theodoretus.epistulae-collectio-sirmondiana-epistulae-1-95 pg083_0709.1
Θεῷ , πάλιν προσερωτήσατε , εἰ δυνατόν δίκιον γενέσθαι τὸν τῆς δικαιοσύνης πηγάζοντα . Εἰ δὲ συνομολογήσαιεν καὶ τοῦτο ἀδύνατον εἶναι τῷ τῶν ὅλων Θεῷ , πυθέσθαι χρὴ πάλιν , εἰ δυνατόν ἄσοφον γενέσθαι τῆς σοφίας τὴν ἄβυσσον , καὶ τὸν Θεὸν μὴ εἶναι Θεόν , καὶ τὸν Κύριον ὡσαύτως μὴ εἶναι Κύριον , καὶ τὸν Δημιουργὸν οὐ Δημιουργόν , καὶ τὸν ἀγαθὸν οὐκ ἀγαθόν , ἀλλὰ κακόν , καὶ τὸ ἀληθινὸν φῶς μὴ εἶναι φῶς , ἀλλὰ τοῦναντίον . Εἰ δὲ συμφήσαιεν ταῦτα πάντα , καὶ τὰ τούτοις προσόμοια , ἀδύνατα εἶναι τῷ τῶν ὅλων Θεῷ , εἰπεῖν χρὴ πρὸς αὐτούς · Οὐκοῦν πολλὰ ἀδύνατα τῷ Θεῷ ; καὶ ὅτι ταῦτα ἀδύνατα οὐκ ἀδυναμίας δηλωτικά , ἀλλὰ δυνάμεως μεγίστης σημαντικά . Οὐδὲ γὰρ περὶ τῆς ψυχῆς τῆς ἡμετέρας λέγοντες , ὡς ἀδύνατον αὐτὴν ἀποθανεῖν , ἀσθένειαν αὐτῆς κατηγοροῦμεν , ἀλλὰ τῆς ἀθανασίας αὐτῆς τὸ δυνατόν κηρύττομεν . Οὕτω τοίνυν ὁμολογοῦντες τοῦ Θεοῦ τὸ ἀπλάτες , τὸ ἀθάνατον , οὔτε τροπὴν , οὔτε πάθος , οὔτε θάνατον ἐκείνῃ προσάφαι τῇ φύσει δυνάμεθα . Εἰ δὲ εἴποιεν , Ἄπερ ἂν ἐθέλῃ δυνάται ὁ Θεός , χρὴ πρὸς αὐτοὺς εἰπεῖν , ὅτι οὐδὲν βούλεται ποιεῖν ὃν μὴ πέφυκεν · πέφυκε δὲ ἀγαθός , οὐκοῦν οὐ βούλεται τι κακόν · πέφυκε δίκαιος , οὐκοῦν οὐ βούλεται τι ἀδίκον · πέφυκεν ἀλήθης , οὐκοῦν τὸ ψεῦδος βδελύττεται · πέφυκεν ἀτρέпетος , οὐκοῦν τροπὴν οὐ προσίεται · εἰ δὲ τροπὴν οὐ προσίεται , ἀεὶ κατὰ ταῦτα καὶ ὡσαύτως ἔχει . Τοῦτο γὰρ καὶ αὐτὸς διὰ τοῦ Προφήτου φησίν · « Ἐγώ εἰμι , ἐγώ εἰμι , καὶ οὐκ ἡλλοίωμαι . » Καὶ ὁ μακάριος Δαβὶδ · « Σὺ δὲ ὁ αὐτὸς εἶ , καὶ τὰ ἔτη σου οὐκ ἐκλείψουσιν . » Εἰ δὲ ὁ αὐτὸς ἐστι , μεταβολὴν οὐκ ἐδέξατο . Εἰ δὲ κρείττων ὑπάρχει μεταβολῆς καὶ τροπῆς , οὐ γέγονεν ἐξ ἀθανάτου θνητός , οὐδὲ ἐξ ἀπαθούς παθητός . Εἰ γὰρ τοῦτο γενέσθαι οἷόν τε ἦν , οὐκ ἂν τὴν ἡμετέραν προσέλαβε φύσιν . Ἐπεὶδὴ δὲ ἀθάνατον