theodoretus.eranistes pg083_0103.3
Ἐκ τοῦ λόγου τοῦ εἰς τὸ , Ὁ Πατὴρ μου μείζων μού ἐστιν . Ὁ διάκρινον ( 32 ) λοιπὸν τὰς φύσεις , τὴν τε τοῦ Θεοῦ , τὴν τε τοῦ ἀνθρώπου . Οὔτε γὰρ ἐκλάπη ἐκ τοῦ Θεοῦ γέγονεν ἄνθρωπος , οὔτε κατὰ προκοπὴν ἐξ ἀνθρώπου Θεός . — Τοῦ αὐτοῦ , ἐκ τοῦ λόγου εἰς τὸ , Οὐ δύναται ὁ Υἱὸς ποιεῖν ἀφ’ ἑαυτοῦ οὐδέν . Μετὰ γὰρ τὴν ἀνάστασιν ὁ Κύριος τὰ συναμφότερα δείκνυσιν , καὶ ὅτι οὐ τοιούτον τὸ σῶμα , καὶ ὅτι τοῦτο ἀνιστάμενον . Ἀναμνήσθητι τῆς ἱστορίας . Ἦσαν οἱ μαθηταὶ συνελεγμένοι μετὰ τὸ πάθος καὶ τὴν ἀνάστασιν , καὶ τῶν θυρῶν κεκλεισμένων ἔστη μέσος αὐτῶν ὁ Κύριος . Οὐδέποτε τοῦτο πρὸ τοῦ πάθους ἐποίησε . Μὴ γὰρ οὐκ ἐδύνατο ὁ Χριστὸς καὶ πάλαι τοῦτο ποιῆσαι ; πάντα γὰρ τῷ Θεῷ δυνατά . Ἀλλ’ οὐκ ἐποίησε πρὸ τοῦ πάθους , ἵνα μὴ νομίζῃς φαντασίαν τὴν οἰκονομίαν , ἢ δόξην , μηδὲ πνευματικὴν οἴησθαι τοῦ Χριστοῦ τὴν σάρκα , μηδὲ ἐξ οὐρανῶν καταελθοῦσαν , μηδὲ ἑτεροῦσης τῆ ἡμετέρας σαρκί . Ταῦτα γὰρ πάντα τινὲς φαντασθέντες , καὶ σεμνύνειν νομίζοντες διὰ τούτων τὸν Κύριον , λελήθασιν ἑαυτοὺς διὰ τῆς εὐχαριστίας βλασφημοῦντες , καὶ ψεῦδος κατηγοροῦντες τῆς ἀληθείας , πρὸς τὸ καὶ παντάπασιν ἄλογον τὸ ψεῦδος τυγχάνειν . Εἰ γὰρ ἕτερον ἀνέλαβε σῶμα , τί πρὸς τὸ ἐμὸν τὸ τῆς σωτηρίας δεόμενον ; Εἰ ἐξ οὐρανῶν κατήγαγε σάρκα , τί πρὸς τὴν ἐμὴν σάρκα τὴν ἐκ τῆς γῆς εἰλημμένην ; — Τοῦ αὐτοῦ , ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου . Διὰ ταῦτα μὲν οὖν , οὐ πρὸ τοῦ πάθους , ἀλλὰ μετὰ τὸ πάθος , τῶν θυρῶν κεκλεισμένων ἔστη τῶν μαθητῶν μέσος ὁ Κύριος , ἵνα γνῷς , ὅτι καὶ σοῦ τὸ ψυχικὸν σῶμα σπαρὲν ἐγείρεται σῶμα πνευματικόν . Ἵνα δὲ μὴ πάλιν ἄλλο νομίζῃς εἶναι τὸ ἀνιστάμενον , τοῦ Θωμᾶ πρὸς τὴν ἀνάστασιν ἀπιστήσαντος , δείκνυσιν αὐτῷ τοὺς τύπους τῶν ἁλῶν , δείκνυσιν αὐτῷ τῶν τραυμάτων τὰ ἰχνη . Ἄρ’ οὐκ ἴσχυεν ἑαυτὸν ἰάσασθαι , καὶ ταῦτα μετὰ ἀνάστασιν , ὁ πάντα καὶ πρὸ τῆς ἀναστάσεως ἰασάμενος ; Ἄλλ’ ὅτι ὧν μὲν τοὺς τύπους τῶν ἁλῶν δείκνυσιν , παραδείδυσιν ὅτι τοῦτο · δι’ ὧν δὲ κεκλεισμένων τῶν θυρῶν εἰσῆλθε , δείκνυσιν ὅτι οὐ τοιούτο . Τοῦτο μὲν , ἵνα πληρώσῃ
