theodoretus.graecarum-affectionum-curatio pg083_0572.1
περὶ τὴν μίμησιν τῶν θεῶν παραίνεσις · ἡ δὲ [ τοῦ ] , κατὰ τὸ δυνατόν , προσῆν ἁξιαγοστότερον τὸν ὅρον ἀπέφηνεν . Οὐ γὰρ κατὰ πάντα δυνατόν ὁμοιωθῆναι θεῷ . Πῶς γὰρ ἂν τις ὁρατὸς ὤν ὁμοιωθεῖ τῷ ἀοράτῳ · καὶ βραχὺς ὤν , καὶ τόπῳ μικρῷ περιγεγραμμένος , τῷ ἀπεριγράφῳ καὶ τὴν κτίσιν συνεχόντι · καὶ αὖ πάλιν τῷ αἰωνίῳ , πρόσφατος ὤν · καὶ τῷ πάντα τεκνημένῳ , μηδὲ πηχιαὸν οὐρανὸν δημιουργῆσαι δυνάμενος ; Τοιγαροῦ οὔτε τὴν φύσιν ἐκείνην , οὔτε τὴν δύναμιν , οὔτε μὴν τὴν σοφίαν μιμησάσθαι δυνατόν · τοῦ ἀγαθοῦ μέντοι · καὶ δικαίου καὶ ἡμέρου καὶ φιλανθρώπου τύπους ἀμηνέτην τινὰς ἐκμαδεῖσθαι οὐδὲν τε . Καὶ γὰρ ὁ Δεσπότης Χριστὸς ταύτην τοὺς τελειοτήτους ἐφιεμένους τὴν μίμησιν προέθηκε · Γίνεσθε γάρ , φησίν , οἰκτιρμῶνες , καθὼς καὶ ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος οἰκτίρμων ἐστίν · ὅτι ἀνατέλλει τὸν ἥλιον αὐτοῦ ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθούς , καὶ βρέχει ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους . » Καὶ δὲ τοῦ Πλάτωνος δὲ διδάσκαλος ὁ Σωφρονίσκου Σωκράτης , οὐ τὸν πλοῦτον περιεθέμενον , καὶ ἐξ οὐρίων φερόμενον , ἀλλὰ τὸν δικαιοσύνην κοσμούμενον , εὐδαιμόνα εἶδεν καλεῖν · καὶ ἀσεβεῖς ὠνόμαζε τοὺς τὸ ἐμψαφέρον τοῦ δικαίου χωρίζοντας · μόνον γὰρ εἶναι ἐμψαφέρον τὸ δικαῖον ἔλεγεν . Οἱ δὲ γε ῥήτορες τούτων τῶν λόγων οὐκ ἤθελον · ἄλλο γὰρ τι παρὰ τὸ ἐμψαφέρον εἶναι τὸ δικαῖον ἔλεγον , ἀξίωφρον τούτῃ τὴ τὸ ἐμψαφέρον δεῖχνυντες · ἀδίκων γὰρ δήπουθεν , τοῦ τοῦ δικαίου κεχωρισμένου · τὸ δὲ γε ἀδίκων , βλαβερὸν τὸ δὲ βλαβερὸν , οὐχ ἂν εἰκότως κληθεῖν ἐμψαφέρον . Ὁ μὲν οὖν Πλάτων καὶ Σωκράτης καὶ ἐμψαφὴν ἐφράτην καὶ ἀξίειπαινα · Ἀριστοτέλης δὲ , τῆς Πλάτωνος διδασκαλίας μεταλαχὼν , τούτων οὐκ ἀπάνωστο τῶν δογμάτων , ἀλλὰ ἐμψπληρούσθαι τὴν εὐδαιμονίαν ἐν τριγενοῖς ἔφη , ἐκ τῶν κατὰ ψυχὴν , ἐκ τῶν κατὰ σῶμα , ἐκ τῶν ἐκτὸς · χρήναι γὰρ τὸν εὐδαιμόνα ἔχειν μὴ μόνον ἀρετὴν κοσμεῖσθαι , ἀλλὰ καὶ ῥώμην ἔχειν , καὶ ὥρᾳ λάμπειν , καὶ πλοῦτῳ περιρρέεσθαι · τὸν δὲ τινὸς τούτων ἐστερημένον ἥκιστα καλεῖσθαι εὐδαιμόνα . Μᾶλλον δὲ οὐτος , ὡς ἔοικεν , ἠκολούθησε Σιμωνίδῃ τῷ ποιητῇ . Ἐκεῖνος γὰρ ἔφη · quo , felicem appellandum non esse . Hic vero , ut secutus est . Is enim sic ait :
