theodoretus.haereticarum-fabularum-compendium pg083_0183.1
Ἐκκλησιαστικὸς καὶ Μαχαριότης , Θελητὸς καὶ Σοφία . Τούτους φασὶ τοὺς λ᾽ Αἰῶνας τοὺς μὲν ἅλιος ἀπασίν ἀδήλους εἶναι , αὐτοῖς δὲ μόνους γνωρίμους . Εἶτα πλείστα μυθολογήσας , ὥστε δεῖξαι τέρμον τὸν ὀκτώ , καὶ τὸν δέκα , καὶ τὸν δυοκαίδεκα ( 65 ) , καὶ τὸν τριάκοντα ἀρίμους , φησι τὸν ( 64 ) Βυθὸν ἀνερικτον εἶναι πᾶσι τοῖς ἐξ αὐτοῦ φύσις ( 65 ) καὶ ἰδεῖν αὐτόν , καὶ τοῖς ἄλλοις δηλώσαι , κατέσχεγ ἡ Σιγή , καὶ τὴν ἐπιχείρησιν διεκύλισεν . Ὁ δὲ τελευταῖος Αἰών , ὃν Σοφίαν καλοῦσι , τὸν αὐτὸν τιδοξάμενος πόθον , ἐπιτυχεῖν δὲ τοῦ ποθουμένου μὴ δυνθείς , ἔτεκε , φησίν , οὐσίαν ἀμορφον . Ἀλγήσασα δὲ ἐπὶ τῷ τοιούτῳ τόκῳ προσῆλθε τῷ Προπάτορι , καὶ τὸ πάθος ἐξηγγείλε συνικέτευσα δὲ αὐτῇ καὶ λοιποὶ Αἰῶνες , καὶ αὐτῇ μέν τινος συγγνώμης τετύχηκε . Τὸ δὲ ἀμορφον κῦμα τὴν Ἦλην εἶναι φασιν , ἐκ τῆς ἀγνοίας , καὶ τῆς λύπης , καὶ τοῦ φόβου , καὶ τῆς ἐπιπλήξεως φευσάαν . Προμηθούμενος δὲ ὁ Βυθὸς τὴ μὴ καὶ ἄλλον Αἰῶνα τῷ παραπλησίῳ πάθει περιπεσεῖν , τὸν Ὄρον προβάλλεται οὐ μετὰ συζύγου θηλείας : τῶν γὰρ ἄλλων ( 66 ) Αἰῶνων ἕκαστος τῇ θηλεί συνῄνευκται . Τοῦτον δὲ τὸν Ὄρον καὶ Σταυρὸν ὀνομάζουσι , καὶ ἕτερα δὲ μυθολογοῦσιν ὀνόματα . Διὰ τοῦτόν ( 67 ) φησι καὶ τὴν Σοφίαν καθαρεῖσαν ἀπαλλαγῆναι τοῦ πάθους . Τὴν δὲ Ἐνθύμησιν ἐκείνην , ἣν καὶ Πάθος , καὶ ἀμορφον κῦμα , καὶ Ἦλην ὀνόμασαν , πόρρω ταύτης ὁ Ὄρος ἀπέρριψα . Μετὰ ταῦτα φησι τὸν Μονογενῆ γνώμῃ τοῦ Πατρὸς προβαλεῖσθαι εἰς ἀσφάλειαν καὶ σύστασιν τῶν Αἰῶνων , Χριστὸν καὶ Πνεῦμα ἅγιον : τὸν γὰρ Χριστὸν διδάξαι λέγουσι τοὺς Αἰῶνας , ὅτι ἀκατάληπτος ὁ Πατήρ : τὸ δὲ Πνεῦμα τὸ ἅγιον τὴν κρείττονα ( 68 ) ἰσότητα τοῖς Αἰώσι κατ᾽ αὐτοὺς ἐδώρησατο . Τούτων δὲ οἱ Αἰῶνες τετυχότες , ὑμνήσαν μέν τὸν Προπάτορα , κοινῇ δὲ τὰ κάλλιστα ὧν εἶχεν ἕκαστος συνεσιενεγκάμενοι , προβάλλονται διὰ τούτων τὸν Ἰησοῦν , ὃν καὶ Σωτῆρα προσαγορεύουσι , καὶ Χριστὸν Λόγον . Σὺν αὐτῷ δὲ καὶ ἄλλους ἄγγελους προβάλλοντο , ὡστ᾽ εἶναι δορυφόρους αὐτοῦ . Ταῦτα πάντα ἐντὸς Πληρώματος ὀνομάζουσι . Ἔκτὸς δὲ Πληρώματος τὰ λεγόμενα ἐστι ταῦτα : Τὴν Ἐνθύμησιν τῆς Σοφίας ἐκείνης , ἣν καὶ ἀμορφον κῦμα προσηγόρευσα , καλοῦσιν Ἀχαμοθ : ἔξω δὲ τοῦ Πληρώματος γενομένην , ἐν σκιᾷ τινὶ καὶ κενώματι διάγειν : οἴκτον δὲ λαβόντα τὸν λεγόμενον Χριστόν , ἀπεκτανθῆναι διὰ τοῦ Ὄρου καὶ Σταυροῦ ( 69 ) καλουμένου , καὶ τὴν κατ᾽ οὐσίαν αὐτῇ δύναμιν μορφὴν γνώσεως δὲ καταλιπεῖν ἔρημον , καὶ μετὰ ταῦτα εἰς ἑαυτὸν συστειλάμεν τὴν δύναμιν : αἰσθῆσιν δὲ λαβοῦσαν ἐκείνην τοῦ καταλαβόντος αὐτὴν φωτός , δραμεῖν μέν εἰς ἐπιζήτησιν τούτου , ὑπὸ ( 70 ) δὲ τοῦ Ὄρου κωλυθῆναι προβῆναι , εἰρηκότος Ἰαοῦ : ἐντεῦθεν γὰρ φασὶ καὶ τοῦτο γεγενῆσθαι τὸ ὄνομα : εἶτα ἀλγήσασαν ὡς προθῆναι κωλυθεῖσαν , λύπην καὶ φόβον καὶ ἀπορίαν
