theodoretus.eranistes pg083_0054.1
δὲ τοίνυν ( 60 ) οὐ γυμνὸς λόγος ( 61 ) , ἀλλὰ σὰρξ γενομένος · οὐχ ἡ τοῦ Θεοῦ μορφὴ ( 62 ) , ἀλλ’ ἡ τοῦ δούλου μορφὴ ( 63 ) . Οὗτος οὖν ἐστιν ὁ εἰπὼν μὴ δύνασθαι ἀφ’ ἑαυτοῦ τι ( 64 ) ποιεῖν ( 65 ) . Τὸ γὰρ μὴ δύνασθαι ἀδυναεῖας ἐστίν . Ὡς γὰρ τῷ φωτὶ τὸ σκότος , καὶ ὁ θάνατος τῇ ζωῇ , οὕτω τῇ δυνάμει ἀντιδιαστέλλεται ἡ ἀδυναεῖα . Ἄλλὰ μὴν Χριστὸς δύναμις Θεοῦ ( 66 ) . Οὐχ ἀδύνατος ( 67 ) πάντως ἡ δύναμις . Εἰ γὰρ ἡ δύναμις ἀδύνατος , τί τὸ δυνάμενον ; Ὅταν οὖν ἀποφαίνηται ὁ λόγος ὅτι οὐ δύναται ποιεῖν , δῆλον ὅτι οὐχὶ τῇ θεότητι τοῦ Μονογενοῦς τὴν ἀδυναμίαν προστίθησιν ( 68 ) , ἀλλὰ τῇ ἀδυναεῖα τῆς ἡμετέρας φύσεως προσμαρτυρεῖ τῷ ἀδύνατον . Ἀδυνὴς δὲ ἡ σὰρξ , καθὼς γέγραπται , ὅτι : Τὸ πνεῦμα ( 69 ) πρόθυμον , ἡ δὲ σὰρξ ἀσθενής . — Τοῦ αὐτοῦ ἐκ ( 70 ) τοῦ Περὶ τελειότητος βίου . Ἄλλὰ πάλιν ὁ ἀληθινὸς νομοθέτης , οὐ τύπος ἦν ὁ Μωϋσῆς , ἐκ τῆς τῆς ἡμῶν ἑαυτῶν τὰς τῆς φύσεως ( 71 ) πλάκας ἐλάξευσεν . Οὐ γὰρ γάμος αὐτοῦ ( 72 ) τὴν θεοδόχον ἐδημιούργησε σάρκα , ἀλλ’ αὐτὸς τῆς ἰδίας σαρκὸς γίνεται λατῶς , τῆς τοῦ θείου δακτύλου καταγραφείσης . Πνεῦμα γὰρ ἅγιον ἦλθεν ἐπὶ τὴν Παρθένον , καὶ ἡ τοῦ Ὑψίστου ἐπεσκίασε δύναμις . Ἐπεὶ δὲ τοῦτο γέγονε ( 73 ) , πάλλιντὸ ἀσύνριπτον ἔσχεν ἡ φύσις , ἀθάνατος γενομένη τοῖς τοῦ δακτύλου χαραγμασιν . — Τοῦ αὐτοῦ ἐκ τοῦ κατὰ Εὐνομίου λόγου . Φαμεν τοίνυν , ὅτι ἐν ( 74 ) μὲν τοῖς πρὸ τούτου λόγοις ἐπὶ τὴν σοφίαν ὠκοδομημένα ἑαυτῇ οἶκον ( 75 ) , τὴν τῆς σαρκὸς τοῦ Κυρίου κατασκευὴν τῷ λόγῳ ( 76 ) αἰνίσσεται . Οὐ γὰρ ἐν ἀλλοτρίῳ οἰκοδομήματι ἡ ἀληθινὴ σοφία κατὠχίσεν , ἀλλ’ ἑαυτῇ τὸ σκήπτριον ἐκ τοῦ παρθενικοῦ σώματος ἐδημίσσατο ( 77 ) . — Τοῦ αὐτοῦ ἐκ τῆς αὐτῆς πραγματείας . Ὁ λόγος πρὸ τῶν αἰώνων ἦν , ἡ σὰρξ δὲ ἐπ’ ἐσχάτων ἐγένετο τῶν χρόνων , καὶ οὐχ ὅν τις ἀναστρέψαις εἴποι , ἡ ταύτην προαιώνιον εἶναι , ἡ ἐν τοῖς ἐσχάτοις γεγενῆσθαι τὸν λόγον . — Τοῦ αὐτοῦ ἐκ τῆς αὐτῆς πραγματείας . Οὐχ ἐκ τοῦ θείου τε καὶ ἀχράτου ἐστιν ἡ τοῦ ( 78 ) ἐκτισσά με φωνή , ἀλλὰ καθὼς ἐφράται , ἐκ τοῦ ἀναληφθέντος ( 79 ) κατ’ οἰκονομίαν ἀπὸ τῆς κτιστῆς ἡμῶν φύσεως . — Τοῦ αὐτοῦ ἐκ τοῦ εἰς τοὺς Μακαρισμοὺς λόγου πρώτου . « Ὡς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων , οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ , ἀλλ’ ἑαυτὸν ἐκένωσε μορφὴν δούλου λαβὼν . » Τί πτωχότερον ἐπὶ Θεοῦ τῆς τοῦ δούλου μορφῆς ; τί ταπεινότερον ἐπὶ τοῦ βασιλέως τῶν ὄντων , ἡ τὸ εἰς κοινωνίαν τῆς πτωχῆς ἡμῶν
