theodoretus.historia-religiosa-philotheus 3
Μαρκιανὸν δὲ τὸν πάνυ πῶς ᾶν ἀξίως θαυμάσαιμεν ; ἢ δῆλον ὅτι Ἠλίᾳ καὶ Ἰωάννῃ , καὶ τοῖς κατ̓ ἐκείνους συντάττοντες , οἵ περιῆλθον ἐν μηλωταῖς , ἐν αἰγείοις δέρμασιν , ὑστερούμενοι , θλιβόμενοι , κακουχούμενοι , ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος οὗτος , ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι , καὶ ὄρεσι , καὶ σπηλαίοις , καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς ; Οὗτος γὰρ πατρίδα πάλαι μὲν ἔσχε τὴν Κῦρον , ἧς καὶ πρόσθεν ἐμνήσθην , μετὰ δὲ ταῦτα τὴν ἔρημον , καὶ ταύτην δὲ κἀκείνην καταλιπὼν , νῦν ἔχει τὸν οὐρανόν . Καὶ ἡ μὲν αὐτὸν ἐγέννησεν , ἡ δὲ ἔθρεψε καὶ νικηφόρον ἀπέφηνε , ὁ δὲ στεφανίτην ἐδέξατο . Τῆς γὰρ τοῦ γένους καταφρονήσας περιφανείας , ἐξ εὐπατριδῶν γὰρ κατήγετο . καὶ τῆς ἐν βασιλείοις λαμπρότητος , ἐν ἐκείνοις γ̔??ʼρ ἤνθει , μέγεθος σώματος καὶ κάλλος παρὰ τοῦ Δημιουργοῦ δεξάμενος τῆς φύσεως , καὶ ψυχὴν ἔχων ἀγχινοίᾳ κεκοσμημένην , εἰς Θεὸν καὶ τὰ Θεοῦ τὸ φίλτρον μετέθηκε , καὶ πᾶσιν ἐῤῥῶσθαι φράσας , καταλαμβάνει τῆς ἐρήμου τὸν ὀμφαλὸν , καὶ σμικρὸν οἰκίσκον δειμάμενος , οὐδὲ τῷ σώματι σύμμετρον , καὶ ἄλλῳ τε σμικρῷ τινι θριγκίῳ περιβαλὼν , καθεῖρκτο διηνεκῶς , πάσης μὲν συνουσίας ἀνθρωπίνης κεχωρισμένος , τῷ δὲ τῶν ὅλων Δεσπότῃ διαλεγόμενος , καὶ τῆς γλυκείας ἐκείνης ἐπαΐων φωνῆς . Τοῖς μὲν γὰρ θείοις ἐντυγχάνων λογίοις , τῆς θείας φωνῆς ἀπολαύειν ἡγεῖτο : προσευχόμενος δὲ καὶ τὰς ἱκετείας προσφέρων , αὐτὸς τὴν πρὸς τὸν Δεσπότην ἐποιεῖτο διάλεξιν . Καὶ τοσαύτης ἀεὶ τρυφῆς ἀπολαύων κόρον λαβεῖν οὐκ ἐβούλετο . Ἤκουσε γὰρ τοῦ θείου Πνεύματος διὰ τοῦ μεγάλου Δαβὶδ ὑποψάλλοντος , Ὡς ὁ μελετῶν ἐν νόμῳ Κυρίου ἡμέρας καὶ νυκτὸς , ἔσται ὡς τὸ ξύλον τὸ πεφυτευμένον παρὰ τὰς διεξόδους τῶν ὑδάτων , ὅ τὸν καρπὸν αὐτοῦ δώσει ἐν καιρῷ αὐτοῦ , καὶ τὸ φύλλον αὐτοῦ οὐκ ἀποῤῥυήσεται . Τούτων τῶν καρπῶν ἐφιέμενος τὸν ἥδιστον τοῦτον ἠσπάζετο πόνον , καὶ τὴν μὲν προσευχὴν ἡ ψαλμῳδία , τὴν δὲ ψαλμῳδίαν ἡ προσευχὴ διεδέχετο , καὶ ἀμφότερα πάλιν ἡ τῶν θείων λογίων ἀνάγνωσις : Σιτίον δὲ ἦν αὐτῷ μόνος ἄρτος , καὶ οὗτος σταθμῷ προσφερόμενος : τοσοῦτος δὲ ἦν ὁ σταθμὸς , ὡς μὴ παιδίῳ ἄρτι θηλῆς ἀπαλλαγέντι τὴν χρείαν πληροῦν : φασὶ γὰρ τοῦ ἄρτου τὴν λίτραν τετραχῆ διαιρουμένην ἡμέραις τέτταρσι διανέμεσθαι , καὶ ἡμέρᾳ ἑκάστῃ μίαν ἀπονέμεσθαι μοῖραν . Ἐκεκρίκει γὰρ ἑσπέρας κατὰ μίαν ἐσθίειν ἡμέραν , κόρον δὲ μηδέποτε λαβεῖν : ἀλλ̓ ἀεὶ μὲν πεινῇν , ἀεὶ δὲ διψῇν , προσφέρειν δὲ τῷ σώματι τὰ εἰς τὸ ζῇν ἀποχρῶντα . Ἔλεγε γὰρ ὡς ὁ διὰ πλειόνων ἡμερῶν σιτίων μεταλαγχάνων , ἀσθενέστερον μὲν ἐν ταῖς τῆς ἀσιτίας ἡμέραις τὰς δεσποτικὰς λειτουργίας ἐπιτελεῖ : ἐν ᾗ δὲ πάλιν ἡμέρᾳ τῶν σιτίων μεταλαμβάνει , πλείονα , ὡς εἰκὸς , προσφερόμενος τὴν γαστέρα φορτίζει , βαρυνομένη δὲ αὕτη ὀκνηροτέραν περὶ τὴν ἀγρυπνίαν καθίστησι τὴν ψυχήν . Ἄμεινον τοίνυν ἔλεγε καθ̓ ἡμέραν μεταλαμβάνειν τροφῆς , κόρον δὲ ὑπομεῖναι μηδέποτε . Ἀληθὴς γὰρ νηστεία ἡ διηνεκὴς ἔνδεια . Ταῦτα νομοθετῶν διετέλει ὁ θεῖος οὗτος ἀνὴρ , καὶ σῶμα μέγιστον ἔχων . καὶ τῶν ἐπ’ αὐτοῦ πάντων ἀνθρώπων μέγιστος ὢν καὶ κάλλιστος , μικρῷ τοῦτο σιτίῳ διέτρεφε . Χρόνου δέ τινος διελθόντος δύο συνοίκους ἐδέξατο , Εὐσέβιον , ὅς τῆς ἱερᾶς ἐκείνης καλύβης κληρονόμος ἐγένετο , καὶ Ἀγαπητὸν , ὃς τὴν ἀγγελικὴν ταύτην νομοθεσίαν εἰς τὴν Ἀπαμέων μετεφύτευσε . Κώμη γάρ τίς ἐστι μεγίστη καὶ πολυάνθρωπος , Νικέρται δὲ ὄνομα ταύτῃ : δύο τοίνυν φιλοσοφίας ἐν ταύτῃ φροντιστήρια κατεσκεύασε μέγιστα : τὸ μὲν τῆς αὐτοῦ προσηγορίας ἐπώνυμον , τὸ δὲ τοῦ θαυμαστοῦ Συμεώνου , ὃς πεντήκοντα ἐτῶν ἀριθμὸν ἐν ταύτῃ τῇ φιλοσοφίᾳ διέλαμψεν . Ἐν τούτοις μέχρι καὶ τήμερον πλείους ἢ τετρακόσιοι διάγουσιν ἄνδρες , ἀρετῆς ἀθληταὶ , καὶ εὐσεβείας ἐρασταὶ , καὶ τὸν οὐρανὸν τοῖς πόνοις ὠνούμενοι : θεσμοθέται δὲ ταύτης τῆς πολιτείας Ἀγαπητὸς καὶ Συμεώνης , παρὰ τοῦ μεγάλου Μαρκιανοῦ τοὺς νόμους δεξάμενοι . Ἐκ δὲ τούτων μυρία ἐφυτεύθη ἕτερα ἀσκητῶν καταγώγια , τουτοισὶ τοῖς νόμοις κοσμούμενα , ἄ οὐ ῥᾴδιον ἀριθμεῖν . Ἀλλὰ φυτουργὸς τούτων ἁπάντων ὁ θεσπέσιος ἐκεῖνος ἀνήρ : ὁ γὰρ τὸ σπέρμα τὸ κάλλιστον παρασχὼν , οὗτος καὶ τῶν φύντων ἀγαθῶν αἴτιος ἂν εἰκότως κληθείη . Τὸ μὲν οὖν πρῶτον , ὡς ἔφην , μόνος τὴν ἐθελούσιον εἶχεν εἱρκτὴν ἐκείνην : ἔπειτα τοὺς δύο τούτους ὑποδεξάμενος , οὐ συνοίκους εἶχεν : οὐδὲ γὰρ αὐτῷ μόνῳ ὁ οἰκίσκος ἀπέχρη . σμικρὸς ὢν κομιδῇ , καὶ πολὺν αὐτῷ καὶ ἑστῶτι καὶ κατακειμένῳ παρέχων πόνον . Οὔτε γὰρ ἑστὼς ἀνορθοῦσθαι οἷός τε ἦν , τῆς ὀροφῆς καὶ τὴν κεφαλὴν καὶ τὸν αὐχένα καμπτούσης : οὔτε κατακλινόμενος ἐκτείνειν τοὺς πόδας ἠδύνατο , ἰσόμετρον τῷ σώματι τοῦ οἴκου τὸ μῆκος οὐκ ἔχοντος . Ἕτερον οὖν αὐτοῖς ἐπιτρέψας κατασκευάσαι , ἐν ἐκείνῳ διάγειν ἐκέλευσε , καὶ καθ̓ ἑαυτοὺς δὲ ὑμνεῖν , καὶ προσεύχεσθαι , καὶ τοῖς θείοις ἐντυγχάνειν λογίοις . Ἐπειδὴ δὲ ἕδει πλείονας τῆς ὠφελείας ταύτης μεταλαχεῖν , ἕτερον πόῤῥωθεν οἰκοδομηθῆναι καταγώγιον παρεγγυήσας , ἐν ἐκείνῳ διάγειν τοὺς βουλομένους ἐκέλευεν . Ἡγεμόνευσε δὲ αὐτῶν ὁ Εὐσέβιος , τὴν τοῦ μεγάλου Μαρκιανοῦ διδασκαλίαν διαπορθμεύων . Ὁ δὲ θἑ??