theodoretus.epistulae-collectio-sirmondiana-epistulae-1-95 pg083_0606.1
ἀπαρχὴν , καὶ προσάπτοντας τὰ πάθη τῇ θεότητι . Ὁ Α δεῦτερος πρὸς τοὺς αὐτοὺς γραφικώτερον συμπλεχόμενος . Καὶ ὁ Τρίτος περὶ τῆς αὐτῆς ὑποθέσεως . Ὁ δὲ Τέταρτος διδασκαλίαν τῶν ἁγίων Πατέρων περιέχει περὶ τῆς ἐνδόξου οἰκονομίας τοῦ δεσπότου ἡμῶν Χριστοῦ , τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ ὁ μέγας Πέμπτος αἱρετικῶν δόξας ἀθροίζει , καὶ παρατίθησιν αὐτὰς τῇ δόξῃ τῶν μὴ ὁμολογούντων ἐπὶ Χριστοῦ δύο φύσεις · καὶ δείκνυσι πολλὴν πρὸς ἀλλήλους διασυμφωνίας τὴν συγγένειαν . Ὁ δὲ Ἔκτος διαλαμβάνει ὅτι εἰς Υἱὸς ὁ Κῦριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός ( 4 ) . Ὁ Ἕβδομος ἐπιστολῆς ἐπέχει τόπον · ἐν οἷς τὸ πρῶτον συμπληροῦται βιβλίον . Ὁ δὲ γε ( 5 ) Ὀρθodos καὶ πρὸς τοὺς πλῆθει μόνῃ χρώμενος τὴν ἀλήθειαν . Ὁ Ἐννατος πρὸς τοὺς λέγοντας , μὴ δεῖν ἀπὸ τῶν Γραφῶν ζητεῖν ἢ λαλεῖν , ἀλλ’ ἀρχεῖσθαι τῇ παρ’ ἑαυτοῦ πίστει . Ὁ Δέκατος πρὸς τοὺς προβάλλουτας κακοήθως τὸ , « Ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο . » Ὁ Ἐνδέκατος πρὸς τοὺς κυλλόντας δύο φύσεις ἐπὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως ἐκλαμδάνειν . Ὁ Δωδέκατος πρὸς τοὺς λέγοντας , ὅτι ὁ λόγος ἄλλο μὲν τὸν Λόγον , ἄλλο δὲ τὴν σάρκα , δύο υἱοὺς λέγει . Ὁ Τρισκαιδέκατος πρὸς τοὺς λέγοντας , ὅτι τὸ καὶ ἄνθρωπον γινώσκειν τὸν Χριστόν , ταυτόν ἐστι τῇ καὶ εἰς ἄνθρωπον ἔχειν τὰς ἐλπίδας . Ὁ Τεσσαρεσκαιδέκατος πρὸς τοὺς λέγοντας , Ἐπαθεν ἀπαλῶς . Ὁ Πεντεκαίδεκατος πρὸς τοὺς λέγοντας , Ἐπαθεν ὡς ἠθέλησεν . Ὁ Ἐκκαιδέκατος πρὸς τοὺς λέγοντας , ὅτι χρή δέχεσθαι τὰς φωνάς , καὶ μὴ σκοπεῖν τὰ δι’ αὐτῶν σημαινόμενα , ὡς πάντας ὑπερβαίνουσα . Ὁ Ἐπτακαίδεκατος πρὸς τοὺς λέγοντας , Ἐπαθεν Λόγος ( 6 ) σαρκί . Ὁ Ὀκτωκαιδέκατος , πρὸς τοὺς λέγοντας , Ποίαν δόξωσιν οἱ Ἰουδαῖοι δίκην , εἰ μὴ Θεὸν ἐσταύρωσαν ; Ὁ Ἐννεκαιδέκατος , πρὸς τοὺς λέγοντας , Ἰουδαῖός ἐστιν ὁ μὴ Θεὸν ἐσταυρώσαι λέγων . Ὁ Εἰκοστός πρὸς τοὺς λέγοντας , ὅτι καὶ ἄγγελοι ἐπὶ τοῦ Ἀβραὰμ ἐσθίοντες , οὐ πάντως σαρκὸς φύσιν ἐφερόντο . Ὁ Εἰκοστός πρῶτος , πρὸς τοὺς συμχρώοντας ἕκαστον θαῦμα τῷ ἀρνεῖσθαι τὴν σάρκα . Ὁ Εἰκοστός δεύτερος , πρὸς τοὺς ζημιοῦντας ἡμῶν τὸ γένος , τῷ μὴ λέγειν , ἐκ τῆς φύσεως ἡμῶν εἴληφθαι τὴν ἀπαρχήν . Ὁ Εἰκοστός τρίτος πρὸς τοὺς λέγοντας , Πιστεύειν ἀπλῶς οἷς ( 7 ) λέγουσι , καὶ μὴ κατανοεῖν τὸ ( 8 ) πρέπον ἢ ἀπρεπές . Ὁ Εἰκοστός τέταρτος , πρὸς τοὺς ἀναγείραντας τὴν τῶν φύσεων διαφοράν μετὰ τὸ πάθος καὶ τὴν ἀνάληψιν . Ὁ Εἰκοστός πέμπτος , ἀνακεφαλαίωσις τῶν κατὰ μέρος ρηθέντων . Ὁ Εἰκοστός ἕκτος , περὶ τῆς ὕστερον μηνύσεως συνθέσεως ἤτοι συνοιώσεως . Ὁ Εἰκοστός ἕβδομος , περὶ τοῦ κατὰ τὸν κοινὸν ἄνθρωπον ὑποδείγματος . Ἀξίων δὲ καὶ ἐκ μόνης αὐτῶν τῆς ὑποθέσεως , ποιοὶ τῶν εἰρημένων λόγων τὸ ὀρθόδοξον κρατοῦσι φρόνημα , καὶ τίνες ἐκκλίνουν ( 9 ) .
