theodoretus.explanatio-in-canticum-canticorum pg081_0022.2
Ἐπειδὴ δὲ τινες τῶν τὸ Ἅσμα τῶν ἁσμάτων διαβαλλόντων , καὶ πνευματικὸν εἶναι τὸ βιβλίον οὐ πιστεύντων , μύθους δὲ τινας οὐδὲ γραφείους παρα-ληροῦσιν ἀρμόττοντας ὑφαινόντων , καὶ λέγειν τολμῶν-των , ὡς σοφὸς Σολομὼν εἰς ἑαυτὸν καὶ τὴν τοῦ Φα-ραὼ θυγατέρα , τοῦτο συνέγραψεν , καὶ ἄλλοι δὲ τινες ταυτῆς τῆς συμμορίας ὑπάρχοντες , Ἀβισαὶ τὴν Σου-ναμίτιν , ἀντὶ τῆς τοῦ Φαραὼ θυγατρός , εἶναι τὴν νύμ-φην ἀνεπέλασαντο · οἱ δὲ τοῦτον σμηνώτερον νενοηκότες , βασιλῶν τὸν λόγον ὀνομάζουσι , καὶ νῦμφην τὸν λαὸν προηγούμενοι , τὸν δὲ βασιλέα νυμφίον ἀναγ-καῖον τοῖνυν ἠγασάμεθα , τῆς ἐρμηνείας ἀρχόμενοι , τὴν διεφυσμένην ταύτην καὶ βλαβερὰν πρότερον διελύξαι διάνοιαν , εἰθ' οὕτως σαφῆ τὸν γράφοντος τὴν σκοπὸν καταστήσαι . Ἐχρῆν μὲν οὖν αὐτοὺς συν-ιδεῖν , ὡς πολὺ λίαν αὐτῶν καὶ σοφώτεροι , καὶ πνευ-ματικώτεροι · τυγχάνουσι γὰρ οἱ μακάριοι Πατέρες , οἱ τοῦτο τὸ βιβλίον ταῖς θείαις Γραφαῖς συντεταχότες , καὶ ὅτε δὴ πνευματικὸν κανονίσαντες τε αὐτό , καὶ Ἐκκλησίᾳ πρέπειν ἀποφαίναντες . Οὐ γὰρ ἂν , εἰπερ ἄλλως ὑπέλαβον , ταῖς ἁγίαις αὐτὸ Γραφαῖς συνενή-θησαν , ἀκρασίας ἔχον καὶ φιληδονίας ὑποθεῖσι . Καὶ οἱ δὲ τοὺς κάτω λέγειν Πατέρας , ἐξὼν αὐτοῦ τοῦ θείου Πνεύματος καλέσαι τὴν μαρτυρίαν · Ἐπειδὴ γὰρ οἱ θείαι Γραφαί , αἱ μὲν ὑπὸ Μωυσέως , τοῦ ποιητῆς καὶ δυσσεβείας τοὺς τε πρὸ αὐτοῦ καὶ μετ' αὐτὸν ἀπαντας ἀποκρύψαντος , ἐνεπρήσθησαν · αἱ δὲ κατὰ τὸν τῆς αἰχμαλωσίας καιρὸν φροῦδῳ παντα-λῶς ἐγένοντο τῶν Βαβυλωνίων τὸν θείον ναὸν ἐμπορσάντων , καὶ τὴν πόλιν ἀνάστατον πεποιηκό-των , καὶ τὸν λαὸν ἐξανδραποδισαμένων μετὰ πολὺν ἔτῶν ἀριθμὸν , τοῦ λαοῦ πάλιν ἀνακληθέντος τετυχη-κὸτος , ὁ μακάριος Ἔσδρας , ἀνὴρ ἀρετῇ διαπρεπὼν , καὶ τοῦ παναγίου Πνεύματος πλήρης γενόμενος , ὡς βοῆ τὰ πράγματα , τὰς ἀναγκίας ἡμῖν καὶ σωτηρίας παρεκτικὰς ἀναγράφει Γραφάς · καλοῦ μόνους Μωυσέως συγγράμματα , ἀλλὰ καὶ τὴν Ἰησοῦ , καὶ τῶν Κριτῶν , καὶ τῶν Βασιλέων ἱστορίαν , καὶ τοῦ γενναίου Ἰωβ τοῦ δὴ γῆμα καὶ τὴν ἱερὰν τοῦ Δαβὶδ μελῳδίαν , τὴν τῆς Ἐκ-κλησίας εὐφροσύνην , καὶ τοὺς ἐκλαϊσμένους προφήτας , καὶ τοῦ σοφοῦ Σολομῶντος τὰς παροιμίας , καὶ τὸν Ἐκ-κλησιαστὴν , καὶ τὸ Ἅσμα τῶν ἁσμάτων . Πῶς τοῖνυν ταύτην ἔχει τὴν διάνοιαν , φη φατε , τὸ βιβλίον , ὦ βέλ-τιστοι , εἰ ὁ μὲν Ἔσδρας ταῦτα συνέγραψεν , οὐχ ὁ δὲ ἀντιγράφων δὲ ἔγραψεν , ἀλλὰ τοῦ θείου Πνεύματος πλήρης γενόμενος , ἵνα πᾶσιν ἀνθρώποις ἀνάγκαιον παραπέμψῃ τὴν σωτηρίαν ; Τὰ γὰρ τῆς ἀκολουθίας
