themistius.quae-fertur-in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-paraphrasis 3
Περὶ τῶν μίξεων . Εἰπόντες καὶ παραδόντες τάς τε τοῦ ὑπάρχοντος τάς τε τοῦ ἀναγκαίου προτάσεις καὶ δείξαντες , ποίους ποιοῦσι καθ’ ἕκαστον σχῆμα συλλογισμούς , ἑξῆς λέγομεν περὶ τῶν ἐκ μίξεως ἀναγκαίας τε καὶ ὑπαρχούσης προτάσεως γινομένων καθ’ ἕκαστον σχῆμα συλλογισμῶν , τίνες τέ εἰσι , καὶ ποῖόν τι ἐν ταῖς μίξεσιν αὐτῶν γίνεται τὸ συμπέρασμα , καὶ τίνες αἱ κατὰ τὰς μίξεις τῶν τρόπων τούτων ἐν τοῖς γινομένοις συλλογισμοῖς διαφοραί . φημί οὖν , ὅτι γίνεταί ποτε ἐκ μίξεως ἀναγκαίας <καὶ> ὑπαρχούσης προτάσεως ἀναγκαῖον καὶ πότε γίνεται τὸ συμπέρασμα τοιοῦτον . ἐν γὰρ πρώτῳ σχήματι ἀμφοτέρων οὐσῶν καθόλου , εἰ ἡ μείζων ἀναγκαία , ἄν τε καταφατική , ὡς ἐν τῷ πρώτῳ τρόπῳ , ἄν τε ἀποφατική , ὡς ἐν τῷ δευτέρῳ τρόπῳ , ἀναγκαῖον γίνεται τὸ συμπέρασμα . περὶ γὰρ τῶν δύο συζυγιῶν νῦν διαληπτέον πρῶτον , τῆς τε ἐκ τῆς μείζονος καθόλου καταφατικῆς ἀναγκαίας καὶ τῆς ἐλάττονος καθόλου καταφατικῆς ὑπαρχούσης καὶ τῆς ἐκ καθόλου ἀποφατικῆς ἀναγκαίας τῆς μείζονος καὶ καθόλου καταφατικῆς ὑπαρχούσης τῆς | ἐλάττονος . οἷον εἰ τὸ Α τῷ Β ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Β τῷ Γ ὑπαρχόντως , ἐξ ἀνάγκης τὸ Α τῷ Γ ὑπάρξει παντί . ἐπεὶ γὰρ τὸ Α κατὰ παντὸς τοῦ Β ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Γ ὑπὸ τὸ Β ἐστὶ καὶ τὶ τοῦ Β , εἴη 〈 ἂν καὶ κατὰ 〉 τοῦ Γ ἐξ ἀνάγκης · ὃ γὰρ κατὰ παντὸς τοῦ Β ἐξ ἀνάγκης , καὶ κατὰ τῶν ὑπὸ τὸ Β ἐξ ἀνάγκης ἄν κατηγοροῖτο , εἴ γε τὸ κατὰ παντός ἐστιν , ὅταν μηδὲν ᾖ λαβεῖν τοῦ ὑποκειμένου , καθ’ οὗ τὸ κατηγορούμενον οὐ ῥηθήσεται · τὸ δὲ Γ τὶ τῶν Β ἐστί . καὶ γὰρ τὸ κατὰ παντὸς ἐξ ἀνάγκης ὁμοίως λαμβάνεται , ὡς προείπομεν ἐπὶ τῶν ἀναγκαίων ῾τό τε γὰρ στερητικὸν ὡσαύτως ἀντιστρέφει καὶ τὸ ἐν ὅλῳ εἶναι καὶ κατὰ παντὸς ὁμοίως ἀποδώσοῳν’ . ληπτέον δὲ τὴν ὑπάρχουσαν καθόλου καταφατικὴν ἐν τοιαύτῃ μίξει ἀληθῆ μὴ πρὸς ὑπόθεσιν ἀλλὰ ἀληθῶς ὑπάρχουσαν · α-ἴτημα γ-ὰρ ἐκείνως γίνεται καὶ οὐκέτ’ ἀληθὴς ἡ πρότασις . ληφθείσης δὲ ἀληθοῦς ἐν τῳ ὑπάρχειν καὶ καθόλου ἀναραῖον συμπέρασμα γίνεται · οἷον κίνησις πάσῃ βαδίσει ἐξ ἀνάγκης , βάδισις παντὶ ἀνθρώπῳ ὑπαρχόντως , καὶ κίνησις παντὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης · Εἰ δὲ ἡ ἐλάττων ληφθείη ἀναγκαία καθόλου ἡ δὲ μείζων ὑπάρχουσα κα - θόλου , οὐκ ἀναγκαῖόν φημι ἔσεσθαι τὸ συμπέρασμα . τούτου χάριν εἴρηταί μοι ἐν τοῖς ἔμ·προσθεν τὸ ισυμβαίνει δέ ποτε καὶ τῆς ἑτέρας προτάσεως ἀναγκαίας ουνσης ἀναγκαῖον γίνεσθαι τὸ συμπέρασμα’ • οὐδὲ γὰρ ἀεὶ τοῦτο γίνεταί , ἀλλ’ ὅτε ἡ μείζων εἴη ἀναγκαία . ὅτι δὲ μὴ ἀναγκαῖον ἐν ταύτῃ τῇ συζυγίᾳ τὸ συμπέρασμα ἀλλ’ ὑπάρχον , δεικτέον τοῦτο διχόθεν , καὶ τῇ εἰς ἄτοπον ἀπαγωγῇ καὶ τῇ διὰ τῶν ὅρων δείξει . καὶ γὰρ τῶν μεθόδων ἡ χρεία ἡμῖν καθέστηκεν οὐ δι’ ἑαυτάς , ἀλλ’ ἵνα τοῖς πράγμασιν αὐτὰς ἁρμόζωμεν · διὸ καὶ ἐν τοῖς ἀσυλλογίστοις ὅρους παρατιθ̔--́-aι ἕνοι ἠρκούμεθα τούτοις εἰς ἔλεγχον ὡς μὴ δυ - ναμένων αὐτῶν ἐφαρμοσθῆναι τοῖς πράγμασιν . ὅτι γὰρ μὴ ἀναγκαῖον , δεικτέον τοῦτο διά τε τοῦ πρώτου σχήματος καὶ διὰ τοῦ τρίτου , ὑποτιθέμενοι ἀναγκαῖον συνάγεσθαι τὸ συμπέρασμα καὶ δείξαντες ταύτῃ τῇ ὑποθέσει ψεῦδος ἀκολου - θοῦν οὕτως αὐτὴν ἐλέγξομεν . δῆλον γὰρ ὅτι ᾗ δ’ ἄν ὑποθέσει ψεῦδος * ἀκολουθεῖ , ψευδὴς ἔσται · οὐδεμιᾷ γὰρ ἀληθεῖ ὑποθέσει ψεῦδος ἀκολουθεῖ . δείκνυμεν δὲ τὸ ψεῦδος ἀκολουθοῦν διὰ μὲν τοὐ πρώτου σχήματος οὕτως · εἰ τὸ Α τῷ Β ὑπαρχόντως , τὸ δὲ Β παντὶ · τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης , ἐγὼ μὲν λέγω , ὅτι τὸ Α παντὶ τῷ Γ ὑπαρχόντως ὑπάρξει . εἰ δέ τις λέγοι ἐξ ἀνάγκης , σὒαωρείσθω τοῦτο · καὶ εἰ μὲν μὴ ψεῦδος ἀκολουθήσει , ἔστω ἀληθὲς τὸ συμπέρασμα · εἰ δὲ εὕρωμέν τι ψεῦδος ἑπόμενον , δῆλον ὅτι ψευδὴς ἡ ὑπό - θέσις ἡ λέγουσα τὸ ἀναγκαῖον συνάγεσθαι , ὥστε τὸ ὑπάρχον μόνον συναχθή - σεται . ἐπεὶ οὖν τὸ Α παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης 〈 ὑπεθέμεθα , ἦν δὲ καὶ τὸ Β παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης 〉 , καὶ τὸ Γ τινὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης ὑπάρξει · ἀντιστρέφει γάρ . εἰ τοίνυν τὸ μὲν Α παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , τὸ δὲ Γ τινὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , τὸ ἄρα Α τινὶ τῷ B ἐξ ἀνάγκης ὑπάρξει · γίνεται γὰρ ὁ τρίτος τρόπος τοῦ πρώτου σχήματος . ἀλλὰ τοῦτο ψεῦδος · ὑπέ - ὑπέκειτο γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ Β ὑπάρχειν μόνον · τὸ δὲ παντὶ ὑπάρχον ἐνδέχεται καὶ μηδενὶ ὑπάρχειν • τοιαύτη γὰρ ἡ τοῦ κυρίως ὑπάρχοντος φύσις . ψεῦδος ἄρα τὸ ἐξ ἀνάγκης τὸ Α τινὶ τῷ Β ὑπάρχειν · τὸ δὲ ψεῦδος ἠκολούθησε διὰ τὴν ἐξ ἀρχῆς ὑπόθεσιν λέγουσαν ἀναTκαῖον συνάγεσθαι τὸ συμπέρασμα · ὑπάρ - χον ἄρα συναχθήσεται . οὐκ ἔφην δὲ ἀδύνατον εἶναι τὸ Α τινὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν ἀλλ’ ὡς ψεῦδος · οὐ γάρ , εἴ τι ψεῦδος , τοῦτο καὶ ἀδύνατον , ἀλλ’ εἴ τι ἀδύνατον , τοῦτο καὶ ψεῦδος . οὐδὲ γὰρ προεθέμην τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ δεῖξαι τοῦτο , οὗ χάριν οὐδὲ τὸ ἀντικείμενον ἔλαβον τῷ ὑπάρχειν παντί , ἀλλὰ μόνον δεῖξαι τὸ ψεῦδος τὸ λέγον , ὅτι ἀναγκαῖον συνάγεται συμπέρασμα . οὐδὲ γὰρ ἐπί τινος ἀδύνατον τὸ αὐτὸ τῷ αὐτῷ καὶ ὑπαρχόντως παντὶ ὑπάρχειν καὶ τινὶ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν · τοιοῦτον γάρ ἐστι τὸ κοινότερον ὑπάρχον . ψεῦδος δὲ τὸ τινὶ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχον τοῦτο καὶ παντὶ ὑπάρχειν κατὰ τὸ ἁπλῶς , τουτέστι τὸ καθόλου <τοῦ> ὑπάρχοντος σημαινόμενον , ὅπερ δύναται δενὶ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν καὶ μηδενὶ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν . οὕτως μὲν οὖν διὰ τοῦ πρώτου σχήματος . διὰ δὲ τοῦ τρίτου οὕτως · εἰ γὰρ τὸ Α παντὶ ἐξ ἀνάγκης τῷ Γ , ὡς ἄν τις ὑπολάβοι , ὑπῆρχε δὲ καὶ τὸ Β ἐξ ἀνάγκης παντὶ τῷ Γ , τὸ ἄρα Α τινὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχον . γίνεται γὰρ ὁ πρῶτος τρόπος τοῦ τρίτου σχήματος τῶν δύο καταφατικῶν ἀναγκαίων οὐσῶν μερικὸν καταφατικὸν ἀναγκαῖον συνάγων συμπέρασμα . ὑπέκειτο δὲ καὶ παντὶ τῷ Β τὸ Α ὑπαρχόντως · ψεῦδος ἄρα τὸ τινὶ τῷ B ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν τὸ Α · ἐνδέχεται | γὰρ ἐπὶ τοῦ ὑπάρχοντος τρόπου τὸ ληφθὲν ὡς παντὶ ὑπάρχειν καὶ μηδενὶ αὐτῷ ὑπάρχειν . ψεῦδος ἄρα τὸ τινὶ ἐξ ἀνάγκης · τὸ δὲ ψεῦδος ἠκολούθησε διὰ τὸ ὑποθέσθαι τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης παντὶ τὸ Α ὑπάρχειν . ἔτι δὲ καὶ ἐκ τῶν ὅρων φανερόν , ὅτι οὐκ ἔστιν ἀναγκαῖον τὸ συμπέρασμα · κίνησις μὲν γὰρ παντὶ ζῴῳ ὑπαρχόντως ὑπάρχει , ζῶον δὲ παντὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης , καὶ συμπέρασμα συνάγεται οὐκ ἀναγκαῖον ἀλλ’ ὑπάρχον · κίνησις γὰρ παντὶ ἀν - θρώπῳ ὑπάρχει οὐκ ἀναγκαίως ἀλλ’ ὑπαρχόντως . ῾Ομοίως δὲ δειχθήσεται μὴ γινόμενον ἀναγκαῖον τὸ συμπέρασμα , κἂν ἡ μείζων ᾖ καθόλου ὑπάρχουσα ἀποφατική , εἰ τοίνυν τὸ Α οὐδενὶ τῷ Β ὑπαρχόντως · πάλιν γὰρ ἐκθησόμεθα τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον καθόλου ἀποφατικόν . καὶ ἐν μὲν τῷ πρώτῳ σχήματι τὴν δεῖξιν ποιούμενοι ἀντιστρέψομεν τὴν καθόλου καταφατικὴν ἀναγκαίαν τὴν Β Γ , καὶ ἔσται τὸ Α τῷ Γ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης , τὸ Γ τῷ Β τινὶ ἐξ ἀνάγκης · ἐξ ὧν συναχθήσεται τὸ Α τινὶ τῷ Β μὴ ὑπάρχειν ἐξ ἀνάγκης , ὃ ψεῦδές ἐστιν · ὑπέκειτο γὰρ μηδενὶ ὑπάρχειν . εἰ δὲ ἐν τρίτῳ ποιούμεθα τὴν δεῖξιν , τὸ Α οὐδενὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ · ἐξ ὧν πάλιν συναχθήσεται τὸ Α τινὶ τῷ Β μὴ ὑπάρχειν ἐξ ἀνάγκης . ἀλλὰ καὶ διὰ τῶν αὐτῶν ὅρων δειχθήσεται πάλιν , ὡς μὴ ἀναγκαῖον συνάγομεν τὸ συμπέρασμα · κίνησις μηδενὶ ζῴῳ ὑπαρχέτω , ζῶον δὲ παντὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης , κίνησις οὐδενὶ ἀνθρώπῳ , ἀλλ’ οὐκ ἐξ ἀνάγκης . δεῖ μέντοι εἰδέναι , ὡς ἣν πεποιήμεθα δεῖξιν , ἔοικε μὲν τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ , οὐ μὴν ἡ αὐτή ἐστιν ἐκείνῃ . οὔτε γὰρ τὸ ἀντικείμενον τοῦ συναγομένου ὑπεθέμεθα οὐ γὰρ ἀντίκειται τῷ παντὶ ὑπάρχειν τὸ Α τῷ Γ τὸ παντὶ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν , οὔτε τῷ μηδενὶ ὑπάρχειν τὸ μηδενὶ ἐξ ἀνάγκης · ταῦτα δὲ ὑπεθέμεθα ) , ἀλλ’ οὐδὲ τὸ δειχθὲν ἐκ τῶν ὑποθέσεων ἀδύνατον ἦν , ὥσπερ καὶ ἐπεσημηνάμεθα , ἀλλὰ ψεῦδος · ψεῦδος γὰρ καὶ τὸ ὑποτεθέν . οὐ γὰρ ἀδύνατον · οὔτε γὰρ τὸ παντὶ ὑπάρχον ἀδύνατον καὶ ἐξ ἀνάγκης τινὶ αὐτῶν ὑπάρχειν , οὔτε τὸ μητὸ δενὶ ὑποθέσει ψεῦδος ἠκολοήθησεν · ἀδυνάτῳ μὲν γὰρ ἀδύνατον ἀκολουθήσει , ψευδεῖ δὲ ψεῦδος . ἔπ ὅσον ἐπὶ τῇ δείξει , οὐ κατεσκεύασται τὸ προκείμενον . οὔτε γὰρ εἰ ἀναιρεθῇ τὸ παντὶ ἐξ ἀνάγκης ὡς ψεῦδος ὄν , ἤδη ἀνάγκη ἀληθὲς εἶναι τὸ παντὶ ὑπάρχον · μόνον γὰρ ἐξ ἀνάγκης τίθεται τῇ ἄρσει τινὸς καὶ ἀνασκευῇ | τὸ ἀντικείμενον · ταῦτα δὲ οὐκ ἀντίκεινται . οὐδ’ ἐγὼ αὖ τῷ τρόπῳ τῆς δείξεως τούτῳ πάνυ θαρρῶ , ἀλλὰ προσχρῶμαι αὐτῷ δεικνύς , ὅτι , εἰ ἀναγκαίως ληφθέν - τος τοῦ συμπεράσματος ψεῦδός τι ἕπεται , ὑπάρχοντος δὲ μή δεῖ δὲ τοιοῦτον αὐτὸ εἶναι , ἐπεὶ καὶ αἱ προτάσεις τοιαῦται , ὑπάρχον ἄν δεικνύοιτο . οὐ γὰρ τῇ εἴς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ κέχρημαι , ἀλλὰ μεταλαβὼν ἄλλην πρότασιν , ἀντὶ τῆς ὑπαρχούσης ἀναγκαίαν , καὶ ποιήσας ἐκ ταύτης τε καὶ τῆς δευτέρας τῶν κειμένων τῆς ἐλάττονος συλλογιστικὴν συζυγίαν · εὑρὼν γὰρ τὸ συναγόμενον ψεῦδος ὂν τούτῳ προσχρῶμαι εἰς τὸ μὴ ἀναγκαῖον γίνεσθαι τὸ συμπέρασμα . Ἐπὶ δὲ τῶν τὴν ἐλάττονα ἐπὶ μέρους ἐχόντων καταφατικὴν τὴν δὲ μείζονα καθόλου καταφατικὴν ἢ ἀποφατικήν , ἄν ἡ μείζων ἀναγκαία ᾖ καταφατικὴ οὖσα καθόλου ἢ ἀποφατική , ἡ δὲ ἐλάττων ὑπάρχουσα , ἀναγκαῖόν ἐστι τὸ συμπέρασμ καθάπερ καὶ ἐπὶ τῶν πρώτων συζυγιῶν , ἄν δὲ ἡ ἐλάττων ᾖ ἀναγκαία , ὑπάρχον . ἔστω δὴ πρῶτον ἡ μείζων καὶ καθόλου ἀναγκαία . εἰ οὖν τὸ Α παντὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , τὸ δὲ Β τινὶ τῷ Γ ὑπάρχει , συναχθήσεται τὸ Α τινὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν . εἰ γὰρ παντὶ τῷ Β τὸ Α ἐξ ἀνάγκης , τὶ δὲ τῶν Γ μέρος ἐστὶ τοῦ Β , καὶ τὸ Α ἄρα τινὶ τῷ Γ ὑπάρχει ἐξ ἀνάγκης μέρει ὄντι τοῦ Β . ἔστωσαν δὲ ὅροι ἐπιστήμη , γραμ - ματική , ἄνθρωπος · ἐπιστήμη πάσῃ γραμματικῇ ἐξ ἀνάγκης , γραμματικὴ δὲ τινὶ ἀνθρώπῳ ὑπαρχόντως , καὶ συνάγεται ἐπιστήμη τινὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης . ῾Ομοίως δέ , καὶ εἰ καθόλου εἴη ἀποφατικὴ ἡ μείζων ἀναγκαία , ἀναγκαῖον ὡσαύτως συναχθήσεται τὸ συμπέρασμα . εἰ γὰρ τὸ Α μηδενὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Β τινὶ τῷ Γ ὑπαρχόντως , καὶ τὸ Α οὐ τινὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει · ἐπειδὴ γὰρ οὐδενὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης τὸ Α , τὶ δὲ τοῦ Γ τοῦ Β μέρος ἐστί , καὶ τὸ Α ἄρα οὐ παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει . ὅροι δὲ ἐγρήγορσις , ὕπνος , ἄνθρωπος · . ἐγρήγορσις οὐδενὶ ὑπνοῦντι ἐξ ἀνάγκης , ὕπνος τινὶ ἀνθρώπῳ ὑπαρχόντως , καὶ ἐγρήγορσις οὐ παντὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης . καὶ ἀπλῶς τὰ ἀντι - διηρημένα δεῖ λαμβάνειν καὶ τὸ μὲν μείζονα ὅρον τιθέναι τὸ δὲ μέσον , ἐλάτ - τονα δὲ ἄλλο τι , ᾧ ὁ μείζων ὑπάρχει <οὐκ> ἐξ ἀνάγκης . ᾿Εὰν δὲ ἡ μερικὴ πρότασις ἀναγκαία , οὐκ ἔσται τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον . ὥσπερ γὰρ ἐπὶ τῶν καθόλου συζυγιῶν οἱ τὴν ἐλάττονα ἔχοντες ἀναγκαίαν οὐ συνῆγον ἀναγκαῖον , οὕτως καὶ ἐπὶ τῶν μερικῶν συζυγιῶν οὐκ ἀναγκαῖον ἀλλ’ ὑπάρχον τὸ συμπέρασμα . δῆλον δέ , ὅτι τοῦτο συνάγεται , ἐξ ὧν τούτῳ μὲν τῷ συμπεράσματι οὐδὲν ἀδύνατον ἕπεται οὔτε ἐνταῦθα οὔτε ἐπὶ τῶν κα - θόλου προτάσεων , τῷ δὲ ἀναγκαίῳ ἀκολουθεῖ . εἰ γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ Β ὑπαρχόντως , τὸ δὲ Β τινὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης , καὶ τὸ Α τινὶ τῷ Γ ὑπάρξει . καὶ ἡ αἰτία · οὐδὲν γὰρ ἀδύνατον συμπίπτει , καθάπερ οὐδὲ ἐν τοῖς καθόλου συλλογισμοῖς . ἡνίκα γὰρ ἐπ’ ἐκείνων ἐλαμβάνομεν τὴν ἐλάττονα ἐξ ἀνάγκης καὶ ὑπετιθέμεθα ὑπάρχον συνάγεσθαι τὸ συμπέρασμα , οὐδὲν ψεῦδος εἵ - πετο · <εἰ δὲ ἀναγκαῖον ὑπεθέμεθα συνάγεσθαι συμπέρασμα , ψεῦδός εἵπετο 〉 . ὡς οὖν ἐπ’ ἐκείνων ἀναγκαίου μὲν ὑποτεθέντος τοὐ συμπεφάσματος ψεῦδός τι συνήγετο ὑπάρχοντος δὲ οὐκέτι , οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν ἐν μέρει , εἰ ὑπεθέμεθα ἐξ ἀνάγκης ἕπεσθαι τὸ συμπέρασμα , ψεῦδος ἕπεται , εἰ δὲ ὑπάρχον , οὔ . ὁμοίως δὲ καὶ εἰ ἡ στερητικὴ εἴη καθόλου ὑπάρχουσα , ἀναγκαία δὲ ἡ ἐλάττων , ὑπάρχον συνάγεται συμπέρασμα . καὶ τοῦτο πάλιν δεικτέον τὸ συμ - πέρασμα ἐπὶ ὅρων · κίνησις παντὶ ζῴῳ ὑπαρχόντως , ζῶον τινὶ λευκῷ ἐξ ἀνάγκης , καὶ συνάγεται κίνησις τινὶ λευκῷ ὑπαρχόντως οἷον κύκνῳ · καὶ ἐπὶ τοῦ ‘οὐ πᾶς᾿ συνάγεται κίνησις οὐ παντὶ ζῴῳ ὑπαρχόντως . ἢ οὕτως · κίνησις οὐδενὶ ζῴῳ ὑπαρχόντως , ζῶον τινὶ λευκῷ ἐξ ἀνάγκης , καὶ κίνησις τινὶ λευκῷ οὐχ ὑπάρχει . Ἐπὶ δὲ τοῦ δευτέρου σχήματος εἰ μὲν ἡ στερητικὴ πρότασις καθόλου εἴη καὶ ἀναγκαία , καὶ τὸ συμπέρασμα ἔσται ἀναγκαῖον , εἰ δὲ ἡ κατηγορική , οὐκ ἀναγκαῖον . ἐπειδὴ γὰρ οἱ ἐν δευτέρῳ σχήματι συλλογισμοὶ τελειοῦνται τῇ εἰς πρῶτον σχῆμα ἀναγωγῇ , ἐν δὲ τῷ πρώτῳ σχήματι δεῖ πάντως τὴν ἀποφατικὴν μείζονα εἶναι , ἐδείκνυον δέ , ὅτι , ὅπως ἄν ἔχῃ ἡ μείζων ἐν πρώτῳ , οὕτως ἀνάγκη ἔχειν καὶ τὸ συμπέρασμα , εἰκότως ἄρα , φημί , ὅπως ἄν ἔχῃ ἐν δευτέρῳ σχήματι ἡ ἀποφατικὴ πρότασις , οὕτως ἀνάγκη ἔχειν καὶ τὸ συμπέρασμα . ἀναγομένου γὰρ τοὐ δευτέρου σχήματος εἰς τὸ πρῶτον πάντως ἡ ἀποφατικὴ μείζων εὑρίσκεται . ἔστω γὰρ ἡ στερητικὴ πρῶτον ἀναγκαία , ἡ δὲ κατηγορικὴ ὑπάρχουσα , καὶ τὸ Α τῷ μὲν Β μηδενὶ ἐξ ἀ|νάγκης τῷ δὲ Γ παντὶ ὑπαρχόντως · συνάγεσθαί φημι τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον . ἀντιστραφείσης γὰρ τῆς ἀποφατικῆς γίνεται ὁ δεύτερος τρόπος τοῦ πρώτου σχήματος · εἰ γὰρ τὸ Α ἐξ ἀνάγκης μηδενὶ τῷ Β , οὐδὲ τὸ Β μηδενὶ τῷ Α ἐξ ἀνάγκης · τὸ δέ γε Α παντὶ τῷ Γ ὑπαρχόντως · γίνεται τὸ πρῶτον σχῆμα · τὸ ἄρα Β οὐδενὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης . ὅροι ἀρετή , κακία , ἄνθρωπος · ἀρετὴ οὐδεμιᾷ κακίᾳ ἐξ ἀνάγκης , ἀρετὴ παντὶ ἀνθρώπῳ ὕπαρχόν ὡς , κακία οὐδενὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης . καὶ καθόλου εὐπορήσομεν λαμβάνοντες ἀντιδιῃρημένα ἀλλήλοις εἴδη καὶ τὸ ἕτερον ποιοῦντες μείζονα ὅρον τὸ δὲ ἕτερον μέσον , ἕτερον δέ τι ἐλάτ - τονα δυνάμενον μετέχειν ἀνὰ μέρος ἑκατέρου μὴ ἀναγκαίως . ῾Ωσαύτως δέ , καὶ <εἰ> ἡ μείζων καθόλου καταφατικὴ ὑπάρχουσα εἴη , δὲ ἐλάττων καθόλου ἀποφατικὴ ἀναγκαία · ἀναγκαῖον γὰρ καὶ αὕτη συνάγει συμπέρασμα διά τε τῆς ἀντιστροφῆς τῆς ἐλάττονος , τουτέστι τῆς ἀποφατικῆς , καὶ ἔτι τῆς τοῦ συμπεράσματος ἀντιστροφῆς . εἰ γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ Β ὑπαρεἰ χόντως τῷ δὲ Γ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης , καὶ τὸ Β ἄρα τῷ Γ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης . ἐπεὶ γὰρ τὸ Α οὐδενὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης , καὶ τὸ Γ οὐδενὶ τῷ Α ἐξ ἀνάγκης · τὸ δὲ Α παντὶ τῷ Β ὑπαρχόντως · τὸ ἄρα Γ οὐδενὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης . ἀλλ' οὐ τοῦτο προέκειτο δεῖξαι , ἀλλ' εἰ τὸ Β μηδενὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης . ἐπεὶ οὖν ἀντιστρέφει ἡ καθόλου ἀπογατικὴ ἐπὶ τοῦ ἀναγκαίου , εἰ τὸ Γ οὐδενὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης , οὐδὲ τὸ Β οὐδενὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης . ὅροι ὑγεία , νόσος , ἄνθρωπος · ὑγεία παντὶ ἀνθρώπῳ ὑπαρχόντως , ὑγεία οὐδεμιᾷ νόσῳ ἐξ ἀνάγκης , ὁ ἄνθρωπος οὐδεμιᾷ νόσῳ ἐξ ἀνάξκης . ἀλλὰ καὶ νόσος οὐδενὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης , ἀντιστρεφομένης τῆς ἐλάττονος προτάσεως καὶ τοῦ συμπεράσματος . εἰ γὰρ ὑγεία οὐδεμιᾷ νόσῳ , καὶ νόσος οὐδεμιᾷ ὑγείᾳ · ὑγεία δὲ παντὶ ἀνθρώπῳ · καὶ νόσος οὐδενὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης . εἰ δὲ ἡ κατηγορικὴ πρότασίς ἐστιν ἀναγκαία , οὐκ ἔστι τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον . εἶπον δὲ τὴν αἰτίαν , τί δήποτε ταῖς στερητικαῖς ἐν τούτῳ τῷ σχήματι ἀκολουθεῖ τὸ συμπέρασμα · ὑπαρχέτω γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης , οὐδενὶ δὲ τῷ Γ ὑπαρχόντως , καὶ τὸ Β οὐδενὶ τῷ Γ ὑπαρχόντως . εἰ γὰρ τὸ Α οὐδενὶ τῷ Γ , καὶ τὸ Γ οὐδενὶ τῳ Α ὑπαρχόντως , ἐπειδὴ | ἀντιστρέφει , τὸ δὲ Α παντὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης · γέγονε τὸ πρῶτον σχῆμα <εκ> τῆς μείζονος ἀποφατικῆς