theodoretus.eranistes pg083_0110.2
Νῦν δὲ οὗτος ( 78 ) μεταξὺ Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων ἐφάνη μεσίτης , ὥστε αὐτὸν ἐν τῇ τοῦ προσώπου ἐνότητι συνάπτειν ἑκατέραν τὴν φύσιν , καὶ τὰ ἐν ἑκάτ ἀξέοντα τοῖς ἀξίοις ( 79 ) , καὶ τὰ ἀξῆ συγκεράσαντα τοῖς ἐξ ἴσους.—Τοῦ αὐτοῦ , ἐν τῇ ἐκδόσει τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ κατὰ τὸν Ἰωάννην . Τί τοὶνυν , αἰρετικέ ; ἐπειδὴ Χριστὸς ἐστι καὶ ἄνθρωπος . Ἀλλεῖ ( 80 ) μὲν ὡς ἄνθρωπος , συκοφαντεῖς δὲ Θεόν ; Ἐκεῖνος ἐαυτὴν τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν ὑψοῖ , σὺ δὲ ἐκείνου τοὺς ἐξευτελίσαι τὴν θείαν.—Τοῦ αὐτοῦ , ἐν τῷ λόγῳ τῷ περὶ τῆς ἐκδόσεως τῆς πίστεως . Καὶ γὰρ ἡμέτερόν ἐστι τὸ πιστεύειν , ἐκεῖνον δὲ τὸ εἰδέναι , καὶ οὕτως αὐτὸς ὁ Θεὸς Λόγος , τὸ πᾶν ὑποδεξάμενος ὅπερ ἐστὶν ἀνθρώπου , ἄνθρωπός ἐστιν , καὶ ὁ προσληψθεὶς ἄνθρωπος , ὑποδεξάμενος ἅπαν ὅπερ ἐστὶ Θεός , ἄλλο τι μὴ ἐστιν πλὴν ὅπερ Θεός . Οὐχ ( 81 ) ἐπειδὴ τεσσαρωμένως εἶναι λέγεται καὶ μικτός , μειωθῆναι τὴν αὐτοῦ οὐσίαν νομίζεσθαι . Οὕς μὲν γὰρ Θεὸς ἐαυτὸν διχὰ τῆς οἰκείας φθορᾶς , καὶ μὴ γνῶται μὲν γε κατὰ ἀλήθειαν . Οὕτω οὖτως ἐν αὐτῷ ὑποδέξασθαι , ὥστε μηδὲν αὐτῷ προσθήκης αὐξάνεσθαι · καθὼς οὐδεν , ἐαυτὸν ὅλον λέγεσθαι , ὥστε μηδὲν αὐτῷ συμβῆναι μειώσεως . Μὴ τοίνυν κατὰ τῆς ἡμετέρας ἀδυναμίας τὴν ἔνοιαν , καὶ τὰ αἰσθητὰ τῆς πείρας διδάγματα στοχαζόμενοι , ἐκ τῶν ἴσων τῶν ἐνυτοῖς μὲν γνυμένων κτισμάτων μεμιχθαι νομίσωμεν Θεὸν μὲν καὶ ἄνθρωπον , καὶ τῇ τοιαύτῃ συγχύσει τοῦ τε Λόγου καὶ τῆς σαρκὸς ὡσαύτως τι σῶμα γενόμενον . Οὕτω πιστεύειν μὴ γένοιτο ( 82 ) , μήπως τῷ τρόπῳ τῶν συγχυνομένων δύο φύσεις εἰς μίαν ὑπόστασιν ἐνηχθῆναι νομίζοιμεν . Ἡ γὰρ τοιαύτη μίξις ἐστὶν ἑκατέρου φθορὰ μέρος , ὁ δὲ Χριστός , αὐτὸς ( 83 ) χωρὸν , ἀλλὰ οὐ χωρούμενος , ἐρευνῶν , οὐχ ἐρευνώμενος , πλήρων , ἀλλ’ οὐ πληρούμενος , ἀπανταχοῦ ὁμοῦ ὢν ὅλος , καὶ δι’ ὅλου χωρὸν , διὰ τοῦ ἔγχει τὴν ἐαυτοῦ δύναμιν , ὡς οἰκτίρμων , ἐμίγη τῇ φύσει τῇ ἀνθρωπείᾳ , οὐ μὴν ἡ ἀνθρώπου φύσις ἐμίγη τῇ θείᾳ .
