theodoretus.graecarum-affectionum-curatio pg083_0493.1
A πνεῦμα . » Διὰ δὲ τούτων ἔδειξε μὲν τὴν γαμικὴν ὁμιλίαν , ἔδειξε δὲ τῆς παιδοποιίας τὰς ἀφορμὰς , καὶ τὸν σμικρὸν ἐκεῖνον θορὸν εἰς μυρίας ἰδέας μεταμορφοῦμενον , καὶ τῆνιχαῦτα τὴν ψυχὴν δημιουργουμένην τε καὶ ἐμψυχουμένην τῷ σώματι , καὶ μέγιστον καὶ μετὰ τὰς ὀψίας τὴν θείαν ἐπιχορίαν φρουροῦσαν καὶ κυβερνοῦσαν . Βοῆ δὲ καὶ ὁ θεσπέσιος Δαβὶδ « Αἱ χεῖρές σου ἐποίησάν με καὶ ἐπλασάν με · συνέτισόν με , καὶ μαθήσομαι τὰς ἐντολάς σου . » Καὶ κατὰ ταῦτόν καὶ τῆς ποιήσεως ἀναμιμνήσκει τὸν Ποιητήν , καὶ τυχεῖν παρ’ αὐτοῦ ἐνεσέως ἱκτεύει . Καὶ ἀπαντες δὲ οἱ προφῆται ὁμοφῶνα τούτοις τὸ ἀνθρώπειον περὶ διδάσκουσι φύσεως . Ὅς ἂν δὲ μὴ τις ὑπολάβῃ ἄλλως μὲν Ἕλληνας φύναι , ἄλλως δὲ Ῥωμαίους , καὶ Αἰγυπτίους , ἔτερος , καὶ Πέρσας [ 79 ] καὶ Μασσαγέτας καὶ Σκύθας καὶ Σαυρόματας ἄλλης οὐσίας μετεἰληχέναι , ἐδίδαξεν ὁ τὴν κοσμογένειαν ἐγγράψας τὴν ἡμετέραν , ὡς ἄνδρα ἕνα ἀπὸ τῆς ὁ Ποιητὴς διαπλάσας , καὶ ἐκ τῆς τοῦτου πλευρᾶς τὴν γυναῖκα δημιουργήσας , ἐκ τῆς τούτων ὁμιλίας ἅπασαν τὴν οἰκουμένην ἀνθρώπων ἐπλήρωσε , τῶν παίδων τῶν ἐκείνων καὶ τῶν ἐκγόνων κατὰ μέρος αὐξησάντων τὸ γένος . Ῥᾷστον μὲν γὰρ ἦν αὐτῷ προσταξαι καὶ αὐτίκα πᾶσαν γὴν καὶ θάλασσαν τῶν οἰκητόρων ἐμπλησαι · ἀλλ’ ἵνα μὴ διαφόρους ὑπολάβοιεν εἶναι τῶν ἀνθρώπων τὰς φύσεις , ἐκ τοῦ ἑνὸς ἐκείνου ζεύγους τὰ μυρία φύλα τῶν ἀνθρώπων γενέσθαι ἐκέλευσε . Ταύτη σοι καὶ τὴν γυναῖκα οὐχ ἐτέρουθεν ποθὲν διεπλάσεν , ἀλλ’ ἐκ τοῦ ἀνδρὸς τῆς τῆς γενέσεως λαβὼν ἀφορμὰς , ἵνα μὴδὲ αὐτὴ φύσιν ἔχειν ἑτέραν ὑπολαμβάνουσα τὴν ἐναντίαν τοῖς ἀνδράσιν [ ἴδῃν ] ὀδεύῃ . Διὰ σοι τρίτω καὶ τοὺς αὐτοὺς νόμους καὶ ἀνδράσι προσφέρει καὶ γυναιξίν , ἐπειδὴ περ ἐν τῷ τοῦ σώματος σχήματι καὶ οὐχ ἐν τῇ ψυχῇ τὸ διάφορον . Λογικὴ γὰρ καὶ ἐκείνη ὡς οὗτος , καὶ ξυνεὶς δυναμικὴ , καὶ τὸ πρακτέον ἐπισταμένη , καὶ τί μὲν φυγεῖν , τί δὲ μετελθεῖν παραπλησίως εἰδυία , ἔστι δὲ ὅτε καὶ τοῦ ἀνδρὸς ἀμείνον τὸ ξυνοῖσιν μέλλον εὕρισκουσα , καὶ ἀγαθὴ ξύμβουλος γινομένη . ὅθεν οὐ μόνον ἀνδράσιν , ἀλλὰ καὶ γυναιξίν εἰσιτην εἰς τοὺς θείους ναούς , καὶ τῶν θείων μυστηρίων μεταλαχεῖν τοῖς μὲν ὁ νόμος ἐπιτρέπει , τὰς δὲ κωλύει , ἀλλὰ καὶ ταύτας τελειοῦσθαι καὶ μυσταγωγεῖσθαι παραπλησίως ἐκείνοις παρακελεύεται , καὶ μέντοι καὶ τῆς ἀρετῆς τὰ ἄθλα καὶ ταύταις πρόκειται ὡς ἐκείνοις , ἐπειδὴ τῆς ἀρετῆς οἱ ἀγῶνες κοινοί . Οὐ μὴν οὐδὲ τῶν γλωττῶν τὸ διάφορον τῇ φύσει λυμαίνεται · καὶ γὰρ καὶ ἐν Ἕλλησι καὶ ἐν βαρβάροις ἐστιν ἰδεῖν καὶ ἀρετῆς φροντιστάς , καὶ κακίας ἐργάτας . Τῆδε μέντοι καὶ Ἕλληνες ξυμφονοῦσι τῷ
