theodoretus.epistulae-collectio-sirmondiana-epistulae-1-95 pg083_0711.3
Οἱ κατὰ τοῦ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν τὰς γλώττας ὁπλίσαντες , οὐδὲν καινὸν οὐδὲ παράδοξον δρῶσιν , καὶ τοὺς εἰνους αὐτοῦ θεραπεύοντας τῇ ψευδεῖ τοξεύοντας . Τῆς γὰρ Δεσποτικῆς παροινίας μετέχειν ἀνάγκη τοὺς δι’ αὐτὴν λᾶν ἀλγούνας οἰκέτας . Τοῦτο δὲ καὶ αὐτὸς ὁ Κύριος προτεθέσπισαν , τοὺς ἱεροὺς αὐτοῦ ψυχ-αγωγὸν μαθητᾶς . Ἐφη δὲ οὕτως : < Εἰ ἐμὲ ἐδίωξαν , καὶ ὑμᾶς διώξουσιν · εἰ τὸν οἰκοδεσπότην Βεελζεβοὺλ ἐκάλεσαν , πῶς μᾶλλον τοὺς οἰκειακοὺς αὐτοῦ ; > Εἶτα παρεθάρρυνεν αὐτούς , δεῖξας τὴν συκοφαντίαν εὐφρόνως . Ἐπῆγαγε γὰρ : < Μὴ οὖν φοβηθῆτε αὐτούς · οὐδὲν γὰρ ἐστι κεκαλυμμένον , ὃ οὐκ ἀποκαλυφθήσεται , καὶ κρυπτὸν , ὃ οὐ γνωσθήσεται . > Τῆς δὲ θείας προφήσεως τὴν ἀλήθειαν πολλάκις μὲν καὶ ἄλλοτε , μάλιστα δὲ νῦν σαφῶς ἐωράκαμεν . Ὅτι γὰρ τὴν καθ’ ἡμῶν συκοφαντίαν ὑφάνσαντες , καὶ παμπόλλων πριάμενοι χρημάτων τὰς ἡμετέρας ὀργάς , ὀρθῶ-σαν ἐν ἀρχοῖς τὴν Βαλεντίνου καὶ Βαρδισαῖου παρακεί-μενοι λώβην . Ἦλπισαν δὲ ὅμως τὴν ἀσεβείαν καλύ-ψειν ἀείσεαν , εἰ τῇ τοῦ ψεύδους θηγάνῃ τὰς γλώττας καθ’ ἡμῶν παραθῆσαιεν . Ἐπειδὴ γὰρ ἡμεῖς τὴν πάλαι κατασβεσθείσαν αἵρεσιν ἀνανεουμένην ὑπὸ τούτων ὁρῶντες , διατελοῦμεν βοῶντες , διαμαρτυρόμενοι καὶ ἰδίᾳ καὶ δημοσίᾳ , κὲν τοῖς ἀπαστηρίοις οἴκοις , κὲν τοῖς θείοις σηκοῖς , καὶ τὰς κατὰ τῆς πίστεως ἐγχει-ρουμένας ἐπιβουλὰς ἐξελέγχομεν · λοιδορίας ἡμῶν κατέχεον , ὡς δύο κηρυττόντων υἱούς . Ἔδει δὲ παρόντας ἐλέγχειν , καὶ μὴ διαβάλλειν ἀπόντας . Οὕτω δὲ τούναντιον δεδράκασι . Βασιλικῆς γὰρ ἡμᾶς τῷ Κύρῳ προσδησάντες γράμμασιν , ἐρήμην δικάσαι τοὺς δικαιοτάτους ἠγάγκασαν δικαστάς , καὶ κατὰ τοῦ πέντε καὶ τριάκοντα σταδίους ἀφεστηκότος τὴν ὀρθοτάτην ψῆφον ἐξήνεγκαν . Τοῦτο δὲ οὔτε γοητείαν τις , οὔτε νεκροσυλίαν κατηγορούμενος , οὐκ ἀνδροφό-νος , οὐ γάμων ἐπίβoulos ὑπέμεινε πώποτε . Ἀλλὰ τοὺς μὲν δικαστάς ἐπὶ τοῦ παρόντος λῶσω . Ἐγγὺς γὰρ ὁ Κύριος , ὁ κρίνων τὴν οἰκουμένην ἐν δικαιοσύνῃ καὶ λαοὺς ἐν εὐθύτητι , καὶ πραττόμενος εὐθύναις οὐ μόνον ῥημάτων καὶ πραγμάτων , ἀλλὰ καὶ σονηρῶν ἐνθυμημάτων .
