theodoretus.eranistes pg083_0113.1
ἐστι κατὰ λόγον καὶ ἄνθρωπος . — Καὶ ἐτέρωθι δὲ οὕτως φησίν . Τῶν συγχρωμένων αἱ ποιότητες κεράννυνται , οὐκ ἀπόλλυνται . “ Ὡστε τινὰ καὶ διιστάναι ἀπὸ τῶν συγκερασθέντων , καθάπερ οἶνος ἀπὸ ὕδατος . Οὔθὲ πρὸς σῶμα σύγκρασις , οὔδὲ οἷα σωμάτων πρὸς σώματα · ἀλλ’ ἔχουσα καὶ τὸ ἀμίγης , ἵνατε καὶ πρὸς τὸ δέον ἐκάστοτε τὴν τῆς θεότητος ἐνέργειαν , ἢ ἰδιάζων , ἢ ἐπιμιγύνουσα , κατὰ γένον ἐπὶ τῆς νηστείας τοῦ Κυρίου . Ἐπιμιγυμένης μὲν τῆς θεότητος κατὰ τὸ ἀπροσδεές , ἡ πείνα ἐκωλύετο · δὲ ἀντίθεσις δὲ τῇ ἐνδείᾳ τὸ ἀπροσδεές , ἡ πείνα ἐγένετο , πρὸς τὴν τοῦ διαβόλου κατάλυσιν . Εἰ δὲ τῶν σωμάτων ἡ μείξις οὐκ ἡλλάγη , πῶς μᾶλλον ἢ τῆς θεότητος ; — Καὶ ἐν ἑτέρῳ δὲ χωρίῳ ταῦτα φησίν . Εἰ ἡ πρὸς σίδηρον ἀνάκρασις , πῦρ ἀποδεικνύσα αὐτὸν ( 7 ) σίδηρον , ὡς καὶ τὰ πυρὸς ἐργάζεσθαι , οὐ μετέβαλε τὴν φύσιν αὐτοῦ , οὐδὲ ἡ τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸ σῶμα ἕνωσις μεταβολὴ σώματος ἐστιν , καίτοι τοῦ σώματος τὰς θείας ἐνεργείας παρεχομένου τοῖς ἐφάπτεσθαι δυναμένοις . — Τοῦτο δὲ εὐθὺς συνεπισυντάττει . Εἰ ἄνθρωπος ἔχει ψυχὴν ἔχει καὶ σῶμα , καὶ μένει ταῦτα ἐν ἑνότητι δυνα · πολλῷ μᾶλλον ὁ Χριστὸς θεότητα ἔχων μετὰ σώματος , ἔχει ἐκτέτερα διαμένοντα καὶ μὴ συγχέομενα . — Καὶ μετ’ ὀλίγα πάλιν . Μετέχει μὲν γὰρ ἡ ἀνθρωπίνη τῆς θείας ἐνεργείας , καθόσον ἐκκινεῖται · ἑτέρα δὲ ἐστιν ὡς ἐλαχίστη μεγίστης . Καὶ δοῦλος μὲν ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ , ὁ δὲ Θεὸς οὐ δοῦλος τοῦ ἀνθρώπου , οὔδ’ ἐαυτοῦ . Καὶ ὁ μὲν ποίημα τοῦ Θεοῦ , ὁ δὲ οὔτε ἀνθρώπου ποίημα , οὔδ’ ἐαυτοῦ . — Καὶ μετ’ ὀλίγα . Εἰ κατὰ θεότητα ἐπὶ Χριστοῦ λαμβάνει τις τὸ , “ Α βλέπει τὸν Πατέρα ( 8 ) καὶ αὐτὸς ποιεῖ , » καὶ μὴ κατὰ σάρκα καθ’ ἣν ἰδιάζει ὁ σαρκοῦν παρὰ τὸν μὴ σαρκοῦντα Πατέρα , διαιρεῖ δύο θείας ἐνεργείας · οὐ διαιρεῖται δὲ οὐκ ἄρα θεότητα λέγει . — Εἴτ’ αὐθὶς καὶ ταῦτα τέθηκεν . “ Ὡσπερ ὁ ἄνθρωπος οὐκ ἄλογος προσκειμένου τοῦ λογικοῦ τῷ ἀλόγῳ , οὕτως οὔδ’ ὁ Σωτὴρ κτίσμα προσκειμένου τῷ ἀκτίστῳ Θεῷ τοῦ κτίσματος . — Τοῦτο δὲ καὶ ταῦτα ἐπισυντάττει . Τὸ ἀόρατον καὶ συντεθὲν πρὸς σῶμα ὁρατόν , καὶ διὰ τοῦτο θεωρηθὲν , μένει καὶ ἀόρατον · μένει δὲ καὶ ἀσύνθετον , καθὼ οὐ συμπεριορίζεται τῷ σώματι . Καὶ τὸ σῶμα , μένον ἐπὶ τοῦ ἰδίου μέτρου , προσλαμβάνει τὴν πρὸς Θεὸν ἕνωσιν κατὰ τὸ ζωοποιεῖσθαι , οὔτε τὸ ζωοποιούμενον ζωοποιεῖ . — Καὶ μετ’ ὀλίγα πάλιν οὕτως ἔγραψεν . Εἰ μὴδ’ ( 9 ) ἡ ψυχὴ πρὸς σῶμα χρᾶσις , καίτοι ἐξ ἀρχῆς κατὰ συμφυζιν οὖσα , ὅρατὴν αὐτὴν διὰ τὸ σῶμα ποιεῖ , μὴδ’ εἰς τὰ ἄλλα τοῦ σώματος ἰδιώματα μεταβάλλει , ὥστε καὶ τέμνεσθαι , καὶ ἐλαττοῦσθαι · πῶς μᾶλλον ὁ μὴ σώματι συμφυὴς ὁ Θεὸς ἀμελέτητος ἐνοῦται πρὸς σῶμα ; Καὶ εἰ τὸ σῶμα τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς ἰδίας φύσεως μένει , καὶ τοῦτο γε ἐψυχωμένον , οὔδ’ αὐτὸ τοῦ Χριστοῦ τὸ σῶμα ἢ σύγκρασις μήτε μετέβαλεν ὡς μὴ εἶναι σῶμα . — Καὶ μετὰ πλεῖστα πάλιν ταῦτα τέθηκεν .
Lemmas: εἰμί κατά λόγος καί ἄνθρωπος . — καί ἑτέρωθι δέ οὕτως φημί . ὁ συγχράομαι ὁ ποιότης κεράννυμι , οὐ ἀπόλλυμι . “ ὡστε τις καί διίστημι ἀπό ὁ συγκεράννυμι , καθάπερ οἶνος ἀπό ὕδωρ . Οὔθὲ πρός σῶμα Σύγκρασις , οὐδέ οἷος σῶμα πρός σῶμα · ἀλλά ἔχω καί ὁ αμιγής , ἰνέω καί πρός ὁ δήω ἑκάστοτε ὁ ὁ θεότης ἐνέργεια , ἢ ἰδιάζω , ἢ ἐπιμείγνυμι , κατά γένος ἐπί ὁ νηστεία ὁ κύριος . επιμιγυμενω μέν ὁ θεότης κατά ὁ ἀπροσδεής , ὁ πείνα κωλύω · δέ ἀντίθεσις δέ ὁ ἔνδεια ὁ ἀπροσδεής , ὁ πείνα γίγνομαι , πρός ὁ ὁ διάβολος κατάλυσις . εἰμί δέ ὁ σῶμα ὁ μίξις οὐ ἀλλάσσω , πῶς μᾶλλον ἢ ὁ θεότης ; — καί ἐν ἕτερος δέ χωρίον οὗτος φημί . εἰμί ὁ πρός σίδηρος ἀνάκρασις , πῦρ ἀποδείκνυμι αὐτός ( 7 ) σίδηρος , ὡς καί ὁ πυρός