theodoretus.haereticarum-fabularum-compendium pg083_0213.1
A ἄνδρος ( ὅτος γὰρ τῆς Ἐκκλησίας ἐκεῖνος κατέχει τὰ πηδάλια ) , πρώτων μὲν ἐπειράθη πείσαι τὸν βασιλέα , τοὺς πεπλασμένους Ἄρειου λόγους μηδαμῶς ὑπαχθῆναι . Ἐπειδὴ δὲ δυσχεραίνοντα εἶδε , σιγῆσας ἐξῆλθεν . Ἐβδόμῳ δὲ ἕδωκεν εἰσελθεῖν τὸν Ἄρειον · Σάββατον γὰρ ἦν , ἵνικα ταῦτα ἐρρέθη . Ὁ τῶν ἀληθῶς τοῦ Θεοῦ ἀνθρώπων , σὺν δύο τισὶ συνόντων , εἰς τὸν θεῖον ναὸν εἰσδραμὼν , ἠντιδόλησε τῶν Ἐκκλησίων τὸν Δεσπότην , πρὸ τῶν ἱερῶν θυσιαστηρίων ἐπὶ τῆς γῆς ἐρρίμμένος , καὶ δάκρυα προχέων , μὴ συγχωρῆσαι τὸν λύκον τοῖς προβάτοισ ἀναμιχθῆναι , εἴπερ ἀληθῶς τὰ λύκων δράσει βουλόμενος ἐαυτὸν συγκαλύπτει τῷ τοῦ προβάτου ( 92 ) κωδίῳ . Φασὶ δὲ ( 93 ) αὐτὸν καὶ τόνδε τὸν λόγον προσθεῖναι τῇ προσευχῃ · εἰ δὲ ἐνδίδως αὐτὸν εἰσελθεῖν καὶ τοιαῦτα βεβουλεῦσθαι διὰ τὴν ἀρρήτον οἰκονομίαν ( ἀνεξίγνιαστα γὰρ σοὺ τὰ κρίματα ) , ἐμὲ τὸν δοῦλόν σου τῆς παρούσης ζωῆς ἐλευθέρωσον . Οὕτω τὴν εὐχὴν ποιησάμενος , εἰς τὸ δωμάτιον δακρύων ἀνελήλυθεν . Ὁ δὲ Ἄρειος , νομίζων ἐμπεδοθήσεσθαι τοῦ βασιλέως τὰς ὑποσχέσεις , περὶ τὸ λουχαγὲς προσελήλυθεν . Εἶτα τῆς γαστρὸς πρὸς ἐκκρίσιν ἐπειγουσης ( 94 ) εἰς τὰ δημόσια εἰσελήλυθε λάσανα , τὸν ἐπόμενον οἰκέτην ἐξω καταλιπών . Ἐξαπίνης δὲ τῶν σπλάγχνων διελυθέντων τε καὶ ἐκκριθέντων , ἕνθον καθήμενος , ἐτελεύτησε . Τῶν δὲ συγκαθημένων τὸ πάθος θεασαμένων , καὶ βοησάντων , ὁ παῖς εἰσδραμὼν , καὶ τεθνεῶτα ἰδών , τὸ συμβὰν τοῖς οἰκείοις ἐμήνυσεν . Εἰς πᾶσαν δὲ τὴν πολυανθρωποτάτην πόλιν τῆς θελητῶ μηνυθείσης πληγῆς , εἰς τὸν θεῖον ναὸν συνέδραμον ἅπαντες . Ἐπειδὴ δὲ καὶ τοῦ βασιλέως τὴν ὑπόσχεσιν , καὶ τοῦ ἱερέως ἐγνωσαν τὴν εὐχὴν , ἔμνησαν τῶν Ἐκκλησιῶν τὸν προστάτην , καὶ τῆς αἱρέσεως ἐδολιόξαν τὴν ἀσέβειαν . Ἄλλ᾽ ὅμως καὶ τούτων οὕτως γεγενημένων , καὶ λαν ἐναργῶς τῆς ψήφου τῆς θείας ἐπιδηθείσης , ἐπέμειναν οἱ τὴν νόσον εἰσδεχάμενοι , κατὰ τοῦ Μονογενοῦς καὶ τοῦ παναγίου Πνεύματος ἀχούντες τὰς γλώττας . Ἄλλὰ ταῦτα διὰ πλείους ἐν τῇ ἐκκλησιαστικῇ Ἱστορίᾳ συγγράψας , περιττὸν ἡγοῦμαι ταῦτὰ λέγειν . Καταλιπὼν τοίνυν Εὐσέβιον ( 95 ) , καὶ Θέογνιν ( 96 ) καὶ Θεόδοτον ( 97 ) τὸν Περίνδιον , καὶ Μηνόφαντον τὸν Ἐφέσιον , καὶ τὸν Σκυθοπολίτην Πατρόφιλον , καὶ τοὺς ἄλλους , Εὐδοξίου μόνον μνησθήσομαι . Ἀπαιτεῖ γὰρ τούτου τὴν μνήμην τὰ κατὰ Ἄέτιον καὶ Εὐνόμιον διγήματα .
