theodoretus.haereticarum-fabularum-compendium pg083_0279.1
A τοῦ φυλάξασθαι τὸν ἀσεβῆ , τοῦ ἀποστρέφαι αὐτὸν ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς τοῦ ζῆσαι αὐτόν , αὐτὸς ὁ ἄνομος ἐν τῇ ἀνομίᾳ αὐτοῦ ἀποθανείται , τὸ δὲ αἷμα αὐτοῦ ἐκ τῆς χειρὸς σου ἐκζητησεται . » Καὶ μετ’ ὀλίγα : « Ζῷ ἐγώ , λέγει Ἄδωναι Κύριος , ὅτι οὐ βούλομαι τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ , ἀλλὰ τὸ ἐπιστρέφειν ( 13 ) αὐτὸν ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ πονηρᾶς ( 14 ) , καὶ ζῆν αὐτόν . » Εἶτα πειρανεικῶς : « Ἐπιστροφή ἐπιστρέψατε ἀπὸ τῆς ὁδοῦ ὑμῶν τῆς πονηρᾶς , καὶ ἴνατί ἀποθνῄσκετε , οἶκος Ἰσραήλ ; » Ἔπειτα κελεύει τῷ προφήτῃ , καὶ τοῦτον πρὸς αὐτοὺς διαπορθεῦσαι τὸν λόγον : « Καὶ σύ , υἱὲ ἀνθρώπου , εἰπὲ πρὸς τοὺς υἱούς τοῦ λαοῦ σου · Δικαιοσύνη δικαίου οὐ μὴ ἐξέληψαι αὐτὸν ἐν ᾧ ἡν ἡμέρᾳ πλανηθῇ , καὶ ἀνομία ἀνόμου οὐ μὴ ἀποκτείνῃ αὐτὸν ἐν ᾧ ἂν ( 15 ) ἡμέρᾳ ἀποστρέφῃ ἀπὸ τῆς ἀνομίας αὐτοῦ , καὶ ποιήσῃ ( 16 ) κρίμα καὶ δικαιοσύνην , καὶ ἐνχυρισμὸν ἀφελόντος ἀποδῷ , καὶ ἄρπαγμα ἀποτίσει . Εἰ ( 17 ) ὁ ἄνομος ἐν τοῖς προστάγμασι τῆς ζωῆς διαπερδρεύεται τοῦ μὴ ποιῆσαι δίκιον , καὶ ζήσεται , οὐ μὴ ἀποθάνῃ , πᾶσαι αἱ ἁμαρτίαι αὐτοῦ ἃς ἡμαρτεν οὐ μὴ μνησθῶσιν αὐτοῦ ( 18 ) , ὅτι κρίμα καὶ δικαιοσύνην ἐποίησεν , ἐν αὐτοῖς ζήσεται . » Καὶ τῷ Ναβουχονόδσορ ὁ μακάριος Δανιὴλ τὰ τῆς μετανοίας προσνηγοχε φάρμακα . « Καὶ νῦν γάρ , φησί , βασιλεῦ , ἡ βουλὴ μου ἀρεσάτω σοι · καὶ ( 19 ) ἐν ἐλεημοσύνῃ ἀπόλυσαι τὰς ἀνομίας σου , καὶ τὰς ἀδικίας σου ἐν οἰκτιρμοῖς πενήτων . » Ἡ δὲ τοῦ θείου Ἰερεμίου προφητεία ταυτῆς τῆς διδασκαλίας ἀνάπλεως . Νῦν μὲν γὰρ φησί : « Ἐπιστράφητε , υἱοὶ ἀφεστηκότες , καὶ ἐπιστραφήσομαι πρὸς ὑμᾶς , λέγει Κύριος ὁ Θεός . » Νῦν δὲ : « Ἀπόλυσον ἀπὸ κακίας τὴν καρδίαν σου , Ἰσραήλ , ἵνα σωθῇς , μὴποτε εὑρεθῶσιν ἐν σοὶ διαλογισμοὶ πόνων σου . » Καὶ πάλιν : « Μὴ οἷ πέπτωκεν οὐκ ἀνίσταται , ἢ ὁ ἀποστρέφων οὐκ ἐπιστρέφει ; » Καὶ ἄλλας δὲ πλείστας ἐστιν εὑρεῖν τοιαύτας παρ’ αὐτῷ νοῦσθειας . Καὶ ὁ πάνσοφος δὲ Ἠσαΐας βοᾷ : « Ὅταν ( 20 ) ἀποστραφεὶς στενάζῃς , τότε σωθήση , καὶ γνώση ποῦ ἦσθα ὅτε ἐπεποίθεις ἐπὶ τοῖς ματαίοις . » Κἂν τῷ προοιμίῳ δὲ παμπόλλας τοῦ λαοῦ παρανομίας διεξηλθὼν , καὶ δεῖξας τὸ τῆς νόσου δυσἰάτον , « Οὐκ ἔστι γάρ , ἔφη , μάλagma ἐπιθεῖναι , οὔτε ἔλαιον , οὔτε καταδέσμούς . » Μετ’ ὀλίγα , τὴν τῆς μετανοίας αὐτοῖς προσήγαγε θεραπείαν , πρὸς ἣν ἔλεγε : « Λούσασθε , καθαροὶ γίνεσθε , ἀφέλετε τὰς πονηρίας ὑμῶν ἀπὸ τῶν ψυχῶν ὑμῶν ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν μου . Παύσασθε ἀπὸ τῶν πονηρῶν ὑμῶν , μάθετε καλὸν ποιεῖν , ἐκζητήσατε κρίσιν , ῥῦσατε ἀδικούμενον ἐκ χειρὸς δικαιοῦντος αὐτόν ( 21 ) . » Εἶτα ὑπισχνεῖται ἐρίφῳ λευκῷ καὶ χιόνι παραπλησίους
