theodoretus.graecarum-affectionum-curatio pg083_0505.1
καὶ μὴ μόνον οἴωμεθα δεῖν τὰ ἀλλότρια ἄνευ κινδύνου λέγειν , ἀλλὰ καὶ ἐγχεινδυνεύσωμεν καὶ μετασχώμεν τοῦ ψόγου , ὅταν ἄνθρω δεῖνός τῃ ταῦτα μὴ ὁτῶς , ἀλλ' ἀτάκτως ἔχειν ; » Καὶ ἑτέρως , ὡς πλεῖστοις λόγοις χρησάμενος , καὶ ταῦτα προσετέθεικεν : « Οὐκοῦν εἰ μὴ τοῦτο , μετ' ἐκεῖνον τοῦ λόγου ἂν ἐπομένου βελτίον λέγοιμεν , ὡς ἔστιν , ὃ πολλάκις 87 [ 91 ] εἴρηκαμεν , ἄπειρόν τε ἐν τῷ παντὶ πολὺ , καὶ πέρας ἰκανόν · καὶ τις ἐπ' αὐτοῖς αἰτία οὐ φαῦλη , κοσμοῦσά τε καὶ ἑννάπτουσα ἐνιαυτοὺς τε καὶ 88 μῆνας καὶ ὥρας , σοφία καὶ νοῦς λεγομένη . » Καὶ ταῦτα δὲ ἐκ τῶν Ἑβραϊκῶν ναμάτων ἀρυσάμενος ἔχει . Ἐκεῖνα γὰρ διδάσκει σαφῶς , ὡς ὁ Θεὸς ἐθεμελίωσεν τὴ σοφίᾳ 89 τὴν γῆν , ἠτοίμασε δὲ οὐρανοὺς ἐν φρονήσει , καὶ τὰ ἄλλα τούτων ἀκλουθῶ . Ἐν δὲ γε τοῖς Νόμοις οὗτος αὐτὸς ὁ φιλόσοφος καὶ διαιρεῖ τῶν ἀγαθῶν τὴν φύσιν , καὶ δείκνυσι τὰ μὲν , ἀνθρώπινα · τὰ δὲ , θεῖα . Λέγει δὲ οὕτως : « Διττὰ δὲ ἀγαθὰ ἔστιν · τὰ μὲν ἀνθρώπινα , τὰ δὲ θεῖα . Ἥρτηται δὲ ἐκ τῶν θεῶν θάτερα · κἂν μὲν δέηται τις τὰ μείζονα , κτᾶται καὶ τὰ ἐλάττονα 90 · εἰ δὲ μὴ , στερεῖται ἀμφοῖν . Ἔστι δὲ τὰ μὲν ἐλάττονα , ὧν ἡγεῖται ὑγεία · κάλλος δὲ , δεύτερον · τὸ δὲ τρίτον , ἰσχύς · εἰς τε 91 ὁρόν , εἰς τε τὰς ἄλλας ἀπάσας κινήσεις τοῦ σώματος · τὸ δὲ τέταρτον 92 , πλοῦτος , οὐ τυφλός , ἀλλ' ὀξὺ βλέπων , ἂν περ 93 ἔπηται φρονήσει . Ὁ δὲ πρώτων τῶν θεῶν ἡγεμονικὸν ἔστιν ἀγαθῶν 94 , ἡ φρόνησις · δεύτερον δὲ , μετὰ νοῦ σώφρων ψυχῆς ξίς · ἐκ δὲ τούτων μετὰ ἀνδρείας κραλεῦντων τρίτον ἂν εἴη δικαιοσύνη · τέταρτον δὲ , ἀνδρεία 95 . Ταῦτα δὲ πάντα ἐκείνων ἔμπροσθεν τέτακται φύσει · καὶ δὴ τῷ νομοθέτῃ τακτεῖν οὕτως . Μετὰ δὲ ταῦτα 96 , τὰς ἄλλας προσταξας τοῖς πολίταις εἰς ταῦτα 97 βλέπουσας