theodoretus.eranistes pg083_0053.1
A Εἰ τις λέγει ( 44 ) τὴν σάρκα ἐξ οὐρανοῦ καταληλυθέναι , ἀλλὰ μὴ ἐντεῦθεν εἶναι καὶ παρ' ἡμῶν , ἀνάθεμα ἔστω . Τὸ γάρ , Ὁ δεύτερος ἄνθρωπος ἐξ οὐρανοῦ , καὶ , Ὁς ὁ ἐπουράνιος , τοιούτοι καὶ οἱ ἐπουράνιοι , καὶ , Οὐδεὶς ἀνέβηκεν εἰς τὸν οὐρανόν , εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβὰς ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου , καὶ εἴ τι ἄλλο τοιούτο , νομιστέον λέγεσθαι διὰ τὴν πρὸς τὸν ἄνθρωπον ( 45 ) ἕνωσιν , ὥσπερ καὶ τὰ ( 46 ) διὰ τοῦ ( 47 ) Χριστοῦ γεγενῆσθαι τὰ πάντα , καὶ κατοικεῖν Χριστὸν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν , οὐ κατὰ τὸ φαινόμενον τοῦ Θεοῦ , ἀλλὰ κατὰ τὸ νοούμενον , χιρναμένων ( 48 ) ὥσπερ τῶν κλήσεων , οὕτω δὲ καὶ τῶν φύσεων . — Τοῦ αὐτοῦ ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου . Τίς δὲ ὁ λόγος ( 49 ) αὐτοῖς τῆς ἐνανθρωπήσεως , ἤγουν ( 50 ) σαρκώσεως , ἴδωμεν ὡς αὐτοὶ λέγουσιν . Εἰ μὲν ἵνα χωρισθῇ ὁ Θεὸς ἄλλως ἀχώρητος γένη , καὶ ὡς ὑπὸ παραπεπλάσθαι τῇ σαρκὶ τοῖς ἀνθρώποις προσειληφῇ , κομίζων τὸ προσωπεῖον αὐτοῖς , καὶ τὸ δράμα τῆς ὑποκρίσεως · ἵνα μὴ λέγω ὅτι καὶ ἄλλως ὁμιλῆσαι ἡμῖν σὺν τῇ , ὥσπερ ἐν βάτρω πυρός , καὶ ἀνθρωπίνῃ εἴδει τὸ πρότερον . Εἰ δὲ ἵνα λύσῃ τὸ κατάκριμα τῆς ἁμαρτίας , τῷ ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον ἀρπάξας ( 51 ) , ὥσπερ σαρξ ἐδέησε διὰ τὴν σάρκα κατακριθεῖσαν , καὶ ψυχὴ διὰ τὴν ψυχήν , οὕτω καὶ νοῦ διὰ τὸν νοῦν , οὐ πταίσαντα μόνον ἐν τῷ ᾿Αδάμ , ἀλλὰ καὶ πρωτοπαθήσαντα , ὥσπερ ( 52 ) καὶ οἱ ἰατροὶ λέγουσιν ἐπὶ τῶν ἀρρωστημάτων . Ὁ γὰρ τὴν ἐντολὴν ἐδέξατο , τοῦτο καὶ τὴν ἐντολὴν οὐκ ἐφύλαξεν . Ὁ δὲ τὴν ἐντολὴν ( 53 ) οὐκ ἐφύλαξε , τοῦτο καὶ τὴν παράβασιν ἐτόλμησεν . Ὁ δὲ παρέβη , τοῦτο καὶ σωτηρίαν ἐδεῖτο μάλιστα ( 54 ) . Ὁ δὲ τῆς σωτηρίας ἐδεῖτο , τοῦτο καὶ προσεῖληφθη . Ὁ νοῦς ἄρα προσεῖληπται ( 55 ) . Τοῦτο νῦν ἀποδείκνυται , κἂν μὴ βούλινται , γεωμετρικαῖς , ὡς φασιν(56 ) , ἀνάγκαις καὶ ἀποδείξεσι . Σὺ δὲ ποιεῖς παραπλήσιον , ὥσπερ ἂν εἰ ὀφθαλμοῦ ἀνθρώπου νοσήσαντος ( 57 ) , καὶ ποδὸς προσπαθίσαντος , τὸν πόδα μὲν ἐθεράπευες , τὸν δὲ ὀφθαλμὸν ἀθεράπευτον εἶας · ἢ ζωγράφου τι μὴ καλῶς γεγραφότος , τὸ μὲν γράφειν μετεποίησας , τὸν δὲ ζωγράφων ὡς κατορθοῦντα παρέτρεχες . Εἰ δὲ ὑπὸ τούτων ἐξεγερθῆμενοι τῶν λογισμῶν , καταφεύγουσιν ἐπὶ τὸ δυνατόν εἶναι Θεῷ , καὶ χωρὶς νοῦ σῶσαι τὸν ἄνθρωπον , δυνατόν δήπου καὶ χωρὶς σαρκὸς μόνῃ τῇ βούλεσθαι , ὥσπερ καὶ τὰ ἄλλα πάντα ἐνεργεῖ καὶ ἐνήργηκεν ἀσωμάτως ( 58 ) . Ἄνελε σὺν μετὰ τοῦ νοῦ καὶ τὴν σάρκα , ἵν' ἡ σοι τέλειον τῆς ἀπονοίας .
