theodoretus.epistulae-collectio-sirmondiana-epistulae-1-95 pg083_0624.5
Ἵνα δὲ καὶ διδάξης , θαυμασιώτατε , τοὺς ἀγνοοῦντας ὅπως φρονοῦμεν , ἴσθι πιστεύειν ἡμᾶς , ὡς ἐδιδάχθην , εἰς τὸν Πατέρα , καὶ τὸν Υἱόν , καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα . Οὐ γὰρ εἰς δύο υἱούς , ὡς πινες συκοφαντοῦσιν , ἢ ἐμαθητεύθην , ἢ ἐδασπίσθην , ἢ πιστεύομεν , ἢ πιστεύειν διδάσκομεν · ἀλλ᾽ ὡσπερ ἕνα ἔσμεν Πατέρα , καὶ ἕν ἅγιον Πνεῦμα , οὕτως ἕνα Υἱὸν τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν , τὸν μονογενῆ τοῦ Θεοῦ Υἱόν , τὸν ἐνανθρωπήσαντα Θεὸν Λόγον . Οὐκ ἀρνοῦμαι μέντοι τὰς τῶν φύσεων ἰδιότητας · ἀλλ᾽ ὡσπερ ἀσάβειν νομίζομεν τοὺς εἰς δύο υἱούς διαιροῦντας τὸν ἕνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν · οὕτως τῆς ἀληθείας πολέμιους ἀποκαλοῦμεν τοὺς συγχέειν τὰς φύσεις ἐπιχειροῦντας . Ἀσύγχυτον γὰρ ἔννοιαν γεγενήσθαι πιστεύομεν , καὶ ἔσμεν τινὰ τὴν τῆς ἀνθρωπότητος , καὶ τινὰ τῆς θεότητος ἰδία . Καθάπερ γὰρ ὁ ἄνθρωπος , τὸν κοινὸν λέγω , τὸ λογικὸν καὶ θνητὸν ζῷον , ἔχει μὲν ψυχὴν , ἔχει δὲ σῶμα , ἐν δὲ ζῷον νοεῖται · καὶ ἡ διαφορά τῶν δύο φύσεων οὐκ εἰς δύο πρόσωπα μερίζει τὸν ἕνα · ἐν δὲ γε τῷ ἑνὶ καὶ τὴν τῆς ψυχῆς ἔσμεν ἀθανασίαν , καὶ τοῦ σώματος τὴν θνητότητα · καὶ ὁμολογοῦμεν τὴν ψυχὴν ἄδρατον , δρατὸν δὲ τὸ σῶμα , ἐν δὲ ζῷον , ὡς ἔφην , λογικὸν ὁμοῦ καὶ θνητόν · οὕτως τὸν Κύριον ἡμῶν καὶ Θεόν , τὸν τοῦ Θεοῦ λέγω Υἱόν , τὸν Δεσπότην Χριστόν , καὶ μετὰ τὴν ἐνανθρώπησιν ἕνα ἔσμεν Υἱόν · ἀδιάρητος γὰρ ἡ ἔνωσις , ὡσπερ δὴ καὶ ἀσύγχυτος . Ἔσμεν δὲ ὅμως καὶ τῆς θεότητος ἄναρχον , καὶ τῆς ἀνθρωπότητος πρόσφατον . Ἡ μὲν γὰρ ἐκ σπέρματος ᾿Αβραὰμ καὶ Δαβὶδ ( ἐξ αὐτῶν γὰρ ἡ ἁγία Παρθένος ) · ἡ δὲ θεία φύσις ἐκ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς πρὸ αἰώνων , ἀχρόνως , ἀπαθῶς , ἀτιμῶς ἐγεννήθη . Εἰ δὲ ἀναμειξθείς σαρξ καὶ θεότης τῷ διάφορον , τισιν ὕπολοι χρησόμεθα κατὰ ᾿Αρείου καὶ Εὐνομίου παραταττόμενοι ; πῶς δὲ αὐτῶν τὴν κατὰ τοῦ Μονογενοῦς καταλύσομεν βλασφημίαν ; Νῦν γὰρ τοὺς μὲν ταπει -
Lemmas: ἵνα δέ καί διδάσκω , θαυμάσιος , ὁ ἀγνοέω ὅπως φρονέω , εἰμί πιστεύω ἐγώ , ὡς διδάσκω , εἰς ὁ πατήρ , καί ὁ υἱός , καί ὁ ἅγιος πνεῦμα . οὖον γάρ εἰς δύο υἱός , ὡς πίνω συκοφαντέω , ἢ μαθητεύω , ἢ ἐδασπίσθην , ἢ πιστεύω , ἢ πιστεύω διδάσκω · ἀλλά ὡς εἷς εἰμί πατήρ , καί εἷς ἅγιος πνεῦμα , οὕτως εἷς υἱός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὁ μονογενής ὁ Θεός υἱός , ὁ ἐνανθρωπέω θεός Λόγος . οὐ ἀρνέομαι μέντοι ὁ ὁ φύσις ἰδιότης · ἀλλά ὡς ἀσάβειν νομίζω ὁ εἰς δύο υἱός διαιρέω ὁ εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστός · οὕτως ὁ ἀλήθεια πολέμιος ἀποκαλέω ὁ συγχέω ὁ φύσις ἐπιχειρέω . ἀσύγχυτος γάρ ἔννοια γίγνομαι πιστεύω , καί εἰμί τις ὁ ὁ ἀνθρωπότης , καί τις ὁ θεότης ἴδιος . καθά γάρ ὁ ἄνθρωπος , ὁ κοινός λέγω , ὁ λογικός καί θνητός ζῷον , ἔχω μέν ψυχή , ἔχω δέ σῶμα , ἐν δέ ζῷον νοέω · καί ὁ διαφορά ὁ δύο φύσις οὐ εἰς δύο πρόσωπον μερίζω ὁ εἷς · ἐν δέ γε ὁ εἷς καί ὁ ὁ Ψυχή εἰμί ἀθανασία , καί ὁ σῶμα ὁ θνητότης · καί ὁμολογέω ὁ ψυχή ἄδρατος , δράω δέ ὁ σῶμα , ἐν δέ ζῷον , ὡς φημί , λογικός ὁμοῦ καί θνητός · οὕτως ὁ κύριος ἐγώ καί Θεός , ὁ ὁ Θεός λέγω υἱός , ὁ δεσπότης Χριστός , καί μετά ὁ ἐνανθρώπησις εἷς εἰμί υἱός · ἀδίαρος γάρ ὁ ἕνωσις , ὡς δή καί ἀσύγχυτος . εἰμί δέ ὅμως καί ὁ θεότης ἄναρχος , καί ὁ ἀνθρωπότης πρόσφατος . ὁ μέν γάρ ἐκ σπέρμα Αβραάμ καί Δαυίδ ( ἐκ αὐτός γάρ ὁ ἅγιος Παρθένος ) · ὁ δέ θεῖος φύσις ἐκ ὁ Θεός καί πατήρ πρό αἰών , ἄχρονος , ἀπαθής , ἀτιμάω γεννάω . εἰμί δέ ἀναμείγνυμι σάρξ καί θεότης ὁ διάφορος , τις ὕπολοι χράω κατά ᾿Αρείου καί Εὐνόμιος παρατάσσω ; πῶς δέ αὐτός ὁ κατά ὁ Μονογενώ καταλύω βλασφημία ; νῦν γάρ ὁ μέν ταπος -