themistius.in-aristotelis-physica-paraphrasis 1
1 . Πρόκειται τῇδε τῆ συγγραφῇ γραφῇ ἐπιστήμην τινὰ πορίσασθαι τῆς τε φύσεως καὶ τῶν ὑπ’ αὐτῆς γινομένων . τὸ μὲν γὰρ ἄνευ λόγου ταῦτα γινώσκειν ῥᾴδιον καὶ πᾶσιν ἀνθρώποις · ἅπαντες γὰρ ἄν εἰπεῖν ἔχοιμεν οἵ γε τὴν αἴσθησιν ὑγιαίνοντες , ὅτι τοῦτο μέν ἐστιν γῆ , τοῦτο δὲ ὕδωρ , τοῦτο δὲ φυτόν , τοῦτο δὲ ζῷον · ἀλλὰ τῷ μετ’ ἐπιστήμης γνωσομένῳ καὶ τὰς ἀρχὰς αὐτῆς πρότερον ἀνάγκη γινώσκειν . δηλοῦσι δὲ τοῦτο καὶ αἱ λογικώτεραι τῶν τεχνῶν · γραμματικοὺς γὰρ λέγομεν οὐ τοὺς ἐπακούοντας τῶν ὀνομάτων , ἀλλὰ τοὺς εἰπεῖν ἔχοντας , ἐξ ὅσων ἕκαστον ὄνομα σύγκειται στοιχείων , μουσικούς τε αὖ οὐ τοὺς αἰσθανομένους τῶν μελῶν διὰ τῆς ἀκοῆς , ἀλλὰ τοὺς διαλύειν αὐτὰ δυναμένους εἰς τόνους καὶ ἡμιτόνια . πῶς ἄν οὖν τι περὶ ἀρχῶν μετὰ ἀποδείξεως ἔχοιμεν λέγειν , εἴ γε ἡ μὲν ἀπόδειξις ἐκ προτέρων , εἰ δὲ τὰ πρότερα ἐπιζητοίημεν , ἀρχὰς τῶν ἀρχῶν εὑρεῖν βουλησόμεθα ; 106 τὸ πρότερον οὖν διχῶς · καὶ πρὸς ἡμᾶς καὶ πρὸς τὴν φύσιν . πρὸς ἡμᾶς μὲν οὖν πρότερον τὸ γνωριμώτερον ἡμῖν καὶ ὃ ῥᾷον ἄν καταλάβοιμεν , οἷον τὰ ὀνόματα καὶ αἱ συλλαβαὶ τῶν γραμμάτων · πρὸς δὲ τὴν φύσιν πρότερα τὰ κατὰ τὴν οὐσίαν ἁπλούστερα , οἷον τὰ γράμματα τῶν ὀνομάτων , ἀνάπαλιν δὲ ἡ πορεία · ἡμεῖς μὲν γὰρ ἀπὸ τῶν συνθέτων ἐπὶ τὰ ἁπλούστερα πρὸς δὲ τὴν φύσιν πρότερα ἀναλύομεν , ἡ φύσις δὲ ἐκ τῶν ἁπλῶν τὰ σύνθετα μηχανᾶται . ὅταν μὲν οὖν περὶ τῶν συγκειμένων ποιώμεθα λόγον , ἐκ τῶν φύσει προτέρων αὐτὸ ἀποδείξομεν · ὅταν δὲ περὶ τῶν ἀρχῶν , ἐκ τῶν πρὸς ἡμᾶς προτέρων . καὶ ἔστιν ἐκείνη μὲν ἡ κυρίως ἀπόδειξις , αὕτη δὲ εἰ καὶ μὴ κυρίως , ἀλλὰ ἡμῖν ἱκανῶς . ἐὰν οὖν ἀρχώμεθα τοῦ περὶ τῶν ἀρχῶν λόγου ἀπὸ κοινῶν τινων καὶ πλείοσιν ὑπαρχόντων , οὐ † ταρακτέον · ἀπὸ γὰρ τούτων ἐπὶ τὰ ἴδια βαδιούμεθα . γνωριμώτερα δ’ ἡμῖν τὰ κοινὰ τῶν ἰδίων ἐστίν · οἷον γὰρ σύγκειται μᾶλλον καὶ ὥσπερ ἐν τοῖς αἰσθητοῖς , εἰ προσίῃ τι ζῷον , ὅλου τοῦ σώματος ἡ ὄψις θᾶττον ἀντιλαμβάνεται ἢ κεφαλῆς τε καὶ χειρῶν καὶ ποδῶν ( οὕτω γοῦν εἴποι τάχιον ἄν ὅτι ζῷον τὸ προσιὸν ἢ ἄνθρωπος ) , οὕτως ἐν τοῖς ὑπὸ λόγου θεωρουμένοις τὰ καθόλου τε καὶ κοινὰ σαφέστερα ἡμῖν τῶν προσεχῶν καὶ ἰδίων ἐστίν , καίτοι μᾶλλον ἐκείνων συγκεχυμένα · ἔστι γὰρ καὶ τῷ νῷ οἷον ὅλον μέν τι τὸ καθόλου , οἷον δὲ μέρη ὅσα ἐκεῖνο περιλαμβάνει . οὕτω δὲ καὶ οἱ ῥήτορες ποιοῦσι καὶ περὶ τῶν κοινῶν κεφαλαίων | πρῶτον , εἶθ’ οὕτως περὶ τῶν 107 ἰδίων εἴδους ἑκάστου διδάσκοντες . οὕτω δὲ καὶ ἐν τοῖς ἀναλυτικοῖς ὁ περὶ τοῦ συλλογισμοῦ λόγος προτάττεται τοῦ τε ἀποδεικτικοῦ καὶ διαλεκτικοῦ καὶ σοφιστικοῦ ( ἀπὸ γὰρ τῶν κοινῶν ὁρμώμενοι ῥᾷον ἑκάστου τὰ ἴδια καὶ τὰ προσεχῆ διακρίνομεν ) καὶ αἱ πρῶται δὲ ἡμῖν φαντασίαι γίνονται ἀδιάρθρωτοι καὶ ἀπὸ τῶν κοινῶν · τὰ γοῦν παιδία προσαγορεύει πάντας τοὺς ἄνδρας πατέρας καὶ μητέρας τὰς γυναῖκας τὸ ἄρρεν ἢ θῆλυ καταλαμβάνοντα ὡς κοινὰ ῥᾷον , πρὶν διορίζειν τοῖν γονέοιν τὰ ἴδια . εἴποις δ’ ἄν κατά τινα τρόπον ὁμοίως ἔχειν καὶ τοὔνομα πρὸς τὸν ὁρισμόν , λέγω δὲ ὄνομα μὲν οἷον ἄνθρωπον , ζῷον δὲ πεζὸν δίπουν τὸν ὁρισμόν · τὸ μὲν γὰρ ὁλοσχερῶς καὶ συγκεχυμένως σημαίνει καὶ οἷόν τέ ἐστι κεῖσθαι καὶ καθ’ ἑτέρων πλειόνων κατὰ τοῦ γεγραμμένου καὶ πεπλασμένου , ὁ δὲ ὁρισμὸς ἔοικεν εἰς τὰ μέρη διαιροῦντι τὴν ὑποκειμένην οὐσίαν . ἀναλαβόντι οὖν ἀρκτέον ἐντεῦθεν . 