theodoretus.epistulae-collectio-sirmondiana-epistulae-1-95 pg083_0696.1
" Ὅσπερ τοίνυν ἐχορνή ταῦτα καὶ ἀναμφιλέκτα A καὶ τοῖς ἄγαν αἱρετικοῖς , καὶ ἔσμεν τὴν μὲν προαιώνιον , τὴν δὲ πρόσφατον φύσιν · οὕτως εἰδέναι χρή τὸ τε τῆς σαρκὸς παθητόν , καὶ τὸ τῆς θεότητος ἀπαθὲς , οὐ διαιροῦντας τὴν ἕνωσιν , οὔδὲ εἰς δύο μερίζοντας πρόσωπα τὸν Μονογενῆ , ἀλλ' ἐν τῷ ἐνι θεωροῦντας Υἱὸ τὰ τῶν φύσεων ἴδια . Εἰ γὰρ ἐπὶ ψυχῆς καὶ σώματος , τῶν ὁμοχρόνων φύσεων καὶ φυσικῶς ἡνωμένων , τοῦτο ποιεῖν εἴδομεν , καὶ τὴν μὲν ψυχὴν καλοῦμεν ἀπλῆν , καὶ λογικὴν , καὶ ἀθάνατον , τὸ δὲ σῶμα σύνθετον ὀνομάζομεν , καὶ παθητόν , καὶ θνητόν , καὶ τὴν ἕνωσιν οὐ διαιροῦμεν , οὔδὲ διχὴ ἕνα νέμνομεν ἄνθρωπον · πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ τῆς πρὸ αἰώνων ἐκ τοῦ Πατρὸς γεννηθείσης θεότητος , καὶ τῆς ληφθείσης ἐκ σπέρματος τοῦ Δαβὶδ ἀνθρωπότητος · τοῦτο προσῆκει ποιεῖν , καὶ σαφῶς εἰδέναι τῆς μὲν τὸ ἀκίνητον καὶ ἀίδιον , ἀπλοῦν τε καὶ ἀπερίγραφον , ἀόρατόν τε καὶ ἀναλλοίωτον , τῆς δὲ τὸ πρόσφατόν τε καὶ σύνθετον , καὶ περιγεγραμμένον , καὶ μευστόν , καὶ θνητόν . Εἰ γὰρ καὶ τὴν σάρκα νῦν ἀθάνατον ἡμεῖς , καὶ ἀφθαρτόν , ἀλλ' οὐν πρὸ τῆς ἀναστάσεως καὶ θανάτῳ καὶ πάθους ἦν δεκτική · πῶς γὰρ ἄλλως προσηκόθη τῷ ξύλῳ , καὶ παρεδόθη τῷ τάφῳ ; Εἰδὼ τας δὲ ὅμως τῶν φύσεων τὸ διάφορον , τὸν ἕνα χρή προσηγεῖν Υἱόν , καὶ τὸν αὐτὸν εἰδέναι Υἱὸν Θεοῦ καὶ Υἱὸν ἀνθρώπου , μορφὴν Θεοῦ καὶ μορφὴν δούλου , υἱὸν Δαβὶδ καὶ Κύριον τοῦ Δαβὶδ , σπέρμα 'Αβραὰμ καὶ ποιητὴν 'Αβραάμ . Ἡ γὰρ ἕνωσις κοινὰ ποιεῖ τὰ ὀνόματα , ἀλλ' οὐ συγχέει ταύτας τὰ τῶν ὀνομάτων κοινόν . Δῆλον γὰρ τοῖς εὖ φρονοῦσιν , ὅτι τὰ μὲν ὡς Θεῷ , τὰ δὲ ὡς ἀνθρώπῳ προσῆκει . Οὕτω καὶ τὸ παθητόν καὶ τὸ ἀπαθὲς ἀρμόττει τῷ Δεσπότῃ Χριστῷ . Πέπονθε μὲν γὰρ κατὰ τὸ ἀνθρώπειον , ἀπαθὲς δὲ μεμείχθαι ὡς Θεός . Εἰ δὲ κατὰ τὸν δυσσεβῶν λόγον κατὰ τὴν θεότητα πέπονθε , περιττὴ δήπουθεν τῆς σαρκὸς ἡ ἀνάληψις . Οὐ γὰρ ἔχρῃζε τῆς