theodoretus.graecarum-affectionum-curatio pg083_0566.1
Θεσπίζοντας δεξάμεν , ἀκούσατε Ἱερεμίου βοῶντος · Ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ καλέσουσι τὴν Ἱερουσαλήμ , Θρόνος Κυρίου · καὶ συναχθήσεται εἰς αὐτὴν πάντα τὰ ἔθνη · καὶ οὐ πορεύσονται ὅπως τῶν ἐνθυμημάτων τῆς καρδίας αὐτῶν τῆς πονηρᾶς . Ἀδράσασθε , ὦ ἄνδρες , τῶν ῥημάτων τῆς ἐμψυχωνίας , καὶ βλέπετε πάντας πανταχόθεν ἀνθρώπους εἰς ἐκείνην τὴν πόλιν ἐννερχομένους , ἥ τὸ Δεσποτικὸν καὶ σωτήριον ἐδέξατο πάθος , καὶ τὴν μὲν τῶν εἰδώλων ἐξαπάτην βεβλυντομένους , τῷ ἐσταυρωμένῳ δὲ τὸ ἐκεῖνον αἰδῶς προσφέροντας . Τοῦ δὲ αὐτοῦ προφήτου καὶ ταῦτα · Τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεός · Στῆτε ἐπὶ ταῖς ὁδοῖς , καὶ ἴδετε · ἐκζητήσατε τρίβους Κυρίου αἰωνίας , καὶ ἴδετε ποία ἐστιν ἡ ὁδὸς ἡ ἀγαθὴ καὶ πορεύεσθε ἐν αὐτῇ , καὶ εὑρήσετε ἀγάσματα τὰς ψυχὰς ὑμῶν . Καὶ εἶπον · Οὐ πορευσόμεθα . Κατέσπασα ἐπ’ ὑμᾶς σκοποὺς · ἀκούσατε τῆς φωνῆς τῆς σάλπιγγος . Καὶ εἶπον · Οὐκ ἀκούσοῦμεθα . Διὰ τοῦτο ἤκουσε τὰ ἔθνη , καὶ οἱ προμάνοντες τὰ πράγματα ἐν αὐτοῖς . Πρώτοις μὲν γὰρ Ἰουδαίοις προσηνέχθη καὶ παρὰ τῶν προφητῶν καὶ παρὰ τῶν ἀποστόλων τὰ θεία χρησμάτα · ἐπειδὴ δὲ ἀντείπον ἐκείνοις , πᾶσιν ἐδωρήθη τοῖς ἔθνεσι τὰ θεόδοτα δῶρα · καὶ καλεῖ μὲν ὁδοὺς ὁ τοῦ προφήτου Θεός τοὺς παλαιούς προφήτας , οὐδὲν δὲ ἀγαθὴν αὐτὸν τὸν Σωτῆρα καὶ Κύριον . Καθάπερ γὰρ εἰς τὴν βασιλείαν λεωφόρων αὶ ἀπὸ τῶν χωρίων καὶ τῶν ἀγρῶν εἰσβάλλουσιν ἀτραποὶ , οὕτως ἅπαντες οἱ προφῆται ταύτην τοῖς πιστεύειν ἐθέλουσιν ἐπεδείκνυσον τὴν ὁδόν . Καὶ αὐτὸς δὲ ὁ Δεσπότης ἐν τοῖς ἱεροῖς Εὐαγγελίοις βοᾷ · Ἐγώ εἰμι ἡ ὁδός , καὶ ἡ ζωή , καὶ ἡ ἀλήθεια . Παραίνει τοίνυν Ἰουδαίοις τὰ τῶν προφητῶν ἀναγνῶναι θεσπίσματα , καὶ ζητῆσαι τὸ θεσπιζόμενον . Ἐπειδὴ δὲ ἀντείπον ταῖς προφητείαις , τὴν ἀποστολικὴν προσενέγκομεν σάλπιγγα . Ἐπειδὴ δὲ πάλιν εἶπον , Οὐκ ἀκούσοῦμεθα , βοῶσιν πρὸς αὐτοὺς οἱ θεοὶ ἄνδρες , ὡς ὁ Λουκᾶς ἐν ταῖς Πράξεσιν ἱστορεῖ · Ὑμῖν ἡν ἀναγκαῖον πρώτον λαλῆσαι τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ · ἐπειδὴ δὲ ἀναξίους ἑαυτοὺς κρίνετε τῆς αἰωνίου ζωῆς , καθαροὶ ἡμεῖς ἀπὸ τοῦ νῦν εἰς τὰ ἔθνη πορευσόμεθα . Πάλιν μέντοι ὁ προφήτης τῶν ἔθνων τὴν σωτηρίαν θεσπίζει , καὶ πρὸς τὸν τῶν ὅλων Θεὸν βοᾷ · Κύριε , ἡ ἰσχύς μου , καὶ ἡ βοήθειά μου , καὶ καταφυγὴ ἐν ἡμέρᾳ κακῶν , πρὸς σὲ ἔθνη ἤκουσιν ἀπὸ ἐσχάτου τῆς γῆς , καὶ ἐροῦσιν · Ὡς ψευδῆ ἐκτήσαντο οἱ πατέρες ἡμῶν εἴδωλα , καὶ οὐκ ἦν ἐν αὐτοῖς ὠφέλεια , εἰ ποιήσει ἑαυτῷ ἄνθρωπος θεούς , καὶ αὐτοὶ οὐκ εἰσὶ θεοί . Τί τούτων ἀναργέστερον τῶν ῥημάτων ; Ὡς γὰρ παρὼν ὁ προφήτης καὶ θεωρῶν τὴν τῆς οἰκουμένης μεταβολὴν , καὶ τῆς τῶν ἔθνων μεταμελείας ἀκούων , καὶ χωριζομένων ἐπαίων τὴν τῶν εἰδώλων ἀσθένειαν , οὕτως ἐυνέγραφε τὸν χρησμόν . Καὶ Ἄμώς
Lemmas: θεσπίζω δέχομαι , ἀκούω Ἱερεμίας βοῦς · ἐν ὁ καιρός ἐκεῖνος καλέω ὁ Ἱερουσαλήμ , Θρόνος κύριος · καί συνάγω εἰς αὐτός πᾶς ὁ ἔθνος · καί οὖον πορεύω ὅπως ὁ ἐνθύμημα ὁ Καρδία αὐτός ὁ πονηρός . Ἀδράσασθε , εἰμί ἀνήρ , ὁ ῥῆμα ὁ ἐμψυχόω , καί βλέπω πᾶς πανταχόθεν ἄνθρωπος εἰς ἐκεῖνος ὁ πόλις ἐνέρχομαι , ὅς ὁ δεσποτικός καί σωτήριος δέχομαι πάθος , καί ὁ μέν ὁ εἴδωλον ἐξαπάτη βεβλυντομενος , ὁ σταυρόω δέ ὁ ἐκεῖνος αἰδώς προσφέρω . ὁ δέ αὐτός προφήτης καί οὗτος · ὅδε λέγω Κύριος ὁ Θεός · ἵστημι ἐπί ὁ ὁδός , καί ὁράω · ἐκζητέω τρίβος κύριος αἰώνιος , καί ὁράω ποῖος εἰμί ὁ ὁδός ὁ ἀγαθός καί πορεύω ἐν αὐτός , καί εὑρίσκω ἄγασμα ὁ ψυχή σύ . καί εἶπον · οὖον πορεύω . κατασπάω ἐπί σύ σκοπός · ἀκούω ὁ φωνή ὁ σάλπιγξ . καί εἶπον · οὐ ἀκούω . Ζεύς οὗτος ἀκούω ὁ ἔθνος , καί ὁ προμαίνομαι ὁ πρᾶγμα ἐν αὐτός . Πρῶτος μέν γάρ Ἰουδαῖος προσφέρω καί παρά ὁ προφήτης καί παρά ὁ ἀπόστολος ὁ θεῖος χρῆσμα · ἐπεί δέ ἀντιλέγω ἐκεῖνος , πᾶς δωρέω ὁ ἔθνος ὁ Θεοδότα Δῶρα · καί καλέω μέν ὁδός ὁ ὁ προφήτης Θεός ὁ παλαιός προφήτης , οὐδείς δέ ἀγαθός αὐτός ὁ Σωτήρ καί κύριος . καθά γάρ εἰς ὁ βασίλειος λεωφόρος ὅς ἀπό ὁ χωρίον καί ὁ ἀγρός εἰσβάλλω ἀτραπός , οὕτως ἅπας ὁ προφήτης οὗτος ὁ πιστεύω ἐθέλω ἐπιδείκνυμι ὁ ὁδός . καί αὐτός δέ ὁ Δεσπότης ἐν ὁ ἱερός Εὐαγγέλιος βοάω · ἐγώ εἰμί ὁ ὁδός , καί ὁ ζωή , καί ὁ ἀλήθεια . παραινέω τοίνυν Ἰουδαῖος ὁ ὁ προφήτης ἀναγιγνώσκω θέσπισμα , καί ζητέω ὁ θεσπίζω . ἐπεί δέ ἀντιλέγω ὁ προφητεία , ὁ ἀποστολικός προσενέγκω σάλπιγξ . ἐπεί δέ πάλιν εἶπον , οὐ ἀκούω , βοῦς πρός αὐτός ὁ θεός ἀνήρ , ὡς ὁ Λουκᾶς ἐν ὁ Πρᾶξις ἱστορέω · ὑμῖν ἐάν ἀναγκαῖος πρῶτος λαλέω ὁ λόγος ὁ Θεός · ἐπεί δέ ἀνάξιος ἑαυτοῦ κρίνω ὁ αἰώνιος ζωή , καθαρός ἐγώ ἀπό ὁ νῦν εἰς ὁ ἔθνος πορεύω . πάλιν μέντοι ὁ προφήτης ὁ ἔθνος ὁ σωτηρία θεσπίζω , καί πρός ὁ ὁ ὅλος θεός βοάω · κύριος , ὁ ἰσχύς ἐγώ , καί ὁ βοήθεια ἐγώ , καί καταφυγή ἐν ἡμέρα κακός , πρός σύ ἔθνος ἥκω ἀπό ἔσχατος ὁ γῆ , καί εἴρω · ὡς ψευδής κτάομαι ὁ πατήρ ἐγώ εἴδωλον , καί οὐ εἰμί ἐν αὐτός ὠφέλεια , εἰμί ποιέω ἑαυτοῦ ἄνθρωπος θεός , καί αὐτός οὐ εἰμί θεός . τις οὗτος ἀναργέστερον ὁ ῥῆμα ; ὡς γάρ πάρειμι ὁ προφήτης καί θεωρός ὁ ὁ οἰκέω μεταβολή , καί ὁ ὁ ἔθνος μεταμέλεια ἀκούω , καί χωρίζω ἐπαΐω ὁ ὁ εἴδωλον ἀσθένεια , οὕτως ἐυνέγραφε ὁ χρησμός . καί ἀμάω