2 . Ἀνάγκη τὴν ἀρχὴν ἡ μίαν ἢ πλείους εἶναι · ἀλλ’ εἴτε μίαν , ἢ κινουμένην ἢ ἀκίνητον , ἢ πεπερασμένην ἢ ἄπειρον · εἴτε πλείους , καὶ ταύτας γε αὖ ἢ κινουμένας γε ἢ ἀκινήτους , ἡ πεπερασμένας κατ’ ἀριθμὸν ἢ πάλιν ἀπείρους . εἰσὶ γάρ τινες καὶ οἱ ἀπείρους θέμενοι τὰς ἀρχὰς ὥσπερ Ἀνα - ξαγόρας τε καὶ Δημόκριτος · ἀλλὰ Δημόκριτος μὲν μίαν οὐσίαν ταῖς ἀτόμοις ὁμοιομερείαις | ἐναντιότητας , θερμότητας ψυχρότητας , λευκότητας μελανίας . διῃρέθησαν δὲ καὶ εἰς τὰς ἄλλας δόξας οἱ περὶ τῶν ὄντων πάλαι φιλοσοφήσαντες · ὄντα γὰρ ἐνόμιζον τὰς ἀρχὰς ἐκεῖνοι καὶ ζητοῦντες , πόσα τὰ ὄντα , τὰς ἀρχὰς ἐζήτουν ὁπόσας θετέον ἐστίν , εἰ μὴ τάχα Παρμενίδης καὶ Μέλισσος ἓν τὸ ὂν καὶ ἀκίνητον λέγοντες οὐ μίαν τὴν ἀρχὴν ἔλεγον καὶ ἀκίνητον · ἡ γὰρ ἀρχὴ πλείω δήπουθεν ἑαυτῇ συνεισάγει , καὶ τοσαῦτά γε ὅσων ἔστιν ἀρχή · πρός τι γὰρ ἡ ἀρχὴ καὶ τινῶν . ἀλλὰ καὶ τὸ ἀκίνητον λέγειν τὸ ὂν φανεροὺς ποιεῖ μὴ λαμβάνοντας τὸ ὂν ἀντὶ τῆς ἀρχῆς · πῶς γὰρ ἄν ἕτερόν τι γένοιτο ἐξ ἀρχῆς μὴ κινουμένης ; ἔστι μὲν οὖν ὁ πρὸς τούτους λόγος οὐ τῷ φυσικῷ προσήκων · τί δήποτε ; ἀναιροῦσι γὰρ τὰς φυσικὰς ἀρχάς , ὥσπερ ἔφην , μᾶλλον δὲ τὴν φύσιν αὐτήν , κίνησιν μὴ τιθέμενοι . συστῆσαι δὲ τὰς οἰκείας ἀρχὰς οὐδεμιᾶς ἐστιν ἐπιστήμης , ὥσπερ οὐδὲ γεωμετρίας γραμμὰς καὶ σημεῖα , οὐδὲ ἀριθμητικῆς μονάδας , ἀλλ’ ἐπὶ ταύταις ὑποκειμέναις περαίνουσι τὰ ἐφεξῆς , ἐπεὶ ὅτι γέ ἐστι φύσις πόθεν ἂν ὁ φυσικὸς ἀποδείξειεν ; πότερον ἔκ τινων φυσικῶν ; ἀλλ’ αἰτήσεται τὸ ζητούμενον . ἀλλ’ ἐξ ἑτέρων ; ἀλλ’ οὐχ ᾗ φυσικὸς ἀποδείξει . εἰ μὲν οὖν ἔχει τινὰ προτέραν ἑαυτῆς ἐπιστήμην ἡ φυσική , παρ’ ἐκείνης λήψεται τὰς ἀρχὰς ὥσπερ καὶ παρὰ ταύτης ἡ ἰατρικὴ καὶ παρὰ γεωμετρίας ἡ ὀπτική · εἰ δὲ μή , χρήσεται τῇ κοινῇ πασῶν τῶν τεχνῶν μεθόδῳ τῇ δι’ ἐνδόξων · ἀλλ’ εἴτε οὕτως εἴτ’ ἐκείνως , οὐχ ᾗ φυσικὸς δώσει λόγον ἀλλ’ ᾗ διαλεκτικὸς ἢ φιλόσοφος . τὸ μὲν οὖν πόσαι καὶ τίνες | αἱ τῆς φύσεως εἰσιν ἀρχαὶ διδάσκειν ἀναγκαῖον τῷ φυσικῷ , τὸ δὲ ὡς ἔστιν ὅλως ἡ φύσις , οὐκ ἔστι φυσικοῦ . ἀλλ’ οὐδὲ φανερῶς ἀναιροῦσι τὴν φύσιν , ἀλλὰ καὶ εἰ μὴ λέγουσι φανερῶς , ἀλλ’ ἐξ ὧν λέγουσι τοῦτο συμβαίνει . ὁ γὰρ κίνησιν μὴ διδοὺς οὐ δώσει δήπου καὶ τὴν ἀρχὴν τῆς κινήσεως , αὕτη δέ ἐστιν ἡ φύσις . εἰ μὲν οὖν τηροῦντες τὰς ἀρχὰς ἐν τοῖς ἑξῆς τι παρελογίζοντο , ἀκόλουθον ἦν ἐπιδεικνύναι τῷ φυσικῷ , πῇ φενακίζουσιν · εἰ δὲ δι’ ὧν παρακρούονται , τὰς ἀρχὰς αὐτὰς ἀναιροῦσιν , οὐκ οἰκεῖον τὸ λύειν τοὺς λόγους αὐτῶν τοῦ μετιόντος τὴν ἐπιστήμην , ἐπεὶ καὶ τὰ ψευδογραφήματα ὅσα μὲν σῴζει τὰς γεωμετρικὰς ὑποθέσεις λυτέον τῷ γεωμέτρῃ , ὅσα δὲ μάχεται πρὸς ἐκείνας , παραιτητέον , οἷον δύο τινὲς κύκλον ἐπιχειρήσαντες τετραγωνίζειν Ἱπποκράτης τε ὁ Χῖος καὶ ὁ Ἀντιφῶν . τὸν μὲν οὖν Ἱπποκράτους λυτέον · τὰς γὰρ ἀρχὰς φυλάττων παραλογίζεται τῷ μόνον μὲν ἐκεῖνον τὸν μηνίσκον τετραγωνίσαι ὃς γράφεται περὶ τὴν τοῦ τετραγώνου