ἔχει φύσιν , ἔλαβε τὸ παθεῖν δυνάμενον σῶμα , καὶ σὺν τῷ σώματι τὴν ἀνθρωπείαν ψυχήν . Καὶ τούτων ἐκάτερον τῶν τῆς ἁμαρτίας κηλίδων φυλάξας ἀμίαντον , ὑπὲρ μὲν τῶν ἁμαρτηκυιῶν ψυχῶν . ἔδωκε τὴν ψυχήν , ὑπὲρ δὲ τῶν τεθνηκότων σωμάτων τὸ σῶμα . Καὶ ἐπειδήπερ αὐτοῦ τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ σῶμα τὸ ληφθὲν προσηγoreυθὲν σῶμα , εἰς ἑαυτὸν ἀναφέρει τὸ τοῦ σώματος πάθος . Ὅτι δὲ οὐχ ἡ θεία φύσις , ἀλλὰ τὸ σῶμα τῷ σταυρῷ προσεπλώθη , μάρτυρες οἱ τέσσαρες εὐαγγελισταί . Ἀπαντες γὰρ συμφώνως τοῦτο διδάσκουσιν , ὡς Ἰωσὴφ ὁ ἀπὸ Ἀριμαθείας προσελθὼν τῷ Πιλάτῳ ἠτήσε τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ · καὶ ὅτι οὗτος ἀπὸ τοῦ ξύλου καθεῖλε τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ , καὶ ὅτι σινδόνι καλύψας ἔθηκεν ἐν τῷ καινῷ αὐτοῦ μνημείῳ τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ · καὶ ὡς αἱ περὶ Μαρίαν τὴν Μαγδαληνὴν ἦλθον εἰς τὸ μνημεῖον ζητοῦσαι τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ , καὶ μὴ εὑροῦσαι τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ ἔδραμον πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ , καὶ ἀπήγγειλαν ταῦτα .
Lemmas: Θεός , πάλιν προσερωτάω , εἰμί δυνατός δικιων γίγνομαι ὁ ὁ δικαιοσύνη πηγάζω . εἰμί δέ συνομολογέω καί οὗτος ἀδύνατος εἰμί ὁ ὁ ὅλος Θεός , πυνθάνομαι χρή πάλιν , εἰμί δυνατός ἄσοφος γίγνομαι ὁ σοφία ὁ ἄβυσσος , καί ὁ θεός μή εἰμί Θεός , καί ὁ κύριος ὡσαύτως μή εἰμί κύριος , καί ὁ Δημιουργός οὖον Δημιουργός , καί ὁ ἀγαθός οὐ ἀγαθός , ἀλλά κακός , καί ὁ ἀληθινός φάος μή εἰμί φάος , ἀλλά τουναντίον . εἰμί δέ συμφαίνω οὗτος πᾶς , καί ὁ οὗτος προσόμοιος , ἀδύνατος εἰμί ὁ ὁ ὅλος Θεός , εἶπον χρή πρός αὐτός · οὐκοῦν πολύς ἀδύνατος ὁ Θεός ; καί ὅτι οὗτος ἀδύνατος οὐ ἀδυναμία δηλωτικός , ἀλλά δύναμις μέγας σημαντικός . οὐδέ γάρ περί ὁ Ψυχή ὁ ἡμέτερος