ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
themistoclis-epistulae.epistulae 1
Ἀπερχόμενοι μὲν εἰς Δελφοὺς καταίρειν διεγνώκειμεν , ὡς ἐν Δελφοῖς , ἐφ’ ὅσον δοκεῖ Ἀθηναίοις , βιωσόμενοι · καθ’ ὁδὸν δὲ τῶν ἐξ Ἄργους μοι ξένων ἐντυγχάνουσι Νικίας καὶ Μελέαγρος , ὅ τε οὐ πρὸ πολλοῦ Ἀθήνησι διατρίψας Εὐκράτης . καὶ περιστάντες ὡς ᾔσθοντο πυνθανόμενοι τοῦ ἐξοστρακισμοῦ , ἠχθέσθησαν μὲν εὐθὺς καὶ πολλὰ Ἀθηναίοις ἐνεκάλουν · ἐπεὶ δὲ ἔγνωσαν ὅτι εἰς Δελφοὺς ὥρμημαι καταίρειν , παυσάμενοι τοῖς Ἀθηναίοις ἐγκαλεῖν ἐμὲ ἐκάκιζον , καὶ ἠτιμάσθαι μὲν ἑαυτοὺς ἔφασκον εἰ μὴ ἐπιτήδειοι ὑπελήφθησαν αὐτοὶ τὸ ἀτύχημα ἡμῶν ἐκδέξασθαι ( ἐμαρτύροντο δὲ Νεοκλέα τὸν ἡμέτερον πατέρα ὡς ἐπὶ πλεῖστον βιώσειεν ἐν Ἄργει , ἐγὼ δὲ ἀμελοίην αὐτοῦ ἀγαπήσαντος Ἄργος τε καὶ τοὺς ἐν Ἄργει φίλους ) , οὐ μακρὰν δὲ ἦσαν καὶ ἐπαινεῖν Ἀθηναίους ὡς δίκαια τινόντων ἡμῶν . τελευτῶντες δὲ ἐδέοντο μὴ σφᾶς κατακρίνεσθαι τῆς ἐντυχίας μόνον τῆς ἡμετέρας αἰτίους γεγονέναι , μηδὲ ὑβρίσαι αὐτῶν τὸ εὐτύχημα τῆς ἀπαντήσεως , Νεοκλέα τε πάλιν προφέροντες καὶ ὡς ἄξιον εἴη πόλει τε τῇ αὐτῇ τῷ πατρὶ καὶ οἴκῳ ἐμβιῶναι . ὥστε ἀπῆγον ἡμᾶς ἔχοντες εἰς Ἄργος , Αἰσχύλε . καὶ νῦν ἐν Ἄργει τὴν φυγὴν ἀνεπαύσαμεν , καὶ πολλὰ πάσχομεν οὐδὲ ἄρχειν βουλόμενοι Ἀργείων · ἀγανακτοῦσι γὰρ ὡς ἀδικούμενοι , ἢν μὴ ἄρχωμεν . ἡμῖν δὲ ἀρέσκει μηδὲ μεγάλοις εἶναι δοκεῖν , οὐ μόνον ὅτι ἔβλαψεν ἡμᾶς ταῦτα , ἀλλὰ καὶ ὅτι ἀρκεῖ αὐτῶν ἐν δέοντι ἀπολελαυκέναι .
Lemmas: ἀπέρχομαι μέν εἰς Δελφοί καταίρω διαγιγνώσκω , ὡς ἐν Δελφοί , ἐπί ὅσον δοκέω Ἀθηναῖος , βιόω · κατά ὁδός δέ ὁ ἐκ Ἀργώ ἐγώ ξένος ἐντυγχάνω Νικίας καί Μελέαγρος , ὁ τε οὐ πρό πολύς Ἀθήνησι διατρίβω Εὐκράτης . καί περιίστημι ὡς αἰσθάνομαι πυνθάνομαι ὁ εξοστρακισμός , ἄχθομαι μέν εὐθύς καί πολύς Ἀθηναῖος ἐγκαλέω · ἐπεί δέ γιγνώσκω ὅτι εἰς Δελφοί ὁρμάω καταίρω , παύω ὁ Ἀθηναῖος ἐγκαλέω ἐγώ κακίζω , καί ἀτιμάζω μέν ἑαυτοῦ φάσκω εἰμί μή ἐπιτήδειος ὑπολαμβάνω αὐτός ὁ ἀτύχημα ἐγώ ἐκδέχομαι ( μαρτύρομαι δέ Νεοκλῆς ὁ ἡμέτερος πατέρας ὡς ἐπί πλεῖστος βιόω ἐν Ἄργος , ἐγώ δέ ἀμελέω αὐτός ἀγαπάω Ἄργος τε καί ὁ ἐν Ἄργος φίλος ) , οὐ μακρός δέ ἥδω καί ἐπαινέω Ἀθηναῖος ὡς δίκαιος τίνω ἐγώ . τελευτάω δέ δέω μή σφεῖς κατακρίνω ὁ ἐντυχία μόνος ὁ ἡμέτερος αἴτιος γίγνομαι , μηδέ ὑβρίζω αὐτός ὁ εὐτύχημα ὁ ἀπάντησις , Νεοκλῆς τε πάλιν προφέρω καί ὡς ἄξιος εἰμί πόλις τε ὁ αὐτός ὁ πατήρ καί οἶκος ἐμβιόω . ὥστε ἀπάγω ἐγώ ἔχω εἰς Ἄργος , Αἰσχύλος . καί νῦν ἐν Ἄργος ὁ φυγή ἀναπαύω , καί πολύς πάσχω οὐδέ ἄρχω βούλομαι Ἀργεῖος · ἀγανακτέω γάρ ὡς ἀδικέω , εἄν μή ἄρχω . ἐγώ δέ ἀρέσκω μηδέ μέγας ἔρχομαι δοκέω , οὐ μόνος ὅτι βλάπτω ἐγώ οὗτος , ἀλλά καί ὅτι ἀρκέω αὐτός ἐν δέω ἀπολαύω .