Lemmas: δέ τοίνυν ( 60 ) οὖον γυμνός λόγος ( 61 ) , ἀλλά σάρξ γίγνομαι · οὐ ὁ ὁ Θεός μορφή ( 62 ) , ἀλλά ὁ ὁ δοῦλος μορφή ( 63 ) . οὗτος οὖν εἰμί ὁ εἶπον μή δύναμαι ἀπό ἑαυτοῦ τίς ( 64 ) ποιέω ( 65 ) . ὁ γάρ μή δύναμαι ἀδυναεῖας εἰμί . ὡς γάρ ὁ φάος ὁ σκότος , καί ὁ θάνατος ὁ ζωή , οὗτος ὁ δύναμις ἀντιδιαστέλλω ὁ ἀδυναεῖα . ἀλλά μήv Χριστός δύναμις Θεός ( 66 ) . οὐχ ἀδύνατος ( 67 ) πάντως ὁ δύναμις . εἰμί γάρ ὁ δύναμις ἀδύνατος , τίς ὁ δύναμαι ; ὅταν οὖν ἀποφαίνω ὁ λόγος ὅτι οὖον δύναμαι ποιέω , δῆλος ὅτι οὐ ὁ θεότης ὁ Μονογενώ ὁ ἀδυναμία προστίθημι ( 68 ) , ἀλλά ὁ ἀδυναεῖα ὁ ἡμέτερος φύσις προσμαρτυρέω ὁ ἀδύνατος . ἡδύνω δέ ὁ σάρξ , καθώς γράφω , ὅτι : ὁ πνεῦμα ( 69 ) πρόθυμος , ὁ δέ σάρξ ἀσθενής . — ὁ αὐτός ἐκ ( 70 ) ὁ περι τελειότης βίος . ἀλλά πάλιν ὁ ἀληθινός νομοθέτης , οὖον τύπος εἰμί ὁ Μωϋσῆς , ἐκ ὁ ὁ ἐγώ ἑαυτοῦ ὁ ὁ φύσις ( 71 ) πλάξ λαξεύω . οὖον γάρ γάμος αὐτός ( 72 ) ὁ θεοδόχος δημιουργέω σάρξ , ἀλλά αὐτός ὁ ἴδιος σάρξ γίγνομαι Λάτως , ὁ ὁ θεῖον δάκτυλος καταγράφω . πνεῦμα γάρ ἅγιος ἔρχομαι ἐπί ὁ παρθένος , καί ὁ ὁ ὕψιστος ἐπισκιάζω δύναμις . ἐπεί δέ οὗτος γίγνομαι ( 73 ) , πάλλω ἀσύνριπτον ἔχω ὁ φύσις , ἀθάνατος γίγνομαι ὁ ὁ δάκτυλος χάραγμα . — ὁ αὐτός ἐκ ὁ κατά Εὐνόμιος λόγος . φημί τοίνυν , ὅτι ἐν ( 74 ) μέν ὁ πρό οὗτος λόγος ἐπί ὁ σοφία οἰκοδομέω ἑαυτοῦ οἶκος ( 75 ) , ὁ ὁ σάρξ ὁ κύριος κατασκευή ὁ λόγος ( 76 ) αἰνίσσομαι . οὖον γάρ ἐν ἀλλότριος οἰκοδόμημα ὁ ἀληθινός σοφία κατηχίζω , ἀλλά ἑαυτοῦ ὁ σκήπτριον ἐκ ὁ παρθενικός σῶμα δημίζω ( 77 ) . — ὁ αὐτός ἐκ ὁ αὐτός πραγματεία . ὁ λόγος πρό ὁ αἰών εἰμί , ὁ σάρξ δέ ἐπί ἔσχατος γίγνομαι ὁ χρόνος , καί οὐ ὅς τις ἀναστρέφω εἶπον , ὁ οὗτος προαιώνιος εἰμί , ὁ ἐν ὁ ἔσχατος γίγνομαι ὁ λόγος . — ὁ αὐτός ἐκ ὁ αὐτός πραγματεία . οὐχ ἐκ ὁ θεῖον τε καί ἀχράτης εἰμί ὁ ὁ ( 78 ) κτίζω ἐγώ φωνή , ἀλλά καθώς φράζω , ἐκ ὁ ἀναλαμβάνω ( 79 ) κατά οἰκονομία ἀπό ὁ κτιστός ἐγώ φύσις . — ὁ αὐτός ἐκ ὁ εἰς ὁ μακαρισμός λόγος πρῶτος . « ὡς ἐν μορφή Θεός ὑπάρχω , οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος Θεός , ἀλλά ἑαυτοῦ κενόω μορφή δοῦλος λαμβάνω . » τις πτωχός ἐπί Θεός ὁ ὁ δοῦλος μορφή ; τίς ταπεινός ἐπί ὁ βασιλεύς ὁ εἰμί , ὁ ὁ εἰς κοινωνία ὁ πτωχός ἐγώ