theodoretus.graecarum-affectionum-curatio pg083_0484.1
δὲ πόρρω ποιεῖν , τόνδε τὸν ἤμερον ἔχειν ἥθιστα βουλομένους . Ὁ δὲ γε τῶν ψυχῶν ἰατρὸς τὴν τῶν οὐκ ἐθελόντων ἀπολαύειν τῆς θεραπείας οὐ βιάζεται γνώμην . Αὐτοκράτορα γὰρ καὶ αὐτεξούσιον τὴν λογικὴν φύσιν δημιουργήσας , παραίνειν μὲν καὶ νόμους καὶ τῶν χειρόνων ἀποτρέπει , καὶ ἐπὶ τὰ κρεῖττω προτρέπεται , οὐκ ἀναγκάζει δὲ μὴ βουλομένην τῶν ἀμεινόνων μεταλαχεῖν , ἵνα μὴ παρακίνητῃ τοὺς ὅρους τῆς φύσεως . Ταύτῃ τοι καὶ διὰ τῶν προφητῶν βοᾷ · Ἐὰν θέλητε καὶ εἰσακούσητέ μου , τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς φάγεσθε . » Καὶ αὖ πάλιν · « Δεῦτε , τέκνα , ἀκούσατέ μου , [ 70 ] φόβον Κυρίου διδάξω ὑμᾶς . Τίς ἐστιν ἄνθρωπος ὁ θέλων ζωὴν , ἀγαπῶν ἡμέρας ἰδεῖν ἀγαθὰς ; » Εἶτα ¹⁸ τῶν χειρόνων ἀποτρέπων , ἐπιδείκνυσι τὸ πρακτέον · « Παῦσον τὴν γλῶσσάν σου ἀπὸ κακοῦ , καὶ χείλη σου τοῦ μὴ λαλεῖν δόλον · Ἐκλίνον ἀπὸ κακοῦ , καὶ ποίησον ἀγαθόν · ζήτησον εἰρήνην , καὶ δίωξον αὐτήν . » Ἄθλα δὲ τοῖς πειθομένοις ποιεῖ καὶ τῶν πόνων τὰξίλα · ὅτι « Ὁφθαλμοὶ Κυρίου ἐπὶ δικαίους , καὶ ὦτα αὐτοῦ εἰς δέησιν αὐτῶν . » Ἐπειδὴ δὲ καὶ ὁ φόβος τοῖς παιδαγωγούμενοις ἀρμόδιος , ἀναγκαίως καὶ ταῖς ἀπειλαῖς τοὺς βραστόνην ζυζώντας δεδιέται , καὶ φησιν · « Πρόσωπον δὲ Κυρίου ἐπὶ ποιοῦντας κακά , τοῦ ἐξολοθρεύσαι ἐκ γῆς τὸ μνημόσυνον αὐτῶν . » Ὁ δὲ ταύτην προσενεχρῶν διὰ τοῦ προφήτου τὴν παραίνεσιν , ἐν τοῖς ἰεροῖς Εὐαγγελίοις οὐχ ἄλλω τῷ χρώμενος ὑποργῷ , ἀλλὰ αὐτὸς διὰ τῆς σαρκὸς φθεγγόμενος ἤν ¹⁹ ἀνέλαβεν , εἶπεν · « Εἰ τις διψᾷ , ἐρχέσθω πρὸς με , καὶ πινέτω . » Καὶ πάλιν · « Δεῦτε πρὸς με , πάντες οἱ κοπιῶντες [ καὶ πεφορτισμένοι . ] ²⁰ χάρις ἀναπαύσω ὑμᾶς . » Καὶ ἄλλα δὲ μυρία εὑροῖ τις ἂν χῶν τοῖς θείοις Εὐαγγελίοις , χῶν τοῖς τῶν ἀποστόλων ἐγγραμμασι , δηλοῦντα σαφῶς τῆς τῶν ἀνθρώπων φύσεως τὸ αὐθαίρετον . Οὐ δὲ χάριν χάρις πέμπτων ὑμῖν , ὡ ²¹ ἄνδρες , τὴνδε προσφέρω παραίνεσιν · οὐκ ἀξίων ²² μόνον , ἀλλὰ καὶ ἄγαν γε λιπαρῶν καὶ ποτινιώμενος τὴν τῆς ἰατρείας μὴ προεῖναι καιρόν , ἵσμεν εἴπερ δὴ πάντως ἀφόμεθα · ἀλλ’ ἀναμνησθῆναι τῆς τοῦ Ἀσχαρίου ποιητοῦ παραίνεσεως · Ne differ dum cras veniat , dum tertia lux sit , et aliam ejusdem poetæ sententiam his consonam diligenter attendatis : Tristia dilator patietur damna frequenter . Quando igitur quid de mundo , deque ipsa sit materia sentiendum , quantumque inter divina et philosophorum dogmata intersit , edocui jam sumus , agendum quod superest inquiramus , quænam illa sint quæ de natura hominis sacræ nos Litteræ do - cuerunt , et quænam ii , qui elocutionis ornata , nominumque ac verborum elegantia libros suos conveniuntes , falsitatem protulerunt . Quæcumque vero hac de re fabulantur poëtæ , omittimus in
