themistoclis-epistulae.epistulae 6
Ἀνιῶμαι μέν , ὦ Φιλοστέφανε , τῆς σῆς ἀχαριστίας καὶ καθόλου ἀδικίας εἰς ἐμαυτόν , ἄχθομαί γε μὴν οὐκ ἐπὶ μεῖον ἀλλὰ τῷ παντὶ πλέον τῆς ἐμαυτοῦ νωθείας καὶ ὅτι κινδυνεύω βλάξ τις βεβιωκέναι πάντα τοῦτον τὸν βίον , οὐδ’ ὑπὲρ ἑνὸς ἀνδρὸς ἐν τῇ τριόδῳ καθεζομένου τῆς Ἑλλάδος γυμνοῦ τὰ ἤθη διὰ τὴν τῆς ἐργασίας περιφάνειαν ἀληθές τι ἢ προσῆκον ἐρρωμένως εἰκάσαι καὶ ὑπολαβεῖν . καίτοι ἡγοῦμαι μέν σε καὶ δι’ ἐμαυτὸν εὐδαιμονέστερον καὶ λαμπρότερον γεγονέναι οὐ μόνον τῶν ἐν Κορίνθῳ ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλοθί που τῇ τοῦ τραπεζιτεύειν ἐργασίᾳ χρωμένων . ἦσθα δὲ καὶ πρὶν ἐμέ σοι συμβαλεῖν εἰ καὶ μὴ πλούσιος οὕτως , ἀλλὰ πιστὸς εὖ μάλα καὶ πιστότερός γε ἢ νῦν εἶναι κινδυνεύεις , ὅτε περ καὶ δι’ ἡμᾶς γέγονας πλούσιος . ὥστε οὐδὲ μεγάλη ἁμαρτία , εὐεξετάστῳ καὶ εὐθεωρήτῳ τὸν τρόπον ἀνδρὶ πιστεῦσαι , ἐμὴ δὲ ἴσως τὸν δυστυχῆ αὐτὸν μηδὲ ἀπὸ ὑφ’ ὧν οὐδὲν ἀγαθὸν πέπονθεν , πιστὸν εἰς τὰ πρὸς ἐμὲ μόνον ὑφ’ οὗ τὰ τηλικαῦτα ὤνηται , ἄδικον γεγονέναι . πόθεν δέ μοι ταῦτα τισιννέον ; ἥκων εἰς Ἔφεσον Ἀθήνηθεν ὁ Τίβιος ἔφραζέ μοι πεμφθῆναι ὑπὸ τῶν ἀμφὶ Μείδωνα , δεῆσαν αὐτοῖς ἐκ τῶν ἐμῶν ὑπαργμάτων ἑβδομήκοντα μνῶν ἀργυρίου , ταῦτα ἀποληψόμενος παρὰ σοῦ , βραχυτάτην μοῖραν ἐκ τετταράκοντα ὅλων ταλάντων · τοσαῦτα γὰρ ὁ τελευταῖος λογισμός , ὃν ἐλογισάμεθα μετ’ ἀλλήλων ἐν Ἰσθμίοις , ἀπέφαινεν ἔτι παρὰ σοὶ περιεῖναι τῶν ἐμῶν . ἀναγνόντα τέ σε τὰς ἐπιστολὰς πυθόμενόν τε τὴν χρείαν ἔπειτα ἀποφήνασθαι τῇ μὲν ἤπια καὶ ἐπιεικῆ , τῇ δ’ αὖ ἀγνώμονά τε καὶ μοχθηρά , ἐῶ γὰρ εἰπεῖν ἀνόσια . τὸ μὲν γὰρ φάναι φιλότητός τε τῆς πρὸς ἡμᾶς ἕνεκα καὶ χρειῶν ὅσας ἐτυγχάνομεν ἀλλήλοις κεχρημένοι προῖκα βούλεσθαι προέσθαι τἀργύριον ἐκεῖνο ἢ δάνεισμα δανείζοντα χρήστην ὑπάρχειν εἰς ἐμέ , τοῦτο μὲν ἀστεῖόν τε ἐποίεις καὶ τῆς εὐνοίας τῆς πρὸς ἡμᾶς ἄξιον · ὁπότε μέντοι , ὥς φησιν ὁ Τίβιος , ἔξαρνος ἦσθα καὶ διετείνου πικρῶς μηδ’ ὁτιοῦν ὀφείλειν ἐμοί , τοῦτο δὲ πολὺ μεῖζον ἔπραττες κακὸν ἢ θάτερον ἀγαθόν . ἡ μὲν γὰρ χρηστότης σου ἑβδομήκοντα μνῶν ἐστὶν ἀξία , ἡ δὲ πονηρία