theodoretus.epistulae-collectio-sirmondiana-epistulae-1-95 pg083_0716.1
τοῦτον ἡμῖν τῆς πίστεως τὸν χαρακτῆρα διὰ τῶν οἰκείων γραμμάτων προσῆνγχεν . Οὗτοι πάντες σαφῶς ἐξεπαίδευσαν , ὡς εἰς Υἱὸς ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Υἱὸς καὶ Θεὸς προαιώνιος ἐκ τοῦ Πατρὸς ἀρρήτως γεγεννημένος : καὶ ὡς μετὰ τὴν ἐνανθρώπησιν καὶ Υἱὸς ἀνθρώπου καὶ ἄνθρωπος ἐχρημάτισεν , οὐκ εἰς τοῦτο τραπεὶς ( ἀτρεπτον γὰρ ἔχει τὴν φύσιν ) , ἀλλὰ προσλαβὼν τὸ ἡμετέρον · καὶ ὅτι αὐτὸς καὶ ἀπαθὴς ἦν , καὶ ἀθάνατος ὡς Θεὸς , καὶ θνητὸς καὶ παθητὸς ὡς ἄνθρωπος : μετὰ δὲ τὴν ἀνάστασιν , καὶ κατὰ τὸ ἀνθρώπειον , καὶ τὴν ἀπόθειαν καὶ τὴν ἀθανασίαν ἐδείξατο . Εἰ γὰρ καὶ μεμένηκε σῶμα τὸ σῶμα , ἀλλ’ ἀπαθὲς ἐστι καὶ ἀθάνατον , καὶ θεῖον ὄντως σῶμα , καὶ θεία δόξῃ δεδοξασμένον · καὶ τοῦτο σαφῶς ἡμᾶς τὸ μακάριος ἐδίδαξεν Παῦλος . « Ἡμῶν γάρ , φησί , τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει , ἐξ οὗ καὶ Σωτῆρα ἀπεκδεχόμεθα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν , ὃς μετασχηματίσει τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν εἰς τὴν εὐειδίαν αὐτὸ σύμμορφον τῷ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ . » Καὶ οὐκ εἶπε τῇ δόξῃ αὐτοῦ , ἀλλὰ τῷ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ . Καὶ αὐτὸς δὲ ὁ Κύριος εἴπεν τοῖς ἀποστόλοις : « Εἰσὶν τινες ἐν τῷ ὄδε ἐστώτων , οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου , ἕως ἂν ἴδωσι τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐν τῇ δόξῃ τοῦ Πατρός , παρέλαθεν αὐτοὺς μετὰ ἕξ ἡμέρας εἰς ὄρος ὑψηλὸν ἴδαν , καὶ μετεμορφώθη ἐμπροσθεν αὐτῶν , καὶ ἐγένετο τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος , καὶ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ λαμπρὰ ὡς τὸ φῶς . Ἐδίδαξε δὲ τοῖς τούτων δευτέρας ἐπιφανείας τὴν τρόπον . Καὶ ὡς ἀπερίγραφος μὲν ἡ ληφθεῖσα φύσις οὐκ ἐστι ( τοῦτο γὰρ μόνης τῆς θεότητος ἴδιον ) , τὰς δὲ τῆς θείας δόξης ἀφῆκε μαρμαρυγὰς , καὶ φωτὸς ἀκτῖνας ἐκπέμπει , τῆς ὀπτικῆς αἰσθήσεως ὑπερβαίνουσα τὰ μέτρα . Μετὰ ταύτης ἀνελήφθη τῆς δόξης : οὕτως αὐτὸν ἔφασαν ἴδειν οἱ ἄγγελοι · αὐτῶν γὰρ ἐστι φωνή : « Οὗτος ὁ ἀναληφθείς ἀπ’ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν οὕτως ἐλεύσεται , ὃν τρόπον ἐθεάσασθε αὐτὸν πορευόμενον εἰς τὸν οὐρανόν . » Καὶ τοῖς θείοις δὲ ἀποστόλοις ὁφθεὶς μετὰ τὴν ἀνάστασιν , καὶ χεῖρας αὐτοῖς καὶ πόδας ὑπέδειξε · τῷ δὲ Θωμᾷ καὶ τὴν πλευράν , καὶ τῶν ἥλων καὶ τῆς λόγχης τὰς ὠτειλὰς . Διὰ γὰρ δι’ τούτους τοὺς ἀντικρὺς ἀρνοῦμένους τῆς σαρκὸς τὴν ἀνάληψιν , καὶ μέντοι καὶ τοὺς ἄλλους , οἱ μετὰ τὴν ἀνάστασιν εἰς θεότητος φασὶ μεταβληθῆναι φύσιν τὴν τοῦ σώματος φύσιν , ἐφυλάξεν ἀχαραλῶς τῶν ἥλων καὶ τῆς λόγχης τοὺς τύπους . Καὶ τὰλλα σῶματος μώμου πάντα ἐγείρει παντὸς ἐλευθέρα , τῷ οἰκείῳ σώματι τὰ τῶν παθημάτων σημεῖα κατέλιπεν , ἵνα καὶ τοὺς ἀρνοῦμένους τοῦ σώματος τὴν ἀνάληψιν διὰ τῶν παθημάτων πλανωμένους ἐλέγξῃ , καὶ τοὺς εἰς ἑτέραν φύσιν μεταβληθῆναι τὸ σῶμα νομίζοντας διδάξῃ διὰ τοῦ τύπου τῶν ἥλων , ὡς ἐπὶ τῶν οἰκείων χαρακτήρων μεμηνυχέν . Εἰ δὲ τις ἀποδείξειν ἔχειν οἴεται τοῦ μὴ μεμηνυχέναι σῶμα μετὰ τὴν ἀνάστασιν τοῦ Κυρίου τὸ σῶμα , ὡς κεκλεισμένων τῶν θυρῶν πρὸς τοὺς μαθητὰς εἰσελθεῖν , ἀναμνησθῶτω πῶς ἐπὶ θαλάσσης ἐδάδιε θνητὸν ἔχων ἐπὶ τὸ σῶμα , καὶ
Lemmas: οὗτος ἐγώ ὁ πίστις ὁ χαρακτήρ διά ὁ οἰκέω γράμμα προσφέρω . οὗτος πᾶς σαφῶς ἐκπαιδεύω , ὡς εἰς υἱός ὁ μονογενής ὁ Θεός υἱός καί θεός προαιώνιος ἐκ ὁ πατήρ ἄρρητος γεννάω : καί ὡς μετά ὁ ἐνανθρώπησις καί υἱός ἄνθρωπος καί ἄνθρωπος χρηματίζω , οὐ εἰς οὗτος τρέπω ( ἄτρεπτος γάρ ἔχω ὁ φύσις ) , ἀλλά προσλαμβάνω ὁ ἡμέτερος · καί ὅτι αὐτός καί ἀπαθής εἰμί , καί ἀθάνατος ὡς θεός , καί θνητός καί παθητός ὡς ἄνθρωπος : μετά δέ ὁ ἀνάστασις , καί κατά ὁ ἀνθρώπειος , καί ὁ ἀποτίθημι καί ὁ ἀθανασία δείκνυμι . εἰμί γάρ καί μένω σῶμα ὁ σῶμα , ἀλλά ἀπαθής εἰμί καί ἀθάνατος , καί θέω εἰμί σῶμα , καί θεῖος δόξα δοξάζω · καί οὗτος