theodoretus.epistulae-collectio-sirmondiana-epistulae-1-95 pg083_0675.1
A δυστήρα μηδ' ὅλως ὑποσχεῖν ταῖς τῶν συκοφαντῶν ψευδολογίας τὰς ἀκοάς . Ἐγὼ γὰρ οὐκ οἶδα μέχρι τοῦ παρόντος διδάξας εἰς δύο πιστεύειν υἱούς . Εἰς ἕνα γὰρ ἐδιδάχθην πιστεύειν Μονογενῆ τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν , τὸν ἐνανθρωπήσαντα Θεὸν Λόγον . Σαρκὸς μέντοι καὶ θεότητος ἐπίσταμαι τὸ διάφορον , καὶ δυσσεβεῖν μοι δοκοῦσιν οἱ εἰς δύο υἱοὺς μερίζοντες τὸν ἕνα Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν , καὶ οἱ τὴν ἐναντίαν τούτοις ὁδοῦντες , καὶ μίαν φύσιν ἀποκαλοῦντες τὴν θεότητα τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ , καὶ τὴν ἀνθρωπότητα . Ἐναντίοι γὰρ ἀλλήλοις οὗτοι χρηνοῦν · μέση δὲ ἡ τῶν εὐαγγελικῶν δογμάτων ὁδός , τοῖς τῶν ἁγίων προφητῶν καὶ ἀποστόλων ἴχνεσι κοσμουμένη , καὶ τῶν μετὰ τούτους ἐν τῇ διδασκαλικῇ διαπρεψάντων χάρισματι . Ἐβουλόμην δὲ καὶ τὰς τούτων παραθεῖναι χρήσεις , καὶ δεῖξαι τῷ ἡμετέρῳ μαρτυροῦσας φρονήματι . Ἄλλὰ πλείονων δεῖ μοι λόγων , ἢ κατὰ μέτρον ἐπιστολῆς . Οὐ δὲ χάριν ἐν κεφαλαίῳ γράφας , ὁ περὶ τῆς τοῦ Μονογενοῦς ἐνανθρωπήσεως μεμαθήκαμεν , ἀπέστειλα σοι τῇ κατὰ Θεὸν τελειότητι . Ἔγραφα δὲ οὐκ ἄλλοις προσφέρων διδασκαλίαν , ἀλλὰ πρὸς τὴν γεγενημένην συκοφαντίαν ἀπολογίαν ποιούμενος , καὶ τὸ ἔμμενον φρόνημα τοῖς ἀγνοοῦσι τοῦτο δεῖκνύς . Ἀναγνοῦσα τοίνυν ἡ ἀγιότης σου , εἰ μὲν εὕροι τὰ γεγραμμένα τοῖς ἀποστολικοῖς συμβαίνοντα δόγμασι , τοῖς πρὸς ἡμᾶς ἀντιγράφοις βεβαιώτω ( 66 ) τὸ φρόνημα . Εἰ δὲ τι τῶν ἐγχειμένων τῇ διδασκαλίᾳ τῇ θείᾳ μὴ συμφωνεῖ , καὶ τοῦτο μαθεῖν παρὰ τῆς σῆς ἀγιότητος ἀξιώ . Καὶ γὰρ πολὺν ἐν τῇ διδασκαλίᾳ ἀναλώσαντες χρόνον , ἔτι δεόμεθα τοῦ διδάσκοντος . Ἐκ μέρους γὰρ , φησὶν ὁ θεῖος Ἀπόστολος , γινώσκομεν . Ἠκούσαμεν δὲ αὐτοῦ πάλιν λέγοντος · Εἰ δὲ τις δοκεῖ ἐγνωκέναι τι , οὐδέπω ἔγνω καθὼς δεῖ γινώσκειν . Καὶ τάλθηδες τοίνυν παρὰ τῆς σῆς ἀγιότητος παρακαλοῦμεν μαθεῖν , καὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς φροντίσαι γαλήνης , καὶ τῶν θείων ὑπερμαχῆσαι δογμάτων . Τούτων γὰρ διὰ χάριν , καὶ οἱ θεοφιλέστατοι ἐπίσκοποι , καὶ τῶν τῆς ὁδοιπορίας πόνων , καὶ τῆς χειμερινῆς καταφρονήσαντες ὥρας , ἐπὶ τὴν βασιλεύουσαν ὤρμησαν πόλιν , λύσιν τινὰ πορίσαι τῇ κλύδωνι μηχανώμενοι . Καὶ αὐτοὺς τοίνυν ἐφοδιάσαι ταῖς προσευχαῖς , καὶ ἡμᾶς ταύταις ἐρείσαι παρακαλῶ , δεσπότα .