Lemmas: A πνεῦμα . » Ζεύς δέ οὗτος δείκνυμι μέν ὁ γαμικός ὁμιλία , δείκνυμι δέ ὁ παιδοποιία ὁ ἀφορμή , καί ὁ μικρός ἐκεῖνος θορός εἰς μυρίος ἰδέα μεταμορφόω , καί τῆνιχαῦτα ὁ ψυχή δημιουργέω τε καί ἐμψυχόω ὁ σῶμα , καί μέγας καί μετά ὁ ὄψιος ὁ θεῖος ἐπιχώριος φρουρά καί κυβερνάω . βοεύς δέ καί ὁ θεσπέσιος Δαυίδ « ὁ χείρ σύ ποιέω ἐγώ καί πλάσσω ἐγώ · συνετίζω ἐγώ , καί μανθάνω ὁ ἐντολή σύ . » καί κατά αὐτός καί ὁ ποίησις ἀναμιμνήσκω ὁ Ποιητής , καί τυγχάνω παρά αὐτός ἔνεσις ἱκτεύω . καί ἅπας δέ ὁ προφήτης ὁμόφωνος οὗτος ὁ ἀνθρώπειος περί διδάσκω φύσις . ὅς εἄν δέ μή τις ὑπολαμβάνω ἄλλως μέν Ἕλλην φύω , ἄλλως δέ Ῥωμαῖος , καί Αἰγύπτιος , ἕτερος , καί Πέρσης [ 79 ] καί Μασσαγέται καί Σκύθης καί Σαυρομάτης ἄλλος οὐσία μεταλαγχάνω , διδάσκω ὁ ὁ κοσμογένεια ἐγγράφω ὁ ἡμέτερος , ὡς ἀνήρ εἷς ἀπό ὁ ὁ Ποιητής διαπλάσσω , καί ἐκ ὁ οὗτος πλευρά ὁ γυνή δημιουργέω , ἐκ ὁ οὗτος ὁμιλία ἅπας ὁ οἰκέω ἄνθρωπος πληρόω , ὁ παῖς ὁ ἐκεῖνος καί ὁ ἔκγονος κατά μέρος αὐξάνω ὁ γένος . ῥᾴδιος μέν γάρ εἰμί αὐτός προστάσσω καί αὐτίκα πᾶς γή καί θάλασσα ὁ οἰκήτωρ ἐμπίμπλημι · ἀλλά ἵνα μή διάφορος ὑπολαμβάνω εἰμί ὁ ἄνθρωπος ὁ φύσις , ἐκ ὁ εἷς ἐκεῖνος ζεῦγος ὁ μυρίος φῦλον ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι κελεύω . Ταύτη σύ καί ὁ γυνή οὐ ἐτέρουθεν ποθεν διαπλάθω , ἀλλά ἐκ ὁ ἀνήρ ὁ ὁ γένεσις λαμβάνω ἀφορμή , ἵνα μηδέ αὐτός φύσις ἔχω ἕτερος ὑπολαμβάνω ὁ ἐναντίος ὁ ἀνήρ [ ἴδη ] ὁδεύω . Ζεύς σύ τρίτος καί ὁ αὐτός νόμος καί ἀνήρ προσφέρω καί γυνή , ἐπεί περ ἐν ὁ ὁ σῶμα σχῆμα καί οὐ ἐν ὁ Ψυχή ὁ διάφορος . λογικός γάρ καί ἐκεῖνος ὡς οὗτος , καί συνίημι δυναμικός , καί ὁ πρακτέος ἐφίστημι , καί τίς μέν φεύγω , τίς δέ μετέρχομαι παραπλήσιος οἶδα , εἰμί δέ ὅτε καί ὁ ἀνήρ ἀμείνων ὁ κοινός μέλλω εὑρίσκω , καί ἀγαθός σύμβουλος γίγνομαι . ὅθεν οὖον μόνος ἀνήρ , ἀλλά καί γυνή εἰσέρχομαι εἰς ὁ θεῖος ναός , καί ὁ θεῖον μυστήριον μεταλαγχάνω ὁ μέν ὁ νόμος ἐπιτρέπω , ὁ δέ κωλύω , ἀλλά καί οὗτος τελειόω καί μυσταγωγέω παραπλήσιος ἐκεῖνος παρακελεύομαι , καί μέντοι καί ὁ ἀρετή ὁ ἄθλα καί οὗτος πρόκειμαι ὡς ἐκεῖνος , ἐπεί ὁ ἀρετή ὁ ἀγών κοινός . οὖον μήv οὐδέ ὁ γλῶσσα ὁ διάφορος ὁ φύσις λυμαίνομαι · καί γάρ καί ἐν Ἕλλην καί ἐν βάρβαρος εἰμί ὁράω καί ἀρετή φροντιστής , καί κακία ἐργάτης . τῆδε μέντοι καί Ἕλλην συμφέρω ὁ