Lemmas: A Ἄνδρος ( Ότος γάρ ὁ ἐκκλησία ἐκεῖνος κατέχω ὁ πηδάλιον ) , πρῶτος μέν πειράω πείθω ὁ βασιλεύς , ὁ πλάσσω Άρειος λόγος μηδαμῶς ὑπάγω . ἐπεί δέ δυσχεραίνω ὁράω , σιγάω ἐξέρχομαι . Ἕβδομος δέ δίδωμι εἰσέρχομαι ὁ Ἄρειος · σάββατον γάρ εἰμί , ἵνικα οὗτος εἴρω . ὁ ὁ ἀληθής ὁ Θεός ἄνθρωπος , σύν δύο τις σύνειμι , εἰς ὁ θέω ναός εἰστρέχω , ἠντιδόλησε ὁ ἔκκλησις ὁ δεσπότης , πρό ὁ ἱερός θυσιαστήριον ἐπί ὁ γῆ ῥίπτω , καί δάκρυ προχέω , μή συγχωρέω ὁ λύκος ὁ πρόβατον ἀναμίσγω , εἴπερ ἀληθής ὁ λύκος δράω βούλομαι ἑαυτοῦ συγκαλύπτω ὁ ὁ πρόβατον ( 92 ) κώδιον . φημί δέ ( 93 ) αὐτός καί ὅδε ὁ λόγος προστίθημι ὁ προσευχή · εἰμί δέ ἐνδίδωμι αὐτός εἰσέρχομαι καί τοιοῦτος βουλεύω διά ὁ ἄρρητος οἰκονομία ( ανεξιγνιαστη γάρ σύ ὁ κρίμα ) , ἐγώ ὁ δοῦλος σύ ὁ πάρειμι ζωή ἐλευθερόω . οὕτως ὁ εὐχή ποιέω , εἰς ὁ δωμάτιον δάκρυ ἀνέρχομαι . ὁ δέ Ἄρειος , νομίζω ἐμπεδόω ὁ βασιλεύς ὁ ὑπόσχεσις , περί ὁ λουχαγὲς προσέρχομαι . εἶτα ὁ γαστήρ πρός ἔκκρισις επείγων ( 94 ) εἰς ὁ δημόσιος εἰσέρχομαι λάσανα , ὁ ἔπω οἰκέτης ἐξω καταλείπω . ἐξαπίνης δέ ὁ σπλάγχνον διέρχομαι τε καί ἐκκρίνω , ἔρχομαι κάθημαι , τελευτάω . ὁ δέ συγκάθημαι ὁ πάθος θεάομαι , καί βοάω , ὁ παῖς εἰστρέχω , καί θνῄσκω ὁράω , ὁ συμβαίνω ὁ οἰκέω μηνύω . εἰς πᾶς δέ ὁ πολυάνθρωπος πόλις ὁ θελητός μηνύω πληγή , εἰς ὁ θέω ναός συντρέχω ἅπας . ἐπεί δέ καί ὁ βασιλεύς ὁ ὑπόσχεσις , καί ὁ ἱερεύς γιγνώσκω ὁ εὐχή , μιμνήσκω ὁ ἐκκλησία ὁ προστάτης , καί ὁ αἵρεσις δολίζω ὁ ἀσέβεια . ἄλλος ὅμως καί οὗτος οὕτως γίγνομαι , καί λάω ἐναργής ὁ ψῆφος ὁ θεῖος ἐπιδέω , ἐπιμένω ὁ ὁ νόσος εἰσδέχομαι , κατά ὁ Μονογενώ καί ὁ πανάγιος πνεῦμα ἄχω ὁ γλῶσσα . ἀλλά οὗτος διά πλείων ἐν ὁ ἐκκλησιαστικός ἱστορίη συγγράφω , περισσός ἡγέομαι οὗτος λέγω . καταλιμπάνω τοίνυν Εὐσέβιος ( 95 ) , καί Θέογνις ( 96 ) καί Θεόδοτος ( 97 ) ὁ Περίνδιον , καί Μηνόφαντος ὁ Ἐφέσιος , καί ὁ Σκυθοπολίτης Πατρόφιλος , καί ὁ ἄλλος , Ευδοξίου μόνος μιμνήσκω . ἀπαιτέω γάρ οὗτος ὁ μνήμη ὁ κατά Ἄέτιον καί Εὐνόμιον δίγημα .