theodoretus.graecarum-affectionum-curatio pg083_0527.1
μενον πάθος , τὰς ἐπὶ χόρθας πήγας , τὰς κατὰ νώτου μάστιγας , τὸ ἰχρίον , τοὺς ἤλους , τὴν χολήν , τὸ δέος , τὸν θάνατον . Ἄλλ' ὅμως ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα διηγούμενα τῶν ἀποστόλων ἐγγράμματα ἐπείσεν ἅπαντας ἀνθρώπους , ὅτι Ἰὺς τὸ Θεοῦ καὶ Θεὸς προαιώνιος , καὶ τῶν ἀπάντων ποιητὴς καὶ δημιουργός , ὁ τὴν ἀνθρωπείαν ὑποδὺς φύσιν , καὶ διὰ ταύτης τὴν τῶν ἀνθρώπων πραγματευσάμενος σωτηρίαν . Καὶ οὐχ ἀπλῶς εἰποιεν , ἀλλὰ τοσαύτην τε πίστιν τοῖς πλείστοις ἐντέθεικεν , ὡς ἅβιστα τὴν ὑπὲρ τῶνδε τῶν δογμάτων καταθέσθαι θάνατον , καὶ τοὺς ἀρνηθῆναι κελεύουσιν ἡμῖνα μὴν προθέσθαι τὰς γλώττας , προτείνειν τὰ νώτα τοῖς θέλουσι μαστιγοῦν , καὶ λαμπάσι καὶ δυνεὶ τὰς πλευράς , καὶ τοὺς αὐχένας ὑποθεῖναι τοῖς ἕρπαις , καὶ ἀποτυμπανισθῆναι προθύμως καὶ ἀνασκινδαλευθῆναι , καὶ μένους καὶ ἐμπρησθῆναι , καὶ θήρας ἀγρίους ἰδεῖν θοινωμένους τὰ σώματα . Τῷ τού καὶ ἀδεσεντο αὐτοῖς ὁ Ἄγωνιστής , ἐδώρησατο χλῆος , καὶ μνήμην νικώσων τοῦ χρόνου τὴν φύσιν . Μαριζίνειν γὰρ δὴ οὕτως ἅπαντα πεφυκώς , τὴν τούτων ἀμάχραντον διετήρησε δόξαν . Καὶ αἱ μὲν ἐνναῖαι τῶν νικηρῶν ψυχαὶ περιπολοῦσι τὸν οὐρανόν , τοῖς ἀσωμάτοις χοροῖς συγχορεύουσαι τὰ δὲ σώματα οὐχ εἰς ἕνὸς ἑκάστου κατακρύπτεται τάφος , ἀλλὰ πλῆς , καὶ κῶμαι ταῦτα διανεμήμεναι σωτήρας [ καὶ ] ψυχῶν καὶ ἰατροὺς σωμάτων ὀνομάζουσι , καὶ ὡς πολίους τιμῶσι καὶ φύλακας καὶ χρώμενοι πρεσβευτάς πρὸς τὸν τῶν ὅλων Δεσπότην , διὰ τούτων τὰς θείας χομιζονται δωρεάς , καὶ μεριδύντος τοῦ σώματος , ἀμέριστος ἡ χάρις μεμένηκε . Καὶ τὸ σμικρὸν ἐκεῖνο καὶ βραχύτατον λείψανον τὴν ἰσην ἔχει δύναμιν τῷ μηδαμῇ μηδαμῶς διανεστημένῳ μάρτυρι . Ἡ γὰρ ἐπανθούσα χάρις διανέμει τὰ δῶρα , τῇ πίστει τῶν προσόντων τὴν φιλοτιμίαν μετροῦσα . Ὑμᾶς δὲ οὐδὲ ταῦτα πείθει τὸν τοῦτον ὀμῆσαι Θεόν , ἀλλὰ γελᾶτε καὶ κομωδεῖτε τὸ τούτοις παρὰ πάντων προτρεφόμενον γέρας , καὶ μῖσος ὑπολαμβάνετε τὸ πειλάζειν τοῖς τάφοις . Εἰ δὲ καὶ πάντες ἄνθρωποι τούτοις προσέπταιον , ἀλλ' οὐν Ἕλληνας μόνους νεμεσᾶν τοῖς οὕτω δρωμένοις οὐχ ἔδει τοῦτον γὰρ τοι οἱ χοαὶ , καὶ τὰ ἐναγίσματα , καὶ οἱ ἥρωες , καὶ [ οἱ ] ἡμιθεοί , καὶ οἱ θεοποιούμενοι ἄνθρωποι . [ 113 ] Καὶ γὰρ τὸν Ἡρακλέα , ἄνθρωπον γεγονότα καὶ Ἀλκμήνης παῖδα καὶ Ἀμφιτρύωνος , καὶ θεὸν ἀπέφηναν ὡς ὀνοῦσαν , καὶ τοὺς ἄλλοις θεοῖς ἐυνερίθησαν . Ὅτι δὲ καὶ ὁ Πλάτων Ἀμφιτρύωνος αὐτὸν οἶδεν υἱόν , καὶ οὐ τοῦ Διός , ἀκούσατε δὴ αὐτοῦ ἐν τῷ Θεαίτηρῳ λέγοντος Ἄλλ' ἐπὶ πέντε καὶ εἴκοσι καταλόγῳ προγόνων ἀσμενωμένων καὶ ἀναφερόντων εἰς Ἡρακλέα τὸν Ἀμφιτρύωνος ἅτοπα αὐτῷ φαίνεσθαι τῆς σμικρολογίας ὅτι δὲ Ἀμφιτρύωνος εἰς
