themistoclis-epistulae.epistulae 7
Ἧκέ μοι τὰς ἐπιστολὰς παρὰ σοῦ κομίζων εἰς Ἔφεσον , ὡς μὲν Ἀθηναῖοι λογίζονται βοηδρομιῶνος ἕνῃ καὶ νέᾳ , ὡς δὲ ὑμεῖς , πανήμου δεκάτῃ ( ἡ δὲ ἡμέρα ἡ αὐτή ) Μένυλλος ὁ Χαλκιδεὺς κυβερνήτης , ὁ καὶ τὴν παρὰ Γέλωνός ποτε τοῦ Συρακοσίου τὴν μεγάλην ἐκείνην ὁλκάδα τοῦ σίτου καταγαγὼν εἰς Πειραιᾶ . καὶ αὐτὸς μὲν ἀπὸ γλώσσης ᾐνίξατο πρός με εἰδότα οὐκ εἰδὼς ἅττα ᾐνίττετο , ἐγὼ δὲ ἐγνώριζον τοὺς πρός με σοὶ ξυντεθέντας συμβόλους . καὶ μέντοιγε καὶ τὸ ἔγγραφον ἀπεδίδου , ἔνθα δυσφοροῦντι μὲν καὶ μεγάλως ἀσχάλλοντι ἐῴκεις , οὐκ ἀξιῶν ὅλως μὲν οὐδ’ εἰς ἄλλον ἀνθρώπων οὐδένα πρὸς ἡμῶν ὑποτιμηθῆναι ἄπιστος ἂν καὶ ἀπεχθὴς γενέσθαι , τῷ παντὶ μέντοι μᾶλλον ἢ εἰς ἐμέ . ἔπειτα δὲ καὶ περὶ τῶν ἐμῶν χρημάτων ὑπηγόρευες , ἔχειν τε οὐκ ἐξαρνούμενος καὶ ὁπηνίκα ἂν καὶ οἷστισιν ἂν προστάττοιμεν ἀποδώσειν ὑπισχνούμενος , τά τε περὶ τοῦ Μείδωνος καὶ τοῦ Παμφίλου διεδήλους ὅτι ἠγνόουν ἃ χρή , περί τε Τιβίου ὅτι ἠγνωμόνει οὑπίτριπτος . ἐγὼ δὲ αἰδοῦμαι μέν , ὦ Φιλοστέφανε , ὁμολογεῖν ὅτι τοιαῦτα σοῦ φρονοῦντος μὴ τοῖς τετταράκοντα μᾶλλον ταλάντοις ἢ τῷ μὴ διεσφάλθαι τῶν ὑπὲρ σοῦ ἐλπίδων ἡδόμεθα · εὖ μέντοι οὔπω ἴσθι τὰ τετταράκοντα ταῦτα τάλαντα ἀποδώσειν ἡμῖν ἔμελλες . οὐδὲ γὰρ εἰλήφεις πω αὐτά , καὶ τοῦ λαβεῖν οὐ ταῦτα μόνον ἀλλὰ καὶ πρὸς τούτοις ἄλλα τριάκοντα ἄξιος ἡμῖν ἐδόκεις εἶναι · ἑβδομήκοντα γὰρ τὰ πλεῖστα τῶν ἡμετέρων παρὰ σοὶ ἐγένετο . οἱ δὲ πολὺ πλειόνων ἢ τούτων σε προτιμῶντες οὐκ ἄν πως δεόντως , εἰ τούτων σε τῶν ἐλαττόνων φαίημεν προτιμᾶν , ἀπιστοίμεθα . ἀλλὰ μὴν καὶ περὶ μὲν τοῦ διαγανακτεῖν ἐμαυτὸν ἑτοιμότερον καὶ προχειρότερον , ἀπιστῆσαι δὲ ὡς ὑπὲρ ἀνδρὸς φίλου καὶ μὴ ταχέως οὕτως ἐπιδραμεῖν σου τῇ διαβολῇ , ἐκεῖνο λέξας τἀληθέστατον ἂν εἴποιμι , ὦ Φιλοστέφανε , διότι θορυβεῖσθαι μὲν ἡμᾶς ἐποίησε τοῖς ὑπὲρ σοῦ ὁ μαστιγίας Τίβιος , πιστεῦσαι δὲ ἐκείνῳ ἡμὴ τύχη . καὶ ὑπὲρ μὲν τούτων τοσαῦτα · τὸ δὲ ἀργύριον νῦν μὲν ἔστω σοι παρὰ σοί , ἐπειδὰν δὲ ὑπὲρ τῶν καθόλου διαφερόντων εἰς ἐμαυτὸν διαγνῶ καὶ βουλεύσωμαι βεβαιότερον , ἐπιστελῶ σοι τηνικαῦτα .