themistoclis-epistulae.epistulae 3
Φεύγομεν , ὥσπερ ἐγκελεύῃ , κατὰ τάχος , ὦ Πολύγνωτε , καὶ ἐξελθόντες ἐξ Ἄργους ἐν θαλάσσῃ ἐσμέν , ὅ τε πλοῦς ἐπὶ Κέρκυραν ἡμῖν τέταται , καὶ νεαλῆ ἔχοντες τὰ πλοῖα ἀπερχόμεθα . τὸν μὲν οὖν ἄγγελον τῆς σπουδῆς καὶ σὺ ἐπαινέσεις · ἀφεθεὶς γὰρ ᾗ τὴν ἐκκλησίαν ἔλυσαν Ἀθηναῖοι , οὐ πόρρω τῆς ἑσπέρας ὥς φασιν οὔσης , τῇ μετὰ τὴν νύκτα ἐκείνην ἡμέρᾳ ἦν ἐν Ἄργει , μηδὲ μεσημβρίας ἤδη ἐφισταμένης . δέος δέ ἐστι μὴ ἀνωφελῆ ἡμῶν τὴν σπουδὴν ἐπιμένων ὁ χειμὼν ποιήσῃ ἢ καὶ βραδύτεροι τῶν ἀγγέλων οἱ φεύγοντες γενώμεθα . ἢν δὲ καὶ Λακεδαιμόνιοι τῆς φυγῆς αἴσθωνται , διώξει χρώμενοι αὐτίκα αὐτοῖς ἀγαθὸς ἔσται ὁ Παυσανίας , ταὐτὰ καὶ ἡμᾶς ἐργασάμενοι . σοὶ μὲν οὖν , ὦ Πολύγνωτε , σωζόμεθα καὶ οὐδὲν ἡμᾶς οὔτε χειμὼν οὔτε Λακεδαιμόνιοι σοί γε χάριν εἰδέναι κωλύουσιν , ἀλλὰ σὲ ἀγάμεθα καὶ τοῦ ἀγγεῖλαι σπουδῇ τοσαύτῃ τὰ ἐκ Λακεδαιμονίων πραχθέντα καὶ τὴν Ἀριστείδου σπουδήν , ἣν μόνος περὶ ἡμῶν καίπερ ἐχθρὸς ὢν ἐπεδείξατο , καὶ τοῦ διαγορεῦσαι μὴ φεύγοντας ἡμᾶς ὑπ’ ἐχθροῦ καταληφθήσεσθαι καὶ διεγνωσμένου ἤδη θανάτου . θεὸς δ’ ἂν εἴη τὸ ἐκ τοῦδε αἴτιος , εἴ σοι ἄρα τούτων καὶ τὰς ἀμοιβάς , ὦ Πολύγνωτε , ἀποτίσομεν .
Lemmas: φεύγω , ὥσπερ ἐγκελεύω , κατά τάχος , ὦ Πολύγνωτος , καί ἐξέρχομαι ἐκ Ἀργώ ἐν θάλασσα εἰμί , ὁ τε πλόος ἐπί Κέρκυρα ἐγώ τείνω , καί νεαλής ἔχω ὁ πλοῖον ἀπέρχομαι . ὁ μέν οὖν ἄγγελος ὁ σπουδή καί σύ ἐπαινέω · ἀφίημι γάρ ὅς ὁ ἐκκλησία λύω Ἀθηναῖος , οὐ πρόσω ὁ ἑσπέρα ὅς φημί σέω , ὁ μετά ὁ νύξ ἐκεῖνος ἡμέρα εἰμί ἐν Ἄργος , μηδέ μεσημβρία ἤδη ἐφίστημι . δέος δέ εἰμί μή ἀνωφελής ἐγώ ὁ σπουδή ἐπιμένω ὁ χειμών ποιέω ἢ καί βραδύς ὁ ἄγγελος ὁ φεύγω γίγνομαι . εἄν δέ καί Λακεδαιμόνιος ὁ φυγή αἰσθάνομαι , διώκω χράομαι αὐτίκα αὐτός ἀγαθός εἰμί ὁ Παυσανίας , αὐτός καί ἐγώ ἐργάζομαι . σύ μέν οὖν , ὦ Πολύγνωτος , σῴζω καί οὐδείς ἐγώ οὔτε χειμών οὔτε Λακεδαιμόνιος σύ γε χάρις οἶδα κωλύω , ἀλλά σύ ἄγαμαι καί ὁ ἀγγέλλω σπουδή τοσοῦτος ὁ ἐκ Λακεδαιμόνιος πράσσω καί ὁ Ἀριστείδης σπουδή , ὅς μόνος περί ἐγώ καίπερ ἐχθρός εἰμί ἐπιδείκνυμι , καί ὁ διαγορεύω μή φεύγω ἐγώ ὑπό ἐχθρός καταλαμβάνω καί διαγιγνώσκω ἤδη θάνατος . θεός δέ ἄν εἰμί ὁ ἐκ ὅδε αἴτιος , εἰμί σύ ἄρα οὗτος καί ὁ ἀμοιβάς , ὦ Πολύγνωτος , ἀποτίνω .
