theodoretus.eranistes pg083_0153.8
A τὸς ἑαυτῷ ἔλαβε σῶμα προσάγων ( 33 ) εἰς θάνατον , τῇ προσφορᾷ τῇ καταλλῆλῳ ( 34 ) ἀπὸ πάντων εὐθὺς τῶν ὁμοίων ἠφάνισε τὸν θάνατον . Ὑπὲρ πάντας γὰρ ὤν ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ εἰκότως τὸν ἑαυτοῦ νανῆ , καὶ τὸ σωματικὸν ὄργανον προσάγων ἀντίλυγον ὑπὲρ πάντων ἐπλήρω τοῦ ὀφειλομένου τῷ θανάτῳ · καὶ οὕτως συνὼν διὰ τοῦ ὁμοίου τοῖς πᾶσιν ὁ ἀφθαρτὸς τοῦ Θεοῦ Υἱός , εἰκότως τοὺς πάντας ἐνδύσει ἀφθαρσίᾳ ἐν τῇ περὶ τῆς ἀναστάσεως ἐπαγγελία . Καὶ αὐτὴ γὰρ ἡ ἐν τῷ θανάτῳ φθορὰ κατὰ τῶν ἀνθρώπων οὐκέτι χώρᾳν ἔχει , διὰ τὸν ἐνοικήσαντα Λόγον ἐν τούτοις διὰ τοῦ ἑνὸς σώματος . — Τοῦ αὐτοῦ , ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου . Τοῦτο ἕνεκα μετὰ τὰς θειοτάτας ( 35 ) αὐτοῦ ἐκ τῶν ἔργων ἀποδείξεις , ἤδη καὶ ( 36 ) ὑπὲρ πάντων θυσίαν ἤνεφερεν , ἀντὶ πάντων τὸν αὐτοῦ ( 37 ) ναὸν εἰς θάνατον παραδιδούς , ἵνα τοὺς ( 38 ) πάντας ἀνευθύνους ( 39 ) , καὶ ἐλευθερούς τῆς ἀρχαίας παραβάσεως ποιήσῃ , δεῖξῃ δὲ ἑαυτὸν καὶ θανάτου κρείττονα , ἀπαρχὴν τῆς τῶν ὅλων ἀναστάσεως τὸ ἴδιον σῶμα ἀφθαρτὸν ἐπιδεικνύμενος ( 40 ) . Τὸ μὲν γὰρ ( 41 ) σῶμα , ὡς καὶ αὐτὸ κοινὴν ἔχον ( 42 ) τὴν οὐσίαν · σῶμα γὰρ ἦν ἀνθρώπινον , εἰ καὶ καινοτέρῳ θαύματι συνέστη ἐκ Παρθένου μόνης · ὅμως θνητὸν ὄν , κατ’ ἀκολουθίαν τῶν ὁμοίων ἀπεθνήσκε ( 43 ) , τῇ μὲν τοῦ Λόγου εἰς αὐτὸ ἐπιβάσει , οὐκέτι κατὰ τὴν ἰδίαν φύσιν ἐφθείρετο , ἀλλὰ διὰ τὸν ἐνοικήσαντα τοῦ Θεοῦ Λόγον ἐκτὸς ἐγίνετο φθορᾶς . — Τοῦ αὐτοῦ , ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου . Ὦθεν , ὡς προεἶπον , ὁ Λόγος , ἐπεὶ οὐχ ὁλὸν τε ἦν αὐτὸν ἀποθανεῖν , ἀθάνατος γὰρ ἦν , ἔλαθεν ἑαυτῷ σῶμα τὸ δυνάμενον C ἀποθανεῖν , ἵνα ὡς ἴδιον ἀντὶ πάντων αὐτὸ προσενέγκῃ · καὶ ὡς αὐτὸς ὑπὲρ πάντων πάσχων διὰ τὴν πρὸς αὐτὸ τὸ σῶμα ( 44 ) ἐπίβασιν , καταργήσῃ τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου ( 45 ) . — Τοῦ αὐτοῦ , ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου . Πάσχον ( 46 ) , μὲν γὰρ τὸ σῶμα , κατὰ τὴν τῶν σωμάτων φύσιν ἀπεθνήσκεν · εἶχε δὲ τῆς ἀφθαρσίας τὴν πίστιν ἐκ τοῦ ἐνοικοῦντος αὐτῷ Λόγου . Οὐ γὰρ ἀποθνήσκοντος τοῦ σώματος ἐνεκρούτο καὶ ὁ Λόγος · ἀλλ’ ἦν μὲν αὐτὸς ἀπαθὴς , καὶ ἀφθαρ -