Lemmas: A ὁ φυλάσσω ὁ ἀσεβής , ὁ ἀποστρέφω αὐτός ἀπό ὁ ὁδός αὐτός ὁ πονηρός ὁ ζῶ αὐτός , αὐτός ὁ ἄνομος ἐν ὁ ἀνομία αὐτός ἀποθνῄσκω , ὁ δέ αἷμα αὐτός ἐκ ὁ χείρ σύ ἐκζητέω . » καί μετά ὀλίγος : « ζῶ ἐγώ , λέγω Ἀδωναΐ Κύριος , ὅτι οὖον βούλομαι ὁ θάνατος ὁ ἁμαρτωλός , ἀλλά ὁ ἐπιστρέφω ( 13 ) αὐτός ἀπό ὁ ὁδός αὐτός πονηρός ( 14 ) , καί ζῶ αὐτός . » εἶτα πειρανεικῶς : « ἐπιστροφή ἐπιστρέφω ἀπό ὁ ὁδός σύ ὁ πονηρός , καί ἴνατί ἀποθνῄσκω , οἶκος Ἰσραήλ ; » ἔπειτα κελεύω ὁ προφήτης , καί οὗτος πρός αὐτός διαπορθέω ὁ λόγος : « καί σῦς , υἱός ἄνθρωπος , εἶπον πρός ὁ υἱός ὁ λαός σύ · Δικαιοσύνη Δίκαιος οὖον μή ἐκλαμβάνω αὐτός ἐν ὅς ἐάν ἡμέρα πλανάω , καί ἀνομία ἄνομος οὖον μή ἀποκτείνω αὐτός ἐν ὅς εἄν ( 15 ) ἡμέρα ἀποστρέφω ἀπό ὁ ἀνομία αὐτός , καί ποιέω ( 16 ) κρίμα καί δικαιοσύνη , καί ἐνχυρισμὸν ἀφαιρέω πωλέω , καί ἅρπαγμα ἀποτίνω . εἰμί ( 17 ) ὁ ἄνομος ἐν ὁ πρόσταγμα ὁ ζωή διαπερδρευετης ὁ μή ποιέω δικιων , καί ζῶ , οὖον μή ἀποθνῄσκω , πᾶς ὁ ἁμαρτία αὐτός ὅς ἁμαρτάνω οὖον μή μιμνήσκω αὐτός ( 18 ) , ὅτι κρίμα καί δικαιοσύνη ποιέω , ἐν αὐτός ζῶ . » καί ὁ Ναβουχονόδσορ ὁ μακάριος Δανιήλ ὁ ὁ μετάνοια προσφέρω φάρμακον . « καί νῦν γάρ , φημί , βασιλεύς , ὁ βουλή ἐγώ ἀρέσκω σύ · καί ( 19 ) ἐν ἐλεημοσύνη ἀπολύω ὁ ἀνομία σύ , καί ὁ ἀδικία σύ ἐν οἰκτιρμός πένης . » ὁ δέ ὁ θεῖον Ἰερεμίας προφητεία αὐτός ὁ διδασκαλία ἀνάπλεως . νῦν μέν γάρ φημί : « ἐπιστρέφω , υἱός ἀφίστημι , καί ἐπιστρέφω πρός σύ , λέγω Κύριος ὁ Θεός . » νῦν δέ : « ἀπολύω ἀπό κακία ὁ Καρδία σύ , Ἰσραήλ , ἵνα σῴζω , μήποτε εὑρίσκω ἐν σύ διαλογισμός πόνος σύ . » καί πάλιν : « μή οἷ πίπτω οὐ ἀνίστημι , ἢ ὁ ἀποστρέφω οὐ ἐπιστρέφω ; » καί ἄλλος δέ πλεῖστος εἰμί εὑρίσκω τοιοῦτος παρά αὐτός νοῦσθειας . καί ὁ πάνσοφος δέ Ἠσαΐας βοάω : « ὅταν ( 20 ) ἀποστρέφω στενάζω , τότε σῴζω , καί γιγνώσκω ποῦ εἰμί ὅτε πείθω ἐπί ὁ μάταιος . » κἀν ὁ προοίμιον δέ παμπολύς ὁ λαός παρανομία διεξέρχομαι , καί δείκνυμι ὁ ὁ νόσος ὁράω , « οὐ εἰμί γάρ , φημί , μάλ ἐπιτίθημι , οὔτε ἔλαιον , οὔτε κατάδεσμος . » μετά ὀλίγος , ὁ ὁ μετάνοια αὐτός προσάγω θεραπεία , πρός ὅς λέγω : « λούω , καθαρός γίγνομαι , ἀφαιρέω ὁ πονηρία σύ ἀπό ὁ Ψυχή σύ ἀπέναντι ὁ ὀφθαλμός ἐγώ . παύω ἀπό ὁ πονηρός σύ , μανθάνω καλός ποιέω , ἐκζητέω κρίσις , ῥυσάω ἀδικέω ἐκ χείρ δικαιόω αὐτός ( 21 ) . » εἶτα ὑπισχνέομαι ἔριφος λευκός καί χιών παραπλήσιος