theodoretus.graecarum-affectionum-curatio pg083_0504.1
<sup>a</sup> ἀμαρτήματα ἀμαρτάνωσιν <sup>b</sup> . [ 90 ] <sup>c</sup> Ὅμως δὲ δι' ἀλγηδόνων καὶ ὀδυνῶν γίνεται αὐτοῖς ἡ ὠφέλεια , καὶ ἐνὸάδε , καὶ ἐν ἕδου · οὐδὲ γὰρ οἴσιν ἀλλως δικίας ἀπαλλάττεσθαι . Οἱ δ' ἂν τὰ ἐσχάτα ἀδικήσωσι , καὶ διὰ τὰ τοιαῦτα δικήματα ἀνίατοι γένωνται , ἐκ τούτων τὰ παραδείγματα γίνεται · καὶ οὗτοι , αὐτοὶ μὲν οὐκέτι δύνανται οὐδὲν , ἀτὲ ἀνίατοι ὄντες · ἄλλοι δὲ δύνανται , οἱ τούτους ὁρῶντες διὰ τὰς ἀμαρτίας τὰς μεγίστας <sup>d</sup> καὶ ὀδυνηρότατα καὶ φοβερώτατα [ τὰ ] πάθη πάσχοντας , καὶ τὸν ἀεὶ χρόνον ἀτεχνῶς παραδείγματα ἀνηρημένους . > Τὰῦτα δ' ἔοικεν ὁ φιλόσοφος ἐκ τῶν θεῖων σεσαληχέναι λόγιων . <sup>e</sup> Ἠκούσε γὰρ πάντως τινὰ <sup>f</sup> Μωϋσῆς ὁ θεσπέσιος εἰρημέναι ἐγγράφει τῷ Φαραῶ τὸν θεόν , ὅτι « Εἰς αὐτὸ τοῦτο ἐξήνεγκα σε , ὅπως ἐνδείξωμαι ἐν σοὶ <sup>g</sup> τὴν δύναμιν μου , καὶ ὅπως διαγγεληῖ τὸ ὄνομά μου ἐν πάσῃ τῇ γῇ . » Παμφοινὴρ γὰρ τοῦ γεγεννημένου ἐκείνου παντοδαπὰς κολάσεις ἐπήνεγκεν ὁ θεός · οὐχ ὥστε ἐκεῖνον ἀποφθιναι βελτίονα ( φθεὶ γὰρ αὐτοῦ καὶ τὸν νοῦν ἀντίτυπον , καὶ τὸ πάθος ἀνέχεντον ) , ἀλλ' ὅπως τὰ περὶ ἐκείνου διηγήματα πᾶσιν ὠφελείας <sup>h</sup> γέννηται παραδείγματα <sup>i</sup> . Καθάπερ γὰρ αἱ πόλεις τρέφουσι τοὺς δημίους , ὥστε τοὺς ἀνδροφόνους καὶ τοιχωρύχους καὶ τοὺς [ τὰ ] <sup>k</sup> ἄλλα ἄττα παρανομοῦντας διὰ τούτων κολάζειν · οὐχ ἐπαινιοῦσαι μὲν αὐτῶν ἀλλὰ καὶ λίαν μισοῦσαι τὴν τοῦ βίου προαίρεσιν , ἀνεχόμεναι <sup>l</sup> δὲ τῆς τούτων ὑπηρεσίας διὰ τὴν χρείαν · οὕτως ὁ [ τῆς μεγίστης πόλεως τοῦδε ] <sup>m</sup> τοῦ κόσμου πρύτανις , οἷα δημίους τινὰς γίνεσθαι ἐγγυχωρεῖ <sup>n</sup> τοὺς τυράννους , ὥστε διὰ τούτων ποινὴν τοὺς ἀσεβοῦντας καὶ παρανομοῦντας εἰσπράττειν · ὕστερον δὲ καὶ τούτους αὐτοὺς παντελῆ παραδιδωσι τιμωρίᾳ , ἐπειδήπερ οὐχ ὡς θεῷ διακονοῦντες , ἀλλ' οἷκεῖς πονηρίᾳ δουλεύοντες , τὰ δεινὰ ἐκείνα δεδράκασιν <sup>o</sup> . Οὕτως ἡμαρτηκότα τὸν Ἰσραὴλ τῇ τῶν Ἀσσυρίων ὠμότητι παραδίδωκεν <sup>p</sup> · ἐπειδὴ δὲ οὕτοι τῆς τιμωρίας οὐ διέγνωσαν τὸν σκοπόν , ἐθνικαῦτα καὶ τούτων καταλύσας τὴν δυναστείαν , ἑτέροις δουλεύειν ἠνάγκασε . Καὶ ταῦτα Ἠσαίας καὶ Ἰεζεκιὴλ καὶ πάντες οἱ προφῆται διαρρήδην διδάσκουσι · παρ' ὧν , οἶμαι , ὁ Πλάτων τὰς ἀφορμὰς κεχρῶται , ἔφη τοὺς ἀνιάτους διακειμένους εἰς ὠφέλειαν ἑτέρων παιδεύεσθαι . Κἂν τῷ Φιλήβῳ δὲ πάλιν τὸν περὶ τῆς Προνοίας ἐκράτυνε λόγον · « Πάντες γὰρ , φησὶ , ἐμφαινοῦσιν οἱ σοφοί , ὅντως ἐαυτοὺς σεμνύνοντες , ὡς νοῦς ἐστι βασιλεύς ἡμῖν οὐρανοῦ τε καὶ γῆς . Καὶ ἴσως εὖ λέγουσι . Διὰ σμικροτέρων δέ , εἰ βούλει <sup>q</sup> , τὴν ἐπίσχεσιν αὐτοῦ τοῦ γένους ποιησώμεθα . » Εἶτα ἐυλλογιστοῖς παραλλοῖς χρησάμενος , ἐπήγαγε ταῦτα · « Βούλει δὲ καὶ ἡμεῖς τοὺς πρόσθεν ὡμολογημένους ἐμφησώμεν <sup>r</sup> , ὡς ταῦτα οὕτως ἔχει ,
