theodoretus.eranistes pg083_0160.3
Ἐκ τοῦ κατὰ κεφαλαίων βιβλίου . Τὸν λυθέντα ναὸν , τοῦτέστι , τὸ σῶμα τοῦ ἀνιστάντος αὐτῶν , εἶπεν ὁ Ἰωάννης . Πάντως δὲ τὸ σῶμα ἐν ἐστὶν αὐτῶν , καὶ οὐχ ἄλλος τις παρ’ αὐτοῖς . Εἰ δὲ ἐν πρὸς τὸν Κύριον γέγονε τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου , τὰ ἴδια τοῦ σώματος ἴδια αὐτοῦ κατέστη διὰ τὸ σωμάτι . Καὶ πάλιν : Τοῦτο γὰρ τὸ ἀληθὲς , ὅτι ἡ πρὸς τὸ σῶμα συνάφεια , οὐ κατὰ περιγραφὴν τοῦ Λόγου , ὥστε μηδὲν ἔχειν πλείον τῆς σωματώσεως . Διὸ καὶ ἐν τῷ θανάτῳ μένει ἀθάνασία περὶ αὐτὸν . εἰ γὰρ ὑπὲρ τὴν σύνθεσιν ἐστὶ ταύτην , καὶ ὑπὲρ τὴν διάλυσιν . Διάλυσις δὲ ὁ θάνατος . Οὔτε γὰρ τῇ συνθέσει περιεληφθὲν ἡ γὰρ ἂν , ὡς μέρος κεκένωτο · οὔτε ἐν τῇ διαλύσει τοῦ ἐκ τῆς διαλύσεως ἐνδεὲς εἶχεν , ὡςπερ ἡ ψυχή . Καὶ αὐθίς . Ὡσπερ ἐκ τῶν μνημάτων τοὺς νεκροὺς προῖναι φησιν ὁ Σωτήρ , καίτοι τῶν ψυχῶν ἐκεῖθεν οὐ προελθούσων · οὕτως ἐαυτὸν ἀναστήσεσθαι , φησίν , ἔν νεκρῶν , καίτοι τοῦ σώματος ὄντος τοῦ ἀνισταμένου . Καὶ ἐν ἑτέρῳ δὲ παραπλησίῳ συγγράμματι ταῦτα ἔγραψεν . Ἀνθρώπου τὸ ἀναστήσει ἐκ νεκρῶν , Θεοῦ δὲ τὸ ἀναστῆσαι . Ἕκτερα δὲ Χριστός · Θεὸς ἄρα καὶ ἄνθρωπος ἦν . Εἰ μόνον ἄνθρωπος ( 32 ) ὁ Χριστός , οὐχ ἂν ἐζωοποιεῖ νεκρούς · καὶ εἰ μόνον Θεός , οὐχ ἂν ἴδια παρὰ τὸν Πατέρα ἐζωοποιεῖ τινὰς τῶν νεκρῶν . Ἕκτερα δὲ Χριστός · Θεὸς ἄρα καὶ ἄνθρωπος ὁ αὐτός . Εἰ μόνον ἄνθρωπος ὁ Χριστός , οὐχ ἂν κόσμον ἔσωσε · καὶ εἰ μόνον Θεός , οὐχ ἂν διὰ πάθους ἔσωσεν . Ἕκτερα δὲ Χριστός · καὶ Θεὸς ἄρα ἐστὶ , καὶ ἄνθρωπος . Εἰ μόνον ἄνθρωπος ὁ Χριστός , εἰ μόνον Θεός , οὐχ ἂν ἦν μέσος ἀνθρώπων καὶ Θεοῦ . Καὶ μετ’ ὀλίγα . Σάρξ οὖν , ( 33 ) ζωῆς ὀργανὸν ἀρμοζόμενον τοῖς πάθεσι πρὸς τὰς θείας βουλάς · καὶ οὔτε λόγῳ σαρκὸς ἴδιοι , οὔτε πράξεις · καὶ τοῖς πάθεσιν ὑποβαλλόμεν κατὰ τὸ σαρκὶ προσήκον , ἰσχύει κατὰ τῶν παθῶν , διὰ τὸ Θεοῦ εἶναι σάρξ . Καὶ μετ’ ὀλίγα πάλιν · Ὡς ἐπἐδημησε κόσμῳ σάρκα ἐκ τῆς Παρθένου λαβὼν , ἣν ἐπλήρωσεν ἁγίῳ Πνεύματι · εἰς τὸν πάντων ἡμῶν ἁγιασμὸν . Θανάτῳ δὲ τὸν θάνατον παραδοὺς , τὸν θάνατον ἔλυσε διὰ τῆς ἀναστάσεως εἰς τὴν πάντων ἡμῶν ἀνάστασιν . Ἐν δὲ τῷ περὶ πίστεως λογισμῷ ταῦτά φησι : Καὶ τῶν περισάρχα παθῶν γινωμένων ,