Lemmas: A δυστειρος μηδέ ὅλως ὑπέχω ὁ ὁ συκοφάντης ψευδολογία ὁ ἀκοή . ἐγώ γάρ οὐ οἶδα μέχρι ὁ πάρειμι διδάσκω εἰς δύο πιστεύω υἱός . εἰς εἷς γάρ διδάσκω πιστεύω Μονογενεύς ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὁ ἐνανθρωπέω θεός Λόγος . σάρξ μέντοι καί θεότης ἐπίσταμαι ὁ διάφορος , καί δυσσεβέω ἐγώ δοκέω ὁ εἰς δύο υἱός μερίζω ὁ εἷς κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , καί ὁ ὁ ἐναντίος οὗτος ὁδέω , καί εἷς φύσις ἀποκαλέω ὁ θεότης ὁ δεσπότης Χριστός , καί ὁ ἀνθρωπότης . ἐναντίος γάρ ἀλλήλων οὗτος χραίνω · μέσος δέ ὁ ὁ εὐαγγελικός δόγμα ὁδός , ὁ ὁ ἅγιος προφήτης καί ἀπόστολος ἴχνος κοσμέω , καί ὁ μετά οὗτος ἐν ὁ διδασκαλικός διαπρέπω χάρισμα . βούλομαι δέ καί ὁ οὗτος παρατίθημι χρῆσις , καί δείκνυμι ὁ ἡμέτερος μαρτυρέω φρόνημα . ἀλλά π́λυος δεῖ ἐγώ λόγος , ἢ κατά μέτρον ἐπιστολή . οὖον δέ χάρις ἐν κεφάλαιος Γράφας , ὁ περί ὁ ὁ Μονογενώ ἐνανθρώπησις μανθάνω , ἀποστέλλω σύ ὁ κατά θεός τελειότης . γράφω δέ οὐ ἄλλος προσφέρω διδασκαλία , ἀλλά πρός ὁ γίγνομαι συκοφαντία ἀπολογία ποιέω , καί ὁ ἐμμένω φρόνημα ὁ ἀγνοέω οὗτος δείκνυμι . ἀναγιγνώσκω τοίνυν ὁ Ἀγιότης σύ , εἰμί μέν εὑρίσκω ὁ γράφω ὁ ἀποστολικός συμβαίνω δόγμα , ὁ πρός ἐγώ ἀντίγραφος βεβαιόω ( 66 ) ὁ φρόνημα . εἰμί δέ τίς ὁ ἐγχέω ὁ διδασκαλία ὁ θεῖος μή συμφωνέω , καί οὗτος μανθάνω παρά ὁ σός ἁγιότης ἀξιόω . καί γάρ πολύς ἐν ὁ διδασκαλία ἀναλίσκω χρόνος , ἔτι δήω ὁ διδάσκω . ἐκ μέρος γάρ , φημί ὁ θεῖος ἀπόστολος , γιγνώσκω . ἀκούω δέ αὐτός πάλιν λέγω · εἰμί δέ τις δοκέω γιγνώσκω τίς , οὐδέπω γιγνώσκω καθώς δεῖ γιγνώσκω . καί τάλθηδες τοίνυν παρά ὁ σός ἁγιότης παρακαλέω μανθάνω , καί ὁ ἐκκλησιαστικός φροντίζω γαλήνη , καί ὁ θεῖον ὑπερμαχέω δόγμα . οὗτος γάρ διά χάρις , καί ὁ θεοφιλής ἐπίσκοπος , καί ὁ ὁ ὁδοιπορία πόνος , καί ὁ χειμερινός καταφρονέω ὥρα , ἐπί ὁ βασιλεύω ὁρμάω πόλις , λύσις τις πορίζω ὁ κλύδων μηχανάομαι . καί αὐτός τοίνυν ἐφοδιάζω ὁ προσευχή , καί ἐγώ οὗτος ἐρείδω παρακαλέω , δεσπότης .