theodoretus.haereticarum-fabularum-compendium pg083_0262.1
Μαρκίων ( 95 ) δὲ , καὶ Κέρδων , καὶ ὁ Μάνης , καὶ ἄοσοι τῶν συμμάτων οὐκ ἐδέξαντο τὴν ἀνάστασιν , ὡςἀδύνατον παντελῶς τόνδε τὸν βίον ἐξέβαλον . Ὦσπεργὰρ ψήφισαν ὕλης δὴς μὴ δύνασθαι δημιουργεῖντὸν Θεόν , οὕτως αὐτὸν ἀνέμισαν ἠκιστα δύνασθαι τὸκαθάπαξ διαλυθὲν , καὶ εἰς κόνιν ὀλίγην μεταβληθὲν,καὶ τῷ χρόνῳ δαπανηθὲν , εἰς τὴν προτέραν ἐπανα-γαγεῖν αὐθίς ἰδέαν . Καὶ μὴν καὶ αὐτοὶ φασί μίανβύλῶν ἐκ τῆς γῆς τὸν Θεὸν εἰληφότα διαπλάσαι τὸνἄνθρωπον . Καὶ ἔχρῃν συνιδεῖν , ὅτι καθάπερ τότετὴν βύλῶν ἐκείνην βέστα εἰς σώμα μετέβαλεν ὁ τῶνὅλων Θεός , καὶ πολλὰ καὶ διάφορα πεποίηκε μόρια,οὕτως αὐτὴ ῥάδιον ἐκ τῶν ὀλίγων τούτων λειψάνωντὴν οὐσίαν κατασκευάσαι τοῦ σώματος . Τοῦτο γὰρδὴ καὶ νῦν κατὰ παλαιὰν δημιουργίαν ὁρῶμεν ἐν τῇμήτρᾳ γιγνόμενον . Ἐκ γὰρ τῆς ὀλίγης ὕλης τοῦσπέρματος , καὶ ὀπὲ φυσεται , καὶ ὕμνες , καὶ νῦ-ρα , καὶ φλέβες , καὶ ἀρτηρίαι , καὶ δέρμα , καὶ πει-λή , καὶ σάρκες , καὶ τὰλλα πάντα ἐξ ὧν τὸ σῶμασυνέστηκε . Κατὰ γὰρ δὴ τὸν θεῖον ὄρον ἡ φύσιςἀδεύει , καὶ οὐδὲν τις ἀγαλματοποιός , ὁ ἐμφυχὸνδῆγμα διαπλάττει , καὶ ὀτὲ τῆς ὕλης σμικρότης,οὔτε ἡ τοῦ χωρίου στενότης , οὔτε ὁ περιχειμένοςζῶφος τὴν δημιουργίαν περιέχει . Ἄνολας τοίνυνἐσχάτης τὸ τοῖς ὁρωμένοις διαπιστεῖν , καὶ μάλισταὑποχρουμένου Θεοῦ . Αὐτὸς γὰρ εἴρηκεν ὁ Χριστός,ὅτι : « Ἀκούσονται οἱ ἐν τοῖς μνημείοις τῆς φωνῆςτοῦ ( 96 ) Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ , καὶ ἐξελεύσονται ( 97 ) οἱ τὰἀγαθὰ ποιήσαντες εἰς ἀνάστασιν ζωῆς · οἱ δὲ τὰ φαῦ-λα πράξαντες , εἰς ἀνάστασιν κρίσεως . » Ἐν δὲ τοῖςμνημείοις οὐ τὰς ψυχὰς διέγειν εἴποι τις ἂν εὖ φρο-νῶν · τὰ σώματα γὰρ ἐν τούτοις κατακείνται . Καὶτοῖς Σαδδουκαίοις δὲ οὐ προσιεμένος τὸν περὶ τῆςἀναστάσεως λόγον ἐπιτιμῶν ὁ Κύριος , ἔφη ταῦτα : « Περὶ ( 98 ) τῆς ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν οὐκ ἄν-έγνωτε τὸ ῥηθὲν ( 99 ) ὑπὸ τοῦ Θεοῦ , λέγοντος , Ἐγώ εἰμιὁ Θεὸς Ἀβραάμ , καὶ ὁ Θεὸς Ἰσαάκ , καὶ ὁ ΘεὸςἸακώβ ; Καὶ ἐπηγάγεν · Οὐκ ἐστιν ὁ Θεὸς , Θεὸς νε-κρῶν , ἀλλὰ ζώντων . » Καὶ τῇ Μάρθᾳ δὲ ἔφη : « Ἀνα-στήσεται ὁ ἀδελφός σου . » Ἐκεῖνη δὲ ἐκ τῆς Πα-λαιᾶς τοῦτο δεδιδάγμένη Γραφῆς , ἀπεκρίνατο : « Οἶδαὅτι ἀναστήσεται ὁ ἀδελφός μου ( 1 ) ἐν τῇ ἀναστάσει,ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ . » Εἶτα ὑπολαβὼν ὁ Κύριος,εἴπεν : « Ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωὴ · ὁ πι-στεύων εἰς ἐμέ , κἂν ἀποθάνῃ ζήσεται . » Ὦσπερ τοί-νυν τῇνικάῦτα εἰπών : « Ἀναστήσεται ὁ ἀδελφός σου,»οὐ τὴν ψυχὴν μόνην ἀνέστησε τοῦ Λαζάρου , ἀλλὰταύτην μὲν ἐπανήγαγε , τὸ δὲ σῶμα δυσώδες καὶδιαλελυμένον ἀνέστησεν · οὕτω δὴ καὶ τὴν κοινὴνἀνάστασιν ὑποσμένους , τὰ διαλυθέντα σώματα συν-εστῶτα πάλιν ταῖς ψυχαῖς ἀποδώσει , ἐλευθέρα θα-νάτου καὶ φθορᾶς ἀπορφάνας . Καὶ τοῦτο διαρρήδηνἐδείξαθεν ὁ θεῖος Ἀπόστολος : « Δεῖ γὰρ τὸ φθαρτὸν
