theodoretus.graecarum-affectionum-curatio pg083_0555.1
ἀλήθες · ἀλλὰ καὶ περὶ τούτων , ὧν τὸν ἀπεὸν καὶ τὴν ἐπίνοιαν ἔχειν νεανεύονταί , πολλὰ δεῖνὰ καὶ χαλεπὰ προαγγέλλειν , οὐ μόνον ἄτας καὶ πλάνας , ἀλλὰ καὶ θανάτους ἀνθρώπους παραπλησίους · δὲ καὶ τὰ ἔπη οὐκ ἐκ τινὸς θεσμοῦ καὶ κατοχῆς λέγειν , ἀλλ’ ἐκ τῆς Ἐμπεδοκλέους συλλόντος ποιήσεως . Καὶ ταῦτα δὲ τὴν αὐτὴν ἔχει διάνοιαν · λέγει γάρ · « Καὶ περὶ τῶν μυστηρίων , ἐν οἷς τὰς μεγίστας ἐμφάσεις λαμβάνειν ἐστὶ τῆς περὶ δαιμόνων ἀληθείας , εὐστομὰ μοι κείσθω , καθ’ Ἡρόδοτον · ἑορτάς τε καὶ θυσίας , ὥσπερ ἡμέρας ἀποκράδας καὶ σκυθρωπάς , ἐν αἷς ὠμοφαγίαι καὶ διασπασμοί , νηστεῖαι τε καὶ κωπετοί , πολλοχὸ δὲ πάλιν αἰσχρολογίαι πρὸς ἱεροὺς , μανίαι τε ἄλλαι ὀρνιζομένων βεβιαῖνεν σὺν κλόνῳ , θεῶν μὲν οὐδενί , δαιμόνων δὲ πονηρῶν ἀποτροπῆς ἕνεκα , ὡσαύτ’ ἀν ἐπιτελεῖσθαι , παραμυθίας τὰς καλαίας ποιουμένων · ἀνθρωποθυσίας . » Ἐν μὲν οὖν τοῖς ἐμπροσθεν ἐξηγησαμένοις ἔφη μὴ εἶναι τὰ μαντεία θεῶν , ἀλλὰ δαιμόνων · ἐνταῦθα δὲ τούτους καὶ πονηροὺς προσήρευσεν , τεκμηρίοις ἐναργεστάτοις , τοὺς ὑπ’ αὐτῶν δρωμένους , χρησάμενος . Τίνι γὰρ πού προσήκουσιν ὠμοφαγίαι καὶ διασπασμοὶ αἰσχρορήμοσύναι τε καὶ αἰσχροργίαι καὶ μανίαι ὀρνιζομένων καὶ βεβιαῖνεντων σὺν κλόνῳ , ἢ δαίμοσι παμπονηρίοις , τῷ τῶν ἀνθρώπων πημανοῦσι γένος ; Οἱ πάλαι μὲν , οἱ δὲ ἀλίστορες , ταῖς τῶν τριστάλας ἀνδρῶν σφαγαῖς ἐπετίμωντο , ἐπειδὴ δὲ βεβιαῖνεντο εἰδὼν τοὺς ἀνθρώπους τὴν ἀνθρωποθυσίαν ἐκείνην καὶ μαιροῦν τὴν αὐτὸς ἀξίεραστον , καὶ παυσάμενους τοῦ μύσους , τὰς διαμαστιγώσεις καὶ ὠμοφαγίας καὶ τὰς ἄλλας ἐπινοίας ταλατάς . Καὶ ταῦτα δὲ τοῖς εἰρημένοις προστέθεικε · « Παυσάμενου δὲ τοῦ Ἀμμωνίου , Μάλλον , ἔφη ἐγώ , περὶ τοῦ μαντείου διέλεξο ἡμῖν , ὦ Κλεόμβροτε . Μεγάλη γὰρ ἡ παλαιὰ δόξα τῆς ἐκεῖ θεότητος , τὰ δὲ νῦν ἔοικεν ἀπομαραίνεσθαι . Τοῦ δὲ Κλεομβρότου σιγῶντος καὶ κάτω βλέποντος , ὁ Δημητρίων οὐδὲν ἔφη δεῖν περὶ τῶν ἐκεῖ συνιδόνθαι καὶ διαπορεῖν , τὴν ἐνταῦθα τῶν χρηστηρίων ἀμαύρωσιν , μᾶλλον δὲ πλὴν ἑνὸς ἢ δυοῖν ἀπάντων ἐκλειψιν ὁρῶντας . » Ταῦτα μετὰ τὴν τοῦ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν ἐπιφάνειαν ὁ Πλούταρχος ἔγραψε . Τοιγαροῦν ὁ χρόνος δηλοῖ τῆς τῶν χρηστηρίων ἐκλείψεως τὴν αἰτίαν . Καὶ ὁ Πορφύριος δὲ ἐν τῷ Περὶ τῆς ἐκ λόγων φιλοσοφίας καὶ ταῦτα ἔφη · ἄλλ’ ἦδη καὶ τὴν γνώμην τῆς φορᾶς τὴν ἀκριβῆ , καὶ τὰς ἐκ τούτων διηγήσεις ἀκαταλήπτους εἶναι ἀνθρώποις · καὶ οὐ μόνον τούτους , ἀλλὰ καὶ τισὶ τῶν δαιμόνων · ὅθεν καὶ ψευδόνται παρὰ πολλὰν ἐρωτηθέντες . » Οὖκοῦν , ὦ ἄνδρες , ἐπειδὴ περὶ ἡμῖν περὶ τῶν ὑμετέρων χρηστηρίων λέγουσιν ἀπιστεῖτε , τῷ ἡμῖν μὲν ἐχθίστῳ , ὑμῖν δὲ
