theodoretus.de-providentia-orationes-decem pg083_0395.1
A veto ) , τὴν τοῦ δούλου λαβόντα μορφὴν , ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενέσθαι , καὶ σχήματι ἀνθρώπου εὑρεθῆναι · ὡς ἄνθρωπον , καὶ ἐπὶ τῆς ( 86 ) γῆς ὁφθῆναι , καὶ τοῖς ἀνθρώποις συναναστραφῆναι , καὶ τὰς ἀσθενείας ἡμῶν λαβεῖν , καὶ τὰς νόσους βαστάσαι . Καὶ ὁ μακάριος δὲ Παῦλος τοῦτο τεχμήριον οἶδε μέγιστον τῆς τοῦ Θεοῦ περὶ τοὺς ἀνθρώπους ἀγάπης , καὶ βοᾷ λέγων · « Συνίστησι δὲ τὴν ἑαυτοῦ ἀγάπην εἰς ἡμᾶς ( 87 ) ὁ Θεός , ὅτι ἔτι ἁμαρτωλῶν ὄντων ἡμῶν Χριστὸς ὑπὲρ ἡμῶν ἀπέθανεν . » Καὶ πάλιν · « Ὁς γε τοῦ ἰδίου Υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο , ἀλλ’ ὑπὲρ ἡμῶν πάντων παρἔδωκεν αὐτόν , πῶς οὐχὶ καὶ σὺν αὐτῷ τὰ πάντα ἡμῖν χαρίσεται ( 88 ) ; » Συμολογεῖ δὲ ( 89 ) ταύτῃ οὕτως ἔχειν καὶ ὁ θεσπέσιος Ἰωάννης · « Οὕτω ( 90 ) γὰρ , φησίν , ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον , ὅτι τὸν Υἱὸν B αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν ὑπὲρ αὐτοῦ , ἵνα πᾶς ὁ πιστεύσων εἰς αὐτόν , οὐ μὴ ἀπόληται , ἀλλ’ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον . » Ὁς τοίνυν οὐχ ἀπλῶς κηδεῖται τῶν ἀνθρώπων , ἀλλὰ καὶ ἀγαπῶν κηδεῖται . Τοσαύτη δέ·ἢ τῆς ἀγάπης ὑπερβολή , ὡς τὸν Υἱὸν τὸν μονογενῆ , τὸν ὁμοούσιον , τὸν ἐκ γαστρὸς πρὸ ἐωσφόρου γεννηθέντα , ᾧ συνεργῷ κεχρημένὸς τὴν κτίσιν ἐδημιούργησεν , ἰατρὸν ἡμῖν ἀπορῆσαι καὶ Σωτῆρα , καὶ δι’ αὐτοῦ τῆς υἱοθεσίας ἡμῖν ( 91 ) τὸ δῶρον χαρίσασθαι . Ἐπειδὴ γὰρ εἶδε τὴν ἡμετέραν φύσιν ὁ Ποιητὴς πρὸς τὸν πικρὸν αὐτομαλήσασαν τυράννον , καὶ εἰς αὐτὸ τῆς κακίας καταπεσοῦσάν ἐπὶ βάραθρον , καὶ τοὺς τῆς φύσεως νόμους ἀδεῶς πατουμένην ( 92 ) , καὶ τὴν κτίσιν φαινομένην τε καὶ φθεγγομένην , καὶ τὸν Δημιουργὸν κηρύττουσαν , πείσαι δὲ οὐ δυνάμενην τοὺς εἰς ἀναλ - C γησίαν ἔσχατὴν ἐκπεπτωκότας , σοφῶς καὶ δικαίως τὴν ἡμετέραν πραγματεύεται σωτηρίαν . Οὐ γὰρ θώλησεν ἐξουσία μόνη τὴν ἐλευθερίαν ἡμῖν χαρίσασθαι , οὐδὲ ἔλεον μόνον ὁπλίσαι κατὰ τοῦ ἐξανδραποδίσαντος τῶν ἀνθρώπων τὴν φύσιν , ἵνα μὴ ἄδικον ἐκεῖνος προσαγορεύῃ ( 93 ) τὸν ἔλεον , ἀλλὰ μηχανᾶται πόρον καὶ φιλανθρωπίας γέμοντα , καὶ δικαιοσύνη κεκοσμημένον ( 94 ) . Αὐτὴν γὰρ ἑαυτῷ ( 95 ) τὴν ἡττηθεῖσαν φύσιν ἐνώσας , εἰς τοὺς ἀγῶνας εἰσάγει , καὶ παρασκευάζει τὴν ἤτταν ἀταχάλειν ( 96 ) , καὶ τὸν κακῶς πάλαι νενικηκότα καταγωνίσασθαι , καὶ τοῦ πικρῶς δουλώσαντος καταλύσαι τὴν τυραννίδα , καὶ τὴν προτέραν ἐλευθερίαν ἀναλαβεῖν . Τοῦτο ( 97 ) γάρ·ὁ Δεσπότης Χριστός,εἴκεται μὲν ἐκ γυναικὸς ὁμοίως ἡμῖν , εἶχε δὲ τι πλεῖον ὁ τόκος , τὴν παρθενίαν . Παρθένος γὰρ ἦν ἡ κυήσασά τε καὶ ὠδίνσασα τὸν Δεσπότην Χριστόν . Χριστὸν δὲ ὅταν ἀκούσῃς , D νοεῖ τὸν πρὸ αἰώνων ἐκ Πατρὸς γεννηθέντα μονογενῆ Υἱὸν Λόγον , ἀνθρωπεῖαν περιχειμένον φύσιν , καὶ μὴ νομίσῃς εὐτελεῖαν τοῦ Θεοῦ τὴν κηρυττομένην οἰκονομίαν · οὐδὲν γὰρ μολύνειν δύναται τὴν ἀκήρατον φύσιν . Εἰ γὰρ τὸν ἥλιον , σῶμα ὄντα , ὁρατό ·
