theodoretus.epistulae-collectio-sirmondiana-epistulae-1-95 pg083_0642.6
Εἰ μὴ με τὰ τῆς ἀνάγκης κατέχει δεσμὰ , εὐθὺς ἂν ἔδραμον , τὴν κοίμησιν γνῶναι τοῦ μεγαλοπρεποῦς καὶ ἀωιδίμου ὁμοζύγου τῆς σῆς θαυμασιότητος . Παμπόλλας γὰρ ὑμῖν ὀφείλω χάριτας , διαφόρως ἐγὼ παντοδαπῆς τιμῆς παρ’ ὑμῶν ἀπολαύσας . Ἐπεὶδὴ δὲ ἄκων ἐφθόνη ἀποδυεῖν τὸ χέρος , ὅσπον ψόθητα γράμματα πέμψαι παρ’ αὐτὴν τὴν τοῦ πένθους ἀκμήν , οὔτε τοῦ γραμματοφόρου συντυχεῖν δυναμένου τῇ σεμνοπρεπεῖα τῇ σῇ , οὔτε τῆς ὀδύνης συγκρούσης τοῖς γράμμασιν ἐντυχεῖν . Τοῦ δὲ λογισμοῦ λοιπὸν χώρᾶν ἐσχὴκὸς ἀναπνεῖν , καὶ ἄρχει τὸ πάθος , καὶ κολάζει τὸν πένθους τὴν ἀμερίαν , ἐθάρρησα γράφαι , καὶ τὴν σὴν παρακαλεῖσαι θαυμασιότητα , καὶ τὴν ἀνθρωπεῖαν φύσιν ἐπισχεμένην , καὶ τὸ κοινὸν τοῦ πάθους λογιζομένην , καὶ πρὸς τούτοις τὰ θεία πεπαιδευμένην , μετρήσαι τῇ πίστει τὴν ἀθυμίαν . Οὐ γὰρ ἀπέθανεν ὁ πάντα ἄριστος ἐκεῖνος ἄνθρωπος , κατὰ τὴν τοῦ Κυρίου φωνήν , ἀλλὰ καθεύδει ὕπνον τοῦ συνήθους μακρότερον . Ταύτην γὰρ ἡμῖν ὁ Δεσπότης ἔδωκε τὴν ἐλπίδα · ταύτην ἐκ τῶν θείων Λογίων δεδέχμεθα τὴν ὑπόσχεσιν . Οὐδὲ μὲν οὖν , ὡς ἀνίαρυν ὁ χωρισμός , καὶ λίαν ἀνιαρὸν , καὶ διαφερόντως ὅταν καὶ ἡδὺν εὐαρμοστία , καὶ χρόνος μακρότερος τὴν φιλίαν ( 46 ) αὐξήσῃ · ἀλλ’ ἀποδημίας ἔστω , μὴ τελευτῆς , ἡ λύπη . Διαφερόντως δὲ τοῖς ἐν ἐυσθείᾳ τετραμμένοις ἡ τοιαύτη προσήκει φιλοσοφία · ἢ καὶ τὴν ὑμετέραν σεμνοπρέπειαν κοσμηθῆναι παρακαλῶ . Προσφέρω δὲ τὴν παραίνεσιν , οὐχ ὡς ἀναλγησίαν νοσοῦν τῷ δυτι γὰρ ἤλγησα τὴν ψυχήν , τῆς φίλης ἐμοὶ κεφαλῆς τὴν ἐκδημίαν μεμαθηκώς . Ἀλλ’ εἰς νοῦν ἔβαλον τῶν ὅλων τὸν Πρύτανιν , καὶ τὴν ἀρρήτον αὐτοῦ σοφίαν , τὴν ἀπαντα πρὸς τὸ συμφέρον οἰκονομοῦσαν . Καὶ τὴν σὴν παρακαλῶ δύστην ταῦτα δὴ λογίζεσθαι , καὶ τοῦ πάθους περιγενέσθαι , καὶ τὸν πάντων ἡμῶν Δεσπότην ὑμνῆσαι Θεόν · ἀρρήτῳ γὰρ προμηθείᾳ κεχρημένως τὰ καθ’ ἡμᾶς κυδερνᾷ .
Lemmas: εἰμί μή ἐγώ ὁ ὁ ἀνάγκη κατέχω δεσμός , εὐθύς εἄν τρέχω , ὁ κοίμησις γιγνώσκω ὁ μεγαλοπρεπής καί ἀοίδιμος ὁμόζυγος ὁ σός θαυμασιότης . παμπολύς γάρ σύ ὀφείλω χάρις , διάφορος ἐγώ παντοδαπής τιμή παρά σύ ἀπολαύω . ἐπειδή δέ ἄκων φθονέω ἀποδύω ὁ χείρ , ὅσπον ψοτιθημι γράμμα πέμπω παρά αὐτός ὁ ὁ πένθος ἀκμή , οὔτε ὁ γραμματοφόρος συντυγχάνω δύναμαι ὁ σεμνοπρέπεια ὁ σός , οὔτε ὁ ὀδύνη συγκρούω ὁ γράμμα ἐντυγχάνω . ὁ δέ λογισμός λοιπός χώρα ἔχω ἀναπνέω , καί ἄρχω ὁ πάθος , καί κολάζω ὁ πένθος ὁ ἀμέριος , θαρσέω γραφεύς , καί ὁ σός παρακαλώ θαυμασιότης , καί ὁ ἀνθρώπειος φύσις ἐπέχω , καί ὁ κοινός ὁ πάθος λογίζομαι , καί πρός οὗτος ὁ θεῖος παιδεύω , μετρέω ὁ πίστις ὁ ἀθυμία . οὖον γάρ ἀποθνῄσκω ὁ πᾶς ἀγαθός ἐκεῖνος ἄνθρωπος , κατά ὁ ὁ κύριος φωνή , ἀλλά καθεύδω ὕπνος ὁ συνήθης μακρός . οὗτος γάρ ἐγώ ὁ Δεσπότης δίδωμι ὁ ἐλπίς · οὗτος ἐκ ὁ θεῖον Λόγιος δέχομαι ὁ ὑπόσχεσις . οὐδέ μέν οὖν , ὡς ἀνίαρυν ὁ χωρισμός , καί λίαν ἀνιαρός , καί διαφερόντως ὅταν καί ἡδύς εὐαρμοστία , καί χρόνος μακρός ὁ φίλιος ( 46 ) αὐξάνω · ἀλλά ἀποδημία ἵστημι , μή τελευτή , ὁ λύπη . διαφερόντως δέ ὁ ἐν εὕω τρέπω ὁ τοιοῦτος προσήκω φιλοσοφία · ἢ καί ὁ ὑμέτερος σεμνοπρέπεια κοσμέω παρακαλέω . προσφέρω δέ ὁ παραίνεσις , οὐ ὡς ἀναλγησία νοσέω ὁ δυτι γάρ ἀλγέω ὁ Ψυχή , ὁ φίλος ἐγώ κεφαλή ὁ ἐκδημία μανθάνω . ἀλλά εἰς νόος βάλλω ὁ ὅλος ὁ Πρύτανις , καί ὁ ἄρρητος αὐτός σοφία , ὁ ἅπας πρός ὁ συμφέρω οἰκονομέω . καί ὁ σός παρακαλέω δύστηνος οὗτος δή λογίζομαι , καί ὁ πάθος περιγίγνομαι , καί ὁ πᾶς ἐγώ δεσπότης ὑμνέω Θεός · ἄρρητος γάρ προμήθεια χράομαι ὁ κατά ἐγώ κυδερνᾷ .