theodoretus.epistulae-collectio-sirmondiana-epistulae-1-95 pg083_0617.1
1072 verum etiam , A τὰ θυμηρη , καὶ τὰ ἄλλα ὁποῖα ποτ' ἂν ἦ . Ἄλλα καὶ τῇ τῆν θαυμασίαν ἐχένην καὶ δυντες ἀξίειπανον κιφαλὴν διαφερόντως ἠγαπηκέναι . Ἐπεὶδὴ δὲ θρος αὐτὸν Θεὸς ἐνθενὲς μετέστησε , καὶ εἰς τὴν ἀμείω μετέληφε βιοτὴν , καὶ ἐκ τῆς ἐμαυτοῦ ψυχῆς ἀτόννεδόνημι τὴς θλυσμίας τὸ νέφος , καὶ τὴν σὴν παρακαλῶ σεμνοπρέπειαν νικήσαι τῆς ἀθυμίας τὸ πάθος τῷ λογισμῷ , καὶ εἰς καιρὸν προσενεγκεῖν τῇ ψυχῇ τῶν θείων λόγων τὴν ἐποψίαν · τοῦτο γὰρ δὴ χάριν εὐθὺς ἐκ σπαργάνων οἶον τινὰ θηλὴν ἐλχομεν τῆς ἱερᾶς Γραφῆς τὴν μελέτην , ἵν' ὅταν ἡμῖν προσπέσῃ πάθος , προσενεγκώμεν ἀλεξίκακον φάρμακον τὴν διδασκαλίαν τοῦ Πνεύματος . Οἴδαμεν δὲ ὡς παγχαλεπον , καὶ λίαν ἐστὶν ἀλγεινόν , ἀξιεράστου τινὸς ἐν πέφρα γεγεννημένου ξρημον ἐξαπίνης τοῦ ποθουμένου γενέσθαι , καὶ ἐν εὐχλήρᾳ γενόμενον δυσκληρίᾳ περιπεσεῖν . Ἄλλὰ τοῖς γε νοῦν ἔχουσι , καὶ σώφρονι λογισμῷ κεχρημένοις , οὐδὲν τῶν ἀνθρωπίνων ἀδόκητον · οὐδὲν γὰρ τούτων σταθερόν , οὐδὲ βέβαιον οὐ χαλλός , οὐ πλοῦτος , οὐκ εὐεξία σώματος , οὐκ ἀξιώματος ὕψος · οὐκ ἄλλο τι τῶν παρὰ τοῖς πλείστοις θαυμαζομένων . Οὐ μὲν γὰρ ἐξ ἄκρας εὐπλορίας εἰς πενίαν ἐσάχην μετέπεσον · οὐ δὲ τὴν ὑγίειαν ἀποβαλόντες , παντοδαποῖς παλαίουσι πάθεσιν · ἄλλοι περιφανείᾳ σεμνυνόμενοι γένους , τὸν βαρύτατον ἐλκοῦσι τῆς δουλείας ζυγόν . Τῷ δὲ κάλλει τοῦ σώματος καὶ νόσος λυβιδται , καὶ γῆρας λυμαίνεται . Μᾶλα δὲ σοφὸς τῶν ὅλων ὁ Πρώτανας οὐδὲν τούτων εἴασε διαρκές , οὐδὲ μόνιμον · ἵνα τὰς μεταβολὰς δεδιότες οἱ τούτων τετυχηκότες , κατασχεδῶσι τὴν ὀφρύιν , καὶ τὸν τούτων εἰρῖπον ἐπιστάμενοι , μὴ τοῖς προσκαιροῖς θαρρῶσιν , ἀλλ' εἰς τὸν τῶν ἀγαθῶν χορηγὸν ἔχωσι τὰς ἐλπίδας . Ταῦτα τὴν σὴν εἰδύαν θαυμασιότητα , τὴν ἀνθρωπείαν