Lemmas: ἐκκλησιαστικός καί Μακαριότης , θελητός καί Σοφία . οὗτος φημί ὁ λίαν Αἰών ὁ μέν ἥλιος ἅπας ἄδηλος εἰμί , αὐτός δέ μόνος γνώριμος . εἶτα πλεῖστος μυθολογέω , ὥστε δείκνυμι Τέρμων ὁ ὀκτώ , καί ὁ δέκα , καί ὁ δώδεκα ( 65 ) , καί ὁ τριάκοντα ἄριμος , φημί ὁ ( 64 ) βυθός ανερικτω εἰμί πᾶς ὁ ἐκ αὐτός φύσις ( 65 ) καί ὁράω αὐτός , καί ὁ ἄλλος δηλόω , κατέχω ὁ σιγή , καί ὁ ἐπιχείρησις δικυλινδω . ὁ δέ τελευταῖος Αἰών , ὅς Σοφία καλέω , ὁ αὐτός τιδοκεω πόθος , ἐπιτυγχάνω δέ ὁ ποθέω μή δύναμαι , τίκτω , φημί , οὐσία ἄμορφος . ἀλγέω δέ ἐπί ὁ τοιοῦτος τόκος προσέρχομαι ὁ προπάτωρ , καί ὁ πάθος εξαγγέλλω συνικετεύω δέ αὐτός καί λοιπός Αἰών , καί αὐτός μέν τις συγγνώμη τυγχάνω . ὁ δέ ἄμορφος κῦμα ὁ ἕλη εἰμί φημί , ἐκ ὁ ἄγνοια , καί ὁ λύπη , καί ὁ φόβος , καί ὁ ἐπίπληξις φεύγω . προμηθέομαι δέ ὁ βυθός ὅς μή καί ἄλλος Αἰών ὁ παραπλήσιος πάθος περιπίπτω , ὁ ὄρον προβάλλω οὖον μετά σύζυγος θῆλυς : ὁ γάρ ἄλλος ( 66 ) Αἰών ἕκαστος ὁ θῆλυς συμφέρω . οὗτος δέ ὁ ὄρον καί Σταυρός ὀνομάζω , καί ἕτερος δέ μυθολογέω ὄνομα . Ζεύς οὗτος ( 67 ) φημί καί ὁ Σοφία καθαίρω ἀπαλλάσσω ὁ πάθος . ὁ δέ ἐνθύμησις ἐκεῖνος , ὅς καί πάθος , καί ἄμορφος κῦμα , καί ἕλη ονομάζω , πόρρω οὗτος ὁ Ὄρος ἀπορρίπτω . μετά οὗτος φημί ὁ Μονογενεύς γνώμη ὁ πατήρ προβάλλω εἰς ἀσφάλεια καί σύστασις ὁ Αἰών , Χριστός καί πνεῦμα ἅγιος : ὁ γάρ Χριστός διδάσκω λέγω ὁ Αἰών , ὅτι ἀκατάληπτος ὁ Πατήρ : ὁ δέ πνεῦμα ὁ ἅγιος ὁ ἀγαθός ( 68 ) ἰσότης ὁ Αἰών κατά αὐτός δωρέω . οὗτος δέ ὁ Αἰών τεύχω , ὑμνέω μέν ὁ πατήρ , κοινός δέ ὁ καλῶς ὅς ἔχω ἕκαστος συνεσιενεγκάμενοι , προβάλλω διά οὗτος ὁ Ἰησοῦς , ὅς καί Σωτήρ προσαγορεύω , καί Χριστός Λόγος . σύν αὐτός δέ καί ἄλλος Άγγελος προβάλλω , ὡστε εἰμί δορυφόρος αὐτός . οὗτος πᾶς ἐντός πλήρωμα ὀνομάζω . ἕκτος δέ πλήρωμα ὁ λέγω εἰμί οὗτος : ὁ ἐνθύμησις ὁ Σοφία ἐκεῖνος , ὅς καί ἄμορφος κῦμα προσαγορεύω , καλέω Ἀχαμοθ : ἔξω δέ ὁ πλήρωμα γίγνομαι , ἐν σκιά τις καί κένωμα διάγω : οἶκτος δέ λαμβάνω ὁ λέγω Χριστός , ἀποκτείνω διά ὁ ὁράω καί Σταυρός ( 69 ) καλέω , καί ὁ κατά οὐσία αὐτός δύναμις μορφή γνῶσις δέ καταλείπω ἐρῆμος , καί μετά οὗτος εἰς ἑαυτοῦ συστέλλω ὁ δύναμις : αἴσθησις δέ λαμβάνω ἐκεῖνος ὁ καταλαμβάνω αὐτός φάος , τρέχω μέν εἰς ἐπιζήτησις οὗτος , ὑπό ( 70 ) δέ ὁ ὁράω κωλύω προβαίνω , ἐρῶ ἰάομαι : ἐντεῦθεν γάρ φημί καί οὗτος γίγνομαι ὁ ὄνομα : εἶτα ἀλγέω ὡς προτίθημι κωλύω , λύπη καί φόβος καί ἀπορία