theodoretus.epistulae-collectio-sirmondiana-epistulae-1-95 pg083_0612.1
χρὴ τινὰ ἑαυτὸν ὑπεξάγειν , ἀλλὰ προσμένειν ἢ τὸν αὐτόματον , ἢ τὸν βίαιον ἄναντα . Καὶ τοῦτο διδάξας ὁ Δεσπότης , τοὺς ἐν τῇδε τῇ πόλει διωκομένους σέυ-γεν εἰς ἑτέραν παρεκελεύσατο · καὶ αὐδὶς κάκειθεν ἀμελδεν , καὶ εἰς ἑτέραν ἄπνεῖν πόλιν ἐκέλευσε . Ταῦτα πεπαιδευμένος ὁ θεῖος Ἀπόστολος , τοῦ ἐθν-άρχου τὰς χεῖρας διέφυγε , καὶ οὐδὲ τῆς ψυχῆς τὸν τρόπον ἐσάγησεν · ἀλλ’ ὑπέδειξε τὴν σαργάνην τῷ λόγῳ , καὶ τὸ τεῖχος , καὶ τὴν θυρίδα , αὐχὼν ἐπὶ τού-τοις , καὶ σεμνυνόμενος . Ὁ γὰρ θεῖος νόμος τὸ δο-κοῦν αἰσχρὸν ποιεῖ σεμνόν . Οὕτω ποτὲ μὲν Φαρα-σίαν , ποτὲ δὲ Ῥωμαῖον ἑαυτὸν προσηγούμεν · οὐ τὸν θάνατον δεμαινῶν , ἀλλ’ ἐννόμως ἀγωνιζόμενος . Οὕτως ἐπεκαλέσατο Καῖσαρα , τὰς τῶν Ἰουδαίων ἐπιβουλὰς προμαθῶν · καὶ τὸν ἀδελφιδὸν δὲ πρὸς τὸν χιλίαρχον ἐπεμψε , καὶ τὰ τυφευθέντα μεμήνυκεν , οὐ τῆς παρούσης βιοτῆς ἐφίεμενος , ἀλλὰ τοῖς θείοις νόμοις ἐπόμενος . Οὐ γὰρ δὴ βούλεται ἡμᾶς ὁ Δε-σπότης εἰς προῦπτον ἑαυτοῦ ἐμβαλεῖν . Καὶ τοῦτο ἡμᾶς οὐ διὰ λόγων μόνον , ἀλλὰ διὰ πραγμάτων ἐδίδαξεν . Πολλάκις γὰρ τὰς μαιφόρους τῶν Ἰουδαίων ἐξέκλινε χεῖρας . Καὶ ὁ μέγας δὲ Πέτρος , τῶν ἀπο-στόλων ὁ πρῶτος , ἀπολωθεὶς τῶν δεσμῶν , καὶ τὰς Ἡρώδου χεῖρας διαφυγὼν , ἀφίκετο μὲν εἰς τὴν οἰκίαν τὴν Ἰωάννου τοῦ ἐπικαλουμένου Μάρκου , καὶ τὴν ἐκείνων φροντίδα λύσας τῇ παρουσίᾳ , καὶ σιγὴν ἄγειν κελεύσας , εἰς οἰκίαν ἑτέραν μετέστη , πλέον λαβεῖν τῇ μεταβάσει πειράμενος . Τοῦτο τῆς φιλοσο-φίας τὸ εἶδος εὐρήσομεν κἂν τῇ Παλαιᾷ . Καὶ γὰρ Μωϋσῆς ἐκείνος ὁ πολυύμνητος , ἀνδρὰ τῇ προτε-ραῖς κατὰ τοῦ Αἰγυπτίου χρησάμενος , εἶτα γνώσ-τῃ ὑστεραῖς κατάδηλον τὸν φόνον γεγενημένον , ἀπέδρα , καὶ πολλὸν ὁδὸν ἐξήνυσεν ἡμερῶν , καὶ τὴν Μαδιαντίν κατέλαβε χώραν . Οὕτως Ἠλίας ὁ πᾶν τὰς τῆς Ἰεζάβελ μεμαθηκὼς ἀπειλὰς , τοῖς ἀνελεῖν βουλομένοις ἑαυτὸν οὐχ ἐξέδωκεν , ἀλλὰ τὴν οἰκου-μένην καταλιπὼν , ἐδραμεν εἰς τὴν ἔρημον . Εἰ δὲ τὸ φυγεῖν τῶν πολεμούντων τὰς χεῖρας δοῦν τε καὶ Θεῷ προστιλές , πολλῷ δὴπουθεν ὁσιώτερον τὸ μὴ πεισθῆναι τῷ κελεύσαντι αὐτὸν ἑαυτῷ γενέσθαι φονέα . Οὐδὲ γὰρ ὁ Κύριος εἶπεν εἰρησκότι τῷ διαβόλῳ · « Βάλε σεαυτὸν ἄνωθεν κάτω . » Ὡστε δὲ τὰς Ἰου-δαϊκὰς κατ’ αὐτοῦ καθώπλισε χεῖρας , διὸ τῶν μα-στιγῶν , καὶ τῶν ἀκανθῶν , καὶ τῶν ἅλων , καὶ τῆς κτίσεως ἐπειγομένης τοῖς ἀλιτηρίοις ἐκείνοις παν-ωλεθρίαν ἐπαγαγεῖν , αὐτὸς ὡς Δεσπότης ἐκύλισεν , εἰδὼς τὸ πᾶθος τῷ κόσμῳ σωτήριον . Διὰ τοῦτο καὶ παρὰ τὸ πᾶθος τοῖς ἀποστόλοις ἔλεγεν · « Ἐδεξασθε μὴ εἰσελθεῖν εἰς πειρασμόν . » Καὶ ἡμᾶς λέγειν ἐδί-δαξεν · « Καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν . » Μετασχηματίσωμεν δὲ , εἰ δοκεῖ , μικρὰ τινὰ τοῦ ὑποδήματος , καὶ σαφέστερον μαθησόμεθα τὴν ἀλή-θειαν · καὶ ἀφελόμενοι τοῦ λόγου τὴν θάλατταν , φῶ-μεν ἔφρος ἔργερίσσαι τὸν δικαστὴν ἐκαστὴρ τῶν ἀληθῶν , καὶ προστάζει τὸν οὐχ ἀνεχόμενον θύσαι , τὴν οἰκείαν ἐκτεμεῖν κεφαλήν · τίς οὖν ἄρα εὖ φρο -
Lemmas: χρή τις ἑαυτοῦ ὑπεξάγω , ἀλλά προσμένω ἢ ὁ αὐτόματος , ἢ ὁ βίαιος ἄναντα . καί οὗτος διδάσκω ὁ Δεσπότης , ὁ ἐν ὅδε ὁ πόλις διώκω συγγίγνομαι εἰς ἕτερος παρακελεύομαι · καί αὐδὶς κακείθεν ἀμελδεν , καί εἰς ἕτερος ἄφνω πόλις κελεύω . οὗτος παιδεύω ὁ θεῖος ἀπόστολος , ὁ ἐθν-άρχης ὁ χείρ διαφεύγω , καί οὐδέ ὁ Ψυχή ὁ τρόπος σάττω · ἀλλά ὑποδείκνυμι ὁ σαργάνη ὁ λόγος , καί ὁ τεῖχος , καί ὁ θυρίς , αὔχη ἐπί έ-τοις , καί σεμνύνω . ὁ γάρ θεῖος νόμος ὁ δοκέω αἰσχρός ποιέω σεμνός . οὕτως ποτέ μέν Φαρα-σίαν , ποτέ δέ Ῥωμαῖος ἑαυτοῦ προσάγω · οὖον ὁ θάνατος δεμαιναω , ἀλλά ἔννομος ἀγωνίζομαι . οὕτως ἐπικαλέω Καῖσαρ , ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἐπιβουλή προμανθάνω · καί ὁ ἀδελφιδός