theodoretus.epistulae-collectio-sirmondiana-epistulae-1-95 pg083_0651.3
Δέδωκεν ἡμῖν ὁ Δεσπότης Θεὸς μεγίστην παραμυθίαν ἐν τῷ παρόντι καιρῷ τὴν ὑμετέραν μεγαλοπρέπειαν , καὶ τῇ κλύδωνι τὸν λιμένα παρέχει κατάλληλον . Διὰ τοῦτο [ τοῦτο ] βαρύνοντες τὰ λυπούμενα διδάσκωμεν τὸ ὑμέτερον μέγεθος . Πρῶην μὲν οὖν ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν τῇ μεγαλοφύτῃ , ὡς ὑπέδειξαν ἡμῖν οἱ περὶ τὸν μεγαλοπρεπέστατον κόμητα Ῥούφον ὑπομνηστικὸν τῇ βασιλικῇ γεγραμμένον χειρὶ , παρακελευομένου τῷ ἀνδρειοτάτῳ στρατηγῷ , μετὰ φρονήσεως καὶ ἐμμελείας παρασκευάζαι ἡμᾶς ἐν τῇ Κύρῳ ( 65 ) διὰ τιν , καὶ εἰς ἑτέραν μὴ ἀπιέναι πόλιν , ὡς συνόδους συνεχῶς εἰς τὴν Ἀντιόχειαν συνάγοντας , καὶ τοὺς ὀρθοδόξους ταράττοντας . Ἐπὶ δὲ τοῦ παρόντος γνωρίζω , ὡς τῷ βασιλικῷ πεισθεὶς γράμματι τὴν Κύρον κατέλαβον · καὶ ἐξ ἧς ἐπτά διελεύσων ἡμερῶν , ἀπέστειλαν πρὸς με τὸν καθωσιωμένον Εὐφρόνιον , τὸν στρατηλατιανόν , μετὰ γραμμάτων , ἀπαίτουσίν με καθομολογήσαι ἐγγράφως , ὡς ἐνεφανίσθη μοι τὸ βασιλικὸν γράμμα , καὶ ὑπεσχόμην τῇ Κύρῳ καὶ τῇ ταύτης προσεδρεύειν χώρᾳ , καὶ τὰς ἐγχειρισθείσας μοι ποιμαίνειν ψυχὰς . Παρακαλῶ τοίνυν τὴν ὑμετέραν μεγαλοφύταν , μαθεῖν ἀκριβῶς , καὶ εἰ ἀληθῶς ταῦτα προστέτακται , καὶ διὰ ποίας αἰτίας . Ἐγὼ γὰρ ἄλλας μὲν ἀμαρτίας ἐμαυτῷ πολλὰς σύνοιδα , οὐ μὴν ἢ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ , ἢ εἰς τὴν κοινὴν εὐτάξιν οἶδ’ τι πλημμελήσας . Καὶ ταῦτα γράφω , οὐχ ὡς δυσχεραίνων τὴν ἐν Κύρῳ διαγωγὴν ὡς γὰρ ἐπὶ τῆς ἀληθείας , πάσης πόλεως λαμπροτάτης αἰρεσιώτεραν ταύτην ἡγοῦμαι , διὰ τὸ παρὰ Θεοῦ ( 66 ) μοι τοῦτον δεδοθῆναι τὸν κλῆρον . Τὸ δὲ ἀνάγκῃ προσδεδεῆσθαι , καὶ μὴ γνώμῃ , δοκεῖ πως εἶναι ἄνιaron , καὶ πρὸς τούτοις , πρόφασιν διδῶσι τοῖς ἀδικοῦσι θρασύνεσθαι , καὶ ταῖς ἡμετέραις μὴ πειθεῖσθαι παραίνεσεσι . Οὐ δι’ ἕνεκεν παρακαλῶ τὸ ὑμέτερον μέγεθος , καὶ μὴν οὐδὲν τοιοῦτο προστέτακται , δηλόν μοι τοῦτο ποιήσαι · εἰ δὲ ἀληθῶς τοῦ καλλινίκου βασιλέως ἐστὶ τὰ γράμματα , διδάξαι αὐτοῦ τὴν εὐσέβειαν , μὴ πειθεῖσθαι βεβίως διαβολαῖς , μηδὲ μόνους τοὺς κατηγοροὺς διδόναι τὰς ἀκοὰς , ἀλλ’ ἀπατεῖν εὐθύναι τὸν κατηγορούμενον . Ἦρκει δὲ καὶ αὐτὴ τῶν πραγμάτων ἡ μαρτυρία , πείσαι αὐτοῦ τὴν εὐσέβειαν , ὡς ψευδὴ τὰ κατ’ ἡμῶν εἰρημένα . Πότε γὰρ ἡμεῖς τὴν αὐτοῦ γαληνότητα περὶ πράγματος ἐνοχλήσαμεν , ἢ τοὺς μεγάλους ἄρχοντας , ἢ τοὺς ἐνταῦθα κεκτημένους , πολλοὺς οὖσιν καὶ λαμπροὺς , βαρεῖς ἐγενόμεθα ; Ὅτι δὲ καὶ πολλὰ τῆς ἐκκλησιαστικῆς προσόδου εἰς τὰ δημόσια ἀνηλώσαμεν οἰκοδομήματα , στοὰς ἐγείροντες καὶ λουτρὰ , καὶ γεφύρας κατασκευάζοντες , καὶ τῶν κοινῶν τῶν ἄλλων ἐπιμελοῦμενοι , οἶδεν ἡ ὑμετέρα μεγαλοφύτα . Εἰ δὲ διὰ τοῦτο τινες δυσχεραίνουσιν , ὅτι τῶν τῆς Φοινίκης Ἐκκλησιῶν ὀρηνοῦμεν τὴν κατάλυσιν , πεπεισθω
