theodoretus.haereticarum-fabularum-compendium pg083_0254.3
" Ὅτι δὲ καὶ ψυχὴν ἀνέλαβε λογικὴν ἐνανθρωπήσας ὁ μονογενὴς Υἱὸς τοῦ Θεοῦ , διδάσκει ὁ εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς λέγων · « Ἦκουσε δὲ προκόπτειν ἡλικία ( 58 ) καὶ χάριτι παρὰ Θεῷ καὶ ἀνθρώποις . » Προκόπτει δὲ ἡλικία μὲν σῶμα , σοφία δὲ ψυχή . Θεότης γὰρ οὐδετέραν ἐπίδοσιν ἐπιδέχεται · παντέλειος γὰρ ὁ τοῦ Θεοῦ λόγος . Εἰκῶς δὲ καὶ συνέβη δε τῆς ἡλικίας αὐξήσει τὴν τῆς σοφίας ἐπίδοσιν . Πρὸς γὰρ τὸ μέτρον τῆς τοῦ σώματος ἡλικίας ἀπεκάλυπτεν ἡ θεία φύσις τὴν οἰκείαν σοφίαν . Σαφέστερον δὲ τῆς ψυχῆς τὴν πρόσληψιν ὁ Δεσπότης διδάσκει . Τοῖς γὰρ τοπάζζουσι ἀκούσιον εἶναι τὸ πάθος , ἔλεγε πρὸ τοῦ πάθους · « Ἔξουσιαν ( 59 ) ἔχω θεῖναι τὴν ψυχήν μου , καὶ ἔξουσιαν ἔχω πάλιν λαβεῖν αὐτήν . Οὐδεὶς αἴρει αὐτὴν ἀπ' ἐμοῦ · ἐγὼ τίθημι αὐτὴν ἀπ' ἐμαυτοῦ , ἵνα πάλιν λάβω αὐτήν . » Ἐναργῶς δὲ διὰ τούτων δεδηλώκεν , ὡς ἄλλη μὲν ἡ τιθεμένη καὶ λαμβανομένη ψυχή , ἄλλη δὲ ἡ τιθεῖσα καὶ λαμβάνουσα θεότης . Ἄλλην δὲ καὶ ἄλλην ἔφη , οὐκ εἰς δύο πρόσωπα διαιρῶν , ἀλλὰ τῶν φύσεων δεικνὺς τὸ διάφορον . Οὕτω καὶ ἑτέρωθι ἔφη · « Διὰ τοῦτο ὁ Πατὴρ με ἀγαπᾷ , ὅτι ἐγὼ τίθημι τὴν ψυχὴν μου ὑπὲρ τῶν προβάτων ( 60 ) . » Ἐν ἄλλῳ δὲ χωρίῳ , καὶ ἣν ὑπέμεινεν ἡ ψυχὴ ταραχὴν παρὰ τὸν τοῦ πάθους καιρόν . διαρρήδην ἐπιδείξεν . Ἔφη γάρ · « Νῦν ἡ ψυχή μου τετάραχται · καὶ τί εἴπω ; Πάτερ , σῶσόν με ἐκ τῆς ὥρας ταύτης , ἀλλὰ διὰ τοῦτο ἐλήλυθα ( 61 ) εἰς τὴν ὥραν ταύτην . Διὰ τοῦτον τῶν λογισμῶν ἐδύλασεν ἀγωνίαν , νῦν μὲν τὸ πάθος ὑφορῶμεν , νῦν δὲ τὸ δέος ἀπωθούμενων . Σαφέστερον δὲ τοῦτο τὸ δέος ἐδίδαξεν ὁ Λουκᾶς . Οὕτω γὰρ αὐτὸν ἔφησεν ἀγωνιάσαι τὸ πάθος , ὡς ὑδριμον γενέσθαι τὸν ἰδρώτα τοῦ σώματος . « Ἐγένετο γάρ , φησίν , ὁ ἰδρώς αὐτοῦ , ὡς ( 62 )
Lemmas: " ὅτι2 δέ καί ψυχή ἀναλαμβάνω λογικός ἐνανθρωπέω ὁ μονογενής υἱός ὁ Θεός , διδάσκω ὁ εὐαγγελιστής Λουκᾶς λέγω · « ἀκούω δέ προκόπτω ἡλικία ( 58 ) καί χάρις παρά Θεός καί ἄνθρωπος . » προκόπτω δέ ἡλικία μέν σῶμα , σοφία δέ ψυχή . θεότης γάρ οὐδέτερος ἐπίδοσις ἐπιδέχομαι · παντέλειος γάρ ὁ ὁ Θεός λόγος . ἵημι δέ καί συμβαίνω δέ ὁ ἡλικία αὐξάνω ὁ ὁ σοφία ἐπίδοσις . πρός γάρ ὁ μέτρον ὁ ὁ σῶμα ἡλικία ἀποκαλύπτω ὁ θεῖος φύσις ὁ οἰκεῖος σοφία . σαφής δέ ὁ Ψυχή ὁ πρόσληψις ὁ Δεσπότης διδάσκω . ὁ γάρ τοπαζζους ἀεκούσιος εἰμί ὁ πάθος , λέγω πρό ὁ πάθος · « Ἐξουσία ( 59 ) ἔχω τίθημι ὁ Ψυχή ἐγώ , καί ἐξουσία ἔχω πάλιν λαμβάνω αὐτός . οὐδείς ἀείρω αὐτός ἀπό ἐγώ · ἐγώ τίθημι αὐτός ἀπό ἐμαυτοῦ , ἵνα πάλιν λαμβάνω αὐτός . » ἐναργής δέ διά οὗτος δηλόω , ὡς ἄλλος μέν ὁ τίθημι καί λαμβάνω ψυχή , ἄλλος δέ ὁ τίθημι καί λαμβάνω θεότης . ἄλλος δέ καί ἄλλος φημί , οὐ εἰς δύο πρόσωπον διαιρέω , ἀλλά ὁ φύσις δείκνυμι ὁ διάφορος . οὕτως καί ἑτέρωθι φημί · « Ζεύς οὗτος ὁ πατήρ ἐγώ ἀγαπάω , ὅτι ἐγώ τίθημι ὁ ψυχή ἐγώ ὑπέρ ὁ πρόβατον ( 60 ) . » ἐν ἄλλος δέ χωρίον , καί ὅς ὑπομένω ὁ ψυχή ταραχή παρά ὁ ὁ πάθος καιρός . διαρρήδην ἐπιδείκνυμι . φημί γάρ · « νῦν ὁ ψυχή ἐγώ ταράσσω · καί τίς εἶπον ; πατήρ , σῴζω ἐγώ ἐκ ὁ ὥρα οὗτος , ἀλλά διά οὗτος ἔρχομαι ( 61 ) εἰς ὁ ὥρα οὗτος . Ζεύς οὗτος ὁ λογισμός ἐδύλασεν ἀγωνία , νῦν μέν ὁ πάθος ὑφοράω , νῦν δέ ὁ δέος ἀπωθέω . σαφής δέ οὗτος ὁ δέος διδάσκω ὁ Λουκᾶς . οὕτως γάρ αὐτός φημί ἀγωνιάω ὁ πάθος , ὡς ὑδριμον γίγνομαι ὁ ἱδρώς ὁ σῶμα . « γίγνομαι γάρ , φημί , ὁ ἱδρώς αὐτός , ὡς ( 62 )