theodoretus.eranistes pg083_0097.1
A οὐσίαν ἣν ἀνέλαβε , καὶ λελυμένον ἐγείρει τὸν ναὸν ὁ αὐτὸς κατὰ τὴν θεῖαν οὐσίαν , καθ’ ἣν καὶ πάντων ὑπάρχει δημιουργός . Οὐδέποτε μετὰ τὴν ἕνωσιν , ἣν ἐξ αὐτῆς τῆς συλλήψεως ἑαυτῷ ἐνᾶσαι κατηξίωσεν , ἢ ἀποστάς τοῦ οἰκείου ναοῦ , ἢ ἀποστήναι διὰ τὴν ἄφατον φιλανθρωπίαν δυνάμενος . Ἀλλ’ ἐστὶν ὁ αὐτὸς παθητὸς καὶ ἀπαθής · παθητὴς κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα , ἀπαθὴς κατὰ τὴν θεότητα . Ἴδετε γὰρ , ἴδετέ με , ὅτι ἐγώ εἰμι , καὶ οὐκ ἁμολοῦμαι . Ἐγείρας τοιγαροῦν τὸν ἑαυτοῦ ναὸν ὁ Θεὸς Λόγος , καὶ ἐν αὐτῇ τῇ φύσει , ἡμῶν ἀνάστασιν καὶ ἀνανέωσιν ἐργασάμενος , καὶ ταύτην τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς δείξας , ἔλεγε , « Ψηλαφήσατέ με , καὶ ἴδετε , ὅτι πνεῦμα σάρκα καὶ ὀστέα οὐκ ἔχει , καθὼς ἐμὲ θεωρεῖτε , οὐχ ὄντα , ἀλλ’ ἔχοντα ; » ἵνα καὶ τὸν ἔχοντα , καὶ τὸ ( 25 ) ἔχόμενον κατανοήσας , οὐ χρείαν , οὐ τροπὴν καὶ ἄλλοιων , ἀλλ’ ἕνωσιν γεγεννημένην εἰδῶσις . Διὰ τοῦτο καὶ τοὺς τύπους τῶν ἁλῶν , καὶ τῆς λόγχης τὴν νύξιν ἐπέδειξε , καὶ ἔμπροσθεν μαθητῶν ἔφαγεν , ἵνα διὰ πάντων τὴν ἀνάστασιν τῆς ἡμετέρας φύσεως ἐν αὐτῷ ἀνανεωθεῖσαν πιστώσηται αὐτοῖς . Καὶ ὅτι κατὰ τὴν μακαρίαν τῆς θεότητος οὐσίαν ἄτρεπτος , ἀναλλοίωτος , ἀπαθὴς , ἀθάνατος , ἀνένδεξις διατελεῖ , πάντα τὰ πάθη εἰσε κατα συγχωρήσας τῷ οἰκείῳ ἐπενεχθῆναι ναῷ , καὶ τούτων τῇ οἰκείᾳ ἀνέστησε δυνάμει , διὰ τε τοῦ οἰκείου ναοῦ τελείαν τὴν ἀνανέωσιν τῆς ἡμετέρας ἐξεργάσατο φύσεως . Τοὺς ( 26 ) δὲ λέγοντας ψιλὸν ἄνθρωπον τὸν Χριστὸν , ἢ παθητὸν τὸν Θεὸν Λόγον , ἢ εἰς σάρκα τραπέντα , ἢ συνοὐσωμὸν ἔσχηκέναι τὸ σῶμα , ἢ οὐρανὸθεν τοῦτο κεχωρηκέναι , ἢ φάντασμα εἶναι , ἢ θνητὸν λέγοντας τὸν Θεὸν Λόγον δεδεῖσθαι τῆς παρὰ τοῦ Πατρὸς ἀναστάσεως , ἢ ἄψυχον τὸ σῶμα ἀνειληφέναι , ἢ ἄνουν ἄνθρωπον , ἢ τὰς δύο φύσεις τοῦ Χριστοῦ κατὰ ἀνάχρασιν συγχυθείσας μίαν γεγενῆσθαι φύσιν , καὶ μὴ ὁμολογοῦντας εἰς Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν δύο φύσεις εἶναι ἀσυγχύτους , ἐν δὲ πρόσωπον , καθὼς εἰς Χριστός , εἰς Υἱός , τούτους ἀναθεματίζει ἡ καθολικὴ καὶ ἀποστολικὴ Ἐκκλησία . — Τοῦ αὐτοῦ . Οὐκοῦν εἰ ἡ τῶν πάντων σάρξ , ἐν Χριστῷ ὑποβέβληται ὑβρεσι , πῶς μετὰ τῆς θεότητος μιᾶς εἶναι ὑποστάσεως νομίζεται ; Εἰ γὰρ μιᾶς ὑποστάσεως ὁ Λόγος καὶ ἡ σάρξ ἡ ἀπὸ γῆς τὴν φύσιν ἔχουσα , μιᾶς ἄρα ὑποστάσεως ὁ Λόγος καὶ ἡ ψυχή , ἣν τελείαν ἀνέλαβε . Μιᾶς γὰρ φύσεως ἐστὶν ὁ Λόγος μετὰ τοῦ Θεοῦ , καὶ κατὰ τὴν τοῦ Πατρὸς , καὶ αὐτοῦ τοῦ Υἱοῦ ὁμολογίαν τὴν λέγουσαν , « Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἐν ἐσμεν ; » οὐκοῦν καὶ ὁ Πατὴρ τῆς αὐτῆς οὐσίας μετὰ τοῦ σώματος ὀφείλει νομίζεσθαι . Καὶ τὶ εἰπὶ τοῖς Ἀρειανοῖς χολάτε , τοὺς λέγουσι τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ κτίσμα εἶναι ;
