theodoretus.haereticarum-fabularum-compendium pg083_0252.1
προσηγόρευσεν , οὐκ ἀρνοῦμενος αὐτοῦ τὴν θεότητα ( θεὸν γὰρ οἶδεν αὐτόν , καὶ θεὸν τοῦ γεγεννηκότος ὁμοίον ) , ἀλλὰ διδάσκων , ὡς τῷ ὁμοίῳ τὸ ὁμοιον ἐξῆλθεν , καὶ τῇ ἀπαρχῇ τὸ ὅλον ἠγιασθη . Κατὰ γὰρ τὸ ἀνθρώπειον ὑπὸ νόμων γενόμενος , καὶ τὸν νόμον πεπληρωκώς , τοὺς παραβεβηκότας τὸν νόμον τῆς ἁρᾶς ἤλευθέρωσεν . Εἶτα πάλιν τὸν αὐτὸν λόγον ἐτέρως ἀνακυκλοῖ · « Καὶ οὐχ ὡς δι’ ἑνὸς ἁμαρτησαντος ( 48 ) τὸ δώρημα . Τὸ μὲν γὰρ κρίμα , ἐξ ἑνὸς εἰς κατάκριμα · τὸ δὲ χάρισμα , ἐκ πολλῶν παραπτωμάτων εἰς δικαίωμα . » Ὅτε , φησιν , εἰς ἁμαρτε , κατεκρίθησαν ἀπαντες · νῦν δὲ πάντων ἁμαρτηκότων , ἀπασὶ τοῖς βουλομένοις ἡ διὰ πίστεως πρόκειται σωτηρία . Οὕτως δείξας τῆς κοινῆς ἁμαρτίας τὴν τοῦ ἑνὸς δικαιοσύνην ἀλεξίκακον γενομένην , δείκνυσι δι’ αὐτοῦ καὶ τὴν τοῦ θανάτου τελευτήσειν κατάλυσιν . « Εἰ γὰρ τῷ τοῦ ἑνὸς παραπτώματι ὁ θάνατος ἐδασλεύσε διὰ τοῦ ἑνὸς , πολλῷ μᾶλλον οἱ τὴν περισσειαν τῆς χάριτος , καὶ τῆς δωρεᾶς , καὶ τῆς δικαιοσύνης λαμβάνοντες , ἐν ζωῇ βασιλεύσουσι διὰ τοῦ ἑνὸς Ἰησοῦ Χριστοῦ . » Τοῦ θανάτου πρόξεινος , φησιν , ἡ ἁμαρτία . τῆς δὲ ἐν βασιλείᾳ ζωῆς ἡ τοῦ ἑνὸς δικαιοσύνη ( 49 ) . Σωζόμεθα , οὐ νόμῳ , ἀλλὰ τῷ ὀκτῳ τῷ θεῖῳ τῆς σωτηρίας τυγχάνοντες . Ὁ γὰρ τοῦ δικαίου νόμος πάντας εἰς τιμωρίαν ἤγε . Πάντες γὰρ τῆς ἁμαρτίας ἐργάται κατεστάθησαν . Εἰ γὰρ ἑνὸς ἁμαρτηκὸτος κατεκρίθη τὸ γένος , πάντως ἤπουθεν δικαιοτερον τοὺς ὑπὸ τὴν ἁμαρτίαν τελέσαντας , τὴν κόλασιν δεξασθαι . Ἄλλ’ ὁ θεῖος ἔλεος ὑπερέβη τοῦ δικαίου τοὺς ὅρους , καὶ ἡ φιλανθρωπία νενίκηκε τὴν ἰσότητα , καὶ ἐνδὸν τὸν νόμον πεπληρωκὸς , πάντας τοὺς τοῦτω πιστεύσας βουλομένους ἀπολαῦειν τῆς σωτηρίας ἐξεστι . Δείξας δὲ ἐν τούτοις τὴς τῆς φιλανθρωπίας