ʼος ἐκεῖνος Ἀγαπητὸς παιδοτριβηθεὶς , ὡς ἔδει , καὶ γυμνασθεὶς , καὶ τὴν ἀθλητικὴν ταύτην ἄριστα παιδευθεὶς , ἐπανῆκεν , ὡς ἔφην , καὶ ἅ παρὰ τῆς θείας ἐκείνης ψυχῆς ἐδέξατο , κατέσπειρε σπέρματα : οὕτω δὲ περιφανὴς ἐγένετο καὶ περίβλεπτος , ὡς καὶ τῆς ἀρχιερατικῆς προεδρίας ἀξιωθῆναι , καὶ ποιμενικὴν ἐγχειρισθῆναι κηδεμονίαν , καὶ τῆς οἰκείας πατρίδος ἐμπιστευθῆναι τὴν ἐπιμέλειαν . Εὐσέβιος δὲ ὁ θαυμάσιος , τῆς συναθροισθείσης προστατεύων ἀγέλης , καὶ τοῦ διδασκάλου τὴν ἐπιμέλειαν ἀνεδέδεκτο , καὶ μόνος εἰς καιρὸν αὐτῷ φοιτᾷν καὶ πυνθάνεσθαι μή τι βούλοιτο ἠξιοῦτο Ἐθελήσας δέ ποτε νύκτωρ ἰδεῖν ὅ τι πράττει , ἐτόλμησε τῇ φωταγωγῷ , βραχεῖα δὲ ἦν αὕτη , πελάσαι : καὶ παρακύψας ὁρᾷ φῶς οὐ λυχνιαῖον , οὐδὲ χειροποίητον , ἀλλὰ θεόσδοτον , καὶ τῆς ἄνωθεν χάριτος , τῆς τοῦ διδασκάλου κορυφῆς ἀπαστράπτον , καὶ τῶν θείων λογίων ὑποδεικνύον τὴν τῶν γραμμάτων σύνθεσιν . Καὶ γὰρ βιβλίον κατέχων ἐτύγχανε , καὶ τὸν ἄσυλον θησαυρὸν ἐπεζήτει τοῦ θείου θελήματος . Τοῦτο θεασάμενος Εὐσέβιος ὁ θαυμάσιος , δέους τε ἐνεπίμπλατο , καὶ φρίκης μεστὸς ἐγίνετο , καὶ τὴν κατακεχυμένην τοῦ θείου θεράποντος ἐδιδάσκετο χάριν , καὶ τοῦ Θεοῦ τὴν περὶ τοὺς δούλους ἐμάνθανεν εὔνοιαν . Ἄλλοτε δὲ , ἐν τῷ προαυλίῳ τοῦ μεγάλου προσευχομένου Μαρκιανοῦ . δράκων τις ἀνερπύσας εἰς τὸν πρὸς ἕω τετραμμένον τοῖχον , ἄνωθεν τοῦ τοίχου διέκυψε κεχηνώς τε ἄμα καὶ βλοσυρὸν βλέπων , καὶ τὴν ἐπιβουλὴν σημαίνων . Πόῤῥω δὲ ἑστὼς ὁ Εὐσέβιος , καὶ τὸ φρικῶδες ἐκεῖνο θέαμα δείσας , καὶ τὸν διδάσκαλον ἀγνοεῖν ὑποτοπάσας , ὑπεδείκνυ βοῶν , καὶ φυγεῖν ἀντιβολῶν . Ὁ δὲ ἐπιτιμήσας , καὶ τήν δειλίαν ἐκβαλεῖν κελεύσας , πάθος γὰρ εἷναι καὶ ταύτην ὀλέθριον , τὸ μὲν σημεῖον δακτύλῳ τοῦ σταυροῦ προετύπωσε , ἐνεφύσησε δὲ τῷ στόματι , καὶ τὴν παλαιὰν παρεδήλωσεν ἔχθραν . Ὁ δὲ , καθάπερ πυρί τινι τῷ τοῦ στόματος πνεύματι ἀναφθεὶς , καὶ οἱονεὶ ἐμπρησθεὶς , καλάμης δίκην καταφλεχθείσης εἰς πολλὰ διελύθη . Ὅρα μοι τοίνυν εἰ μὴ τὸν Δεσπότην ὡς εὔνους οἰκέτης μεμίμηται . Καὶ γὰρ ὁ Δεσπότης , τῆς θαλάσσης ἐπιμανείσης ποτὲ τῷ σκάφει τῷ τῶν μα θητῶν , ἀγωνιῶντας τούτους θεασάμενος , οὐ πρότερον τῆς θαλάσσης τὴν ζάλην ἐστόρεσε , πρὶν ἢ τῶν μαθητῶν ἐπιτιμήσει καταπαύσοι τὴν ἀπιστίαν . Ἐντεῦθεν ὁ θαυμάσιος οὗτος ταῦτα πεπαιδευμένος , πρῶτον τοῦ μαθητοῦ τὴν δειλίαν ἐξέλαβεν , εἶθ̓ οὕτως τὸ θηρίον τιμωρίᾳ παρέδωκε . Τοιαύτη τοῦ μεγάλου Μαρκιανοῦ καὶ ἡ σοφία , καὶ ἡ θαυματουργία , καὶ ἡ πρὸς Θεὸν παῤῥησία . Ἀλλ̓ ὅμως καὶ τοιαύτης χάριτος ἠξιωμένος , καὶ θαυματουργεῖν μεγάλα δυνάμενος , κρύπτειν ἐσπούδαζε τὴν ἰσχὺν , τοῦ λωποδύτου τῆς ἀρετῆς τὰς μηχανὰς ὑφορώμενος . Τὸ γὰρ τῆς ἀλαζονείας ὑποσπείρων πάθος , τοὺς πόνῳ συλλεγέντας καρποὺς λῃστεύειν ἐπιχειρεῖ . Καὶ κρύπτειν δὲ τὴν δεδομένην προθυμούμενος χάριν , ἄκων ἐθαυματούργει , τῆς τῶν κατορθωμάτων αἴγλης ἀπαστραπτούσης , καὶ τὴν κεκρυμμένην δύναμιν παραγυμνούσης : καὶ δήποτε τοιόνδε συνέβη γενέσθαι . Ἀνήρ τις τῶν εὐπατριδῶν , καὶ ἀρχὰς στρατιωτικὰς πολλάκις ἐγχειρισθεὶς , ἀπὸ Βεροίας τῆς Συρίας ὁρμώμενος , τῆς θυγατρὸς ἐπὶ χρόνῳ πολλῷ κορυβαντιώσης , καὶ ὑπὸ πονηροῦ δαίμονος ἐνοχλουμένης , καὶ λυττώσης , καταλαμβάνει τὴν ἔρημον , συνήθης μὲν ὣν τοῦ μεγάλου Μαρκιανοῦ , συντεύξεσθαι δὲ αὐτῷ καὶ ἀντιβολῆσαι διὰ τὴν προτέραν συνήθειαν προσδοκῶν . Ψευσθεὶς δὲ τῆς ἐλπίδος , καὶ τῆς θέας διαμαρτὼν τοῦ θείου θεράποντος , ἱκετεύει τινὰ πρεσβύτην , ὅς κατ̓ ἐκεῖνο καιροῦ τὴν τοῦ θείου ἀνδρὸς διακονίαν ἐγκεχείριστο , μικρὸν ληκύθιον ἐλαίου πλῆρες ὑποδέξασθαί τε καὶ παῤ αὐτὴν θεῖναι τοῦ οἰκιδίου τὴν θύραν . Ὁ δὲ πρεσβύτης , πολλάκις μὲν τὴν ἐγχείρησιν ἀρνηθεὶς , πολλάκις δὲ πάλιν παρακληθεὶς , ἥττων τῆς ἱκεσίας ἐγένετο . Τοῦ δὲ κτύπου αἰσθόμενος ὁ μέγας Μαρκιανὸς , ἐπυνθάνετο τίς τε εἴη , ταὶ τί δεόμενος ἥκοι . Ὁ δὲ τὴν μὲν ἀληθῆ πρόφασιν ἔκρυπτεν , ἐσκήπτετο δὲ ἀφῖχθαι , ὡς μαθησόμενος μή τι κελεύοι : καὶ τοῦτο λέγων ἀπεπέμπετο . Ὑπὸ δὲ τὴν ἕω πάλιν τῆς κόρης ὁ πατὴρ ἱκέτευεν ἀποδοθῆναι αὐτῷ τὸ ληκύθιον , ὁ δὲ δεδιὼς μὲν , ἀπῄει δ̓ ὅμως ἡσυχῇ ᾗ ἠδύνατο , καὶ τὴν χεῖρα προτείνας , καὶ τὸ ληκύθιον λαβὼν , ἐπειρᾶτο λανθάνειν : ὁ δὲ πάλιν ἐπύθετο τί βουλόμενος ἥκοι . Ὡς δὲ τὴν αὐτὴν ἔφη πρόφασιν , ἢν καὶ ἑσπέρας ἐδήλωσε , δυσχεράνας ὁ θεῖος ἀνὴρ , ἄτε δὴ παρὰ τὸ εἰωθὸς γεγενημένην , τοῦ πρεσβύτου τὴν ἄφιξιν , τἀληθῆ ἀπαγγέλλειν ἐκέλευεν . Ὁ δὲ δειμαίνων καὶ τρέμων , καὶ κρύπτειν τὸν τῆς θείας χάριτος ἀνάπλεων οὐ δυνάμενος , τίς τε ἥκοι ἔλεγε , καὶ τοῦ πάθους τὴν τραγῳδίαν ἐδίδασκε , καὶ τὸ ληκύθιον ἐπεδείκνυ . Ὁ δὲ ἠγανάκτει μὲν , ὡς εἰκὸς ἦν , δεικνύναι τὴν ἀρετὴν οὐ βουλόμενος , ἀπειλήσας δὲ ὅμως , ὡς εἰ αὖθις τοιαῦτα τολμήσειε , καὶ τῆς συνουσίας ἐκείνης στερηθήσεται , καὶ τὴν διακονίαν ἀφαιρεθήσεται : μεγίστη δὲ ἦν ἡ ζημία τοῖς τὸ κέρδος ἐπισταμένοις : ἀπέπεμψεν ἀποδοῦναι τῷ δεδωκότι κελεύσας . Καὶ ὁ μὲν ταῦτα ἐκέλευε , τέτταρας δὲ σταθμοὺς ὁ δαίμων ἀφεστηκὼς τοῦ ἐξελαύνοντος ἐβόα τὴν δύναμιν : καὶ Μαρκιανὸς ἐν Ρεροίᾳ τὰ δικαστῶν εἰργάζετο δημίοις τισὶ κατὰ τοῦ δαίμονος χρώμενος , καὶ τὸν ἀλιτήριον ἐκεῖνον ἐξελαύνων , καὶ τὴν κόρην καθαρὰν τῆς ἐνεργείας ἀποφαίνων ἐκείνης . Καὶ τοῦτο μεμάθηκεν ἀκριβῶς ὁ τῆς κόρης πατήρ : ἐπανιόντι γὰρ αὐτῷ , καὶ ὀλίγους τοῦ ἄστεος σταδίους ἀπέχοντι , οἰκέτης τις ἀπήντησεν , εἰς ἀγρὸν ὑπὸ τῆς δεσποίνης ἀποσταλείς . Οὗτος τὸν δεσπότην θεασάμενος προσέφερε τῆς γεγενημένης θαυματουργίας τὰ Εὐαγγέλια , πρὸ τεττάρων ἡμερῶν λέγων γεγενῆσθαι τὸ θαῦμα . Ἀριθμήσας τοίνυν τὰς ἡμέρας , καὶ τὸν καιρὸν ἀκριβῶς ἐξετάσας , ἐκεῖνον εἶναι μεμάθηκεν , ἐν ᾧ τὸ ληκύθιον ἐξεκόμισεν ὁ πρεσβύτης . Ἐγὼ δὲ εἰς ἔννοιαν λαμβάνω , τί οὐκ ἂν ἔδρασεν ὁ μέγας οὗτος ἀνὴρ , εἰ θαυματουργεῖν ἐβούλετο . Εἰ γὰρ καὶ κρύπτειν ἐσπουδακὼς ἢν ἐδέξατο χάριν , τοσαύτην αἴγλην ἠφίει , ποίαν οὐκ ἄν τερατουργίαν ἐθελήσας εἰργάσατο ; Οὕτω δὲ καὶ τὴν πνευματικὴν αὐτοῦ σοφίαν οὐχ ἅπασιν