themistius.sophoniae-in-parva-naturalia-commentarium 4
Περὶ δὲ τῆς μαντικῆς τὴς ἐν τοῖς ὕπνοις γινομένης καὶ λεγομένης συμβαίνειν ἀπὸ τῶν ἐνυπνίων οὔτε καταφρονὴσαι ῥᾲδιον οὔτε πεισθῆναι . τὸ μὲν γὰρ πάντας ἢ πολλοὺς ὑπολαμβάνειν ἔχειν τι σημειῶδες καὶ τῶν μελόντων προμάντεμα τὰ ἐνόπνια παρέχεται πίστιν ὡς ἐξ έμπειρίας λεγόμενον · πείθει γὰρ ἡμὰς , ὠς σημειώδη τὰ καθ’ ἐκάστην γινόμενα . καὶ τὸ περὶ ἐνίων εἶναι τὴν μαντικὴν ἐν τοῖς ἐνυπνίοις οὐκ ἄπιστον · ἔχει γάρ τινα λόγον · μικροῦ δεῖν καὶ περὶ πάντων τῶν ἐνυπνίων οἰηθείη ἄν τις ὡς ἔχει τι σημειῶδες . τὸ δὲ μηδεμίαν αἰτίαν εὔλογον όρᾶν , καθ’ ἥν ἄν γίνοιτο , διαπιστεῖν ποιεῖ . τό τε γὰρ θςὸν εἶναι τὸν πέμποντα , πρὸς τῇ ἄλλῃ ἀλογίᾳ καὶ τὸ μὴ τοῖς βελτίστοις καὶ φρονιμωτάτοις , ἀλλὰ τοῖς τυχοῦσι πέμπειν ἄλογον . ἀφαιρεθείσης δὲ τῆς ἀπὸ τοῦ θεοῦ αἰτίας οὐδεμία τῶν ἄλλων εὔλουος εἶναι φαίνεται αἰτία · τὸ γὰρ περὶ τῶν ἐφ’ Ἡρακλείαις στήλαις ἢ τῶν ἐν Βορυσθένει προορᾶν τιαν ὑπὲρ τὴν ἡμετέραν εἶναι δόξειεν ἄν σύνεσιν εὑρεῖν τούτων τὴν ἀρχήν . ἀνάγκη δ’ οὖν τὰ ἐνύπνια ἢ αἴτια εἶναι ἢ σημεῖα | τῶν γινομένων ἣ συμπτώματα , ἢ πάντα ἢ ἔνια τούτων ἢ ἔν μόνον . λέγω δ’ αἴτιον μὲν οἶον τὴν σελήνην τοῦ ἐκλείπειν τὸν ἤλιον καὶ κόπον τοῦ πυρετοῦ , σημεῖον δὲ τῆς ἐκλείψεως τὸ τὸν ἀστέρα εἰσελθεῖν καὶ ὑποδραμεῖν , τὴν δὲ τρακύτητα τῆς γλώττης τοῦ πυρέσσειν συμπτώματα δὲ τὸ βαδίζοντος ἐκλείπειν τὸν ἤλιον · οὕτε γὰρ σημεῖον οὔτ’ αἴτιόν ἐστιν ἡ ἐμὴ βάδισις τῆς ἐκλείψεως . διὸ τὰ συμπτώ - ματα οὔτε ἀεὶ γίνεται οὔθ’ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ . τοιγαροῦν τῶν ἐνυπνίων τὰ μέν εἰσι σημεῖα , τὰ δὲ αἴτια , τὰ δὲ συμπτώατα , καὶ σημεῖα μὲν δι’ ὦν παρίσταται καὶ προδηλοῦται σωματικὰ ἢ ψυχικὰ πάθη · λέγουσι γὰρ καὶ τῶν ἰατρῶν οἱ χαρίεντες , ὅτι δεῖ προσέχειν σφόδρα τοῖς ἐνυπνίοις , ὑς ἐν τούτοις ἔσται τεκμήρασθαι περὶ τοῦ μέλλοντος ἀρρωστήματος . εὔλογον δὲ οὕτως ὑπολαβεῖν καὶ τοῖς τεχνίταις μέν , σκοπουμένοις δέ τι καὶ φιλοσοφοῦσι περί τινος . αἱ γὰρ μεθ’ ἠμέραν γινόμεναι κινήσειας , ἄν μὴ σφόδδρα μεγάλαι ὖσι καὶ ἰσκυραί , λαβθάνουσι παρὰ μείζους τὰς ἐγρηγορικάς . ἐν δὲ τω καθεύδειν τοὐναντίον ἅπαν · καὶ γὰρ αἱ μικραὶ μεγάλαι δοκοῦσιν εἶναι . δῆλον δὲ δὲ ἐπὶ τῶν συμβαινόντων κατὰ τοὺς πολλάκις · οἴονται γὰρ κεραυνοῦσθαι καὶ βροντᾶσθαι μικρῶν ἥχων ἐν τοῖς ὠσὶ γινομένων , καὶ μέλιτος καὶ γλυκέων χυμῶν ἀπολαύσιν