theodoretus.de-providentia-orationes-decem pg083_0406.1
ἀλ προῦνῆσας τῶν ὅλων ὁ Ποιητής , καὶ οὐ μόνον τῶν ἐξ ᾿Αβραὰμ καταγόντων τὸ γένος , ἀλλὰ πάντων τῶν ἐξ ᾿Αδάμ · καὶ διὰ τοῦ ἑνὸς ἔθνους , ἅπαντα ἐποθῆγει πρὸς ἐγνωρισάσθαι τὰ ἔθνη . Καὶ οὐ μόνον ἑνίκα ψυξέδει , τὴν ( 94 ) διὰ τούτων διδασκαλίαν πᾶσιν ἀνθρώποις προσέφερε , ἀλλὰ καὶ ὅτε τῆς παρανοίας εἰσπράττετο δίκας . ᾿Αμλεὶ τὸν Ναβουχοδονοσὸρ ἐκεῖνον , τὸν ἀλαζόνα , τὸν τύραννον , τὸν τὴν εἰκόνα τὴν χρυσὴν ἀνορθώσαντα , τὸν ( 95 ) προσκυνήσαι ταύτην πάντας κελεύσαντα , τὸν εἰπόντα · ᾿Επἄνω τῶν ἀστρῶν θήσω τὸν θρόνον μου , καὶ ἐπάνω τῶν νεφελῶν ἀναβήσομαι , καὶ ἔσομαι ὅμοιος τῷ ᾿Υψίστῳ , καὶ καταλήψομαι τῇ χειρὶ τὴν οἰκουμένην ὅλην ὡς νεοσσίαν , καὶ ὡς καταλελειμμένα ὡς ἀρῶ · οὐ δι᾿ ἀγγέλων ὁ ( 96 ) τῶν ὅλων Θεὸς ἐπαίδευσε σωφρονεῖν , ἀλλὰ διὰ ( 97 ) τῶν ὑπ᾿ αὐτοῦ δουαλώτων γεγεννημένων . ᾿Ως γὰρ εἶδεν ἐκεῖνος τὰ τρία μειράκια , τὴν μὲν βασιλικὴν νομοθεσίαν μὴ τελέσαντα , τῆς δὲ φοβερᾶς ἐκείνης πυρὸς ὡς ἀθυμώτων καταφρονησάντα , καὶ ἐπὶ τῶν ἀνδράχων ἐκείνων ὡς ἐπὶ βόδων βαδίζοντας , καὶ τοῦ τοιαύτῃ φλογὶ παραδεδομένους τὸν Θεὸν ἀνυμνοῦντας , ἐκπλήττεται μὲν τὸ θαῦμα , καταπλήττεται δὲ τὸν τοῦ θαύματος ποιητήν , κελεύει δὲ πᾶσι τὸν τοῦτον Θεὸν προσκυνεῖν , καὶ ὑψίστον αὐτὸν ὀνομάζει , καὶ τῶν ἀπάντων Θεὸν καὶ βασιλέα καλεῖ . Οὕτω τὸν ᾿Ασσύριον ἐκεῖνον κατ᾿ αὐτοῦ λυττῆσαντα , καὶ τοῖς μανικοῖς ἐκείνοις χρησάμενον ῥήμασιν ὅτι ᾿Οτι οὐ μὴ ῥύσηται ὑμᾶς Κύριος ὁ Θεὸς ἐκ χειρὸς μου , καὶ ποῦ ( 98 ) εἰσὶν οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν ; τὴν οἰκείαν ἀσθεῖαν ἐξεπαίδευσε , καὶ μόνον φυγεῖν κατηγνάγκασε , τὰς πολλὰς ἐκεῖνας χιλιάδας , ἐφ᾿ αἷς ἐφρόνει μεγάλα , ἐν βραχεῖα καιροῦ ροφῇ δι᾿ ἑνὸς ἀγγέλου παραπέμψας θανάτῳ . Οὕτω τὸν ᾿Ιωνᾶν Νινευίταις παραπέμψας θανάτῳ . Οὕτω τὸν ᾿Ιωνᾶν Ν
Lemmas: ἀλ προνέω ὁ ὅλος ὁ Ποιητής , καί οὖον μόνος ὁ ἐκ Αβραάμ κατάγω ὁ γένος , ἀλλά πᾶς ὁ ἐκ Αδάμ · καί διά ὁ εἷς ἔθνος , ἅπας ἐπιτίθημι πρός γνωρίζω ὁ ἔθνος . καί οὖον μόνος νικάω ψύχω , ὁ ( 94 ) διά οὗτος διδασκαλία πᾶς ἄνθρωπος προσφέρω , ἀλλά καί ὅτε ὁ παράνοια εἰσπράσσω δίκη . ᾿Αμλεὶ ὁ Ναβουχοδονοσόρ ἐκεῖνος , ὁ ἀλαζών , ὁ τύραννος , ὁ ὁ εἰκών ὁ χρύσεος ἀνορθόω , ὁ ( 95 ) προσκυνέω οὗτος πᾶς κελεύω , ὁ εἶπον · ᾿Επἄνω ὁ ἄστρον τίθημι ὁ θρόνος ἐγώ , καί ἐπάνω ὁ νεφέλη ἀναβαίνω , καί εἰμί ὅμοιος ὁ Ὕψιστος , καί καταλαμβάνω ὁ χείρ ὁ οἰκέω ὅλος ὡς νεοσσιά , καί ὡς καταλιμπάνω ὡς ἀρόω · οὖον διά ἄγγελος ὁ ( 96 ) ὁ ὅλος θεός παιδεύω σωφρονέω , ἀλλά διά ( 97 ) ὁ ὑπό αὐτός δουαλωτος γεννάω . Ως γάρ ὁράω ἐκεῖνος ὁ τρεῖς μειράκιον , ὁ μέν βασιλικός νομοθεσία μή τελέω , ὁ δέ φοβερός ἐκεῖνος πυρός ὡς αθύμωτος καταφρονέω , καί ἐπί ὁ ἀνδράχων ἐκεῖνος ὡς ἐπί βόδα βαδίζω , καί ὁ τοιοῦτος φλόξ παραδίδωμι ὁ θεός ἀνυμνέω , ἐκπλήσσω μέν ὁ θαῦμα , καταπλήσσω δέ ὁ ὁ θαῦμα ποιητής , κελεύω δέ πᾶς ὁ οὗτος θεός προσκυνέω , καί ὕψιστος αὐτός ὀνομάζω , καί ὁ ἀπαντάω θεός καί βασιλεύς καλέω . οὕτως ὁ Ἀσσύριος ἐκεῖνος κατά αὐτός λυττέω , καί ὁ μανικός ἐκεῖνος χράω ῥῆμα ὅτι ᾿Οτι οὖον μή ῥύομαι σύ Κύριος ὁ θεός ἐκ χείρ ἐγώ , καί ποῦ ( 98 ) εἰμί ὁ θεός ὁ ἔθνος ; ὁ οἰκεῖος ἀείδω ἐκπαιδεύω , καί μόνος φεύγω κατηγνάγκασε , ὁ πολύς ἐκεῖνος χιλιάς , ἐπί ὅς φρονέω μέγας , ἐν βραχύς καιρός ῥοφέω διά εἷς ἄγγελος παραπέμπω θάνατος . οὕτως ὁ Ἰωνᾶς Νινευίτης παραπέμπω θάνατος . οὕτως ὁ Ἰωνᾶς Ν