theodoretus.de-providentia-orationes-decem pg083_0383.6
Πυθόμεθα τοίνυν αὐτῶν , τὴν σωφροσύνην , καὶ δι καιοσύνην , καὶ τὰλλα τῆς ἀρετῆς μόρια , πότερον ἀγαθὰ νομίζουσιν εἶναι , καὶ ἀγαθῶν αἴτια , ἢ τῇ κα κίᾳ συγκαταλέγουσιν ; Ἄλλ᾽ αὐτοῦ οὐδ᾽ αὐτὸς εἴπειν οἷς τῆς κακίας πατὴρ ἀνάξιοι ἂν πώποτε . Πῶς γὰρ ὁ τε ( 84 ) τοῖς τούτων ἐργάταις ὡς ἐναντίοις ὡσμέ ραι πολεμίων , καὶ τὴν μὲν ( 85 ) ἀκολασίαν τῇ σωφρο σύνῃ , τῇ δὲ δικαιοσύνῃ τὴν ἀδικίαν ἀντιτίθεται ἀεί ; Ἄνάγκη τοίνυν αὐτοὺς συνομολογεῖν τῷ διδασκάλῳ , καὶ μὴ πειραθῆναι ( 86 ) νικᾶν ἐν κακίᾳ τὸν ταύτην γεγενηκότα . Οὐδ᾽ ἐστὶ γὰρ μαθητὴς ὑπὲρ τοῦ διδά σκαλον , κατὰ τὴν τοῦ Κυρίου φωνήν . Πάλιν τοίνυν αὐτοὺς προσερωτήσωμεν · Εἰ τοίνυν καλὰ ταῦτα , καὶ καλῶν κάλλιστα , καὶ ἀγαθὰ , καὶ ( 87 ) ἀγαθῶν ἀριστα , καὶ οὐδὲς ἀντεῖποι ( 88 ) ταύθ᾽ οὕτως ἔχειν μὴ σόφρῳ παραπαίων , καὶ τὸ φρονεῖν ἀφρημένος , προσῆκει δηλονότι τοὺς τούτων ἐραστὰς καλοὺς καὶ ἀγαθοὺς ὀνομάζεσθαι , καὶ καρπὸν ἔχειν , οὐ μόνον τῶν πόνων ἰσότροπον , ἀλλὰ καὶ πολλαπλάσιον . Πῶς γὰρ οὐκ ἄτοπον , τὸν μὲν γηπόνον σπέρματα καταβάλλοντα πολλαπλάσια δρέπεσθαι · τῶν πόνων τὰ ἐπίχειρα , καὶ τὸν φυτουργὸν ὡσαύτως δένδρα φυ τεύοντα , παραφυγὴν ἔχειν τῶν καρπῶν τὰς ὠδῖνας · τοὺς δὲ τῇ ἀρετῇ κομίζοντας , καὶ ἀλσχοῦμεν ( 89 ) τοῦ θείου τούτου παραδείσου γεγυμένους , καὶ πολὺν μὲν ἰδρώτα , πολὺν δὲ πόνον εἰς τὴν τῶν φυτῶν τούτων εἰσφέροντας ἐπιμέλειαν , μόνους ( 90 ) ἄκαρπον ἔχειν τὸν πόνον , καὶ ἀγέραστον τὸν ἰδρώτα ; Καὶ τοὺς μὲν σωμασχοῦντας καὶ φωνασκοῦντας , καὶ στεφάνων ἀπολαύειν , καὶ βραβεῖα λαμβάνειν , καὶ τοῖς παρὰ τῶν θεατῶν ταινιοῦσθαι κρότοις · τὴν δὲ ἀρετὴν ἀθλητικῆς καὶ πυκτικῆς ἀτιμότεραν φαίνεσθαι · καὶ μήτε θεατὰς ἔχειν , μήτε ἀγωνοθέτην , μήτε γέρα , μήτε βραβεῖον , μήτε στέφανον , τὸν μέγιστον τούτων ἀγῶνα ; Καὶ τραγωδίας μὲν καὶ κωμωδίας ὑποκριταὶ , ἔχουσι εἰς ὃ βλέποντες τὴν τέχνην μελετᾶν , καὶ τῇ τῶν στεφάνων ἐλπίδι τῶν πόνων ἀνέχονται · καὶ ἀρμάτων δὲ ἡνίοχοι κινδύνους καταπολῶσι τὴν νίκην προσμένοντες , καὶ τὴν παρὰ τῶν θεατῶν ἀναμένοντες εὐφημίαν · προσδέχονται δὲ καὶ τὸν παρὰ τῶν ἱππο -
