themistoclis-epistulae.epistulae 9
Μὴ ζήλου , ὦ Καλλία , Ἀριστείδην τοῦ φθόνου · οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνος πολλά σε ἔφη ζηλῶσαι τοῦ πλούτου . καίτοι μακρῷ ἄμεινον ἦν , ἃ πάντες εὔχονται σφίσιν αὐτοῖς καὶ γενεαῖς σφετέραις , κἀκεῖνον ἀσπάζεσθαι , ἢ ἃ πάντες ἐχθαίρουσι καὶ ἐπάρατα ἡγοῦνται , ἐκεῖνά σε μιμεῖσθαι . μηδὲν οὖν αἰτιῶ μηδὲ σωφρόνιζε Ἀθηναίους ὅτι εἰκαίως χειροτονοῦσι καὶ ἐκ τῶν ἀναξίων αἱροῦνται προστάτας , εἰς ἐμὲ αἰνιττόμενος , ἀλλὰ πρῶτον ἐκεῖνο σκόπει , ὅτι ἐπιπλήττεις αὐτοῖς νενικηκότας προστάτας κεχειροτονηκόσιν , ἔπειτα ὅστις ὢν αὐτὸς ταῦτα ληρεῖς καὶ ὅτι οὐδὲ μετὰ πολλοὺς ἄλλους Θεμιστοκλέας στρατηγὸς ὧδε ἀποδειχθῆναι δεδυνημένος . οὐ γὰρ τῶν τυμβωρυχησάντων τοὺς ἐν τοῖς λάκκοις ἐν Μαραθῶνι κατασεσηπότας Πέρσας , ἀλλὰ τῶν καταναυμαχησάντων καὶ ἀποκτεινάντων τοὺς ἐν Σαλαμῖνι καὶ ἐν Εὐβοίᾳ παραταττομένους ἔδει στρατηγῶν τῇ πόλει , οὐδὲ καθόλου ἡγεμόνων πολλὰ μὲν χρήματα κεκτημένων , ὁπόθεν δὲ αὐτὰ κέκτηνται εἰπεῖν οὐ δυναμένων , ἀλλὰ μεγάλα καὶ καλὰ ἔργα διαπραξαμένων . σὺ δὲ ἐν οἷς μὲν δυνατώτατος ἦσθα αὐτὸς ἑαυτοῦ καὶ τῶν ἄλλων οὐδὲν ὀνήσας τὴν πόλιν , ἐν οἷς δὲ ἀχρηστότατος εἶ πάντων Ἀθηναίων , ἐν τούτοις περιεργάζεσθαι καὶ πολυπραγμονεῖν ἐπιχειρεῖς , καὶ πλοῦτον μὲν τοσοῦτον ὄντα , ὅσον οὐκ ὀλίγαι μυριάδες Περσῶν ἐπλούτουν , οὓς παντας σοι ἐκληρονομήσω , οὐκ οἶδ’ ὅπως ἀφελόμενος τους μαχεσαμένους αὐτοῖς καὶ τὴν πόλιν σύμπασαν τὰ λάφυρα , οὔτε μικρὸν οὔτε μέγα οὐδὲν ὤνησας οὐδέποτε τὴν πατρίδα , λόγοις δὲ ἄρα , ἐν οἷς σὺ ἀδυνατωτατος , σωφρονίζειν αὐτὴν ἐπιχειρεῖς καὶ περὶ πολεμικῶν ἔργων , ἐν οἷς ἀχρηστότατος εἶ καὶ ἀνανδρότατος , ἐπιτιμᾷς Ἀθηναίοις οὕτω καὶ μὴ οὕτω διαγνοῦσιν . ἀλλ’ ὧδε ἔχει , ὦ Καλλία . τοὺς λέοντας ζωοὺς μὲν ὄντας οὔτε οἱ ταῦροι ὑπομένουσιν οὔτε ἄλλο τι τῶν παμμεγάλων καὶ ἀλκίμων θηρίων , πεσόντων δὲ αὐτῶν καὶ κειμένων οὐδὲν θαυμαστὸν εἰ καὶ οἱ μύες ἐπ’ αὐτοὺς ἀναβαίνουσιν . ὥστε καὶ σὺ νῦν μὲν ἐφάλλῃ ἡμῖν ᾗ βούλει καὶ ἐμπηδᾷς , ὅτι πᾶσιν ἐσμὲν περίπατος · οὐδὲν μέντοι τῶν ἀδοκήτων , εἰ καὶ ἡμῖν ποτὲ ἔτι γοῦν ἐμπνέουσι καὶ τὴν ψυχὴν ἔχουσι δώσει θεὸς ὑπομνῆσαι ταύτης τῆς δημηγορίας . δώσει δ’ , εὖ οἶδ’ ὅτι δώσει . οὐκ ἀρετᾷ κακὰ ἔργα , φασὶν οἱ ποιηταί .