Lemmas: ἥκω ἐγώ ὁ ἐπιστολή παρά σύ κομίζω εἰς Ἔφεσος , ὡς μέν Ἀθηναῖος λογίζομαι Βοηδρομιών ἕνος καί νέος , ὡς δέ σύ , Πάνημος δέκατος ( ὁ δέ ἡμέρα ὁ αὐτός ) Μένυλλος ὁ Χαλκιδεύς κυβερνήτης , ὁ καί ὁ παρά Γέλων ποτέ ὁ Συρακούσιος ὁ μέγας ἐκεῖνος ὁλκός ὁ σῖτος κατάγω εἰς Πειραιεύς . καί αὐτός μέν ἀπό γλῶσσα αἰνίζω πρός ἐγώ οἶδα οὐ οἶδα τίς αἰνίσσομαι , ἐγώ δέ γνωρίζω ὁ πρός ἐγώ σύ συντίθημι σύμβολος . καί μέντοι καί ὁ ἔγγραφος ἀποδίδωμι , ἔνθα δυσφορέω μέν καί μέγας ἀσχάλλω ἔοικα , οὐ ἄξιος ὅλος μέν οὐδέ εἰς ἄλλος ἄνθρωπος οὐδείς πρός ἐγώ ὑποτιμάω ἄπιστος ἄν καί ἀπεχθής γίγνομαι , ὁ πᾶς μέντοι μᾶλλον ἢ εἰς ἐγώ . ἔπειτα δέ καί περί ὁ ἐμός χρῆμα ὑπαγορεύω , ἔχω τε οὐ ἐξαρνέομαι καί ὁπηνίκα ἄν καί ὅστις ἄν προστάσσω ἀποδίδωμι ὑπισχνέομαι , ὁ τε περί ὁ Μείδων καί ὁ Πάμφιλος διδηλοω ὅτι ἀγνοέω ὅς χράω , περί τε Τίβιος ὅτι ἀγνωμονέω ἐπίτριπτος . ἐγώ δέ αἰδέομαι μέν , ὦ Φιλοστέφανος , ὁμολογέω ὅτι τοιοῦτος σύ φρονέω μή ὁ τεσσαράκοντα μᾶλλον τάλαντον ἢ ὁ μή διασφάλλω ὁ ὑπέρ σύ ἐλπίς ἥδομαι · εὖ μέντοι οὔπω εἰμί ὁ τεσσαράκοντα οὗτος τάλαντον ἀποδίδωμι ἐγώ μέλλω . οὐδέ γάρ λαμβάνω πω αὐτός , καί ὁ λαμβάνω οὐ οὗτος μόνος ἀλλά καί πρός οὗτος ἄλλος τριάκοντα ἄξιος ἐγώ δοκέω ἔρχομαι · ἑβδομήκοντα γάρ ὁ πλεῖστος ὁ ἡμέτερος παρά σύ γίνομαι . ὁ δέ πολύς πολύς ἢ οὗτος σύ προτιμάω οὐ ἄν πως δεόντως , εἰμί οὗτος σύ ὁ μικρός φημί προτιμάω , ἀπιστέω . ἀλλά μήν καί περί μέν ὁ διαγανακτέω ἐμαυτοῦ ἑτοῖμος καί πρόχειρος , ἀπιστέω δέ ὡς ὑπέρ ἀνήρ φίλος καί μή ταχέως οὕτως ἐπιτρέχω σύ ὁ διαβολή , ἐκεῖνος λέγω ἀληθής ἄν λέγω , ὦ Φιλοστέφανος , διότι θορυβέω μέν ἐγώ ποιέω ὁ ὑπέρ σύ ὁ μαστιγίας Τίβιος , πιστεύω δέ ἐκεῖνος ἡμός τύχη . καί ὑπέρ μέν οὗτος τοσοῦτος · ὁ δέ ἀργύριον νῦν μέν εἰμί σύ παρά σύ , ἐπειδάν δέ ὑπέρ ὁ καθόλου διαφέρω εἰς ἐμαυτοῦ διαγιγνώσκω καί βουλεύω βέβαιος , ἐπιστέλλω σύ τηνικαῦτα .