ὑπαρχούσης . ἐδείχθη δὲ ἐν σχήματι , ὅτι , ὁποῖος ἄν ᾖ ὁ μείζων ὅρος , τοιοῦτον συνάγεται καὶ τὸ συμπέρασμα · ἀντιστρεφομένης οὖν τῆς στερητικῆς καὶ τὸ Β οὐδενὶ τῷ Γ ὑπαρχόντως , ὅπερ ἔδει δείξαι . Δειχθείσης δὲ τῆς προκειμένης συζυγίας δι’ ἀντιστροφῆς τὸ ὑπαρχόντως καὶ <οὐ> τὸ ἀναγκαίως συναγούσης νῦν αὐτὸ τοῦτο δεικτέον καὶ τῇ εἰς ἀπαγωγῇ . εἰ γὰρ ὑποθώμεθα ἀναγκαῖον συνάγεσθαι τὸ συμπέρασμα , ἕψεταί τι ἄτοπον τῇ ὑποθέσει ταύτῃ · εἰ δὲ τῇ ὑποθέσει ταύτῃ ἄτοπόν τι ἀκολουθεῖ , καὶ ψεῦδός ἐστι · ψεῦδος ἄρα τὸ ὑποτίθεσθαι ἀναγκαῖον συνάγεσθαι τὸ συμπέρασμα . εἰ γάρ τις εἴπῃ συνάγεσθαι τὸ Β μηδενὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης , ἀντι - στρέφει δῆλον ὅτι , καὶ τὸ Γ μηδενὶ τῷ Β ὑπάρξει ἐξ ἀνάγκης · εἰ τοίνυν τὸ μὲν Γ οὐδενὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Β τινὶ τῷ Α ἐξ ἀνάγκης , ἐκ δύο δὲ ἀναγκαίων ἀναγκαῖον γίνεται τὸ συμπέρασμα , καὶ τὸ Γ ἄρα ἐξ ἀνάγκης τινὶ τῷ Α οὐχ ὑπάρξει . ἀλλ’ ἐπειδὴ ὑπέκειτο τὸ Α μηδενὶ ὑπαρχόντως τῷ Γ , καὶ τὸ Γ μηδενὶ ἄρα τῷ Α ὑπαρχόντως , ἐδείχθη δὲ τὸ ὑπάρχειν τοιοῦτον ὄν , ὡς δύνασθαι , ὃ μηδενὶ ὑπάρχει , τὸ αὐτὸ τῷ αὐτῷ καὶ παντὶ ὑπάρχειν , καὶ παντὶ ὑπαρχόντως καὶ τινὶ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρξει τῷ Α τὸ Γ , ὅπερ ἄτοπον . δῆλον ἄρα , ὅτι τὸ ἄτοπον ἠκολούθησεν ἐκ τοῦ ὑποθέσθαι ἡμᾶς ἐξ ἀνάγκης μηδενὶ τῷ Γ τὸ Β · ἀληθῶς ἄρα τὸ ὑπαρχόντως μηδενί , ὅπερ ἔδει δεῖξαι . εντι οὐ μόνον τοῖς καθόλου λόγοις τὸ προκείμενον πιστωσόμεθα ἀλλὰ καὶ τῇ διὰ τῶν ὅρων , τουτέστι τῇ τῶν πραγμάτων δείξει , ὅτι τὸ συμπέρασμα ὑπαρχόντως συνάγεται καὶ οὐχὶ κυρίως ἀναγκαῖον , ἀλλ’ εἴ γε ἄρα , τὸ ἐξ ὑποθέσεως . οἷον ἔστω τὸ Α ζῶον , τὸ δὲ Β ἄνθρωπος , τὸ Γ λευκόν · ζῶον παντὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης , ζῶον οὐδενὶ λευκῷ · καὶ συνάγεται ἀντιστραφείσης τῆς ἀποφατικῆς καὶ τοῦ συμπεράσματος , ὅτι ἄνθρωπος οὐδενὶ λευκῷ ὑπαρχόντως . οὐ γάρ ἐστιν ἐξ ἀνάγκης τὸ μηδένα λευκὸν εἶναι ἄνθρωπον , ἀλλ’ εἰ ἄρα , ἐξ ὑποθέσεως , ἕως ἄν ὑποκέηται τὸ ζῶον μηδενὶ λευκῷ ὑπάρχειν . σαφέστερον δὲ μᾶλλον ἔσται ἡ δεῖξις , ἐὰν κίνησιν καὶ βάδισιν | καὶ ἄνθρωπον 68v λάβωμεν ἢ ἁπλῶς καθολικώτερόν τι καὶ μερικώτερον καὶ ἕτερόν τι , ᾧ ὑπάρχουσι ταῦτα οὐκ ἐξ ἀνάγκης . κίνησις γὰρ πάσῃ μὲν βαδίσει ἐξ ἀνάγκης , ἀνθρώπῳ δὲ οὐδενὶ ὑπαρχόντως · καὶ συνάγεται βάδισις οὐδενὶ ἀνθρώπῳ ὑπαρχόντως . ὥστε τούτων μὲν ὄντων ἔσται τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον , τουτέστιν ἕως ἡ μὲν τῶν προτάσεων ἀναγκαίως ὄντως ὑπάρχει ἡ δὲ ἐξ ὑποθέσεως , καὶ τὸ συμπέρασμα ἐξ ὑποθέσεως ἔσται ἀναγκαῖον καὶ οὐχ ἁπλῶς , τουτέστι κυρίως ἀναγκαῖον . δῆλον δὲ ἄρα , ὅτι ἐν ταῖς μίξεσιν , ὅταν ἀναγκαῖον λέγω γίνεσθαι τὸ συμπέρασμα , τὸ ἁπλῶς ἀναγκαῖον λέγω καὶ οὐ τὸ μετὰ διορισμοῦ , τουτέστιν ἐξ ὑποθέσεως . ῾Ομοίως δὲ ἕξει καὶ ἐπὶ τῶν ἐν μέρει συλλογισμῶν . τῇ γὰρ ἀποφατικῇ καὶ ἐπὶ τούτων ἀκολουθεῖ τὸ συμπέρασμα καθόλου οὔσῃ , κἂν μείζων ἡ κἂν ἐλάττων · μερικῆς δὲ οὔσης τῆς ἀποφατικῆς οὐκέτι . ἔστι δὴ πρῶτον ἡ στε - ρητικὴ καθόλου τε καὶ ἀναγκαία , ἡ δὲ ἐλάττων μερικὴ καταφατικὴ ὑπαρχόντως . οἷον τὸ Α οὐδενὶ μὲν τῷ Β ἐξ ἀνάγκης , τῷ δὲ Γ τινὶ ὑπάρχει · λέγω , ὅτι τὸ Β τινὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρξει . εἰ γὰρ τὸ Α ἐξ ἀνάγκης μη - δενὶ τῷ Β , καὶ τὸ Β οὐδενὶ τῷ Α ἐξ ἀνάγκης · τὸ δὲ Α τινὶ τῷ Γ ὑπάρχει · τὸ ἄρα Β τινὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρξει · δέδεικται γὰρ τοῦτο ἐν πρώτῳ σχήματι . οἱ δὲ αὐτοὶ ὅροι ἁρμόσουσι κἀνταῦθα πρὸς τὸ δεῖξαι ὑπά̣ρχον συναγόμενον τὸ συμπέρασμα , οἵπερ καὶ ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι ἐν τούτῳ τῷ τρόπῳ . πάλιν ἔστω ἡ κατηγορικὴ καθόλου ἀναγκαία , ἡ δὲ μερικὴ ἀποφατικὴ ὑπάρχουσα . οἷον εἰ τὸ Α παντὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , τῷ δὲ Γ οὐ παντὶ ὑπάρχει , τὸ Β ἄρα τῷ Γ οὐ παντὶ ὑπαρχόντως . δείκνυται δὲ αὕτη ἡ συζυγία διὰ τῶν ὅρων τῶν αὐΤῶν , δι’ ὧν καὶ τὴν ἐκ τῆς μείζονος καθόλου καταφατικῆς ἀναγκαίας ἐδείξαμεν τῆς δὲ ἐλάττονος ὑπαρχούσης καθόλου ἀποφατικῆς . κίνησις μὲν γὰρ πάσῃ βαδίσει ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , ἀνθρώπῳ δὲ οὐ παντὶ ὑπαρχόντως , καὶ συνάγεται βάδισις οὐ παντὶ ἀνθρώπῳ ὑπαρχόντως αἱ γὰρ αὐταὶ ἁρμόσουσι κἀνταῦθα δείξεις , αἵπερ καὶ ἐπὶ τῶν καθόλου . ἀλλ’ οὐδὲ εἰ ἡ μὲν καθόλου καταφατικὴ ὑπάρχουσα , ἡ δὲ ἐν μέρει στερητικὴ ἀναγκαία , οὐκ ἔσται τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον ἀλλ’ ὑπάρχον . καὶ οἱ αὐτοὶ ὅροι ἁρμόσουσι καὶ ἐπὶ τούτων , πλὴν ὅσον μετατιθεμένης τῆς τάξεως · τὸν γὰρ ἐλάττονα μείζονα I δεῖ ποιῆσαι , τὸν δὲ μείζονα μέσον οὕτως · βάδισις παντὶ ἀνθρώπῳ ὑπαρχόντως , κινήσει δὲ οὐ πάσῃ ἐξ ἀνάγκης · καὶ συνάγεται ἄνθρωπος οὐ πάσῃ κινήσει ὑπαρχόντως . οὐ δείκνυται δὲ αὕτη <δι᾿> ἀντιστροφῆς διὰ μ.ηδεμίαν μερικὴν στερητικὴν ἀντιστρέφειν πρὸς ἑαυτήν . τὴν δὲ λοιπὴν συζυγίαν παραλελοίπαμεν τὴν ἐκ τῆς μείζονος καθόλου ἀποφατικῆς ὑπαρχούσης τῆς δὲ ἐλάττονος μερικῆς καταφατικῆς ἀναγκαίας , ὡς δήλου γεγονότος , ὅτι μερικὸν ἀποφατικὸν ὑπάρχον συμπέρασμα συνάγει δι' ἀντιστροφῆς δεικνύμενον . Ἐπεὶ δὲ τὸν περὶ τῆς μίξεως ἀναγκαίου καὶ ὑπάρχοντος ἐν δευτέρῳ σχήματι ἐπληρώσαμεν λόγον , μεταβῆναι δεὶ ἐπὶ τὸ τρίτον σχῆμα καὶ δεῖξαι κἄν τούτῳ , πότε μὲν ἀναγκαῖον γίβεται τὸ συμπέρασμα τῆς ἑτέρας ἀναγκαίας ταῖς ἐξ ἀμφοτέρων καταφατικῶν προτάσεων συζυγίαις πάντως αναγακτον εσται τὸ συμπέρασμα . ἐφ’ ὧν δὲ ἡ μέν ἐστι καταφατικὴ ἡ δὲ ἀποφατική , τῇ ἀπο - φατικῇ πάντως ἕπεται τὸ συμπέρασμα . καὶ εἰκότως · πάλιν γὰρ ἀντιστρεφομενης τῆς καταφατικῆς καὶ ποιούσης τὸ πρῶτον σχῆμα μείζων εὑρεθήσεται ἡ ἀποφατική · ἐν δὲ τῷ πρώτῳ σχήματι τῇ μείζονι ἀεὶ εἵπετο τὸ συμπέρασμα · εἰ δὴ τὸ Α παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Β τῷ αὐτῷ παντὶ ὑπαρχόντως , ἀντιστραφείσης τῆς ἐλάττονος τὸ πρῶτον γίνεται σχῆμα · τὸ γὰρ Γ τινὶ τῷ Β . εἰ τοίνυν τὸ μὲν Α παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Γ τινὶ τῷ Β ὑπαρχόντως , τὸ Α ἄρα τινὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης , ὅπερ μέρος ἐστὶ τοὐ Γ . οἱ αὐτοὶ δὲ ὅροι ἁρμόσουσι δεῖξαι αὐτὴν ἀναγκαίαν , οἵπερ καὶ ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι · κίνησις πάσῃ βαδίσει ἐξ ἀνάγκης , ἄνθρωπος πάσῃ βαδίσει ὑπαρχόντως , καὶ κίνησις τινὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης . ὁμοίως δὲ δειχθήσεται , καὶ εἰ πρὸς τῳ Β Ι , τουτέστι τῇ ἐλάττονι , εἴη τὸ ἀναγκαῖον · λέγω γὰρ καὶ αὐτὴν τὸ ἀναγκαῖον συνάγειν . δείκνυται δὲ τοῦτο διὰ δύο ἀντιστροφῶν τῆς τε μείζονος προτάσεως καὶ τοῦ συμπεράσματος . ὑπαρχέτω γὰρ τὸ μὲν Β παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Γ τινὶ τῷ Α ἐξ ἀνάγκης ] ὑπαρχόντως μόνον · δῆλον ὅτι συνάγεται τὸ Β τινὶ τῷ Α ἐξ ἀνάγκης · δέδεικται γὰρ τοῦτο ἐν πρώτῳ σχήματι . ἀλλ’ ἐξητοῦμεν ἡμεῖς , εἰ τὸ Α τινὶ τῷ Β . τοῦτο οὖν δείκνυται δι’ ἀντιστροφῆς τοῦ συμπεράσματος · εἰ γὰρ | τὸ Β τινὶ τῷ Α ἐξ ἀνάγκης , καὶ τὸ Α τινὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης . ζητήσει δὲ τις , τί δήποτε δυνάμενοι τὴν ἐλάττονα ἀντιστρέψαι πρότασιν καὶ ποιῆσαι ὑπάρχον τὸ συμπέρασμα μιᾶς δεηθέντες ἀντιστροφῆς τὴν μείζονα ἀντιστρέφομεν καὶ δεόμεθα δύο ἀντιστροφῶν , ἵνα ποιήσωσιν ἀναγκαῖον τὸ συμπέρασμα · οἷον τὸ Α παντὶ τῷ Γ ὑπαρχόντως , τὸ Γ τινὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης , καὶ συμπέρασμα τὸ Α τινὶ τῷ Β ὑπαρχόντως . τί οὖν λέ - γομεν ; ὅτι , εἰ καὶ ἐδυνάμεθα τοῦτο ποιῆσαι , ἀλλ’ οὖν τὸ ἀεὶ ἀκολουθοῦν συνηγάγομεν · ἀμφοτέρων γὰρ οὐσῶν καθόλου καταφατικῶν προτάσεων , πρὸς ᾧ ποτε ἄν ᾖ ἄκρῳ τὸ ἀναγκαῖον , ἠδύνατο τὸ ἀναγκαῖον συνάγεσθαι , οὐκέτι δὲ τὸ ὑπάρχον ἀεί · ὥστε τὸ ἀεὶ ὑπάρχον συνηγάγομεν . Πάλιν ἔστω ἡ μὲν μείζων πρότασις στερητικὴ καθόλου ἀναγκαία , ἡ δὲ ἐλάττων κατηγορικὴ ὑπάρχουσα . ἐπεὶ τοίνυν ἀντιστρέφει τὸ καθόλου καταφα - τικόν , εἰ τὸ Β παντὶ τῷ Γ ὑπαρχόντως <,καὶ τὸ Γ τινὶ τῷ Β ὑπαρχόντως> . ἐπεὶ οὖν τὸ μὲν Α οὐδενὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Γ τινὶ τῷ Β ὑπαρχόντως , γίνεται τὸ πρῶτον σχῆμα , καὶ συνάγεται τὸ Α οὐ παντὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης · μέρος γὰρ τοῦ Γ τὸ τὶ Β , ᾧ τὸ Α οὐδενὶ ὑπάρχει ἐξ ἀνάγκης . οἱ δὲ αὐτοὶ ὅροι τοῦ δεῖξαι , ὅτι ἀναγκαίως καὶ ὑπαρχόντως συνάγεται , οἵπερ καὶ ἐν τῷ πρώτῳ ἡμῖν παρελήφθησαν σχήματι . ὃ δὲ ἤδη εἴπομεν , τοῦτο ὑπομνηστέον , ὅτι ἐπὶ τῶν συζυγιῶν τῶν ἐκ τῆς μιᾶς ἀποφατικῆς · τῆς δὲ ἑτέρας καταφατικῆς τοῦ ἀποφατικοῦ καθόλου ὄντος αὐτῷ μὲν ἀεὶ ἀκολουθεῖ τὸ συμπέρασμα ἐν πᾶσι τοῖς σχήμασι , 〈 ἐν μὲν τῷ πρώτῳ 〉 , διότι ἀποφατικὴ οὖσα μείζων πάντως ἐστίν , ὡς ἄν δὲ εἶχεν ἡ μείζων , οὕτως εἶχε καὶ τὸ συμπέρασμα , ἐν <δὲ> τοῖς λοιποῖς , διότι ἡ ἀντιστροφὴ εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα ἀνῆγε καὶ τὴν ἀπο - φατικὴν πάντως μείζονα ἐποίει . εἰ δὲ ἡ κατηγορικὴ πρότασις ἀναγκαία ἡ δὲ στερητικὴ ὑπάρχουσα , οὐκ ἔσται τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον . εἰ γὰρ τὸ μὲν Α οὐδενὶ τῷ Γ ὑπαρχόντως τὸ δὲ Β παντὶ ἐξ ἀνάγκης , ἔσται καὶ τὸ Γ τινὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης · εἰ τοίνυν τὸ μὲν Α οὐδενὶ τῷ Γ ὑπαρχόντως τὸ δὲ Γ τινὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης , τὸ ἄρα Α οὐ παντὶ τῷ Β ὑπαρχόντως · δέδεικται γὰρ ἐν τῷ πρώτῳ . ἔτι καὶ διὰ τῶν ὅρων φανείη ἄν φανερόν . ἔστω τὸ μὲν Α ἀγαθόν , | τὸ δὲ Β ζῶον , τὸ δὲ Γ ἵππος · ἀγαθὸν μὲν οὐδενὶ ἵππῳ ὑπαρχέτω , ζῶον δὲ παντὶ ἵππῳ ἐξ ἀνάγκης , καὶ συνάγεται ἀγαθὸν τινὶ ζῴῳ μὴ ὑπάρχειν μόνως · δύναται γὰρ καὶ πᾶν ζῶον εἶναι ἀγαθόν , δηλονότι κατὰ τὸ φυσικὸν ἀγαθόν . εἰ δέ τις πρὸς τοῦτο ἐνίσταται μὴ συγχωρῶν τῇ μείζονι προτάσει εἶναι γάρ τι ζῶον ἐξ ἀνάγκης οὐκ ἀγαθὸν οἷον τὰ ἰοβόλα ) , μεταληπτέον τὸν ὅρον καὶ θετέον ἀντὶ τοὐ ἀγαθοῦ ἢ τὸ ἐγρηγορέναι ἢ τὸ καθεύδειν μηδενὶ ἵππῳ ὑπάρχον , ζῴῳ δὲ παντὶ ἐξ ἀνάγκης , καὶ συνάγεται ἐγρήγορσις ἢ τὸ καθεύδειν τινὶ μὴ ὑπάρχειν ζῴῳ ὐπαρχόντως , οὐ μὴν ἐξ ἀνάγκης · ἅπαν γὰρ ζῶον δεκτικὸν τούτων · εἰ γὰρ δεκτικὸν τούτων ἅπαν ζῶον , οὐδὲν ἔσται ζῶον , ᾧ . ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει τὸ ἐγρηγορέναι ἢ τὸ κοιμᾶσθαι . Ἐπὶ δὲ τῶν τὴν ἑτέραν ἐχουσῶν καθόλου τὴν δὲ ἑτέραν μερικὴν καταφατικῶν οὐσῶν ἀμφοτέρων τῶν προτάσεων τῇ καθόλου ἕπεται τὸ συμπέρασμα · τῆς <γὰρ> μερικῆς ἀντιστρεφομένης τῇ ἀναγωγῇ τῇ εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα καθόλου μείζων γίνεται · ἐκεῖ δὲ τῇ μείζονι ἠκολούθει τὸ συμπέρασμα . καλῶς οὖν ἄρα εἴρηται ἐπὶ τούτων τῇ καθόλου ἀκολουθεῖν τὸ συμπέρασμα . θετέον οὖν πρότερον μὲν ἔχουσαν τὴν μείζονα μερικὴν καταφατικὴν ὑπάρχουσαν τὴν δὲ ἐλάττονα καθόλου καταφατικὴν ἀναγκαίαν συνάγουσαν διὰ τῆς ἀντιστροφῆς τῆς μείζονος καὶ τοῦ συμπεράσματος ἀναγκαῖον συμπέρασμα . ἔστω γὰρ τὸ μὲν Α τινὶ τῷ Γ ὑπαρχόντως , τὸ δὲ Β παντὶ ἐξ ἀνάγκης · συνάγει τὸ Α τινὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης . εἰ γὰρ τὸ Α τινὶ τῷ Γ , καὶ τὸ Γ τινὶ τῷ Α ὑπαρχόντως · οὐκοῦν εἰ τὸ μὲν Β παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης τὸ δὲ Γ τινὶ τῷ Α ὑπαρχόντως , ἐξ ἀνάγκης καὶ τὸ Β τινὶ τῷ Α · ἐπεὶ δὲ ἀντιστρέφει τὸ ῾τίς᾿ , καὶ τὸ Α τινὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης , ὅπερ ἔδει δεῖξαι . ῾Ομοίως δὲ ἀναγκαῖον ἔσεται τὸ συμπέρασμα , κἀν ἡ μὲν μείζων καθόλου καταφατικὴ ἀναγκαία ληφθῇ ἡ δὲ ἐλάττων ἐπὶ μέρους καταφατικὴ ὑπάρχουσα . πάλιν γὰρ ταύτης , φημὶ δὴ τῆς ἐπὶ μέρους , ἀντιστραφείσης γίνεται ἐν πρώτῳ σχήματι ἡ μείζων καθόλου καταφατικὴ ἀναγκαία · διὸ καὶ ἐπὶ μέρους καταφατικὸν ἀναγκαῖον γίνεται πάλιν τὸ συμπέρασμα . πλὴν ἐπὶ μὲν τῆς πρὸ ταύτης συμπλοκῆς καὶ τὸ συμπέρασμα ἐδέησεν ἀντιστρέψαι , ἐπὶ δὲ ταύτης | τῆς ἐχούσης τὴν μείζονα καθόλου καταφατικὴν ἀναγκαίαν τὴν ἐλάττονα πρότασιν μόνην ἀντιστρέφομεν . τὸ γὰρ Α παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Β ὑπάρχει μόνον τινὶ τῷ Γ , καὶ τὸ Γ τινὶ τῷ Β ὑπαρχόντως · οὐκοῦν εἰ μὲν τὸ Α παντὶ τῷ Γ δεῖ , τὸ δὲ Γ τινὶ τῷ Β ὑπαρχόντως , τὸ ἄρα Α τινὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης · δέδεικται γὰρ ἤδη πρότερον . ὅν δὲ ἡ ἐπὶ μέρους πρότασις ἀναγκαία ληφθῇ , οὐκέτι γίνεται τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον τῷ γίνεσθαι οὕτως τὴν ἐλάττονα πρότασιν ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι ἀναγκαίαν · ἧς οὔσης τοιαύτης τῆς δὲ μείζονος ὑπαρχούσης ὑπάρχον ἐγίνετο τὸ συμπέρασμα . ἔστω γὰρ τὸ μὲν Β τινὶ τῷ Γ ὑπάρχον ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Α παντὶ τῷ Γ ὑπαρχόντως · ἂν δὴ ἀντιστρέψωμεν τὴν Β Γ τηρήσαντες τὴν Α · Γ τὴν καθόλου ὑπάρχουσαν οὐ γὰρ οἷόν τε ἄλλως ) , γίνεται τὸ Α τῷ Γ παντὶ ὑπάρχειν , τὸ Γ τινὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης · οὕτως δ’ ἐχουσῶν οὐκ ἐγίνετο τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον . ὅτι δὲ μὴ ἀναγκαῖον γίνεται , δεικτέον καὶ τῇ τῶν ὅρων παραθέσει . ληπτέον γὰρ ἐπὶ μὲν τοῦ Α ἐγρήγορσιν , ἐπὶ δὲ τοῦ Β δίπουν , ἐπὶ δὲ τοῦ Γ ζῶον · τὸ μὲν δίπουν τινὶ ζῴῳ ἐξ ἀνάγκης ὡς τῷ ἀνθρώπῳ , ἡ δὲ ἐγρήγορσις παντὶ ζῴῳ ὑπαρχέτω , καὶ ἐγρήγορσις τινὶ δίποδι ὑπαρχόντως , ἀλλ’ οὐκ ἐξ ἀνάγκης . ὁμοίως δὲ καὶ διὰ τῶν ὅρων δειχθή - σεται μὴ γινόμενον ἀναγκαῖον τὸ συμπέρασμα , κἂν ἡ μὲν μείζων ἡ Α Γ ἐπὶ μέρους ἀναγκαία καταφατικὴ μερικὴ ληφθῇ ἡ δὲ Β Γ καθόλου καταφατικὴ ὑπαρ·χόντως . πάλιν δὲ δεήσει μεταθεῖναι ἐπὶ μὲν τοῦ Α δίπουν , ἐπὶ δὲ τοῦ Β ἐγρήγορσιν · ἔσται γὰρ οὕτως δίπουν τινὶ ζῴῳ ἐξ ἀνάγκης , ἐγρήγορσις παντὶ ζῴῳ ὑπαρχόντως , καὶ συναχθήσεται τὸ δίπουν τινὶ ἐγρηγόρσει ὑπαρχόντως , οὐ μὴν ἐξ ἀνάγκης . οὐδὲν δὲ ἔλαττον ἔστι καὶ τοῦτο διὰ τῆς ἀντιστροφῆς τῆς ἐπὶ μέρους καταφατικῆς ἀναγκαίας ἀνάγοντας εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα δεῖξαι τὴν ἐλάττονα πάλιν ἐν τῷ αὐτῷ γινομένην ἀναγκαίαν ὰντιστρο͂φομένου καὶ τοῦ συμπεράσματος . Εἰ δὲ ἡ μὲν κατηγορικὴ ἡ δὲ · στερητικὴ τῶν προτάσεων , ἄν μὲν ἡ στερητκὴ καθόλου ᾖ καὶ ἀναγκαία , ἀναγκαῖον καὶ τὸ συμπέρασμα · περὶ γὰρ τῶν τὴν ἑτέραν ἐχουσῶν ἐν μέρει ὁ λόγος νῦν · ἂν δ’ ἡ καταφατικὴ ἀναγκαία , ὑπάρχον καὶ <οὐκ> ἀναγκαῖον . αἴτιον δὲ καὶ ἐν τούτοις , ὅτι ἡ στερητικὴ ᾖ καθόλου , ἀντιστραφείσης τῆς καταφατικῆς αὕτη γίνεται ἡ μείζων πρότασις ἐν πρώτῳ | σχήματι , ὥστε , ἄν ᾖ ἀναγκαία , ἀναγκαῖον καὶ τὸ συμπέρασμα . μὴ οὔσης δὲ αὐτῆς ἀναγκαίας ἀλλὰ τῆς καταφατικῆς , ἥτις ἐλάττων γίνεται ἐν πρώτῳ σχήματι ἀναγκαία , τὸ συμπέρασμα οὐκ ἀναγκαῖον . εἰ γὰρ τὸ Α τῷ Γ μηδενὶ ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Β τῷ Γ τινὶ ὑπαρχόντως , ἀντιστραφήσεται μὲν ἡ Β Γ , καὶ ἔσται τὸ Γ τινὶ τῷ Β , μένει δὲ ἡ Α Γ μείζων οὖσα καθόλου ἀπο - φατικὴ ἀναγκαία · διὸ συναχθήσεται τὸ Α τινὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης μὴ ὑπάρχειν . ἄν δὲ γένηται τὸ καταφατικὸν ἀναγκαῖον ἢ καθόλου ὂν ἢ ἐν μέρει , ὡς εἶναι τὴν μὲν μείζονα ἢ καθόλου ἀποφατικὴν ὑπάρχουσαν ἢ ἐπὶ μέρους ἀποφατικὴν ὑπάρχουσαν ἢ ἐπὶ μέρους ἀποφατικὴν ἀναγκαίαν τὴν δὲ ἐλάττονα ἢ καθόλου καταφατικὴν ἀναγκαίαν ἢ ἐπὶ μέρους καταφατικὴν ὁμοίως ἀναγκαίαν ἢ καθόλου καταφατικὴν ὑπάρχουσαν , ὅταν μὲν ᾖ καθόλου ἀποφατικὴ ἡ μείζων ὑπάρχουσα , αὕτη γινομένη ἐπὶ μέρους καταφατικὴ ἀναγκαία , ὅταν δὲ ᾖ ἐπὶ μέρους ἀπο - φατικὴ ὑπάρχουσα , αὕτη καθόλου καταφατικὴ ἀναγκαία , ὅταν δὲ ᾖ ἐπὶ μέρους ἀποφατικὴ ἀναγκαία , αὕτη καθόλου καταφατικὴ ὑπάρχουσα , οὐδὲν ἀναγκαῖον συναχθήσεται , διότι ἀντιστραφείσης τῆς ἐλάττονος , ὅταν ἐπὶ μέρους ᾖ , γίνεται τὸ πρῶτον σχῆμα ἔχον τὴν ἐλάττονα ἀναγκαίαν . αὗται οὖν αἱ τρεῖς , ἥ τε ἐκ τῆς μείζονος μερικῆς ἀποφατικῆς ὑπαρχούσης καὶ τῆς ἐλάττονος καθόλου καταφατικῆς ἀναγκαίας καὶ ἡ ἐκ τῆς μείζονος καθόλου ἀποφατικῆς ὑπαρχούσης τῆς δὲ ἐλάττονος καταφατικῆς μερικῆς ἀναγκαίας καὶ ἡ ἐκ τῆς μείζονος ᾦ · ρικῆς ἀποφατικῆς ἀναγκαίας καὶ τῆς ἐλάττονος καθόλου καταφατικῆς υπαρχούσης , τὸ ὑπάρχον συνάγουσι . Τὰ μὲν γὰρ ἄλλα τὰ αὐτά , ἃ καὶ ἐπὶ τῶν πρότερον , ἐροῦμεν · τὰ ἄλλα δέ φημι , δι’ ὧν ἐδείκνυμεν καὶ τὰς ἄλλας συζυγίας , λέγω δὲ τῆς ἀντι - στροφῆς . οὐ περὶ τῶν τριῶν δὲ τοῦτό φημι οὐδὲ γὰρ αἱ τρεῖς δι’ ἀντιστροφῆς δείκνυνται ) ἀλλὰ περὶ τῆς μιᾶς μόνης τῆς ἐχούσης τὴν μείζονα καθόλου ἀποφατικὴν ὑπάρχουσαν τὴν δὲ ἐλάττονα μερικὴν καταφατικὴν ἀναγκαίαν · αὕτη γὰρ τῆς μερικῆς καταφατικῆς ἀντιστραφείσης , ἐλάττονος λέγω ἀναγκαίας , | ἀνάγεται εἰς τὸν τέταρτον τρόπον τοῦ πρώτου σχήματος . ἔστω γὰρ τὸ μὲν Α τῷ Γ μηδενὶ ὑπαρχόντως , τὸ δὲ Β τῷ Γ τινὶ ἐξ ἀνάγκης · συνάγεται , ὅτι τὸ Α οὐ παντὶ τῷ Β ὑπαρχόντως . ἐπεὶ γὰρ ἀντιστρέφει τὸ μερικὸν φατικὸν ἀναγκαῖον , ἔσται ἐξ ἀνάγκης καὶ τὸ Γ τινὶ τῷ Β · ἐπεὶ τοίνυν τὸ μὲν Α οὐδενὶ τῷ Γ ὑπαρχόντως , τὸ δὲ Γ τινὶ τῷ Β ἀναγκαίως , τὸ Α οὐ παντὶ τῷ Β ὑπαρχόντως · γίνεται γὰρ ὁ τέταρτος τρόπος τοῦ πρώτου σχήμα - τος . οὕτως μὲν οὖν αὕτη δι’ ἀντιστροφῆς δείκνυται . αἰ δὲ ἄλλαι δύο οὐ δύνανται δι’ ἀντιστροφῆς δειχθῆναι διὰ τὸ τὴν ἐλάττονα εἶναι ἐν ἀμφοτέραις καθόλου καταφατικήν · ἐὰν γὰρ αὐτὴν ἀντιστρέψωμεν , πρὸς τὴν μερικὴν ἀντι - στρέψει καὶ ἀσυλλόγιστον ποιήσει τὴν συζυγίαν . ἀλλ’ οὐδὲ ἡ μείζων δύναται ἀντιστραφῆναι μερικὴ οὖσα ἀποφατική . ὅροι , ὅταν μὲν ἡ μείζων μερικὴ ἀποτῷ φατικὴ ὑπάρχουσα ᾗ ἡ δὲ ἐλάττων καθόλου καταφατικὴ ἀναγκαία , ἐγρήγορσις μὴ παντὶ ἀνθρώπῳ ὑπαρχόντως , ζῶον παντὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης , καὶ συνάγεται ἐγρήργορσις οὐ παντὶ ζῴῳ ὐπαρχόντως · ὅταν δὲ ἡ μείζων καθόλου ἀποφατικὴ ὑπάρχουσα ἡ δὲ ἐλάττων μερικὴ καταφατικὴ ἀναγκαία , ἐγρήγορσις οὐδενὶ λευκῷ ὑπαρχόντως , ζῶον τινὶ λευκῷ ἐξ ἀνάγκης , καὶ συνάγεται ἐγρήγορσις οὐ παντὶ ζῴῳ ὑπαρχόντως καὶ οὐκ ἀναγκαίως · ὅταν δὲ τὸ στερητικὸν μερικὸν ἀναγκαῖον ᾖ καὶ πρὸς τῷ μείζονι , τὸ δὲ κατη - γορικὸν καθόλου καταφατικὸν ὑπάρχον , δίπουν οὐ παντὶ ζῴῳ ἐξ ἀνάγκης , κινούμενον παντὶ ζῴῳ ὑπαρχόντως , καὶ συνάγεται δίπουν οὐ πάσῃ κινήσει ὑπαρχόντως . Φανερὸν οὖν ἐστιν ἐκ τῶν εἰρημένων , ὅτι ἐστί ποτε ἐν συμπλοκῇ τινι συλλογιστικῇ ἀναγκαίου καὶ ὑπάρχοντος ἀδύνατον τὸ συμπέρασμα τοῦ ὑπάρχειν γίνεσθαι , εἰ μὴ εἶεν ἀμφότεραι αἱ προτάσεις ὑπάρχουσαι . τοῦτο δὲ οὐ . καθόλου φημί οὐδὲ γὰρ ἀληθές ἐστιν ) ἀλλὰ περὶ τῆς ἐν τρίτῳ σχήματι συμπλοκῆς τῆς ἐκ δύο καθόλου καταφατικῶν · ἀπεδείξαμεν γάρ , ὅτι αἱ δύο αὗται συζυ - γίαι τὸ ἀναγκαῖον συνάγουσιν οἵας δή ποτε ἀναγκαίας λαμβανομένης προτάσεως , κἂν τῆς <μείζονος κἂν τῆς> ἐλάττονος , ὅπερ ἐπὶ τῶν ἄλλων συμπλοκῶν ἀληθές ἐστι λέγειν . ἐν ἀμφοτέροις δὲ τοῖς τρόποις , τῷ τε ὑπάρχοντι [ καὶ ἀναγκαίῳ ] καὶ | τῷ ἀναγκαίῳ , καὶ ἀποφατικῶν καὶ καταφατικῶν ὄντων τῶν συμπερασμάτων καὶ 〈 ὑπαρχόντων καὶ 〉 ἀναγκαίων ἀνάγκη μίαν τῶν προτάσεων ὁμοίαν εἶναι τῷ συμπεράσματι , καὶ εἰ μὲν ὑπάρχον εἴη τὸ συμπέρασμα , ὑπάρ - χουσαν , εἰ δὲ ἀναγκαῖον , ἀναγκαίαν . περὶ μὲν οὖν τοῦ ἀναγκαίου , πῶς γίνεται ἀναγκαῖον συμπέρασμα , εἴρηται , ὅτι ἐκ δύο προ·τάσεων 〈 ἀναγκαίων 〉 ἀναγκαῖον γίνεται τὸ συμπέρασμα , <καὶ> ὅτι , κἂν μόνη ἡ μείζων ᾖ ἀναγκαία , ἀναγκαῖον γίνεται τὸ συμπέρσμα , καὶ ὅτι τὸ ἀναγκαῖον τοῦ ὑπάρχοντος τῷ ἀεὶ εἶναι διαφέρει . ταῦτα οὖν εἴρηται ἱκανῶς . Διαλεχθεὶς περί τε τῶν ὑπαρχουσῶν καὶ ἀναγκαίων προτάσεων , ὅπως τε ἔχουσι καθ’ ἑαυτὰς καὶ ὅπως ἀλλήλαις συμπλεκόμεναι , νῦν λοιπὸν περὶ τῶν τοῦ ἐνδεχομένου προτάσεων ποιήσομαι τὸν λόγον . πρὶν δὲ τὸν περὶ τῶν προτάσεων τοῦ ἐνδεχομένου παραδοῦναι λόγον θεωρήματά τινα περὶ αὐτοῦ παραδώσομεν , πρῶτον μέν , τί ποτέ ἐστιν ὅλως τὸ ἐνδεχόμενον , ἔπειτα τὸν περὶ τῶν ἀντιστροφῶν τοῦ ἐνδεχομένου λόγον , τουτέστι περὶ τῆς ἐνδεχομένης ἀντι - στροφῆς , ἐπεὶ καὶ ὅλως περὶ τοῦ ἐνδεχομένου ἐστὶν ὁ λόγος , ποῖαί εἰσιν αἱ ἀντιστρέφουσαι πρὸς ἀλλήλας προτάσεις , καὶ τρίτον ἐπὶ τούτοις παραδώσομεν τὴν διαίρεσιν τοῦ ἐνδεχομένου , ποσαχῶς λέγεται , ὅπερ καὶ ἐν τῷ Περὶ ἑρμη - νείας ἐποιήσαμεν , καὶ οὕτως λοιπὸν διδάξομεν , ὅπως τε ἔχουσιν αἱ τοῦ ἐνδε - χομένου προτάσεις , καὶ τίνες τίσι συμπλεκόμεναι ποιοῦσι συλλογιστικὰς συζυὑπάρχοθσα γίας , ἔπειτα μίξομεν αὐτὰς τῷ ὑπάρχοντι καὶ τῷ ἀναγκαίῳ τρόπῳ , καὶ μετὰ τοῦτο διδάξομεν περὶ τῆς ἁπλῆς τοῦ ἐνδεχομένου ἀντιστροφῆς . σημαίνει δὲ ἡμῖν τὸ μὲν ῾διὰ τίνων᾿ τὸ διὰ δύο τοὐλάχιστον προτάσεων , τὸ δὲ ῾πῶς’ τὴν τῶν ὅρων τάξιν , ὅτι δεῖ τὸν μέσον ἢ τοῦ μὲν κατηγορεῖσθαι τῷ δὲ ὑποκεῖσθαι ἢ ἀμφοτέρων κατηγορεῖσθαι ἢ ἀμφοτέροις ὑποκεῖσθαι · διὰ δὲ τοῦ ῾πότε᾿ δεδηλώκαμεν , ὅτι οὐχ ὡς ἔτυχε συμπλεκόμεναι αἱ προτάσεις ποιοῦσι συλλογισμόν . ῾Ορισόμεθα οὖν τὸ ἐνδεχόμενον οὐ τὸ ὁμωνύμως λεγόμενον οὐ γὰρ οἷόν τέ τι ὁμωνύμως λεγόμενον ὁρίσασθαι ) , ἀλλ’ ἀποτεμόμενοι τὸ παρὰ τὸ ἀναγκαῖον καὶ τὸ ὑπάρχον · δεδείχαμεν γάρ , ὅτι τὸ ἐνδεχόμενον καὶ κατὰ τούτων κατη - γορεῖται . ἔστιν οὖν τοῦτο τὸ ἐνδεχόμενον , οὗ μή ἐστιν ἐξ ἀνάγκης ἡ ὕπαρξις , ἐὰν δέ τις καθ’ ὑπόθεσιν | τὸ μήπω ἐκβεβηκὸς ὡς ἐκβεβηκὸς θείη , μηδὲν 72v ἀδύνατον ἀκολουθεῖν τῇ ὑποθέσει αὐτοῦ · οἷόν ἐστιν ἐνδεχόμενον τὸ νύκτωρ ἐσθίειν τὸν Σωκράτην , ὃ οὐκ ἔστι μὲν ἀληθές , ἐὰν δὲ ὑποθώμεθα νύκτωρ αὐτὸν ἐσθίειν , οὐδὲν ἀδύνατον ἀκολουθήσει ταύτῃ τῇ ὑποθέσει , κἂν ψευδὴς ᾖ . εἴρηται γοῦν , ὅτι τὸ μὲν ἀδύνατον πάντως καὶ ψεῦδος , οἷον <τὸ> τὸν εἶναι πτερωτόν , τὸ δὲ ψεῦδος οὐ πάντως καὶ ἀδύνατον . τὸ γὰρ ἐνδεχόμενον ὁμωνύμως ἐστὶ φερόμενον καὶ κατὰ τοῦ ὑπάρχοντος καὶ τοῦ ἀναγκαίου καὶ κατὰ τοῦ κυρίως ἐνδεχομένου , οὗ εἴπομεν οἵα ἐστὶν ἡ ὕπαρξις . δύναται δὲ καὶ ὑπάρξαι καὶ μὴ ὑπάρξαι · ᾗ μὲν γὰρ μὴ ὄν , οὐκ ἀναγκαῖον , ᾗ δὲ οὔπω πάρεστιν , οὐχ ὑπάρχον . ἴδιον οὖν τοῦ ἐνδεχομένου τὸ μὴ ὃν ὑποτίθεσθαι εἶναι καὶ ὑποτεθὲν μηδὲν ἔχειν ἀδύνατον ἑπόμενον · ὅταν γὰρ μὴ ὑπάρχον ὑποτεθῇ ὑπάρχειν καὶ μηδὲν συμβαίνει ἀδύνατον , τοῦτο ἐστι τὸ περὶ οὗ ἡμῖν ὁ λόγος ἐστὶ κυρίως ἐνδεχόμενον . ὅτι δὲ τὸν ἀποδεδομένον περὶ τοῦ ἐνδεχομένου λόγον καλῶς ἀποδεδώκαμεν εἰπόντες ἐνδεχόμενον εἶναι , ἰοῦ μὴ ὄντος ἀναγκαίου τεθέντος δὲ ὑπάρχειν οὐδὲν ἀδύνατον ἀκολουθεῖ ᾿ , πιστωτέον ἔκ τε τῶν ἀποφάσεων καὶ τῶν φάσεων ἀντικειμένων . τῇ μὲν οὖν τοῦ ἐνδεχομένου καταφάσει τῇ ῾ ἐνδέχεται ὑπάρχειν᾿ ἀκολουθεῖ ἥ τε τοῦ ἀδυνάτου ἀπόφασις καὶ ἡ τοῦ ἀναγκαίου · ὁμοίως καὶ τῇ ἀποφάσει αἱ ἀντικείμεναι ταύταις . εἰ τοίνυν τῷ ῾ενδέχεται ὑπάρχειν᾿ ἀκολουθεῖ τὸ ‘οὐκ ἀνάγκη μὴ ὑπάρχειν᾿ , καλῶς ἄρα εἴρηται τὸ ῾οὗ · μὴ ὄντος ἀναγκαίου᾿ · καὶ πάλιν εἰ τῷ ῾ἐνδέχεται ὑπάρχειν’ ἀκολουθεῖ τὸ ῾οὐκ ἀδύνατον ὑπάρχειν’ , καλῶς ἄρα εἴρηται τὸ ῾τεθέντος δὲ τοῦ ἐνδεχομένου οὐδὲν ἀδύνατον ἀκολουθεῖ᾿ · ὃ γὰρ ἐνδέχεται εἶναι , τοῦτο ἐδείχθη οὐκ ἀδύνατον εἶναι . αὗται δὲ αἰ προτάσεις ἢ αἰ αὐταί εἰσιν ἢ ἀκολουθοῦσιν ἀλλήλαις . αἱ αὐταὶ μὲν γάρ εἰσι τῷ σημαινομένῳ · συναληθεύουσι γάρ · ἀκολουθοῦσι δὲ ἀλλήλαις μὴ πάντη οὖσαι αἰ αὐταί · διαφέρουσι γὰρ κατὰ τὴν τῆς φωνῆς προφοράν . ὅτι δὲ καλῶς εἰρήκαμεν ἀκολουθεῖν ἤτοι ἰσοδυναμεῖν ταύτας ἀλλήλαις τὰς προτάσεις , | δῆλον ἐξ ὧν ἐπὶ παντὸν παντὸς πράγματος ἀνάγκη ἢ τὴν καητάφασιν ἀληθεύειν ἢ τὴν ἀπόφασιν τὰς ἀντιφατικῶς ἀντικειμένας . τῷ γὰρ ῾ ἐνδέχεται ὑπάρχειν᾿ πᾶσα ἀνάγκη ἢ τὸ ῾ ἀνάγκη μὴ μὴ ὑπάρχειν᾿ δυναληθεύειν ἢ τὸ ‘οὐκ ἀνάγκη μὴ ὑπάρχειν’ · εἰ τοίνυν τὸ αὐτὸ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν καὶ ἀναγκαὶον μὴ ὑπάρχειν ψεῦδός ἐστι λέγειν , ἀληθὲς ἄρα τὸ ἀντικείμενον ἀκολουθεὶν , λέγω δὲ τῷ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν τὸ ‘οὐκ ανάγκη μὴ ὑπάχειν’ . ὁμοίως καὶ ἐπὶ τοῦ ἀδυνάτου · εἰ γὰρ τὸ ἐνδέχεσθαι υπάρχειν μὴ δύναται συναληθεύειν τῷ ῾ἀδύνατον ὑπάρχειν᾿ , δῆλον ὅτι τῷ ἀντιφατικῶς ἀντικειμένῳ συναληθεύσει τῷ ῾ οὐκ ἀδύνατον ὑπάρχειν᾿ . ὃ γὰρ ἐνδέχεται ὑπάρχειν , τοῦτο οὐκ ἀδύνατον ὑπάρχειν . εἰ τοίνυν τῷ ἐνδεχομένῳ ἀνάγκη ἢ τὸ ἀναγκαῖον ἢ τὸ μὴ ἀναγκαῖον ὑπάρχειν , οὐ δύναται δὲ <τὸ> ἀναγκαῖον πῶς γὰρ τὸ αὐτὸ ἐνδεχόμενόν τε ἅμα εἴη καὶ ἀναγκαῖον ; ) , τὸ ἄρα μὴ ἀναγκαῖον ὑπάρξει . καλῶς ἄρα εἴρηται , ὅτι ἐνδεχόμενον τοῦτό ἐστιν , ἰοῦ μὴ ὄντος ἀναγκείου᾿ . καὶ πάλιν εἰ ἀνάγκη τὸ ἐνδεχόμενον ἢ ἀδύνατον εἶναι ἢ οὐκ ἀδύνατον , ἀδύνατον δὲ οὐκ ἔστι ( πῶς γὰρ ἂν τὸ αὐτὸ ἐνδεχόμενόν τε ἅμα καὶ ἀδύνατον ; ) , οὐκ ἀδύνατον ἄρα ἔσται . καλῶς οὖν ἄρα εἴρηται , ὅτι τε - θέντος ὑπάρχειν τοῦ ἐνδεχομένου οὐδὲν ἀδύνατον συμβαίνει . ὅτι δὲ καλῶς ὡρισάμεθα τὸ ἐνδεχόμενον εἰπόντες ῾οὗ μὴ ὄντος ἀναγκαίου τεθέντος δὲ οὐδὲν ἀδύνατον᾿ , φανερὸν ἔκ τε τῶν ἀποφάσεων καὶ τῶν καταφάσεων τῶν αντικειμένων . εἰ γὰρ τὸ ῾οὐκ ἐνδέχεται ὑπάρχειν’ καὶ ῾ἀδύνατον ὑπάρχειν’ καὶ ῾ἀνάγκη μὴ ὑπάρχειν᾿ ἢ ταὐτά ἐστιν ἢ ἀκολούθεῖ ἀλλήλοις , ὡς πάντες ἄν φαῖεν καὶ ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας δέδεικται καὶ γὰρ εἰ μὴ ταὐτὰ πάντη , ὅτι τὸ μὲν ἀπόφασις τὰ δὲ καταφάσεις , ἀλλ’ ἐφ’ οὗ τὸ ἓν ἀληθὲς ἐξ αὐτῶν , καὶ τὰ ἄλλα ) , δῆλον τοίνυν , ὡς καὶ αἱ τούτων ἀντιφάσεις ἀκολουθοῦσιν ἀλλήλαις . ἔστι δὲ τοῦ μὲν ῾οὐκ ἐνδέχεται ὑπάρχειν᾿ ὄντος ἀποφατικοῦ κατάφασις τὸ ῾ἐνδέχεται ὑπάρχειν᾿ , τῶν δὲ ῾ἀδύωατον ὑπάρχειν᾿ , ῾ἀνάγκη μὴ ὑπάρχειν᾿ καταφάσεων , αἳ εἵποντο τῇ ῾οὐκ ἐνδέχεται υπάρχειν᾿ ἀποφάσει , τό τε ῾οὐκ ἀδύνατον ὑπάρχειν᾿ καὶ ῾οὐκ ἀνάγκη μὴ ὑπάρχειν᾿ . ἀκολουθήσουσιν ἄρα καὶ ταῦτα , καὶ ἔσται τὸ ῾ἐνδεχόενον εἶναι’ καὶ ‘οὐκ ἀδύνατον εἶναι’ καὶ ῾οὐκ ἀνάγκη μὴ εἶναι᾿ ἅμα ἀληθῆ . τὸ ἄρα ἐνδεχόμενον εἶναι οὐκ ἀδύνατον ἔσται εἶναι οὐδὲ ἀναγκαῖον μὴ εἶναι . οὐκ ὄντι ἄρα | τῷ ἐνδεχομένῳ ἀναγκαίῳ , ἀλλὰ 73v μηδὲ ὑπάρχοντι , ὑποτεθέντι δὲ ὑπάρχειν , ἐπεὶ οὐκ ἀδύνατόν ἐστιν , οὐδὲν ἀδύ - νατον ἀκολουθήσει . Ἐπεὶ δέ , τί ποτέ ἐστι τὸ ἐνδεχόμενον , ἡμῖν εἴρηται , ἐντεῦθεν ἤδη περὶ τῆς ἀντιστροφῆς αὐτοῦ τὸν λόγον ποιήσομαι , ἀντιστροφῆς δέ , ὡς εἴρηται , τῆς ἐνδεχομένης , ἥτις τὴν μὲν τάξιν τῶν ὅρων φυλάττει τὴν αὐτήν , τὴν δὲ ποιότητα μόνον ἀμείβει . συμβαίνει δὲ πάσας τὰς κατὰ τὸ ἐνδεχόμενον προτάσεις ἀντιστρέφειν ἀλλήλαις · καὶ γὰρ ἴδιον τῶν ἐνδεχομένων τὸ ἀντιστρέφειν , τοῦτ’ ἔστι τὸ ἀντακολουθεῖν ἀλλήλαις τὰς κατ’ αὐτὸ γινομένας καταφάσεις τε καὶ ἀποφάσεις . ἀποφάσεις δὲ λέγω κατὰ τὸ ἐνδέχεσθαι οὐ τὰς τοῦ ἐνδεχομένου ἀποφάσεις ἀλλὰ τὰς ἐνδεχομένας ἀποφατικάς · διαφέρει γὰρ καὶ ἐνδεχομένη ἀποφατικὴ καὶ ἐνδεχομένης ἀπόφασις , ὥσπερ ἀναγκαία ἀποφατικὴ καὶ ἀναγκαίας ἀπόφασις . ἡ μὲν γὰρ ῾ἀνάγκη μὴ ὑπάρκειν᾿ λέγουσα ἀναγκαία ἐστὶν ἀποφα - τική , οὐκ οὖσα ἀπόφασις τῆς ῾ἀνάγκη ὑπάρχειν᾿ · ἡ δὲ ῾οὐκ ἀνάγκη ὑπάρχειν᾿ ἀναγκαίας τῆς ‘.ἀνάγκη ἐστὶν ὑπάρχειν᾿ ἀποφατική , ἥτις κυρίως ἐστὶν ἀποφατική · ἡ δ’ ἑτέρα ἁπλῶς μέν ἐστι καταφατική , τὸ δ’ ὅλον ἀναγκαία ἀπο - φατική . τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον καὶ ἐπὶ τοῦ ἐνδεχομένου ἀπόφασις μὲν τοῦ ἐνδεχομένου ἡ κυρίως ἀπόφασις ἡ ‘οὐκ ἐνδέχεται εἶναι᾿ , ἐνδεχομένη δὲ οὖσα ἀπλῶς κατάφασις ἡ ῾ἐνδέχεται μὴ εἶναι᾿ . τὰς δὴ ἐνδεχομένας ἀποφατικὰς καὶ τὰς ἐνδεχομένας καταφατικὰς συμβέβηκεν ἀντακολουθεῖν ἀλλήλαις , κατὰ τὸ σημαινόμενον τὸ κείμενον νῦν καὶ ὁρισθὲν λαμβανομένου τοῦ ἐνδεχομένου · πᾶν γάρ , ὃ οὕτως ἐνδέχεται εἶναι , ἐνδέχεται καὶ μὴ εἶναι . λέγω οὖν ἀντιστρέφειν οὐ τὰς καταφατικὰς ταῖς κυρίως ἀποφατικαῖς , τὴν ῾ἐνδέχεται εἶναι᾿ τῇ ῾οὐκ ἐνδέχεται εἶναι᾿ , ἀλλ’ ὅσαι καταφατικὸν ἔχουσι τὸ σχῆμα κτὰ τὴν ἀντίθεσιν . ἀντικεῖσθαι μὲν γὰρ δοκοῦσιν ἡ ἐνδέχεσθαι εἶναι τῇ ἐνδέχεσθαι μὴ εἶναι λεγούσῃ διὰ τὸ ἐν μὲν τῇ τὸ εἶναι ἐν δὲ τῇ τὸ μὴ εἶναι συντε - τάχθαι , ἃ δοκεῖ ἀλλήλοις ἀντικεῖθαι · οὐ μὴν ἀλλὰ ἀμφότεραι καταφατικαί εἰσιν διὰ τὸ καταφάσεις εἶναι ἐκείνας , ἐν αἷς μὴ πρόσκειται τῷ τρόπῳ τὸ ἀποφατικόν . καὶ οὐ μόνον αὗται συναληθεύουσι λέγω γὰρ ἡ ῾ἐνδέχεται εἶναι᾿ τῇ ῾ἐνδέχεται μὴ εἶναι᾿ ἀπροσδιόριστος οὖσα ) , ἀλλὰ καὶ ἡ παντὶ ἐνδέ - χεσθαι τῇ ἐνδέχεσθαι | μηδενὶ ἢ μὴ παντί , ὧν ἡ μὲν καθόλου ἀποφατικὴ ἐνδεχομένη ἡ ῾ἐνδέχεται μηδενί᾿ , ἡ δὲ ἐπὶ μέρους ἡ ῾ἐνδέχεται μὴ παντί᾿ . καὶ γὰρ τῇ ἐνδεχομένῃ καταφάσει καθόλου πᾶσαι αἱ ἐνδεχόμεναι ἀποφάσεις συναληθεύονται · καὶ γὰρ ἡ ὡς ἐναντία καὶ ἡ ὡς ἀντίφασις , οὐδετέρα αὐτῶν πρὸς ἀλήθειαν οὔτε ἐναντία οὖσα οὔτε ἀντίφασις · οὐδὲ γὰρ ἄν ἅμα ἦσαν ἀληθεῖς . ὅτι δὲ αἱ οὕτως λαμβανόμεναι ἀντακολουθοῦσιν , ἐκ τῆς ἐπαγωγῆς δῆλον . ἀντιστρέφει δὲ καὶ τὸ τινὶ τῷ μὴ τινὶ ἐπὶ τῶν ἐνδεχομένων τοῦ τινὸς ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ λαμβανομένου · ἴδιον γὰρ τοῦ ἐνδεχομένου τὸ τὰς ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ λεγομένας οὕτως ἅμα ἀληθεῖς εἶναι . ἐπεὶ τό γε τὸ ] τινὶ καὶ τὸ μὴ τινὶ ὅταν ἐπ’ ἄλλου καὶ ἄλλου λαμβάνηται , οὐχ αἰ ἐνδεχόμεναι μόνον ἐπὶ μέρους . συναληθεύσουσιν , ἀλλὰ δύνανταί ποτε καὶ αἱ ὑπάρχουσαι καὶ ἀναγκαίαι · καὶ ἔστιν ἴσον τὸ τινὶ ἐνδέχεσθαι καὶ τὸ ἐνδέχεσθαι μὴ τινὶ ἐπὶ τούτων τῷ Σωκράτη λαβεῖν † μέρος εἰπεῖν ἤ τινα τῶν καθέκαστα καὶ ἐπ’ αὐτῶν τὴν κατὰ τὸ ἐνδέχεσθαι ἀντίθεσιν ποιήσασθαι κατὰ τὸν εἰρημένον τρόπον . τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων , φημὶ δὲ τῶν ἰσοδυναμουσῶν τῇ ἐνδεχομένῃ · αὗται δ’ εἰσί , καταφάσεις ἡ ῾δυνατὸν εἶναι' , ᾗ ἀντιστρέφει ἡ ῾δυνατὸν μὴ εἶναι᾿ κατὰ πάντας τοὺς ὁρισμούς , τὸν παντί , μηδενί , μὴ παντί , τινὶ μή , τινί , ἐπὶ τῆς ἐνδεχομένης , ἀποφάσεις δὲ ἥ τε τοῦ ἀναγκαίου μὴ εἶναι , τουτέστιν ἡ ῾οὐκ ἀνάγκη μὴ εἶναι' αὕτη γὰρ εἵπετο τῇ ῾ἐνδέχεται μὲν ] εἶναι᾿ ) , ᾗ ἀκολουθεῖ τε καὶ ἀντιστρέφει ἡ ῾οὐκ ἀνάγκη εἶναι᾿ , καὶ ἡ ῾οὐκ ἀδύνατον εἶναι' καὶ γὰρ αὕτη εἵπετο τῇ ῾ἐνδέχεται εἶναι᾿ ) , πρὸς ἣν ἀντιστρέφει ἡ λέγουσα ῾οὐκ ἀδύνατον μὴ εἶναι᾿ . Ἐπεὶ δ’ ἡμῖν εἴρηται , ὅτι ἀντακολουθοῦσιν αἱ ἐνδεχόμεναι ἀποφατικαὶ ταῖς ἐνδεχομέναις καταφατικαῖς , καὶ τίνες εἰσὶν αὗται , παρεθέμεθα , νῦν καὶ τὴν αἰτίαν ἀποδώσομεν τοῦ ἀντακολουθεῖν αὐτὰς καὶ ἀντιστρέφειν ἀλλήλαις . ἐπεὶ γὰρ τὸ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν οὐκ ἐξ ἀνάγκης τίθησι τὸ ὑπάρχειν ἦν γὰρ τὸ ἐνδεχόμενον , ὡ·ς ἐν τῷ λόγῳ αὐτοῦ ἐδηλώθη , ῾οὗ μὴ ὄντος ἀναγκαίου᾿ ) , τὸ δὲ μὴ ἀναγκαῖον ἐγχωρεῖ καὶ μὴ ὑπάρχειν , εἰκότως τῷ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν συναληθεύοι τὸ ῾ἐνδέχεται μὴ ὑπάρχειν' · ὁμοίως ἐπὶ πάντων τῶν διορισμῶν . διὰ τὸ αὐτὸ δὲ αἵ τε ἀδιορίστως λεγόμεναι καὶ αἱ διωρισμένως ἐπὶ τοῦ κα - θόλου ἀντηκολούθουν | καταφάσεις τε καὶ ἀποφάσεις ἀλλήλαις καὶ ἐπὶ μέρους τε καὶ καθ’ ἕκαστα ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ λεγόμεναι ἀντακολουθοῦσιν . εἰ γὰρ ἐνδέχεται Σωκράτην λούσασθαι σήμερον , ἐνδέχεται καὶ μὴ λούσασθαι , καὶ εἰ ἐν - δέχεται πάντας ἀνθρώπους κινεῖσθαι , ἐνδέχεται καὶ μηδένα κινεῖσθαι . εἰσὶ δὲ αἱ τοιαῦται προτάσεις καταφατικαί , οὐκ ἀποφατικαί . ὥσπερ γὰρ ἐπὶ τῶν ἐκ τρίτου προσκατηγορουμένου τὸ τηνικαῦτα μόνον ἐγίνοντο ἀποφατικαὶ αἱ προτάσεις , ὅταν τῷ ῾ἔστν᾿ ἡ ἄρνησις συνετάττετο , οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν μετὰ τρόπου μόνως <τῷ> τρόπῳ συνταπομένης τῆς ἀρνήσεως γίνεται ἀπόφασις , ἄλλως οὐδαμῶς . εἰ τοίνυν ἐπὶ τῆς ‘ἐνδέχεται μὴ εἶναι' καὶ τῶν τοιούτων ἀκέραιοι εἶναι φαίνονται , δηλονότι καταφατικαί εἰσι τῷ σχήματι , ὡς πολλάκις εἴρηται . Ἐζήτησαν , εἰ τὸ ἐνδεχόμενον τοιοῦτόν ἐστιν , ὁποῖον ὡρίσθη , μήτε ἀναγκαῖον μήτε ὑπάρχον , πῶς ἔτι ταῖς καταφατικαῖς ἐνδεχομέναις αἱ ἀποφατικαὶ ἐνδε - χόμεναι ἀντιστρέφουσι φυλασσομένου τοῦ κατὰ τὸν ὁρισμὸν ἐνδεχομένου ἐν ἀμφοτέραις . εἰ γάρ , ὃ ἐνδέχεται εἶναι , τοῦ μήπω εἶναι τοῦτο , ὃ λέγεται , ἐστί τοῦτο γὰρ ἴδιον εἶναι δοκεῖ τοῦ ἐνδεχομένου τὸ μήπω εἶναι τοῦτο , ὃ λέγεται ) , ἔσται ἄρα τοῦτο οὐχ ὑπάρχον · καὶ ὃ ἐνδέχεται [ καὶ ὃ ἐνδέχεται ] μὴ εἶναι , οὔπω ἐστὶ μὴ ὑπάρχον · ὑπάρχον ἄρα · ὥστε τὸ μὲν καταφατικὸν ἀληθὲς κατά τοῦ μὴ ὑπάρχοντος , τὸ δὲ ἀποφατικὸν ἐπὶ τοῦ ὑπάρχοντος · ἀδύνατον δὲ ἅμα ἄμφω · οὐκ ἄρα τὸ κατὰ τὸν ὁρισμὸν ἐνδεχόμενον ἐν τῇ ἀποφάσει ληφθήσεται . τί οὖν φημι ; ὅτι , εἰ τὸ ἐνδέχεσθαι ἐπὶ τοῦ μήπω ὄντος λέγεται , τὸ ἐνδέχεσθαι εἶναι ἀντὶ τοῦ ῾ἐνδέχεται γενέσθαι῾ λέγοιτ’ ἄν · πὰν δέ , ὃ μήπω ὂν ἐνδέχεται γίνεσθαι , τοῦτο ἐνδέχεται καὶ μὴ γενέσθαι · ὥστε ἄμφω ἐπὶ τοὐ μήπω ὄντος . Ἐπεὶ δέ , τίς ποτέ ἐστιν ἡ φύσις τοῦ ἐνδεχομένου , εἴρηται , καὶ πῶς ἀντιστρέφουσιν αἱ κατ’ αὐτὸ προτάσεις , νῦν λεκτέον , ποσαχῶς λέγεται . διχῶς τοίνυν λέγεται τὸ ἐνδεχόμενον οὐχ ὁμωνύμως τῆς διαιρέσεως αὐτοῦ γινομένης · οὐδὲ γὰρ ἄλλου τινὸς ἢ οὗ διωρισάμεθα τὴν διαίρεσιν ἐποιησάμεθα , ἣν ὡς γένους τοῦ ἐνδεχομένου εἰς εἴδη ἢ ὡς ὅλου εἰς μέρη | ποιούμεθα . ἢ γὰρ 75r ὡρισμένον ἐστὶν ἢ ἀόριστον , καὶ ὡρισμένον μὲν τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ , περὶ ὃ ἥ τε φύσις καὶ ἡ τέχνη καταγίνεται · λέγω δὲ τὸ μᾶλλον πενταδάκτυλον γί - νεσθαι ἢ μή , ὑγιάζειν τὸν ἰατρὸν ἢ μή , ἃ διὰ τὸ μὴ ἀεὶ γίνεσθαι οὕτω ἀλλὰ διαλείπειν καὶ διακόπτεσθαι τὸ ἀεὶ καὶ τὸ ἐξ ἀνάγκης , διὰ τοῦτο ἀφαιρεῖται αὐτῶν τὸ ἀναγκαῖον · καὶ γὰρ οὐκ ἀεὶ ἡ φύσις τοῦ οἰκείου ἐφικνεῖται τέλους οὔτε ἡ τέχνη , ἀλλὰ καὶ ἡ φύσις διαμαρτάνουσα τέρας ἐποίησε , καὶ ὁ τεχνίτης διήμαρτε τοῦ σκοποῦ . ἐπειδὴ τοίνυν διαλείμματα ἐν τούτοις γίνεται , διὰ τοῦτο ἐνδεχόμενά ἐστιν · οὔτε γὰρ πάντως ἐν γήρᾳ πολιοῦται ἄνθρωπος οὔτε ὁ ἰατρὸς ὑγιάζει · οὐδὲ ὅλως τῶν φυσικῶν τι , λέγω δὲ τῶν ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ , οὔτε τῶν τεχνητῶν τὸ ἀναγκαῖον , ἀλλὰ τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ . δύο δὲ αἰτίαι , δι’ ἃς τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐνδεχόμενον οὐκ ἔχει τὸ ἀναγκαῖον , μία μὲν ἐκ τοῦ ὑποκειμένου , ὅτι μὴ ἀεί εἰσιν , οἷς ταῦτα ὑπάρχει · τὰ γὰρ κατὰ φύσιν γινόμενα οὐκ ἀίδια . διὰ τὸ οὖν μὴ ταῦτα εἶναι ἀεί , οἷς ἐνδέχεσθαί φαμεν τὰ κατὰ φύσιν ὑπάρχειν τοῖς γὰρ καθέκαστα ταῦτα ὑπάρχει ) , οὐκ ἐξ ἀνάγκης τὰ κατὰ φύσιν · τὸ γὰρ ἀναγκαῖον ἀίδιόν τε καὶ ἀεὶ ὁμοίως ἐπὶ τῶν ὁμοίως ἐχόντων . λέγοιτ’ ἂν οὖν ἐνδέχεσθαι καὶ τὸ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχον τῷ οὐκ ἀιδίῳ , ἄν μὴ ἀπόληται , διότι ἐνδέχεται προαπολομένου αὐτοῦ μὴ γενέσθαι τοῦτο , ὃ ἐξ ἀνάγκης ἄν ἐγένετο , εἰ ἦν ἀεὶ ὁ ἄνθρωπος . ἔχει μὲν γὰρ ἡ φύσις ἐν γήρᾳ πολιοῦσθαι · ἄνθρωπον , συμβαίνει δὲ τοῦτο πολλάκις μὴ γενέσθαι τοῦ ἀνθρώπου πρὶν εἰς γῆρας ἀφικέσθαι τελευτήσαντος · πάλιν πέφυκεν ὁ ἄνθρωπος περὶ εἰκοστὸν ἔτος ἐκφῦσαι γένειον , καὶ συμβαίνει πρὶν εἰς τοῦτο ἱκέσθαι τελευτῆσαι τὸν ἄνθρωπον . καὶ αὕτη μὲν ἡ ἐκ τοῦ ὑποκειμένου μία αἰτία τοῦ διαλιμπάνειν τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐνδεχόμενον . ἑτέρα δὲ ἡ ἐκ τοῦ κατηγορου - μένου · πολλάκις γὰρ εἰς τὸ γῆρας ἀφίκετο ἄνθρωπος , πολιὰς δὲ οὐκ ἐποίησεν , ἢ εἰς τὸ εἰκοστὸν ἔτος ἐλθὼν οὐκ ἐβλάστησε γένειον , καὶ ὅσα τοιαῦτα . καὶ γὰρ τὰ κατὰ φύσιν γινόμενα οὐκ ἐξ ἀνάγκης ἐστί · καὶ γάρ , ὡς ἔφθην εἰπών , 〈 κἂν ᾖ ) οὗτος , ᾧ ὑπάρχει τὸ κατὰ φύσιν , εἰς ἑξήκοντα ἔτη προεληλυθώς , ὡς 75v ἐπὶ τὸ πλεῖστον μὲν πολιωθήσεται , οὐ μὴν ἐξ ἀνάγκης . Τὸ μὲν οὖν ἕτερον τοῦ ἐνδεχομένου σημαινόμενον τοιοῦτον . ἀόριστον δὲ τό τε ἐπίσης καὶ τὸ <ἐπ᾿> ἔλαττον · καὶ γὰρ ἑνὶ ὀνόματι τῷ τοῦ ἀμφότερα καλῶ , τό τε ἐπίσης φημὶ καὶ τὸ ἐπ’ ἔλαττον ἐνδεχόμενον . ἐπίσης δέ ἐστι , περὶ ὃ ἡ προαίρεσις ἔχει , βαδίζειν ἢ μὴ βαδίζειν καὶ τὰ ὅμοια · ἐπ’ ἔλαττον δέ , περὶ ὃ ἡ τύχη , ὡς τὸ ὀρύττοντα θησαυρὸν εὑρεῖν . ἀόριστον δὲ εἶπον διὰ τὸ ἐπίσης δύνασθαι τὰ τοιαῦτα εἶναι ἢ μὴ εἶναι · καίτοι τὸ ἐπ’ ἔλαττον δοκεῖ ὡρίσθαι μᾶλλον μὴ εἶναι ἢ εἶναι . πῶς οὖν ἀόριστόν φημι ; λέγω , ὄπ ἀόριστον εἶπον αὐτὸ κατὰ τὸ εἶναι · οὐχ ὤρισται γὰρ αὐτοῦ ἡ ὕπαρξις , ὥσπερ τοῦ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ , ἀλλὰ ἡ ἀνυπαρξία μᾶλλον · καὶ γὰρ σπάνια καἲ ἐπ’ ἔλαττον τὰ ἀπὸ τύχης γινόμενα , ὡς τὸ προελθεῖν ἐπ᾿ ἄλλο παρὰ τύχην ἡ ἐφ’ ὅ πς ἐβούλετο , ἢ καὶ τὸ ἀδικηθέντα καὶ τῆς οὐσίας ἀφαιρεθέντα φιλοσοφῆσαι ἤ σκάπτοντα θησαυρῷ περιτυχεῖν . εἰ καὶ κατὰ διαφόρων δὲ σημαινομένων φέρεται τὸ ἐνδεχόμενον * * * τὸ ἐπὶ πολὺ ἔχον τὸ κῦρος τῷ τὴν κατάφασιν αὐτοῦ μᾶλλον ἢ τὴν ἀπόφασιν ὑπάρχειν , ἐπὶ δὲ τοῦ ἐπίσης τὸ μηδὲν μᾶλλον τὴν κατάφασιν ἢ τὴν ἀπόφασιν , τοὺ δὲ ἐπ’ ἔλαττον ὁ τὴν ἀπόφασιν μᾶλλον ἢ τὴν κατάφασιν . Ἐπεὶ δὲ τὰ διάφορα τοῦ ἐνδεχομένου σημαινόμενα διωρισάμεθα , ἀφορι - σώμεθα λοιπόν , περὶ ποίου ἐστὶ νῦν ἡμῖν ἡ διάσκεψις · καὶ φαμέν , ὅτι περὶ τοῦ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ . αἱ γὰρ ἐπιστῆμαι περὶ τὰ ἀεὶ ὡσαύτως ἔχοντα ἀνα - στρέφονται , διόπερ καὶ περὶ τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐνδεχόμενον ὡς συνεγγίζον μᾶλλον τῷ ἀναγκαίῳ . διὰ δὲ τὴν ἀοριστίαν τοῦ ἑτέρου οὐ καταγίνεται περὶ αὐτὸ ἐπιστήμη . ἀόριστον δέ ἐστι διὰ τὴν ἀταξίαν τοῦ μέσου · ὁ γὰρ μέσος ἐστὶν ὁ χαρακτηρίζων τὰ σχήματα . ἐπειδὴ τοίνυν οὗτος ἐπὶ μὲν τοῦ ἐπίσης οὐδὲν μᾶλλον τῷ πρώτῳ ὑπόκειται ἢ οὐχ ὑπόκειται καὶ τοῦ ἐσχάτου οὐ μᾶλλον κατηγορεῖται ἢ οὐ κατηγορεῖται , | ἐπὶ δὲ τοὐ ἐπ’ ἔλαττον μᾶλλον οὐχ ὑπόκειται τῷ πρώτῳ ἢ ὑπόκειται καὶ τοῦ ἐλάττονος μᾶλλον οὐ κατηγορεῖται ἡ κατηγορεῖται καὶ διὰ τοῦτο τῇ τοὐ ὑπάρχειν ἀοριστίᾳ περιπέπτωκε , διὰ τοῦτο ἐξοριζέσθω τῶν ἐπιστημονικῶν μεθόδων · ὡς γὰρ εἴρηται , περὶ τῶν ἐπίπαν ἡ σκέψις τοῖς ἐπιστήμοσι γίνεται . εἰ καὶ δυνατὸν δὲ περὶ τοῦ ἀορίστου ἐνδεχομένου ἐστὶ συλλογίσασθαι , ἀλλ’ οὖν διὰ τὸ μὴ ἐν πολλῇ εἶναι χρήσει ἀφείσθω ὁ περὶ τούτου λόγος . δεῖ γὰρ τὸ εὔχρηστον ἐν τῇδε τῇ πραγματείᾳ πρὸς τὰ δειχθησόμενα μᾶλλον λαμβάνειν τε καὶ ἐξεργόζεσθαι , τὸ δ’ ἄχρηστον , εἰ καὶ ἔχει τινὰ συμπλοκήν , παραιτεῖσθαι . παντὸς γὰρ ὀργάνου μέτρον ἡ χρεία ἡ πρὸς τὸ ὑπ’ αὐτοῦ δεικνύμενόν τε καὶ γινόμενον · τὸ γὰρ ἄχρηστον σκέπαρνον τῷ τέκτονι οὐκ ἔστι σκέπαρνον ἀλλ’ ἢ ὁμωνύμως . περὶ μὲν οὖν τοῦ τοιούτου ἐνδεχομένου ὡς ἀχρήστου πρὸς τὰς ζητήσεις , ὡς ἔφην , λέγειν παραιτοῦμαι . περὶ δὲ τοῦ ἑτέρου ἐρῶ , ὅτι πολλαὶ τέχναι στοχαστικαὶ οὖσαι ἐκ τοῦ οὕτως ἐνδεχομένου τὸ προκείμενον συλλογίζονται , ὡς ἰατρική , κυβερνητική , γυμναστική . ἀλλὰ καὶ ὅλως τὰ ἐκ τοῦ βουλεύσασθαι λαμβανόμενα διὰ τοῦ τοιούτου ἐνδεχομένου δείκνυται · οἷον εἰ ζητοίη τις , εἰ νῦν δεῖ πλεῦσαι , καὶ λάβῃ ‘ ὅτε κεκριμένα τὰ πνεύματά ἐστιν , οἱ πλέοντες ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ σώζονται · νῦν δὲ κεκριμένα τὰ πνεύματα · οἱ νῦν ἄρα πλέοντες ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ 〉 σωτήσονται’ . ταῦτα μὲν οὖν διορισθήσεται μᾶλλον ἐν τοῖς ἑπομένοις , ὅτι ἐπὶ τῶν ἐνδεχομένων ἀντιστρέφει τὸ καταφατικὸν τῷ ἀποφατικῷ , καὶ πῶς , καὶ ὅτι τὸ ἐνδεχόμενον διττόν , καὶ ὅτι τὸ ἀόριστον ἄχρηστον πρὸς τὰς νῦν ζητήσεις . Ἐπεὶ δὲ ἐδιδάξαμεν , ὅσα χρὴ προδιαλαβεῖν περὶ τοῦ ἐνδεχομένου , ἐν - τεῦθεν λοιπὸν ὁρμητέον ἐπὶ τὴν τῶν ἐνδεχομένων συλλογισμῶν διδασκαλίαν . ἐπεὶ διχῶς ἔστιν ἐξακοῦσαι τῆς προτάσεως τῆς λεγούσης ἐνδέχεσθαι τὸ Α τῷ Β ὑπάρχειν · ὁτὲ μὲν γὰρ ἔστιν ἀκοῦσαι ὡς τοῦτο λεγούσης , ὡς ὑπάρχει τὸ Α τῷ Β ἤδη , τουτέστιν ὑπαρχόντως , ἢ ὅτι τὸ Α τῷ Β οὔπω μὲν ὑπάρχει , δύναται δὲ ὑπάρξαι . ὅταν γὰρ εἴπωμεν , ὅτι τὸ Α κατὰ παντὸς τοῦ Β ἐν - δέχεται , 〈 ἢ τοῦτό φαμεν , ὅτι , ὅσοις ἤδη ὑπάρχει τὸ Β , ἐνδέχεται 〉 τὸ Α ὑπάρχειν , ἢ ὅτι , ὅσοις μήπω μὲν ὑπάρχει τὸ Β , δύναται δὲ ὑπάρξαι , ὑπάρχει τὸ Α , ὡς ὅταν εἴπωμεν , ὅτι ἐνδέχεται κίνησιν παντὶ λευκῷ ὑπάρχειν · ἢ γὰρ ὅτι πᾶσιν , οἷς ἤδη | ἐνεργείᾳ τὸ λευκὸν ὑπάρχει , ἢ οἷς ὑπάρξει νῦν μὴ ὑπάρχον . οὐδὲν δὲ διαφέρει , κἄν τε ῾ κατὰ παντὸς τοῦ Β τὸ Α’ εἴπωμεν κἄν τε ῾καθ' οὗ τὸ Β , τὸ Α’ · οὐδὲν γὰρ θάτερον θατέρου διαφέρει , ἀλλὰ ταὐτὸν σημαίνει ἄμφω καὶ ἀντ’ ἀλλήλων λέγεται · οὐδὲν γὰρ ἄλλο ση - μαῖνον τὸ ῾καθ᾿ οὗ᾿ ἢ τὸ ‘κατὰ παντός’ . φανερὸν οὖν , ὅτι διχῶς λέγοιτο τὸ 〈 ἐνδέχεσθαι τὸ 〉 Α τῷ Β ὑπάρχειν , ἢ ὅτι ὑπαρχότωε ἢ ὅτι ἐνδεχομένως . Πρῶτον οὖν δεῖ περὶ τῆς συζυγίας τῆς ἐξ ἀμφοτέρων ἐνδεχομένων προτάσεων λέγειν , ποῖον συνάγουσι συμπέρασμα · οἷον τὸ Α κατὰ παντὸς τοῦ Β ἐνδέχεται , τὸ Β κατὰ παντὸς τοῦ Γ ἐνδέχεται . ἐὰν γὰρ εἴπωμεν , ὅτι τὸ Α ἐνδέχεται ὑπάρξαι πᾶσιν , οἷς ὑπάρχει τὸ Β , μικτὰς τὰς προτάσεις ποιοῦμεν ἐξ ὑπάρχοντος καὶ ἐνδεχομένου · δεῖ δέ , ὡς εἶπον , πρῶτον περὶ τῶν ὁμοιο - σχημόνων , τουτέστι τῶν ἁπλῶν , διαλαβεῖν . ταὐτὸν δὲ εἰπεῖν περὶ τῶν ἐξ ἀμφοτέρων ἐνδεχομένων . εἰ γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ Β ἐνδεχομένως , πᾶσιν ἄρα τοῖς μέρεσιν αὐτοῦ ἐνδεχομένως ὑπάρξει · μέρος δὲ τοῦ Β τὸ Γ · ὑπόκειται γὰρ τὸ Β παντὶ τῷ Γ ἐνδεχομένως ὑπάρξαι · τὸ ἄρα Α παντὶ τῷ Γ ἐνδεχομένως ὑπάρξει τοῦτο γὰρ φανερὸν ἐκ τοῦ ὁρισμοῦ τοῦ κατὰ παντός · κατὰ παντὸς γάρ ἐστιν , ὅταν μηδὲν ἔστι λαβεῖν τοὐ ὑποκειμένου μέρος , καθ’ οὗ μέρους οὐ κατηγορηθήσεται τὸ κατηγορούμενον . οὐκοῦν εἰ κατὰ παντὸς τοῦ Β τὸ Α ἐνδεχομένως , μέρος δὲ τοὐ Β τὸ Γ , καὶ κατὰ παντὸς ἄρα τοῦ Γ τὸ Α ἐνδεχομένως . ὅροι δὲ κίνησις , ἐγρήγορσις , ἄνθρωπος · κίνησις παντὶ ἐγρηγορότι ἐνδεχομένως ὑπάρξει , ἐγρήγορσις παντὶ ἀνθρώπῳ ἐνδεχομένως ὑπάρξει , καὶ κίνησις παντὶ ἀνθρώπῳ ἐνδεχομένως ὑπάρχει . καὶ εἰ τὸ μὲν Α μηδενὶ τῷ Β ἐνδεχομένως καὶ τὸ Β παντὶ τῷ Γ ἐνδέχεται ἔσται ἄρα συμπέρασμα ῾τὸ Α τῷ Γ οὐδενὶ ἐνδέχεται᾿ . τοῦτο γὰρ ἐκ τοὐ ὁρισμοῦ τοῦ κατὰ μηδενὸς δῆλον · κατὰ μηδενὸς γάρ ἐστιν , ὅταν μηδὲν ᾖ μέρος τοῦ ὑποκειμένου λαβεῖν , καθ’ οὗ μέρους οὐκ ἀποφαθήσεται τὸ κατηγορούμενον , τουτέστιν οὐκ ἀποφάσκεται . ὅροι δὲ πάλιν οἱ αὑτοὶ καὶ ἐπὶ τούτου τοῦ τρόπου , κίνησις , ἐγρήγορσις , ἄνθρωπος · κίνησις οὐδεμιᾷ ἐγρηγόρσει , ἐγρήγορσις παντὶ ἀνθρώπῳ ἐνδέχεται , καὶ κίνησις οὐδενὶ ἀνθρώπῳ ἐνδέχεται . Ὅταν δὲ τὸ μὲν Α παντὶ τῷ Β ἐνδέχεται , τὸ δὲ Β οὐδενὶ τῷ Γ ἐνδέχεται , τούτων ἄρα τῆς μὲν μείζονος οὔσης καταφατικῆς τῆς δὲ ἐλάττονος ἀποφατικῆς , εἰ ἡ ἐλάττων οὕτω φυλάττοιτο ἔχουσα , οὐδὲν συναχθήσεται συλλογιστικῶς . εἰ μέντοι μεταληφθείη εἰς τὴν καταφατικήν δυνατὸν δὲ τοῦτό διὰ τὸ δεδεῖχθαι ὅτι ἀντιστρέφουσιν ἀλλήλαις · τῳ γὰρ ἐνδεχομένῳ μηδενὶ ἀντιστρέφει τὸ ἐνδεχόμενον παντί , ὡς ἐδείχθη ) , ἔσεται συλλογιστικὴ ἡ συζυγία · ἔσεται γὰρ οὕτως <ἐξ> ἀμφοτέρων καθόλου καταφατικῶν οἷον τὸ Α παντὶ τῷ Β ἐνδεχομένως , τὸ Β οὐδενὶ τῷ Γ ἐνδέχεται · εἰ οὖν ἡ ἐλάττων αὕτη μεταληφθείη , ἔσται συλλογιστικὴ ἡ συζυγία . ὁμοίως δὲ καὶ εἰ ἀμφότεραι εἶεν ἀποφατικαί , οὕτω μὲν φυλαττόμεναι οὐδὲν συνάγουσι , μεταλαμβανόμεναι δὲ ἔσονται συλλογιστικαί · οἷον τὸ Α οὐδενὶ τῷ Β , τὸ Β οὐδενὶ τῷ Γ . οὕτω μὲν <οὖν> γίνονται συλλογιστικαὶ αἱ ἀσυλλόγιστοι διὰ τῆς μεταλήψεως , ὥσπερ εἴπομεν · ὥστε διὰ τοῦτο οὐδὲ τέλειοί εἰσιν οἱ τοιοῦτοι συλλογισμοί , εἴ γε δέοντι ἀντιστροφῶν . πάλιν εἰδέναι χρή , ὅτι μεταλαμβανομένων τῶν ἀποφατικῶν εἰς τὰς καταφατικὰς οἱ γινόμενοι συλλογισμοὶ οὐκέτι φυλάττουσι τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ λεγόμενον ἐνδεχόμενον , εἴ γε τὴν ἀρχὴν ἐλήφθησαν αἱ ἀποφατικαὶ τοῦ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον οὖσαι ἐνδεχομένου . τῷ γὰρ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἀποφατικῷ ἐνδεχομένῳ τὸ ἐπ’ ἔλαττον καταφατικὸν ἀντι - στρέφει , ὥσθ᾿ , ὅταν ἡ μετάληψις τῶν ἀποφατικῶν τῶν κειμένων ἐν ταῖς συζυγίαις εἰς τὰς ἐνδεχομένας καταφατικὰς γένηται , τὸ ἐπ’ ἔλαττον ἐνδεχόμενον καὶ τὸ ἀόριστον τεθήσεται . τούτου δὲ κειμένου συλλογισμὸς ἔσται , οὐ μὴν χρήσιμόν τι ἔχων , ὡς ἤδη προείπομεν . διὸ ἐροῦμεν ταύτας τὰς συζυγίας ὡς μὲν πρὸς τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἐνδεχόμενον , καθ’ ὃ γίνονταί τινες συλλογισμοὶ καὶ κατὰ τέχνας τινὰς καὶ κατὰ συμβουλίας τε καὶ πράξεις καὶ προαιρέσεις , ἀχρήστους καὶ ἀσυλλογίστους εἶναι , ἀπλῶς μέντοι ὡς πρὸς τὰς συμπλοκὰς συλλογιστικάς . λέγει δέ τις καὶ ἄλλος σχεδὸν τὸ αὐτὸ περὶ τούτου · ἔστι δὲ τοῦτο · “ αἱ ἀντιστροφαὶ τῶν προτάσεων τοῦ ἐνδεχομένου οὐ πρὸς τὸ αὐτὸ τοῦ ἐνδεχομένου σημαινόμανον ἀντιστρέφουσαι , ἀλλὰ δῆλον ὅτι τὸ ἐπὶ πλέον ἐνδε - χόμενον πρὸς τὸ ἐπ’ ἔλαττον ἀντιστρέφει , καὶ ἔμπαλιν τὸ ἐπ’ ἔλαττον πρὸς τὸ ἐπὶ πλεῖον · ὃ γὰρ ἐνδέχεται παντὶ ὑπάρχειν ὡς ἐπὶ τὸ πολύ , τοῦτο οὐδενὶ ὑπάρχειν ἐνδέχεται ὡς ἐπ’ ἔλαττον · τὸ δὲ ἐπ' ἴσης πρὸς ἑαυτὸ ἔχει ἰσοτί - μους ἀντιστρεφούσας τὰς καταφάσεις καὶ τὰς ἀποφάσεις . ” ἴσως δὲ καὶ Ἀρι - στοτέλης αὐτὸ τοῦτο ἐφορώμενος εἶπε τὸ “ ἢ οὐ γίνεται συλλογισμός ” · ὡς γὰρ πρὸς τὸ χρήσιμον ἀφορῶν οὐκ ἂν εἴποι τοὺς τοιούτους συλλογισμούς , πλὴν εἰ μόνον τις εἰς τὰς συμπλοκὰς ἀποβλέποι . Ἐὰν δὲ ἡ μὲν καθόλου τῶν προτάσεων ἡ δὲ ἐν μέρει ληφθῇ , ἐὰν ἡ μείζων ᾖ καθόλου ἡ δὲ ἐν μέρει · καταφατική , συλλογισμὸς ἔσται τέλειος · εἰ γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ B ἐνδέχεται καὶ τὸ Β τινὶ τῷ Γ ἐνδέχεται , αὐτόθεν ἐκ τῶν κειμένων καὶ διὰ τῶν κειμένων ἔσεται τὸ συμπέρασμα , ὅτι τὸ Α τινὶ εἰ γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ Β ἐνδέχεται , | οὐδὲν ἔσται τοῦ Β μέρος , καθ’ οὗ 77v οὐκ ἐνδέχεται τὸ Α · τὶ δὲ μέρος τοῦ Γ ὑπὸ τὸ Β ἐστίν · ὥστε καὶ τινὶ τῷ Γ τὸ Α ἐνδέχεται ὑπάρξαι . ὁμοίως δέ , κἄν ἡ μὲν καθόλου ἀποφατικὴ ἐνδεχομένη ᾗ ἡ δὲ ἐλάττων μερικὴ καταφατική · ἐκ τῶν κειμένων γὰρ καὶ διὰ τῶν κειμένων πάλιν συνάγεται , ὅτι τὸ Α οὐ παντὶ τῷ Γ . ὁ γὰρ ὁρισμὸς τοῦ ἐνδέχεσθαι μηδενὶ γνώριμον καὶ ἐν ταύτῃ τῇ συζυγίᾳ ποιεῖ τὸ συμπέρασμα . εἰ γὰρ τὸ Α οὐδενὶ τῷ Β ἐνδέχεται , οὐδὲν ἔσται μέρος λαβεῖν τοῦ Β , καθ’ οὗ τὸ Α οὐκ ἀποφάσκεται · τὸ δὲ Β τινὶ μέρει τοῦ Γ ὑπάρχει · ὥστε τὸ Α οὐ παντὶ τῷ Γ , εἴ γε οὐδὲ τὸ Β παντὶ αὐτῷ ἀλλὰ τινὶ ὑπῆρχεν ἐνδε - χομένως . ἄν μέντοι <τῆς> μείζονος καθόλου οὔσης καταφατικῆς ἢ ἡ ἐλάττων ἐπὶ μέρους στερητικὴ ληφθῇ , γενήσεται ὁ συλλογισμός , ἀλλ’ οὐκ ἐκ τῶν κειμένων . ἀλλὰ μεταληφθέντος τοῦ ἐπὶ μέρους ἀποφατικοῦ εἰς τὸ ἐπὶ μέρους καταφατικὸν , διὰ τὸ ἀντιστρέφειν τὸ ἐνδεχόμενον , Ὅταν μέντοι ἡ μείζων οὐκ ᾖ καθόλου , ἀλλ’ αὐτὴ μὲν ἐπὶ μέρους ἡ δὲ ἐλάττων καθόλου , οὐδεὶς ἔσται συλλογισμός , οὔτε ἂν ὁμοιοσχήμονες ληφθῶσιν αἱ προτάσεις , τουτέστι καταφατικαὶ ἀμφότεραι ἢ ἀποφατικαὶ ἀμφότεραι , οὔτε ἐὰν ἀνομοιοσχήμονες , τουτέστιν ἡ μὲν καταφατικὴ ἡ δὲ ἀποφατική , ἐάν τε ἀμφότεραι ἀδιόριστοι ἢ κατὰ μέρος . τοῦ δὲ ἀσθλλογίστους πάσας τὰς τοιαύτας προτάσεις γίνεσθαι , ἐν αἷς ἡ μείζων ἐπὶ μέρους ἐνδεχομένη , αἰτία αὕτη · κει - μένου τοῦ Α τινὶ τῷ Β ἐνδέχεσθαι , οὐδὲν κωλύει τὸ Β ὑπερτείνειν καὶ ἐπὶ πλειόνων λέγεσθαι ἢ τὸ Α · οἷόν ἐστι τὸ γραμματικόν , εἰ εἴη κείμενον ἐνδέ - χεσθαι τινὶ κοιμωμένῳ · τὸ γὰρ κοιμώμενον ἐπὶ πλειόνων κατηγορεῖται ἢ τὸ γραμματικόν . ἄν δὴ τούτων τι ληφθῇ τῶν ὑπὸ τὸ κοιμώμενον , καθ’ ὃ ὑπερτείνει τοῦ Α , τουτέστι τοῦ γραμματικοῦ , τὸ Β , τουτέστι τὸ κοιμώμενον οἷον ἵππος , τῷ ἵππῳ οὔτε παντὶ τὸ Α ἐνδέχεται οὕτε ἐνδέχεται μηδενί · ὃ γὰρ ἐνδέχεται μηδενί , τοῦτο καὶ παντὶ ἐνδέχεται · τὸ δὲ γραμματικὸν πῶς ἄν ἐν - δέχοιτο παντὶ ἵππῳ ; οὐδενὶ γὰρ αὐτῷ ἐξ ἀνάγκης . ἀλλ’ οὐδὲ τινὶ ἵππῳ ἐν - δέχεται τὸ γραμματικόν · ἀλλ’ οὐδὲ ἐνδέχεται τινὶ μή · ὃ γὰρ ἐνδέχεται τινὶ μή , τοῦτο καὶ | ἐνδέχεται τινὶ διὰ τὴν τοῦ ἐνδεχομένου ἀντιστροφήν · εἴπομεν 78r γὰρ ἤδη , ὡς αντιστρέφουσιν αἱ κατὰ τὸ ἐνδέχεσθαι προτάσεις . εἰ δὲ δεῖ μὲν τὸ συμπέρασμα ἢ καθόλου εἶναι ἢ ] καταφατικὸν . ἢ καθόλου ἐποφατικὸν ἢ τῶν ἐπὶ μέρους θάτερον , οὐδὲν δὲ τούτων δύναται ἐπὶ τῶν ἐνδεχομένων οὔσης τῆς μείζονος μερικῆς τῆς δὲ ἐλάττονος καθόλου ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι , οὐδ’ ἄν ὅλως γένοιτο συλλογισμός . ἔτι δὲ καὶ ἐκ τῶνδε τῶν ὅρων φανερόν , ὡς ἀσυλλόγιστοι πᾶσαι αἱ συζυγίαι αἱ ἐξ ἐνδεχομένου ἐν πρώτῳ σχήματι , ἐν αἷς ἡ μείζων ἐπὶ μέρους ἐστίν . ἤδη μὲν οὗν καὶ . τὴν αἰτίαν προστεθείκαμεν προσθέντες , ὅτι ἐνδέχεται τὸν μέσον ὅρον ὑπερτείνειν τοῦ ἄκρου · οὐδὲν δὲ ἧττον καὶ πάλιν δείξομεν ἀσυλλόγιστον καὶ ταύτην τὴν συμπλοκὴν καὶ διὰ τῆς παραθέσεως τῶνδε τῶν ὅρων · οὕτω γὰρ ἐναργεστέρα τε καὶ πληκτικωτέρα ἡ τοιαύτη δεῖξις καὶ ὁ ἔλεγχος ἔσται . οἷον λευκὸν τινὶ περιπατοῦντι ἐνδεχομενως , περιπατοῦν παντὶ κύκνῳ ἐνδεχομένως · καὶ ἔσται συμπέρασμα λευκὸν κύκνῳ ἐξ ἀνάγκης . τοῦ δὲ μηδενὶ λευκὸν τινὶ περιπατοῦντι ἐνδεχομένως , περιπατοῦν παντὶ κόρακι ἐνδεχομένως , καὶ λευκὸν οὐδενὶ κόρακι ἐξ ἀνάγκης · εἴ δὲ ἐξ ἀνάγκης τὸ πρῶτον ἄκρον τῷ ἐσχάτῳ · παντὶ καὶ μηδενί , πάντα ἄν εἴη τὰ ἐνδεχόμενα καὶ τὰ ὑπάρχοντα καὶ τὰ ἀναγκαῖα ἀνῃρημένα , καὶ τὸ ῾πᾶς' καὶ τὸ τίς' καὶ τὸ ῾ μηδείς᾿ καὶ τὸ ῾μὴ πᾶς' . ἑκατέρῳ γὰρ τῶν κα - θόλου ἀναγκαίων πάντα ἀναιρεῖται τὰ ἐνδεχόμενα συμπεράσματα , τῷ μὲν ῾ πᾶς ἐξ ἀωάγκης᾿ καὶ τὸ ῾οὐδείς' καὶ τὸ ῾μὴ πᾶς' , τῷ δὲ ῾ οὐδεὶς ἐξ ἀνάγκης᾿ τὸ ‘Παντί’ καὶ τὸ ῾ τινί᾿ . εἰ γὰρ παντὶ ἐξ ἀνάγκης καὶ μηδενὶ ὡσαύτως συνά - γεται ἐκ τῆς τῶν ὅρων παραθέσεως , οὐ μόνον οὐκ ἐνδεχόμενόν τι συνάγεται , ἀλλ’ οὐδὲ ἄλλο τι οἷον ὑπάρχον ἡ ἀναγκαῖον · τὸ μὲν γὰρ παντὶ ἐξ ἀνάγκης ἀναιρετικόν ἐστι τοῦ μηδενὶ ἐξ ἀνάγκης καὶ τοῦ μηδενὶ ὑπαρχόντως , τὸ δὲ μηδενὶ ἐξ ἀνάγκης τοῦ τε παντὶ ἐξ ἀνάγκης καὶ τοῦ παντὶ ὑπαρχόντως · τού · τοῖς γὰρ προσχρώμενοι ἀσυλλογίστους ἐδείκνυμέν τινας συμπλοκὰς ἔν τε ταῖς ἀναγκαίαις καὶ ταῖς ὑπαρχούσαις προτάσεσιν . ἔτι ἔδει μέν , ὅταν ἀναγκαῖον ἢ ὑπάρχον ᾖ συμπέρασμα , ἢ τὴν ἑτέραν τῶν προτάσεων ἢ ἀμφοτέρας τοιαύτας εἶναι · ἐπὶ δὲ τοῦ προκειμένου ἀμφότεραί | εἰσιν ἐνδεχόμεναι . καὶ διὰ τοῦτο 78v ἄν δεικνύοιτο μήτε ἀναγκαῖον μήτε ὑπάρχον γινόμενον τὸ συμπέρασμα . ἀλλ οὐδὲ ἐνδεχόμενον οἷόν τε συναχθῆναι ἐν τῇ τοιαύτῃ συμπλοκῇ , εἴ γε καὶ τὸ παντὶ ἐξ ἀνάγκης καὶ τὸ μηδενὶ ἐξ ἀνάγκης συνάγεται , τοῦτο δὲ ἀναιρετικόν ἐστι τοῦ ἐνδεχομένου · τὸ γὰρ ἐνδεχόμενον ὡρισάμεθα ἰοῦ μὴ ὄντος ἀναγκάίου᾿ . ὃ γὰρ παντὶ ἐξ ἀνάγκης καὶ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης , τοῦτο οὔτε παντὶ ἐνδέχεται οὔτε οὐδενὶ οὔτε τινὶ οὔτε μὴ παντί . Φανερὸν δέ , ὅτι ἐν πρώτῳ σχήματι , ἄν ὦσιν ἄμφω αἱ προτάσεις καθόλου , συλλογισμὸς γίνεται , ὁποῖαι ἂν ὦσι κατὰ τὸ ποιόν , πλὴν εἰ μὲν εἶεν ἀμφό - τεραι καταφατικαί , τέλειος , ὁμοίως δέ , κἂν ἡ μείζων ἀποφατικὴ μόνη , ἀτελεῖς δέ εἰσιν αἱ διὰ τῆς τοῦ ἐνδεχομένου ἀντιστροφῆς , καὶ ὅτι δεῖ τοῦτο τὸ ἐνδεχόμενον λαμβάνειν ἐν ταῖς προτάσεσι τὸ μὴ ἀναγκαῖον · τὸ γὰρ κατὰ τοῦ ἀναγκαίου κατηγορούμενον οὐκ ἀντιστρέφει . ἔστι δὲ πολλάκις τὸ τοιοῦτον διαλανθάνον · τὸ γὰρ μηδενὶ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχον λέγομεν ἐνδέχεσθαι μηδενί · ἐφ’ οὗ οὐκ ἔστι λέγειν , ὅτι καὶ παντὶ ἐνδέχεται . ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἐγὼ ἐν τῇ τῶν ὅρων ἐκθέσει τὸ ζῶον ἔλαβον ἐνδέχεσθαι τινὶ λευκῷ , καίτοι ἐξ ἀνάγκης τινὶ αὐτῷ ὑπάρχει . καὶ τούτου χάριν ἔστιν , ὅτε προστίθημι τὸ ῾ ληπτέον δὲ τοὺς ὅρους βέλτιον᾿ . ἔδειξα δὲ γινομένους ἐν πρώτῳ σχήματι ἐξ ἐνδεχομένων ἀμφοτέρων οὐσῶν καθόλου συλλογισμῶν τελείους μὲν δύο , ἀτελεῖς δὲ τοσούτους συμβαίνει εἶναι · ὁμ·οίως πάλιν τεσσάρων ὄντων τῆς ἑτέρας προτάσεως τῆς ἐλάττονος ἐπὶ μέρους οὔσης εἰσὶ τέλειοι μὲν καὶ ἐκ τούτων δύο , ἀτελεῖς δὲ ἴσοι . Απορήσοι δ’ ἄν τις τί δή ποτε μή , ὥσπερ τὰς ἀποφατικὰς μεταλαμβάνομεν εἰς τὰς καταφατικὰς καὶ οὕτω ποιοῦμεν συλλογιστικὰς συζυγίας , οὕτως τἀς καταφατικὰς μεταλαμβάνομεν εἰς τὰς ἀποφατικὰς καὶ δεικνύομεν οὕτω τὰς συλλογιστικὰς ἀσυλλογίστους . εἰ γὰρ αἱ τοῦ ἐνδεχομένου προτάσεις εἰς ἑαυτὰς ἰσοτίμως ἀντιστρέφουσι , τίς ἡ ἀποκλήρωσις τοῦ τὰς μὲν ἀποφατικὰς μεταλαμ - βάνειν εἰς καταφατικάς , μηκέτι δὲ καὶ τὰς καταφατικὰς εἰς ἀπο|φατικάς ; ἐπιλυσόμεθα 79r οὗν τὴν ἀπορίαν . τῶν ἀποφάσεων αἰ μὲν τὸν τρόπον ἀναιροῦσιν , αἰ δὲ τὸ πρᾶγμα · ἡ μὲν λέγουσα ῾ οὐκ ἀνάγκη περιπατεῖν᾿ τὸ μὲν πρᾶγμα οὐκ ἀνεῖλε , λέγω δὲ τὸ περιπατεῖν , τὸν δὲ τρόπον ἀνεῖλε τὸν ἀναγκαῖον · ἡ δὲ λέγουσα ῾ἀνάγκη μὴ περιπατεῖν᾿ τὸν μὲν τρόπον οὐκ ἀνεῖλε , τὸ δὲ πρᾶγμα ἀνεῖλεν , ἥτις τῷ μὲν σχήματί ἐστι κατάφασις τῇ δὲ δυνάμει ἀπόφασις · τὸ μὲν γὰρ πρᾶγμα ἀνεῖλε , τὸ περιπατεῖν , τὸν δὲ τρόπον ἐφύλαξε . καὶ ἐπὶ πάντων τῶν ἄλλων ὁμοίως . αἱ δὲ τοῦ ἐνδεχομένου ἀποφάσεις αἱ ἐνταῦθα παραλαμβανόμεναι , αἵτινες τῷ σχήματί εἰσι καταφατικαί , οὔτε τὸ πρᾶγμα οὔτε τὸν τρόπον ἀναιροῦσιν · ἡ γὰρ λέγουσα ῾ἐνδέχεται μηδένα ἄνθρωπον περιπατεῖν᾿ οὔτε τὸν τρόπον ἀναιρεῖ ἀκέραιος γάρ ἐστιν ) οὔτε τὸ πρᾶγμα . εἰ τοίνυν μηδὲ τὸν τρόπον ἀναιροῦσι μηδὲ τὸ πρᾶγμα , δηλονότι ταῖς καταφάσεσιν ἰσοδυναμοῦσι . διὰ τοῦτο οὖν τὰς τοιαύτας ἀποφατικὰς εἰς τὰς καταφατικὰς μεταλαμβάνω , ὥσπερ ἀπὸ ἀσαφεστέρων καταφάσεων εἰς σαφεστέρας ποιούμενος τὴν μετάληψιν . ἴσως δ’ ἄν τις ἡμᾶς κἀκεῖνο ἀπορήσειε , διὰ τί μὴ καὶ τὰς μερικὰς εἰς τὰς καθόλου μεταλαμβάνομεν καὶ ποιοῦμεν καὶ τὰς ἐν μερικαῖς ἀσυλλογίστους συλλογιστικάς , εἴπερ πᾶσαι πρὸς ἑαυτὰς αἱ τοῦ ἐνδεχομένου προτάσεις ἀντιστρέφουσι . τούτου δὲ τὴν λύσιν ἔφθημεν εἰπόντες , ὅτι τὰς μὲν καθόλου δυνατὸν εἰς τὰς μερικὰς μεταλαβεῖν , διότι τῷ καθόλου <τὶ> ἀκολουθεῖ ὃ γὰρ ἐνδέχεται παντί , τοῦτο καὶ τινὶ ἐνδέχεται , καὶ ὃ μηδενί , τοῦτο καὶ μὴ παντί ) , οὐκέτι δὲ πάντως καὶ ἀναπάλιν · οὐ γάρ , ὃ τινὶ ἐνδέχεται , τοῦτο ἀνάγκη καὶ παντὶ ἐνδέχεσθαι · δυνατὸν γὰρ τινὶ μὲν ἐνδέχεσθαι παντὶ δὲ μηκέτι · οἷον τινὶ μὲν ζῴῳ ἐνδεχομένως τὸ λευκὸν ὑπάρχει , παντὶ δὲ οὐκέτι ἐνδεχομένως · τῷ γὰρ κύκνῳ ἐξ ἀνάγκης . διὰ τοῦτο οὖν οὐ μετα - λαμβάνομεν τὰς μερικὰς εἰς τὰς καθόλου .
Lemmas: περι ὁ μίξις . εἶπον καί παραδίδωμι ὁ τε ὁ ὑπάρχω ὁ τε ὁ ἀναγκαῖος πρότασις καί δείκνυμι , ποῖος ποιέω κατά ἕκαστος σχῆμα συλλογισμός , ἑξῆς λέγω περί ὁ ἐκ μίξις ἀναγκαῖος τε καί ὑπάρχω πρότασις γίγνομαι κατά ἕκαστος σχῆμα συλλογισμός , τίς τε εἰμί , καί ποῖος τίς ἐν ὁ μίξις αὐτός γίγνομαι ὁ συμπέρασμα , καί τίς ὁ κατά ὁ μίξις ὁ τρόπος οὗτος ἐν ὁ γίγνομαι συλλογισμός διαφορά . φημί οὖν , ὅτι γίγνομαι ποτός ἐκ μίξις ἀναγκαῖος <καὶ> ὑπάρχω πρότασις ἀναγκαῖος καί πότε γίγνομαι ὁ συμπέρασμα τοιοῦτος . ἐν γάρ πρῶτος σχῆμα ἀμφότερος εἰμί καθόλου , εἰμί ὁ μείζων ἀναγκαῖος , ἄν τε καταφατικός , ὡς ἐν ὁ πρῶτος τρόπος , ἄν τε ἀποφατικός , ὡς ἐν ὁ δύο τρόπος , ἀναγκαῖος γίγνομαι ὁ συμπέρασμα . περί γάρ ὁ δύο συζυγία νῦν διαληπτέον πρῶτος , ὁ τε ἐκ ὁ μείζων καθόλου καταφατικός ἀναγκαῖος καί ὁ μικρός καθόλου καταφατικός ὑπάρχω καί ὁ ἐκ καθόλου ἀποφατικός ἀναγκαῖος ὁ μείζων καί καθόλου καταφατικός ὑπάρχω ὁ | μικρός . οἷος εἰμί ὁ Α ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Β ὁ Γ ὑπάρχω , ἐκ ἀνάγκη ὁ Α ὁ Γ ὑπάρχω πᾶς . ἐπεί γάρ ὁ Α κατά πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Γ ὑπό ὁ Β εἰμί καί τίς ὁ Β , εἰμί 〈 εἄν καί κατά 〉 ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη · ὅς γάρ κατά πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , καί κατά ὁ ὑπό ὁ Β ἐκ ἀνάγκη ἄν κατηγορέω , εἰμί γε ὁ κατά πᾶς εἰμί , ὅταν μηδείς εἰμί λαμβάνω ὁ ὑπόκειμαι , κατά ὅς ὁ κατηγορέω οὖον εἴρω · ὁ δέ Γ τίς ὁ Β εἰμί . καί γάρ ὁ κατά πᾶς ἐκ ἀνάγκη ὁμοίως λαμβάνω , ὡς προεῖπον ἐπί ὁ ἀναγκαῖος ὅς τε γάρ στερητικός ὡσαύτως ἀντιστρέφω καί ὁ ἐν ὅλος εἰμί καί κατά πᾶς ὁμοίως ἀποδίδωμι . ληπτέος δέ ὁ ὑπάρχω καθόλου καταφατικός ἐν τοιοῦτος μίξις ἀληθής μή πρός ὑπόθεσις ἀλλά ἀληθής ὑπάρχω · αἴτημα γάρ ἐκείνως γίγνομαι καί οὐκέτι ἀληθής ὁ πρότασις . λαμβάνω δέ ἀληθής ἐν ὁ ὑπάρχω καί καθόλου ἀναίρω συμπέρασμα γίγνομαι · οἷος κίνησις πᾶς βάδισις ἐκ ἀνάγκη , βάδισις πᾶς ἄνθρωπος ὑπάρχω , καί κίνησις πᾶς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη · εἰμί δέ ὁ μικρός λαμβάνω ἀναγκαῖος καθόλου ὁ δέ μείζων ὑπάρχω ἄν - θόλος , οὐ ἀναγκαῖον φημί εἰμί ὁ συμπέρασμα . οὗτος χάρις εἴρω2 ἐγώ ἐν ὁ ἐμπίμπρημι ὁ ισυμβαινω δέ ποτός καί ὁ ἕτερος πρότασις ἀναγκαῖος ὀνίνημι ἀναγκαῖος γίγνομαι ὁ συμπέρασμα • οὐδέ γάρ ἀεί οὗτος γίγνομαι , ἀλλά ὅτε ὁ μείζων εἰμί ἀναγκαῖος . ὅτι δέ μή ἀναγκαῖος ἐν οὗτος ὁ συζυγία ὁ συμπέρασμα ἀλλά ὑπάρχω , δεικτέος οὗτος διχόθεν , καί ὁ εἰς ἄτοπος ἀπαγωγή καί ὁ διά ὁ ὁράω δείκνυμι . καί γάρ ὁ μέθοδος ὁ χρεία ἐγώ καθίστημι οὖον διά ἑαυτοῦ , ἀλλά ἵνα ὁ πρᾶγμα αὐτός ἁρμόζω · διό καί ἐν ὁ ἀσυλλόγιστος ὅρος παρατίθημι ἕνος ἀρκέω οὗτος εἰς ἔλεγχος ὡς μή δύο - νάω αὐτός ἐφαρμόζω ὁ πρᾶγμα . ὅτι γάρ μή ἀναγκαῖος , δεικτέος οὗτος διά τε ὁ πρῶτος σχῆμα καί διά ὁ τρίτος , ὑποτίθημι ἀναγκαῖος συνάγω ὁ συμπέρασμα καί δείκνυμι οὗτος ὁ ὑπόθεσις ψεῦδος ἄκολος - θέω οὕτως αὐτός ἐλέγχω . δῆλος γάρ ὅτι ὅς δέ ἄν ὑπόθεσις ψεῦδος * ἀκολουθέω , ψευδής εἰμί · οὐδείς γάρ ἀληθής ὑπόθεσις ψεῦδος ἀκολουθέω . δείκνυμι δέ ὁ ψεῦδος ἀκολουθέω διά μέν ὁ πρῶτος σχῆμα οὕτως · εἰμί ὁ Α ὁ Β ὑπάρχω , ὁ δέ Β πᾶς · ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , ἐγώ μέν λέγω , ὅτι ὁ Α πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω ὑπάρχω . εἰμί δέ τις λέγω ἐκ ἀνάγκη , συαωρεω οὗτος · καί εἰμί μέν μή ψεῦδος ἀκολουθέω , ἵστημι ἀληθής ὁ συμπέρασμα · εἰμί δέ εὑρίσκω τίς ψεῦδος ἕπω , δῆλος ὅτι ψευδής ὁ ὑπό - θέσις ὁ λέγω ὁ ἀναγκαῖος συνάγω , ὥστε ὁ ὑπάρχω μόνος συνάγω - σέτα . ἐπεί οὖν ὁ Α πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη 〈 ὑποτίθημι , εἰμί δέ καί ὁ Β πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη 〉 , καί ὁ Γ τις ὁ Β ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω · ἀντιστρέφω γάρ . εἰμί τοίνυν ὁ μέν Α πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , ὁ δέ Γ τις ὁ Β ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , ὁ ἄρα Α τις ὁ B ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω · γίγνομαι γάρ ὁ τρίτος τρόπος ὁ πρῶτος σχῆμα . ἀλλά οὗτος ψεῦδος · ΥΠΕ - ὑπόκειμαι γάρ ὁ Α πᾶς ὁ Β ὑπάρχω μόνος · ὁ δέ πᾶς ὑπάρχω ἐνδέχομαι καί μηδείς ὑπάρχω • τοιοῦτος γάρ ὁ ὁ κύριος ὑπάρχω φύσις . ψεῦδος ἄρα ὁ ἐκ ἀνάγκη ὁ Α τις ὁ Β ὑπάρχω · ὁ δέ ψεῦδος ἀκολουθέω διά ὁ ἐκ ἀρχή ὑπόθεσις λέγω ἀνακαίω συνάγω ὁ συμπέρασμα · ὑπάρ - Χον ἄρα συνάγω . οὐ φημί δέ ἀδύνατος εἰμί ὁ Α τις ὁ Β ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ἀλλά ὡς ψεῦδος · οὖον γάρ , εἰμί τίς ψεῦδος , οὗτος καί ἀδύνατος , ἀλλά εἰμί τίς ἀδύνατος , οὗτος καί ψεῦδος . οὐδέ γάρ προτίθημι ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή δείκνυμι οὗτος , ὅς χάρις οὐδέ ὁ ἀντίκειμαι λαμβάνω ὁ ὑπάρχω πᾶς , ἀλλά μόνος δείκνυμι ὁ ψεῦδος ὁ λέγω , ὅτι ἀναγκαῖος συνάγω συμπέρασμα . οὐδέ γάρ ἐπί τις ἀδύνατος ὁ αὐτός ὁ αὐτός καί ὑπάρχω πᾶς ὑπάρχω καί τις ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω · τοιοῦτος γάρ εἰμί ὁ κοινός ὑπάρχω . ψεῦδος δέ ὁ τις ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω οὗτος καί πᾶς ὑπάρχω κατά ὁ ἁπλόος , τουτέστι ὁ καθόλου ὅς ὑπάρχω σημαίνω , ὅσπερ δύναμαι δενὶ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω καί μηδείς ἐνδέχομαι ὑπάρχω . οὕτως μέν οὖν διά ὁ πρῶτος σχῆμα . διά δέ ὁ τρίτος οὕτως · εἰμί γάρ ὁ Α πᾶς ἐκ ἀνάγκη ὁ Γ , ὡς ἄν τις ὑπολαμβάνω , ὑπάρχω δέ καί ὁ Β ἐκ ἀνάγκη πᾶς ὁ Γ , ὁ ἄρα Α τις ὁ Β ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω . γίγνομαι γάρ ὁ πρῶτος τρόπος ὁ τρίτος σχῆμα ὁ δύο καταφατικός ἀναγκαῖος εἰμί μερικός καταφατικός ἀναγκαῖος συνάγω συμπέρασμα . ὑπόκειμαι δέ καί πᾶς ὁ Β ὁ Α ὑπάρχω · ψεῦδος ἄρα ὁ τις ὁ B ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ὁ Α · ἐνδέχομαι | γάρ ἐπί ὁ ὑπάρχω τρόπος ὁ λαμβάνω ὡς πᾶς ὑπάρχω καί μηδείς αὐτός ὑπάρχω . ψεῦδος ἄρα ὁ τις ἐκ ἀνάγκη · ὁ δέ ψεῦδος ἀκολουθέω διά ὁ ὑποτίθημι ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη πᾶς ὁ Α ὑπάρχω . ἔτι δέ καί ἐκ ὁ ὁράω φανερός , ὅτι οὐ εἰμί ἀναγκαῖος ὁ συμπέρασμα · κίνησις μέν γάρ πᾶς ζῷον ὑπάρχω ὑπάρχω , ζῷον δέ πᾶς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη , καί συμπέρασμα συνάγω οὐ ἀναγκαῖος ἀλλά ὑπάρχω · κίνησις γάρ πᾶς εἰς - θρώπῳ ὑπάρχω οὐ ἀναγκαῖος ἀλλά ὑπάρχω . ῾ομοιος δέ δείκνυμι μή γίγνομαι ἀναγκαῖος ὁ συμπέρασμα , κἀν ὁ μείζων εἰμί καθόλου ὑπάρχω ἀποφατικός , εἰμί τοίνυν ὁ Α οὐδείς ὁ Β ὑπάρχω · πάλιν γάρ ἐκτίθημι ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος καθόλου ἀποφατικός . καί ἐν μέν ὁ πρῶτος σχῆμα ὁ δεῖξις ποιέω αντιστρέφω ὁ καθόλου καταφατικός ἀναγκαῖος ὁ Β Γ , καί εἰμί ὁ Α ὁ Γ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη , ὁ Γ ὁ Β τις ἐκ ἀνάγκη · ἐκ ὅς συνάγω ὁ Α τις ὁ Β μή ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη , ὅς ψευδής εἰμί · ὑπόκειμαι γάρ μηδείς ὑπάρχω . εἰμί δέ ἐν τρίτος ποιέω ὁ δεῖξις , ὁ Α οὐδείς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ · ἐκ ὅς πάλιν συνάγω ὁ Α τις ὁ Β μή ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη . ἀλλά καί διά ὁ αὐτός ὁράω δείκνυμι πάλιν , ὡς μή ἀναγκαῖος συνάγω ὁ συμπέρασμα · κίνησις μηδείς ζῷον ὑπάρχω , ζῷον δέ πᾶς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη , κίνησις οὐδείς ἄνθρωπος , ἀλλά οὐ ἐκ ἀνάγκη . δεῖ μέντοι οἶδα , ὡς ὅς ποιέω δεῖξις , ἔοικα μέν ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή , οὖον μήv ὁ αὐτός εἰμί ἐκεῖνος . οὔτε γάρ ὁ ἀντίκειμαι ὁ συνάγω ὑποτίθημι οὖον γάρ ἀντίκειμαι ὁ πᾶς ὑπάρχω ὁ Α ὁ Γ ὁ πᾶς ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , οὔτε ὁ μηδείς ὑπάρχω ὁ μηδείς ἐκ ἀνάγκη · οὗτος δέ ὑποτίθημι ) , ἀλλά οὐδέ ὁ δείκνυμι ἐκ ὁ ὑπόθεσις ἀδύνατος εἰμί , ὥσπερ καί ἐπισημαίνω , ἀλλά ψεῦδος · ψεῦδος γάρ καί ὁ ὑποτίθημι . οὖον γάρ ἀδύνατος · οὔτε γάρ ὁ πᾶς ὑπάρχω ἀδύνατος καί ἐκ ἀνάγκη τις αὐτός ὑπάρχω , οὔτε ὁ Μητός δενὶ ὑπόθεσις ψεῦδος ηκολοηθεω · ἀδύνατος μέν γάρ ἀδύνατος ἀκολουθέω , ψευδής δέ ψεῦδος . ἐπί ὅσος ἐπί ὁ δείκνυμι , οὖον κατασκευάζω ὁ πρόκειμαι . οὔτε γάρ εἰμί ἀναιρέω ὁ πᾶς ἐκ ἀνάγκη ὡς ψεῦδος εἰμί , ἤδη ἀνάγκη ἀληθής εἰμί ὁ πᾶς ὑπάρχω · μόνος γάρ ἐκ ἀνάγκη τίθημι ὁ ἄρσις τις καί ἀνασκευή | ὁ ἀντίκειμαι · οὗτος δέ οὐ ἀντίκειμαι . οὐδέ ἐγώ αὖος ὁ τρόπος ὁ δεῖξις οὗτος πάνυ θαρσέω , ἀλλά πρόσχρω αὐτός δείκνυμι , ὅτι , εἰμί ἀναγκαῖος λαμβάνω - ὅς ὁ συμπέρασμα ψεῦδος τίς ἕπω , ὑπάρχω δέ μή δεῖ δέ τοιοῦτος αὐτός εἰμί , ἐπεί καί ὁ πρότασις τοιοῦτος , ὑπάρχω ἄν δείκνυμι . οὖον γάρ ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή χράομαι , ἀλλά μεταλαμβάνω ἄλλος πρότασις , ἀντί ὁ ὑπάρχω ἀναγκαῖος , καί ποιέω ἐκ οὗτος τε καί ὁ δύο ὁ κεῖμαι ὁ μικρός συλλογιστικός συζυγία · εὑρίσκω γάρ ὁ συνάγω ψεῦδος εἰμί οὗτος πρόσχρω εἰς ὁ μή ἀναγκαῖος γίγνομαι ὁ συμπέρασμα . ἐπί δέ ὁ ὁ μικρός ἐπί μέρος ἔχω καταφατικός ὁ δέ μείζων καθόλου καταφατικός ἢ ἀποφατικός , ἄν ὁ μείζων ἀναγκαῖος εἰμί καταφατικός εἰμί καθόλου ἢ ἀποφατικός , ὁ δέ μικρός ὑπάρχω , ἀναγκαῖον εἰμί ὁ συμπέρασμα καθάπερ καί ἐπί ὁ πρῶτος συζυγία , ἄν δέ ὁ μικρός εἰμί ἀναγκαῖος , ὑπάρχω . ἵστημι δή πρῶτος ὁ μείζων καί καθόλου ἀναγκαῖος . εἰμί οὖν ὁ Α πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , ὁ δέ Β τις ὁ Γ ὑπάρχω , συνάγω ὁ Α τις ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω . εἰμί γάρ πᾶς ὁ Β ὁ Α ἐκ ἀνάγκη , τίς δέ ὁ Γ μέρος εἰμί ὁ Β , καί ὁ Α ἄρα τις ὁ Γ ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη μέρος εἰμί ὁ Β . εἰμί δέ ὅρος ἐπιστήμη , γραμ - ματική , ἄνθρωπος · ἐπιστήμη πᾶς γραμματικός ἐκ ἀνάγκη , γραμματικός δέ τις ἄνθρωπος ὑπάρχω , καί συνάγω ἐπιστήμη τις ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη . ῾ομοιος δέ , καί εἰμί καθόλου εἰμί ἀποφατικός ὁ μείζων ἀναγκαῖος , ἀναγκαῖος ὡσαύτως συνάγω ὁ συμπέρασμα . εἰμί γάρ ὁ Α μηδείς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Β τις ὁ Γ ὑπάρχω , καί ὁ Α οὖον τις ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω · ἐπεί γάρ οὐδείς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη ὁ Α , τίς δέ ὁ Γ ὁ Β μέρος εἰμί , καί ὁ Α ἄρα οὖον πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω . ὅρος δέ ἐγρήγορσις , ὕπνος , ἄνθρωπος · . ἐγρήγορσις οὐδείς ὑπνόω ἐκ ἀνάγκη , ὕπνος τις ἄνθρωπος ὑπάρχω , καί ἐγρήγορσις οὖον πᾶς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη . καί ἀπλόος ὁ ἀντι - διαιρεμένος δεῖ λαμβάνω καί ὁ μέν μείζων ὅρος τίθημι ὁ δέ μέσος , ἐλατός - τονή δέ ἄλλος τίς , ὅς ὁ μείζων ὑπάρχω <οὐκ> ἐκ ἀνάγκη . Ἐάν δέ ὁ μερικός πρότασις ἀναγκαῖος , οὐ εἰμί ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος . ὥσπερ γάρ ἐπί ὁ καθόλου συζυγία ὁ ὁ μικρός ἔχω ἀναγκαῖος οὖον συνάγω ἀναγκαῖος , οὕτως καί ἐπί ὁ μερικός συζυγία οὐ ἀναγκαῖος ἀλλά ὑπάρχω ὁ συμπέρασμα . δῆλος δέ , ὅτι οὗτος συνάγω , ἐκ ὅς οὗτος μέν ὁ συμπέρασμα οὐδείς ἀδύνατος ἕπω οὔτε ἐνταῦθα οὔτε ἐπί ὁ ἄν - θόλος πρότασις , ὁ δέ ἀναγκαῖος ἀκολουθέω . εἰμί γάρ ὁ Α πᾶς ὁ Β ὑπάρχω , ὁ δέ Β τις ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , καί ὁ Α τις ὁ Γ ὑπάρχω . καί ὁ αἰτία · οὐδείς γάρ ἀδύνατος συμπίπτω , καθάπερ οὐδέ ἐν ὁ καθόλου συλλογισμός . ἡνίκα γάρ ἐπί ἐκεῖνος λαμβάνω ὁ μικρός ἐκ ἀνάγκη καί ὑποτίθημι ὑπάρχω συνάγω ὁ συμπέρασμα , οὐδείς ψεῦδος εἰ - πέτο · εἰ δέ ἀναγκαῖος ὑποτίθημι συνάγω συμπέρασμα , ψεῦδος ἕπω 〉 . ὡς οὖν ἐπί ἐκεῖνος ἀναγκαῖος μέν ὑποτίθημι ὁ συμπεφάσματος ψεῦδος τίς συνάγω ὑπάρχω δέ οὐκέτι , οὗτος καί ἐπί ὁ ἐν μέρος , εἰμί ὑποτίθημι ἐκ ἀνάγκη ἕπω ὁ συμπέρασμα , ψεῦδος ἕπω , εἰμί δέ ὑπάρχω , οὖον . ὁμοίως δέ καί εἰμί ὁ στερητικός εἰμί καθόλου ὑπάρχω , ἀναγκαῖος δέ ὁ μικρός , ὑπάρχω συνάγω συμπέρασμα . καί οὗτος πάλιν δεικτέος ὁ συμ - πέρασμα ἐπί ὁράω · κίνησις πᾶς ζῷον ὑπάρχω , ζῷον τις λευκός ἐκ ἀνάγκη , καί συνάγω κίνησις τις λευκός ὑπάρχω οἷος κύκνος · καί ἐπί ὁ οὐ πᾶς συνάγω κίνησις οὖον πᾶς ζῷον ὑπάρχω . ἢ οὕτως · κίνησις οὐδείς ζῷον ὑπάρχω , ζῷον τις λευκός ἐκ ἀνάγκη , καί κίνησις τις λευκός οὐ ὑπάρχω . ἐπί δέ ὁ δύο σχῆμα εἰμί μέν ὁ στερητικός πρότασις καθόλου εἰμί καί ἀναγκαῖος , καί ὁ συμπέρασμα εἰμί ἀναγκαῖος , εἰμί δέ ὁ κατηγορικός , οὐ ἀναγκαῖος . ἐπεί γάρ ὁ ἐν δύο σχῆμα συλλογισμός τελειόω ὁ εἰς πρῶτος σχῆμα ἀναγωγή , ἐν δέ ὁ πρῶτος σχῆμα δεῖ πάντως ὁ ἀποφατικός μείζων εἰμί , δείκνυμι δέ , ὅτι , ὅπως ἄν ἔχω ὁ μείζων ἐν πρῶτος , οὕτως ἀνάγκη ἔχω καί ὁ συμπέρασμα , εἰκότως ἄρα , φημί , ὅπως ἄν ἔχω ἐν δύο σχῆμα ὁ ἀποφατικός πρότασις , οὕτως ἀνάγκη ἔχω καί ὁ συμπέρασμα . ἀνάγω γάρ ὁ δύο σχῆμα εἰς ὁ πρῶτος πάντως ὁ ἀποφατικός μείζων εὑρίσκω . ἵστημι γάρ ὁ στερητικός πρῶτος ἀναγκαῖος , ὁ δέ κατηγορικός ὑπάρχω , καί ὁ Α ὁ μέν Β μηδείς ἐκ ἀνάγκη ὁ δέ Γ πᾶς ὑπάρχω · συνάγω φημί ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος . ἀντιστρέφω γάρ ὁ ἀποφατικός γίγνομαι ὁ δύο τρόπος ὁ πρῶτος σχῆμα · εἰμί γάρ ὁ Α ἐκ ἀνάγκη μηδείς ὁ Β , οὐδέ ὁ Β μηδείς ὁ Α ἐκ ἀνάγκη · ὁ δέ γε Α πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω · γίγνομαι ὁ πρῶτος σχῆμα · ὁ ἄρα Β οὐδείς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη . ὅρος ἀρετή , κακία , ἄνθρωπος · ἀρετή οὐδείς κακία ἐκ ἀνάγκη , ἀρετή πᾶς ἄνθρωπος ὑπάρχω ὡς , κακία οὐδείς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη . καί καθόλου εὐπορέω λαμβάνω ἀντιδιαιρέω ἀλλήλων εἶδος καί ὁ ἕτερος ποιέω μείζων ὅρος ὁ δέ ἕτερος μέσος , ἕτερος δέ τίς ἐλατός - τονή δύναμαι μετέχω ἀνά μέρος ἑκάτερος μή ἀναγκαῖος . ῾ωσαυος δέ , καί εἰμί ὁ μείζων καθόλου καταφατικός