδε τοῦ ὄψου ἀποχρῶντα ἀγγείοις . Ὁ δὲ τὰ μὲν πρῶτα τὴν αἴτησιν οὐκ ἐδέχετο : ὀψὲ δέ ποτε πεισθείς : ἐδιδάχθη γὰρ ὑπὸ τοῦ μεγάλου Παύλου , μὴ τὰ ἑαυτοῦ ζητεῖν , ἀλλὰ τοῖς ταπεινοῖς συναπάγεσθαι : ἐδίδου μὲν τοῦ οἰκίσκου τὰ μέτρα βραχέα τινὰ καὶ σμικρὰ , ἀπῄει δὲ πόῤῥω τοῦ ἄντρου , τὰς συνήθας τῷ Θεῷ προσοίσων ἱκετείας . Εἰώθει γὰρ πεντήκοντα μὲν πολλάκις σταδίους , ἔστι δ̓ ὅτε καὶ δὶς τοσούτους κατὰ τὴν ἔρημον βαδίζων , καὶ πάσης ἑαυτὸν ἀνθρωπίνης συνουσίας χωρίζων καὶ εἰς ἑαυτὸν νεύων , καθ̓ ἑαυτὸν ὁμιλεῖν τῷ Θεῷ , καὶ τὸ θεῖον ἐκεῖνο καὶ ἄῤῥητον κατοπτρίζεσθαι κάλλος . Ταύτης λαβόμενοι τῆς σχολῆς οἱ τῆς ἐκείνου κηδεμονίας ἠξιωμένοι , τῇ μὲν χρείᾳ σύμμετρον , μείζονα δὲ ἢ ἐπετάχθησαν τὸν οἰκίσκον ἐδείμαντο . Ἐπανελθὼν δὲ μετὰ δεκάτην ἡμέραν , οἷά τις Μωὗ??ʼῆς ἀπὸ τοῦ ὄρους καὶ τῆς ἀφράστου θεωρίας , καὶ θεασάμενος μείζονα ἢ ἐβούλετο τὴν οἰκοδομήν γεγενημένην : Δέδοικα , ἔφη , ὧ ἄνδρες , μὴ τὰ ἐπὶ γῆς εὐρύνοντες καταγώγια σμικρύνωμεν τὰ οὐράνια : καίτοι ταῦτα μέν ἐστι πρόσκαιρα , καὶ πρὸς ὀλίγον ἡμῖν ἐπιτήδεια : ἐκεῖνα δὲ αἰώνια , καὶ πέρας λαβεῖν οὐ δυνάμενα Καὶ ταῦτα μὲν ἔλεγε , τὰ τελεώτερα τὸν χορὸν ἐκπαιδεύων . Ἠνείχετο δὲ ὅμως , τῆς ἀποστολικῆς ἐπακούσας φωνῆς : Οὐ ζητῶ τὸ ἐμαυτοῦ συμφέρον , ἀλλὰ τὸ τῶν πολλῶν , ἵνα σωθῶσιν . Ἐξεπαίδευσε δὲ κἀκείνους , ἔνδον μὲν κοινὴν τῷ Θεῷ τὴν ὑμνῳδίαν προσφέρειν , μετὰ δὲ τὴν ἔω ἀνὰ δύο κατὰ τὴν ἔρημον ἐξιέναι , καὶ τὸν μὲν τὰ γόνατα κατακάμπτοντα τὴν ὀφειλομένην τῷ Δεσπότῃ προσφέρειν προσκύνησιν , τὸν δὲ ᾅδειν ἑστῶτα ψαλμοὺς Δαὑ??ʼτικοὺς πεντεκαίδεκα , εἶτα ἐναλλάττειν τὸ ἔργον , καὶ τὸν μὲν ἀνιστάμενον ᾅδειν , τὸν δὲ εἰς γῆν κατακύπτοντα προσκυνεῖν : καὶ τοῦτο ἐξ ἑωθινοῦ μέχρι δείλης ὀψίας διετέλουν ποιοῦντες . Πρὸ δὲ ἡλίου δυσμῶν βραχύ τι διαναπαυόμενοι , εἰς τὸ ἄντρον οὗτοι μὲν ἔνθεν , οὗτοι δὲ ἐκεῖθεν , πάντες δὲ κατὰ ταυτὸν τῷ Δεσπότῃ προσέφερον . Εἰώθει δὲ καὶ αὐτὸς ὁ πρεσβύτης ἕνα τινὰ τῶν ἐπισημοτέρων κοινωνὸν τῆς λειτουργίας λαμβάνειν . Εἴπετο δὲ αὐτῷ συχνότερον ἀνήρ τις , τὸ μὲν γένος Πέρσης , τὸ δὲ εἶδος μέγας καὶ ἀξιάγαστος , θαυμασιωτέραν δὲ τοῦ εἴδους τὴν ψυχὴν κεκτημένος , Ἰάκωβος ὄνομα αὐτῷ , ὅς καὶ μετὰ τὴν ἐκείνου τελευτὴν ἐν πάσῃ μὲν διέλαμψεν ἀρετῇ , ἐπίσημος δὲ καὶ περίβλεπτος ἦν , οὑ τοῖς αὐτόθι μόνοις , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἐν τῇ Συρίᾳ τῆς φιλοσοφίας φροντιστηρίοις , ἐν οἷς καὶ ἐτελεύτα βιώσας , ὡς λέγεται , τέτταρα καὶ ἑκατὸν ἔτη . Οὗτος τῷ μεγάλῳ πρεσβύτῃ τῆς ἐπὶ τὴν ἔρημον κοινωνήσας ὀδοῦ , πόῤῥωθεν εἴπετο . Οὐ γὰρ εἴα πελάζειν ὁ διδάσκαλος , ἵνα μὴ πρόφασιν αὐτοῖς τοῦτο διαλέξεως γένηται , ἡ δὲ διάλεξις κλέψῃ τὸν νοῦν τῆς περὶ τοῦ Θεοῦ φαντασίας . Ἑπόμενος δὲ ὁρᾷ κατὰ τὴν ὁδὸν δράκοντά τινα παμμεγέθη κείμενον . Εἶτα θεασάμενος προβῆναι μὲν οὐκ ἐθάῤῥησεν , ἐκκλῖναι δὲ πολλάκις ὑπὸ τοῦ δέους θελήσας , ἀνεῤῥώσθη πάλιν τὸν λογισμόν . Ἔπειτα κύψας , καὶ ψηφίδα λαβὼν , καὶ ταύτην ἀκοντίσας , ἑώρα τὸν δράκοντα ἐπὶ σχήματος μένοντα , καὶ κινεῖσθαι παντελῶς οὐ δυνάμενον . Συνιεὶς δὲ ὡς νεκρὸς εἴη , ἔργον ὑπέλαβεν εἷναι τοῦ πρεσβύτου τοῦ θηρίου τὸν θάνατον . Τὴν δὲ ὁδὸν ἐξανύσας , καὶ τῆς ὑμνῳδίας τὴν λειτουργίαν πεπληρωκὼς , ὡς ὁ τῆς ἀναπαύλης ἧκε καιρὸς , καθίσας ὁ πρεσβύτης , καὶ αὐτῷ τὸ σῶμα προσαναπαῦσαι μικρὸν παρηγγύησε , τὸ μὲν πρῶτον καθῆστο σιγῶν . Ἐπειδὴ δὲ ὁ πρεσβύτης τινὸς ἥψατο διαλέξεως , μετά τινος μειδιάματος ἱκέτευσεν ὁ Ἰάκωβος δῆλον αὐτῷ ποιῆσαι τὸ ἀγνοούμενον . Τοῦ δὲ ἔρεσθαι ἐπιτρέψαντος : Εἶδον , ἔφη , κατὰ τὴν ὁδὸν δράκοντα μέγιστον ἐῤῥιμμένον , καὶ τὸ μὲν πρῶτον ἐδεδίειν ζῇν τοῦτον ὑπολαμβάνων : ἐπειδὴ δὲ τεθνεῶτα ἐθεασάμην , θαῤῥήσας τὴν πορείαν ἐποιησάμην : εἰπέ μοι τοίνυν , ὧ Πάτερ , τίς τοῦτον ἀπέκτεινε ; σὺ γὰρ ἡγοῦ τῆς ὁδοῦ : ἕτερος δὲ οὐδεὶς ταύτην διελήλυθεν . Ὁ δὲ πρεσβύτης : Παῦσαι , ἔφη , πολυπραγμονῶν τὰ τοιαῦτα , φέρειν ὄνησιν τοῖς χρωμένοις οὐδεμίαν δυνάμενα . Ἀλλ̓ οὐδὲν ἦττον ὁ θαυμάσιος Ἰάκωβος ἐπέκειτο , μαθεῖν τἀληθὲς ἐφιέμενος . Ὁ δὲ πρεσβύτης , κρύπτειν μὲν ἐπὶ πολὺ πειρώμενος , ἀνιᾷν δὲ τὸν ἐραστὴν ἐπὶ πλεῖον οὐκ ἀνασχόμενος : Ἐγώ σοι , ἔφη , ἐρῶ , εἰ μαθεῖν ἐφίεσαι : παρεγγυῶ δὲ μηδένα ἕτερον ἐμοῦ ζῶντος ποιήσασθαι τοῦ ῥηθησομένου συνίστορα : κρύπτειν γὰρ τὰ τοιάδε προσήκει , εἰς ἀλαζονείαν καὶ τῦφον πολλάκις ἐγείροντα : ἢν δὲ ἐγὼ ἐνθένδε ἀπέλθω , καὶ τῶν τοιῶνδε παθῶν ἐλεύθερος γένωμαι , λέγειν οὐ κωλύω , καὶ τῆς θείας χάριτος διηγεῖσθαι τὴν δύναμιν . Εὗ ἴσθι τοίνυν , ἔφη ὁ μέγας Ἰουλιανὸς , ὡς βαδίζοντί μοι κατὰ τὴν ὁδὸν ὁ θὴρ ἐκεῖνος ἐπῄει , καὶ τὸ στόμα ἀνεώγνυ καταπιεῖν ἐφιέμενος . Ἐγὼ δὲ τῇ τοῦ Θεοῦ προσηγορίᾳ χρησάμενος , καὶ τῷ δακτύλῳ τὸ τοῦ σταυροῦ τρόπαιον ὑποδείξας , ἅπαν μὲν δέος ἀπεσεισάμην , πεσὸν δὲ τὸ θηρίον παραυτίκα εἰς γῆν ἐθεασάμην , καὶ τὸν κοινὸν ἀνυμνήσας Σωτῆρα τὴν ἐπὶ τὸ πρόσω πορείαν ἐποιησάμην . Οὕτω τὸ διήγημα συμπεράνας , ἀναστὰς εἴχετο τῆς ἐπὶ τὸ ἄντρον ὁδοῦ . Ἄλλοτε δὲ μειράκιον , ἐξ εὐγενῶν βλαστῆσαν , τρυφηλῶς δὲ τεθραμμένον , προθυμίᾳ δὲ μείζονι τῆς δυνάμεως κεχρημένον , ἱκέτευσε τὸν πρεσβύτην τῆς ἐπὶ τὴν ἔρημον αὐτῷ κοινωνῆσαι πορείας , οὐ τῆς κοινῆς ταύτης ὑπὸ πάντων καθ̓ ἑκάστην ὁδευομένης ἡμέραν , ἀλλὰ τῆς μακροτάτης , καὶ πολλάκις μὲν ἡμέρας ἑπτὰ , πολλάκις δὲ καὶ δέκα κατεχούσης ἀποδημίας . Ἀστέριος δὲ ἦν οὗτος ὁ πολυθρύλλητος . Τοῦ δὲ θεσπεσίου πρεσβύτου τὸν νέον διακωλύοντος , καὶ τῆς ἐρήμου τὸ ἄνυδρον λέγοντος , ἐπέκειτο λιπαρῶν ὁ νέος ταύτης ἀπολαῦσαι τῆς δωρεᾶς . Ἡττηθεὶς δὲ ταῖς ἱκεσίαις ἐνέδωκεν ὁ πρεσβύτης : ὁ δὲ ἠκολούθει τὰ μὲν πρῶτα προθύμως : πρώτης δὲ καὶ δευτέρας καὶ τρίτης διελθούσης ἡμέρας , ὑπὸ τῆς ἡλιακῆς ἀκτῖνος φλεγόμενος : θέρος γὰρ ἦν , ἀκμάζοντος δὲ τοῦ θέρους σφοδροτέραν δήπουθεν ἐπιφέρει τὴν φλόγα : δίψει διετέλει τρυχόμενος . Καὶ τὸ μὲν πρῶτον ἀπαγγέλλειν τὸ πάθος ᾐσχύνετο , τῶν ὑπὸ τοῦ διδασκάλου προῤῥηθέντων εἰς μνήμην ἐρχόμενος : ἡττώμενος δὲ , καὶ λειποθυμίᾳ κατεχόμενος , οἰκτεῖραι