δέ πρός ὁ χιλίαρχος πέμπω , καί ὁ τύφω μηνύω , οὖον ὁ πάρειμι βιοτή ἐφίημι , ἀλλά ὁ θεῖον νόμος ἔπω . οὖον γάρ δή βούλομαι ἐγώ ὁ Δεσπότης εἰς πρόοπτος ἑαυτοῦ ἐμβάλλω . καί οὗτος ἐγώ οὖον διά λόγος μόνος , ἀλλά διά πρᾶγμα διδάσκω . πολλάκις γάρ ὁ μαιφορος ὁ Ἰουδαῖος ἐκκλίνω χείρ . καί ὁ μέγας δέ Πέτρος , ὁ ἀπόστολος ὁ πρῶτος , ἀπόλλυμι ὁ δεσμός , καί ὁ Ἡρώδης χείρ διαφεύγω , ἀφικνέομαι μέν εἰς ὁ οἰκίον ὁ Ἰωάννης ὁ ἐπικαλέω Μᾶρκος , καί ὁ ἐκεῖνος φροντίς λύω ὁ παρουσία , καί σιγή ἄγω κελεύω , εἰς οἰκίον ἕτερος μεθίστημι , πλέω λαμβάνω ὁ μετάβασις πείρω . οὗτος ὁ φιλοσοφία ὁ εἶδος εὑρίσκω κἀν ὁ Παλαιή . καί γάρ Μωϋσῆς ἐκείνος ὁ πολυύμνητος , ἀνδρά ὁ προτερέω κατά ὁ Αἰγύπτιος χράω , εἶτα γνώστης ὕστερος κατάδηλος ὁ φόνος γίγνομαι , ἀποδιδράσκω , καί πολύς ὁδός ἐξανύω ἡμέρα , καί ὁ Μαδιαντίν καταλαμβάνω χώρα . οὕτως Ἠλίας ὁ πᾶς ὁ ὁ Ἰεζάβελ μανθάνω ἀπειλή , ὁ ἀναιρέω βούλομαι ἑαυτοῦ οὐ ἐκδίδωμι , ἀλλά ὁ οἰκέω καταλείπω , τρέχω εἰς ὁ ἐρῆμος . εἰμί δέ ὁ φεύγω ὁ πολεμέω ὁ χείρ δήω τε καί Θεός πρόστυλος , πολύς δήπουθεν ὅσιος ὁ μή πείθω ὁ κελεύω αὐτός ἑαυτοῦ γίγνομαι φονεύς . οὐδέ γάρ ὁ Κύριος εἶπον λέγω ὁ διάβολος · « βάλλω σαυτοῦ ἄνωθεν κάτω . » ὡστε δέ ὁ Ἰουδαϊκός κατά αὐτός καθοπλίζω χείρ , διό ὁ μαστιγόω , καί ὁ ἄκανθα , καί ὁ ἅλως , καί ὁ κτίσις ἐπείγω ὁ ἀλιτήριος ἐκεῖνος παν-ωλεθρία ἐπάγω , αὐτός ὡς Δεσπότης κυλίνδω , εἰδοί ὁ πάθος ὁ κόσμος σωτήριος . Ζεύς οὗτος καί παρά ὁ πάθος ὁ ἀπόστολος λέγω · « δέχομαι μή εἰσέρχομαι εἰς πειρασμός . » καί ἐγώ λέγω διδάσκω · « καί μή εἰσφέρω ἐγώ εἰς πειρασμός . » Μετασχηματίζω δέ , εἰμί δοκέω , μικρός τις ὁ ὑπόδημα , καί σαφής μανθάνω ὁ ἀλήθεια · καί ἀφαιρέω ὁ λόγος ὁ θάλασσα , φώγω φέρω εργεριεννυω ὁ δικαστής ἐκαστὴρ ὁ ἀληθής , καί προστάζω ὁ οὐ ἀνέχω θύω , ὁ οἰκεῖος ἐκτέμνω κεφαλή · τίς οὖν ἄρα εὕω φρο -