Lemmas: A εἰμί τις λέγω ( 44 ) ὁ σάρξ ἐκ οὐρανός καταλύω , ἀλλά μή ἐντεῦθεν εἰμί καί παρά ἐγώ , ἀνάθεμα ἵστημι . ὁ γάρ , ὁ δύο ἄνθρωπος ἐκ οὐρανός , καί , ὅς ὁ ἐπουράνιος , τοιοῦτος καί ὁ ἐπουράνιος , καί , οὐδείς ανεβαίνω εἰς ὁ οὐρανός , εἰμί μή ὁ ἐκ ὁ οὐρανός καταβαίνω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , καί εἰμί τίς ἄλλος τοιοῦτος , νομιστέος λέγω διά ὁ πρός ὁ ἄνθρωπος ( 45 ) ἕνωσις , ὥσπερ καί ὁ ( 46 ) διά ὁ ( 47 ) Χριστός γίγνομαι ὁ πᾶς , καί κατοικέω Χριστός ἐν ὁ Καρδία ἐγώ , οὖον κατά ὁ φαίνω ὁ Θεός , ἀλλά κατά ὁ νοέω , κιρνάω ( 48 ) ὥσπερ ὁ κλῆσις , οὗτος δέ καί ὁ φύσις . — ὁ αὐτός ἐκ ὁ αὐτός λόγος . Τῖς δέ ὁ λόγος ( 49 ) αὐτός ὁ ἐνανθρώπησις , ἤγουν ( 50 ) σάρκωσις , ὁράω ὡς αὐτός λέγω . εἰμί μέν ἵνα χωρίζω ὁ θεός ἄλλως Ἀχώρητος γένος , καί ὡς ὑπό παραπλάσσω ὁ σάρξ ὁ ἄνθρωπος προσλαμβάνω , κομίζω ὁ προσωπεῖον αὐτός , καί ὁ δράμα ὁ ὑπόκρισις · ἵνα μή λέγω ὅτι καί ἄλλως ὁμιλέω ἐγώ σύν ὁ , ὥσπερ ἐν βάτρω πῦρ , καί ἀνθρώπινος εἶδος ὁ πρότερος . εἰμί δέ ἵνα λύω ὁ κατάκριμα ὁ ἁμαρτία , ὁ ὅμοιος ὁ ὅμοιος ἁρπάζω ( 51 ) , ὥσπερ σάρξ δήω διά ὁ σάρξ κατακρίνω , καί ψυχή διά ὁ Ψυχή , οὗτος καί νόος διά ὁ νόος , οὖον πταίω μόνος ἐν ὁ Αδάμ , ἀλλά καί πρωτοπαθέω , ὥσπερ ( 52 ) καί ὁ ἰατρός λέγω ἐπί ὁ ἀρρώστημα . ὁ γάρ ὁ ἐντολή δέχομαι , οὗτος καί ὁ ἐντολή οὐ φυλάσσω . ὁ δέ ὁ ἐντολή ( 53 ) οὐ φυλάσσω , οὗτος καί ὁ παράβασις τολμάω . ὁ δέ παραβαίνω , οὗτος καί σωτηρία δήω μάλιστα ( 54 ) . ὁ δέ ὁ σωτηρία δήω , οὗτος καί προσλαμβάνω . ὁ νόος ἄρα προσλαμβάνω ( 55 ) . οὗτος νῦν ἀποδείκνυμι , κἀν μή βούλομαι , γεωμετρικός , ὡς φασιν(56 ) , ἀνάγκη καί ἀπόδειξις . σύ δέ ποιέω παραπλήσιος , ὥσπερ εἄν εἰμί ὀφθαλμός ἄνθρωπος νοσέω ( 57 ) , καί πούς προσπάσχω , ὁ πούς μέν θεραπεύω , ὁ δέ ὀφθαλμός ἀθεράπευτος ἐάω · ἢ ζωγράφος τίς μή καλῶς γράφω , ὁ μέν γράφω μεταποιέω , ὁ δέ ζωγράφος ὡς κατορθόω παρατρέχω . εἰμί δέ ὑπό οὗτος ἐξεγείρω ὁ λογισμός , καταφεύγω ἐπί ὁ δυνατός εἰμί Θεός , καί Χωρὶς νόος σῴζω ὁ ἄνθρωπος , δυνατός δήπου καί Χωρὶς σάρξ μόνος ὁ βούλομαι , ὥσπερ καί ὁ ἄλλος πᾶς ἐνεργέω καί ἐνεργέω ἀσώματος ( 58 ) . ἀναιρέω σύν μετά ὁ νόος καί ὁ σάρξ , ἵνα ὁ σύ τέλειος ὁ ἀπόνοια .