theodoretus.explanatio-in-canticum-canticorum pg081_0070.1
εἰκόνως φησὶ τὸ φορεῖον ἀπὸ ξύλων τοῦ Ἀβιάνου κατασκευάζεσθαι . Τοὺς δὲ στύλους αὐτοῦ , φησίν , ἐποίησεν ἐρυθροῦν . Εὑρίσκομεν δὲ αὐτοὺς καὶ στύλους ὀνομαζόμενα : ὁ γὰρ μακάριος Παῦλος Γαλάτας γράφων φησίν : « Πέτρος , καὶ Ἰάκωβος , καὶ Ἰωάννης , οἱ δοκοῦντες στύλοι εἶναι , δεξάμενοι ἐμοὶ καὶ Βαρναβᾷ κοινωνίας , ἵνα ἡμεῖς μὲν εἰς τὰ ἔθνη , αὐτοὶ δὲ εἰς τὴν περιτομήν . » Φασὶ δὲ καὶ τὸ ἀνάκλιτον αὐτοῦ χρυσῖον εἶναι . Δηλοῖ δὲ τὸ εὐαγγελικὸν κήρυγμα , ᾧ ὁ θεὸς ἐπαναπαύεται · λόγος . « Ἐπίδασιν αὐτοῦ πορφύραν¹⁶ · τοὺς μὲν γὰρ ἀρχομένους τὸ βαπτίζεσθαι πρέπει , τοὺς δὲ τετελειωμένους νυμφεύεσθαι . Καὶ ἕνδος αὐτοῦ λιθοστρώτων · μαργαρίταις γὰρ ἔοικε , καὶ λίθους τιμίους , τὰ ὀεία λόγια , κατὰ τὸν εἰπόντα προφήτην : « Τὰ κρίματα Κυρίου ἀληθινὰ , δεδικαιωμένα ἐπὶ τὸ αὐτό , ἐπιθυμητὰ ὑπὲρ χρυσίου καὶ λίθον στίμνον πολύν . » Καὶ πάλιν : « Ἰδοὺ ἐπεδήμησα¹⁷ τὰς ἐντολὰς σου ὑπὲρ χρυσίου καὶ τοπάζιον . » Καὶ « Ἡ βασιλεία δὲ τῶν οὐρανῶν ἔοικε , κατὰ τὴν τοῦ Κυρίου φωνήν , ἐμπόρῳ ζητοῦντι καλοὺς μαργαρίτας . » Καὶ ἀλλαχοῦ δὲ φησίν : « Μὴ βάλετε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων¹⁸ . » Τοιούτον εἶναι τὸ φορεῖον τοῦ βασιλέως ἀποδείξασαι¹⁹ , προτρέπουσι τὰς θυγατέρας Ἱερουσαλὴμ εἰς θεωρίαν ἐξελθεῖν τοῦ νυμφίου , ἰδεῖν²⁰ τὸν προκειμένον αὐτῷ στέφανον , καὶ φασίν : « Ἐξέλθετε , καὶ ἴδετε Σολομῶν , θυγατέρες Σιὼν , ἐν τῷ στεφάνῳ ᾧ στεφάνωσεν αὐτὸν ἡ μήτηρ αὐτοῦ , ἐν ἡμέρᾳ νυμφεύσεως αὐτοῦ , καὶ ἐν ἡμέρᾳ εὐφροσύνης καρδίας αὐτοῦ . Δηλοῦσι δὲ , ἵνα συντὸμως καὶ σαφῶς τὴν ἐρμηνείαν προσαγάγωμεν τὸ μήκος φυγόντες : « Ὦ θυγατέρες Ἱερουσαλὴμ καὶ Σιὼν . » Σιὼν δὲ πάλιν τὴν ἐπουράνιον ἡμᾶς διδάσκει ὁ μακάριος Παῦλος λέγων : « Ἄλλὰ προσεληλύθατε Σιὼν ὄρει , καὶ μυριάσιν ἀγγέλων πανηγύρει²¹ , καὶ Ἐκκλησίᾳ πρωτοτόκων ἀπογεγραμμένων ἐν οὐρανοῖς . » — « Ὑμεῖς τοίνυν , φασίν , ὡ θυγατέρες Σιὼν καὶ Ἱερουσαλὴμ , ἐξέλθετε , καὶ ἴδετε · » ἀμῖχανον γὰρ ἡμᾶς²² ἰδεῖν μὴ ἔξω τῶν βιωτικῶν γενομένους πραγμάτων . Βλέπετε τὸν βασιλέα τὴν ἀγάπην ἐπεσφασμένον · οὕτως γὰρ ἠγάπησε τὸν κόσμον , ὅτι ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ , ἀλλ’ ἐαυτὸν ἐκένωσε μορφὴν δούλου λαβών . Οὕτως ἠγάπησε²³ τὸν κόσμον , ὅτι ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη , καὶ ὡς ἀμὸς ἐναντίον τοῦ κειρόντος αὐτὸν ἤρωςεν · καὶ ἐξηγόρασεν ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου , γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα . Διὸ φησίν : « Μεῖζονα ταύτης ἀγάπην οὐδεὶς δύναται δεῖξαι , ἵνα τις θῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ὑπὲρ τῶν φίλων αὐτοῦ . » Οὕτως τοίνυν ἐστεφάνωσεν αὐτόν²⁴ ἡ μήτηρ αὐτοῦ . Μητέρα δὲ τὴν Ἰουδαίαν²⁵ καλεῖ κατὰ τὸ ἀνθρώπειον , ἔτις αὐτῷ