themistoclis-epistulae.epistulae 5
Τὰ ἐν Ἀδμήτου οὕτως ἡμῖν ἐπράττετο , ὅπως σὺ ἐδόξασας . ὅτε μὲν οὖν ἥκομεν εἰς αὐτοῦ , οὐκ ἔνδημος ἦν , ἀλλ’ ἀπεδήμει εἰς Χάονας · ἐπιτυχόντες δὲ Κρατησιπόλιδι καὶ Στρατολάῳ τοῖς σοῖς ἀπεδίδομεν ἐκείνῃ τὰ γράμματα . καὶ ὃ μὲν ἧκε δι’ οὐ πολλῶν ἀλλ’ ὀκτὼ ἢ ἐννέα ἴσως ἡμερῶν , ἡμεῖς δὲ ἐφέστιοι ἐκαθεζόμεθα ( οὕτω γὰρ ἐκέλευεν ἡ Κρατησίπολις ) , Ἀρύββας δὲ ὁ μικρὸς ὑποχείριος ἦν ἐμοὶ καὶ ξίφος ἐν θατέρᾳ . ἰδὼν οὖν ἐμὲ καὶ τὸ παιδίον ὁ Ἄδμητος ἐμὲ μὲν ἐγνώρισεν , καὶ εὖ οἶδ’ ὅτι ἐμίσησε , τὸ δὲ παιδίον ᾤκτειρε , τὸ δὲ ἐγχειρίδιον ἔδεισεν . ἀναστήσας τέ με οἴκοι μὲν ἀπηρνεῖτο οἷός τε εἶναι περισώζεσθαι , Ἀθηναίους ὀρρωδῶν καὶ μᾶλλον ἔτι Λακεδαιμονίους , πέμψειν δ’ ὅπῃ σώσομαι ὑπέσχετο καὶ πέπομφεν · Ἀλεξάνδρου γὰρ τοῦ Μακεδόνος ἐπέβην ὁλκάδι . εἰς Πύδναν τὰ νῦν ὥρμητο ἡ ναῦς , ἐκεῖθεν δὲ ἐπίδοξος ἦν εἰς τὴν Ἀσίαν καταίρειν . ταῦτά σοι τὰ περὶ τῆς παρ’ Ἄδμητον ἦν ἀφίξεως . καὶ ἵνα γράφῃς Ἄργοθεν , οὐκ αὐτῷ δὲ Ἀδμήτῳ ( ἐκεῖνος μὲν γὰρ οὐδὲ πάνυ τι ἐῴκει βουλομένῳ με σῶν ἀφεῖναι ) , ἀλλὰ τῇ Κρατησιπόλιδι παρά τε τῆς ἀδελφῆς καὶ παρὰ σοῦ μέντοι · οὐδὲ γὰρ σοῦ μεῖον ἢ ἐκείνης ἐδόκει μοι προμηθὴς εἶναι .
Lemmas: Τά ἐν Ἄδμητος οὕτως ἐγώ πράσσω , ὅπως σύ δοξάζω . ὅτε μέν οὖν ἥκω εἰς αὐτός , οὐ ἔνδημος εἰμί , ἀλλά ἀποδημέω εἰς Χάων · ἐπιτυγχάνω δέ Κρατησιπόλιδι καί Στρατόλαος ὁ σός ἀποδίδωμι ἐκεῖνος ὁ γράμμα . καί ὁ μέν ἥκω διά οὐ πολύς ἀλλά ὀκτώ ἢ ἐννέα ἴσως ἡμέρα , ἐγώ δέ ἐφέστιος καθέζομαι ( οὕτως γάρ κελεύω ὁ Κρατησίπολις ) , Ἀρύββας δέ ὁ μικρός ὑποχείριος εἰμί ἐγώ καί ξίφος ἐν ἕτερος . ὁράω οὖν ἐγώ καί ὁ παιδίον ὁ Ἄδμητος ἐγώ μέν γνωρίζω , καί εὕω οἶδα ὅτι μισέω , ὁ δέ παιδίον οἰκτίρω , ὁ δέ ἐγχειρίδιον δείδω . ἀνίστημι τε ἐγώ οἴκοι μέν ἀπαρνέομαι οἷος τε ἔρχομαι περισώζω , Ἀθηναῖος ὀρρωδέω καί μᾶλλον ἔτι Λακεδαιμόνιος , πέμπω δέ ὅπῃ σῴζω ὑπισχνέομαι καί πέμπω · Ἀλέξανδρος γάρ ὁ Μακεδών ἐπιβαίνω ὁλκός . εἰς Πύδνα ὁ νῦν ὁρμάω ὁ ναῦς , ἐκεῖθεν δέ ἐπίδοξος εἰμί εἰς ὁ Ἀσία καταίρω . οὗτος σύ ὁ περί ὁ παρά Ἄδμητος εἰμί ἄφιξις . καί ἵνα γράφω Ἀργόθεν , οὐ αὐτός δέ Ἄδμητος ( ἐκεῖνος μέν γάρ οὐδέ πάνυ τίς ἔοικα βούλομαι ἐγώ σός ἀφίημι ) , ἀλλά ὁ Κρατησιπόλιδι παρά τε ὁ ἀδελφή καί παρά σύ μέντοι · οὐδέ γάρ σύ μείων ἢ ἐκεῖνος δοκέω ἐγώ προμηθής ἔρχομαι .