Lemmas: ἐκ ὁ λόγος ὁ εἰς ὁ , ὁ πατήρ ἐγώ μείζων ἐγώ εἰμί . ὁ διακρίνω ( 32 ) λοιπός ὁ φύσις , ὁ τε ὁ Θεός , ὁ τε ὁ ἄνθρωπος . οὔτε γάρ κλέπτω ἐκ ὁ Θεός γίγνομαι ἄνθρωπος , οὔτε κατά προκοπή ἐκ ἄνθρωπος Θεός . — ὁ αὐτός , ἐκ ὁ λόγος εἰς ὁ , οὖον δύναμαι ὁ υἱός ποιέω ἀπό ἑαυτοῦ οὐδείς . μετά γάρ ὁ ἀνάστασις ὁ Κύριος ὁ συναμφότεροι δείκνυμι , καί ὅτι οὖον τοιοῦτος ὁ σῶμα , καί ὅτι οὗτος ἀνίστημι . ἀναμιμνήσκω ὁ ἱστορία . εἰμί ὁ μαθητής συλλέγω μετά ὁ πάθος καί ὁ ἀνάστασις , καί ὁ θύρα καλέω ἵστημι μέσος αὐτός ὁ Κύριος . οὐδέποτε οὗτος πρό ὁ πάθος ποιέω . μή γάρ οὐ δύναμαι ὁ Χριστός καί πάλαι οὗτος ποιέω ; πᾶς γάρ ὁ Θεός δυνατός . ἀλλά οὐ ποιέω πρό ὁ πάθος , ἵνα μή νομίζω φαντασία ὁ οἰκονομία , ἢ δόξη , μηδέ πνευματικός οἴομαι ὁ Χριστός ὁ σάρξ , μηδέ ἐκ οὐρανός καταθλέω , μηδέ ετερουω τῆ ἡμέτερος σάρξ . οὗτος γάρ πᾶς τις φαντάζω , καί σεμνύνω νομίζω διά οὗτος ὁ κύριος , λανθάνω ἑαυτοῦ διά ὁ εὐχαριστία βλασφημέω , καί ψεῦδος κατηγορέω ὁ ἀλήθεια , πρός ὁ καί παντάπασι ἄλογος ὁ ψεῦδος τυγχάνω . εἰμί γάρ ἕτερος ἀναλαμβάνω σῶμα , τίς πρός ὁ ἐμός ὁ ὁ σωτηρία δήω ; εἰμί ἐκ οὐρανός κατάγω σάρξ , τίς πρός ὁ ἐμός σάρξ ὁ ἐκ ὁ γῆ λαμβάνω ; — ὁ αὐτός , ἐκ ὁ αὐτός λόγος . Ζεύς οὗτος μέν οὖν , οὖον πρό ὁ πάθος , ἀλλά μετά ὁ πάθος , ὁ θύρα καλέω ἵστημι ὁ μαθητής μέσος ὁ Κύριος , ἵνα γιγνώσκω , ὅτι καί σύ ὁ ψυχικός σῶμα σπείρω ἐγείρω σῶμα πνευματικός . ἵνα δέ μή πάλιν ἄλλος νομίζω εἰμί ὁ ἀνίστημι , ὁ Θωμᾶς πρός ὁ ἀνάστασις ἀπιστέω , δείκνυμι αὐτός ὁ τύπος ὁ ἅλς , δείκνυμι αὐτός ὁ τραῦμα ὁ ἴχνος . ἄρα οὐ ἰσχύω ἑαυτοῦ ἰάομαι , καί οὗτος μετά ἀνάστασις , ὁ πᾶς καί πρό ὁ ἀνάστασις ἰάομαι ; ἄλλος ὅτι ὅς μέν ὁ τύπος ὁ ἅλς δείκνυμι , παραδειδυο ὅτι οὗτος · διά ὅς δέ καλέω ὁ θύρα εἰσέρχομαι , δείκνυμι ὅτι οὖον τοιοῦτος . οὗτος μέν , ἵνα πληρόω