σαφῶς ἐγώ ὁ μακάριος διδάσκω Παῦλος . « ἡμός γάρ , φημί , ὁ πολίτευμα ἐν οὐρανός ὑπάρχω , ἐκ ὅς καί Σωτήρ ἀπεκδέχομαι κύριος Ἰησοῦς Χριστός , ὅς μετασχημάτισις ὁ σῶμα ὁ ταπείνωσις ἐγώ εἰς ὁ ευειδιος αὐτός σύμμορφος ὁ σῶμα ὁ δόξα αὐτός . » καί οὐ εἶπον ὁ δόξα αὐτός , ἀλλά ὁ σῶμα ὁ δόξα αὐτός . καί αὐτός δέ ὁ Κύριος εἶπον ὁ ἀπόστολος : « εἰμί τις ἐν ὁ ὅδε ἵστημι , ὅστις οὖον μή γεύω θάνατος , ἠώς εἄν ὁράω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἔρχομαι ἐν ὁ δόξα ὁ πατήρ , παραλανθάνω αὐτός μετά ἕξ ἡμέρα εἰς ὄρος ὑψηλός Ἴδας , καί μεταμορφόω ἔμπροσθεν αὐτός , καί γίγνομαι ὁ πρόσωπον αὐτός ὡς ὁ ἥλιος , καί ὁ ἱμάτιον αὐτός λαμπρός ὡς ὁ φάος . διδάσκω δέ ὁ οὗτος δύο ἐπιφάνεια ὁ τρόπος . καί ὡς ἀπερίγραφος μέν ὁ λαμβάνω φύσις οὐ εἰμί ( οὗτος γάρ μόνος ὁ θεότης ἴδιος ) , ὁ δέ ὁ θεῖος δόξα ἀφίημι μαρμαρυγή , καί φάος ἀκτίς ἐκπέμπω , ὁ ὀπτικός αἴσθησις ὑπερβαίνω ὁ μέτρον . μετά οὗτος ἀναλαμβάνω ὁ δόξα : οὕτως αὐτός φημί ὁράω ὁ ἄγγελος · αὐτός γάρ εἰμί φωνή : « οὗτος ὁ ἀναλαμβάνω ἀπό σύ εἰς ὁ οὐρανός οὕτως ἔρχομαι , ὅς τρόπος θεάομαι αὐτός πορεύω εἰς ὁ οὐρανός . » καί ὁ θεῖον δέ ἀπόστολος ὁράω μετά ὁ ἀνάστασις , καί χείρ αὐτός καί πούς ὑποδείκνυμι · ὁ δέ Θωμᾶς καί ὁ πλευρά , καί ὁ ἁλίσκομαι καί ὁ λόγχη ὁ ὠτειλή . Ζεύς γάρ διά οὗτος ὁ ἀντικρύς αρνούμενος ὁ σάρξ ὁ ἀνάληψις , καί μέντοι καί ὁ ἄλλος , ὁ μετά ὁ ἀνάστασις εἰς θεότης φημί μεταβάλλω φύσις ὁ ὁ σῶμα φύσις , φυλάσσω ἀχαραλῶς ὁ ἁλίσκομαι καί ὁ λόγχη ὁ τύπος . καί ὅς σῶμα μῶμος πᾶς ἐγείρω πᾶς ἐλεύθερος , ὁ οἰκεῖος σῶμα ὁ ὁ πάθημα σημεῖον καταλείπω , ἵνα καί ὁ αρνούμενος ὁ σῶμα ὁ ἀνάληψις διά ὁ πάθημα πλανάω ἐλέγχω , καί ὁ εἰς ἕτερος φύσις μεταβάλλω ὁ σῶμα νομίζω διδάσκω διά ὁ τύπος ὁ ἁλίσκομαι , ὡς ἐπί ὁ οἰκέω χαρακτήρ μηνύω . εἰμί δέ τις ἀποδείκνυμι ἔχω οἴομαι ὁ μή μηνύω σῶμα μετά ὁ ἀνάστασις ὁ κύριος ὁ σῶμα , ὡς καλέω ὁ θύρα πρός ὁ μαθητής εἰσέρχομαι , ἀναμιμνήσκω πῶς ἐπί θάλασσα δαίω θνητός ἔχω ἐπί ὁ σῶμα , καί