Lemmas: A veto ) , ὁ ὁ δοῦλος λαμβάνω μορφή , ἐν ὁμοίωμα ἄνθρωπος γίγνομαι , καί σχῆμα ἄνθρωπος εὑρίσκω · ὡς ἄνθρωπος , καί ἐπί ὁ ( 86 ) γῆ ὁράω , καί ὁ ἄνθρωπος συναναστρέφω , καί ὁ ἀσθένεια ἐγώ λαμβάνω , καί ὁ νόσος βαστάζω . καί ὁ μακάριος δέ Παῦλος οὗτος τεκμήριον οἶδα μέγας ὁ ὁ Θεός περί ὁ ἄνθρωπος ἀγάπη , καί βοάω λέγω · « συνίστημι δέ ὁ ἑαυτοῦ ἀγάπη εἰς ἐγώ ( 87 ) ὁ Θεός , ὅτι ἔτι ἁμαρτωλός εἰμί ἐγώ Χριστός ὑπέρ ἐγώ ἀποθνῄσκω . » καί πάλιν · « ὅς γε ὁ ἴδιος υἱός οὐ φείδομαι , ἀλλά ὑπέρ ἐγώ πᾶς παραδίδωμι αὐτός , πῶς οὐ καί σύν αὐτός ὁ πᾶς ἐγώ χαρίζω ( 88 ) ; » συμολογευς δέ ( 89 ) οὗτος οὕτως ἔχω καί ὁ θεσπέσιος Ἰωάννης · « οὕτως ( 90 ) γάρ , φημί , ἀγαπάω ὁ θεός ὁ κόσμος , ὅτι ὁ υἱός B αὐτός ὁ μονογενής δίδωμι ὑπέρ αὐτός , ἵνα πᾶς ὁ πιστεύω εἰς αὐτός , οὖον μή ἀπόλλυμι , ἀλλά ἔχω ζωή αἰώνιος . » ὅς τοίνυν οὐ ἀπλόος κηδέω ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά καί ἀγάπη κηδέω . τοσοῦτος ἀείδω ὁ ἀγάπη ὑπερβολή , ὡς ὁ υἱός ὁ μονογενής , ὁ ὁμοούσιος , ὁ ἐκ γαστήρ πρό Ἑωσφόρος γεννάω , ὅς συνεργός χράομαι ὁ κτίσις δημιουργέω , ἰατρός ἐγώ ἀπορέω καί Σωτήρ , καί διά αὐτός ὁ υἱοθεσία ἐγώ ( 91 ) ὁ δῶρον χαρίζομαι . ἐπεί γάρ ὁράω ὁ ἡμέτερος φύσις ὁ Ποιητής πρός ὁ πικρός αὐτομαλήσασαν τύραννος , καί εἰς αὐτός ὁ κακία καταπίπτω ἐπί βάραθρον , καί ὁ ὁ φύσις νόμος ἀδεῶς πατέω ( 92 ) , καί ὁ κτίσις φαίνω τε καί φθέγγομαι , καί ὁ Δημιουργός κηρύσσω , πείθω δέ οὖον δύναμαι ὁ εἰς ἀναλ - C γησίαν ἔσχατος ἐκπίπτω , σοφός καί δικαίως ὁ ἡμέτερος πραγματεύομαι σωτηρία . οὖον γάρ θώλησεν ἐξουσία μόνος ὁ ἐλευθερία ἐγώ χαρίζομαι , οὐδέ ἔλεος μόνος ὁπλίζω κατά ὁ ἐξανδραποδίζω ὁ ἄνθρωπος ὁ φύσις , ἵνα μή ἄδικος ἐκεῖνος προσαγορεύω ( 93 ) ὁ ἔλεος , ἀλλά μηχανάομαι πόρος καί φιλανθρωπία γέμω , καί δικαιοσύνη κοσμέω ( 94 ) . αὐτός γάρ ἑαυτοῦ ( 95 ) ὁ ἡττάω φύσις νοέω , εἰς ὁ ἀγών εἰσάγω , καί παρασκευάζω ὁ ασσα ἀταχάλειν ( 96 ) , καί ὁ κακῶς πάλαι νικάω καταγωνίζομαι , καί ὁ πικρός δουλόω καταλύω ὁ τυραννίς , καί ὁ πρότερος ἐλευθερία ἀναλαμβάνω . οὗτος ( 97 ) γάρ·ὁ Δεσπότης Χριστός,εἴκεται μέν ἐκ γυνή ὁμοίως ἐγώ , ἔχω δέ τίς πλείων ὁ τόκος , ὁ παρθενίας . Παρθένος γάρ εἰμί ὁ κύω τε καί ὠδίνσασα ὁ δεσπότης Χριστός . Χριστός δέ ὅταν ἀκούω , D νοέω ὁ πρό αἰών ἐκ πατήρ γεννάω μονογενής υἱός Λόγος , ἀνθρώπειος περιχέω φύσις , καί μή νομίζω εὐτέλεια ὁ Θεός ὁ κηρύσσω οἰκονομία · οὐδείς γάρ μολύνω δύναμαι ὁ ἀκήρατος φύσις . εἰμί γάρ ὁ ἥλιος , σῶμα εἰμί , ορατός ·