πλευρὰν τοῦ εἰς τὸν κύκλον ἐγγραφομένου , * * * ἀπόδειξιν πρὸς Ἀντιφῶντα δὲ οὐκέτ’ ἄν ἔχοι λέγειν ὁ γεωμέτρης , ὃς ἐγγράφων τρίγωνον ἰσόπλευρον εἰς τὸν κύκλον καὶ ἐφ’ ἑκάστης τῶν πλευρῶν ἕτερον ἰσοσκελὲς συνιστὰς πρὸς τῆ περιφερείᾳ τοῦ κύκλου καὶ τοῦτο ἐφεξῆς ποιῶν ᾤετό ποτε ἐφαρμόσειν τοῦ τελευταίου τριγώνου τὴν πλευρὰν εὐθεῖαν οὖσαν τῇ περιφερείᾳ . τοῦτο δὲ τὴν ἐπ’ ἄπειρον τομὴν ἀναιροῦντος ἣν ὑπόθεσιν ὁ γεωμέτρης λαμβάνει . πρῶτον μὲν οὖν διὰ τοῦτο 1 ἄξιον ἦν παραιτήσασθαι τὸν Παρμενίδου καὶ Μελίσσου λόγον , ἔπειτα ὅτι καὶ ἀπίθανος καὶ παράδοξος τῶν ἀνδρῶν ἡ δόξα . τί γὰρ διαφέρει τὸ λέγειν ἓν τὸ ὂν τοῦ λέγειν Δίωνα τὸ ὂν εἶναι , ἢ πρὸς ἄλλην θέσιν τινὰ διαλέγεσθαι τῶν λόγου ἕνεκα λεγομένων , ὡς Ἡράκλειτος ἔλεγε ταὐτὸν εἶναι τὰ ἐναντία ; καὶ οἱ λόγοι δὲ ἀμφοτέρων οἷς κέχρηνται , ἄντικρύς εἰσιν ἐριστικοί · καὶ γὰρ τὰς προτάσεις ψευδεῖς καὶ τὸ σχῆ μὰ φέρουσιν ἀσυλλόγιστον , φορτικώτερος δὲ ὁ Μελίσσου · ποιεῖ γὰρ οὐδ’ ἡντιναοῦν ἀπορίαν . οὐ μὴν ἀλλ’ ἐπειδὴ περὶ φύσεως μὲν οὐδὲν λέγουσιν ( πῶς γὰρ οἵ γε ἀναιροῦντες τὴν φύσιν ; ) , φυσικὰς δὲ συμβαίνει λέγειν αὐτοῖς , τὰς ἐκ τοῦ κενοῦ καὶ τοῦ ἀπείρου καὶ τῆς κινήσεως , ἴσως ἔχει καλῶς ἐπὶ μικρὸν διαλεχθῆναι περὶ αὐτῶν · εἰ γὰρ καὶ φυσικῷ μὴ προσήκων ὁ λόγος , ἀλλὰ φιλοσόφῳ γε οὐκ ἀλλότριος . ἐροῦμεν δὲ πρὸς τοὺς ἄνδρας οὐχ ἵνα κινήσαντες αὐτῶν τὴν δόξαν θώμεθα οὕτως φύσιν καὶ κίνησιν · ταῦτα γὰρ ἡμῖν διὰ τὸ ἐναργὲς ὑποκείσθω , ἄλλως δὲ ἐκ περιόντος ἃ λέγουσιν ἐξεταστέον καὶ πρῶτόν γε αὐτὴν τὴν δόξαν καθ’ ἑαυτὴν χωρὶς τῶν λόγων οἷς ἐπιχειροῦσιν αὐτὴν κατασκευάζειν . Ἀρχὴ δὲ οἰκειοτάτη πασῶν τί σημαίνει τὸ ὂν αὐτοῖς ἐρωτῆσαι , πότερον οἴονται πολλαχῶς αὐτὸ λέγεσθαι ἢ μοναχῶς · εἰ μὲν γὰρ πολλαχῶς , ὥσπερ ἡμεῖς ἐν ταῖς Κατηγορίαις ἐδείξαμεν , κατὰ τὸ ὄνομα ἂν λέγοιεν τὸ ὂν ἕν , πολλὰ δὲ κατὰ τὴν ὑπόστασιν καὶ τὰ πράγματα · εἰ γὰρ ἔσται καὶ οὐσία καὶ ποιὸν καὶ ποσόν , εἴτε καὶ ἀπολελυμένα ταῦτα ἀπ’ ἀλλήλων εἴτε σὺν ἀλ | λήλοις τὸ εἶναι ἔχοντα , πολλὰ τὰ ὄντα γενήσεται , κἄν μία φωνὴ πάντων κατηγορῆται . εἰ δὲ μοναχῶς , οὕτω δὲ τῷ πράγματι λέγοιεν ἀν’ καὶ τῷ σημαινομένῳ , ἀλλ’ εἰ ἓν πρᾶγμα σημαίνει , ἢ ὡς γένος ἄν ἓν σημαίνοι ἢ ὡς εἶδος ἢ ὡς ἄτομον . ἀλλ’ εἴτε ὡς γένος , πολλὰ τὰ ὄντα · εἴτε ὡς εἶδος , ὁμοίως · κατὰ γὰρ πλειόνων καὶ διαφερόντων ταῦτα κατηγορεῖται . λείπεται τοίνυν ὡς ἄτομον ἓν εἶναι τὸ ὄν , ὡς ὁ Καλλίας , ὡς ὁ Βουκέφαλος ἵππος , ὡς τοδὶ τὸ μέλαν . πότερον οὗν οὐσίαν τοῦτο ἐροῦσιν ἢ συμβεβηκός ; οἴονται μὲν γὰρ συμβεβηκός , ὅταν ὁ μὲν ἄπειρον ὁ δὲ πεπερασμένον λέγῃ τὸ ὄν · τὸ γὰρ ἄπειρον καὶ πεπερασμένον ἐν γένει τῷ ποσῷ · τὸ μὲν γὰρ ποσὸν ἀδιεξίτητον , τὸ δὲ πόσον ὡρισμένον . εἰ μὲν ὦν ὑποκειμένου τινὸς ταύτα κατηγοροῦσι , δύο ἄν λέγοιεν τὰ ὄντα , οὐσίαν καὶ ποσόν · εἰ δὲ κατὰ μηδενὸς ὑποκειμένου φέρουσι τὸ ποσόν , τοῦτο ἤδη καὶ ἀδύνατον εἶναι συμβεβηκὸς ἄνευ ὑποκειμένης οὐσίας . ἔτι τὸ ἓν κατ’ ἀριθμὸν ὥσπερ τὸ ὄν , λέγεται καὶ αὐτὸ πολλαχῶς . λέγεται γὰρ ἓν κατὰ ἀριθμὸν ἢ ὡς συνεχές , ὡς μίαν εἶναι εἴποιμι ἄν τὴν γραμμήν , ἢ ὡς τὸ ἀδιαίρετον φύσει ὡς τὸ σημεῖον καὶ ἡ στιγμή , ἢ ὡς ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν ἔχον λόγον , ὡς ἓν λέγεται λώπιον καὶ ἱμάτιον . κατὰ τίνα οὖν τῶν τριῶν τρόπων ἓν λέγουσιν κατὰ ἀριθμὸν εἶναι τὸ ὄν ; οὔτε γὰρ ὡς συνεχές διαιρετὸρ γὰρ ἐκεῖνό γε εἰς πολλά ) , μᾶλλον δὲ εἰς ἄπειρα . εἰ γὰρ διότι ἥνωται , ἓν αὐτὸ λέγουσιν , ὅτι ἐστὶ διαιρετὸν ἐροῦσιν αὐτὸ κτὰ τοῦτο πολλὰ εἶναι . ἀλλ’ ὡς ἀδιαίρετον δεῖ λαμβάνειν τὸ μέρος τοῦ ὅλου · ταύτῃ γὰρ λέγεται καὶ συνεχὲς ᾗ κατ’ ἐνέρ | γειάν ἐστιν ἕν . ἀλλὰ πρῶιον μὲν οὐδαμῶς διαστέλλονται τὸ κατ’ ἐνέργειαν τοῦ δυνάμει · ἔπειτα ( συγκεχωρήσθω γὰρ αὐτοῖς τοῦτο ) ἐκεῖνό γε πάντως ὁμολογήσουσιν ὅτι συνεχῆ τε καὶ ἡνωμένα οὐχ ὁμοιομερῆ μόνον ἐστίν , πλεῖστα δὲ καὶ ἀνομοιομερῆ , τὰ σώματα λέγω τῶν ζῴων καὶ τῶν φυτῶν · ἥνωται γὰρ καὶ τούτων τὰ μέρη , καὶ οὐ σύγκειται ὥσπερ σωρός . διὰ τί οὖν εἰ τῆς γραμμῆς τὸ μέρος ἕν τε καὶ ταὐτὸν τῇ γραμμῇ , ὅτι μὴ διῄρηται τῆς ὅλης , οὐκ ἔσται καὶ ἡ χεὶρ ταὐτὸν Σωκράτει καὶ ὁ ποὺς δὲ ὁμοίως · ὁ γὰρ αὐτὸς λόγος . εἰ δ’ ἄμφω τὰ αὐτὰ τῷ αὐτῷ , καὶ ἀλλήλοις δήπου τὰ αὐτά . ἔσται οὖν ταὐτὸν ποὺς χεὶρ ὀφθαλμὸς κοιλία . τοῦτο τὸ ζήτημα κατ’ ἰδίαν ἐτύγχανε λόγου παρὰ τοῖς παλαιοῖς , πότερον ταὐτὸν τῷ ὅλῳ τὸ μέρος ἢ ἕτερον · ἀπήντα γὰρ ἄπορον ἐξ ἑκατέρου · εἰ μὲν ταὐτόν , ὅπροείρηται · εἰ δ’ ἕτερον , ὅτι καὶ τὸ ὅλον ἑαυτοῦ · οὐ γὰρ δὴ τοδὶ μὲν τὸ μέρος ἕτερον , τοδὶ δὲ οὔ , ἀλλὰ πάντα ὁμοίως ἕτερα τοῦ ὅλου , πάντα δὲ ἦν τὸ ὅλον . κἄν ἐπὶ τῶν ἐκ διωρισμένων δὲ μερῶν ἐρωτήσῃς τὸν λόγον , τὰ αὐτὰ ἄπορα ἀπαντήσεται οἷον οἰκίας ἢ χοροῦ . λέγεται δὲ ἡ λύσις ἐν ἄλλοις · οὐ γὰρ ἀληθές , εἰ κατ’ ἰδίαν ἕκαστον τῶν μερῶν λαμβανόμενον ἄλλο τοῦ ὅλου , διὰ τοῦτο καὶ πάντα ἅμ ληφθέντα ἕτερα γίνεσθαι τοῦ ὅλου · τὰ γὰρ πάντα ἑκάστου τῶν ἐν αὐτοῖς ἕτερα , τὰ πάντα δὲ ἦν τὸ ὅλον . εἶεν . ἀλλ’ ὡς μὲν συνεχὲς διὰ ταῦτα οὐκ ἐροῦσιν ἓν εἶναι τὸ ὄν , ὡς δὲ ἀδιαίρετον ἴσως . μονὰς οὖν ἢ σημεῖον ἔσται πάντα τὰ ὄντα γῆ θάλαττα οὐρανός , οὗ τί γένοιτ’ ἄν ἀποπληκτότερον ; πῶς δὲ ἐν σημείῳ ποιότητα ἀπολείψουσιν ; | οὔτε γὰρ σχῆμα οὔτε πάθος ἐν τῷ ἀμερεῖ . φροῦδον δὲ αὐτοῖς ἔσται καὶ τὸ ποσόν · οὐ γὰρ ποσὸν τὸ σημεῖον , ἀλλὰ πέρας ποσοῦ καὶ οὔτε ἄπειρον οὔτε πεπερασμένον τὸ ὄν . ἀλλὰ ταῦτά γε αὐτοὶ κατηγοροῦσι τοῦ ὄντος . ἔτι τὸ πέρας ἀδιαίρετον , οὐ τὸ πεπερασμένον ἐστίν · εἰ δὲ ὡς πέρας ἀδιαίρετον τὸ ὄν , δηλονότι καὶ οὗ πέρας ἐστί , καὶ ἐκεῖνο συνεισαχθήσεται · πρός τι γὰρ τὸ πέρας καὶ ἀεὶ σὺν ἄλλῳ . ἀλλὰ μὴν εἰ ὡς μέθυ καὶ οἶνος ἓν τὰ πάντα ἐστί , τὸν Ἡρακλείτου λόγον συμβαίνει λέγειν αὐτοῖς · ταὐτὸν γὰρ ἔσται παρ’ αὐτοῖς κατὰ τὸν λόγον τῆς οὐσίας φυτὸν ἄνθρωπος πτηνὸν τὸ ἀγαθὸν τὸ κακόν , ἀπλῶς τἀναντία . συναληθεύει δὲ οὕτως καὶ ἡ ἀντίφασις · εἰ γὰρ ταὐτόν ἐστι τὸ λευκὸν εἶναι καὶ μέλαν εἶναι , ταὐτὸν ἔσται λευκόν τε καὶ οὐ λευκόν · τὸ γὰρ μέλαν ἦν οὐ λευκόν . εἰ δὲ ταὐτόν ἐστιν ἡ κατάφασις καὶ ἡ ἀπόφασις , διὰ τί καὶ τὸ ὂν οὐκ ἐροῦσι μὴ ὂν καὶ τὸ ἓν οὐχ ἕν , καὶ οὕτως ἀτοπώτερόν τι νεανιεύσονται , οὐχ ἓν εἶναι τὸ ἓν ἀλλὰ μηδὲν ὅλως τιθέμενοι ; ἐὰν δὲ δὴ λέγωμεν οὕτως , ‘Σωκράτης