Lemmas: πυνθάνομαι τοίνυν αὐτός , ὁ σωφροσύνη , καί Ζεύς καίω , καί ὅς ὁ ἀρετή μόριον , πότερος ἀγαθός νομίζω εἰμί , καί ἀγαθός αἴτιος , ἢ ὁ ἄν κία συγκαταλέγω ; ἄλλος αὐτός οὐδέ αὐτός εἶπον ὅς ὁ κακία πατήρ ἀνάξιος εἄν πώποτε . Πῶς γάρ ὁ τε ( 84 ) ὁ οὗτος ἐργάτης ὡς ἐναντίος ὠσμός ρω πολέμιος , καί ὁ μέν ( 85 ) ἀκολασία ὁ σωφρο συγκάθημαι , ὁ δέ δικαιοσύνη ὁ ἀδικία ἀντιτίθημι ἀεί ; Ἀνάγκη τοίνυν αὐτός συνομολογέω ὁ διδάσκαλος , καί μή πειράω ( 86 ) νικάω ἐν κακία ὁ οὗτος γίγνομαι . οὐ εἰμί γάρ μαθητής ὑπέρ ὁ διδα ὑποσκάλλω , κατά ὁ ὁ κύριος φωνή . πάλιν τοίνυν αὐτός προσερωτάω · εἰμί τοίνυν καλός οὗτος , καί καλός καλῶς , καί ἀγαθός , καί ( 87 ) ἀγαθός ἀγαθός , καί οὐδή ἀντιλέγω ( 88 ) αὐτός οὕτως ἔχω μή σόφρων παραπαίω , καί ὁ φρονέω ἀφαιρέω , προσήκω δηλονότι ὁ οὗτος ἐραστής καλός καί ἀγαθός ὀνομάζω , καί καρπός ἔχω , οὖον μόνος ὁ πόνος ἰσότροπος , ἀλλά καί πολλαπλάσιον . Πῶς γάρ οὐ ἄτοπος , ὁ μέν γηπόνος σπέρμα καταβάλλω πολλαπλάσιος δρέπω · ὁ πόνος ὁ ἐπίχειρα , καί ὁ φυτουργός ὡσαύτως δένδρον φύω τεῦτος , παραφεύγω ἔχω ὁ καρπός ὁ ὠδίς · ὁ δέ ὁ ἀρετή κομίζω , καί αλσχουμην ( 89 ) ὁ θεῖον οὗτος παράδεισος γεύω , καί πολύς μέν ἱδρώς , πολύς δέ πόνος εἰς ὁ ὁ φυτός οὗτος εἰσφέρω ἐπιμέλεια , μόνος ( 90 ) ἄκαρπος ἔχω ὁ πόνος , καί ἀγέραστος ὁ ἱδρώς ; καί ὁ μέν σωμασκέω καί φωνασκέω , καί στέφανος ἀπολαύω , καί βραβεῖον λαμβάνω , καί ὁ παρά ὁ θεατής ταινιόω κρότος · ὁ δέ ἀρετή ἀθλητικός καί πυκτικός ἄτιμος φαίνω · καί μήτε θεατής ἔχω , μήτε ἀγωνοθέτης , μήτε γέρας , μήτε βραβεῖον , μήτε στέφανος , ὁ μέγας οὗτος ἀγών ; καί τραγῳδία μέν καί κωμῳδία ὑποκριτής , ἔχω εἰς ὅς βλέπω ὁ τέχνη μελετάω , καί ὁ ὁ στέφανος ἐλπίς ὁ πόνος ἀνέχω · καί ἄρμα δέ Ἡνίοχοι κίνδυνος καταπολῶσι ὁ Νίκη προσμένω , καί ὁ παρά ὁ θεατής ἀναμένω Εὐφημία · προσδέχομαι δέ καί ὁ παρά ὁ ίππος -