Lemmas: ὁ κατά ὁ Θεός καί Σωτήρ ἐγώ ὁ γλῶσσα ὁπλίζω , οὐδείς καινός οὐδέ παράδοξος δράω , καί ὁ Ἰνώ αὐτός θεραπεύω ὁ ψευδής τοξεύω . ὁ γάρ δεσποτικός παροινία μετέχω ἀνάγκη ὁ διά αὐτός λᾶν ἀλγέω οἰκέτης . οὗτος δέ καί αὐτός ὁ Κύριος προθεσπίζω , ὁ ἱερός αὐτός ψυχαγωγός μαθητής . φημί δέ οὕτως : < εἰμί ἐγώ διώκω , καί σύ διώκω · εἰμί ὁ οἰκοδεσπότης Βεελζεβούλ καλέω , πῶς μᾶλλον ὁ οἰκειακός αὐτός ; > εἶτα παραθαρσύνω αὐτός , δείκνυμι ὁ συκοφαντία εὔφρων . ἐπάγω γάρ : < μή οὖν φοβέω αὐτός · οὐδείς γάρ εἰμί καλύπτω , ὅς οὐ ἀποκαλύπτω , καί κρυπτός , ὅς οὖον γιγνώσκω . > ὁ δέ θεῖος προφήσεως ὁ ἀλήθεια πολλάκις μέν καί ἄλλοτε , μάλιστα δέ νῦν σαφῶς ὁράω . ὅτι2 γάρ ὁ κατά ἐγώ συκοφαντία ὑφαίνω , καί παμπολύς πρίαμαι χρῆμα ὁ ἡμέτερος ὀργή , ὀρθόω ἐν ἀρχός ὁ Βαλεντῖνος καί Βαρδισαῖου παρακείμενος λώβη . ἐλπίζω δέ ὅμως ὁ ἀσέβεια καλύπτω ἀείδω , εἰμί ὁ ὁ ψεῦδος θηγάνη ὁ γλῶσσα κατά ἐγώ παρατίθημι . ἐπεί γάρ ἐγώ ὁ πάλαι κατασβέννυμι αἵρεσις ἀνανεόομαι ὑπό οὗτος ὁράω , διατελέω βοῦς , διαμαρτύρομαι καί ἴδιος καί δημόσιος , ἄν ὁ ἀπαστηρίοις οἶκος , ἄν ὁ θεῖον σηκός , καί ὁ κατά ὁ πίστις ἐγχειρέω ἐπιβουλή ἐξελέγχω · λοιδορία ἐγώ καταχέω , ὡς δύο κηρύσσω υἱός . δέω δέ πάρειμι ἐλέγχω , καί μή διαβάλλω ἄπειμι . οὕτως δέ τουναντίον δράω . Βασιλικός γάρ ἐγώ ὁ Κῦρος προσδέω γράμμα , ἐρῆμος δικάζω ὁ Δίκαιος ἀγάζω δικαστής , καί κατά ὁ πέντε καί τριάκοντα στάδιον ἀφίστημι ὁ ὀρθός ψῆφος ἐκφέρω . οὗτος δέ οὔτε γοητεία τις , οὔτε νεκροσυλία κατηγορέω , οὐ ἀνδροφόνος , οὖον γάμος ἐπιβαίνω ὑπομένω πώποτε . ἀλλά ὁ μέν δικαστής ἐπί ὁ πάρειμι λῶσω . ἐγγύς γάρ ὁ Κύριος , ὁ κρίνω ὁ οἰκέω ἐν δικαιοσύνη καί λαός ἐν εὐθύτης , καί πράσσω εὐθύνω οὖον μόνος ῥῆμα καί πρᾶγμα , ἀλλά καί σονηρος ἐνθύμημα .