theodoretus.graecarum-affectionum-curatio pg083_0537.1
A γε παλαιαιδε οὐσίας πιστεύειν δὲ αὐτοῖς νομοθετοῦσι ταύθ' οὕτως ἔχειν . Ἀλλ' ὁ μὲν φιλόσοφος κελεύει καὶ ταῖς φήμαις πιστεύειν · ὑμεῖς δὲ οὐ μόνον ἡμῖν ἀπιστεῖτε , καὶ τῆς τῶν πραγμάτων βωβῆς ἀληθείας ἐπατεῖν οὐ βούλεσθε , ἀλλ' οὐδὲ τῷ ὑμετέρῳ φιλοσόφῳ πιστεῦειν ἐθέλετε · ἄντιχρως λέγοντι , ὡς αἱ τῶν ὁσίων ψυχαὶ τῶν σωμάτων ἀπαλλαγείσαι τῶν κατ' ἀνθρώπους ἐπιμελοῦνται πραγμάτων . Τοῖς δὲ οὕτως ἀρμόττει τοῦδε τοῦ γέρας τυχεῖν , ὡς τοῖς ἡγαπηκόσι μέν ἐκθύμως τὰ θεῖα , μεμενηκόσι δὲ μέχρι τέλους οἷς ἐξ ἀρχῆς προσέχοντο , καὶ τὴν τάξιν ἐν ἧ σφας ἐταξαν οὐκ ἀνασηκωμένους καταλιπεῖν . Τοῦτον δὲ γε καὶ ὁ Πλάτων ἐν τῇ Ἀπολογίᾳ κρατοῦντι τὸν λόγον . Φησὶ δὲ οὕτως · Οὕτω γάρ ἔχει , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τῇ ἀληθείᾳ · οὐ δὲν ἐστιν ἐαυτὸν τάξῃ ἡγησάμενος βέλτιστον εἶναι , ἢ ὑπ' ἀρχοντος ταχθῆ , ἐνταῦθα [ 120 ] δεῖ , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ , μένοντα κινδυνεύειν , μηδὲν ὑπολογίζομενον , μήτε θάνατον , μήτε ἄλλο μηδὲν πρὸ τοῦ αἰσχροῦ . Καὶ πάλιν μετ' ὀλίγα · Τὸ γὰρ τοῦ θανάτου δεδιέναι , ὦ ἄνδρες , οὐδὲν ἄλλο ἐστίν , ἢ δοκεῖν σοφὸν εἶναι , μὴ δοντα . Καὶ αὖθις μετὰ βραχέα · Πρὸ γοῦν τῶν κακῶν , ὧν οἶδα ὅτι κακὰ ἐστίν , ἢ τῇ οἶδα ἢ καὶ ἀγαθὰ ἔντα τυγχάνει οὐ φοβηθήσομαι , οὐδὲ φεύξομαι . Καὶ πάλιν · Τὰ τε γὰρ ἄλλα εὐδαιμονέστεροι εἰσιν οἱ ἐκεῖ τῶν ἐνθάδε · καὶ ἤδη καὶ τὸν λοιπὸν χρόνον ἀθάνατοι εἰσιν . Αὐτοῦ δὲ , ὦ φίλοι ἄνδρες , καὶ ταῦτα · Ἐμὲ γὰρ οὐδὲν βλάψειεν οὔτε Μέλιτος οὔτε Ἀνύτος · οὐδὲ γὰρ δύναται . Οὐ γὰρ οἶμαι θεμιτὸν εἶναι βελτίονι ἀνδρὶ ὑπὸ χειρόνος βλάπτεσθαι . Ἀποκτεῖναι μέν [ τ' ] ἄν ἴσως ἢ ἐξβάλλειν ἢ ἀτιμάσαιεν · ἀλλὰ ταῦτα οὗτος μέν ἴσως οἴεται εἶναι , καὶ ἄλλος τῶν ποιοῦ , μεγάλα κακά · ἐγὼ δὲ οὐκ οἶμαι , ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον , ποιεῖν ὅ τι οὗτος νυνὶ ποιεῖ , ἄνδρα ἀδίκως ἐπιχειρῶν ἀποκτίνειν .
