theodoretus.historia-religiosa-philotheus 12
Ζήνωνα τὸν θαυμάσιον οὐ πολλοὶ μὲν γινώσκουσιν , οἱ δὲ γινώσκοντες θαυμάζειν ἀξίως οὐ δύνανται . Οὗ τος γὰρ πλοῦτον ὅτι μάλιστα πλεῖστον ἐν τῇ πατρίδι καταλιπὼν ʽαὕτη δὲ ἦν ὁ Πόντοσ̓ , ἀπήλαυσε μὲν , ὡς ἔλεγε , τῶν Βασιλείου τοῦ μεγάλου ναμάτων γειτονεύοντος , καὶ τὴν Καππαδοκῶν ἀρδεύοντος , τῆς δὲ ἀρδείας ἀξίους ἀπέδωκε τοὺς καρπούς . Εὐθὺς μὲν γὰρ Οὐάλεντος τοῦ βασιλέως ἀναιρεθέντος , τὴν στρατιωτικὴν ἀπέθετο ζώνην . Ἐγκατείλεκτο δὲ τοῖς τὰ βασιλέως ὀξέως διακομίζουσι γράμματα . Ἀπὸ δὲ τῶν βασιλείων εἴς τινα τάφον ὁρμήσας ʽπολλοὺς δὲ ἔχει τὸ τῇ Ἀντιοχείᾳ παρακείμενον ὅροσ̓ : μόνος διῆγε , τὴν ψυχὴν ἐκκαθαίρων , καὶ τὸ ταύτης ὀπτικὸν ἀποῤῥύπτων , καὶ τὴν θείαν φανταζόμενος θεωρίαν , καὶ τὰς τοῦ Θεοῦ ἀναβάσεις ὲν τῇ καρδίᾳ τιθέμενος , καὶ πτέρυγας λαβεῖν ὡσεὶ περιστερᾶς ἐφιέμενος , καὶ εἰς τὴν θείαν κατάπαυσιν ἀναπτῆναι ποθῶν . Τούτου χάριν , οὐ κλίνην εἶχεν , οὐ λύχνον , οὐκ ἐσχάραν , οὐ χύτραν , οὐ ληκύθιον , οὐ κιβώτιον . οὐ βιβλίον , οὐκ ἄλλο τι : ἀλλὰ ῥάκια μὲν ἠμπείχετο παλαιὰ , καὶ ὑποδήματα δὲ ὡσαύτως δεσμῶν δεόμενα : διῄρητο γὰρ τῶν καττυμάτων τὰ δέρματα Παῤ ἑνὸς δὲ μόνου τῶν γνωρίμων τὴν ἀναγκαίαν τροφὴν ἐπορίζετο : αὕτη δὲ ἦν εἷς ἄρτος δύο χορηγούμενος ἡμέραις : τὸ δὲ ὕδωρ πόῤῥωθεν ἀρυόμενος αὐτὸς ἔφερε . Καί ποτέ τις αὐτὸν ἀχθοφοροῦντα θεασάμενος , ἱκέτευσε κουφῖσαι τοῦ πόνου : ὁ δὲ τὰ μὲν πρῶτα ἀντέτεινε , διδάσκων ὡς οὐκ ἀνέξεται μεταλαβεῖν ὕδατος ὑπ’ ἄλλου κομισθέντος . Ὡς δὲ οὐκ ἔπεισεν , ἔδωκε τὰ σταμνία : δύο γὰρ ἀμφοῖν ταῖν χεροῖν ἐπεφέρετο . Ὡς δὲ εἴσω τῆς αὐλίου θύρας ἐγένετο , ἐκχέας τὸ ὕδωρ καὶ διαῤῥάνας , πάλιν ἔδραμεν ἐπὶ τὸν κρουνὸν , ἔργῳ βεβαιώσας τοὺς λόγους . Κἀγὼ δὲ ὅτε πρῶτον αὐτὸν ἱστορῆσαι ποθήσας εἰς τὸ ὄρος ἀνῆλθον , ἐθεασάμην ταῖν χεροῖν τὰ σταμνία κατέχοντα . Εἶτα ἠρόμην , ὅπου εἴη τὸ τοῦ θαυμασίου Ζήνωνος καταγώγιον : ὁ δὲ ἥκιστα ἔλεγεν εἰδέναι μονάζοντα ταύτῃ τῇ προσηγορίᾳ καλούμενον . Ἐγὼ δὲ αὐτὸν εἶναι τοπάσας