theodoretus.epistulae-collectio-sirmondiana-epistulae-1-95 pg083_0621.4
Εἰ μὲν εἰς μόνην ἀφεύρων τὴν τοῦ πάθους ὑπερβολὴν , ἀνεβάμην τὰ τέως τὰ γράμματα , ἵνα λάβω τὸν χρόνον τῆς θεραπείας ἐπίκουρον . Ἐπεὶδὴ δὲ τὴν φιλοσοφίαν ὁρᾷ τῆς σῆς θεοφιλίας , τοὺς παραμυθητικοὺς προσενεγκεῖν ἐθάρρησα λόγους , οὓς καὶ παρὰ τῆς φύσεως , καὶ παρὰ τῆς θείας ἐδιδάχθην Γραφῆς . Ἡ τε γὰρ φύσις τὸ ἐπίκρονον ἔχει , καὶ τῶν τοιούτων συμφορῶν ἅπας ὁ βίος μεστός · καὶ τῶν πάντων ὁ Πρύτανις , καὶ τοῦ παντὸς ὁ Κυβερνήτης , ὁ σοφῶς καὶ χαλ’ ἡμᾶς πρυτανεύων Δεσπότης , παντοδαπὴν ἡμῖν διὰ τῶν θείων λόγων προσφέρει παραμυθίαν · καὶ τούτων μεστὰι μὲν τῶν ἱερῶν Εὐαγγελίων αἱ βίβλοι , μεστὰ δὲ τῶν ἁγίων ἀποστόλων συγγράμματα , καὶ τῶν τρισμακαρίων προφητῶν τὰ θεσπίσματα . Περιττὸν δὲ οἶμαι συλλέγειν ταῦτα , καὶ τῇ σῇ προσφέρειν θεοσεβείᾳ , ἀνθὲν τοῖς θεοπνεύστοις ἐντεθραμμένῃ λόγοις , καὶ πρὸς ἐκεῖνα τὸν οἰκεῖον ῥυθμίζασθ βίον , καὶ διδασκαλίας ἑτέρας μὴ δεομένην . Παρακαλῶ τοίνυν ἐκείνων ἀναμνησθῆναι τῶν λόγων , οἱ καὶ τῶν παθῶν παρεγγυῶσαι ἡμῖν κρατεῖν , καὶ τὴν αἰώνιον ὑπισχνούται ζωὴν , καὶ τοῦ θανάτου κρύπτουσι τὴν κατάλυσιν , καὶ τὴν κοινὴν πάντων ἡμῶν ἀνάστασιν ἐπαγγέλλονται · καὶ πρὸς τούτοις , μᾶλλον δὲ πρὸ τούτων , ὅτι Δεσπότης ὁ ταῦτα οὕτω γενέσθαι κελεύσας , καὶ Δεσπότης σοφώτατός τε καὶ ἀγαθώτατος , καὶ τὸ συμφέρον ἀκριβῶς ἐπιστάμενος , καὶ πρὸς τοῦτο πάντως ἰθύνων τὰ πράγματα . Ἔστι γὰρ ὅτε θάνατος ἀμείνων ζωῆς , καὶ ὁ δοκῶν ἀναρὸς τῶν νομιζομένων τερπνῶν ( 15 ) θυμηρέστερος . Δεξάσθω τοίνυν ἡ θεοσέβειά σου τῆς ἐμῆς ταπεινώσεως τὴν παρακλῆσιν , ἵνα τῶν τῶν θεῶν θεραπεύσῃς Δεσπότῃ , γενναίως ἐνεγκοῦσα τὰ λυπηρά , καὶ γυναιξὶν ὁμοῦ καὶ ἀνδράσι φιλοσοφίας ὑπόδειγμα γενομένη . Θαυμάσονται γὰρ ἅπαντες τοῦ λογισμοῦ τὴν ἀνδρίαν , δεξαμένην γενναίως τοῦ πάθους τὴν προσβολήν , καὶ τὴν ἀφοδρότατὴν αὐτοῦ διαλύσασαν ἐμβολὴν τῇ μεγαλοψυχίᾳ τῆς γνώμης . Ἔχομεν δὲ ψυχαγωγίαν ἀρκούσαν τοῦ κατοικούμενου παιδὸς τὰς ζωᾶς εἰκόνας · ἀξιέραστους γὰρ ἡμῖν καρποὺς καταλείπεται , παύσειν δυναμένους τῆς ἀχθύνδους τῆς ἀμετρίαν . Πρὸς δὲ τούτοις τὴν λύπην , καὶ μὴ αὐξῆσαι τὰ πᾶθη τῇ τῆς ἀδυ -
