theodoretus.epistulae-collectio-sirmondiana-epistulae-1-95 pg083_0738.1
νοῦν καὶ ἀπαύγασμα πρὸς τὸ φῶς ἀχωρίστως ἔχει , οὕτως ὁ μονογενὴς Υἱὸς πρὸς τὸν ἑαυτοῦ Πατέρα . Φαμὲν τοίνυν τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν Υἱὸν εἶναι μονογενῆ τοῦ Θεοῦ καὶ πρωτότοκον · μονογενῆ μὲν καὶ πρὸ τῆς ἐνανθρωπήσεως , καὶ μετὰ τὴν ἐνανθρώπην · πρωτότοκον δὲ μετὰ τὴν ἐξ Παρθένου γέννησιν · τῷ γὰρ Μονογενεῖ τὸ Πρωτότοκος ὄνομα ἐναντίον μὲν εἶναι πῶς δοκεῖ , διότι ( 64 ) μονογενὴς μὲν ὁ μόνος ἐκ τινος γεννηθεὶς προσαγορεύεται , πρωτότοκος δὲ ὁ πολλῶν ἀδελφῶν πρῶτος . Τονδὲ Θεὸν Λόγον μόνον ἐκ τοῦ Πατρὸς αἱ θείαι Γραφαὶ γεννηθῆναι λέγουσιν · γίνεται δὲ καὶ πρωτότοκος ὁ Μονογενὴς , τὴν ἡμετέραν φύσιν εἰληφὼς ἐκ τῆς Παρθένου , καὶ ἀδελφοὺς τοὺς εἰς αὐτὸν πεπιστευκότας προσαγορεύσαι καταξιώσας · ὡς εἶναι τὸν αὐτὸν μονογενῆ μὲν καθὸ Θεός , πρωτότοκον δὲ καθὸ B ἀνθρώπος . Οὕτως ἡμεῖς τὰς δύο φύσεις ὁμολογοῦντες τὸν ἕνα Χριστὸν προσκυνοῦμεν , καὶ μᾶν αὐτῷ προσφέρομεν τὴν προσκύνησιν . Τὴν γὰρ ἔνωσιν ἐξ αὐτῆς τῆς συλλήψεως ἐν τῇ ἀρχῇ τῆς Παρθένου νηδύι γεννηθῆναι πιστεύομεν . Διὸ καὶ Θεοτόκον καὶ ἀνθρωποτόκον τὴν ἁγίαν Παρθένον προσαγορεύομεν . Ἐπεὶδὴ καὶ αὐτὸς ὁ Δεσπότης Χριστός , Θεὸς καὶ ἄνθρωπος , ὑπὸ τῆς θείας καλεῖται Γραφῆς . Καὶ ὁ Ἐμμανουὴλ δέ , τῶν δύο φύσεων χρησάμενος τὴν ἔνωσιν . Εἰ δὲ τὸν Χριστὸν Θεὸν καὶ ἄνθρωπον ὁμολο-γοῦμεν καὶ λέγομεν , τίς οὕτως εὐήθης , ὡς φυγεῖν τὴν ἀνθρωποτόκον φωνὴν , μετὰ τῆς Θεοτόκου τιθε-μένην ; Ἐν γὰρ τῷ Δεσπότῃ Χριστῷ τὰς δύο τίθεμεν προσηγορίας · διὸ ἡ Παρθένος τετιμηταὶ καὶ κε - C χαριτωμένη προσηγορεύθη · τίς οὖν ἐγὼ ( 65 ) φρονὼν παραίτησατο , ἀπὸ τῶν τοῦ Σωτῆρος ὀνομάτων ἀποκαλέσαι τὴν Παρθένον , ἡ δι’ ἐκείνου παρὰ τῶν πιστῶν γεραίρεται ; Οὐ γὰρ ὁ ἐξ αὐτῆς δι’ αὐτὴν σεβάσμιος , ἀλλ’ αὐτὴ διὰ τὸν ἐξ αὐτῆς ταῖς μεγίσταις προσηγορίαις καλλύννεται .
Lemmas: νόος καί ἀπαύγασμα πρός ὁ φάος ἀχώριστος ἔχω , οὕτως ὁ μονογενής υἱός πρός ὁ ἑαυτοῦ πατήρ . φημί τοίνυν ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός υἱός εἰμί μονογενής ὁ Θεός καί πρωτότοκος · μονογενής μέν καί πρό ὁ ἐνανθρώπησις , καί μετά ὁ ἐνανθρωπέω · πρωτότοκος δέ μετά ὁ ἐκ παρθένος γέννησις · ὁ γάρ Μονογενής ὁ πρωτότοκος ὄνομα ἐναντίος μέν εἰμί πῶς δοκέω , διότι ( 64 ) μονογενής μέν ὁ μόνος ἐκ τις γεννάω προσαγορεύω , πρωτότοκος δέ ὁ πολύς ἀδελφός πρῶτος . ὅδε θεός Λόγος μόνος ἐκ ὁ πατήρ ὁ θεῖος γραφή γεννάω λέγω · γίγνομαι δέ καί πρωτότοκος ὁ Μονογενής , ὁ ἡμέτερος φύσις λαμβάνω ἐκ ὁ παρθένος , καί ἀδελφός ὁ εἰς αὐτός πιστεύω προσαγορεύω καταξιόω · ὡς εἰμί ὁ αὐτός μονογενής μέν καθό Θεός , πρωτότοκος δέ καθό B ἄνθρωπος . οὕτως ἐγώ ὁ δύο φύσις ὁμολογέω ὁ εἷς Χριστός προσκυνέω , καί τιμή αὐτός προσφέρω ὁ προσκύνησις . ὁ γάρ ἔνειμι ἐκ αὐτός ὁ σύλληψις ἐν ὁ ἀρχή ὁ παρθένος νηδύς γεννάω πιστεύω . Διὸ καί Θεοτόκος καί ἀνθρωποτόκος ὁ ἅγιος παρθένος προσαγορεύω . ἐπειδή καί αὐτός ὁ Δεσπότης Χριστός , θεός καί ἄνθρωπος , ὑπό ὁ θεῖος καλέω γραφή . καί ὁ Ἐμμανουήλ δέ , ὁ δύο φύσις χράω ὁ ἔνειμι . εἰμί δέ ὁ Χριστός θεός καί ἄνθρωπος ὁμολογέω καί λέγω , τίς οὕτως εὐήθης , ὡς φεύγω ὁ ἀνθρωποτόκος φωνή , μετά ὁ Θεοτόκος τίθημι ; ἐν γάρ ὁ δεσπότης Χριστός ὁ δύο τίθημι προσηγορία · διό ὁ Παρθένος τιμάω καί κε - C Χαριτωμένη προσαγορεύω · τίς οὖν ἐγώ ( 65 ) φρονέω παραιτέομαι , ἀπό ὁ ὁ Σωτήρ ὄνομα ἀποκαλέω ὁ παρθένος , ὁ διά ἐκεῖνος παρά ὁ πιστός γεραίρω ; οὖον γάρ ὁ ἐκ αὐτός διά αὐτός σεβάσμιος , ἀλλά αὐτός διά ὁ ἐκ αὐτός ὁ μέγας προσηγορία καλλύνω .