ἐδήλου , καὶ ταῦτα τὸ τελευταῖον , μετὰ τὴν τοῦ σωτηρίου πάθους καὶ τῆς δεσποτικῆς ἀναστάσεως ἑορτὴν , εἰσιέναι τοὺς βουλομένους εἰς αὐτὸν ἐπιτρέψας : ἀμέλει κατ̓ ἐκεῖνον ἄπαντες ὁρᾷν ἐσπούδαζον τὸν καιρόν . Καὶ δή ποτε ἀφίκοντο πρὸς αὐτὸν συναχθέντες τῶν ἀρχιερέων οἱ πρῶτοι , Φλαβιανὸς ὁ μέγας τὴν Ἀντιοχέων ποιμαίνειν πεπιστευμένος , καὶ ὁ θεῖος Ἀκάκιος , οὗ καὶ πρόσθεν ἐμνήσθην , Εὐσέβιός τε ὁ τῆς Χαλκιδέων , καὶ Ἰσίδωρος ὁ τότε τὴν Κῦρον κυβερνᾷν πεπιστευμένος , ἀρετῇ διαπρέποντες . Συνῆν δὲ αὐτοῖς καὶ Θεόδοτος τῆς Ἱεραπολιτῶν κατέχων τὰς ἡνίας , ἀσκήσει καὶ πραότητι λάμπων . Παρῆσαν δέ τινες καὶ τῶν ἐν τέλει καὶ ἀξιώμασι , τῆς πίστεως τὸ ζώπυρον ἔχοντες . Πάντων τοίνυν σιγῇ καθημένων , καὶ τὴν ἱερὰν ἐκείνου προσδεχομένων φωνὴν , σιγῶν καὶ αὐτὸς ἐπὶ πολὺ καθῆστο , ἀργῶν μὲν τὴν γλῶτταν , ἐνεργὸν δὲ ἔχων τὴν ἀκοήν . Τότε τις τῶν καθημένων , συνήθης ὢν αὐτῷ διὰ τὴν τῆς ψυχῆς ἐπιμέλειαν , καὶ ἄλλως δὲ ἀξιώματι λάμπων : Ἄπαντες , ἔφη , ὦ πάτερ , καὶ οἱ θἑ??ʼοι Πατέρες τῆς σῆς διψῶντες διδασκαλίας , τὰ ἥδιστά σου προσμένουσι νάματα . Μετάδος τοίνυν τοῖς παροῦσιν ἅπασι τῆς ὠφελείας , καὶ μὴ κωλύσῃς τοὺς τῆς εὐεργεσίας κρουνούς . Ὁ δὲ μέγα στενάξας , ὁ τῶν ὅλων , ἔφη : Θεὸς καθ̓ ἑκάστην ἡμέραν , καὶ διὰ τῆς κτίσεως φθέγγεται , καὶ διὰ τῶν θείων Γραφῶν διαλέγεται , καὶ παραινεῖ τὰ δέοντα , καὶ εἰσηγεῖται τὰ συμφέροντα , καὶ ἀπειλαῖς δεδίττεται , καὶ προτρέπει ταῖς ὑποσχέσεσι , καὶ ὄνησιν οὐδεμίαν καρπούμεθα . Πῶς τοίνυν Μαρκιανὸς φθεγγόμενος ὠφελήσειε , τοσαύτην ὠφέλειαν μετὰ τῶν ἄλλων ἀποπεμπόμενος , καὶ ὄνησιν ἐκεῖθεν εὕρασθαι μὴ βουλόμενος ; Ἐντεῦθεν πολλοὶ μὲν παρὰ τῶν Πατέρων ἐκινήθησαν λόγοι , οὒς ἐνθεῖναι τῷ διηγήματι παρέλκον ἐνόμισα . Ἀναστάντες δὲ καὶ προσευξάμενοι , καὶ τῆς ἱερωσύνης αὐτῷ τὴν χειροτονίαν ἐπιθεῖναι θελήσαντες , ἔδεισαν πάλιν τὴν ἐπιχείρησιν . Καὶ οὗτος ἐκείνῳ , ἐκεῖνος δὲ τούτῳ παρεκελεύετο : πάντες δὲ ὁμοίως παραιτησάμενοι τὴν ἐπάνοδον ἐποιήσαντο . Ἀλλὰ γὰρ βούλομαι καὶ ἄλλο τούτοις προσθεῖναι διήγημα , τῆς θείας ὑπάρχον αὐτοῦ συνέσεως γνώρισμα . Ἄβιτός τις εἰς τὴν ἑτέραν ἔρημον τὴν ἀσκητικὴν καλύβην πρῶτος ἐπήξατο . Βορειοτέρα δὲ ταύτης ἐστὶ , καὶ μικρὸν πρὸς ἔω κειμένη , κατὰ τὸν ἀπαρκτίαν ἄνεμον τὸν τῷ ἀφηλιώτῃ πελάζοντα . Οὗτος τοῦ μεγάλου Μαρκιανοῦ καὶ χρόνῳ καὶ πόνῳ πρεσβύτερος ἦν , φιλόσοφος δὲ ὁ ἀνὴρ , καὶ τῷ σκληρῷ βίῳ συντεθραμμένος . Οὗτος πανταχόθεν περιθρυλλουμένην τὴν τοῦ ἀνδρὸς καταμαθὼν ἀρετὴν , τῆς μικρᾶς ἡσυχίας κερδαλεωτέραν εἷναι τὴν τοιαύτην θέαν νενομικὼς , ἔδραμε σπεύδων ἰδεῖν τὸν ποθούμενον . Μαθὼν δὲ αὐτοῦ τὴν ἄφιξιν ὁ μέγας Μαρκιανὸς , τὴν θύραν ἀνοίξας εἰσεδέξατο , Εὐσεβίῳ δὲ τῷ θαυμασίῳ παρηγγύησε , καὶ ὄσπριον ἑψῆσαι , καὶ λάχανον εἴπεῥ??ʼχοι . Ἐπειδὴ δὲ τῆς ἀλλήλων διαλέξεως ἐνεπλήσθησαν , καὶ τὴν ἀλλήλων κατέμαθον ἀρετὴν , κοινῇ τὴν τῆς Ἐυνάτης ἐπετέλεσαν λειτουργίαν . Ἧκε δὲ Εὐσέβιος τράπεζαν φέρων , καὶ ἄρτους προσφέρων . Ὁ δὲ μέγας Μαρκιανὸς τῷ θεσπεσίῳ Ἀβίτῳ : Δεῦρο , ἔφη , πάντων μοι προσφιλέστατε , καὶ ταύτης κοινωνήσωμεν τῆς τραπέζης . Ὁ δέ : Οὐκ οἶδα , ἔφη , πώποτε πρὸ τῆς ἑσπέρας σιτίων μεταλαβὼν , πολλάκις δὲ καὶ δύο καὶ τρεῖς κατὰ ταὐτὸν ἄσιτος ἡμέρας διατελῶ . Ὁ δὲ μέγας Μαρκιανός : Ἐμοῦ γοῦν εἵνεκα , ἔφη , σήμερον ἀμειβέσθω τὸ ἔθος : ἀσθενῶς γὰρ τὸ σῶμα διακείμενος προσμένειν τὴν ἑσπέραν οὐ δύναμαι . Ὡς δὲ καὶ ταῦτα λέγων τὸν θαυμαστὸν Ἅβ̔??ʼτον οὐκ ἔπειθε , στενάξαι τε λέγεται καὶ φάναι : Ἀλλ̓ ἐγώ τε ἀθυμῶ λίαν καὶ δάκνομαι τὴν ψυχὴν , ὅτι τοσοῦτον ὑπέμεινας πόνον , ἵνα τινὰ φιλόπονον καὶ φιλόσοφον ἴδῃς , καὶ τῆς ἐλπίδος ψευσθεὶς , κάπηλόν τινα καὶ ἄσωτον ἀντὶ φιλοσόφου τεθέασαι . Ἀνιαθέντος δὲ πρὸς ταῦτα τοῦ θειοτάτου Ἀβίτου , καὶ φήσαντος , ὡς κρεῶν μεταλάβοι ἃν ἥδιον μᾶλλον , ἢ τούτων ἀκούοι , ὁ μέγας ἔφη Μαρκιανός : Καὶ ἡμεῖς , ὧ φιλότης , τὸν αὐτόν σοι μέτιμεν βίον , καὶ τὴν αὐτὴν ἀσπαζόμεθα πολιτείαν , καὶ τῆς ἀναπαύλης προτιμῶμεν τοὺς πόνους , καὶ τὴν νηστείαν τῆς τροφῆς προαιρούμεθα , καὶ νυκτὸς ἐπιγινομένης , τότε ταύτης μεταλαγχάνομεν : ἀλλ̓ ἴσμεν ὅτι τῆς ἀγάπης τὸ χρῆμα τῆς νηστείας ἐστὶ τιμιώτερον . Τὸ μὲν γὰρ τῆς θείας ἔργον νομοθεσίας , τὸ δὲ τῆς ἡμῶν αὐτῶν ἐξουσίας : προσήκει δὲ τοὺς θείους νόμους τῶν ἡμετέρων πόνων πολλῷ νομίζειν τιμιωτέρους . Τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους διαλεχθέντες , καὶ βραχείας μεταλαχόντες τροφῆς , καὶ τὸν Θεὸν ὑμνήσαντες , καὶ τρεῖς ἀλλήλοις συνδιατρίψαντες ἡμέρας , ἐχωρίσθησαν , πάλιν ἀλλήλους ὁρῶντες τῷ πνεύματι . Τίς τοίνυν οὐκ ἂν θαυμάσειε τοῦδε τοῦ ἀνδρὸς τὴν σοφίαν , ὑφ̓ ἧς κυβερνώμενος ᾔδει μὲν νηστείας , ᾔδει δὲ φιλοσοφίας καὶ φιλαδελφίας καιρὸν , ᾔδει δὲ καὶ τῶν τῆς ἀρετῆς μορίων τὸ διάφορον , καὶ ποῖον ποίῳ προσήκει παραχωρεῖν , καὶ τίνι κατὰ καιρὸν διδόναι τὰ νικητήρια . Ἔχω δὲ καὶ ἄλλο διήγημα τῆς ἐν τοῖς θείοις αὐτοῦ τελειότητος γνώρισμα . Ἀφίκετο γὰρ πρὸς αὐτὸν ἡ ἀδελφὴ ἀπὸ τῆς πατρίδος σὺν τῷ υἱῷ , ἀνδρί τε ὄντι , καὶ τῆς Κύρου πρωτεύοντι , τὰς ἀναγκαίας αὐτῷ χρείας πλουσίως κομίζουσα . Ὁ δὲ τὴν μὲν ἀδελφὴν ἰδεῖν οὐκ ἠνέσχετο , τὸν δὲ ἀδελφιδοῦν εἰσεδέξατο : τῆς γὰρ ὡρισμένης συντυχίας ἦν ὁ καιρός . Ὡς δὲ ἱκέτευον ὑποδεχθῆναι τὰ κομισθέντα : Διὰ πόσων , ἔφη , μοναστηρίων διήλθετε ; τίσιν ἐκείνων ἐκ τούτων αὐτῶν μετεδώκατε ; Τοῦ δὲ εἰρηκότος ὡς οὐδενὶ δεδωκότες εἷεν : Ἅπιτε , ἔφη , μεθ̓ ὧν ἐκομίσατε : ἡμεῖς γὰρ τούτων ʽ??