themistoclis-epistulae.epistulae 10
Τεθάρρηταί μοι τὰ μεγάλα καὶ δεινὰ ἐκεῖνα , ὦ Ἁβρώνιχε . ἧκέ σοι παρ’ ἡμῶν Εὐξίθεος ἀπὸ γλώττης διαλεξόμενος καὶ δηλώσων ὅπως μοι διέγνωσται , σὺ δ’ ἐσιώπας , ὡς ἔφασκεν ἐκεῖνος , εἰς τὴν γῆν κύπτων , ἐπαινεῖν μὲν οὐκ ἔχων , ὡς ἐμὲ εἰκάσαι , κωλύειν δ’ οὐκ ἐθέλων . καὶ καλῶς ἐποίεις · οὐ γὰρ ἂν ἐκώλυσας , βλασφημεῖν δ’ οὐχ ἥρμοττεν . ἀλλ’ εἶμί γε , εἶμι , καὶ ἐπὶ τῆς ἀπήνης ἤδη καθεζόμενος ταυτὶ γέγραφα . εὖ πρᾶττε καὶ περὶ ἡμῶν εὐθύμει .
Lemmas: θαρσέω ἐγώ ὁ μέγας καί δεινός ἐκεῖνος , ὦ Ἁβρώνιχος . ἥκω σύ παρά ἐγώ Εὐξίθεος ἀπό γλῶττα διαλέγω καί δηλόω ὅπως ἐγώ διαγιγνώσκω , σύ δέ σιωπάω , ὡς φάσκω ἐκεῖνος , εἰς ὁ γῆ κύπτω , ἐπαινέω μέν οὐ ἔχω , ὡς ἐγώ εἰκάζω , κωλύω δέ οὐ ἐθέλω . καί καλός ποιέω · οὐ γάρ ἄν κωλύω , βλασφημέω δέ οὐ ἁρμόζω . ἀλλά ειμί γε , ἔρχομαι , καί ἐπί ὁ ἀπήνη ἤδη καθέζομαι οὗτος γράφω . εὖ πράσσω καί περί ἐγώ εὐθυμέω .
themistoclis-epistulae.epistulae 12
Ἤραμεν εἰς Πέρσας , ὦ Ἀριστείδη , ἤραμεν , καὶ οὐδὲν δεινὸν ἐπάθομεν ὑπ’ αὐτῶν . οἶδα δὲ ὅτι κατὰ σαυτὸν μὲν θαυμάσῃ , τοῖς δὲ ** προσποιήσῃ μὴ παρ’ ἐλπίδα σοι τοῦτον τὸν λόγον λελέχθαι , ἀλλὰ καὶ τεκμηρίῳ χρήσῃ πρὸς τὸ πλῆθος ὅτι βεβαιοῦταί μου ἡ διαβολὴ τῇ τ’ ἐμῇ εἰς ἐκείνους ἐλπίδι τῇ τε ἐκείνων φιλοφροσύνῃ εἰς ἐμέ . ἀλλ’ ὅταν ταῦτα ληρῇς ἔχων , ἐπιπεσέτω σοι τὸ ἐν Σαλαμῖνι τρόπαιον · ἔστι δὲ λίθινον , οἶσθα , καὶ νεανικῶς εὐμέγεθες . οὐκ ἂν ἔτι , ὡς ἐγὦμαι , τὸν δῆμον ταράττοις οὐδ’ ἄλλοις εὐεργέταις φθονοίης , εἴ τις ἄρα δαίμων , οὐ κατὰ τὴν σὴν ἀλαζονείαν δίκαιος ἀλλ’ ἀληθινῶς , ἐκείνην τὴν πέτραν εἰς τὴν ἐπάρατόν σου καὶ ἀχάριστον κεφαλὴν ἐμβάλοι . ἐμὲ δὲ οὐκ ἀντευποιῶν περισώζεται βασιλεὺς ὁ μέγας ( ἦπου τὰ μέγιστα ἂν ἡμῖν χαρίζοιτο ἀμειβόμενος , παθῶν ἃ ἐπεπόνθει ) , ἀλλὰ τὰ μὲν ἄλλα ἐχθρὸν ᾔδει με αὑτοῦ , τῆς δ’ ἀρετῆς ἐθαύμαζεν καὶ τῆς τύχης ᾤκτειρε . τοιγάρτοι κινδυνεύειν αὐτοὶ περὶ ἐμοῦ ἐπιπρεσβεύεσθε παρ’ ἐκεῖνον , ηποιπερ αὐτοὶ ἠδικεῖτε , ἢν ἐκεῖνος βοηθοίη ἀδικουμένῳ , αὐτοί τε ἐλεεινὸν ἐποιεῖτε ἐκβάλλοντες , ὃ δὲ ἄρα ᾤκτειρεν εἰκότως ἐκβεβλημένον . ἀλλ’ οὐ γὰρ ἐλεεινοὶ τὰ νῦν ἔτι οἱ φυγάδες ἡμεῖς . ὥστε πνιγέσθω μὲν ὁ Λυσιμάχου υἱὸς Ἀριστείδης , πνιγέσθω δὲ πᾶς , ὅτῳ μὴ καθʼ ἡδονήν ἐστιν ὅτι δεξιώτερα ἡμῖν ἀπήντηκεν ὧν αὐτὸς ἤλπιζεν .