Lemmas: περί ὁ μίμησις ὁ θεός παραίνεσις · ὁ δέ [ ὁ ] , κατά ὁ δυνατός , πρόσειμι αξιαγοστοτερος ὁ ὅρος ἀποφαίνω . οὖον γάρ κατά πᾶς δυνατός ὁμοιόω θεός . Πῶς γάρ εἄν τις ὁρατός εἰμί ομοιώνομαι ὁ ἀόρατος · καί βραχύς εἰμί , καί τόπος μικρός περιγράφω , ὁ ἀπερίγραφος καί ὁ κτίσις συνέχω · καί αὖος πάλιν ὁ αἰώνιος , πρόσφατος εἰμί · καί ὁ πᾶς τεκνημένῳ , μηδέ πηχιααω οὐρανός δημιουργέω δύναμαι ; τοιγαρος οὔτε ὁ φύσις ἐκεῖνος , οὔτε ὁ δύναμις , οὔτε μήv ὁ σοφία μιμέομαι δυνατός · ὁ ἀγαθός μέντοι · καί Δίκαιος καί ἥμερος καί φιλάνθρωπον τύπος ἀμάω τις εκμαδειεπομαι οὐδείς τε . καί γάρ ὁ Δεσπότης Χριστός οὗτος ὁ τελειότης ἐφίημι ὁ μίμησις προτίθημι · γίγνομαι γάρ , φημί , οἰκτίρω , καθώς καί ὁ πατήρ σύ ὁ οὐράνιος οἰκτίρμων εἰμί · ὅτι ἀνατέλλω ὁ ἥλιος αὐτός ἐπί πονηρός καί ἀγαθός , καί βρέχω ἐπί Δίκαιος καί ἄδικος . » καί δέ ὁ Πλάτων δέ διδάσκαλος ὁ Σωφρονίσκος Σωκράτης , οὖον ὁ πλοῦτος περιτίθημι , καί ἐκ οὔριος φέρω , ἀλλά ὁ δικαιοσύνη κοσμέω , εὐδαίμων ὁράω καλέω · καί ἀσεβής ὀνομάζω ὁ ὁ ἐμψαφέρον ὁ Δίκαιος χωρίζω · μόνος γάρ εἰμί ἐμψαφέρον ὁ Δίκαιος λέγω . ὁ δέ γε ῥήτωρ οὗτος ὁ λόγος οὐ ἐθέλω · ἄλλος γάρ τίς παρά ὁ ἐμψαφέρον εἰμί ὁ Δίκαιος λέγω , ἀξίωφρον Τούτη ὅς ὁ ἐμψαφέρον δείκνυμι · ἄδικος γάρ δήπουθεν , ὁ ὁ Δίκαιος χωρίζω · ὁ δέ γε ἄδικος , βλαβερός ὁ δέ βλαβερός , οὐ εἄν εἰκότως καλώ ἐμψαφέρον . ὁ μέν οὖν Πλάτων καί Σωκράτης καί ἐμψαφὴν φράζω καί αξιειπαινας · Ἀριστοτέλης δέ , ὁ Πλάτων διδασκαλία μεταλαγχάνω , οὗτος οὐ ἀπανίστημι ὁ δόγμα , ἀλλά ἐμπληρόω ὁ εὐδαιμονία ἐν τριγενής φημί , ἐκ ὁ κατά ψυχή , ἐκ ὁ κατά σῶμα , ἐκ ὁ ἐκτός · χρή γάρ ὁ εὐδαίμων ἔχω μή μόνος ἀρετή κοσμέω , ἀλλά καί ῥώμη ἔχω , καί ὥρα λάμπω , καί πλοῦτος περιρρέω · ὁ δέ τις οὗτος στερέω ἥκιστος καλέω εὐδαίμων . μᾶλλος δέ οὐτος , ὡς ἔοικα , ἀκολουθέω Σιμωνίδης ὁ ποιητής . ἐκεῖνος γάρ φημί · quo , felicem appellandum non esse . Hic vero , ut secutus est . Is enim sic ait :