theodoretus.de-providentia-orationes-decem pg083_0364.1
καὶ τινὰς τῶν ἀρχόντων δωρεὰς ἀπεμπολοῦντας τὸ δικαῖον , προστάτεις , καὶ τὴν ἀντιλογίαν ἀθλίους , ἐγὼ σοῦ προλαβάνων τὸν πονηρὸν τῆς διανοίας τόκον , καὶ φημί , ὡς τοῖς τοιούτοις οὐχ ὁ Θεὸς τὴν ἡγεμονίαν ἐπίστευσεν , ἀλλ' ἡ τῶν ἀρχομένων πονηρία τὴν τούτων ἀρχὴν ἐπεσπάσατο . Ὀνησιν γὰρ οὐδεμὴν παρὰ τῶν ἐγὼ καὶ καλῶς εἰσῃρησμένων ἐλύσαι δελησάντες , ἀλλὰ τῇ μοχθηρίᾳ τοῦ τρόπου τῇ ἐκείνων διδασκαλίᾳ ὑδρίσαντες , τῆς θείας ἐπιμελείας σφὰς αὐτοὺς ἀπεστέρησαν · εἶτα τῆς θείας γυμνωθέντες οἰκονομίας , τῶν τοιούτων ἡγεμόνων ἀπήλαυσαν , ἵνα τῇ πείρᾳ τῶν χειρόνων εἰς μνήμην ἔλθωι τῶν χρεϊττόνων , καὶ τῆς καλῆς καὶ ἀγαθῆς ἐκείνης ἀναμνησθῶσι παιδαγωγίας . Εὐρίσκομεν δὲ τὸν τῶν ὅλων Θεόν , δι' ὑπερβολὴν τῆς τῶν ἀνθρώπων πονηρίας τὰς ἡλίας ἐόντα πολλάκις καὶ φέρεσθαι τῶν ἀνθρώπων ὡς ἂν θελῶσι συγχωροῦντα τὸ γένος . Καὶ τοῦτο ἡμᾶς αὐτὸς διὰ τοῦ προφήτου διδάσκων , καὶ πρὸς τὸν Ἰσραὴλ ἐλεγε · « Καὶ εἶπον Οὐ ποιμανῶ ὑμᾶς · τὸ ἀποθνῄσκον ἀποθνήσκέτω , καὶ τὸ ἀπολλύμενον ἀπολλύσθω , καὶ τὰ κατάλοιπα κατεσθιέτω ἕκαστος τὰς σάρκας τοῦ πλησίου αὐτοῦ . » Χρὴ τοιγαροῦν , ἀρχόντων πονηρῶν ἡγουμένων , καὶ δεσποτῶν ὧμων καὶ πικρῶν οἰκίας κυβερνῶντων , τὸν τῶν ὅλων Πρύτανιν ἱκετεύειν , καὶ τῇ τοῦ βίου μεταβαολῇ , καὶ τῇ τῶν τρόπων ἐναλλαγῇ , ὅσῳ τε ποιεῖν , καὶ εἰς ( 48 ) ἐπιχωρίαν ἐγείρειν , καὶ θερμῶς ἱκετεύειν τὴν τοῦ καιροῦ δυσκολίαν μεταβαλεῖν . Ὅτι γὰρ ὑπακούει ( 49 ) ἀβδίως τοῖς εἰλικρινῶς ἀντιδολούσιν , ἀγαθὸς τε ὤν , καὶ ἐλεεῖν πεφυκώς , μᾶλλον δὲ ἐλέους τυγχάνων πηγὴ , αὐτὸς μάρτυς τοῖς οὕτως ἱκετεύουσι ὑπῃρνούμενος , καὶ λέγων , ὅτι « Καλέσετε , ἐγὼ δὲ σοῦ ὑπακούσομαι · Ἐτι λαλοῦντος σου ἐγώ · Ἰδοὺ πάρειμι . » Ὅτι δὲ οὐδὲ οἱ λίαν παράνομοι , καὶ δυσσεβεῖς πάντας ἀποκρύφαι φιλονεικήσαντες , οἷον τε λυθῆσθαι τοὺς τὸ λογικὸν ἐξῥωμένους , καὶ τῆς εὐσεβείας ὑπάρχοντας ἐραστάς , διὰ τοῦ μετὰ ταῦτα λόγου , σὺν Θεῷ φάναι , δηλώσομεν . Ἐπὶ δὲ τοῦ παρόντος τὸν καὶ κοινὰς καὶ ἰδίας τοῖς ἀνθρώποις δωρεὰς χορηγοῦντα , καὶ μυρίοις ὅσοις ἀγαθοῖς τὸ ἡμέτερον περιεκύκλωτα γένος , ὑμνήσωμεν . Αὐτῷ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας . Ἀμήν .
