theodoretus.eranistes pg083_0099.1
ἵνα μεῖζον ( 49 ) φιλονεξία Πατέρα , καὶ Υἱόν , καὶ ἅγιον Πνεῦμα μιᾶς οὐσίας μὴ λέγουν · ἐπειδὴ περ οὖτοι τὴν θεότητα τοῦ Κυρίου , καὶ τὴν σάρκα , μιᾶς φύσεως , εἶπεν ἐπεχείρησαν . — Τοῦ αὐτοῦ . Καὶ οὗτος δὲ μοι συνεχῶς τῆς ἐν Νικαίᾳ συνόδου ἐαυτὸν κατέχειν τὴν ἔκθεσιν ( 50 ) · ἀλλ’ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἐξτάσει οἱ ἡμέτεροι Πατέρες , οὐχὶ τὴν σάρκα , τὸν δὲ τοῦ Θεοῦ Λόγον , ἐκ μιᾶς σύν ( 51 ) τῷ Πατρὶ οὐσίας εἴρηκασιν . Καὶ τὴν μὲν Λόγον ἐκ τῆς τοῦ Πατρὸς προεληλυθέναι ( 52 ) οὐσίας , τὴν δὲ σάρκα ἐκ τῆς Παρθένου τυγχάνειν ὡμολογήκασιν . Διὰ τί τοίνυν ἡμῖν τὸ μὲν τῆς ἐν Νικαίᾳ προτείνουσι ν ὄνομα , εἰσάγουσι δὲ καινά , καὶ ἄπερ οὐχ ἐνεθύμησαν οἱ ἡμέτεροι πρόγονοι ; — Τοῦ αὐτοῦ , κατὰ Ἀπολιναρίου . Μὴτε σὺ θέλε ( 53 ) τοίνυν κατὰ φύσιν ἴσον τῆς θεότητος εἶναι τὸ σῶμα . Κἂν γὰρ πιστεύσῃς ὡς ἀληθὲς εἴη τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ , καὶ προσοχοῦμεν τῷ θυσιαστηρίῳ πρὸς μεταποίησιν , μὴ διαστῇς δὲ τὴν τοῦ σώματος καὶ τῆς θεότητος φύσιν , ἐροῦμεν καὶ σοι , « Ἐὰν ὀρθῶς προσενέγκῃς , ὀρθῶς δὲ μὴ διέλῃς , ἥμαρτες , ἡσυχάζε . » Διέλε γὰρ τό γε ὑπάρχον ἡμῶν , καὶ ὅπερ οἰκεῖον τοῦ Λόγου . Οὐκοῦν ἐγὼ μὲν οὐχ εἶχον ὅπερ ὑπῆρχεν αὐτοῦ · ἐκεῖνος δὲ οὐχ εἶχεν ὅπερ ὑπῆρχεν ἐμόν . Καὶ ἔλαβεν ὅπερ ὑπῆρχεν ἐμόν , μεταδῶσαι τῶν οἰκείων ἡμῖν · καὶ τοῦτο πρὸς ἀναπλήρωσιν οὐ σύγχυσιν ἀνεδέξατο . — Τοῦ αὐτοῦ , μετ’ ὀλίγα . Παντασάωσαν τοίνυν οἱ λέγοντες ὡς ἡ τοῦ Λόγου φύσις εἰς σαρκὸς μεταβέβληται φύσιν · ἵνα μὴ διέξῃ μεταβληθεῖσα κατὰ τὴν αὐτὴν ἐρμηνείαν γεγενήσθαι καὶ ἡ τοῦ Λόγου φύσις τοῖς τοῦ σώματος παθήμασι καὶ ἑτερόν ἐστι τὸ προσλαβόν . Δύναμις γὰρ ἐπὶ τὴν Παρθένον , ὡς ὁ ἄγγελος πρὸς αὐτὴν λέγει , « Ὅτι δύναμις ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι . » Ἄλλ’ ἐκ τοῦ σώματος ἦν τῆς Παρθένου τὸ τεχθὲν · καὶ διὰ τοῦτο , θεῖα μὲν ἡ κατάβασις ( 55 ) , ἡ δὲ σύλληψις ἀνθρωπίνη . Οὐχ αὐτὴ οὖν ἡ δύναμι τοῦ τε ( 56 ) σώματος πνεῦμα , καὶ τῆς θεότητος φύσις .