αὐτὸν τὸν πρεσβύτην ἱκέτευεν : ὁ δὲ , τῶν προῤῥήσεων ἀναμνήσας , ἀπιέναι πάλιν ἐκέλευε . Τοῦ δὲ νέου μήτε τὴν ὁδὸν τὴν ἐπὶ τὸ ἄντρον φέρουσαν ἐπίστασθαι λέγοντος , μήτε εἰ γινώσκοι δύνασθαι ἀναβαδίσαι , τῆς ἰσχύος ὑπὸ τοῦ δίψους δαπανηθείσης , οἰκτείρας ὁ θεῖος ἄνθρωπος τοῦ νεανίου τὸ πάθος , καὶ τῇ τοῦ σώματος ἀσθενείᾳ συγγνώμην ἀπονείμας , κλίνας τὰ γόνατα τὸν Δεσπότην ἱκέτευε , δάκρυσι δὲ θερμοῖς τὸ ἔδαφος ἔβρεχε , καὶ πόρον σωτηρίας ἐπεζήτει τῷ νέῳ . Ὁ δὲ ποιῶν τὸ θέλημα τῶν φοβουμένων αὐτὸν , καὶ τῆς δεήσεως αὐτῶν εἰσακούων , τὴν τῶν δακρύων λιβάδα τῆς κόνεως ἀψαμένην πηγήν ὑδάτων ἀπέφηνε , καὶ οὕτω τοῦ νάματος ἐμφορηθέντα τὸν νέον εὐθὺς ἀπιέναι προσέταξεν . Ἡ δὲ πηγὴ διέμεινε μέχρι καὶ νῦν , τῇ Μωσαϊκῇ τοῦ θεσπεσίου γέροντος προσευχῇ μαρτυροῦσα . Καθάπερ γὰρ ἐκεῖνος πάλαι ποτὲ τῇ ῥάβδῳ τὴν πέτραν ἐκείνην τὴν ἄγονον πλήξας , κατέκλυσε ποταμιαίων ὑδάτων γοναῖς , ἵνα τὰς πολλὰς ἐκείνας χιλιάδας διψώσας κορέσειεν : οὕτως οὗτος ὁ θεῖος , τὴν ξηροτάτην ἐκείνην ψάμμον καταρδεύσας τοῖς δάκρυσι , πηγαίων ναμάτων εἵλκυσε ῥεύματα , οὐχ ἵνα πολλῶν μυριάδων , ἀλλ̓ ἵνα ἑνὸς μειρακίου θεραπεύσῃ τὸ δίψος . Ὑπὸ δὲ θείας χάριτος τὴν ψυχὴν φωτιζόμενος , τὴν ἐσομένην τῷ νέῳ τελειότητα προεώρα μάλα σαφῶς . Οὗτος γὰρ χρόνοις πολλοῖς ὕστερον ὑπὸ τῆς θείας χάριτος προσκληθεὶς , ὡς ἃν καὶ ἑτέρους πολλοὺς εἰς τὴν αὐτὴν παιδοτριβήσειεν ἀρετὴν , ἐν τοῖς περὶ τὴν Γίνδαρον χωρίοις , κώμη δὲ αὕτη μεγίστη τελεῖν ὑπὸ τὴν Ἀντιόχειαν τεταγμένη , τὴν ἀσκητικὴν παλαίστραν ἐπήξατο . Καὶ πολλοὺς μὲν καὶ ἅλλους φιλοσοφίας πρὸς ἑαυτὸν εἵλκυσεν ἀθλητὰς , εἵλκυσε δὲ καὶ τὸν μέγαν Ἀκάκιον , τὸν πάνυ λέγω , τὸν πολυθρύλλητον : ὃς διέπρεψε μὲν ἐν μοναχικῇ πολιτείᾳ , λαμπρὰς δὲ τὰς ἀκτῖνας τῆς ἀρετῆς ἐξέπεμψεν , ἀρχιερωσύνης ἀξιωθεὶς , καὶ τὴν Βέροιαν ποιμαίνειν λαχών . Ὀκτὼ δὲ καὶ πεντήκοντα ἔτη τῆς ἀγέλης τὴν ἡγεμονίαν ἐγχειρισθεὶς , οὐκ εἴασε μὲν τῆς ἀσκητικῆς πολιτείας τὸ εἶδος , ἀσκητικὴν δὲ καὶ πολιτικὴν ἐκέρασεν ἀρετήν : καὶ τῆς μὲν τὴν ἀκρίβειαν , τῆς δὲ τὴν οἰκονομίαν λαβὼν , εἰς ἓν τὰ διεστῶτα συνήγαγεν . Ἀλλὰ ταύτης τῆς ἀρετῆς καὶ θηρευτὴς , καὶ παιδοτρίβης Ἀστέριος ἐκεῖνος ἐγένετο , ὅς οὕτω θερμὸς τοῦ μεγάλου πρεσβύτου διέμεινεν ἐραστὴς , ὡς πολλάκις μὲν καὶ δὶς τοῦ ἔτους , πολλάκις δὲ τρὶς , τὴν πρὸς αὐτὸν ἀποδημίαν ποιεῖσθαι . Ἀφικνούμενος δὲ ἰσχάδας εἰώθει τοῖς θιασώταις κομίζειν τρισὶν ἢ τέτταρσι ἐπιτιθεὶς κτήνεσι τὰ φορτία . Δύο δὲ μεδίμνους συλλέγων , ὡς διὰ παντὸς τοῦ ἔτους ἀποχρῶντας τῷ γέροντι , τοῖς οἰκείοις ὤμοις ἐπετίθει τὸ τοιοῦτον φορτίον , κτῆνος ἑαυτὸν τοῦ διδασκάλου ποιούμενος . Καὶ τοῦτο φέρων τὸ φορτίον ἐβάδιζεν , οὐ δέκα σταδίους ἢ εἴκοσιν , ἀλλ̓ ἑπτὰ ἡμερῶν ἐξανύων πορείαν . Καί ποτε θεασάμενος ὁ πρεσβύτης ἐπ’ ὤμων αὐτὸν φέροντα τὸ τῶν ἰσχάδων φορτίον , δυσχεράνας ἔφη μὴ ποιήσασθαι ἃν ταῦτα τροφήν . Οὐ γὰρ δίκαιον ἐκεῖνον μὲν τοσοῦτον ὑπομένειν κόπον , αὐτὸν δὲ τοῖς ἱδρῶσιν ἐντρυφᾷν τοῖς ἐκείνου . Τοῦ δὲ ἀπομοσαμένου , ὡς οὐκ ἀπαλλάξει τοῦ φορτίου τοὺς ὤμους , εἰ μὴ συνομολογήσειεν ὁ πρεσβύτης μεταλήψεσθαι τῆς κομισθείσης τροφῆς : Ποιήσω , ἔλεγεν ὁ γέρων , τὸ κελευόμενον , μόνον ἀπόθου τὸν θύλακον ὅτι τάχιστα . Ἐμιμεῖτο γὰρ κἀν τούτῳ τῶν ἀποστόλων τὸν πρῶτον : ὃς τοῦ Κυρίου ἀπονίψαι αὐτοῦ τοὺς πόδας θελήσαντος , πρότερον μὲν ἠρνήθη , ἄντικρυς ἰσχυρισάμενος ὡς οὐ γενήσεται τοῦτο : ἐπεὶ δὲ ἤκουσεν ὡς τῆς Δεσποτικῆς ἀποῤῥαγήσεται κοινωνίας , εἰ μὴ τοῦτο συγχωρήσειεν ἱκέτευε καὶ τὼ χεῖρε πρὸς τοῖς ποσὶ , καὶ τὴν κεφαλὴν ἀπονίψασθαι . Οὕτω καὶ Ἰωάννης ὁ πάνυ βαπτίσαι κελευσθεὶς τὸν Σωτῆρα , πρότερον μὲν καὶ τὴν οἰκείαν ὡμολόγησε δουλείαν , καὶ τὸν Δεσπότην ὑπέδειξεν : ὕστερον δὲ τὸ κελευσθὲν ἐπετέλεσεν , οὐ θρασύτητι χρώμενος , ἀλλὰ Δεσπότῃ πειθόμενος . Οὕτω δὲ καὶ ὁ θεῖος οὗτος ἀνὴρ ἐβαρύνετο μὲν ἑτέρου πονοῦντος αὐτὸς ἀπολαύειν τροφῆς : ἐπειδὴ δὲ εἶδε θερμοτάτην τοῦ θεραπευτοῦ τὴν προθυμίαν , τῆς οἰκείας αἱρέσεως τὴν ἐκείνου θεραπείαν προείλετο . Καὶ ἴσως τις τῶν φιλοψόγων , καὶ σκώπτειν τὰ καλὰ μόνον δεδιδαγμένων , φαίη ἃν μὴ ἀξιομνημόνευτον εἶναι τουτὶ τὸ διήγημα , Ἐγὼ δὲ πρὸς ταῖς ἄλλαις τοῦ ἀνδρὸς θαυματουργίαις καὶ τοῦτο προστέθεικα , οὐ μόνον τῶν μεγάλων ἀνδρῶν τὸ περὶ αὐτὸν σέβας ἐπιδεῖξαι βουλόμενος , ἀλλὰ καὶ τοῦ ἤθους αὐτοῦ τὸ γλυκὺ καὶ μέτριον δηλῶσαι κερδαλέον ἡγούμενος . Τοσοῦτος γὰρ ὣν καὶ τοιοῦτος τὴν ἀρετὴν , οὐδὲ τῆς τυχούσης τιμῆς ἄξιον ἑαυτὸν ὑπελάμβανε , καὶ ἀπωθεῖτο μὲν αὐτὴν ὡς οὐδαμόθεν αὐτῷ προσήκουσαν , ἠνείχετο δὲ πάλιν , ἠνείχετο δὲ πάλιν , ὡς τοὺς δρῶντας εὐεργετοῦσαν . Ταύτην ἀποδιδράσκων , δῆλος γὰρ ἅπασι γεγονὼς , εἷλκε πρὸς αὑτὸν διὰ τῆς φήμης τοὺς τῶν ἀγαθῶν ἐραστὰς , τὸ τέλος ἐπὶ τὸ Σίναιον ὅρος μετ̓ ὀλίγων τῶν συνηθεστέρων ἐξώρμησεν , οὐ πόλεως ἐπιβαίνων , οὐ κώμης , ἀλλὰ τὴν ἄβατον ἔρημον βατὴν ἐργαζόμενος . Ἔφερον δὲ ἐπὶ τῶν ὤμων καὶ τὴν ἀναγκαίαν τροφὴν , τὸν ἄρτον , φημὶ , καὶ τοὺς ἅλας , καὶ κώθωνα ἐκ ξύλου πεποιημένον , καὶ σπογγιὰν μηρίνθῳ προσδεδεμένην : ὅπως εἴ ποτε βαθύτερον εὕροιεν ὕδωρ ἀνιμήσαιντο μὲν τῇ σπογγιᾷ , ἀποθλίψαντες δὲ εἰς τὸν κώθωνα ἀποπίοιεν . Τοιγάρτοι πολλῶν ἡμερῶν ὁδὸν ἐξανύσαντες καταλαμβάνουσι τὸ ποθούμενον ὅρος , καὶ τὸν οἰκεῖον προσκυνήσαντες Δεσπότην πολὺν ἐκεῖ διετέλεσαν χρόνον , τοῦ χωρίου τὴν ἐρημίαν καὶ τὴν τῆς ψυχῆς ἡσυχίαν τρυφὴν μεγίστην ἡγούμενοι . Ἐν ἐκείνῃ δὲ τῇ πέτρᾳ , ὑφ̓ ᾗ κρυπτόμενος Μωϋσῆς τῶν προφητῶν ὁ κορυφαῖος ἠξιώθη τὸν Θεὸν ἰδεῖν , ὡς δυνατὸν ἦν ἰδεῖν , ἐκκλησίαν δειμάμενος , καὶ θεῖον ἁγιάσας θυσιαστήριον , ὅ καὶ εἰς δεῦρο διέμεινεν , εἰς τὴν οἰκείαν ἐπἁ??