Lemmas: A γε παλαιός οὐσία πιστεύω δέ αὐτός νομοθετέω αὐτός οὕτως ἔχω . ἀλλά ὁ μέν φιλόσοφος κελεύω καί ὁ φήμη πιστεύω · σύ δέ οὖον μόνος ἐγώ ἀπιστέω , καί ὁ ὁ πρᾶγμα βωβός ἀλήθεια πατέω οὖον βούλομαι , ἀλλά οὐδέ ὁ ὑμέτερος φιλόσοφος πιστεύω ἐθέλω · ἄντιχρως λέγω , ὡς ὁ ὁ ὅσιος ψυχή ὁ σῶμα ἀπαλλάσσω ὁ κατά ἄνθρωπος ἐπιμελέομαι πρᾶγμα . ὁ δέ οὕτως ἁρμόττω ὅδε ὁ γέρας τυγχάνω , ὡς ὁ ἀγαπάω μέν ἔκθυμος ὁ θεῖον , μένω δέ μέχρι τέλος ὅς ἐκ ἀρχή προσέχω , καί ὁ τάξις ἐν ἧ σφεῖς τάσσω οὐ ανασηκωμένος καταλείπω . οὗτος δέ γε καί ὁ Πλάτων ἐν ὁ ἀπολογία κράτος ὁ λόγος . φημί δέ οὕτως · οὕτως γάρ ἔχω , εἰμί ἀνήρ Ἀθηναῖος , ὁ ἀλήθεια · οὖον δέν εἰμί ἑαυτοῦ τάσσω ἡγέομαι ἀγαθός εἰμί , ἢ ὑπό ἄρχω τάσσω , ἐνταῦθα [ 120 ] δεῖ , ὡς ἐγώ δοκέω , Μένων κινδυνεύω , μηδείς ὑπολογίζομαι , μήτε θάνατος , μήτε ἄλλος μηδείς πρό ὁ αἰσχρός . καί πάλιν μετά ὀλίγος · ὁ γάρ ὁ θάνατος δείδω , εἰμί ἀνήρ , οὐδείς ἄλλος εἰμί , ἢ δοκέω σοφός εἰμί , μή δίδωμι . καί αὖθις μετά βραχύς · πρό γοῦν ὁ κακός , ὅς οἶδα ὅτι κακός εἰμί , ἢ ὁ οἶδα ἢ καί ἀγαθός Έντα τυγχάνω οὖον φοβέω , οὐδέ φεύγω . καί πάλιν · ὁ τε γάρ ἄλλος εὐδαίμων εἰμί ὁ ἐκεῖ ὁ ἐνθάδε · καί ἤδη καί ὁ λοιπός χρόνος ἀθάνατος εἰμί . αὐτός δέ , εἰμί φίλος ἀνήρ , καί οὗτος · ἐγώ γάρ οὐδείς βλάπτω οὔτε Μέλις οὔτε Ἄνυτος · οὐδέ γάρ δύναμαι . οὖον γάρ οἴομαι θεμιτός εἰμί ἀγαθός ἀνήρ ὑπό χείρων βλάπτω . ἀποκτείνω μέν [ τε ] ἄν ἴσως ἢ ἐκβάλλω ἢ ἀτιμάζω · ἀλλά οὗτος οὗτος μέν ἴσως οἴομαι εἰμί , καί ἄλλος ὁ ποιέω , μέγας κακός · ἐγώ δέ οὐ οἴομαι , ἀλλά πολύς μᾶλλον , ποιέω ὅς τίς οὗτος νυνί ποιέω , ἀνήρ ἄδικος ἐπιχειρέω ἀποκτείνω .