Lemmas: ἀείρω εἰς Πέρσης , ὦ Ἀριστείδης , ἀείρω , καί οὐδείς δεινός πάσχω ὑπό αὐτός . οἶδα δέ ὅτι κατά σεαυτοῦ μέν θαυμάζω , ὁ δέ ** προσποιέω μή παρά ἐλπίς σύ οὗτος ὁ λόγος λέγω , ἀλλά καί τεκμήριον χράω πρός ὁ πλῆθος ὅτι βεβαιόω ἐγώ ὁ διαβολή ὁ τε ἐμός εἰς ἐκεῖνος ἐλπίς ὁ τε ἐκεῖνος φιλοφροσύνη εἰς ἐγώ . ἀλλά ὅταν οὗτος ληρέω ἔχω , ἐπιπίπτω σύ ὁ ἐν Σαλαμίς τρόπαιον · εἰμί δέ λίθινος , οἶδα , καί νεανικός εὐμεγέθης . οὐ ἄν ἔτι , ὡς οἴομαι , ὁ δῆμος ταράσσω οὐδέ ἄλλος εὐεργέτης φθονέω , εἰμί τις ἄρα δαίμων , οὐ κατά ὁ σός ἀλαζονεία δίκαιος ἀλλά ἀληθινός , ἐκεῖνος ὁ πέτρα εἰς ὁ ἐπάρατος σύ καί ἀχάριστος κεφαλή ἐμβάλλω . ἐγώ δέ οὐ ἀντευποιέω περισῴζω βασιλεύς ὁ μέγας ( ἦπου ὁ μέγας ἄν ἐγώ χαρίζω ἀμείβω , πάθος ὅς πάσχω ) , ἀλλά ὁ μέν ἄλλος ἐχθρός οἶδα ἐγώ αὐτός , ὁ δέ ἀρετή θαυμάζω καί ὁ τύχη οἰκτίρω . τοιγάρ κινδυνεύω αὐτός περί ἐγώ ἐπιπρεσβεύω παρά ἐκεῖνος , ηποιπερ αὐτός ἀδικέω , εἄν ἐκεῖνος βοηθέω ἀδικέω , αὐτός τε ἐλεεινός ποιέω ἐκβάλλω , ὁ δέ ἄρα οἰκτίρω ἔοικα ἐκβάλλω . ἀλλά οὐ γάρ ἐλεεινός ὁ νῦν ἔτι ὁ φυγάς ἐγώ . ὥστε πνίγω μέν ὁ Λυσίμαχος γιός Ἀριστείδης , πνίγω δέ πᾶς , ὅστις μή κατά ἡδονή εἰμί ὅτι δεξιός ἐγώ ἀπαντάω ὅς αὐτός ἐλπίζω .
themistoclis-epistulae.epistulae 15
Ἧσσον , ὦ Αὐτόλυκε , παρηγορεῖν ἄν σε βουλοίμην ἡμᾶς ἢ τἀληθῆ λέγειν , σὺ δὲ ἐπιστέλλων σφόδρα ἤδη μεταμέλειν Ἀθηναίοις τῆς ἡμετέρας φυγῆς παρηγορεῖν ἔμοιγε δοκεῖς μᾶλλον ἢ τἀληθῆ λέγειν . οἵ τε γὰρ τὸ πλῆθος δι’ ἡμὰς διαβάλλοντες ἔτι ἰσχύουσι , καὶ καιρὸς οὐδεὶς καταλαμβάνει , ἐν ᾧ ἀχρεῖοι ἂν ἐν τῇ πόλει οἱ κακοὶ εἶεν καὶ ἅμα αἴσθησιν παρέχοντες ὅτι κατειργάσαντο τοὺς ἀμείνους ἐκπεσεῖν , ἀλλὰ νῦν τῇ κοινῇ εὐπραγίᾳ ἐπικαλυπτόμενοι ἀφανέστερον ἔχουσι τὸ ἀχρεῖον . καὶ μενέτω τὰ ἀποκρύπτοντα αὐτούς , ἐφ’ ᾧ τε καὶ ἡ πόλις εὐπραγήσει . ἡ γὰρ ἂν ἡμᾶς ἐπιεικῶς τὰ ἐν Ἀθήναις ἀγαθὰ καὶ δι’ ἀκοῆς εὐφραίνοι , καὶ εἰ δοκεῖ μὴ ὑπὲρ ἡμῶν εἶναι ἐπιδεδωκέναι αὐτὰ ἐξ ὅτου ἐφύγομεν · ἴσως γὰρ ἤδη καὶ ταῦτα ταῖς ἡμετέραις ἕπεται ἀρχαῖς καὶ εὖ κατασταθέντα εὖ προχωρεῖ , καὶ ἡμεῖς ἴσως ἂν ἑαυτοὺς δικαίως αἰτιῴμεθα ἀνοίξαντας ὁδὸν τοῖς πράγμασιν εὐρεῖαν , δι’ ἧς ἂν οὐκέτι χρῄζοι τοῦ ἄγοντος · σὺ δ’ , ὦ Αὐτόλυκε , μὴ ὡς αὐτὸς ἐθέλεις μεταμέλεσθαι Ἀθηναίους , ἀλλ’ ὡς αὐτοὶ ἔχουσιν ἐπίστελλε ἡμῖν , ἔχουσι δ’ , οἶμαι , καθὰ ἂν αὐτοὺς τρέπωσιν οἱ ἀεὶ παρόντες , οἳ φανερώτεροι ἂν ἦσαν τῆς κακίας μὴ φυγόντων ἡμῶν .