εἰπόμην , τεκμήριον ποιούμενος τῶν λόγων τὸ μέτριον . Ὡς δὲ εἴσω τῆς θύρας ἐγενόμην , στιβάδα εἶδον ἀπὸ χόρτου συγκειμένην , καὶ ἕτερόν τινα φορυτὸν ἐπὶ τῶν λίθων κατεστρωμένον , ὡς μηδεμίαν ἐκεῖθεν οἱ ἐπ’ ἐκείνῳ καθήμενοι ἀποφέροιντο βλάβην . Ὡς δὲ πολλοὺς περὶ φιλοσοφίας ἐκινήσαμεν λόγους ʽἐγὼ μὲν γὰρ ἐπυνθανόμην , αὐτὸς δὲ ἡμῖν ἀνέπτασε τὰ ζητούμενἀ : καὶ ἔδει λοιπὸν ἐπανιέναι οἴκαδε , ἱκέτευον αὐτὸν δοῦναι τὰ τῆς εὐλογίας ἐφόδια . Ὁ δὲ ἀντέτεινε , πληροῦν ἡμᾶς τὴν εὐχὴν ἔννομον εἶναι λέγων : καὶ ἑαυτὸν μὲν ἰδιώτην καλῶν , στρατιώτας δὲ ἡμᾶς ὀνομάζων . Καὶ γὰρ ἐτύγχανον τηνικάδε τὰς ἱερὰς Βίβλους τῷ θείῳ ὑπαναγινώσκων λαῷ . Ἡμῶν δὲ τὴν νεότητα προβαλλομένων , καὶ τῆς ἡλικίας τὸ ἄωρον ʽἄρτι γὰρ ἰούλου βραχεῖάν τινα προβολὴν ἐδεδέγμεθἀ , καὶ διομνυμένων ὡς οὐχ ἥξομεν αὖθις , εἰ τοῦτο δράσαι νῦν βιασθείημεν : μόλις ὀψέ ποτε ταῖς ἱκετείαις ἐπικαμφθεὶς , προσήνεγκε μὲν τῷ Θεῷ τὴν πρεσβείαν : μακρὰν δὲ ὑπὲρ τῆς πρεσβείας ἀπολογίαν ἐξέτεινε , ἀγάπης εἵνεκα καὶ εὐπειθείας τοῦτο πεποιηκέναι λέγων : καὶ γὰρ ἠκούομεν εὐχομένου πελάζοντες . Τὸ δὲ ὲν τοσούτῳ φιλοσοφίας ὕψει τοσαύτην ἔχειν φρονήματος μετριότητα πρεσβύτην ἄνδρα ʽτεσσαράκοντα γὰρ ἔτη ἐν τῇ ἀσκήσει διηνυκὼς ἐτύγχανεν̓ , τίς ἂν ἀξίως θαυμάσειε ; ποίαν δὲ ἄν τις τῷ μεγέθει πρόσφορον εὐφημίαν ποιήσαιτο ; Τοσοῦτον δὲ ἀρετῆς κεκτημένος πλοῦτον , ὡς πενίᾳ τῇ ἐσχάτῃ συζῶν , εἰς τὴν θείαν ἐκκλησίαν μετὰ τῶν πολλῶν κατὰ Κυριακὴν ἡμέραν ἐφοίτα : καὶ τῶν θείων ἐπαΐων λόγων , καὶ τοῖς διδασκάλοις ὑποτιθεὶς τὰ ὦτα , καὶ τῆς μυστικῆς μεταλαμβάνων τραπέζης , εἰς τὸ καινὸν ἐκεῖνο καταγώγιον ἐπανῄει : οὐ κλειδίον ἔχων , οὐ φύλακα καταλιμπάνων : ἄβατον γὰρ ἦν τοῖς κακούργοις , καὶ παντελῶς ἄσυλον , μόνον ἔχων ἐκεῖνον τὸν φορυτόν . Βίβλον δὲ μίαν παρὰ τῶν συνήθων λαμβάνων , ἀνεγίνωσκεν ἅπασαν : καὶ ταύτην ἀποδιδοὺς πρότερον , οὕτως ἑτέραν ἐλάμβανεν . Ἀλλ̓ ὅμως κλεῖθρα οὐκ ἔχων , οὐδὲ μοχλοῖς χρώμενος , ὑπὸ τῆς ἄνωθεν χάριτος ἐφρουρεῖτο . Καὶ τοῦτο σαφῶς δἰ αὐτῆς τῆς πείρας ἐμάθομεν . Ὅτε γὰρ τῶν Ἰσαύρων ὁ λόχος νύκτωρ κατέλαβε τὴν ἀκρόπολιν , εἶτα μετὰ τὴν ἕω μέχρις αὐτῆς τῆς ὑπωρείας κατέδραμον , πολλοὺς μὲν ἄνδρας , πολλὰς δὲ γυναῖκας τὸν ἀσκητικὸν μετιούσας βίον , ἀπηνῶς κατηκόντισαν . Τότε τοίνυν ὁ θεῖος οὗτος ἀνὴρ , τῶν ἄλλων θεώμενος τὰς σφαγὰς , εὐχῇ τὰς ἐκείνων κατεμαύρωσεν ὄψεις : καὶ διὰ τῆς θύρας ἰόντες οὐκ ἐθεώρουν τὴν εἴσοδον . Ὡς δὲ ἔφασκε , μάρτυρα καλῶν τὴν ἀλήθειαν , καὶ τρία μειράκια ἐναργῶς ἐθεάσατο ἅπαν ἐκεῖνο ἐξελαύνοντα δεικνύντος . Ὁποῖον μὲν οὖν ἔζη βίον ὁ θεῖος οὗτος ἀνὴρ , καὶ οἴας θεόθεν ἀπήλαυσε χάριτος , ἀπόχρη καὶ ταῦτα διδάξαι . Ἀλλὰ γὰρ ἀναγκαῖον κἀκεῖνο τούτοις προσθεῖναι . Λίαν αὐτὸν ἠνία καὶ ἔδακνε , τὸ διαμεῖναι τὴν περιουσίαν , καὶ μὴ κατὰ τὸν εὐαγγελικὸν διαπραθῆναί τε καὶ διανεμηθῆναι νόμον . Αἴτιον δὲ τούτου ἦν τῆς τῶν ἀδελφῶν ἡλικίας τὸ ἄωρον . Ἐπειδὴ γὰρ κοινὰ ἦν τά τε κτήματα , καὶ τὰ χρήματα , αὐτὸς μὲν καταλαβεῖν τῆς διανομῆς ἕνεκεν τὴν ἐνεγκοῦσαν οὐκ ἤθελεν : ἑτέρῳ δὲ τῆς οὐσίας ἀπ̔??ʼθαι τὸ μέρος ἐδεδίει , μὴ πλεονεξίᾳ οἱ ὠνούμενοι κατὰ τῶν ἀδελφῶν χρησάμενοι , βλασφημίαις αὐτὸν περιβάλωσι . Τούτους ἐν ἑαυτῷ στρέφων τοὺς λογισμοὺς , πολὺν τὴν ἀπόδοσιν ἀνεβάλλετο χρόνον , ὕστερον δέ τινι τῶν γνωρίμων ἀποδόμενος ἅπαντα , τὰ μὲν πλεῖστα διένειμε , μεταξὺ δὲ ἀῤῥωστία συμβᾶσα περὶ τῶν λειπομένων , βουλεύσασθαι κατηνάγκασε . Μεταπεμψάμενος τοίνυν τὸν τῆς πόλεως πρόεδρον ʽἦν δὲ ὁ μέγας Ἀλέξανδροσ̓ , τὸ τῆς εὐσεβείας ἀγλάϊσμα , τῆς ἀρετῆς τὸ ἀρχέτυπον , ἡ ἀκριβὴς τῆς φιλοσοφίας εἰκὼν , Δεῦρο , ἔφη , ὦ θεία μοι κεφαλὴ , γενοῦ καὶ τῶνδε τῶν χρημάτων ἄριστος οἰκονόμος , κατὰ τὸν θεῖον αὐτὰ διανέμων σκοπὸν , ὡς ἐκείνῳ τῷ κριτῇ τὰς εὐθύνας ὑφέξων . Τῶν μὲν γὰρ ἄλλων αὐτουργὸς ἐγενόμην ἐγὼ , καὶ διέδωκα ᾗ ἐνόμιζον ἄριστα : καὶ τὰ λειπόμενα δὲ παραπλησίως οἰκονομεῖν ἐβουλόμην . Ἐπειδὴ δὲ ἐκ τοῦδε τοῦ βίου μεταβῆναι κελεύομαι , σὲ τούτων οἰκονόμον καθίστημι , ἀρχιερέα τε ὄντα , καὶ τῆς ἀρχιερωσύνης ἀξίως πολιτευόμενον . Τὰ μὲν οὗν χρήματα ὡς θείῳ ταμίᾳ παραδέδωκεν : αὐτὸς δὲ οὐ πολὺν ἐπιβιώσας χρόνον , ὁ??