Lemmas: μή ζηλόω , ὦ Καλλίας , Ἀριστείδης ὁ φθόνος · οὐδέ γάρ ἐκεῖνος πολύς σύ φημί ζηλόω ὁ πλοῦτος . καίτοι μακρός ἀγαθός εἰμί , ὅς πᾶς εὔχομαι σφεῖς αὐτός καί γενεά σφέτερος , ἐκεῖνος ἀσπάζομαι , ἢ ὅς πᾶς ἐχθαίρω καί ἐπάρατος ἡγέομαι , ἐκεῖνος σύ μιμέομαι . μηδείς οὖν αἰτιάομαι μηδέ σωφρονίζω Ἀθηναῖος ὅτι εἰκαῖος χειροτονέω καί ἐκ ὁ ἀνάξιος αἱρέω προστάτης , εἰς ἐγώ αἰνίσσομαι , ἀλλά πρῶτος ἐκεῖνος σκοπέω , ὅτι ἐπιπλήσσω αὐτός νικάω προστάτης χειροτονέω , ἔπειτα ὅστις εἰμί αὐτός οὗτος ληρέω καί ὅτι οὐδέ μετά πολύς ἄλλος Θεμιστοκλέας στρατηγός ὧδε ἀποδείκνυμι δύναμαι . οὐ γάρ ὁ τυμβωρυχέω ὁ ἐν ὁ λάκκος ἐν Μαραθών κατασήπω Πέρσης , ἀλλά ὁ καταναυμαχέω καί ἀποκτείνω ὁ ἐν Σαλαμίς καί ἐν Εὔβοια παρατάσσω δέω στρατηγός ὁ πόλις , οὐδέ καθόλου ἡγεμών πολύς μέν χρῆμα κτάομαι , ὁπόθεν δέ αὐτός κτάομαι λέγω οὐ δύναμαι , ἀλλά μέγας καί καλός έργο διαπράσσω . σύ δέ ἐν ὅς μέν δυνατός εἰμί αὐτός ἑαυτοῦ καί ὁ ἄλλος οὐδείς ὀνίνημι ὁ πόλις , ἐν ὅς δέ ἄχρηστος εἰμί πᾶς Ἀθηναῖος , ἐν οὗτος περιεργάζομαι καί πολυπραγμονέω ἐπιχειρέω , καί πλοῦτος μέν τοσοῦτος εἰμί , ὅσον οὐ ὀλίγος μυριάς Πέρσης πλουτέω , ὅς πᾶς σύ κληρονομέω , οὐ οἶδα ὅπως ἀφαιρέω τους μάχομαι αὐτός καί ὁ πόλις σύμπας ὁ λάφυρα , οὔτε μικρός οὔτε μέγας οὐδείς ὀνίνημι οὐδέποτε ὁ πατρίς , λόγος δέ ἄρα , ἐν ὅς σύ ἀδύνατος , σωφρονίζω αὐτός ἐπιχειρέω καί περί πολεμικός ἔργον , ἐν ὅς ἄχρηστος εἰμί καί ἄνανδρος , ἐπιτιμάω Ἀθηναῖος οὕτως καί μή οὕτως διαγιγνώσκω . ἀλλά ὧδε ἔχω , ὦ Καλλίας . ὁ λέων ζωός μέν είμαι οὔτε ὁ ταῦρος ὑπομένω οὔτε ἄλλος τίς ὁ παμμεγάλων καί ἄλκιμος θηρίον , πίπτω δέ αὐτός καί κεῖμαι οὐδείς θαυμαστός εἰμί καί ὁ μῦς ἐπί αὐτός ἀναβαίνω . ὥστε καί σύ νῦν μέν ἐφάλλομαι ἐγώ ᾗ βούλομαι καί ἐμπηδάω , ὅτι πᾶς εἰμί περίπατος · οὐδείς μέντοι ὁ ἀδόκητος , εἰμί καί ἐγώ ποτέ ἔτι γοῦν ἐμπνέω καί ὁ ψυχή ἔχω δίδωμι θεός ὑπομιμνήσκω οὗτος ὁ δημηγορία . δίδωμι δέ , εὖ οἶδα ὅτι δίδωμι . οὐ ἀρετή κακός έργο , φημί ὁ ποιητής .