themistius.quae-fertur-in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-paraphrasis 4
Ἦν μὲν οὖν ἀκόλουθον περὶ τοῦ δευτέρου καὶ τρίτου σχήματος εἰπεῖν , εἶθ’ οὕτως περὶ τῶν μίξεων . ἀλλ’ ἐπειδὴ δι’ ἀντι|στροφῶν τῶν κατὰ τοὺς ὅρους οἱ ἐν ἐκείνοις συλλογισμοὶ δείκνυνται , οὐδέπω δὲ εἰρήκαμεν περὶ τῆς κατὰ τὰς ἐνδεχομένας προτάσεις τοιαύτης ἀντιστροφῆς , πρῶτον λεκτέον περὶ τῶν μίξεων τῶν ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι ἐξ ἐνδεχομένης τε καὶ ὑπαρχούσης χούσης καὶ ἐνδεχομένης καὶ ἀναγκαίας ἐπειδὴ οὐδὲν δεῖται τὰ ἐν τούτῳ τῷ σχήματι δεικνύμενα ἀντιστροφῆς . ἔτι δὲ καὶ δειχθήσεται , ὅτι ἐν δευτέρῳ σχήματι ἐκ δύο ἐνδεχομένων οὐδὲν συνάγεται , ὅτι μηδὲ ἐκ δύο καταφατικῶν , ἐκ δὲ μίξεως ἐνδεχομένης τε καὶ ὑπαρχούσης συνάγεται . ὅταν γὰρ ἡ μείζων ἐνδεχομένη ᾖ ἡ δὲ ἐλάττων ὑπάρχουσα , τὸ τηνικαῦτα ἔσονται συλλογιστικαὶ συζνγίαι , ὅταν καὶ ἡ μείζων τὸ ἴδιον πόσον φυλάττῃ λέγω δὴ τὸ καθόλου ) καὶ ἡ ἐλάττων τὸ ποιόν · λέγω δὴ τὸ καταφαικόν . καὶ πάντες οἱ τοιοῦτοι συλλογισμοὶ τέλειοί εἰσιν · οὐ δέονται γὰρ οὔτε ἀντισροφῆς οὗτέ τῆς εἰς αδύνατον ἀπαγωγῆς . καὶ συνάγουσι συμπέρασμα ἐνδεχόμενον , τὸ κατὰ τὸν ὸρισμον , ὅ ἐστιν ῾οὗ μὴ ὄντος ἀναγκαίου τεθέντος δὲ ὑπάρχειν οὐδὲν ἀδύνατον ἔπεται᾿ . τέλειοι οὖν οἱ τοιοῦτοι συλλογισμοί , τουτέστιν αὐτόθεν δεικνύντεσ τὸ προκείμενον · διὰ γὰρ τοῦ κατὰ παντὸς ἡ δεῖξις καὶ τοῦ κατὰ μηδενὸς · οἱ δὲ διὰ τούτων ἔχοντες γνώριμον τὸ συμπέρασμα τέλειοι · ὅταν δὲ ἡ μὲν μείζων ὑπάρχουσα ἡ δὲ ἐλάττων ἐνδεχομένη , τότε ἔσονται συλλογιστικαὶ συζυγίαι , ὅταν μόνη ἡ μείζων καθόλου ᾖ . οὐκέτι μέντοι ἀνάγκη καὶ τὸ ποῖον τῆς μένον εἶναι · κἂν γὰρ ἀποφατικὴ ᾖ ἡ ἐλάττων , γενήσεται έλαττονος ωρισ συλλογιστικὴ ἡ συζυγία μεταληφθείσης πάλιν τῆς τοῦ ἐνδεχομένου ἀποφάσεως εἰς κατάφασιν . αἱ μὲν οὖν συλλογιστικαὶ συζυγίαι ἐν αὐτοῖς αὗται · συνάγουσι δὲ συμπεράσματα αἱ μὲν τὴν μείζονα ἔχουσαι ἐνδεχομένην ἐνδεχόμενα · αἱ δὲ τὴν μείζονα ὑπάρχουσαν ἔχουσαι <οὐ> συνάγουσι τὸ κατὰ τὸν διορισμὸν νον ἀλλὰ τὸ μηδενὶ ἢ μὴ παντὶ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν , αἵτινες εἰσὶν ἀποφατικαὶ μέν , οὐ τὸ πρᾶγμα δὲ ἀναιροῦσιν ἀλλὰ μόνον τὸν ἀναγκαῖον τρόπον · ἀναιρουμένου ρουμένου δὲ τοῦ ἀναγκαίου τρόπου ἐνδεχόμενα ἔσονται ἐξ ἀνάγκης τὰ συμπε - ράσματα , ἀλλ’ οὐχὶ τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν | ἐνδεχομένου . τὸ οὐδέπω γὰρ ὑπάρχον ἐκεῖνο σημαίνει · ταῦτα δὲ τὸ ὑπάρχον μέν , μὴ ἐξ ἀνάγκης δὲ ὑπάρ - χον . τὸν γὰρ ἀναγκαῖον τρόπον , οὐ τὸ ὑπάρχειν ἀναιροῦσιν . εἰ γὰρ μηδενὶ ἢ μὴ παντὶ ἐξ ἀνάγκης , ἐνδέχεσθαί φαμεν καὶ μηδενὶ καὶ μὴ παντὶ ὑπάρχειν · εἰκότως . εἰ γὰρ μηδενὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης τὸ βαδίζειν , ἐνδεχομένως που πάντως ὑπάρχει . ἐνδεχέσθω γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ Β , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ κείσθω ὑπάρχειν . εἰ γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ Β ἐνδεχομένως ὑπάρχει , πᾶσιν ἄρα τοῖς μέρεσιν αὐτοῦ ἐνδεχομένως ὑπάρχει · μέρος δὲ τοὐ Β τὸ Γ · ὑπόκειται γὰρ παντὶ τῷ Γ τὸ Β ὑπάρχειν · τὸ Α ἄρα τῷ Γ ἐνδεχομένως ὑπάρξει μέρει ὄντι τοῦ Β . ὅροι δὲ διαλέγεσθαι , περιπατεῖν , ἄνθρωπος · διαλέγεσθαι περι - πατοῦντι παντὶ ἐνδεχομένως , περιπατεῖν παντὶ ἀνθρώπῳ ὑπαρχόντως ὑποκεί - σθωσαν γὰρ πάντες περιπατοῦντες ) , καὶ συνάγεται συμπέρασμα τὸ διαλέγεσθαι παντὶ ἀνθρώπῳ ἐνδεχομένως . τὰ αὐτὰ καὶ τῆς μείζονος στερητικῆς λαμβα - νομένης τῆς δὲ ἐλάττονος καταφατικῆς · εἰ γὰρ τὸ Α ἐνδεχομένως οὐδενὶ τῷ Β , πᾶσιν ἄρα τοῖς μέρεσιν αὐτοῦ ἐνδεχομένως οὐχ ὑπάρχει · μέρος δὲ τοῦ Β τὸ Γ · ὑπόκειται γὰρ παντὶ τῷ Γ τὸ Β ὑπαρχόντως · οὐδενὶ ἄρα τῷ Γ τὸ Α ἐνδεχομένως ὑπάρχει . οἱ αὐτοὶ δὲ ὅροι κἀνταῦθα ἁρμόσουσιν . ὅτι μὲν οὖν πᾶσαι αἱ συμπλοκαὶ αἱ τὴν μὲν μείζονα ἔχουσαι ἐνδεχομένην τὴν δὲ ἐλάττονα ὑπάρχουσαν συλλογιστικαὶ οὖσαι τέλειοί εἰσι , φανερόν · οὐκ ἐδεήθησαν γὰρ οὔτε τῆς δι’ ἀντιστροφῆς οὔτε τῆς δι’ ἀδυνάτου δείξεως . αἱ δὲ ἀντικειμένως ἔχουσαι ταύταις , λέγω δὴ αἱ τὴν μείζονα ὑπάρχουσαν τὴν δὲ ἐλάττονα ἐνδεχομένην , οὐ τῇ κατ’ εὐθεῖαν δείξει δεικνύμεναι ἀλλ’ ἢ τῇ δι’ ἀντιστροφῆς ἢ τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ ἀτελεῖς εἰσι πᾶσαι . Ἐπεὶ δὲ μέλλομεν τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ προσχρώμενοι δεικνύναι συλλογιστικὴν οὖσαν συζυγίαν τὴν ἐξ ὑπαρχούσης τῆς μείζονος καὶ ἐνδεχομένης τῆς ἐλάττονος , ἐν δὲ τῇ δείξει τῇ εἰς ἀδύνατον ἐπὶ τῶν προκειμένων οὐ μόνον τὸ ἀντικείμενον τοῦ , οὗ βουλόμεθα δεῖξαι συναγόμενον , ὑποτιθέμεθά τε καὶ λαμβάνομεν , ἀλλὰ καὶ τὴν ἐνδεχομένην πρότασιν εἰς ὑπάρχουσαν μεταλαμβάνομεν , ὃ οὐκ ἔστιν ἀδύνατον ὃ γὰρ ἐνδέχεται γενέσθαι , οὐκ ἀδύνατον ὑπο - θέσθαι εἶναι , ὡς ὁ ἀποδεδομένος αὐτοῦ ὁρισμὸς δηλοῖ ) | ψεῦδος μέντοι , ἵνα οὖν τὸ συναγόμενον ἀδύνατον ἐκ τοῦ 〈 λαβεῖν τὸ ἀντικείμενον , οὗ βουλόμεθα δεῖξαι ἐν τῇ ἐκκειμένῃ συζυγίᾳ , καὶ ἐκ τοῦ>μεταλαβεῖν τὸ χόμενον εἰς ὑπάρχον , ὃ ψεῦδος μέν ἐστιν οὐ μὴν ἀδύνατον , μὴ ἡγῆταί τις συνάγεσθαι παρὰ τὴν τοῦ ἐνδεχομένου εἰς τὸ ὑπάρχον μετάληψιν , ἀλλὰ παρὰ τὸ ὑποτιθέμενον ἀδύνατον , ὅ ἐστιν ἀντικείμενον , ᾧ βουλόμεθα δεῖξαι γινομένῳ συμπεράσματι , πρῶτον δείξομεν , ὅτι μὴ οἷόν τε δυνατῷ τι ἀδύνατον ἀκολουθεῖν , ἀλλ’ ἀνάγκη ἀδύνατον εἶναι , ᾧ τὸ ἀδύνατον ἀκολουθεῖ , ἐπὶ πάσης ἀναγκαίας ἀκολουθίας . ἔστι δὲ ἀναγκαία ἀκολουθία οὐχ ἡ πρόσκαιρος ἀλλὰ ἐν ᾗ ἀεὶ τὸ εἰλημμένον ἕπεσθαι ἔστι διὰ τὸ <τὸ> εἰλημμένον [ ὡς ἑπόμεν·ον ] ἡγούγενον εἶναι . οὐ γὰρ ἀληθὲς συνημμένον τὸ ἱεῖ Ἀλέξανδρος ἔστιν , Ἀλέξαν - δρος διαλέγεται᾿ ἢ ‘εἰ Ἀλέξανδρος ἔστι , τοσῶνδε ἐτῶν ἐστι᾿ , καὶ εἰ ᾖ , ὅτε λέγεται ἡ πρότασις , τοσούτων ἐτῶν . τούτου γὰρ δειχθέντος τὸ γινόμενον συμπέρασμα ἐκ τῶν κειμένων ἐπὶ τῇ ἐκτεθείσῃ συζυγίᾳ , <εἰ> ἀδύνατον οὐ παρὰ τὸ τὴν ἐνδεχομένην εἰς ὑπάρχουσαν μετειλῆφθαι γίνεται τοῦτο γὰρ ψεῦδος μέν , οὐ μὴν ἀδύνατον ) ἀλλὰ παρὰ τὸ τὸ ἀντικείμενον ληφθῆναι τοῦ συναγομένου ὂν ἀδύνατον . ἅμα δὲ διὰ τοῦ νῦν δεικνυμένου καὶ τὴν δεῖξιν τὴν διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς , ὅτι ἐστίν ὑγιής , κατασκευάζειν δόξομεν . μὴ γὰρ ὄντος ὁμολογουμένου τοῦ τὸ ἀδύνατον ἀδυνάτῳ ἕπεσθαι οὐδ’ ἂν ἡ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγὴ ἰσχὺν ἔχειν φαίνοιτο τῷ μὴ πάντως ἀναιρεθήσεσθαι τὴν ὑπόθεσιν ἀδυνάτου τινὸς συναχθέντος ὡς ἀδύνατον καὶ αὐτήν . Ὅτι δὲ δυνατὸν δυνατῷ ἀεὶ ἀκολουθεῖ καὶ οὐχ οἷόν τε ἀδύνατον ἕπει σθαι δυνατῷ , δείκνυμεν οὕτως . ἔστω γὰρ οὕτως ἐχόντων , ὡς προειρήκαμεν , τὸ μὲν ἐφ’ ᾧ τὸ Α δυνατόν , τὸ δὲ ἐφ’ ᾧ τὸ Β ἀδύνατον · εἰ οὖν τοῦ Α ὄντος ὑπόκειται ἐξ ἀνάγκης ἕπεσθαι αὐτῷ τὸ Β , ἐπειδὴ τὸ μὲν Α ἐστὶ προηγούμενον τὸ δὲ Β ἑπόμενον , ἀνάγκη , εἰ τὸ Α δυνατὸν εἴη , καὶ τὸ Β δυνατὸν εἶναι . εἰ γὰρ τοῦτο ψεῦδος καὶ ἐγχωρεῖ τοῦ Α δυνατοῦ ὄντος τὸ Β ἀδύνατον εἶναι , ὑποκείσθω οὕτως . ἐπειδὴ τοίνυν τὸ Α δυνατόν ἐστι , τὸ δὲ δυνατὸν οἷον τέ ἐστι γενέσθαι , ἐκβαινέτω εἰς ἐνέργειαν τὸ Α · ἐκβὰν δὲ δηλονότι . εἰ τοίνυν τὸ μὲν | Α ἔστι , τὸ δὲ Β ἀκολουθεῖν τῷ Α ἐξ ἀνάγκης 88r ὑπόκειται , ἔσται ἄρα καὶ τὸ Β . ἀλλ’ ἐπειδὴ ἀκολουθεῖν μὲν τῷ Α φασὶν οἱ ἀντιλέγοντες τὸ Β , ἀδύνατον δὲ εἶναι , τὸ δὲ ἀδύνατον εἶναι οὐκ ἔστι , τὸ Β ἄρα οὐκ ἔστιν . ἀλλὰ μὴν ὑπέκειτο καὶ εἶναι · ἐξ ἀνάγκης γὰρ ἠκολούθει τῷ Α . τὸ αὐτὸ ἄρα ἔστι καὶ οὐκ ἔστιν , ὅπερ ἀδύνατον . δέδεικται ἄρα διὰ τούτων , ὅτι πᾶσα ἀνάγκη τὸ τῷ δυνατῷ ἑπόμενον δυνατὸν εἶναι . [ περὶ αὐτοῦ ἄλλο . ] ἐπεἰ δὲ μέλλομεν παραδιδόναι τὰς ἐκ τῆς μείζονος ὑπαρχούσης τῆς δὲ ἐλάττονος ἐνδεχομένης συζυγίας , θεώρημά τι προλάβωμεν συμβαλλόμενον ἡμῖν εἰς τὴν τούτων δεῖξιν . ἐπειδὴ γὰρ πᾶσαι διὰ τοῦ ἀδυνάτου δείκνυνται καὶ τῆς μεταλήψεως τῶν προτάσεων εἰς ἀλλήλας , ἰῆς τε ἐνδεχομένης εἰς τὴν ὑπάρ - χουσαν καὶ ἀνάπαλιν τῆς ὑπαρχούσης εἰς τὴν ἐνδεχομένην , τοῦτο δέ , εἰ καὶ ψεῦδός ἐστιν , οὐ μὴν ἀδύνατον ἀλλὰ δυνατόν τό τε γὰρ ἐνδεχόμενον δυνατὸν ἐκβῆναι καὶ γενέσθαι ὑπάρχον , καὶ τὸ ὑπάρχον διακοπέν , ἐπειδὴ καὶ τοιαύτην ἔχει τὴν φύσιν , δύναται πάλιν γενέσθαι ἐνδεχόμενον ) , ἐπειδὴ τοίνυν μεταλαμ - βάνοντες τὰς προτάσεις διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς δείκνυμεν ταύτας τὰς συζυγίας , ἵνα μή τις εἴπῃ διὰ τὴν μετάληψιν τῶν προτάσεων ἠκολουθηκέναι τὸ ἀδύνατον , διὰ τοῦτο πρότερον προτιθέμεθα δεῖξαι , ὅτι οὐδέποτε δυνατὸν δυνατῇ τινι ὑποθέσει τι ἀδύνατον ἀκολουθεῖν , ἀλλὰ πάντως τὸ δυνατὸν δυνατῷ ἔσται ἑπόμενον . εἴπερ οὖν τὴν μετάληψιν τῶν προτάσεων δυνατὸν γενέσθαι καὶ οὐκ ἀδύνατον , δυνατῷ δὲ οὐδὲν ἀδύνατον ἀκολουθεῖ , οὐδὲν ἄρα ἀκολουθήσει τῇ μεταλήψει αὐτῶν ἀδύνατον . δείκνυμεν δὲ αὐτὸ οὕτως · εἰ τοῦ Α ὄντος ἀνάγκη τὸ Β εἶναι , οὔσης δὲ ταύτης ἐξ ἀνάγκης τῆς ἀκολουθίας τοῦ ἕπεσθαι τῷ Α τὸ Β , ὑποκείσθω τὸ μὲν Α δυνατὸν εἶναι τὸ δὲ B ἀδύνατον . τὸ δὴ Α , ἐπεὶ δυνατόν ἐστι , κἂν γένοιτο , ὅτε δυνατόν ἐστι γενέσθαι · τὸ δὲ ἀδύνατον , ὅτε ἀδύνατόν ἐστι γενέσθαι , οὐκ ἂν γένοιτο . εἰ δὴ ἅμα τὸ μὲν δυνατὸν τὸ δὲ ἀδύνατον , ὅτε τὸ Α ἐστί , τὸ Β , καθὸ μέν ἐστιν ἀδύνατον , οὐκ ἄν εἴη , καθὸ δὲ ἀνάγκη τοῦ Α ὄντος εἶναι αὐτό , εἴη ἄν . ἅμα τε οὖν ἄν εἴη καὶ οὐκ εἴη τὸ Β , ὅπερ ἀδύνατον . I δυνατοῦ ἄρα ὄντος τοῦ ἡγουμένου δυνατὸν ἔσται καὶ 88v τὸ ἑπόμενον ἐξ ἀνάγκης αὐτῷ · τοῦτο δὲ ἦν τὸ Β . ῾Ημεῖς μὲν οὖν , ὅτι <μὴ> οἷόν τέ ἐστι δυνατῷ ἀδύνατον ἕπεσθαι , διὰ τὸ δεῖν μὲν ἐν τῷ ἀληθεῖ συνημμένῳ ἐξ ἀνάγκης ἕπεσθαι τὸ λῆγον τῷ ἡγουμένῳ · τὸ δὲ ἐξ ἀνάγκης τινὶ ἑπόμενον ἀεὶ αὐτῷ ἕπεται · καὶ τὸ ἀδύνατον δὴ ἀεὶ ἀκολουθήσει τῷ ἡγουμένῳ αὐτοῦ , ὥστε , εἰ δυνατόν ἐστι γενέσθαι , 35 καὶ γενομένω αὐτῷ ἀκολουθήσει · ἀκολουθοῦν δὲ αὐτῷ τότε καὶ ἔσται · ἔσται ἄρα τὸ ἀδύνατον γενέσθαι · τοῦτο δὲ ἀδύνατον . Χρύσιππος δὲ λέγων μηδὲν κωλύειν καὶ δυνατῷ ἀδύνατον ἕπεσθαι πρὸς μὲν τὴν ὑφ’ ἡμῶν εἰρημένην δεῖξιν οὐδὲν λέγει , πειρᾶται δὲ διὰ παραδειγμάτων τινῶν οὐχ ὑγιῶς συγκειμένων δεικνύναι τοῦτο μὴ οὕτως ἔχον · δυνατὸν γάρ φησι τὸ τῷ δυνατῷ ἑπόμενον ἀδύνατον εἶναι . λέγει γὰρ οὕτω · εἰ τέθνηκε Δίων , ἀκολουθεῖ τὸ ῾τέθνηκεν οὗτος᾿ · τὸ μὲν οὖν τεθνάναι Δίωνα δυνατόν · τὸ δὲ τοῦτον . τεθνάναι ἀδύνατον · ἕπεται δὲ πάντως τῷ Δίων τεθνάναι τὸ τεθνάναι τοῦτον · εἰ μὲν γὰρ ἀποθάνοι Δίων , πάντως καὶ οὗτος , ὁ δεικνύμενος δηλονότι , τέθνηκεν · αὐτὸ δὲ τὸ τοῦτον τεθνάναι ἀδύνατον · τὸ γὰρ τοῦτο δεικτικὸν ὑπάρχον ὄν τι πρᾶγμα σημαίνει · τὸ δὲ τεθνάναι μὴ ὄν · τὸ δὲ ὃν ἀδύνατον μὴ εἶναι · τὸ ἄρα τεθνάναι τοῦτον ἀδύνατον · τοῦτο δὲ ἀκολουθεῖ τῷ Δίωνα τεθνάναι δυνατῷ ὄντι · ἀδύνατον ἄρα δυνατῷ τινι ἀκολουθεῖ . πάλιν εἰ ἔσται νύξ , αὕτη ἡμέρα οὐκ ἔστι · τὸ δὲ ταύτην ἡμέραν μὴ εἶναι ἀδύνατον · ἕπεται ἄρα τῷ εἶναι νύκτα δυνατῷ ὄντι τὸ μὴ εἶναι ταύτην ἡμέραν ἀδύνατον ὄν . ταῦτα μὲν οὖν οὗτος . ἔστι δὲ πρὸς ταῦτα φάναι , ὅτι τὸ κυρίως ἑπόμενον ἐπὶ πλέον ἐστὶ τοῦ ἡγουμένου . εἰ δὲ ᾖ ἐπ’ ἔλαττον , οὐχ ὑγιῶς ἕψεται τῷ ἡγουμένῳ · οἷον τῷ ἄνθρωπον εἶναι ἕπεται ἐξ ἀνάγκης τὸ ζῶον εἶναι · κυρίως ἄρα ἑπόμενον τὸ ζῶον , διότι καὶ ἐπὶ πλέον · πάντως γὰρ ἕπεται τῷ ἄνθρωπον εἶναι καὶ τῷ ἵππον εἶναι ἢ κύνα ὁμοίως . οὐκέτι μέντοι , εἰ λάβοιμεν προηγούμενον τὸ ζῶον , ἑπόμενον δὲ τὸν ἄνθρωπον ἡ τὸν ἵππον ἢ τὸν κύνα , οὐκέτι ὑγιῶς οὐδὲ κυρίως ἔσται τὸ ἑπόμενον · οὐ γὰρ πάντως τῷ ζῴῳ ἕπεται Ι ἄνθρωπος ἢ ἵππος ἤ τι τῶν τοιούτων , διότι μερικώτερόν ἐστι καὶ ἐπ’ ἔλαττον τὸ ἑπόμενον ἡ ἐπὶ πλέον τὸ ἡγούμενον τοῦ ἑπομένου . τὸ μὲν γὰρ τεθνάναι τὸν Δίωνα ἀληθές ἐστι καὶ ἐπὶ παρόντος Δίωνος καὶ ἐπὶ ἀπόντος , τὸ δὲ τεθνάναι τοῦτον ἐπὶ μόνου παρόντος . λέγει οὖν ‘εἰ τέθνηκεν οὗτος , τέθνηκε Δίων , καὶ ἀδύνατον τῷ δυνατῷ ἔπεται᾿ . οὐχ οὕτω δὲ ὤφειλεν ἡ ἀκολούθησις γίνεσθαι · καὶ γὰρ τῷ ἵππον εἶναι ἢ Σωκράτην ἕπεται τὸ ζῶον εἶναι . εἰ τοίνυν τοῦτο οὕτως καὶ δεῖ πάντως τὸ ἑπόμενον ἐπὶ πλεῖον εἶναι τοῦ ἡγουμένου , οὐκ ἄρα καλῶς ἔλαβεν ὁ λαβὼν τῷ Δίωνα τεθνάναι ἡγουμένῳ ἑπόμενον τὸ τοῦτον τεθνάναι · ἐπὶ πλεῖον γὰρ τὸ ῾ Δίων τέθνηκε' τοῦ ῾οὗτος τέθνηκε᾿ . τὸ μὲν γὰρ ῾Δίων τέθνηκεν᾿ ἐπὶ πλείονος χρόνου λαμβάνεται , ἐπί τε τοῦ κατὰ τὸ ζῆν καὶ ἐπὶ τοῦ κατὰ τὸ τεθνάναι · τὸ δὲ ῾οὗτος' ἐπὶ μόνου τοῦ τῆς ζωῆς χρόνου · ἐπὶ πλέον ἄρα τοῦ ῾οὗτος' τὸ Δίων’ . διὰ τοῦτο ἄρα δυνατῶ ἔδοξεν ἀδύνατον ἕπεσθαι , διὰ τὸ τὴν ἀκολούθησιν μὴ κυρίως ληφθῆναι , ὡς ἂν εἰ ἐλέγομεν ἐπὶ ἀνθρώπου ἱεῖ ζῶόν ἐστιν οὗτος , καὶ ἄνθρωπός ἐστιν’ . ὥσπερ οὖν εἰ τοῦ Δίωνος ὁμωνύμου ὄντος ἐλέγομεν ἀπλῶς οὕτως ἱεῖ Δίων τέθνηκεν᾿ , ὁ δὲ τεθνηκὼς τύχοι ὢν φέρε εἰπεῖν ὁ ἐκ Θετταλίας , εἶτα ἐπιφερόμενοι ‘οὗτος ὁ Δίων τέθνηκεν᾿ , οἷον ὁ ἐξ Ἀθηνῶν , ἐδείκνυμεν ἀδύνατόν τι ἀκολουθοῦν τῷ ἡγουμένῳ τὸν μὴ τεθνηκότα Δίωνα ἀποθανεῖν , τοῦ παραλογισμοῦ δι’ οὐδὲν ἕτερον γενομένου ἢ διὰ τὸ τὸν ἡγούμενον ὁμώνυμον λαβεῖν καὶ διὰ τοῦτο ἐπὶ πλεῖον τὸν δὲ ἑπόμενον μερικὸν οἷον ἐπὶ τοῦ Ἀθηναίου , οὕτως κἀνταῦθα λέγομεν , ὅτι δι’ οὐδὲν ἕτερον γέγονεν ὁ παραλογισμὸς ἢ διὰ τὸ τὸν ἑπόμενον μερικώτερον λαβεῖν . καὶ ἄλλως δὲ οὐδέποτε ὁ ἡγούμενος ἀναιρεθεὶς ἀναιρεῖ τὸν ἑπόμενον , ἀλλὰ τοὐναντίον ὁ ἑπόμενος τὸν ἡγούμενον ἀναιρεῖ · οἷον προηγεῖται ὁ ἄνθρωπος , ἕπεται τὸ ζῶον · ἀναιρεθεὶς ὁ ἄνθρωπος οὐ συναναιρεῖ τὸ ζῶον , τὸ δὲ ζῶον ἀναιρεθὲν συναναιρεῖ ἡγουμένου , ὅταν γὰρ εἴπωμεν ῾ό Δίων τέθνηκεν᾿ , ἀναιροῦμεν τὸ λέγειν ἐπὶ αὐτοῦ τὸ ουτος , εἰ γε τὸ ῾ οὗτος' δεικτικὸν ὂν ἐπὶ ὑφεστώτων I πραγμάτων λέγεται , ὁ δὲ τεθνηκὼς οὐχ ὑφέστηκε . κακῶς ἄρα λαμβάνομεν τὸ ἑπόμενον ἀναιρούμενον ὑπὸ τοῦ ἡγουμένου , μὴ πεφυκὸς συναναιρεῖσθαι τῷ ἡγουμένῳ · ἀλλὰ τοὐναντίον τὸν ἡγούμενον τὸ ἑπόμενον ἑαυτῷ συνανιρεῖ . τοῦτο δὲ συμβαίνει διὰ τὴν αὐτὴν πάλιν αἰτίαν , διότι βούλεται ὁ ἑπόμενος ἔπι πλέον εἶναι τοῦ ἡγουμένου . εἰ δὲ δύναται καὶ ἐπίσης εἶναι , ὅτε καὶ ἐσοτίμως ἔχουσι πρὸς ἀλλήλους ὅροι , ὡς ἐπὶ τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ γελαστικοῦ , οὐδὲν ἡμῖν τοῦτοπρὸς τὸ προκείμενον , πλὴν ὅτι ἀδύνατον τὸν ἡγούμενον ἐπὶ πλέον εἶναι τοῦ ἑπομένου . πρὸς δὲ τούτοις κἀκεῖνο λέγομεν , ὅτι , εἰ κατὰ τοὺς Στωϊκοὺς ὑμὰς τὰ ἀνόματα τὸ ἰδίως ποιὸν σημαίνουσιν , ἰδίως δὲ ποιόν φατε τὰ συμβεβηκότα τὰ χαρακτηρίζοντα οὐσίαν ἑκάστην , τὸ ἄρα Δίων ἀδύνατον φέρειν ἐπὶ τοῦ τεθνηκότος ἰδίως ποιοῦ μὴ ὄντος ἀλλ’ ἢ φθαρέντος ἢ ἐπὶ φθορὰν ὁδεύοντος · ἀδυνάτω δὲ ὄντι τούτῳ , λέγω δὲ τῷ λέγεσθαι ἐπὶ τοὐ τεθνηκότος , ὅτι Δίων , εἰ , ἀδυνάτω ἀδύνατόν ἐστι τὸ ἀκολουθοῦν , οὐδὲν θαυμαστόν . εἰ δὲ λέγετε , ὅτι κατὰ ἀναφορὰν λέγομεν τὸ ῾ Δίων᾿ , οἷον ὁ ποτὲ Δίων , φήσομεν καὶ ἡμεῖς , ὅτι καὶ τὸ ᾿ οὗτος’ κατὰ ἀναφορὰν ληψόμεθα , ὁ ποτὲ οὗτος , καὶ οὕτως οὐκ ἔσται ἀδύνατον ἀλλὰ δυνατὸν τὸ ἑπόμενον . καὶ γὰρ πολλὰ λέγομεν κατὰ ἀναφορὰν καὶ ἐπὶ τοὐ παρεληλυθότος καὶ ἐπὶ τοῦ μέλλοντος χρόνου , οἷον ὡς ὅταν εἴπωμεν ῾ὁ τάφος οὗτος Ἀχιλλέως ἐστί᾿ πολλάκις μηδὲ τοῦ τυχόντος λειψάνου τῶν ὀστῶν Ἀχιλλέως ἐν τάφῳ ὄντος , ἀλλὰ δῆλον ὅτι τοῦ ποτὲ Ἀχιλλέως ὄντος . πάλιν οἰκίας οἰκοδομουμένης λέγομεν , ὅτι ὁ οἶκος οὗτος Πλάτωνός ἐστιν οἶκος , ἀλλὰ δῆλον ὅτι ὁ ἐσόμενος οἴκοις . ὅτι μὲν οὖν οὐκ ἐγχωρεῖ δυνατοῦ ὄντος τοῦ ἡγουμένου τὸ ἑπόμενον εἶναι ἀδύνατον , δῆλον . ἐγχωρεῖ δὲ δυνατοῦ . ὄντος τοῦ ἑπομένου τὸ ἡγούμενον εἶναι ἀδύνατον , ὡς εἴ τις λέγων ἑαυτὸν ὄνον εἷναι ἐπιφέρει , <ὅτι> καὶ ζῶον εἴη . ἐν τούτοις γὰρ τὸ μὲν ἑπόμενον τὸ δὲ ἡγούμενον ἀδύνατον · ἀδύνατον γὰρ τὸν ἄνθρωπον ὄνον εἶναι · ἕπεται δὲ τῷ ὄνον εἶναι τὸ ζῶον εἶναι , καὶ δυνατὸν τὸν ἄνθρωπον ζῶον εἶναι · ὥστε ἀδυνάτω δυνατὸν ἕπεται . οὕτως καὶ ἡμεῖς ἐν τῷ μετὰ τοῦτο βιβλίῳ δείξομεν ψευδέσι προτάσεσιν , αἵτινες προηγοῦνται τοῦ συμπεράσματος , ἀληθὲς συμπέρασμα ἀκολουθοῦν , | ὡς εἴ τις λέγοι ῾ὁ ἄνθρωπος κύων , ὁ κύων [ τὸ ] ζῶον , ὁ ἄνθρωπος ἄρα ζῶον’ . καὶ ταῦτα μὲν ἐπὶ τοσοῦτον . Ἐπεὶ δὲ εἴπομεν καὶ ἐδείξαμεν ἐν ταῖς ἀκολουθίαις , ὅτι δυνατοῦ ὄντος τοῦ ἡγουμένου δυνατόν ἐστι καὶ τὸ ἑπόμενον , προσθετέον τούτοις , ὅτι , κἀν ὑπάρχον ᾖ τὸ ἡγούμενον , ὑπάρχον ἔσται καὶ τὸ ἑπόμενον , κἀν ἀληθές , τουτέστιν ἀναγκαῖον , ἀναγκαῖον ὁμοίως . οὐ γὰρ ἐπὶ μόνου τοῦ δυνατοῦ , τουτέστι τοῦ ἐν γενέσει , ὅ ἐστι τὸ μήπω μὲν ὂν ἐνδεχόμενον δὲ γενέσθαι , εἴρηκακῶς τὰ · τὰ εἰρημένα ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τούτων . καὶ γὰρ εἰ τὸ δυνατὸν ὡς ὑπάρχον λαμβάνοιτο ἐπὶ τοῦ ἡγουμένου , ἐπεὶ καὶ κατὰ τούτου λέγεται τὸ δυνατόν , οὐκ ἔσται ἑπόμενον αὐτῷ τὸ ἀδύνατον ὑπάρχειν ἀλλὰ τὸ δυνατὸν ὑπάρχειν . ἀλλὰ καὶ εἰ κατὰ τὸ ἀληθεύεσθαι λαμβάνηται