ʼά τις Ὀλυμπιονίκης ἀπὸ τῶν σκαμμάτων ἀπῆρεν , οὐ παρὰ ἀνθρώπων μόνον , ἀλλὰ καὶ παρὰ ἀγγέλων τὴν εὐφημίαν δεξάμενος . Ἐγὼ δὲ καὶ τοῦτον πρὸς τὸν Δεσπότην ὑπὲρ ἐμοῦ πρεσβεύειν ἀντιβολήσας , εἰς ἑτέραν διήγησιν τοῦ λοιποῦ μετατρέψομαι .
Lemmas: Ζήνων ὁ θαυμάσιος οὖον πολύς μέν γιγνώσκω , ὁ δέ γιγνώσκω θαυμάζω ἀξίως οὖον δύναμαι . οὗ ὅς γάρ πλοῦτος ὅτι μάλιστα πλεῖστος ἐν ὁ πατρίς καταλείπω ʽαὕτη δέ εἰμί ὁ Πόντοσ̓ , ἀπαλαύω μέν , ὡς λέγω , ὁ Βασίλειος ὁ μέγας νᾶμα γειτονεύω , καί ὁ Καππαδόκαι ἀρδεύω , ὁ δέ Ἀρδείας ἄξιος ἀποδίδωμι ὁ καρπός . εὐθύς μέν γάρ Οὐάλης ὁ βασιλεύς ἀναιρέω , ὁ στρατιωτικός ἀποτίθημι ζώνη . Ἐγκαταλέγω δέ ὁ ὁ βασιλεύς ὀξύς διακομίζω γράμμα . ἀπό δέ ὁ βασίλειος εἰς τις τάφος ὁρμάω ʽπολλοὺς δέ ἔχω ὁ ὁ Ἀντιόχεια παράκειμαι Ορόσα : μόνος διάγω , ὁ ψυχή ἐκκαθαίρω , καί ὁ οὗτος ὀπτικός ἀπορρύπτω , καί ὁ θεῖος φαντάζω θεωρία , καί ὁ ὁ Θεός ἀνάβασις εἰμί ὁ Καρδία τίθημι , καί πτέρυξ λαμβάνω ὡσεί περιστερά ἐφίημι , καί εἰς ὁ θεῖος κατάπαυσις ἀναπέτομαι ποθή . οὗτος χάρις , οὖον κλίνη ἔχω , οὖον λύχνος , οὐ ἐσχάρα , οὖον χύτρα , οὖον ληκύθιον , οὖον κιβώτιον . οὖον βιβλίον , οὐ ἄλλος τίς : ἀλλά ῥάκιον μέν ἀμπέχω παλαιός , καί ὑπόδημα δέ ὡσαύτως δεσμός δήω : διαιρέω γάρ ὁ κάσσυμα ὁ δέρμα παρά εἷς δέ μόνος ὁ γνώριμος ὁ ἀναγκαῖος τροφή πορίζω : οὗτος δέ εἰμί εἷς ἄρτος δύο χορηγέω ἡμέρα : ὁ δέ ὕδωρ πόρρωθεν ἀρύω αὐτός φέρω . καί ποτός τις αὐτός ἀχθοφορέω θεάομαι , ἱκετεύω κουφίζω ὁ πόνος : ὁ δέ ὁ μέν πρῶτος ἀντιτείνω , διδάσκω ὡς οὐ ἀνέχω μεταλαμβάνω ὕδωρ ὑπό ἄλλος κομίζω . ὡς δέ οὐ πείθω , δίδωμι ὁ σταμνίον : δύο γάρ ἄμφω ὁ χείρ ἐπιφέρω . ὡς δέ εἴδομαι ὁ αὔλιος θύρα γίγνομαι , ἐκχέω ὁ ὕδωρ καί διαῤῥάνας , πάλιν τρέχω ἐπί ὁ κρουνός , ἔργον βεβαιόω ὁ λόγος . ἀγός δέ ὅτε πρῶτος αὐτός ἱστορέω ποθέω εἰς ὁ ὄρος ἀνέρχομαι , θεάομαι ὁ χείρ ὁ σταμνίον κατέχω . εἶτα ἔρομαι , ὅπου εἰμί ὁ ὁ θαυμάσιος Ζήνων