ἐργάζομαι , οὖον μεταβάλλω ὁ φύσις αὐτός , οὐδέ ὁ ὁ Θεός πρός ὁ σῶμα ἕνωσις μεταβολή σῶμα εἰμί , καίτοι ὁ σῶμα ὁ θεῖος ἐνέργεια παρέχω ὁ ἐφάπτω δύναμαι . — οὗτος δέ εὐθύς συνεπισυντάττει . εἰμί ἄνθρωπος ἔχω ψυχή ἔχω καί σῶμα , καί μένω οὗτος ἐν ἑνότης δυνα · πολύς μᾶλλον ὁ Χριστός θεότης ἔχω μετά σῶμα , ἔχω ἐκτέτερα διαμένω καί μή συγχέω . — καί μετά ὀλίγος πάλιν . μετέχω μέν γάρ ὁ ἀνθρώπινος ὁ θεῖος ἐνέργεια , καθόσον ἐκκινέω · ἕτερος δέ εἰμί ὡς μικρός μέγας . καί δοῦλος μέν ἄνθρωπος ὁ Θεός , ὁ δέ θεός οὖον δοῦλος ὁ ἄνθρωπος , οὐδέ ἑαυτοῦ . καί ὁ μέν ποίημα ὁ Θεός , ὁ δέ οὔτε ἄνθρωπος ποίημα , οὐδέ ἑαυτοῦ . — καί μετά ὀλίγος . εἰμί κατά θεότης ἐπί Χριστός λαμβάνω τις ὁ , “ Α βλέπω ὁ πατήρ ( 8 ) καί αὐτός ποιέω , » καί μή κατά σάρξ κατά ὅς ἰδιάζω ὁ σαρκάω παρά ὁ μή σαρκόω πατήρ , διαιρέω δύο θεῖος ἐνέργεια · οὖον διαιρέω δέ οὐ ἄρα θεότης λέγω . — ἔτι αὐθίς καί οὗτος τίθημι . “ ὡς ὁ ἄνθρωπος οὐ ἄλογος πρόσκειμαι ὁ λογικός ὁ ἄλογος , οὕτως οὐδέ ὁ Σωτήρ κτίσμα πρόσκειμαι ὁ ἄκτιστος Θεός ὁ κτίσμα . — οὗτος δέ καί οὗτος ἐπισυντάσσω . ὁ ἀόρατος καί συντίθημι πρός σῶμα ὁρατός , καί διά οὗτος θεωρέω , μένω καί ἀόρατος · μένω δέ καί ἀσύνθετος , καθίημι οὖον συμπεριορίζω ὁ σῶμα . καί ὁ σῶμα , μένω ἐπί ὁ ἴδιος μέτρον , προσλαμβάνω ὁ πρός θεός ἕνωσις κατά ὁ ζῳοποιέω , οὔτε ὁ ζῳοποιέω ζωοποιέω . — καί μετά ὀλίγος πάλιν οὕτως γράφω . εἰμί μηδέ ( 9 ) ὁ ψυχή πρός σῶμα χρῆσις , καίτοι ἐκ ἀρχή κατά συμφυζιν εἰμί , ὁράω αὐτός διά ὁ σῶμα ποιέω , μηδέ εἰς ὁ ἄλλος ὁ σῶμα ἰδίωμα μεταβάλλω , ὥστε καί τέμνω , καί ἐλασσόω · πῶς μᾶλλον ὁ μή σῶμα συμφυής ὁ θεός ἀμελέτητος ἑνόω πρός σῶμα ; καί εἰμί ὁ σῶμα ὁ ἄνθρωπος ἐπί ὁ ἴδιος φύσις μένω , καί οὗτος γε ψυχόω , οὐδέ αὐτός ὁ Χριστός ὁ σῶμα ἢ Σύγκρασις μήτε μεταβάλλω ὡς μή εἰμί σῶμα . — καί μετά πλεῖστος πάλιν οὗτος τίθημι .