Lemmas: Μαρκίων ( 95 ) δέ , καί Κέρδων , καί ὁ Μάνης , καί ἄοσοι ὁ συμμάτων οὐ δέχομαι ὁ ἀνάστασις , ἀδύνατος παντελῶς ὅδε ὁ βίος ἐκβάλλω . Ὦσπεργὰρ ψηφίζω ὕλη δήω μή δύναμαι δημιουργέω Θεός , οὕτως αὐτός ανεμίζω ἥκιστος δύναμαι τὸκαθάπαξ διαλύω , καί εἰς κόνις ὀλίγος μεταβάλλω ὁ χρόνος δαπανάω , εἰς ὁ πρότερος ἐπανάγω αὖθις ἰδέα . καί μήv καί αὐτός φημί μιανβυλαω ἐκ ὁ γῆ ὁ θεός λαμβάνω διαπλάσσω ἀνάνθρωπος . καί χρή συνοράω , ὅτι καθάπερ τότης βύλος ἐκεῖνος Βέστα εἰς σώμα μεταβάλλω ὁ ὅς Θεός , καί πολύς καί διάφορος ποιέω μόριος αὐτός ῥούδιον ἐκ ὁ ὀλίγος οὗτος λειψάνωντὴν οὐσία κατασκευάζω ὁ σῶμα . οὗτος γὰρδὴ καί νῦν κατά παλαιός δημιουργία ὁράω ἐν τέμνω γίγνομαι . ἐκ γάρ ὁ ὀλίγος ὕλη τουσπερμα , καί ὄψ φύω , καί ὕμνος , καί νῦ-ρα , καί φλέψ , καί ἀρτηρία , καί δέρμα , καί πειλός , καί σάρξ , καί ὅς πᾶς ἐκ ὅς ὁ σῶμασυνέστηκε . κατά γάρ δή ὁ θέω ὄρον ὁ φύσιςἀδεύει , καί οὐδείς τις ἀγαλματοποιός , ὁ ἐμφυχὸνδῆγμα διαπλήσσω , καί ὁτέ ὁ ὕλη σμικρότης,οὔτε ὁ ὁ χωρίον στενότης , οὔτε ὁ περιχειμένοςζῶφος ὁ δημιουργία περιέχω . ανολαας τοίνυνἐσχάτης ὁ ὁ ὁράω διαπιστέω , καί μαλισταυποχρουμενοω Θεός . αὐτός γάρ εἴρω ὁ Χριστός,ὅτι : « ἀκούω ὁ ἐν ὁ μνημεῖον ὁ φωνέω ( 96 ) υἱός ὁ Θεός , καί ἐξέρχομαι ( 97 ) ὁ ἀγάθη ποιέω εἰς ἀνάστασις ζωή · ὁ δέ ὁ φαῦλος πράσσω , εἰς ἀνάστασις κρίσις . » ἐν δέ τοῖςμνημείοις οὖον ὁ ψυχή διαγίγνομαι εἶπον τις εἄν εὕω φρονέω · ὁ σῶμα γάρ ἐν οὗτος κατάκειμαι . Καῖτοι Σαδδουκαῖος δέ οὖον προσίημι ὁ περί τῆςἀναστάσεως λόγος ἐπιτιμάω ὁ Κύριος , φημί οὗτος : « περι ( 98 ) ὁ ἀνάστασις ὁ νεκρός οὐ ἀναΐσσω ὁ ἐρώ ( 99 ) ὑπό ὁ Θεός , λέγω , ἐγώ μου θεός Ἀβραάμ , καί ὁ θεός Ἰσαάκ , καί ὁ ΘεὸςἸακώβ ; καί ἐπάγω · οὐ εἰμί ὁ θεός , θεός νεκρός , ἀλλά ζῶ . » καί ὁ Μάρθα δέ φημί : « ἀνίστημι ὁ ἀδελφός σύ . » ἐκεῖνος δέ ἐκ ὁ Παλαιή οὗτος διδάσκω γραφή , ἀποκρίνω : « Οἶδα ἀνίστημι ὁ ἀδελφός ἐγώ ( 1 ) ἐν ὁ ἀνίστημι ὁ ἔσχατος ἡμέρα . » εἶτα ὑπολαμβάνω ὁ Κύριος : « ἐγώ εἰμί ὁ ἀνάστασις καί ὁ ζωή · ὁ πιστεύω εἰς ἐγώ , κἀν ἀποθνῄσκω ζῶ . » ὥσπερ τοίνυν τηνικαῦτα εἶπον : « ἀνίστημι ὁ ἀδελφός σου ὁ ψυχή μόνος ἀνίστημι ὁ Λάζαρος , ἀλλάσσω μέν ἐπανάγω , ὁ δέ σῶμα δυσώδης καιδιαλυω ἀνίστημι · οὗτος δή καί ὁ κοινὴνἀνάστασιν ὑφίστημι , ὁ διαλύω σῶμα συνίστημι πάλιν ὁ Ψυχή πωλέω , ἐλεύθερος θάνατος καί φθορά ἀπορφάνας . καί οὗτος διαρρήδην ὁ θεῖος ἀπόστολος : « Δεύς γάρ ὁ φθαρτός