Lemmas: κακός , ὦ Αὐτόλυκος , παρηγορέω ἄν σύ βούλομαι ἐγώ ἢ ἀληθής λέγω , σύ δέ ἐπιστέλλω σφόδρα ἤδη μεταμέλομαι Ἀθηναῖος ὁ ἡμέτερος φυγή παρηγορέω ἐγώ δοκέω μᾶλλον ἢ ἀληθής λέγω . ὁ τε γάρ ὁ πλῆθος διά ἐγώ διαβάλλω ἔτι ἰσχύω , καί καιρός οὐδείς καταλαμβάνω , ἐν ὅς ἀχρεῖος ἄν ἐν ὁ πόλις ὁ κακός εἰμί καί ἅμα αἴσθησις παρέχω ὅτι κατεργάζομαι ὁ ἀγαθός ἐκπίπτω , ἀλλά νῦν ὁ κοινός εὐπραγία ἐπικαλύπτω ἀφανής ἔχω ὁ ἀχρεῖος . καί μένω ὁ ἀποκρύπτω αὐτός , ἐπί ὅς τε καί ὁ πόλις ευπραγώ . ὁ γάρ ἄν ἐγώ ἐπιεικής ὁ ἐν Ἀθῆναι ἀγαθός καί διά ἀκοή εὐφραίνω , καί εἰμί δοκέω μή ὑπέρ ἐγώ ἔρχομαι ἐπιδίδωμι αὐτός ἐκ ὅστις φεύγω · ἴσως γάρ ἤδη καί οὗτος ὁ ἡμέτερος ἕπομαι ἀρχή καί εὖ καθίστημι εὖ προχωρέω , καί ἐγώ ἴσως ἄν ἑαυτοῦ δίκαιος αἰτέω ἀνοίγνυμι ὁδός ὁ πρᾶγμα εὐρύς , διά ὅς ἄν οὐκέτι χρῄζω ὁ ἄγω · σύ δέ , ὦ Αὐτόλυκος , μή ὡς αὐτός ἐθέλω μεταμέλομαι Ἀθηναῖος , ἀλλά ὡς αὐτός ἔχω ἐπιστέλλω ἐγώ , ἔχω δέ , οἴομαι , καθά ἄν αὐτός τρέπω ὁ ἀεί πάρειμι , ὅς φανερός ἄν ἥδω ὁ κακία μή φεύγω ἐγώ .
themistoclis-epistulae.epistulae 17
Ἀφίγμεθα εἰς τὴν Κέρκυραν , ὥσπερ καὶ ἀναγόμενοι διεγνώκειμεν , ὅ τε πλοῦς εὐπετὴς ἡμῖν ἐγένετο καὶ πολὺ ἀφεῖλεν οὗ ἐπὶ Κυλλήνης κατεσχέθημεν χρόνου , καὶ ἔτι τήν τε ναῦν εὐθὺς ὑμῖν ἀπέπεμψα καὶ τοὺς πλείους τῶν οἰκετῶν , ὡς ἂν μὴ βαρύτερόν που διάγωμεν ἢ φυγάσι πρέπειν οἰόμεθα . Κερκυραῖοι δὲ οὐκ οἶδ’ ὅπως ἔχοντες διαδύονται · μεμνῆσθαι μὲν γὰρ τῆς ἡμετέρας ὁμολογοῦσιν εὐεργεσίας καὶ ὀφείλειν χάριτας οὐδαμῶς ἀρνοῦνται , καιρῷ δὲ αὐτὰς οὐκ ἀγαθῷ ἀπαιτεῖσθαί φασιν · αὐτοὶ γὰρ ἀσθενέστεροι τῶν ἡμᾶς διωκόντων εἶναι . ἀξιοῦσι δὲ μὴ σφᾶς ἀντὶ τῆς εἰς ἕνα εὐχαριστίας ἅπαντας διαφθαρῆναι ἀναγκάσαι , μηδ’ ὀνήσαντα τῇ εὐεργεσίᾳ ἀπολέσαι τῇ ἀμοιβῇ . ὥστε εὐπρεπῶς ἡμᾶς ἀποπέμπονται , καὶ δέδια μὴ μακροτέρας ταῦτα ἀρχὴ γένηται φυγῆς .
Lemmas: ἀφικνέομαι εἰς ὁ Κέρκυρα , ὥσπερ καί ἀνάγω διαγιγνώσκω , ὁ τε πλόος εὐπετής ἐγώ γίνομαι καί πολύς ἀφαιρέω ὅς ἐπί Κυλλήνη κατέχω χρόνος , καί ἔτι ὁ τε ναῦς εὐθύς σύ ἀποπέμπω καί ὁ πολύς ὁ οἰκέτης , ὡς ἄν μή βαρύς ποῦ διάγω ἢ φυγάς πρέπω οἴομαι . Κερκυραῖος δέ οὐ οἶδα ὅπως ἔχω διαδύω · μιμνήσκω μέν γάρ ὁ ἡμέτερος ὁμολογέω εὐεργεσία καί ὀφείλω χάρις οὐδαμῶς ἀρνέομαι , καιρός δέ αὐτός οὐ ἀγαθός ἀπαιτέω φημί · αὐτός γάρ ἀσθενής ὁ ἐγώ διώκω ἔρχομαι . ἀξιόω δέ μή σφεῖς ἀντί ὁ εἰς εἷς εὐχαριστία ἅπας διαφθείρω ἀναγκάζω , μηδέ ὀνίνημι ὁ εὐεργεσία ἀπόλλυμι ὁ ἀμοιβή . ὥστε εὐπρεπής ἐγώ ἀποπέμπω , καί δείδω μή μακρός οὗτος ἀρχή γίγνομαι φυγή .
