theodoretus.haereticarum-fabularum-compendium pg083_0196.1
᾿Αλδᾶν Σύρους ἀπέστειλε χήρυκα , Ἰνδοῖς ( 57 ) δὲ τὸν Θωμᾶν . Ἐπειδὴ δὲ ἐπανῆλθον οὗτοι , παντοδαπὰ λέγοντες ὑπομειμηνχέναι δεινά , μηδενὸς ἀνεχομένου τὸν Μάνητα διδάσκαλον δέξασθαι , ἐτόλμησεν ( 58 ) ἑαυτὸν ὁ παμπόνηρος καὶ Χριστὸν προαγορεύσαι , καὶ Πνεῦμα ἅγιον ὀνομάσαι , καὶ ἐπεσταλθαι ἔφησε κατὰ τὴν τοῦ Σωτῆρος ὑπόσχεσιν . Ἐπηγγελατο γὰρ ὁ Κύριος πέμψειν ἄλλον Παράκλητον . Οὗτος δυοκαίδεκα μαθητὰς κατὰ τὸν Κυριακὸν ποιησάμενος τύπον , εἰς τὴν μέσην ἤφικετο τῶν ποταμῶν , ἀποδιδράσχων τὸν Περσῶν βασιλέα . Θεραπεύσειν γὰρ νεανιευσάμενος πᾶθει τινὶ περιπεσόντα τὸν τοῦ βασιλέως υἱόν , μείζους κακοὺς περιέβαλεν . Ἐπειδὴ δὲ καὶ ἐνταῦθεν ὡς προφανὴς ἀντίθεος ἐξηλλάθη , καὶ τὴν Περσίδα κατέλαβε , συλληφθεὶς ὑπὸ τοῦ βασιλέως , τὴν Περσικὴν ὑπέμεινε τιμωρίαν , καὶ τοῦ δέρματος γυμνωθεὶς παρεδόθη κυσὶ . Τοιοῦτο τοῦ Μάνεντος τὸ τέλος , ταῦτα τῆς δυσσεβοῦς αἱρέσεως τὰ κεφάλαια . Εἰ γὰρ ἅπαντά τις τῶν μύθων τῶν ψιλῶν φαν ἠθέλησοι διεξελθεῖν , παμπόλλων ἂν δεήσει βιβλίων . Τοιαῦτα ταῖς τῶν ἀνοσίων ἀνθρώπων διανοίαις ὁ παμπόνηρος δαίμων ἐνήχσε δόγματα , τοιούτοις ἐχρησατο λοχαγοῖς καὶ ταξιάρχαις , κατὰ τῆς ἀληθείας παραταττόμενος . ᾿Αλλ᾽ ἰστὸν ἀράχνης , προφητικῶς εἰπεῖν , ὕφνη . Ῥῆστα γὰρ ὁ Δεσπότης τὸ ψεῦδος διέλεξε , καὶ τὰς συμμορίας τῶν τοιούτων συνηγόρων διέλυσε . Κατὰ δὲ τῆς τοῦ Μάνεντος δυσσεβείας συνέγραψαν οἱ ἄριστοι τῆς εὐσεβείας συνηγοροί , Τίτος καὶ Διόδωρος , ὁ μὲν τὴν Βοστρηνὴν Ἐκκλησίαν ποιμάνας , ὁ δὲ τὴν Κιλικίων Ἰδύας μητρόπολιν . Συνέγραψε δὲ καὶ ὁ Ἀσσιδιεὺς Γεώργιος , ἀνὴρ τῆς μὲν ᾿Αρείου προστατευὼν αἱρέσεως , τοῖς δὲ φιλοσόφοις ἐντεθραμμένος μαθήμασι . Πρὸς δὲ τούτους καὶ ὁ Φοινὶξ Εὐσέβιος ( 59 ) , οὗ καὶ πρόσθεν ἐμνήσθημεν . Ἐγὼ δὲ ἐπὶ τὴν ἑτέραν μεταβήσομαι φάλαγγα ( 60 ) .
Lemmas: ᾿Αλδᾶν Σύρος ἀποστέλλω χαίρω , Ἰνδός ( 57 ) δέ ὁ Θωμᾶς . ἐπεί δέ ἐπανέρχομαι οὗτος , παντοδαπός λέγω ὑπομείγνυμι δεινός , μηδείς ἀνέχω ὁ Μάνης διδάσκαλος δέχομαι , τολμάω ( 58 ) ἑαυτοῦ ὁ παμπόνηρος καί Χριστός προαγορεύω , καί πνεῦμα ἅγιος ὀνομάζω , καί ἐπιστέλλω φημί κατά ὁ ὁ Σωτήρ ὑπόσχεσις . Ἐπαγγέλλω γάρ ὁ Κύριος πέμπω ἄλλος Παράκλητος . οὗτος δώδεκα μαθητής κατά ὁ κυριακός ποιέω τύπος , εἰς ὁ μέσος ἀφικνέομαι ὁ ποταμός , ἀποδιδράσκω ὁ Πέρσης βασιλεύς . θεραπεύω γάρ νεανιεύομαι πάθος τις περιπίπτω ὁ ὁ βασιλεύς υἱός , μείζων κακός περιβάλλω . ἐπεί δέ καί ἐνταῦθεν ὡς προφανής ἀντίθεος ἐξελαύνω , καί ὁ Περσίς καταλαμβάνω , συλλαμβάνω ὑπό ὁ βασιλεύς , ὁ Περσικός ὑπομένω τιμωρία , καί ὁ δέρμα γυμνόω παραδίδωμι κύων . τοιοῦτος ὁ Μάνες ὁ τέλος , οὗτος ὁ δυσσεβής αἵρεσις ὁ κεφάλαιος . εἰμί γάρ ἅπας τις ὁ μῦθος ὁ ψιλός φημί ἐθέλω διεξέρχομαι , παμπολύς εἄν δήω βιβλίον . τοιοῦτος ὁ ὁ ἀνόσιος ἄνθρωπος διάνοια ὁ παμπόνηρος δαίμων ἐνέχω δόγμα , τοιοῦτος χράω λοχαγός καί ταξιάρχης , κατά ὁ ἀλήθεια παρατάσσω . Αλλά ἱστός ἀράχνης , προφητικός εἶπον , ὕφνη . Ρήστα γάρ ὁ Δεσπότης ὁ ψεῦδος διαλέγω , καί ὁ συμμορία ὁ τοιοῦτος συνήγορος διαλύω . κατά δέ ὁ ὁ Μάνες δυσσέβεια συγγράφω ὁ ἀγαθός ὁ εὐσέβεια συνηγορέω , Τίτος καί Διόδωρος , ὁ μέν ὁ Βοστρηνὴν ἐκκλησία ποιμαίνω , ὁ δέ ὁ Κιλίκιος Ἰδύης μητρόπολις . συγγράφω δέ καί ὁ Ἀσσιδιεὺς Γεώργιος , ἀνήρ ὁ μέν ᾿Αρείου προστατεύω αἵρεσις , ὁ δέ φιλόσοφος ἐντρέφω μάθημα . πρός δέ οὗτος καί ὁ Φοῖνιξ Εὐσέβιος ( 59 ) , ὅς καί πρόσθεν μιμνήσκω . ἐγώ δέ ἐπί ὁ ἕτερος μεταβαίνω φάλαγξ ( 60 ) .