αὐτοῖς εἶναι διαμελεωτέον . Τοῦτων δὲ τὰ μὲν ἀνθρώπινα , εἰς τὰ θεῖα , τὰ δὲ θεῖα , εἰς τὸν ἡγεμόνα νοῦν ἑμᾶπαντα βλέπει . » Εἶτα διδάσκει διὰ πλείονων , ὡς φύσει μὲν ἀγαθὸν ἀρετὴ μόνη · τὰ δὲ ἄλλα ὁμωνύμως 98 καλεῖται , ὀνόματος μόνου μετέχοντα · « Τὰ γὰρ ὑπὸ τῶν πολλῶν , φησὶ , λεγόμενα , ἀγαθὰ οὐκ ὀρθῶς λέγεται . Λέγεται γὰρ , ὡς ἄριστον μὲν , ὑγιαίνειν · δεύτερον δὲ , κάλλος · τρίτον δὲ , πλοῦτος . Καὶ ἕτερα δὲ μυρία ἀγαθὰ λέγεται . Καὶ γὰρ ὀξὺ ὁρᾶν καὶ ἀκούειν , καὶ πάντα ὅσα ἔχεται τῶν αἰσθήσεων εὐαίσθητος ἔχειν , ἐπὶ τε καὶ τὸ ποιεῖν τυραννοῦντα ὅ τι ἂν ἐπιθυμῇ , καὶ τὸ μὲν τέλος · D πάσης μακαριότητος εἶναι 99 , τὸ πάντα ταῦτα κεκτημένον ἀθάνατον εἶναι γενόμενον ὅτι τάχιστα . Ἡμεῖς δὲ καὶ ἐγὼ τῇ τάδε λέγομεν , ὡς ταῦτά ἐστι ἑμᾶπαντα δικαίοις μὲν καὶ ὁσίοις ἀνδράσιν ἀριστα κτήματα · ἀδίκους δὲ κάκιστα ἑμᾶπαντα , ἀρξάμενα ἀπὸ τῆς ὑγείας . Καὶ δὴ καὶ 70 τὸ ὁρᾶν καὶ τὸ ἀκούειν καὶ τὸ αἰσθάνεσθαι καὶ τὸ παράπαν ζῆν , μέγιστον μὲν κακὸν , τὸν ἑμᾶπαντα χρόνον ἀθάνατον ὄντα , κεκτημένον 71
Lemmas: καί μή μόνος οἴομαι δήω ὁ ἀλλότριος ἄνευ κίνδυνος λέγω , ἀλλά καί εγχεινδυνεος καί μετέχω ὁ ψόγος , ὅταν ἄνθρω δεῖνα πῃ οὗτος μή ὅς , ἀλλά ἄτακτος ἔχω ; » καί ἑτέρως , ὡς πλεῖστος λόγος χράω , καί οὗτος προστίθημι : « οὐκοῦν εἰμί μή οὗτος , μετά ἐκεῖνος ὁ λόγος εἄν επόμενος βελτίων λέγω , ὡς εἰμί , ὅς πολλάκις 87 [ 91 ] εἴρω , ἄπειρος2 τε ἐν ὁ πᾶς πολύς , καί πέρας ἱκανός · καί τις ἐπί αὐτός αἰτία οὖον φαῦλος , κοσμέω τε καί ἐνάπτω ἐνιαυτός τε καί 88 μείς καί ὥρα , σοφία καί νόος λέγω . » καί οὗτος δέ ἐκ ὁ ἑβραικός νᾶμα ἀρύω ἔχω . ἐκεῖνος γάρ διδάσκω σαφῶς , ὡς ὁ θεός θεμελιόω ὅς σοφία 89 ὁ γῆ , ἑτοιμάζω δέ οὐρανός ἐν φρόνησις , καί ὁ ἄλλος οὗτος ακολουθώ . ἐν δέ γε ὁ Νόμος οὗτος αὐτός ὁ φιλόσοφος