theodoretus.graecarum-affectionum-curatio pg083_0440.1
Ταῦτα γὰρ πάντα μέρος χρόνου , τὸ ἦν καὶ ἔσται · ἃ δὴ φέροντες λανθάνομεν ἐπὶ τὴν ἀθλίον οὐσίαν , οὐχ ὀρθῶς . λέγομεν γὰρ δή , ὡς ἦν , ἔστι τε καὶ ἔσται · αὕτη δὲ τὸ ἔστι μόνον κατὰ τὸν ἀληθῆ λόγον προσήκει · τὸ δὲ ἦν καὶ τὸ ἔσται , περὶ τὴν ἐν χρόνῳ γένεσιν οὖσαν πρέπει λέγεσθαι . Τὸ δὲ ἀεὶ καὶ κατὰ τὰ αὐτὰ ἔχον ἀκίνητον , οὔτε πρεσβύτερον οὔτε νεώτερον προσήκει γίγνεσθαι . Τίς οὖν οὐτὸς φιλαίτιος καὶ μεμφίμορος , ὡς νεμεσῆσαι τοῖς εἰρηνένοις , καὶ μὴ πᾶσαν αὐτοῖς προσαρτηρύσαι ἀλήθειαν ; Τὸ γὰρ ὃν ἀεὶ γενέσεώς ἐστιν ἀπάσης ὑπέρτερον · τὸ δὲ [ γέ ] γιγνόμενον , ἀλλοιώσεις παμπόλλους ἐπιδεχόμενον , εἰκότως ἔφη οὐδέποτε εἶναι · τὸ γὰρ τοῦ ἐμβρύου , γενόμενον βρέφος , οὐκέτι ἄρα ἐστὶν ἐμβρύον , ἀλλὰ βρέφος · καὶ αὖ πάλιν τὸ βρέφος , παιδίον γεγόνενον , οὐχ ἔτι προσαγορεύεται βρέφος · οὕτω τὸ παιδίον τὴν τοῦ μειρακίου προσλαβὸν ἡλικίαν , τοῦτο πλεῖσται ὅπερ ἐγένετο · καὶ πάλιν πᾶν εἰς ἄνδρας τελεῖται , οὐχ ἔτι μειράκιον , ἀλλ’ ἄνθρωπος ὀνομάζεται · καὶ πρεσβύτης δὲ γεγώς , τοῦτο αὖ πάλιν προσαγορεύεται , ὅπερ δὴ καὶ ἐγένετο . Εἰκόνως οὖν ἄρα οὐχ ὧντα ὀνόμασιν ἂ γιγνόμετε καὶ ἀλλοιούμενα . Καὶ τῷ Κριτῶνι δὲ διαλεγόμενος ὁ Σωκράτης ἕνα πάντων ὀπτήρα φησι . λέγει δὲ ταῦτα · Καὶ δὴ καὶ περὶ τῶν δικαίων τε καὶ ἀδίκων , καὶ αἰσχρῶν καὶ καλῶν , καὶ κακῶν καὶ ἀγαθῶν , περὶ ὧν νῦν ἡ βουλὴ ἡμῖν ἐστι , πότερον τῇ τῶν πολλῶν δόξῃ δεῖ ἡμᾶς παιδεύεσθαι καὶ φοβεῖσθαι αὐτήν , ἢ τῇ τοῦ ἑνός , εἰ τις ἐπαίων , ὃν δεῖ καὶ αἰσχύνεσθαι καὶ φοβεῖσθαι μᾶλλον ἢ ἑαυταντας τοὺς ἄλλους ; Ἡ εἰ μὴ ἀκολουθήσομεν , διαφθερούμεν ἐκεῖνο καὶ λυθησόμεθα , τὸ μὲν δικαίως βέλτιον ἀγίγνετο , τὸ δὲ ἀδίκως ἀπόλλυτο . Καὶ μετ’ ὀλίγα πάλιν · Οὐχ ἄρα γε , ὦ βέλτιστε , πᾶνυ ἡμῖν οὕτω φρονιστέον , τί ἐροῦσιν οἱ πολλοὶ ἡμᾶς , ἀλλ’ ὃ τι τῶν ἐπαίνων τῶν δικαίων καὶ ἀδίκων , ὁ εἷς , καὶ αὕτη ἡ ἀλήθεια .
