theodoretus.haereticarum-fabularum-compendium pg083_0269.1
A ὁ Κύριος ἔφη τοῖς ᾿Ιουδαίοις : « ᾿Εγώ ( 47 ) ἦλθον ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Πατρός μου , καὶ οὐ λαμβάνετέ με . ᾿Εργασται ἄλλος ἐν τῷ ἰδίῳ ὀνόματι , καὶ αὐτὸν λήψεσθε . » Ταῦτό δὲ τοῦτο καὶ ὁ δεῖνος ᾿Αποστόλος ἔφη : « ᾿Ανθ᾿ ὧν τὴν ἀγάπην τῆς ἀληθείας οὐκ ἐδέξαντο εἰς τὰ σωθῆναι αὐτούς · καὶ διὰ τοῦτο πέμψει αὐτοῖς ὁ Θεὸς ἐνέργειαν πλάνης εἰς τὸ πιστεύσαι αὐτοὺς τῇ ψεύδει , ἵνα κριθῶσιν πάντες οἱ μὴ πιστεύσαντες ( 48 ) τῇ ἀληθείᾳ , ἀλλ᾿ εὐδοκήσαντες τῇ ἀδικίᾳ ( 49 ) εἰς Ἐλεγχον ( 51 ) . » Τοιγαροῦν τῶν ἠπιστηκότων τῇ τῆς ἀληθείας κηρύγματι ἡγεῖ τῆς πονηρίας ὁ πατὴρ καὶ διδάσκαλος . ᾿Επειδὴ γὰρ ᾿Ιουδαῖοι , τοῦ Θεοῦ δήθεν ὑπερμαχοῦντες , ὡς ἀντίθεον τῷ σταυρῷ τὸν Δεσπότην προσήλωσαν , μέγιστος αὐτῶν ἔλεγχος τῆς ἀσεβείας γενήσεται τοῦ ᾿Αντιχρίστου ἡ παρουσία . ᾿Ο μὲν γὰρ Δεσπότης Χριστός , Θεὸς ὢν ἀληθινὸς , καὶ τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ Υἱός , Υἱὸν ἀνθρώπου ἑαυτὸν καὶ ἄνθρωπον προσήρτυεν , ἀπὸ τῆς ὁρωμένης φύσεως τὰς προσγγορίας τιθείς , ὀλιγάκις δὲ Θεοῦ Υἱὸν ὠνόμασεν ἑαυτόν . ᾿Ο δὲ παμπόνηρος δαίμων , θεὸν μέγιστον ἑαυτὸν ὀνομάσει . Τοῦτο γὰρ καὶ ὁ δέσος ἄγγελος τὸν προφήτην ἐδίδαξε Δανιήλ : « ᾿Επὶ θεοὺς γὰρ , ἔφη , τῶν πατέρων αὐτοῦ οὐ συνήσει , καὶ θεὸν Μαζουρίμ ( 51 ) ἐπὶ τόπῳ ( 52 ) ἑαυτοῦ δοξάσει : » τοὐστίν , ἰσχυρὸν καὶ δυνατὸν ἑαυτὸν προσαγορεύσει θεόν . ᾿Αλλ᾿ ὅμως οἱ τὸν Δεσπότην ἐσταυρώσαντες , ὡς Υἱὸν Θεοῦ ἑαυτὸν ὀνομάσαντα , τούτῳ φανησομένῳ πιστεύσουσι , καὶ ταύτῃ δεικνύντες , ὡς ἐχθιστοὶ μὲν εἰσὶ τῆς ἀληθείας , ἐργάται δὲ τοῦ ψεύδους . Τοῦτο δὲ χάριν ἐνδείξωσιν ὁ πάνσοφος ἐπιφανῆναι τὸν ὀλιτρήριον . Ἐσδύλον γὰρ ὡς οὐκ ἂν ὤφθη μὴ βουλομένου Θεοῦ . Οὐ μὴν ἐνέργειαν καλοῦμεν τὴν βούλησιν . Κακῶν