theodoretus.graecarum-affectionum-curatio pg083_0458.1
παράγει , καὶ τὸ Χάος , καὶ τὸν Ὠκεανὸν καὶ τὴν Αἰθύν , καὶ τὸν Οὐρανὸν καὶ τὴν Γῆν , καὶ τούτων τούς παῖδας τὸν Κρόνον καὶ τὴν Ῥέαν , τὸν Ἰαπετὸν καὶ τοὺς ἄλλους · καὶ αὖ πάλιν τοὺς ἐκ Κρόνου καὶ Ῥέας φύτας , τὸν Δία , τὸν Ἥραν , τὸν Ποσειδῶνα , τὸν Πλούτωνα . Καὶ οὐκ ἐρυθριᾷ ὁ φιλόσοφος πιστεύειν κελεύων τοῖς τα τοιαῦτα μυθολογοῦσι , καὶ ἀκολάστοὺς ἡμῖν θεοὺς καὶ πατραλοίας καὶ παιδοκτόνους εἰσάγουσιν · ὅ τε γὰρ Κρόνος Οὐρανοῦ τοῦ πατρὸς ἐξέτεμε τὰ αἰδοῖα , καὶ τοὺς τικτομένους αὐτῷ κατέπινε παῖδας . Ὁ τε Ζεὺς , τὸν πατέρα τὸν Κρόνον ἐξέλασε τῆς βασιλείας , καὶ παραδοὺς τῷ Ταρτάρῳ , τύραννος ἀνέφαν ἀνὰ λίαν ἀκολάστως . Οὐ γὰρ δή μόνην τὴν ἀδελφήν , ἀλλὰ καὶ τὴν μητέρα καὶ τὴν θυγατέρα γαμετὰς ἐποιήσατο · καὶ πρὸς ταύταις , ἄλλας καὶ θεὰς καὶ γυναῖξὶ ξυνεμίλησε μυρίαις . Ἄλλ᾽ ὅμως καὶ ταῦτα ὁ Πλάτων σαφῶς · ἐπιστάμενος πιστεύειν τοῖς ποιηταῖς παρεγγύησε , καὶ ταῦτα ἄνευ εἰκόντων καὶ ἀναγκαίων ἀποδείξεων λέγουσι , διὰ μόνον γε τὸν νόμον . Δῆλός οὖν ὅτι τὸν Ἀθηναίων ὁμιλον ὁρμῶν , καὶ τὸν ἐκεῖνον κατέχοντα πλάνον . Καὶ ὅτι γε τοῦτο ἀλήθης , μάρτυς αὐτὸς ὁ Πλάτων ἐν Πολιτείᾳ · « Πρῶτον μὲν , ἦν δ᾽ ἐγώ , τὸ μέγιστον καὶ περὶ τῶν μεγίστων ψευδῶς ὁ εἰπὼν οὐκ ἀληθῶς ἐψευσάτο , ὅτι Οὐρανὸς τε εἰργάσατο ἄφησι δράσει αὐτὸν Ἡσιόδος , ὅ τε αὖ Κρόνος , ὡς ἐπιμωρήσατο αὐτόν . Ὅτι δὲ δή τὰ περὶ τοῦ Κρόνου ἔργα καὶ πάθη ὑπὸ τοῦ υἱέος , οὐδ᾽ ἂν εἰ ἦν ἀλήθη , δεῖ ῥαδίως οὕτω λέγεσθαι πρὸς ἀφρονας τε καὶ νέους , ἀλλὰ μάλιστα μὲν σιγᾶσθαι , εἰ δ᾽ ἀνάγκη τις ἦν λέγειν , δι᾽ ἀπορρήτων ἀκούειν . » Καὶ αὖ πάλιν μετ᾽ ὀλίγα καὶ ταῦτα ἔφη · « Καὶ γάρ , ἦ δ᾽ ὅς , οἱ τε λόγοι χαλεποὶ καὶ οὐ λεκτέοι γε , ὦ Ἀδείμαντε , ἐν τῇ ἡμετέρᾳ πόλει · οὐδὲ λεκτέων νέῳ ἀκούοντι , ὡς ὁ ἀδίκων τὰ ἔργατα οὐδὲν ἂν θαυμαστὸν ποιῶ , οὐδὲ ὁ ἀδικοῦντα τὸν πατέρα πολάξων παντὶ τρόπῳ · ἀλλὰ δροῦν ἂν ἄπτερ θεῶν οἱ πρώτιστοί τε καὶ μέγιστοι . Οὐδ᾽ αὐτῷ μοι δοκεῖ ἐπιτήδεια εἶναι λέγειν , οὐδ᾽ ἄλλω , ἢν δ᾽ ἐγώ , τὰ παράπαν , ὡς οἱ θεοὶ θεοῖς πολλεμοῦσι καὶ ἐπιβουλεύουσι καὶ μάχονται · οὔτε γὰρ ἀλήθη , οὔτε σύμφορα εἶγε δεῖ ἡμῖν τοὺς μέλλοντας τὴν πόλιν φυλάττειν αἰσχίστον νομίζειν τὴ βραδίως ἀλλήλοις ἀπεχθάνεσθαι · πολλοῦ γε δεῖ γιγαντομαχίας [ τε ] μυθολογητέον αὐτοῖς καὶ ὕφαντέον , καὶ ἄλλας ἐπιβουλὰς παντοδαπὰς θεῶν τε καὶ ἡρώων πρὸς ἐγγενεῖς τε καὶ οἰκείους αὐτῶν . » Ἐπειτα νομοθετήσας τινὰ χρὴ προσφέρειν τοὺς νέους μαθήματα , προστέθηκε καὶ ταῦτα · « Ἥρας δὲ δεσμοὺς ὑπὸ υἱέος , καὶ Ἥφαιστοῦ ρίψεις ὑπὸ πατρός , μέλλοντος τῇ μητρὶ τυπτομένῃ ἀμύνειν , καὶ θεομαχίας