Lemmas: μένω πάθος , ὁ ἐπί χόρθας πηγή , ὁ κατά νῶτον μάστιξ , ὁ ἰχρίον , ὁ ἧλος , ὁ χολή , ὁ δέος , ὁ θάνατος . ἄλλος ὅμως οὗτος καί ὁ τοιοῦτος διηγούμαι ὁ ἀπόστολος εγγράμματος πείθω ἅπας ἄνθρωπος , ὅτι Ἰὺς ὁ Θεός καί θεός προαιώνιος , καί ὁ ἀπαντάω ποιητής καί δημιουργός , ὁ ὁ ἀνθρώπειος ὑποδύω φύσις , καί διά οὗτος ὁ ὁ ἄνθρωπος πραγματεύομαι σωτηρία . καί οὐ ἀπλόος εἶπον , ἀλλά τοσοῦτος τε πίστις ὁ πλεῖστος ἐντίθημι , ὡς ἅβιστα ὁ ὑπέρ ὅδε ὁ δόγμα κατατίθημι θάνατος , καί ὁ ἀρνέομαι κελεύω ἡμίνα μήv προτίθημι ὁ γλῶσσα , προτείνω ὁ νῶτον ὁ ἐθέλω μαστιγόω , καί λαμπάς καί δύο ὁ πλευρά , καί ὁ αὐχήν ὑποτίθημι ὁ ἕρπη , καί ἀποτυμπανίζω προθύμως καί ἀνασκινδαλεύω , καί μένος καί ἐμπίμπρημι , καί θήρ ἄγριος ὁράω θοινάω ὁ σῶμα . ὁ ὅς καί ἀδέω αὐτός ὁ ἀγωνιστής , δωρέω χλή , καί μνήμη Νίκη ὁ χρόνος ὁ φύσις . μαριζινεος γάρ δή οὕτως ἅπας φύω , ὁ οὗτος ἀμάχραντον διατηρέω δόξα . καί ὁ μέν ἐνναῖος ὁ νικηρ ψυχή περιπολέω ὁ οὐρανός , ὁ ἀσώματος χορός συγχορεύω ὁ δέ σῶμα οὐ εἰς εἷς ἕκαστος κατακρύπτω τάφος , ἀλλά Πλῆς , καί κώμη οὗτος διανέμω σωτήρ [ καί ] Ψυχή καί ἰατρός σῶμα ὀνομάζω , καί ὡς πολιός τιμάω καί φύλαξ καί χράω πρεσβευτής πρός ὁ ὁ ὅλος δεσπότης , διά οὗτος ὁ θεῖος χομιζοντ δωρεά , καί μερίζω ὁ σῶμα , ἀμέριστος ὁ χάρις μένω . καί ὁ μικρός ἐκεῖνος καί βραχύς λείψανον ὁ ἴσος ἔχω δύναμις ὁ μηδαμός μηδαμῶς διανίστημι μάρτυς . ὁ γάρ ἐπανθέω χάρις διανέμω ὁ Δῶρα , ὁ πίστις ὁ πρόσειμι ὁ φιλοτιμία μετρέω . ὑμός δέ οὐδέ οὗτος πείθω ὁ οὗτος ὄμνυμι Θεός , ἀλλά γελάω καί κωμῳδέω ὁ οὗτος παρά πᾶς προτρέφω γέρας , καί μῖσος ὑπολαμβάνω ὁ πειλαζω ὁ τάφος . εἰμί δέ καί πᾶς ἄνθρωπος οὗτος προσπταίω , ἀλλά ὀν Ἕλλην μόνος νεμεσάω ὁ οὗτος δράω οὐ ἐσθίω οὗτος γάρ ὅς ὁ χοή , καί ὁ ἐνάγισμα , καί ὁ ἥρως , καί [ ὁ ] ημίθεος , καί ὁ θεοποιώ ἄνθρωπος . [ 113 ] καί γάρ ὁ Ἡρακλῆς , ἄνθρωπος γίγνομαι καί Ἀλκμήνη παῖς καί Ἀμφιτρύων , καί θεός ἀποφαίνω ὡς ὀνίνημι , καί ὁ ἄλλος θεός νευρίζω . ὅτι2 δέ καί ὁ Πλάτων Ἀμφιτρύων αὐτός οἶδα υἱός , καί οὖον ὁ Ζεύς , ἀκούω δή αὐτός ἐν ὁ θεαιτηρεω λέγω ἄλλος ἐπί πέντε καί εἴκοσι κατάλογος πρόγονος ἀσμενωμένων καί ἀναφέρω εἰς Ἡρακλῆς ὁ Ἀμφιτρύων ἄτοπος αὐτός φαίνω ὁ μικρολογία ὅτι δέ Ἀμφιτρύων εἰς