theodoretus.eranistes pg083_0109.1
εἰ γὰρ εἶναι Θεοῦ διδάξη πιστεύεσθαι , καὶ γέν ἀνθρώπου ὑπομνήσει κηρύττεσθαι . Τῷ ( 74 ) μὲν ἀνθρώπῳ εἶναι , λαλῶν ἅπαντα καὶ πράττων ὅπερ ἐστὶν ἀνθρώπου · οὕτω μέντοι , ὥστε ταύτην αὐτῇ τῇ καθ' ἑτέρου γένους αὐτῶν ὁμιλίᾳ μηδεπότε λαλεῖν , εἰ μὴ μετὰ τοῦ σημαίνειν Θεὸν τε καὶ ἄνθρωπον . Ἐντεῦθεν τοιγαροῦν τοῦ δελεάζειν τοὺς ἀπλουστέρους καὶ τοὺς ἀγνοοῦντας , τοῖς αἱρετικοῖς γίνεται πρόφασις , ὥστε τὰ παρ' ἐκείνου κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα λαληθέντα ψευδομένους λέγειν ὡς κατ' ἀσθένειαν τῆς θείας · εἰρηται φύσεως , καὶ ἐπειδὴπερ ὁ εἰς καὶ αὐτὸς ἐστὶν ὁ πάντα λαλῶν ὅσαπερ καὶ ἐλάλει , φιλονεῖξεν αὐτοὺς περὶ ἑαυτοῦ πάντα αὐτὸν εἰρηκέναι . Καὶ οὐδὲ ἡμεῖς ἀρνοῦμεθα πάντα τοὺς ὄντας αὐτοῦ λόγους τῆς ἰδίας αὐτοῦ φύσεως εἶναι . Ἄλλ' εἴπερ εἰς ὁ Χριστὸς ἄνθρωπός τε καὶ Θεός , καὶ οὔτε ὁ ἄνθρωπος τότε πρῶτον Θεός , οὔτε μὴν ὅτε ἄνθρωπος τότε οὐχ ἦν καὶ Θεός , οὐδὲ ( 75 ) μετὰ τὸν ἄνθρωπον ἐν τῷ Κυρίῳ οὐχὶ ὁ Λόγος ἄνθρωπος , καὶ ὁ Λόγος Θεός , ἐπάνωγές ἐστιν ἐν καὶ τὸ αὐτὸ εἶναι μυστήριον τῶν αὐτοῦ λόγων , ὁ καὶ τοῦ τόπου καθέστηκε . Καὶ ὅταν ἐν αὐτῷ κατὰ καιρὸν τὸν ἄνθρωπον ἀπὸ τοῦ Θεοῦ διακρίνῃς , τότε τὰ τε τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ ἀνθρώπου διαχώριζε ῥήματα . Καὶ ὁπηνίκα Θεὸν καὶ ἄνθρωπον ὁμολογεῖς , ἐν καιρῷ τὰ τοῦ Θεοῦ καὶ ἄνθρώπου διάκριναι ῥήματα . Ὅτε δὲ ἐκ Θεοῦ καὶ ἄνθρώπου , καὶ πάλιν ἀνθρώπου καθόλου , καὶ καθόλου Θεοῦ τὸν καιρὸν ἐννοεῖς . Εἰ τι τοιούτω λελαληται πρὸς τὸ μνημεῖσαι τὸ κατ' ἐκεῖνο καιρόν , ἐν τῷ καιρῷ τὰ λεχθέντα προσάρμοσον . Καὶ ἐπειδὴπερ ἄλλο ἐστὶ πρὸ τοῦ ἀνθρώπου Θεός , ἄλλο δὲ καὶ πάλιν ἄνθρωπός τε καὶ Θεός , καὶ ἄλλο μετὰ τὸν ἄνθρωπον καὶ Θεόν , ὅλος ἄνθρωπος , καὶ ὅλος Θεός , μὴ ( 76 ) συγχέῃς τοῖς λεγομένοις καὶ τοῖς γενομένοις τῆς οἰκονομίας μυστήριον . Ἀνάγκη γὰρ κατὰ τὴν ποίησιν τῶν γενῶν καὶ τῶν φύσεων , ἄλλην μὲν αὐτῶν γεγενῆσθαι τὴν ὁμιλίαν , μηδέπω κατὰ τὸ τοῦ ἀνθρώπου τεχθέντος μυστήριον , ἄλλην δὲ ἐπὶ προσελαύνοντος τῷ θανάτῳ , καὶ ἄλλην ἤδη τυγχάνοντος αἰωνίου . Δεῖξας τοίνυν ἅπαντα , ταῦτα μὲν , ὡς Χριστὸς Ἰησοῦς , καὶ τεχθεὶς ἄνθρωπος σώματος ἡμετέρου , κατὰ τὴν συνθείαν τῆς ἡμετέρας ἐλλάλει φύσεως , τῇ εἶναι Θεός . Εἰ γὰρ καὶ ἐν τῷ τόκῳ , καὶ ἐν τῷ πάθει , καὶ τῷ θανάτῳ , τὰς τῆς ἡμετέρας φύσεως πράξεις διήνευσεν , D ὅμως ἅπαντα ταῦτα τῇ δυνάμει τῆς ἑαυτοῦ διεπρά -