Lemmas: παράγω , καί ὁ Χάος , καί ὁ Ὠκεανός καί ὁ Αἰθύν , καί ὁ Οὐρανός καί ὁ Γῆ , καί οὗτος ὁ παῖς ὁ Κρόνος καί ὁ Ῥέα , ὁ Ἰαπετός καί ὁ ἄλλος · καί αὖος πάλιν ὁ ἐκ Κρόνος καί Ῥέα Φύτας , ὁ Ζεύς , ὁ Ἥρα , ὁ Ποσειδῶν , ὁ Πλούτων . καί οὐ ἐρυθριάω ὁ φιλόσοφος πιστεύω κελεύω ὁ ὁ τοιοῦτος μυθολογέω , καί ακόλαστος ἐγώ θεός καί πατραλοίας καί παιδοκτόνος εἰσάγω · ὅς τε γάρ Κρόνος Οὐρανός ὁ πατήρ ἐκτέμνω ὁ αἰδοῖος , καί ὁ τίκτω αὐτός καταπίνω παῖς . ὁ τε Ζεύς , ὁ πατήρ ὁ Κρόνος ἐξελαύνω ὁ βασίλεια , καί παραδίδωμι ὁ Τάρταρος , τύραννος ἀναφαίνω ἀνά λίαν ἀκόλαστος . οὖον γάρ δή μόνος ὁ ἀδελφός , ἀλλά καί ὁ μήτηρ καί ὁ θυγάτηρ γαμετή ποιέω · καί πρός οὗτος , ἄλλος καί θεά καί γυνή ξυνεμίλησε μυρίος . ἄλλος ὅμως καί οὗτος ὁ Πλάτων σαφῶς · ἐπίσταμαι πιστεύω ὁ ποιητής παρεγγυάω , καί οὗτος ἄνευ εἴκω καί ἀναγκαῖος ἀπόδειξις λέγω , διά μόνος γε ὁ νόμος . Δῆλος οὖν ὅτι ὁ Ἀθηναῖος ὅμιλος ὁρμή , καί ὁ ἐκεῖνος κατέχω πλάνος . καί ὅτι γε οὗτος ἀλάομαι , μάρτυς αὐτός ὁ Πλάτων ἐν πολιτεία · « Πρῶτος μέν , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ μέγας καί περί ὁ μέγας ψευδής ὁ εἶπον οὐ ἀληθής ψεύδω , ὅτι Οὐρανός τε ἐργάζομαι ἀφίημι δράω αὐτός Ἡσίοδος , ὅς τε αὖος Κρόνος , ὡς ἐπιμωρήσατο αὐτός . ὅτι2 δέ δή ὁ περί ὁ Κρόνος ἔργον καί πάθος ὑπό ὁ υἱός , οὐδέ εἄν εἰμί εἰμί ἀλάομαι , δεῖ ῥᾳδίως οὗτος λέγω πρός ἄφρων τε καί νέος , ἀλλά μάλιστα μέν σιγάω , εἰμί δέ ἀνάγκη τις εἰμί λέγω , διά ἀπόρρητος ἀκούω . » καί αὖος πάλιν μετά ὀλίγος καί οὗτος φημί · « καί γάρ , εἰμί δέ ὅς , ὁ τε λόγος χαλεπός καί οὖον λεκτέος γε , εἰμί Ἀδείμαντος , ἐν ὁ ἡμέτερος πόλις · οὐδέ λεκτέος νέος ἀκούω , ὡς ὁ ἄδικος ὁ ἐργάτης οὐδείς εἄν θαυμαστός ποιέω , οὐδέ ὁ ἀδικέω ὁ πατήρ πολάζω πᾶς τρόπος · ἀλλά δρω εἄν ἄπτερος θεός ὁ πρῶτος τε καί μέγας . οὐ αὐτός ἐγώ δοκέω ἐπιτήδειος εἰμί λέγω , οὐδέ ἄλλος , εἄν δέ ἐγώ , ὁ παράπαν , ὡς ὁ θεός θεός πολεμέω καί ἐπιβουλεύω καί μάχομαι · οὔτε γάρ ἀλάομαι , οὔτε σύμφορος εἰμί δεῖ ἐγώ ὁ μέλλω ὁ πόλις φυλάσσω αισχιστος νομίζω ὅς βρᾴδιος ἀλλήλων ἀπεχθάνομαι · πολύς γε δεῖ γιγαντομαχία [ τε ] μυθολογητέον αὐτός καί ὑφαίνω , καί ἄλλος ἐπιβουλή παντοδαπός θεός τε καί ἥρως πρός ἐγγενής τε καί οἰκεῖος αὐτός . » ἔπειτα νομοθετέω τις χρή προσφέρω ὁ νέος μάθημα , προστίθημι καί οὗτος · « Ἥρα δέ δεσμός ὑπό υἱός , καί Ἥφαιστος ῥίπτω ὑπό πατήρ , μέλλω ὁ μήτηρ τύπτω ἀμύνω , καί θεομαχία