theodoretus.eranistes pg083_0101.7
δεύτερων · τὸ μὲν τῶν εὐγνώμονεστέρων , τὸ δὲ τῶν ἀξίων χρήσεως ( 76 ) . Ὡς δὲ δούλου μορφὴ , συγκαταβαίνει τοῖς ὁμοδούλοις ( 77 ) , καὶ μορφῶται τὸ ἀλλότριον , ὅλον ἐν ἑαυτῷ φέρων ( 78 ) ἐμὲ μετὰ τῶν ἐμῶν , ἵνα ἐν ἑαυτῷ δαπανήσῃ τὸ χειρόν , ὡς χηρόν πῦρ , ἢ ὡς ἀτμίδα γῆς ἥλιος . — Τοῦ αὐτοῦ , ἐκ τοῦ λόγου τοῦ εἰς τὰ Θεοφάνια . Ἐπειδὴ ( 79 ) τοίνυν προῆλθεν ἐκ τῆς Παρθένου μετὰ τῆς προσλήψεως ἐκ δύο τῶν ἑαυτοῖς ἐναντίων σαρκὸς καὶ πνεύματος . Ἄν τὸ μὲν αὐτῶν εἰς τὸν Θεὸν προσεῖληφθαι , τὸ δὲ τὴν χάριν παρέσχηκε τῆς θεότητος . — Τοῦ αὐτοῦ , μετ' ὀλίγον . Ἀπεστάλη μὲν , ἀλλ' ὡς ἄνθρωπος . Διπλῆ ( 80 ) γὰρ ἦν ἡ φύσις αὐτοῦ , ἀμέλει τοῦ ἐντεῦθεν καὶ ἐκοπίασε , καὶ ἐπείνησε , καὶ ἐδίψησε , καὶ ἠγωνίασε , καὶ ἐδάκρυσε ( 81 ) , ἀνθρωπίνου σώματος νόμῳ . — Τοῦ αὐτοῦ , ἐν ( 82 ) τῷ δευτέρῳ λόγῳ περὶ Υἱοῦ . Θεὸς δὲ λέγοιτο ἂν , οὐ τοῦ Λόγου , τοῦ ὁρωμένου δέ . Πῶς γὰρ ἂν εἴη τοῦ κυρίως Θεοῦ Θεός ; Ὡσπερ καὶ Πατὴρ , οὐ τοῦ ὁρωμένου , τοῦ Λόγου δέ . Καὶ γὰρ ἦν διπλοῦς . Ὥστε τὸ μὲν κυρίως ἐπ' ἀμφοῖν , τὸ δὲ οὐ κυρίως , ἀλλ' ( 83 ) ἐναντίως ἢ ἐφ' ἡμῶν ἔχει . Ἡμῶν γὰρ κυρίως μὲν Θεὸς ( 84 ) , οὐ κυρίως δὲ πατὴρ . Καὶ ( 85 ) τοῦτό ἐστιν ὁ ποιεῖ τοῖς αἱρετικοῖς τὴν πλάνην , ἡ τῶν ὀνομάτων ἐπίξευσις ( 86 ) . Σημεῖον δέ , ὡς ( 87 ) ἡνίκα οἱ φύσεις διίστανται ταῖς ἐπινοίαις , συνδιαίρεται καὶ ( 88 ) ὀνόματα . Παύλου ( 89 ) λέγοντος ἀκούετε ( 90 ) , « Ἴνα ὁ Θεὸς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ὁ Πατὴρ τῆς δόξης · Χριστοῦ ( 91 ) μὲν Θεός , τῆς δὲ δόξης Πατήρ . Εἰ γὰρ καὶ ( 92 ) συναμφότερον ἐν , ἀλλ' οὐ τῇ φύσει ( 93 ) , τῇ δὲ συνόφῳ . Τοῦτον τί ἂν γένοιτο γνωριμώτερον ; Ἔμπετον λεγέσθω , τὸ λαμβάνειν αὐτὸν ζωὴν , ἢ κρίσιν , ἢ κληρονομίαν ἐθνῶν , ἢ ἐξουσίαν πάσης σαρκός , ἢ δόξαν , ἢ μαθητὰς , ἢ ὅσα λέγεται . Καὶ ταῦτα ( 94 ) τῆς ἀνθρωπότητος . — Τοῦ αὐτοῦ , ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου . « Εἰς γὰρ Θεός , εἰς καὶ μεσίτης Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων , ἄνθρωπος Χριστὸς Ἰησοῦς ( 95 ) . » Προσεύχει γὰρ ἐτι ὡς ( 96 ) ἄνθρωπος καὶ νῦν ὑπὲρ τῆς ἐμῆς σωτηρίας . Ὅτι