καταγώγιον : ὁ δέ ἥκιστος λέγω οἶδα μονάζω οὗτος ὁ προσηγορία καλέω . ἐγώ δέ αὐτός εἰμί τοπας εἶπον , τεκμήριον ποιέω ὁ λόγος ὁ μέτριος . ὡς δέ εἴδομαι ὁ θύρα γίγνομαι , Στιβάς εἶδον ἀπό χόρτος σύγκειμαι , καί ἕτερος τις φορυτός ἐπί ὁ λίθος καταστόρεννυμι , ὡς μηδείς ἐκεῖθεν ὁ ἐπί ἐκεῖνος κάθημαι ἀποφέρω βλάβη . ὡς δέ πολύς περί φιλοσοφία κινέω λόγος ἔργω μέν γάρ πυνθάνομαι , αὐτός δέ ἐγώ ἀναπέτασις ὁ ζητέω : καί ἐσθίω λοιπός ἐπανίημι οἴκαδε , ἱκετεύω αὐτός δίδωμι ὁ ὁ εὐλογία ἐφόδια . ὁ δέ ἀντιτείνω , πληρόω ἐγώ ὁ εὐχή ἔννομος εἰμί λέγω : καί ἑαυτοῦ μέν ἰδιώτης καλός , στρατιώτης δέ ἐγώ ὀνομάζω . καί γάρ τυγχάνω τηνικάδε ὁ ἱερή Βίβλους ὁ θεῖον ὑπαναγιγνώσκω λαός . ἡμός δέ ὁ νεότης προβάλλω , καί ὁ ἡλικία ὁ ἄωρος ἄρτι γάρ ἴουλος βραχύς τις προβολή δέχομαι , καί διόμνυμι ὡς οὐ ἥκω αὖθις , εἰμί οὗτος δράω νῦν βιάζομαι : μόλις ὀψέ ποτός ὁ Ἱκεσία ἐπικάμπτω , προσφέρω μέν ὁ Θεός ὁ πρεσβεία : μακράν δέ ὑπέρ ὁ πρέσβυς ἀπολογία ἐκτείνω , ἀγάπη ἕνεκα καί εὐπείθεια οὗτος ποιέω λέγω : καί γάρ ἀκούω εὔχομαι πελάζω . ὁ δέ εἰμί τοσοῦτος φιλοσοφία ὕψος τοσοῦτος ἔχω φρόνημα μετριότης πρεσβύτης ἀνήρ ʽτεσσαρακοειντα γάρ ἔτος ἐν ὁ ἀσκέω διανύω τυγχάνω , τίς εἄν ἀξίως θαυμάζω ; ποῖος δέ ἄν τις ὁ μέγεθος πρόσφορος Εὐφημία ποιέω ; τοσοῦτος δέ ἀρετή κτάομαι πλοῦτος , ὡς πενία ὁ ἔσχατος συζάω , εἰς ὁ θεῖος ἐκκλησία μετά ὁ πολύς κατά Κυριακός ἡμέρα φοιτάω : καί ὁ θεῖον ἐπαΐω λόγος , καί ὁ διδάσκαλος ὑποτίθημι ὁ οὖς , καί ὁ μυστικός μεταλαμβάνω τράπεζα , εἰς ὁ καινός ἐκεῖνος καταγώγιον ἐπάνειμι : οὖον κλειδίον ἔχω , οὖον φύλαξ καταλείπω : ἄβατος γάρ εἰμί ὁ κακοῦργος , καί παντελῶς ἄσυλον , μόνος ἔχω ἐκεῖνος ὁ φορυτός . Βίβλος δέ εἷς παρά ὁ συνήθης λαμβάνω , ἀναγιγνώσκω ἅπας : καί οὗτος ἀποδίδωμι πρότερος , οὕτως ἕτερος λαμβάνω . ἀλλά ὅμως κλεῖθρον οὐ ἔχω , οὐδέ μοχλός χράω , ὑπό ὁ ἄνωθεν χάρις φρουρέω . καί οὗτος σαφῶς διά αὐτός ὁ πείρω μανθάνω . ὅτε γάρ ὁ Ἴσαυρος ὁ λόχος νύκτωρ καταλαμβάνω ὁ ἀκρόπολις , εἶτα μετά ὁ ἠώς μέχρι