Lemmas: εἰμί μέν εἰς μόνος αφευροος ὁ ὁ πάθος ὑπερβολή , ἀναβαίνω ὁ τέως ὁ γράμμα , ἵνα λαμβάνω ὁ χρόνος ὁ θεραπεία ἐπίκουρος . ἐπειδή δέ ὁ φιλοσοφία ὁράω ὁ σός θεοφιλία , ὁ παραμυθητικός προσφέρω θαρσέω λόγος , ὅς καί παρά ὁ φύσις , καί παρά ὁ θεῖος διδάσκω γραφή . ὁ τε γάρ φύσις ὁ επικρονος ἔχω , καί ὁ τοιοῦτος συμφορά ἅπας ὁ βίος μεστός · καί ὁ πᾶς ὁ Πρύτανις , καί ὁ πᾶς ὁ Κυβερνήτης , ὁ σοφός καί χηλή ἐγώ πρυτανεύω Δεσπότης , παντοδαπός ἐγώ διά ὁ θεῖον λόγος προσφέρω παραμυθία · καί οὗτος μεστός μέν ὁ ἱερός Εὐαγγελίων ὁ Βίβλος , μεστός δέ ὁ ἅγιος ἀπόστολος σύγγραμμα , καί ὁ τρισμακάριος προφήτης ὁ θέσπισμα . Περισσός δέ οἴομαι συλλέγω οὗτος , καί ὁ σός προσφέρω θεοσέβεια , ανθός ὁ θεόπνευστος ἐντρέφω λόγος , καί πρός ἐκεῖνος ὁ οἰκέω ῥυθμίζω βίος , καί διδασκαλία ἕτερος μή δήω . παρακαλέω τοίνυν ἐκεῖνος ἀναμιμνήσκω ὁ λόγος , ὁ καί ὁ πάθος παρεγγυάω ἐγώ κρατέω , καί ὁ αἰώνιος ὑπισχνέομαι ζωή , καί ὁ θάνατος κρύπτω ὁ κατάλυσις , καί ὁ κοινός πᾶς ἐγώ ἀνάστασις ἐπαγγέλλω · καί πρός οὗτος , μᾶλλον δέ πρό οὗτος , ὅτι Δεσπότης ὁ οὗτος οὗτος γίγνομαι κελεύω , καί Δεσπότης σοφός τε καί ἀγαθός , καί ὁ συμφέρω ἀκριβῶς ἐπίσταμαι , καί πρός οὗτος πάντως εὐθύνω ὁ πρᾶγμα . εἰμί γάρ ὅτε θάνατος ἀγαθός ζωή , καί ὁ δοκέω ἀναρός ὁ νομίζω τερπνός ( 15 ) θυμαρής . δέχομαι τοίνυν ὁ θεοσέβεια σύ ὁ ἐμός ταπείνωσις ὁ παράκλησις , ἵνα ὁ ὁ θεός θεραπεύω δεσπότης , γενναῖος φέρω ὁ λυπηρός , καί γυνή ὁμοῦ καί ἀνήρ φιλοσοφία ὑπόδειγμα γίγνομαι . θαυμάζω γάρ ἅπας ὁ λογισμός ὁ ἀνδρεία , δέχομαι γενναῖος ὁ πάθος ὁ προσβολή , καί ὁ αφοδροτηταω αὐτός διαλύω ἐμβολή ὁ μεγαλοψυχία ὁ γνώμη . ἔχω δέ ψυχαγωγία ἀρκέω ὁ κατοικέω παῖς ὁ ζωός εἰκών · αξιέραστος γάρ ἐγώ καρπός1 καταλείπω , παύω δύναμαι ὁ ἀχθύνδους ὁ ἀμετρία . πρός δέ οὗτος ὁ λύπη , καί μή αὐξάνω ὁ πάθος ὁ ὁ ἀδυ -