Lemmas: <sup>a</sup> ἁμάρτημα ἁμαρτάνω <sup>b</sup> . [ 90 ] <sup>c</sup> ὅμως δέ διά ἀλγηδών καί ὀδύνη γίγνομαι αὐτός ὁ ὠφέλεια , καί ἐνάς , καί ἐν δίδωμι · οὐδέ γάρ ὅς ἀλλως δικός ἀπαλλάσσω . ὁ δέ εἄν ὁ ἔσχατος ἀδικέω , καί διά ὁ τοιοῦτος δικήματα ἀνίατος γίγνομαι , ἐκ οὗτος ὁ παράδειγμα γίγνομαι · καί οὗτος , αὐτός μέν οὐκέτι δύναμαι οὐδείς , ἁλί-ευμα ἀνίατος εἰμί · ἄλλος δέ δύναμαι , ὁ οὗτος ὁράω διά ὁ ἁμαρτία ὁ μέγας <sup>d</sup> καί ὀδυνηρός καί φοβερός [ ὁ ] πάθος πάσχω , καί ὁ ἀεί χρόνος ἄτεχνος παράδειγμα ανηρημένος . > οὗτος δέ ἔοικα ὁ φιλόσοφος ἐκ ὁ θεῖον σαλάσσω λόγιος . <sup>e</sup> ἀκούω γάρ πάντως τις <sup>f</sup> Μωϋσῆς ὁ θεσπέσιος εἴρω ἐγγράφω ὁ Φαραώ ὁ θεός , ὅτι « εἰς αὐτός οὗτος ἐξήνεγκα σύ , ὅπως ἐνδείκνυμι ἐν σύ <sup>g</sup> ὁ δύναμις ἐγώ , καί ὅπως διαγγέλλω ὁ ὄνομα ἐγώ ἐν πᾶς ὁ γῆ . » Παμφοινὴρ γάρ ὁ γεννάω ἐκεῖνος παντοδαπός κολάζω ἐπιφέρω ὁ θεός · οὐ ὥστε ἐκεῖνος ἀποφθίνω ἀγαθός ( φθίω γάρ αὐτός καί ὁ νόος ἀντίτυπος , καί ὁ πάθος ἀνέχω ) , ἀλλά ὅπως ὁ περί ἐκεῖνος διήγημα πᾶς ὠφέλεια <sup>h</sup> γεννητής παράδειγμα <sup>i</sup> . καθά γάρ ὁ πόλις τρέφω ὁ δήμιος , ὥστε ὁ ἀνδροφόνος καί τοιχωρύχος καί ὁ [ ὁ ] <sup>k</sup> ἄλλος τις παρανομέω διά οὗτος κολάζω · οὐ ἐπαινέω μέν αὐτός ἀλλά καί λίαν μισέω ὁ ὁ βίος προαίρεσις , ἀνέχω <sup>l</sup> δέ ὁ οὗτος ὑπηρεσία διά ὁ χρεία · οὕτως ὁ [ ὁ μέγας πόλις ὅδε ] <sup>m</sup> ὁ κόσμος πρύτανις , οἷος δήμιος τις γίγνομαι εγγυχωρεω <sup>n</sup> ὁ τύραννος , ὥστε διά οὗτος ποινή ὁ ἀσεβέω καί παρανομέω εἰσπράσσω · ὕστερος δέ καί οὗτος αὐτός παντελής παραδίδωμι τιμωρία , ἐπεί οὐ ὡς θεός διακονέω , ἀλλά οἰκέω πονηρία δουλεύω , ὁ δεινός ἐκεῖνος δράω <sup>o</sup> . οὕτως ἁμαρτάνω ὁ Ἰσραήλ ὁ ὁ Ἀσσύριος ὠμότης παραδίδωμι <sup>p</sup> · ἐπεί δέ οὕτος ὁ τιμωρία οὖον διαγιγνώσκω ὁ σκοπός , εθνικαυτος καί οὗτος καταλύω ὁ δυναστεία , ἕτερος δουλεύω ἀναγκάζω . καί οὗτος Ἠσαίας καί Ἰεζεκιήλ καί πᾶς ὁ προφήτης διαρρήδην διδάσκω · παρά ὅς , οἴομαι , ὁ Πλάτων ὁ ἀφορμή κεχρόω , φημί ὁ ἀνίατος διάκειμαι εἰς ὠφέλεια ἕτερος παιδεύω . κἀν ὁ Φίληβος δέ πάλιν ὁ περί ὁ Πρόνοια κρατύνω λόγος · « πάνετες γάρ , φημί , ἐμφαίνω ὁ σοφός , εἰμί ἑαυτοῦ σεμνύνω , ὡς νόος εἰμί βασιλεύς ἐγώ οὐρανός τε καί γῆ . καί ἴσως εὕω λέγω . Ζεύς μικρός δέ , εἰμί βούλομαι <sup>q</sup> , ὁ ἐπίσχεσις αὐτός ὁ γένος ποιέω . » εἶτα εὐλογιστέω παραλλοῖς χράω , ἐπάγω οὗτος · « βούλομαι δέ καί ἐγώ ὁ πρόσθεν ὁμολογέω ἐμφαίνω <sup>r</sup> , ὡς οὗτος οὕτως ἔχω ,