Lemmas: εἰμί γάρ εἰμί Θεός διδάσκω πιστεύω , καί γε ἄνθρωπος ὑπόμνησις κηρύσσω . ὁ ( 74 ) μέν ἄνθρωπος εἰμί , λαλέω ἅπας καί πράσσω ὅσπερ εἰμί ἄνθρωπος · οὗτος μέντοι , ὥστε οὗτος αὐτός ὁ κατά ἕτερος γένος αὐτός ὁμιλία μηδέποτε λαλέω , εἰμί μή μετά ὁ σημαίνω θεός τε καί ἄνθρωπος . ἐντεῦθεν τοιγάρ ὁ δελεάζω ὁ απλός καί ὁ ἀγνοέω , ὁ αἱρετικός γίγνομαι πρόφασις , ὥστε ὁ παρά ἐκεῖνος κατά ὁ ἀνθρωπότης λαλέω ψεύδω λέγω ὡς κατά ἀσθένεια ὁ θεῖος · ἐρω φύσις , καί ἐπεί ὁ εἰς καί αὐτός εἰμί ὁ πᾶς λαλέω ὅσος καί λαλέω , φιλονεῖξεν αὐτός περί ἑαυτοῦ πᾶς αὐτός εἴρω . καί οὐδέ ἐγώ ἀρνέομαι πᾶς ὁ εἰμί αὐτός λόγος ὁ ἴδιος αὐτός φύσις εἰμί . ἄλλος εἴπερ εἰς ὁ Χριστός ἄνθρωπος τε καί Θεός , καί οὔτε ὁ ἄνθρωπος τότε πρῶτος Θεός , οὔτε μήv ὅτε ἄνθρωπος τότε οὐ εἰμί καί Θεός , οὐδέ ( 75 ) μετά ὁ ἄνθρωπος ἐν ὁ κύριος οὐ ὁ Λόγος ἄνθρωπος , καί ὁ Λόγος Θεός , ἐπανοίγω εἰμί ἐν καί ὁ αὐτός εἰμί μυστήριον ὁ αὐτός λόγος , ὁ καί ὁ τόπος καθίστημι . καί ὅταν ἐν αὐτός κατά καιρός ὁ ἄνθρωπος ἀπό ὁ Θεός διακρίνω , τότε ὁ τε ὁ Θεός καί ὁ ἄνθρωπος διαχωρίζω ῥῆμα . καί ὁπηνίκα θεός καί ἄνθρωπος ὁμολογέω , ἐν καιρός ὁ ὁ Θεός καί ἄνθρωπος διακρίνω ῥῆμα . ὅτε δέ ἐκ Θεός καί ἄνθρωπος , καί πάλιν ἄνθρωπος καθόλου , καί καθόλου Θεός ὁ καιρός ἐννοέω . εἰμί τίς τοιοῦτος λαλέω πρός ὁ μιμνῄσκω ὁ κατά ἐκεῖνος καιρός , ἐν ὁ καιρός ὁ λέγω προσαρμόζω . καί ἐπεί ἄλλος εἰμί πρό ὁ ἄνθρωπος Θεός , ἄλλος δέ καί πάλιν ἄνθρωπος τε καί Θεός , καί ἄλλος μετά ὁ ἄνθρωπος καί Θεός , ὅλος ἄνθρωπος , καί ὅλος Θεός , μή ( 76 ) συγχέω ὁ λέγω καί ὁ γίγνομαι ὁ οἰκονομία μυστήριον . Ἀνάγκη γάρ κατά ὁ ποίησις ὁ γένος καί ὁ φύσις , ἄλλος μέν αὐτός γίγνομαι ὁ ὁμιλία , μηδέπω κατά ὁ ὁ ἄνθρωπος τίκτω μυστήριον , ἄλλος δέ ἐπί προσελαύνω ὁ θάνατος , καί ἄλλος ἤδη τυγχάνω αἰώνιος . δείκνυμι τοίνυν ἅπας , οὗτος μέν , ὡς Χριστός Ἰησοῦς , καί τίκτω ἄνθρωπος σῶμα ἡμέτερος , κατά ὁ συνθεΐα ὁ ἡμέτερος ἐλλαλέω φύσις , ὁ εἰμί Θεός . εἰμί γάρ καί ἐν ὁ τόκος , καί ἐν ὁ πάθος , καί ὁ θάνατος , ὁ ὁ ἡμέτερος φύσις πρᾶξις διανεύω , D ὅμως ἅπας οὗτος ὁ δύναμις ὁ ἑαυτοῦ διαπράσσω -