ὑπάρχω εἰμί , δέ μικρός καθόλου ἀποφατικός ἀναγκαῖος · ἀναγκαῖος γάρ καί οὗτος συνάγω συμπέρασμα διά τε ὁ ἀντιστροφή ὁ μικρός , τουτέστι ὁ ἀποφατικός , καί ἔτι ὁ ὁ συμπέρασμα ἀντιστροφή . εἰμί γάρ ὁ Α πᾶς ὁ Β ὑπαίρω χόντος ὁ δέ Γ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη , καί ὁ Β ἄρα ὁ Γ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη . ἐπεί γάρ ὁ Α οὐδείς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , καί ὁ Γ οὐδείς ὁ Α ἐκ ἀνάγκη · ὁ δέ Α πᾶς ὁ Β ὑπάρχω · ὁ ἄρα Γ οὐδείς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη . ἀλλά οὖον οὗτος πρόκειμαι δείκνυμι , ἀλλά εἰμί ὁ Β μηδείς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη . ἐπεί οὖν ἀντιστρέφω ὁ καθόλου ἀπογατικὴ ἐπί ὁ ἀναγκαῖος , εἰμί ὁ Γ οὐδείς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , οὐδέ ὁ Β οὐδείς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη . ὅρος ὑγεία , νόσος , ἄνθρωπος · ὑγεία πᾶς ἄνθρωπος ὑπάρχω , ὑγεία οὐδείς νόσος ἐκ ἀνάγκη , ὁ ἄνθρωπος οὐδείς νόσος ἐκ ἀνάσσω . ἀλλά καί νόσος οὐδείς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη , ἀντιστρέφω ὁ μικρός πρότασις καί ὁ συμπέρασμα . εἰμί γάρ ὑγεία οὐδείς νόσος , καί νόσος οὐδείς ὑγεία · ὑγεία δέ πᾶς ἄνθρωπος · καί νόσος οὐδείς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη . εἰμί δέ ὁ κατηγορικός πρότασις εἰμί ἀναγκαῖος , οὐ εἰμί ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος . εἶπον δέ ὁ αἴτιος , τίς δήποτε ὁ στερητικός ἐν οὗτος ὁ σχῆμα ἀκολουθέω ὁ συμπέρασμα · ὑπάρχω γάρ ὁ Α πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , οὐδείς δέ ὁ Γ ὑπάρχω , καί ὁ Β οὐδείς ὁ Γ ὑπάρχω . εἰμί γάρ ὁ Α οὐδείς ὁ Γ , καί ὁ Γ οὐδείς ὁ Α ὑπάρχω , ἐπεί | ἀντιστρέφω , ὁ δέ Α πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη · γίγνομαι ὁ πρῶτος σχῆμα εἰκός ὁ μείζων ἀποφατικός ὑπάρχω . δείκνυμι δέ ἐν σχῆμα , ὅτι , ὁποῖος ἄν εἰμί ὁ μείζων ὅρος , τοιοῦτος συνάγω καί ὁ συμπέρασμα · ἀντιστρέφω οὖν ὁ στερητικός καί ὁ Β οὐδείς ὁ Γ ὑπάρχω , ὅσπερ ἐσθίω δείκνυμι . δείκνυμι δέ ὁ πρόκειμαι συζυγία διά ἀντιστροφή ὁ ὑπάρχω καί οὐ ὁ ἀναγκαῖος συνάγω νῦν αὐτός οὗτος δεικτέος καί ὁ εἰς ἀπαγωγή . εἰμί γάρ ὑποτίθημι ἀναγκαῖος συνάγω ὁ συμπέρασμα , ἕπομαι τίς ἄτοπος ὁ ὑπόθεσις οὗτος · εἰμί δέ ὁ ὑπόθεσις οὗτος ἄτοπος τίς ἀκολουθέω , καί ψεῦδος εἰμί · ψεῦδος ἄρα ὁ ὑποτίθημι ἀναγκαῖος συνάγω ὁ συμπέρασμα . εἰμί γάρ τις εἶπον συνάγω ὁ Β μηδείς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , ἀντι - στρέφω δῆλος ὅτι , καί ὁ Γ μηδείς ὁ Β ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη · εἰμί τοίνυν ὁ μέν Γ οὐδείς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Β τις ὁ Α ἐκ ἀνάγκη , ἐκ δύο δέ ἀναγκαῖος ἀναγκαῖος γίγνομαι ὁ συμπέρασμα , καί ὁ Γ ἄρα ἐκ ἀνάγκη τις ὁ Α οὐ ὑπάρχω . ἀλλά ἐπεί ὑπόκειμαι ὁ Α μηδείς ὑπάρχω ὁ Γ , καί ὁ Γ μηδείς ἄρα ὁ Α ὑπάρχω , δείκνυμι δέ ὁ ὑπάρχω τοιοῦτος εἰμί , ὡς δύναμαι , ὅς μηδείς ὑπάρχω , ὁ αὐτός ὁ αὐτός καί πᾶς ὑπάρχω , καί πᾶς ὑπάρχω καί τις ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω ὁ Α ὁ Γ , ὅσπερ ἄτοπος . δῆλος ἄρα , ὅτι ὁ ἄτοπος ἀκολουθέω ἐκ ὁ ὑποτίθημι ἐγώ ἐκ ἀνάγκη μηδείς ὁ Γ ὁ Β · ἀληθής ἄρα ὁ ὑπάρχω μηδείς , ὅσπερ ἐσθίω δείκνυμι . εἰμί οὖον μόνος ὁ καθόλου λόγος ὁ πρόκειμαι πιστόω ἀλλά καί ὁ διά ὁ ὁράω , τουτέστι ὁ ὁ πρᾶγμα δείκνυμι , ὅτι ὁ συμπέρασμα ὑπάρχω συνάγω καί οὐ κύριος ἀναγκαῖος , ἀλλά εἰμί γε ἄρα , ὁ ἐκ ὑπόθεσις . οἷος ἵστημι ὁ Α ζῷον , ὁ δέ Β ἄνθρωπος , ὁ Γ λευκός · ζῷον πᾶς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη , ζῷον οὐδείς λευκός · καί συνάγω ἀντιστρέφω ὁ ἀποφατικός καί ὁ συμπέρασμα , ὅτι ἄνθρωπος οὐδείς λευκός ὑπάρχω . οὖον γάρ εἰμί ἐκ ἀνάγκη ὁ μηδείς λευκός εἰμί ἄνθρωπος , ἀλλά εἰμί ἄρα , ἐκ ὑπόθεσις , ἠώς ἄν ὑπόκειμαι ὁ ζῷον μηδείς λευκός ὑπάρχω . σαφής δέ μᾶλλον εἰμί ὁ δεῖξις , ἐάν κίνησις καί βάδισις | καί ἄνθρωπος 68v λαμβάνω ἢ ἁπλόος καθολικός τίς καί μερικός καί ἕτερος τίς , ὅς ὑπάρχω οὗτος οὐ ἐκ ἀνάγκη . κίνησις γάρ πᾶς μέν βάδισις ἐκ ἀνάγκη , ἄνθρωπος δέ οὐδείς ὑπάρχω · καί συνάγω βάδισις οὐδείς ἄνθρωπος ὑπάρχω . ὥστε οὗτος μέν εἰμί εἰμί ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος , τουτέστιν ἠώς ὁ μέν ὁ πρότασις ἀναγκαῖος εἰμί ὑπάρχω ὁ δέ ἐκ ὑπόθεσις , καί ὁ συμπέρασμα ἐκ ὑπόθεσις εἰμί ἀναγκαῖος καί οὐ ἁπλόος , τουτέστι κύριος ἀναγκαῖος . δῆλος δέ ἄρα , ὅτι ἐν ὁ μίξις , ὅταν ἀναγκαῖος λέγω γίγνομαι ὁ συμπέρασμα , ὁ ἁπλόος ἀναγκαῖος λέγω καί οὖον ὁ μετά διορισμός , τουτέστιν ἐκ ὑπόθεσις . ῾ομοιος δέ ἔχω καί ἐπί ὁ ἐν μέρος συλλογισμός . ὁ γάρ ἀποφατικός καί ἐπί οὗτος ἀκολουθέω ὁ συμπέρασμα καθόλου εἰμί , κἀν μείζων ὁ κἀν μικρός · μερικός δέ εἰμί ὁ ἀποφατικός οὐκέτι . εἰμί δή πρῶτος ὁ ΣΤΕ - ῥητικός καθόλου τε καί ἀναγκαῖος , ὁ δέ μικρός μερικός καταφατικός ὑπάρχω . οἷος ὁ Α οὐδείς μέν ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Γ τις ὑπάρχω · λέγω , ὅτι ὁ Β τις ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω . εἰμί γάρ ὁ Α ἐκ ἀνάγκη μη - δενὶ ὁ Β , καί ὁ Β οὐδείς ὁ Α ἐκ ἀνάγκη · ὁ δέ Α τις ὁ Γ ὑπάρχω · ὁ ἄρα Β τις ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω · δείκνυμι γάρ οὗτος ἐν πρῶτος σχῆμα . ὁ δέ αὐτός ὅρος ἁρμόζω ἐνταῦθα πρός ὁ δείκνυμι ὑπάρχω συνάγω ὁ συμπέρασμα , ὅσπερ καί ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα ἐν οὗτος ὁ τρόπος . πάλιν ἵστημι ὁ κατηγορικός καθόλου ἀναγκαῖος , ὁ δέ μερικός ἀποφατικός ὑπάρχω . οἷος εἰμί ὁ Α πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , ὁ δέ Γ οὖον πᾶς ὑπάρχω , ὁ Β ἄρα ὁ Γ οὖον πᾶς ὑπάρχω . δείκνυμι δέ οὗτος ὁ συζυγία διά ὁ ὁράω ὁ αὐτός , διά ὅς καί ὁ ἐκ ὁ μείζων καθόλου καταφατικός ἀναγκαῖος δείκνυμι ὁ δέ μικρός ὑπάρχω καθόλου ἀποφατικός . κίνησις μέν γάρ πᾶς βάδισις ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , ἄνθρωπος δέ οὖον πᾶς ὑπάρχω , καί συνάγω βάδισις οὖον πᾶς ἄνθρωπος ὑπάρχω ὁ γάρ αὐτός ἁρμόζω ἐνταῦθα δείκνυμι , ὅσπερ καί ἐπί ὁ καθόλου . ἀλλά οὐδέ εἰμί ὁ μέν καθόλου καταφατικός ὑπάρχω , ὁ δέ ἐν μέρος στερητικός ἀναγκαῖος , οὐ εἰμί ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος ἀλλά ὑπάρχω . καί ὁ αὐτός ὅρος ἁρμόζω καί ἐπί οὗτος , πλήν ὅσος μετατίθημι ὁ τάξις · ὁ γάρ μικρός μείζων I δεῖ ποιέω , ὁ δέ μείζων μέσος οὕτως · βάδισις πᾶς ἄνθρωπος ὑπάρχω , κινέω δέ οὖον πᾶς ἐκ ἀνάγκη · καί συνάγω ἄνθρωπος οὖον πᾶς κινέω ὑπάρχω . οὖον δείκνυμι δέ οὗτος <δι᾿> ἀντιστροφή διά μ.ηδεμίαν μερικός στερητικός ἀντιστρέφω πρός ἑαυτοῦ . ὁ δέ λοιπός συζυγία παραλείπω ὁ ἐκ ὁ μείζων καθόλου ἀποφατικός ὑπάρχω ὁ δέ μικρός μερικός καταφατικός ἀναγκαῖος , ὡς δῆλος γίγνομαι , ὅτι μερικός ἀποφατικός ὑπάρχω συμπέρασμα συνάγω διά ἀντιστροφή δείκνυμι . ἐπεί δέ ὁ περί ὁ μίξις ἀναγκαῖος καί ὑπάρχω ἐν δύο σχῆμα πληρόω λόγος , μεταβαίνω δεῖ ἐπί ὁ τρίτος σχῆμα καί δείκνυμι ἄν οὗτος , πότε μέν ἀναγκαῖος γίβεται ὁ συμπέρασμα ὁ ἕτερος ἀναγκαῖος ὁ ἐκ ἀμφότερος καταφατικός πρότασις συζυγία πάντως ἀνάγω εἰμί ὁ συμπέρασμα . ἐπί ὅς δέ ὁ μέν εἰμί καταφατικός ὁ δέ ἀποφατικός , ὁ ἀπος - φατικός πάντως ἕπω ὁ συμπέρασμα . καί εἰκότως · πάλιν γάρ ἀντιστρέφω ὁ καταφατικός καί ποιέω ὁ πρῶτος σχῆμα μείζων εὑρίσκω ὁ ἀποφατικός · ἐν δέ ὁ πρῶτος σχῆμα ὁ μείζων ἀεί ἕπω ὁ συμπέρασμα · εἰμί δή ὁ Α πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Β ὁ αὐτός πᾶς ὑπάρχω , ἀντιστρέφω ὁ μικρός ὁ πρῶτος γίγνομαι σχῆμα · ὁ γάρ Γ τις ὁ Β . εἰμί τοίνυν ὁ μέν Α πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Γ τις ὁ Β ὑπάρχω , ὁ Α ἄρα τις ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , ὅσπερ μέρος εἰμί ὁ Γ . ὁ αὐτός δέ ὅρος ἁρμόζω δείκνυμι αὐτός ἀναγκαῖος , ὅσπερ καί ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα · κίνησις πᾶς βάδισις ἐκ ἀνάγκη , ἄνθρωπος πᾶς βάδισις ὑπάρχω , καί κίνησις τις ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη . ὁμοίως δέ δείκνυμι , καί εἰμί πρός ὁ Β Ι , τουτέστι ὁ μικρός , εἰμί ὁ ἀναγκαῖος · λέγω γάρ καί αὐτός ὁ ἀναγκαῖος συνάγω . δείκνυμι δέ οὗτος διά δύο ἀντιστροφή ὁ τε μείζων πρότασις καί ὁ συμπέρασμα . ὑπάρχω γάρ ὁ μέν Β πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Γ τις ὁ Α ἐκ ἀνάγκη ] ὑπάρχω μόνος · δῆλος ὅτι συνάγω ὁ Β τις ὁ Α ἐκ ἀνάγκη · δείκνυμι γάρ οὗτος ἐν πρῶτος σχῆμα . ἀλλά ἐξαιτέω ἐγώ , εἰμί ὁ Α τις ὁ Β . οὗτος οὖν δείκνυμι διά ἀντιστροφή ὁ συμπέρασμα · εἰμί γάρ | ὁ Β τις ὁ Α ἐκ ἀνάγκη , καί ὁ Α τις ὁ Β ἐκ ἀνάγκη . ζητέω δέ τις , τίς δήποτε δύναμαι ὁ μικρός ἀντιστρέφω πρότασις καί ποιέω ὑπάρχω ὁ συμπέρασμα εἷς δήω ἀντιστροφή ὁ μείζων ἀντιστρέφω καί δήω δύο ἀντιστροφή , ἵνα ποιέω ἀναγκαῖος ὁ συμπέρασμα · οἷος ὁ Α πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , ὁ Γ τις ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , καί συμπέρασμα ὁ Α τις ὁ Β ὑπάρχω . τίς οὖν λεʹ - γόμος ; ὅτι , εἰμί καί δύναμαι οὗτος ποιέω , ἀλλά οὖν ὁ ἀεί ἀκολουθέω συνάγω · ἀμφότερος γάρ εἰμί καθόλου καταφατικός πρότασις , πρός ὅς ποτός ἄν εἰμί ἄκρος ὁ ἀναγκαῖος , δύναμαι ὁ ἀναγκαῖος συνάγω , οὐκέτι δέ ὁ ὑπάρχω ἀεί · ὥστε ὁ ἀεί ὑπάρχω συνάγω . πάλιν ἵστημι ὁ μέν μείζων πρότασις στερητικός καθόλου ἀναγκαῖος , ὁ δέ μικρός κατηγορικός ὑπάρχω . ἐπεί τοίνυν ἀντιστρέφω ὁ καθόλου καταφάω - τίκος , εἰμί ὁ Β πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω <,καὶ ὁ Γ τις ὁ Β ὑπάρχω . ἐπεί οὖν ὁ μέν Α οὐδείς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Γ τις ὁ Β ὑπάρχω , γίγνομαι ὁ πρῶτος σχῆμα , καί συνάγω ὁ Α οὖον πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη · μέρος γάρ ὁ Γ ὁ τίς Β , ὅς ὁ Α οὐδείς ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη . ὁ δέ αὐτός ὅρος ὁ δείκνυμι , ὅτι ἀναγκαῖος καί ὑπάρχω συνάγω , ὅσπερ καί ἐν ὁ πρῶτος ἐγώ παραλαμβάνω σχῆμα . ὅς δέ ἤδη εἶπον , οὗτος ὑπομνηστέον , ὅτι ἐπί ὁ συζυγία ὁ ἐκ ὁ εἷς ἀποφατικός · ὁ δέ ἕτερος καταφατικός ὁ ἀποφατικός καθόλου εἰμί αὐτός μέν ἀεί ἀκολουθέω ὁ συμπέρασμα ἐν πᾶς ὁ σχῆμα , 〈 ἐν μέν ὁ πρῶτος 〉 , διότι ἀποφατικός εἰμί μείζων πάντως εἰμί , ὡς ἄν δέ ἔχω ὁ μείζων , οὕτως ἔχω καί ὁ συμπέρασμα , ἐν <δὲ> ὁ λοιπός , διότι ὁ ἀντιστροφή εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα ἀνάγω καί ὁ ἀπος - φατικός πάντως μείζων ποιέω . εἰμί δέ ὁ κατηγορικός πρότασις ἀναγκαῖος ὁ δέ στερητικός ὑπάρχω , οὐ εἰμί ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος . εἰμί γάρ ὁ μέν Α οὐδείς ὁ Γ ὑπάρχω ὁ δέ Β πᾶς ἐκ ἀνάγκη , εἰμί καί ὁ Γ τις ὁ Β ἐκ ἀνάγκη · εἰμί τοίνυν ὁ μέν Α οὐδείς ὁ Γ ὑπάρχω ὁ δέ Γ τις ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , ὁ ἄρα Α οὖον πᾶς ὁ Β ὑπάρχω · δείκνυμι γάρ ἐν ὁ πρῶτος . ἔτι καί διά ὁ ὁράω φαίνω ἄν φανερός . ἵστημι ὁ μέν Α ἀγαθός , | ὁ δέ Β ζῷον , ὁ δέ Γ ἵππος · ἀγαθός μέν οὐδείς ἵππος ὑπάρχω , ζῷον δέ πᾶς ἵππος ἐκ ἀνάγκη , καί συνάγω ἀγαθός τις ζῷον μή ὑπάρχω μόνος · δύναμαι γάρ καί πᾶς ζῷον εἰμί ἀγαθός , δηλονότι κατά ὁ φυσικός ἀγαθός . εἰμί δέ τις πρός οὗτος ἐνίστημι μή συγχωρέω ὁ μείζων πρότασις εἰμί γάρ τίς ζῷον ἐκ ἀνάγκη οὐ ἀγαθός οἷος ὁ ἰοβόλος ) , μεταληπτέον ὁ ὅρος καί θετέος ἀντί ὁ ἀγαθός ἢ ὁ ἐγείρω ἢ ὁ καθεύδω μηδείς ἵππος ὑπάρχω , ζῷον δέ πᾶς ἐκ ἀνάγκη , καί συνάγω ἐγρήγορσις ἢ ὁ καθεύδω τις μή ὑπάρχω ζῷον ὑπάρχω , οὖον μήv ἐκ ἀνάγκη · ἅπας γάρ ζῷον δεκτικός οὗτος · εἰμί γάρ δεκτικός οὗτος ἅπας ζῷον , οὐδείς εἰμί ζῷον , ὅς . ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω ὁ ἐγείρω ἢ ὁ κοιμάω . ἐπί δέ ὁ ὁ ἕτερος ἔχω καθόλου ὁ δέ ἕτερος μερικός καταφατικός εἰμί ἀμφότερος ὁ πρότασις ὁ καθόλου ἕπω ὁ συμπέρασμα · ὁ ἄγαρ μερικός ἀντιστρέφω ὁ ἀναγωγή ὁ εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα καθόλου μείζων γίγνομαι · ἐκεῖ δέ ὁ μείζων ἀκολουθέω ὁ συμπέρασμα . καλῶς οὖν ἄρα εἴρω ἐπί οὗτος ὁ καθόλου ἀκολουθέω ὁ συμπέρασμα . θετέος οὖν πρότερος μέν ἔχω ὁ μείζων μερικός καταφατικός ὑπάρχω ὁ δέ μικρός καθόλου καταφατικός ἀναγκαῖος συνάγω διά ὁ ἀντιστροφή ὁ μείζων καί ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος συμπέρασμα . ἵστημι γάρ ὁ μέν Α τις ὁ Γ ὑπάρχω , ὁ δέ Β πᾶς ἐκ ἀνάγκη · συνάγω ὁ Α τις ὁ Β ἐκ ἀνάγκη . εἰμί γάρ ὁ Α τις ὁ Γ , καί ὁ Γ τις ὁ Α ὑπάρχω · οὐκοῦν εἰμί ὁ μέν Β πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη ὁ δέ Γ τις ὁ Α ὑπάρχω , ἐκ ἀνάγκη καί ὁ Β τις ὁ Α · ἐπεί δέ ἀντιστρέφω ὁ ὅς , καί ὁ Α τις ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , ὅσπερ ἐσθίω δείκνυμι . ῾ομοιος δέ ἀναγκαῖος εἰμί ὁ συμπέρασμα , ἐν ὁ μέν μείζων καθόλου καταφατικός ἀναγκαῖος λαμβάνω ὁ δέ μικρός ἐπί μέρος καταφατικός ὑπάρχω . πάλιν γάρ οὗτος , φημί δή ὁ ἐπί μέρος , ἀντιστρέφω γίγνομαι ἐν πρῶτος σχῆμα ὁ μείζων καθόλου καταφατικός ἀναγκαῖος · διό καί ἐπί μέρος καταφατικός ἀναγκαῖος γίγνομαι πάλιν ὁ συμπέρασμα . πλήν ἐπί μέν ὁ πρό οὗτος συμπλοκή καί ὁ συμπέρασμα δήω ἀντιστρέφω , ἐπί δέ οὗτος | ὁ ἔχω ὁ μείζων καθόλου καταφατικός ἀναγκαῖος ὁ μικρός πρότασις μόνος ἀντιστρέφω . ὁ γάρ Α πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Β ὑπάρχω μόνος τις ὁ Γ , καί ὁ Γ τις ὁ Β ὑπάρχω · οὐκοῦν εἰμί μέν ὁ Α πᾶς ὁ Γ δεῖ , ὁ δέ Γ τις ὁ Β ὑπάρχω , ὁ ἄρα Α τις ὁ Β ἐκ ἀνάγκη · δείκνυμι γάρ ἤδη πρότερος . ὅς δέ ὁ ἐπί μέρος πρότασις ἀναγκαῖος λαμβάνω , οὐκέτι γίγνομαι ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος ὁ γίγνομαι οὕτως ὁ μικρός πρότασις ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα ἀναγκαῖος · ὅς εἰμί τοιοῦτος ὁ δέ μείζων ὑπάρχω ὑπάρχω γίγνομαι ὁ συμπέρασμα . ἵστημι γάρ ὁ μέν Β τις ὁ Γ ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Α πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω · εἄν δή ἀντιστρέφω ὁ Β Γ τηρέω ὁ Α · Γ ὁ καθόλου ὑπάρχω οὖον γάρ οἷος τε ἄλλως ) , γίγνομαι ὁ Α ὁ Γ πᾶς ὑπάρχω , ὁ Γ τις ὁ Β ἐκ ἀνάγκη · οὕτως δέ ἔχω οὐ γίγνομαι ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος . ὅτι δέ μή ἀναγκαῖος γίγνομαι , δεικτέος καί ὁ ὁ ὁράω παράθεσις . ληπτέος γάρ ἐπί μέν ὁ Α ἐγρήγορσις , ἐπί δέ ὁ Β δίπους , ἐπί δέ ὁ Γ ζῷον · ὁ μέν δίπους τις ζῷον ἐκ ἀνάγκη ὡς ὁ ἄνθρωπος , ὁ δέ ἐγρήγορσις πᾶς ζῷον ὑπάρχω , καί ἐγρήγορσις τις δίπους ὑπάρχω , ἀλλά οὐ ἐκ ἀνάγκη . ὁμοίως δέ καί διά ὁ ὁράω δείκνυμι - σέτα μή γίγνομαι ἀναγκαῖος ὁ συμπέρασμα , κἀν ὁ μέν μείζων ὁ Α Γ ἐπί μέρος ἀναγκαῖος καταφατικός μερικός λαμβάνω ὁ δέ Β Γ καθόλου καταφατικός ὑπάρχω . πάλιν δέ δήω μετατίθημι ἐπί μέν ὁ Α δίπους , ἐπί δέ ὁ Β ἐγρήγορσις · εἰμί γάρ οὕτως δίπους τις ζῷον ἐκ ἀνάγκη , ἐγρήγορσις πᾶς ζῷον ὑπάρχω , καί συνάγω ὁ δίπους τις ἐγρήγορσις ὑπάρχω , οὖον μήv ἐκ ἀνάγκη . οὐδείς δέ μικρός εἰμί καί οὗτος διά ὁ ἀντιστροφή ὁ ἐπί μέρος καταφατικός ἀναγκαῖος ἀνάγω εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα δείκνυμι ὁ μικρός πάλιν ἐν ὁ αὐτός γίγνομαι ἀναγκαῖος αντιστροφομενω καί ὁ συμπέρασμα . εἰμί δέ ὁ μέν κατηγορικός ὁ δέ · στερητικός ὁ πρότασις , ἄν μέν ὁ στερητικός καθόλου εἰμί καί ἀναγκαῖος , ἀναγκαῖος καί ὁ συμπέρασμα · περί γάρ ὁ ὁ ἕτερος ἔχω ἐν μέρος ὁ λόγος νῦν · εἄν δέ ὁ καταφατικός ἀναγκαῖος , ὑπάρχω καί <οὐκ> ἀναγκαῖος . αἴτιος δέ καί ἐν οὗτος , ὅτι ὁ στερητικός εἰμί καθόλου , ἀντιστρέφω ὁ καταφατικός οὗτος γίγνομαι ὁ μείζων πρότασις ἐν πρῶτος | σχῆμα , ὥστε , ἄν εἰμί ἀναγκαῖος , ἀναγκαῖος καί ὁ συμπέρασμα . μή εἰμί δέ αὐτός ἀναγκαῖος ἀλλά ὁ καταφατικός , ὅστις μικρός γίγνομαι ἐν πρῶτος σχῆμα ἀναγκαῖος , ὁ συμπέρασμα οὐ ἀναγκαῖος . εἰμί γάρ ὁ Α ὁ Γ μηδείς ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Β ὁ Γ τις ὑπάρχω , ἀντιστρέφω μέν ὁ Β Γ , καί εἰμί ὁ Γ τις ὁ Β , μένω δέ ὁ Α Γ μείζων εἰμί καθόλου ἀπος - φατικός ἀναγκαῖος · διό συνάγω ὁ Α τις ὁ Β ἐκ ἀνάγκη μή ὑπάρχω . ἄν δέ γίγνομαι ὁ καταφατικός ἀναγκαῖος ἢ καθόλου εἰμί ἢ ἐν μέρος , ὡς εἰμί ὁ μέν μείζων ἢ καθόλου ἀποφατικός ὑπάρχω ἢ ἐπί μέρος ἀποφατικός ὑπάρχω ἢ ἐπί μέρος ἀποφατικός ἀναγκαῖος ὁ δέ μικρός ἢ καθόλου καταφατικός ἀναγκαῖος ἢ ἐπί μέρος καταφατικός ὁμοίως ἀναγκαῖος ἢ καθόλου καταφατικός ὑπάρχω , ὅταν μέν εἰμί καθόλου ἀποφατικός ὁ μείζων ὑπάρχω , οὗτος γίγνομαι ἐπί μέρος καταφατικός ἀναγκαῖος , ὅταν δέ εἰμί ἐπί μέρος ἀπος - φατικός ὑπάρχω , οὗτος καθόλου καταφατικός ἀναγκαῖος , ὅταν δέ εἰμί ἐπί μέρος ἀποφατικός ἀναγκαῖος , οὗτος καθόλου καταφατικός ὑπάρχω , οὐδείς ἀναγκαῖος συνάγω , διότι ἀντιστρέφω ὁ μικρός , ὅταν ἐπί μέρος εἰμί , γίγνομαι ὁ πρῶτος σχῆμα ἔχω ὁ μικρός ἀναγκαῖος . οὗτος οὖν ὁ τρεῖς , ὅς τε ἐκ ὁ μείζων μερικός ἀποφατικός ὑπάρχω καί ὁ μικρός καθόλου καταφατικός ἀναγκαῖος καί ὁ ἐκ ὁ μείζων καθόλου ἀποφατικός ὑπάρχω ὁ δέ μικρός καταφατικός μερικός