Lemmas: ἐπεί δέ τις ὁ ὁ ᾆσμα ὁ ᾆσμα διαβάλλω , καί πνευματικός εἰμί ὁ βιβλίον οὖον πιστεύω , μῦθος δέ τις οὐδέ γραφεῖον παραπληρόω ἀρμόζω ὑφαίνω , καί λέγω τολμάω , ὡς σοφός Σολομών εἰς ἑαυτοῦ καί ὁ ὁ Φαραώ θυγάτηρ , οὗτος συγγράφω , καί ἄλλος δέ τις αὐτός ὁ συμμορία ὑπάρχω , αβισος ὁ Σουναμῖτις , ἀντί ὁ ὁ Φαραώ θυγάτηρ , εἰμί ὁ νύμφη ἀναπολάζω · ὁ δέ οὗτος σμήνος νοέω , Βασίλων ὁ λόγος ὀνομάζω , καί νύμφη ὁ λαός προηγούμενος , ὁ δέ βασιλεύς νυμφίος ἀναγκαῖος τοίνυν ἄγαμαι , ὁ ἑρμηνεία ἄρχω , ὁ διαφύσσω οὗτος καί βλαβερός πρότερος διαλύσκω διάνοια , εἶτα οὕτως σαφής ὁ γράφω ὁ σκοπός καθίστημι . Ἐχρεύς μέν οὖν αὐτός συνοιδέω , ὡς πολύς λίαν αὐτός καί σοφός , καί πνευματικός · τυγχάνω γάρ ὁ μακάριος πατήρ , ὁ οὗτος ὁ βιβλίον ὁ θεῖος γραφή συντάσσω , καί ὅτε δή πνευματικός κανονίζω τε αὐτός , καί ἐκκλησία πρέπω ἀποφαίνω . οὖον γάρ εἄν , εἰ ἄλλως ὑπολαμβάνω , ὁ ἅγιος αὐτός γραφή συμφέρω , ἀκράτεια ἔχω καί φιληδονία ὑποτίθημι . καί ὁ δέ ὁ κάτω λέγω Πατέρας , ἔχω αὐτός ὁ θεῖον πνεῦμα καλέω ὁ μαρτυρία · ἐπεί γάρ ὁ θεῖος γραφή , ὁ μέν ὑπό Μωυσῆς , ὁ ποιητός καί δυσσέβεια ὁ τε πρό αὐτός καί μετά αὐτός ἅπας ἀποκρύπτω , ἐμπίμπρημι · ὁ δέ κατά ὁ ὁ αἰχμαλωσία καιρός φροῦδος πανταλός γίγνομαι ὁ Βαβυλώνιος ὁ θεῖον ναός ἐμπορέω , καί ὁ πόλις ἀνάστατος ποιέω , καί ὁ λαός ἐξανδραποδίζω μετά πολύς ἔτος ἀριθμός , ὁ λαός πάλιν ἀνακαλέω τυγχάνω , ὁ μακάριος Ἔσδρας , ἀνήρ ἀρετή διαπρεπής , καί ὁ πανάγιος πνεῦμα πλήρης γίγνομαι , ὡς βοεύς ὁ πρᾶγμα , ὁ ἀναγκίας ἐγώ καί σωτηρία παρεκτικός ἀναγράφω γραφή · καλός μόνος Μωυσῆς σύγγραμμα , ἀλλά καί ὁ Ἰησοῦς , καί ὁ κριτής , καί ὁ Βασιλεύς ἱστορία , καί ὁ γενναῖος Ἰώβ ὁ δή γῆμα καί ὁ ἱερά ὁ Δαυίδ μελῳδία , ὁ ὁ Ἐκκλησία Εὐφρόσυνος , καί ὁ ἐκλαϊσμένους προφήτης , καί ὁ σοφός Σολομών ὁ παροιμία , καί ὁ Ἐκκλησιαστής , καί ὁ ᾆσμα ὁ ᾆσμα . Πῶς τοίνυν οὗτος ἔχω ὁ διάνοια , φημί φημί , ὁ βιβλίον , εἰμί ἀγαθός , εἰμί ὁ μέν Ἔσδρας οὗτος συγγράφω , οὐ ὁ δέ ἀντίγραφος δέ γράφω , ἀλλά ὁ θεῖον πνεῦμα πλήρης γίγνομαι , ἵνα πᾶς ἄνθρωπος ἀναγκαῖος παραπέμπω ὁ σωτηρία ; ὁ γάρ ὁ ἀκολουθία