theodoretus.graecarum-affectionum-curatio pg083_0589.1
A ὁ Πλάτων τὴν τῶν ἡμετέρων φιλοσόφων ζωγραφῆσε πολιτείαν : οὐ γὰρ δὴ τις παρ' ἐκείνοις τοιούτος ἐγένετο . Ὁ μὲν γὰρ Σωκράτης , τῶν φιλοσόφων ὁ κορυφαῖος , καὶ τοῖς γυμνασίοις καὶ τοῖς ἐργαστηρίοις διαλεγόμενος διέτλει : καὶ ποτὲ μὲν ἐν ἀστεί διέτριβε , ποτὲ δὲ εἰς Πειραιὰ κατῶν τὰς πομπὰς ἐθεώρει καὶ τοῖς ὅπλοις δὲ ἐνταττόμενος , [ καὶ ] ἐν Ποτιδαίᾳ καὶ ἐν Δήλῳ παρατέταττο . Καὶ μέντοι καὶ εἰς εὐσσίτια ἀπίων ἤνειγετο καὶ Ἀριστοφάνους κωμωδούντος , καὶ Ἀλκιβιάδου κωμίζοντος : τοῦτο γὰρ διδάσκει τοῦ Πλάτωνος τὸ Συμπόσιον : καὶ εἰς θέατρον ἀναβαίνων ἐνεθέσθω τῷ δήμῳ . Ἡκιστα τοίνυν αὐτῷ προσήκει τὰ παρὰ Πλάτωνος εἰρημένα . Εἰ δὲ τούτῳ οὐ προσήκει , σχολὴ γ' ἄν ἄλλῳ τῷ ἀρμόζων . Οἱ δὲ τῆς εὐαγγελικῆς ἐρασθέντες φιλοσοφίας πόρρω μὲν τῶν πολιτικῶν θορύβων γεγένηται : τὰς δὲ τῶν ὄρῶν ἀκροναυχίας κατειληφότες , ἢ τῶν ἐρήμων χωρίων ἀγαπησάντες βίον , τῇ θεωρίᾳ τῶν θείων καὶ τῇ τῇ ζυνηρμοσμένῃ σφὰς αὐτοὺς ἀπεκλήρωσαν βίῳ : οὐ γυναικῶν καὶ παίδων καὶ χρημάτων ἐπιμελούμενοι , ἀλλὰ τὰς ψυχὰς κατὰ γε τὸν κανόνα τῶν θείων διευθύνοντες νόμων , καὶ οἷον τινες ἀριστοὶ ζωγράφοι πρὸς τὰ ἀρχέτυπα τῆς ἀρετῆς τὰς νοερὰς αὐτῶν ζωγραφούντες εἰκόνας . Ὅτι γὰρ δὴ τούτοις ἀρμόττει τὰ παρὰ Πλάτωνος εἰρημένα , μάρτυς αὐτὸς μετὰ πλείστα εἰπών : « Ἄγροικον δὲ καὶ ἀπαιδεύτον ὑπ' ἀσχολίας οὐδὲν ἤττον τῶν νομῶν τὸν τοιούτον ἀναγκαῖον γίγνεσθαι , σπῆν δὲ ὅρει τὸ τεῖχος περιβαλλόμενον . Γῆς δὲ ὅταν μυρία πλῆθρα ἢ εἰ τι πλεῖον ἀκούσῃ ὡς τις ἄρα κεκτημένη θαυμαστὴ πλῆθη κέκτηται , πάνυ μικρὰ δοκεῖ ἀκούειν , εἰς ὁπασαν οἰκθῶς τὴν γῆν βλέπειν . » Ὅτι δὲ τῶν παρ' Ἑλλήσι περιφλοσοφητῶν οὐδὲς ἐν ὅρει σπῆν δεῖμαμένος ὤκησεν , ἰκανὰ μὲν καὶ τὰ παλαιὰ δηλώσει εὐγραφάματα , μαρτυρεῖτε δὲ καὶ ὑμεῖς , τοῖς τούτων μετιούσι νεμεσιῶντες τὸν βίον . Ἄλλ' ὁ Πλάτων τοῦτον εἴρηκεν ἀξίαγαστότατον [ 170 ] εἶναι . Σύμφωνα δὲ καὶ τῷ δευτέρῳ τῆς Πολιτείας ἔφη : Τὸν γὰρ τοιούτον , φησί , θέντες , τὸν δίκαιον αὐ παρ' αὐτὸν ἰστώμεν τῷ λόγῳ , ἄνδρα ἀπλοῦν καὶ γενναῖον , κατ' Αἰσχύλον , οὐ δοκεῖν ἀλλ' εἶναι ἀγαθὸν ἐθελόντα . Ἀφαιρετέον δὲ τὸ δοκεῖν . Εἰ γὰρ δοκεῖ δίκαιος εἶναι , ἔσονται αὐτῷ τιμαὶ καὶ δωρεαί , δοκοῦντι τοιούτῳ εἶναι . Ἄδηλον οὖν , εἰτε τοῦ δικαίου , εἰτε τῶν δωρεῶν καὶ τιμῶν ἕνεκεν τοιούτος εἴη . Συμφυεὲς πλὴν πάντων δικαιοσύνης , καὶ ποιητέος ἐναντίως : διακεῖμενος τῷ προτέρῳ . Μηδὲν γὰρ ἔχον δόξας ἔχεται μεγίστην ἀδικίας , ἵνα βεβαιωσιμω δ' εἰς δικαιοσύνην , τῷ μὴ τιθεσθαι ὑπὸ κακοδοξίας , καὶ τῶν ἀπ' αὐτῆς γιγνομένων : ἀλλ' ἔστω ἀμετάστατο , μέχρι θανάτου , δοκῶν εἶναι ἄδικος διὰ βίου . » Καὶ ταῦτα δὲ ὡσαύτως τοῖς ἡμετέροις ἀρμόττει τῆς ἀρετῆς ἀληθείας . Οὐ γὰρ Ἀντισθένει , καὶ Διογένει , καὶ Κράτητι παραπλησίως κενὴς ἕνεκα δόξης , ἀλλ' αὐτοῦ γε ἕνεκα