Lemmas: εἴκων φημί ὁ φορεῖον ἀπό ξύλον ὁ αβιανω κατασκευάζω . ὁ δέ στῦλος αὐτός , φημί , ποιέω ἐρυθρόω . εὑρίσκω δέ αὐτός καί στῦλος ὀνομάζω : ὁ γάρ μακάριος Παῦλος Γαλάτης γράφω φημί : « Πέτρος , καί Ἰάκωβος , καί Ἰωάννης , ὁ δοκέω στῦλος εἰμί , δέχομαι ἐγώ καί Βαρναβᾶς κοινωνία , ἵνα ἐγώ μέν εἰς ὁ ἔθνος , αὐτός δέ εἰς ὁ περιτομή . » φημί δέ καί ὁ ἀνάκλιτος αὐτός χρυσίον εἰμί . δηλόω δέ ὁ εὐαγγελικός κήρυγμα , ὅς ὁ θεός ἐπαναπαύω · λόγος . « Ἐπίδασιν αὐτός πορφύρω · ὁ μέν γάρ ἄρχω ὁ βαπτίζω πρέπω , ὁ δέ τελειόω νυμφεύω . καί ἔνδον αὐτός λιθόστρωτος · μαργαρίτης γάρ ἔοικα , καί λίθος τίμιος , ὁ ὀεία λόγιος , κατά ὁ εἶπον προφήτης : « ὁ κρίμα κύριος ἀληθινός , δικαιόω ἐπί ὁ αὐτός , ἐπιθυμητός ὑπέρ χρυσίον καί λίθος στίμνον πολύς . » καί πάλιν : « ἰδέ ἐπιδημέω ὁ ἐντολή σύ ὑπέρ χρυσίον καί τόπαζος . » καί « ὁ βασίλειος δέ ὁ οὐρανός ἔοικα , κατά ὁ ὁ κύριος φωνή , ἔμπορος ζητέω καλός μαργαρίτης . » καί ἀλλαχοῦ δέ φημί : « μή βάλλω ὁ μαργαρίτης σύ ἔμπροσθεν ὁ χοίρος . » τοιοῦτος εἰμί ὁ φορεῖον ὁ βασιλεύς ἀποδείκνυμι , προτρέπω ὁ θυγάτηρ Ἱεροσόλυμα εἰς θεωρία ἐξέρχομαι ὁ νυμφίος , ὁράω ὁ πρόκειμαι αὐτός στέφανος , καί φημί : « ἐξέρχομαι , καί ὁράω Σολομών , θυγάτηρ Σιών , ἐν ὁ στέφανος ὅς στεφανώνω αὐτός ὁ μήτηρ αὐτός , ἐν ἡμέρα νύμφευσις αὐτός , καί ἐν ἡμέρα Εὐφρόσυνος Καρδία αὐτός . δηλόω δέ , ἵνα σύντομος καί σαφῶς ὁ ἑρμηνεία προσάγω ὁ μήκος φυγή : « ὦ θυγάτηρ Ἱεροσόλυμα καί Σιών . » Σιών δέ πάλιν ὁ ἐπουράνιος ἐγώ διδάσκω ὁ μακάριος Παῦλος λέγω : « ἀλλά πρόσειμι Σιών ὄρος , καί μυριάς ἄγγελος πανηγυρίζω , καί ἐκκλησία πρωτοτόκος ἀπογράφω ἐν οὐρανός . » — « σύ τοίνυν , φημί , εἰμί θυγάτηρ Σιών καί Ἱεροσόλυμα , ἐξέρχομαι , καί ὁράω · » αμιχασκω γάρ ἡμεῖς ὁράω μή ἔξω ὁ βιωτικός γίγνομαι πρᾶγμα . βλέπω ὁ βασιλεύς ὁ ἀγάπη ἐπισφάζω · οὕτως γάρ ἀγαπάω ὁ κόσμος , ὅτι ἐν μορφή Θεός ὑπάρχω οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος Θεός , ἀλλά ἑαυτοῦ κενόω μορφή δοῦλος λαμβάνω . οὕτως ἀγαπάω ὁ κόσμος , ὅτι ὡς πρόβατον ἐπί σφαγή ἄγω , καί ὡς ἡμέτερος ἐναντίος ὁ κείρω αὐτός ἀρόω · καί ἐξαγοράζω ἐγώ ἐκ ὁ κατάρα ὁ νόμος , γίγνομαι ὑπέρ ἐγώ κατάρα . Διὸ φημί : « μείζων οὗτος ἀγάπη οὐδείς δύναμαι δείκνυμι , ἵνα τις τίθημι ὁ ψυχή αὐτός ὑπέρ ὁ Φίλων αὐτός . » οὕτως τοίνυν στεφανόω αὐτός ὁ μήτηρ αὐτός . Μήτηρ δέ ὁ Ἰουδαῖος καλέω κατά ὁ ἀνθρώπειος , τίνω αὐτός