αὐτός ὁ ὑπώρεια κατατρέχω , πολύς μέν ἀνήρ , πολύς δέ γυνή ὁ ἀσκητικός μετέρχομαι βίος , ἀπηνής κατακοντίζω . τότε τοίνυν ὁ θεῖος οὗτος ἀνήρ , ὁ ἄλλος θεάομαι ὁ σφαγή , εὐχή ὁ ἐκεῖνος καταμαυρόω ὄψις : καί διά ὁ θύρα εἶμι οὐ θεωρέω ὁ εἴσοδος . ὡς δέ φάσκω , μάρτυς καλός ὁ ἀλήθεια , καί τρεῖς μειράκιον ἐναργής θεάομαι ἅπας ἐκεῖνος ἐξελαύνω δείκνυμι . ὁποῖος μέν οὖν ζῶ βίος ὁ θεῖος οὗτος ἀνήρ , καί οἶος θεόθεν ἀπαλαύω χάρις , ἀποχράω καί οὗτος διδάσκω . ἀλλά γάρ ἀναγκαῖος ἐκεῖνος οὗτος προστίθημι . Λίαν αὐτός ἀνιάω καί δάκνω , ὁ διαμένω ὁ περιουσία , καί μή κατά ὁ εὐαγγελικός διαπέρθω τε καί διανέμω νόμος . αἴτιος δέ οὗτος εἰμί ὁ ὁ ἀδελφός ἡλικία ὁ ἄωρος . ἐπεί γάρ κοινός εἰμί ὁ τε κτῆμα , καί ὁ χρῆμα , αὐτός μέν καταλαμβάνω ὁ διανομεύς ἕνεκα ὁ φέρω οὐ ἐθέλω : ἕτερος δέ ὁ οὐσία ἀπ̔??ʼθαι ὁ μέρος δείδω , μή πλεονεξία ὁ ὠνέομαι κατά ὁ ἀδελφός χράω , βλασφημία αὐτός περιβάλλω . οὗτος ἐν ἑαυτοῦ στρέφω ὁ λογισμός , πολύς ὁ ἀπόδοσις ἀναβάλλω χρόνος , ὕστερος δέ τις ὁ γνώριμος πωλέω ἅπας , ὁ μέν πλεῖστος διανέμω , μεταξύ δέ ἀρρωστία συμβαίνω περί ὁ λείπω , βουλεύω καταναγκάζω . μεταπέμπω τοίνυν ὁ ὁ πόλις πρόεδρος ἵημι δέ ὁ μέγας Ἀλέξανδρος , ὁ ὁ εὐσέβεια ἀγλάισμα , ὁ ἀρετή ὁ ἀρχέτυπος , ὁ ἀκριβής ὁ φιλοσοφία εἰκών , δεῦρο , φημί , εἰμί θεῖος ἐγώ κεφαλή , γίγνομαι καί ὅδε ὁ χρῆμα ἀγαθός οἰκονόμος , κατά ὁ θέω αὐτός διανέμω σκοπός , ὡς ἐκεῖνος ὁ κριτής ὁ εὐθύνω ὑπέχω . ὁ μέν γάρ ἄλλος αὐτουργός γίγνομαι ἐγώ , καί διαδίδωμι ὅς νομίζω ἀγαθός : καί ὁ λείπω δέ παραπλήσιος οἰκονομέω βούλομαι . ἐπεί δέ ἐκ ὅδε ὁ βίος μεταβαίνω κελεύω , σύ οὗτος οἰκονόμος καθίστημι , ἀρχιερεύς τε εἰμί , καί ὁ ἀρχιερωσύνη ἀξίως πολιτεύω . ὁ μέν ἐν χρῆμα ὡς θεῖον ταμίας παραδίδωμι : αὐτός δέ οὖον πολύς ἐπιβιόω χρόνος , ὅς τις Ὀλυμπιονίκης ἀπό ὁ σκάμμα ἀπαίρω , οὖον παρά ἄνθρωπος μόνος , ἀλλά καί παρά ἄγγελος ὁ Εὐφημία δέχομαι . ἐγώ δέ καί οὗτος πρός ὁ δεσπότης ὑπέρ ἐγώ πρεσβεύω ἀντιβολέω , εἰς ἕτερος διήγησις ὁ λοιπός μετατρέπω .