ʼδενὸς οὕτε δεόμεθα , οὕτε εἰ δεοίμεθα , δεξοίμεθα : φυσικῆς γὰρ συγγενείας , ἀλλ̓ οὐ θείας θεραπείας πεφροντικότες τούτοις ἡμᾶς φιλοφρονεῖσθαι βεβούλησθε . Εἰ γὰρ μὴ μόνην τοῦ γένους ἐτιμᾶτε τὴν ἀγχιστείαν . οὐχ ἡμῖν μόνοις μετεδώκατε ἅν ὧν ἠνέγκατε . Ταῦτα λέγων τὸν ἀδελφιδοῦν μετὰ τῆς ἀδελφῆς ἀπεπέμψατο , οὐδὲ βραχύ τι τῶν παῤ αὐτῶν προσενεχθέντων ὑποδεχθῆναι κελεύσας . Οὕτως ἕξω τῆς φύσεως ἦν , καὶ εἰς τὴν τῶν οὐρανῶν μεταβεβήκει πολιτείαν . Ποῖον γὰρ ἅν τις τούτου σαφέστερον παράσχοι παράδειγμα . ὅτι τοῦ Θεοῦ ἄξιος ἦν , κατὰ τὴν αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ φωνήν ; Ὁ μὴ καταλιμπάνων γὰρ , φησὶ , πατέρα , καὶ μητέρα , καὶ ἀδελφοὺς , καὶ ἀδελφὰς , καὶ γυναῖκα , καὶ τέκνα , οὐκ ἔστι μου ἄξιος . Εἰ δὲ ὁ μὴ καταλιμπάνων ἀνάξιος , ὁ καταλιμπάνων , καὶ τοσαύτῃ χρώμενος ἀκριβεῖ τελειότητι , δῆλον ὡς ἀξιώτατος ἦν . Ἐγὼ δὲ πρὸς τούτοις θαυμάζω καὶ τὴν τῶν θείων αὐτοῦ δογμάτων ἀκρίβειαν . Ἐβδελύττετο μὲν γὰρ τὴν Ἀρείου μανίαν ὑπὸ τῆς βασιλικῆς δυναστείας κατ̓ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ἐξαπτομένην : ἐμυσάττετο δὲ καὶ τὴν Ἀπολιναρίου φρενοβλάβειαν . Διεμάχετο δὲ γενναίως καὶ τοῖς τὰ Σαβελλίου φρονοῦσι , καὶ τὰς τρεῖς ὑποστάσεις εἰς μίαν συνάγουσιν . Ἀπεστρέφετο δὲ κομιδῇ καὶ τοὺς ὀνομαζομένους Εὐχίτας , ἐν μοναχικῷ προσχήματι τὰ Μανιχαίων νοσοῦντας . Οὕτω δὲ θερμὸν εἶχε τὸν ὑπὲρ τῶν ἐκκλησιαστικῶν δογμάτων ζῆλον , ὅτι καὶ πρὸς ἅνδρα θαυμάσιόν τε καὶ θεῖον δικαίαν ἀνεδέξατο μάχην . Ἀβραάμης τις ἢν κατὰ τὴν ἔρημον ἐκείνην , πρεσβύτης ἀνὴρ , πολιὰν μὲν ἔχων τὴν τρίχα , πολιώτερον δὲ τὸ φρόνημα , ἀρετῇ πάσῃ λάμπων , καὶ ἀναβλύζων ἀεὶ τὸ τῆς κατανύξεως δάκρυον . Οὗτος καταρχὰς ὑπό τινος ἁπλότητος ὑπαχθεὶς , τὸ πρῶτον ἐπιτελεῖν ἠνείχετο Πάσχα : ἀγνοῶν μὲν , ὡς εἰκὸς , τὰ περὶ τούτου τοῖς Πατράσιν ἐν Νικαίᾳ νενομοθετημένα , ἔθει δὲ ἀρχαίῳ δουλεύειν αἱρούμενος . Πολλοὶ δὲ καὶ ἅλλοι κατ̓ ἐκεῖνο τοῦ καιροῦ ταύτην ἐνόσουν τὴν ἄγνοιαν . Ἀλλ̓ ὁ μέγας Μαρκιανὸς , πολλοῖς μὲν πολλάκις χρησάμενος λόγοις , ἐπειράθη τὸν πρεσβύτην Ἀβραάμην : οὕτω γὰρ αὐτὸν οἱ ἐγχώριοι προσηγόρευον , εἰς τὴν τῆς Ἐκκλησίας μεταγαγεῖν συμφωνίαν . Ἀπειθοῦντα δὲ θεασάμενος , τῆς πρὸς αὐτὸν προφανῶς κοινωνίας ἀπέστη : ἀλλὰ χρόνου διελθόντος , ὁ θεσπέσιος ἐκεῖνος ἀνὴρ , ἀποῤῥίψας τὸν μῶμον , καὶ τῆς θείας ἑορτῆς ἀγαπήσας τὴν συμφωνίαν , ἔψαλλεν ἀληθεύων : Μακάριοι οἱ ἄμωμοι ἐν ὁδῷ , οἱ πορευόμενοι ἐν νόμῳ Κυρίου . Καὶ τοῦτο δὲ τῆς τοῦ μεγάλου Μαρκιανοῦ διδασκαλίας κατόρθωμα . Τούτῳ πολλοὶ μὲν πολλαχοῦ σηκοὺς εὐκτηρίους ἐδείμαντο : ἐν Κύρῳ μὲν ὁ ἀδελφιδοῦς Ἀλύπιος : Ζηνοβιανὴ δέ τις ἐν Χαλκίδι , καὶ γένει λάμπουσα , καὶ ἀρετῇ διαπρέπουσα , καὶ πλούτου περιουσίᾳ κομῶσα . Καὶ ἕτεροι δὲ οὑκ ὀλίγοι αὐτὸ τοῦτο ἔδρων , τὸν νικηφόρον ἐκεῖνον ἀθλητὴν ἁρπάσαι φιλονεικοῦντες . Τοῦτο γνοὺς ὁ τοῦ Θεοῦ ἅνθρωπος . παρεκάλει τὸν θαυμάσιον ἐκεῖνον Εὐσέβιον , ὅρκους αὐτῷ προσενεγκὼν δείματος παντὸς γέμοντας , ἐν ἐκείνῳ τῷ χωρίῳ καταθεῖναι τὸ σῶμα , καὶ μηδένα διαγνῶναι τὸν τάφον , πλὴν δύο τῶν συνηθεστέρων συνοίκων , μέχρις ἂν διέλθῃ πολὺς ἐτῶν ἀριθμός . Καὶ τοῦτον τὸν ὅρκον ὁ θαυμάσιος ἐκεῖνος ἐπλήρωσεν ἅνθρωπος . Ἐπειδὴ γὰρ ἧκε τοῦ νικηφόρου τὸ τέλος , καὶ χορὸς ἀγγέλων τὴν ἱερὰν ἐκείνην καὶ θείανψυχὴν εἰς τὰς ἐν οὐρανῷ μονὰς μετέθηκεν , οὐ πρότερον αὐτοῦ τὴν τελευτὴν κατεμήνυσεν , ἕως μετὰ τῶν δύο τῶν γνωριμωτέρων τὸν τάφον ὀρύξας , καὶ τὸ σῶμα καταθεὶς , τῆς γῆς τὴν ἐπιφάνειαν ἐξωμάλισε . Καὶ πεντήκοντα διελθόντων ἐνιαυτῶν , ἢ πλειόνων , μυρίων συνδεδραμηκότων , καὶ διηρευνηκότων τὸ σῶμα , ἄδηλος ὁ τάφος μεμένηκεν . Ἐπειδὴ δὲ ἕκαστος τῶν προειρημένων σηκῶν , ὁ μὲν ἀποστόλων , ὁ δὲ μαρτύρων ὑπεδέξατο λείψανα , θαῤῥήσαντες λοιπὸν οἱ τῆς ἐκείνου σκηνῆς καὶ διδαχῆς κληρονόμοι . πρὸ δύο τούτων ἐτῶν λάρνακα λιθίνην κατασκευάσαντες , ἐν ταύτῃ τοῦ τιμίου σώματος μετέθηκαν τὰ λείψανα , ἑνὸς τὸν τάφον ὑποδείξαντος : οὗτος γὰρ μόνος ἐκ τῶν τριῶν περιῆν . Ζηλωτὴς δὲ γενόμενος τῆς ἐκείνου ἀρετῆς Εὐσέβιος ὁ θαυμάσιος , πλείοσι διετέλεσε πόνοις κατατρύχων τὸ σῶμα . Εἵκοσι γὰρ καὶ ἑκατὸν σιδήρου περικείμενος λίτρας , ἐπέθηκε μὲν ἑαυτῷ καὶ τὰς τοῦ θειοτάτου Ἀγαπητοῦ ἄλλας πεντήκοντα , προσέθηκε δὲ καὶ τὰς τοῦ μεγάλου Μαρκιανοῦ ὀγδοήκοντα . Ἔσχε δὲ οἰκητήριον λάκκον τινὰ ὑδάτων ἀπηλλαγμένον , καὶ τριῶν ἐτῶν ἀριθμὸν τοῦτον διάγων διετέλεσε τὸν τρόπον . Εἰς τούτους δὲ ἐξέβην τοὺς λόγους , δεῖξαι βουλόμενος ὅσοις καὶ ἄλλοις μεγάλων κατορθωμάτων ὁ μέγας Μαρκιανὸς ἐγένετο πρόξενος . Τῆς τούτου φιλοσοφίας ἀπώνατο καὶ Βασίλειος ὁ θαυμάσιος , ὁ πολλοῖς ὕστερον χρόνοις παρὰ τὴν Σελευκόβηλον : πόλις δὲ αὕτη τῆς Συρίας : τὸ μοναχικὸν δειμάμενος καταγώγιον , καὶ λάμψας μὲν ἐν πολλοῖς εἴδεσιν ἀρετῆς , λάμψας δὲ διαφερόντως ἐν τῷ θεοφιλεῖ τῆς ἀγάπης κτήματι , καὶ τῷ θείῳ τῆς φιλοξενίας κατορθώματι . Ὅσους δὲ καὶ οὗτος παρέστησε τῷ Θεῷ ἐργάτας , ἀποστολικῶς εἰπεῖν , ἀνεπαισχύντους , ὀρθοτομοῦντας τὸν λόγον τῆς ἀληθείας , τίς ἄν ῥᾳδίως ἀριθμήσειεν ; Ἴνα γὰρ τοὺς ἄλλους ἐπὶ τοῦ παρόντος παραλίπω , εὐφημίας μὲν ὄντας ἀξίους , μῆκος δὲ ἐμποιοῦντας τῷ διηγήματι , ἑνὸς τούτων καὶ μόνου μνησθήσομαι . Ἐγένετό τις τούτου φοιτητὴς , Σαβῖνον δὲ αὐτὸν προσηγόρευον , ὅς πόνοις μυρίοις τὸ σῶμα κατεδαπάνησεν . Οὔτε γὰρ ἄρτου , ʽ??ʼὔτε ὄψου τινὸς μετελάμβανε : τροφὴ δὲ ἦν αὐτῷ ἄλευρον ὕδατι δευόμενον . Μιγνύναι δὲ οὕτως εἰώθει πᾶσαν τοῦ μηνὸς τὴν τροφὴν , ὡς εὐρωτιᾷν , καὶ πολλὴν ἐκπέμπειν τὴν δυσωδίαν . Ἐβούλετο δὲ αὐτῷ τοῦτο τῆς τοιᾶσδε τροφῆς τὸ εἶδος ἀμβλύνειν τοῦ σώματος τὰς ὀρέξεις , καὶ τῇ δυσωδίᾳ τῆς τροφῆς μαραίνειν τὴν ἡδονήν . Οὕτω δὲ καθ̓ ἑαυτὸν διάγων , εἵ ποτέ τις τῶν γνωρίμων ἀφίκετο , τῶν παρατιθεμένων ἀπάντων ʽ??