ἀκαριαίου φλέυματος ἀπορρέοντος , καὶ βαδίζειν διὰ πυρὸς καὶ δερμαίνεσθαι σφόδρα μικρᾶς θερμασίας περί τινα μέρη γινομένης . ἑπεγειρομένοις δὲ ταῦτα γίνεται τοῦτον ἔχοντα τὸν τρόπον . ὥστ’ ἐπεὶ μικραὶ πάντων αἱ ἀρχαί , δηλονότι καῖ τῶν νόσων καὶ τῶν ἄλλων παθημάτων | τῶν ἐν τοῖς σώμασι μελλόντων γίεσθαι . φανερὸν οὖν ὄτι ταῦτα ἀναγκαῖον ἐν τοῖς ὕπνοις εἶναι καταφανῆ μᾶλλον ἢ εν τῳ εεγρηγορεναι . Ἀλλὰ τίνων μὲν καὶ ὄπως σημεῖα τὰ ἐνύπνια , εἴρηται , ὄπως δὲ καὶ αἴτια καὶ τίνα , ἤδη ῥηθήσεται . ὅτι δὲ τῶν οἰκείων ἐκάστῳ πράξεων καὶ οὐ τῶν ἀλλοτρίων , μᾶλλον ἄν εὔλογον δόξειεν ὤσπερ γὰρ μέλλοντες πρᾶξαί τι ἢ ἐν ταῖς πράξεσιν ἄντες ἤ πεπρακότες πολλάκις εὐθυονειρίᾳ τούτοις σύνεσμεν καὶ πράσσομεν ἀπὸ τῶν μεθ’ ἡμέραν ἀρχῶν , οὕτω πάλιν καὶ τὰς καθ’ ὕπνον κινήσεις ἀναγκαῖον πολλάκις ἀρκὴν εἶναι τῶν μεθ’ ἡμέραν πράξεων διὰ τὸ προοδοποιεῖσθαι πάλιν καὶ τούτων τὴν διάνοιαν ἐν τοῖς φάσμασι τοῖς τυκτερινοῖς . οὕτω μὲν οὐν ἐνδέχεται τῶν ἐνυπνίων ἔνια καὶ σημεῖα καὶ αἴτια εἶναι · τὰ πολλὰ συμπτώμασιν ἔοικε , μάλιστα δὲ τὰ ὑπερβατὰ πάντα καὶ ὦν μὴ ἐν αὐτοῖς ἡ ἀρχή , οἶον περὶ ναυμαχίας τῆς ἐν Περσίδι γινομέης καὶ τῶν ἄλλων τῶν πόρρω συμβαινόντων . περὶ γὰρ τούτων τὸν αὐτὸν τρόπον ἔχειν εἰκὸς οἶον εἰ μεμνημένου του περί τινος τύχοι τοῦτο γευόμενον . τί γὰρ κωλύει καὶ ἐν τοῖς ὕπνοις οὔτω ; μάλλον δὲ εἰκὸς ταῦτα συμβαίνειν ; ὥσπερ οὖν οὐδὲ τὸ μεμνῆσθαι περὶ τοῦδε σημεῖον οὐδ’ αἴτιον τοῦ παραγεγέσθαι αὐτόν , οὕτως οὐδ’ ἐκεῖ μετὰ τὸ ἀπορῆναι τὸ ἐνύπνιον τῷ δ’ ὄντι οὔτε σημεῖον οὔτε αἴτιον ἄλλὰ σύμπτωμα . διὸ καὶ πολλὰ τῶν ἐνυπνίων οὐκ ἀποβαίνει · τὰ γὰρ δυμπυώματα οὔτ’ ἀεὶ οὔθ’ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ γίνεται . Ὄλως δὲ δὲ καὶ τῶν ἄλλων ζῲων ὀνειρώττει | τινά , θεόπεμπτα μὲν οὐκ ἄν εἴη τὰ ἐνύπντια οὐδὲ γἐγονε τούτου χάριν , δαιμάνια μέντοι · ἡ γὰρ φύσις δαιμονία , οὐ ξεία . σημεῖον δέ · πάνυ γὰρ εὐτελεῖς ἄνθρωποι προορατικοί εἰσι καὶ εὐθυόνειροι , ὑς οὐ θεοῦ πέρποντος , ἀλλ’ ἅσων ὡσπερανεὶ λάλος ἡ φύσις ἐστὶ καὶ μελαγχολικὴ παντοδαπὰς τὰς ὄψεις ὀρώτων · διὰ δὲ τὸ πολλὰ καὶ παντοδαπὰ καινεῖσθαι ἐπιτυγκάνουσιν , ὤσπερ ἔνιοι ἀρπάξουσιν ἐρίξοντες οὐχ ἕν ἀλλὰ πολλά , εἰ πολλὰ τὰ ῥιπτούμενα εἴη · καὶ ὥσπερ λέγεται ‘εἰ πολλὰ βάλοις , ἄλλοτε ἀλλοῖον βαλεῖς’ , καὶ ἐπὶ τούτων συμβαίνει τοῦτο . ὅτι δ’ οὐκ ἀποβαίνει πολλὰ τῶν ἐνυπνίων , οὐδὲν ἄτοπον · οὐδὲ γὰρ τῶν ἐν τοῖς σύμασι σημείων καὶ τῶν οὐρανίων , οἶον τὰ τῶν ὑδάτων καὶ τῶν πνευμάτων · ἄν γὰρ ἄλλη κυριωτέρα ταστης συμβῇ κίνησις , ἀφ’ ἦς μελλούσης ἐγέντο τὸ σημεὶον , οὐ γίνεται . ἰδὼν γάρ τις ἐν ὕπνῳ διέρκεσθαι βόρβορον μεθ’ ἡμέρας νενόσηκεν ( τῶν γὰρ ἐντὸς σεσημμένων χυμῶν ἀρκομόνων κινεῖσθαι ακτὰ τὴν νύκτα ἠρεμῶν ἐλάμβανεν αἴσθησιν ) , καὶ ἐπὶ πυρὸς διαβαίνεειν , καὶ μετ’ ὀλίγον ἐπύρεξεν . ἄλλοτε δ’ αὖ ταῦτα ἰσὼν οὐκ ἐνόσησε τῷ τὴν φύσιν δίεγερθεῖσαν καὶ τοὺς χυμοὺς πέψασαν ἀπεῖρξαι τῷ πάθει τὴν εἴσοδον . καὶ τὴv περὶ σελήνην ἄλω καὶ βροκῆς καὶ πνευμάτων ποιούμεθα σύμβολον , πολλακις δὲ συνισταμέης οὐδὲν συνέβη τούτων διὰ τὴν ἀντιπερίσταιν τοῦ περιέχοντος κρατηθέντος ὑτὸ τῆς έναντίας κινήσεως . καὶ πολλὰ βουλευθέντα καλῶς τῶν πραχθῆναι δεόντων διελύθη δι’ ἄλλας κυριωτέρας ἀπκάς . ὄλως γὰρ οὐ πᾶν γίνεται τὸ μελλῆσαν , οὐδὲ τὸ αὐτὸ ἐσόμενον καὶ μέλλον , ἀλλ’ ὅμως | ἀρχάς τε λεκτέον εἶναι , ἀφ’ ὦν οὐκ ἐπετελέσθη , καὶ σημεῖα πέφυκε ταῦτά τινων οὐ γευομενων . Περὶ δὲ τῶν μὴ τοιαύτας ἀρχὰς ἐχόντων ἐνυπνίων μηδὲ τῶν ἐφ’ ἅ ἡμεῖς κύριοι , ἀλλ’ ὐπερορίας ἢ τοῖς κρόνοις ἤ τοῖς τόποις ἢ τοῖς μεγέθεσιν ἢ καὶ τῶρ ἐγγὺς μὲν πραττομένων καὶ παρὰ γείτονος ἴσως , μὴ μέντοι γε ἐν αὑτοῖς ἐχόντων τὰς ἀρχὰς τῶν εἰδότων τὸ ἐνύπνιον , εἰ μὴ γίνεται τὸ προορᾶν ἀπὸ συμπτώματος , ἐτέρως ἄν ἔχοι μᾶλλον ἢ ὡς λέγει Δημόκριτος . εἴδωλα γὰρ ἐκεῖνος καὶ ἀπορροίας αἰτιᾶται , ὦν τὰ μέν φησιν ἀγαθοποιά , τὰ δὲ κακοποιά , ὑπερμεγέθη τε εἶναι καὶ δύσφθαρτα , ἐμπελάζειν δὲ τοῖς ἀνθώποις καὶ πρασημαίνειν τὰ μέλλοντα θεωρούμενα ἔστιν οἶς καὶ φωνὰς ἀφιέντα μόνον αἰσθητᾶς ἐν ὕπνῳ τοῖς ἐπαΐουσιν , ὅθεν καὶ εὐλόχων τυχεῖν εἰδώλων ἐπεύχεται . α'λλ’ ἡμεῖς τὸ μὲν εἴδωλα λέγειν φέρεσθαι καὶ πάμπαν ἀπαγορεύομεν , κινήσεις δέ τινας μᾶλλον άντὶ τούτων εἰσάγομεν ἀπ’ άρχῶν τῶν μελλόντων γίνεσθαι καὶ λόγων καὶ πράξεων , ὑφ’ ὦν σχηματιζομένου τοῦ ἀέρος καὶ διὰ τῶν ὤτων ἤ τῶν μυκτήρων προσπιτουσῶν ἐν τοῖς ὔπνοις τῇ καρδίᾳ προορᾶν τὸ μέλλον . ὥσπερ γὰρ ὅταν τι κινήσῃ ρὸ ὕδωρ ἢ ἄέρα , τοῦθ’ ἔτερον ἐκίκησε , παυσαμένου δ’ ἐκείνου σομβαίνει συμβαίνει τὴν αὐτὴν καίνησιν προϊέναι μέχρι τινός , τοῦ κινήσαντος οὐ παρόντος , οὔτως οὐδὲν κωλύει κίνησίν τινα καὶ αἴσθησιν άφικνεῖσθαι πρὸς τàς ψυχὰς τàς ἐνυπνιαζούσας , ἀφ' ὧρ ἐκεῖνος ποιεῖ τὰ εἴδωλα καὶ τὰς ἀπορροίας , καὶ ὅποι δὴ ἔτυχεν ἀφικνουμένας μᾶλλον αἰσθητὰς