Lemmas: δέ πόρρω ποιέω , ὅδε ὁ ἥμερος ἔχω ἥθιστα βούλομαι . ὁ δέ γε ὁ Ψυχή ἰατρός ὁ ὁ οὐ ἐθέλω ἀπολαύω ὁ θεραπεία οὖον βιάζομαι γνώμη . Αὐτοκράτωρ γάρ καί αὐτεξούσιος ὁ λογικός φύσις δημιουργέω , παραινέω μέν καί νόμος καί ὁ χείρων ἀποτρέπω , καί ἐπί ὁ ἀγαθός προτρέπω , οὐ ἀναγκάζω δέ μή βούλομαι ὁ ἀγαθός μεταλαγχάνω , ἵνα μή παρακινητής ὁ ὅρος ὁ φύσις . Ταύτη ὅς καί διά ὁ προφήτης βοάω · ἐάν ἐθέλω καί εἰσακούω ἐγώ , ὁ ἀγαθός ὁ γῆ ἐσθίω . » καί αὖος πάλιν · « δεῦτε , τέκνον , ἀκούω ἐγώ , [ 70 ] φόβος κύριος διδάσκω σύ . Τῖς εἰμί ἄνθρωπος ὁ ἐθέλω ζωή , ἀγάπη ἡμέρα ὁράω ἀγαθός ; » εἶτα ¹⁸ ὁ χείρων ἀποτρέπω , ἐπιδείκνυμι ὁ πρακτέος · « παύω ὁ γλῶσσα σύ ἀπό κακός , καί χεῖλος σύ ὁ μή λαλέω δόλος · κλίνω ἀπό κακός , καί ποιέω ἀγαθός · ζητέω εἰρήνη , καί διώκω αὐτός . » ἄθλα δέ ὁ πείθω ποιέω καί ὁ πόνος Τάξιλα · ὅτι « ὁφθαλμός κύριος ἐπί Δίκαιος , καί οὖς αὐτός εἰς δέησις αὐτός . » ἐπεί δέ καί ὁ φόβος ὁ παιδαγωγέω Ἁρμόδιος , ἀναγκαῖος καί ὁ ἀπειλή ὁ βραστονη ζυζω δῖος , καί φημί · « πρόσωπον δέ κύριος ἐπί ποιέω κακός , ὁ ἐξολοθρεύω ἐκ γῆ ὁ μνημόσυνον αὐτός . » ὁ δέ οὗτος προσφέρω διά ὁ προφήτης ὁ παραίνεσις , ἐν ὁ ἱερός Εὐαγγέλιος οὐ ἄλλος ὁ χράω ὑποργῷ , ἀλλά αὐτός διά ὁ σάρξ φθέγγομαι ἐάν ¹⁹ ἀναλαμβάνω , εἶπον · « εἰμί τις διψάω , ἔρχομαι πρός ἐγώ , καί πίνω . » καί πάλιν · « δεῦτε πρός ἐγώ , πᾶς ὁ κοπιάω [ καί φορτίζω . ] ²⁰ χάρις ἀναπαύω σύ . » καί ἄλλος δέ μυρίος εὑρίσκω τις εἄν χόω ὁ θεῖον Εὐαγγέλιος , χόω ὁ ὁ ἀπόστολος ἔγγραμμα , δηλόω σαφῶς ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις ὁ αὐθαίρετος . οὖον δέ χάρις χάρις πέμπτος σύ , εἰμί ²¹ ἀνήρ , ὅδε προσφέρω παραίνεσις · οὐ ἄξιος ²² μόνος , ἀλλά καί ἄγαν γε λιπαρός καί ποτινιώμενος ὁ ὁ ἰατρεία μή προΐημι καιρός , οἶδα εἴπερ δή πάντως ἀφίημι · ἀλλά ἀναμιμνήσκω ὁ ὁ Ἀσχαρίου ποιητής παραίνεσις · Ne differ dum cras veniat , dum tertia lux sit , et aliam ejusdem poetæ sententiam his consonam diligenter attendatis : Tristia dilator patietur damna frequenter . Quando igitur quid de mundo , deque ipsa sit materia sentiendum , quantumque inter divina et philosophorum dogmata intersit , edocui jam sumus , agendum quod superest inquiramus , quænam illa sint quæ de natura hominis sacræ nos Litteræ do - cuerunt , et quænam ii , qui elocutionis ornata , nominumque ac verborum elegantia libros suos conveniuntes , falsitatem protulerunt . Quæcumque vero hac de re fabulantur poëtæ , omittimus in