theodoretus.epistulae-collectio-sirmondiana-epistulae-1-95 pg083_0661.2
Τὰς καθ' ἡμῶν γεγενημένας συκοφαντίας μεμάθηκεν πάντως ἡ ὑμετέρα φιλοθεσία . Οἱ γὰρ τάναντία τῇ ἀληθείᾳ φρονούντες , εἰς δύο υἱούς μεριεῖν ἡμᾶς φασὶ τὸν ἕνα Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν τὸν μονογενῆ τοῦ Θεοῦ Υἱόν . Λέγουσι δέ τινες τῆς συκοφαντίας αὐτοὺς λαμβάνειν τὰς ἀφορμὰς ἐκ τινων εὐαριθμήτων παρ' ὑμῖν ( 52 ) ταῦτα φρονούντων , καὶ εἰς δύο πρόσωπα διαιρούντων τὸν ἐνανθρωπήσαντα Θεὸν Λόγον . Οὗς δεῖ τῆς ἀποστολικῆς ἐπακούσαι φωνῆς διαρρήδην βοῶσης · « Εἰς Κύριος , Ἰησοῦς Χριστός , δι' οὗ τὰ πάντα . » Καὶ πάλιν · « Εἰς Κύριος , μία πίστις , ἓν βάπτισμα . » Ἔδει δὲ αὐτοὺς καὶ ταῖς Δεσποτικαῖς ἀκολουθῆσαι διδασκαλίαις . Καὶ γὰρ αὐτὸς ὁ Κύριος οὕτως φησίν · « Οὐδεὶς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανόν , εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς , ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου , ὁ ὢν ἐν τῷ οὐρανῷ . » Καὶ πάλιν · « Ἐὰν ἴδητε τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἀναβαίνοντα ὅπου ἦν τὸ πρότερον . » Καὶ ἡ παράδοσις τοῦ ἀγίου βαπτίσματος ἕνα Υἱὸν ἡμᾶς εἶναι διδάσκει , ὡς ἕνα Πατέρα , καὶ ἕν ἅγιον Πνεῦμα . Καταξιώσάτω τοίνυν ἡ ὑμετέρα φιλοθεσία , εἴπερ ἄρα τινὲς ὅλως εἰσὶν ( ἐγὼ γὰρ οὐ πεύθομαι ) , τοῖς ἀποστολικοῖς δόγμασιν ἀπειθούσιν , καὶ ἐπιστομίσαι αὐτοὺς , καὶ ἐκκλησιαστικῶς σωφρονίσαι , καὶ διδάξαι τοῖς τῶν ἁγίων Πατέρων ἀκολουθεῖν ἴχνεσι , καὶ τὴν ἐν Νικαίᾳ τῆς Βιθυνίας ἐκτεθεῖσαν πίστιν ὑπὸ τῶν ἁγίων καὶ μακαρίων Πατέρων ἄχρατον φυλάττειν , ἣτε δὴ τὴν εὐαγγελικὴν καὶ ἀποστολικὴν διδασκαλίαν ἐν κεφαλαιῷ διδάσκουσαν . Πρέπει γὰρ ὑμῖν , θεοφιλέστατοι , καὶ τῆς τοῦ Θεοῦ δόξης , καὶ τῆς κοινῆς εὐκλείας φροντίσαι , καὶ μὴ περιιδεῖν τὴν κατὰ κοινὸν χωροῦσαν λοιδορίαν διὰ τὴν τῶν ὀλίγων τούτων ἀνθρώπων ἀμαθίαν , ἢ φιλονεικίαν , εἴπερ τινὲς ὅλως εἰσίν , εἰ καὶ μὴ κατὰ τούτων , ὡσπεροῦν καὶ καθ' ἡμῶν , παρεθήξαν τὰς γλώσσας οἱ συκοφάνται . Καταξιούτω δὴ μνημονεύειν ἡμῶν ἐν ταῖς πρὸς τὸν Κύριον προσευχαῖς . Τοῦτο γὰρ ὁ τῆς ἀγάπης παρακελεύεται νόμος .
Lemmas: ὁ κατά ἐγώ γίγνομαι συκοφαντία μανθάνω πάντως ὁ ὑμέτερος φιλοθεσία . ὁ γάρ τἀναντία ὁ ἀλήθεια φρονέω , εἰς δύο υἱός μερίζω ἐγώ φημί ὁ εἷς κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ὁ μονογενής ὁ Θεός υἱός . λέγω δέ τις ὁ συκοφαντία αὐτός λαμβάνω ὁ ἀφορμή ἐκ τίνω εὐαρίθμητος παρά σύ ( 52 ) οὗτος φρονέω , καί εἰς δύο πρόσωπον διαιρέω ὁ ἐνανθρωπέω θεός Λόγος . ὗς δεῖ ὁ ἀποστολικός ἐπακούω φωνή διαρρήδην βοῦς · « εἰς Κύριος , Ἰησοῦς Χριστός , διά ὅς ὁ πᾶς . » καί πάλιν · « εἰς Κύριος , εἷς πίστις , εἷς βάπτισμα . » δέω δέ αὐτός καί ὁ δεσποτικός ἀκολουθέω διδασκαλία . καί γάρ αὐτός ὁ Κύριος οὕτως φημί · « οὐδείς ἀναβαίνω εἰς ὁ οὐρανός , εἰμί μή ὁ ἐκ ὁ οὐρανός καταβαίνω , ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , ὁ εἰμί ἐν ὁ οὐρανός . » καί πάλιν · « ἐάν ὁράω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἀναβαίνω ὅπου εἰμί ὁ πρότερος . » καί ὁ παράδοσις ὁ ἅγιος βάπτισμα εἷς υἱός ἐγώ εἰμί διδάσκω , ὡς εἷς πατήρ , καί εἷς ἅγιος πνεῦμα . Καταξιόω τοίνυν ὁ ὑμέτερος φιλοθεσία , εἴπερ ἄρα τις ὅλως εἰμί ( ἐγώ γάρ οὖον πυνθάνομαι ) , ὁ ἀποστολικός δόγμα ἀπειθέω , καί ἐπιστομίζω αὐτός , καί ἐκκλησιαστικός σωφρονίζω , καί διδάσκω ὁ ὁ ἅγιος Πατέρων ἀκολουθέω ἴχνος , καί ὁ ἐν Νίκαια ὁ Βιθυνία ἐκτίθημι πίστις ὑπό ὁ ἅγιος καί μακάριος Πατέρων ἄκρατος φυλάσσω , ὅστε δή ὁ εὐαγγελικός καί ἀποστολικός διδασκαλία ἐν κεφάλαιος διδάσκω . πρέπω γάρ σύ , θεοφιλής , καί ὁ ὁ Θεός δόξα , καί ὁ κοινός εὔκλεια φροντίζω , καί μή περιοράω ὁ κατά κοινός χωρέω λοιδορία διά ὁ ὁ ὀλίγος οὗτος ἄνθρωπος ἀμαθία , ἢ φιλονεικία , εἴπερ τις ὅλως εἰμί , εἰμί καί μή κατά οὗτος , ὥσπεροῦν καί κατά ἐγώ , παρέχω ὁ γλῶσσα ὁ συκοφάντης . καταξιόω δή μνημονεύω ἐγώ ἐν ὁ πρός ὁ κύριος προσευχή . οὗτος γάρ ὁ ὁ ἀγάπη παρακελεύομαι νόμος .