theodoretus.graecarum-affectionum-curatio pg083_0523.1
vos . Οὐτος περὶ τοῦ δεῖν ἐμφύων ἀπέχεσθαι πολλοὺς λόγους ἐγγεγραψώς , εἰσήγαγε [ τὸν ] 82 Θεόφραστον λέγοντα , ὅτι · Οἱ πάλαι ἄνθρωποι οὔτε λίβανον οὔτε ἄλλο ὅσα προσέφερον , ἀλλὰ χλόης σῶν τινα τῆς γονίμου φύσεως χνοῦν 83 ταῖς χερσὶν ἀρμενοὺν κατέκαυσαν 84 , ταύτην τοὺς φαινομένους οὐρανίοὺς θεοὺς τῇ θυσία δεξιούμενοι 85 . Εἶτα πολλὰ [ τοιαῦτα ] 86 ἅττα διεξελθὼν , ἐπήγαγε · Πάρῃφ δὲ τῶν περὶ τὰς θυσίας ἀπαρχῶν τοῖς ἀνθρώποις προῖκοντος παρανομίας 87 , ἡ τῶν δεινοτάτων θυμάτων παράληψις 88 ἐπεισῆλθεν , ὠμότητος πλήρης · ὡς δοκεῖν τὰς πρότερον λεχθείσας καθ' ἡμῶν ἀρὰς νῦν τέλος εἰληφέναι , σφάζαντας τῶν ἀνθρώπων καὶ τοὺς βωμοὺς αἵματι ἐάντων . » Εἶτα πολλοὺς λόγους διεξελθὼν ἔφη , « μὴ χρήναι θεοὺς ὑπολαμβάνειν τοὺς ταῖς διὰ ζῴων θυσίαις χαίροντας · εἶναι γὰρ ἀδικώτατον τὸ 89 ζωοθυτεῖν , καὶ ἀνόσιον καὶ μυσταρὸν [ καὶ βλασφηρόν . ] 90 καὶ διὰ τοῦτο μὴ 91 θεὸς προσπλητ . » Προστέθεικε δὲ καὶ ταῦτα : « Εἰκότως ὁ Θεόφραστος ἀπαγορεύει μὴ θύειν 92 [ τά ] 93 ἐμφυχα τοὺς τῷ δυντὶ εὐσεβεῖν θέλουσι , χρώμενος καὶ τοιαύταις ἄλλαις αἰτίαις . » Εἶτα δείκνυσι τινα θύειν προσήκει , καὶ φησι · « Καὶ μὴν [ καὶ ] 94 θύειν δέῖ ἐκεῖνα , ὧν ὄντες οὐδένα πημαίνομεν . Οὐδὲν γὰρ ὡς τὸ θύειν ἀβλαβὲς εἶναι χρὴ πᾶσι . » Καὶ αὖ πάλιν · « Ἀρκετὸν δρᾶ τῶν ζῴων ἐν ταῖς θυσίαις . » Ἀναμιμνήσκει δὲ καὶ τῶν πάλαι τοληθεσίων ἀνδροφονιῶν · « Ἐθύτετο γάρ , φησίν , ἐν Ῥόδῳ Μεταγειτνιώνος 95 ἔκτη 96 ἱσταμένου ἄνθρωπος τῷ Κρονῷ . Ὁ δὲ ἐπιπολὺ κρατησὼν εἰς ἔθος μετετλήθη . Ἓνα γὰρ τῶν ἐπὶ θανάτῳ δήμωσι κατακριθέντων μέχρι τῶν Κρονίων συνέγεγον . » Εἶτα λέγει ὡς καὶ ἐν Σαλαμῖνι τῆς Κύπρου ἄνθρωπος ἔθύτετο τῇ Ἄγραυλῃ τῇ Κέκροπος , καὶ ἐν Ἡλιουπόλει [ 109 ] τῆς Αἰγύπτου ἄνθρωποι κατεσφάζοντο τρεῖς καθ' ἑκάστην ἡμέραν . Καὶ Λακεδαιμονίους δὲ φασὶ τὸν Ἄρει θύειν ἄνθρωπον , καὶ ἐν Λαοδικείᾳ δὲ τῆς Συρίας , καὶ ἐν Καρχηδόνι τῆς Λιβύης τοιαύτας πάλαι 97 θυσίας προσενεχθῆναι , καὶ τοὺς Ἕλληνας εἰς πόλεμον ἐξιώντας ἀνθρωποθυτεῖν , καὶ ἄλλα δὲ πάμπολλα τοιαῦτα 98 δι-έξεισι . Καὶ Φίλων δὲ γε ὁ ἱστοριογράφος φησίν , Ἀριστομένην τὸν Μεσσήγιον 99 τῷ Ὑωμῆτῃ Διὶ τριακοσίους ἀποσφάξαι . Καὶ ὁ Πλούταρχος δὲ ἐμφαλὲ τοῦτο ἱστόρησε · καὶ ἕτεροι 10 ἐγγυγραφεῖ πολλὰ τοιαῦτα ἐνέγραψαν · καὶ τραγῳδιοποιοὶ 10 τοιάδε ἐμφορὰς ἐτραγῳδῆσαν , Μενοίκους μὲν ἐν Θήβαις , Κόδρον δὲ ἐν Ἀθήναις , καὶ τῶν Λεω θυγατέρων . Καὶ ῥάδιον ἐντυχεῖν τῷ βουλομένῳ ταῖς παλαιαῖς ἱστορίαις , καὶ γνῶναι ὡς τῶν καλουμένων 10 θεῶν ταῦτα κελευόντων ἔθυστο . Ὁ δὲ γε Ποιητὴς καὶ Δεσπότης πανταχῇ 10 τῆς τοιαύτης παρανομίας κατηγορεῖ · καὶ διὰ τοῦ Δα-βὶδ μὲν βοᾷ · « [ Καὶ ] 10 ἔθυσαν τοὺς υἱοὺς αὐτῶν 10