ʼπλοῖκῶς μετελάμβανε . Τοσαύτην δὲ χάριν θεόθεν ἐδέξατο , ὡς γυναῖκά τινα τῶν ἐπισήμων , καὶ ἐπὶ γένει καὶ πλούτῳ σεμνυνομένων , ἀπὸ τῆς Ἀντιοχέων αὐτῷ προσδραμεῖν , καὶ ἱκετεῦσαι ἐπαμῦναι τῇ θυγατρὶ ὑπὸ δαίμονος πολεμουμένῃ . Ὄναρ γὰρ , φησὶν , ἐθεασάμην τινὰ ἐνταῦθα δραμεῖν παρεγγυῶντα , καὶ ταῖς εὐχαῖς τοῦ τῆς μονῆς ἡγεμονεύοντος τῇ θυγατρὶ πορίσαι τὴν σωτηρίαν . Ἔλεγε τοίνυν ὁ τὰς ἀποκρίσεις ποιούμενος , ὡς οὐκ εἴη ἔθος τὸν προστατεύοντα γυναιξὶ διαλέγεσθαι : ὡς δὲ ἐπέκειτο δακρύουσα ἡ γυνὴ , καὶ ὀλοφυρομένη , καὶ πικρῶς ποτνιωμένη , ἐξελήλυθε μὲν ὁ τῆς μονῆς ἡγούμενος . Ἔφασκε δὲ ἡ γυνὴ μὴ αὐτὸν εἷναι , ἕτερον δὲ αὐτῇ ὑποδειχθῆναι ὑπέρυθρον , ἐξανθήματά τινα κατὰ τῶν παρειῶν ἔχοντα . Ὡς δὲ ἔγνωσαν τὸν ζητούμενον , τρίτος δὲ ἦν τῆς μονῆς , ἀλλ̓ οὐ πρῶτος , πείσαντες αὐτὸν ἤγαγον πρὸς τὴν γυναῖκα , καὶ παραυτίκα ἡ μὲν ἐπέγνω τὸ πρόσωπον , ὁ δὲ πονηρὸς δαίμων βοήσας τὴν κόρην κατέλιπε . Τοιαῦτα τῶν τοῦ μεγάλου Μαρκιανοῦ φοιτητῶν τὰ κατορθώματα : τοιαῦτα φυτὰ πανταχοῦ κατεφύτευσεν ὁ ἄριστος φυτουργός . Ἐγὼ δὲ πάλιν τούτῳ τέλος τῷ διηγήματι δεδωκὼς , ἀντιβολῶ καὶ δέομαι διὰ τῆς τούτων πάντων πρεσβείας τῆς θείας ἐπικουρίας τυχεῖν .
Lemmas: Μαρκιανός δέ ὁ πάνυ πῶς ἄν ἀξίως θαυμάζω ; ἢ δῆλος ὅτι Ἠλίας καί Ἰωάννης , καί ὁ κατά ἐκεῖνος συντάσσω , ὁ περιέρχομαι ἐν μηλωτή , ἐν αἴγειος δέρμα , ὑστερέω , θλίβω , κακουχέω , ὅς οὐ εἰμί ἄξιος ὁ κόσμος οὗτος , ἐν ἐρημία πλανάω , καί ὄρος , καί σπήλαιον , καί ὁ ὀπή ὁ γῆ ; οὗτος γάρ πατρίς πάλαι μέν ἔχω ὁ Κῦρος , ὅς καί πρόσθεν μιμνήσκω , μετά δέ οὗτος ὁ ἐρῆμος , καί οὗτος δέ ἐκεῖνος καταλείπω , νῦν ἔχω ὁ οὐρανός . καί ὁ μέν αὐτός γεννάω , ὁ δέ τρέφω καί νικηφόρος ἀποφαίνω , ὁ δέ στεφανίτης δέχομαι . ὁ γάρ ὁ γένος καταφρονέω περιφάνεια , ἐκ εὐπατρίδης γάρ κατάγω . καί ὁ ἐν βασίλειος λαμπρότης , ἐν ἐκεῖνος γ̔??ʼρ ἀνθέω , μέγεθος σῶμα καί κάλλος παρά ὁ Δημιουργός δέχομαι ὁ φύσις , καί ψυχή ἔχω ἀγχίνοια κοσμέω , εἰς θεός καί ὁ Θεός ὁ φίλτρον μετατίθημι , καί πᾶς ῥώννυμι φράζω , καταλαμβάνω ὁ ἐρῆμος ὁ ὀμφαλός , καί μικρός οἰκίσκος δέμω , οὐδέ ὁ σῶμα σύμμετρος , καί ἄλλος τε μικρός τις θριγκίον περιβάλλω , κατείργω διηνεκής , πᾶς μέν συνουσία ἀνθρώπινος χωρίζω , ὁ δέ ὁ ὅλος δεσπότης διαλέγω , καί ὁ γλυκύς ἐκεῖνος ἐπαΐω φωνή . ὁ μέν γάρ θεῖον ἐντυγχάνω λόγιος , ὁ θεῖος φωνή ἀπολαύω ἡγέομαι : προσεύχομαι δέ καί ὁ Ἱκεσία προσφέρω , αὐτός ὁ πρός ὁ δεσπότης ποιέω διάλεξις . καί τοσοῦτος ἀεί τρυφή ἀπολαύω κόρος λαμβάνω οὐ βούλομαι . ἀκούω γάρ ὁ θεῖον πνεῦμα διά ὁ μέγας Δαυίδ ὑποψάλλω , ὡς ὁ μελέτη ἐν νόμος κύριος ἡμέρα καί νύξ , εἰμί ὡς ὁ ξύλον ὁ φυτεύω παρά ὁ διέξοδος ὁ ὕδωρ , ὅς ὁ καρπός αὐτός δίδωμι ἐν καιρός αὐτός , καί ὁ φύλλον αὐτός οὐ ἀπολύω . οὗτος ὁ καρπός ἐφίημι ὁ ἡδύς οὗτος ἀσπάζομαι πόνος , καί ὁ μέν προσευχή ὁ ψαλμῳδία , ὁ δέ ψαλμῳδία ὁ προσευχή διαδέχομαι , καί ἀμφότερος πάλιν ὁ ὁ θεῖον λόγιος ἀνάγνωσις : σιτίον δέ εἰμί αὐτός μόνος ἄρτος , καί οὗτος σταθμός προσφέρω : τοσοῦτος δέ εἰμί ὁ σταθμός , ὡς μή παιδίον ἄρτι θηλή ἀπαλλάσσω ὁ χρεία πληρόω : φημί γάρ ὁ ἄρτος ὁ λίτρα τετραχῇ διαιρέω ἡμέρα τέσσαρες διανέμω , καί ἡμέρα ἕκαστος εἷς ἀπονέμω μοῖρα . κρίνω γάρ ἑσπέρα κατά εἷς ἐσθίω ἡμέρα , κόρος δέ μηδέποτε λαμβάνω : ἀλλά ἀεί μέν πεινάω , ἀεί δέ διψάω , προσφέρω δέ ὁ σῶμα ὁ εἰς ὁ ζάω ἀποχράω . Ἐλέγω γάρ ὡς ὁ διά πλείων ἡμέρα σιτίον μεταλαγχάνω , ἀσθενής μέν ἐν ὁ ὁ ἀσιτία ἡμέρα ὁ δεσποτικός λειτουργία ἐπιτελέω : ἐν ὅς δέ πάλιν ἡμέρα ὁ σιτίον μεταλαμβάνω , πλείων , ὡς εἰκός , προσφέρω ὁ γαστήρ φορτίζω , βαρύνω δέ οὗτος ὀκνηρός περί ὁ ἀγρυπνία καθίστημι ὁ Ψυχή . ἄμεινον τοίνυν λέγω κατά ἡμέρα μεταλαμβάνω τροφή , κόρος δέ ὑπομένω μηδέποτε . ἀληθής γάρ νηστεία ὁ διηνεκής ἔνδεια . οὗτος νομοθέτης διατελέω ὁ θεῖος οὗτος ἀνήρ , καί σῶμα μέγας ἔχω . καί ὁ ἐπί αὐτός πᾶς ἄνθρωπος μέγας εἰμί καί καλός , μικρός οὗτος σιτίον διατρέφω . Χρόνος δέ τις διέρχομαι δύο σύνοικος δέχομαι , Εὐσέβιος , ὅς ὁ ἱερός ἐκεῖνος καλύβη κληρονόμος γίγνομαι , καί Ἀγαπητός , ὅς ὁ ἀγγελικός οὗτος νομοθεσία εἰς ὁ ἀπαμεύς μεταφυτεύω . Κώμη γάρ τίς εἰμί μέγας καί πολυάνθρωπος , Νικέρται δέ ὄνομα οὗτος : δύο τοίνυν φιλοσοφία ἐν οὗτος φροντιστήριον κατασκευάζω μέγας : ὁ μέν ὁ αὐτός προσηγορία ἐπώνυμος , ὁ δέ ὁ θαυμαστός Συμεωνης , ὅς πεντήκοντα ἔτος ἀριθμός ἐν οὗτος ὁ φιλοσοφία διαλάμπω . ἐν οὗτος μέχρι καί σήμερον πλείων ἢ τετρακόσιοι διάγω ἀνήρ , ἀρετή ἀθλητής , καί εὐσέβεια ἐραστής , καί ὁ οὐρανός ὁ πόνος ὠνέομαι : θεσμοθέτης δέ οὗτος ὁ πολιτεία Ἀγαπητός καί Συμεώνης , παρά ὁ μέγας Μαρκιανός ὁ νόμος δέχομαι . ἐκ δέ οὗτος μυρίος φυτεύω ἕτερος ἀσκητής καταγώγιον , οὗτος ὁ νόμος κοσμούμενα , ὅς οὖον ῥᾴδιος ἀριθμέω . ἀλλά φυτουργός οὗτος ἅπας ὁ θεσπέσιος ἐκεῖνος ἀνήρ : ὁ γάρ ὁ σπέρμα ὁ καλῶς παρέχω , οὗτος καί ὁ φύω ἀγαθός αἴτιος εἄν εἰκότως καλέω . ὁ μέν οὖν πρῶτος , ὡς φημί , μόνος ὁ ἐθελούσιος ἔχω εἱρκτή ἐκεῖνος : ἔπειτα ὁ δύο οὗτος ὑποδείκνυμι , οὖον σύνοικος ἔχω : οὐδέ γάρ αὐτός μόνος ὁ οἰκίσκος ἀποχράω . μικρός εἰμί κομιδή , καί πολύς αὐτός καί ἵστημι καί κατάκειμαι παρέχω πόνος . οὔτε γάρ ἵστημι ἀνορθόω οἷος τε εἰμί , ὁ ὀροφή καί ὁ κεφαλή καί ὁ αὐχήν κάμπτω : οὔτε κατακλίνω ἐκτείνω ὁ πούς δύναμαι , ἰσόμετρος ὁ σῶμα ὁ οἶκος ὁ μῆκος οὐ ἔχω . ἕτερος οὖν αὐτός ἐπιτρέπω κατασκευάζω , ἐν ἐκεῖνος διάγω κελεύω , καί κατά ἑαυτοῦ δέ ὑμνέω , καί