γὰρ ἀναίτιος ὁ Θεός , καὶ κατὰ τοὺς ἕξω σοφοὺς . Οὐδὲ γὰρ τὸν Κάϊν αὐτὸς ἀνδροφόνον ἀπέφραγνεν , ἐπειδὴ βουληθέντα τὸν ἀδελφὸν ἀνελθεῖν οὐκ ἐκώλυσεν . Οὐδὲ τοῦ ᾿Ιακώβ τοὺς παῖδας αὐτὸς ἀποδόσθαι τὸν ᾿Ιωσήφ παρεσκεύασεν , ἐπειδὴπερ αὐτῶν οὐκ ἔπαυσεν τὴν ἐγχειρήσιν . ᾿Εστι γὰρ εὑρεῖν , κακείνους μὲν κακῶς χρησαμένους τῷ αὐθαίρετῳ τῆς γνώμης , τὸν δὲ πάνσοφον Δεσπότην διὰ τῆς ἐκείνων πονηρίας δεῖξαιντα τὴν τῶν ὀνειρῶν ἀλήθειαν . Οὕτω τοιγαροῦν καὶ τοῦτον συγχωρεῖ φανῆναι , τὴν ἐκείνου πονηρίαν γυμνῶν , καὶ τὴν τῶν ᾿Ιουδαίων μοχθηρίαν ἐλέγχων . ᾿Επιφέρει δὲ ἅτι τάχιστα , τούτῳ μὲν πανωλεθρίαν , ᾿Ιουδαίοις δὲ θεραπείαν . « ᾿Αποστελεῖ γὰρ τὸν Θεσβίτην ᾿Ηλίαν , καὶ ἐκκαθήν διελέγχοντα τὴν ἐκείνου , καὶ τὴν σωτηρίαν αὐτοῦ προμηνύοντα παρουσίαν . » ᾿Ο μέντοι τῆς ἀληθείας ἀντίπαλος τὴν Δεσποτικὴν ὡς ἐπὶπαν μιμήσεται παρουσίαν , καὶ σκεῦος ἀνθρώπειον ἐκλεξάμενος τῆς οἰκείας ἀξίου ἐνεργείας , οὕτω παραχρήσεται τοῖς ἀνθρώποις , ταῖς ψευδεσὶ κεχρημένος τερατουργίαις . Καὶ τοῦτο διὰρρήδην ἐδίδαξεν ὁ δεῖνος ᾿Απόστολος τῷ ὤν Θεσσαλονικευσὶν ἐπέστειλε . Λέγει δὲ οὕτως : « ᾿Ερωτῶμεν
Lemmas: A ὁ Κύριος φημί ὁ Ἰουδαῖος : « Εγώ ( 47 ) ἔρχομαι ἐν ὁ ὄνομα ὁ πατήρ ἐγώ , καί οὖον λαμβάνω ἐγώ . ᾿Εργασται ἄλλος ἐν ὁ ἴδιος ὄνομα , καί αὐτός λαμβάνω . » αὐτός δέ οὗτος καί ὁ Δεῖνος ᾿Αποστόλος φημί : « ᾿Ανθ᾿ ὅς ὁ ἀγάπη ὁ ἀλήθεια οὐ δέχομαι εἰς ὁ σῴζω αὐτός · καί διά οὗτος πέμπω αὐτός ὁ θεός ἐνέργεια πλάνης εἰς ὁ πιστεύω αὐτός ὁ ψεύδω , ἵνα κρίνω πᾶς ὁ μή πιστεύω ( 48 ) ὁ ἀλήθεια , ἀλλά εὐδοκέω ὁ ἀδικία ( 49 ) εἰς ἐλέγχω ( 51 ) . » τοιγάρ ὁ ἀπιστέω ὁ ὁ ἀλήθεια κήρυγμα ἡγέομαι ὁ πονηρία ὁ πατήρ καί διδάσκαλος . Επειδή γάρ Ιουδαῖος , ὁ Θεός δήθεν ὑπερμαχέω , ὡς ἀντίθεος ὁ σταυρός ὁ δεσπότης προσαλίσκομαι , μέγας αὐτός ἔλεγχος ὁ ἀσέβεια γίγνομαι ὁ ᾿αντιχριστος ὁ παρουσία . ᾿Ο μέν γάρ Δεσπότης Χριστός , θεός εἰμί ἀληθινός , καί ὁ ἀληθινός Θεός υἱός , υἱός ἄνθρωπος ἑαυτοῦ καί ἄνθρωπος προσαρτύω , ἀπό ὁ ὁράω φύσις ὁ προσγγορίας τίθημι , ὀλιγάκις δέ Θεός υἱός ὀνομάζω ἑαυτοῦ . ᾿Ο δέ παμπόνηρος δαίμων , θεός μέγας ἑαυτοῦ ὀνομάζω . οὗτος γάρ καί ὁ δέσος ἄγγελος ὁ προφήτης διδάσκω Δανιήλ : « ᾿Επὶ θεός γάρ , φημί , ὁ πατήρ αὐτός οὖον συνίημι , καί θεός Μαζουρίμ ( 51 ) ἐπί τόπος ( 52 ) ἑαυτοῦ δοξάζω : » τουειμι , ἰσχυρός καί δυνατός ἑαυτοῦ προσαγορεύω θεός . Αλ ὅμως ὁ ὁ δεσπότης σταυρόω , ὡς υἱός Θεός ἑαυτοῦ ὀνομάζω , οὗτος φανάω πιστεύω , καί οὗτος δείκνυμι , ὡς ἐχθρός μέν εἰμί ὁ ἀλήθεια , ἐργάτης δέ ὁ ψεῦδος . οὗτος δέ χάρις ἐνδείκνυμι ὁ πάνσοφος ἐπιφαίνω ὁ ὀλιτρήριον . Ἐσδύλον γάρ ὡς οὐ εἄν ὁράω μή βούλομαι Θεός . οὖον μήv ἐνέργεια καλέω ὁ βούλησις . Κάκη γάρ ἀναίτιος ὁ Θεός , καί κατά ὁ ἔχω σοφός . οὐδέ γάρ ὁ Κάϊν αὐτός ἀνδροφόνος ἀποφράσσω , ἐπεί βούλομαι ὁ ἀδελφός ἀνέρχομαι οὐ κωλύω . οὐδέ ὁ Ιακώβ ὁ παῖς αὐτός πωλέω ὁ Ιωσήφ παρασκευάζω , ἐπεί αὐτός οὐ παύω ὁ ἐγχείρησις . ᾿Εστι γάρ εὑρίσκω , ἐκεῖνος μέν κακῶς χράω ὁ αὐθαίρετος ὁ γνώμη , ὁ δέ πάνσοφος δεσπότης διά ὁ ἐκεῖνος πονηρία δείκνυμι ὁ ὁ ὄνειρος ἀλήθεια . οὕτως τοιγάρ καί οὗτος συγχωρέω φαίνω , ὁ ἐκεῖνος πονηρία γυμνός , καί ὁ ὁ Ἰουδαῖος μοχθηρία ἐλέγχω . Ἐπιφέρω δέ ἵσμα ταχύς , οὗτος μέν πανωλεθρία , Ἰουδαῖος δέ θεραπεία . « Αποστέλλω γάρ ὁ Θεσβίτης Ἠλία , καί ἐκκαίω διελέγχω ὁ ἐκεῖνος , καί ὁ σωτηρία αὐτός προμηνύω παρουσία . » ᾿Ο μέντοι ὁ ἀλήθεια ἀντίπαλος ὁ δεσποτικός ὡς ἐπίπαν μιμέομαι παρουσία , καί σκεῦος ἀνθρώπειος ἐκλέγω ὁ οἰκεῖος ἄξιος ἐνέργεια , οὗτος παραχράω ὁ ἄνθρωπος , ὁ ψευδής χράομαι τερατουργία . καί οὗτος διαρρήδην διδάσκω ὁ Δεῖνος Απόστολος ὁ εἰμί Θεσσαλονικεύς ἐπιστέλλω . Λέγος δέ οὕτως : « ᾿Ερωτῶμεν