Lemmas: ἀληθής · ἀλλά καί περί οὗτος , ὅς ὁ ἀπολέγω καί ὁ ἐπίνοια ἔχω νεανευμαι , πολύς δεῖνα καί χαλεπός προαγγέλλω , οὖον μόνος ἄτη καί πλάνη , ἀλλά καί θάνατος ἄνθρωπος παραπλήσιος · δέ καί ὁ ἔπος οὐ ἐκ τις θεσμός καί κατοχή λέγω , ἀλλά ἐκ ὁ Ἐμπεδοκλῆς συλλός ποίησις . καί οὗτος δέ ὁ αὐτός ἔχω διάνοια · λέγω γάρ · « καί περί ὁ μυστήριον , ἐν ὅς ὁ μέγας ἔμφασις λαμβάνω εἰμί ὁ περί δαίμων ἀλήθεια , εὐστομὰ ἐγώ κεῖμαι , κατά Ἡρόδοτος · ἑορτή τε καί θυσία , ὥσπερ ἡμέρα αποκραδη καί σκυθρωπός , ἐν ὅς ὠμοφαγία καί διασπασμός , νηστεία τε καί κοπετός , πολλοχὸ δέ πάλιν αἰσχρολογία πρός ἱερός , μανία τε ἄλλος ὀρνίζω βιβάζω σύν κλόνος , θεός μέν οὐδείς , δαίμων δέ πονηρός ἀποτροπή ἕνεκα , ὡσαύτως εἰς ἐπιτελέω , παραμυθία ὁ καλαίας ποιέω · ἀνθρωποθυσία . » ἐν μέν οὖν ὁ ἔμπροσθεν ἐξηγέομαι φημί μή εἰμί ὁ μαντεῖος θεός , ἀλλά δαίμων · ἐνταῦθα δέ οὗτος καί πονηρός προσερείδω , τεκμήριον ἐναργής , ὁ ὑπό αὐτός δράω , χράω . τίς γάρ πού προσήκω ὠμοφαγία καί διασπασμός αἰσχρορρήμων τε καί αἰσχροργίαι καί μανία ὀρνίζω καί βεβιαινημι σύν κλόνος , ἢ δαίμων παμπονηριον , ὁ ὁ ἄνθρωπος πημαίνω γένος ; ὁ πάλαι μέν , ὁ δέ ἀλίστορες , ὁ ὁ τρισταλαω ἀνήρ σφαγή ἐπιτιμάω , ἐπεί δέ βιβάζω ἀνάκλεις ὁ ἄνθρωπος ὁ ἀνθρωποθυσία ἐκεῖνος καί μαιροος ὁ αὐτός ἀξιέραστος , καί παύω ὁ μύσος , ὁ διαμαστίγωσις καί ὠμοφαγία καί ὁ ἄλλος ἐπίνοια ταλατάς . καί οὗτος δέ ὁ εἴρω προστίθημι · « παύω δέ ὁ Ἀμμωνίου , Μάλλον , φημί ἐγώ , περί ὁ μαντεῖος διαλέγω ἐγώ , εἰμί Κλεόμβροτος . Μεγάλη γάρ ὁ παλαιός δόξα ὁ ἐκεῖ θεότης , ὁ δέ νῦν ἔοικα ἀπομαραίνομαι . ὁ δέ Κλεόμβροτος σιγάω καί κάτω βλέπω , ὁ Δημητρίων οὐδείς φημί δήω περί ὁ ἐκεῖ συνοράω καί διαπορέω , ὁ ἐνταῦθα ὁ χρηστήριος ἀμαύρωσις , μᾶλλον δέ πλήν εἷς ἢ δύο ἀπαντάω ἔκλειψις ὁράω . » οὗτος μετά ὁ ὁ Θεός καί Σωτήρ ἐγώ ἐπιφάνεια ὁ Πλούταρχος γράφω . τοιγάρ ὁ χρόνος δηλόω ὁ ὁ χρηστήριος ἔκλειψις ὁ αἴτιος . καί ὁ Πορφύριος δέ ἐν ὁ περι ὁ ἐκ λόγος φιλοσοφία καί οὗτος φημί · ἄλλος ἤδη καί ὁ γνώμη ὁ φορός ὁ ἀκριβής , καί ὁ ἐκ οὗτος διήγησις ἀκατάληπτος εἰμί ἄνθρωπος · καί οὖον μόνος οὗτος , ἀλλά καί τις ὁ δαίμων · ὅθεν καί ψεύδω παρά πολύς ἐρωτάω . » οὐκοῦν , εἰμί ἀνήρ , ἐπεί περί ἐγώ περί ὁ ὑμέτερος χρηστήριος λέγω ἀπιστέω , ὁ ἐγώ μέν ἐχθρός , σύ δέ