ʼῆκς παλαίστραν . Μαθὼν δὲ τοῦ ὁμωνύμου μὲν , δυσσεβοῦς δὲ βασιλέως τὰς ἀπειλάς : πανωλεθρίαν γὰρ τοῖς εὐσεβέσιν ἀπειλήσας , τὴν ἐπὶ Πέρσας πορείαν ἐστείλατο : καὶ ἐκεχήνεσαν οἱ τὰ αὐτὰ φρονοῦντες τὴν ἀπευκτὴν ἐκείνην ἐπάνοδον : τηνικαῦτα σπουδαίαν τῷ Θεῷ προσενεγκὼν προσευχὴν , καὶ ταύτην μέχρι δεκάτης ἡμέρας ἐκτείνας , ἤκουσε φωνῆς φθεγγομένης , ὡς ὁ μυσαρὸς καὶ δυσώδης ἀνῄρηται χοῖρος . Ἀλλ̓ οὐδὲ τῆς προσευχῆς τὸ πέρας δεξαμένης , εὐθὺς συνεπέρανε τὴν εὐχὴν , ἁλλὰ τὴν αἴτησιν εἰς εἰς ὑμνῳδίαν μετέβαλεν , εὐχαριστήριον ἀναπέμπων ὕμνον τῷ Σωτῆρι τῶν οἰκείων , καὶ τῶν ἀλλοτρίων ἀνεξικάκῳ τε καὶ δυνατῷ πολεμίῳ . Ἐμακροθύμησε γὰρ ἐπὶ πλεῖον τῷ δυσσεβεῖ : ἐπειδὴ δὲ ἡ μακροθυμία εἰς μείζονα λύτταν ἐπαιδοτρίβησε τὸν ἀλάστορα , εἰς καιρὸν τιμωρίαν ἐπήγαγε . Πεπληρωκὼς δὲ τὴν εὐχὴν , καὶ πρὸς τους οἰκείους ἐπιστραφεὶς , δῆλος ἦν εὔθυμον τὴν διάνοιαν ʽ??ʼχων : θ̔??ʼμηδία γὰρ γεγανωμένον ἐδείκνυ τὸ πρόσωπον . Θαυμασάντων δὲ τῶν συνόντων τὸ καινὸν τοῦ θεάματος : σκυθρωπὸς γὰρ ἀεὶ φαινόμενος , τηνικαῦτα μειδιῶν ἑωρᾶτο : καὶ τὴν αἰτίαν πυνθανομένων : Τῆς εὐφροσύνης , ἔφη , ὦ ἄνδρες , καὶ θυμηδίας ὁ παρὼν καιρός : πέπαυται γὰρ ὁ ἀσεβὴς κατὰ τὴν Ἡσαΐου φωνὴν , καὶ ἔδωκε δίκας τῶν τολμημάτων ἀξίας : καὶ κατὰ τοῦ πεποιηκότος καὶ σεσωκότος τυραννήσας Θεοῦ , ὑπὸ δεξιᾶς ὑπηκόου δέδεκται τὴν δικαίαν σφαγήν : διὰ τοῦτο γάννυμαι , τὰς ὑπ’ ἐκείνου πολεμηθείσας Ἐκκλησίας γαυριώσας θεώμενος , καὶ βλέπων τὸν ἀλιτήριον ὑπὸ τῶν ὑπ’ αὐτοῦ τιμωμένων δαιμόνων οὐδεμιᾶς ἐπικουρίας ἐπιτυχόντα . Ἐπὶ μὲν οὗν τῆς τοῦ δυσσεβοῦς τούτου σφαγῆς τοιαύτης ἀπέλαυσε τῆς προγνώσεως . Ἐπεὶ δὲ καὶ Οὐάλης , ὁ μετ̓ ἐκεῖνον τὰς ἡνίας τῆς Ῥωμαϊκῆς ἡγεμονίας δεξάμενος , τῶν εὐαγγελικῶν δογμάτων προέμενος τὴν ἀλήθειαν , τῆς Ἀρείου πλάνης τὴν ἀπάτην ἐδέξατο , τηνικαῦτα μείζων ἡ ζάλη κατὰ τῆς Ἐκκλησίας ἠγείρετο , τῶν μὲν κυβερνητῶν πανταχόθεν ἐλαυνομένων , καταποντιστῶν δέ τινων καὶ πολεμίων ἀντεισαγομένων . Καὶ ἵνα μὴ πᾶσαν ἐκείνην διηγῶμαι ἐπὶ τοῦ παρόντος τὴν τραγῳδίαν , τἄλλα νῦν καταλείψω , ἑνὸς δὲ μόνου μνησθήσομαι , ὅ τὴν ἐπανθοῦσαν τῷδε τῷ πρεσβύτῃ τοῦ θείου Πνεύματος χάριν ἐναργῶς ὑπέδειξεν . Ἐξελήλατο μὲν ἀπὸ τῆς Ἀντιοχέων ὁ μέγας Μελέτιος , ὁ ταύτην ὑπὸ τοῦ τῶν ὅλων Θεοῦ ποιμαίνειν πεπιστευμένος : ἐξελήλαντο δὲ τῶν θείων νεῶν οἱ εἰς τὸν ἱερὸν κλῆρον τελοῦντες ἄπαντες σὺν τῷ ὁμογνώμονι λαῷ , οἱ τὴν μίαν τῆς Τριάδος θείας οὐσίαν πρεσβεύοντες . Καὶ νῦν μὲν τὴν ὑπώρειαν καταλαμβάνοντες , ἐκεῖ τὰς ἰερὰς ἐποίουν συνόδους : νῦν δὲ τοῦ ποταμοῦ τὴν ὄχθην εὐκτήριον ἐποιοῦντο χωρίον : ἄλλοτε δὲ τὸ πολεμικὸν γυμνάσιον , τὸ πρὸ τῆς βορείου διακείμενον πύλης . Οὐ γὰρ εἴων οἱ πολεμοῦντες ἐφ̓ ἑνὸς ἱδρῦσθαι χωρίου τοὺς εὐσεβεῖς . Ἐθρύλλησαν δὲ τοῦ ψεύδους οἱ τρόφιμοι , καὶ φήμην ἐν ἐκείνῃ τῇ πόλ̔??ʼι κατέσπειραν , ὡς τοῦ μεγάλου Ἰουλιανοῦ , τοῦδε τοῦ πρεσβύτου , φημὶ , τῶν ὑπ’ αὑτῶν θρησκευομένων δογμάτων τὴν κοινωνίαν ἀσπαζομένου . Τοῦτο μάλιστα ἠνία τοὺς εὐσεβεῖς , μὴ τοὺς εὐηθεστέρους καὶ ἀπλοϊκωτέρους φενακίσασα ἡ φήμη τοῖς τῶν αἱρετικῶν περιβάλῃ δικτύοις . Ἀλλ̓ οἱ θεσπέσιοι καὶ μακάριοι ἅνδρες , Φλαβιανὸς καὶ Διόδωρος , ἱερουργίας ἠξιωμένοι , καὶ τοῦ ἱεροῦ λαοῦ προστατεύοντες , καὶ Ἀφραάτης , οὗ τὸν βίον αὐτὸν καθ̓ ἑαυτὸν ὑμῖν σὺν Θεῷ φάναι προσθήσω , τὸν μέγαν ἐκεῖνον Ἀκάκιον πείθουσιν , οὗ ἤδη τὴν μνήμην ἐποιησάμεθα , λαβεῖν μὲν τῆς ὁδοῦ κοινωνὸν τὸν ἑαυτοῦ μὲν διδάσκαλον , τοῦδε δὲ τοῦ ἁγίου γέροντος φοιτητὴν , Ἀστέριον ἐκεῖνον τὸν πάνυ , δραμεῖν δὲ πρὸς τὸ κοινὸν τῆς Ἐκκλησίας ἀγλάϊσμα , τῆς εὐαγγελικῆς διδασκαλίας τὸ ἔρεισμα , καὶ πεῖσαι καταλιπεῖν μὲν τὴν ἐν τῇ ἐρήμῳ διατριβὴν , ἀφικέσθαι δὲ εἰς ἐπικουρίαν μυριάδων τοσούτων ὑπ’ ἐξαπάτης ἀπολλυμένων , καὶ τὴν Ἀρείου κατασβέσαι φλόγα τῇ τῆς ἀφίξεως δρόσῳ . Ἔδραμεν ὁ θεῖος Ἀκάκιος , καὶ τὸν μέγαν Ἀστέριον ὡς προσετάχθη λαβὼν , ἀφίκετο πρὸς τὸν μέγιστον τῆς Ἐκκλησίας φωστῆρα , καὶ ἀσπασάμενος , Εἰπέ μοι , ἔφη , ὧ Πάτερ , τίνος ἕνεκα τοῦτον ἅπαντα τὸν πόνον μεθ̓ ἡδονῆς ὑπομένεις ; Τοῦ δὲ ἀποκριναμένου , ὡς Καὶ σώματος , καὶ ψυχῆς , καὶ ζωῆς , καὶ τοῦ βίου παντὸς ἡ τοῦ Θεοῦ μοι θεραπεία τιμιωτέρα , καὶ πειρῶμαι ὅσον δύναμαι καθαρὰν αὐτῷ ῥύπου τὴν λειτουργίαν προσφέρειν , καὶ διὰ πάντων ἀρέσκειν . — Ὑποδείκνυμί σοι , ὁ Ἀκάκιος ἔφη , τρόπον , δἰ οὖ πλέον ʽ??ʼ νῦν αὐτὸν θεραπεύσεις , καὶ τοῦτο ἐρῶ , οὐ λογισμῷ μόνῳ χρώμενος , ἀλλὰ τῆς αὐτοῦ διδασκαλίας μεμαθηκώς . Ἐρόμενος γάρ ποτε τὸν Πέτρον , εἰ πλέον αὐτὸν τῶν ἄλλων φιλεῖ , καὶ μαθὼν ὅ ἠπίστατο καὶ πρὸ τῆς Πέτρου φωνῆς : Σὺ γὰρ οἶδας , φησὶ , Κύριε , ὅτι φιλῶ σε , ὑπέδειξεν αὐτῷ τί δράσας πλέον αὐτὸν θεραπεύσειεν : Εἰ γὰρ φιλεῖς με , φησὶ , ποίμαινε τὰ πρόβατά μου , καὶ βόσκε μου τὰ ἀρνία . Τοῦτο καὶ σοὶ , ὦ Πάτερ , ποιητέον ἐστί . Κινδυνεύει γὰρ ὑπὸ λύκων διαφθαρῆναι τὰ ποίμνια , φιλεῖ δὲ αὐτὰ λίαν ὁ ὑπὸ σοῦ φιλούμενος λίαν : ἴδιον δὲ τῶν ἐρώντων ἐκεῖνα ποιεῖν , ἂ τοὺς ἐρωμένους ἐπιτέρπει γινόμενα . Ἄλλως τε δὲ καὶ κίνδυνος οὐ σμικρὸς , καὶ τῶν πολλῶν καὶ μεγάλων ἐκείνων ἱδρώτων ζημία , εἰ ἀνάσχοιο σιγῇ προέσθαι τὴν ἀλήθειαν χαλεπῶς πολεμουμένην , τοὺς δὲ ταύτῃ προσκειμένους ἀγρευομένους , δέλεαρ δὲ τῶν θηρευομένων τὴν σὴν γενέσθαι προσηγορίαν : κοινωνὸν γὰρ ἔχειν σε τῆς σφετέρας δυσσεβείας οἱ τῆς , Ἀρείου βδελυρίας προστάται νεανιεύονται . Εὐθὺς ἀκούσας ὁ πρεσβύτης , τῇ μὲν ἡσυχίᾳ χαίρειν εἰπὼν εἰς καιρὸν , τῶν δὲ πολιτικῶν θορύβων οὐκ ἀγωνιάσας τὸ ἄηθες , ἐπὶ τὴν Ἀντιόχειαν ἔτρεχε . Δύο δὲ καὶ τρεῖς ἐξανύσας διὰ τῆς ἐρήμου σταθμοὺς , εἵς τι χωρίον ἑσπέρας καταλαβούσης ἀφίκετο . Γύναιον δέ τι τῶν εὐπόρων τὸν ἱερὸν ἐκεῖνον ἥκειν πυθομένη χορὸν , ἔδραμεν αὐτοῦ τρυγῆσαι τὴν εὐλογίαν : καὶ πρὸ τῶν ποδῶν καλινδουμένη τὴν οἰκίαν αὐτῆς γενέσθαι καταγώγιον ἠντιβόλει . Εἶξεν ὁ πρεσβύτης : καὶ ταῦτα πλείονα ἤ τεσσαράκοντα ἔτη τῆς τοιαύτης θέας κεχωρισμένος . Τῆς δὲ θαυμασίας ἐκείνης γυναικὸς περὶ τὴν τῶν ἱερῶν ἐκείνων ἁνδρῶν θεραπείαν διατριβούσης , ἑπτάετες παιδίον , οὗ μόνου μήτηρ οὖσα ἐτύγχανεν , ἡ τῆς Σάῤῥας τὴν φιλοξενίαν ζηλώσασα , ἑσπέρας οὔσης καὶ σκότους , εἰς τὸ φρέαρ κατέπεσε . Θορύβου δὲ περὶ τούτου , ὡς εἰκὸς , γενομένου , αἰσθομένη ἡ μήτηρ , ἡσυχίαν μὲν ἄγειν ἅπασι παρακελεύεται , κάλυμμα δέ τι τῷ φρέατι ἐπιθεῖσα , τῆς διακονίας εἴχετο . Τῆς δὲ τραπέζης τοῖς θείοις ἀνδράσι παρατεθείσης , ὁ θεῖος πρεσβύτης ἐκέλευσε τὸ τῆς γυναικὸς εἰσκληθῆναι παιδίον , καὶ τῆς εὐλογίας μεταλαχεῖν . Τῆς δὲ θαυμασίας γυναικὸς ἀῤῥωστίᾳ κατέχεσθαι λεγούσης , ἐπέμενεν ἐνεχθῆναι τοῦτο παρεγγυῶν . Ὡς δὲ τὸ πάθος ἡ μήτηρ ἐγνώρισε , καταλιμπάνει μὲν τὴν τράπεζαν ὁ πρεσβύτης , παρὰ δὲ τὸ φρέαρ δραμὼν , καὶ τὸ μὲν κάλυμμα περιαιρεθῆναι , φῶτα δὲ κομισθῆναι κελεύσας , ὁρᾷ τὸ παιδίον τῇ ἐπιφανείᾳ τῶν ὑδάτων ἐπικαθήμενον , καὶ τῇ χειρὶ παιδικῶς τὰ ὕδατα παῖον , καὶ τὸν νομισθέντα ὄλεθρον παιδιάν τινα καὶ ἀθύρματα ἡγούμενον : καὶ σχοίνοις τινὰ προσδήσαντες καὶ χαλάσαντες , ἀνιμήσαντο τὸ παιδίον , καὶ παραυτίκα προσέδραμε τοῖς τοῦ πρεσβύτου ποσὶν , αὐτὸν τεθεᾶσθαι λέγον ἐν τοῖς ὕδασι φέροντα , καὶ ὑποβρύχιον γενέσθαι κωλύοντα . Τοῦτον παρὰ τοῦ μακαρίου πρεσβύτου τῆς φιλοξενίας ἡ θαυμασία γυνὴ τὸν μισθὸν ἐκομίσατο . Καὶ ἵνα τὰ ἄλλα τὰ κατὰ τὴν ὁδὸν γεγενημένα καταλίπω , ἧκον μὲν εἰς τὴν Ἀντιόχειαν , πάντες δὲ πανταχόθεν συνέθεον , ἰδεῖν τε ποθοῦντες τὸν τοῦ Θεοῦ ἅνθρωπον , καὶ ἰατρείαν τινὰ τοῦ πάθους λαβεῖν ἕκαστος ἐφιέμενος . Κατήχθη δὲ ὲν τοῖς παρὰ τῇ ὑπωρείᾳ σπηλαίοις , ἔνθα καὶ τὸν θεῖον ἀπόστολον τὸν μακάριον Παῦλον καταχθῆναί τε καὶ κρυβῆναί φασιν : ἀλλ̓ εὐθὺς , ἵνα μάθωσιν ἅπαντες ὡς ἄνθρωπος εἵη , καταβολὴ γίνεταί τις αὐτῷ πυρετοῦ σφοδροτάτη . Ἀκακίου δὲ τοῦ μεγάλου τὸ μὲν πλῆθος τῶν συνειλεγμένων ὁρῶντος , καὶ τὴν συμβᾶσαν δυσχεράναντος ἀῤῥωστίαν : πληγήσεσθαι γὰρ τοὺς συνεληλυθότας ἐνόμιζεν , εἰ τὸ νόσημα μάθοιεν , ἄνδρες διὰ τῆς ἐκείνου χειρὸς θεραπείαν εὕρασθαι προσδοκῶντες : Μὴ ἀθύμει , ἔλεγεν ὁ πρεσβύτης : εἰ γὰρ ἀναγκαῖον τῆς ὑγείας τὸ χρῆμα , παραυτίκα καὶ τοῦτο δώσει Θεός . Εὐθὺς τοίνυν μετὰ τούτους τοὺς λόγους εἰς ἱκετείαν τραπόμενος , καὶ συνήθως τὰ γόνατα καὶ τὸ μέτωπον τῷ ἐδάφει πελάσας , ἠντιβόλει τῆς ὑγείας τυχεῖν , εἵπερ τις ὄνησις ἐντεῦθεν τοῖς συνεληλυθόσι γενήσεται . Οὕπω τὴν προσευχὴν συνεπέρανε , καὶ πολὺς ἱδρὼς ἐξαπιναίως γενόμενος τοῦ πυρετοῦ τὴν φλόγα κατέσβεσεν . Ἐκεῖθεν πολλοὺς παντοδαπῶν νοσημάτων ἐλευθερώσας , ἐπὶ τὸν σύλλογον ᾔει τῶν εὐσεβῶν . Διιόντος δὲ αὐτοῦ τῶν βασιλείων τὰς θύρας , προσαίτης τις , ἀντὶ τῶν ποδῶν τοῖς γλουτοῖς κεχρημένος . καὶ ἐπὶ τοῦ ἐδάφους συρόμενος , ἐκτείνας τὴν χεῖρα , καὶ τῇ σισύρᾳ τοῦ πρεσβύτου πελάσας , ἐξήλασε μὲν τῇ πίστει τὸ πάθος , ἀναπηδήσας δὲ τὸν πρὸ τῆς ἀῤῥωστίας ἐπεδείκνυτο δρόμον , τὰ αὐτὰ ποιῶν τῷ χωλῷ , ὅν Πέτρος καὶ ὁ Ἰωάννης ἀνέστησαν . Τούτου γενομένου , συῤῥεῖ ἅπαν τὸ τοῦ ἄστεος πλῆθος , καὶ τὸ πολεμικὸν γυμνάσιον πλῆρες τῶν συνθεόντων ἐγένετο . Ἐν αἰσχύνῃ δὲ ἦσαν οἱ συκοφάνται καὶ τοῦ ψεύδους τεχνῖται , ἐν εὐθυμίᾳ δὲ πάσῃ καὶ εὐφροσύνῃ τῆς εὐσεβείας οἱ τρόφιμοι . Ἐκεῖθεν εἰς τὰς οἰκίας εἷλκον τὸν τῆς εὐσεβείας φωστῆρα οἱ θεραπείας δεόμενοι . Καί τις ἀνὴρ , μεγίστην ἀρχὴν ἐγκεχειρισμένος , καὶ τῆς Ἔω τὰ πηδάλια κατέχειν πεπιστευμένος , πέμψας ἱκέτευσεν αὐτὸν ἀφικέσθαι , καὶ τῆς ἐπικειμένης ἀῤῥωστίας ἐλευθερῶσαι . Ὁ δὲ οὐδὲν μελλήσας παρεγένετο , καὶ τὸν κοινὸν ἱκετεύσας Δεσπότην , ἔλυσε λόγῳ τὸ πάθος , καὶ χάριν ὁμολογεῖν παρηγγύα τῷ Θεῷ . Ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα διαπραξάμενος ἐπὶ τὴν ἀσκητικὴν λοιπὸν ἐδοκίμασε καλύβην ἐπανελθἑ??ʼν . Διὰ δὲ τῆς Κύρου τὴν πορείαν ποιούμενος , πόλις δὲ αὕτη δυσὶ σταθμοῖς Ἀντιοχείας ἀπέχουσα , κατήχθη μὲν εἰς τὸν τοῦ νικηφόρου μάρτυρος Διονυσίου σηκόν . Οἱ δὲ τῆς εὐσεβείας ἐκεῖ προστατεύοντες συνελθόντες ἱκέτευον ἐπαμῦναι σφίσι προῦπτον ὄλεθρον προσδοκῶσιν . Ἀστέριον γὰρ ἔφασκον ὲν σοφιστικῇ ψευδολογίᾳ τραφέντα , καὶ ἑαυτὸν εἰς τὴν τῶν αἰρετικῶν ἐκκλησίαν εἰσφρήσαντα , καὶ ἐπισκοπικῆς λειτουργίας ἀξιωθέντα , δεινῶς τῷ ψεύδει συνηγορεῖν , καὶ κακοτεχνίᾳ κατὰ τῆς ἀληθείας κεχρῆσθαι : Καὶ δεδοίκαμεν , ἔλεγον , μὴ οἷόν τινι δελεάσματι τῇ εὐγλωττίᾳ τὸ ψεῦδος συγκαλύψας , καὶ τὰς τῶν λογισμῶν πλοκὰς οἷόν τινα δίκτυα πετάσας , πολλοὺς τῶν ἁπλότητι συνεζηκότων ἀγρεύσῃ . Τούτου γὰρ χάριν μετάπεμπτος ὑπὸ τῶν ἐναντίων γεγένηται . Ὁ δὲ πρεσβύτης : Θαρσεῖτε , ἔφη , καὶ μεθ̓ ἡμῶν τὸν Θεὸν ἱκετεύσατε , νηστείαν καὶ κακουχίαν τῇ προσευχῇ προστιθέντες . Οὕτω τούτων τὸν Θεὸν ἀντιβολούντων , πρὸ μιᾶς τῆς πανηγύρεως ἡμέρας , καθ̓ ἢν ἔμελλε τοὺς λόγους ποιήσεσθαι ὁ τοῦ ψεύδους συνήγορος , καὶ τῆς ἀληθείας πολέμιος , θεήλατον ἐδέξατο τὴν πληγὴν , καὶ μίαν μόνην ἀῤῥωστήσας ἡμέραν , ἔξω τοῦ καταλόγου τῶν ζώντων ἐγένετο , ἐκείνης ἀκούων , ὡς εἰκὸς , τῆς φωνῆς : Ἄφρον , ταύτῃ τῇ νυκτὶ ἀπαιτοῦσι τὴν ψυχήν σου ἀπὸ σοῦ : ἃ δὲ ἡτοίμασας κακὰ , δίκτυά τε καὶ πανάγρας , σοὶ ἔσται καὶ οὐχ ἑτέρῳ . Ταὐτὰ δὲ πέπονθε καὶ τῷ Βαλαὰμ , ὅς μετεπέμφθη μὲν καὶ αὐτὸς κατὰ τοῦ θείου λαοῦ : ἀνόσια δὲ κατ̓ αὐτοῦ τῷ Βαλὰκ συμβουλεύσας , αὐτοῦ δέδωκε δίκην , ὑπὸ δεξιᾶς Ἰσραηλιτικῆς δεξάμενος τὴν σφαγήν . Καὶ οὗτος τοίνυν , ἐπειδὴ ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦ Θεοῦ κατεπανουργεύσατο γνώμην , διὰ τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ τὴν ζωὴν ἀφῃρέθη . Ταύτης δὲ τῆς σωτηρίας διὰ τῆς τούτου προσευχῆς ἡ Κῦρος ἀπέλαυσεν . Ἐμοὶ δὲ τὰ διηγήματα ἡ θεία κεφαλὴ ὁ μέγας Ἀκάκιος παρέδωκεν , ἀκριβῶς ἅπαντα τὰ κατ̓ αὐτὸν ἐπιστάμενος . Ἔνθεν τοίνυν ἀποδημήσας , καὶ τοὺς θιασώτας καταλαβὼν , καὶ χρόνον αὐτοῖς οὐκ ὀλίγον συνδιατρίψας , εἰς τὸν ἀγήρω καὶ ἄλυπον βίον προθύμως λίαν μετέστη , μελετήσας μὲν ἐν θνητῇ φύσει τὴν ἀπάθειαν , τὴν δὲ τοῦ σώματος ἀθανασίαν ἀναμένων . Ἐγὼ δὲ ἐνταῦθα τὸν περὶ τοῦδε τοῦ διηγήματος στήσας λόγον , ἐφ̓ ἕτερον βαδιοῦμαι , τοὺς ἐμφερομένους τῷ διηγήματι ἁγίους ἀντιβολῶν , προξενῆσαί μοι τὴν ἄνωθεν διὰ πρεσβείας εὐμένειαν .
Lemmas: Ἰουλιανός , ὅς Σάββας ἐπίκλη ὁ ἐπιχώριος τιμή ὀνομάζω , ὁ δέ πρεσβύτης ὁ Ἑλλάς φωνή σημαίνω ὁ ὄνομα , ἐν ὁ πάλαι μέν Παρθυαῖος , νῦν δέ Ὀσροηνός ὀνομάζω , ὁ ἀσκητικός καλύβη πήγνυμι . διατείνω δέ οὗτος πρός μέν ἑσπέρα μέχρι αὐτός ὁ ποταμός ὁ ὄχθη : Εὐφράτης δέ ὄνομα οὗτος : πρός ἥλιος δέ ἀνά-ἴσχω , ὁ τέρμα ἔχω ὁ Ῥωμαῖος ἡγεμονία : ὁ γάρ Ἀσσυρία διαδέχομαι , πέρας εἰμί ἑσπέριος ὁ Περσική βασίλεια , ὅς Ἀδιαβηνή ὁ μετά οὗτος ὀνομάζω . ἐν οὗτος ὁ ἔθνος πολύς μέν πόλις μέγας καί πολυάνθρωπος , χώρα δέ πάμπολυς μέν οἰκέω , πάμπολυς δέ ἀοίκητος τε καί ἐρῆμος . Ταύτη ἐσχατιά ὁ ἐρῆμος καταλαμβάνω ὁ θεῖος οὗτος ἀνήρ , καί ἄντρον εὑρίσκω οὖον χειροποίητος , οὐδέ ὅς καί καλῶς ὀρύσσω : ἀλλά βραχύς τις σκέπη παρέχω δύναμαι ὁ καταφεύγω ἐθέλω , ἀσπασίως οἰκέω ὁ χωρίον , ὁ χρυσίον καί ἄργυρος καταλάμπω βασίλειος νομίζω πολυτελής . ἐν οὗτος διάγω , ἅπαξ ὁ ἑβδομάς σιτίον μεταλαμβάνω . σιτίον δέ εἰμί αὐτός ἄρτος ὁ κεγχριδίας , καί αὐτός πιτυρίας : ὄψον δέ ὁ ἅλς : πόμα δέ ἡδύς ὁ αὐτοφυής ὁ ὕδωρ νᾶμα , καί οὗτος δέ οὖον ὁ κόρος μετρέω , ἀλλά ὁ χρεία ὁ προκαταβάλλω τροφή ὁρίζω . τρυφή δέ εἰμί αὐτός . καί χλιδή , καί πανδαισία παντοδαπός , ὁ ὁ Δαυίδ ὑμνῳδία , καί ὁ διηνεκής πρός θεός ὁμιλία . οὗτος ἄπληστος ἀπολαύω , κόρος λαμβάνω οὐ βούλομαι : ἀλλά ἀεί μέν ἐμπίμπλημι , ἀεί δέ βοάω , ὡς γλυκύς ὁ λάρυγξ ἐγώ ὁ λόγιον σύ ! ὑπέρ μέλι καί κηρίον ὁ στόμα ἐγώ . ἀκούω δέ πάλιν ὁ μακάριος Δαυίδ λέγω : ὁ κρίμα κύριος ἀληθινός , δικαιόω ἐπί ὁ αὐτός , ἐπιθυμητός ὑπέρ χρυσίον καί λίθος τίμιος πολύς , καί γλυκύς ὑπέρ μέλι καί κηρίον . ἀκούω αὐτός πάλιν λέγω : κατατρυφάω ὁ κύριος , καί δίδωμι σύ ὁ αἴτημα ὁ Καρδία σύ : καί αὖθις , εὐφραίνω ὁ καρδία ζητέω ὁ κύριος : καί , εὐφραίνω ὁ Καρδία ἐγώ , ὁ φοβέω ὁ ὄνομα σύ . καί : γεύω καί ὁράω ὅτι χρηστός ὁ Κύριος . καί : διψάω ὁ ψυχή ἐγώ πρός θεός , ὁ ἰσχυρός καί ζῶ . καί : κολλάω ὁ ψυχή ἐγώ ὀπίσω σύ . καί μετατίθημι εἰς ἑαυτοῦ ὁ οὗτος ἐρῶ ὁ Ἔρως . οὗτος γάρ χάρις αὐτός καί Δαυίδ ὁ μέγας ἀείδω διδάσκω , ὡς εἄν πολύς κοινωνός καί συνεραστής ὁ Θεός καθίστημι . καί οὖον διαμαρτάνω ὁ ἐλπίς : ἀλλά καί οὗτος ὁ θεσπέσιος ἀνήρ , καί μυρίος ἕτερος ὁ θεῖον κατατιτρώσκω Ἔρως . τοσοῦτος γάρ οὗτος δέχομαι φίλτρον πυρσός , ὡς μεθύω ὁ πόθος , καί μηδείς ὁράω ὁ γήινος , μόνος δέ ὁ ἐράω καί νύκτωρ ὀνειροπολέω , καί μετά ἡμέρα φαντάζω . οὗτος αὐτός ὁ ἄκρος φιλοσοφία πολύς μανθάνω , ὁ μέν ἐκ γείτων οἰκέω , ὁ δέ πόρρωθεν : ὑπόπτερος γάρ ὁ φήμη διατίθημι πάντοσε : τρέχω ἱκετεύω ὁ παλαίστρα μεταλαγχάνω , καί ὑπό αὐτός οἶος τις γυμναστής καί παιδοτρίβης ὁ λοιπός βιοτεύω . θηρεύω γάρ οὖον μόνος ὄρνις ὄρνις ἀείδω , καί πρός ἑαυτοῦ ὁ ὁμογενής ἐκκαλέω , καί ὁ περίκειμαι περιπείρω πάγη : ἀλλά καί ἄνθρωπος ὁ ὁμοφυής , ὁ μέν εἰς λώβη , ὁ δέ εἰς σωτηρία ἀγρεύω . οὕτως συναγείρω δέκα μέν ταχέως γίγνομαι , εἶτα διπλάσιος καί τριπλάσιος εἶτα ὁ ἑκατόν πληρόω ἀριθμός . καί τοσοῦτος δέ γίγνομαι ἐκεῖνος ὁ ἄντρον δέχομαι : μανθάνω γάρ παρά ὁ πρεσβύτης ὁ ὁ σῶμα κατηγορέω θεραπεία . σιτέω δέ καί αὐτός ὁ παιδοτρίβης παραπλήσιος ὁ κεγχρυδιος ἄρτος ὁ ἅλς ἡδύνω . Χρόνος δέ ὕστερος καί ὁ αὐτοφυής λάχανον συλλέγω , εἶτα κέραμος ἐμφορέω , καί ὁ ἅλμη ὅσος ἀποχράω μίγνυμι , ἔχω ὄψον ὁ θεραπεία δήω . οὗτος δέ ὁ λάχανον ὁ νοτίζω ὁ οἴκημα πολέμιος : εὐρώς γάρ αὐτός καί σηπεδών φύω ἐμποιέω . οὗτος τοιγάρ ὁ πάθος περί ὅδε ὁ ὄψον γίγνομαι : πολύς γάρ πανταχόθεν ὁ ἄντρον εἰσδέχομαι ὁ νοτίς : ἱκετεύω ὁ πρεσβύτης ὁ θιασώτης , οἰκίσκος τις βραχύς σφεῖς ἐπιτρέπω δέμω , ὁ ὅδε ὁ ὄψον ἀποχράω ἀγγεῖον . ὁ δέ ὁ μέν πρῶτος ὁ αἴτησις οὐ δέχομαι : ὀψέ δέ ποτός πείθω : διδάσκω γάρ ὑπό ὁ μέγας Παῦλος , μή ὁ ἑαυτοῦ ζητέω , ἀλλά ὁ ταπεινός συναπάγω : δίδωμι μέν ὁ οἰκίσκος ὁ μέτρον βραχύς τις καί μικρός , ἄπειμι δέ πόρρω ὁ ἄντρον , ὁ συνήθης ὁ Θεός προσφέρω Ἱκεσία . ἔθω γάρ πεντήκοντα μέν πολλάκις στάδιον , εἰμί δέ ὅτε καί δίς τοσοῦτος κατά ὁ ἐρῆμος βαδίζω , καί πᾶς ἑαυτοῦ ἀνθρώπινος συνουσία χωρίζω καί εἰς ἑαυτοῦ νεύω , κατά ἑαυτοῦ ὁμιλέω ὁ Θεός , καί ὁ θέω ἐκεῖνος καί ἄρρητος κατοπτρίζω κάλλος . Ταύτη λαμβάνω ὁ σχολή ὁ ὁ ἐκεῖνος κηδεμονία ἀξιόω , ὁ μέν χρεία σύμμετρος , μείζων δέ ἢ ἐπιτάσσω ὁ οἰκίσκος δέμω . ἐπανέρχομαι δέ μετά δέκατος ἡμέρα , οἷος τις ὅς ἀπό ὁ ὄρος καί ὁ ἄφραστος θεωρία , καί θεάομαι μείζων ἢ βούλομαι ὁ οἰκοδομή γίγνομαι : δείδω , φημί , ἵημι ἀνήρ , μή ὁ ἐπί γῆ εὐρύνω καταγώγιον σμικρύνω ὁ οὐράνιος : καίτοι οὗτος μέν εἰμί πρόσκαιρος , καί πρός ὀλίγος ἐγώ ἐπιτήδειος : ἐκεῖνος δέ αἰώνιος , καί πέρας λαμβάνω οὖον δύναμαι καί οὗτος μέν λέγω , ὁ τέλειος ὁ χορός ἐκπαιδεύω . ἀνέχω δέ ὅμως , ὁ ἀποστολικός ἐπακούω φωνή : οὖον ζητέω ὁ ἐμαυτοῦ συμφέρω , ἀλλά ὁ ὁ πολύς , ἵνα σῴζω . ἐκπαιδεύω δέ ἐκεῖνος , ἔνδον μέν κοινός ὁ Θεός ὁ ὑμνῳδία προσφέρω , μετά δέ ὁ εἰμί ἀνά δύο κατά ὁ ἐρῆμος ἔξειμι , καί ὁ μέν ὁ γόνυ κατακάμπτω ὁ ὀφείλω ὁ δεσπότης προσφέρω προσκύνησις , ὁ δέ ἀείδω ἵστημι ψαλμός δαυ??ʼτικα πεντεκαίδεκα , εἶτα ἐναλλάσσω ὁ ἔργον , καί ὁ μέν ἀνίστημι ἀείδω , ὁ δέ εἰς γῆ κατακύπτω προσκυνέω : καί οὗτος ἐκ ἑωθινός μέχρι δείλη ὄψιος διατελέω ποιέω . πρό δέ ἥλιος δυσμή βραχύς τίς διαναπαύω , εἰς ὁ ἄντρον οὗτος μέν ἔνθεν , οὗτος δέ ἐκεῖθεν , πᾶς δέ κατά τατός ὁ δεσπότης προσφέρω . ἔθω δέ καί αὐτός ὁ πρεσβύτης εἷς τις ὁ επίσημος κοινωνός ὁ λειτουργία λαμβάνω . εἶπον δέ αὐτός συχνός ἀνήρ τις , ὁ μέν γένος Πέρσης , ὁ δέ εἶδος μέγας καί ἀξιάγαστος , θαυμάσιος δέ ὁ εἶδος ὁ ψυχή κτάομαι , Ἰάκωβος ὄνομα αὐτός , ὅς καί μετά ὁ ἐκεῖνος τελευτή ἐν πᾶς μέν διαλάμπω ἀρετή , ἐπίσημος δέ καί περίβλεπτος εἰμί , ὅς ὁ αὐτόθι μόνος , ἀλλά καί ὁ ἐν ὁ Συρία ὁ φιλοσοφία φροντιστήριον , ἐν ὅς καί τελευτάω βιόω , ὡς λέγω , τέσσαρες καί ἑκατόν ἔτος . οὗτος ὁ μέγας πρεσβύτης ὁ ἐπί ὁ ἐρῆμος κοινωνέω οὐδός , πόρρωθεν εἶπον . οὖον γάρ ἐάω πελάζω ὁ διδάσκαλος , ἵνα μή πρόφασις αὐτός οὗτος διάλεξις γίγνομαι , ὁ δέ διάλεξις κλέπτω ὁ νόος ὁ περί ὁ Θεός φαντασία . ἕπω δέ ὁράω κατά ὁ ὁδός δράκων τις παμμεγέθης κεῖμαι . εἶτα θεάομαι προβαίνω μέν οὐ θαρσέω , ἐκκλίνω δέ πολλάκις ὑπό ὁ δέος ἐθέλω , ἀναρρώννυμι πάλιν ὁ λογισμός . ἔπειτα κύπτω , καί ψηφίδα λαμβάνω , καί οὗτος ἀκοντίζω , ὁράω ὁ δράκων ἐπί σχῆμα Μένων , καί κινέω παντελῶς οὖον δύναμαι . συνίημι δέ ὡς νεκρός εἰμί , ἔργον ὑπολαμβάνω ἵημι