theodoretus.haereticarum-fabularum-compendium pg083_0251.1
Εὐνοίμου φρενοβλαβείαν · ῥάδιον γὰρ ἦν αὐτῷ καὶ διὰ σώματος ὀφθῆναι , καθάπερ πάλαι τῷ ᾿Αβραάμ , καὶ τῷ ᾿Ιακώβ , καὶ τοῖς ἄλλοις ἁγίοις ἐφάνθη · ἀλλ' ἠβούληθη αὐτὴν τὴν ἑτητύμενην φύσιν καταγνωσθῆναι τὴν ἀνείπαλον , καὶ τὴν νίκην ἀπολαβεῖν · τοῦτο δὲ χάριν καὶ σώμα καὶ ψυχὴν ἀνέλαβε λογικόν . Οὐ γὰρ τριχῇ διαιρεῖ τὸν ἄνθρωπον ἡ θεία Γραφή , ἀλλ' ἐκ ψυχῆς καὶ σώματος · τοῦτο δὲ ζῷον συνιστάναι φησίν . Ὁ γὰρ Θεὸς ἐκ τοῦ χοῦ τοῦ σώμα διαπλάσας ἐνεφύσησε τὴν ψυχὴν , καὶ δύο φύσεις ἐδειξεν , οὐ τρεῖς . Ὁ δὲ αὐτὸς Δεσπότης ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις φησί · Μὴ φοβεῖσθε ( 45 ) ἀπὸ τῶν ἀποκτεινόντων τὸ σῶμα , τὴν δὲ ψυχὴν ἀποκτεῖναι μὴ δυναμένων . » Καὶ πολλὰ δὲ τοιαῦτα ἔστιν εὐρεῖν παρὰ τῇ θείᾳ Γραφῇ . Ὅτι δὲ οὐ προκάλυμμα τῇ θεότητι μηχανώμενος , κατὰ τοὺς τῶν αἱρετικῶν μύθους , ἀλλὰ διὰ τῆς ἀπαρχῆς παντὶ τῷ γένει τὴν νίκην πραγματεύομενος , τελείαν τὴν ἀνθρωπεῖαν φύσιν ἀνέλαβε , μάρτυς ἀληθής , καὶ διδάσκαλος ἀκριθής , ὁ θεὸς ᾿Απόστολος . Ἐν γὰρ τῇ πρὸς Ῥωμαίους ᾿Επιστολῇ διὰ τῆς οἰκονομίας ἀποκαλύπτων ἐκράτει οὕτως ἔφη · Διὰ τοῦτο ὡσπερ δι' ἑνὸς ἀνθρώπου ἡ ἁμαρτία εἰς τὸν κόσμον εἰσῆλθε , καὶ διὰ τῆς ἁμαρτίας ὁ θάνατος , καὶ οὕτως εἰς πάντας ἀνθρώπους διήλθεν ὁ θάνατος , ἐφ' ᾧ πάντες ἥμαρτον . » Δείξας δὲ διὰ τούτων τὴν τῆς ἁμαρτίας ἀρχήν , καὶ τὸν ἐκ ταύτης βεβλαστηκότα καρπόν , καὶ τὸν ταύτην ἐξ ἀρχῆς εἰσδεξάμενον , ἐπιδείκνυσι ταύτης τὸ τέλος . « Ἄχρι γὰρ νόμου , φησίν , ἁμαρτία ἦν ἐν τῷ κόσμῳ , ἁμαρτία δὲ οὐκ ἐλλογεῖται μὴ ὄντος νόμου · ἀλλ' ἐδασίλευσεν ὁ θάνατος ἀπὸ ᾿Αδάμ , μέχρι Μωϋσέως , καὶ ἐπὶ τοὺς μὴ ἁμαρτήσαντας ἐν τῷ ὁμοιώματι τῆς παραβάσεως ᾿Αδάμ , ὃς ἐστι τύπος τοῦ μέλλοντος . » Μωϋσέα ( 46 ) δὲ τὸν νόμον καλεῖ , μέχρι δὲ τῆς τοῦ Σωτῆρος ἐπιφανείας ἡ κατὰ τοῦτον ἐκράτει πολιτεία . Παραβαινόντων δὲ καὶ τῶν ὑπὸ τούτου πολιτευομένων , καὶ τῶν ὑπὸ τῷ νόμῳ τελούντων τῆς φύσεως , ἐδασίλευσεν εἰκότως ὁ θάνατος , κρατουνούσης αὐτοῦ τὴν δυναστείαν τῆς ἁμαρτίας · καταδοχὴ γὰρ ἦν τῆς ἁμαρτίας ὁ θάνατος . Οὕτω διδάξας πῶθεν τε ἡ ἁμαρτία τὴν ἀρχὴν εἴληφε , καὶ μέχρι τινος ὁ θάνατος ἐδασίλευσε , δείκνυσι πῶς κατελύθη τούτων τὸ κράτος , καὶ τὴν ἀμέτρητον τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίαν ὑμνεῖ , λέγων οὕτως · « Ἀλλ' οὐχ ὡς τὸ παράπτωμα , οὕτω καὶ τὸ χάρισμα . Εἰ γὰρ τῷ ἑνὸς παραπτώματι οἱ πολλοὶ ἀπέθανον , πολλῷ μᾶλλον ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ , καὶ ἡ δωρεὰ ἐν χάριτι τοῦ ( 47 ) ἑνὸς ἀνθρώπου ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ εἰς τοὺς πολλοὺς ἐπερίσσευσεν . » Ὑπερβαίνει , φησίν , ἡ τῆς φιλανθρωπίας φιλοτιμία τὸ δίκαιον . Ὁ μὲν γὰρ τῆς δικαιοσύνης ὅρος ἕνδι ἁμαρτηκότος ἅπαν τὸ τοῦτο γένος τῷ θανάτῳ παρέδωκεν · ὁ δὲ θεὸς ἔλεος , πάντων ἀνθρώπων ὑπὸ τὴν ἀράν γεγενημένων , καὶ ταῖς τῆς ἁμαρτίας πάγαις ἐμπεπαρημένων , δι' ἑνὸς δικαιοσύνην πᾶσι τὴν σωτηρίαν δεδώρηται . « Ἀνθρώπων δὲ τὸν Σωτῆρα
Lemmas: Εὐνόμιος φρενοβλάβεια · ῥούδιον γάρ εἰμί αὐτός καί διά σῶμα ὁράω , καθάπερ πάλαι ὁ Αβραάμ , καί ὁ Ιακώβ , καί ὁ ἄλλος ἅγιος φαίνω · ἀλλά βούλομαι αὐτός ὁ ἑτητύμενην φύσις καταγιγνώσκω ὁ ἀναπάλλω , καί ὁ Νίκη ἀπολαμβάνω · οὗτος δέ χάρις καί σώμα καί ψυχή ἀναλαμβάνω λογικός . οὖον γάρ τριχῆ διαιρέω ὁ ἄνθρωπος ὁ θεῖος γραφή , ἀλλά ἐκ Ψυχή καί σῶμα · οὗτος δέ ζῷον συνίστημι φημί . ὁ γάρ θεός ἐκ ὁ χόω ὁ σώμα διαπλάσσω ἐμφυσάω ὁ ψυχή , καί δύο φύσις δείκνυμι , οὖον τρεῖς . ὁ δέ αὐτός Δεσπότης ἐν ὁ Εὐαγγέλιος φημί · μή φοβέω ( 45 ) ἀπό ὁ ἀποκτείνω ὁ σῶμα , ὁ δέ ψυχή ἀποκτείνω μή δύναμαι . » καί πολύς δέ τοιοῦτος εἰμί εὑρίσκω παρά ὁ θεῖος γραφή . ὅτι2 δέ οὖον προκάλυμμα ὁ θεότης μηχανάομαι , κατά ὁ ὁ αἱρετικός μῦθος , ἀλλά διά ὁ ἀπαρχῆς πᾶς ὁ γένος ὁ Νίκη πραγματεύω , τέλειος ὁ ἀνθρώπειος φύσις ἀναλαμβάνω , μάρτυς ἀληθής , καί διδάσκαλος ἀκριθής , ὁ θεός Απόστολος . ἐν γάρ ὁ πρός Ῥωμαῖος Επιστολή διά ὁ οἰκονομία ἀποκαλύπτω κρατέω οὕτως φημί · Ζεύς οὗτος ὡς διά εἷς ἄνθρωπος ὁ ἁμαρτία εἰς ὁ κόσμος εἰσέρχομαι , καί διά ὁ ἁμαρτία ὁ θάνατος , καί οὕτως εἰς πᾶς ἄνθρωπος διέρχομαι ὁ θάνατος , ἐπί ὅς πᾶς ἁμαρτάνω . » δείκνυμι δέ διά οὗτος ὁ ὁ ἁμαρτία ἀρχή , καί ὁ ἐκ οὗτος βλαστάνω καρπός , καί ὁ οὗτος ἐκ ἀρχή εἰσδέχομαι , ἐπιδείκνυμι οὗτος ὁ τέλος . « ἄχρι γάρ νόμος , φημί , ἁμαρτία εἰμί ἐν ὁ κόσμος , ἁμαρτία δέ οὐ ἐλλογέω μή εἰμί νόμος · ἀλλά ἐδασίλευσεν ὁ θάνατος ἀπό Αδάμ , μέχρι Μωϋσῆς , καί ἐπί ὁ μή ἁμαρτάνω ἐν ὁ ὁμοίωμα ὁ παράβασις Αδάμ , ὅς εἰμί τύπος ὁ μέλλω . » Μωϋσῆς ( 46 ) δέ ὁ νόμος καλέω , μέχρι δέ ὁ ὁ Σωτήρ ἐπιφάνεια ὁ κατά οὗτος κρατέω πολιτεία . παραβαίνω δέ καί ὁ ὑπό οὗτος πολιτεύω , καί ὁ ὑπό ὁ νόμος τελέω ὁ φύσις , ἐδασίλευσεν εἰκότως ὁ θάνατος , κρατέω αὐτός ὁ δυναστεία ὁ ἁμαρτία · καταδοχή γάρ εἰμί ὁ ἁμαρτία ὁ θάνατος . οὕτως διδάσκω πίνω τε ὁ ἁμαρτία ὁ ἀρχή λαμβάνω , καί μέχρι τις ὁ θάνατος εδασιλευσω , δείκνυμι πῶς καταλύω οὗτος ὁ κράτος , καί ὁ ἀμέτρητος ὁ Θεός φιλανθρωπία ὑμνέω , λέγω οὕτως · « ἀλλά οὐ ὡς ὁ παράπτωμα , οὗτος καί ὁ χάρισμα . εἰμί γάρ ὁ εἷς παράπτωμα ὁ πολύς ἀποθνῄσκω , πολύς μᾶλλον ὁ χάρις ὁ Θεός , καί ὁ δωρεά ἐν χάρις ὁ ( 47 ) εἷς ἄνθρωπος ᾿ιειμαι Χριστός εἰς ὁ πολύς περισσεύω . » ὑπερβαίνω , φημί , ὁ ὁ φιλανθρωπία φιλοτιμία ὁ Δίκαιος . ὁ μέν γάρ ὁ δικαιοσύνη ὅρος ἕνδι ἁμαρτάνω ἅπας ὁ οὗτος γένος ὁ θάνατος παραδίδωμι · ὁ δέ θεός ἔλεος , πᾶς ἄνθρωπος ὑπό ὁ ἀρά γίγνομαι , καί ὁ ὁ ἁμαρτία πάγη ἐμπεπαρημένων , διά εἷς δικαιοσύνη πᾶς ὁ σωτηρία δωρέω . « Ἄνθρωπος δέ ὁ Σωτήρ