φιλόσοφός ἐστιν᾿ , ‘Σωκράτης δίπηχύς ἐστιν᾿ , ἆρα ταὐτὸν ἐν ἀμφοτέροιν τοῖν λόγοιν σημαίνομεν ; ἦ πολὺς ὁ γέλως ταὐτὸν τῷ ποσῷ τὸ ποιὸν ὑπολαμβάνειν κατὰ τὸν λόγον . εἰ οὖν τις ἔροιτο ἡμᾶς ‘καθ’ ὑμᾶς δὲ πῶς ἔσται ἓν ὁ Σωκράτης , ὅταν λέγητε αὐτὸν καὶ σιμὸν καὶ δίπηχυν καὶ φιλόσοφον οὐ γὰρ δὴ πλῆθος ἔσται ὑμῖν ὁ Σωκράτης ἁπλῶς , τὸ δὲ ἓν αὐτοῦ παντελῶς ἀφαιρήσεσθε , ἀλλὰ δώσετε καὶ ἕνα τὸν Σωκράτην καὶ πολλοὺς εἶναι᾿ , πῶς οὐκ ἀντιστρέψει καὶ καθ’ ἡμῶν | ὁ ἐκ τῆς ἀντιφάσεως ἔλεγχος ; ταὐτὸν γὰρ καὶ οὕτως ἕν τε καὶ οὐχ ἓν ἅμα γενήσεται . οὗτος ὁ λόγος Λυκόφρονα μὲν καὶ τοὺς ὕστερον τῶν ἀρχαίων οὕτως διεθορύβησεν , ὥστε Λυκόφρων μὲν ὑπολαμβάνων ὧν τὸ ἔστι κατηγορεῖται , ταῦτα εἶναι μόνα , τῆς μὲν οὐσίας τὸ ἔστι κατηγόρει οἷον ‘Σωκράτης ἐστίν᾿ . εἰ δέ τι τῶν συμβεβηκότων κατ’ αὐτοῦ λέγοιτο , ἵνα μὴ πολλὰ γένοιτο ὁ Σωκράτης , <οὐκέτι τὸ ἔστι τῶν συμβεβηκότων προσκατηγόρει · οὐ γὰρ ἔλεγε ‘Σωκράτης λευκός ἐστιν’ ἢ ‘Σωκράτης δίπηχύς ἐστιν’ , ἀλλ’ ἀπλῶς ‘Σωκράτης> λευκός τε καὶ δίπηχυς’ , κακῷ τὸ κακὸν ἰώμενος · πρότασιν γὰρ ἀνῄρει καὶ ἀποφαντικὸν λόγον . Πλάτων δὲ μετερρύθμιζε τὸν λόγον ἀντὶ τοῦ ‘λευκός ἐστιν᾿ λέγων ‘λελεύκωται’ . ἡμεῖς δέ φαμεν ταὐτὸν εἶναι δύνασθαι ἕν τε καὶ οὐχ ἕν , ἀλλ’ οὐ κατὰ ταὐτὸν οὐδὲ ἅμα . τοῦτο μὲν γὰρ ἀμήχανόν πὼς , ἐκεῖνο δὲ ἀληθές τε καὶ δυνατόν , τὸν αὐτὸν τοῦτον Σωκράτην ἓν μὲν εἶναι κατὰ τὸ ὑποκείμενον , πλείω δὲ κατὰ τὸν λόγον · ἄλλος γὰρ λόγος μουσικὸν αὐτὸν εἶναι καὶ ἄλλος δίπηχυν . οὐκ ἀντιφάσεις οὖν ταῦτα , ὥστε μάτην ἐθορυβοῦντο , καὶ ἐπὶ τῆς τοῦ συνεχοῦς διαιρέσεως ταύτῃ · εἰ μὲν γὰρ δὴ καὶ ἐνεδίδοσαν καὶ ταὐτὸν ὡμολόγουν ἕν τε καὶ πολλὰ εἶναι , ἀλλ’ ἓν μὲν ἔστω καὶ πολλά , οὐχ ἅμα δέ , οὐδὲ κατὰ ταὐτὸν τὰ ἀντικείμενα , ἀλλ’ ἐνεργείᾳ μὲν ἓν δυνάμει δὲ πολλά , ὥσπερ εἰ λέγοιμι τὸν πυρὸν δυνάμει μὲν εἶναι στάχυν ἐνεργείᾳ δὲ μή · ταῦτα γὰρ οὐκ ἔστιν ἀντίφασις , εἰ μεμνήμεθα τῶν διορισμῶν οἷς χρώμεθα πρὸς τὰς σοφιστικὰς ἐνοχλήσεις . | 3 . τόνδε δὴ τρόπον ἐπιοῦσιν ἀδύνατον φαίνεται ἓν εἶναι τὰ ὄντα καὶ τοὺς λόγους αὐτῶν λύειν οὐ χαλεπόν · εὐθὺς γὰρ ἀσυλλόγιστος ὁ λόγος Μελίσσου · φησὶ γὰρ ‘εἰ γέγονε τὸ ὄν , ἀρχὴν ἔχει · οὐ γέγονε δέ , οὐκ ἄρα ἀρχὴν ἔχει · διὸ καὶ ἄπειρον καὶ ἕν’ . δέον γὰρ τὸ τοῦ λήγοντος ἀντικείμενον προσλαβεῖν καὶ ἐπαγαγεῖν τοὐ ἡγουμένου τὸ ἀντικείμενον ( οὕτως συνίσταται καὶ συλλογισμὸς κατὰ τὸν δεύτερον τῶν ὑποθετικῶν ) , ὁ δὲ τοῦτο μὲν οὐκ ἐποίησε · συνήγαγε γὰρ ἂν ὃ μὴ προὔθετο , ὅτι τὸ ὂν οὐ γεγένηται , τὸ δὲ ἀντικείμενον τοῦ ἡγουμένου προσλαβὼν ἐπήνεγκε τὸ τοῦ λήγοντος ἀντικείμενον . τοιούτων δὲ συλλογισμῶν πολλή τις ἀφθονία · ἱεῖ ἄνθρωπός ἐστι , καὶ ζῷόν ἐστιν · οὐκ ἔστι δὲ ἄνθρωπος , οὐδ’ ἄρα ζῷον’ . ἱεῖ περιπατεῖ , κινεῖται · οὐ περιπατεῖ δέ , οὐδ’ ἄρα κινεῖται’ . εἶτα καὶ ὁμωνυμίᾳ χρώμενος τῆς ἀρχῆς ἀπατᾶν οἴεται · ἀρχὴ γάρ τίς ἐστι κατὰ χρόνον , ὡς λέγομεν ἀρχὴν ἔχειν τῆς γενέσεως τὸ ζῷον τὴν χθὲς ἡμέραν · ἡ δέ τις ἡ κατὰ τὸ πρᾶγμα αὐτὸ καὶ τὸ μέγεθος , ὥς φαμεν ὁδοῦ καὶ διαστήματος ἀρχὴν εἶναι . καὶ τοίνυν ὅταν λέγῃ Μέλισσος ‘ἅπαν τὸ γενόμενον ἀρχὴν ἔχει’ , ‘ποίαν ἀρχὴν;’ ἐρησόμεθα αὐτόν · ἅπαν μὲν γὰρ ἀρχὴν ἔχει τὴν κατὰ χρόνον ὃ γίνεται κατ’ οὐσίαν ἀπλῶς , ὡς ἄνθρωπος ἵππος ἐλαία πλάτανος , οὐχ ἅπαν δὲ τὴν κτὰ τὸ μέγεθος , οἷον ὃ γίνεται κατ’ ἀλλοίωσιν καὶ ἀθρόαν μεταβολήν · γίνεται γὰρ καὶ κρύσταλλος καὶ τυρός , οὐ μὴν ἔστι λαβεῖν ἀρχὴν τοῦ μεγέθους ὅθεν ἤρξατο πρῶτον τῆς τήξεως . πάλιν δὲ ὅταν ἐπάγῃ ‘τὸ μὴ γενόμενον ἀρχὴν οὐκ ἔχει’ , παραπλησίως ἐξεταστέον τίνα λέγει τὴν ἀρχήν · | τὴν μὲν γὰρ κατὰ χρόνον οὐκ ἔχει τὸ μὴ γενόμενον , τὴν κατὰ μέγεθος δὲ οὐδὲν κωλύεται ἔχειν , ὡς ἥλιος σελήνη καὶ τὰ λοιπὰ ἄστρα , ὥστε εἰ μὲν ἐν ταῖς προτάσεσι περὶ τῆς κατὰ μέγεθος ἀρχῆς διαλέγεται , τῆς μὲν ἀκολουθίας φροντίζει τοῦ συμπεράσματος , ψευδεῖς . δὲ ἄμφω λαμβάνει · εἰ δὲ τὴν κατὰ χρόνον ἀρχὴν αὐτῷ σημαίνει τἂ ἀξιώματα , ἀληθεύει μὲν ἐν οἷς τίθησι , συμπεραίνει δὲ οὐχ ὃ βούλεται · βούλεται μὲν γὰρ ἂν τὸ μέγεθος ἄπειρον δεῖξαι τοὐ ὄντος , δείκνυσι δὲ οὐ τὸ μέγεθος , ἀλλὰ τὸν χρόνον . ἔπειτα καὶ ἀκίνητόν φησι τὸ ὄν · οὐδὲ γὰρ ἔχειν ὅπου κινηθήσεται ἕν τε ὂν καὶ ἄπειρον πανταχῇ . διὰ τί ὦ γενναῖε ; ὅλον μὲν γὰρ οὐκ ἂν μεταβαίνοι , κινεῖσθαι δὲ αὐτὸ κατὰ μόρια πῶς οὐκ ἐνδέχεται ; εἰ μὴ καὶ τὴν θάλατταν ἀκίνητον εἶναι φῄς , ὅτι μὴ πᾶσα μεταβαίνει τόπον ἐκ τόπου , καίτοι κινουμένην κατὰ μόρια φανερῶς . ἀλλοίωσιν δὲ ἤτοι κίνησιν οὐ νενόμικας ; ἢ διὰ τί καὶ ταύτην προσαφῄρησαι τοῦ ἀπείρου · οὐ γὰρ δὴ καὶ τὸ θερμαίνεσθαι καὶ τὸ ψύχεσθαι τόπου προσδεῖται . φορτικὸς οὖν ὅπερ ἔφην ὁ λόγος , καὶ ἐφ’ ἑνὶ σαλεύων ἀτόπῳ τῷ μοναχῶς λέγεσθαι τὴν ἀρχήν , ὅπερ εἰ μὴ συγχωροῖτο , εὐφώρατος ἡ κακουργία . ἀλλὰ γὰρ ἴσως κατὰ τὸν λόγον [ τὸν λογισμὸν ] ἓν ἄν φαίη τὸ ὄν . ἀλλ’ εἰ μὲν ἀντὶ τῆς ἀρχῆς τὸ ὂν ἐλάμβανε Μέλισσος μίαν τὴν ἀρχὴν λέγων κατὰ τὸν λόγον , ταὐτὸν ἄν τισι φυσικοῖς ἔλεγε . τὸ πάντα δὲ ἓν εἶναι κατὰ τὸν λόγον ἀμήχανον , ἄνθρωπον ἵππον τὰ ἐναντία . πρὸς μὲν οὖν τοῦτον καὶ ταῦτα πλείω των ικανων . Πρὸς Παρμενίδην δὲ ἑξῆς ῥητέον . ὅσα μὲν τοίνυν εἴρηται πρὸς τὴν δόξαν , κοινὰ καὶ πρὸς τοῦτον · ἴδια δὲ ὅσα πρὸς τὸν λόγον ὃν ἐρωτᾷ , ὅς ἐστι τοιόσδε κατὰ τὴν δύναμιν · ‘τὸ παρὰ τὸ ὂν οὐκ ὄν , τὸ οὐκ ὂν οὐδέν , ἓν ἄρα τὸ ὄν’ . ψεύδεται μὲν οὗν ὅτι μοναχῶς λαμβάνει λέγεσθαι τὸ ὂν λεγόμενον πολλαχῶς , καθ’ ὅσους ἐπεδείξαμεν τρόπους · ὅμοιον γάρ τι λέγειν , τὸ παρὰ τὸν καρκίνον οὐ καρκῖνός ἐστιν , τὸ παρὰ τὸν κύνα οὐ κύων ἐστί · δύναται δὲ καὶ τὸ παρὰ τὸν κύνα κύων εἶναι καὶ τὸ παρὰ τὸν καρκίνον καρκῖνος · τὸ γὰρ παρὰ τὸν θαλάττιον κύνα οὐκ ἔστι μὲν κύων θαλάττιος , οὐράνιος δὲ ἢ χερσαῖος . καὶ εἴ τι παρὰ τὸ ὄν ἐστιν , οἷον εἰ τὸ παρὰ τὴν οὐσίαν , ἐκεῖνο οὐκ οὐσία , ποιότης μέντοι γε ἢ ποσότης εἶναι δυνήσεται · καὶ εἴ τι παρὰ τὴν ποιότητα , οὐ ποιότης , οὐσία μέντοι γε ἢ ποσότης εἶναι δυνήσεται , καὶ οὐδὲν κωλύει πολλὰ οὕτως εἶναι τὰ ὄντα . οὕτω μὲν οὖν ψεύδεται Παρμενίδης · ὅτι δὲ μὴ συλλογίζεται , δῆλον ἂν γένοιτο ἐξ ὑποθέσεως , εἰ τῷ αὐτῷ σχήματι τοῦ λόγου ἕτερα λήμματα ἐναρμόσαιμεν . ὑποκείσθω γὰρ ὑπὸ τοῦ ὄντος μόνον σημαίνεσθαι τὸ λευκόν , τὸ δὲ παρὰ τὸ λευκὸν μηδὲν εἶναι , καὶ πλεκέσθω παραπλησίως ὁ λόγος · εἴ τι παρὰ τὸ λευκόν ἐστιν , ἐκεῖνο οὐκ ἔστιν λευκόν , τὸ δὲ μὴ λευκὸν οὐδέν ἐστιν . τί δὴ συνάγεται ; τὸ παρὰ τὸ λευκόν μηδὲν εἶναι . εἰ γέγονας ἐν τοῖς ἀναλυτικοῖς , οἶδας ὅτι τοῦτο συνά | γεται · ὁ δὲ ἐπάγει ‘μόνον ἄρα τὸ λευκόν ἐστιν᾿ . διὰ τί οὖν ἔφη φορτικώτερον εἶναι τὸν Μελίσσου λόγον ; ὅτι τούτῳ μὲν αἱ προτάσεις συνετέθησαν τεχνικῶς · οὐ γὰρ ἀπόφασις τὸ οὐκ ὄν · οὐ γὰρ ἄν ἔλαβεν ὑποκείμενον τὸ οὐκ ὂν ἐν τῇ δευτέρᾳ προτάσει , ἀλλὰ κατάφασιν ἐκ μεταθέσεως . Μελίσσω δὲ καὶ τὰ λήμματα τὴν ἀντιστροφὴν εἶχεν οὐχ ὑγιῆ . ἀλλὰ δῆτα αὐτῷ συγχωρείσθω συμπεραίνεσθαι , μόνον ἄρα ἐστὶν τὸ λευκόν . τί οὖν κωλύει πολλὰ εἶναι τὰ λευκά , κύκνον χιόνα ψιμμύθιον γάλα ; καίτοι τί λέγω ; ταῦτα μέν διέστηκεν ἀπ’ ἀλλήλων καὶ τὸ πλῆθος εὐφώρατον ἅπαντι , ἀλλ’ ἓν ἔστω μόνον τὸ λευκὸν συνεχὲς καὶ ἡνωμένον . ἀλλ’ οὐδὲ τοῦτο ἕν ἐστιν εἰ σκοποίης κατὰ τὸν λόγον , ἀλλὰ δύο τοὐλάχιστον ἐν αὐτῷ τό τε ὑποκείμενον σῶμα καὶ ἡ λευκότης , δύο δὲ οὐχ ὡς δυνάμενα χωρὶς ἀλλήλων ὑποστῆναί ποτε · τοῦτο μὲν γὰρ ἀμήχανον ὅλως λευκὸν εἶναί τι καθ’ ἑαυτὸ χωρὶς ὑποκειμένου τινός . ἀλλ’ ὅτι πάμπολυ διαφέρουσαν ὁ λόγος αὐτῶν εὑρίσκει τὴν φύσιν · τὸ μὲν γάρ ἐστι σῶμα λελευκωμένον , τὸ δὲ χρῶμα διακριτικὸν ὄψεως . ταῦτα δὲ οὔπω διέκρινε Παρμενίδης . ἀλλὰ νὴ Δία συκοφαντοῦμεν τὸν ἄνδρα · τὸ γὰρ ὂν ἐκεῖνος ἓν λέγων οὐ συμβεβηκὸς ἔλεγεν οὐδὲ τῶν ἐν ἄλλῳ τὸ εἶναι ἐχόντων , ἀλλὰ τὸ κυρίως ὂν καὶ μάλιστα ὂν καὶ ὡς ἄν ἡμεῖς εἴποιμεν , τὸ ὅπερ ὄν · τοῦτο γὰρ ἡμῖν σημαίνει τὸ μάλιστα ὄν , ὥσπερ Πλάτωνι τὸ αὐτοόν · οὐ γὰρ οὕτως ἀπόπληκτος ἦν Παρμενίδης ὥστε ἀγνοεῖν , ὅτι τὸ συμβεβηκὸς ὑποκειμένου τινὸς ἀεὶ δεῖται πρὸς τὴν ὑπόστασιν , ὅπερ εἰ μόνον εἴη τὸ συμβεβηκὸς ὄν , αὐτὸ δήπουθεν οὐκ ὃν | ἔσται · ἕτερον γὰρ τοῦ ὄντος , μᾶλλον δὲ συμβήσεται ἅμα τε εἶναι αὐτὸ καὶ μὴ εἶναι , εἶναι μὲν εἰ τῷ ὄντι ὑπόκειται , μὴ εἶναι δὲ εἰ μόνον τέθειται εἶναι τὸ συμβεβηκός · ἐπεὶ καὶ τοῦτο οὐκ ἠγνόει πάντως , ὡς εἰ διὰ ταύτην τὴν ἀτοπίαν καὶ τὴν οὐσίαν εἶναι ὂν συγχωρήσειεν , ἐπειδὴ οὐχ οἷόν τε τὸ συμβεβηκὸς δίχα αὐτῆς ὑποστῆναι , ὃ μόνον εἶναι νομίζει , πολλὰ αὐτῷ πάλιν σημαίνει τὸ ὄν , πολλὰ δὲ ὡς ἕκαστον εἶναί τε καὶ ὑφεστάναι κατ’ ἴδιον λόγον , εἰ καὶ μὴ χωρίζοιτο ἀπ’ ἀλλήλων . ἀλλ’ οὐκ ἔχει καλῶς ἀνδρὶ παλαιῷ τοσαύτην ἐναντιολογίαν προσάπτειν , ἀλλ’ ἔστω , δεδόσθω αὐτὸ τὸ ὂν σημαίνειν τὸ μάλιστα ὂν καὶ ὅπερ ὂν καὶ τὴν οὐσίαν καὶ τὸ αὐτοὸν καὶ ὃ μηδενὶ συμβέβηκεν ἄλλῳ , μᾶλλον δὲ ᾧ τὰ ἄλλα συμβέβηκεν . ἀλλὰ καὶ οὕτως αὐτὸ τὸ ὅπερ ὂν ἔσται μὴ ὄν . ἆρα δὲ εἴποις ἄν τὸ ὅπερ ὃν τοῦτο καὶ λευκὸν ἢ μέλαν ἢ ὅ τι δήποτε ; ὑπάρχειν γάρ τι τῇ οὐσίᾳ δηλονότι συγχωρήσεις , εἴπερ ὑπόκειται πᾶσιν . ἔστω δὴ τὸ ὅπερ ὂν τοῦτο καὶ λευκόν . ἀλλὰ τὸ λευκὸν οὐκ ἦν ὅπερ ὄν · ἐκεῖνο μὲν γὰρ ἐσήμαινε τὴν οὐσίαν , τοῦτο δέ ἐστι συμβεβηκός · εἰ δὲ μὴ ὅπερ ὂν τὸ λευκόν , οὐδὲ ὂν ὅλως · μόνον γὰρ ὑπόκειται εἶναι τὸ ὅπερ ὄν . οὐχ οὕτως οὖν μὴ ὃν τὸ λευκὸν ὡς πῇ μὲν εἶναι πῇ δὲ μή , ἀλλ’ ὡς παντελῶς μὴ εἶναι διὰ τὴν ὑπόθεσιν · οὐδὲ γὰρ συμβεβηκέναι τῷ λευκῷ τούτῳ τὸ ὄν εἴποι τις