theodoretus.epistulae-collectio-sirmondiana-epistulae-1-95 pg083_0719.1
A ἀσεβείας ὑπερβολὴν καταλείπει . Ἡ γὰρ εἰς δύο υἱοὺς μερίζει τὸν ἕνα Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν , καὶ τὸν μονογενῆ μὲν Υἱὸν ὑπολαμβάνει γνησίον τε καὶ φύσει γεγεννημένον , τὸν δὲ Χριστὸν εἰσηγοῦν τὲ καὶ νόθον , καὶ διὰ τοῦτο δοξολογίας ἀνάξιον · ἢ πειρᾶται κρατῦναι τὴν νῦν εἰσχωρήσασαν αἵρεσιν . Καὶ εἰ μὲν παγχάλειπος ἐπέκειτο κλύδων , ἐτόλμαν ἄν τις , αὐτὸν δεδοικότα τὴν δυναστείαν τῶν γεγεννημένων τὴν αἵρεσιν , τῷ καιρῷ τὴν βλασφημίαν χαρίσασθαι . Ἐπειδὴ δὲ ὁ βλασφημούμενος ἐπετίμησε τοῖς ἀνέμοις καὶ τῇ θαλάττῃ , καὶ ταῖς χειμαζομέναις Ἐκκλησίαις παρέσχε γαλήνην , καὶ πανταχοῦ γῆς καὶ θαλάττης τῶν ἀποστόλων καταγγέλλεται κήρυγμα , ποίαν ἔχει χώραν ἡ βλασφημία ; Ἄλλὰ γὰρ οὐδὲ οἱ τὴν μίαν φύσιν σαρκὸς καὶ θεότητος τοῖς ἐκκλησιαστικοῖς νῦν κακῶς κατασπεύσαντες δόγμασιν , ἀπηγόρευσαν τὸν Δεσπότην ὑμνεῖσθαι Χριστόν · καὶ ράδιον αὐτὸ τοῦτο καταμαθεῖν ( 20 ) παρὰ τῶν ἐκεῖθεν ἐπανελθόντων . Ἔχρῃν δὲ αὐτὸν τῆς ἐκκλησιαστικῆς προστατεύοντα τάξεως τὴν θείαν εἰδέναι Γραφήν , καὶ μαθεῖν ἐκ ταύτης , ὅτι καθάπερ τὸν μονογενῆ Υἱὸν τῷ Πατρὶ συντάττουσιν οἱ τῆς ἀληθείας κήρυκες , οὕτω δὴ πάλιν τὴν τοῦ Χριστοῦ προσηγόρησιν ἀντὶ τῆς Υἱοῦ τιθέντες , ποτὲ μὲν τῷ Πατρί , ποτὲ δὲ τῷ Πνεύματι τῷ παναγίῳ συναριθμοῦσιν · ἐπειδὴ οὐχ ἄλλος ἐστὶν ὁ Χριστὸς παρὰ τὸν μονογενῆ Υἱὸν τοῦ Θεοῦ . Καὶ ἐστιν ἀκούσαι τοῦ θειοτάτου Παύλου Κορινθίους μὲν ἐπιστέλλοντος , τὴν δὲ οἰκουμένην διδάσκοντος , ὅτι « Εἰς Θεὸς ὁ Πατήρ , ἐξ οὗ τὰ πάντα , καὶ εἰς Κύριος Ἰησοῦς Χριστός , δι’ οὗ τὰ πάντα , καὶ εἰς αὐτὸν καὶ Χριστόν , καὶ Ἰησοῦν , καὶ Κύριον , καὶ τῶν ὅλων Δημιουργὸν ὀνομάζοντος . Καὶ Θεσσαλονικεῦσι δὲ γράφων οὕτως ἔφη · « Αὐτὸς δὲ ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ ἡμῶν , καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς κατευθύναι τὴν ὁδὸν ἡμῶν πρὸς ὑμᾶς . » Ἐν δὲ τῇ δευτέρᾳ τῇ πρὸς τούτους Ἐπιστολῇ , καὶ προέταξε τὸν Χριστὸν τοῦ Πατρός , οὐ τὴν τάξιν ἀνατρέπων , ἀλλὰ διδάσκων , ὡς ἡ τάξις τῶν ὀνομάτων οὐχ ἀξιώματων καὶ φύσεων διδάσκει διαφοράν . Λέγει δὲ οὕτως · « Αὐτὸς δὲ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός , καὶ ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ ἡμῶν , ὁ ἀγαπήσας ἡμᾶς , καὶ δὼς παράκλησιν αἰώνιον , καὶ ἐλπίδα ἀγαθὴν ἐν χάριτι , παρακαλέσαι ὑμῶν τὰς καρδίας , καὶ στηρίξαι ἐν παντὶ ἔργῳ καὶ λόγῳ ἀγαθῷ . » Ἐν δὲ γε τῷ τέλει τῆς πρὸς Ῥωμαίους Ἐπιστολῆς , τινὰ παραίνεσας ἐπιστήσας · « Παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς , ἀδελφοί , διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , καὶ διὰ τῆς ἀγάπης τοῦ Πνεύματος . » Εἰ δὲ ἄλλον τινὰ παρὰ τὸν Υἱὸν ἤπίστατο τὸν Χριστόν , οὐκ ἂν αὐτὸν προέταξε τοῦ παναγίου Πνεύματος . Κορινθίοις δὲ γράφων , ἐν αὐτῷ γε τῷ προοιμῷ , μόνου τοῦ Χριστοῦ τὸ ὄνομα τέθεικεν , ὡς ἀρκοῦν καὶ μόνον τοῖς πιστεύουσιν καταπειθεῖν · « Παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς , ἀδελφοί , διὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ἵνα τὸ αὐτὸ λέγητε πάντες . » Καὶ δις ἐς αὐτοὺς ἐπιστέλλας , τοῦτο τοῖς γράμμασιν ἐντέθεικε τέλος · « Ἡ χάρις τοῦ