Lemmas: A ὁ Πλάτων ὁ ὁ ἡμέτερος φιλόσοφος ζωγραφέω πολιτεία : οὖον γάρ δή τις παρά ἐκεῖνος τοιούτος γίγνομαι . ὁ μέν γάρ Σωκράτης , ὁ φιλόσοφος ὁ κορυφαῖος , καί ὁ γυμνάσιον καί ὁ ἐργαστήριον διαλέγω διατρέω : καί ποτέ μέν ἐν Ἄστυ διατρίβω , ποτέ δέ εἰς Πειραιεύς Κάτων ὁ πομπή θεωρέω καί ὁ ὅπλον δέ ἐντάσσω , [ καί ] ἐν Ποτίδαια καί ἐν Δῆλος παρατείνω . καί μέντοι καί εἰς εὐσσίτια ἄπιος φέρω καί Ἀριστοφάνης κωμῳδέω , καί Ἀλκιβιάδης κομίζω : οὗτος γάρ διδάσκω ὁ Πλάτων ὁ συμπόσιον : καί εἰς θέατρον ἀναβαίνω ἐντίθημι ὁ δῆμος . ἥκιστος τοίνυν αὐτός προσήκω ὁ παρά Πλάτων εἴρω . εἰμί δέ οὗτος οὖον προσήκω , σχολή γε ἄν ἄλλος ὁ ἁρμόζω . ὁ δέ ὁ εὐαγγελικός ἔραμαι φιλοσοφία πόρρω μέν ὁ πολιτικός θόρυβος γίγνομαι : ὁ δέ ὁ ὁράω ακροναυχιος καταλαμβάνω , ἢ ὁ ἐρῆμος χωρίον ἀγαπάω βίος , ὁ θεωρία ὁ θεῖον καί ὁ ὁ ζυνηρμοσμένῃ σφός αὐτός ἀποκληρόω βίος : οὖον γυνή καί παῖς καί χρῆμα ἐπιμελέομαι , ἀλλά ὁ ψυχή κατά γε ὁ κανών ὁ θεῖον διευθύνω νόμος , καί οἷος τις ἀγαθός ζωγράφος πρός ὁ ἀρχέτυπος ὁ ἀρετή ὁ νοερός αὐτός ζωγραφώ εἰκών . ὅτι2 γάρ δή οὗτος ἁρμόττω ὁ παρά Πλάτων εἴρω , μάρτυς αὐτός μετά πλεῖστος εἶπον : « ἄγροικος δέ καί ἀποδεύω ὑπό ἀσχολία οὐδείς κακός ὁ νομός ὁ τοιοῦτος ἀναγκαῖος γίγνομαι , σπάω δέ ὁράω ὁ τεῖχος περιβάλλω . Γῆ δέ ὅταν μυρίος πλήθρα ἢ εἰμί τίς πλείων ἀκούω ὡς τις ἄρα κτάομαι θαυμαστός πλῆθος κτάομαι , πάνυ μικρός δοκέω ἀκούω , εἰς ὀπάζω οἰκθῶς ὁ γῆ βλέπω . » ὅτι2 δέ ὁ παρά Ἕλλην περιφλοσοφητῶν οὐδή ἐν ὁράω σπάω δέμω οἰκέω , ἱκανός μέν καί ὁ παλαιός δήλωσις εὐγραφάματα , μαρτυρέω δέ καί σύ , ὁ οὗτος μέτειμι νεμεσάω ὁ βίος . ἄλλος ὁ Πλάτων οὗτος εἴρω ἀξιάγαστος [ 170 ] εἰμί . Σύμφωνος δέ καί ὁ δύο ὁ Πολιτεία φημί : ὁ γάρ τοιοῦτος , φημί , θέω , ὁ Δίκαιος αὖος παρά αὐτός ἵστημι ὁ λόγος , ἀνήρ ἀπολόω καί γενναῖος , κατά Αἰσχύλος , οὖον δοκέω ἀλλά εἰμί ἀγαθός ἐθέλω . ἀφαιρετέος δέ ὁ δοκέω . εἰμί γάρ δοκέω δίκαιος εἰμί , εἰμί αὐτός τιμή καί δωρεά , δοκέω τοιοῦτος εἰμί . ἄδηλος οὖν , εἴτε ὁ Δίκαιος , εἴτε ὁ δωρεά καί τιμή ἕνεκα τοιούτος εἰμί . Συμφυεὲς πλήν πᾶς δικαιοσύνη , καί ποιητέος ἐναντίος : διάκειμαι ὁ πρότερος . μηδείς γάρ ἔχω δόξα ἔχω μέγας ἀδικία , ἵνα βεβαιωσιμω δέ εἰς δικαιοσύνη , ὁ μή τίθημι ὑπό κακοδοξία , καί ὁ ἀπό αὐτός γίγνομαι : ἀλλά ἵστημι ἀμετάστατος , μέχρι θάνατος , δοκέω εἰμί ἄδικος διά βίος . » καί οὗτος δέ ὡσαύτως ὁ ἡμέτερος ἁρμόττω ὁ ἀρετή ἀλήθεια . οὖον γάρ Ἀντισθένης , καί Διογένης , καί Κράτης παραπλήσιος κενός ἕνεκα δόξα , ἀλλά αὐτός γε ἕνεκα