εἶναι νύκτωπ διὰ τὸ μεθ' ήμέραν φεφομένας διαλύεσθαι μᾶλλον ( ἀταραχωδέστερος γὰρ ὁ ἀὴρ τῆς νυκτὸς διὰ τὸ νηνεμωτέρας εἶναι τàς νύκτας ) , καὶ ἐν τῷ σώματι ποιεῖν αἴσθησιν διὰ τὸν ὕπνον · τῶν γὰρ μικ ρῶν κινήσεων καθεύδοντες μᾶλλον ἢ ἐγρηγορότες αἰσθανόμεθα . ποιουσῶν οὖν τῶν εἰρημένων αἰσθήσεων φαντάσματα ἐν τῷ ἡγεμονικῷ τὸ προορᾶν γίνεται , καὶ διὰ ταῦτα συμβαίνει τὸ πάθος τοῦτο τοῖς τοχοῦσι καὶ οὐ τοῖς φρονίμοις . μεθ' ἠμέραν τε γὰρ ἐγένετο ἄν καὶ τοῖς σοφοῖς , εἰ δεὸς ἦν ὁ πέμπων . καὶ ἔτι οὕτω γινομένου τοῦ προορᾶν εἰκὸς τοὺς τυχόντας μᾶλλον προορᾶν · ή γὰρ διάνοια τῶν τοιούτων οὐ φροντιστική , ἀλλ' ὥσπερ ἔρημος καὶ κενὴ πάντων , ὧν πλήρης ἡ τῶν φιλοσοφούντων ἐστί , καὶ κινηθεῖσα κατὰ τὸ κινοῦν ἄγεται . καὶ τοῦ ἐνίους τῶν ἐκστατικῶν προορᾶν αἴτιον , ὅτι αἱ οἰκεῖαι κινήσεις οὐκ ἐνοχλοῦσιν ἀλλ' ἀπορραπίζονται . τῶν ξενικῶν οὖν μάλιστα αἰσθάνονται καὶ τῶν προσπιπόντων ἔξωθεν . τὸ δέ τινας εὐθουνείρους εἶναι μάλιστα περὶ τῶν γνωρίμων καὶ προορᾶν συμβαίνει διὰ τὸ τοὺς γνωρίμους μάλιστα ὐπὲρ ἀλλήλων φροντίζειν · ὥσπερ γὰρ πόρρω ἄντων τάχιστα τῇ ὄψει γνωρίζουσι καὶ αἰσθάνονται , οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν ἐν τῷ καρδὶᾳ τύπων καὶ κινήσεων . αἱ γὰρ τῶν γνωρίμων γνωριμώτεραἰ κινήσεις . οἱ δὲ μελαγχολικοὶ διὰ τὸ σφοδρὸν τοξευθέν , ὅσα καὶ χειρί , τῷ βέλει καὶ πόρρωθεν ὄντες κατέχουσι , καὶ οὗτοι τὸ μέλλον ὤσπερ προαρτάζουσι τῷ τάχει τῆς κινήσεως · εὐμετάβολον γὰρ ὄν τὸ φανταστικὸν αὐτοῖς ταχὺ τὸ ἐχόμενον τῆς ἀρχῆς τῶν ἐσομένων φαντάζεται . ὥσπερ γὰρ Θιλαιγίδου ποιήματα μὴ ἔχοντα μεταΜὰ : προσώπων καὶ διηγημάτων μεταπτώσεις ἀεὶ ἐχόμενα τοῦ ὁμοίου λέγουσι καὶ συνείρουσιν ( οἶον εἰ περὶ Ι Ἀφροδίτης ἐν ταῖς ἀρχαῖς εἶπε , καὶ μέχρι τέλους ταύτης ἔχεται ) , οὕτω καὶ οἱ ἐμμανεῖς ἐχόμενα τοῦ όμοίου διανοοῦνται καὶ βλέπουσι . καὶ πρὸς τούτοις διὰ τὴν σθοδρότητα οὐκ ἐκκρούεται αὐτῶν ἡ κίνησις ὐφ' ἑτέρας κινήσεως . τεχνικώτατος δ' ἐστὶ κριτὴς ἐνυπνίων ὅστις δύναται τὰς ὁμοιότητας θεωρεῖν · τὰς γὰρ εὐθουνειρίας κρίνειν παντός ἐστι , λέγω δὴ τὰς ὁμοιότητας , ὅτι παραπλήσια συμβαίνει τὰ φαντάσματα τοῖς ἐν τοῖς ὕδασιν εἰδώλοις , καθάπερ καὶ πρότερον εἴρηται . ἐκεῖ γὰρ ἄν μὴ ἠρεμῇ τὸ ὕδωρ , ἀλλὰ πολλὴ γένηται χίνησις , οὐχ ὁμοία γίνεται ἡ ἔμφασις καὶ τὰ εἴδωλα τοῖς ἀληθινοῖς , κἀν τοῖς ὕπνοις δέ , ὅταν σφοδρὰ τυγχάνῃ καὶ συγκεχυμένη ή πρὸς τὴν