τὸ ἡγούμενον δυνατόν , δεῖ καὶ τὸ ἑπόμενον ἀληθὲς εἶναι · ἀληθεῖ γὰρ ἀληθὲς ἕπεται . λέγω δὲ τῷ ἐν τῷ ἀληθεύεσθαι δυνατῷ τὸ ἀναγκαῖον , ἐπεὶ τὸ ἀναγκαῖον ὁ λέγων εἶναι ἀεὶ ἀληθεύει . καὶ τῷ οὕτως δὲ δυνατῷ τὸ ἑπόμενον ἔσεται ἀναγκαῖον καὶ ἀεὶ ἀληθὲς καὶ ὁμοίως τῷ ἡγουμένῳ δυνατόν . τὸ δὲ ἀδύνατον δύναται μὲν καὶ ἐπὶ τῆς ἀπὸ τοῦ ἑπομένου ἀκολουθίας λέγεσθαι · εἰ γὰρ ἀδύνατον τὸ ἑπόμενον , ἀδύνατον καὶ τὸ ἡγούμενον , καθ’ ὃν ἄν τρόπον τὸ ἀδύνατον ληφθῇ , ὡσαύτως γινομένου καὶ τοῦ ἡγουμένου ἀδυνάτου · εἴτε γὰρ γενέσθαι ἀδύνατον εἴη τὸ ἑπόμενον , τοιοῦτον καὶ τὸ ἡγούμενον , εἴτε ὑπάρχειν ἀδύνατον τὸ ἑπόμενον , ἀδύνατον ὑπάρχειν καὶ τὸ ἡγούμενον , εἴτε ἀδύνατον ἀληθεύεσθαί ποτε τὸ ἑπόμενον , ὁμοίως καὶ τὸ ἡγούμενον . ἔμπαλιν γάρ , ὡς εἶπον , ἡ ἀκολουθία ἔχει · τὸ μὲν γὰρ δυνατὸν ἀπὸ τοῦ ἡγουμένου τὴν ἀκολουθίαν ἔχει κατὰ πάντα τὰ τοῦ δυνα - τοῦ σημαινόμενα , τὸ δὲ ἀδύνατον ἀπὸ τοῦ ἑπομένου . ἀδυνάτου μὲν γὰρ ὄντος τοῦ ἡγουμένου οὐ κεκώλυται τὸ ἑπόμενον δυνατὸν εἶναι , ὡς ἐν τῷ ῾ <εἰ> ἱππο - κένταυρος εἶ , ζῶον εἶ’ · εἰ δὲ ἀδύνατον τὸ ἑπόμενον , δεῖ καὶ τὸ ἡγούμενον ἀδύνατον εἶναι , καθ’ ὃ ἄν σημαινόμενον τὸ ἀδύνατον ληφθῇ . λέγεται γὰρ τὸ ἀδύνατον καὶ ἐπὶ τοῦ ψεύδους · διὸ καὶ εἰ ψεῦδος τὸ ἑπόμενον , ψεῦδος καὶ τὸ ἡγούμενον . οὐ μήν , εἰ τὸ ἡγούμενον ψεῦδος , καὶ τὸ ἑπόμενον · ὡς γὰρ δυνατὸν τὸ ἀληθές , οὕτως καὶ τὸ ψεῦδος . παράδειγμα τοῦ μὲν | ἐν γενέσει δυνατοῦ τὸ ἱεῖ τέθνηκεν ὁ Δίων , τέθνηκεν ἄνθρωπος῾ , ἐπὶ ζῶντος ἔτι Δίωνος εἰ λέ - γοιτο , τοῦ δὲ κατὰ τὸ ὑπάρχειν ῾ εἰ ἡμέρα ἐστί , φῶς ἐστον῾ , εἰ λέγοιτο οὔσης ἡμέρας ὁμοίως γὰρ τῷ ἡγουμένῳ καὶ τὸ ἑπόμενον ὑπάρχον ) , τοῦ δὲ ἀναγκαίου ῾εἰ θεός ἐστι , κόσμος ἐστί῾ . καὶ ὁσαχῶς δὲ ἄλλως λέγεται τὸ δυνατόν , οἷον τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ , τὸ ἐπίσης , τὸ ἐπ’ ἔλαττον · ἐν ἅπασι γὰρ ὁμοίως ἕξει . δυνατὸν δέ φημι τὸ κυρίως , . ὃ μήπω μὲν ἐξέβη , δύναται δὲ ἐκβῆναι . Ἐπεὶ δ’ ἐδιδάξαμεν πᾶσαν ἀκολουθίαν ἀναγκαίαν οὕτως ἔχουσαν ὡς τῷ τρόπῳ τῆς κατὰ τὸ δυνατὸν ὑπάρξεως τῷ ἡγουμένῳ ἀκολουθεῖν καὶ τὴν τοῦ ἑπομένου αὐτοῦ ὕπαρξιν ὁμοίαν , μετενεγκτέον τὸ καθόλου δεδειγμένον ἐπὶ τὴν συλλογιστικὴν ἀκολουθίαν , οὗ χάριν καὶ τὴν δεῖξιν ἐποιησάμεθα . δεῖ οὖν μὴ μόνον ἐπὶ τῶν ἁπλῶν ἀκολουθήσεων εἰρημένον λαμβάνειν τοῦτο ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν κατὰ συλλογισμὸν γινομένων · καὶ γὰρ ἐν τούτοις ἀκολουθεῖ τὸ συμπέρασμα ταῖς προτάσεσιν · εἰ ᾦ αἱ προτάσεις , καὶ τὸ συμπέρασμα , ὥστε καὶ δυνατῶν οὐσῶν καὶ τὸ συμπέρασμα δυνατὸν ἔσται , καθ’ ὃ ἄν σημαινόμενον τοῦ δυνατοῦ αἱ προτάσεις λαμβάνονται . ἄν γὰρ ἀντὶ μὲν τῶν προτάσεων ληφθῇ τὸ Α ἀντὶ δὲ τοῦ συμπεράσματος τὸ Β , εἴη ἂν ἡ προειρημένη δεῖξις ἁρμόζου ἁρμόζουσα καὶ καὶ ταῖς τοιαύταις ἀκολουθίαις . οὐ γὰρ ὡς ἐπὶ μιᾶς προτάσεως ἐλάβομεν τὴν δεῖξιν ταύτην ἀλλ’ ὡς ἐπὶ συλλογισμοῦ · λαμβάνομεν γὰρ τὸ Α ανάλογον ταῖς προτάσεσι , τὸ δὲ Β τῷ συμπεράσματι · ἀνάγκη οὖν , ὡς εἶπον , δυνατῶν οὐσῶν τῶν προτάσεων δυνατὸν εἶναι καὶ τὸ συμπέρασμα , καὶ ἀδύνατον συμπέρασμα δυναταῖς προτάσεσιν ἀκολουθεῖ οὐδέποτε · οὐ γὰρ ἔστιν ἕνος τινος ἡγουμένου συμπέρασμα ἀκολουθῆσαι , τουτέστι μιᾶς προτάσεως οὔσης οὐχ ἕπεταί τι συμπέρασμα , ἀλλὰ δεῖ τοὐλάχιστον δύο εἶναι τὰς προτάσεις , ὡς πολλάκις εἴρηται . οἷον ὅταν αἱ προτάσεις οὕτω συμπλακῶσιν , ὥσπερ εἴπομεν , κατὰ συλλογιστικὴν μέθοδον ἀνάγκη καὶ τὸ συμπέρασμα ἕπεσθαι · οὕτως δὲ ἕπεται , ὡς ἄν ἔχωσιν αἱ προτάσεις · δυνατῶν γὰρ οὐσῶν πᾶσα ἀνάγκη δυνατὸν εἶναι καὶ τὸ συμπέρασμα , καὶ εἰ ἀναγκαῖον , πάντως ἀναγκαῖον . οἷον τὸ Β κατὰ I τοῦ Δ , τὸ Δ κατὰ τοῦ Ζ · καὶ τὸ Β ἄρα κατὰ τοὐ Z . τούτου δὲ δειχθέντος , ὅτι πάντως ἡγουμένου δυνατοῦ ὄντος πᾶσα ἀνάγκη καὶ τὸ ἑπόμενον δυνατὸν εἶναι , ἐὰν ὡς ἐν ὑποθέσει προηγούμενόν τι λάβωμεν , ὅπερ ψεῦδός ἐστι διὰ τὸ αὐτὸ τοῦτο καθ’ ὑπόθεσιν εἰλῆφθαι καὶ μήπω εἰς ἐνέρ - γειαν ἐκβεβηκέναι , ἀδύνατον δὲ οὐκ ἔστι διὰ τὸ δύνασθαι εἰς ἐνέργειαν ἐκβῆναι , δηλονότι καὶ τὸ ἑπόμενον τούτῳ ψεῦδος μὲν ἔσται , ἀδύνατον δὲ οὐκ ἔσται · οἷον εἰ καθημένου Σωκράτους εἴποιμι , ὅτι , <εἰ> βαδίζει Σωκράτης , ἐξ καὶ κινεῖται , λαμβάνω προηγούμενον μὲν τὸ Σωκράτην βαδίζειν , ὅπερ ψεῦδος μέν ἐστιν ὑπόκειται γὰρ καθήμενος ) , οὐ μέντοι ἀδύνατον · οὐκοῦν καὶ τὸ ἑπόμενον τούτῳ τὸ κινεῖσθαι αὐτὸν ψεῦδος μέν , οὐ μὴν καὶ ἀδύνατον . καὶ πάλιν τὸ λέγειν μὴ οὔσης ἡμέρας ἱεῖ ἡμέρα ἐστίν , ὁ ἥλιος ὑπὲρ γῆν ἐστιν᾿ ὁμοίως , καὶ τὸ ἑπόμενον καὶ τὸ ἡγούμενον ψεῦδος μέν , οὐν , ἀδύνατον δέ . εἰ γὰρ πάντως ἕπεται μὲν τῷ Α τὸ Β , τὸ δὲ Α ἐστὶ δυνατόν , ἀνάγκη πᾶσα καὶ τὸ Β εἶναι δυνατόν · εἰ γὰρ ἀδύνατον εἴη τὸ Β , ἕπεται δὲ τῷ Α , τὸ αὐτὸ καὶ δυνατὸν καὶ ἀδύνατον ἔσται · εἰ μὲν γὰρ ἕπεται τῷ Α ἐξ ἀνάγκης , δυνατὸν ἔσται · ἐστὶ δὲ καὶ ἀδύνατον , ὡς ἡ ὑπόθεσις τῶν οὕτω βουλομένων · τὸ αὐτὸ ἄρα δυνατὸν καὶ ἀδύνατον ἔσται καὶ ὂν καὶ μὴ ὄν , ὅπερ ἄτοπον ·· ψεῦδος ἄρα τὸ ὑποτίθεσθαι δυνατῷ ἀδύνατον ἀκολουθεῖν · οὐκοῦν ἀληθὲς τὸ τῷ ἀδυνάτῳ πάντως ἀδύνατον ἀκολουθεῖν , ὅπερ ἔδει δεῖξαι . Διωρισμένων δὲ τούτων ἐντε·ῦθεν λοιπὸν τὰς προτάσεις παραδώσομεν τὰς ἐκ τῆς μείζονος ὑπαρχούσης τῆς δὲ ἐλάττονος ἐνδεχομένης , αἵτινες ἐνδεχόμενον συνάγουσι συμπέρασμα . παραδοτέον δὲ πρῶτον τὴν ἐκ δύο καθόλου καταφατικῶν , καὶ δεικτέον οὕτως · τὸ Α ὑπαρχέτω παντὶ τῷ Β , τὸ δὲ Β ἐνδεχέσθω παντὶ τῷ Γ · λέγω οὖν , ὅτι συνάγεται · τὸ Α παντὶ τῷ Γ ἐνδέχεσθαι . εἰ γάρ τις φαίη ψεῦδος εἶναι τὸ συμπέρασμα , δηλονότι τὸ ἀντιφατικῶς ἀντικείμενον ἀληθὲς ἔσται τὸ ῾οὐκ ἐνδέχεται παντί᾿ . ὑποκείσθω οὖν τὸ Α τῷ Γ μὴ ἐνδέχεσθαι παντί . ἐπειδὴ τοίνυν τὸ ῾οὐκ ἐνδέχεται παντί᾿ ἰσοδυναμεῖ τῷ ‘ἀνάγκη μὴ παντί' ὃ γὰρ οὐκ ἐνδέχεται παντί , τοῦτο ἀνάγκη μὴ παντί · εἰ γὰρ οὐκ ἐνδέχεται παντὶ ζῴῳ δίποδι εἶναι , ἀνάγκη μὴ πᾶν ζῶον δίπουν εἶναι ) , εἰ τοίνυν ἰσοδυναμεῖ , ὑποκείσθω τὸ Α τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης μὴ παντὶ ὑπάρχειν . πάλιν ἐπειδὴ τὸ Β ὑπόκειται παντὶ τῷ Γ ἐνδέχεσθαι , ὑποκείσθω τὸ ἐνδεχόμενον ἐκβεβηκὸς καὶ γινόμενον ὑπάρχον · τοῦτο γὰρ εἰ καὶ ψεῦδος , ἀλλ’ οὖν οὐκ ἀδύνατον . εἰ τοίνυν τὸ μὲν Α ἀνάγκη μὴ παντὶ τῷ Γ , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ ὑπαρχόνως , γίνεται τὸ τρίτον σχῆμα ἐξ ἀναγκαίας τε καὶ ὑ παρχούσης προτάσεως · ἐδείχθη δέ , ὅτι ἐν τρίτῳ σχήματι , ὅταν ἡ μείζων ἀναγκαία ᾖ μερικὴ ἀποφατικὴ ἡ δὲ ἐλάττων καθόλου καταφατικὴ ὑπάρχουσα , μερικὸν καταφατικὸν ὑπάρχον συνάγεται συμπέρασμα · τὸ ἄρα Α οὐ παντὶ τῷ Β ὑπαρχόντως · ὑπέκειτο δὲ καὶ παντὶ ὑπαρχόντως · τὸ αὐτὸ ἄρα τῷ αὐτῷ καὶ παντὶ καὶ οὐ παντὶ ὑπαρχόντως , ὅπερ ἀδύνατον . πόθεν οὖν τὸ ἀδύνατον ἠκο - λούθησε ; λέγω , ὅτι παρὰ τὸ ὑποθέσθαι ἡμᾶς τὸ Α τῷ Γ μὴ ἐνδέχεσθαι . εἰ τοίνυν τῇ ὑποθέσει ταύτῃ ἀδύνατόν τι ἠκολούθησε , ψεῦδος ἄρα τὸ λέγειν πάντως , ὅτι τὸ οὐκ ἐνδεχόμενον παντὶ συνάγεται · εἰ δὲ τοῦτο ψεῦδος , ἀληθὲς τὸ ἀντικείμενον τὸ ῾ἐνδέχεται παντί᾿ . ἀ·πορήσειε δ’ ἄν τις πρὸς ταύτην ἡμῶν τὴν δεῖξιν , ὅτι οὐδὲν ἴσως ἀδύνατον συμβαίνει , ἐὰν ὑποθώμεθα συνάγεσθαι τὸ Α τῷ Γ μὴ ἐνδέχεσθαι παντί . τί γὰρ συνήγετο ; ὅτι τὸ Α τῷ Β οὐ παντὶ ὑπάρχει . ὑπῆρχε δὲ καὶ παντί · τοῦτο δὲ ψεῦδος μέν ἐστι τὸ <τὸ> αὐτὸ καὶ καὶ μὴ παντὶ ὑπάρχειν , οὐ μέντοι καὶ ἀδύνατον . εἰ γὰρ τὸ ὑπάρχον τοιοῦτόν ἐστιν ὡς ποτὲ δύνασθαι καὶ μὴ ὑπάρχειν , δυνατὸν ἄρα τὸ παντὶ ὑπάρχον ποτὲ μὴ παντὶ ὑπάρχειν , ὥσπερ οὖν καὶ ὑμεῖς , φασίν , μετελάβετε τὴν ἐνδεχομένην εἰς ὑπάρχουσαν , ὅπερ ψεῦδός ἐστιν , οὐ μέντοι ἀδύνατον , τί ἄτοπον , εἰ ἐκ προτάσεως ψευδοῦς μὲν οὐκ ἀδυνάτου δὲ ψευδὲς συναχθείη συμπέρασμα καὶ οὐκ αδύνατον ; τί οὖν πρὸς ταῦτα ἡμεῖς λέγομεν ; ὅτι ἡ μετάληψις τῆς ἐνδεχομένης εἰς τὴν ὑπάρχουσαν οὐκ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ χρόνου οὐδὲ μενούσης τῆς ἐνδεχομένης ἐνδεχομένη γέγονε καὶ ὑπάρχουσα τοῦτο γὰρ οὐ μόνον ψεῦδος ἀλλὰ καὶ ἀδύνατον τὴν αὐτὴν ἐνδεχομένην τε ἅμα εἶναι καὶ ὑπάρχουσαν ) , ἀλλὰ μετελήφθη ἡ πρότασις ἀπὸ μέλλοντος χρόνου εἰς ἐνεστῶτα , εἴπερ ἡ μὲν ἐνδεχομένη τὸν μέλλοντα δηλοῖ ἡ δὲ ὑπάρχουσα τὸν ἐνεστῶτα . τὸ τοίνυν μεταλαβεῖν τὴν ἐνδεχομένην εἰς τὴν ὑπάρχουσαν , εἰ καὶ ψεῦδός ἐστι , διότι ἀντὶ μέλλοντος χρόνου ἐνεστῶτα | λαμβάνομεν , οὐ μέντοι τοῦτο ἀδύνατον γενέσθαι 92r τὸ τὴν ἐνδεχομένην ποτὲ ὑπάρχουσαν γενέσθαι . ἐπὶ δὲ τῆς Α Β προτά - σεως μενούσης αὐτῆς καθόλου καταφατικῆς ὑπαρχούσης καὶ μὴ μεταληφθείσης εἰς ἑτέραν συνήχθη ἐκ τοῦ ὑποθέσθαι ἡμᾶς τὸ ῾ ἀνάγκη μὴ παντὶ τῷ Γ τὸ Α ὑπάρχειν᾿ , ὅτι τὸ Α τῷ Β οὐ παντὶ ὑπάρχει · κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν χρόνον ἀδύνατον τὸ αὐτὸ τῷ αὐτῷ καὶ παντὶ ὑπάρχειν καὶ μὴ παντί · ὥστε οὐ μόνον ψεῦδος τὸ τοιοῦτον ἀλλὰ καὶ ἀδύνατον . ἴδωμεν οὖν , πόθεν τὸ ἀδύνατον ἠκο - λούθησε . δύο ὑποθέσεων κειμένων , μιᾶς μὲν τῆς λεγούσης ῾τὸ Α τῷ Γ ἀνάγκη οὐ παντί᾿ καὶ ἑτέρας τῆς μεταλαμβανούσης τὴν ἐλάττονα πρότασιν ἐνδεχομένην οὖσαν εἰς ὑπάρχουσαν , πᾶσα ἀνάγκη διὰ τὴν ἑτέραν τούτων ἀκολουθῆσαι τὸ συμπέρασμα . ὅτι μὲν οὖν οὐ διὰ τὴν μετάληψιν τῆς ἐνδεχομένης εἰς τὴν ὑπάρχουσαν τοῦτο ἠκολούθησε τὸ ἀδύνατον , δῆλον . εἰ γὰρ δυνατόν ἐστι τὸ μεταλαβεῖν τὴν ἐνδεχομένην εἰς τὴν ὑπάρχουσαν [ οὐκ ἠκολούθησε τὸ ἀδύνατον , δῆλον . εἰ γὰρ δυνατόν ἐστι τὸ μεταλαβεῖν τὴν ἐνδεχομένην εἰς τὴν ὑπάρχουσαν ] καὶ οὐκ ἀδυναταον , ἐδείχθη δὲ μικρῷ πρότερον , ὅτι οὐδέποτε δυνατῷ ὑποτεθέντι ἀδύνατόν τι ἀκολουθεῖ ( διὰ τοῦτο γὰρ καὶ προείληπται τὸ περὶ τούτου θεώρημα ) , δῆλον ἄρα , ὅτι οὐ διὰ ταύτην τὴν ὑπόθεσιν τὸ ἀδύνατον ἠκολούθησεν . οὐκοῦν λείπεται διὰ τὴν ἑτέραν τὸ Α τῷ Γ οὐκ ἐνδέχεσθαι παντἰ λέγουσαν . εἰ τοίνυν ψευδὴς ἠλέγχθη αὕτη ἡ ὑπόθεσις , δηλονότι τὸ ἀντικείμενον τούτῳ συνάγεται τὸ ‘ἐνδέχεται παντί’ , ὅπερ ἔδει δεῖξαι . ἰστέον μέντοι καὶ τοῦτο , ὅτι τὸ ‘οὐκ ἐνδέχεται παντὶ τὸ Α τῷ Γ’ , ὅπερ ἐξ ὑποθέσεως ἐλαβομεν ὡς συναγόμενον , εἰς τὴν ‘ἀνάγκη οὐ τινί’ μετελάβομεν ὡς ἰσοδυναμοῦσαν , εἰ καὶ μὴ αὐτόθεν τοῦτο ποιοῦντες φαινόμεθα . ἐκ γὰρ τοῦ συμπεράσματος δῆλον ἡμῶν τὸ βούλημα πεποιήκαμεν · τί γὰρ ἐλέγομεν συμπεραίνοντες ; “ τὸ δὴ Α οὐ παντὶ τῷ Β ἐνδέχεται ” , τουτέστιν ‘οὐ παντὶ ὑπάρχει’ · τὸ γὰρ ἐνδέχεσθαι ἀντὶ τοῦ ὑπάρχειν εἶπον . καὶ ὅτι τοῦτο συνῆγον τὸ ἄτοπον , δῆλον ἀφ’ ὦν ἐπήγαγον “ ἀλλ’ ὑπέκειτο παντὶ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν ” ( καὶ μὴν οὐχ ὑπέκειτο ‘τὸ Α τῷ Β παντὶ ἐνδέχεται’ ) τὸ ἐνδέχεσθαι ἀντὶ τοῦ ὑπάρχειν εἰπών . ὅπερ οὖν ἔλεγον , δῆλός εἰμι μετα|λαμβάνων τὴν ‘οὐκ ἐνδέχεται παντί’ εἰς τὴν ‘ἀνάγκη οὐ τινί’ · ἐπεὶ εἰ μὴ μετελάμβανον , πόθεν δῆλον , ὅτι ἐν τῷ σχήματι ἐκ τῆς μείζονος μερικῆς ἐνδεχομένης τῆς δὲ ἐλάττονος καθόλου καταφατικῆς ὑπαρχούσης ὑπάρχον τι συνάγεσθαι ἤμελλεν ; οὐδὲν γὰρ οὐδέπω περὶ μίξεως ἐνδεχομένου καὶ ὑπάρχοντος εἶπον · περὶ μέντποι μίξεως ἀναγκαίου καὶ ὑπάρχοντος εἴρηκα . διόπερ εἰς τὸ ὁμολογούμενον μετέλαβον τὴν ‘οὐκ ἐνδέχεται παντί’ πρόταασιν . Ἐγχωρεῖ δὲ καὶ διὰ τοῦ πρώτου σχήματος δεῖξαι τὸ ἀδύνατον ἀκολουθοῦν τῇ λεγούσῃ ὑποθέσει τὸ μὴ ἐνδέχεσθαι παντὶ συνάγειν τὴν προκειμένην πρότασιν . δείκνυται δὲ τοῦτο , εἰ μεταλάβω ἑκατέραν τῶν προτάσεων εἰς τὴν ἑτέραν , λέγω δὲ τὴν μὲν μείζονα ὑπαρχουσαν οὖσαν εἰς τὴν ἐνδεχομένην καὶ τὴν ἐλάττονα ἐνδεχομένην οὖσαν εἰς τὴν ὑπάρχουσαν . εἰ γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ Β ἐνδεχομένως ὑπάρχει , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ ὑπαρχόντως , συνάγεται συμπέρασμα , ὅτι τὸ Α παντὶ τῷ Γ ἐνδεχομένως · πρὸ μικροῦ γὰρ τοῦτο δέδεικται · ἀλλὰ μὴν ὑπέκειτο μὴ ἐνδέχεσθαι παντὶ ὑπάρχειν τῷ Γ τὸ Α , ὡς ἡ ὑπόθεσις · τὸ αὐτὸ ἄρα τῷ αὐτῷ καὶ ἐνδέχεται παντὶ καὶ οὐκ ἐνδέχεται παντί , ὅπερ ἀδύνατον . τὸ ἀδύνατον ἠκολούθησεν οὐ διὰ τὴν τῶν προτάσεων μετάληψιν ( αὖται γὰρ ψευδεῖς μὲν ἦσαν , οὐ μέντοι ἀδύνατοι , καὶ οὐδὲν δυνατῷ ἀδύνατον ἀκολουθεἰ , ὡς δέδεικται ) , ἀλλὰ δηλονότι διὰ τὸ ὑποθέσθαι μὴ ἐνδέχεσθαι παντὶ τῷ Γ τὸ Α ὑπάρχειν . ἦν μὲν οὖν δυνατὸν καὶ μεταλαβόντας τὰς πρώτας προτάσεις αὐτόθεν τὸ ‘ἐνδέχεται παντί’ δεῖξαι συναγούσας · τοῦτο γὰρ συνῆγον καὶ μὴ δεηθεῖσαι τῆς εἰς ἄτοπον ἀπαγωγῆς . ὅμως ἐκ περιουσίας ποιοῦντες ὑπεθέμεθα καὶ τὸ ἀντικείμενον καὶ ἐδείξαμεν τοῦτο ἀδύ - νατον . ἰστέον δέ , ὅτι οὐκ ἔστιν αὕτη κυρίως ἡ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγή · ἡ γὰρ ἀπαγωγὴ ὑποθεμένη τὸ ἀντικείμενον τῷ συμπεράσματι τῷ ἐξ ἀρχῆς καὶ τοῦτο πρότασιν ποιησαμένη καὶ προσθεῖσα αὐτῇ τῶν ἀληθῶν τινα ἐξ ἀρχῆς κειμένων προτάσεων οὕτω δείκνυσι τὸ ἑπόμενον ἀδύνατον , ὡς πολλάκις διὰ τῶν προλαβόντων ἐδείξαμεν . ἐνταῦθα δὲ | τὴν ‘οὐκ ἐνδέχεται παντί᾿ οὑκ ἐποιήσαμεν μέρος τοῦ συλλογισμοῦ , ἀλλὰ τὰς κειμένας προτάσεις ἐντιστρέψαντες καὶ μεταλαβόντες εἰς ἀλλήλας καὶ δείξαντες συναγόμενον τὸ ἐνδέχεσθαι παντὶ τῷ Γ τὸ Α ὑπάρχειν ἐπηγάγομεν , ὅτι , εἰ κτὰ τὴν ὑπόθεσιν δῶμεν τὸ μὴ ἐνδέχεσθαι παντὶ τῷ Γ τὸ Α ὑπάρχειν συνάγεσθαι , εἰς ἀντίφασιν περιπεσούμεθα , ὅπερ ἀδύνατον . ἰστέον , ὅτι , κἀν μίν τῶν προτάσεων μόνην ἀντιστρέ - ψομεν πρὸς τὴν ἑτέραν , ὡσαύτως τὸ αὐτὸ δείξομεν ἀδύνατον γινόμενον · εἴτε γὰρ τὴν μείζονα ἐνδεχομένην ποιήσομεν , γίνεται ὁ συλλογισμὸς ἐξ ἀμφοτέρων ἐνδεχομένων καταφατικὸν ἐνδεχόμενον καθόλου συνάγων συμπέρασμα , καὶ πάλιν ἡ ἀντίφασις ἀκολουθήσει , εἴτε τὴν ἐλάττονα εἰς ὑπάρχουσαν μεταλάβωμεν , γίνεται ὁ συλλογισμὸς ἐκ δύο ὑπαρχουσῶν καθόλου καταφατικῶν ὑπάρχον καθόλου συνάγων , καὶ ὁμοίως πάλιν τὸ ἄτοπον ἀκολουθήσει · τὸ αὐτὸ γὰρ τῷ αὐτῷ ἢ ὑπάρχει παντὶ ἢ οὐκ ἐνδέχεται παντί , ὅπερ ἀδύνατον . Δεῖ δὲ ἐν τῇ προκειμένῃ μίξει τὸ παντὶ ὑπάρχειν τὸν πρῶτον ἄκρον τῷ μέσῳ προσλαμβάνειν μὴ προσχρώμενον ὡρισμένῳ ὑπάρχοντι . τὸ δὲ λεγόμενον τοιοῦτον ἄν εἴη · αὗται τῶν ὑπαρχουσῶν προτάσεων καθόλου κατὰ χρόνον ὁρίζονται , ὅσαι μὴ ἀεὶ δύνανται λαμβάνεσθαι ὑπάρχουσαι καθόλου ἀλλὰ πρὸς καιρόν , ὡς ἡ τὸ ζῶον παντὶ κινουμένῳ ὑπάρχειν τιθεῖσα ἢ τὸν ἄνθρωπον παντὶ κινουμένῳ . τὸ δὲ αἴτιον , ὅτι ἐπὶ πλέον ὁ μέσος ἐν ταῖς τοιαύταις ὑπαρ - χούσαις ὢν δύναται καὶ ἄλλοις ὑπάρχειν , οἷς ὁ κατηγορούμενος αὐτοῦ καθόλου οὐ δύναται ὑπάρχειν · οὕτω γὰρ ἔχων πρὸς χρόνον ὁρίζει τὴν ὑπάρχουσαν . ὅταν γάρ , ᾧ ἐνδέχεται ὑπάρχειν αὐτόν , τὸν μέσον δηλαδή , ἄλλῳ δηλονότι ὄντι καὶ μὴ ὑπὸ τὸν μείζονά τε καὶ κατηγορούμενον αὐτοῦ , ληφθῇ ὑπάρχειν , οὐκέτι δύναται ἡ καθόλου ὑπάρχουσα ἀληθὴς εἶναι , ἥτις ἐστὶν ἡ μείζων πρότασις . ἄν γὰρ τὸ ζῶον ὑποθώμεθα παντὶ κινουμένῳ , τῷ τὸ κινούμενον δύνασθαι καὶ μὴ ζώοις ὑπάρχειν , ὅταν ὑπάρχει κἀκείνων τινί , οὐκ ἔσται τότε ἔτι ἀληθὴς ἡ ὑπάρχουσα καθόλου ἡ τὸ ζῶον παντὶ κινουμένῳ ὑπάρχειν λέγουσα . ἔστ’ ἄν γὰρ μηδενὶ ἄλλῳ ὑπάρχῃ | τὸ κινεῖσθαι , δυνατὸν ἔσται τὸ ζῶον παντὶ κινουμένῳ ὑπάρχειν ὑποτίθεσθαι . ἀλλὰ μὴν ἐν ᾗ συμπλοκῇ τοιαύτη πρότασις ἡ μείζων ἐστίν , ἀδύνατον ἐκείνην τὴν συμπλοκὴν εἶναι συλλογιστικήν , ἐπειδήπερ δεῖ τὴν ἐλάττονα , εἰ μέλλει συλλογιστικὴ εἶναι , καταφατικὴν εἶναι ἢ ὑπάρ - χουσαν ἢ ἀναγκαίαν ἢ ἐνδεχομένην · εἰ δὲ ἐνδεχομένη εἴη καὶ μεταληφθείη εἰς ὑπάρχουσαν , οὐχ οἷόν τε τὴν μείζονα καθόλου καταφατικὴν ὑπάρχουσαν εἶναι ἀλλ’ ἐπὶ μέρους γίνεσθαι . ὥστ’ οὐ χρήσιμος πρὸς συλλογισμὸν ἡ τοιαύτη καθόλου ὑπάρχουσα , ἧς ἡ μετ’ αὐτὴν ἐνδεχομένη λαμβανομένη ὁρίζει τὸ ἀληθές . ἕως γὰρ ἐκείνη ἐνδεχομένη ᾖ , μέχρι τότε αὕτη ἀληθής · γινομένης δὲ ἐκείνης ὑπαρχούσης οὐκέτι αὕτη ἀληθής . ὅταν γὰρ τὸ κινεῖσθαι ἐνδεχομένως ὑπάρχον λίθῳ ὑπαρχόντως ὑπάρξῃ , τότε οὐκέτι τὸ ζῶον παντὶ κινουμένῳ ὑπάρχειν δύναται λαμβάνεσθαι , ἀλλὰ γίνεται ἡ ἀπόφασις ἀληθὴς τότε ἡ ῾τὸ ζῶον οὐ παντὶ κινουμένῳ᾿ , ἥτις ἐστὶν ἐπὶ μέρους ἀποφατική . διὸ οὔτε ὑπάρχειν δύναται ληφθῆναι τὸ ζῶον τῷ λίθῳ οὕτε ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν · ἐξ ἀνάγκης γὰρ αὐτῷ οὐδενὶ ὑπάρχει . οὐ γὰρ οἷόν τε ἐπὶ μέρους οὔσης τῆς μείζονος προτάσεως ἐν πρώτῳ σχήματι συλλογισμὸν γίγνεσθαι . δεῖ οὖν τὴν ὑπάρχουσαν τοιαύτην λαμβάνεσθαι , ἧς οὐχ ὥρισται τὸ ἀληθὲς ὑπὸ τῆς προστι - θεμένης αὐτῇ ἐνδεχομένης , ἀλλὰ τοιαύτην εἶναι ὡς μένειν καθόλου καταφατικὴν ὑπάρχουσαν καὶ τῆς ἐνδεχομένης καθόλου μεταλαμβανομένης εἰς τὴν ὑπάρχουσαν . οὐδὲν γὰρ διαφέρει ἢ προσθεῖναί τινα ὁρισμὸν τῇ ὑπαρχούσῃ ὡς κατὰ χρόνον ὁρίζειν αὐτὴν ἢ ἐνδεχομένην τοιαύτην αὐτῇ συντάξαι , ἥτις ἀναιρεῖ αὐτὴν εἰς τὸ ὑπάρχειν μεταβάλλουσα . οὐ γὰρ τὴν ἀεὶ ὑπάρχουσαν λέγω αὕτη γὰρ ἀναγκαία ἤδη ) , ἀλλὰ τὴν μένειν δυναμένην ὑπάρχουσαν · κα - θόλου καταφατικὴν ἀληθῆ , καὶ ὅτε ἡ ἐνδεχομένη καθόλου καταφατικὴ εἰλημ - μένη μετὰ ταύτης εἰς τὴν ὑπάρχουσαν μεταλαμβάνεται . οὕτω γὰρ καὶ ἡ δι’ ἀδυνάτου δεῖξις σώζεται ἐπὶ τῆς συζυγίας , ᾗτινι χρώμενοι δείκνυμεν αὐτὴν συλλογιστικήν . λέγοι δ’ ἂν ἡμῖν ὁ . λόγος ἤτοι μὴ δεῖν τὴν ὑπάρχουσαν κα - θόλου τοιαύτην λαμβάνεσθαι ὡς δύνασθαι αὐτῆς τὸ ἀληθὲς κατὰ χρόνον | ὁρίζεσθαι ὑπὸ τῆς προστιθεμένης ἐνδεχομένης προτάσεως , ἢ μᾶλλον , ὅτι μὴ δεῖ τὴν προστιθεμένην αὐτῇ ἐνδεχομένην τοιαύτην εἶναι ὡς ὁρίζειν τῆς ὑπαρ - χούσης τῆς πρὸ αὐτῆς εἰλημμένης τὸ ἀληθὲς κατὰ χρόνον . Λέγων δὲ μὴ δεῖν κατὰ χρόνον ὡρίσθαι τὴν ὑπάρχουσαν οὐ παρὰ τὴν ὕλην δόξαιμι ἂν ποιεῖν τὸ συλλογιστικὸν ἢ ἀσυλλόγιστον τῆς συμπλοκῆς , ὡς ἄν δόξαι τινί , ἀλλὰ παρὰ τὸ σχῆμα ἴσως μᾶλλον . κατὰ χρόνον γὰρ ὁρισθεῖσα μεταπίτουσα ποιεῖ ἐν πρώτῳ σχήματι ἐπὶ μέρους ἀποφατικὴν τὴν μείζονα · τούτου δὲ γινομένου ἀσυλλόγιστος ἡ συμπλοκή . τοῦ δ’ ἀσυλλόγιστον γενέσθαι τὴν συμπλοκήν , ἐν ᾗ ἡ μείζων πρότασις οὖσα καθόλου καταφατικὴ ὑπάρχουσα ὥρισται κατὰ χρόνον , σημεῖον τοιαύτης οὔσης τῆς συζυγίας ἐν πρώτῳ σχή - ματι ὡς εἶναι τὴν μὲν μείζονα καθόλου καταφατικὴν ὑπάρχουσαν ὡρισμένην χρόνῳ ὑπὸ τῆς ἐλάττονος προτάσεως οὔσης ἐνδεχομένης τὸ καὶ τοῦ παντὶ καὶ τοῦ μηδενὶ ἐξ ἀνάγκης ὅρους λαμβάνειν συνακτικοὺς ὁμοίως ἀληθῶν οὐσῶν τῶν προτάσεων . ἄνθρωπος παντὶ κινουμένῳ ὑπαρχόντως ὑποκείσθω γὰρ τὰ κινούμενα μόνα ἀνθρώπους εἶναι ) , κινούμενον παντὶ ἵππῳ ἐνδεχομένως , καὶ συνάγεται ἄνθρωπος οὐδενὶ ἵππῳ ἐξ ἀνάγκης . τὸ γὰρ κινεῖσθαι διὰ τὸ ἐπὶ πλέον εἶναι τοῦ ἀνθρώπου , εἰ ληφθείη ἐνδέχεσθαι παντὶ ἵππῳ , ὁρίζει κατὰ χρόνον τὴν ὑπάρχουσαν · ὅτε γὰρ τὸ κινεῖσθαι ὑπάρχει παντὶ ἵππῳ , τότε οὐχ οἷόν τε ἔτι παντὶ κινουμένῳ τὸν ἄνθρωπον ὑπάρχειν . τοῦ δὲ παντὶ ζῶον παντὶ κινουμένῳ , τὸ κινεῖσθαι παντὶ ἐνδέχεται ἀνθρώπῳ , καὶ ζῶον παντὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης . ἔστι δὲ τὸ δεικνύμενον καὶ ποιοῦν ἀσυλλόγιστον τὴν συζυ - γίαν οὐ διὰ τὸ παντὶ ἐξ ἀνάγκης δείκνυσθαί τι ἐν αὐτῇ προηγουμένως ἀληθὴς γὰρ ἡ ‘ἐνδέχεται παντί᾿ καὶ ἐπὶ τῆς ῾ἐξ ἀνάγκης παντί᾿ , εἰ καὶ μὴ εἴη τοῦ κατὰ τὸν διορισμὸν · ἐνδεχομένου ) ἀλλὰ διὰ τὸ τοῦ ἐξ ἀνάγκης 〈 μηδενὶ 〉 ὅρους εὑρίσκεσθαι ἐν αὐτῇ ὃ γίνεται τῷ ὑπερτείνοντος τοῦ μέσου τὸν κατηγορούμενον τὴν προστιθεμένην ἐνδεχομένην τοιαύτην λαμβάνεσθαι ὡς κατὰ χρόνον τῆς μείζονος καθόλου καταφατικῆς ὑπαρχούσης τὸ ἀληθὲς ὁρίζειν . μὴ γὰρ ὑπερ - τείνοντος τοῦ τοιούτου μηδὲ τοιαύτης λαμβανομένης τῆς ἐνδεχομένης οὐχ οἷόν τε τοῦ μηδενὶ ὅρους λαβεῖν · οἷον τὸ περιπατεῖν παντὶ γραμματικῷ ὑπαρχέτω , τὸ γραμματικὸν παντὶ ἀνθρώπῳ ἐνδεχομένως · οὐ γὰρ γίνεται κατὰ χρόνον ὁριζομένη ἡ τὸ περιπατεῖν παντὶ γραμματικῷ τιθεῖσα · οὐ γὰρ ἀναιρεῖται ὑπὸ τῆς συντασσομένης αὐτῇ καθόλου καταφατικῆς ἐνδεχομένης , εἰ ἀληθὴς λαμβάνοιτο . καὶ ἐπὶ τῶν ὅρων δέ , ἐφ’ ὧν τὸ ἐξ ἀνάγκης 〈 παντὶ 〉 συνάγεται , οὐ διότι ὑπερτείνει ὁ μέσος τὸν μείζονα , διὰ τοῦτο ἐξ ἀνάγκης συνάγεται οὐ γὰρ ἐλήφθη τοιαύτη ἡ ἐνδεχομένη ὡς ὁρίζειν κατὰ χρόνον τὸ ἀληθὲς τῆς ὑπαρχούσης · οὐ γάρ τι τῶν μὴ ζώων ἐλήφθη , ὥστε ἐπὶ μέρους ποιεῖν τὴν μείζονα καὶ ὁρίζειν κατὰ χρόνον αὐτήν ) , ἀλλ’ ὅτι ἐλήφθη ὁ ἔσχατος ὅρος περιεχόμενος ὑπὸ τοῦ πρώτου καὶ ἐν ἐκείνῳ ὤν . οὕτως γὰρ ἔχει ὁ ἄνθρωπος πρὸς τὸ ζῶον · τοιαύτης γὰρ πάλιν λαμβανομένης τῆς ἐνδεχομένης ἀναγκαῖον γίνεται τὸ συμπέρασμα , ἀλλ’ οὐ τὸ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχόμενον . ἂν μέν - τοι μήτε κατὰ τὸν χρόνον ὁρίζηται ὑπὸ τῆς ἐνδεχομένης ἡ ὑπάρχουσα μήτε τοιοῦτος ὁ ἔσχατος ὅρος λαμβάνηται ὡς εἶναι ὑπὸ τὸν πρῶτον , ἐνδεχόμενον δόξει γίνεσθαι τὸ συμπέρασμα · ἔστω γὰρ τὸ κοιμᾶσθαι παντὶ ζῴῳ ὑπαρχόντως , ζῶον ἐνδεχέσθω παντὶ κινουμένῳ , καὶ τὸ κοιμᾶσθαι ἐνδέχεται παντὶ κινουμένῳ . ἐπισκεπτέον δέ , μή ποτε μᾶλλον ἡ τῶν ὅρων παράθεσις καὶ δεῖξις ἐπὶ ἀληθέσι ταῖς προτάσεσι καὶ τοῦ παντὶ ἐξ ἀνάγκης καὶ τοῦ μηδενὶ ἐξ ἀνάγκης τὸν πρῶιον τῶν ὅρων τῷ ἐσχάτῳ ὑπάρχειν μᾶλλον τοῦ ἀσυλλόγιστον εἶναι τὴν συζυγίαν ἐστὶ δεικτική . φανερὸν οὖν , ὅτι τὸ καθόλου κατὰ τὸ ὑπάρχειν ληπτέον ἁπλῶς ἀληθὲς καὶ μὴ ὁριζόμενον χρόνῳ · ἀσυλλόγιστος γὰρ γίνεται ἡ συζυγία οὕτως ἔχοντος διὰ τὸ καὶ τὸ παντὶ ἐξ ἀνάγκης καὶ τὸ μηδενὶ συνάγειν . Πάλιμ ἔστω ἡ ἐκ τῆς μείζονος καθόλου ἀποφατικῆς ὑπαρχούσης τῆς δὲ ἐλάττονος καθόλου καταφατικῆς ἐνδεχομένης . καὶ δεικτέον καὶ ταύτην τῇ αὐτῇ δείξει , λέγω δὴ τῇ μεταλήψει καὶ τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ . οἷον εἰ τὸ Α οὐδενὶ τῷ Β ὑπαρχόντως , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ ἐνδεχομένως , λέγω , ὅτι καὶ τὸ Α οὐδενὶ τῷ Γ ἐνδεχομένως ὑπάρχει . εἰ γὰρ τοῦτο ψεῦδος , ἀληθὲς τὸ ἀντιφατικῶς ἀντικείμενον τὸ ῾ οὐκ ἐνδέχεται μηδενὶ μηδενὶ τὸ Α τῷ Γ῾ · τοῦτο δὲ πάλιν ταὐτόν ἐστι τῷ ‘ἀνάγκη | τινί · ὃ γὰρ οὐκ ἐνδέχεται μηδενὶ 80r ὑπάρξαι , τοῦτο ἀνάγκη τινὶ ὑπάρχειν . εἰ τοίνυν τὸ μὲν Α ἀνάγκη . τινὶ τῷ Γ ὑπ́ρχειν , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ ( μεταλαμβανέσθω γὰρ πάλιν ἡ ἐνδεχομένη εἰς τὴν ὑπάρχουσαν διὰ τὸ εὅσημον ) , τὸ ἄρα Α τινὶ τῷ Β ὑπάρξει · ὑπέκειτο δὲ καὶ οὐδενί . τὸ αὐτὸ ἄρα καὶ τινὶ καὶ οὐδενί , ὅπερ ἀδύνατον . τὸ ἀδύνατον πάλιν ἠκολούθησεν οὐ διὰ τὴν μετάληψιν τῆς ἐνδεχομένης εἰς τὴν ὑπάρχουσαν · εἰ γὰρ καὶ ψευδὴς ἦν , ἀλλ’ οὐκ ἀδύνατος · δῆλον ἄρα , ὅτι διὰ τὸ ὑποθέσθαι ἡμᾶς τὸ ‘ἀνάuη τινὶ τῷ Γ τὸ Α’ ἤτοι 'οὐκ ἐνδέχεται οὐδενί' · ταὐτὸν γάρ ἐστι · ψεῦδος ἄρα τοῦτο , ἀληθὲς δὲ τὸ ἀντιφατικῶς ἀντικείμενον τὸ ι ἐνδέχεται χεται μηδενί' ὅπερ ἔδει δεῖξαι . τοῦτο δὲ τὸ συμπέρασμα οὐκ ἔστι τοῦ κατὰ τὸν ὁρισμὸν ὁ͂νὸεχ̓ομο͂́ὶου , ὃ ὡρισάμεθα ἐξ ἀρχῆς , ὅπερ καὶ ἐλέγομεν ἀνιιστρέ - φειν <κατὰ> τὰς καταφατικὰς καὶ ἀποφατικάς , ἀλλ’ ἔστι τοῦ μηδενὶ ἐξ ἀνάγκης , ὅπερ ἥμισύ ἐστι τοῦ ἐνδεχομένου . ὅπως δὲ ἔχει τοῦτο , δείξομεν ὧδε ἐκθέμενοι διαγράμμαιι πάσας τὰς προτάσεις . οὐκ ἀνά κ παντί ἀνάγκη παντί οὐκ ἀνάγκη τινί ἀνάγκη τινι οὐκ ἀνάγκη μὴ παντί δι' ἑαυτὴν μάχεται ἀνάγκη παντί ἐνδέχεται μηδενί διὰ τὴν ‘ἐνδέχεται παντί’ μάχεται ἀνάγκη τινί ἐνδέχεται παντί ἀνάγκη μὴ παντί οὐκ ἐνδέχεται μηδενί οὐκ ἐνδέχεται παντί . περιέχειτὰςδύο τὴν ς ἐνδέχεται μηδενί' βουλόμενοι δεῖξαι συναγομένην ἐλάβομεν τὴν ἀντιματικῶς ἀντικειμένην ταύτῃ τὴν ’oux ἐνδέχεται οὐδενί' , ἵνα δείξαντες ταύτῃ ἀδύνατόν τι ἀκολουθοῦν συναγάγωμεν τὴν ἀντιφατικῶς αὐτῇ ἀντικειμένην τὴν ‘ἐνδέχεται μηδενί’ . ἐπειδὴ δέ , ὡς εἴρηται , διὰ τοῦ τρίτου σχήματος ἡ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγὴ λαμβανόντων ἡμῶν ὡς μίαν πρότασιν τοῦ συλλογισμοῦ τὸ ἐξ ὑποθέσεως λαμβανόμενον συμπέρασμα εἶναι τὸ ‘οὐκ ἐνδέχεται οὐδενί’ καὶ τὴν ἐλάττονα πρότασιν εἰς ὑπάρχουσαν μεταλαμβανόντων , ἄδηλον <δ'> ἐστὶν ἐν τρίτῳ σχήματι ἐκ τῆς μίξεως τοῦ ὑπάρχοντος καὶ τοῦ ἐνδεχομένου παῖον συνάγεται συμπέρασμα ( οὔπω γὰρ οὐδὲν εἴρηται περὶ αὐτῶν ) , διὰ τοῦτο μεταλαμβάνομεν τὴν ‘οὐκ ἐνδέχεται οὐδενί’ πρότασιν εἰς τὴν ἰσοδυναμοῦσαν αὐτῇ τὴν ‘ἀνάγκη τινί’ · ὃ γὰρ οὐκ ἐνδέχεται οὐδενί , τοῦτο ἀνάγκη τινί . μεταλαμβάνοντες τοίνον τὴν ‘<οὐκ> ἐνδέχεται οὐδενί’ εἰς τὴν ‘ἀνάγκη τινί’ καὶ δεικνύντες ταύτῃ | τῇ ὑποθέσει ἀδύνατόν τι ἀκολουθοῦν , ὡς ἐδείξαμεν τὸ τὸ Α τῷ Β 80v καὶ τινὶ καὶ οὐδενὶ ὑπάρχειν , καὶ διὰ τοῦτο ἐλέγχοντες ὡς ψευδῆ τὴν ὑπόθεσιν τὴν ‘ἀνάγκη τινὶ τὸ Α τῷ Γ ὑπάρχειν’ δείκνυμεν εἰκότως ἀληθῆ τὴν προσεχῶς ἀντικειμένην αὐτῇ τὴν ‘οὐκ ἀνάγκη τινί’ καὶ διὰ τοῦτο τὴν ‘ἐνδέχεται μηδενί’ , ὅπερ ἐξ ἀρχῆς προὔκειτο δεῖξαι . τοῦτο δὲ τὸ ‘ἐνδέχεται μηδεί’ οὐκ ἔστι τὸ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχόμενον ἀλλὰ τὸ ἥμισυ τούτου , ὅπερ ἐστὶ τὸ ‘οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης' . πῶς καὶ τίνα τρόπον ; <ὅτι> τῇ ‘ἐνδέχεται μηδενί' ἀντίκειται δι' ἑαυτὴν μὲν ἡ ‘ἀνάγκη τινί' , διὰ δὲ τὴν ‘ἐνδέχεται παντί' ἰσο - δυναμοῦσαν αὐτῇ ἡ ῾ ἀνάγκη μὴ παντί᾿ . ὥστε αἱ δύο μερικαὶ τοῦ ἀναγκαίου προτάσεις μάχονται τῇ ῾ ἐνδέχεται μηδενί᾿ , ἀλλ’ ἡ μὲν κατάφασις ἡ ῾ἀνάγκη τινί' ὡς ἀντικειμένη αὐτῇ κατὰ πάντα , κατὰ ποσόν , κατὰ ποιόν , κατὰ τρόπον · ἡ δὲ ῾ἀνάγκη μὴ παντί᾿ ἀντίκειται μὲν τῇ ῾ἐνδέχεται παντί᾿ , ἐπεὶ δὲ ἰσοδυναμεῖ ἡ ‘ ἐνδέχεται μηδενί ’ τῇ ῾ ἐνδέχεται παντι᾿ , διὰ τοῦτο καὶ ῾ ἡ ἀνάγκη μὴ παντί' μάχεται τῇ ῾ἐνδέχεται μηδενί᾿ . εἰ τοίνυν τῇ μὲν ῾ ἐνδέχεται οὐδενί' ὡς μὲν καταφάσει ἀπόφασις μάχεται ἡ <οὐκ> ἐνδέχεται οὐδενί , δὲ κατὰ ποιόν , κατὰ πόσον , κατὰ τρόπον ἀμφότεραι αι μερικαι του ἀναγκαίου προτάσεις κατὰ τὸν εἰρημένον τρόπον , δῆλον ἄρα , ὅτι ἡ ῾ οὐκ ἐνδέχεται οὐδενί' περιέχει τὰς δύο μερικὰς τοῦ ἀναγκαίου προτάσεις . εἰ τοίνυν τοῦτο οὕτως ἔχει , εὑρίσκομεν δὲ τῇ μὲν ‘ ἀνάγκη τινί ’ ὑποτιθεμένῃ ἀδύνατόν τι ἀκολουθοῦν , τῇ δὲ ῾ ἀνάγκη μὴ παντί' οὐκέτι , δῆλον ἄρα , ὅτι τὸ ἀντιφατικῶς ἀντικείμενον τῷ ῾ ἀνάγκη τινί ’ μόνως συνάγεται , ὅπερ ἐστὶ τὸ ῾ οὐκ ἀνάγκη τινί᾿ . εἰ τοίνυν αἱ δύο μερικαὶ τοῦ ἀναγκαίου , ὥσπερ εἴπομεν , περιέχονται ὑπὸ τῆς ῾ οὐκ ἐν · δέχεται οὐδενί' , τὸ δὲ ἀντικείμενον τῇ ἑτέρᾳ τούτων μόνον συνάγεται , δῆλον ἄρα , ὅτι τὸ ἥμισυ τοῦ ἀντικειμένου τῷ ῾ οὐκ ἐνδέχεται οὐδενί᾿ ἐστὶ τὸ συναγόμενον , ὅπερ ἐστὶ τὸ ῾ οὐκ ἀναγκαῖον τινί' · τοῦτο γὰρ ἦν ἀντιφατικῶς ἀντικείμενον , τῷ ῾ ἀνάγκη τινί᾿ , ᾧπερ μόνῳ ὑποτεθέντι ἀδύνατόν τι ἠκολούθησεν . ὅτι γὰρ τῷ ‘ἀνάγκη μὴ παντί' ὑποτεθέντι οὐδὲν ἀδύνατον | ἀκολουθεῖ , δῆλον ἐξ αὐτῶν τῶν προτάσεων · εἰ γὰρ τὸ Α ἀνάγκη μὴ παντὶ τῷ Γ ὑπάρχειν , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ ὑπάρχει , τὸ ἄρα Α οὐ παντὶ · τῷ Β ὑπάρχει · ἦν δὲ οὐδενί · καὶ οὐδὲν ἀδύνατον τὸ αὐτὸ καὶ οὐδενὶ καὶ οὐ παντί . Ζητήσειε δ’ ἄν τις , τί δή ποτε , <εἰ> οὐ μόνον τοῦ ᾿ ἀνάγκη ἀνάγκη τινί' μένου ἀδύνατόν τι ἀκολουθεῖ ἀλλὰ καὶ τοῦ ῾ ἀνάγκη παντί' , μὴ λέγομεν τὸ ἀντιφατικῶς αὐτῷ ἀντικείμενον συνάγεσθαι τὸ ῾ οὐκ ἀνάγκη παντι᾿ . εἰ γὰρ τὸ <Α> ἀνάγκη παντὶ τῷ Γ , τὸ δὲ Β ὑπάρχει παντὶ τῷ Γ , τὸ ἄρα Α τινὶ τῷ ὑπάρχει · ἦν δὲ καὶ οὐδενί · τὸ αὐτὸ τινὶ καὶ οὐδενί , ὅπερ ἀδύνατον . ὥστε οὐ μόνον τὰ ἀντικείμενα ἀντιφατικῶς συνάγεται δι’ ἐκείνων ἀλλὰ καὶ διὰ τούτων · ὥστε , εἰ τῷ ῾ παντὶ ἐξ ἀνάγκης’ ὑποτεθέντι ἀδύνατόν τι ἠκολούθησε , διὰ τί μὴ λέγομεν τὸ ἀντιφατικῶς ἀντικείμενον αὐτῷ συνάγεσθαι , λέγω δὲ τὸ ῾ οὐκ ἀνάγκη παντί' ; λέγω οὖν πρὸς τοῦτο , ὅτι , εἰ περιείχετο ἡ ῾ ἀνάγκη παντί᾿ ὑπὸ τῆς ῾ οὐκ ἐνδέχεται οὐδενί , ἐλέγομεν ἄν καὶ τὸ ἀντιφατικῶς ἀντικείμενον τῷ ῾ ἀνάγκη παντί' συνάγεσθαι , ἐπειδὴ τὸ ἀντικείμενον τῷ ῾ οὐκ ἐνδέχεται μηδεί᾿ τοῦτό ἐστι τὸ συναγόμενον . νῦν δὲ οὐ περιέχεται ὑπ’ αὐτῆς . ἡ δὲ αἰτία , δι’ ἣν οὐ περιέχεται , αὕτη · εἰ γὰρ τῇ ῾ ἐνδέχεται οὐδενί' ἀντίκειται ἡ ῾ οὐκ ἐνδέχεται μηδενί' , ἡ δὲ ῾ ἐνδέχεται μηδενί᾿ ἰσοδυναμεῖ τῇ ῾ ἐνδέχεται παντί᾿ , ἡ δὲ ᾿ ἐνδέχεται παωτί᾿ οὐκ ἀντίκειται τῇ ῾ ἀνάγκη παντί᾿ , οὐκ ἄρα περιέξει ἡ ῾ οὐκ ἐνδέχεται οὐδενί᾿ τὴν ἀνάγκη παντί' ἀντικειμένως ἔχουσα τῇ ᾿ ἐνδέχεται παντί' διὰ τὸ ἰσοδυναμεῖν αὐτὴν τῇ ῾ ἐνδέχεται μηδενί᾿ . ἠκολούθησε δὲ ὅλως τῇ ῾ ἀνάγκη παντί᾿ ἀδύνατον , διότι τῇ καθόλου ἀποφάσει δύο ἀντικειμένη , ἡ δὲ ὡς ἐναντίως . διὰ ταῦτα οὖν καὶ τῇ ῾ παντί᾿ τειείσῃ ἀδύνατόν τι ] ἠκολούθησε τὸ ἀδύνατον οὐχ ὡς ἀντιφατικῇ ἀλλ᾿ ὡς ἐναντία , μόνως ἄρα ἐστὶ συναγόμενον τὸ ἀντικείμενον τῷ ῾ ἀνάγκη τινί᾿ , ὅπερ εστι τὸ ῾ οὐκ ἀνάγκη τινί᾿ , ὅπερ ταὐτόν ἐστι τῷ ῾ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης᾿ . διαφέρει δὲ . τὸ ῾ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης᾿ καὶ τὸ ῾ ἐνδέχεται μηδενί’ · καὶ διὰ τοῦτο ἔφην , ὅτι τὸ ῾ ἐνδέχεται | μηδενί ’ συναγόμενον ἐν τούτῳ τῷ συλλογισμῷ οὐκ ἔστι τοῦ κατὰ τὸν ὁρισμὸν ἐνδεχομένου ἀλλὰ τοῦ ‘οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης᾿ . Ἐπὶ πλέον δέ ἐστι τό ῾ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης’ τοῦ ῾ ἐνδέχεται μηδενί ’ . καὶ ὅτι τοῦτό ἐστι , δείξομεν καὶ λογικώτερον καὶ διὰ παραδειγμάτων . καὶ λογιμώτερον μὲν δι’ αὐτῶν τῶν προτάσεων οὕτως · τῇ ῾ ἐνδέχεται μηδενί᾿ ἀντίκειται ἥ τε ῾ ἀνάγκη τινί' καὶ ἡ ῾ ἀνάγκη μὴ παντί᾿ , ὡς εἴρηται · ἐφ’ ὧν γὰρ ἐκείνη ψεύδεται , αὗται ἀληθεῖς , καὶ ἀνάπαλιν . τῷ δὲ ῾ οὐκ ἀνάγκη τινί᾿ , ὅπερ ταὐτόν ἐστι τῷ ῾ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης᾿ , ἀντίκειται μόνη ἡ ῾ ἀνάγκη τινί᾿ · ὥστε καὶ ἐνταῦθα , ἐφ’ ὧν ἡ ἑτέρα ψευδής , ἡ ἑτέρα ἀληθής , κ·αὶ ἔμπαλιν . εἰ τοίνυν τῇ ‘ ἐνδέχεται μηδενί’ δύο μάχονται τοῦ ἀναγκαίου προτάσεις , ἥ τε ῾ ἀνάγκη τινί᾿ καὶ ἡ ‘ἀνάγκη μὴ παντί᾿ τῇ δὲ ‘οὐκ ἀνάγκη τινί ’ , ἥτις ἰσοδυναμεῖ τῇ ῾ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης’ , ἡ ἑτέρα τούτων μόνον ἡ ῾ ἀνάγκη τινί’ , ἐφ’ ὧν ἄρα αἱ δύο προιάσεις , ἥ τε ῾ ἀνάγκη τινί ’ καὶ ἡ ῾ ἀνάγκη μὴ παντί ’ , ἀληθεῖς , ἐπὶ τούτων ἡ ῾ ἐνδέχεται μηδενί ψευδής · ἐφ’ ὧν δὲ ἡ ῾ ἀνάγκη τινί’ ἀληθής , ἐπὶ τούτων μόνον ἡ ‘οὐκ ἀνάγκη ιινί’ ψευδής , ἥτις ἰσοδυναμεῖ τῇ ῾ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης᾿ . ἐπ’ ἐλαττόνων ἄρα ψεύδεται ἡ ῾ οὐκ ἀνάγκη τινί’ τῆς ῾ ἐνδέχεται μηδενί᾿ . εἰ δὲ ἐπ’ ἐλαττόνων ψευδὴς ἡ ῾ οὐκ ἀνάγκη τινί’ , ἐπὶ πλειόνων ἀληθής . ὅτι δὲ μόνη ἡ ῾ ἀνάγκη τινί’ μάχεται τῇ ῾ οὐκ ἀνάγκη τινί’ , οὐκέτι δὲ καὶ ἡ ‘ἀνάγκη μὴ παντί ’ , δῆλον ἐξ ὧν καὶ συναλrιθὀύουσιν ἐπί τινων ὅρων ὡς ἐπὶ τοῦ περιπατεῖν καὶ τοῦ ζώου . κἄ γὰρ τὸ λέγειν , ὅτι οὐκ ἀνάγκη τινὶ ζῴῳ τὸ περιπατεῖν ὑπάρχειν , ἀληθές οὐδὲν γὰρ ζῶον ἐξ ἀνάγκης περιπατεῖ ) , καὶ πάλιν τὸ λέγειν , ὅτι ἀνάγκη μὴ παντὶ ζῴῳ τὸ περιπατεῖν ὑπάρχειν , ἀληθὲς διὰ τὰ ἑρπετά · οὐδὲν γὰρ τῶν ἑρπετῶν περιπατεῖ . οὕτως μὲν οὖν κοινῷ λόγῳ δεδείχθω θὼ ἐπὶ πλεῖον οὖσα τῆς ῾ ἐνδέχεται μηδενί’ ἡ ῾ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης’ . δειχθήσεται δὲ καὶ τοῖς παραδείγμασι , λέγω δὲ διὰ τῶν ὅρων αὐτῶν . πάλιν γὰρ ἐπὶ τοῦ ζώου καὶ τοὺ περιπατεῖν τὸ μὲν εἰπεῖν ῾ οὐδενὶ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης ζῴῳ 〈 τὸ περιπατεῖν ὑπάρχει’ ἀληθεύει καὶ ἐπὶ τῶν περιπατούντων ζώων 〉 καὶ ἐπὶ τῶν ἑρπετῶν · οὐκ ἔστι γὰρ ἀναγκαῖον τούτοις περιπατεῖν . τὸ δὲ ῾ ἐνδέχεται μηδενὶ ζώῳ τὸ περιπατεῖν᾿ οὐκ ἔστιν ἀληθὲς ἐπὶ πάντων ἀλλ’ ἐπὶ τῶν περιπατούντων · | ἐπὶ δὲ τῶν ἑρπετῶν οὐκ ἔστιν ἀληθές , διότι , ἐφ’ ὧν τὸ ῾ ἐνδέχεται 82r μηδενί' , ἐπὶ τούτων καὶ τὸ ῾ ἐνδέχεται παντί᾿ ἀληθές · εἰ τοίνυν τὸ ῾ ἐνδέχεται παντί᾿ ἐπὶ τῶν ἑρπετῶν ψεῦδος , δηλονότι καὶ τὸ ‘ἐνδέχεται μηδενί᾿ . ἐπὶ πλειόνων ἄρα τὸ ῾ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης᾿ ἀληθεύει τοῦ ῾ ἐνδέχεται μηδενί᾿ . Δυνατὸν δὲ καὶ τὴν ἐκ δύο καταφατικῶν συζυγίαν δεῖξαι τῷ αὐτῷ τρόπῳ μὴ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχόμενον συνάγουσαν ἀλλὰ καὶ ταύτην τὸ ἥμισυ τοῦ ἐνδεχομένου συνάγουσαν . ὑποκείσθω δὲ πρῶτον ἡμῖν τὸ διάγραμμα . εἰ γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ Β ὑπαρχόντως , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ ἐνδεχομένως , τὸ Α ἄρα παντὶ τῷ Γ ἐνδεχομένως ὑπάρχει . εἰ δὲ τοῦτο ψεῦδος , ἀληθὲς τὸ ῾ οὐκ ἐνδέχεται παντί’ , ὅπερ ἰσοδυναμεῖ τῷ ᾿ ἀνάγκη μὴ παντί’ . εἰ τοίνυν τὸ μὲν Α τῷ Γ ἀνάγκη μὴ παντί , τὸ δὲ Β τῷ Γ ὑπάρχει μεταληφθείσης τῆς ἐνδεχομένης , τὸ ἄρα Α τῷ Β ὑπάρχει οὐ παντί · ἦν δὲ καὶ παντί · 〉 τὸ αὐτὸ καὶ παντὶ καὶ οὐ παντί , ὅπερ ἀδύνατον . ψεῦδος ἄρα τὸ ῾ οὐκ ἐνδέχεται παντί᾿ · ἀληθὲς δὲ τὸ ῾ἐνδέχεται παντί᾿ , ὅπερ ἔδει δεῖξαι . ἔστιν οὖν καὶ ἐνταῦθα ὁμοίως δεῖξαι , ὅτι τὸ ῾ ἐνδέχεται παντί᾿ οὐκ ἔστι τὸ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχόμενον ἀλλ’ ἥμισυ τούτου . εἰ γὰρ μάχεται τῇ ῾ ἐνδέχεται παντί’ ὡς καταφάσει ἀπόφασις ἡ ῾ οὐκ ἐνδέχεται παντί᾿ , μάχονται δὲ αὐτῇ <καὶ> αἱ δύο τοῦ ἀναγκαίου μερικαὶ ἡ μὲν ‘ἀνάγκη μὴ παντί’ δι’ ἑαυτὴν ὡς κατὰ πάντα ἀντικειμένην , μάχεται δὲ καὶ ἡ ῾ ἀνάγκη τινί᾿ διὰ τὴν ‘ἐνδέχεται μηδενί᾿ ὡς ἰσοδυναμοῦσαν αὐτῇ , περιέξει ἄρα ἡ ῾ οὐκ ἐνδέχεται παντί᾿ τὰς δύο τοῦ ἀναγκαίου μερικάς . εἰ γὰρ αἱ δύο μερικαὶ τοῦ ἀναγκαίου μάχονται τῇ ῾ ἐνδέχεται παντί᾿ , μάχεται δὲ αὐτῇ <καὶ> ἡ ῾ οὐκ ἐνδέχεται παντί’ , περιέξει αὕτη ἄρα τὰς δύο . τῶν δύο τούτων λαμβανομένων ἐν τῷ συλλογισμῷ , τῇ μὲν μὲν ἀνάγκη μὴ παντί’ ὑποτεθείσῃ εὑρήκαμεν ἀδύνατόν τι ἀκολουθοῦν , ὥστε τὸ ἀντικείμενον αὐτῇ εἶναι τὸ συναγόμενον · τῇ δὲ ῾ ἀνάγκη τινί᾿ ὑποτεθείσῃ οὐδὲν ἀδύνατον ἀκο - λουθεῖ , ὥστε οὐ συνάγεται τὸ ἀντικείμενον . ὅτι γὰρ οὐδὲν ἀδύνατον αὐτῇ ὑποτεθείσῃ ἀκολουθεῖ , δῆλον · εἰ γὰρ τὸ Α ἀνάγκη τινὶ τῷ Γ , τὸ δὲ Β παντὶ 82v τῷ Γ ὑπαρχόντως , τὸ ἄρα Α τινὶ τῷ Β ὑπάρχει · ἦν δὲ καὶ παντί , καὶ οὐδὲν ἀδύνατον τὸ αὐτὸ καὶ παντὶ καὶ τινί . μόνως ἄρα συνάγεται τὸ ἀντικείμενον τῷ ‘ἀνάγκη μὴ πανιί’ · τὸ δὲ ῾ ἀνάγκη μὴ παντί᾿ ἥμισυ ἦν τοῦ ῾ οὐκ ἐνδέ - χεται παντί᾿ · τὸ ἄρα ἀντικείμενον τῷ ἡμίσει τοῦ ῾ οὐκ ἐνδέχεται παντί᾿ ἐστὶ τὸ συναγόμενον . πῶς οὖν οὐκ εἴπομεν τοῦτο ἐπὶ ταύτης τῆς συζυγίας , ἀλλ’ ἐπὶ τῆς στερητικῆς μόνης ; ἀκόλουθα , φήσαιμι ἄν , ποιῶν ἐμαυτῷ , ἐπειδὴ τὴν μὲν ἀποφατικὴν ἐνδεχομένην μεταλαμβάνω εἰς τὴν καταφατικὴν 〈 τὴν δὲ καταφατικὴν> οὐκέτι εἰς τὴν ἀποφατικήν , διὰ τοῦτο ἐπὶ μόνης τῆς στερητικῆς , ἐπειδὴ τὸ συμπέρασμα ἀποφατικὸν ἦν ἐνδεχόμενον κατὰ τὰς ἐνταῦθα παρα - λαμβανομένας προτάσεις , λέγω δὲ τὸ ἐνδέχεσθαι μηδενί , καὶ διὰ τοῦτο εὑρί - σκομεν αὐτῷ μαχομένας τὰς δύο τοῦ ἀναγκαίου μερικὰς προτάσεις , τὴν μὲν δι’ ἑαυτὴν τὴν δὲ διὰ τὴν ῾ ἐνδέχεται μὴ ] παντί’ , ἐπειδὴ λαμβάνομεν ἰσοδυνα - μοῦσαν τὴν ῾ ἐνδέχεται μηδενί’ τῇ ῾ ἐνδέχεται παντί᾿ . ἐπειδὴ οὖν ἐνταῦθα εὑρίσκομεν τὰς τοῦ ἀναγκαίου δύο μερικὰς ἀντικειμένας τῇ ῾ ἐνδέχεται μηδενί καὶ διὰ τοῦτο περιεχομένασ ὑπὸ τῆς ταύτης ἀποφατικῆς τῆς ῾ οὐκ ἐνδέχεται μηδενί ’ καὶ εὑρίσκομεν τὸ ἀντικείμενον μόνῳ τῷ ἑτέρῳ τῶν μερικῶν προτάσεων συναγόμενον , διὰ τοῦτο ἐλέγομεν τὸ ἥμισυ τοῦ ἐνδεχομένου μόνον συνάγεσθαι . ἐπειδὴ δὲ ἐν τῇ κατηγορικῇ συζυγίᾳ καταφατικὸν ἐνδεχόμενόν ἐστι τὸ συμπέρασμα , οὐ μεταλαμβάνεται δὲ ἡ κατάφασις εἰς τὴν ἀπόφασιν , δῆλον ἄμ , ὅτι ἡ μία μόνη τοῦ ἀναγκαίου μερικὴ πρότασις ἀντίκειται τῷ συμπεράματι ἡ ῾ ἀνάγκη μὴ παντί ’ , ὥστε ἡ ῾ οὐκ ἐνδέχεται παντί ’ αὐτὴν μόνην περιέξει · τιθεμένῃ δὲ ταύτῃ ἀδύνατόν τι ἠκολούθει · δῆλον ἄρα , ὅτι τὸ ἀντι - κείμενον αὐτῇ ἐστιν ἀληθές . ἔστι δὲ αὕτη οὐχ ἥμισυ τοῦ ἐνδεχομένου ἀλλ’ ὅλον · καὶ ἡ ἀντικειμένη ἄρα οὐχ ἥμισυ ἔσται τοῦ ἐνδεχομένου . εἰκότως ἄρα ἐπὶ τῆς καταφτικῆς συζυγίας οὐκ εἶπον συνάγεσθαι τοῦ ἐνδεχομένου τὸ ἥμισυ . Καὶ ταῦτα μὲν μέχρι τούτου . ἐπανακτέον δὲ πάλιν τὸν λόγον ἐπὶ τὴν προκειμένην συμπλοκὴν ἔχουσαν ὧδε · εἰ τὸ Α τῷ Β μηδενὶ ὑπαρχόντως , τὸ δὲ Β τῷ Γ ἐνδεχομένως παντί , τὸ Α τῷ Γ ἐνδέχετ μηδενί . εἰ γὰρ μή , τὸ ἀντικείμενον | τὸ ῾ οὐκ ἐνδέχεται μηδενὶ τὸ Α τῷ Γ’ , ὃ μεταληπτέον εἰς τὸ ῾ ἐξ ἀνάγκης τινί ’ . ἀλλὰ καὶ τὸ Β τῷ Γ παντὶ ὑπαρχόντως · μετειλήφθω γὰρ πάλιν τὸ ἐνδεχόμενον εἰς τὸ ὑπάρχον . γίνεται οὖν ἐν τρίτῳ σχήματι ἐξ ἀναγκαίας ἐπὶ μέρους καταφατικῆς τῆς μείζονος καὶ ὑπαρχούσης καθόλου κατφατικῆς τῆς ἐλάττονος ἐπὶ μέρους καταφατικὸν ὑπάρχον , ὡς ἐδείχθη , συμπέρασμα . ἀλλὰ μὴν ἀδύνατον τὸ τὸ Α τῷ Β τινὶ ὑπάρχειν · ἔκειτο μηδενὶ ὑπάρχειν . τὸ δὴ ἀδύνατον τοῦτο πάλιν οὐ παρὰ τὸ μεταλαμβάνειν ἡμᾶς τὴν καθόλου καταφατικὴν ἐνδεχομένην εἰς τὴν καθόλου καταφατικὴν ὕπαρ · χουσαν συνήχθη · τοῦτο γὰρ εἰ καὶ ψεῦδος , ἀλλ’ οὐκ ἀδύνατον · τὸ δ’ ἀδύ - νατον ἀδυνάτῳ ἐδείχθη ἑπόμενον · παρὰ τὴν ὑπόθεσιν ἄρ τὴν ῾ οὐκ ἐνδέχεται μηδενί ’ · ἀληθὲς ἄρα τὸ ‘ ἐνδέχεται μηδενί ’ . τὸ συμπέρασμα δὲ τοῦτο τὸ ἐνδέχεσθαι μηδενὶ οὐκ ἔστι τοιούτου ἐνδεχομένου , οἵουπερ ἡμεῖς ἐξ ἀρχῆς ὡρισάμεθα · τοῦτο δὲ ἦν , ὃ ἀντιστρέφουσαν εἶχε τὴν ῾ μηδενί᾿ πρὸς τὴν ιπαντί’ . τοῦτο δὲ τὸ συμπέρασμα οὐκ ἔστι τοιοῦτον . ὅτι γὰρ οὐ δύναται ἀντιστρέφειν πρὸς τὴν ᾿ παντί᾿ , ἐδείξαμεν ἤδη θέντες τὸ ἀντικείμενον τῷ ῾ ἐνδέχεται παντί’ λέγω δὴ τὸ ῾ ἀναγκαῖον μὴ παντί’ ) καὶ μηδὲν αὐτῷ εὑρηκότες ἄτοπον ἀκολουθοῦν , ἵνα οὕτως κατασκευάσωμεν τὸ ἀντικείμενον · ὥστε οὐ δύναται συμπεραίνεσθαι τὸ 〈 ἀντικείμενον τῷ> ‘ἀνάγκη μὴ παντί’ . εἰ δὲ μὴ συμπεραίνεται , οὐκ ἄρα ἐνταῦθα τὸ συναχθὲν συμπέρασμα , λέγω δὲ τὸ ἐνδέχεσθαι μηδενί , τῷ ἐνδέχεσθαι παντί · τὸ δὲ κατὰ τὸν διορισμὸν ἐνδεχόμενον ἰσοδυναμούσας ταύτας εἶχε τὰς προτάσεις . οὐκ ἄρα τοῦ κατὰ τὸν ὁρισμὸν ἐνδεχομένου τοῦτό ἐστι τὸ συμπέρασμα ἀλλὰ τοῦ μηδενὶ ἐξ ἀνάγκης . τίς δὲ ἡ φύσις τούτου πρὸς τὸ ῾ ἐνδέχεται μηδενί’ , εἴπομεν . καὶ ὅτι τοῦτό ἐστι τὸ συναγόμενον , δῆλον · τῇ γὰρ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ βουλόμενοι κατασκευάσαι τὸ ῾ ἐνδέχεται μηδενί ’ καὶ λαβόντε τὸ ἀντικείμενον αὐτῷ τὸ ᾿ οὐκ ἐνδέχεται μηδενί’ , ὅπερ ταὐτόν ἐστι τῷ ῾ ἀνάγκη τινί’ , εἰς ὃ μετελάβομεν διὰ τὸ σαφές , ὑποθέμενοι οὖν τὸ ῾ἀνάγκη τινί ’ εὕρομεν ἀδύνατόν τι ἀκολουθοῦν . οὐκοῦν πᾶσα ἀνάγκη τὸ ἀντικείμενον τούτῳ ἀληθὲς εἶναι τὸ ῾ἐξ ἀνάγκης | οὐδενί’ · τοῦτο γὰρ τῷ ῾ἐξ ἀνάγκης τινί ’ ἀντίκειται · τὸ γὰρ ῾ἐξ ἀνάγκης οὐδενί ’ ταὐτὸν τῷ῾ οὐκ ἀνάγκη τινί’ . ἀνάγκη γὰρ πᾶσα , ὅταν συλλογισμὸν διὰ τοῦ ἀδυνάτου δείκνυμεν , τὴν ἀντικειμένην φάσιν , τουτέστι πρότασιν , τῇ ὑποθέσει , ᾗ ἀδύνατόν τι ἠκολούθησε , ταύτην εἶναι ἀληθῆ . Ἔτι δὲ καὶ ὅρους ἐκθετέον , δι’ ὧν δείκνυται τέως μέν , ὅτι οὐ συνάγεται τὸ ῾ ἐνδέχεται μηδενί’ · κόραξ , διανοούμενον , ἄνθρωπος · κόραξ οὐδενὶ δια - νοουμένῳ ὑπαρχόντως , διανοούμενον παντὶ ἀνθρώπῳ ἐνδέχεται , καὶ κόραξ οὐδενὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης · ὥστε τέως ἔχομεν διὰ τούτων , ὅτι οὐ συνάγεται τὸ ἐνδεχόμενον . ἀλλ’ οὐδὲ τὸ ἀναγκαῖον ἀεί · οἷον κινούμενον οὐδεμιᾷ ἐπιστήμῃ ὑπάρχει , ὑπάρχει , ἐπιστήμη παντὶ ἀνθρώπῳ ἐνδέχεται , καὶ κινούμενον οὐδενὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει . ὥστε , εἰ μήτε ἀεὶ ἐνδεχόμενον ἐστι τὸ συμ - πέρασμα μήτε ἀναγκαῖον ἀεί , εἰκότως εἴρηται , ὅτι τὸ ῾ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης’ ἐστὶ τὸ συναγόμενον . πλὴν ὅτι οὔτε τούτους οὔτε τοὺς πρὸ τούτων καλῶς ἐλάβομεν ὅρους . καὶ διὰ τοῦτο βέλτιον αὐτοὺς ληπτέον , βαδίζον , ἀλλοιούμενον , ζῶον · βαδίζον οὐδενὶ ἀλλοιουμένῳ ὑπαρχέτω , ἀλλοιούuενον παντὶ ζῴῳ ἐνδεχομένως , καὶ βαδίζον οὐδενὶ ζῴῳ ἐξ ἀνάγκης . οὐ γὰρ ἀληθὲς τὸ μηδενὶ ζῴῳ λέγειν τὸ βαδίζειν ἐνδέχεσθαι , ἐπειδύ , ἐφ’ ὧν τὸ ῾ μηδενί’ ἀληθεύει , ἐπὶ τούτων καὶ τὸ ᾿ παντὶ ἐνδέχεται’ · οὐ πάντα δὲ τὰ ζῷα βαδίζει · οὐδὲ γὰρ τὰ ἑρπετά · ὥστε διὰ τοῦτο οὐκ ἀληθὲς ἐπὶ τούτων τὸ εἰπεῖν μηδενὶ ἐνδέχεσθαι . μόνως ἄρα ἀληθὲς τὸ ῾ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης ζῴῳ τὸ βαδίζειν ὑπάρχει’ · ἀληθὲς γὰρ καὶ ἐπὶ τῶν ἑρπετῶν , ὅτι οὐδενὶ αὐτῶν ἐξ ἀνάγκης τὸ βαδίζειν ὑπάρχει , ὥσπερ δὴ καὶ πρὸ τούτου εἴπομεν . ὥστε τέως εἴχομεν διὰ τούτων , ὅτι οὐ συνάγεται τὸ ἐνδεχόμενον . Ἐὰν δὲ ἡ μὲν μείζων καθόλου ᾖ καταφατικὴ ὑπάρχουσα ἡ δὲ ἐλάττων καθόλου ἀποφατικὴ ἐνδεχομένη , μενούσης μὲν τῆς ἐλάττονος ἀποφατικῆς οὐδὲν συναχθήσεται · μεταληφθείσης δὲ αὐτῆς εἰς τὸ καταφατικόν , ἐπεὶ τὸ μηδενὶ ἐνδεχόμενον καὶ παντὶ ἐνδέχεται ἀντιστρέφει γὰρ ἀλλήλοις ) , ἔσται συλλογισμός , ὥσπερ καὶ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ἐδείχθη , ἐν οἷς ἐκ μὲν τῶν κειμένων οὐδὲν συνήγετο , I μεταληγθέντος δὲ τοῦ ἐνδεχομένου ἀποφατικοῦ εἰς ἐνδεχόμενον καταφατικὸν ἐγίνετο . ἔσται γὰρ συμπέρασμα καθόλου καταφατικὸν ἐνδε - χόμενον οὔσης τῆς συζυγίας ἐκ καθόλου καταφατικῆς ἐνδεχομένης τῆς ἐλάττονος , καθὰ δεδεῖχθαι δοκεῖ . εἰ μὲν οὖν ἡ μείζων καταφατικὴ ᾖ ἢ ] ὑπάρχουσα , δῆλον ὅτι ἀντιστραφείσης τῆς ἐλάττονος γενήσεται συμπέρασμα τοιοῦτον , οἷον ἐγίνετο καὶ ἐκ τῶν δύο καταφατικῶν . εἰ δὲ ἀποφατικὴ καὶ ἡ μείζων ᾖ , πάλιν ἀντιστραφείσης τῆς ἐλάτιονος εἰς τὴν καταφατικὴν τὸ συμπέρασμα ἕξουσιν , οἷον ἡ ἐκ τῆς μείζονος ἀποφατικῆς ὑπαρχούσης τῆς δὲ ἐλάττονος καταφατικῆς ἐνδεχομένης , λέγω δὴ τὸ ῾ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης’ · καὶ ὅσα ἀπλῶς εἴρηται ἐπ’ ἐκείνων , ταῦτα καὶ ἐπὶ τούτων λεχθήσεται . ἐὰν δὲ ἀπο - φατικὴ ὑπάρχουσα ἡ ἐλάττων ᾖ , οὐδεὶς ἔσται συλλογισμός , κἄν τε ἐνδεχομένη καταφατικὴ ἡ μείζων κἄν τε ἐνδεχομένη ἀποφατική · καὶ τοῦτο , ὅτι οὕτως ἔχει , δεικτέον πάλιν τῇ τῶν ὅρων παραθέσει · οἷον τοῦ μὲν παντὶ λευκόν , ζῶον , χιών , τοῦ δὲ μηδενὶ λευκόν , ζῶον , πίσσα . ἀληθέστερον δ’ ἂν αἱ προτάσεις κατὰ τὴν ἐκκειμένην συζυγίαν ἔχοιεν , εἰ λάβοιμεν ὅρους ἐπὶ μὲν τοῦ παντὶ ὑπάρχειν κινεῖσθαι , λευκόν , περιπατεῖν · κινεῖσθαι παντὶ καὶ οὐδενὶ λευκῷ ἐνδέχεται , λευκὸν οὐδενὶ περιπατοῦντι ὑπαρχόντως , καὶ τὸ κινεῖσθαι ἐξ ἀνάγκης παντὶ περιπατοῦντι . τοῦ δὲ μηδενὶ κινεῖσθαι , λευκόν , ἑστώς · κινεῖ - σθαι παντὶ καὶ οὐδενὶ λευκῷ 〈 ἐνδέχεται 〉 , λευκὸν οὐδενὶ ἑστῶτι ὑπαρχόντως , καὶ κινεῖσθαι οὐδενὶ ἑστῶτι ἐξ ἀνάγκης . Φανερὸν μὲν οὖν , ὅτι καθόλου τῶν ὅρων ὄντων καὶ τῆς μὲν ὑπάρχειν τῆς δὲ ἐνδέχεσθαι λαμβανομένης τῶν προτάσεων , ὅταν ἡ πρὸς τὸ ἔλαττον ἄκρον ἐνδέχεσθαι λαμβάνηται πρότασις , ἀεὶ γίνεται συλλογισμός , πλὴν ὁτὲ μὲν ἐξ αὐτῶν , ὁτὲ δὲ ἀντιστραφείσης τῆς | προτάσεως . τὸ δὲ ἐξ αὐτῶν εἰπὼν οὐ τοῦτό φημι , ὅτι τῇ δι’ εὐθείας δείξει πάντες γὰρ ἐδείχθησαν τῇ μεταλήψει τοῦ ἐνδεχομένου εἰς τὸ ὑπάρχον καὶ τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ ) , ἀλλ’ ὅτι οἱ φυλάξαντες τὸ ἴδιον ποιόν , οἷοι ἦσαν οἱ ἔχοντες τὴν ἐλάττονα καταφα - τικήν . οἱ δὲ ἄλλοι οὐ δι’ ἑαυτῶν ἐδείχθησαν , ἀλλὰ μετελήφθησαν ἐξ ἀπο - φατικῶν εἰς καταφατικάς . τί οὖν , φήσειεν ἄν τις , οὐχὶ καὶ ἐπ’ ἐκείνων πάντων μετελαμβάνομεν τὸν ἐνδεχόμενον τρόπον εἰς τὸν ὑπάρχοντα , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τούτων τὴν ἀπόφ.ασιν εἰς τὴν κατάφασιν , ὥστε οὐδ’ ἐκεῖνοι δι’ ἑαυτῶν ἐδείχθησαν ; τί οὗν εἴποιμι ἄν ; ὥσπερ οἱ ἐν δευτέρῳ καὶ τρίτῳ σχήματι συλλογισμοὶ ἀνήγοντο εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα , οὐχ ὡς οὐκ ἔχοντες ἀφ’ ἑαυτῶν τὸ ἀναγκαῖον οὐδὲν γὰρ ἧττον , εἰ μὴ ἀνηνέχθησαν εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα , εἶχον ἐξ ἀνάγκης τὸ συμπέρασμα ἑπόμενον ) , ἀλλὰ διὰ τοῦτο καὶ μόνον ἀνήγοντο ὥστε σαφεστέραν ἡμῖν τὴν δεῖξιν διὰ τῶν γνωριμωτέρων γενέσθαι , οὕτω φημὶ καὶ ἐπὶ τῆς μεταλήψεως τοῦ ἐνδεχομένου εἰς τὸ ὑπάρχον , ὅτι , κἂν μὴ μετελήφθησαν αἱ προτάσεις , οὐδὲν ἧττον τὸ συμπέρασμα εἶχον ἑπόμενον . ἀλλ’ ἐπειδὴ ἄδηλος τέως ἡμῖν ἡ μῖξις τοῦ ἀναγκαίου καὶ ἐνδεχομένου , διὰ τοῦτο γνωριμωτέραν ποιοῦντες τὴν διδασκαλίαν μετελάβομεν τὴν ἐνδεχομένην εἰς τὴν ὑπάρχουσαν . ἐν μέντοι ταῖς ἐχούσαις τὴν ἐλάττονα ἀποφατικὴν οὐχ ἁπλῶς διὰ τὴν σαφήνειαν τῆς διδασκαλίας ἡ μετάληψις γίνεται , ἀλλ’ ὅτι φυλαττομένης τῆς ἀποφατικῆς τὸ ὅσον ἐπ’ αὐτῇ ἀσυλλόγιστός ἐστιν ἡ συζυγία · ἐπειδὴ δὲ οὐκ ἀδύνατόν ἐστιν μεταλαμβάνειν αὐτὴν εἰς καταφατικήν , μεταλαμβανομένη ποιεῖ τὴν συζυγίαν συλλογιστικήν . πότε δὲ ἕκαστον αὐτῶν καὶ δι’ ἣν αἰτίαν , εἰρήκαμεν , ὅτι δι’ ἑαυτῶν μὲν δείκνυνται , ὅτε ἔχουσι τὴν ἐλάττονα καταφατικὴν εἴτε ὑπάρχουσαν εἴτε ἐνδεχομένην , δι’ ἀντιστροφῆς δέ , ὅτε ἡ ἐλάττων ἐστὶν ἀποφατικὴ ἐνδεχομένη · δι’ ἣν δὲ αἰτίαν , ὅτι τῶν μὲν συλλογιστικῶν συζυγιῶν χαρακτηριστικὸν τὸ ἐν πρώτῳ σχήματι τὴν ἐλάττονα εἶναι καταφατικήν , | καὶ ὅτι ἡ ἀποφατικὴ ἐνδεχομένη κατὰ τὸν ἐνδεχομένου προσδιορισμὸν δύναται 85 μεταληφθῆναι εἰς τὴν καταφατικήν . Ἐὰν δὲ ἡ μὲν μείζων τῶν προτάσεων καθόλου ἐνδεχομένη ἡ δὲ ἑτέρα <ἡ> ἐλάττων μερικὴ ᾖ καταφατικὴ ὑπάρχουσα , τῆς μείζονος εἴτε ἀποφατικῆς οὔσης συλλογισμὸς γίνεται , ὥσπερ ἐγίνετο καὶ ἐπὶ τῶν τοιούτων καθόλου προτάσεων , τουτέστιν ἐνδεχόμενον ἔσται τὸ συμπέρασμα . δείκνυνται καὶ οὗτοι οἱ συλλογισμοὶ τῇ αὐτῇ δείξει , διὰ τοῦ κατὰ παντὸς καὶ τοῦ κατὰ μηδενός . εἰ γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ Β ὑπάρχειν ἐνδέχεται , τὸ δὲ Β τινὶ τῷ Γ ὑπαρχόντως μόνον , καὶ τὸ Α ἄρα τινὶ τῷ Γ ἐνδεχομένως ὑπάρχει . ἐπεὶ γὰρ γὰρ ] τὸ Α ἐνδεχομένως παντὶ τῷ Β , πᾶσιν ἄρα τοῖς μέρεσιν αὐτοῦ ἐνδεχομένως τὶ δὲ τῶν τοῦ Γ μέρος αὐτοῦ ἐστι · τὸ Α ἄρα ἐνδεχομένως <τινὶ> ὑπάρχει . ὁμοίως δὲ ἔχει καὶ ἐπὶ τῆς ἀποφατικῆς . ὅροι δὲ ὑπνοῦν , περιπατοῦν , ζῶον · τὸ ὑπνοῦν παντὶ περιπατητικῷ ἐνδεχομένως ὑπάρχει ἢ οὐχ ὑπάρχει , περιπατητικὸν τινὶ ζῴῳ ὑπαρχόντως , καὶ συνάγεται ῾ τὸ ὑπνοῦν τινὶ ζώῳ ἐνδέχεται᾿ . Ὅταν δὲ ἡ μὲν καθόλου ὑπάρχουσα ᾖ ἡ δὲ ἐλάττων ἐνδεχομένη , ὥσπερ ἐπὶ τῶν καθόλου συζυγιῶν τὰς οὕτως ἐχούσας ἐλέγομεν πάσας συλλογιστικὰς εἶναι , ὅπως ἂν κατὰ ποιὸν ἔχωσιν , οὕτω καὶ ἐπὶ τούτων φημί , καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν , οἷα εἶχον συμπεράσματα αἱ καθόλου συζυγίαι , τὰ αὐτὰ ταῦτα ἕξουσι καὶ αἱ ὁμοίως ἐκείναις κτὰ τὸ ποιὸν ἔχουσαι μερικαί . ἀτελεῖς δέ εἰσι καὶ αὗται πᾶσαι αἱ συζυ - γίαι ὥσπερ καὶ αἱ καθόλου αἱ ὁμοίως αὐταῖς ἔχουσαι , διότι οὐκ ἐκ τοῦ κατὰ παν - τὸς καὶ τοῦ κατὰ μηδενὸς δείκνυνται ἀλλὰ δεόνται τῆς <διὰ> τοῦ πᾶσαι · πλὴν οἱ μὲν διὰ τοῦ ἀδυνάτου δειχθήσονται , οἱ δὲ καὶ διὰ τῆς ἀντιστρο - φῆς · καὶ γὰρ οἱ δι’ ἀντιστοοφῆς δεικνύμενοι δεόνται καὶ τῆς δι’ ἀδυνάτου δείξεως . δείκνυνται οὖν διὰ μὲν τοῦ ἀδυνάτου μόνον οἱ ἔχοντες τὴν ἐλάττονα καταφατικήν , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν καθόλου . εἰ γὰρ τὸ Α παντὶ ἢ μηδενὶ τῷ Α ὑπάρχει , τὸ δὲ | Β τῷ Γ τινὶ ἐνδεχομένως , λέγω δή , ὅτι συνάγεται τὸ Α τινὶ ἢ οὐ παντὶ τῷ Γ ἐν · 85v δέχεσθαι ὑπάρχειν , ἐπὶ μὲν τῆς ἐχούσης τὴν μείζονα ἀποφατικὴν τὸ μὴ παντί , ἐπὶ δὲ τῆς ἐχούσης αὐτὴν καταφατικὴν τὸ τινί . εἰ δὲ τοῦτο ψεῦδος , ἀληθῆ τὰ ἀντιφατικῶς ἀντικείμεναι , ἐπὶ μὲν τῆς καταφατικῆς τὸ ῾ ἐξ ἀνάγκης οὐδενί᾿ , ἐπὶ δὲ τῆς ἀποφατικῆς τὸ ῾ παντί᾿ . ἀλλ’ ἀμφοτέραις ἀδύνατόν τι ἀκολουθεῖ , ἐπὶ τῆς καταφατικῆς μέν , εἰ τὸ <Α> ἐξ ἀνάγκης μηδενὶ τῷ Γ κατὰ τὸ δὲ Β τῷ Γ ὑπάρχει τινί · μεταληψόμεθα γὰρ πάλιν διὰ τὸ σαφὲς τὴν ἐν - δεχομένην εἰς τὴν ὑπάρχουσαν · τὸ Α ἄρα οὐ παντὶ τῷ Β ὑπάρχει · ἦν δὲ καὶ παντί , ὅπερ ἀδύνατον . τὸ ἀδύνατον ἠκολούθησε διὰ τὸ ὑποθέσθαι τὸ <τὸ Α τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης μηδενί · ψεῦδος ἄρα τοῦτο , ἀληθὲς δὲ τὸ κατὰ πάντα ἀντικείμενον τὸ ῾ ἐνδέχεται τὸ Α τῷ # x003E ; τινί᾿ , ὅπερ ἔδει δεῖξαι . ὁμοίως καὶ ἐπὶ ἔχει · λέγω γάρ , ὅτι συνάγει τὸ Α τῷ Γ ἐνδέχεσθαι μὴ παντὶ ὑπάρχειν . εἰ γὰρ τοῦτο ψεῦδος , ἀληθὲς τὸ κατὰ πάντα ἀντικείμενον τὸ ῾ ἀνάγκη παντί’ · ἐπεὶ οὖν τὸ Α τῷ Γ ἀνάγκη παντί , τὸ δὲ Β τῷ Γ ὑπάρχει τινί , τὸ Α τινὶ τῷ Β · ἦν δὲ καὶ μηδενί , ὅπερ ἀδύνατον · ψεῦδος ἄρα τὸ ῾ ἀνάγκη παντὶ τῷ Γ τὸ Α᾿ , ἀληθὲς δὲ τὸ ἐνδέχεσθαι μὴ παντί , ὅπερ ἔδει δεῖξαι . καὶ οὗτοι μὲν οἱ διὰ τοῦ ἀδυνάτου μόνου δεικνύμενοι , διὰ δὲ τοῦ ἀδυνάτου καὶ ἐλάττονος οὕτως ἡ δι᾿ ἀδυνάτου γίνεται δεῖξις , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν πρότερον . σημειωτέον δέ , ὡς διαστήματα τὰς προτάσεις καλοῦμεν , ἐπειδὴ ἐξομοιῶσαι βουλόμεθα τὰ ἐν συλλογισμοῖς τοῖς κατὰ γεωμετρίαν . εἰκότως οὖν ὥσπερ αἱ προτάσεις ἀνάλογον 〈 ἔχουσαι 〉 ταῖς γραμμαῖς διαστήματα καλοῦνται ὥσπερ αἱ γραμμαί , οὕτως καὶ οἱ συλλογισμοὶ ἀνάλογον τοῖς σχήμασιν ἔχοντες , διότι ὥσπερ ἐκεῖνα ἐκ γραμμῶν οὕτως καὶ οὗτοι ἐκ προτάσεων σύγκεινται , σχήματα ἐκλήθησαν . Ὅταν δὲ ἡ ἐλάττων πρότασις οὖσα μερικὴ ἀποφατικὴ ὑπάρχουσα ληφθῇ , οὑν φημι ἔσεσθαι συλλογισμόν , καὶ εἰκότως · οὐκέτι γὰρ ἡ μερικὴ ὑπάρχουσα ἀποφατικὴ μεταλαμβάνεται εἰς τὴν καταφατικήν . δεικτέον δὲ αὐτήν , ὅτι ἀσυλλόγιστός ἐστι , διὰ τοῦ ἀορίστου , ὥσπερ καὶ ἐν τοῖς ἁπλοῖς συλλογισμοῖς ἐλέγομεν τοῖς ἔχουσι μερικὴν ἀποφατικήν , ὅτι δείκνυνται αἱ τοιαῦται ἀσυλλόγι - στοι ἐκ τοῦ ἀόριστον ἔχειν τὴν μερικὴν ἀπορατικήν . ἐπειδὴ γὰρ ἀληθεύει ἢ δι’ ἑαυτὴν ἢ διὰ τὴν καθόλου ἀποφατικήν , ὅταν μὲν δι’ ἑαυτὴν ἀληθεύῃ , ὐποδύεται συλλογιστικὴν συζυγίαν ἰῷ δύνασθαι μεταλαμβάνεσθαι εἰς τὴν καταφατικήν , διότι , ὃ μὴ ὑπάρχει παντί , τοῦτο τινὶ ὑπάρχει · διὰ τοῦτο ἐκβλητέον αὐτὴν ὡς ἀόριστον . ὅταν δὲ λάβωμεν αὐτὴν διὰ τὴν καθόλου ἀληθεύουσαν , τότε προδήλως ἀσυλλόγιστος οὖσα ἐλέγχεται · συνάγει γὰρ καὶ τὸ παντὶ καὶ τὸ μηδενί . ἔστωσαν οὖν ὅροι τοῦ μὲν παντὶ κινούμενον , λευκόν , βαδίζον · κινούμενον παντὶ λευκῷ ἐνδέχεται ὑπάρχειν , λευκὸν ὑπαρχέτω μὴ παντὶ βαδίζοντι , καὶ συνάγεται κίνησις παντὶ βαδίζοντι ἐξ ἀνάγκης . τοῦ δὲ μηδενὶ κίνησις , λευκόν , ἑστώς · κίνησις ἐνδεχομένως παντὶ λευκῷ , λευκὸν μὴ τινὶ βαδίζοντι ὑπαρχόντως , καὶ κίνησις οὐδενὶ ἑστῶτι ἐξ ἀνάγκης . λειπόμεναί εἰσι συζυγίαι αἱ ἔχουσαι τὴν μείζονα μερικὴν τὴν δὲ ἐλάττονα καθόλου , αἵτινες ἀσυλλόγιστοι πᾶσαί εἰσιν , ὅπως ἂν ἔχωσι τοῦ τε τρόπου καὶ τοῦ ποιοῦ . ὁμοίως δέ , κἂν μερικαὶ ἀμφότεραι ληφθῶσι , κἄν ἀμφότεραι ἀδιόριστοι ἢ ἡ μὲν μερικὴ ἡ δὲ ἀδιόριστος · καὶ αὗται γὰρ πάλιν , ὅπως ἂν ἔχωσι κατά τε τὸ ποιὸν καὶ τοὺς τρόπους , πᾶσαι ἀσυλλόγιστοί εἰσιν . ἀπόδειξις δὲ τοῦ ἀσυλλογίστους αὐτὰς εἶναι ἡ αὐτή , ἥπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἀσυλλογίστων · αὕτη δέ ἐστιν ἡ παραδειγματική . εὑρίσκονται γὰρ ὅροι συνάγοντες καὶ τὸ παντὶ καὶ τὸ μηδενί · ἐφ’ ὧν δὲ καὶ τὸ παντὶ καὶ τὸ μηδενὶ συνήγετο , αὗται ἀσυλλόγιστοι ἦσαν διὰ τὴν ἀοριστίαν . ἔστωσαν οὖν ὅροι πάντων