παθητῆς ἀνθρωπότητος , τῆς θείας φύσεως δεξασθαι δυναμένης τὸ πάθος . Εἰ δὲ καὶ κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον ἀπαθὴς ἡ θεότης , καὶ ἀληθὲς τὸ πάθος , μὴ ἀρνεῖσθωσαν τὸ πεπονθὸς , ἵνα μὴ ἀρνηθῶσι καὶ τὴν τοῦ πάθους ἀλήθειαν · ψευδὲς γὰρ τὸ πάθος οὐκ ὄντος τοῦ πάσχοντος . " Ὅτι δὲ καὶ ἡ θεία Γραφὴ προφανῶς τοῦ σώματος κηρύττει τὸ πάθος , ῥάδιον τῷ βουλομένῳ τῶν ἱερῶν Εὐαγγελίων ἀναπτύξαι τὴν τετρακτύν , καὶ μαθεῖν ἐκατέθεν , ὅπως Ἰωσὴφ ὁ ἀπὸ 'Αριμαθίας προσῆλθε τῷ Πιλάτῳ , καὶ ἤτησε τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ · καὶ ὡς ὁ Πιλᾶτος προσέταξε δοθῆναι τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ , καὶ ὡς ὁ Ἰωσὴφ κατέλαβε ἀπὸ ξύλου τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ , καὶ ὡς ἐνέλιπε τῷ σινδόνι τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ , καὶ ὡς τοῦτο κατέθηκεν ἐν τῷ καινῷ μνημείῳ . Ταῦτα οἱ τέσσαρες εὐαγγελισταὶ συνέγραψαν , πολλάκις τοῦ σώματος μνημονεύσαντες . Εἰ δὲ τὰ παρὰ τοῦ ἀγγέλου πρὸς τὰς περὶ Μαρίαν εἰρημένα προφέρωσι · « Δεῦτε ὅπου ἔκειτο ὁ Κύριος , » ἀκούσασαν τῆς τῶν Πράξεων ἱστορίας λελούσης , ὅτι « Συνεκάλεσαν τὸν Στέφανον ἄνδρα εὐλαβῆ , » καὶ σκοπεῖτωσαν , ὡς οὐ τὴν ψυχὴν τοῦ νικηφόρου Στε -
Lemmas: " ὅσπερ τοίνυν χορνός οὗτος καί αναμφίλεκτα A καί ὁ ἄγαν αἱρετικός , καί εἰμί ὁ μέν προαιώνιος , ὁ δέ πρόσφατος φύσις · οὕτως οἶδα χρή ὁ τε ὁ σάρξ παθητός , καί ὁ ὁ θεότης ἀπαθής , οὖον διαιρέω ὁ ἕνωσις , οὐδέ εἰς δύο μερίζω πρόσωπον ὁ Μονογενεύς , ἀλλά ἐν ὁ ἐνι θεωρέω υιός ὁ ὁ φύσις ἴδιος . εἰμί γάρ ἐπί Ψυχή καί σῶμα , ὁ ὁμοχρονέω φύσις καί φυσικός ἑνόω , οὗτος ποιέω ὁράω , καί ὁ μέν ψυχή καλέω ἀπολάω , καί λογικός , καί ἀθάνατος , ὁ δέ σῶμα συντίθημι ὀνομάζω , καί παθητός , καί θνητός , καί ὁ ἕνωσις οὖον διαιρέω , οὐδέ διχή εἷς νέμω ἄνθρωπος · πολύς μᾶλλον ἐπί ὁ πρό αἰών ἐκ ὁ πατήρ γεννάω θεότης , καί ὁ λαμβάνω ἐκ σπέρμα ὁ Δαυίδ ἀνθρωπότης · οὗτος προσήκω