καρδίαν καταφερομένγ παλίρροια , οὔθ' ὁμοίους οὔτε καθαροὐς τοὺς τύπους ἐᾷ φαντάζεσθαι καὶ τὰ ἐγκαταλείμματα . ἡ γὰρ κίνησις ἐκκόπτει τàς εὐθυονειρίας . δεινὸς δὴ ἑκάτερος ἔσται κριτὴς , ὅ τàς ἐμφάσεις συνορᾶν δυνάμενος καὶ ταχὺ διαισθάνεσθαι ἐν ὀχλουμένῳ ὕδατι καὶ τὰ πεφορημένα καὶ διεστραμμένα τῶν εἰδώλων τοῖς ἀληθινοῖς προσβιβάζειν , οἶον ὅτι τόδε ἀνθρώπου ἢ ἵππου καὶ μὴ τολούτου ἀφθέντος , καὶ ὁ ἐν τοῖς ὕπνοις αὐτὸ τοῦτο ποιεῖν δυνάμενος . τί μὲν οὖν ἐστιν ὕπνος καὶ ἐνύπνιον , καὶ διὰ τίν' αἰτίαν ἑκάτερον αὐτῶν γίνεται , ἔτι δὲ περὶ τῆς τῶν ἐνυπνίων μαντείας εἴρηται , περὶ δὲ κινήσεως τῆς κοινῆς τῶν ζῴων λεκτέον .
Lemmas: περι δέ ὁ μαντικός σής ἐν ὁ ὕπνος γίγνομαι καί λέγω συμβαίνω ἀπό ὁ ἐνύπνιος οὔτε καταφρονέω ῥᾴδιος οὔτε πείθω . ὁ μέν γάρ πᾶς ἢ πολύς ὑπολαμβάνω ἔχω τίς σημειώδης καί ὁ μέλω προμάντεμα ὁ ἐνόπνια παρέχω πίστις ὡς ἐκ ἐμπειρία λέγω · πείθω γάρ ἡμός , ὡς σημειώδης ὁ κατά ἕκαστος γίγνομαι . καί ὁ περί ἔνιοι εἰμί ὁ μαντικός ἐν ὁ ἐνύπνιος οὐ ἄπιστος · ἔχω γάρ τις λόγος · μικρός δήω καί περί πᾶς ὁ ἐνύπνιος οἴομαι ἄν τις ὡς ἔχω τίς σημειώδης . ὁ δέ μηδείς αἴτιος εὔλογος ὁράω , κατά ὅς ἄν γίγνομαι , διαπιστέω ποιέω . ὁ τε γάρ θνῄσκω εἰμί ὁ πέμπω , πρός ὁ ἄλλος ἀλογία καί ὁ μή ὁ ἀγαθός καί φρόνιμος , ἀλλά ὁ τυγχάνω πέμπω ἄλογος . ἀφαιρέω δέ ὁ ἀπό ὁ θεός αἴτιος οὐδείς ὁ ἄλλος ευλουιος εἰμί φαίνω αἰτία · ὁ γάρ περί ὁ ἐπί Ἡράκλειος στήλη ἢ ὁ ἐν Βορυσθένης προοράω Τιάν ὑπέρ ὁ ἡμέτερος εἰμί δοκέω ἄν σύνεσις εὑρίσκω οὗτος ὁ ἀρχή . ἀνάγκη δέ οὖν ὁ ἐνύπνιος ἢ αἴτιος εἰμί ἢ σημεῖον | ὁ γίγνομαι ὅς σύμπτωμα , ἢ πᾶς ἢ ἔνιοι οὗτος ἢ ἐν μόνος . λέγω δέ αἴτιος μέν οἶος ὁ σελήνη ὁ ἐκλείπω ὁ ἥλιος καί κόπος ὁ πυρετός , σημεῖον δέ ὁ ἔκλειψις ὁ ὁ ἀστήρ εἰσέρχομαι καί ὑποτρέχω , ὁ δέ τρακυτηταω ὁ γλῶσσα ὁ πυρέσσω σύμπτωμα δέ ὁ βαδίζω ἐκλείπω ὁ ἥλιος · ἵημι γάρ σημεῖον οὔτε αἴτιος εἰμί ὁ ἐμός βάδισις ὁ ἔκλειψις . διό ὁ συμπέτομαι - μάτη οὔτε ἀεί γίγνομαι οὔτε ὡς ἐπί ὁ πολύς . τοιγάρ ὁ ἐνύπνιος ὁ μέν εἰμί σημεῖον , ὁ δέ αἴτιος , ὁ δέ συμπτώατα , καί σημεῖον μέν διά οὖν παρίστημι καί προδηλόω σωματικός ἢ ψυχικός πάθος · λέγω γάρ καί ὁ ἰατρός ὁ χαρίεις , ὅτι δεῖ προσέχω σφόδρα ὁ ἐνύπνιος , ὗς ἐν οὗτος εἰμί τεκμαίρομαι περί ὁ μέλλω ἀρρώστημα . εὔλογος δέ οὕτως ὑπολαμβάνω καί ὁ τεχνίτης μέν , σκοπάω δέ τίς καί φιλοσοφέω περί τις . ὁ γάρ μετά ἡμέρα γίγνομαι κινέω , ἄν μή