κοινοὶ τοῦ μὲν παντὶ ἐπιστήμη , κινούμενον , γραμματική · ἐπιστήμη τινὶ κινουμένῳ ἐνδεχομένως ὑπάρχει ἢ μὴ ὑπάρχει , κίνησις παντὶ ἢ μηδενὶ γραμματικῷ ὑπαρχέτω , καὶ | συνάγεται ἐπιστήμη ν παντὶ γραμματικῷ ἐξ ἀνάγκης . τοῦ δὲ μηδενὶ ἐπιστήμη , κίνησις , ἵππος ἢ ἁπλῶς ἄλογον · ἐπιστήμη ἐνδεχομένως τινὶ κινουμένῳ ἢ μὴ παντί , κίνησις υπαρχέτω παντὶ ἢ μηδενὶ ἵππῳ , καὶ συνάγεται ἐπιστήμη ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ ἵππῳ . καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁμοίως . Φανερὸν οὗν , ὅτι τῆς μείζονος προτάσεως καθόλου οὔσης ἀεὶ γίνεται συλλογισμός , ὅταν ἡ ἐλάττων καταφατικὴ εἴη . ζητητέον δέ , μή ποτε οἱ ὅροι οἱ ληφθέντες εἰς τὸ δεῖξαι τὴν συζυγίαν τὴν ἔχουσαν τὴν ἐλάττονα μερικὴν ἀποφατικὴν ὑπάρχουσαν τῆς μείζονος καθόλου οὔσης ἐνδεχομένης ἀποφατικῆς ἢ καταφατικῆς , ἐὰν οἱ αὐτοὶ ὅροι ληφθῶσι καὶ τῆς ἐλάττονος μερικῆς κατα - φατικῆς ὑπαρχούσης οὔσης , δείξουσιν αὐτὴν ἀσυλλόγιστον • συνάξουσι γὰρ καὶ τὸ πὰν καὶ τὸ μηδενὶ ἐξ ἀνάγκης . λέγω γὰρ οὕτως · κίνησις παντὶ λευκῷ ἐνδεχομένως , λευκὸν τινὶ βαδίζοντι ὑπαρχόντως , καὶ συνάγεται κίνησις παντὶ βαδίζοντι ἐξ ἀνάγκης . καὶ τὸ οὐδενὶ οὕτως · κίνησις παντὶ λευκῷ ἐνδεχομένως , λευκὸν ὑπαρχέτω τινὶ ἑστῶτι , καὶ κίνησις οὐδενὶ ἑστῶτι ἐξ ἀνάγκης . ὁμοίως , κἄν ἐνδεχομένως ὑπάρχῃ ἡ μερική , τὰ αὐτὰ πάλιν συμβαίνει , ὥστε ἐκ τῶν ὅρων τούιων δειχθήσονται καὶ αὗται ἀσυλλόγιστοι . τί οὖν ἐροῦμεν ; εἴπομεν ἤδη , ὅτι δεῖ τὴν μείζονα πρότασιν μὴ ὁρίζεσθαι χρόνῳ ὑπὸ τῆς ἐλάττονος · ὡρί - ζετο δὲ χρόνῳ , ὁπηνίκα ὑπερέτεινεν ὁ μέσος ὅρος τὸν μείζονα . εἰ γὰρ τὸ λευκόν , ὅπερ ἐστὶν ὁ μέσος ὅρος , κατηγορεῖται ἐπὶ τοῦ βαδίζοντος καὶ ἐπὶ τοῦ ἑστῶτος , τὸ δὲ κινούμενον , ὁ μείζων , ἐπὶ μόνου τοῦ βαδίζοντος κατηγορεῖται , οὐκέτι δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ ἑστῶτος , δηλονότι ἐπὶ πλέον ἐστὶν ὁ μέσος ὅρος τοῦ ῳίζονος . εἰ δὲ τοῦτο , ῳρικὴ γίνεται ἡ μείζων πρότασις · μερικῆς δὲ αὐτῆς γινομένης ἀσυλλόγιστος ἡ συζυγία , ὥστ·ε εἰκότως συνήγαγε καὶ τὸ παντὶ καὶ οὐδενὶ οὕτω καταφατικῆς οὔσης τῆς ἐλάττονος . εἰ μέντοι ἀποφατικὴ εἴη , οὐκέτι ὁρίζεται ὁ μείζων ὑπὸ τοῦ ἐλάττονος ὑγͅ-σρ-ς̓ίνοντο -- τοῦ μέσου τὸν μεί - ζονα · εἰ γὰρ καὶ ἐλέγομεν ι τὸ λευκὸν μηδενὶ ὑπάρχειν βαδίζοντι μηδὲ ἑστῶτι , ἐπειδὴ ἀποφάσκεται αὐτῶν καὶ οὐ κατγέγορεῖ-αι , διὰ τοῦτο οὐκ ἔσται ἐπὶ πλεῖον τοῦ μείζονος . δῆλον οὖν , ὅτι ἡ ἔχουσα τὴν μ̓͂ρικὴν ἀ-ι ‘)φα-ικ̓γ̀ͅν τὴν δὲ μεί - ζονα καθόλου δι’ αὐτὸ τοῦτο τὸ ἔχειν τὴν ἐλάιτονα ἀποσα-ι·κr̀ιν ὑπάρχουσαν μόνον ἀσυλλόγιστός ἐστι καὶ οὐ διὰ τὸ ὁρίζεσθαι χρόνῳ τὴν μείζονα .
Lemmas: ἦς μέν οὖν ἀκόλουθος περί ὁ δύο καί τρίτος σχῆμα εἶπον , εἶτα οὕτως περί ὁ μίξις . ἀλλά ἐπεί διά ἀντιστροφή ὁ κατά ὁ ὅρος ὁ ἐν ἐκεῖνος συλλογισμός δείκνυμι , οὐδέπω δέ εἴρω περί ὁ κατά ὁ ἐνδέχομαι πρότασις τοιοῦτος ἀντιστροφή , πρῶτος λεκτέος περί ὁ μίξις ὁ ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα ἐκ ἐνδέχομαι τε καί ὑπάρχω Χούσης καί ἐνδέχομαι καί ἀναγκαῖος ἐπεί οὐδείς δήω ὁ ἐν οὗτος ὁ σχῆμα δείκνυμι ἀντιστροφή . ἔτι δέ καί δείκνυμι , ὅτι ἐν δύο σχῆμα ἐκ δύο ἐνδέχομαι οὐδείς συνάγω , ὅτι μηδέ ἐκ δύο καταφατικός , ἐκ δέ μίξις ἐνδέχομαι τε καί ὑπάρχω συνάγω . ὅταν γάρ ὁ μείζων ἐνδέχομαι εἰμί ὁ δέ μικρός ὑπάρχω , ὁ τηνικαῦτα εἰμί συλλογιστική συζνγίαι , ὅταν καί ὁ μείζων ὁ ἴδιος πόσος φυλάσσω λέγω δή ὁ καθόλου ) καί ὁ μικρός ὁ ποιός · λέγω δή ὁ καταφαικόν . καί πᾶς ὁ τοιοῦτος συλλογισμός τέλειος εἰμί · οὖον δήω γάρ οὔτε αντισροφημι ὅστε ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή . καί συνάγω συμπέρασμα ἐνδέχομαι , ὁ κατά ὁ ὁρισμός , ὅς εἰμί ὅς μή εἰμί ἀναγκαῖος τίθημι δέ ὑπάρχω οὐδείς ἀδύνατος ἔπειμι . τέλειος οὖν ὁ τοιοῦτος συλλογισμός , τουτέστιν αὐτόθεν δείκνυμι ὁ πρόκειμαι · διά γάρ ὁ κατά πᾶς ὁ δεῖξις καί ὁ κατά μηδείς · ὁ δέ διά οὗτος ἔχω γνώριμος ὁ συμπέρασμα τέλειος · ὅταν δέ ὁ μέν μείζων ὑπάρχω ὁ δέ μικρός ἐνδέχομαι , τότε εἰμί συλλογιστική συζυγία , ὅταν μόνος ὁ μείζων καθόλου εἰμί . οὐκέτι μέντοι ἀνάγκη καί ὁ ποῖος ὁ μένω εἰμί · κἀν γάρ ἀποφατικός εἰμί ὁ μικρός , γίγνομαι μικρός Ὡρῖς συλλογιστικός ὁ συζυγία μεταλαμβάνω πάλιν ὁ ὁ ἐνδέχομαι ἀπόφασις εἰς κατάφασις . ὁ μέν οὖν συλλογιστική συζυγία ἐν αὐτός οὗτος · συνάγω δέ συμπέρασμα ὁ μέν ὁ μείζων ἔχω ἐνδέχομαι ἐνδέχομαι · ὁ δέ ὁ μείζων ὑπάρχω ἔχω οὐ συνάγω ὁ κατά ὁ διορισμός νοῦς ἀλλά ὁ μηδείς ἢ μή πᾶς ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , ὅστις εἰμί ἀποφατικός μέν , οὖον ὁ πρᾶγμα δέ ἀναιρέω ἀλλά μόνος ὁ ἀναγκαῖος τρόπος · ἀναιρέω ῥέω δέ ὁ ἀναγκαῖος τρόπος ἐνδέχομαι εἰμί ἐκ ἀνάγκη ὁ συμπίνω - ῥάσμα , ἀλλά οὐ ὁ κατά ὁ διορισμός | ἐνδέχομαι . ὁ οὐδέπω γάρ ὑπάρχω ἐκεῖνος σημαίνω · οὗτος δέ ὁ ὑπάρχω μέν , μή ἐκ ἀνάγκη δέ ὑπάρ - Χον . ὁ γάρ ἀναγκαῖος τρόπος , οὖον ὁ ὑπάρχω ἀναιρέω . εἰμί γάρ μηδείς ἢ μή πᾶς ἐκ ἀνάγκη , ἐνδέχομαι φημί καί μηδείς καί μή πᾶς ὑπάρχω · εἰκότως . εἰμί γάρ μηδείς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη ὁ βαδίζω , ἐνδεχομένως ποῦ πάντως ὑπάρχω . ἐνδέχομαι γάρ ὁ Α πᾶς ὁ Β , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ κεῖμαι ὑπάρχω . εἰμί γάρ ὁ Α πᾶς ὁ Β ἐνδεχομένως ὑπάρχω , πᾶς ἄρα ὁ μέρος αὐτός ἐνδεχομένως ὑπάρχω · μέρος δέ ὁ Β ὁ Γ · ὑπόκειμαι γάρ πᾶς ὁ Γ ὁ Β ὑπάρχω · ὁ Α ἄρα ὁ Γ ἐνδεχομένως ὑπάρχω μέρος εἰμί ὁ Β . ὅρος δέ διαλέγω , περιπατέω , ἄνθρωπος · διαλέγω περί - πατέω πᾶς ἐνδεχομένως , περιπατέω πᾶς ἄνθρωπος ὑπάρχω ὑπόκειμαι - σῴζω γάρ πᾶς περιπατέω ) , καί συνάγω συμπέρασμα ὁ διαλέγω πᾶς ἄνθρωπος ἐνδεχομένως . ὁ αὐτός καί ὁ μείζων στερητικός λαμβάνω - νομένη ὁ δέ μικρός καταφατικός · εἰμί γάρ ὁ Α ἐνδεχομένως οὐδείς ὁ Β , πᾶς ἄρα ὁ μέρος αὐτός ἐνδεχομένως οὐ ὑπάρχω · μέρος δέ ὁ Β ὁ Γ · ὑπόκειμαι γάρ πᾶς ὁ Γ ὁ Β ὑπάρχω · οὐδείς ἄρα ὁ Γ ὁ Α ἐνδεχομένως ὑπάρχω . ὁ αὐτός δέ ὅρος ἐνταῦθα ἁρμόζω . ὅτι μέν οὖν πᾶς ὁ συμπλοκή ὁ ὁ μέν μείζων ἔχω ἐνδέχομαι ὁ δέ μικρός ὑπάρχω συλλογιστική εἰμί τέλειος εἰμί , φανερός · οὐ δήω γάρ οὔτε ὁ διά ἀντιστροφή οὔτε ὁ διά ἀδύνατος δεῖξις . ὁ δέ ἀντικειμένως ἔχω οὗτος , λέγω δή ὁ ὁ μείζων ὑπάρχω ὁ δέ μικρός ἐνδέχομαι , οὖον ὁ κατά εὐθύς δείκνυμι δείκνυμι ἀλλά ἢ ὁ διά ἀντιστροφή ἢ ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ἀτελής εἰμί πᾶς . ἐπεί δέ μέλλω ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή προσχράομαι δείκνυμι συλλογιστικός εἰμί συζυγία ὁ ἐκ ὑπάρχω ὁ μείζων καί ἐνδέχομαι ὁ μικρός , ἐν δέ ὁ δείκνυμι ὁ εἰς ἀδύνατος ἐπί ὁ πρόκειμαι οὖον μόνος ὁ ἀντίκειμαι ὁ , ὅς βούλομαι δείκνυμι συνάγω , ὑποτίθημι τε καί λαμβάνω , ἀλλά καί ὁ ἐνδέχομαι πρότασις εἰς ὑπάρχω μεταλαμβάνω , ὅς οὐ εἰμί ἀδύνατος ὅς γάρ ἐνδέχομαι γίγνομαι , οὐ ἀδύνατος ὑπο - τίθημι εἰμί , ὡς ὁ ἀποδίδωμι αὐτός ὁρισμός δηλόω ) | ψεῦδος μέντοι , ἵνα οὖν ὁ συνάγω ἀδύνατος ἐκ ὁ 〈 λαμβάνω ὁ ἀντίκειμαι , ὅς βούλομαι δείκνυμι ἐν ὁ ἔκκειμαι συζυγία , καί ἐκ τοῦ>μεταλαβεῖν ὁ χόω εἰς ὑπάρχω , ὅς ψεῦδος μέν εἰμί οὖον μήv ἀδύνατος , μή ἡγέομαι τις συνάγω παρά ὁ ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὁ ὑπάρχω μετάληψις , ἀλλά παρά ὁ ὑποτίθημι ἀδύνατος , ὅς εἰμί ἀντίκειμαι , ὅς βούλομαι δείκνυμι γίγνομαι συμπέρασμα , πρῶτος δείκνυμι , ὅτι μή οἷος τε δυνατός τίς ἀδύνατος ἀκολουθέω , ἀλλά ἀνάγκη ἀδύνατος εἰμί , ὅς ὁ ἀδύνατος ἀκολουθέω , ἐπί πᾶς ἀναγκαῖος ἀκολουθία . εἰμί δέ ἀναγκαῖος ἀκολουθία οὐ ὁ πρόσκαιρος ἀλλά ἐν ὅς ἀεί ὁ λαμβάνω ἕπω εἰμί διά ὁ ὅς λαμβάνω [ ὡς ἑπόμεν·ον ] ηγουγενος εἰμί . οὖον γάρ ἀληθής συνάπτω ὁ ἵημι Ἀλέξανδρος εἰμί , Ἀλέξω - δρ διαλέγω ἢ ἰάομαι Ἀλέξανδρος εἰμί , τοσόσδε ἔτος ἑστία , καί εἰμί εἰμί , ὅτε λέγω ὁ πρότασις , τοσοῦτος ἔτος . οὗτος γάρ δείκνυμι ὁ γίγνομαι συμπέρασμα ἐκ ὁ κεῖμαι ἐπί ὁ ἐκτίθημι συζυγία , εἰμί ἀδύνατος οὖον παρά ὁ ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὑπάρχω μεταλαμβάνω γίγνομαι οὗτος γάρ ψεῦδος μέν , οὖον μήv ἀδύνατος ) ἀλλά παρά ὁ ὁ ἀντίκειμαι λαμβάνω ὁ συνάγω εἰμί ἀδύνατος . ἅμα δέ διά ὁ νῦν δείκνυμι καί ὁ δεῖξις ὁ διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή , ὅτι εἰμί ὑγιής , κατασκευάζω δοκέω . μή γάρ εἰμί ὁμολογέω ὁ ὁ ἀδύνατος ἀδύνατος ἕπω οὐδέ εἄν ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ἰσχύς ἔχω φαίνω ὁ μή πάντως ἀναιρέω ὁ ὑπόθεσις ἀδύνατος τις συνάγω ὡς ἀδύνατος καί αὐτός . ὅτι2 δέ δυνατός δυνατός ἀεί ἀκολουθέω καί οὐ οἷος τε ἀδύνατος ἕπω ἕπομαι δυνατός , δείκνυμι οὕτως . ἵστημι γάρ οὕτως ἔχω , ὡς προαγορεύω , ὁ μέν ἐπί ὅς ὁ Α δυνατός , ὁ δέ ἐπί ὅς ὁ Β ἀδύνατος · εἰμί οὖν ὁ Α εἰμί ὑπόκειμαι ἐκ ἀνάγκη ἕπω αὐτός ὁ Β , ἐπεί ὁ μέν Α εἰμί προηγούμενος ὁ δέ Β ἕπω , ἀνάγκη , εἰμί ὁ Α δυνατός εἰμί , καί ὁ Β δυνατός εἰμί . εἰμί γάρ οὗτος ψεῦδος καί ἐγχωρέω ὁ Α δυνατός εἰμί ὁ Β ἀδύνατος εἰμί , ὑπόκειμαι οὕτως . ἐπεί τοίνυν ὁ Α δυνατός εἰμί , ὁ δέ δυνατός οἷος τε εἰμί γίγνομαι , ἐκβαίνω εἰς ἐνέργεια ὁ Α · ἐκβαίνω δέ δηλονότι . εἰμί τοίνυν ὁ μέν | Α εἰμί , ὁ δέ Β ἀκολουθέω ὁ Α ἐκ ἀνάγκη 88r ὑπόκειμαι , εἰμί ἄρα καί ὁ Β . ἀλλά ἐπεί ἀκολουθέω μέν ὁ Α φημί ὁ ἀντιλέγω ὁ Β , ἀδύνατος δέ εἰμί , ὁ δέ ἀδύνατος εἰμί οὐ εἰμί , ὁ Β ἄρα οὐ εἰμί . ἀλλά μήv ὑπόκειμαι καί εἰμί · ἐκ ἀνάγκη γάρ ἀκολουθέω ὁ Α . ὁ αὐτός ἄρα εἰμί καί οὐ εἰμί , ὅσπερ ἀδύνατος . δείκνυμι ἄρα διά οὗτος , ὅτι πᾶς ἀνάγκη ὁ ὁ δυνατός ἕπω δυνατός εἰμί . [ περί αὐτός ἄλλος . ] ἐπειή δέ μέλλω παραδίδωμι ὁ ἐκ ὁ μείζων ὑπάρχω ὁ δέ μικρός ἐνδέχομαι συζυγία , θεώρημα τίς προλαμβάνω συμβάλλω ἐγώ εἰς ὁ οὗτος δεῖξις . ἐπεί γάρ πᾶς διά ὁ ἀδύνατος δείκνυμι καί ὁ μετάληψις ὁ πρότασις εἰς ἀλλήλων , εἷς τε ἐνδέχομαι εἰς ὁ ὑπάρ - χουω καί ἀνάπαλιν ὁ ὑπάρχω εἰς ὁ ἐνδέχομαι , οὗτος δέ , εἰμί καί ψεῦδος εἰμί , οὖον μήv ἀδύνατος ἀλλά δυνατός ὁ τε γάρ ἐνδέχομαι δυνατός ἐκβαίνω καί γίγνομαι ὑπάρχω , καί ὁ ὑπάρχω διακόπτω , ἐπεί καί τοιοῦτος ἔχω ὁ φύσις , δύναμαι πάλιν γίγνομαι ἐνδέχομαι ) , ἐπεί τοίνυν μεταλαμ - βαίνω ὁ πρότασις διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή δείκνυμι οὗτος ὁ συζυγία , ἵνα μή τις εἶπον διά ὁ μετάληψις ὁ πρότασις ἀκολουθέω ὁ ἀδύνατος , διά οὗτος πρότερος προτίθημι δείκνυμι , ὅτι οὐδέποτε δυνατός δυνατός τις ὑπόθεσις τίς ἀδύνατος ἀκολουθέω , ἀλλά πάντως ὁ δυνατός δυνατός εἰμί ἕπω . εἴπερ οὖν ὁ μετάληψις ὁ πρότασις δυνατός γίγνομαι καί οὐ ἀδύνατος , δυνατός δέ οὐδείς ἀδύνατος ἀκολουθέω , οὐδείς ἄρα ἀκολουθέω ὁ μεταλαμβάνω αὐτός ἀδύνατος . δείκνυμι δέ αὐτός οὕτως · εἰμί ὁ Α εἰμί ἀνάγκη ὁ Β εἰμί , εἰμί δέ οὗτος ἐκ ἀνάγκη ὁ ἀκολουθία ὁ ἕπω ὁ Α ὁ Β , ὑπόκειμαι ὁ μέν Α δυνατός εἰμί ὁ δέ B ἀδύνατος . ὁ δή Α , ἐπεί δυνατός εἰμί , κἀν γίγνομαι , ὅτε δυνατός εἰμί γίγνομαι · ὁ δέ ἀδύνατος , ὅτε ἀδύνατος εἰμί γίγνομαι , οὐ εἄν γίγνομαι . εἰμί δή ἅμα ὁ μέν δυνατός ὁ δέ ἀδύνατος , ὅτε ὁ Α εἰμί , ὁ Β , καθό μέν εἰμί ἀδύνατος , οὐ ἄν εἰμί , καθό δέ ἀνάγκη ὁ Α εἰμί εἰμί αὐτός , εἰμί ἄν . ἅμα τε οὖν ἄν εἰμί καί οὐ εἰμί ὁ Β , ὅσπερ ἀδύνατος . I δυνατός ἄρα εἰμί ὁ ἡγέομαι δυνατός εἰμί καί 88v ὁ ἕπω ἐκ ἀνάγκη αὐτός · οὗτος δέ εἰμί ὁ Β . Ἠώ μέν οὖν , ὅτι <μὴ> οἷος τε εἰμί δυνατός ἀδύνατος ἕπω , διά ὁ δήω μέν ἐν ὁ ἀληθής συνάπτω ἐκ ἀνάγκη ἕπω ὁ λήγω ὁ ἡγέομαι · ὁ δέ ἐκ ἀνάγκη τις ἕπω ἀεί αὐτός ἕπω · καί ὁ ἀδύνατος δή ἀεί ἀκολουθέω ὁ ἡγέομαι αὐτός , ὥστε , εἰμί δυνατός εἰμί γίγνομαι , 35 καί γίγνομαι αὐτός ἀκολουθέω · ἀκολουθέω δέ αὐτός τότε καί εἰμί · εἰμί ἄρα ὁ ἀδύνατος γίγνομαι · οὗτος δέ ἀδύνατος . Χρύσιππος δέ λέγω μηδείς κωλύω καί δυνατός ἀδύνατος ἕπω πρός μέν ὁ ὑπό ἐγώ εἴρω δεῖξις οὐδείς λέγω , πειράω δέ διά παράδειγμα τις οὐ ὑγιής σύγκειμαι δείκνυμι οὗτος μή οὕτως ἔχω · δυνατός γάρ φημί ὁ ὁ δυνατός ἕπω ἀδύνατος εἰμί . λέγω γάρ οὗτος · εἰμί θνῄσκω Δίων , ἀκολουθέω ὁ τείνω οὗτος · ὁ μέν οὖν θνήσκω Δίων δυνατός · ὁ δέ οὗτος . θνήσκω ἀδύνατος · ἕπω δέ πάντως ὁ Δίων θνήσκω ὁ θνήσκω οὗτος · εἰμί μέν γάρ ἀποθνῄσκω Δίων , πάντως καί οὗτος , ὁ δείκνυμι δηλονότι , θνῄσκω · αὐτός δέ ὁ οὗτος θνήσκω ἀδύνατος · ὁ γάρ οὗτος δεικτικός ὑπάρχω εἰμί τίς πρᾶγμα σημαίνω · ὁ δέ θνήσκω μή εἰμί · ὁ δέ ὅς ἀδύνατος μή εἰμί · ὁ ἄρα θνήσκω οὗτος ἀδύνατος · οὗτος δέ ἀκολουθέω ὁ Δίων θνήσκω δυνατός εἰμί · ἀδύνατος ἄρα δυνατός τις ἀκολουθέω . πάλιν εἰμί εἰμί νύξ , οὗτος ἡμέρα οὐ εἰμί · ὁ δέ οὗτος ἡμέρα μή εἰμί ἀδύνατος · ἕπω ἄρα ὁ εἰμί νύξ δυνατός εἰμί ὁ μή εἰμί οὗτος ἡμέρα ἀδύνατος εἰμί . οὗτος μέν οὖν οὗτος . εἰμί δέ πρός οὗτος φαίνω , ὅτι ὁ κύριος ἕπω ἐπί πλέω εἰμί ὁ ἡγέομαι . εἰμί δέ εἰμί ἐπί μικρός , οὐ ὑγιής ἕπω ὁ ἡγέομαι · οἷος ὁ ἄνθρωπος εἰμί ἕπω ἐκ ἀνάγκη ὁ ζῷον εἰμί · κύριος ἄρα ἕπω ὁ ζῷον , διότι καί ἐπί πλέω · πάντως γάρ ἕπω ὁ ἄνθρωπος εἰμί καί ὁ ἵππος εἰμί ἢ κύω ὁμοίως . οὐκέτι μέντοι , εἰμί λαμβάνω προηγούμενος ὁ ζῷον , ἕπω δέ ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁ ἵππος ἢ ὁ κύω , οὐκέτι ὑγιής οὐδέ κύριος εἰμί ὁ ἕπω · οὖον γάρ πάντως ὁ ζῷον ἕπω Ι ἄνθρωπος ἢ ἵππος ἤ τίς ὁ τοιοῦτος , διότι μερικός εἰμί καί ἐπί μικρός ὁ ἕπω ὁ ἐπί πλέω ὁ ἡγέομαι ὁ ἕπομαι . ὁ μέν γάρ θνήσκω ὁ Δίων ἀληθής εἰμί καί ἐπί πάρειμι Δίων καί ἐπί ἄπειμι , ὁ δέ θνήσκω οὗτος ἐπί μόνος πάρειμι . λέγω οὖν ἰάομαι θνῄσκω οὗτος , θνῄσκω Δίων , καί ἀδύνατος ὁ δυνατός ἔπειμι . οὐ οὗτος δέ ὀφείλω ὁ ἀκολούθησις γίγνομαι · καί γάρ ὁ ἵππος εἰμί ἢ Σωκράτης ἕπω ὁ ζῷον εἰμί . εἰμί τοίνυν οὗτος οὕτως καί δεῖ πάντως ὁ ἕπω ἐπί πλείων εἰμί ὁ ἡγέομαι , οὐ ἄρα καλῶς λαμβάνω ὁ λαμβάνω ὁ Δίων θνήσκω ἡγέομαι ἕπω ὁ οὗτος θνήσκω · ἐπί πλείων γάρ ὁ ῾ Δίων θνῄσκω ὁ ὕω θνῄσκω . ὁ μέν γάρ Δύιος θνῄσκω ἐπί πλείων χρόνος λαμβάνω , ἐπί τε ὁ κατά ὁ ζῶ καί ἐπί ὁ κατά ὁ θνήσκω · ὁ δέ ὕω ἐπί μόνος ὁ ὁ ζωή χρόνος · ἐπί πλέω ἄρα ὁ ὕω ὁ Δίων . διά οὗτος ἄρα δυνατός δοκέω ἀδύνατος ἕπω , διά ὁ ὁ ἀκολούθησις μή κύριος λαμβάνω , ὡς εἄν εἰμί λέγω ἐπί ἄνθρωπος ἵημι ζῷον εἰμί οὗτος , καί ἄνθρωπος ἐστιν’ . ὥσπερ οὖν εἰμί ὁ Δίων ὁμώνυμος εἰμί λέγω ἀπλόος οὕτως ἵημι Δίων θνῄσκω , ὁ δέ θνῄσκω τυγχάνω εἰμί φέρω εἶπον ὁ ἐκ Θεσσαλία , εἶτα ἐπιφέρω ὕω ὁ Δίων θνῄσκω , οἷος ὁ ἐκ Ἀθῆναι , δείκνυμι ἀδύνατος τίς ἀκολουθέω ὁ ἡγέομαι ὁ μή θνῄσκω Δίων ἀποθνῄσκω , ὁ παραλογισμός διά οὐδείς ἕτερος γίγνομαι ἢ διά ὁ ὁ ἡγέομαι ὁμώνυμος λαμβάνω καί διά οὗτος ἐπί πλείων ὁ δέ ἕπω μερικός οἷος ἐπί ὁ Ἀθηναῖος , οὕτως ἐνταῦθα λέγω , ὅτι διά οὐδείς ἕτερος γίγνομαι ὁ παραλογισμός ἢ διά ὁ ὁ ἕπω μερικός λαμβάνω . καί ἄλλως δέ οὐδέποτε ὁ ἡγέομαι ἀναιρέω ἀναιρέω ὁ ἕπω , ἀλλά ἐναντίος ὁ ἕπω ὁ ἡγέομαι ἀναιρέω · οἷος προηγέομαι ὁ ἄνθρωπος , ἕπω ὁ ζῷον · ἀναιρέω ὁ ἄνθρωπος οὖον συναναιρέω ὁ ζῷον , ὁ δέ ζῷον ἀναιρέω συναναιρέω ἡγέομαι , ὅταν γάρ εἶπον ὅς Δίων θνῄσκω , ἀναιρέω ὁ λέγω ἐπί αὐτός ὁ οὗτος , εἰμί γε ὁ ῾ οὗτος δεικτικός εἰμί ἐπί ὑφίστημι I πρᾶγμα λέγω , ὁ δέ θνῄσκω οὐ ὑφίστημι . κακῶς ἄρα λαμβάνω ὁ ἕπω ἀναιρέω ὑπό ὁ ἡγέομαι , μή φύω συναναιρέω ὁ ἡγέομαι · ἀλλά ἐναντίος ὁ ἡγέομαι ὁ ἕπω ἑαυτοῦ συναναιρέω . οὗτος δέ συμβαίνω διά ὁ αὐτός πάλιν αἴτιος , διότι βούλομαι ὁ ἕπω ἐπί πλέω εἰμί ὁ ἡγέομαι . εἰμί δέ δύναμαι καί ἐπίσης εἰμί , ὅτε καί εσοτιμαω ἔχω πρός ἀλλήλων ὅρος , ὡς ἐπί ὁ ἄνθρωπος καί ὁ γελαστικός , οὐδείς ἐγώ τοῦτοπρὸς ὁ πρόκειμαι , πλήν ὅτι ἀδύνατος ὁ ἡγέομαι ἐπί πλέω εἰμί ὁ ἕπομαι . πρός δέ οὗτος ἐκεῖνος λέγω , ὅτι , εἰμί κατά ὁ στωϊκός ὑμός ὁ ἄνομος ὁ ἰδίως ποιός σημαίνω , ἰδίως δέ ποιός φημί ὁ συμβεβηκός ὁ χαρακτηρίζω οὐσία ἕκαστος , ὁ ἄρα Δίων ἀδύνατος φέρω ἐπί ὁ θνῄσκω ἰδίως ποιέω μή εἰμί ἀλλά ἢ φθείρω ἢ ἐπί φθορά ὁδεύω · ἀδύνατος δέ εἰμί οὗτος , λέγω δέ ὁ λέγω ἐπί ὁ θνῄσκω , ὅτι Δίων , εἰμί , ἀδύνατος ἀδύνατος εἰμί ὁ ἀκολουθέω , οὐδείς θαυμαστός . εἰμί δέ λέγω , ὅτι κατά ἀναφορά λέγω ὁ ῾ Δίων , οἷος ὁ ποτέ Δίων , φημί καί ἐγώ , ὅτι καί ὁ ᾿ οὗτος κατά ἀναφορά λαμβάνω , ὁ ποτέ οὗτος , καί οὕτως οὐ εἰμί ἀδύνατος ἀλλά δυνατός ὁ ἕπω . καί γάρ πολύς λέγω κατά ἀναφορά καί ἐπί ὁ παρέρχομαι καί ἐπί ὁ μέλλω χρόνος , οἷος ὡς ὅταν εἶπον ὅς τάφος οὗτος Ἀχιλλεύς ἐστία πολλάκις μηδέ ὁ τυγχάνω λείψανον ὁ ὀστέον Ἀχιλλεύς ἐν τάφος εἰμί , ἀλλά δῆλος ὅτι ὁ ποτέ Ἀχιλλεύς εἰμί . πάλιν οἰκίον οἰκοδομέω λέγω , ὅτι ὁ οἶκος οὗτος Πλάτων εἰμί οἶκος , ἀλλά δῆλος ὅτι ὁ εἰμί οἶκος . ὅτι μέν οὖν οὐ ἐγχωρέω δυνατός εἰμί ὁ ἡγέομαι ὁ ἕπω εἰμί ἀδύνατος , δῆλος . ἐγχωρέω δέ δυνατός . εἰμί ὁ ἕπομαι ὁ ἡγέομαι εἰμί ἀδύνατος , ὡς εἰμί τις λέγω ἑαυτοῦ ὄνος ἵημι ἐπιφέρω , ὅστις καί ζῷον εἰμί . ἐν οὗτος γάρ ὁ μέν ἕπω ὁ δέ ἡγέομαι ἀδύνατος · ἀδύνατος γάρ ὁ ἄνθρωπος ὄνος εἰμί · ἕπω δέ ὁ ὄνος εἰμί ὁ ζῷον εἰμί , καί δυνατός ὁ ἄνθρωπος ζῷον εἰμί · ὥστε ἀδύνατος δυνατός ἕπω . οὕτως καί ἐγώ ἐν ὁ μετά οὗτος βιβλίον δείκνυμι ψευδής πρότασις , ὅστις προηγέομαι ὁ συμπέρασμα , ἀληθής συμπέρασμα ἀκολουθέω , | ὡς εἰμί τις λέγω ὅς ἄνθρωπος κύω , ὁ κύω [ ὁ ] ζῷον , ὁ ἄνθρωπος ἄρα ζῷον . καί οὗτος μέν ἐπί τοσοῦτος . ἐπεί δέ εἶπον καί δείκνυμι ἐν ὁ ἀκολουθία , ὅτι δυνατός εἰμί ὁ ἡγέομαι δυνατός εἰμί καί ὁ ἕπω , προσθετέον οὗτος , ὅτι , ἐν ὑπάρχω εἰμί ὁ ἡγέομαι , ὑπάρχω εἰμί καί ὁ ἕπω , ἐν ἀληθής , τουτέστιν ἀναγκαῖος , ἀναγκαῖος ὁμοίως . οὖον γάρ ἐπί μόνος ὁ δυνατός , τουτέστι ὁ ἐν γένεσις , ὅς εἰμί ὁ μήπω μέν εἰμί ἐνδέχομαι δέ γίγνομαι , λέγω ὁ · ὁ εἴρω ἀλλά καί ἐπί οὗτος . καί γάρ εἰμί ὁ δυνατός ὡς ὑπάρχω λαμβάνω ἐπί ὁ ἡγέομαι , ἐπεί καί κατά οὗτος λέγω ὁ δυνατός , οὐ εἰμί ἕπω αὐτός ὁ ἀδύνατος ὑπάρχω ἀλλά ὁ δυνατός ὑπάρχω . ἀλλά καί εἰμί κατά ὁ ἀληθεύω λαμβάνω ὁ ἡγέομαι δυνατός , δεῖ καί ὁ ἕπω ἀληθής εἰμί · ἀληθής γάρ ἀληθής ἕπω . λέγω δέ ὁ ἐν ὁ ἀληθεύω δυνατός ὁ ἀναγκαῖος , ἐπεί ὁ ἀναγκαῖος ὁ λέγω εἰμί ἀεί ἀληθεύω . καί ὁ οὕτως δέ δυνατός ὁ ἕπω εἰμί ἀναγκαῖος καί ἀεί ἀληθής καί ὁμοίως ὁ ἡγέομαι δυνατός . ὁ δέ ἀδύνατος δύναμαι μέν καί ἐπί ὁ ἀπό ὁ ἕπομαι ἀκολουθία λέγω · εἰμί γάρ ἀδύνατος ὁ ἕπω , ἀδύνατος καί ὁ ἡγέομαι , κατά ὅς ἄν τρόπος ὁ ἀδύνατος λαμβάνω , ὡσαύτως γίγνομαι καί ὁ ἡγέομαι ἀδύνατος · εἴτε γάρ γίγνομαι ἀδύνατος εἰμί ὁ ἕπω , τοιοῦτος καί ὁ ἡγέομαι , εἴτε ὑπάρχω ἀδύνατος ὁ ἕπω , ἀδύνατος ὑπάρχω καί ὁ ἡγέομαι , εἴτε ἀδύνατος ἀληθεύω ποτός ὁ ἕπω , ὁμοίως καί ὁ ἡγέομαι . ἔμπαλιν γάρ , ὡς εἶπον , ὁ ἀκολουθία ἔχω · ὁ μέν γάρ δυνατός ἀπό ὁ ἡγέομαι ὁ ἀκολουθία ἔχω κατά πᾶς ὁ ὁ δυνα - ὁ σημαίνω , ὁ δέ ἀδύνατος ἀπό ὁ ἕπομαι . ἀδύνατος μέν γάρ εἰμί ὁ ἡγέομαι οὖον κωλύω ὁ ἕπω δυνατός εἰμί , ὡς ἐν ὁ ῾ εἰμί ίππος - κένταυρος εἰμί , ζῷον εἰμί · εἰμί δέ ἀδύνατος ὁ ἕπω , δεῖ καί ὁ ἡγέομαι ἀδύνατος εἰμί , κατά ὅς ἄν σημαίνω ὁ ἀδύνατος λαμβάνω . λέγω γάρ ὁ ἀδύνατος καί ἐπί ὁ ψεῦδος · διό καί εἰμί ψεῦδος ὁ ἕπω , ψεῦδος καί ὁ ἡγέομαι . οὖον μείς , εἰμί ὁ ἡγέομαι ψεῦδος , καί ὁ ἕπω · ὡς γάρ δυνατός ὁ ἀληθής , οὕτως καί ὁ ψεῦδος . παράδειγμα ὁ μέν | ἐν γένεσις δυνατός ὁ ἵημι θνῄσκω ὁ Δίων , θνῄσκω ἄνθρωπος , ἐπί ζῶ ἔτι Δίων εἰμί λεʹ - γοῖτος , ὁ δέ κατά ὁ ὑπάρχω ῾ εἰμί ἡμέρα εἰμί , φάος εἰμί , εἰμί λέγω εἰμί ἡμέρα ὁμοίως γάρ ὁ ἡγέομαι καί ὁ ἕπω ὑπάρχω ) , ὁ δέ ἀναγκαῖος εἰ θεός εἰμί , κόσμος ἐστία . καί ὁσαχῶς δέ ἄλλως λέγω ὁ δυνατός , οἷος ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς , ὁ ἐπίσης , ὁ ἐπί μικρός · ἐν ἅπας γάρ ὁμοίως ἔχω . δυνατός δέ φημί ὁ κύριος , . ὅς μήπω μέν ἐκβαίνω , δύναμαι δέ ἐκβαίνω . ἐπεί δέ διδάσκω πᾶς ἀκολουθία ἀναγκαῖος οὕτως ἔχω ὡς ὁ τρόπος ὁ κατά ὁ δυνατός ὕπαρξις ὁ ἡγέομαι ἀκολουθέω καί ὁ ὁ ἕπομαι αὐτός ὕπαρξις ὅμοιος , μεταφέρω ὁ καθόλου δείκνυμι ἐπί ὁ συλλογιστικός ἀκολουθία , ὅς χάρις καί ὁ δεῖξις ποιέω . δεῖ οὖν μή μόνος ἐπί ὁ ἁπλόος ἀκολούθησις εἴρω λαμβάνω οὗτος ἀλλά καί ἐπί ὁ κατά συλλογισμός γίγνομαι · καί γάρ ἐν οὗτος ἀκολουθέω ὁ συμπέρασμα ὁ πρότασις · εἰμί οἶς ὁ πρότασις , καί ὁ συμπέρασμα , ὥστε καί δυνατός εἰμί καί ὁ συμπέρασμα δυνατός εἰμί , κατά ὅς ἄν σημαίνω ὁ δυνατός ὁ πρότασις λαμβάνω . ἄν γάρ ἀντί μέν ὁ πρότασις λαμβάνω ὁ Α ἀντί δέ ὁ συμπέρασμα ὁ Β , εἰμί εἄν ὁ προερέω δεῖξις ἁρμόζω ἁρμόζω καί καί ὁ τοιοῦτος ἀκολουθία . οὖον γάρ ὡς ἐπί εἷς πρότασις λαμβάνω ὁ δεῖξις οὗτος ἀλλά ὡς ἐπί συλλογισμός · λαμβάνω γάρ ὁ Α ἀνάλογος ὁ πρότασις , ὁ δέ Β ὁ συμπέρασμα · ἀνάγκη οὖν , ὡς εἶπον , δυνατός εἰμί ὁ πρότασις δυνατός εἰμί καί ὁ συμπέρασμα , καί ἀδύνατος συμπέρασμα δυνατός πρότασις ἀκολουθέω οὐδέποτε · οὖον γάρ εἰμί ἕνος τις ἡγέομαι συμπέρασμα ἀκολουθέω , τουτέστι εἷς πρότασις εἰμί οὐ ἕπομαι τίς συμπέρασμα , ἀλλά δεῖ τοὐλάχιστον δύο εἰμί ὁ πρότασις , ὡς πολλάκις εἴρω . οἷος ὅταν ὁ πρότασις οὗτος συμπλέκω , ὥσπερ εἶπον , κατά συλλογιστικός μέθοδος ἀνάγκη καί ὁ συμπέρασμα ἕπω · οὕτως δέ ἕπω , ὡς ἄν ἔχω ὁ πρότασις · δυνατός γάρ εἰμί πᾶς ἀνάγκη δυνατός εἰμί καί ὁ συμπέρασμα , καί εἰμί ἀναγκαῖος , πάντως ἀναγκαῖος . οἷος ὁ Β κατά I ὁ δ , ὁ δ κατά ὁ Ζ · καί ὁ Β ἄρα κατά ὁ Z . οὗτος δέ δείκνυμι , ὅτι πάντως ἡγέομαι δυνατός εἰμί πᾶς ἀνάγκη καί ὁ ἕπω δυνατός εἰμί , ἐάν ὡς ἐν ὑπόθεσις προηγέομαι τίς λαμβάνω , ὅσπερ ψεῦδος εἰμί διά ὁ αὐτός οὗτος κατά ὑπόθεσις λαμβάνω καί μήπω εἰς ἐνὲρ - γειαν ἐκβαίνω , ἀδύνατος δέ οὐ εἰμί διά ὁ δύναμαι εἰς ἐνέργεια ἐκβαίνω , δηλονότι καί ὁ ἕπω οὗτος ψεῦδος μέν εἰμί , ἀδύνατος δέ οὐ εἰμί · οἷος εἰμί κάθημαι Σωκράτης εἶπον , ὅτι , εἰμί βαδίζω Σωκράτης , ἐκ καί κινέω , λαμβάνω προηγούμενος μέν ὁ Σωκράτης βαδίζω , ὅσπερ ψεῦδος μέν εἰμί ὑπόκειμαι γάρ κάθημαι ) , οὖον μέντοι ἀδύνατος · οὐκοῦν καί ὁ ἕπω οὗτος ὁ κινέω αὐτός ψεῦδος μέν , οὖον μήv καί ἀδύνατος . καί πάλιν ὁ λέγω μή εἰμί ἡμέρα ἵημι ἡμέρα εἰμί , ὁ ἥλιος ὑπέρ γῆ εἰμί ὁμοίως , καί ὁ ἕπω καί ὁ ἡγέομαι ψεῦδος μέν , ὀν , ἀδύνατος δέ . εἰμί γάρ πάντως ἕπω μέν ὁ Α ὁ Β , ὁ δέ Α εἰμί δυνατός , ἀνάγκη πᾶς καί ὁ Β εἰμί δυνατός · εἰμί γάρ ἀδύνατος εἰμί ὁ Β , ἕπω δέ ὁ Α , ὁ αὐτός καί δυνατός καί ἀδύνατος εἰμί · εἰμί μέν γάρ ἕπω ὁ Α ἐκ ἀνάγκη , δυνατός εἰμί · εἰμί δέ καί ἀδύνατος , ὡς ὁ ὑπόθεσις ὁ οὗτος βούλομαι · ὁ αὐτός ἄρα δυνατός καί ἀδύνατος εἰμί καί εἰμί καί μή εἰμί , ὅσπερ ἄτοπος ·· ψεῦδος ἄρα ὁ ὑποτίθημι δυνατός ἀδύνατος ἀκολουθέω · οὐκοῦν ἀληθής ὁ ὁ ἀδύνατος πάντως ἀδύνατος ἀκολουθέω , ὅσπερ ἐσθίω δείκνυμι . διορίζω δέ οὗτος ἐντεῦθεν λοιπός ὁ πρότασις παραδίδωμι ὁ ἐκ ὁ μείζων ὑπάρχω ὁ δέ μικρός ἐνδέχομαι , ὅστις ἐνδέχομαι συνάγω συμπέρασμα . παραδοτέος δέ πρῶτος ὁ ἐκ δύο καθόλου καταφατικός , καί δεικτέος οὕτως · ὁ Α ὑπάρχω πᾶς ὁ Β , ὁ δέ Β ἐνδέχομαι πᾶς ὁ Γ · λέγω οὖν , ὅτι συνάγω · ὁ Α πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι . εἰμί γάρ τις φημί ψεῦδος εἰμί ὁ συμπέρασμα , δηλονότι ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι ἀληθής εἰμί ὁ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς . ὑπόκειμαι οὖν ὁ Α ὁ Γ μή ἐνδέχομαι πᾶς . ἐπεί τοίνυν ὁ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς ἰσοδυναμέω ὁ ἀνάγκη μή Παντιάς ὅς γάρ οὐ ἐνδέχομαι πᾶς , οὗτος ἀνάγκη μή πᾶς · εἰμί γάρ οὐ ἐνδέχομαι πᾶς ζῷον δίπους εἰμί , ἀνάγκη μή πᾶς ζῷον δίπους εἰμί ) , εἰμί τοίνυν ἰσοδυναμέω , ὑπόκειμαι ὁ Α ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη μή πᾶς ὑπάρχω . πάλιν ἐπεί ὁ Β ὑπόκειμαι πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι , ὑπόκειμαι ὁ ἐνδέχομαι ἐκβαίνω καί γίγνομαι ὑπάρχω · οὗτος γάρ εἰμί καί ψεῦδος , ἀλλά οὖν οὐ ἀδύνατος . εἰμί τοίνυν ὁ μέν Α ἀνάγκη μή πᾶς ὁ Γ , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ υπαρχοναω , γίγνομαι ὁ τρίτος σχῆμα ἐκ ἀναγκαῖος τε καί ὑ παρέχω πρότασις · δείκνυμι δέ , ὅτι ἐν τρίτος σχῆμα , ὅταν ὁ μείζων ἀναγκαῖος εἰμί μερικός ἀποφατικός ὁ δέ μικρός καθόλου καταφατικός ὑπάρχω , μερικός καταφατικός ὑπάρχω συνάγω συμπέρασμα · ὁ ἄρα Α οὖον πᾶς ὁ Β ὑπάρχω · ὑπόκειμαι δέ καί πᾶς ὑπάρχω · ὁ αὐτός ἄρα ὁ αὐτός καί πᾶς καί οὖον πᾶς ὑπάρχω , ὅσπερ ἀδύνατος . πόθεν οὖν ὁ ἀδύνατος ἀκοή - λούω ; λέγω , ὅτι παρά ὁ ὑποτίθημι ἐγώ ὁ Α ὁ Γ μή ἐνδέχομαι . εἰμί τοίνυν ὁ ὑπόθεσις οὗτος ἀδύνατος τίς ἀκολουθέω , ψεῦδος ἄρα ὁ λέγω πάντως , ὅτι ὁ οὐ ἐνδέχομαι πᾶς συνάγω · εἰμί δέ οὗτος ψεῦδος , ἀληθής ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἐνδέχομαι Παντιάς . ἀπορέω δέ ἄν τις πρός οὗτος ἐγώ ὁ δεῖξις , ὅτι οὐδείς ἴσως ἀδύνατος συμβαίνω , ἐάν ὑποτίθημι συνάγω ὁ Α ὁ Γ μή ἐνδέχομαι πᾶς . τίς γάρ συνάγω ; ὅτι ὁ Α ὁ Β οὖον πᾶς ὑπάρχω . ὑπάρχω δέ καί πᾶς · οὗτος δέ ψεῦδος μέν εἰμί ὁ ὅς αὐτός καί καί μή πᾶς ὑπάρχω , οὖον μέντοι καί ἀδύνατος . εἰμί γάρ ὁ ὑπάρχω τοιοῦτος εἰμί ὡς ποτέ δύναμαι καί μή ὑπάρχω , δυνατός ἄρα ὁ πᾶς ὑπάρχω ποτέ μή πᾶς ὑπάρχω , ὥσπερ οὖν καί σύ , φημί , μεταλαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὑπάρχω , ὅσπερ ψεῦδος εἰμί , οὖον μέντοι ἀδύνατος , τίς ἄτοπος , εἰμί ἐκ πρότασις ψευδής μέν οὐ ἀδύνατος δέ ψευδής συνάγω συμπέρασμα καί οὐ ἀδύνατος ; τίς οὖν πρός οὗτος ἐγώ λέγω ; ὅτι ὁ μετάληψις ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὁ ὑπάρχω οὐ ἐπί ὁ αὐτός χρόνος οὐδέ Μένων ὁ ἐνδέχομαι ἐνδέχομαι γίγνομαι καί ὑπάρχω οὗτος γάρ οὖον μόνος ψεῦδος ἀλλά καί ἀδύνατος ὁ αὐτός ἐνδέχομαι τε ἅμα εἰμί καί ὑπάρχω ) , ἀλλά μεταλαμβάνω ὁ πρότασις ἀπό μέλλω χρόνος εἰς ἐνίστημι , εἴπερ ὁ μέν ἐνδέχομαι ὁ μέλλω δηλόω ὁ δέ ὑπάρχω ὁ ἐνίστημι . ὁ τοίνυν μεταλαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὁ ὑπάρχω , εἰμί καί ψεῦδος εἰμί , διότι ἀντί μέλλω χρόνος ἐνίστημι | λαμβάνω , οὖον μέντοι οὗτος ἀδύνατος γίγνομαι 92r ὁ ὁ ἐνδέχομαι ποτέ ὑπάρχω γίγνομαι . ἐπί δέ ὁ Α Β Πρότα - σέως Μένων αὐτός καθόλου καταφατικός ὑπάρχω καί μή μεταλαμβάνω εἰς ἕτερος συνάγω ἐκ ὁ ὑποτίθημι ἐγώ ὁ ῾ ἀνάγκη μή πᾶς ὁ Γ ὁ Α ὑπάρχω , ὅτι ὁ Α ὁ Β οὖον πᾶς ὑπάρχω · κατά δέ ὁ αὐτός χρόνος ἀδύνατος ὁ αὐτός ὁ αὐτός καί πᾶς ὑπάρχω καί μή πᾶς · ὥστε οὖον μόνος ψεῦδος ὁ τοιοῦτος ἀλλά καί ἀδύνατος . ὁράω οὖν , πόθεν ὁ ἀδύνατος ἀκοή - λούω . δύο ὑπόθεσις κεῖμαι , εἷς μέν ὁ λέγω ὅς Α ὁ Γ ἀνάγκη οὖον Παντιάς καί ἕτερος ὁ μεταλαμβάνω ὁ μικρός πρότασις ἐνδέχομαι εἰμί εἰς ὑπάρχω , πᾶς ἀνάγκη διά ὁ ἕτερος οὗτος ἀκολουθέω ὁ συμπέρασμα . ὅτι μέν οὖν οὖον διά ὁ μετάληψις ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὁ ὑπάρχω οὗτος ἀκολουθέω ὁ ἀδύνατος , δῆλος . εἰμί γάρ δυνατός εἰμί ὁ μεταλαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὁ ὑπάρχω [ οὐ ἀκολουθέω ὁ ἀδύνατος , δῆλος . εἰμί γάρ δυνατός εἰμί ὁ μεταλαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὁ ὑπάρχω ] καί οὐ ἀδυναταον , δείκνυμι δέ μικρός πρότερος , ὅτι οὐδέποτε δυνατός ὑποτίθημι ἀδύνατος τίς ἀκολουθέω ( διά οὗτος γάρ καί προλαμβάνω ὁ περί οὗτος θεώρημα ) , δῆλος ἄρα , ὅτι οὖον διά οὗτος ὁ ὑπόθεσις ὁ ἀδύνατος ἀκολουθέω . οὐκοῦν λείπω διά ὁ ἕτερος ὁ Α ὁ Γ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς λέγω . εἰμί τοίνυν ψευδής ἐλέγχω οὗτος ὁ ὑπόθεσις , δηλονότι ὁ ἀντίκειμαι οὗτος συνάγω ὁ ἐνδέχομαι Παντιάς , ὅσπερ ἐσθίω δείκνυμι . ἰστέον μέντοι καί οὗτος , ὅτι ὁ οὐ ἐνδέχομαι πᾶς ὁ Α ὁ Γε , ὅσπερ ἐκ ὑπόθεσις λαμβάνω ὡς συνάγω , εἰς ὁ ἀνάγκη οὖον Τίνια μεταλαμβάνω ὡς ἰσοδυναμέω , εἰμί καί μή αὐτόθεν οὗτος ποιέω φαίνω . ἐκ γάρ ὁ συμπέρασμα δῆλος ἐγώ ὁ βούλημα ποιέω · τίς γάρ λέγω συμπεραίνω ; “ ὁ δή Α οὖον πᾶς ὁ Β ἐνδέχομαι ” , τουτέστιν οὐ πᾶς ὑπαρχεία · ὁ γάρ ἐνδέχομαι ἀντί ὁ ὑπάρχω εἶπον . καί ὅτι οὗτος συνάγω ὁ ἄτοπος , δῆλος ἀπό οὖν ἐπάγω “ ἀλλά ὑπόκειμαι πᾶς ἐνδέχομαι ὑπάρχω ” ( καί μήv οὐ ὑπόκειμαι τότος Α ὁ Β πᾶς ἐνδέχομαι ) ὁ ἐνδέχομαι ἀντί ὁ ὑπάρχω εἶπον . ὅσπερ οὖν λέγω , δῆλος εἰμί μεταλαμβάνω ὁ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς εἰς ὁ ἀνάγκη οὖον Τίνια · ἐπεί εἰμί μή μεταλαμβάνω , πόθεν δῆλος , ὅτι ἐν ὁ σχῆμα ἐκ ὁ μείζων μερικός ἐνδέχομαι ὁ δέ μικρός καθόλου καταφατικός ὑπάρχω ὑπάρχω τίς συνάγω μέλλω ; οὐδείς γάρ οὐδέπω περί μίξις ἐνδέχομαι καί ὑπάρχω εἶπον · περί μέντποι μίξις ἀναγκαῖος καί ὑπάρχω εἴρω . διόπερ εἰς ὁ ὁμολογέω μεταλαμβάνω ὁ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς πρότασις . ἐγχωρέω δέ καί διά ὁ πρῶτος σχῆμα δείκνυμι ὁ ἀδύνατος ἀκολουθέω ὁ λέγω ὑπόθεσις ὁ μή ἐνδέχομαι πᾶς συνάγω ὁ πρόκειμαι πρότασις . δείκνυμι δέ οὗτος , εἰμί μεταλαμβάνω ἑκάτερος ὁ πρότασις εἰς ὁ ἕτερος , λέγω δέ ὁ μέν μείζων ὑπάρχω εἰμί εἰς ὁ ἐνδέχομαι καί ὁ μικρός ἐνδέχομαι εἰμί εἰς ὁ ὑπάρχω . εἰμί γάρ ὁ Α πᾶς ὁ Β ἐνδεχομένως ὑπάρχω , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , συνάγω συμπέρασμα , ὅτι ὁ Α πᾶς ὁ Γ ἐνδεχομένως · πρό μικρός γάρ οὗτος δείκνυμι · ἀλλά μήv ὑπόκειμαι μή ἐνδέχομαι πᾶς ὑπάρχω ὁ Γ ὁ Α , ὡς ὁ ὑπόθεσις · ὁ αὐτός ἄρα ὁ αὐτός καί ἐνδέχομαι πᾶς καί οὐ ἐνδέχομαι πᾶς , ὅσπερ ἀδύνατος . ὁ ἀδύνατος ἀκολουθέω οὖον διά ὁ ὁ πρότασις μετάληψις ( αὔτης γάρ ψευδής μέν εἰμί , οὖον μέντοι ἀδύνατος , καί οὐδείς δυνατός ἀδύνατος ἀκολουθέω , ὡς δείκνυμι ) , ἀλλά δηλονότι διά ὁ ὑποτίθημι μή ἐνδέχομαι πᾶς ὁ Γ ὁ Α ὑπάρχω . εἰμί μέν οὖν δυνατός καί μεταλαμβάνω ὁ πρῶτος πρότασις αὐτόθεν ὁ ἐνδέχομαι Παντιάς δείκνυμι συνάγω · οὗτος γάρ συνάγω καί μή δήω ὁ εἰς ἄτοπος ἀπαγωγή . ὅμως ἐκ περιουσία ποιέω ὑποτίθημι καί ὁ ἀντίκειμαι καί δείκνυμι οὗτος ἀδύ - νάω . ἰστέον δέ , ὅτι οὐ εἰμί οὗτος κύριος ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή · ὁ γάρ ἀπαγωγή ὑποτίθημι ὁ ἀντίκειμαι ὁ συμπέρασμα ὁ ἐκ ἀρχή καί οὗτος πρότασις ποιέω καί προστίθημι αὐτός ὁ ἀληθής τις ἐκ ἀρχή κεῖμαι πρότασις οὗτος δείκνυμι ὁ ἕπω ἀδύνατος , ὡς πολλάκις διά ὁ προλαμβάνω δείκνυμι . ἐνταῦθα δέ | ὁ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς ἐκ ποιέω μέρος ὁ συλλογισμός , ἀλλά ὁ κεῖμαι πρότασις ἐντιστρέψαντες καί μεταλαμβάνω εἰς ἀλλήλων καί δείκνυμι συνάγω ὁ ἐνδέχομαι πᾶς ὁ Γ ὁ Α ὑπάρχω ἐπάγω , ὅτι , εἰμί κτάομαι ὁ ὑπόθεσις δήω ὁ μή ἐνδέχομαι πᾶς ὁ Γ ὁ Α ὑπάρχω συνάγω , εἰς ἀντίφασις περιπίπτω , ὅσπερ ἀδύνατος . ἰστέον , ὅτι , ἐν ὅς ὁ πρότασις μόνος ἀντιστρέ - ψομεν πρός ὁ ἕτερος , ὡσαύτως ὁ αὐτός δείκνυμι ἀδύνατος γίγνομαι · εἴτε γάρ ὁ μείζων ἐνδέχομαι ποιέω , γίγνομαι ὁ συλλογισμός ἐκ ἀμφότερος ἐνδέχομαι καταφατικός ἐνδέχομαι καθόλου συνάγω συμπέρασμα , καί πάλιν ὁ ἀντίφασις ἀκολουθέω , εἴτε ὁ μικρός εἰς ὑπάρχω μεταλαμβάνω , γίγνομαι ὁ συλλογισμός ἐκ δύο ὑπάρχω καθόλου καταφατικός ὑπάρχω καθόλου συνάγω , καί ὁμοίως πάλιν ὁ ἄτοπος ἀκολουθέω · ὁ αὐτός γάρ ὁ αὐτός ἢ ὑπάρχω πᾶς ἢ οὐ ἐνδέχομαι πᾶς , ὅσπερ ἀδύνατος . Δεύς δέ ἐν ὁ πρόκειμαι μίξις ὁ πᾶς ὑπάρχω ὁ πρῶτος ἄκρος ὁ μέσος προσλαμβάνω μή προσχράομαι ὁρίζω ὑπάρχω . ὁ δέ λέγω τοιοῦτος ἄν εἰμί · οὗτος ὁ ὑπάρχω πρότασις καθόλου κατά χρόνος ὁρίζω , ὅσος μή ἀεί δύναμαι λαμβάνω ὑπάρχω καθόλου ἀλλά πρός καιρός , ὡς ὁ ὁ ζῷον πᾶς κινέω ὑπάρχω τίθημι ἢ ὁ ἄνθρωπος πᾶς κινέω . ὁ δέ αἴτιος , ὅτι ἐπί πλέω ὁ μέσος ἐν ὁ τοιοῦτος ὕπαρ - Χοῦσαι εἰμί δύναμαι καί ἄλλος ὑπάρχω , ὅς ὁ κατηγορέω αὐτός καθόλου οὖον δύναμαι ὑπάρχω · οὗτος γάρ ἔχω πρός χρόνος ὁρίζω ὁ ὑπάρχω . ὅταν γάρ , ὅς ἐνδέχομαι ὑπάρχω αὐτός , ὁ μέσος δηλαδή , ἄλλος δηλονότι εἰμί καί μή ὑπό ὁ μέγας τε καί κατηγορέω αὐτός , λαμβάνω ὑπάρχω , οὐκέτι δύναμαι ὁ καθόλου ὑπάρχω ἀληθής εἰμί , ὅστις εἰμί ὁ μείζων πρότασις . ἄν γάρ ὁ ζῷον ὑποτίθημι πᾶς κινέω , ὁ ὁ κινέω δύναμαι καί μή ζῷον ὑπάρχω , ὅταν ὑπάρχω ἐκεῖνος τις , οὐ εἰμί τότε ἔτι ἀληθής ὁ ὑπάρχω καθόλου ὁ ὁ ζῷον πᾶς κινέω ὑπάρχω λέγω . ἔστω ἄν γάρ μηδείς ἄλλος ὑπάρχω | ὁ κινέω , δυνατός εἰμί ὁ ζῷον πᾶς κινέω ὑπάρχω ὑποτίθημι . ἀλλά μήv ἐν ὅς συμπλοκή τοιοῦτος πρότασις ὁ μείζων εἰμί , ἀδύνατος ἐκεῖνος ὁ συμπλοκή εἰμί συλλογιστική , ἐπεί δεῖ ὁ μικρός , εἰμί μέλλω συλλογιστικός εἰμί , καταφατικός εἰμί ἢ ὑπάρ - χουω ἢ ἀναγκαῖος ἢ ἐνδέχομαι · εἰμί δέ ἐνδέχομαι εἰμί καί μεταλαμβάνω εἰς ὑπάρχω , οὐ οἷος τε ὁ μείζων καθόλου καταφατικός ὑπάρχω εἰμί ἀλλά ἐπί μέρος γίγνομαι . ὥστε οὖον χρήσιμος πρός συλλογισμός ὁ τοιοῦτος καθόλου ὑπάρχω , ὅς ὁ μετά αὐτός ἐνδέχομαι λαμβάνω ὁρίζω ὁ ἀληθής . ἠώς γάρ ἐκεῖνος ἐνδέχομαι εἰμί , μέχρι τότε οὗτος ἀληθής · γίγνομαι δέ ἐκεῖνος ὑπάρχω οὐκέτι οὗτος ἀληθής . ὅταν γάρ ὁ κινέω ἐνδεχομένως ὑπάρχω λίθος ὑπάρχω ὑπάρχω , τότε οὐκέτι ὁ ζῷον πᾶς κινέω ὑπάρχω δύναμαι λαμβάνω , ἀλλά γίγνομαι ὁ ἀπόφασις ἀληθής τότε ὁ ὅς ζῷον οὖον πᾶς κινέω , ὅστις εἰμί ἐπί μέρος ἀποφατικός . διό οὔτε ὑπάρχω δύναμαι λαμβάνω ὁ ζῷον ὁ λίθος ἵημι ἐνδέχομαι ὑπάρχω · ἐκ ἀνάγκη γάρ αὐτός οὐδείς ὑπάρχω . οὖον γάρ οἷος τε ἐπί μέρος εἰμί ὁ μείζων πρότασις ἐν πρῶτος σχῆμα συλλογισμός γίγνομαι . δεῖ οὖν ὁ ὑπάρχω τοιοῦτος λαμβάνω , ὅς οὐ ὁρίζω ὁ ἀληθής ὑπό ὁ προστι - τίθημι αὐτός ἐνδέχομαι , ἀλλά τοιοῦτος εἰμί ὡς μένω καθόλου καταφατικός ὑπάρχω καί ὁ ἐνδέχομαι καθόλου μεταλαμβάνω εἰς ὁ ὑπάρχω . οὐδείς γάρ διαφέρω ἢ προστίθημι τις ὁρισμός ὁ ὑπάρχω ὡς κατά χρόνος ὁρίζω αὐτός ἢ ἐνδέχομαι τοιοῦτος αὐτός συντάσσω , ὅστις ἀναιρέω αὐτός εἰς ὁ ὑπάρχω μεταβάλλω . οὖον γάρ ὁ ἀεί ὑπάρχω λέγω οὗτος γάρ ἀναγκαῖος ἤδη ) , ἀλλά ὁ μένω δύναμαι ὑπάρχω · ἄν - θόλος καταφατικός ἀληθής , καί ὅτε ὁ ἐνδέχομαι καθόλου καταφατικός ἔρχομαι - μένω μετά οὗτος εἰς ὁ ὑπάρχω μεταλαμβάνω . οὗτος γάρ καί ὁ διά ἀδύνατος δεῖξις σῴζω ἐπί ὁ συζυγία , ὅστις χράω δείκνυμι αὐτός συλλογιστική . λέγω δέ εἄν ἐγώ ὁ . λόγος ἤτοι μή δήω ὁ ὑπάρχω ἄν - θόλος τοιοῦτος λαμβάνω ὡς δύναμαι αὐτός ὁ ἀληθής κατά