theodoretus.haereticarum-fabularum-compendium pg083_0224.1
· καὶ ( 84 ) ὄργανον εὕρων τῆς οἰκείας δεξιχὸν A πονηρίας τὸν δελάιον Εὐτύχη , τὴν πρόπαλαι μαρανθείσαν αἵρεσιν Βαλεντίνου πάλιν ἀνθῆσαι πεποίηκεν . Ἄρειος μὲν γὰρ μόνον τοῦ σώματος , Ἀπολινάριος δὲ καὶ τῆς ψυχῆς ὁμολόγησε τὴν ἀνάληψιν · οὗτος δὲ καὶ τοῦ σώματος ἠρνήθη τὴν πρόσληψιν . Οὐδὲν γὰρ ἔφη τὸν θεὸν Λόγον ἀνθρώπουν ἐκ τῆς Παρθένου λαβεῖν , ἀλλ’ ( 85 ) αὐτὸν ἀτρέπτως τραπέντα καὶ σάρκα γενόμενον · τοῖς γὰρ καταγελάστοις αὐτοῦ κέχρημαι λόγοις · τὴν πᾶρόδον μόνην διὰ τῆς Παρθένου ποιήσασθαι , καὶ τῷ σταυρῷ προσπλωθῆναι καὶ προσπαγῆναι · τὴν ἀπερίγραφον καὶ ἀπερίριστον καὶ ἀχώρητον θεότητα τοῦ Μονογενοῦς , καὶ ταύτην τῷ τάφῳ παραδοθεῖσαν τετυχηκέναι τῆς ἀναστάσεως . Ἵνα δὲ τὴν τῆς μανίας ὑπερβολὴν καταλαψόμεν , ἐκεῖνο σκοπήσωμεν , ὡς οὐδὲν ἡμῖν ὀφελος ἐκ τῆς ἐνανθρωπήσεως γέγονε , καὶ τῆς ἡμετέρας ἀναστά - B σεως οὐδὲν ἐχέγγυον ἔχομεν . Οὐδὲ γὰρ , εἰ Θεὸς ἐκ νεκρῶν ἐγήγερται , πάντως καὶ ἀνθρώπου ἀναστήσεται · πάμπολυ γὰρ τῶν φύσεων τὸ διάφορον . Τί δὴποτε τοῖνυν ὁ θεὸς Ἀπόστολος ἀπὸ τῆς ἀποστολικῆς ἀναστάσεως τὸν περὶ τῆς ἡμετέρας ἀναστάσεως κρατύνει λόγον , καὶ Κορινθίοις γράφων βοᾷ · « Εἰ δὲ Χριστὸς κηρύσσεται ὅτι ἐκ νεκρῶν ἐγήγερται , πῶς λέγουσιν ἐν ὑμῖν τινες ( 86 ) , ὅτι ἀνάστασις νεκρῶν οὐκ ἔστιν ; Εἰ δὲ ἀνάστασις νεκρῶν οὐκ ἔστιν , οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται ; » Διὰ ( 87 ) μὲν γὰρ τοῦ πιστευομενοῦ τὸ ἀπιστούμενον ἔδειξε , τῷ δὲ ἀπιστουμένῳ καὶ τὸ πιστευόμενον συνεξέβαλεν . Εἰ γὰρ τὸ ἀναστήναι , φησί , τὴν Χριστὸν ἀλήθες , ἀλήθες ἄρα καὶ τὸ ἡμᾶς ἀναστῆσεσθαι · εἰ δὲ τοῦτο ψευδὲς , καὶ τὸ ἀναστῆναι τὸν Χριστὸν ἄρα ψευδές · σῶμα γὰρ κἀκεῖνο , καὶ ταῦτα . Οὕτω πλείοσι τοῦτο κρατύνας συλλογισμοῖς , ἀποφαντικῶς λοιπὸν ἐπήγαγε · « Νυνὶ δὲ Χριστὸς ἐγήγερται ἐκ νεκρῶν , ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων ( 88 ) . » Διὰ δὲ τῆς ἀπαρχῆς σαφῶς καὶ τὸ φύραμα παρεδήλωσεν · ἡ γὰρ ἀπαρχὴ τὴν αὐτὴν ἔχει φύσιν ἐκείνη , οὗπέρ ἐστιν ἀπαρχή . Διδάσκει δὲ καὶ τὴν τῆς οἰκονομίας αἰτίαν · « Ἐπεὶδὴ γὰρ δι’ ἀνθρώπου ὁ θάνατος , καὶ δι’ ἀνθρώπου ἀνάστασις νεκρῶν . » Εἶτα ἀπὸ τῶν φύσεων ἐπὶ τὰ πρόσωπα μεταβαίνει · « Ὡσπερ γὰρ ἐν τῷ Ἁδὰμ πάντες ἀποθνῄσκουσιν , οὕτω καὶ ἐν τῷ Χριστῷ πάντες ζωοποιηθήσονται . » Ἄλλὰ γὰρ πολλὰ πολλάκις περὶ τούτου συγγράψας , περιττὸν ἐπὶ τοῦ παρόντος μηκυνεῖν ὑπέληψα , D ἄλλως τε μέλλων ἐν τῷ πέμπτῳ βιβλίῳ , σύν Θεῷ , καὶ περὶ τούτων ἐρεῖν . Τοῦτῳ ( 89 ) τοῖνυν ἐπιθεὶς τῷ τετάρτῳ βιβλίῳ τὸ πέρας , τὴν τῆς εὐαγγελικῆς
Lemmas: · καί ( 84 ) ὄργανον εὑρίσκω ὁ οἰκεῖος δεξιχὸν A πονηρία ὁ δελάιον Εὐτύχη , ὁ πρόπαλαι μαραίνω αἵρεσις Βαλεντῖνος πάλιν ἀνθέω ποιέω . Ἄρειος μέν γάρ μόνος ὁ σῶμα , Ἀπολινάριος δέ καί ὁ Ψυχή ομολογώ ὁ ἀνάληψις · οὗτος δέ καί ὁ σῶμα ἀρνέομαι ὁ πρόσληψις . οὐδείς γάρ φημί ὁ θεός Λόγος ἀνθρωπέω ἐκ ὁ παρθένος λαμβάνω , ἀλλά ( 85 ) αὐτός ἄτρεπτος τέρπω καί σάρξ γίγνομαι · ὁ γάρ καταγέλαστος αὐτός χράομαι λόγος · ὁ πάροδος μόνος διά ὁ παρθένος ποιέω , καί ὁ σταυρός προσπλέω καί προσπήγνυμι · ὁ ἀπερίγραφος καί ἀπερίριστον καί ἀχώρητος θεότης ὁ Μονογενώ , καί οὗτος ὁ τάφος παραδίδωμι τυγχάνω ὁ ἀνάστασις . ἵνα δέ ὁ ὁ μανία ὑπερβολή καταλαμβάνω , ἐκεῖνος σκοπέω , ὡς οὐδείς ἐγώ ὄφελος ἐκ ὁ ἐνανθρώπησις γίγνομαι , καί ὁ ἡμέτερος Ἀναστᾶ - B σέως οὐδείς ἐχέγγυος ἔχω . οὐδέ γάρ , εἰμί θεός ἐκ νεκρός ἐγείρω , πάντως καί ἄνθρωπος ἀνίστημι · παμπολύς γάρ ὁ φύσις ὁ διάφορος . τις δήποτε τοίνυν ὁ θεός ἀπόστολος ἀπό ὁ ἀποστολικός ἀνάστασις ὁ περί ὁ ἡμέτερος ἀνάστασις κρατύνω λόγος , καί Κορίνθιος γράφω βοάω · « εἰμί δέ Χριστός κηρύσσω ὅτι ἐκ νεκρός ἐγείρω , πῶς λέγω ἐν σύ τις ( 86 ) , ὅτι ἀνάστασις νεκρός οὐ εἰμί ; εἰμί δέ ἀνάστασις νεκρός οὐ εἰμί , οὐδέ Χριστός ἐγείρω ; » Ζεύς ( 87 ) μέν γάρ ὁ πιστεύω ὁ ἀπιστέω δείκνυμι , ὁ δέ ἀπιστέω καί ὁ πιστεύω συνεκβάλλω . εἰμί γάρ ὁ ἀνίστημι , φημί , ὁ Χριστός ἀληθής , ἀληθής ἄρα καί ὁ ἐγώ ἀνίστημι · εἰμί δέ οὗτος ψευδής , καί ὁ ἀνίστημι ὁ Χριστός ἄρα ψευδής · σῶμα γάρ ἐκεῖνος , καί οὗτος . οὕτως πλείων οὗτος κρατύνω συλλογισμός , ἀποφαντικός λοιπός ἐπάγω · « νυνί δέ Χριστός ἐγείρω ἐκ νεκρός , ἀπαρχή ὁ κοιμάω ( 88 ) . » Ζεύς δέ ὁ ἀπαρχῆς σαφῶς καί ὁ φύραμα παραδηλόω · ὁ γάρ ἀπαρχή ὁ αὐτός ἔχω φύσις ἐκεῖνος , ὅσπερ εἰμί ἀπαρχή . διδάσκω δέ καί ὁ ὁ οἰκονομία αἴτιος · « ἐπειδή γάρ διά ἄνθρωπος ὁ θάνατος , καί διά ἄνθρωπος ἀνάστασις νεκρός . » εἶτα ἀπό ὁ φύσις ἐπί ὁ πρόσωπον μεταβαίνω · « ὡς γάρ ἐν ὁ Ἀδάμ πᾶς ἀποθνῄσκω , οὗτος καί ἐν ὁ Χριστός πᾶς ζῳοποιέω . » ἀλλά γάρ πολύς πολλάκις περί οὗτος συγγράφω , περισσός ἐπί ὁ πάρειμι μηκύνω ὑπολαμβάνω , D ἄλλως τε μέλλω ἐν ὁ πέμπτος βιβλίον , σῦς Θεός , καί περί οὗτος εἴρω . τοῦτῳ ( 89 ) τοίνυν ἐπιτίθημι ὁ τέταρτος βιβλίον ὁ πέρας , ὁ ὁ εὐαγγελικός