ἀστάμητον , πάλιν ἐπὶ τὸν τοῦ λόγου μεταβαίνει λόγον . Ἄρα οὖν « ὡς δι’ ἑνὸς παραπτώματος εἰς πάντας τοὺς ( 50 ) ἀνθρώπους εἰς κατάκριμα , οὕτω καὶ δι’ ἑνὸς δικαιώματος , εἰς πάντας ἀνθρώπους , εἰς δικαίωσιν ζωῆς . » Εἶτα ἀπὸ τῶν πραγμάτων ἐπὶ τὰ πρόσωπα μεταβαίνει . « Ὡσπερ διὰ τῆς παρακοῆς τοῦ ἑνὸς ἀνθρώπου ἁμαρτωλοὶ κατεστάθησαν οἱ πολλοί , οὕτω καὶ διὰ τῆς ὑπακοῆς τοῦ ἑνὸς , δίκαιοι κατασταθήσονται οἱ πολλοί . » Σφῶρα δὲ ἀναγκαίως ἀφ’ ἑκατέρου τὸ « οἱ πολλοί » τέθεικε . Καὶ γὰρ τοῦ Ἄδαμ ἁμαρτηκότος , καὶ τῶν πλειστων τοὺς θεῖους παραδεδοχότων νόμους , διέμεινάν τινες ἐπὶ τῶν ὅρων τῆς φύσεως , καὶ τῆς ἀρετῆς ἐγένοντο φροντισται , ὡς Ἄβελ , καὶ Ἐνῶχ , καὶ Νῶε , καὶ οἱ πατριάρχαι , καὶ οἱ προφῆται , καὶ ἕτεροι πλεῖστοι , οὐ μόνον παρὰ Ἰουδαίοις , ἀλλὰ καὶ παρὰ τοῖς ἄλλοις ἔθνεσι , περὶ ὧν ὁ θεῖος εἶπεν Ἀπόστολος · « Ὅταν γὰρ ἔθνη , τὰ μὴ νόμον ἔχοντα , φύσει τὰ τοῦ νόμου ποιεῖ , οὗτοι νόμον μὴ ἔχοντες , ἑαυτοῖς εἰσὶ νόμος . » Καὶ μετὰ τὴν τοῦ Σωτῆρος ἐπιφάνειαν οὐχ ἀπαντες ἀπολαύσουσι τῆς σωτηρίας , ἀλλ’ οἱ πιστεύοντες , καὶ
Lemmas: προσαγορεύω , οὐ ἀρνέομαι αὐτός ὁ θεότης ( θεός γάρ οἶδα αὐτός , καί θεός ὁ γεννάω ὅμοιος ) , ἀλλά διδάσκω , ὡς ὁ ὅμοιος ὁ ὅμοιος ἐξέρχομαι , καί ὁ ἀπαρχή ὁ ὅλος ἁγίζω . κατά γάρ ὁ ἀνθρώπειος ὑπό νόμος γίγνομαι , καί ὁ νόμος πληρόω , ὁ παραβαίνω ὁ νόμος ὁ ἀρή ἐλευθερόω . εἶτα πάλιν ὁ αὐτός λόγος ἑτέρως ἀνακυκλέω · « καί οὐ ὡς διά εἷς ἁμαρτάνω ( 48 ) ὁ δώρημα . ὁ μέν γάρ κρίμα , ἐκ εἷς εἰς κατάκριμα · ὁ δέ χάρισμα , ἐκ πολύς παράπτωμα εἰς δικαίωμα . » ὅτε , φημί , εἰς ἁμαρτάνω , κατακρίνω ἅπας · νῦν δέ πᾶς ἁμαρτάνω , ἅπας ὁ βούλομαι ὁ διά πίστις πρόκειμαι σωτηρία . οὕτως δείκνυμι ὁ κοινός ἁμαρτία ὁ ὁ εἷς δικαιοσύνη ἀλεξίκακος γίγνομαι , δείκνυμι