Lemmas: ἐκ ὁ κατά κεφάλαιος βιβλίον . ὁ λύω ναός , τουτέστι , ὁ σῶμα ὁ ἀνίστημι αὐτός , εἶπον ὁ Ἰωάννης . πάντως δέ ὁ σῶμα ἐν εἰμί αὐτός , καί οὐ ἄλλος τις παρά αὐτός . εἰμί δέ ἐν πρός ὁ κύριος γίγνομαι ὁ σῶμα ὁ κύριος , ὁ ἴδιος ὁ σῶμα ἴδιος αὐτός καθίστημι διά ὁ σῶμα . καί πάλιν : οὗτος γάρ ὁ ἀληθής , ὅτι ὁ πρός ὁ σῶμα συνάφεια , οὖον κατά περιγραφή ὁ Λόγος , ὥστε μηδείς ἔχω πλείων ὁ σωμάτωσις . Διὸ καί ἐν ὁ θάνατος μένω ἀθανασία περί αὐτός . εἰμί γάρ ὑπέρ ὁ σύνθεσις εἰμί οὗτος , καί ὑπέρ ὁ διάλυσις . διάλυσις δέ ὁ θάνατος . οὔτε γάρ ὁ σύνθεσις περιλαμβάνω ὁ γάρ εἄν , ὡς μέρος κενόω · οὔτε ἐν ὁ διαλύω ὁ ἐκ ὁ διάλυσις ἐνδεής ἔχω , ὡς ὁ ψυχή . καί αὖθις . ὡς ἐκ ὁ μνῆμα ὁ νεκρός προειμι φημί ὁ Σωτήρ , καίτοι ὁ Ψυχή ἐκεῖθεν οὖον προέρχομαι · οὕτως ἑαυτοῦ ἀνίστημι , φημί , ἐν νεκρός , καίτοι ὁ σῶμα εἰμί ὁ ἀνίστημι . καί ἐν ἕτερος δέ παραπλήσιος σύγγραμμα οὗτος γράφω . Ἄνθρωπος ὁ ἀνίστημι ἐκ νεκρός , Θεός δέ ὁ ἀνίστημι . Ἕκτερα δέ Χριστός · θεός ἄρα καί ἄνθρωπος εἰμί . εἰμί μόνος ἄνθρωπος ( 32 ) ὁ Χριστός , οὐ εἄν ζωοποιέω νεκρός · καί εἰμί μόνος Θεός , οὐ εἄν ἴδιος παρά ὁ πατήρ ζωοποιέω τις ὁ νεκρός . Ἕκτερα δέ Χριστός · θεός ἄρα καί ἄνθρωπος ὁ αὐτός . εἰμί μόνος ἄνθρωπος ὁ Χριστός , οὐ εἄν κόσμος σῴζω · καί εἰμί μόνος Θεός , οὐ εἄν διά πάθος σῴζω . Ἕκτερα δέ Χριστός · καί θεός ἄρα εἰμί , καί ἄνθρωπος . εἰμί μόνος ἄνθρωπος ὁ Χριστός , εἰμί μόνος Θεός , οὐ εἄν εἰμί μέσος ἄνθρωπος καί Θεός . καί μετά ὀλίγος . σάρξ οὖν , ( 33 ) ζωή ὄργανον ἁρμόζω ὁ πάθος πρός ὁ θεῖος βουλή · καί οὔτε λόγος σάρξ ἴδιος , οὔτε πρᾶξις · καί ὁ πάθος ὑποβάλλω κατά ὁ σάρξ προσήκω , ἰσχύω κατά ὁ πάθος , διά ὁ Θεός εἰμί σάρξ . καί μετά ὀλίγος πάλιν · ὡς ἐπιδημέω κόσμος σάρξ ἐκ ὁ παρθένος λαμβάνω , ὅς πληρόω ἅγιος πνεῦμα · εἰς ὁ πᾶς ἐγώ ἁγιασμός . Θάνατος δέ ὁ θάνατος παραδίδωμι , ὁ θάνατος λύω διά ὁ ἀνάστασις εἰς ὁ πᾶς ἐγώ ἀνάστασις . ἐν δέ ὁ περί πίστις λογισμός οὗτος φημί : καί ὁ περισάρχα πάθος γινωμένος ,