Lemmas: ἀπαρχή , καί προσάπτω ὁ πάθος ὁ θεότης . ὁ Α δύο πρός ὁ αὐτός γραφικός συμπλέκω . καί ὁ Τρίτος περί ὁ αὐτός ὑπόθεσις . ὁ δέ Τέταρτος διδασκαλία ὁ ἅγιος Πατέρων περιέχω περί ὁ ἔνδοξος οἰκονομία ὁ δεσπότης ἐγώ Χριστός , ὁ υἱός ὁ Θεός ὁ μέγας Πέμπτος αἱρετικός δόξα ἀθροίζω , καί παρατίθημι αὐτός ὁ δόξα ὁ μή ὁμολογέω ἐπί Χριστός δύο φύσις · καί δείκνυμι πολύς πρός ἀλλήλων διασυμφωνια ὁ συγγένεια . ὁ δέ ἕκτος διαλαμβάνω ὅτι εἰς υἱός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ( 4 ) . ὁ Ἕβδομος ἐπιστολή ἐπέχω τόπος · ἐν ὅς ὁ πρῶτος συμπληρόω βιβλίον . ὁ δέ γε ( 5 ) Ὀρθodos καί πρός ὁ πλῆθος μόνος χράω ὁ ἀλήθεια . ὁ Ἐννατος πρός ὁ λέγω , μή δήω ἀπό ὁ Γραφής ζητέω ἢ λαλέω , ἀλλά ἄρχω ὁ παρά ἑαυτοῦ πίστις . ὁ Δέκατος πρός ὁ προβάλλω κακοήθης ὁ , « ὁ Λόγος σάρξ γίγνομαι . » ὁ ἑνδέκατος πρός ὁ κυλλόω δύο φύσις ἐπί ὁ ἐνανθρώπησις ἐκλαμδάνειν . ὁ Δωδέκατος πρός ὁ λέγω , ὅτι ὁ λόγος ἄλλος μέν ὁ Λόγος , ἄλλος δέ ὁ σάρξ , δύο υἱός λέγω . ὁ τρισκαιδέκατος πρός ὁ λέγω , ὅτι ὁ καί ἄνθρωπος γιγνώσκω ὁ Χριστός , αὐτός εἰμί ὁ καί εἰς ἄνθρωπος ἔχω ὁ ἐλπίς . ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος πρός ὁ λέγω , πάσχω Ἀπαλῶς . ὁ πεντεκαιδέκατος πρός ὁ λέγω , πάσχω ὡς ἐθέλω . ὁ ἑκκαιδέκατος πρός ὁ λέγω , ὅτι χρή δέχομαι ὁ φωνή , καί μή σκοπέω ὁ διά αὐτός σημαίνω , ὡς πᾶς ὑπερβαίνω . ὁ Ἐπτακαίδεκατος πρός ὁ λέγω , πάσχω Λόγος ( 6 ) σάρξ . ὁ ὀκτωκαιδέκατος , πρός ὁ λέγω , Ποίας δοκέω ὁ Ἰουδαῖος δίκη , εἰμί μή θεός σταυρόω ; ὁ Ἐννεκαιδέκατος , πρός ὁ λέγω , Ἰουδαῖος εἰμί ὁ μή θεός σταυρόω λέγω . ὁ εἰκοστός πρός ὁ λέγω , ὅτι καί ἄγγελος ἐπί ὁ Ἀβραάμ ἐσθίω , οὖον πάντως σάρξ φύσις φέρω . ὁ εἰκοστός πρῶτος , πρός ὁ συμχρώοντας ἕκαστος θαῦμα ὁ ἀρνέομαι ὁ σάρξ . ὁ εἰκοστός δύο , πρός ὁ ζημιόω ἐγώ ὁ γένος , ὁ μή λέγω , ἐκ ὁ φύσις ἐγώ λαμβάνω ὁ ἀπαρχή . ὁ εἰκοστός τρίτος πρός ὁ λέγω , πιστεύω ἀπλόος ὅς ( 7 ) λέγω , καί μή κατανοέω ὁ ( 8 ) πρέπω ἢ ἀπρεπής . ὁ εἰκοστός τέταρτος , πρός ὁ ἀναγείρω ὁ ὁ φύσις διαφορά μετά ὁ πάθος καί ὁ ἀνάληψις . ὁ εἰκοστός πέμπτος , ἀνακεφαλαίωσις ὁ κατά μέρος εἴρω . ὁ εἰκοστός ἕκτος , περί ὁ ὕστερος μήνυσις σύνθεσις ἤτοι συνοιωσις . ὁ εἰκοστός ἕβδομος , περί ὁ κατά ὁ κοινός ἄνθρωπος ὑπόδειγμα . Ἀξίων δέ καί ἐκ μόνος αὐτός ὁ ὑπόθεσις , ποιός ὁ εἴρω λόγος ὁ ὀρθόδοξος κρατέω φρόνημα , καί τίς ἐκκλίνω ( 9 ) .