προσεύχομαι , καί ὁ θεῖον ἐντυγχάνω λόγιος . ἐπεί δέ ἕδος πλείων ὁ ὠφέλεια οὗτος μεταλαγχάνω , ἕτερος πόρρωθεν οἰκοδομέω καταγώγιον παρεγγυάω , ἐν ἐκεῖνος διάγω ὁ βούλομαι κελεύω . ἡγεμονεύω δέ αὐτός ὁ Εὐσέβιος , ὁ ὁ μέγας Μαρκιανός διδασκαλία διαπορθμεύω . ὁ δέ Ἕθος ἐκεῖνος Ἀγαπητός παιδοτριβέω , ὡς ἐσθίω , καί γυμνάζω , καί ὁ ἀθλητικός οὗτος ἀγαθός παιδεύω , ἐπανίημι , ὡς φημί , καί ὅς παρά ὁ θεῖος ἐκεῖνος Ψυχή δέχομαι , κατασπείρω σπέρμα : οὗτος δέ περιφανής γίγνομαι καί περίβλεπτος , ὡς καί ὁ ἀρχιερατικός προεδρία ἀξιόω , καί ποιμενικός ἐγχειρίζω κηδεμονία , καί ὁ οἰκεῖος πατρίς ἐμπιστεύω ὁ ἐπιμέλεια . Εὐσέβιος δέ ὁ θαυμάσιος , ὁ συναθροίζω προστατεύω ἀγέλη , καί ὁ διδάσκαλος ὁ ἐπιμέλεια ἀναδέχομαι , καί μόνος εἰς καιρός αὐτός φοιτάω καί πυνθάνομαι μή τίς βούλομαι ἀξιόω ἐθέλω δέ ποτός νύκτωρ ὁράω ὅς τίς πράσσω , τολμάω ὁ φωταγωγώ , βραχύς δέ εἰμί οὗτος , πελάζω : καί παρακύπτω ὁράω φάος οὖον λυχνιαῖος , οὐδέ χειροποίητος , ἀλλά θεόσδοτος , καί ὁ ἄνωθεν χάρις , ὁ ὁ διδάσκαλος κορυφή ἀπαστράπτω , καί ὁ θεῖον λόγιος ὑποδείκνυμι ὁ ὁ γράμμα σύνθεσις . καί γάρ βιβλίον κατέχω τυγχάνω , καί ὁ ἄσυλον θησαυρός ἐπιζητέω ὁ θεῖον θέλημα . οὗτος θεάομαι Εὐσέβιος ὁ θαυμάσιος , δέος τε ἐμπίμπλημι , καί φρίκη μεστός γίγνομαι , καί ὁ καταχέω ὁ θεῖον θεράπων διδάσκω χάρις , καί ὁ Θεός ὁ περί ὁ δοῦλος μανθάνω εὔνοια . ἄλλοτε δέ , ἐν ὁ προαύλιον ὁ μέγας προσεύχομαι Μαρκιανός . δράκων τις ἀνερπύζω εἰς ὁ πρός ἠώς τρέπω τοῖχος , ἄνωθεν ὁ τοῖχος διακύπτω χάσκω τε ἄμη καί βλοσυρός βλέπω , καί ὁ ἐπιβουλή σημαίνω . πόρρω δέ ἵστημι ὁ Εὐσέβιος , καί ὁ φρικώδης ἐκεῖνος θέαμα δείδω , καί ὁ διδάσκαλος ἀγνοέω ὑποτοπέω , ὑποδείκνυμι βοῦς , καί φεύγω ἀντιβολέω . ὁ δέ ἐπιτιμάω , καί ὁ δειλία ἐκβάλλω κελεύω , πάθος γάρ ἵημι καί οὗτος ὀλέθριος , ὁ μέν σημεῖον δάκτυλος ὁ σταυρός προτυπόω , ἐμφυσάω δέ ὁ στόμα , καί ὁ παλαιός παραδηλόω ἔχθρα . ὁ δέ , καθάπερ πῦρ τις ὁ ὁ στόμα πνεῦμα ἀνάπτω , καί οἱονεί ἐμπίμπρημι , καλάμη δίκη καταφλέγω εἰς πολύς διαλύω . Ὅρας ἐγώ τοίνυν εἰμί μή ὁ δεσπότης ὡς Εὔνους οἰκέτης μιμέομαι . καί γάρ ὁ Δεσπότης , ὁ θάλασσα ἐπιμαίνω ποτέ ὁ σκάφος2 ὁ ὁ μή τίθημι , ἀγωνιάω οὗτος θεάομαι , οὖον πρότερος ὁ θάλασσα ὁ ζάλη στόρνυμι , πρίν ἢ ὁ μαθητής ἐπιτίμησις καταπαύω ὁ ἀπιστία . ἐντεῦθεν ὁ θαυμάσιος οὗτος οὗτος παιδεύω , πρῶτος ὁ μαθητής ὁ δειλία ἐκλαμβάνω , εἶτα οὕτως ὁ θηρίον τιμωρία παραδίδωμι . τοιοῦτος ὁ μέγας Μαρκιανός καί ὁ σοφία , καί ὁ θαυματουργία , καί ὁ πρός θεός παρρησία . ἀλλά ὅμως καί τοιοῦτος χάρις ἀξιόω , καί θαυματουργέω μέγας δύναμαι , κρύπτω σπουδάζω ὁ ἰσχύς , ὁ λωποδύτης ὁ ἀρετή ὁ μηχανή ὑφοράω . ὁ γάρ ὁ ἀλαζονεία ὑπόσπειρον πάθος , ὁ πόνος συλλέγω καρπός1 λῃστεύω ἐπιχειρέω . καί κρύπτω δέ ὁ δίδωμι προθυμέομαι χάρις , ἄκων θαυμασιουργέω , ὁ ὁ κατόρθωμα αἴγλη απαστράπτων , καί ὁ κρύπτω δύναμις παραγυμνόω : καί δήποτε τοιόσδε συμβαίνω γίγνομαι . ἀνήρ τις ὁ εὐπατρίδης , καί ἀρχή στρατιωτικός πολλάκις ἐγχειρίζω , ἀπό Βέροια ὁ Συρία ὁρμάω , ὁ θυγάτηρ ἐπί χρόνος πολύς κορυβαντιωθεω , καί ὑπό πονηρός δαίμων ἐνοχλέω , καί λυσσάω , καταλαμβάνω ὁ ἐρῆμος , συνήθης μέν ἐάν ὁ μέγας Μαρκιανός , συντυγχάνω δέ αὐτός καί ἀντιβολέω διά ὁ πρότερος συνήθεια προσδοκάω . ψεύδω δέ ὁ ἐλπίς , καί ὁ θέα διαμαρτάνω ὁ θεῖον θεράπων , ἱκετεύω τις πρεσβύτης , ὅς κατά ἐκεῖνος καιρός ὁ ὁ θεῖον ἀνήρ διακονία ἐγχειρίζω , μικρός ληκύθιον ἔλαιον πλήρης ὑποδέχομαι τε καί παρά αὐτός τίθημι ὁ οἰκίδιος ὁ θύρα . ὁ δέ πρεσβύτης , πολλάκις μέν ὁ ἐγχείρησις ἀρνέομαι , πολλάκις δέ πάλιν παρακλάομαι , κακός ὁ Ἱκεσία γίγνομαι . ὁ δέ κτύπος αἰσθάνομαι ὁ μέγας Μαρκιανός , πυνθάνομαι τίς τε εἰμί , ὁ τίς δήω ἥκω . ὁ δέ ὁ μέν ἀληθής πρόφασις κρύπτω , σκήπτω δέ ἀφικνέομαι , ὡς μανθάνω μή τίς κελεύω : καί οὗτος λέγω ἀποπέμπω . ὑπό δέ ὁ ἠώς πάλιν ὁ κόρη ὁ πατήρ ἱκετεύω ἀποδίδωμι αὐτός ὁ ληκύθιον , ὁ δέ δείδω μέν , ἄπειμι δέ ὅμως ἡσυχῇ ὅς δύναμαι , καί ὁ χείρ προτείνω , καί ὁ ληκύθιον λαμβάνω , πειράω λανθάνω : ὁ δέ πάλιν πυνθάνομαι τίς βούλομαι ἥκω . ὡς δέ ὁ αὐτός φημί πρόφασις , εἄν καί ἑσπέρα δηλόω , δυσχεραίνω ὁ θεῖος ἀνήρ , αὔγ-ασμα δή παρά ὁ εἴωθα γίγνομαι , ὁ πρεσβύτης ὁ ἄφιξις , τἀληθῆ ἀπαγγέλλω κελεύω . ὁ δέ δειμαίνω καί τρέμω , καί κρύπτω ὁ ὁ θεῖος χάρις ἀνάπλεος οὖον δύναμαι , τίς τε ἥκω λέγω , καί ὁ πάθος ὁ τραγῳδία διδάσκω , καί ὁ ληκύθιον ἐπιδείκνυμι . ὁ δέ ἀγανακτέω μέν , ὡς εἰκός εἰμί , δείκνυμι ὁ ἀρετή οὖον βούλομαι , ἀπειλέω δέ ὅμως , ὡς εἰμί αὖθις τοιοῦτος τολμάω , καί ὁ συνουσία ἐκεῖνος στερέω , καί ὁ διακονία ἀφαιρέω : μέγας δέ εἰμί ὁ ζημία ὁ ὁ κέρδος ἐφίστημι : ἀποπέμπω ἀποδίδωμι ὁ δίδωμι κελεύω . καί ὁ μέν οὗτος κελεύω , τέσσαρες δέ σταθμός ὁ δαίμων ἀφίστημι ὁ ἐξελαύνω βοάω ὁ δύναμις : καί Μαρκιανός ἐν Ρεροίᾳ ὁ δικαστής ἐργάζομαι δήμιος τις κατά ὁ δαίμων χράω , καί ὁ ἀλιτήριος ἐκεῖνος ἐξελαύνω , καί ὁ κόρη καθαρός ὁ ἐνέργεια ἀποφαίνω ἐκεῖνος . καί οὗτος μανθάνω ἀκριβῶς ὁ ὁ κόρη πατήρ : ἐπανέρχομαι γάρ αὐτός , καί ὀλίγος ὁ Ἄστυ στάδιον ἀπέχω , οἰκέτης τις ἀπαντάω , εἰς ἀγρός ὑπό ὁ δέσποινα ἀποστέλλω . οὗτος ὁ δεσπότης θεάομαι προσφέρω ὁ γίγνομαι θαυματουργία ὁ εὐαγγέλιον , πρό τέσσαρες ἡμέρα λέγω γίγνομαι ὁ θαῦμα . ἀριθμέω τοίνυν ὁ ἡμέρα , καί ὁ καιρός ἀκριβῶς ἐξετάζω , ἐκεῖνος εἰμί μανθάνω , ἐν ὅς ὁ ληκύθιον ἐκκομίζω ὁ πρεσβύτης . ἐγώ δέ εἰς ἔννοια λαμβάνω , τίς οὐ εἄν δράω ὁ μέγας οὗτος ἀνήρ , εἰμί θαυματουργέω βούλομαι . εἰμί γάρ καί κρύπτω σπουδάζω εἄν δέχομαι χάρις , τοσοῦτος αἴγλη ἀφίημι , ποῖος οὐ ἄν τερατουργία ἐθέλω ἐργάζομαι ; οὕτως δέ καί ὁ πνευματικός αὐτός σοφία οὐ ἅπας δηλόω , καί οὗτος ὁ τελευταῖος , μετά ὁ ὁ σωτήριος πάθος καί ὁ δεσποτικός ἀνάστασις ἑορτή , εἴσειμι ὁ βούλομαι εἰς αὐτός ἐπιτρέπω : ἀμελέω κατά ἐκεῖνος ἀπάντομαι ὁράω σπουδάζω ὁ καιρός . καί δή ποτός ἀφικνέομαι πρός αὐτός συνάγω ὁ ἀρχιερεύς ὁ πρῶτος , Φλαβιανός ὁ μέγας ὁ Ἀντιοχεύς ποιμαίνω πιστεύω , καί ὁ θεῖος Ἀκάκιος , ὅς καί πρόσθεν μιμνήσκω , Εὐσέβιος τε ὁ ὁ Χαλκιδεύς , καί Ἰσίδωρος ὁ τότε ὁ Κῦρος κυβερνάω πιστεύω , ἀρετή διαπρέπω . σύνειμι δέ αὐτός καί Θεόδοτος ὁ Ἱεραπολίτης κατέχω ὁ ἡνία , ἀσκέω καί πραότης λάμπω . πάρειμι δέ τις καί ὁ ἐν τέλος καί ἀξίωμα , ὁ πίστις ὁ Ζώπυρος ἔχω . Πάντων τοίνυν σιγή κάθημαι , καί ὁ ἱερά ἐκεῖνος προσδέχομαι φωνή , σιγάω καί αὐτός ἐπί πολύς κάθημαι , ἀργός μέν ὁ γλῶσσα , ἐνεργός δέ ἔχω ὁ ἀκοή . τότε τις ὁ κάθημαι , συνήθης εἰμί αὐτός διά ὁ ὁ Ψυχή ἐπιμέλεια , καί ἄλλως δέ ἀξίωμα λάμπω : ἀπάντομαι , φημί , εἰμί πατήρ , καί ὁ Ἕθος πατήρ ὁ σός διψάω διδασκαλία , ὁ ἡδύς σύ προσμένω νᾶμα . μεταδίδωμι τοίνυν ὁ πάρειμι ἅπας ὁ ὠφέλεια , καί μή κωλύω ὁ ὁ εὐεργεσία κρουνός . ὁ δέ μέγας στενάζω , ὁ ὁ ὅλος , φημί : θεός κατά ἕκαστος ἡμέρα , καί διά ὁ κτίσις φθέγγομαι , καί διά ὁ θεῖον Γραφής διαλέγω , καί παραινέω ὁ δήω , καί εἰσηγέομαι ὁ συμφέρω , καί ἀπειλή δειδίσσομαι , καί προτρέπω ὁ ὑπόσχεσις , καί ὄνησις οὐδείς καρπόω . Πῶς τοίνυν Μαρκιανός φθέγγομαι ὠφελέω , τοσοῦτος ὠφέλεια μετά ὁ ἄλλος ἀποπέμπω , καί ὄνησις ἐκεῖθεν εὑρίσκω μή βούλομαι ; ἐντεῦθεν πολύς μέν παρά ὁ Πατέρων κινέω λόγος , ὅς ἐντίθημι ὁ διήγημα παρέλκω νομίζω . ἀνίστημι δέ καί προσεύχομαι , καί ὁ ἱερωσύνη αὐτός ὁ χειροτονία ἐπιτίθημι ἐθέλω , δείδω πάλιν ὁ ἐπιχείρησις . καί οὗτος ἐκεῖνος , ἐκεῖνος δέ οὗτος παρακελεύομαι : πᾶς δέ ὁμοίως παραιτέομαι ὁ ἐπάνοδος ποιέω . ἀλλά γάρ βούλομαι καί ἄλλος οὗτος προστίθημι διήγημα , ὁ θεῖος ὑπάρχω αὐτός σύνεσις γνώρισμα . Ἄβιτος τις εἰς ὁ ἕτερος ἐρῆμος ὁ ἀσκητικός καλύβη πρῶτος πήγνυμι . βόρειος δέ οὗτος εἰμί , καί μικρός πρός εἰμί κεῖμαι , κατά ὁ ἀπαρκτίας ἄνεμος ὁ ὁ ἀφηλιώτης πελάζω . οὗτος ὁ μέγας Μαρκιανός καί χρόνος καί πόνος πρέσβυς εἰμί , φιλόσοφος δέ ὁ ἀνήρ , καί ὁ σκληρός βίος συντρέφω . οὗτος πανταχόθεν περιθρυλλέω ὁ ὁ ἀνήρ καταμανθάνω ἀρετή , ὁ μικρός ἡσυχία κερδαλέος ἵημι ὁ τοιοῦτος θέα νομίζω , τρέχω σπεύδω ὁράω ὁ ποθέω . μανθάνω δέ αὐτός ὁ ἄφιξις ὁ μέγας Μαρκιανός , ὁ θύρα ἀνοίγω εἰσδέχομαι , Εὐσέβιος δέ ὁ θαυμάσιος παρεγγυάω , καί ὄσπριον ἑψέω , καί λάχανον εἶπον . ἐπεί δέ ὁ ἀλλήλων διάλεξις ἐμπίμπλημι , καί ὁ ἀλλήλων καταμανθάνω ἀρετή , κοινός ὁ ὁ Ἐυνάτης ἐπιτελέω λειτουργία . ἥκω δέ Εὐσέβιος τράπεζα φέρω , καί ἄρτος προσφέρω . ὁ δέ μέγας Μαρκιανός ὁ θεσπέσιος Ἄβιτος : δεῦρο , φημί , πᾶς ἐγώ προσφιλής , καί οὗτος κοινωνέω ὁ τράπεζα . ὁ δέ : οὐ οἶδα , φημί , πώποτε πρό ὁ ἑσπέρα σιτίον μεταλαμβάνω , πολλάκις δέ καί δύο καί τρεῖς κατά αὐτός ἄσιτος ἡμέρα διατελέω . ὁ δέ μέγας Μαρκιανός : ἐμέω γοῦν ἕνεκα , φημί , σήμερον ἀμείβω ὁ ἔθος : ἀσθενής γάρ ὁ σῶμα διάκειμαι προσμένω ὁ ἑσπέρα οὖον δύναμαι . ὡς δέ καί οὗτος λέγω ὁ θαυμαστός Ἅβ̔??ʼτον οὐ πείθω , στενάζω τε λέγω καί φαίνω : ἀλλά ἐγώ τε ἀθυμέω λίαν καί δάκνω ὁ ψυχή , ὅτι τοσοῦτος ὑπομένω πόνος , ἵνα τις φιλόπονος καί φιλόσοφος ὁράω , καί ὁ ἐλπίς ψεύδω , κάπηλος τις καί ἄσωτος ἀντί φιλόσοφος θεάομαι . Ἀνιαθέντος δέ πρός οὗτος ὁ θεῖος Ἄβιτος , καί φημί , ὡς κρέας μεταλαμβάνω ἄν ἡδύς μᾶλλον , ἢ οὗτος ἀκούω , ὁ μέγας φημί Μαρκιανός : καί ἐγώ , ἵημι φιλότης , ὁ αὐτός σύ μέτειμι βίος , καί ὁ αὐτός ἀσπάζομαι πολιτεία , καί ὁ ἀνάπαυλα προτιμάω ὁ πόνος , καί ὁ νηστεία ὁ τροφή προαιρέω , καί νύξ ἐπιγίγνομαι , τότε οὗτος μεταλαγχάνω : ἀλλά οἶδα ὅτι ὁ ἀγάπη ὁ χρῆμα ὁ νηστεία εἰμί τίμιος . ὁ μέν γάρ ὁ θεῖος ἔργον νομοθεσία , ὁ δέ ὁ ἐγώ αὐτός ἐξουσία : προσήκω δέ ὁ θεῖος νόμος ὁ ἡμέτερος πόνος πολύς νομίζω τίμιος . τοιοῦτος πρός ἀλλήλων διαλέγω , καί βραχύς μεταλαγχάνω τροφή , καί ὁ θεός ὑμνέω , καί τρεῖς ἀλλήλων συνδιατρίβω ἡμέρα , χωρίζω , πάλιν ἀλλήλων ὁράω ὁ πνεῦμα . Τῖς τοίνυν οὐ εἄν θαυμάζω ὅδε ὁ ἀνήρ ὁ σοφία , ὑπό ὅς κυβερνάω οἶδα μέν νηστεία , οἶδα δέ φιλοσοφία καί φιλαδελφία καιρός , οἶδα δέ καί ὁ ὁ ἀρετή μόριον ὁ διάφορος , καί ποῖος ποῖος προσήκω παραχωρέω , καί τίς κατά καιρός δίδωμι ὁ νικητήριος . ἔχω δέ καί ἄλλος διήγημα ὁ ἐν ὁ θεῖον αὐτός τελειότης γνώρισμα . ἀφικνέομαι γάρ πρός αὐτός ὁ ἀδελφή ἀπό ὁ πατρίς σύν ὁ υἱός , ἀνήρ τε εἰμί , καί ὁ Κῦρος πρωτεύω , ὁ ἀναγκαῖος αὐτός χρεία πλούσιος κομίζω . ὁ δέ ὁ μέν ἀδελφή ὁράω οὐ ἀνέχω , ὁ δέ ἀδελφιδέος εἰσδέχομαι : ὁ γάρ ὁρίζω συντυχία εἰμί ὁ καιρός . ὡς δέ ἱκετεύω ὑποδείκνυμι ὁ κομίζω : Ζεύς πόσος , φημί , μοναστήριον διέρχομαι ; τίσις ἐκεῖνος ἐκ οὗτος αὐτός μεταδίδωμι ; ὁ δέ ἐρῶ ὡς οὐδείς δίδωμι ἵημι : ἄπειμι , φημί , μετά ὅς κομίζω : ἐγώ γάρ οὗτος ʽ??