theodoretus.epistulae-collectio-sirmondiana-epistulae-1-95 pg083_0646.1
καὶ γαννύμεθα τὸ σὸν ἀκούοντες κλῆος . Νῦν δὲ διαφερόντως πολλῆς ἐνεπλήσθημεν θυμηδίας · τὸ γὰρ πάντων ἡμῖν ἐρασιμώτερον μεμαθήκαμεν . Τί γὰρ ἡμῖν , ὦ ἄριστε , θυμηρεστέρον τοῦ τὴν ἀξίωτον σου ψυχὴν τῷ τῆς γνώσεως φωτὶ πεφωτισμένην ἰδεῖν ; Τὸν γὰρ πολλοῖς κοσμούμενον εἰδεῖν ἀρετῆς , δικαῖον ἡγοῦμεθα καὶ τὸν ταύτης προσλαβεῖν κολοφῶνα · καὶ πιστεύομεν ὡς ὁφθήμεθα τὸ ποθοῦμενον . Ἀρπάσει γὰρ δήλον ὅτι προθύμως ἡ σὴ λαμπρὸτης τὴν θεόδοτον δωρεάν , παρὰ γνησίων φίλων καὶ σαφῶς ταύτης ἐπισταμένων τὸ μέγεθος προτρεπομένη , καὶ πρὸς τὸν μεγαλόδωρον ποθηγομένην Θεόν , ὃς πάντας ἀνθρώπους ὁδεῖ σωθῆναι , καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν , καὶ δι’ ἀνθρώπων ἀνθρώπων σαγηνεύει πρὸς σωτηρίαν , εἰς ἀγήρως ζωὴν τοὺς ἀγρευομένους ἀπάγων . Ὁ μὲν γὰρ ἰχθυολόκος τῶν θηρωμένων τὴν ζωὴν ἀφαιρεῖται · ὁ δὲ ἡμέτερος ἀπαλαιοῦτῆς , ὅπερ ἂν ζωῆς , τῶν πικρῶν ἐλευθεροῖ τοῦ θανάτου δεσμῶν . Τούτου χάριν ἐπὶ τῆς γῆς ὤφθη , καὶ τοῖς ἀνθρώποις συνανεσάρφη , καὶ διὰ τῆς τοιούτης ἀνθρωπότητος τὴν ζωφόρον τοῖς ἀνθρώποις διδασκαλίαν προσήγγειν , καὶ λογικοῖς πρέπουσαν πολιτείαν ἐνομοθέτησεν · καὶ τοὺς νόμους ταῖς θαυματουργίαις κρατῦνας , κατέλυσε τῇ τῆς σαρκὸς θανάτῳ τὸν θάνατον · καὶ ταύτῃ ἀναστὰς , πᾶσιν ἡμῖν ὑπέσχετο τὴν ἀνάστασιν , ἐχέγγυον ἀδείχρας τῆς ἡμετέρας ἀναστάσεως τοῦ τιμίου σώματος αὐτοῦ δεδωκὼς τὴν ἀνάστασιν . Οὕτω δὲ τοὺς ἀνθρώπους , καὶ ταῦτα μισοῦντας , ἠγάπησεν , ὡς τὸ τῆς οἰκονομίας μυστήριον παρὰ τισιν ἀπιστεῖσθαι διὰ τὴν τῶν παθημάτων ὑπερβολήν . Ἀπόχρη δὲ δείξαι τῆς φιλανθρωπίας τὴν ἄδυσον , καὶ τὸ τοὺς ἀπιστοῦντας ἐπὶ καθ’ ἡμέραν ἐκάστην καλεῖν . Ποιεῖ δὲ τοῦτο , οὐχ ὡς ἀνθρωπίνης θεραπείας δεόμενος ( τινὸς γὰρ ἄνδρος ὡς ὅλων ὁ Ποιητής ) , ἀλλ’ ὡς διψῶν ἐκάστους τὴν σωτηρίαν . Ἀρπάσον τοίνυν , ὦ θαυμάσιε , τὸ δῶρον , καὶ τὸν φιλόδωρον ὕμνησον , καὶ μεγίστην ἡμῖν καὶ θυμηρεστάτην προξένῃσον ἑορτήν .