Lemmas: A τός ἑαυτοῦ λαμβάνω σῶμα προσάγω ( 33 ) εἰς θάνατος , ὁ προσφορά ὁ καταλληλόω ( 34 ) ἀπό πᾶς εὐθύς ὁ ὅμοιος ἀφανίζω ὁ θάνατος . ὑπέρ πᾶς γάρ εἰμί ὁ Λόγος ὁ Θεός εἰκότως ὁ ἑαυτοῦ Νάνη , καί ὁ σωματικός ὄργανον προσάγω αντιλυγος ὑπέρ πᾶς πληρόω ὁ ὀφείλω ὁ θάνατος · καί οὕτως σύνειμι διά ὁ ὁμοιόω ὁ πᾶς ὁ ἄφθαρτος ὁ Θεός υἱός , εἰκότως ὁ πᾶς ἐνδύω ἀφθαρσία ἐν ὁ περί ὁ ἀνάστασις ἐπαγγελία . καί αὐτός γάρ ὁ ἐν ὁ θάνατος φθορά κατά ὁ ἄνθρωπος οὐκέτι χώρα ἔχω , διά ὁ ἐνοικέω Λόγος ἐν οὗτος διά ὁ εἷς σῶμα . — ὁ αὐτός , ἐκ ὁ αὐτός λόγος . οὗτος ἕνεκα μετά ὁ θεῖος ( 35 ) αὐτός ἐκ ὁ ἔργον ἀποδείκνυμι , ἤδη καί ( 36 ) ὑπέρ πᾶς θυσία ἀναφέρω , ἀντί πᾶς ὁ αὐτός ( 37 ) ναός εἰς θάνατος παραδίδωμι , ἵνα ὁ ( 38 ) πᾶς ἀνεύθυνος ( 39 ) , καί Ἐλευθεροῦς ὁ ἀρχαῖος παράβασις ποιέω , δείκνυμι δέ ἑαυτοῦ καί θάνατος ἀγαθός , ἀπαρχή ὁ ὁ ὅλος ἀνάστασις ὁ ἴδιος σῶμα ἄφθαρτος ἐπιδείκνυμι ( 40 ) . ὁ μέν γάρ ( 41 ) σῶμα , ὡς καί αὐτός κοινός ἔχω ( 42 ) ὁ οὐσία · σῶμα γάρ εἰμί ἀνθρώπινος , εἰμί καί καινός θαῦμα συνίστημι ἐκ παρθένος μόνος · ὅμως θνητός εἰμί , κατά ἀκολουθία ὁ ὅμοιος ἀποθνῄσκω ( 43 ) , ὁ μέν ὁ Λόγος εἰς αὐτός ἐπίβασις , οὐκέτι κατά ὁ ἴδιος φύσις φθείρω , ἀλλά διά ὁ ἐνοικέω ὁ Θεός Λόγος ἐκτός γίγνομαι φθορά . — ὁ αὐτός , ἐκ ὁ αὐτός λόγος . ὤθω , ὡς προεῖπον , ὁ Λόγος , ἐπεί οὐ ὀλός τε εἰμί αὐτός ἀποθνῄσκω , ἀθάνατος γάρ εἰμί , λανθάνω ἑαυτοῦ σῶμα ὁ δύναμαι C ἀποθνῄσκω , ἵνα ὡς ἴδιος ἀντί πᾶς αὐτός προσφέρω · καί ὡς αὐτός ὑπέρ πᾶς πάσχω διά ὁ πρός αὐτός ὁ σῶμα ( 44 ) ἐπίβασις , καταργέω ὁ ὁ κράτος ἔχω ὁ θάνατος ( 45 ) . — ὁ αὐτός , ἐκ ὁ αὐτός λόγος . πάσχω ( 46 ) , μέν γάρ ὁ σῶμα , κατά ὁ ὁ σῶμα φύσις ἀποθνῄσκω · ἔχω δέ ὁ ἀφθαρσία ὁ πίστις ἐκ ὁ ἐνοικέω αὐτός Λόγος . οὖον γάρ ἀποθνῄσκω ὁ σῶμα ἐγκρούω καί ὁ Λόγος · ἀλλά εἰμί μέν αὐτός ἀπαθής , καί ἀφθήρ -