ὁ πρεσβύτης ὁ θηρίον ὁ θάνατος . ὁ δέ ὁδός ἐξανύω , καί ὁ ὑμνῳδία ὁ λειτουργία πληρόω , ὡς ὁ ὁ ἀνάπαυλα ἵημι καιρός , καθίζω ὁ πρεσβύτης , καί αὐτός ὁ σῶμα προσαναπαύω μικρός παρεγγυάω , ὁ μέν πρῶτος κάθημαι σιγάω . ἐπεί δέ ὁ πρεσβύτης τις ἅπτω διάλεξις , μετά τις μειδίαμα ἱκετεύω ὁ Ἰάκωβος δῆλος αὐτός ποιέω ὁ ἀγνοέω . ὁ δέ ἔρομαι ἐπιτρέπω : εἶδον , φημί , κατά ὁ ὁδός δράκων μέγας ῥίπτω , καί ὁ μέν πρῶτος δείδω ζάω οὗτος ὑπολαμβάνω : ἐπεί δέ θνῄσκω θεάομαι , θαρσέω ὁ πορεία ποιέω : εἶπον ἐγώ τοίνυν , ἵημι πατήρ , τίς οὗτος ἀποκτείνω ; σύ γάρ ἡγέομαι ὁ ὁδός : ἕτερος δέ οὐδείς οὗτος διέρχομαι . ὁ δέ πρεσβύτης : παύω , φημί , πολυπραγμονέω ὁ τοιοῦτος , φέρω ὄνησις ὁ χράω οὐδείς δύναμαι . ἀλλά οὐδείς ἀίσσω ὁ θαυμάσιος Ἰάκωβος ἐπίκειμαι , μανθάνω ἀληθής ἐφίημι . ὁ δέ πρεσβύτης , κρύπτω μέν ἐπί πολύς πειράω , ἀνιάω δέ ὁ ἐραστής ἐπί πλείων οὐ ἀνέχω : ἐγώ σύ , φημί , εἴρω , εἰμί μανθάνω ἐφίημι : παρεγγυάω δέ μηδείς ἕτερος ἐγώ ζῶ ποιέω ὁ λέγω συνίστωρ : κρύπτω γάρ ὁ τοιόσδε προσήκω , εἰς ἀλαζονεία καί τύφω πολλάκις ἐγείρω : εἄν δέ ἐγώ ἐνθένδε ἀπέρχομαι , καί ὁ τοιόσδε πάθος ἐλεύθερος γίγνομαι , λέγω οὖον κωλύω , καί ὁ θεῖος χάρις διηγέομαι ὁ δύναμις . ὅς εἰμί τοίνυν , φημί ὁ μέγας Ἰουλιανός , ὡς βαδίζω ἐγώ κατά ὁ ὁδός ὁ θήρ ἐκεῖνος ἔπειμι , καί ὁ στόμα ἀνοίγω καταπίνω ἐφίημι . ἐγώ δέ ὁ ὁ Θεός προσηγορία χράω , καί ὁ δάκτυλος ὁ ὁ σταυρός τρόπαιον ὑποδείκνυμι , ἅπας μέν δέος ἀποσείω , πίπτω δέ ὁ θηρίον παραυτίκα εἰς γῆ θεάομαι , καί ὁ κοινός ἀνυμνέω Σωτήρ ὁ ἐπί ὁ πρόσω πορεία ποιέω . οὕτως ὁ διήγημα συμπεραίνω , ἀνίστημι ἔχω ὁ ἐπί ὁ ἄντρον ὁδός . ἄλλοτε δέ μειράκιον , ἐκ εὐγενής βλαστάνω , τρυφηλός δέ τρέφω , προθυμία δέ μείζων ὁ δύναμις χράομαι , ἱκετεύω ὁ πρεσβύτης ὁ ἐπί ὁ ἐρῆμος αὐτός κοινωνέω πορεία , οὖον ὁ κοινός οὗτος ὑπό πᾶς κατά ἕκαστος ὁδεύω ἡμέρα , ἀλλά ὁ μακρός , καί πολλάκις μέν ἡμέρα ἑπτά , πολλάκις δέ καί δέκα κατέχω ἀποδημία . Ἀστέριος δέ εἰμί οὗτος ὁ πολυθρύλλητος . ὁ δέ θεσπέσιος πρεσβύτης ὁ νέος διακωλύω , καί ὁ ἐρῆμος ὁ ἄνυδρος λέγω , ἐπίκειμαι λιπαρός ὁ νέος οὗτος ἀπολαύω ὁ δωρεά . ἡσσάομαι δέ ὁ Ἱκεσία ἐνδίδωμι ὁ πρεσβύτης : ὁ δέ ἀκολουθέω ὁ μέν πρῶτος προθύμως : πρῶτος δέ καί δύο καί τρίτος διέρχομαι ἡμέρα , ὑπό ὁ ἡλιακός ἀκτίς φλέγω : θέρος γάρ εἰμί , ἀκμάζω δέ ὁ θέρος σφοδρός δήπουθεν ἐπιφέρω ὁ φλόξ : διψάω διατελέω τρύχω . καί ὁ μέν πρῶτος ἀπαγγέλλω ὁ πάθος αἰσχύνω , ὁ ὑπό ὁ διδάσκαλος προερέω εἰς μνήμη ἐρχόμενος : ἡσσάομαι δέ , καί λειποθυμία κατέχω , οἰκτείρω αὐτός ὁ πρεσβύτης ἱκετεύω : ὁ δέ , ὁ πρόρρησις ἀναμιμνήσκω , ἀφίημι πάλιν κελεύω . ὁ δέ νέος μήτε ὁ ὁδός ὁ ἐπί ὁ ἄντρον φέρω ἐφίστημι λέγω , μήτε εἰμί γιγνώσκω δύναμαι ἀναβαδίζω , ὁ ἰσχύς ὑπό ὁ δίψος δαπανάω , οἰκτείρω ὁ θεῖος ἄνθρωπος ὁ νεανίας ὁ πάθος , καί ὁ ὁ σῶμα ἀσθένεια συγγνώμη ἀπονέμω , κλίνη ὁ γόνυ ὁ δεσπότης ἱκετεύω , δάκρυ δέ θερμός ὁ ἔδαφος βρέχω , καί πόρος σωτηρία ἐπιζητέω ὁ νέος . ὁ δέ ποιέω ὁ θέλημα ὁ φοβέω αὐτός , καί ὁ δέησις αὐτός εἰσακούω , ὁ ὁ δάκρυ λιβάς ὁ κόνις ἅπτω πηγή ὕδωρ ἀποφαίνω , καί οὗτος ὁ νᾶμα ἐμφορέω ὁ νέος εὐθύς ἀφίημι προστάσσω . ὁ δέ πηγή διαμένω μέχρι καί νῦν , ὁ μωσαϊκός ὁ θεσπέσιος γέρων προσευχή μαρτυρέω . καθά γάρ ἐκεῖνος πάλαι ποτέ ὁ ῥάβδος ὁ πέτρα ἐκεῖνος ὁ ἄγονος πλήσσω , κατακλύζω ποταμιαῖος ὕδωρ γονεύς , ἵνα ὁ πολύς ἐκεῖνος χιλιάς διψάω κορέννυμι : οὕτως οὗτος ὁ θεῖος , ὁ ξηρός ἐκεῖνος ψάμμος καταρδεύω ὁ δάκρυ , πηγαῖος νᾶμα ἕλκω ῥεῦμα , οὐ ἵνα πολύς μυριάς , ἀλλά ἵνα εἷς μειράκιον θεραπεύω ὁ δίψα . ὑπό δέ θεῖος χάρις ὁ ψυχή φωτίζω , ὁ εἰμί ὁ νέος τελειότης προοράω μάλα σαφῶς . οὗτος γάρ χρόνος πολύς ὕστερος ὑπό ὁ θεῖος χάρις προσκαλέω , ὡς ἄν καί ἕτερος πολύς εἰς ὁ αὐτός παιδοτριβέω ἀρετή , ἐν ὁ περί ὁ Γίνδαρος χωρίον , κώμη δέ οὗτος μέγας τελέω ὑπό ὁ Ἀντιόχεια τάσσω , ὁ ἀσκητικός παλαίστρα πήγνυμι . καί πολύς μέν καί ἄλλος φιλοσοφία πρός ἑαυτοῦ ἕλκω ἀθλητής , ἕλκω δέ καί ὁ μέγας Ἀκάκιος , ὁ πάνυ λέγω , ὁ πολυθρύλλητος : ὅς διαπρέπω μέν ἐν μοναχικός πολιτεία , λαμπρός δέ ὁ ἀκτίς ὁ ἀρετή ἐκπέμπω , ἀρχιερωσύνη ἀξιόω , καί ὁ Βέροια ποιμαίνω λαγχάνω . ὀκτώ δέ καί πεντήκοντα ἔτος ὁ ἀγέλη ὁ ἡγεμονία ἐγχειρίζω , οὐ ἐάω μέν ὁ ἀσκητικός πολιτεία ὁ εἶδος , ἀσκητικός δέ καί πολιτικός κεράννυμι ἀρετή : καί ὁ μέν ὁ ἀκρίβεια , ὁ δέ ὁ οἰκονομία λαμβάνω , εἰς εἷς ὁ διίστημι συνάγω . ἀλλά οὗτος ὁ ἀρετή καί θηρευτής , καί παιδοτρίβης Ἀστέριος ἐκεῖνος γίγνομαι , ὅς οὗτος θερμός ὁ μέγας πρεσβύτης διαμένω ἐραστής , ὡς πολλάκις μέν καί δίς ὁ ἔτος , πολλάκις δέ τρίς , ὁ πρός αὐτός ἀποδημία ποιέω . ἀφικνέομαι δέ ἰσχάς εἴωθα ὁ θιασώτης κομίζω τρεῖς ἢ τέσσαρες ἐπιτίθημι κτῆνος ὁ φορτίον . δύο δέ μέδιμνος συλλέγω , ὡς διά πᾶς ὁ ἔτος ἀποχράω ὁ γέρων , ὁ οἰκέω ὦμος ἐπιτίθημι ὁ τοιοῦτος φορτίον , κτῆνος ἑαυτοῦ ὁ διδάσκαλος ποιέω . καί οὗτος φέρω ὁ φορτίον βαδίζω , οὖον δέκα στάδιον ἢ εἴκοσι , ἀλλά ἑπτά ἡμέρα ἐξανύω πορεία . καί ποτός θεάομαι ὁ πρεσβύτης ἐπί ὦμος αὐτός φέρω ὁ ὁ ἰσχάς φορτίον , δυσχεραίνω φημί μή ποιέω ἄν οὗτος τροφή . οὖον γάρ Δίκαιος ἐκεῖνος μέν τοσοῦτος ὑπομένω κόπος , αὐτός δέ ὁ ἱδρόω ἐντρυφάω ὁ ἐκεῖνος . ὁ δέ ἀπομοσαμένου , ὡς οὐ ἀπαλλάσσω ὁ φορτίον ὁ ὦμος , εἰμί μή συνομολογέω ὁ πρεσβύτης μεταλαμβάνω ὁ κομίζω τροφή : ποιέω , λέγω ὁ γέρων , ὁ κελεύω , μόνος ἀποτίθημι ὁ θύλακος ὅτι ταχύς . μιμέομαι γάρ ἐν οὗτος ὁ ἀπόστολος ὁ πρῶτος : ὅς ὁ κύριος ἀπονίζω αὐτός ὁ πούς ἐθέλω , πρότερος μέν ἀρνέομαι , ἄντικρυς ἰσχυρίζομαι ὡς οὖον γίγνομαι οὗτος : ἐπεί δέ ἀκούω ὡς ὁ δεσποτικός ἀπολέγω κοινωνία , εἰμί μή οὗτος συγχωρέω ἱκετεύω καί ὁ χείρ πρός ὁ πούς , καί ὁ κεφαλή ἀπονίζω . οὕτως καί Ἰωάννης ὁ πάνυ βαπτίζω κελεύω ὁ Σωτήρ , πρότερος μέν καί ὁ οἰκεῖος ὁμολογέω δουλεία , καί ὁ δεσπότης ὑποδείκνυμι : ὕστερος δέ ὁ κελεύω ἐπιτελέω , οὖον θρασύτης χράω , ἀλλά δεσπότης πείθω . οὕτως δέ καί ὁ θεῖος οὗτος ἀνήρ βαρύνω μέν ἕτερος πονέω αὐτός ἀπολαύω τροφή : ἐπεί δέ ὁράω θερμός ὁ θεραπευτής ὁ προθυμία , ὁ οἰκεῖος αἵρεσις ὁ ἐκεῖνος θεραπεία προαιρέω . καί ἴσως τις ὁ φιλόψογος , καί σκώπτω ὁ καλός μόνος διδάσκω , φημί ἄν μή ἀξιομνημόνευτος εἰμί οὗτος ὁ διήγημα , ἐγώ δέ πρός ὁ ἄλλος ὁ ἀνήρ θαυματουργία καί οὗτος προστίθημι , οὖον μόνος ὁ μέγας ἀνήρ ὁ περί αὐτός σέβας ἐπιδείκνυμι βούλομαι , ἀλλά καί ὁ ἦθος αὐτός ὁ γλυκύς καί μέτριος δηλόω κερδαλέος ἡγέομαι . τοσοῦτος γάρ ἐάν καί τοιοῦτος ὁ ἀρετή , οὐδέ ὁ τυγχάνω τιμή ἄξιος ἑαυτοῦ ὑπολαμβάνω , καί ἀπωθέω μέν αὐτός ὡς οὐδαμόθεν αὐτός προσήκω , ἀνέχω δέ πάλιν , ἀνέχω δέ πάλιν , ὡς ὁ δράω ευεργετώ . οὗτος ἀποδιδράσκω , δῆλος γάρ ἅπας γίγνομαι , ἕλκω πρός ἑαυτοῦ διά ὁ φήμη ὁ ὁ ἀγαθός ἐραστής , ὁ τέλος ἐπί ὁ Σίναιον ὅρος μετά ὀλίγος ὁ συνήθης ἐξορμάω , οὖον πόλις ἐπιβαίνω , οὖον κώμη , ἀλλά ὁ ἄβατος ἐρῆμος βατός ἐργάζομαι . φέρω δέ ἐπί ὁ ὦμος καί ὁ ἀναγκαῖος τροφή , ὁ ἄρτος , φημί , καί ὁ ἅλς , καί κώθων ἐκ ξύλον ποιέω , καί σπογγιά μήρινθος προσδέω : ὅπως εἰμί ποτός βαθύς εὑρίσκω ὕδωρ ἀνιμάω μέν ὁ σπογγιά , ἀποθλίβω δέ εἰς ὁ κώθων ἀποπίνω . τοιγάρ πολύς ἡμέρα ὁδός ἐξανύω καταλαμβάνω ὁ ποθέω ὅρος , καί ὁ οἰκέω προσκυνέω δεσπότης πολύς ἐκεῖ διατελέω χρόνος , ὁ χωρίον ὁ ἐρημία καί ὁ ὁ Ψυχή ἡσυχία τρυφή μέγας ἡγέομαι . ἐν ἐκεῖνος δέ ὁ πέτρα , ὑπό ὅς κρύπτω Μωϋσῆς ὁ προφήτης ὁ κορυφαῖος ἀξιόω ὁ θεός ὁράω , ὡς δυνατός εἰμί ὁράω , ἐκκλησία δέμω , καί θέω ἁγίζω θυσιαστήριον , ὅς καί εἰς δεῦρο διαμένω , εἰς ὁ οἰκεῖος ἐπἁ??ʼῆκς παλαίστρα . μανθάνω δέ ὁ ὁμώνυμος μέν , δυσσεβής δέ βασιλεύς ὁ ἀπειλή : πανωλεθρία γάρ ὁ εὐσεβής ἀπειλέω , ὁ ἐπί Πέρσης πορεία στέλλω : καί χάσκω ὁ ὁ αὐτός φρονέω ὁ ἀπευκτός ἐκεῖνος ἐπάνοδος : τηνικαῦτα σπουδαῖος ὁ Θεός προσφέρω προσευχή , καί οὗτος μέχρι δέκατος ἡμέρα ἐκτείνω , ἀκούω φωνή φθέγγομαι , ὡς ὁ μυσαρός καί δυσώδης ἀναιρέω χοῖρος . ἀλλά οὐδέ ὁ προσευχή ὁ πέρας δέχομαι , εὐθύς συμπεραίνω ὁ εὐχή , ἀλλά ὁ αἴτησις εἰς εἰς ὑμνῳδία μεταβάλλω , εὐχαριστήριος ἀναπέμπω ὕμνος ὁ Σωτήρ ὁ οἰκέω , καί ὁ ἀλλότριος ἀνεξικακῶ τε καί δυνατός πολέμιος . μακροθυμέω γάρ ἐπί πλείων ὁ δυσσεβής : ἐπεί δέ ὁ μακροθυμία εἰς μείζων λύσσα παιδοτριβέω ὁ ἀλάστωρ , εἰς καιρός τιμωρία ἐπάγω . πληρόω δέ ὁ εὐχή , καί πρός ὁ οἰκεῖος ἐπιστρέφω , δῆλος εἰμί εὔθυμος ὁ διάνοια ʽ??ʼχων : θ̔??ʼμηδία γάρ γανόω δείκνυμι ὁ πρόσωπον . θαυμάζω δέ ὁ σύνειμι ὁ καινός ὁ θέαμα : σκυθρωπός γάρ ἀεί φαίνω , τηνικαῦτα μειδάω ὁράω : καί ὁ αἴτιος πυνθάνομαι : ὁ Εὐφρόσυνος , φημί , εἰμί ἀνήρ , καί θυμηδία ὁ πάρειμι καιρός : παύω γάρ ὁ ἀσεβής κατά ὁ Ἠσαΐας φωνή , καί δίδωμι δίκη ὁ τόλμημα ἄξιος : καί κατά ὁ ποιέω καί σῴζω τυραννέω Θεός , ὑπό δεξιός ὑπήκοος δέχομαι ὁ Δίκαιος σφαγή : διά οὗτος γαννύω , ὁ ὑπό ἐκεῖνος πολεμέω ἐκκλησία γαυριάω θεάομαι , καί βλέπω ὁ ἀλιτήριος ὑπό ὁ ὑπό αὐτός τιμάω δαίμων οὐδείς ἐπικουρία ἐπιτυγχάνω . ἐπί μέν ἐν ὁ ὁ δυσσεβής οὗτος σφαγή τοιοῦτος ἀπολαύω ὁ πρόγνωσις . ἐπεί δέ καί Οὐάλης , ὁ μετά ἐκεῖνος ὁ ἡνία ὁ Ῥωμαϊκός ἡγεμονία δέχομαι , ὁ εὐαγγελικός δόγμα προΐημι ὁ ἀλήθεια , ὁ Ἄρειος πλάνης ὁ ἀπάτη δέχομαι , τηνικαῦτα μείζων ὁ ζάλη κατά ὁ ἐκκλησία ἐγείρω , ὁ μέν κυβερνήτης πανταχόθεν ἐλαύνω , καταποντιστής δέ τίνω καί πολέμιος ἀντείνω . καί ἵνα μή πᾶς ἐκεῖνος διηγέομαι ἐπί ὁ πάρειμι ὁ τραγῳδία , ἄλλος νῦν καταλείπω , εἷς δέ μόνος μιμνήσκω , ὅς ὁ ἐπαναθέω ὅδε ὁ πρεσβύτης ὁ θεῖον πνεῦμα χάρις ἐναργής ὑποδείκνυμι . ἐξελαύνω μέν ἀπό ὁ Ἀντιοχεύς ὁ μέγας Μελέτιος , ὁ οὗτος ὑπό ὁ ὁ ὅλος Θεός ποιμαίνω πιστεύω : ἐξελαύνω δέ ὁ θεῖον νέος ὁ εἰς ὁ ἱερόν κλῆρος τελέω ἀπάντομαι σύν ὁ ὁμογνώμων λαός , ὁ ὁ εἷς ὁ Τριάς θεῖος οὐσία πρεσβεύω . καί νῦν μέν ὁ ὑπώρεια καταλαμβάνω , ἐκεῖ ὁ ἱερός ποιέω σύνοδος : νῦν δέ ὁ ποταμός ὁ ὄχθη εὐκτήριον ποιέω χωρίον : ἄλλοτε δέ ὁ πολεμικός γυμνάσιον , ὁ πρό ὁ βόρειος διάκειμαι πύλη . οὖον γάρ ἐάω ὁ πολεμέω ἐπί εἷς ἱδρύω χωρίον ὁ εὐσεβής . Ἐθρύλλησαν δέ ὁ ψεῦδος ὁ τρόφιμος , καί φήμη ἐν ἐκεῖνος ὁ ὅς κατασπείρω , ὡς ὁ μέγας Ἰουλιανός , ὅδε ὁ πρεσβύτης , φημί , ὁ ὑπό ἑαυτοῦ θρησκεύω δόγμα ὁ κοινωνία ἀσπάζομαι . οὗτος μάλιστα ἀνιάω ὁ εὐσεβής , μή ὁ εὐήθης καί ἀπλοϊκός φενακίζω ὁ φήμη ὁ ὁ αἱρετικός περιβάλλω δίκτυον . ἀλλά ὁ θεσπέσιος καί μακάριος ἀνήρ , Φλαβιανός καί Διόδωρος , ἱερουργία ἀξιόω , καί ὁ ἱερός λαός προστατεύω , καί Αφραάτης , ὅς ὁ βίος αὐτός κατά ἑαυτοῦ σύ σύν Θεός φαίνω προστίθημι , ὁ μέγας ἐκεῖνος Ἀκάκιος πείθω , ὅς ἤδη ὁ μνήμη ποιέω , λαμβάνω μέν ὁ ὁδός κοινωνός ὁ ἑαυτοῦ μέν διδάσκαλος , ὅδε δέ ὁ ἅγιος γέρων φοιτητής , Ἀστέριον ἐκεῖνος ὁ πάνυ , τρέχω δέ πρός ὁ κοινός ὁ ἐκκλησία ἀγλάισμα , ὁ εὐαγγελικός διδασκαλία ὁ ἔρεισμα , καί πείθω καταλείπω μέν ὁ ἐν ὁ ἐρῆμος διατριβή , ἀφικνέομαι δέ εἰς ἐπικουρία μυριάς τοσοῦτος ὑπό ἐξαπάτη ἀπόλλυμι , καί ὁ Ἄρειος κατασβέννυμι φλόξ ὁ ὁ ἄφιξις δρόσος . τρέχω ὁ θεῖος Ἀκάκιος , καί ὁ μέγας Ἀστέριον ὡς προστάσσω λαμβάνω , ἀφικνέομαι πρός ὁ μέγας ὁ ἐκκλησία φωστήρ , καί ἀσπάζομαι , ἐπές ἐγώ , φημί , ἵημι πατήρ , τίς ἕνεκα οὗτος ἅπας ὁ πόνος μετά ἡδονή ὑπομένω ; ὁ δέ ἀποκρίνω , ὡς καί σῶμα , καί Ψυχή , καί ζωή , καί ὁ βίος πᾶς ὁ ὁ Θεός ἐγώ θεραπεία τίμιος , καί πειράω ὅσος δύναμαι καθαρός αὐτός ῥύπος ὁ λειτουργία προσφέρω , καί διά πᾶς ἀρέσκω . — ὑποδείκνυμι σύ , ὁ Ἀκάκιος φημί , τρόπος , διά οὖον πλέω ʽ??