Lemmas: καί γαννύω ὁ σός ἀκούω κλῆς . νῦν δέ διαφερόντως πολύς ἐμπίμπλημι θυμηδία · ὁ γάρ πᾶς ἐγώ ἐρασιμώτερον μανθάνω . τις γάρ ἐγώ , εἰμί ἀγαθός , θυμήρης ὁ ὁ ἀξιόω σύ ψυχή ὁ ὁ γνῶσις φάος φωτίζω ὁράω ; ὁ γάρ πολύς κοσμέω εἴδω ἀρετή , Δίκαιος ἡγέομαι καί ὁ οὗτος προσλαμβάνω κολοφών · καί πιστεύω ὡς ὁράω ὁ ποθέω . ἁρπάζω γάρ δῆλος ὅτι προθύμως ὁ σός λαμπρότης ὁ θεόδοτος δωρεά , παρά γνήσιος Φίλων καί σαφῶς οὗτος ἐφίστημι ὁ μέγεθος προτρέπω , καί πρός ὁ μεγαλόδωρος ποθέω Θεός , ὅς πᾶς ἄνθρωπος ὁδέω σῴζω , καί εἰς ἐπίγνωσις ἀλήθεια ἔρχομαι , καί διά ἄνθρωπος ἄνθρωπος σαγηνεύω πρός σωτηρία , εἰς ἀγήραος ζωή ὁ ἀγρεύω ἀπάγω . ὁ μέν γάρ ἰχθυολόκος ὁ θηράω ὁ ζωή ἀφαιρέω · ὁ δέ ἡμέτερος απαλαιουταω , ὅσπερ εἄν ζωή , ὁ πικρός ἐλευθερόω ὁ θάνατος δεσμός . οὗτος χάρις ἐπί ὁ γῆ ὁράω , καί ὁ ἄνθρωπος συνανεσάρφη , καί διά ὁ τοιούτος ἀνθρωπότης ὁ ζῳφόρος ὁ ἄνθρωπος διδασκαλία προσάγω , καί λογικός πρέπω πολιτεία νομοθετέω · καί ὁ νόμος ὁ θαυματουργία κρατύνω , καταλύω ὁ ὁ σάρξ θάνατος ὁ θάνατος · καί οὗτος ἀνίστημι , πᾶς ἐγώ ὑπισχνέομαι ὁ ἀνάστασις , ἐχέγγυος αδειχραω ὁ ἡμέτερος ἀνάστασις ὁ τίμιος σῶμα αὐτός δίδωμι ὁ ἀνάστασις . οὕτως δέ ὁ ἄνθρωπος , καί οὗτος μισέω , ἀγαπάω , ὡς ὁ ὁ οἰκονομία μυστήριον παρά τις ἀπιστέω διά ὁ ὁ πάθημα ὑπερβολή . ἀποχράω δέ δείκνυμι ὁ φιλανθρωπία ὁ αδυσος , καί ὁ ὁ ἀπιστέω ἐπί κατά ἡμέρα ἕκαστος καλέω . ποιός δέ οὗτος , οὐ ὡς ἀνθρώπινος θεραπεία δήω ( τις γάρ Ἄνδρος ὡς ὅλος ὁ Ποιητής ) , ἀλλά ὡς διψάω ἕκαστος ὁ σωτηρία . ἁρπάζω τοίνυν , εἰμί θαυμάσιος , ὁ δῶρον , καί ὁ φιλόδωρος ὑμνέω , καί μέγας ἐγώ καί θυμηρεστάτην προξενέω ἑορτή .