Lemmas: οὗτος γάρ πᾶς μέρος χρόνος , ὁ εἰμί καί εἰμί · ὁ δή φέρω λανθάνω ἐπί ὁ ἄθλιος οὐσία , οὐ ὀρθῶς . λέγω γάρ δή , ὡς εἰμί , εἰμί τε καί εἰμί · οὗτος δέ ὁ εἰμί μόνος κατά ὁ ἀληθής λόγος προσήκω · ὁ δέ εἰμί καί ὁ εἰμί , περί ὁ ἐν χρόνος γένεσις εἰμί πρέπω λέγω . ὁ δέ ἀεί καί κατά ὁ αὐτός ἔχω ἀκίνητος , οὔτε πρέσβυς οὔτε νέος προσήκω γίγνομαι . Τῖς οὖν οὗτος φιλαίτιος καί μεμφίμορος , ὡς νεμεσάω ὁ εἰρηνέω , καί μή πᾶς αὐτός προσαρτηρυσος ἀλήθεια ; ὁ γάρ ὅς ἀεί γένεσις εἰμί ἀπασάω ὑπέρτερος · ὁ δέ [ γε ] γίγνομαι , ἀλλοιόω παμπολύς ἐπιδέχομαι , εἰκότως φημί οὐδέποτε εἰμί · ὁ γάρ ὁ ἔμβρυον , γίγνομαι βρέφος , οὐκέτι ἄρα εἰμί ἔμβρυον , ἀλλά βρέφος · καί αὖος πάλιν ὁ βρέφος , παιδίον γίγνομαι , οὐ ἔτι προσαγορεύω βρέφος · οὗτος ὁ παιδίον ὁ ὁ μειράκιον προσλαμβάνω ἡλικία , οὗτος πλεῖστος ὅσπερ γίγνομαι · καί πάλιν πᾶς εἰς ἀνήρ τελέω , οὐ ἔτι μειράκιον , ἀλλά ἄνθρωπος ὀνομάζω · καί πρεσβύτης δέ γίγνομαι , οὗτος αὖος πάλιν προσαγορεύω , ὅσπερ δή καί γίγνομαι . Εἰκών οὖν ἄρα οὐ εἰμί ὄνομα ὅς γίγνομαι καί ἀλλοιόω . καί ὁ Κρίτων δέ διαλέγω ὁ Σωκράτης εἷς πᾶς οπτήρας φημί . λέγω δέ οὗτος · καί δή καί περί ὁ Δίκαιος τε καί ἄδικος , καί αἰσχρός καί καλός , καί κακός καί ἀγαθός , περί ὅς νῦν ὁ βουλή ἐγώ εἰμί , πότερος ὁ ὁ πολύς δόξα δεῖ ἐγώ παιδεύω καί φοβέω αὐτός , ἢ ὁ ὁ εἷς , εἰμί τις ἐπαΐω , ὅς δεῖ καί αἰσχύνω καί φοβέω μᾶλλον ἢ ἑαυταντας ὁ ἄλλος ; ὁ εἰμί μή ἀκολουθέω , διαφθείρω ἐκεῖνος καί λύω , ὁ μέν δικαίως ἀγαθός ἄγω , ὁ δέ ἄδικος ἀπόλλυμι . καί μετά ὀλίγος πάλιν · οὐχ ἄρα γε , εἰμί ἀγαθός , πάνυ ἐγώ οὗτος φρονίζω , τίς εἴρω ὁ πολύς ἐγώ , ἀλλά ὅς τίς ὁ ἔπαινος ὁ Δίκαιος καί ἄδικος , ὁ εἷς , καί οὗτος ὁ ἀλήθεια .