theodoretus.eranistes pg083_0149.1
Σοφία · ἀλλ᾽ αὐτὸς ὁ ἐκ παντοδαπῶν ἡμολογημένος μελῶν ἄνθρωπος τοῦτο ἐπέκρινεν , ὁ ἐκ τῶν νεκρῶν ἐγερθείς , καὶ οὐδὲν μὲν πρὸς τὴν Πατέρα μετὰ τὸν θάνατον ἀναλθὼν , ταμειεύμενος δὲ αὐτῷ τῆς προόδου τὴν ἀπαρχήν . — Τοῦ αὐτοῦ , ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου . Κύριον δὲ τῆς δόξης αὐτὸν τὸν ἄνθρωπον τῶν σταυρωθέντα σαφῶς ὀνομάζει γράφων · ἐπειδὴ καὶ Κύριον καὶ Χριστὸν ἀνέδειξεν αὐτόν , καθάπερ οἱ ἀπόστολοι τῷ αἰσθητῷ Ἰσραὴλ ὁμοφρόνως ( 93 ) διαλεγόμενοι φασιν · « Ἀσφαλῶς οὖν γινωσκέτω πᾶς οἶκος Ἰσραήλ , ὅτι Κύριον αὐτὸν καὶ Χριστὸν ὁ Θεὸς ἐποίησε , τοῦτον τὸν Ἰησοῦν , ὃν ὑμεῖς ἐσταυρώσατε . » Τὸν παδόντα ( 94 ) τοιγαροῦν Ἰησοῦν Κύριον ἐποίησε , καὶ οὐ τὴν Σοφίαν , οὐδὲ τὸν λόγον , τὸν ἀνέκαθεν ἔχοντα τῆς δεσποτείας τὸ κράτος , ἀλλὰ τὸν μετέωρον , τῷ σταυρῷ προσκεκρεμάσanta τὰς χεῖρας . — Τοῦ αὐτοῦ , ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου . Εἰ γὰρ ἀσώματος ἐστὶν οὐδὲ ἀφῆ χειρῶν ὑποπίπτει , οὐδ᾽ αἰσθητοῖς ὀμμασι περιλαμβάνεται · οὐ τρώων ὑπομένει , οὐδ᾽ ἥλοις προσκλύεται , οὐ θανάτῳ κοινωνεῖ , οὐ κρύπτεται γῇ , οὐ τάφῳ κατακλείεται , οὐκ ἐκ νημάτων ἀνίσταται . — Τοῦ αὐτοῦ , ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου . « Οὐδεὶς αἴρει τὴν ψυχήν ἀπ᾽ ἐμοῦ · ἔξουσίαν ἔχω θεῖναι τὴν ψυχήν μου , καὶ ἔξουσίαν ἔχω πάλιν λαβεῖν αὐτήν . » Εἰ δ᾽ ἐκατέρων τὴν ἔξουσίαν εἶχεν ὁλὰ Θεὸς , συνέχωρε μέν αὐτοῖς λύειν ἀδοῦλως τὸν νεὼν ἐγχειροῦσιν , ἐπιφανέστερον δὲ ἀνιστῶν ἐνεοῦργει . Ἔξ ἀνατειρήτων δέδεικται ψήφων , ὅτι αὐτὸς δι᾽ ἑαυτοῦ τὸν ἴδιον ἀνεστήσατο νεοῦργησας οἶκον . Ἀναθετὸν δὲ καὶ τὰς θεοτάτης Πατρὶ τὰς τοῦ Υἱοῦ μεγαλουργίας . Οὐτε γὰρ Υἱὸς ἄνευ τοῦ Πατρὸς δημιουργεῖ , κατὰ τὰς ἀρραγεῖς τῶν ἱερῶν Γραμμάτων ἀποφάσεις . Τοῦτο γὰρ διὰ χάριν , τότε μὲν ὁ θεοτάτος Γεννήτωρ τὸν Χριστὸν ἐκ νεκρῶν ἐγνηρκεναι γράφεται · τότε δὲ ὁ Υἱὸς τὸν ἴδιον ἀναστήσειν ὁπισχνεῖται ναόν . Εἰ οὖν ἐκ τῶν προεξηγησαμένων ἀπαθὲς δέδεικται τὸ θεῖον τοῦ Χριστοῦ πνεῦμα , περιττῶς τοῖς ἀποστολικοῖς ἐπισκήπτουσι δροῖς ἐν ἰναγείς . Εἰ γὰρ ὁ Παῦλος ἔγραψε τὸν Κύριον τῆς δόξης ἐσταυρωθῆναι , σαφῶς εἰς τὸν ἄνθρωπον ἀφορῶν , οὐ παρὰ τοῦτο δεήσει πάθος τῷ θεῷ προσπλάττειν . Τί οὖν τοῦτο συνάπτουσι πλέκοντες , ἐξ ἀσθενείας ἐσταυρωθῆναι λέγοντες τὸν Χριστόν ; — Τοῦ αὐτοῦ , ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου . Εἰ δὲ διὰ καὶ ἀσθενείας εἶδος περιάπτειν αὐτῷ προσῆκον ἦν , τῷ ἀνθρώπῳ ταῦτα προσαρξὴν ἀξιολούδον εἶναι φαίη τις ἄν , οὐτε γε διὰ τῷ πληρώματι τῆς θεότητος , ἢ τῷ ἀξιώματι τῆς ἀνωτάτω σοφίας , ἢ τῷ ἐπὶ πάντων κατὰ τὸν Παῦλον γραφομένῳ Θεῷ . — Τοῦ αὐτοῦ , ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου . Οὕτως μὲν διὰ τῆς ἀσθενείας ὁ τρόπος , δι᾽ ὃν εἰς θάνατον γράφεται κατὰ τὸν Παῦλον ἀφίχθαι . Ζῇ γὰρ ἐκ δυνάμεως Θεοῦ , τῷ θείῳ Πνεύματι δηλονότι συνδιατῶμενος ὁ ἄνθρωπος · ἐπειδὴ καὶ δύναμις Χριστοῦ ὁ ἐν αὐτῷ πιστευόμενος κατὰ τοὺς φθάσαντας δρους ἀποδείκνυται . — Τοῦ αὐτοῦ , ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου . Εἰ δὲ τῆς παρθενικῆς ἐπιβάσεως μή
Lemmas: Σοφία · ἀλλά αὐτός ὁ ἐκ παντοδαπής ἡμολογημένος μέλος ἄνθρωπος οὗτος ἐπικρίνω , ὁ ἐκ ὁ νεκρός ἐγείρω , καί οὐδείς μέν πρός ὁ πατήρ μετά ὁ θάνατος ἀναλθής , ταμειεύμενος δέ αὐτός ὁ πρόοδος ὁ ἀπαρχή . — ὁ αὐτός , ἐκ ὁ αὐτός λόγος . κύριος δέ ὁ δόξα αὐτός ὁ ἄνθρωπος ὁ σταυρωθείς σαφῶς ὀνομάζω γράφω · ἐπεί καί κύριος καί Χριστός ἀναδείκνυμι αὐτός , καθάπερ ὁ ἀπόστολος ὁ αἰσθητός Ἰσραήλ ὁμόφρων ( 93 ) διαλέγω φημί · « ἀσφαλῶς οὖν γιγνώσκω πᾶς οἶκος Ἰσραήλ , ὅτι κύριος αὐτός καί Χριστός ὁ θεός ποιέω , οὗτος ὁ Ἰησοῦς , ὅς σύ σταυρόω . » ὁ παδάω ( 94 ) τοιγάρ Ἰησοῦς κύριος ποιέω , καί οὖον ὁ Σοφία , οὐδέ ὁ λόγος , ὁ ἀνέκαθεν ἔχω