Lemmas: καί τις ὁ ἄρχω δωρεά ἀπεμπολάω ὁ Δίκαιος , προστατέω , καί ὁ ἀντιλογία ἄθλιος , ἐγώ σύ προλαμβάνω ὁ πονηρός ὁ διάνοια τόκος , καί φημί , ὡς ὁ τοιοῦτος οὐ ὁ θεός ὁ ἡγεμονία πιστεύω , ἀλλά ὁ ὁ ἄρχω πονηρία ὁ οὗτος ἀρχή ἐπισπάω . ὄνησις γάρ οὐδεμὴν παρά ὁ ἐγώ καί καλῶς εἰσοράω λύω δελησάντες , ἀλλά ὁ μοχθηρία ὁ τρόπος ὁ ἐκεῖνος διδασκαλία υδριατιμοω , ὁ θεῖος ἐπιμέλεια σφός αὐτός ἀποστερέω · εἶτα ὁ θεῖος γυμνόω οἰκονομία , ὁ τοιοῦτος ἡγεμών ἀπελαύω , ἵνα ὁ πείρω ὁ χείρων εἰς μνήμη ἔρχομαι ὁ χρειττοναω , καί ὁ καλός καί ἀγαθός ἐκεῖνος ἀναμιμνήσκω παιδαγωγία . εὑρίσκω δέ ὁ ὁ ὅλος Θεός , διά ὑπερβολή ὁ ὁ ἄνθρωπος πονηρία ὁ Ἡλίας εἰμί πολλάκις καί φέρω ὁ ἄνθρωπος ὡς εἄν ἐθέλω συγχωρέω ὁ γένος . καί οὗτος ἐγώ αὐτός διά ὁ προφήτης διδάσκω , καί πρός ὁ Ἰσραήλ λέγω · « καί εἶπον οὖον ποιμαίνω σύ · ὁ ἀποθνῄσκω ἀποθνῄσκω , καί ὁ ἀπόλλυμι ἀπόλλυμι , καί ὁ κατάλοιπος κατεσθίω ἕκαστος ὁ σάρξ ὁ πλησίος αὐτός . » χρή τοιγάρ , ἄρχω πονηρός ἡγέομαι , καί δεσπότης ὦμος καί πικρός οἰκίον κυβερνάω , ὁ ὁ ὅλος Πρύτανις ἱκετεύω , καί ὁ ὁ βίος μεταβολή , καί ὁ ὁ τρόπος ἐναλλαγή , ὅσος τε ποιέω , καί εἰς ( 48 ) ἐπιχώριος ἐγείρω , καί θερμός ἱκετεύω ὁ ὁ καιρός δυσκολία μεταβάλλω . ὅτι2 γάρ ὑπακούω ( 49 ) Ἀβδιῶς ὁ εἰλικρινής αντιδολοω , ἀγαθός τε εἰμί , καί ἐλεέω φύω , μᾶλλον δέ ἔλεος τυγχάνω πηγή , αὐτός μάρτυς ὁ οὕτως ἱκετεύω υπηρνουμην , καί λέγω , ὅτι « καλέω , ἐγώ δέ σύ ὑπακούω · ἔτι λαλέω σύ ἐγώ · ἰδέ πάρειμι . » ὅτι2 δέ οὐδέ ὁ λίαν παράνομος , καί δυσσεβής πᾶς ἀποκρυφή φιλονεικέω , οἷος τε λύω ὁ ὁ λογικός ἐξῥωμένους , καί ὁ εὐσέβεια ὑπάρχω ἐραστής , διά ὁ μετά οὗτος λόγος , σύν Θεός φαίνω , δηλόω . ἐπί δέ ὁ πάρειμι ὁ καί κοινός καί ἴδιος ὁ ἄνθρωπος δωρεά χορηγέω , καί μυρίος ὅσος ἀγαθός ὁ ἡμέτερος περιεκύκλωτα γένος , ὑμνέω . αὐτός ὁ δόξα εἰς ὁ αἰών . ἀμήν .