διά αὐτός καί ὁ ὁ θάνατος τελευτάω κατάλυσις . « εἰμί γάρ ὁ ὁ εἷς παράπτωμα ὁ θάνατος ἐδασλεύσε διά ὁ εἷς , πολύς μᾶλλον ὁ ὁ περισσεία ὁ χάρις , καί ὁ δωρεά , καί ὁ δικαιοσύνη λαμβάνω , ἐν ζωή βασιλεύω διά ὁ εἷς Ἰησοῦς Χριστός . » ὁ θάνατος Πρόξεινος , φημί , ὁ ἁμαρτία . ὁ δέ ἐν βασίλεια ζωή ὁ ὁ εἷς δικαιοσύνη ( 49 ) . σῴζω , οὖον νόμος , ἀλλά ὁ ὀκτῳ ὁ θεῖον ὁ σωτηρία τυγχάνω . ὁ γάρ ὁ Δίκαιος νόμος πᾶς εἰς τιμωρία ἄγω . πάνετες γάρ ὁ ἁμαρτία ἐργάτης καθίστημι . εἰμί γάρ εἷς ἁμαρτάνω κατακρίνω ὁ γένος , πάντως ἀποθύω Δίκαιος ὁ ὑπό ὁ ἁμαρτία τελέω , ὁ κόλασις δέχομαι . ἄλλος ὁ θεῖος ἔλεος ὑπερβαίνω ὁ Δίκαιος ὁ ὅρος , καί ὁ φιλανθρωπία νικάω ὁ ἰσότης , καί ἐνδίδωμι ὁ νόμος πληρόω , πᾶς ὁ οὗτος πιστεύω βούλομαι ἀπολαύω ὁ σωτηρία ἔξεστι . δείκνυμι δέ ἐν οὗτος σής ὁ φιλανθρωπία ἀστάμητον , πάλιν ἐπί ὁ ὁ λόγος μεταβαίνω λόγος . ἄρας οὖν « ὡς διά εἷς παράπτωμα εἰς πᾶς ὁ ( 50 ) ἄνθρωπος εἰς κατάκριμα , οὗτος καί διά εἷς δικαίωμα , εἰς πᾶς ἄνθρωπος , εἰς δικαίωσις ζωή . » εἶτα ἀπό ὁ πρᾶγμα ἐπί ὁ πρόσωπον μεταβαίνω . « ὡς διά ὁ παρακοή ὁ εἷς ἄνθρωπος ἁμαρτωλός καθίστημι ὁ πολύς , οὗτος καί διά ὁ ὑπακοή ὁ εἷς , Δίκαιος καθίστημι ὁ πολύς . » Σφῶρα δέ ἀναγκαῖος ἀπό ἑκάτερος ὁ « ὁ πολύς » τίθημι . καί γάρ ὁ Άδαμ ἁμαρτάνω , καί ὁ πλεῖστος ὁ θεῖος παραδίδωμι νόμος , διαμένω τις ἐπί ὁ ὁράω ὁ φύσις , καί ὁ ἀρετή γίγνομαι φροντιστής , ὡς Ἄβελ , καί Ἑνώχ , καί Νῶε , καί ὁ πατριάρχης , καί ὁ προφήτης , καί ἕτερος πλεῖστος , οὖον μόνος παρά Ἰουδαῖος , ἀλλά καί παρά ὁ ἄλλος ἔθνος , περί ὅς ὁ θεῖος εἶπον ἀπόστολος · « ὅταν γάρ ἔθνος , ὁ μή νόμος ἔχω , φύσις ὁ ὁ νόμος ποιέω , οὗτος νόμος μή ἔχω , ἑαυτοῦ εἰμί νόμος . » καί μετά ὁ ὁ Σωτήρ ἐπιφάνεια οὐ ἅπας ἀπολαύω ὁ σωτηρία , ἀλλά ὁ πιστεύω , καί