ʼδενὸς ἵημι δήω , ἵημι εἰμί δήω , δέχομαι : φυσικός γάρ συγγένεια , ἀλλά οὖον θεῖος θεραπεία φροντίζω οὗτος ἐγώ φιλοφρονέομαι βούλομαι . εἰμί γάρ μή μόνος ὁ γένος τιμάω ὁ ἀγχιστεία . οὐ ἐγώ μόνος μεταδίδωμι ὅς ὅς φέρω . οὗτος λέγω ὁ ἀδελφιδέος μετά ὁ ἀδελφός ἀποπέμπω , οὐδέ βραχύς τίς ὁ παρά αὐτός προσφέρω ὑποδείκνυμι κελεύω . οὕτως ἔχω ὁ φύσις εἰμί , καί εἰς ὁ ὁ οὐρανός μεταβαίνω πολιτεία . Ποῖον γάρ ὅς τις οὗτος σαφής παρέχω παράδειγμα . ὅτι ὁ Θεός ἄξιος εἰμί , κατά ὁ αὐτός ὁ Θεός φωνή ; ὁ μή καταλείπω γάρ , φημί , πατήρ , καί μήτηρ , καί ἀδελφός , καί ἀδελφή , καί γυνή , καί τέκνον , οὐ εἰμί ἐγώ ἄξιος . εἰμί δέ ὁ μή καταλείπω ἀνάξιος , ὁ καταλείπω , καί τοσοῦτος χράω ἀκριβής τελειότης , δῆλος ὡς ἄξιος εἰμί . ἐγώ δέ πρός οὗτος θαυμάζω καί ὁ ὁ θεῖον αὐτός δόγμα ἀκρίβεια . βδελύσσομαι μέν γάρ ὁ Ἄρειος μανία ὑπό ὁ βασιλικός δυναστεία κατά ἐκεῖνος ὁ καιρός ἐξάπτω : μυσάττομαι δέ καί ὁ Ἀπολινάριος φρενοβλάβεια . διαμάχομαι δέ γενναῖος καί ὁ ὁ Σαβέλλιος φρονέω , καί ὁ τρεῖς ὑπόστασις εἰς εἷς συνάγω . ἀποστρέφω δέ κομιδή καί ὁ ὀνομάζω Εὐχίτης , ἐν μοναχικός πρόσχημα ὁ Μανιχαῖος νοσέω . οὕτως δέ θερμός ἔχω ὁ ὑπέρ ὁ ἐκκλησιαστικός δόγμα ζῆλος , ὅτι καί πρός ἀνήρ θαυμάσιος τε καί θέω Δίκαιος ἀναδέχομαι μάχη . Αβραάμης τις εἄν κατά ὁ ἐρῆμος ἐκεῖνος , πρεσβύτης ἀνήρ , πολιός μέν ἔχω ὁ θρίξ , πολιός δέ ὁ φρόνημα , ἀρετή πᾶς λάμπω , καί ἀναβλύζω ἀεί ὁ ὁ κατάνυξις δάκρυ . οὗτος καταρχή ὑπό τις ἁπλότης ὑπάγω , ὁ πρῶτος ἐπιτελέω ἀνέχω Πάσχα : ἀγνοέω μέν , ὡς εἰκός , ὁ περί οὗτος ὁ πατήρ ἐν Νίκαια νομοθετέω , ἔθος δέ ἀρχαῖος δουλεύω αἱρέω . πολλός δέ καί ἄλλος κατά ἐκεῖνος ὁ καιρός οὗτος νοσέω ὁ ἄγνοια . ἀλλά ὁ μέγας Μαρκιανός , πολύς μέν πολλάκις χράω λόγος , πειράω ὁ πρεσβύτης Ἀβραάμης : οὗτος γάρ αὐτός ὁ ἐγχώριος προσαγορεύω , εἰς ὁ ὁ ἐκκλησία μετάγω συμφωνία . ἀπειθέω δέ θεάομαι , ὁ πρός αὐτός προφανῶς κοινωνία ἀφίστημι : ἀλλά χρόνος διέρχομαι , ὁ θεσπέσιος ἐκεῖνος ἀνήρ , ἀπορρίπτω ὁ μῶμος , καί ὁ θεῖος ἑορτή ἀγαπάω ὁ συμφωνία , ψάλλω ἀληθεύω : Μακάριος ὁ ἄμωμος ἐν ὁδός , ὁ πορεύω ἐν νόμος κύριος . καί οὗτος δέ ὁ ὁ μέγας Μαρκιανός διδασκαλία κατόρθωμα . οὗτος πολύς μέν πολλαχοῦ σηκός εὐκτήριος δέμω : ἐν Κῦρος μέν ὁ ἀδελφιδέος Ἀλύπιος : Ζηνοβιανὴ δέ τις ἐν Χαλκίς , καί γένος λάμπω , καί ἀρετή διαπρέπω , καί πλοῦτος περιουσία κομάω . καί ἕτερος δέ ἐκ ὀλίγος αὐτός οὗτος δράω , ὁ νικηφόρος ἐκεῖνος ἀθλητής ἁρπάζω φιλονεικέω . οὗτος γιγνώσκω ὁ ὁ Θεός ἄνθρωπος . παρακαλέω ὁ θαυμάσιος ἐκεῖνος Εὐσέβιος , Ὅρκος αὐτός προσφέρω δεῖμα πᾶς γέμω , ἐν ἐκεῖνος ὁ χωρίον κατατίθημι ὁ σῶμα , καί μηδείς διαγιγνώσκω ὁ τάφος , πλήν δύο ὁ συνήθης σύνοικος , μέχρι εἄν διέρχομαι πολύς ἔτος ἀριθμός . καί οὗτος ὁ Ὅρκος ὁ θαυμάσιος ἐκεῖνος πληρόω ἄνθρωπος . ἐπεί γάρ ἵημι ὁ νικηφόρος ὁ τέλος , καί χορός ἄγγελος ὁ ἱερά ἐκεῖνος καί θείανψυχὴν εἰς ὁ ἐν οὐρανός μονή μετατίθημι , οὖον πρότερος αὐτός ὁ τελευτή καταμηνύω , ἠώς μετά ὁ δύο ὁ γνώριμος ὁ τάφος ὀρύσσω , καί ὁ σῶμα κατατίθημι , ὁ γῆ ὁ ἐπιφάνεια ἐξομαλίζω . καί πεντήκοντα διέρχομαι ἐνιαυτός , ἢ πλείων , μυρίος συντρέχω , καί διαλέγω ὁ σῶμα , ἄδηλος ὁ τάφος μένω . ἐπεί δέ ἕκαστος ὁ προερέω σηκός , ὁ μέν ἀπόστολος , ὁ δέ μάρτυς ὑποδείκνυμι λείψανον , θαρσέω λοιπός ὁ ὁ ἐκεῖνος σκηνή καί διδαχή κληρονόμος . πρό δύο οὗτος ἔτος λάρναξ λίθινος κατασκευάζω , ἐν οὗτος ὁ τίμιος σῶμα μετατίθημι ὁ λείψανον , εἷς ὁ τάφος ὑποδείκνυμι : οὗτος γάρ μόνος ἐκ ὁ τρεῖς περίειμι . Ζηλωτής δέ γίγνομαι ὁ ἐκεῖνος ἀρετή Εὐσέβιος ὁ θαυμάσιος , πλείων διατελέω πόνος κατατρύχω ὁ σῶμα . εἴκοσι γάρ καί ἑκατόν σίδηρος περίκειμαι λίτρα , ἐπιτίθημι μέν ἑαυτοῦ καί ὁ ὁ θεῖος Ἀγαπητός ἄλλος πεντήκοντα , προστίθημι δέ καί ὁ ὁ μέγας Μαρκιανός ὀγδοήκοντα . ἔχω δέ οἰκητήριον λάκκος τις ὕδωρ ἀπαλλάσσω , καί τρεῖς ἔτος ἀριθμός οὗτος Διάγων διατελέω ὁ τρόπος . εἰς οὗτος δέ ἐκβαίνω ὁ λόγος , δείκνυμι βούλομαι ὅσος καί ἄλλος μέγας κατόρθωμα ὁ μέγας Μαρκιανός γίγνομαι πρόξενος . ὁ οὗτος φιλοσοφία ἀπονίναμαι καί Βασίλειος ὁ θαυμάσιος , ὁ πολύς ὕστερος χρόνος παρά ὁ σελευκοβηλος : πόλις δέ οὗτος ὁ Συρία : ὁ μοναχικός δέμω καταγώγιον , καί λάμπω μέν ἐν πολύς εἶδος ἀρετή , λάμπω δέ διαφερόντως ἐν ὁ θεοφιλής ὁ ἀγάπη κτῆμα , καί ὁ θεῖον ὁ φιλοξενία κατόρθωμα . ὅσος δέ καί οὗτος παρίστημι ὁ Θεός ἐργάτης , ἀποστολικός εἶπον , ἀνεπαίσχυντος , ὀρθοτομέω ὁ λόγος ὁ ἀλήθεια , τίς ἄν ῥᾳδίως ἀριθμέω ; ἵνα γάρ ὁ ἄλλος ἐπί ὁ πάρειμι παραλείπω , Εὐφημία μέν εἰμί ἄξιος , μῆκος δέ ἐμποιέω ὁ διήγημα , εἷς οὗτος καί μόνος μιμνήσκω . γίγνομαι τις οὗτος φοιτητής , Σαβῖνος δέ αὐτός προσαγορεύω , ὅς πόνος μυρίος ὁ σῶμα καταδαπανάω . οὔτε γάρ ἄρτος , οὖτε ὄψον τις μεταλαμβάνω : τροφή δέ εἰμί αὐτός ἄλευρον ὕδωρ δήω . μίγνυμι δέ οὕτως εἴωθα πᾶς ὁ μείς ὁ τροφή , ὡς εὐρωτιάω , καί πολύς ἐκπέμπω ὁ δυσωδία . βούλομαι δέ αὐτός οὗτος ὁ τοιόσδε τροφή ὁ εἶδος ἀμβλύνω ὁ σῶμα ὁ ὄρεξις , καί ὁ δυσωδία ὁ τροφή μαραίνω ὁ ἡδονή . οὕτως δέ κατά ἑαυτοῦ Διάγων , εἰ ποτός τις ὁ γνώριμος ἀφικνέομαι , ὁ παρατίθημι ἀπαντάω ʽ??ʼπλοῖκῶς μεταλαμβάνω . τοσοῦτος δέ χάρις θεόθεν δέχομαι , ὡς γυνή τις ὁ ἐπίσημος , καί ἐπί γένος καί πλοῦτος σεμνύνω , ἀπό ὁ Ἀντιοχεύς αὐτός προστρέχω , καί ἱκετεύω ἐπαμύνω ὁ θυγάτηρ ὑπό δαίμων πολεμέω . ὄναρ γάρ , φημί , θεάομαι τις ἐνταῦθα τρέχω παρεγγυάω , καί ὁ εὐχή ὁ ὁ μονή ἡγεμονεύω ὁ θυγάτηρ πορίζω ὁ σωτηρία . Ἐλέγω τοίνυν ὁ ὁ ἀπόκρισις ποιέω , ὡς οὐ εἰμί ἔθος ὁ προστατεύω γυνή διαλέγω : ὡς δέ ἐπίκειμαι δάκρυ ὁ γυνή , καί ὀλοφύρομαι , καί πικρός ποτνιάομαι , ἐξέρχομαι μέν ὁ ὁ μονή ἡγέομαι . φάσκω δέ ὁ γυνή μή αὐτός ἵημι , ἕτερος δέ αὐτός ὑποδείκνυμι ὑπέρυθρος , ἐξάνθημα τις κατά ὁ παρειά ἔχω . ὡς δέ γιγνώσκω ὁ ζητέω , τρίτος δέ εἰμί ὁ μονή , ἀλλά οὖον πρῶτος , πείθω αὐτός ἄγω πρός ὁ γυνή , καί παραυτίκα ὁ μέν ἐπιγιγνώσκω ὁ πρόσωπον , ὁ δέ πονηρός δαίμων βοάω ὁ κόρη καταλείπω . τοιοῦτος ὁ ὁ μέγας Μαρκιανός φοιτητής ὁ κατόρθωμα : τοιοῦτος φυτόν πανταχοῦ καταφυτεύω ὁ ἀγαθός φυτουργός . ἐγώ δέ πάλιν οὗτος τέλος ὁ διήγημα δίδωμι , ἀντιβολέω καί δήω διά ὁ οὗτος πᾶς πρέσβυς ὁ θεῖος ἐπικουρία τυγχάνω .