καί διαιρέω ὁ ἀγαθός ὁ φύσις , καί δείκνυμι ὁ μέν , ἀνθρώπινος · ὁ δέ , θεῖον . λέγος δέ οὕτως : « δισσός δέ ἀγαθός εἰμί · ὁ μέν ἀνθρώπινος , ὁ δέ θεῖον . ἀρτάω δέ ἐκ ὁ θεός ἕτερος · κἀν μέν δήω τις ὁ μείζων , κτάομαι καί ὁ μικρός 90 · εἰμί δέ μή , στερέω ἄμφω . εἰμί δέ ὁ μέν μικρός , ὅς ἡγέομαι ὑγεία · κάλλος δέ , δύο · ὁ δέ τρίτος , ἰσχύς · εἰς τε 91 ὄρνυμι , εἰς τε ὁ ἄλλος ἅπας κινέω ὁ σῶμα · ὁ δέ τέταρτος 92 , πλοῦτος , οὖον τυφλός , ἀλλά ὀξύς2 βλέπω , εἄν περ 93 ἔπω φρόνησις . ὁ δέ πρῶτος ὁ θεός ἡγεμονικός εἰμί ἀγαθός 94 , ὁ φρόνησις · δύο δέ , μετά νόος σώφρων Ψυχή ἴξις · ἐκ δέ οὗτος μετά ἀνδρεῖος κραλεῦντων τρίτος εἄν εἰμί δικαιοσύνη · τέταρτος δέ , ἀνδρεία 95 . οὗτος δέ πᾶς ἐκεῖνος ἔμπροσθεν τάσσω φύσις · καί δή ὁ νομοθέτης τήκω οὕτως . μετά δέ οὗτος 96 , ὁ ἄλλος προστάσσω ὁ πολίτης εἰς οὗτος 97 βλέπω αὐτός εἰμί διαμελέω . τοῦτις δέ ὁ μέν ἀνθρώπινος , εἰς ὁ θεῖον , ὁ δέ θεῖον , εἰς ὁ ἡγεμών νόος Μαπαντάς βλέπω . » εἶτα διδάσκω διά π́λυος , ὡς φύσις μέν ἀγαθός ἀρετή μόνος · ὁ δέ ἄλλος ὁμώνυμος 98 καλέω , ὄνομα μόνος μετέχω · « ὁ γάρ ὑπό ὁ πολύς , φημί , λέγω , ἀγαθός οὐ ὀρθῶς λέγω . λέγω γάρ , ὡς ἀγαθός μέν , ὑγιαίνω · δύο δέ , κάλλος · τρίτος δέ , πλοῦτος . καί ἕτερος δέ μυρίος ἀγαθός λέγω . καί γάρ ὀξύς2 ὁράω καί ἀκούω , καί πᾶς ὅσος ἔχω ὁ αἴσθησις εὐαίσθητος ἔχω , ἐπί τε καί ὁ ποιέω τυραννέω ὅς τίς εἄν ἐπιθυμέω , καί ὁ μέν τέλος · D πᾶς μακαριότης εἰμί 99 , ὁ πᾶς οὗτος κτάομαι ἀθάνατος εἰμί γίγνομαι ὅτι ταχύς . ἐγώ δέ καί ἐγώ ὁ ὅδε λέγω , ὡς οὗτος εἰμί Μαπαντάς Δίκαιος μέν καί ὅσιος ἀνήρ ἀγαθός κτῆμα · ἄδικος δέ κακός Μαπαντάς , ἄρχω ἀπό ὁ ὑγεία . καί δή καί 70 ὁ ὁράω καί ὁ ἀκούω καί ὁ αἰσθάνομαι καί ὁ παράπαν ζῶ , μέγας μέν κακός , ὁ Μαπαντάς χρόνος ἀθάνατος εἰμί , κτάομαι 71