theodoretus.explanatio-in-canticum-canticorum pg081_0040.1
Εἶτα τὴν κεχρυσωμένην αὐτῆς διηγεῖται δόξαν . « Πᾶσα γὰρ ἡ δόξα τῆς θυγατρὸς τοῦ βασιλέως ἔσωθεν . » Ἐπισθὶ κατὰ τὸν μακάριον Παῦλον , « Ἡ ζωὴ ἡμῶν κεκρυπται σὺν τῷ Χριστῷ ἐν τῷ Θεῷ » κατὰ δὲ τὸν πρὸντα βίον πάντες οἱ θελησάντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται . Διὸ καὶ ὁ μακάριος Παῦλος ἔφη : « Εἰ ἐν τῇ ζωῇ ταύτῃ ἡλικιώτες ἐσμεν ἐν Χριστῷ μόνον , ἐλεεινότεροι πάντων ἐσμέν . » Διὰ τοῦτο μὲν φησι : « Πᾶσα ἡ δόξα τῆς θυγατρὸς τοῦ βασιλέως ἔσωθὲν ἐστιν , ἐν χρυσωποῖς χρυσοῖς περιβεβλημένη , πεποικιλμένη . » πάλιν χρυσωπὰ χρυσὰ καὶ ποικίλα τὰ διάφορα λέγων χαρίσματα . Τοῦτο γὰρ ἐπιφέρει : « Ἀπενεχθήσονται τῷ βασιλεῖ παρθένοι ὀπίσω αὐτῆς : αἱ πλησίον αὐτῆς ἀπενεχθήσονται σοι , ἀπενεχθήσονται ἐν εὐφροσύνῃ καὶ ἀγαλλίασει : ἀχθήσονται εἰς ναὸν βασιλέως . » Εὐδοκῶν τοίνυν ἐκ τῶν εἰρημένων , ὡς οἱ μὲν φθάσαντες εἰς ἄνδρα τέλειον , εἰς μέτρον ἡλικίας , κατὰ τὸν μακάριον Παῦλον , καὶ τῆς ἀρετῆς τὴν τελειότητα κτησάμενοι , νῦν μὴ προσάγορεύονται : οἱ δὲ μὴ πρὸ τὴν τριεῖστα φθάσαντες , ἀλλὰ τούτων ὑποδεέστεροι τυγχάνοντες , οἷον τινες νεανίδες ἀκολουθοῦσι τῇ νύμφῃ , πᾶσαν εὐνοιαν καὶ φιλοστοργίαν περὶ τὴν αὐτὴν καὶ τὸν νυμφίον ἐπιδεικνύμεναι . « Εἰσῆλθεν με ὁ βασιλεὺς εἰς τὸ ταμεῖον αὐτοῦ . Ἀγαλλιασώμεθα καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν σοί . Οὐ γὰρ ζηλοτυποῦσιν , οὐδὲ φθονοῦσιν , ἔξω μέναισαι , καὶ μηδεὶς τῆς παστάδος τυχοῦσαι : ἀλλ’ εὐφραίνονται , καὶ ἀγαλλιώται , καὶ γάνυνται ἐπὶ τῇ τιμῇ τῆς νύμφης , καὶ ἀρχοῦνται αὐτῆς τῆς ἡδίστης αὐτῆς ἀπολαύειν φωνῆς . Διὸ ἐπάγουσι : « Ἀγαπήσομεν μαστούς σου ὑπὲρ οἶνον . » Καὶ ὅπερ αὐτῇ τῇ νυμφίῳ ἔφη , τοῦτο αὐταὶ τῇ νύμφῃ φασι , διὰ τὴν περὶ αὐτὴν εὐνοιαν καὶ στοργήν , τοῦ νυμφίου τὴν εὐνοιαν ἐπισπώμεναι . Φησὶ γὰρ καὶ ὁ Χριστὸς τοῖς ἀποστόλοις : « Ὁ δεχόμενος ὑμᾶς , ἐμὲ δέχεται : » καὶ , « Ὁς ἂν ποτίσῃ ποτήριον ψυχροῦ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων τῶν πιστευόντων εἰς ἐμὲ , ἀμὴν λέγω ὑμῖν , οὐ μὴ ἀπολέσῃ τὸν μισθὸν αὐτοῦ . » Μαστοὺς δὲ πάλιν τῆς νύμφης αἱ νεανίδες καλοῦσι τοὺς τῆς διδασκαλίας κρονοὺς , τοὺς ἀπάσας τὰς ἡλικίας τὰ πρόσφορα προχέοντας νάματα : καὶ ὑπισχνούνται ἀγαπᾶσειν τῆς νύμφης τοὺς μαστοὺς ὑπὲρ πᾶσαν ἀνθρωπίνην εὐφροσύνην . Τοῦτο γὰρ τροπικῶς ὁ οἶνος ὀνομάζεται , ὁ εὐφραίνων καρδίαν ἀνθρώπου . « Ἔστι δὲ ταῦτα καὶ ἐν τῇ Παλαιᾷ καὶ ἐν τῇ Νέᾳ Διαθήκῃ γεγενημένα καταμαθεῖν , καὶ καθ’ ἑκάστην τῶν ἡμερῶν γινόμενα δεδάσθαι . Ἐν μὲν γὰρ τῇ Παλαιᾷ τοῖς προφήταις ὁ Θεὸς ἀποκαλύπτων τὰ μέλλοντα , δι’ αὐτῶν τοὺς τυχόντας ἀνθρώπους τὸ δῖον ἐδίδασκε . Καὶ οἱ μὲν τῶν ταμείων καὶ ἀποκρύφων ἀπήλυσαν τοῦ Θεοῦ , καὶ ξείνοντες ἔλεγον τοῖς ἀνθρώποις τὰ ἀποκαλυπτόμενα καὶ δηλοῦμενα . Διὸ καὶ ὁ Δαβὶδ πρὸς τὸν Θεὸν φησι : « Τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύ -
Lemmas: εἶτα ὁ χρυσόω αὐτός διηγέομαι δόξα . « πᾶσα γάρ ὁ δόξα ὁ θυγάτηρ ὁ βασιλεύς ἔσωθεν . » ἔπειμι κατά ὁ μακάριος Παῦλος , « ὁ ζωή ἐγώ κρύπτω σύν ὁ Χριστός ἐν ὁ Θεός » κατά δέ ὁ πρόειμι βίος πᾶς ὁ θελέω εὐσεβής ζῶ ἐν Χριστός Ἰησοῦς διώκω . Διὸ καί ὁ μακάριος Παῦλος φημί : « εἰμί ἐν ὁ ζωή οὗτος ἡλικιώτης εἰμί ἐν Χριστός μόνος , ἐλεεινός πᾶς εἰμί . » Ζεύς οὗτος μέν φημί : « πᾶσα ὁ δόξα ὁ θυγάτηρ ὁ βασιλεύς ἔσωθεν εἰμί , ἐν χρυσωπός χρυσός περιβάλλω , ποικίλλω . » πάλιν χρυσωπός χρυσός καί ποικίλος ὁ διάφορος λέγω χάρισμα . οὗτος γάρ ἐπιφέρω : « ἀποφέρω ὁ βασιλεύς παρθένος ὀπίσω αὐτός : ὁ πλησίος αὐτός ἀποφέρω σύ , ἀποφέρω ἐν Εὐφρόσυνος καί ἀγαλλιάω : ἄγω εἰς ναός βασιλεύς . » εὐδοκέω τοίνυν ἐκ ὁ εἴρω , ὡς ὁ μέν φθάνω εἰς ἀνήρ τέλειος , εἰς μέτρον ἡλικία , κατά ὁ μακάριος Παῦλος , καί ὁ ἀρετή ὁ τελειότης κτάομαι , νῦν μή προσαγορεύω : ὁ δέ μή πρό ὁ τριεῖστα φθάνω , ἀλλά οὗτος ὑποδεέστερος τυγχάνω , οἷος τις νεᾶνις ἀκολουθέω ὁ νύμφη , πᾶς εὔνοια καί φιλοστοργία περί ὁ αὐτός καί ὁ νυμφίος ἐπιδείκνυμι . « εἰσέρχομαι ἐγώ ὁ βασιλεύς εἰς ὁ ταμιεῖον αὐτός . ἀγαλλιάω καί εὐφραίνω ἐν σύ . οὖον γάρ ζηλοτυπέω , οὐδέ φθονέω , ἔξω μένω , καί μηδείς ὁ παστάς τυγχάνω : ἀλλά εὐφραίνω , καί ἀγαλλιάω , καί γάνυμαι ἐπί ὁ τιμή ὁ νύμφη , καί ἄρχω αὐτός ὁ ἡδύς αὐτός ἀπολαύω φωνή . Διὸ ἐπάγω : « ἀγαπάω μαστός σύ ὑπέρ οἶνος . » καί ὅσπερ αὐτός ὁ νυμφίος φημί , οὗτος αὐτός ὁ νύμφη φημί , διά ὁ περί αὐτός εὔνοια καί στοργή , ὁ νυμφίος ὁ εὔνοια ἐπισπάω . φημί γάρ καί ὁ Χριστός ὁ ἀπόστολος : « ὁ δέχομαι σύ , ἐγώ δέχομαι : » καί , « ὅς εἄν ποτίζω ποτήριον ψυχρός εἷς ὁ μικρός οὗτος ὁ πιστεύω εἰς ἐγώ , ἀμήν λέγω σύ , οὖον μή ἀπόλλυμι ὁ μισθός αὐτός . » Μαστός δέ πάλιν ὁ νύμφη ὁ νεᾶνις καλέω ὁ ὁ διδασκαλία Κρονοῦς , ὁ ἅπας ὁ ἡλικία ὁ πρόσφορον προχέω νᾶμα : καί ὑπισχνέομαι ἀγαπάω ὁ νύμφη ὁ μαστός ὑπέρ πᾶς ἀνθρώπινος Εὐφρόσυνος . οὗτος γάρ τροπικός ὁ οἶνος ὀνομάζω , ὁ εὐφραίνω Καρδία ἄνθρωπος . « εἰμί δέ οὗτος καί ἐν ὁ Παλαιή καί ἐν ὁ νέη διαθήκη γίγνομαι καταμανθάνω , καί κατά ἕκαστος ὁ ἡμέρα γίγνομαι δατέομαι . ἐν μέν γάρ ὁ Παλαιή ὁ προφήτης ὁ θεός ἀποκαλύπτω ὁ μέλλω , διά αὐτός ὁ τυγχάνω ἄνθρωπος ὁ δῖος διδάσκω . καί ὁ μέν ὁ ταμεῖον καί ἀπόκρυφος ἀπέρχομαι ὁ Θεός , καί ξενόω λέγω ὁ ἄνθρωπος ὁ ἀποκαλύπτω καί δηλόω . Διὸ καί ὁ Δαυίδ πρός ὁ θεός φημί : « ὁ ἄδηλος καί ὁ κρύ -