χρόνος | ὁρίζω ὑπό ὁ προστίθημι ἐνδέχομαι πρότασις , ἢ μᾶλλον , ὅτι μή δεῖ ὁ προστίθημι αὐτός ἐνδέχομαι τοιοῦτος εἰμί ὡς ὁρίζω ὁ ὕπαρ - Χούσης ὁ πρό αὐτός λαμβάνω ὁ ἀληθής κατά χρόνος . λέγω δέ μή δήω κατά χρόνος ὁρίζω ὁ ὑπάρχω οὖον παρά ὁ ὕλη δοκέω εἄν ποιέω ὁ συλλογιστικός ἢ ἀσυλλόγιστος ὁ συμπλοκή , ὡς ἄν δόξα τις , ἀλλά παρά ὁ σχῆμα ἴσως μᾶλλον . κατά χρόνος γάρ ὁρίζω μεταπίπτω ποιέω ἐν πρῶτος σχῆμα ἐπί μέρος ἀποφατικός ὁ μείζων · οὗτος δέ γίγνομαι ἀσυλλόγιστος ὁ συμπλοκή . ὁ δέ ἀσυλλόγιστος γίγνομαι ὁ συμπλοκή , ἐν ὅς ὁ μείζων πρότασις εἰμί καθόλου καταφατικός ὑπάρχω ὁρίζω κατά χρόνος , σημεῖον τοιοῦτος εἰμί ὁ συζυγία ἐν πρῶτος ἔχω - μάτι ὡς εἰμί ὁ μέν μείζων καθόλου καταφατικός ὑπάρχω ὁρίζω χρόνος ὑπό ὁ μικρός πρότασις εἰμί ἐνδέχομαι ὁ καί ὁ πᾶς καί ὁ μηδείς ἐκ ἀνάγκη ὅρος λαμβάνω συνακτικός ὁμοίως ἀληθής εἰμί ὁ πρότασις . ἄνθρωπος πᾶς κινέω ὑπάρχω ὑπόκειμαι γάρ ὁ κινέω μόνος ἄνθρωπος εἰμί ) , κινέω πᾶς ἵππος ἐνδεχομένως , καί συνάγω ἄνθρωπος οὐδείς ἵππος ἐκ ἀνάγκη . ὁ γάρ κινέω διά ὁ ἐπί πλέω εἰμί ὁ ἄνθρωπος , εἰμί λαμβάνω ἐνδέχομαι πᾶς ἵππος , ὁρίζω κατά χρόνος ὁ ὑπάρχω · ὅτε γάρ ὁ κινέω ὑπάρχω πᾶς ἵππος , τότε οὐ οἷος τε ἔτι πᾶς κινέω ὁ ἄνθρωπος ὑπάρχω . ὁ δέ πᾶς ζῷον πᾶς κινέω , ὁ κινέω πᾶς ἐνδέχομαι ἄνθρωπος , καί ζῷον πᾶς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη . εἰμί δέ ὁ δείκνυμι καί ποιέω ἀσυλλόγιστος ὁ συζυ - Γιάν οὖον διά ὁ πᾶς ἐκ ἀνάγκη δείκνυμι τίς ἐν αὐτός προηγουμένως ἀληθής γάρ ὁ ἐνδέχομαι Παντιάς καί ἐπί ὁ ἔχω ἀνάγκη Παντιάς , εἰμί καί μή εἰμί ὁ κατά ὁ διορισμός · ἐνδέχομαι ) ἀλλά διά ὁ ὁ ἐκ ἀνάγκη 〈 μηδείς 〉 ὅρος εὑρίσκω ἐν αὐτός ὅς γίγνομαι ὁ ὑπερτείνω ὁ μέσος ὁ κατηγορέω ὁ προστίθημι ἐνδέχομαι τοιοῦτος λαμβάνω ὡς κατά χρόνος ὁ μείζων καθόλου καταφατικός ὑπάρχω ὁ ἀληθής ὁρίζω . μή γάρ ὑπερ - τείνω ὁ τοιοῦτος μηδέ τοιοῦτος λαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι οὐ οἷος τε ὁ μηδείς ὅρος λαμβάνω · οἷος ὁ περιπατέω πᾶς γραμματικός ὑπάρχω , ὁ γραμματικός πᾶς ἄνθρωπος ἐνδεχομένως · οὖον γάρ γίγνομαι κατά χρόνος ὁρίζω ὁ ὁ περιπατέω πᾶς γραμματικός τίθημι · οὖον γάρ ἀναιρέω ὑπό ὁ συντάσσω αὐτός καθόλου καταφατικός ἐνδέχομαι , εἰμί ἀληθής λαμβάνω . καί ἐπί ὁ ὁράω δέ , ἐπί ὅς ὁ ἐκ ἀνάγκη 〈 πᾶς 〉 συνάγω , οὖον διότι ὑπερτείνω ὁ μέσος ὁ μείζων , διά οὗτος ἐκ ἀνάγκη συνάγω οὖον γάρ λαμβάνω τοιοῦτος ὁ ἐνδέχομαι ὡς ὁρίζω κατά χρόνος ὁ ἀληθής ὁ ὑπάρχω · οὖον γάρ τίς ὁ μή ζῷον λαμβάνω , ὥστε ἐπί μέρος ποιέω ὁ μείζων καί ὁρίζω κατά χρόνος αὐτός ) , ἀλλά ὅτι λαμβάνω ὁ ἔσχατος ὅρος περιέχω ὑπό ὁ πρῶτος καί ἐν ἐκεῖνος εἰμί . οὕτως γάρ ἔχω ὁ ἄνθρωπος πρός ὁ ζῷον · τοιοῦτος γάρ πάλιν λαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι ἀναγκαῖος γίγνομαι ὁ συμπέρασμα , ἀλλά οὖον ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι . εἄν μέν - ὅς μήτε κατά ὁ χρόνος ὁρίζω ὑπό ὁ ἐνδέχομαι ὁ ὑπάρχω μήτε τοιοῦτος ὁ ἔσχατος ὅρος λαμβάνω ὡς εἰμί ὑπό ὁ πρῶτος , ἐνδέχομαι δοκέω γίγνομαι ὁ συμπέρασμα · ἵστημι γάρ ὁ κοιμάω πᾶς ζῷον ὑπάρχω , ζῷον ἐνδέχομαι πᾶς κινέω , καί ὁ κοιμάω ἐνδέχομαι πᾶς κινέω . ἐπισκεπτέος δέ , μή ποτός μᾶλλον ὁ ὁ ὁράω παράθεσις καί δεῖξις ἐπί ἀληθής ὁ πρότασις καί ὁ πᾶς ἐκ ἀνάγκη καί ὁ μηδείς ἐκ ἀνάγκη ὁ πρώϊος ὁ ὁράω ὁ ἔσχατος ὑπάρχω μᾶλλον ὁ ἀσυλλόγιστος εἰμί ὁ συζυγία εἰμί δεικτικός . φανερός οὖν , ὅτι ὁ καθόλου κατά ὁ ὑπάρχω ληπτέος ἁπλόος ἀληθής καί μή ὁρίζω χρόνος · ἀσυλλόγιστος γάρ γίγνομαι ὁ συζυγία οὕτως ἔχω διά ὁ καί ὁ πᾶς ἐκ ἀνάγκη καί ὁ μηδείς συνάγω . Πάλιμ ἵστημι ὁ ἐκ ὁ μείζων καθόλου ἀποφατικός ὑπάρχω ὁ δέ μικρός καθόλου καταφατικός ἐνδέχομαι . καί δεικτέος καί οὗτος ὁ αὐτός δείκνυμι , λέγω δή ὁ μεταλαμβάνω καί ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή . οἷος εἰμί ὁ Α οὐδείς ὁ Β ὑπάρχω , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ ἐνδεχομένως , λέγω , ὅτι καί ὁ Α οὐδείς ὁ Γ ἐνδεχομένως ὑπάρχω . εἰμί γάρ οὗτος ψεῦδος , ἀληθής ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι ὁ ῾ οὐ ἐνδέχομαι μηδείς μηδείς ὁ Α ὁ Γ῾ · οὗτος δέ πάλιν αὐτός εἰμί ὁ ἀνάγκη | τις · ὅς γάρ οὐ ἐνδέχομαι μηδείς 80r ὑπάρχω , οὗτος ἀνάγκη τις ὑπάρχω . εἰμί τοίνυν ὁ μέν Α ἀνάγκη . τις ὁ Γ ὑπάρχω , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ ( μεταλαμβάνω γάρ πάλιν ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὁ ὑπάρχω διά ὁ ἵημι ) , ὁ ἄρα Α τις ὁ Β ὑπάρχω · ὑπόκειμαι δέ καί οὐδείς . ὁ αὐτός ἄρα καί τις καί οὐδείς , ὅσπερ ἀδύνατος . ὁ ἀδύνατος πάλιν ἀκολουθέω οὖον διά ὁ μετάληψις ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὁ ὑπάρχω · εἰμί γάρ καί ψευδής εἰμί , ἀλλά οὐ ἀδύνατος · δῆλος ἄρα , ὅτι διά ὁ ὑποτίθημι ἐγώ ὁ ἀναίνομαι τις ὁ Γ ὁ ὅς ἤτοι οὐ ἐνδέχομαι οὐδενία · αὐτός γάρ εἰμί · ψεῦδος ἄρα οὗτος , ἀληθής δέ ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι ὁ ι ἐνδέχομαι χω μηδενί' ὅσπερ ἐσθίω δείκνυμι . οὗτος δέ ὁ συμπέρασμα οὐ εἰμί ὁ κατά ὁ ὁρισμός ὁράω , ὅς ὁρίζω ἐκ ἀρχή , ὅσπερ καί λέγω ανιιστρος - Φέιν <κατὰ> ὁ καταφατικός καί ἀποφατικός , ἀλλά εἰμί ὁ μηδείς ἐκ ἀνάγκη , ὅσπερ ἥμισυς εἰμί ὁ ἐνδέχομαι . ὅπως δέ ἔχω οὗτος , δείκνυμι ὧδε ἐκτίθημι διαγράφω πᾶς ὁ πρότασις . οὐ ἀνά Κ πᾶς ἀνάγκη πᾶς οὐ ἀνάγκη τις ἀνάγκη τις οὐ ἀνάγκη μή πᾶς διά ἑαυτοῦ μάχομαι ἀνάγκη πᾶς ἐνδέχομαι μηδείς διά ὁ ἐνδέχομαι Παντιάς μάχομαι ἀνάγκη τις ἐνδέχομαι πᾶς ἀνάγκη μή πᾶς οὐ ἐνδέχομαι μηδείς οὐ ἐνδέχομαι πᾶς . περιέχειτὰςδύο ὁ Σ ἐνδέχομαι μηδενί' βούλομαι δείκνυμι συνάγω λαμβάνω ὁ ἀντιματικῶς ἀντίκειμαι οὗτος ὁ ’oux ἐνδέχομαι οὐδενία , ἵνα δείκνυμι οὗτος ἀδύνατος τίς ἀκολουθέω συνάγω ὁ ἀντιφατικός αὐτός ἀντίκειμαι ὁ ἐνδέχομαι μηδενί’ . ἐπεί δέ , ὡς εἴρω , διά ὁ τρίτος σχῆμα ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή λαμβάνω ἐγώ ὡς εἷς πρότασις ὁ συλλογισμός ὁ ἐκ ὑπόθεσις λαμβάνω συμπέρασμα εἰμί ὁ οὐ ἐνδέχομαι οὐδενία καί ὁ μικρός πρότασις εἰς ὑπάρχω μεταλαμβάνω , ἄδηλος <δ'> εἰμί ἐν τρίτος σχῆμα ἐκ ὁ μίξις ὁ ὑπάρχω καί ὁ ἐνδέχομαι Παίων συνάγω συμπέρασμα ( οὔπω γάρ οὐδείς εἴρω περί αὐτός ) , διά οὗτος μεταλαμβάνω ὁ οὐ ἐνδέχομαι οὐδενία πρότασις εἰς ὁ ἰσοδυναμέω αὐτός ὁ ἀνάγκη Τίνια · ὅς γάρ οὐ ἐνδέχομαι οὐδείς , οὗτος ἀνάγκη τις . μεταλαμβάνω τόνος ὁ ‘<οὐκ> ἐνδέχομαι οὐδενία εἰς ὁ ἀνάγκη Τίνια καί δείκνυμι οὗτος | ὁ ὑπόθεσις ἀδύνατος τίς ἀκολουθέω , ὡς δείκνυμι ὁ ὁ Α ὁ Β 80v καί τις καί οὐδείς ὑπάρχω , καί διά οὗτος ἐλέγχω ὡς ψευδής ὁ ὑπόθεσις ὁ ἀνάγκη τις ὁ Α ὁ Γ ὑπάρχω δείκνυμι εἰκότως ἀληθής ὁ προσεχῶς ἀντίκειμαι αὐτός ὁ οὐ ἀνάγκη Τίνια καί διά οὗτος ὁ ἐνδέχομαι μηδενί’ , ὅσπερ ἐκ ἀρχή πρόκειμαι δείκνυμι . οὗτος δέ ὁ ἐνδέχομαι μήδειος οὐ εἰμί ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι ἀλλά ὁ ἥμισυς οὗτος , ὅσπερ εἰμί ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη . πῶς καί τίς τρόπος ; ὅστις ὁ ἐνδέχομαι μηδενί' ἀντίκειμαι διά ἑαυτοῦ μέν ὁ ἀνάγκη Τίνια , διά δέ ὁ ἐνδέχομαι Παντιάς ἰος - δυναμόω αὐτός ὁ ῾ ἀνάγκη μή Παντιάς . ὥστε ὁ δύο μερικός ὁ ἀναγκαῖος πρότασις μάχομαι ὁ ῾ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ , ἀλλά ὁ μέν κατάφασις ὁ ἀνάγκη Τίνια ὡς ἀντίκειμαι αὐτός κατά πᾶς , κατά ποσός , κατά ποιός , κατά τρόπος · ὁ δέ ἀνάγκη μή Παντιάς ἀντίκειμαι μέν ὁ ἐνδέχομαι Παντιάς , ἐπεί δέ ἰσοδυναμέω ὁ ‘ ἐνδέχομαι μηδείς ’ ὁ ῾ ἐνδέχομαι Παντιάς , διά οὗτος καί ῾ ὁ ἀνάγκη μή Παντιάς μάχομαι ὁ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ . εἰμί τοίνυν ὁ μέν ῾ ἐνδέχομαι οὐδενία ὡς μέν κατάφασις ἀπόφασις μάχομαι ὁ <οὐκ> ἐνδέχομαι οὐδείς , δέ κατά ποιός , κατά πόσος , κατά τρόπος ἀμφότερος ὁ μερικός ὁ ἀναγκαῖος πρότασις κατά ὁ εἴρω τρόπος , δῆλος ἄρα , ὅτι ὁ ῾ οὐ ἐνδέχομαι οὐδενία περιέχω ὁ δύο μερικός ὁ ἀναγκαῖος πρότασις . εἰμί τοίνυν οὗτος οὕτως ἔχω , εὑρίσκω δέ ὁ μέν ‘ ἀνάγκη τις ’ ὑποτίθημι ἀδύνατος τίς ἀκολουθέω , ὁ δέ ῾ ἀνάγκη μή Παντιάς οὐκέτι , δῆλος ἄρα , ὅτι ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι ὁ ῾ ἀνάγκη τις ’ μόνος συνάγω , ὅσπερ εἰμί ὁ ῾ οὐ ἀνάγκη Τίνια . εἰμί τοίνυν ὁ δύο μερικός ὁ ἀναγκαῖος , ὥσπερ εἶπον , περιέχω ὑπό ὁ ῾ οὐ ἐν · δέχομαι οὐδενία , ὁ δέ ἀντίκειμαι ὁ ἕτερος οὗτος μόνος συνάγω , δῆλος ἄρα , ὅτι ὁ ἥμισυς ὁ ἀντίκειμαι ὁ ῾ οὐ ἐνδέχομαι οὐδενία εἰμί ὁ συνάγω , ὅσπερ εἰμί ὁ ῾ οὐ ἀναγκαῖος Τίνια · οὗτος γάρ εἰμί ἀντιφατικός ἀντίκειμαι , ὁ ῾ ἀνάγκη Τίνια , ὅσπερ μόνος ὑποτίθημι ἀδύνατος τίς ἀκολουθέω . ὅτι γάρ ὁ ἀνάγκη μή Παντιάς ὑποτίθημι οὐδείς ἀδύνατος | ἀκολουθέω , δῆλος ἐκ αὐτός ὁ πρότασις · εἰμί γάρ ὁ Α ἀνάγκη μή πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , ὁ ἄρα Α οὖον πᾶς · ὁ Β ὑπάρχω · εἰμί δέ οὐδείς · καί οὐδείς ἀδύνατος ὁ αὐτός καί οὐδείς καί οὖον πᾶς . ζητέω δέ ἄν τις , τίς δή ποτός , εἰμί οὖον μόνος ὁ ᾿ ἀνάγκη ἀνάγκη Τίνια μένω ἀδύνατος τίς ἀκολουθέω ἀλλά καί ὁ ῾ ἀνάγκη Παντιάς , μή λέγω ὁ ἀντιφατικός αὐτός ἀντίκειμαι συνάγω ὁ ῾ οὐ ἀνάγκη Παντιάς . εἰμί γάρ ὁ <Α> ἀνάγκη πᾶς ὁ Γ , ὁ δέ Β ὑπάρχω πᾶς ὁ Γ , ὁ ἄρα Α τις ὁ ὑπάρχω · εἰμί δέ καί οὐδείς · ὁ αὐτός τις καί οὐδείς , ὅσπερ ἀδύνατος . ὥστε οὖον μόνος ὁ ἀντίκειμαι ἀντιφατικός συνάγω διά ἐκεῖνος ἀλλά καί διά οὗτος · ὥστε , εἰμί ὁ ῾ πᾶς ἐκ ἀνάγκη ὑποτίθημι ἀδύνατος τίς ἀκολουθέω , διά τίς μή λέγω ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι αὐτός συνάγω , λέγω δέ ὁ ῾ οὐ ἀνάγκη Παντιάς ; λέγω οὖν πρός οὗτος , ὅτι , εἰμί περιέχω ὁ ῾ ἀνάγκη Παντιάς ὑπό ὁ ῾ οὐ ἐνδέχομαι οὐδείς , λέγω ἄν καί ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι ὁ ῾ ἀνάγκη Παντιάς συνάγω , ἐπεί ὁ ἀντίκειμαι ὁ ῾ οὐ ἐνδέχομαι μήδειος οὗτος εἰμί ὁ συνάγω . νῦν δέ οὖον περιέχω ὑπό αὐτός . ὁ δέ αἰτία , διά ὅς οὖον περιέχω , οὗτος · εἰμί γάρ ὁ ῾ ἐνδέχομαι οὐδενία ἀντίκειμαι ὁ ῾ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί' , ὁ δέ ῾ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ ἰσοδυναμέω ὁ ῾ ἐνδέχομαι Παντιάς , ὁ δέ ᾿ ἐνδέχομαι παωτί᾿ οὐ ἀντίκειμαι ὁ ῾ ἀνάγκη Παντιάς , οὐ ἄρα περιέχω ὁ ῾ οὐ ἐνδέχομαι οὐδενία ὁ ἀνάγκη Παντιάς ἀντικειμένως ἔχω ὁ ᾿ ἐνδέχομαι Παντιάς διά ὁ ἰσοδυναμέω αὐτός ὁ ῾ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ . ἀκολουθέω δέ ὅλως ὁ ῾ ἀνάγκη Παντιάς ἀδύνατος , διότι ὁ καθόλου ἀπόφασις δύο ἀντίκειμαι , ὁ δέ ὡς ἐναντίος . διά οὗτος οὖν καί ὁ ῾ Παντιάς τίνω ἀδύνατος τίς ] ἀκολουθέω ὁ ἀδύνατος οὐ ὡς αντιφατικός ἀλλά ὡς ἐναντίος , μόνος ἄρα εἰμί συνάγω ὁ ἀντίκειμαι ὁ ῾ ἀνάγκη Τίνια , ὅσπερ εἰμί ὁ ῾ οὐ ἀνάγκη Τίνια , ὅσπερ αὐτός εἰμί ὁ ῾ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη . διαφέρω δέ . ὁ ῾ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη καί ὁ ῾ ἐνδέχομαι μηδενί’ · καί διά οὗτος φημί , ὅτι ὁ ῾ ἐνδέχομαι | μηδείς ’ συνάγω ἐν οὗτος ὁ συλλογισμός οὐ εἰμί ὁ κατά ὁ ὁρισμός ἐνδέχομαι ἀλλά ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη . ἐπί πλέω δέ εἰμί ὁ ῾ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη ὁ ῾ ἐνδέχομαι μηδείς ’ . καί ὅτι οὗτος εἰμί , δείκνυμι καί λογικός καί διά παράδειγμα . καί λόγιμος μέν διά αὐτός ὁ πρότασις οὕτως · ὁ ῾ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ ἀντίκειμαι ὅς τε ῾ ἀνάγκη Τίνια καί ὁ ῾ ἀνάγκη μή Παντιάς , ὡς εἴρω · ἐπί ὅς γάρ ἐκεῖνος ψεύδω , οὗτος ἀληθής , καί ἀνάπαλιν . ὁ δέ ῾ οὐ ἀνάγκη Τίνια , ὅσπερ αὐτός εἰμί ὁ ῾ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη , ἀντίκειμαι μόνος ὁ ῾ ἀνάγκη Τίνια · ὥστε καί ἐνταῦθα , ἐπί ὅς ὁ ἕτερος ψευδής , ὁ ἕτερος ἀληθής , κ·αὶ ἔμπαλιν . εἰμί τοίνυν ὁ ‘ ἐνδέχομαι μηδενί’ δύο μάχομαι ὁ ἀναγκαῖος πρότασις , ὅς τε ῾ ἀνάγκη Τίνια καί ὁ ἀνάγκη μή Παντιάς ὁ δέ οὐ ἀνάγκη τις ’ , ὅστις ἰσοδυναμέω ὁ ῾ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη , ὁ ἕτερος οὗτος μόνος ὁ ῾ ἀνάγκη Τίνια , ἐπί ὅς ἄρα ὁ δύο προιασις , ὅς τε ῾ ἀνάγκη τις ’ καί ὁ ῾ ἀνάγκη μή πᾶς ’ , ἀληθής , ἐπί οὗτος ὁ ῾ ἐνδέχομαι μηδείς ψευδής · ἐπί ὅς δέ ὁ ῾ ἀνάγκη Τίνια ἀληθής , ἐπί οὗτος μόνος ὁ οὐ ἀνάγκη ιινί’ ψευδής , ὅστις ἰσοδυναμέω ὁ ῾ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη . ἐπί μικρός ἄρα ψεύδω ὁ ῾ οὐ ἀνάγκη Τίνια ὁ ῾ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ . εἰμί δέ ἐπί μικρός ψευδής ὁ ῾ οὐ ἀνάγκη Τίνια , ἐπί πλείων ἀληθής . ὅτι δέ μόνος ὁ ῾ ἀνάγκη Τίνια μάχομαι ὁ ῾ οὐ ἀνάγκη Τίνια , οὐκέτι δέ καί ὁ ἀνάγκη μή πᾶς ’ , δῆλος ἐκ ὅς καί συναλrιθουω ἐπί τίνω ὁράω ὡς ἐπί ὁ περιπατέω καί ὁ ζῷον . καί γάρ ὁ λέγω , ὅτι οὐ ἀνάγκη τις ζῷον ὁ περιπατέω ὑπάρχω , ἀληθής οὐδείς γάρ ζῷον ἐκ ἀνάγκη περιπατέω ) , καί πάλιν ὁ λέγω , ὅτι ἀνάγκη μή πᾶς ζῷον ὁ περιπατέω ὑπάρχω , ἀληθής διά ὁ ἑρπετόν · οὐδείς γάρ ὁ ἑρπετόν περιπατέω . οὕτως μέν οὖν κοινός λόγος δείκνυμι τίθημι ἐπί πλείων εἰμί ὁ ῾ ἐνδέχομαι μηδενί’ ὁ ῾ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη . δείκνυμι δέ καί ὁ παράδειγμα , λέγω δέ διά ὁ ὁράω αὐτός . πάλιν γάρ ἐπί ὁ ζῷον καί ὅς περιπατέω ὁ μέν εἶπον ῾ οὐδείς οὐδείς ἐκ ἀνάγκη ζῷον 〈 ὁ περιπατέω ὑπαρχεία ἀληθεύω καί ἐπί ὁ περιπατέω ζῷον 〉 καί ἐπί ὁ ἑρπετόν · οὐ εἰμί γάρ ἀναγκαῖος οὗτος περιπατέω . ὁ δέ ῾ ἐνδέχομαι μηδείς ζῷον ὁ περιπατέω οὐ εἰμί ἀληθής ἐπί πᾶς ἀλλά ἐπί ὁ περιπατέω · | ἐπί δέ ὁ ἑρπετόν οὐ εἰμί ἀληθής , διότι , ἐπί ὅς ὁ ῾ ἐνδέχομαι 82r μηδενί' , ἐπί οὗτος καί ὁ ῾ ἐνδέχομαι Παντιάς ἀληθής · εἰμί τοίνυν ὁ ῾ ἐνδέχομαι Παντιάς ἐπί ὁ ἑρπετόν ψεῦδος , δηλονότι καί ὁ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ . ἐπί πλείων ἄρα ὁ ῾ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη ἀληθεύω ὁ ῾ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ . Δυνατός δέ καί ὁ ἐκ δύο καταφατικός συζυγία δείκνυμι ὁ αὐτός τρόπος μή κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι συνάγω ἀλλά καί οὗτος ὁ ἥμισυς ὁ ἐνδέχομαι συνάγω . ὑπόκειμαι δέ πρῶτος ἐγώ ὁ διάγραμμα . εἰμί γάρ ὁ Α πᾶς ὁ Β ὑπάρχω , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ ἐνδεχομένως , ὁ Α ἄρα πᾶς ὁ Γ ἐνδεχομένως ὑπάρχω . εἰμί δέ οὗτος ψεῦδος , ἀληθής ὁ ῾ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς , ὅσπερ ἰσοδυναμέω ὁ ᾿ ἀνάγκη μή Παντιάς . εἰμί τοίνυν ὁ μέν Α ὁ Γ ἀνάγκη μή πᾶς , ὁ δέ Β ὁ Γ ὑπάρχω μεταλαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι , ὁ ἄρα Α ὁ Β ὑπάρχω οὖον πᾶς · εἰμί δέ καί πᾶς · 〉 ὁ αὐτός καί πᾶς καί οὖον πᾶς , ὅσπερ ἀδύνατος . ψεῦδος ἄρα ὁ ῾ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς · ἀληθής δέ ὁ ἐνδέχομαι Παντιάς , ὅσπερ ἐσθίω δείκνυμι . εἰμί οὖν καί ἐνταῦθα ὁμοίως δείκνυμι , ὅτι ὁ ῾ ἐνδέχομαι Παντιάς οὐ εἰμί ὁ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι ἀλλά ἥμισυς οὗτος . εἰμί γάρ μάχομαι ὁ ῾ ἐνδέχομαι Παντιάς ὡς κατάφασις ἀπόφασις ὁ ῾ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς , μάχομαι δέ αὐτός <καὶ> ὁ δύο ὁ ἀναγκαῖος μερικός ὁ μέν ἀνάγκη μή Παντιάς διά ἑαυτοῦ ὡς κατά πᾶς ἀντίκειμαι , μάχομαι δέ καί ὁ ῾ ἀνάγκη Τίνια διά ὁ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ ὡς ἰσοδυναμέω αὐτός , περιέχω ἄρα ὁ ῾ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς ὁ δύο ὁ ἀναγκαῖος μερικός . εἰμί γάρ ὁ δύο μερικός ὁ ἀναγκαῖος μάχομαι ὁ ῾ ἐνδέχομαι Παντιάς , μάχομαι δέ αὐτός <καὶ> ὁ ῾ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς , περιέχω οὗτος ἄρα ὁ δύο . ὁ δύο οὗτος λαμβάνω ἐν ὁ συλλογισμός , ὁ μέν μέν ἀνάγκη μή Παντιάς ὑποτίθημι εὑρίσκω ἀδύνατος τίς ἀκολουθέω , ὥστε ὁ ἀντίκειμαι αὐτός εἰμί ὁ συνάγω · ὁ δέ ῾ ἀνάγκη Τίνια ὑποτίθημι οὐδείς ἀδύνατος ΑΚΟ - λούω , ὥστε οὖον συνάγω ὁ ἀντίκειμαι . ὅτι γάρ οὐδείς ἀδύνατος αὐτός ὑποτίθημι ἀκολουθέω , δῆλος · εἰμί γάρ ὁ Α ἀνάγκη τις ὁ Γ , ὁ δέ Β πᾶς 82v ὁ Γ ὑπάρχω , ὁ ἄρα Α τις ὁ Β ὑπάρχω · εἰμί δέ καί πᾶς , καί οὐδείς ἀδύνατος ὁ αὐτός καί πᾶς καί τις . μόνος ἄρα συνάγω ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἀνάγκη μή πανία · ὁ δέ ῾ ἀνάγκη μή Παντιάς ἥμισυς εἰμί ὁ ῾ οὐ ἐνδέω - χω Παντιάς · ὁ ἄρα ἀντίκειμαι ὁ ἥμισυς ὁ ῾ οὐ ἐνδέχομαι Παντιάς εἰμί ὁ συνάγω . πῶς οὖν οὐ εἶπον οὗτος ἐπί οὗτος ὁ συζυγία , ἀλλά ἐπί ὁ στερητικός μόνος ; ἀκόλουθος , φημί ἄν , ποιέω ἐμαυτοῦ , ἐπεί ὁ μέν ἀποφατικός ἐνδέχομαι μεταλαμβάνω εἰς ὁ καταφατικός 〈 ὁ δέ καταφατικός οὐκέτι εἰς ὁ ἀποφατικός , διά οὗτος ἐπί μόνος ὁ στερητικός , ἐπεί ὁ συμπέρασμα ἀποφατικός εἰμί ἐνδέχομαι κατά ὁ ἐνταῦθα παρά - λαμβάνω πρότασις , λέγω δέ ὁ ἐνδέχομαι μηδείς , καί διά οὗτος σύμμαρτυς - σκῶ αὐτός μάχομαι ὁ δύο ὁ ἀναγκαῖος μερικός πρότασις , ὁ μέν διά ἑαυτοῦ ὁ δέ διά ὁ ῾ ἐνδέχομαι μή ] Παντιάς , ἐπεί λαμβάνω ἰσοδυνα - Μοῦσα ὁ ῾ ἐνδέχομαι μηδενί’ ὁ ῾ ἐνδέχομαι Παντιάς . ἐπεί οὖν ἐνταῦθα εὑρίσκω ὁ ὁ ἀναγκαῖος δύο μερικός ἀντίκειμαι ὁ ῾ ἐνδέχομαι μηδείς καί διά οὗτος περιέχω ὑπό ὁ οὗτος ἀποφατικός ὁ ῾ οὐ ἐνδέχομαι μηδείς ’ καί εὑρίσκω ὁ ἀντίκειμαι μόνος ὁ ἕτερος ὁ μερικός πρότασις συνάγω , διά οὗτος λέγω ὁ ἥμισυς ὁ ἐνδέχομαι μόνος συνάγω . ἐπεί δέ ἐν ὁ κατηγορικός συζυγία καταφατικός ἐνδέχομαι εἰμί ὁ συμπέρασμα , οὖον μεταλαμβάνω δέ ὁ κατάφασις εἰς ὁ ἀπόφασις , δῆλος ἀνά , ὅτι ὁ εἷς μόνος ὁ ἀναγκαῖος μερικός πρότασις ἀντίκειμαι ὁ συμπεράματι ὁ ῾ ἀνάγκη μή πᾶς ’ , ὥστε ὁ ῾ οὐ ἐνδέχομαι πᾶς ’ αὐτός μόνος περιέχω · τίθημι δέ οὗτος ἀδύνατος τίς ἀκολουθέω · δῆλος ἄρα , ὅτι ὁ ἀντι - κεῖμαι αὐτός εἰμί ἀληθής . εἰμί δέ οὗτος οὐ ἥμισυς ὁ ἐνδέχομαι ἀλλά ὅλος · καί ὁ ἀντίκειμαι ἄρα οὐ ἥμισυς εἰμί ὁ ἐνδέχομαι . εἰκότως ἄρα ἐπί ὁ καταφτικεω συζυγία οὐ εἶπον συνάγω ὁ ἐνδέχομαι ὁ ἥμισυς . καί οὗτος μέν μέχρι οὗτος . ἐπανακτέον δέ πάλιν ὁ λόγος ἐπί ὁ πρόκειμαι συμπλοκή ἔχω ὧδε · εἰμί ὁ Α ὁ Β μηδείς ὑπάρχω , ὁ δέ Β ὁ Γ ἐνδεχομένως πᾶς , ὁ Α ὁ Γ ἐνδέχομαι μηδείς . εἰμί γάρ μή , ὁ ἀντίκειμαι | ὁ ῾ οὐ ἐνδέχομαι μηδείς ὁ Α ὁ Γε , ὅς μεταληπτέον εἰς ὁ ῾ ἐκ ἀνάγκη τις ’ . ἀλλά καί ὁ Β ὁ Γ πᾶς ὑπάρχω · μεταλαμβάνω γάρ πάλιν ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὁ ὑπάρχω . γίγνομαι οὖν ἐν τρίτος σχῆμα ἐκ ἀναγκαῖος ἐπί μέρος καταφατικός ὁ μείζων καί ὑπάρχω καθόλου καταφατικός ὁ μικρός ἐπί μέρος καταφατικός ὑπάρχω , ὡς δείκνυμι , συμπέρασμα . ἀλλά μήv ἀδύνατος ὁ ὁ Α ὁ Β τις ὑπάρχω · κεῖμαι μηδείς ὑπάρχω . ὁ δή ἀδύνατος οὗτος πάλιν οὖον παρά ὁ μεταλαμβάνω ἐγώ ὁ καθόλου καταφατικός ἐνδέχομαι εἰς ὁ καθόλου καταφατικός ὕπαρ · χουω συνάγω · οὗτος γάρ εἰμί καί ψεῦδος , ἀλλά οὐ ἀδύνατος · ὁ δέ ἀδύ - νάω ἀδύνατος δείκνυμι ἕπω · παρά ὁ ὑπόθεσις ἄρα ὁ ῾ οὐ ἐνδέχομαι μηδείς ’ · ἀληθής ἄρα ὁ ‘ ἐνδέχομαι μηδείς ’ . ὁ συμπέρασμα δέ οὗτος ὁ ἐνδέχομαι μηδείς οὐ εἰμί τοιοῦτος ἐνδέχομαι , οἵοσπερ ἐγώ ἐκ ἀρχή ὁρίζω · οὗτος δέ εἰμί , ὅς ἀντιστρέφω ἔχω ὁ ῾ μηδενί᾿ πρός ὁ ιπαντί’ . οὗτος δέ ὁ συμπέρασμα οὐ εἰμί τοιοῦτος . ὅτι γάρ οὖον δύναμαι ἀντιστρέφω πρός ὁ ᾿ Παντιάς , δείκνυμι ἤδη θέω ὁ ἀντίκειμαι ὁ ῾ ἐνδέχομαι Παντιάς λέγω δή ὁ ῾ ἀναγκαῖος μή Παντιάς ) καί μηδείς αὐτός εὑρίσκω ἄτοπος ἀκολουθέω , ἵνα οὕτως κατασκευάζω ὁ ἀντίκειμαι · ὥστε οὖον δύναμαι συμπεραίνω ὁ 〈 ἀντίκειμαι ὅς ἀνάγκη μή Παντιάς . εἰμί δέ μή συμπεραίνω , οὐ ἄρα ἐνταῦθα ὁ συνάγω συμπέρασμα , λέγω δέ ὁ ἐνδέχομαι μηδείς , ὁ ἐνδέχομαι πᾶς · ὁ δέ κατά ὁ διορισμός ἐνδέχομαι ἰσοδυναμέω οὗτος ἔχω ὁ πρότασις . οὐ ἄρα ὁ κατά ὁ ὁρισμός ἐνδέχομαι οὗτος εἰμί ὁ συμπέρασμα ἀλλά ὁ μηδείς ἐκ ἀνάγκη . τίς δέ ὁ φύσις οὗτος πρός ὁ ῾ ἐνδέχομαι μηδενί’ , εἶπον . καί ὅτι οὗτος εἰμί ὁ συνάγω , δῆλος · ὁ γάρ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή βούλομαι κατασκευάζω ὁ ῾ ἐνδέχομαι μηδείς ’ καί λαμβάνω ὁ ἀντίκειμαι αὐτός ὁ ᾿ οὐ ἐνδέχομαι μηδενί’ , ὅσπερ αὐτός εἰμί ὁ ῾ ἀνάγκη Τίνια , εἰς ὅς μεταλαμβάνω διά ὁ σαφής , ὑποτίθημι οὖν ὁ ἀνάγκη τις ’ εὑρίσκω ἀδύνατος τίς ἀκολουθέω . οὐκοῦν πᾶς ἀνάγκη ὁ ἀντίκειμαι οὗτος ἀληθής εἰμί ὁ ἔχω ἀνάγκη | οὐδενία · οὗτος γάρ ὁ ἔχω ἀνάγκη τις ’ ἀντίκειμαι · ὁ γάρ ἔχω ἀνάγκη οὐδείς ’ αὐτός τῷ῾ οὐ ἀνάγκη Τίνια . ἀνάγκη γάρ πᾶς , ὅταν συλλογισμός διά ὁ ἀδύνατος δείκνυμι , ὁ ἀντίκειμαι φάσις , τουτέστι πρότασις , ὁ ὑπόθεσις , ὅς ἀδύνατος τίς ἀκολουθέω , οὗτος εἰμί ἀληθής . ἔτι δέ καί ὅρος ἐκθετέον , διά ὅς δείκνυμι τέως μέν , ὅτι οὖον συνάγω ὁ ῾ ἐνδέχομαι μηδενί’ · κόραξ , διανοέομαι , ἄνθρωπος · κόραξ οὐδείς διά - νοέω ὑπάρχω , διανοέομαι πᾶς ἄνθρωπος ἐνδέχομαι , καί κόραξ οὐδείς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη · ὥστε τέως ἔχω διά οὗτος , ὅτι οὖον συνάγω ὁ ἐνδέχομαι . ἀλλά οὐδέ ὁ ἀναγκαῖος ἀεί · οἷος κινέω οὐδείς ἐπιστήμη ὑπάρχω , ὑπάρχω , ἐπιστήμη πᾶς ἄνθρωπος ἐνδέχομαι , καί κινέω οὐδείς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω . ὥστε , εἰμί μήτε ἀεί ἐνδέχομαι εἰμί ὁ συμ - πέρασμα μήτε ἀναγκαῖος ἀεί , εἰκότως εἴρω , ὅτι ὁ ῾ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη εἰμί ὁ συνάγω . πλήν ὅτι οὔτε οὗτος οὔτε ὁ πρό οὗτος καλῶς λαμβάνω ὅρος . καί διά οὗτος ἀγαθός αὐτός ληπτέος , βαδίζω , ἀλλοιόω , ζῷον · βαδίζω οὐδείς ἀλλοιόω ὑπάρχω , ἀλλοιόω πᾶς ζῷον ἐνδεχομένως , καί βαδίζω οὐδείς ζῷον ἐκ ἀνάγκη . οὖον γάρ ἀληθής ὁ μηδείς ζῷον λέγω ὁ βαδίζω ἐνδέχομαι , ἐπιδύω , ἐπί ὅς ὁ ῾ μηδενί’ ἀληθεύω , ἐπί οὗτος καί ὁ ᾿ πᾶς ἐνδέχομαι · οὖον πᾶς δέ ὁ ζῷον βαδίζω · οὐδέ γάρ ὁ ἑρπετόν · ὥστε διά οὗτος οὐ ἀληθής ἐπί οὗτος ὁ εἶπον μηδείς ἐνδέχομαι . μόνος ἄρα ἀληθής ὁ ῾ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη ζῷον ὁ βαδίζω ὑπαρχεία · ἀληθής γάρ καί ἐπί ὁ ἑρπετόν , ὅτι οὐδείς αὐτός ἐκ ἀνάγκη ὁ βαδίζω ὑπάρχω , ὥσπερ δή καί πρό οὗτος εἶπον . ὥστε τέως ἔχω διά οὗτος , ὅτι οὖον συνάγω ὁ ἐνδέχομαι . ἐάν δέ ὁ μέν μείζων καθόλου εἰμί καταφατικός ὑπάρχω ὁ δέ μικρός καθόλου ἀποφατικός ἐνδέχομαι , Μένων μέν ὁ μικρός ἀποφατικός οὐδείς συνάγω · μεταλαμβάνω δέ αὐτός εἰς ὁ καταφατικός , ἐπεί ὁ μηδείς ἐνδέχομαι καί πᾶς ἐνδέχομαι ἀντιστρέφω γάρ ἀλλήλων ) , εἰμί συλλογισμός , ὥσπερ καί ἐν ὁ ἔμπροσθεν δείκνυμι , ἐν ὅς ἐκ μέν ὁ κεῖμαι οὐδείς συνάγω , I μεταλήγω δέ ὁ ἐνδέχομαι ἀποφατικός εἰς ἐνδέχομαι καταφατικός γίγνομαι . εἰμί γάρ συμπέρασμα καθόλου καταφατικός ἔνδω - χόω εἰμί ὁ συζυγία ἐκ καθόλου καταφατικός ἐνδέχομαι ὁ μικρός , καθά δείκνυμι δοκέω . εἰμί μέν οὖν ὁ μείζων καταφατικός εἰμί ἢ ] ὑπάρχω , δῆλος ὅτι ἀντιστρέφω ὁ μικρός γίγνομαι συμπέρασμα τοιοῦτος , οἷος γίγνομαι καί ἐκ ὁ δύο καταφατικός . εἰμί δέ ἀποφατικός καί ὁ μείζων εἰμί , πάλιν ἀντιστρέφω ὁ ἐλάτινος εἰς ὁ καταφατικός ὁ συμπέρασμα ἔχω , οἷος ὁ ἐκ ὁ μείζων ἀποφατικός ὑπάρχω ὁ δέ μικρός καταφατικός ἐνδέχομαι , λέγω δή ὁ ῾ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη · καί ὅσος ἀπλόος εἴρω ἐπί ἐκεῖνος , οὗτος καί ἐπί οὗτος λέγω . ἐάν δέ ἀπος - φατικός ὑπάρχω ὁ μικρός εἰμί , οὐδείς εἰμί συλλογισμός , ἄν τε ἐνδέχομαι καταφατικός ὁ μείζων ἄν τε ἐνδέχομαι ἀποφατικός · καί οὗτος , ὅτι οὕτως ἔχω , δεικτέος πάλιν ὁ ὁ ὁράω παράθεσις · οἷος ὁ μέν πᾶς λευκός , ζῷον , χιών , ὁ δέ μηδείς λευκός , ζῷον , πίσσα . ἀληθής δέ εἄν ὁ πρότασις κατά ὁ ἔκκειμαι συζυγία ἔχω , εἰμί λαμβάνω ὅρος ἐπί μέν ὁ πᾶς ὑπάρχω κινέω , λευκός , περιπατέω · κινέω πᾶς καί οὐδείς λευκός ἐνδέχομαι , λευκός οὐδείς περιπατέω ὑπάρχω , καί ὁ κινέω ἐκ ἀνάγκη πᾶς περιπατέω . ὁ δέ μηδείς κινέω , λευκός , ἵστημι · κινέω - ἕπομαι πᾶς καί οὐδείς λευκός 〈 ἐνδέχομαι 〉 , λευκός οὐδείς ἵστημι ὑπάρχω , καί κινέω οὐδείς ἵστημι ἐκ ἀνάγκη . Φανερός μέν οὖν , ὅτι καθόλου ὁ ὁράω εἰμί καί ὁ μέν ὑπάρχω ὁ δέ ἐνδέχομαι λαμβάνω ὁ πρότασις , ὅταν ὁ πρός ὁ μικρός ἄκρος ἐνδέχομαι λαμβάνω πρότασις , ἀεί γίγνομαι συλλογισμός , πλήν ὁτὲ μέν ἐκ αὐτός , ὁτὲ δέ ἀντιστρέφω ὁ | πρότασις . ὁ δέ ἐκ αὐτός εἶπον οὖον οὗτος φημί , ὅτι ὁ διά εὐθύς δείκνυμι πᾶς γάρ δείκνυμι ὁ μεταλαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὁ ὑπάρχω καί ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ) , ἀλλά ὅτι ὁ φυλάζω ὁ ἴδιος ποιός , οἷος εἰμί ὁ ἔχω ὁ μικρός καταφάω - τίκη . ὁ δέ ἄλλος οὖον διά ἑαυτοῦ δείκνυμι , ἀλλά μεταλαμβάνω ἐκ ἀπος - φατικός εἰς καταφατικός . τίς οὖν , φημί ἄν τις , οὐ καί ἐπί ἐκεῖνος πᾶς μεταλαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι τρόπος εἰς ὁ ὑπάρχω , ὥσπερ καί ἐπί οὗτος ὁ ἀπόφασις εἰς ὁ κατάφασις , ὥστε οὐδέ ἐκεῖνος διά ἑαυτοῦ δείκνυμι ; τίς ἐν εἶπον ἄν ; ὥσπερ ὁ ἐν δύο καί τρίτος σχῆμα συλλογισμός ἀνάγω εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα , οὐ ὡς οὐ ἔχω ἀπό ἑαυτοῦ ὁ ἀναγκαῖος οὐδείς γάρ κακός , εἰμί μή ἀναφέρω εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα , ἔχω ἐκ ἀνάγκη ὁ συμπέρασμα ἕπω ) , ἀλλά διά οὗτος καί μόνος ἀνάγω ὥστε σαφής ἐγώ ὁ δεῖξις διά ὁ γνώριμος γίγνομαι , οὗτος φημί καί ἐπί ὁ μετάληψις ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὁ ὑπάρχω , ὅτι , κἀν μή μεταλαμβάνω ὁ πρότασις , οὐδείς κακός ὁ συμπέρασμα ἔχω ἕπω . ἀλλά ἐπεί ἄδηλος τέως ἐγώ ὁ μίξις ὁ ἀναγκαῖος καί ἐνδέχομαι , διά οὗτος γνώριμος ποιέω ὁ διδασκαλία μεταλαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὁ ὑπάρχω . ἐν μέντοι ὁ ἔχω ὁ μικρός ἀποφατικός οὐ ἁπλόος διά ὁ σαφήνεια ὁ διδασκαλία ὁ μετάληψις γίγνομαι , ἀλλά ὅτι φυλάσσω ὁ ἀποφατικός ὁ ὅσος ἐπί αὐτός ασυλλόγιστος εἰμί ὁ συζυγία · ἐπεί δέ οὐ ἀδύνατος εἰμί μεταλαμβάνω αὐτός εἰς καταφατικός , μεταλαμβάνω ποιέω ὁ συζυγία συλλογιστική . πότε δέ ἕκαστος αὐτός καί διά ὅς αἴτιος , εἴρω , ὅτι διά ἑαυτοῦ μέν δείκνυμι , ὅτε ἔχω ὁ μικρός καταφατικός εἴτε ὑπάρχω εἴτε ἐνδέχομαι , διά ἀντιστροφή δέ , ὅτε ὁ μικρός εἰμί ἀποφατικός ἐνδέχομαι · διά ὅς δέ αἴτιος , ὅτι ὁ μέν συλλογιστικός συζυγία χαρακτηριστικός ὁ ἐν πρῶτος σχῆμα ὁ μικρός εἰμί καταφατικός , | καί ὅτι ὁ ἀποφατικός ἐνδέχομαι κατά ὁ ἐνδέχομαι προσδιορισμός δύναμαι 85 μεταλαμβάνω εἰς ὁ καταφατικός . ἐάν δέ ὁ μέν μείζων ὁ πρότασις καθόλου ἐνδέχομαι ὁ δέ ἕτερος <ἡ> μικρός μερικός εἰμί καταφατικός ὑπάρχω , ὁ μείζων εἴτε ἀποφατικός εἰμί συλλογισμός γίγνομαι , ὥσπερ γίγνομαι καί ἐπί ὁ τοιοῦτος καθόλου πρότασις , τουτέστιν ἐνδέχομαι εἰμί ὁ συμπέρασμα . δείκνυμι καί οὗτος ὁ συλλογισμός ὁ αὐτός δείκνυμι , διά ὁ κατά πᾶς καί ὁ κατά μηδείς . εἰμί γάρ ὁ Α πᾶς ὁ Β ὑπάρχω ἐνδέχομαι , ὁ δέ Β τις ὁ Γ ὑπάρχω μόνος , καί ὁ Α ἄρα τις ὁ Γ ἐνδεχομένως ὑπάρχω . ἐπεί γάρ γάρ ] ὁ Α ἐνδεχομένως πᾶς ὁ Β , πᾶς ἄρα ὁ μέρος αὐτός ἐνδεχομένως τίς δέ ὁ ὁ Γ μέρος αὐτός εἰμί · ὁ Α ἄρα ἐνδεχομένως ὅς ὑπάρχω . ὁμοίως δέ ἔχω καί ἐπί ὁ ἀποφατικός . ὅρος δέ ὑπνόω , περιπατέω , ζῷον · ὁ ὑπνόω πᾶς περιπατητικός ἐνδεχομένως ὑπάρχω ἢ οὐ ὑπάρχω , περιπατητικός τις ζῷον ὑπάρχω , καί συνάγω ῾ ὁ ὑπνόω τις ζῷον ἐνδέχομαι . ὅταν δέ ὁ μέν καθόλου ὑπάρχω εἰμί ὁ δέ μικρός ἐνδέχομαι , ὥσπερ ἐπί ὁ καθόλου συζυγία ὁ οὕτως ἔχω λέγω πᾶς συλλογιστικός εἰμί , ὅπως εἄν κατά ποιός ἔχω , οὗτος καί ἐπί οὗτος φημί , καί ἁπλόος εἶπον , οἷος ἔχω συμπέρασμα ὁ καθόλου συζυγία , ὁ αὐτός οὗτος ἔχω καί ὁ ὁμοίως ἐκεῖνος κτάομαι ὁ ποιός ἔχω μερικός . ἀτελής δέ εἰμί καί οὗτος πᾶς ὁ συζυ - γίαι ὥσπερ καί ὁ καθόλου ὁ ὁμοίως αὐτός ἔχω , διότι οὐ ἐκ ὁ κατά πᾶς - τός καί ὁ κατά μηδείς δείκνυμι ἀλλά δήω ὁ <διὰ> ὁ πᾶς · πλήν ὁ μέν διά ὁ ἀδύνατος δείκνυμι , ὁ δέ καί διά ὁ ἀντιστρο - φημί · καί γάρ ὁ διά αντιστοφιδι δείκνυμι δήω καί ὁ διά ἀδύνατος δεῖξις . δείκνυμι οὖν διά μέν ὁ ἀδύνατος μόνος ὁ ἔχω ὁ μικρός καταφατικός , ὥσπερ καί ἐπί ὁ καθόλου . εἰμί γάρ ὁ Α πᾶς ἢ μηδείς ὁ Α ὑπάρχω , ὁ δέ | Β ὁ Γ τις ἐνδεχομένως , λέγω δή , ὅτι συνάγω ὁ Α τις ἢ οὖον πᾶς ὁ Γ ἐν · 85v δέχομαι ὑπάρχω , ἐπί μέν ὁ ἔχω ὁ μείζων ἀποφατικός ὁ μή πᾶς , ἐπί δέ ὁ ἔχω αὐτός καταφατικός ὁ τις . εἰμί δέ οὗτος ψεῦδος , ἀληθής ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι , ἐπί μέν ὁ καταφατικός ὁ ῾ ἐκ ἀνάγκη οὐδενία , ἐπί δέ ὁ ἀποφατικός ὁ ῾ Παντιάς . ἀλλά ἀμφότερος ἀδύνατος τίς ἀκολουθέω , ἐπί ὁ καταφατικός μέν , εἰμί ὁ <Α> ἐκ ἀνάγκη μηδείς ὁ Γ κατά ὁ δέ Β ὁ Γ ὑπάρχω τις · μεταλαμβάνω γάρ πάλιν διά ὁ σαφής ὁ ἐν - δέχομαι εἰς ὁ ὑπάρχω · ὁ Α ἄρα οὖον πᾶς ὁ Β ὑπάρχω · εἰμί δέ καί πᾶς , ὅσπερ ἀδύνατος . ὁ ἀδύνατος ἀκολουθέω διά ὁ ὑποτίθημι ὁ ὅς Α ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη μηδείς · ψεῦδος ἄρα οὗτος , ἀληθής δέ ὁ κατά πᾶς ἀντίκειμαι ὁ ῾ ἐνδέχομαι ὁ Α ὁ # x003E ; Τίνια , ὅσπερ ἐσθίω δείκνυμι . ὁμοίως καί ἐπί ἔχω · λέγω γάρ , ὅτι συνάγω ὁ Α ὁ Γ ἐνδέχομαι μή πᾶς ὑπάρχω . εἰμί γάρ οὗτος ψεῦδος , ἀληθής ὁ κατά πᾶς ἀντίκειμαι ὁ ῾ ἀνάγκη Παντιάς · ἐπεί οὖν ὁ Α ὁ Γ ἀνάγκη πᾶς , ὁ δέ Β ὁ Γ ὑπάρχω τις , ὁ Α τις ὁ Β · εἰμί δέ καί μηδείς , ὅσπερ ἀδύνατος · ψεῦδος ἄρα ὁ ῾ ἀνάγκη πᾶς ὁ Γ ὁ ὅς , ἀληθής δέ ὁ ἐνδέχομαι μή πᾶς , ὅσπερ ἐσθίω δείκνυμι . καί οὗτος μέν ὁ διά ὁ ἀδύνατος μόνος δείκνυμι , διά δέ ὁ ἀδύνατος καί μικρός οὕτως ὁ διά ἀδύνατος γίγνομαι δεῖξις , ὥσπερ καί ἐπί ὁ πρότερος . σημειωτέος δέ , ὡς διάστημα ὁ πρότασις καλέω , ἐπεί ἐξομοιόω βούλομαι ὁ ἐν συλλογισμός ὁ κατά γεωμετρία . εἰκότως οὖν ὥσπερ ὁ πρότασις ἀνάλογος 〈 ἔχω 〉 ὁ γραμμή διάστημα καλέω ὥσπερ ὁ γραμμή , οὕτως καί ὁ συλλογισμός ἀνάλογος ὁ σχῆμα ἔχω , διότι ὥσπερ ἐκεῖνος ἐκ γραμμή οὕτως καί οὗτος ἐκ πρότασις σύγκειμαι , σχῆμα καλέω . ὅταν δέ ὁ μικρός πρότασις εἰμί μερικός ἀποφατικός ὑπάρχω λαμβάνω , ἐν φημί εἰμί συλλογισμός , καί εἰκότως · οὐκέτι γάρ ὁ μερικός ὑπάρχω ἀποφατικός μεταλαμβάνω εἰς ὁ καταφατικός . δεικτέος δέ αὐτός , ὅτι ασυλλόγιστος εἰμί , διά ὁ ἀόριστος , ὥσπερ καί ἐν ὁ ἁπλόος συλλογισμός λέγω ὁ ἔχω μερικός ἀποφατικός , ὅτι δείκνυμι ὁ τοιοῦτος ἀσυλλόγι - στος ἐκ ὁ ἀόριστος ἔχω ὁ μερικός ἀπορατικήν . ἐπεί γάρ ἀληθεύω ἢ διά ἑαυτοῦ ἢ διά ὁ καθόλου ἀποφατικός , ὅταν μέν διά ἑαυτοῦ ἀληθεύω , υποδύομαι συλλογιστικός συζυγία ἰός δύναμαι μεταλαμβάνω εἰς ὁ καταφατικός , διότι , ὅς μή ὑπάρχω πᾶς , οὗτος τις ὑπάρχω · διά οὗτος ἐκβλητέον αὐτός ὡς ἀόριστος . ὅταν δέ λαμβάνω αὐτός διά ὁ καθόλου ἀληθεύω , τότε πρόδηλος ἀσυλλόγιστος εἰμί ἐλέγχω · συνάγω γάρ καί ὁ πᾶς καί ὁ μηδείς . εἰμί οὖν ὅρος ὁ μέν πᾶς κινέω , λευκός , βαδίζω · κινέω πᾶς λευκός ἐνδέχομαι ὑπάρχω , λευκός ὑπάρχω μή πᾶς βαδίζω , καί συνάγω κίνησις πᾶς βαδίζω ἐκ ἀνάγκη . ὁ δέ μηδείς κίνησις , λευκός , ἵστημι · κίνησις ἐνδεχομένως πᾶς λευκός , λευκός μή τις βαδίζω ὑπάρχω , καί κίνησις οὐδείς ἵστημι ἐκ ἀνάγκη . λείπω εἰμί συζυγία ὁ ἔχω ὁ μείζων μερικός ὁ δέ μικρός καθόλου , ὅστις ἀσυλλόγιστος πᾶς εἰμί , ὅπως εἄν ἔχω ὁ τε τρόπος καί ὁ ποιέω . ὁμοίως δέ , κἀν μερικός ἀμφότερος λαμβάνω , ἄν ἀμφότερος ἀδιόριστος ἢ ὁ μέν μερικός ὁ δέ ἀδιόριστος · καί οὗτος γάρ πάλιν , ὅπως εἄν ἔχω κατά τε ὁ ποιός καί ὁ τρόπος , πᾶς ἀσυλλόγιστος εἰμί . ἀπόδειξις δέ ὁ ἀσυλλόγιστος αὐτός εἰμί ὁ αὐτός , ὅσπερ καί ἐπί ὁ ἀσυλλόγιστος · οὗτος δέ εἰμί ὁ παραδειγματικός . εὑρίσκω γάρ ὅρος συνάγω καί ὁ πᾶς καί ὁ μηδείς · ἐπί ὅς δέ καί ὁ πᾶς καί ὁ μηδείς συνάγω , οὗτος ἀσυλλόγιστος εἰμί διά ὁ ἀοριστία . εἰμί οὖν ὅρος πᾶς κοινός ὁ μέν πᾶς ἐπιστήμη , κινέω , γραμματικός · ἐπιστήμη τις κινέω ἐνδεχομένως ὑπάρχω ἢ μή ὑπάρχω , κίνησις πᾶς ἢ μηδείς γραμματικός ὑπάρχω , καί | συνάγω ἐπιστήμη Ν πᾶς γραμματικός ἐκ ἀνάγκη . ὁ δέ μηδείς ἐπιστήμη , κίνησις , ἵππος ἢ ἁπλόος ἄλογος · ἐπιστήμη ἐνδεχομένως τις κινέω ἢ μή πᾶς , κίνησις ὑπάρχω πᾶς ἢ μηδείς ἵππος , καί συνάγω ἐπιστήμη ἐκ ἀνάγκη οὐδείς ἵππος . καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁμοίως . Φανερός ἐν , ὅτι ὁ μείζων πρότασις καθόλου εἰμί ἀεί γίγνομαι συλλογισμός , ὅταν ὁ μικρός καταφατικός εἰμί . ζητητέος δέ , μή ποτός ὁ ὅρος ὁ λαμβάνω εἰς ὁ δείκνυμι ὁ συζυγία ὁ ἔχω ὁ μικρός μερικός ἀποφατικός ὑπάρχω ὁ μείζων καθόλου εἰμί ἐνδέχομαι ἀποφατικός ἢ καταφατικός , ἐάν ὁ αὐτός ὅρος λαμβάνω καί ὁ μικρός μερικός κατά - φατικός ὑπάρχω εἰμί , δείκνυμι αὐτός ἀσυλλόγιστος • συνάγω γάρ καί ὁ πούς καί ὁ μηδείς ἐκ ἀνάγκη . λέγω γάρ οὕτως · κίνησις πᾶς λευκός ἐνδεχομένως , λευκός τις βαδίζω ὑπάρχω , καί συνάγω κίνησις πᾶς βαδίζω ἐκ ἀνάγκη . καί ὁ οὐδείς οὕτως · κίνησις πᾶς λευκός ἐνδεχομένως , λευκός ὑπάρχω τις ἵστημι , καί κίνησις οὐδείς ἵστημι ἐκ ἀνάγκη . ὁμοίως , ἄν ἐνδεχομένως ὑπάρχω ὁ μερικός , ὁ αὐτός πάλιν συμβαίνω , ὥστε ἐκ ὁ ὁράω τουιος δείκνυμι καί οὗτος ἀσυλλόγιστος . τίς οὖν εἴρω ; εἶπον ἤδη , ὅτι δεῖ ὁ μείζων πρότασις μή ὁρίζω χρόνος ὑπό ὁ μικρός · ἰχώρ - Ζέτος δέ χρόνος , ὁπηνίκα ὑπερτείνω ὁ μέσος ὅρος ὁ μείζων . εἰμί γάρ ὁ λευκός , ὅσπερ εἰμί ὁ μέσος ὅρος , κατηγορέω ἐπί ὁ βαδίζω καί ἐπί ὁ ἵστημι , ὁ δέ κινέω , ὁ μείζων , ἐπί μόνος ὁ βαδίζω κατηγορέω , οὐκέτι δέ καί ἐπί ὁ ἵστημι , δηλονότι ἐπί πλέω εἰμί ὁ μέσος ὅρος ὁ ῳίζονος . εἰμί δέ οὗτος , ὁρίζω γίγνομαι ὁ μείζων πρότασις · μερικός δέ αὐτός γίγνομαι ἀσυλλόγιστος ὁ συζυγία , ὥστε εἰκότως συνάγω καί ὁ πᾶς καί οὐδείς οὗτος καταφατικός εἰμί ὁ μικρός . εἰμί μέντοι ἀποφατικός εἰμί , οὐκέτι ὁρίζω ὁ μείζων ὑπό ὁ μικρός ὑγͅ-σρ-ς̓ίνοντο -- ὁ μέσος ὁ μείς - ζων · εἰμί γάρ καί λέγω ι ὁ λευκός μηδείς ὑπάρχω βαδίζω μηδέ ἵστημι , ἐπεί ἀποφάσκω αὐτός καί οὖον κατγέγορεῖ-αι , διά οὗτος οὐ εἰμί ἐπί πλείων ὁ μείζων . δῆλος οὖν , ὅτι ὁ ἔχω ὁ μ̓͂ρικὴν ἀεί ‘)φα-ικ̓γ̀ͅν ὁ δέ μείς - ζων καθόλου διά αὐτός οὗτος ὁ ἔχω ὁ ελαιτονη ἀποσα-ι·κr̀ιν ὑπάρχω μόνος ασυλλόγιστος εἰμί καί οὖον διά ὁ ὁρίζω χρόνος ὁ μείζων .