ʼ νῦν αὐτός θεραπεύω , καί οὗτος εἴρω , οὖον λογισμός μόνος χράω , ἀλλά ὁ αὐτός διδασκαλία μανθάνω . ἔρομαι γάρ ποτός ὁ Πέτρος , εἰμί πλέω αὐτός ὁ ἄλλος φιλέω , καί μανθάνω ὅς ἐπίσταμαι καί πρό ὁ Πέτρος φωνή : σύ γάρ οἶδα , φημί , κύριος , ὅτι φιλέω σύ , ὑποδείκνυμι αὐτός τίς δράω πλέω αὐτός θεραπεύω : εἰμί γάρ φιλέω ἐγώ , φημί , ποιμαίνω ὁ πρόβατον ἐγώ , καί βόσκω ἐγώ ὁ ἀρνίον . οὗτος καί σύ , εἰμί πατήρ , ποιητέος εἰμί . κινδυνεύω γάρ ὑπό λύκος διαφθείρω ὁ ποίμνιον , φιλέω δέ αὐτός λίαν ὁ ὑπό σύ φιλέω λίαν : ἴδιος δέ ὁ ἐράω ἐκεῖνος ποιέω , ὅς ὁ ἐράω ἐπιτέρπω γίγνομαι . ἄλλος τε δέ καί κίνδυνος οὖον μικρός , καί ὁ πολύς καί μέγας ἐκεῖνος ἱδρώς ζημία , εἰμί ἀνέχω σιγή προΐημι ὁ ἀλήθεια χαλεπῶς πολεμέω , ὁ δέ οὗτος πρόσκειμαι ἀγρεύω , δέλεαρ δέ ὁ θηρεύω ὁ σός γίγνομαι προσηγορία : κοινωνός γάρ ἔχω σύ ὁ σφέτερος δυσσέβεια ὁ ὁ , Ἄρειος βδελυρία προστάτης νεανιεύομαι . εὐθύς ἀκούω ὁ πρεσβύτης , ὁ μέν ἡσυχία χαίρω εἶπον εἰς καιρός , ὁ δέ πολιτικός θόρυβος οὐ ἀγωνιάω ὁ ἀήθης , ἐπί ὁ Ἀντιόχεια τρέχω . δύο δέ καί τρεῖς ἐξανύω διά ὁ ἐρῆμος σταθμός , ἵημι τίς χωρίον ἑσπέρα καταλαμβάνω ἀφικνέομαι . γύναιον δέ τίς ὁ εὔπορος ὁ ἱερόν ἐκεῖνος ἥκω πυνθάνομαι χορός , τρέχω αὐτός τρυγάω ὁ εὐλογία : καί πρό ὁ πούς καλινδέομαι ὁ οἰκίον αὐτός γίγνομαι καταγώγιον ἀντιβολέω . ἔοικα ὁ πρεσβύτης : καί οὗτος πλείων ἤ τεσσαράκοντα ἔτος ὁ τοιοῦτος θέα χωρίζω . ὁ δέ θαυμάσιος ἐκεῖνος γυνή περί ὁ ὁ ἱερός ἐκεῖνος ἀνδρών θεραπεία διατρίβω , ἑπταετής παιδίον , ὅς μόνος μήτηρ εἰμί τυγχάνω , ὁ ὁ Σάρα ὁ φιλοξενία ζηλόω , ἑσπέρα εἰμί καί σκότος , εἰς ὁ φρέαρ καταπίπτω . θόρυβος δέ περί οὗτος , ὡς εἰκός , γίγνομαι , αἰσθάνομαι ὁ μήτηρ , ἡσυχία μέν ἄγω ἅπας παρακελεύομαι , κάλυμμα δέ τίς ὁ φρέαρ ἐπιτίθημι , ὁ διακονία ἔχω . ὁ δέ τράπεζα ὁ θεῖον ἀνήρ παρατίθημι , ὁ θεῖος πρεσβύτης κελεύω ὁ ὁ γυνή εἰσκαλέω παιδίον , καί ὁ εὐλογία μεταλαγχάνω . ὁ δέ θαυμάσιος γυνή ἀρρωστία κατέχω λέγω , ἐπιμένω φέρω οὗτος παρεγγυάω . ὡς δέ ὁ πάθος ὁ μήτηρ γνωρίζω , καταλείπω μέν ὁ τράπεζα ὁ πρεσβύτης , παρά δέ ὁ φρέαρ τρέχω , καί ὁ μέν κάλυμμα περιαιρέω , φάος δέ κομίζω κελεύω , ὁράω ὁ παιδίον ὁ ἐπιφάνεια ὁ ὕδωρ ἐπί-κάθημαι , καί ὁ χείρ παιδικός ὁ ὕδωρ Παίων , καί ὁ νομίζω ὄλεθρος παιδιά τις καί ἄθυρμα ἡγέομαι : καί σχοῖνος τις προσδέω καί χαλάω , ἀνιμάω ὁ παιδίον , καί παραυτίκα προστρέχω ὁ ὁ πρεσβύτης πούς , αὐτός θεάομαι λέγω ἐν ὁ ὕδωρ φέρω , καί ὑποβρύχιος γίγνομαι κωλύω . οὗτος παρά ὁ μακάριος πρεσβύτης ὁ φιλοξενία ὁ θαυμάσιος γυνή ὁ μισθός κομίζω . καί ἵνα ὁ ἄλλος ὁ κατά ὁ ὁδός γίγνομαι καταλιμπάνω , ἥκω μέν εἰς ὁ Ἀντιόχεια , πᾶς δέ πανταχόθεν συνθέω , ὁράω τε ποθέω ὁ ὁ Θεός ἄνθρωπος , καί ἰατρεία τις ὁ πάθος λαμβάνω ἕκαστος ἐφίημι . κατάγω δέ εἰμί ὁ παρά ὁ ὑπώρεια σπήλαιον , ἔνθα καί ὁ θέω ἀπόστολος ὁ μακάριος Παῦλος κατάσσω τε καί κρύπτω φημί : ἀλλά εὐθύς , ἵνα μανθάνω ἅπας ὡς ἄνθρωπος ἵημι , καταβολή γίγνομαι τις αὐτός πυρετός σφοδρός . Ἀκάκιος δέ ὁ μέγας ὁ μέν πλῆθος ὁ συλλέγω ὁράω , καί ὁ συμβαίνω δυσχεραίνω ἀρρωστία : πλήσσω γάρ ὁ συνέρχομαι νομίζω , εἰμί ὁ νόσημα μανθάνω , ἀνήρ διά ὁ ἐκεῖνος χείρ θεραπεία εὑρίσκω προσδοκάω : μή ἀθυμέω , λέγω ὁ πρεσβύτης : εἰμί γάρ ἀναγκαῖος ὁ ὑγεία ὁ χρῆμα , παραυτίκα καί οὗτος δίδωμι Θεός . εὐθύς τοίνυν μετά οὗτος ὁ λόγος εἰς Ἱκεσία τρέπω , καί συνήθης ὁ γόνυ καί ὁ μέτωπον ὁ ἔδαφος πελάζω , ἀντιβολέω ὁ ὑγεία τυγχάνω , εἴπερ τις ὄνησις ἐντεῦθεν ὁ συνέρχομαι γίγνομαι . οὔπω ὁ προσευχή συμπεραίνω , καί πολύς ἱδρώς ἐξαπίναιος γίγνομαι ὁ πυρετός ὁ φλόξ κατασβέννυμι . ἐκεῖθεν πολύς παντοδαπής νόσημα ἐλευθερόω , ἐπί ὁ σύλλογος ἔρχομαι ὁ εὐσεβής . δίειμι δέ αὐτός ὁ βασίλειος ὁ θύρα , προσαίτης τις , ἀντί ὁ πούς ὁ γλουτός χράομαι . καί ἐπί ὁ ἔδαφος σύρω , ἐκτείνω ὁ χείρ , καί ὁ σισύρα ὁ πρεσβύτης πελάζω , ἐξελαύνω μέν ὁ πίστις ὁ πάθος , ἀναπηδάω δέ ὁ πρό ὁ ἀρρωστία ἐπιδείκνυμι δρόμος , ὁ αὐτός ποιέω ὁ χωλός , ὅς Πέτρος καί ὁ Ἰωάννης ἀνίστημι . οὗτος γίγνομαι , συρρέω ἅπας ὁ ὁ Ἄστυ πλῆθος , καί ὁ πολεμικός γυμνάσιον πλήρης ὁ συνθέω γίγνομαι . ἐν αἰσχύνη δέ εἰμί ὁ συκοφάντης καί ὁ ψεῦδος τεχνίτης , ἐν εὐθυμία δέ πᾶς καί Εὐφρόσυνος ὁ εὐσέβεια ὁ τρόφιμος . ἐκεῖθεν εἰς ὁ οἰκίον ἕλκω ὁ ὁ εὐσέβεια φωστήρ ὁ θεραπεία δήω . καί τις ἀνήρ , μέγας ἀρχή ἐγχειρίζω , καί ὁ εἰμί ὁ πηδάλιον καταχέω πιστεύω , πέμπω ἱκετεύω αὐτός ἀφικνέομαι , καί ὁ ἐπίκειμαι ἀρρωστία ἐλευθερόω . ὁ δέ οὐδείς μέλλω παραγίγνομαι , καί ὁ κοινός ἱκετεύω δεσπότης , λύω λόγος ὁ πάθος , καί χάρις ὁμολογέω παρεγγυάω ὁ Θεός . οὗτος καί ὁ τοιοῦτος διαπράσσω ἐπί ὁ ἀσκητικός λοιπός δοκιμάζω καλύβη ἐπανέρχομαι . Ζεύς δέ ὁ Κῦρος ὁ πορεία ποιέω , πόλις δέ οὗτος δύο σταθμός Ἀντιόχεια ἀπέχω , κατάγω μέν εἰς ὁ ὁ νικηφόρος μάρτυς Διονύσιος σηκός . ὁ δέ ὁ εὐσέβεια ἐκεῖ προστατεύω συνέρχομαι ἱκετεύω ἐπαμύνω ὅς πρόοπτος ὄλεθρος προσδοκάω . Ἀστέριον γάρ φάσκω εἰμί σοφιστικός ψευδολογία τρέφω , καί ἑαυτοῦ εἰς ὁ ὁ αἱρετικός ἐκκλησία εἰσφρήσαντα , καί ἐπισκοπικός λειτουργία ἀξιόω , δεινῶς ὁ ψεύδω συνηγορέω , καί κακοτεχνία κατά ὁ ἀλήθεια χράομαι : καί δείδω , λέγω , μή οἷος τις δελέασμα ὁ εὐγλωσσία ὁ ψεῦδος συγκαλύπτω , καί ὁ ὁ λογισμός πλοκή οἷος τις δίκτυον πετάννυμι , πολύς ὁ ἁπλότης συζῶ ἀγρεύω . οὗτος γάρ χάρις μετάπεμπτος ὑπό ὁ ἐναντίος γίγνομαι . ὁ δέ πρεσβύτης : θαρσέω , φημί , καί μετά ἐγώ ὁ θεός ἱκετεύω , νηστεία καί κακουχία ὁ προσευχή προστίθημι . οὕτως οὗτος ὁ θεός ἀντιβολέω , πρό εἷς ὁ πανήγυρις ἡμέρα , κατά εἄν μέλλω ὁ λόγος ποιέω ὁ ὁ ψεῦδος συνήγορος , καί ὁ ἀλήθεια πολέμιος , θεήλατος δέχομαι ὁ πληγή , καί εἷς μόνος ἀῤῥωστήσας ἡμέρα , ἔξω ὁ κατάλογος ὁ ζῶ γίγνομαι , ἐκεῖνος ἀκούω , ὡς εἰκός , ὁ φωνή : ἄφρων , οὗτος ὁ νύξ ἀπαιτέω ὁ Ψυχή σύ ἀπό σύ : ὁ δέ ἑτοιμάζω κακός , δίκτυον τε καί πανάγρας , σύ εἰμί καί οὐ ἕτερος . ταὐτός δέ πάσχω καί ὁ Βαλαάμ , ὅς μεταπέμπω μέν καί αὐτός κατά ὁ θεῖον λαός : ἀνόσιος δέ κατά αὐτός ὁ Βαλάκ συμβουλεύω , αὐτός δίδωμι δίκη , ὑπό δεξιός Ἰσραηλιτικός δέχομαι ὁ σφαγή . καί οὗτος τοίνυν , ἐπεί ἐπί ὁ λαός ὁ Θεός καταπανουργεύω γνώμη , διά ὁ λαός ὁ Θεός ὁ ζωή ἀφαιρέω . Ταύτη δέ ὁ σωτηρία διά ὁ οὗτος προσευχή ὁ Κῦρος ἀπολαύω . ἐμός δέ ὁ διήγημα ὁ θεῖος κεφαλή ὁ μέγας Ἀκάκιος παραδίδωμι , ἀκριβῶς ἅπας ὁ κατά αὐτός ἐπίσταμαι . ἔνθεν τοίνυν ἀποδημέω , καί ὁ θιασώτης καταλαμβάνω , καί χρόνος αὐτός οὐ ὀλίγος συνδιατρίβω , εἰς ὁ ἀγήραος καί ἄλυπος βίος προθύμως λίαν μεθίστημι , μελετάω μέν ἐν θνητός φύσις ὁ ἀπάθεια , ὁ δέ ὁ σῶμα ἀθανασία ἀναμένω . ἐγώ δέ ἐνταῦθα ὁ περί ὅδε ὁ διήγημα ἵστημι λόγος , ἐπί ἕτερος βαδίζω , ὁ ἐμφέρω ὁ διήγημα ἅγιος ἀντιβολέω , προξενέω ἐγώ ὁ ἄνωθεν διά πρέσβυς εὐμένεια .