themistoclis-epistulae.epistulae 18
Τὴν μὲν ἔχθραν ἡμῶν τὸ ἀνόμοιον τῆς τύχης ἤδη λέλυκε καὶ ἀσθένεια ἣ ἐγχορεύει φυγάσι , σὺ δὲ τοῦτο καὶ ὑπερῆρας , ὦ Ἀριστείδη , καὶ εὐεργεσίας κατήρξω παρ’ ἐλπίδας εἰς ἀτυχοῦντας ἡμᾶς , καὶ οὐδὲ τοῦθ’ ἡμῖν ἐνέλιπεν εἰς τὸ μηδὲν ὦν προσεδοκήσαμεν γεγονέναι . καί σοι οὐδὲν ἀπόλωλε τῆς ἐπὶ τούτοις χάριτος · καὶ εἰ μὴ κατορθῶσαι ἴσχυσας , ἀλλὰ καὶ πλείονος ἀρετῆς ἐξ οὗ προθυμίας εισϋπερεδει αὐτὴν ἐσώθημεν ᾐσθήμεθα ὅτι καὶ πρὸς οὕτως ἔχοντας Ἀθηναίους ἐμαχέσω . περὶ δὲ τῆς φερούσης ἡμᾶς νῦν φυγῆς , ὡς ἀντὶ μειζόνων αὐτῆς κακῶν κακόν γε καὶ αὐτὴν οὖσαν ᾑρήμεθα , πῶς οὐχὶ καὶ σοὶ ταὐτὰ δόξει ; αὖθις καὶ Πολύγνωτος ἐπέστειλεν ἡμῖν · καὶ αὐτὸς γὰρ τὸ φεύγειν κατὰ τάχος ὡς ἀπὸ τιμωρίας ἑτοίμης παρεκελεύετο . καὶ οὐκ ἐδόκει μοι τούτου οὐκ ἂν γενομένου εἰ μένοιμεν ἁμαρτάνειν . Ἀθηναῖοι γὰρ ἦγον ἐπὶ τὸ κοινὸν δικαστήριον τῶν Ἑλλήνων , ὅπου πολὺ πλέον γε τὸ Δωρικὸν τοῦ Ἰωνικοῦ . καὶ τὸ μὲν πλέον ἔμελλεν ἐναντίον γίγνεσθαι , τὸ δὲ ἔλασσον ἀνωφελές , καὶ αὐτὸ δὲ οὐ φίλον ἦν τὸ ὑπηργμένον . ὥστε εἰκότως ἂν ἡμᾶς τὸ ἄλλο ἅπαν δέξαιτο ἀνθρώπων γένος , εἴτε βαρβάρων εἶτε Ἑλλήνων τύχοι , παρ’ οἷς δυνήσεται ἡμᾶς καὶ ταῦτ’ , ἐφ’ οἷς διωκόμεθα , ὠφελεῖν .
Lemmas: ὁ μέν ἔχθρα ἐγώ ὁ ἀνόμοιος ὁ τύχη ἤδη λύω καί ἀσθένεια ὅς ἐγχορεύω φυγάς , σύ δέ οὗτος καί ὑπεραίρω , ὦ Ἀριστείδης , καί εὐεργεσία κατάρχω παρά ἐλπίς εἰς ἀτυχέω ἐγώ , καί οὐδέ οὗτος ἐγώ ἐλλείπω εἰς ὁ μηδείς ὅς προσδοκάω γίγνομαι . καί σύ οὐδείς ἀπόλλυμι ὁ ἐπί οὗτος χάρις · καί εἰμί μή κατορθόω ἰσχύω , ἀλλά καί πολύς ἀρετή ἐκ ὅς προθυμία εισϋπερεδει αὐτός σῴζω αἰσθάνομαι ὅτι καί πρός οὕτως ἔχω Ἀθηναῖος μάχομαι . περί δέ ὁ φέρων ἐγώ νῦν φυγή , ὡς ἀντί μέγας αὐτηες͂ς κακός κακός γε καί αὐτός εἰμί αἱρέω , πῶς οὐ καί σύ αὐτός δοκέω ; αὖθις καί Πολύγνωτος ἐπιστέλλω ἐγώ · καί αὐτός γάρ ὁ φεύγω κατά τάχος ὡς ἀπό τιμωρία ἑτοῖμος παρακελεύομαι . καί οὐ δοκέω ἐγώ οὗτος οὐ ἄν γίγνομαι εἰμί μένω ἁμαρτάνω . Ἀθηναῖος γάρ ἄγω ἐπί ὁ κοινός δικαστήριον ὁ Έλληνας , ὅπου πολύς πλείων γε ὁ Δωρικός ὁ Ἰωνικός . καί ὁ μέν πλείων μέλλω ἐναντίος γίγνομαι , ὁ δέ μικρός ἀνωφελής , καί αὐτός δέ οὐ φίλος εἰμί ὁ ὑπάρχω . ὥστε ἔοικα ἄν ἐγώ ὁ ἄλλος ἅπας δέχομαι ἄνθρωπος γένος , εἴτε βάρβαρος εἰμί Έλληνας τυγχάνω , παρά ὅς δύναμαι ἐγώ καί αὐτός , ἐπί ὅς διώκω , ὠφελέω .
