theodoretus.graecarum-affectionum-curatio pg083_0575.2
Καὶ ἄλλα δὲ τοιαῦτα πλεῖστα ἐστὶ παρὰ τοῖς προφήταις εὑρεῖν . Ὁ δὲ φιλόσοφος τὰ μὲν ἐκείθεν λαβὼν , τὰ δὲ ἐκ τῶν Ἑλληνικῶν ἀναμείξας μύθων , τοὺς περὶ τούτων ἐποιήσατο λόγους · καὶ τὰ ἐφεξῆς δὲ τὴν αὐτὴν ἔχει διάνοιαν . « Τῶν γὰρ , φησί , δικαστῶν , ὅπερ<sup>3</sup> ἔλεγον , πρῶτος μὲν ὁ Ῥαδάμανθυς ἐκεῖνος , ἂν τοιούτον τινα λάβῃ , ἄλλο μὲν περὶ αὐτοῦ<sup>4</sup> οὐκ οἶδεν οὐδὲν , οὔτε ὅστις , οὔτε ὅντινων , οὔτε δὲ πονηρὸς τις · καὶ τοῦτο κατιδὼν ἀπέπεισμαι εἰς τὸν Τάρταρον , ἐπισημαίνων , εἰν τε ἰάσιμος , εἰν τε ἄναιτος εἶναι δοκῇ . Ὁ δὲ , ἐκεῖσε ἀφιχόμενος , τὰ προσήκοντα πάσχει . Ἐνίοτε δὲ , Ἑλληνος<sup>5</sup> ἰδὼν βεβιωκυίαν ὡσίως<sup>6</sup> καὶ μετὰ ἀληθείας , ἀνδρὸς ἰδιώτου ἢ ἄλλου τινὸς , μάλιστα μὲν , ὡς<sup>7</sup> ἐγώγε φημι , ὦ Καλλικλῆς , φιλοσόφου τὰ αὐτοῦ πράξαντος καὶ οὐ πολυπραγμονήσαντος ἐν τῷ βίῳ , ἥγαπεν τε καὶ εἰς μακάρων νήσους ἀπέπεμψε . » Καὶ μετὰ βραχέα ἐπήγαγεν · « Ἐγὼ μὲν , ὦ Καλλικλῆς , ὑπὸ τούτων τῶν λόγων πέπεισμαι , καὶ σκοπῶ ὅπως ἀποφαίνωμαι τῷ κριτῇ ὡς ὑγιεστάτῃ τὴν ψυχήν<sup>8</sup> . Χαίρειν οὖν ἕκαστα τὰς τιμὰς τῶν πολλῶν ἀνθρώπων , τὴν ἀλήθειαν ἀσκῶν , πειράσομαι τῷ ὄντι , ὡς ἂν δύνωμαι , βέλτιστος ὢν , καὶ ζῆν , καὶ ἐπειδὰν ἀποθνῄσκειν , ἀποθνῄσκειν . Παρακαλῶ δὲ καὶ τοὺς ἄλλους [ ἀπαντας]<sup>11</sup> ἀνθρώπους , καθ’ ὅσον δύνωμαι · καὶ σὲ καὶ σὲ ἀντιπαρακαλῶ ἐπὶ τοῦτον τὸν βίον [ καὶ]<sup>12</sup> τὸν ἄγῶνα τοῦτον , ὃν φημὶ ἀντὶ πάντων τῶν [ ἐνθάδε ] ἄγῶνων [ ἡμῖν]<sup>13</sup> εἶναι · καὶ ὀνειδίζω σε ὅτι οὐχ ὅς τε εἶ σαυτῷ βοηθῆσαι , ὅταν ἡ δίκη σοι ἢ καὶ ἡ κρίσις ἢν ἐν Ἑλεγον . Ἄλλ’ ἐλθόν<sup>14</sup> παρὰ τὸν δικαστὴν ἐκείνου τὸν τῆς Αἰγίνης υἱόν , ἐπειδὰν σὲ ἐπιλαθόμενος<sup>15</sup> ἐκεῖνος ἄγῃ , χασμήσεις καὶ ἰλιγγιάσεις<sup>16</sup> , οὐδὲν ἧττον ἢ ἐγὼ ἐνθάδε , καὶ σὺ ἐκεῖ · καὶ σε ἴσως τυπτήσει<sup>17</sup> , καὶ ἐπὶ χόρδης ἀτιμώσει , καὶ πάντως προσηλακίει . Τάχα δ’ οὖν ταυτί<sup>18</sup> μύθός σοι δοκεῖ λέγε -