ὁ δεσποτεία ὁ κράτος , ἀλλά ὁ μετέωρος , ὁ σταυρός προσκρεμάννυμι ὁ χείρ . — ὁ αὐτός , ἐκ ὁ αὐτός λόγος . εἰμί γάρ ἀσώματος εἰμί οὐδέ ἁφή χείρ ὑποπίπτω , οὐδέ αἰσθητός ὄμμα περιλαμβάνω · οὖον Τρώς ὑπομένω , οὐδέ ἧλος προσκλύω , οὖον θάνατος κοινωνέω , οὖον κρύπτω γῆ , οὖον τάφος κατακλείω , οὐ ἐκ νῆμα ἀνίστημι . — ὁ αὐτός , ἐκ ὁ αὐτός λόγος . « οὐδείς ἀείρω ὁ Ψυχή ἀπό ἐγώ · ἐξουσία ἔχω τίθημι ὁ Ψυχή ἐγώ , καί ἐξουσία ἔχω πάλιν λαμβάνω αὐτός . » εἰμί δέ κατεράω ὁ ἐξουσία ἔχω ὅλος θεός , συγχωρέω μέν αὐτός λύω ἄδουλος ὁ ναός ἐγχειρέω , ἐπιφανής δέ ἀνίστημι νεουργέω . ἕξ ανατειρητος δείκνυμι ψῆφος , ὅτι αὐτός διά ἑαυτοῦ ὁ ἴδιος ἀνίστημι νεουργέω οἶκος . ἀνατίθημι δέ καί ὁ θεός πατήρ ὁ ὁ υἱός μεγαλοεργία . οὐ γάρ υἱός ἄνευ ὁ πατήρ δημιουργέω , κατά ὁ ἀρραγής ὁ ἱερός Γράμμα ἀπόφασις . οὗτος γάρ διά χάρις , τότε μέν ὁ θεός Γεννήτωρ ὁ Χριστός ἐκ νεκρός ἐγνηρκεναι γράφω · τότε δέ ὁ υἱός ὁ ἴδιος ἀνίστημι οπισχνειος ναός . εἰμί οὖν ἐκ ὁ προεξηγέομαι ἀπαθής δείκνυμι ὁ θέω ὁ Χριστός πνεῦμα , περισσός ὁ ἀποστολικός ἐπισκήπτω δράω ἐν ἰνάσσω . εἰμί γάρ ὁ Παῦλος γράφω ὁ κύριος ὁ δόξα σταυρόω , σαφῶς εἰς ὁ ἄνθρωπος ἀφοράω , οὖον παρά οὗτος δήω πάθος ὁ θεός προσπλήσσω . τις οὖν οὗτος συνάπτω πλέκω , ἐκ ἀσθένεια σταυρόω λέγω ὁ Χριστός ; — ὁ αὐτός , ἐκ ὁ αὐτός λόγος . εἰμί δέ διά καί ἀσθένεια εἶδος περιάπτω αὐτός προσήκω εἰμί , ὁ ἄνθρωπος οὗτος προσαρξὴν αξιολουδω εἰμί φημί τις ἄν , οὐ γε διά ὁ πλήρωμα ὁ θεότης , ἢ ὁ ἀξίωμα ὁ ἄνω2 σοφία , ἢ ὁ ἐπί πᾶς κατά ὁ Παῦλος γράφω Θεός . — ὁ αὐτός , ἐκ ὁ αὐτός λόγος . οὕτως μέν διά ὁ ἀσθένεια ὁ τρόπος , διά ὅς εἰς θάνατος γράφω κατά ὁ Παῦλος ἀφικνέομαι . ζάω γάρ ἐκ δύναμις Θεός , ὁ θεῖον πνεῦμα δηλονότι συνδιαταω ὁ ἄνθρωπος · ἐπεί καί δύναμις Χριστός ὁ ἐν αὐτός πιστεύω κατά ὁ φθάζω δρους ἀποδείκνυμι . — ὁ αὐτός , ἐκ ὁ αὐτός λόγος . εἰμί δέ ὁ παρθενική ἐπίβασις μή