themistoclis-epistulae.epistulae 19
Ἐπηγγέλλεσθέ μοι πολλάκις , ὦ Ἀνταγόρα , σὺ καὶ Αὐτόλυκος , ῥᾳδίως ἡμᾶς τοῦ ἐξοστρακισμοῦ ἀπολύσειν · μαχεῖσθαι γὰρ τῷ ἐχθρῷ ἡμῶν Ἀριστείδῃ ἐλέγετε καὶ πρὸς τὰ ἐναντία τὸ πλῆθος ἢ ἐκεῖνος ἄξειν , καὶ ἤδη αὐτὸν ἔλασσον φέρεσθαι μὴ ἐθέλοντα ἀνεῖναι τῆς ἔχθρας . Ἀριστειδη δ’ ἡμῖν Ἀνταγόρας γέγονε καὶ Ἀριστείδης Αὐτόλυκος , καὶ οὐδενὸς ἂν τῶν κακῶν μετέσχομεν , ὧν ἐμέλλομέν τε καὶ ἤδη μετέχομεν , εἴπερ ἡμῖν τοιοῦτοι τρεῖς ἢ τέσσαρες ἐγένεσθε ἐν Ἀθήναις φίλοι ὁποῖος Ἀριστείδης ἐχθρὸς εἷς , μᾶλλον δὲ εἰ καὶ ἐπείσθητε ἡμῶν τῷ ἐχθρῷ . νῦν δὲ διὰ τίνας μᾶλλον , ὦ Ἀνταγόρα , φεύγομεν ἢ δι’ ὑμᾶς ; οὐ γὰρ διὰ τοὺς ἐχθρούς γε ἀλλοτιηι κατερχόμεθα ἀγγεῖλαι . ἀλλὰ νικήσατε , ὦ φίλοι , καὶ φεύγομεν οὐδένα οὐδαμοῦ αἰτιασόμενοι , καὶ εἰ τὰ οἴκτιστα πεισόμεθα .
Lemmas: ἐπαγγέλλω ἐγώ πολλάκις , ὦ Ἀνταγόρας , σύ καί Αὐτόλυκος , ῥᾴδιος ἐγώ ὁ εξοστρακισμός ἀπολύω · μάχομαι γάρ ὁ ἐχθρός ἐγώ Ἀριστείδης λέγω καί πρός ὁ ἐναντίος ὁ πλῆθος ἢ ἐκεῖνος ἄγω , καί ἤδη αὐτός μικρός φέρω μή ἐθέλω ἀνίημι ὁ ἔχθρα . Ἀριστείδης δέ ἐγώ Ἀνταγόρας γίγνομαι καί Ἀριστείδης Αὐτόλυκος , καί οὐδείς ἄν ὁ κακός μετέχω , ὅς μέλλω τε καί ἤδη μετέχω , εἴπερ ἐγώ τοιοῦτος τρεῖς ἢ τέσσαρες γίγνομαι ἐν Ἀθῆναι φίλος ὁποῖος Ἀριστείδης ἐχθρός εἷς , μᾶλλον δέ εἰμί καί πείθω ἐγώ ὁ ἐχθρός . νῦν δέ διά τίς μᾶλλον , ὦ Ἀνταγόρας , φεύγω ἢ διά σύ ; οὐ γάρ διά ὁ ἐχθρός γε ἀλλοτιηι κατέρχομαι ἀγγέλλω . ἀλλά νικάω , ὦ φίλος , καί φεύγω οὐδείς οὐδαμοῦ αἰτιάομαι , καί εἰμί ὁ οἰκτρός πάσχω .
themistoclis-epistulae.epistulae 21
Τῶν κρατήρων μοι τῶν ἀργυρῶν τοὺς μεγίστους τέσσαρας καὶ τῶν θυμιατηρίων τῶν χρυσῶν , ἐφ’ οἷς ἐπιγέγραπται τὰ Ἀσσύρια τὰ παλαιὰ γράμματα , οὐχ ἃ Δαρεῖος ὁ πατὴρ Ξέρξου Πέρσαις ἔναγχος ἔγραψε , θώρακάς τε σιδηροῦς ἐκείνων , ὧν ἔδειξάς μοι , τῶν παρὰ Ἀδμήτου τοὺς ἡμίσεις ἀπόπεμψον , μὴ βραδέως μέντοι μηδὲ εἰκαίως , μηδὲ ἐκ Κορίνθου ἐνθέμενος , ἀλλὰ τάχιστα ἀποστείλας καὶ κάλλιστα πιστεύσας καὶ πάντοθεν μᾶλλον ἢ Κεγχρέαθεν ἀναγομένῳ τοὺς κομίζοντας ἐπιβήσας σκάφει . ἔρρωσο .
Lemmas: Τῶν κρατήρ ἐγώ ὁ ἀργύρεος ὁ μέγας τέσσαρες καί ὁ θυμιατήριον ὁ χρύσεος , ἐπί ὅς ἐπιγράφω ὁ Ἀσσύριος ὁ παλαιός γράμμα , οὐ ὅς Δαρεῖος ὁ πατήρ Ξέρξης Πέρσης ἔναγχος γράφω , θώραξ τε σιδήρεος ἐκεῖνος , ὅς δείκνυμι ἐγώ , ὁ παρά Ἄδμητος ὁ ἥμισυς ἀποπέμπω , μή βραδύς μέντοι μηδέ εἰκαῖος , μηδέ ἐκ Κόρινθος ἐντίθημι , ἀλλά ταχύς ἀποστέλλω καί καλός πιστεύω καί πάντοθεν μᾶλλον ἢ Κεγχρέαθεν ἀνάγω ὁ κομίζω ἐπιβαίνω σκάφος . ῥώννυμι .