Lemmas: A ἀσέβεια ὑπερβολή καταλείπω . ὁ γάρ εἰς δύο υἱός μερίζω ὁ εἷς κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , καί ὁ μονογενής μέν υἱός ὑπολαμβάνω γιγνώσκω τε καί φύσις γεννάω , ὁ δέ Χριστός εἰσηγέομαι τε καί νόθος , καί διά οὗτος δοξολογία ἀνάξιος · ἢ πειράω κρατύνω ὁ νῦν εἰσχωρέω αἵρεσις . καί εἰμί μέν παγχαλειπους ἐπίκειμαι κλύδων , τόλμα ἄν τις , αὐτός δείδω ὁ δυναστεία ὁ γεννάω ὁ αἵρεσις , ὁ καιρός ὁ βλασφημία χαρίζομαι . ἐπεί δέ ὁ βλασφημέω ἐπιτιμάω ὁ ἄνεμος καί ὁ θάλασσα , καί ὁ χειμάζω ἐκκλησία παρέχω γαλήνη , καί πανταχοῦ γῆ καί θάλασσα ὁ ἀπόστολος καταγγέλλω κήρυγμα , ποῖος ἔχω χώρα ὁ βλασφημία ; ἀλλά γάρ οὐδέ ὁ ὁ εἷς φύσις σάρξ καί θεότης ὁ ἐκκλησιαστικός νῦν κακῶς κατασπεύδω δόγμα , ἀπαγορεύω ὁ δεσπότης ὑμνέω Χριστός · καί ῥᾴδιος αὐτός οὗτος καταμανθάνω ( 20 ) παρά ὁ ἐκεῖθεν ἐπανέρχομαι . χρή δέ αὐτός ὁ ἐκκλησιαστικός προστατεύω τάξις ὁ θεῖος οἶδα γραφή , καί μανθάνω ἐκ οὗτος , ὅτι καθάπερ ὁ μονογενής υἱός ὁ πατήρ συντάσσω ὁ ὁ ἀλήθεια κῆρυξ , οὗτος δή πάλιν ὁ ὁ Χριστός προσηγορέω ἀντί ὁ υἱός τίθημι , ποτέ μέν ὁ πατήρ , ποτέ δέ ὁ πνεῦμα ὁ πανάγιος συναριθμέω · ἐπεί οὐ ἄλλος εἰμί ὁ Χριστός παρά ὁ μονογενής υἱός ὁ Θεός . καί εἰμί ἀκούω ὁ θεῖος Παῦλος Κορίνθιος μέν ἐπιστέλλω , ὁ δέ οἰκέω διδάσκω , ὅτι « εἰς θεός ὁ Πατήρ , ἐκ ὅς ὁ πᾶς , καί εἰς Κύριος Ἰησοῦς Χριστός , διά ὅς ὁ πᾶς , καί εἰς αὐτός καί Χριστός , καί Ἰησοῦς , καί κύριος , καί ὁ ὅλος Δημιουργός ὀνομάζω . καί Θεσσαλονικεύς δέ γράφω οὕτως φημί · « αὐτός δέ ὁ θεός καί πατήρ ἐγώ , καί ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός κατευθύνω ὁ ὁδός ἐγώ πρός σύ . » ἐν δέ ὁ δύο ὁ πρός οὗτος Ἐπιστολή , καί προτάσσω ὁ Χριστός ὁ πατήρ , οὖον ὁ τάξις ἀνατρέπω , ἀλλά διδάσκω , ὡς ὁ τάξις ὁ ὄνομα οὐ ἀξίωμα καί φύσις διδάσκω διαφορά . λέγος δέ οὕτως · « αὐτός δέ ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , καί ὁ θεός καί πατήρ ἐγώ , ὁ ἀγαπάω ἐγώ , καί δώς παράκλησις αἰώνιος , καί ἐλπίς ἀγαθός ἐν χάρις , παρακαλέω σύ ὁ Καρδία , καί στηρίζω ἐν πᾶς ἔργον καί λόγος ἀγαθός . » ἐν δέ γε ὁ τέλος ὁ πρός Ῥωμαῖος Ἐπιστολή , τις παραινέω ἐφίστημι · « παρακαλέω οὖν σύ , ἀδελφός , διά ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , καί διά ὁ ἀγάπη ὁ πνεῦμα . » εἰμί δέ ἄλλος τις παρά ὁ υἱός ἐπίσταμαι ὁ Χριστός , οὐ εἄν αὐτός προτάσσω ὁ πανάγιος πνεῦμα . Κορίνθιος δέ γράφω , ἐν αὐτός γε ὁ προοιμος , μόνος ὁ Χριστός ὁ ὄνομα τίθημι , ὡς ἀρκέω καί μόνος ὁ πιστεύω καταπείθω · « παρακαλέω οὖν σύ , ἀδελφός , διά ὁ ὄνομα ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ἵνα ὁ αὐτός λέγω πᾶς . » καί δις εἰς αὐτός ἐπιστέλλω , οὗτος ὁ γράμμα ἐντίθημι τέλος · « ὁ χάρις ὁ