Lemmas: vos . οὐτος περί ὁ δήω ἐμφύω ἀπέχω πολύς λόγος ἐγγράφω , εἰσάγω [ ὁ ] 82 Θεόφραστος λέγω , ὅτι · ὁ πάλαι ἄνθρωπος οὔτε λίβανος οὔτε ἄλλος ὅσος προσφέρω , ἀλλά χλόη σός τις ὁ γόνιμος φύσις χνόος 83 ὁ χείρ ἀρμενοὺν κατακαίω 84 , οὗτος ὁ φαίνω οὐράνιος θεός ὁ θυσία δεξιόομαι 85 . εἶτα πολύς [ τοιοῦτος ] 86 ὅστις διεξέρχομαι , ἐπάγω · Πάρῃφ δέ ὁ περί ὁ θυσία ἀπαρχή ὁ ἄνθρωπος προῖκοντος παρανομία 87 , ὁ ὁ δεινός θῦμα παράληψις 88 ἐπεισέρχομαι , ὠμότης πλήρης · ὡς δοκέω ὁ πρότερος λέγω κατά ἐγώ ἀρά νῦν τέλος λαμβάνω , σφάζω ὁ ἄνθρωπος καί ὁ βωμός αἷμα οἰδάνω . » εἶτα πολύς λόγος διεξέρχομαι φημί , « μή χρή θεός ὑπολαμβάνω ὁ ὁ διά ζῷον θυσία χαίρω · εἰμί γάρ ἄδικος ὁ 89 ζωοθυτέω , καί ἀνόσιος καί μυσταρὸν [ καί βλασφηρόν . ] 90 καί διά οὗτος μή 91 θεός προσπλητ . » προστίθημι δέ καί οὗτος : « εἰκότως ὁ Θεόφραστος ἀπαγορεύω μή θύω 92 [ ὁ ] 93 ἐμφυχα ὁ ὁ δυντὶ εὐσεβέω ἐθέλω , χράω καί τοιοῦτος ἄλλος αἴτιος . » εἶτα δείκνυμι τις θύω προσήκω , καί φημί · « καί μήv [ καί ] 94 θύω δεί́ω ἐκεῖνος , ὅς εἰμί οὐδείς πημαίνω . οὐδείς γάρ ὡς ὁ θύω ἀβλαβής εἰμί χρή πᾶς . » καί αὖος πάλιν · « ἀρκετός δράω ὁ ζῷον ἐν ὁ θυσία . » ἀναμιμνήσκω δέ καί ὁ πάλαι τοληθεσίων ἀνδροφονία · « εθυτετος γάρ , φημί , ἐν Ῥόδος Μεταγειτνιών 95 ἔκτη 96 ἵστημι ἄνθρωπος ὁ Κρόνος . ὁ δέ ἐπιπολύ κρατέω εἰς ἔθος μετέρχομαι . ἕνος γάρ ὁ ἐπί θάνατος δῆμος κατακρίνω μέχρι ὁ Κρονίων συγγίγνομαι . » εἶτα λέγω ὡς καί ἐν Σαλαμίς ὁ Κύπρος ἄνθρωπος θύω ὁ ἀγραυλέω ὁ Κέκροψ , καί ἐν Ἡλιούπολις [ 109 ] ὁ Αἴγυπτος ἄνθρωπος κατασφάζω τρεῖς κατά ἕκαστος ἡμέρα . καί Λακεδαιμόνιος δέ φημί ὁ Ἄρης θύω ἄνθρωπος , καί ἐν Λαοδίκεια δέ ὁ Συρία , καί ἐν Καρχηδών ὁ Λιβύη τοιοῦτος πάλαι 97 θυσία προσφέρω , καί ὁ Ἕλλην εἰς πόλεμος ἐξιάω ἀνθρωποθυτέω , καί ἄλλος δέ παμπολύς τοιοῦτος 98 διέξειμι . καί Φίλων δέ γε ὁ ἱστοριογράφος φημί , Ἀριστομένης ὁ Μεσσήγιον 99 ὁ Ὑωμῆτῃ Ζεύς τριακόσιοι ἀποσφάζω . καί ὁ Πλούταρχος δέ ἐμπαλῶ οὗτος ἱστορέω · καί ἕτερος 10 εγγυγραφω πολύς τοιοῦτος ἐγγράφω · καί τραγωδιοποιός 10 τοιόσδε εμφοηρα τραγῳδέω , Μένοικος μέν ἐν Θῆβαι , Κόδρος δέ ἐν Ἀθῆναι , καί ὁ λαός θυγάτηρ . καί ῥούδιον ἐντυγχάνω ὁ βούλομαι ὁ παλαιός ἱστορία , καί γιγνώσκω ὡς ὁ καλέω 10 θεός οὗτος κελεύω θύω . ὁ δέ γε Ποιητής καί Δεσπότης πανταχῇ 10 ὁ τοιοῦτος παρανομία κατηγορέω · καί διά ὁ Δαβίδ μέν βοάω · « [ καί ] 10 θύω ὁ υἱός αὐτός 10