φύσιν καταμαθεῖν ἀξιώ · εὐρήσεις γὰρ αὐτὴν θνητὴν ὄσαν , καὶ ἐξ ἀρχῆς δεξαμένην τοῦ θανάτου τὸν θρον . Πρὸς γὰρ τὸν Ἀδὰμ ὁ τῶν ὅλων ἔφη Θεός · « Τὴ εἶ καὶ εἰς γὴν ἀπελεύση . » Ἀμευδὴς δὲ ὁ τὴν ψῆφον ἐξενεγκών , καὶ μάρτυς ἡ πειρα . « Μία γὰρ πάντων εἴσοδος εἰς τὸν βίον , κατὰ τὴν Θεῖαν Γραφήν , ἐξόδός τε ἴση , » καὶ πᾶς γεννημένος προσμένει τὸν τάφον . Καὶ οὐδὲ ἴσον ἅπαντες βιοτεύουσι χρόνον · ἀλλ' οἱ μὲν πρόωροι τελευτῶσιν , οἱ δὲ εἰς ἄνδρας τελέσαντες , οἱ δὲ καὶ τῶν τοῦ γήρως ἀνιαρῶν πειραθέντες · οὕτω καὶ οἱ τοῦ γάμου δεξάμενοι τὸν ζυγὸν διαζευγνύνται · ἀνάγκη γὰρ ἢ τὸν ἄνδρα προαπελθεῖν , ἢ τὴν γυναῖκα προτέρα δεξασθαι τοῦ βίου τὸ τέλος . Καὶ οἱ μὲν εὐθὺς μετὰ τὴν παστάδα τοὺς θρήνους ἐδέξαντο · οἱ δὲ ὀλίγον συμβιώσαντες χρόνον . Ἀπόχρη τοίνυν καὶ τὸ κοινὸν τοῦ πάθους ἀφορμὴν τῷ λογισμῷ παρασχέιν εἰς τὸ νικᾶσθαι τὸ πάθος . Καὶ πρὸς τούτοις τὸ παιδῶν γενέσθαι πατέρα τὸν ἀπελθόντα , καὶ τούτους προσήβους ( 7 ) καταλιπεῖν , καὶ εἰς αὐτὴν ἀνελθεῖν τῶν ἀξιωμάτων τὴν κορυφήν · καὶ ἐν περιφανεῖς γενόμενον μὴ δῦναι τῷ φθόνῳ χώραν , ἀλλὰ
Lemmas: 1072 verum etiam , A ὁ θυμηρη , καί ὁ ἄλλος ὁποῖος πρός εἄν εἰμί . ἄλλος καί ὁ ὁ θαυμάσιος χέω καί δυντες αξιειπανος κιφαλος διαφερόντως ἀγαπάω . ἐπειδή δέ θρους αὐτός θεός ἐντενής μεθίστημι , καί εἰς ὁ ἀμείω μεταλαμβάνω βιοτή , καί ἐκ ὁ ἐμαυτοῦ Ψυχή ἀτόννεδόνημι σής θλυσμίας ὁ νέφος , καί ὁ σός παρακαλέω σεμνοπρέπεια νικάω ὁ ἀθυμία ὁ πάθος ὁ λογισμός , καί εἰς καιρός προσφέρω ὁ Ψυχή ὁ θεῖον λόγος ὁ ἐποψία · οὗτος γάρ δή χάρις εὐθύς ἐκ σπάργανον οἶος τις θηλή λέγω ὁ ἱερός γραφή ὁ μέλω , ἵνα ὅταν ἐγώ προσπίπτω πάθος , προσφέρω ἀλεξίκακος φάρμακον ὁ διδασκαλία ὁ πνεῦμα . οἶδα δέ ὡς παγχαλεπον , καί λίαν εἰμί ἀλγεινός , ἀξιέραστος τις ἐν φράζω γεννάω ξρημον ἐξαπίνης ὁ ποθέω γίγνομαι , καί ἐν εὐχλήρᾳ γίγνομαι δυσκληρία περιπίπτω . ἀλλά ὁ γε νόος ἔχω , καί σώφρων λογισμός χράομαι , οὐδείς ὁ ἀνθρώπινος ἀδόκητος · οὐδείς γάρ οὗτος σταθερός , οὐδέ βέβαιος οὖον χαλλός , οὖον πλοῦτος , οὐ εὐεξία σῶμα , οὐ ἀξίωμα ὕψος · οὐ ἄλλος τίς ὁ παρά ὁ πλεῖστος θαυμάζω . οὖον μέν γάρ ἐκ ἄκρος εὐπλορίας εἰς πενία σάττω μεταπίπτω · οὖον δέ ὁ ὑγίεια ἀποβάλλω , παντοδαπός παλαίω πάθος · ἄλλος περιφάνεια σεμνύνω γένος , ὁ βαρύς ἕλκω ὁ δουλεία ζυγόν . ὁ δέ κάλλος ὁ σῶμα καί νόσος λυβιδται , καί γῆρας λυμαίνομαι . μῆλον δέ σοφός ὁ ὅλος ὁ Πρώτανας οὐδείς οὗτος ἐάω διαρκής , οὐδέ μόνιμος · ἵνα ὁ μεταβολή δείδω ὁ οὗτος τυγχάνω , κατέχω ὁ ὀφρύς , καί ὁ οὗτος ἐρείπω ἐφίστημι , μή ὁ προσκαιρω θαρσέω , ἀλλά εἰς ὁ ὁ ἀγαθός χορηγός ἔχω ὁ ἐλπίς . οὗτος ὁ σός δύω θαυμασιότης , ὁ ἀνθρώπειος φύσις καταμανθάνω ἀξιόω · εὑρίσκω γάρ αὐτός θνητός ὄζω , καί ἐκ ἀρχή δέχομαι ὁ θάνατος ὁ θρῴσκω . πρός γάρ ὁ Ἀδάμ ὁ ὁ ὅλος φημί Θεός · « ὅς εἰμί καί εἰς γή ἀπέρχομαι . » αμευδηω δέ ὁ ὁ ψῆφος ἐκφέρω , καί μάρτυς ὁ πείρω . « Μία γάρ πᾶς εἴσοδος εἰς ὁ βίος , κατά ὁ θεῖος γραφή , ἔξοδος τε ἴσος , » καί πᾶς γεννημένος προσμένω ὁ τάφος . καί οὐδέ ἴσος ἅπας βιοτεύω χρόνος · ἀλλά ὁ μέν πρόωρος τελευτάω , ὁ δέ εἰς ἀνήρ τελέω , ὁ δέ καί ὁ ὁ γῆρας ἀνιαρός πειράω · οὗτος καί ὁ ὁ γάμος δέχομαι ὁ ζυγόν διαζεύγνυμι · ἀνάγκη γάρ ἢ ὁ ἀνήρ προαπέρχομαι , ἢ ὁ γυνή πρότερος δέχομαι ὁ βίος ὁ τέλος . καί ὁ μέν εὐθύς μετά ὁ παστάς ὁ θρῆνος δέχομαι · ὁ δέ ὀλίγος συμβιόω χρόνος . ἀποχράω τοίνυν καί ὁ κοινός ὁ πάθος ἀφορμή ὁ λογισμός παρέχω εἰς ὁ νικάω ὁ πάθος . καί πρός οὗτος ὁ παῖς γίγνομαι πατήρ ὁ ἀπέρχομαι , καί οὗτος πρόσηβος ( 7 ) καταλείπω , καί εἰς αὐτός ἀνέρχομαι ὁ ἀξίωμα ὁ κορυφή · καί ἐν περιφανής γίγνομαι μή δύο ὁ φθόνος χώρα , ἀλλά