τεσσαράκοντα ταλάντων . εἰ μὲν οὖν ( γένοιτο γὰρ ἄν , κἀγὼ καὶ νῦν ἔτι , καίπερ οὕτως ὑπὸ τοῦ παρ’ ἐλπίδας ἰλιγγιῶν , ὅμως οὔπω ταχέως οὕτως ἀφίσταμαι χρηστόν τι καὶ δίκαιον περὶ σοῦ ὑπολαμβάνειν ) περὶ τοῦ πιστοῦ ἄπιστος ἦσθα καὶ περὶ τοῦ δικαίου ἄδικος , οὐκ εἰς τὸ σαυτοῦ κέρδος θρασυνόμενος καὶ ἀναισχυντῶν , δὲ τοὐμὸν ὡς ἐδόκεις ὄφελος ἐξαρνούμενος , αὐτός τε ἂν εἴης οὐ κακός , κἀμὲ ἀποφήνειας οὐ μωρόν , ὅτι οὕτως ὑπὲρ σοῦ διετέθην · εἰ δ’ ἀληθῶς οἰόμεθα καὶ τοὐπὶ σοὶ εἶναι καὶ πανταχῆ πάντα ἀθηναίων γέμει , οὔτε τοὺς θεοὺς ἀσεβῶν λήσεις , ὦ Φιλοστέφανε , οὔτε ἐμὲ ἀδικῶν καταπροΐξῃ ( οὐδ’ εἰ κἀμοῦ καταφρονήσεις καὶ τῶν θεῶν ἀμελήσεις ) , ἀλλὰ τελευτῶν Ἀθηναίους γε οὐκ ἐκφεύξῃ . ἐπεὶ κἀγὼ τῷ παντὶ μᾶλλον ἄσμενος ὑπὸ τῆς πατρίδος ἂν τῆς ἐμαυτοῦ καὶ ταῦτα ἀφαιρεθείην , ὥσπερ καὶ τὰ ἄλλα πάντα , ἢ ὑπὸ Φιλοστεφάνου τοῦ Κορινθίου χρυσαμοιβοῦ . τοιγάρτοι ἤδη μοι γράφε καὶ ἀντεπίστελλε ὅστις εἶ πρὸς ἐμὲ καὶ ὅπη σοι διέγνωσται τὰ ἄλλα πρὸς σέ , ἵνα , εἰ μὲν εἶ ἐκεῖνος ὁ εὔσημος φίλος καὶ διαμένεις ὃς ἦσθα , ὅπως μοι σωθήσεται εἰς ἐπανόρθωσιν τῆς ἐμῆς δυστυχίας τἀμὰ χρήματα βουλεύωμαι , εἰ δὲ μή , ὅπως μὴ παρὰ τὴν ὴν γνώμην ἀπολεῖται .
Lemmas: ἀνιάομαι μέν , ὦ Φιλοστέφανος , ὁ σός ἀχαριστία καί καθόλου ἀδικία εἰς ἐμαυτοῦ , ἄχθομαι γε μήν οὐ ἐπί μείων ἀλλά ὁ πᾶς πλείων ὁ ἐμαυτοῦ νώθεια καί ὅτι κινδυνεύω βλάξ τις βιόω πᾶς οὗτος ὁ βίος , οὐδέ ὑπέρ εἷς ἀνήρ ἐν ὁ τρίοδος καθέζομαι ὁ Ἑλλάς γυμνός ὁ ἦθος διά ὁ ὁ ἐργασία περιφάνεια ἀληθής τίς ἢ προσήκω ἐρρωμένος εἰκάζω καί ὑπολαμβάνω . καίτοι ἡγέομαι μέν σύ καί διά ἐμαυτοῦ εὐδαίμων καί λαμπρός γίγνομαι οὐ μόνος ὁ ἐν Κόρινθος ἀλλά καί ὁ ἄλλοθι ποῦ ὁ ὁ τραπεζιτεύω ἐργασία χράω . εἰμί δέ καί πρίν ἐγώ σύ συμβάλλω εἰμί καί μή πλούσιος οὕτως , ἀλλά πιστός εὖ μάλα καί πιστός γε ἢ νῦν ἔρχομαι κινδυνεύω , ὅτε περ καί διά ἐγώ γίγνομαι πλούσιος . ὥστε οὐδέ μέγας ἁμαρτία , εὐεξέταστος καί εὐθεώρητος ὁ τρόπος ἀνήρ πιστεύω , ἐμός δέ ἴσως ὁ δυστυχής αὐτός μηδέ ἀπό ὑπό ὅς οὐδείς ἀγαθός πάσχω , πιστός εἰς ὁ πρός ἐγώ μόνος ὑπό ὅς ὁ τηλικοῦτος ὠνέομαι , ἄδικος