λέγω , ὡς ἀδύνατος αὐτός ἀποθνῄσκω , ἀσθένεια αὐτός κατηγορέω , ἀλλά ὁ ἀθανασία αὐτός ὁ δυνατός κηρύσσω . οὕτως τοίνυν ὁμολογέω ὁ Θεός ὁ ἄπλατος , ὁ ἀθάνατος , οὔτε τροπή , οὔτε πάθος , οὔτε θάνατος ἐκεῖνος προσαφή ὁ φύσις δύναμαι . εἰμί δέ εἶπον , Ἄπερ εἄν ἐθέλω δυνάτης ὁ Θεός , χρή πρός αὐτός εἶπον , ὅτι οὐδείς βούλομαι ποιέω ὅς μή φύω · φύω δέ ἀγαθός , οὐκοῦν οὖον βούλομαι τίς κακός · φύω δίκαιος , οὐκοῦν οὖον βούλομαι τίς ἄδικος · φύω ἀλάομαι , οὐκοῦν ὁ ψεῦδος βδελύσσομαι · φύω ἀτρεύς , οὐκοῦν τροπή οὖον προσίημι · εἰμί δέ τροπή οὖον προσίημι , ἀεί κατά οὗτος καί ὡσαύτως ἔχω . οὗτος γάρ καί αὐτός διά ὁ Προφήτου φημί · « ἐγώ εἰμί , ἐγώ εἰμί , καί οὐ ἀλλοιόω . » καί ὁ μακάριος Δαυίδ · « σύ δέ ὁ αὐτός εἰμί , καί ὁ ἔτος σύ οὐ ἐκλείπω . » εἰμί δέ ὁ αὐτός εἰμί , μεταβολή οὐ δέχομαι . εἰμί δέ ἀγαθός ὑπάρχω μεταβολεύς καί τροπή , οὖον γίγνομαι ἐκ ἀθάνατος θνητός , οὐδέ ἐκ ἀπαθής παθητός . εἰμί γάρ οὗτος γίγνομαι οἷος τε εἰμί , οὐ εἄν ὁ ἡμέτερος προσλαμβάνω φύσις . ἐπειδή δέ ἀθάνατος ἔχω φύσις , λαμβάνω ὁ πάσχω δύναμαι σῶμα , καί σύν ὁ σῶμα ὁ ἀνθρώπειος Ψυχή . καί οὗτος ἐκάς ὁ ὁ ἁμαρτία κηλίς φυλάσσω ἀμίαντος , ὑπέρ μέν ὁ ἁμαρτάνω Ψυχή . δίδωμι ὁ Ψυχή , ὑπέρ δέ ὁ θνῄσκω σῶμα ὁ σῶμα . καί ἐπεί αὐτός ὁ μονογενής υἱός ὁ Θεός σῶμα ὁ λαμβάνω προσηγoreυθὲν σῶμα , εἰς ἑαυτοῦ ἀναφέρω ὁ ὁ σῶμα πάθος . ὅτι2 δέ οὐ ὁ θεῖος φύσις , ἀλλά ὁ σῶμα ὁ σταυρός προσπλέω , μάρτυς ὁ τέσσαρες εὐαγγελιστής . ἅπας γάρ σύμφωνος οὗτος διδάσκω , ὡς Ἰωσήφ ὁ ἀπό Ἀριμαθείας προσέρχομαι ὁ Πιλᾶτος αἰτέω ὁ σῶμα ὁ Ἰησοῦς · καί ὅτι οὗτος ἀπό ὁ ξύλον καθαιρέω ὁ σῶμα ὁ Ἰησοῦς , καί ὅτι σινδών καλύπτω τίθημι ἐν ὁ καινός αὐτός μνημεῖον ὁ σῶμα ὁ Ἰησοῦς · καί ὡς ὁ περί Μαρία ὁ Μαγδαληνή ἔρχομαι εἰς ὁ μνημεῖον ζητέω ὁ σῶμα ὁ Ἰησοῦς , καί μή εὑρίσκω ὁ σῶμα ὁ Ἰησοῦς τρέχω πρός ὁ μαθητής αὐτός , καί ἀπαγγέλλω οὗτος .