σφόδρα μέγας ἔπηλ-υς καί ισκυρω , λαμβάνω παρά μείζων ὁ ἐγρηγορικός . ἐν δέ ὁ καθεύδω ἐναντίος ἅπας · καί γάρ ὁ μικρός μέγας δοκέω εἰμί . δῆλος δέ δέ ἐπί ὁ συμβαίνω κατά ὁ πολλάκις · οἴομαι γάρ κεραυνόω καί βροντάω μικρός ἦχος ἐν ὁ οὖς γίγνομαι , καί μέλι καί γλυκύς χυμός ἀπόλαυσις ἀκαριαῖος φλευμα ἀπορρέω , καί βαδίζω διά πυρός καί δερμαινω σφόδρα μικρός θερμασία περί τις μέρος γίγνομαι . ἐπεγείρω δέ οὗτος γίγνομαι οὗτος ἔχω ὁ τρόπος . ὥστε ἐπεί μικρός πᾶς ὁ ἀρχή , δηλονότι καί ὁ νόσος καί ὁ ἄλλος πάθημα | ὁ ἐν ὁ σῶμα μέλλω γίγνομαι . φανερός οὖν ὅστις οὗτος ἀναγκαῖος ἐν ὁ ὕπνος εἰμί καταφανής μᾶλλον ἢ εν ὁ ἐγείρω . ἀλλά τίνω μέν καί ὅπως σημεῖον ὁ ἐνύπνιος , εἴρω , ὅπως δέ καί αἴτιος καί τίς , ἤδη εἴρω . ὅτι δέ ὁ οἰκέω ἕκαστος πρᾶξις καί οὖον ὁ ἀλλότριος , μᾶλλον ἄν εὔλογος δοκέω ὤσπερ γάρ μέλλω πράσσω τίς ἢ ἐν ὁ πρᾶξις ἀνθίημι ἤ πιπράσκω πολλάκις εὐθυονειρία οὗτος σύνειμι καί πράσσω ἀπό ὁ μετά ἡμέρα ἀρχή , οὗτος πάλιν καί ὁ κατά ὕπνος κινέω ἀναγκαῖος πολλάκις ἄρκη εἰμί ὁ μετά ἡμέρα πρᾶξις διά ὁ προοδοποιέω πάλιν καί οὗτος ὁ διάνοια ἐν ὁ φάσμα ὁ τυκτερινοος . οὗτος μέν ὀν ἐνδέχομαι ὁ ἐνύπνιος ἔνιοι καί σημεῖον καί αἴτιος εἰμί · ὁ πολύς σύμπτωμα ἔοικα , μάλιστα δέ ὁ ὑπερβατός πᾶς καί οὖν μή ἐν αὐτός ὁ ἀρχή , οἶος περί ναυμαχία ὁ ἐν Περσίς γίγνομαι καί ὁ ἄλλος ὁ πόρρω συμβαίνω . περί γάρ οὗτος ὁ αὐτός τρόπος ἔχω εἰκός οἶος εἰμί μιμνήσκω ὁ περί τις τυγχάνω οὗτος γεύω . τίς γάρ κωλύω καί ἐν ὁ ὕπνος οὐτάω ; μάλλον δέ εἰκός οὗτος συμβαίνω ; ὥσπερ οὖν οὐδέ ὁ μιμνήσκω περί ὅδε σημεῖον οὐδέ αἴτιος ὁ παράγω αὐτός , οὕτως οὐδέ ἐκεῖ μετά ὁ ἀπορέω ὁ ἐνύπνιον ὁ δέ εἰμί οὔτε σημεῖον οὔτε αἴτιος ἀλλά σύμπτωμα . διό καί πολύς ὁ ἐνύπνιος οὐ ἀποβαίνω · ὁ γάρ δυμπυώματα οὔτε ἀεί οὔτε ὡς ἐπί ὁ πολύς γίγνομαι . ὅλως δέ δέ καί ὁ ἄλλος ζῷον ὀνειρώσσω | τις , θεόπεμπτος μέν οὐ ἄν εἰμί ὁ ἐνύπντια οὐδέ γίγνομαι οὗτος χάρις , δαιμάνια μέντοι · ὁ γάρ φύσις δαιμόνιος , οὖον ξέω . σημεῖον δέ · πάνυ γάρ εὐτελής ἄνθρωπος προορατικός εἰμί καί εὐθυόνειρος , ὗς οὖον θεός πέρποντος , ἀλλά ἀείδω ὥσπερ λάλος ὁ φύσις εἰμί καί μελαγχολικός παντοδαπός ὁ ὄψις ὄρνυμι · διά δέ ὁ πολύς καί παντοδαπός καινέω επιτυγκανους , ὤσπερ ἔνιοι ἁρπάζω ἐρίζω οὐ εἷς ἀλλά πολύς , εἰμί πολύς ὁ ῥίπτω εἰμί · καί ὥσπερ λέγω ἰάομαι πολύς βάλλω , ἄλλοτε ἀλλοῖος βάλλω , καί ἐπί οὗτος συμβαίνω οὗτος . ὅτι δέ οὐ ἀποβαίνω