ἀναγκαῖος καί ὁ ἐκ ὁ μείζων οἶς · ρικῆς ἀποφατικός ἀναγκαῖος καί ὁ μικρός καθόλου καταφατικός ὑπάρχω , ὁ ὑπάρχω συνάγω . ὁ μέν γάρ ἄλλος ὁ αὐτός , ὁ καί ἐπί ὁ πρότερος , εἴρω · ὁ ἄλλος δέ φημί , διά ὅς δείκνυμι καί ὁ ἄλλος συζυγία , λέγω δέ ὁ ἀντι - στροφή . οὖον περί ὁ τρεῖς δέ οὗτος φημί οὐδέ γάρ ὁ τρεῖς διά ἀντιστροφή δείκνυμι ) ἀλλά περί ὁ εἷς μόνος ὁ ἔχω ὁ μείζων καθόλου ἀποφατικός ὑπάρχω ὁ δέ μικρός μερικός καταφατικός ἀναγκαῖος · οὗτος γάρ ὁ μερικός καταφατικός ἀντιστρέφω , μικρός λέγω ἀναγκαῖος , | ἀνάγω εἰς ὁ τέταρτος τρόπος ὁ πρῶτος σχῆμα . ἵστημι γάρ ὁ μέν Α ὁ Γ μηδείς ὑπάρχω , ὁ δέ Β ὁ Γ τις ἐκ ἀνάγκη · συνάγω , ὅτι ὁ Α οὖον πᾶς ὁ Β ὑπάρχω . ἐπεί γάρ ἀντιστρέφω ὁ μερικός φατικός ἀναγκαῖος , εἰμί ἐκ ἀνάγκη καί ὁ Γ τις ὁ Β · ἐπεί τοίνυν ὁ μέν Α οὐδείς ὁ Γ ὑπάρχω , ὁ δέ Γ τις ὁ Β ἀναγκαῖος , ὁ Α οὖον πᾶς ὁ Β ὑπάρχω · γίγνομαι γάρ ὁ τέταρτος τρόπος ὁ πρῶτος σχήμα - ὅς . οὕτως μέν οὖν οὗτος διά ἀντιστροφή δείκνυμι . ὁ δέ ἄλλος δύο οὖον δύναμαι διά ἀντιστροφή δείκνυμι διά ὁ ὁ μικρός εἰμί ἐν ἀμφότερος καθόλου καταφατικός · ἐάν γάρ αὐτός ἀντιστρέφω , πρός ὁ μερικός ἀντι - στρέφω καί ἀσυλλόγιστος ποιέω ὁ συζυγία . ἀλλά οὐδέ ὁ μείζων δύναμαι ἀντιστρέφω μερικός εἰμί ἀποφατικός . ὅρος , ὅταν μέν ὁ μείζων μερικός ἀποτείνω φατικός ὑπάρχω ὅς ὁ δέ μικρός καθόλου καταφατικός ἀναγκαῖος , ἐγρήγορσις μή πᾶς ἄνθρωπος ὑπάρχω , ζῷον πᾶς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη , καί συνάγω ἐγρήγορσις οὖον πᾶς ζῷον ὑπάρχω · ὅταν δέ ὁ μείζων καθόλου ἀποφατικός ὑπάρχω ὁ δέ μικρός μερικός καταφατικός ἀναγκαῖος , ἐγρήγορσις οὐδείς λευκός ὑπάρχω , ζῷον τις λευκός ἐκ ἀνάγκη , καί συνάγω ἐγρήγορσις οὖον πᾶς ζῷον ὑπάρχω καί οὐ ἀναγκαῖος · ὅταν δέ ὁ στερητικός μερικός ἀναγκαῖος εἰμί καί πρός ὁ μείζων , ὁ δέ κάτειμι - γορικὸν καθόλου καταφατικός ὑπάρχω , δίπους οὖον πᾶς ζῷον ἐκ ἀνάγκη , κινέω πᾶς ζῷον ὑπάρχω , καί συνάγω δίπους οὖον πᾶς κινέω ὑπάρχω . φανερός οὖν εἰμί ἐκ ὁ εἴρω , ὅτι εἰμί ποτός ἐν συμπλοκή τις συλλογιστικός ἀναγκαῖος καί ὑπάρχω ἀδύνατος ὁ συμπέρασμα ὁ ὑπάρχω γίγνομαι , εἰμί μή ἄγω ἀμφότερος ὁ πρότασις ὑπάρχω . οὗτος δέ οὖον . καθόλου φημί οὐδέ γάρ ἀληθής εἰμί ) ἀλλά περί ὁ ἐν τρίτος σχῆμα συμπλοκή ὁ ἐκ δύο καθόλου καταφατικός · ἀποδείκνυμι γάρ , ὅτι ὁ δύο οὗτος συζυ - γίαι ὁ ἀναγκαῖος συνάγω οἷος δή ποτός ἀναγκαῖος λαμβάνω πρότασις , κἀν ὁ <μείζονος κἀν ὅς μικρός , ὅσπερ ἐπί ὁ ἄλλος συμπλοκή ἀληθής εἰμί λέγω . ἐν ἀμφότερος δέ ὁ τρόπος , ὁ τε ὑπάρχω [ καί ἀναγκαῖος ] καί | ὁ ἀναγκαῖος , καί ἀποφατικός καί καταφατικός εἰμί ὁ συμπέρασμα καί 〈 ὑπάρχω καί 〉 ἀναγκαῖος ἀνάγκη εἷς ὁ πρότασις ὅμοιος εἰμί ὁ συμπέρασμα , καί εἰμί μέν ὑπάρχω εἰμί ὁ συμπέρασμα , ὑπάρ - χουω , εἰμί δέ ἀναγκαῖος , ἀναγκαῖος . περί μέν οὖν ὁ ἀναγκαῖος , πῶς γίγνομαι ἀναγκαῖος συμπέρασμα , εἴρω , ὅτι ἐκ δύο πρότασις 〈 ἀναγκαῖος 〉 ἀναγκαῖος γίγνομαι ὁ συμπέρασμα , <καὶ> ὅτι , κἀν μόνος ὁ μείζων εἰμί ἀναγκαῖος , ἀναγκαῖος γίγνομαι ὁ συμπέρσμα , καί ὅτι ὁ ἀναγκαῖος ὁ ὑπάρχω ὁ ἀεί εἰμί διαφέρω . οὗτος οὖν εἴρω ἱκανῶς . διαλέγω περί τε ὁ ὑπάρχω καί ἀναγκαῖος πρότασις , ὅπως τε ἔχω κατά ἑαυτοῦ καί ὅπως ἀλλήλων συμπλέκω , νῦν λοιπός περί ὁ ὁ ἐνδέχομαι πρότασις ποιέω ὁ λόγος . πρίν δέ ὁ περί ὁ πρότασις ὁ ἐνδέχομαι παραδίδωμι λόγος θεώρημα τις περί αὐτός παραδίδωμι , πρῶτος μέν , τίς ποτός εἰμί ὅλως ὁ ἐνδέχομαι , ἔπειτα ὁ περί ὁ ἀντιστροφή ὁ ἐνδέχομαι λόγος , τουτέστι περί ὁ ἐνδέχομαι ἀντι - στροφή , ἐπεί καί ὅλως περί ὁ ἐνδέχομαι εἰμί ὁ λόγος , ποῖος εἰμί ὁ ἀντιστρέφω πρός ἀλλήλων πρότασις , καί τρίτος ἐπί οὗτος παραδίδωμι ὁ διαίρεσις ὁ ἐνδέχομαι , ποσαχῶς λέγω , ὅσπερ καί ἐν ὁ περι Ἑρμῆς - νέος ποιέω , καί οὕτως λοιπός διδάσκω , ὅπως τε ἔχω ὁ ὁ ἔνδω - χόω πρότασις , καί τίς τίσις συμπλέκω ποιέω συλλογιστικός συζυὑπάρχοθσα γία , ἔπειτα μίγνυμι αὐτός ὁ ὑπάρχω καί ὁ ἀναγκαῖος τρόπος , καί μετά οὗτος διδάσκω περί ὁ ἁπλόος ὁ ἐνδέχομαι ἀντιστροφή . σημαίνω δέ ἐγώ ὁ μέν ῾διὰ τίνω ὁ διά δύο τοὐλάχιστον πρότασις , ὁ δέ ὅς ὁ ὁ ὁράω τάξις , ὅτι δεῖ ὁ μέσος ἢ ὁ μέν κατηγορέω ὁ δέ ὑπόκειμαι ἢ ἀμφότερος κατηγορέω ἢ ἀμφότερος ὑπόκειμαι · διά δέ ὁ ὕπος δηλόω , ὅτι οὐ ὡς τυγχάνω συμπλέκω ὁ πρότασις ποιέω συλλογισμός . ῾ορισομεθη οὖν ὁ ἐνδέχομαι οὖον ὁ ὁμώνυμος λέγω οὖον γάρ οἷος τε τίς ὁμώνυμος λέγω ὁρίζω ) , ἀλλά ἀποτέμνω ὁ παρά ὁ ἀναγκαῖος καί ὁ ὑπάρχω · δείκνυμι γάρ , ὅτι ὁ ἐνδέχομαι καί κατά οὗτος κάτειμι - γορεω . εἰμί οὖν οὗτος ὁ ἐνδέχομαι , ὅς μή εἰμί ἐκ ἀνάγκη ὁ ὕπαρξις , ἐάν δέ τις κατά ὑπόθεσις | ὁ μήπω ἐκβαίνω ὡς ἐκβαίνω τίθημι , μηδείς 72v ἀδύνατος ἀκολουθέω ὁ ὑπόθεσις αὐτός · οἷος εἰμί ἐνδέχομαι ὁ νύκτωρ ἐσθίω ὁ Σωκράτης , ὅς οὐ εἰμί μέν ἀληθής , ἐάν δέ ὑποτίθημι νύκτωρ αὐτός ἐσθίω , οὐδείς ἀδύνατος ἀκολουθέω οὗτος ὁ ὑπόθεσις , κἀν ψευδής εἰμί . εἴρω γοῦν , ὅτι ὁ μέν ἀδύνατος πάντως καί ψεῦδος , οἷος ὅς ὁ εἰμί πτερωτός , ὁ δέ ψεῦδος οὖον πάντως καί ἀδύνατος . ὁ γάρ ἐνδέχομαι ὁμώνυμος εἰμί φέρω καί κατά ὁ ὑπάρχω καί ὁ ἀναγκαῖος καί κατά ὁ κύριος ἐνδέχομαι , ὅς εἶπον οἷος εἰμί ὁ ὕπαρξις . δύναμαι δέ καί ὑπάρχω καί μή ὑπάρχω · ὅς μέν γάρ μή εἰμί , οὐ ἀναγκαῖος , ὅς δέ οὔπω πάρειμι , οὐ ὑπάρχω . ἴδιος οὖν ὁ ἐνδέχομαι ὁ μή ὅς ὑποτίθημι εἰμί καί ὑποτίθημι μηδείς ἔχω ἀδύνατος ἕπω · ὅταν γάρ μή ὑπάρχω ὑποτίθημι ὑπάρχω καί μηδείς συμβαίνω ἀδύνατος , οὗτος εἰμί ὁ περί ὅς ἐγώ ὁ λόγος εἰμί κύριος ἐνδέχομαι . ὅτι δέ ὁ ἀποδίδωμι περί ὁ ἐνδέχομαι λόγος καλῶς ἀποδίδωμι εἶπον ἐνδέχομαι εἰμί , ἰός μή εἰμί ἀναγκαῖος τίθημι δέ ὑπάρχω οὐδείς ἀδύνατος ἀκολουθέω ᾿ , πιστωτέος ἐκ τε ὁ ἀπόφασις καί ὁ φάσις ἀντίκειμαι . ὁ μέν οὖν ὁ ἐνδέχομαι κατάφασις ὁ ῾ ἐνδέχομαι ὑπάρχω ἀκολουθέω ὅς τε ὁ ἀδύνατος ἀπόφασις καί ὁ ὁ ἀναγκαῖος · ὁμοίως καί ὁ ἀπόφασις ὁ ἀντίκειμαι οὗτος . εἰμί τοίνυν ὁ αναδέχομαι ὑπάρχω ἀκολουθέω ὁ οὐ ἀνάγκη μή ὑπάρχω , καλῶς ἄρα εἴρω ὁ ὅς · μή εἰμί ἀναγκαῖος · καί πάλιν εἰμί ὁ ἐνδέχομαι ὑπάρχω ἀκολουθέω ὁ οὐ ἀδύνατος ὑπάρχω , καλῶς ἄρα εἴρω ὁ τείνω δέ ὁ ἐνδέχομαι οὐδείς ἀδύνατος ἀκολουθέω · ὅς γάρ ἐνδέχομαι εἰμί , οὗτος δείκνυμι οὐ ἀδύνατος εἰμί . οὗτος δέ ὁ πρότασις ἢ ὁ αὐτός εἰμί ἢ ἀκολουθέω ἀλλήλων . ὁ αὐτός μέν γάρ εἰμί ὁ σημαίνω · συναληθεύω γάρ · ἀκολουθέω δέ ἀλλήλων μή πάντῃ εἰμί ὁ αὐτός · διαφέρω γάρ κατά ὁ ὁ φωνή προφορά . ὅτι δέ καλῶς εἴρω ἀκολουθέω ἤτοι ἰσοδυναμέω οὗτος ἀλλήλων ὁ πρότασις , | δῆλος ἐκ ὅς ἐπί λήγω πᾶς πρᾶγμα ἀνάγκη ἢ ὁ καταφαίνω ἀληθεύω ἢ ὁ ἀπόφασις ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι . ὁ γάρ ῾ ἐνδέχομαι ὑπάρχω πᾶς ἀνάγκη ἢ ὁ ῾ ἀνάγκη μή μή ὑπάρχω δυναληθευεν ἢ ὁ οὐ ἀνάγκη μή ὑπάρχω · εἰμί τοίνυν ὁ αὐτός ἐνδέχομαι ὑπάρχω καί ἀναγκαῖος μή ὑπάρχω ψεῦδος εἰμί λέγω , ἀληθής ἄρα ὁ ἀντίκειμαι ἀκολουθέω , λέγω δέ ὁ ἐνδέχομαι ὑπάρχω ὁ οὐ ἀνάγκη μή ὑπάγω . ὁμοίως καί ἐπί ὁ ἀδύνατος · εἰμί γάρ ὁ ἐνδέχομαι ὑπάρχω μή δύναμαι συναληθεύω ὁ ῾αδυναω ὑπάρχω , δῆλος ὅτι ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι συναληθεύω ὁ ῾ οὐ ἀδύνατος ὑπάρχω . ὅς γάρ ἐνδέχομαι ὑπάρχω , οὗτος οὐ ἀδύνατος ὑπάρχω . εἰμί τοίνυν ὁ ἐνδέχομαι ἀνάγκη ἢ ὁ ἀναγκαῖος ἢ ὁ μή ἀναγκαῖος ὑπάρχω , οὖον δύναμαι δέ ὅς ἀναγκαῖος πῶς γάρ ὁ αὐτός ἐνδέχομαι τε ἅμα εἰμί καί ἀναγκαῖος ; ) , ὁ ἄρα μή ἀναγκαῖος ὑπάρχω . καλῶς ἄρα εἴρω , ὅτι ἐνδέχομαι οὗτος εἰμί , ἰός μή εἰμί ἀναγκείου᾿ . καί πάλιν εἰμί ἀνάγκη ὁ ἐνδέχομαι ἢ ἀδύνατος εἰμί ἢ οὐ ἀδύνατος , ἀδύνατος δέ οὐ εἰμί ( πῶς γάρ εἄν ὁ αὐτός ἐνδέχομαι τε ἅμα καί ἀδύνατος ; ) , οὐ ἀδύνατος ἄρα εἰμί . καλῶς οὖν ἄρα εἴρω , ὅτι τε - θέω ὑπάρχω ὁ ἐνδέχομαι οὐδείς ἀδύνατος συμβαίνω . ὅτι δέ καλῶς ὁρίζω ὁ ἐνδέχομαι εἶπον ὅς μή εἰμί ἀναγκαῖος τίθημι δέ οὐδείς ἀδύνατος , φανερός ἐκ τε ὁ ἀπόφασις καί ὁ κατάφασις ὁ αντικείμενο . εἰμί γάρ ὁ οὐ ἐνδέχομαι ὑπάρχω καί ῾αδυναω ὑπάρχω καί ἀνάγκη μή ὑπάρχω ἢ αὐτός εἰμί ἢ ἀκολουθέω ἀλλήλων , ὡς πᾶς ἄν φημί καί ἐν ὁ περι ἑρμηνεία δείκνυμι καί γάρ εἰμί μή αὐτός πάντῃ , ὅτι ὁ μέν ἀπόφασις ὁ δέ κατάφασις , ἀλλά ἐπί ὅς ὁ εἷς ἀληθής ἐκ αὐτός , καί ὁ ἄλλος ) , δῆλος τοίνυν , ὡς καί ὁ οὗτος ἀντίφασις ἀκολουθέω ἀλλήλων . εἰμί δέ ὁ μέν οὐ ἐνδέχομαι ὑπάρχω εἰμί ἀποφατικός κατάφασις ὁ ἐνδέχομαι ὑπάρχω , ὁ δέ ῾ἀδύωατον ὑπάρχω , ἀνάγκη μή ὑπάρχω κατάφασις , ὅς ἕπω ὁ οὐ ἐνδέχομαι ὑπάρχω ἀπόφασις , ὁ τε οὐ ἀδύνατος ὑπάρχω καί οὐ ἀνάγκη μή ὑπάρχω . ἀκολουθέω ἄρα καί οὗτος , καί εἰμί ὁ ῾ενδεχοενος εἶμαι καί οὐ ἀδύνατος εἶμαι καί οὐ ἀνάγκη μή εἶμι ἅμα ἀληθής . ὁ ἄρα ἐνδέχομαι εἰμί οὐ ἀδύνατος εἰμί εἰμί οὐδέ ἀναγκαῖος μή εἰμί . οὐ εἰμί ἄρα | ὁ ἐνδέχομαι ἀναγκαῖος , ἀλλά 73v μηδέ ὑπάρχω , ὑποτίθημι δέ ὑπάρχω , ἐπεί οὐ ἀδύνατος εἰμί , οὐδείς ἀδύ - νάω ἀκολουθέω . ἐπεί δέ , τίς ποτός εἰμί ὁ ἐνδέχομαι , ἐγώ εἴρω , ἐντεῦθεν ἤδη περί ὁ ἀντιστροφή αὐτός ὁ λόγος ποιέω , ἀντιστροφή δέ , ὡς εἴρω , ὁ ἐνδέχομαι , ὅστις ὁ μέν τάξις ὁ ὁράω φυλάσσω ὁ αὐτός , ὁ δέ ποιότης μόνος ἀμείβω . συμβαίνω δέ πᾶς ὁ κατά ὁ ἐνδέχομαι πρότασις ἀντιστρέφω ἀλλήλων · καί γάρ ἴδιος ὁ ἐνδέχομαι ὁ ἀντιστρέφω , οὗτος εἰμί ὁ ἀντακολουθέω ἀλλήλων ὁ κατά αὐτός γίγνομαι κατάφασις τε καί ἀπόφασις . ἀπόφασις δέ λέγω κατά ὁ ἐνδέχομαι οὖον ὁ ὁ ἐνδέχομαι ἀπόφασις ἀλλά ὁ ἐνδέχομαι ἀποφατικός · διαφέρω γάρ καί ἐνδέχομαι ἀποφατικός καί ἐνδέχομαι ἀπόφασις , ὥσπερ ἀναγκαῖος ἀποφατικός καί ἀναγκαῖος ἀπόφασις . ὁ μέν γάρ ἀνάγκη μή ὑπάρκειν᾿ λέγω ἀναγκαῖος εἰμί ἀποφαίνω - Τίκη , οὐ εἰμί ἀπόφασις ὁ ἀνάγκη ὑπάρχω · ὁ δέ οὐ ἀνάγκη ὑπάρχω ἀναγκαῖος ὁ ἀνάγκη εἰμί ὑπάρχω ἀποφατικός , ὅστις κύριος εἰμί ἀποφατικός · ὁ δέ ἕτερος ἁπλόος μέν εἰμί καταφατικός , ὁ δέ ὅλος ἀναγκαῖος ἀπος - φατικός . ὁ αὐτός δή τρόπος καί ἐπί ὁ ἐνδέχομαι ἀπόφασις μέν ὁ ἐνδέχομαι ὁ κύριος ἀπόφασις ὁ οὐ ἐνδέχομαι εἶμι , ἐνδέχομαι δέ εἰμί ἀπλόος κατάφασις ὁ ἐνδέχομαι μή εἶμι . ὁ δή ἐνδέχομαι ἀποφατικός καί ὁ ἐνδέχομαι καταφατικός συμβαίνω ἀντακολουθέω ἀλλήλων , κατά ὁ σημαίνω ὁ κεῖμαι νῦν καί ὁρίζω λαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι · πᾶς γάρ , ὅς οὕτως ἐνδέχομαι εἰμί , ἐνδέχομαι καί μή εἰμί . λέγω οὖν ἀντιστρέφω οὖον ὁ καταφατικός ὁ κύριος ἀποφατικός , ὁ ἐνδέχομαι εἶμι ὁ οὐ ἐνδέχομαι εἶμι , ἀλλά ὅσος καταφατικός ἔχω ὁ σχῆμα κτάομαι ὁ ἀντίθεσις . ἀντίκειμαι μέν γάρ δοκέω ὁ ἐνδέχομαι εἰμί ὁ ἐνδέχομαι μή εἰμί λέγω διά ὁ ἐν μέν ὁ ὁ εἰμί ἐν δέ ὁ ὁ μή εἰμί συντείνω - ταχθή , ὁ δοκέω ἀλλήλων ἀντίκειμαι · οὖον μήv ἀλλά ἀμφότερος καταφατικός εἰμί διά ὁ κατάφασις εἰμί ἐκεῖνος , ἐν ὅς μή πρόσκειμαι ὁ τρόπος ὁ ἀποφατικός . καί οὖον μόνος οὗτος συναληθεύω λέγω γάρ ὁ ἐνδέχομαι εἶμι ὁ ἐνδέχομαι μή εἶμι ἀπροσδιόριστος εἰμί ) , ἀλλά καί ὁ πᾶς ἐνδέω - χω ὁ ἐνδέχομαι | μηδείς ἢ μή πᾶς , ὅς ὁ μέν καθόλου ἀποφατικός ἐνδέχομαι ὁ ἐνδέχομαι μηδενί᾿ , ὁ δέ ἐπί μέρος ὁ ἐνδέχομαι μή Παντιάς . καί γάρ ὁ ενδεχόμενος κατάφασις καθόλου πᾶς ὁ ἐνδέχομαι ἀπόφασις συναληθεύω · καί γάρ ὁ ὡς ἐναντίος καί ὁ ὡς ἀντίφασις , οὐδέτερος αὐτός πρός ἀλήθεια οὔτε ἐναντίος εἰμί οὔτε ἀντίφασις · οὐδέ γάρ ἄν ἅμα εἰμί ἀληθής . ὅτι δέ ὁ οὕτως λαμβάνω ἀντακολουθέω , ἐκ ὁ ἐπαγωγή δῆλος . ἀντιστρέφω δέ καί ὁ τις ὁ μή τις ἐπί ὁ ἐνδέχομαι ὁ τις ἐπί ὁ αὐτός λαμβάνω · ἴδιος γάρ ὁ ἐνδέχομαι ὁ ὁ ἐπί ὁ αὐτός λέγω οὕτως ἅμα ἀληθής εἰμί . ἐπεί ὁ γε ὁ ] τις καί ὁ μή τις ὅταν ἐπί ἄλλος καί ἄλλος λαμβάνω , οὐ ὁ ἐνδέχομαι μόνος ἐπί μέρος . συναληθεύω , ἀλλά δύναμαι ποτός καί ὁ ὑπάρχω καί ἀναγκαῖος · καί εἰμί ἴσος ὁ τις ἐνδέχομαι καί ὁ ἐνδέχομαι μή τις ἐπί οὗτος ὁ Σωκράτης λαμβάνω † μέρος εἶπον ἤ τις ὁ καθέκαστα καί ἐπί αὐτός ὁ κατά ὁ ἐνδέχομαι ἀντίθεσις ποιέω κατά ὁ εἴρω τρόπος . ὁ αὐτός δέ τρόπος καί ἐπί ὁ ἄλλος , φημί δέ ὁ ἰσοδυναμέω ὁ ενδεχόμενος · οὗτος δέ εἰμί , κατάφασις ὁ δυνατός εἶμι , ὅς ἀντιστρέφω ὁ δυνατός μή εἶμι κατά πᾶς ὁ ὁρισμός , ὁ πᾶς , μηδείς , μή πᾶς , τις μή , τις , ἐπί ὁ ἐνδέχομαι , ἀπόφασις δέ ὅς τε ὁ ἀναγκαῖος μή εἰμί , τουτέστιν ὁ οὐ ἀνάγκη μή εἶμι οὗτος γάρ ἕπω ὁ ἐνδέχομαι μέν ] εἶμι ) , ὅς ἀκολουθέω τε καί ἀντιστρέφω ὁ οὐ ἀνάγκη εἶμι , καί ὁ οὐ ἀδύνατος εἶμι καί γάρ οὗτος ἕπω ὁ ἐνδέχομαι εἶμι ) , πρός ὅς ἀντιστρέφω ὁ λέγω οὐ ἀδύνατος μή εἶμι . ἐπεί δέ ἐγώ εἴρω , ὅτι ἀντακολουθέω ὁ ἐνδέχομαι ἀποφατικός ὁ ἐνδέχομαι καταφατικός , καί τίς εἰμί οὗτος , παρατίθημι , νῦν καί ὁ αἴτιος ἀποδίδωμι ὁ ἀντακολουθέω αὐτός καί ἀντιστρέφω ἀλλήλων . ἐπεί γάρ ὁ ἐνδέχομαι ὑπάρχω οὐ ἐκ ἀνάγκη τίθημι ὁ ὑπάρχω εἰμί γάρ ὁ ἐνδέχομαι , ὡς ἐν ὁ λόγος αὐτός δηλόω , ὅς μή εἰμί ἀναγκαῖος ) , ὁ δέ μή ἀναγκαῖος ἐγχωρέω καί μή ὑπάρχω , εἰκότως ὁ ἐνδέχομαι ὑπάρχω συναληθεύω ὁ ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω · ὁμοίως ἐπί πᾶς ὁ διορισμός . διά ὁ αὐτός δέ ὁ τε ἀδιορίστως λέγω καί ὁ διωρισμένως ἐπί ὁ ἄν - θόλος ἀντακολουθέω | κατάφασις τε καί ἀπόφασις ἀλλήλων καί ἐπί μέρος τε καί κατά ἕκαστος ἐπί ὁ αὐτός λέγω ἀντακολουθέω . εἰμί γάρ ἐνδέχομαι Σωκράτης λούω σήμερον , ἐνδέχομαι καί μή λούω , καί εἰμί ἐν - δέχομαι πᾶς ἄνθρωπος κινέω , ἐνδέχομαι καί μηδείς κινέω . εἰμί δέ ὁ τοιοῦτος πρότασις καταφατικός , οὐ ἀποφατικός . ὥσπερ γάρ ἐπί ὁ ἐκ τρίτος προσκατηγορέω ὁ τηνικαῦτα μόνος γίγνομαι ἀποφατικός ὁ πρότασις , ὅταν ὁ ὕω ὁ ἄρνησις συντάσσω , οὗτος καί ἐπί ὁ μετά τρόπος μόνος ὅς τρόπος συνταπομενω ὁ ἄρνησις γίγνομαι ἀπόφασις , ἄλλως οὐδαμῶς . εἰμί τοίνυν ἐπί ὁ ἐνδέχομαι μή εἶμι καί ὁ τοιοῦτος ἀκέραιος εἰμί φαίνω , δηλονότι καταφατικός εἰμί ὁ σχῆμα , ὡς πολλάκις εἴρω . ζητέω , εἰμί ὁ ἐνδέχομαι τοιοῦτος εἰμί , ὁποῖος ὁρίζω , μήτε ἀναγκαῖος μήτε ὑπάρχω , πῶς ἔτι ὁ καταφατικός ἐνδέχομαι ὁ ἀποφατικός ἔνδω - χόμεναι ἀντιστρέφω φυλάσσω ὁ κατά ὁ ὁρισμός ἐνδέχομαι ἐν ἀμφότερος . εἰμί γάρ , ὅς ἐνδέχομαι εἰμί , ὁ μήπω εἰμί οὗτος , ὅς λέγω , εἰμί οὗτος γάρ ἴδιος εἰμί δοκέω ὁ ἐνδέχομαι ὁ μήπω εἰμί οὗτος , ὅς λέγω ) , εἰμί ἄρα οὗτος οὐ ὑπάρχω · καί ὅς ἐνδέχομαι [ καί ὅς ἐνδέχομαι ] μή εἰμί , οὔπω εἰμί μή ὑπάρχω · ὑπάρχω ἄρα · ὥστε ὁ μέν καταφατικός ἀληθής κατά ὁ μή ὑπάρχω , ὁ δέ ἀποφατικός ἐπί ὁ ὑπάρχω · ἀδύνατος δέ ἅμα ἄμφω · οὐ ἄρα ὁ κατά ὁ ὁρισμός ἐνδέχομαι ἐν ὁ ἀπόφασις λαμβάνω . τίς οὖν φημί ; ὅτι , εἰμί ὁ ἐνδέχομαι ἐπί ὁ μήπω εἰμί λέγω , ὁ ἐνδέχομαι εἰμί ἀντί ὁ ἐνδέχομαι γίγνομαι λέγω ἄν · πούς δέ , ὅς μήπω εἰμί ἐνδέχομαι γίγνομαι , οὗτος ἐνδέχομαι καί μή γίγνομαι · ὥστε ἄμφω ἐπί ὁ μήπω εἰμί . ἐπεί δέ , τίς ποτός εἰμί ὁ φύσις ὁ ἐνδέχομαι , εἴρω , καί πῶς ἀντιστρέφω ὁ κατά αὐτός πρότασις , νῦν λεκτέος , ποσαχῶς λέγω . διχῶς τοίνυν λέγω ὁ ἐνδέχομαι οὐ ὁμώνυμος ὁ διαίρεσις αὐτός γίγνομαι · οὐδέ γάρ ἄλλος τις ἢ ὅς διορίζω ὁ διαίρεσις ποιέω , ὅς ὡς γένος ὁ ἐνδέχομαι εἰς εἶδος ἢ ὡς ὅλος εἰς μέρος | ποιέω . ἢ γάρ 75r ὁρίζω εἰμί ἢ ἀόριστος , καί ὁρίζω μέν ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς , περί ὅς ὅς τε φύσις καί ὁ τέχνη καταγίγνομαι · λέγω δέ ὁ μᾶλλον πενταδάκτυλον γία - νω ἢ μή , ὑγιάζω ὁ ἰατρός ἢ μή , ὁ διά ὁ μή ἀεί γίγνομαι οὗτος ἀλλά διαλείπω καί διακόπτω ὁ ἀεί καί ὁ ἐκ ἀνάγκη , διά οὗτος ἀφαιρέω αὐτός ὁ ἀναγκαῖος · καί γάρ οὐ ἀεί ὁ φύσις ὁ οἰκεῖος ἐφικνέομαι τέλος οὔτε ὁ τέχνη , ἀλλά καί ὁ φύσις διαμαρτάνω τέρας ποιέω , καί ὁ τεχνίτης διαμαρτάνω ὁ σκοπός . ἐπεί τοίνυν διάλειμμα ἐν οὗτος γίγνομαι , διά οὗτος ἐνδέχομαι εἰμί · οὔτε γάρ πάντως ἐν γῆρας πολιόω ἄνθρωπος οὔτε ὁ ἰατρός ὑγιάζω · οὐδέ ὅλως ὁ φυσικός τίς , λέγω δέ ὁ ἐν γένεσις καί φθορά , οὔτε ὁ τεχνητός ὁ ἀναγκαῖος , ἀλλά ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς . δύο δέ αἰτία , διά ὅς ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς ἐνδέχομαι οὐ ἔχω ὁ ἀναγκαῖος , εἷς μέν ἐκ ὁ ὑπόκειμαι , ὅτι μή ἀεί εἰμί , ὅς οὗτος ὑπάρχω · ὁ γάρ κατά φύσις γίγνομαι οὐ ἀίδιος . διά ὁ οὖν μή οὗτος εἰμί ἀεί , ὅς ἐνδέχομαι φημί ὁ κατά φύσις ὑπάρχω ὁ γάρ καθέκαστα οὗτος ὑπάρχω ) , οὐ ἐκ ἀνάγκη ὁ κατά φύσις · ὁ γάρ ἀναγκαῖος ἀίδιος τε καί ἀεί ὁμοίως ἐπί ὁ ὁμοίως ἔχω . λέγω εἄν οὖν ἐνδέχομαι καί ὁ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ὁ οὐ ἀίδιος , ἄν μή ἀπόλλυμι , διότι ἐνδέχομαι προαπόλλυμι αὐτός μή γίγνομαι οὗτος , ὅς ἐκ ἀνάγκη ἄν γίγνομαι , εἰμί εἰμί ἀεί ὁ ἄνθρωπος . ἔχω μέν γάρ ὁ φύσις ἐν γῆρας πολιόω · ἄνθρωπος , συμβαίνω δέ οὗτος πολλάκις μή γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος πρίν εἰς γῆρας ἀφικνέομαι τελευτάω · πάλιν φύω ὁ ἄνθρωπος περί εἰκοστός ἔτος ἐκφύω γένειον , καί συμβαίνω πρίν εἰς οὗτος ἱκνέομαι τελευτάω ὁ ἄνθρωπος . καί οὗτος μέν ὁ ἐκ ὁ ὑπόκειμαι εἷς αἰτία ὁ διαλιμπάνω ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς ἐνδέχομαι . ἕτερος δέ ὁ ἐκ ὁ κατηγορέω - μένω · πολλάκις γάρ εἰς ὁ γῆρας ἀφικνέομαι ἄνθρωπος , πολιά δέ οὐ ποιέω , ἢ εἰς ὁ εἰκοστός ἔτος ἔρχομαι οὐ βλαστάνω γένειον , καί ὅσος τοιοῦτος . καί γάρ ὁ κατά φύσις γίγνομαι οὐ ἐκ ἀνάγκη εἰμί · καί γάρ , ὡς φθάνω εἶπον , 〈 κἀν εἰμί ) οὗτος , ὅς ὑπάρχω ὁ κατά φύσις , εἰς ἑξήκοντα ἔτος προέρχομαι , ὡς 75v ἐπί ὁ πλεῖστος μέν πολιόω , οὖον μήv ἐκ ἀνάγκη . ὁ μέν οὖν ἕτερος ὁ ἐνδέχομαι σημαίνω τοιοῦτος . ἀόριστος δέ ὁ τε ἐπίσης καί ὁ ἐπί μικρός · καί γάρ εἷς ὄνομα ὁ ὁ ἀμφότερος καλέω , ὁ τε ἐπίσης φημί καί ὁ ἐπί μικρός ἐνδέχομαι . ἐπίσης δέ εἰμί , περί ὅς ὁ προαίρεσις ἔχω , βαδίζω ἢ μή βαδίζω καί ὁ ὅμοιος · ἐπί μικρός δέ , περί ὅς ὁ τύχη , ὡς ὁ ὀρύσσω θησαυρός εὑρίσκω . ἀόριστος δέ εἶπον διά ὁ ἐπίσης δύναμαι ὁ τοιοῦτος εἰμί ἢ μή εἰμί · καίτοι ὁ ἐπί μικρός δοκέω ὁρίζω μᾶλλον μή εἰμί ἢ εἰμί . πῶς οὖν ἀόριστος φημί ; λέγω , ὄψ ἀόριστος εἶπον αὐτός κατά ὁ εἰμί · οὐ ὁρίζω γάρ αὐτός ὁ ὕπαρξις , ὥσπερ ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς , ἀλλά ὁ ἀνυπαρξία μᾶλλον · καί γάρ σπάνις καίω ἐπί μικρός ὁ ἀπό τυγχάνω γίγνομαι , ὡς ὁ προέρχομαι ἐπί ἄλλος παρά Τύχη ὁ ἐπί ὅς ΠΣ βούλομαι , ἢ καί ὁ ἀδικέω καί ὁ οὐσία ἀφαιρέω φιλοσοφέω ἤ σκάπτω θησαυρός περιτυγχάνω . εἰμί καί κατά διάφορος δέ σημαίνω φέρω ὁ ἐνδέχομαι * * * ὁ ἐπί πολύς ἔχω ὁ κῦρος ὁ ὁ κατάφασις αὐτός μᾶλλον ἢ ὁ ἀπόφασις ὑπάρχω , ἐπί δέ ὁ ἐπίσης ὁ μηδείς μᾶλλον ὁ κατάφασις ἢ ὁ ἀπόφασις , ὅς δέ ἐπί μικρός ὁ ὁ ἀπόφασις μᾶλλον ἢ ὁ κατάφασις . ἐπεί δέ ὁ διάφορος ὁ ἐνδέχομαι σημαίνω διορίζω , ἀφορι - σάω λοιπός , περί ποῖος εἰμί νῦν ἐγώ ὁ διάσκεψις · καί φημί , ὅτι περί ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς . ὁ γάρ ἐπιστήμη περί ὁ ἀεί ὡσαύτως ἔχω ἀνα - στρέφω , διόπερ καί περί ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς ἐνδέχομαι ὡς συνεγγίζω μᾶλλον ὁ ἀναγκαῖος . διά δέ ὁ ἀοριστία ὁ ἕτερος οὖον καταγίγνομαι περί αὐτός ἐπιστήμη . ἀόριστος δέ εἰμί διά ὁ ἀταξία ὁ μέσος · ὁ γάρ μέσος εἰμί ὁ χαρακτηρίζω ὁ σχῆμα . ἐπεί τοίνυν οὗτος ἐπί μέν ὁ ἐπίσης οὐδείς μᾶλλον ὁ πρῶτος ὑπόκειμαι ἢ οὐ ὑπόκειμαι καί ὁ ἔσχατος οὖον μᾶλλον κατηγορέω ἢ οὖον κατηγορέω , | ἐπί δέ ὁ ἐπί μικρός μᾶλλον οὐ ὑπόκειμαι ὁ πρῶτος ἢ ὑπόκειμαι καί ὁ μικρός μᾶλλον οὖον κατηγορέω ὁ κατηγορέω καί διά οὗτος ὁ ὁ ὑπάρχω ἀοριστία περιπίπτω , διά οὗτος ἐξορίζω ὁ ἐπιστημονικός μέθοδος · ὡς γάρ εἴρω , περί ὁ ἐπίπαν ὁ σκέψις ὁ ἐπιστήμων γίγνομαι . εἰμί καί δυνατός δέ περί ὁ ἀόριστος ἐνδέχομαι εἰμί συλλογίζομαι , ἀλλά οὖν διά ὁ μή ἐν πολύς εἰμί χρῆσις ἀφίημι ὁ περί οὗτος λόγος . δεῖ γάρ ὁ εὔχρηστος ἐν ὅδε ὁ πραγματεία πρός ὁ δείκνυμι μᾶλλον λαμβάνω τε καί ἐξεργάζομαι , ὁ δέ ἄχρηστος , εἰμί καί ἔχω τις συμπλοκή , παραιτέομαι . πᾶς γάρ ὄργανον μέτρον ὁ χρεία ὁ πρός ὁ ὑπό αὐτός δείκνυμι τε καί γίγνομαι · ὁ γάρ ἄχρηστος σκέπαρνον ὁ τέκτων οὐ εἰμί σκέπαρνον ἀλλά ἢ ὁμώνυμος . περί μέν οὖν ὁ τοιοῦτος ἐνδέχομαι ὡς ἄχρηστος πρός ὁ ζητέω , ὡς φημί , λέγω παραιτέομαι . περί δέ ὁ ἕτερος εἴρω , ὅτι πολύς τέχνη στοχαστικός εἰμί ἐκ ὁ οὕτως ἐνδέχομαι ὁ πρόκειμαι συλλογίζομαι , ὡς Ἰατρική , κυβερνητικός , γυμναστικός . ἀλλά καί ὅλως ὁ ἐκ ὁ βουλεύω λαμβάνω διά ὁ τοιοῦτος ἐνδέχομαι δείκνυμι · οἷος εἰμί ζητέω τις , εἰμί νῦν δεῖ πλέω , καί λαμβάνω ‘ ὅτε κρίνω ὁ πνεῦμα εἰμί , ὁ πλέω ὡς ἐπί ὁ πολύς σῴζω · νῦν δέ κρίνω ὁ πνεῦμα · ὁ νῦν ἄρα πλέω ὡς ἐπί ὁ πολύς 〉 σῴζω . οὗτος μέν οὖν διορίζω μᾶλλον ἐν ὁ ἕπομαι , ὅτι ἐπί ὁ ἐνδέχομαι ἀντιστρέφω ὁ καταφατικός ὁ ἀποφατικός , καί πῶς , καί ὅτι ὁ ἐνδέχομαι διττός , καί ὅτι ὁ ἀόριστος ἄχρηστος πρός ὁ νῦν ζητέω . ἐπεί δέ διδάσκω , ὅσος χρή προδιαλαμβάνω περί ὁ ἐνδέχομαι , ἐν - τεῦ λοιπός ὁρμητέον ἐπί ὁ ὁ ἐνδέχομαι συλλογισμός διδασκαλία . ἐπεί διχῶς εἰμί ἐξακούω ὁ πρότασις ὁ λέγω ἐνδέχομαι ὁ Α ὁ Β ὑπάρχω · ὁτὲ μέν γάρ εἰμί ἀκούω ὡς οὗτος λέγω , ὡς ὑπάρχω ὁ Α ὁ Β ἤδη , τουτέστιν ὑπάρχω , ἢ ὅτι ὁ Α ὁ Β οὔπω μέν ὑπάρχω , δύναμαι δέ ὑπάρχω . ὅταν γάρ εἶπον , ὅτι ὁ Α κατά πᾶς ὁ Β ἐν - δέχομαι , 〈 ἢ οὗτος φημί , ὅτι , ὅσος ἤδη ὑπάρχω ὁ Β , ἐνδέχομαι 〉 ὁ Α ὑπάρχω , ἢ ὅτι , ὅσος μήπω μέν ὑπάρχω ὁ Β , δύναμαι δέ ὑπάρχω , ὑπάρχω ὁ Α , ὡς ὅταν εἶπον , ὅτι ἐνδέχομαι κίνησις πᾶς λευκός ὑπάρχω · ἢ γάρ ὅτι πᾶς , ὅς ἤδη | ἐνέργεια ὁ λευκός ὑπάρχω , ἢ ὅς ὑπάρχω νῦν μή ὑπάρχω . οὐδείς δέ διαφέρω , ἄν τε ῾ κατά πᾶς ὁ Β ὁ ὅς εἶπον ἄν τε ῾καθ' ὅς ὁ Β , ὁ ὅς · οὐδείς γάρ ἕτερος θατέρου διαφέρω , ἀλλά αὐτός σημαίνω ἄμφω καί ἀντί ἀλλήλων λέγω · οὐδείς γάρ ἄλλος σός - μαίνω ὁ ῾καθ᾿ οὖον ἢ ὁ κατά πάντος . φανερός οὖν , ὅτι διχῶς λέγω ὁ 〈 ἐνδέχομαι ὁ 〉 Α ὁ Β ὑπάρχω , ἢ ὅτι ὑπάρχω ἢ ὅτι ἐνδεχομένως . Πρῶτος οὖν δεῖ περί ὁ συζυγία ὁ ἐκ ἀμφότερος ἐνδέχομαι πρότασις λέγω , ποῖος συνάγω συμπέρασμα · οἷος ὁ Α κατά πᾶς ὁ Β ἐνδέχομαι , ὁ Β κατά πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι . ἐάν γάρ εἶπον , ὅτι ὁ Α ἐνδέχομαι ὑπάρχω πᾶς , ὅς ὑπάρχω ὁ Β , μικτός ὁ πρότασις ποιέω ἐκ ὑπάρχω καί ἐνδέχομαι · δεῖ δέ , ὡς εἶπον , πρῶτος περί ὁ ὄμνυμι - σχημοναω , τουτέστι ὁ ἁπλόος , διαλαμβάνω . αὐτός δέ εἶπον περί ὁ ἐκ ἀμφότερος ἐνδέχομαι . εἰμί γάρ ὁ Α πᾶς ὁ Β ἐνδεχομένως , πᾶς ἄρα ὁ μέρος αὐτός ἐνδεχομένως ὑπάρχω · μέρος δέ ὁ Β ὁ Γ · ὑπόκειμαι γάρ ὁ Β πᾶς ὁ Γ ἐνδεχομένως ὑπάρχω · ὁ ἄρα Α πᾶς ὁ Γ ἐνδεχομένως ὑπάρχω οὗτος γάρ φανερός ἐκ ὁ ὁρισμός ὁ κατά πᾶς · κατά πᾶς γάρ εἰμί , ὅταν μηδείς εἰμί λαμβάνω ὁ ὑπόκειμαι μέρος , κατά ὅς μέρος οὖον κατηγορέω ὁ κατηγορέω . οὐκοῦν εἰμί κατά πᾶς ὁ Β ὁ Α ἐνδεχομένως , μέρος δέ ὁ Β ὁ Γ , καί κατά πᾶς ἄρα ὁ Γ ὁ Α ἐνδεχομένως . ὅρος δέ κίνησις , ἐγρήγορσις , ἄνθρωπος · κίνησις πᾶς ἐγείρω ἐνδεχομένως ὑπάρχω , ἐγρήγορσις πᾶς ἄνθρωπος ἐνδεχομένως ὑπάρχω , καί κίνησις πᾶς ἄνθρωπος ἐνδεχομένως ὑπάρχω . καί εἰμί ὁ μέν Α μηδείς ὁ Β ἐνδεχομένως καί ὁ Β πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι εἰμί ἄρα συμπέρασμα ὅς Α ὁ Γ οὐδείς ἐνδέχομαι . οὗτος γάρ ἐκ ὁ ὁρισμός ὁ κατά μηδείς δῆλος · κατά μηδείς γάρ εἰμί , ὅταν μηδείς εἰμί μέρος ὁ ὑπόκειμαι λαμβάνω , κατά ὅς μέρος οὐ ἀποφαίνω ὁ κατηγορέω , τουτέστιν οὐ ἀποφάσκω . ὅρος δέ πάλιν ὁ αὐτός καί ἐπί οὗτος ὁ τρόπος , κίνησις , ἐγρήγορσις , ἄνθρωπος · κίνησις οὐδείς ἐγρήγορσις , ἐγρήγορσις πᾶς ἄνθρωπος ἐνδέχομαι , καί κίνησις οὐδείς ἄνθρωπος ἐνδέχομαι . ὅταν δέ ὁ μέν Α πᾶς ὁ Β ἐνδέχομαι , ὁ δέ Β οὐδείς ὁ Γ ἐνδέχομαι , οὗτος ἄρα ὁ μέν μείζων εἰμί καταφατικός ὁ δέ μικρός ἀποφατικός , εἰμί ὁ μικρός οὗτος φυλάσσω ἔχω , οὐδείς συνάγω συλλογιστικός . εἰμί μέντοι μεταλαμβάνω εἰς ὁ καταφατικός δυνατός δέ οὗτος διά ὁ δείκνυμι ὅτι ἀντιστρέφω ἀλλήλων · ὁ γάρ ἐνδέχομαι μηδείς ἀντιστρέφω ὁ ἐνδέχομαι πᾶς , ὡς δείκνυμι ) , εἰμί συλλογιστικός ὁ συζυγία · εἰμί γάρ οὕτως ἐξίημι ἀμφότερος καθόλου καταφατικός οἷος ὁ Α πᾶς ὁ Β ἐνδεχομένως , ὁ Β οὐδείς ὁ Γ ἐνδέχομαι · εἰμί οὖν ὁ μικρός οὗτος μεταλαμβάνω , εἰμί συλλογιστικός ὁ συζυγία . ὁμοίως δέ καί εἰμί ἀμφότερος ἄγω ἀποφατικός , οὗτος μέν φυλάσσω οὐδείς συνάγω , μεταλαμβάνω δέ εἰμί συλλογιστική · οἷος ὁ Α οὐδείς ὁ Β , ὁ Β οὐδείς ὁ Γ . οὗτος μέν οὖν γίγνομαι συλλογιστική ὁ ἀσυλλόγιστος διά ὁ μετάληψις , ὥσπερ εἶπον · ὥστε διά οὗτος οὐδέ τέλειος εἰμί ὁ τοιοῦτος συλλογισμός , εἰμί γε δήω ἀντιστροφή . πάλιν οἶδα χρή , ὅτι μεταλαμβάνω ὁ ἀποφατικός εἰς ὁ καταφατικός ὁ γίγνομαι συλλογισμός οὐκέτι φυλάσσω ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς λέγω ἐνδέχομαι , εἰμί γε ὁ ἀρχή λαμβάνω ὁ ἀποφατικός ὁ ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος εἰμί ἐνδέχομαι . ὁ γάρ ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος ἀποφατικός ἐνδέχομαι ὁ ἐπί μικρός καταφατικός ἀντι - στρέφω , ὥστε , ὅταν ὁ μετάληψις ὁ ἀποφατικός ὁ κεῖμαι ἐν ὁ συζυγία εἰς ὁ ἐνδέχομαι καταφατικός γίγνομαι , ὁ ἐπί μικρός ἐνδέχομαι καί ὁ ἀόριστος τίθημι . οὗτος δέ κεῖμαι συλλογισμός εἰμί , οὖον μήv χρήσιμος τίς ἔχω , ὡς ἤδη προεῖπον . διό εἴρω οὗτος ὁ συζυγία ὡς μέν πρός ὁ ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος ἐνδέχομαι , κατά ὅς γίγνομαι τις συλλογισμός καί κατά τέχνη τις καί κατά συμβουλία τε καί πρᾶξις καί προαίρεσις , ἄχρηστος καί ἀσυλλόγιστος εἰμί , ἀπλόος μέντοι ὡς πρός ὁ συμπλοκή συλλογιστική . λέγω δέ τις καί ἄλλος σχεδόν ὁ αὐτός περί οὗτος · εἰμί δέ οὗτος · “ ὁ ἀντιστροφή ὁ πρότασις ὁ ἐνδέχομαι οὖον πρός ὁ αὐτός ὁ ἐνδέχομαι σημαίνω ἀντιστρέφω , ἀλλά δῆλος ὅτι ὁ ἐπί πλέω ἔνδω - χόω πρός ὁ ἐπί μικρός ἀντιστρέφω , καί ἔμπαλιν ὁ ἐπί μικρός πρός ὁ ἐπί πλείων · ὅς γάρ ἐνδέχομαι πᾶς ὑπάρχω ὡς ἐπί ὁ πολύς , οὗτος οὐδείς ὑπάρχω ἐνδέχομαι ὡς ἐπί μικρός · ὁ δέ ἐπί ἴσος πρός ἑαυτοῦ ἔχω ἴσος - ξενότιμος ἀντιστρέφω ὁ κατάφασις καί ὁ ἀπόφασις . ” ἴσως δέ καί ἀρι - στοτελεω αὐτός οὗτος ἐφοράω εἶπον ὁ “ ἢ οὖον γίγνομαι συλλογισμός ” · ὡς γάρ πρός ὁ χρήσιμος ἀφοράω οὐ εἄν εἶπον ὁ τοιοῦτος συλλογισμός , πλήν εἰμί μόνος τις εἰς ὁ συμπλοκή ἀποβλέπω . ἐάν δέ ὁ μέν καθόλου ὁ πρότασις ὁ δέ ἐν μέρος λαμβάνω , ἐάν ὁ μείζων εἰμί καθόλου ὁ δέ ἐν μέρος · καταφατικός , συλλογισμός εἰμί τέλειος · εἰμί γάρ ὁ Α πᾶς ὁ B ἐνδέχομαι καί ὁ Β τις ὁ Γ ἐνδέχομαι , αὐτόθεν ἐκ ὁ κεῖμαι καί διά ὁ κεῖμαι εἰμί ὁ συμπέρασμα , ὅτι ὁ Α τις εἰμί γάρ ὁ Α πᾶς ὁ Β ἐνδέχομαι , | οὐδείς εἰμί ὁ Β μέρος , κατά ὅς 77v οὐ ἐνδέχομαι ὁ Α · τίς δέ μέρος ὁ Γ ὑπό ὁ Β εἰμί · ὥστε καί τις ὁ Γ ὁ Α ἐνδέχομαι ὑπάρχω . ὁμοίως δέ , ἄν ὁ μέν καθόλου ἀποφατικός ἐνδέχομαι ὅς ὁ δέ μικρός μερικός καταφατικός · ἐκ ὁ κεῖμαι γάρ καί διά ὁ κεῖμαι πάλιν συνάγω , ὅτι ὁ Α οὖον πᾶς ὁ Γ . ὁ γάρ ὁρισμός ὁ ἐνδέχομαι μηδείς γνώριμος καί ἐν οὗτος ὁ συζυγία ποιέω ὁ συμπέρασμα . εἰμί γάρ ὁ Α οὐδείς ὁ Β ἐνδέχομαι , οὐδείς εἰμί μέρος λαμβάνω ὁ Β , κατά ὅς ὁ Α οὐ ἀποφάσκω · ὁ δέ Β τις μέρος ὁ Γ ὑπάρχω · ὥστε ὁ Α οὖον πᾶς ὁ Γ , εἰμί γε οὐδέ ὁ Β πᾶς αὐτός ἀλλά τις ὑπάρχω ἔνδω - χόω . ἄν μέντοι ὅς μείζων καθόλου εἰμί καταφατικός ἢ ὁ μικρός ἐπί μέρος στερητικός λαμβάνω , γίγνομαι ὁ συλλογισμός , ἀλλά οὐ ἐκ ὁ κεῖμαι . ἀλλά μεταλαμβάνω ὁ ἐπί μέρος ἀποφατικός εἰς ὁ ἐπί μέρος καταφατικός , διά ὁ ἀντιστρέφω ὁ ἐνδέχομαι , ὅταν μέντοι ὁ μείζων οὐ εἰμί καθόλου , ἀλλά αὐτός μέν ἐπί μέρος ὁ δέ μικρός καθόλου , οὐδείς εἰμί συλλογισμός , οὔτε εἄν ὁμοιοσχήμων λαμβάνω ὁ πρότασις , τουτέστι καταφατικός ἀμφότερος ἢ ἀποφατικός ἀμφότερος , οὔτε ἐάν ἀνομοιοσχήμων , τουτέστιν ὁ μέν καταφατικός ὁ δέ ἀποφατικός , ἐάν τε ἀμφότερος ἀδιόριστος ἢ κατά μέρος . ὁ δέ ασθλλογιστος πᾶς ὁ τοιοῦτος πρότασις γίγνομαι , ἐν ὅς ὁ μείζων ἐπί μέρος ἐνδέχομαι , αἰτία οὗτος · κέω - μένω ὁ Α τις ὁ Β ἐνδέχομαι , οὐδείς κωλύω ὁ Β ὑπέρ-τείνω καί ἐπί πλείων λέγω ἢ ὁ Α · οἷος εἰμί ὁ γραμματικός , εἰμί εἰμί κεῖμαι ἐνδέω - χω τις κοιμάω · ὁ γάρ κοιμάω ἐπί πλείων κατηγορέω ἢ ὁ γραμματικός . ἄν δή οὗτος τίς λαμβάνω ὁ ὑπό ὁ κοιμάω , κατά ὅς ὑπερτείνω ὁ Α , τουτέστι ὁ γραμματικός , ὁ Β , τουτέστι ὁ κοιμάω οἷος ἵππος , ὁ ἵππος οὔτε πᾶς ὁ Α ἐνδέχομαι ἵημι ἐνδέχομαι μηδείς · ὅς γάρ ἐνδέχομαι μηδείς , οὗτος καί πᾶς ἐνδέχομαι · ὁ δέ γραμματικός πῶς ἄν ἐν - δέχομαι πᾶς ἵππος ; οὐδείς γάρ αὐτός ἐκ ἀνάγκη . ἀλλά οὐδέ τις ἵππος ἐν - δέχομαι ὁ γραμματικός · ἀλλά οὐδέ ἐνδέχομαι τις μή · ὅς γάρ ἐνδέχομαι τις μή , οὗτος καί | ἐνδέχομαι τις διά ὁ ὁ ἐνδέχομαι ἀντιστροφή · εἶπον 78r γάρ ἤδη , ὡς ἀντιστρέφω ὁ κατά ὁ ἐνδέχομαι πρότασις . εἰμί δέ δεῖ μέν ὁ συμπέρασμα ἢ καθόλου εἰμί ἢ ] καταφατικός . ἢ καθόλου ἐποφατικὸν ἢ ὁ ἐπί μέρος ἕτερος , οὐδείς δέ οὗτος δύναμαι ἐπί ὁ ἐνδέχομαι εἰμί ὁ μείζων μερικός ὁ δέ μικρός καθόλου ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα , οὐδέ ἄν ὅλως γίγνομαι συλλογισμός . ἔτι δέ καί ἐκ ὅδε ὁ ὁράω φανερός , ὡς ἀσυλλόγιστος πᾶς ὁ συζυγία ὁ ἐκ ἐνδέχομαι ἐν πρῶτος σχῆμα , ἐν ὅς ὁ μείζων ἐπί μέρος εἰμί . ἤδη μέν ἐν καί . ὁ αἴτιος προστίθημι προστίθημι , ὅτι ἐνδέχομαι ὁ μέσος ὅρος ὑπέρ-τείνω ὁ ἄκρος · οὐδείς δέ κακός καί πάλιν δείκνυμι ἀσυλλόγιστος καί οὗτος ὁ συμπλοκή καί διά ὁ παράθεσις ὅδε ὁ ὁράω · οὗτος γάρ ἐναργής τε καί πληκτικός ὁ τοιοῦτος δεῖξις καί ὁ ἔλεγχος εἰμί . οἷος λευκός τις περιπατέω ενδεχομένως , περιπατέω πᾶς κύκνος ἐνδεχομένως · καί εἰμί συμπέρασμα λευκός κύκνος ἐκ ἀνάγκη . ὁ δέ μηδείς λευκός τις περιπατέω ἐνδεχομένως , περιπατέω πᾶς κόραξ ἐνδεχομένως , καί λευκός οὐδείς κόραξ ἐκ ἀνάγκη · εἰμί δέ ἐκ ἀνάγκη ὁ πρῶτος ἄκρος ὁ ἔσχατος · πᾶς καί μηδείς , πᾶς ἄν εἰμί ὁ ἐνδέχομαι καί ὁ ὑπάρχω καί ὁ ἀναγκαῖος ἀναλέγω , καί ὁ ἅπας καί ὁ τίς καί ὁ ῾ μηδείς᾿ καί ὁ ὅς πᾶς . ἑκάτερος γάρ ὁ ἄν - θόλος ἀναγκαῖος πᾶς ἀναιρέω ὁ ἐνδέχομαι συμπέρασμα , ὁ μέν ῾ πᾶς ἐκ ἀωάγκης᾿ καί ὁ ῾οὐδείς' καί ὁ ὅς πᾶς , ὁ δέ ῾ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη ὁ Πάντιος καί ὁ ῾ Τίνια . εἰμί γάρ πᾶς ἐκ ἀνάγκη καί μηδείς ὡσαύτως Σύνα - Γέτης ἐκ ὁ ὁ ὁράω παράθεσις , οὖον μόνος οὐ ἐνδέχομαι τίς συνάγω , ἀλλά οὐδέ ἄλλος τίς οἷος ὑπάρχω ὁ ἀναγκαῖος · ὁ μέν γάρ πᾶς ἐκ ἀνάγκη ἀναιρετικός εἰμί ὁ μηδείς ἐκ ἀνάγκη καί ὁ μηδείς ὑπάρχω , ὁ δέ μηδείς ἐκ ἀνάγκη ὁ τε πᾶς ἐκ ἀνάγκη καί ὁ πᾶς ὑπάρχω · ὅς · ὁ γάρ προσχράομαι ἀσυλλόγιστος δείκνυμι τις συμπλοκή ἐν τε ὁ ἀναγκαῖος καί ὁ ὑπάρχω πρότασις . ἔτι ἐσθίω μέν , ὅταν ἀναγκαῖος ἢ ὑπάρχω εἰμί συμπέρασμα , ἢ ὁ ἕτερος ὁ πρότασις ἢ ἀμφότερος τοιοῦτος εἰμί · ἐπί δέ ὁ πρόκειμαι ἀμφότερος | εἰμί ἐνδέχομαι . καί διά οὗτος 78v ἄν δείκνυμι μήτε ἀναγκαῖος μήτε ὑπάρχω γίγνομαι ὁ συμπέρασμα . ἀλλ' οὐδέ ἐνδέχομαι οἷος τε συνάγω ἐν ὁ τοιοῦτος συμπλοκή , εἰμί γε καί ὁ πᾶς ἐκ ἀνάγκη καί ὁ μηδείς ἐκ ἀνάγκη συνάγω , οὗτος δέ ἀναιρετικός εἰμί ὁ ἐνδέχομαι · ὁ γάρ ἐνδέχομαι ὁρίζω ἰός μή εἰμί ἀναγκάίου᾿ . ὅς γάρ πᾶς ἐκ ἀνάγκη καί οὐδείς ἐκ ἀνάγκη , οὗτος οὔτε πᾶς ἐνδέχομαι οὔτε οὐδείς οὔτε τις οὔτε μή πᾶς . Φανερός δέ , ὅτι ἐν πρῶτος σχῆμα , ἄν εἰμί ἄμφω ὁ πρότασις καθόλου , συλλογισμός γίγνομαι , ὁποῖος εἄν εἰμί κατά ὁ ποιός , πλήν εἰμί μέν ἄγω ἄμφος - τέρας καταφατικός , τέλειος , ὁμοίως δέ , κἀν ὁ μείζων ἀποφατικός μόνος , ἀτελής δέ εἰμί ὁ διά ὁ ὁ ἐνδέχομαι ἀντιστροφή , καί ὅτι δεῖ οὗτος ὁ ἐνδέχομαι λαμβάνω ἐν ὁ πρότασις ὁ μή ἀναγκαῖος · ὁ γάρ κατά ὁ ἀναγκαῖος κατηγορέω οὐ ἀντιστρέφω . εἰμί δέ πολλάκις ὁ τοιοῦτος διαλανθάνω · ὁ γάρ μηδείς ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω λέγω ἐνδέχομαι μηδείς · ἐπί ὅς οὐ εἰμί λέγω , ὅτι καί πᾶς ἐνδέχομαι . ἀλλά καί αὐτός ἐγώ ἐν ὁ ὁ ὁράω ἔκθεσις ὁ ζῷον λαμβάνω ἐνδέχομαι τις λευκός , καίτοι ἐκ ἀνάγκη τις αὐτός ὑπάρχω . καί οὗτος χάρις εἰμί , ὅτε προστίθημι ὁ ῾ ληπτέος δέ ὁ ὅρος ἀγαθός . δείκνυμι δέ γίγνομαι ἐν πρῶτος σχῆμα ἐκ ἐνδέχομαι ἀμφότερος εἰμί καθόλου συλλογισμός τέλειος μέν δύο , ἀτελής δέ τοσοῦτος συμβαίνω εἰμί · ὅμοιος πάλιν τέσσαρες εἰμί ὁ ἕτερος πρότασις ὁ μικρός ἐπί μέρος εἰμί εἰμί τέλειος μέν καί ἐκ οὗτος δύο , ἀτελής δέ ἴσος . ἀπορέω δέ ἄν τις τίς δή ποτός μή , ὥσπερ ὁ ἀποφατικός μεταλαμβάνω εἰς ὁ καταφατικός καί οὗτος ποιέω συλλογιστικός συζυγία , οὕτως εἰς καταφατικός μεταλαμβάνω εἰς ὁ ἀποφατικός καί δείκνυμι οὗτος ὁ συλλογιστικός ἀσυλλόγιστος . εἰμί γάρ ὁ ὁ ἐνδέχομαι πρότασις εἰς ἑαυτοῦ ἰσότιμος ἀντιστρέφω , τίς ὁ ἀποκλήρωσις ὁ ὁ μέν ἀποφατικός μεταλαμ - βάω εἰς καταφατικός , μηκέτι δέ καί ὁ καταφατικός εἰς ἀποφατικός ; ἐπιλύω 79r ἐν ὁ ἀπορία . ὁ ἀπόφασις ὁ μέν ὁ τρόπος ἀναιρέω , ὁ δέ ὁ πρᾶγμα · ὁ μέν λέγω ῾ οὐ ἀνάγκη περιπατέω ὁ μέν πρᾶγμα οὐ ἀναιρέω , λέγω δέ ὁ περιπατέω , ὁ δέ τρόπος ἀναιρέω ὁ ἀναγκαῖος · ὁ δέ λέγω ἀνάγκη μή περιπατέω ὁ μέν τρόπος οὐ ἀναιρέω , ὁ δέ πρᾶγμα ἀναιρέω , ὅστις ὁ μέν σχῆμα εἰμί κατάφασις ὁ δέ δύναμις ἀπόφασις · ὁ μέν γάρ πρᾶγμα ἀναιρέω , ὁ περιπατέω , ὁ δέ τρόπος φυλάσσω . καί ἐπί πᾶς ὁ ἄλλος ὁμοίως . ὁ δέ ὁ ἐνδέχομαι ἀπόφασις ὁ ἐνταῦθα παραλαμβάνω , ὅστις ὁ σχῆμα εἰμί καταφατικός , οὔτε ὁ πρᾶγμα οὔτε ὁ τρόπος ἀναιρέω · ὁ γάρ λέγω ἐνδέχομαι μηδείς ἄνθρωπος περιπατέω οὔτε ὁ τρόπος ἀναιρέω Ἀκέραιος γάρ εἰμί ) οὔτε ὁ πρᾶγμα . εἰμί τοίνυν μηδέ ὁ τρόπος ἀναιρέω μηδέ ὁ πρᾶγμα , δηλονότι ὁ κατάφασις ἰσοδυναμέω . διά οὗτος οὖν ὁ τοιοῦτος ἀποφατικός εἰς ὁ καταφατικός μεταλαμβάνω , ὥσπερ ἀπό ἀσαφής κατάφασις εἰς σαφής ποιέω ὁ μετάληψις . ἴσως δέ ἄν τις ἐγώ ἐκεῖνος ἀπορέω , διά τίς μή καί ὁ μερικός εἰς ὁ καθόλου μεταλαμβάνω καί ποιέω καί ὁ ἐν μερικός ἀσυλλόγιστος συλλογιστική , εἴπερ πᾶς πρός ἑαυτοῦ ὁ ὁ ἐνδέχομαι πρότασις ἀντιστρέφω . οὗτος δέ ὁ λύσις φθάνω εἶπον , ὅτι ὁ μέν καθόλου δυνατός εἰς ὁ μερικός μεταλαμβάνω , διότι ὁ καθόλου ὅς ἀκολουθέω ὅς γάρ ἐνδέχομαι πᾶς , οὗτος καί τις ἐνδέχομαι , καί ὅς μηδείς , οὗτος καί μή πᾶς ) , οὐκέτι δέ πάντως καί ανάπαλιν · οὖον γάρ , ὅς τις ἐνδέχομαι , οὗτος ἀνάγκη καί πᾶς ἐνδέχομαι · δυνατός γάρ τις μέν ἐνδέχομαι πᾶς δέ μηκέτι · οἷος τις μέν ζῷον ἐνδεχομένως ὁ λευκός ὑπάρχω , πᾶς δέ οὐκέτι ἐνδεχομένως · ὁ γάρ κύκνος ἐκ ἀνάγκη . διά οὗτος οὖν οὖον μετά - λαμβάνω ὁ μερικός εἰς ὁ καθόλου .