Lemmas: δίδωμι ἐγώ ὁ Δεσπότης θεός μέγας παραμυθία ἐν ὁ πάρειμι καιρός ὁ ὑμέτερος μεγαλοπρέπεια , καί ὁ κλύδων ὁ λιμήν παρέχω κατάλληλος . Ζεύς οὗτος [ οὗτος ] βαρύνω ὁ λυπέω διδάσκω ὁ ὑμέτερος μέγεθος . πρώην μέν οὖν γνωρίζω σύ ὁ μεγαλοφυτος , ὡς ὑποδείκνυμι ἐγώ ὁ περί ὁ μεγαλοπρεπής κόμης Ῥοῦφος ὑπομνηστικός ὁ βασιλικός γράφω χείρ , παρακελεύομαι ὁ ἀνδρεῖος στρατηγός , μετά φρόνησις καί ἐμμέλεια παρασκευάζω ἐγώ ἐν ὁ Κῦρος ( 65 ) διά ὅς , καί εἰς ἕτερος μή ἀφίημι πόλις , ὡς σύνοδος συνεχῶς εἰς ὁ Ἀντιόχεια συνάγω , καί ὁ ὀρθόδοξος ταράσσω . ἐπί δέ ὁ πάρειμι γνωρίζω , ὡς ὁ βασιλικός πείθω γράμμα ὁ Κῦρος καταλαμβάνω · καί ἐκ ὅς ἑπτά διέρχομαι ἡμέρα , ἀποστέλλω πρός ἐγώ ὁ καθοσιόομαι Εὐφρόνιον , ὁ στρατηλατιανός , μετά γράμμα , ἀπαιτέω ἐγώ καθομολογέω ἔγγραφος , ὡς ἐμφανίζω ἐγώ ὁ βασιλικός γράμμα , καί ὑπισχνέομαι ὁ Κῦρος καί ὁ οὗτος προσεδρεύω χώρα , καί ὁ ἐγχειρίζω ἐγώ ποιμαίνω ψυχή . παρακαλέω τοίνυν ὁ ὑμέτερος μεγαλοφυος , μανθάνω ἀκριβῶς , καί εἰμί ἀληθής οὗτος προστάσσω , καί διά Ποίας αἴτιος . ἐγώ γάρ ἄλλος μέν ἁμαρτία ἐμαυτοῦ πολύς σύνοιδα , οὖον μήv ἢ εἰς ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός , ἢ εἰς ὁ κοινός ευταξις οἶδα τίς πλημμελέω . καί οὗτος γράφω , οὐ ὡς δυσχεραίνω ὁ ἐν Κῦρος διαγωγή ὡς γάρ ἐπί ὁ ἀλήθεια , πᾶς πόλις λαμπρός αἰρεσιώτεραν οὗτος ἡγέομαι , διά ὁ παρά Θεός ( 66 ) ἐγώ οὗτος δίδωμι ὁ κλῆρος . ὁ δέ ἀνάγκη προσδέω , καί μή γνώμη , δοκέω πως εἰμί ἄνιος , καί πρός οὗτος , πρόφασις δίδωμι ὁ ἀδικέω θρασύνω , καί ὁ ἡμέτερος μή πείθω παραίνεσις . οὖον διά ἕνεκα παρακαλέω ὁ ὑμέτερος μέγεθος , καί μήv οὐδείς τοιοῦτος προστάσσω , δῆλος ἐγώ οὗτος ποιέω · εἰμί δέ ἀληθής ὁ καλλίνικος βασιλεύς εἰμί ὁ γράμμα , διδάσκω αὐτός ὁ εὐσέβεια , μή πείθω βιόω διαβολή , μηδέ μόνος ὁ κατήγορος δίδωμι ὁ ἀκοή , ἀλλά ἀπατάω εὐθύνω ὁ κατηγορέω . ἀρκέω δέ καί αὐτός ὁ πρᾶγμα ὁ μαρτυρία , πείθω αὐτός ὁ εὐσέβεια , ὡς ψευδής ὁ κατά ἐγώ εἴρω . πότος γάρ ἐγώ ὁ αὐτός γαληνότητα περί πρᾶγμα ενοχλώ , ἢ ὁ μέγας ἄρχω , ἢ ὁ ἐνταῦθα κτάομαι , πολύς εἰμί καί λαμπρός , βαρύς γίγνομαι ; ὅτι2 δέ καί πολύς ὁ ἐκκλησιαστικός πρόσοδος εἰς ὁ δημόσιος ἀναλίσκω οἰκοδόμημα , στοά ἐγείρω καί λουτρόν , καί γέφυρα κατασκευάζω , καί ὁ κοινός ὁ ἄλλος επιμελούμαι , οἶδα ὁ ὑμέτερος μεγαλοφυτος . εἰμί δέ διά οὗτος τις δυσχεραίνω , ὅτι ὁ ὁ Φοινίκη ἐκκλησία ορηνουμην ὁ κατάλυσις , πείθω