πολύς ὁ ἐνύπνιος , οὐδείς ἄτοπος · οὐδέ γάρ ὁ ἐν ὁ σῦμα σημεῖον καί ὁ οὐράνιος , οἶος ὁ ὁ ὕδωρ καί ὁ πνεῦμα · ἄν γάρ ἄλλος κύριος ταστης συμβαίνω κίνησις , ἀπό εἰμί μέλλω γίγνομαι ὁ σημεῖον , οὖον γίγνομαι . εἶδον γάρ τις ἐν ὕπνος διαρκέω βόρβορος μετά ἡμέρα νοσέω ( ὁ γάρ ἐντός σήπω χυμός αρκομονος κινέω αἰακτός ὁ νύξ ἠρεμέω λαμβάνω αἴσθησις ) , καί ἐπί πυρός διαβαίνω , καί μετά ὀλίγος πυρέσσω . ἄλλοτε δέ αὖος οὗτος ἴσος οὐ νοσέω ὁ ὁ φύσις διεγείρω καί ὁ χυμός πέσσω ἀπείργω ὁ πάθος ὁ εἴσοδος . καί ὅς περί σελήνη ἀλόω καί βροκεω καί πνεῦμα ποιέω σύμβολον , πολλάκις δέ συνίστημι οὐδείς συμβαίνω οὗτος διά ὁ ἀντιπερίσταιν ὁ περιέχω κρατέω ὑτὸ ὁ ἐναντίος κίνησις . καί πολύς βουλεύω καλῶς ὁ πράσσω δήω διαλύω διά ἄλλος κύριος ἀπκάς . ὅλως γάρ οὖον πᾶς γίγνομαι ὁ μέλλω , οὐδέ ὁ αὐτός εἰμί καί μέλλω , ἀλλά ὅμως | ἀρχή τε λεκτέος εἰμί , ἀπό οὖν οὐ ἐπιτελέω , καί σημεῖον φύω οὗτος τίνω οὖον γεύω . περι δέ ὁ μή τοιοῦτος ἀρχή ἔχω ἐνύπνιος μηδέ ὁ ἐπί ὅς ἐγώ κύριος , ἀλλά υπερορία ἢ ὁ Κρόνος ἤ ὁ τόπος ἢ ὁ μέγεθος ἢ καί τωρ ἐγγύς μέν πράσσω καί παρά γείτων ἴσως , μή μέντοι γε ἐν ἑαυτοῦ ἔχω ὁ ἀρχή ὁ οἶδα ὁ ἐνύπνιον , εἰμί μή γίγνομαι ὁ προοράω ἀπό σύμπτωμα , ἑτέρως ἄν ἔχω μᾶλλον ἢ ὡς λέγω Δημόκριτος . εἴδωλον γάρ ἐκεῖνος καί ἀπόρροια αἰτιάομαι , οὖν ὁ μέν φημί ἀγαθοποιός , ὁ δέ κακοποιός , ὑπερμεγέθης τε εἰμί καί δύσφθαρτος , ἐμπελάζω δέ ὁ ἄνθωπος καί πρασημαινεος ὁ μέλλω θεωρέω εἰμί οἶς καί φωνή ἀφίημι μόνος αἰσθητής ἐν ὕπνος ὁ ἐπαΐω , ὅθεν καί εὔλοχος τυγχάνω εἴδωλον ἐπεύχομαι . α'λλ’ ἐγώ ὁ μέν εἴδωλον λέγω φέρω καί πάμπαν ἀπαγορεύω , κινέω δέ τις μᾶλλον ἀντί οὗτος εἰσάγω ἀπό ἄρχω ὁ μέλλω γίγνομαι καί λόγος καί πρᾶξις , ὑπό οὖν σχηματίζω ὁ ἀήρ καί διά ὁ οὖς ἤ ὁ μυκτήρ προσπίπτω ἐν ὁ ὕπνος ὁ Καρδία προοράω ὁ μέλλω . ὥσπερ γάρ ὅταν τίς κινέω ροʹ ὕδωρ ἢ ἀήρ , οὗτος ἕτερος κικάζω , παύω δέ ἐκεῖνος σομβαινω συμβαίνω ὁ αὐτός καίνω προΐημι μέχρι τις , ὁ κινέω οὖον πάρειμι , οὔτως οὐδείς κωλύω κίνησις τις καί αἴσθησις ἀφικνέομαι πρός τàς ψυχή τàς ἐνυπνιάζω , ἀπό Ὧρ ἐκεῖνος ποιέω ὁ εἴδωλον καί ὁ ἀπόρροια , καί ὅποι δή τυγχάνω ἀφικνέομαι μᾶλλον αἰσθητός εἰμί νύκτωπ διά ὁ μετά ἡμέρα φέρω διαλύω μᾶλλον ( ἀταραχώδης γάρ ὁ ἀήρ ὁ νύξ διά ὁ νήνεμος εἰμί τàς νύξ ) , καί ἐν ὁ σῶμα ποιέω αἴσθησις διά ὁ ὕπνος · ὁ γάρ μι ῥόος κίνησις καθεύδω μᾶλλον ἢ ἐγείρω αἰσθάνομαι . ποιέω οὖν ὁ εἴρω