ποιέω , καί σαφῶς οἶδα ὁ μέν ὁ ἀκίνητος καί ἀίδιος , ἀπολόω τε καί ἀπερίγραφος , ἀόρατος τε καί ἀναλλοίωτος , ὁ δέ ὁ πρόσφατος τε καί συντίθημι , καί περιγράφω , καί μευστόν , καί θνητός . εἰμί γάρ καί ὁ σάρξ νῦν ἀθάνατος ἐγώ , καί ἄφθαρτος , ἀλλά ὀν πρό ὁ ἀνάστασις καί θάνατος καί πάθος εἰμί δεκτικός · πῶς γάρ ἄλλως προσακούω ὁ ξύλον , καί παραδίδωμι ὁ τάφος ; Εἰδώ ὅς δέ ὅμως ὁ φύσις ὁ διάφορος , ὁ εἷς χρή προσάγω υἱός , καί ὁ αὐτός οἶδα υἱός Θεός καί υἱός ἄνθρωπος , μορφή Θεός καί μορφή δοῦλος , υἱός Δαυίδ καί κύριος ὁ Δαυίδ , σπέρμα Αβραάμ καί ποιητής Αβραάμ . ὁ γάρ ἕνωσις κοινός ποιέω ὁ ὄνομα , ἀλλά οὖον συγχέω οὗτος ὁ ὁ ὄνομα κοινός . Δῆλος γάρ ὁ εὕω φρονέω , ὅτι ὁ μέν ὡς Θεός , ὁ δέ ὡς ἄνθρωπος προσήκω . οὕτως καί ὁ παθητός καί ὁ ἀπαθής ἁρμόττω ὁ δεσπότης Χριστός . πάσχω μέν γάρ κατά ὁ ἀνθρώπειος , ἀπαθής δέ μίγνυμι ὡς Θεός . εἰμί δέ κατά ὁ δυσσεβής λόγος κατά ὁ θεότης πάσχω , περισσός δήπουθεν ὁ σάρξ ὁ ἀνάληψις . οὖον γάρ χρῄζω ὁ παθητός ἀνθρωπότης , ὁ θεῖος φύσις δέχομαι δύναμαι ὁ πάθος . εἰμί δέ καί κατά ὁ αὐτός λόγος ἀπαθής ὁ θεότης , καί ἀληθής ὁ πάθος , μή ἀρνέομαι ὁ πάσχω , ἵνα μή ἀρνέομαι καί ὁ ὁ πάθος ἀλήθεια · ψευδής γάρ ὁ πάθος οὐ εἰμί ὁ πάσχω . " ὅτι2 δέ καί ὁ θεῖος γραφή προφανῶς ὁ σῶμα κηρύσσω ὁ πάθος , ῥούδιον ὁ βούλομαι ὁ ἱερός Εὐαγγελίων ἀναπτύσσω ὁ τετρακτύς , καί μανθάνω κατατίθημι , ὅπως Ἰωσήφ ὁ ἀπό 'Αριμαθίας προσέρχομαι ὁ Πιλᾶτος , καί αἰτέω ὁ σῶμα ὁ Ἰησοῦς · καί ὡς ὁ Πιλᾶτος προστάσσω δίδωμι ὁ σῶμα ὁ Ἰησοῦς , καί ὡς ὁ Ἰωσήφ καταλαμβάνω ἀπό ξύλον ὁ σῶμα ὁ Ἰησοῦς , καί ὡς ἐλλείπω ὁ σινδών ὁ σῶμα ὁ Ἰησοῦς , καί ὡς οὗτος κατατίθημι ἐν ὁ καινός μνημεῖον . οὗτος ὁ τέσσαρες εὐαγγελιστής συγγράφω , πολλάκις ὁ σῶμα μνημονεύω . εἰμί δέ ὁ παρά ὁ ἄγγελος πρός ὁ περί Μαρία εἴρω προφέρω · « δεῦτε ὅπου κεῖμαι ὁ Κύριος , » ἀκούω ὁ ὁ Πρᾶξις ἱστορία λούω , ὅτι « συγκαλέω ὁ Στέφανος ἀνήρ εὐλαβής , » καί σκοπέω , ὡς οὖον ὁ ψυχή ὁ νικηφόρος ΣτΕ -