Lemmas: ἵνα μείζων ( 49 ) φιλονεξία πατήρ , καί υἱός , καί ἅγιος πνεῦμα εἷς οὐσία μή λέω · ἐπεί περ οὗτος ὁ θεότης ὁ κύριος , καί ὁ σάρξ , εἷς φύσις , εἶπον ἐπιχειρέω . — ὁ αὐτός . καί οὗτος δέ ἐγώ συνεχῶς ὁ ἐν Νίκαια σύνοδος ἑαυτοῦ καταχέω ὁ ἔκθεσις ( 50 ) · ἀλλά ἐν ἐκεῖνος ὁ ἐκτάσσω ὁ ἡμέτερος πατήρ , οὐ ὁ σάρξ , ὁ δέ ὁ Θεός Λόγος , ἐκ εἷς σῦς ( 51 ) ὁ πατήρ οὐσία εἴρω . καί ὁ μέν Λόγος ἐκ ὁ ὁ πατήρ προέρχομαι ( 52 ) οὐσία , ὁ δέ σάρξ ἐκ ὁ παρθένος τυγχάνω ὁμολογέω . Ζεύς τίς τοίνυν ἐγώ ὁ μέν ὁ ἐν Νίκαια προτείνω Ν ὄνομα , εἰσάγω δέ καινός , καί Ἄπερ οὐ ἐνθυμέομαι ὁ ἡμέτερος πρόγονος ; — ὁ αὐτός , κατά Ἀπολινάριος . μήτε σύ ἐθέλω ( 53 ) τοίνυν κατά φύσις ἴσος ὁ θεότης εἰμί ὁ σῶμα . κἀν γάρ πιστεύω ὡς ἀληθής εἰμί ὁ σῶμα ὁ Χριστός , καί προσοχέω ὁ θυσιαστήριον πρός μεταποίησις , μή διΐστημι δέ ὁ ὁ σῶμα καί ὁ θεότης φύσις , εἴρω καί σύ , « ἐάν ὀρθῶς προσφέρω , ὀρθῶς δέ μή διαιρέω , ἁμαρτάνω , ἡσυχάζω . » διαιρέω γάρ ὁ γε ὑπάρχω ἐγώ , καί ὅσπερ οἰκέω ὁ Λόγος . οὐκοῦν ἐγώ μέν οὐ ἔχω ὅσπερ ὑπάρχω αὐτός · ἐκεῖνος δέ οὐ ἔχω ὅσπερ ὑπάρχω ἐμός . καί λαμβάνω ὅσπερ ὑπάρχω ἐμός , μεταδίδωμι ὁ οἰκέω ἐγώ · καί οὗτος πρός ἀναπλήρωσις οὖον σύγχυσις ἀναδέχομαι . — ὁ αὐτός , μετά ὀλίγος . Παντασάωσαν τοίνυν ὁ λέγω ὡς ὁ ὁ Λόγος φύσις εἰς σάρξ μεταβάλλω φύσις · ἵνα μή διέξειμι μεταβάλλω κατά ὁ αὐτός ἑρμηνεία γίγνομαι καί ὁ ὁ Λόγος φύσις ὁ ὁ σῶμα πάθημα καί ἕτερος εἰμί ὁ προσλαμβάνω . Δύναμις γάρ ἐπί ὁ παρθένος , ὡς ὁ ἄγγελος πρός αὐτός λέγω , « ὅτι2 δύναμις ὕψιστος ἐπισκιάζω σύ . » ἄλλος ἐκ ὁ σῶμα εἰμί ὁ παρθένος ὁ τίκτω · καί διά οὗτος , θεῖον μέν ὁ κατάβασις ( 55 ) , ὁ δέ σύλληψις ἀνθρώπινος . οὐχ αὐτός οὖν ὁ δύναμις ὁ τε ( 56 ) σῶμα πνεῦμα , καί ὁ θεότης φύσις .