Lemmas: δεύτερος · ὁ μέν ὁ εὐγνώμων , ὁ δέ ὁ ἄξιος χρῆσις ( 76 ) . ὡς δέ δοῦλος μορφή , συγκαταβαίνω ὁ ὁμόδουλος ( 77 ) , καί μορφόω ὁ ἀλλότριος , ὅλος ἐν ἑαυτοῦ φέρω ( 78 ) ἐγώ μετά ὁ ἐμέω , ἵνα ἐν ἑαυτοῦ δαπανάω ὁ χείρων , ὡς χῆρος πῦρ , ἢ ὡς ἀτμίς γῆ ἥλιος . — ὁ αὐτός , ἐκ ὁ λόγος ὁ εἰς ὁ Θεοφάνια . ἐπεί ( 79 ) τοίνυν προέρχομαι ἐκ ὁ παρθένος μετά ὁ πρόσληψις ἐκ δύο ὁ ἑαυτοῦ ἐναντίος σάρξ καί πνεῦμα . ἄν ὁ μέν αὐτός εἰς ὁ θεός προσλαμβάνω , ὁ δέ ὁ χάρις παρέχω ὁ θεότης . — ὁ αὐτός , μετά ὀλίγος . ἀποστέλλω μέν , ἀλλά ὡς ἄνθρωπος . διπλόος ( 80 ) γάρ εἰμί ὁ φύσις αὐτός , ἀμελέω ὁ ἐντεῦθεν καί κοπιάω , καί πεινάω , καί διψάω , καί ἀγωνιάω , καί δάκρυ ( 81 ) , ἀνθρώπινος σῶμα νόμος . — ὁ αὐτός , ἐν ( 82 ) ὁ δύο λόγος περί υἱός . θεός δέ λέγω εἄν , οὖον ὁ Λόγος , ὁ ὁράω δέ . Πῶς γάρ εἄν εἰμί ὁ κύριος Θεός Θεός ; ὡς καί πατήρ , οὖον ὁ ὁράω , ὁ Λόγος δέ . καί γάρ εἰμί διπλόος . ὥστε ὁ μέν κύριος ἐπί ἄμφω , ὁ δέ οὖον κύριος , ἀλλά ( 83 ) ἐναντίος ἢ ἐπί ἐγώ ἔχω . ἡμός γάρ κύριος μέν θεός ( 84 ) , οὖον κύριος δέ πατήρ . καί ( 85 ) οὗτος εἰμί ὁ ποιέω ὁ αἱρετικός ὁ πλάνη , ὁ ὁ ὄνομα επιξευτις ( 86 ) . σημεῖον δέ , ὡς ( 87 ) ἡνίκα ὁ φύσις διίστημι ὁ ἐπίνοια , συνδιαίρω καί ( 88 ) ὄνομα . Παῦλος ( 89 ) λέγω ἀκούω ( 90 ) , « ἵνα ὁ θεός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὁ πατήρ ὁ δόξα · Χριστός ( 91 ) μέν Θεός , ὁ δέ δόξα Πατήρ . εἰμί γάρ καί ( 92 ) συναμφότεροι ἐν , ἀλλά οὖον ὁ φύσις ( 93 ) , ὁ δέ συνόφῳ . οὗτος τίς εἄν γίγνομαι γνώριμος ; ἐμπετος λέγω , ὁ λαμβάνω αὐτός ζωή , ἢ κρίσις , ἢ κληρονομία ἔθνος , ἢ ἐξουσία πᾶς σάρξ , ἢ δόξα , ἢ μαθητής , ἢ ὅσος λέγω . καί οὗτος ( 94 ) ὁ ἀνθρωπότης . — ὁ αὐτός , ἐκ ὁ αὐτός λόγος . « εἰς γάρ Θεός , εἰς καί μεσίτης Θεός καί ἄνθρωπος , ἄνθρωπος Χριστός Ἰησοῦς ( 95 ) . » προσεύχομαι γάρ ἔτι ὡς ( 96 ) ἄνθρωπος καί νῦν ὑπέρ ὁ ἐμός σωτηρία . ὅτι2