γίγνομαι . πόθεν δέ ἐγώ οὗτος τισιννέον ; ἥκω εἰς Ἔφεσος Ἀθῆναι ὁ Τίβιος φράζω ἐγώ πέμπω ὑπό ὁ ἀμφί Μείδων , δέω αὐτός ἐκ ὁ ἐμός ὕπαργμα ἑβδομήκοντα μνᾶ Ἀργύριος , οὗτος ἀπολαμβάνω παρά σύ , βραχύς μοῖρα ἐκ τεσσαράκοντα ὅλος τάλαντον · τοσοῦτος γάρ ὁ τελευταῖος λογισμός , ὅς λογίζομαι μετά ἀλλήλων ἐν Ἴσθμια , ἀποφαίνω ἔτι παρά σύ περίειμι ὁ ἐμός . ἀναγιγνώσκω τε σύ ὁ ἐπιστολή πυνθάνομαι τε ὁ χρεία ἔπειτα ἀποφαίνω ὁ μέν ἤπιος καί ἐπιεικής , ὁ δέ αὖ αγνώμων τε καί μοχθηρός , ἐάω γάρ λέγω ἀνόσιος . ὁ μέν γάρ φημί φιλότης τε ὁ πρός ἐγώ ἕνεκα καί χρεώ ὅσος τυγχάνω ἀλλήλων χράω προίξ βούλομαι προΐημι ἀργύριον ἐκεῖνος ἢ δάνεισμα δανείζω χρήστης ὑπάρχω εἰς ἐγώ , οὗτος μέν ἀστεῖος τε ποιέω καί ὁ εὔνοια ὁ πρός ἐγώ ἄξιος · ὁπότε μέντοι , ὅς φημί ὁ Τίβιος , ἔξαρνος εἰμί καί διατείνω πικρός μηδέ ὁστισοῦν ὀφείλω ἐγώ , οὗτος δέ πολύς μέγας πράσσω κακός ἢ ἕτερος ἀγαθός . ὁ μέν γάρ χρηστότης σύ ἑβδομήκοντα μνᾶ εἰμί ἄξιος , ὁ δέ πονηρία τεσσαράκοντα τάλαντον . εἰμί μέν οὖν ( γίγνομαι γάρ ἄν , ἐγώ καί νῦν ἔτι , καίπερ οὕτως ὑπό ὁ παρά ἐλπίς ἰλιγγιάω , ὅμως οὔπω ταχέως οὕτως ἀφίστημι χρηστός τίς καί δίκαιος περί σύ ὑπολαμβάνω ) περί ὁ πιστός ἄπιστος εἰμί καί περί ὁ δίκαιος ἄδικος , οὐ εἰς ὁ σεαυτοῦ κέρδος θρασύνω καί ἀναισχυντέω , δέ ἐμός ὡς δοκέω ὄφελος ἐξαρνέομαι , αὐτός τε ἄν εἰμί οὐ κακός , κἀγώ ἀποφαίνω οὐ μωρός , ὅτι οὕτως ὑπέρ σύ διατίθημι · εἰμί δέ ἀληθῶς οἴομαι καί ἐπί σύ ἔρχομαι καί πανταχῇ πᾶς Ἀθηναῖος γέμω , οὔτε ὁ θεός ἀσεβέω λανθάνω , ὦ Φιλοστέφανος , οὔτε ἐγώ ἀδικέω καταπορροίζομαι ( οὐδέ εἰμί ἐγώ καταφρονέω καί ὁ θεός ἀμελέω ) , ἀλλά τελευτάω Ἀθηναῖος γε οὐ ἐκφεύγω . ἐπεί ἐγώ ὁ πᾶς μᾶλλον ἄσμενος ὑπό ὁ πατρίς ἄν ὁ ἐμαυτοῦ καί οὗτος ἀφαιρέω , ὥσπερ καί ὁ ἄλλος πᾶς , ἢ ὑπό Φιλοστέφανος ὁ Κορίνθιος χρυσαμοιβός . τοιγάρ ἤδη ἐγώ γράφω καί ἀντεπιστέλλω ὅστις εἰμί πρός ἐγώ καί ὅπῃ σύ διαγιγνώσκω ὁ ἄλλος πρός σύ , ἵνα , εἰμί μέν εἰμί ἐκεῖνος ὁ εὔσημος φίλος καί διαμένω ὅς εἰμί , ὅπως ἐγώ σῴζω εἰς ἐπανόρθωσις ὁ ἐμός δυστυχία ἐμός χρῆμα βουλεύω , εἰμί δέ μή , ὅπως μή παρά ὁ ἐάν γνώμη ἀπόλλυμι .