Lemmas: A οὐσία ὅς ἀναλαμβάνω , καί λύω ἐγείρω ὁ ναός ὁ αὐτός κατά ὁ θεῖος οὐσία , κατά ὅς καί πᾶς ὑπάρχω δημιουργός . οὐδέποτε μετά ὁ ἕνωσις , ὅς ἐκ αὐτός ὁ σύλληψις ἑαυτοῦ ἐνίημι καταξιόω , ἢ ἀφίστημι ὁ οἰκεῖος ναός , ἢ ἀφίστημι διά ὁ ἄφατος φιλανθρωπία δύναμαι . ἀλλά εἰμί ὁ αὐτός παθητός καί ἀπαθής · Παθήτης κατά ὁ ἀνθρωπότης , ἀπαθής κατά ὁ θεότης . εἶδον γάρ , ὁράω ἐγώ , ὅτι ἐγώ εἰμί , καί οὐ αμολουμης . ἐγείρω τοιγάρ ὁ ἑαυτοῦ ναός ὁ θεός Λόγος , καί ἐν αὐτός ὁ φύσις , ἐγώ ἀνάστασις καί ἀνανέωσις ἐργάζομαι , καί οὗτος ὁ ἑαυτοῦ μαθητής δείκνυμι , λέγω , « ψηλαφάω ἐγώ , καί ὁράω , ὅτι πνεῦμα σάρξ καί ὀστέον οὐ ἔχω , καθώς ἐγώ θεωρέω , οὐ εἰμί , ἀλλά ἔχω ; » ἵνα καί ὁ ἔχω , καί ὁ ( 25 ) ἔχω κατανοέω , οὖον χρεία , οὖον τροπή καί ἀλλοῖος , ἀλλά ἕνωσις γεννάω οἰδέω . Ζεύς οὗτος καί ὁ τύπος ὁ ἅλς , καί ὁ λόγχη ὁ νύξις ἐπιδείκνυμι , καί ἔμπροσθεν μαθητής ἐσθίω , ἵνα διά πᾶς ὁ ἀνάστασις ὁ ἡμέτερος φύσις ἐν αὐτός ἀνανεόομαι πιστόω αὐτός . καί ὅτι κατά ὁ μακάριος ὁ θεότης οὐσία ἄτρεπτος , ἀναλλοίωτος , ἀπαθής , ἀθάνατος , ἀνένδεξις διατελέω , πᾶς ὁ πάθος ἵζω κατά συγχωρέω ὁ οἰκεῖος ἐπιφέρω ναός , καί οὗτος ὁ οἰκεῖος ἀνίστημι δύναμις , διά τε ὁ οἰκεῖος ναός τέλειος ὁ ἀνανέωσις ὁ ἡμέτερος ἐξεργάζομαι φύσις . ὁ ( 26 ) δέ λέγω ψιλός ἄνθρωπος ὁ Χριστός , ἢ παθητός ὁ θεός Λόγος , ἢ εἰς σάρξ τέρπω , ἢ συνοὐσωμὸν ἔχω ὁ σῶμα , ἢ οὐρανόθεν οὗτος χωρέω , ἢ φάντασμα εἰμί , ἢ θνητός λέγω ὁ θεός Λόγος δεδεῖσθαι ὁ παρά ὁ πατήρ ἀνάστασις , ἢ ἄψυχος ὁ σῶμα ἀναλαμβάνω , ἢ ἄνοος ἄνθρωπος , ἢ ὁ δύο φύσις ὁ Χριστός κατά ἀνάκρασις συγχέω εἷς γίγνομαι φύσις , καί μή ὁμολογέω εἰς κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός δύο φύσις εἰμί ἀσύγχυτος , ἐν δέ πρόσωπον , καθώς εἰς Χριστός , εἰς υἱός , οὗτος ἀναθεματίζω ὁ καθολικός καί ἀποστολικός ἐκκλησία . — ὁ αὐτός . οὐκοῦν εἰμί ὁ ὁ πᾶς σάρξ , ἐν Χριστός ὑποβάλλω ὕβρις , πῶς μετά ὁ θεότης εἷς εἰμί ὑπόστασις νομίζω ; εἰμί γάρ εἷς ὑπόστασις ὁ Λόγος καί ὁ σάρξ ὁ ἀπό γῆ ὁ φύσις ἔχω , εἷς ἄρα ὑπόστασις ὁ Λόγος καί ὁ ψυχή , ὅς τέλειος ἀναλαμβάνω . μία γάρ φύσις εἰμί ὁ Λόγος μετά ὁ Θεός , καί κατά ὁ ὁ πατήρ , καί αὐτός ὁ υἱός ὁμολογία ὁ λέγω , « ἐγώ καί ὁ πατήρ ἐν εἰμί ; » οὐκοῦν καί ὁ πατήρ ὁ αὐτός οὐσία μετά ὁ σῶμα ὀφείλω νομίζω . καί τίς ἶψ ὁ Ἀρειανός χολάω , ὁ λέγω ὁ υἱός ὁ Θεός κτίσμα εἰμί ;