αἴσθησις φάντασμα ἐν ὁ ἡγεμονικός ὁ προοράω γίγνομαι , καί διά οὗτος συμβαίνω ὁ πάθος οὗτος ὁ τοχοω καί οὖον ὁ φρόνιμος . μετά ἡμέρα τε γάρ γίγνομαι ἄν καί ὁ σοφός , εἰμί δεός εἰμί ὁ πέμπω . καί ἔτι οὗτος γίγνομαι ὁ προοράω εἰκός ὁ τυγχάνω μᾶλλον προοράω · ή γάρ διάνοια ὁ τοιοῦτος οὖον φροντιστικός , ἀλλά ὥσπερ ἐρῆμος καί κενός πᾶς , ὅς πλήρης ὁ ὁ φιλοσοφέω εἰμί , καί κινέω κατά ὁ κινέω ἄγω . καί ὁ ἔνιοι ὁ ἐκστατικός προοράω αἴτιος , ὅτι ὁ οἰκεῖος κινέω οὐ ἐνοχλέω ἀλλά ἀπορραπίζω . ὁ ξενικός οὖν μάλιστα αἰσθάνομαι καί ὁ προσπίπτω ἔξωθεν . ὁ δέ τις ευθουνειροος εἰμί μάλιστα περί ὁ γνώριμος καί προοράω συμβαίνω διά ὁ ὁ γνώριμος μάλιστα ὑπέρ ἀλλήλων φροντίζω · ὥσπερ γάρ πόρρω Ἄντων ταχύς ὁ ὁράω γνωρίζω καί αἰσθάνομαι , οὗτος καί ἐπί ὁ ἐν ὁ Καρδία τύπος καί κίνησις . ὁ γάρ ὁ γνώριμος γνώριμος κινέω . ὁ δέ μελαγχολικός διά ὁ σφοδρός τοξεύω , ὅσος καί χείρ , ὁ βέλος καί πόρρωθεν εἰμί κατέχω , καί οὗτος ὁ μέλλω ὤσπερ προαρτάω ὁ τάχος ὁ κίνησις · εὐμετάβολος γάρ εἰμί ὁ φανταστικός αὐτός ταχύς ὁ ἔχω ὁ ἀρχή ὁ εἰμί φαντάζω . ὥσπερ γάρ θιλαιγιδηω ποίημα μή ἔχω μεταΜὰ : πρόσωπον καί διήγημα μετάπτωσις ἀεί ἔχω ὁ ὁμοιόω λέγω καί συνείρω ( οἶος εἰμί περί Ι Ἀφροδίτη ἐν ὁ ἀρχή εἶπον , καί μέχρι τέλος οὗτος ἔχω ) , οὗτος καί ὁ ἐμμανής ἔχω ὁ ὁμοιόω διανοέομαι καί βλέπω . καί πρός οὗτος διά ὁ σθοδροτηταω οὐ ἐκκρούω αὐτός ὁ κίνησις ὑπό ἕτερος κίνησις . τεχνικός δέ εἰμί κριτής ἐνύπνιος ὅστις δύναμαι ὁ ὁμοιότης θεωρέω · ὁ γάρ εὐθουνειρίας κρίνω πᾶς εἰμί , λέγω δή ὁ ὁμοιότης , ὅτι παραπλήσιος συμβαίνω ὁ φάντασμα ὁ ἐν ὁ ὕδωρ εἴδωλον , καθάπερ καί πρότερος εἴρω . ἐκεῖ γάρ ἄν μή ἠρεμέω ὁ ὕδωρ , ἀλλά πολύς γίγνομαι χίνησις , οὐ ὅμοιος γίγνομαι ὁ ἔμφασις καί ὁ εἴδωλον ὁ ἀληθινός , ἐν ὁ ὕπνος δέ , ὅταν σφοδρός τυγχάνω καί συγχέω ή πρός ὁ Καρδία καταφέρω παλίρροια , οὔτε ὅμοιος οὔτε καθαρός ὁ τύπος ἐάω φαντάζω καί ὁ ἐγκατάλειμμα . ὁ γάρ κίνησις ἐκκόπτω τàς εὐθυονειρία . δεινός δή ἑκάτερος εἰμί κριτής , ὅς τàς ἔμφασις συνοράω δύναμαι καί ταχύς διαισθάνομαι ἐν ὀχλέω ὕδωρ καί ὁ φορέω καί διαστρέφω ὁ εἴδωλον ὁ ἀληθινός προσβιβάζω , οἶος ὅτι ὅδε ἄνθρωπος ἢ ἵππος καί μή τολουος ἅπτω , καί ὁ ἐν ὁ ὕπνος αὐτός οὗτος ποιέω δύναμαι . τίς μέν οὖν εἰμί ὕπνος καί ἐνύπνιον , καί διά τίς αἴτιος ἑκάτερος αὐτός γίγνομαι , ἔτι δέ περί ὁ ὁ ἐνύπνιος μαντεῖος εἴρω , περί δέ κίνησις ὁ κοινός ὁ ζῷον λεκτέος .