Lemmas: καί ἄλλος δέ τοιοῦτος πλεῖστος εἰμί παρά ὁ προφήτης εὑρίσκω . ὁ δέ φιλόσοφος ὁ μέν ἐκεῖθεν λαμβάνω , ὁ δέ ἐκ ὁ Ἑλληνικός ἀναμίσγω μῦθος , ὁ περί οὗτος ποιέω λόγος · καί ὁ ἐφεξῆς δέ ὁ αὐτός ἔχω διάνοια . « ὁ γάρ , φημί , δικαστής , ὅς λέγω , πρῶτος μέν ὁ Ῥαδάμανθυς ἐκεῖνος , εἄν τοιοῦτος τις λαμβάνω , ἄλλος μέν περί αὐτός οὐ οἶδα οὐδείς , οὔτε ὅστις , οὔτε οντιναω , οὔτε δέ πονηρός τις · καί οὗτος κατεῖδον ἀποπείθω εἰς ὁ Τάρταρος , ἐπισημαίνω , ἐν τε ἰάσιμος , ἐν τε ἄναιτος εἰμί δοκέω . ὁ δέ , ἐκεῖσε ἀφικνέομαι , ὁ προσήκω πάσχω . ἐνίοτε δέ , Ἑλληνος<sup>5</sup> εἶδον βιόω ὡσίως<sup>6</sup> καί μετά ἀλήθεια , ἀνήρ ἰδιώτης ἢ ἄλλος τις , μάλιστα μέν , ὅς ἐγώ φημί , εἰμί Καλλικλῆς , φιλόσοφος ὁ αὐτός πράσσω καί οὖον πολυπραγμονέω ἐν ὁ βίος , ἁγαπάω τε καί εἰς μάκαρ νῆσος ἀποπέμπω . » καί μετά βραχύς ἐπάγω · « ἐγώ μέν , εἰμί Καλλικλῆς , ὑπό οὗτος ὁ λόγος πείθω , καί σκοπέω ὅπως ἀποφαίνω ὁ κριτής ὡς υγιέστατος ὁ ψυχήν<sup>8</sup> . Χαίρειν οὖν ἕκαστος ὁ τιμή ὁ πολύς ἄνθρωπος , ὁ ἀλήθεια ἀσκέω , πειράζω ὁ εἰμί , ὡς εἄν δύναμαι , ἀγαθός εἰμί , καί ζῶ , καί ἐπειδάν ἀποθνῄσκω , ἀποθνῄσκω . παρακαλέω δέ καί ὁ ἄλλος [ ἀπαντας]<sup>11</sup> ἄνθρωπος , κατά ὅσος δύναμαι · καί σύ καί σύ ἀντιπαρακαλέω ἐπί οὗτος ὁ βίος [ Ι΄ ὁ ἀγών οὗτος , ὅς φημί ἀντί πᾶς ὁ [ ἐνθάδε ] ἀγών [ ὅς εἰμί · καί ὀνειδίζω σύ ὅτι οὐ ὅς τε εἰμί σεαυτοῦ βοηθέω , ὅταν ὁ δίκη σύ ἢ καί ὁ κρίσις εἄν ἐν λέγω . ἄλλος ἐλθόν<sup>14</sup> παρά ὁ δικαστής ἐκεῖνος ὁ ὁ Αἴγινα υἱός , ἐπειδάν σύ ἐπιλαθόμενος<sup>15</sup> ἐκεῖνος ἄγω , χάσμησις καί ἰλιγγιάσεις<sup>16</sup> , οὐδείς κακός ἢ ἐγώ ἐνθάδε , καί σύ ἐκεῖ · καί σύ ἴσως τυπτήσει<sup>17</sup> , καί ἐπί χορδή ἀτίμωσις , καί πάντως προσηλακίει . Τάχα δέ οὖν ταυτί<sup>18</sup> μῦθος σύ δοκέω λέγω -