Lemmas: νῦν δέ οὗτος ( 78 ) μεταξύ Θεός καί ἄνθρωπος φαίνω μεσίτης , ὥστε αὐτός ἐν ὁ ὁ πρόσωπον ἐνότητι συνάπτω ἑκάτερος ὁ φύσις , καί ὁ ἐν κατά ἄγω ὁ ἄξιος ( 79 ) , καί ὁ Αξή συγκεράννυμι ὁ ἐκ ἴσους.—Τοῦ αὐτός , ἐν ὁ ἔκδοσις ὁ Εὐαγγέλιος ὁ κατά ὁ Ἰωάννης . τις τοίνυν , αἱρετικός ; ἐπεί Χριστός εἰμί καί ἄνθρωπος . ἅλλομαι ( 80 ) μέν ὡς ἄνθρωπος , συκοφαντέω δέ Θεός ; ἐκεῖνος ἑαυτοῦ ὁ ἀνθρώπινος φύσις ὑψόω , σύ δέ ἐκεῖνος ὁ ἐξευτελίζω ὁ θείαν.—Τοῦ αὐτός , ἐν ὁ λόγος ὁ περί ὁ ἔκδοσις ὁ πίστις . καί γάρ ἡμέτερος εἰμί ὁ πιστεύω , ἐκεῖνος δέ ὁ οἶδα , καί οὕτως αὐτός ὁ θεός Λόγος , ὁ πᾶς ὑποδείκνυμι ὅσπερ εἰμί ἄνθρωπος , ἄνθρωπος εἰμί , καί ὁ προσλαμβάνω ἄνθρωπος , ὑποδείκνυμι ἅπας ὅσπερ εἰμί Θεός , ἄλλος τίς μή εἰμί πλήν ὅσπερ Θεός . οὐχ ( 81 ) ἐπεί τεσσαρωμένως εἰμί λέγω καί μικτός , μειόω ὁ αὐτός οὐσία νομίζω . ὅς μέν γάρ θεός ἑαυτοῦ διχή ὁ οἰκεῖος φθορά , καί μή γνωτός μέν γε κατά ἀλήθεια . οὕτως οὖτως ἐν αὐτός ὑποδείκνυμι , ὥστε μηδείς αὐτός προσθήκη αὐξάνω · καθώς οὐδείς , ἑαυτοῦ ὅλος λέγω , ὥστε μηδείς αὐτός συμβαίνω μείωσις . μή τοίνυν κατά ὁ ἡμέτερος ἀδυναμία ὁ νοια , καί ὁ αἰσθητός ὁ πείρω δίδαγμα στοχάζομαι , ἐκ ὁ ἴσος ὁ ενυος μέν γνυμένων κτίσμα μίγνυμι νομίζω θεός μέν καί ἄνθρωπος , καί ὁ τοιοῦτος σύγχυσις ὁ τε Λόγος καί ὁ σάρξ ὡσαύτως τίς σῶμα γίγνομαι . οὕτως πιστεύω μή γίγνομαι ( 82 ) , μήπως ὁ τρόπος ὁ συγχύνω δύο φύσις εἰς εἷς ὑπόστασις ἐνάγω νομίζω . ὁ γάρ τοιοῦτος μίξις εἰμί ἑκάτερος φθορά μέρος , ὁ δέ Χριστός , αὐτός ( 83 ) χῶρος , ἀλλά οὖον χωρέω , ἔρευνα , οὐ ἐρευνάω , πλήρης , ἀλλά οὖον πληρόω , ἀπαντηχέω ὁμοῦ εἰμί ὅλος , καί διά ὅλος χῶρος , διά ὁ ἔγχος ὁ ἑαυτοῦ δύναμις , ὡς οἰκτίρμων , μίγνυμι ὁ φύσις ὁ ἀνθρώπειος , οὖον μήv ὁ ἄνθρωπος φύσις μίγνυμι ὁ θεῖος .