ἄν · αὐτὸ γὰρ ὑπόκειται ἄλλῳ ὑπάρχον . τούτου δὴ οὕτως ἔχοντος καὶ τοῦ λευκοῦ παντελῶς μὴ ὄντος , εἰ λέγοιμεν ὑπάρχειν αὐτὸ τῷ ὅπερ ὄντι , τῷ μάλιστα ὄντι τὸ μάλιστα μὴ ὂν ὑπάρχειν ἐροῦμεν . ἄτοπον μὲν δή , καὶ τοῦτο προσέτι δέ , εἰ τὸ ὅπερ ὂν ἔσται | λευκόν , τὸ λευκὸν δὲ οὐκ ὄν , τὸ ὅπερ ὂν ἔσται οὐκ ὄν . καὶ μηδεὶς ὑπολάβῃ παραλογίζεσθαι ἡμᾶς · οὐ γὰρ ἐπειδὴ συμβεβηκός ἐστι τὸ λευκόν , ᾧ τὸ λευκὸν ὑπάρχει , ἐκεῖνο ἔσται συμβεβηκός · οὐδὲν γὰρ ὅμοιον παραβάλλεται ὁ μὲν γὰρ λέγων συμβεβηκὸς τὸ λευκὸν εἶναί τι καὶ αὐτὸ δίδωσι παρὰ τὴν οὐσίαν · ὂν γὰρ αὐτὸ πάντως ὑπολαμβάνων οὕτως ἑτέρῳ συμβαίνειν λέγει . εἰ δὲ ἄλλο ὂν τὸ ὑποκείμενον ἄλλου ὄντος μετέχει τοῦ λευκοῦ , οὐκ ἔσται ταὐτὸν ὅπερ ἐκεῖνο . ἐνταῦθα δὲ ἁπλῶς μὴ ὂν καὶ πάντῃ μὴ ὄν φησι τὸ λευκόν , οὐκοῦν οὐδ’ ὡς συμβεβηκὸς αὐτὸ κατηγορήσει τοῦ ὄντος , ἐπεὶ θήσεται εἶναι , πάλιν αὐτό . εἰ δὲ εἶναι , καὶ ὅπερ ὂν εἶναι · καὶ πάλιν ὡσαύτως τὸ ὅπερ ὂν πλείω σημαίνει . ἀλλ’ εἰ μὴ ὡς συμβεβηκός ἢ γένος ἢ εἶδος , ἁπλῶς οὖν οὐκ ὂν τὸ ὅπερ ὄν . εἶεν · ἀλλ’ οὐδὲ σῶμα ἴσως τὸ ἄπειρον οὐδὲ † μεγέθους θέσιν ἐροῦσιν , ἵνα μήτε εἰς μόρια πολλὰ διαιρεῖν ἀναγκάζωνται μήτε συμβεβηκότα προσάπτωσι . πότερον οὖν ὁριοῦνται τὸ ὅπερ ὂν καὶ λόγον τινὰ αὐτοῦ τῆς οὐσίας ἀποδώσουσιν ἢ καὶ τοῦτο ἀφαιρήσονται ; εἰ μὲν γὰρ ἀφαιρήσονται τὸν ὁρισμόν , οὐκ οἶδα τί λοιπὸν ὑπὲρ αὐτοῦ δυνήσονται λέγειν ἢ γράφειν , εἰ μήτε ὡς συμβεβηκὸς μήτε ὡς γένος μήτε ὡς εἶδος μήτε ὡς διαφορὰν μήτε ὡς ὁρισμόν , ὅλως μηδὲ ὡς ὑπογραφὴν ἕξουσιν αὐτοῦ κατηγορίαν · εἰ δὲ ποιήσονταί τινα λόγον , τοῦτον ἀνάγκη διαιρεῖσθαι εἰς ὅπερ ὄντα · οἷον ( ὑποκείσθω γὰρ ἄνθρωπος εἶναι τὸ ὅπερ ὄν ) φημὶ ὅτι καὶ τὸν ὁρισμὸν τοῦ ἀνθρώπου ἀνάγκη ἐξ ὅπερ ὄντων συγκεῖσθαι καὶ εἶναι ὅπερ ὄντα καὶ τὸ ζῷον καὶ τὸ πεζὸν καὶ τὸ | δίπουν · εἰ γὰρ μὴ ὅπερ ὄντα , συμβεβηκότα πάλιν γενήσεται , ἀλλ’ οὐκ ἐνδέχεταί τινι συμβεβηκέναι τὰ τὸν ὁρισμὸν αὐτοῦ συμπληροῦντα . ὅτι ’δε τοῦτο ἀληθές , ῥᾳδίως οἶμαι διδάξειν . τὰ συμβεβηκότα τοίνυν ἢ τοιαῦτά ἐστιν ὡς οἷά τε ὑπάρχειν καὶ μὴ ὑπάρχειν , ὡς τὸ καθῆσθαι καὶ διαλέγεσθαι , ἢ τοιαῦτα ὡς ἐν τῷ λόγῳ τοῦ συμβεβηκότος τὸ ὑποκείμενον περιέχεσθαι , ὡς σιμότης ἐν ῥινί , τὸ περιττὸν ἐν τῷ ἀριθμῷ καὶ τὸ ἄρτιον · σιμότης τε γάρ ἐστι κοιλότης ἐν ῥινί , περιττός τε ἀριθμὸς εἰς ἄνισα διαιρούμενος · κατὰ τίνα οὖν τῶν τρόπων τούτων συμβεβηκὸς ἔσται τὸ ζῷον ; πότερον κατὰ τὸν πρότερον ; οὐκοῦν ἔσται ποτὲ οὔτε ζῷον ὁ ἄνθρωπος οὔτε πεζὸν οὔτε δίπουν , οὔτε διαλέξεταί ποτε οὔτε καθεδεῖται . ἀλλὰ κατὰ τὸν δεύτερον ; ἀλλ’ ἀδύνατον , οὐ γὰρ ὁ ἄνθρωπος ἐνυπάρχει τῷ λόγῳ τοῦ ζώου καὶ τῷ λόγῳ τοῦ πεζοῦ καὶ τῷ λόγῳ τοῦ δίποδος , ἀλλ’ ἐκεῖνα ἐν τῷ τοῦδε ὁρισμῷ περιέχεται · καθόλου γὰρ ὅσα τινὸς ἐν τῷ ὁριστικῷ λόγῳ παραλαμβάνεται , ἐν τῷ τούτων ὁρισμῷ τὸ ὁριστὸν ὑπάρχειν ἀδύνατον · ἔσται γὰρ οὕτως τὸ ὅλον τοῦ μέρους μέρος , μέρος μὲν γὰρ ἀνθρώπου τὸ ζῷον · μετὰ γὰρ ἄλλων συντεθὲν ποιεῖ τὸν ἄνθρωπον · εἰ δὲ ὁ ἄνθρωπος ἐνυπάρχει τῷ λόγῳ τοῦ ζῴου , τὸ ὅλον ἐνυπάρξει τῷ μέρει καὶ ἔσται τοῦ μέρους μέρος · οὔτε γὰρ εἴ τι σύγκειται ἐκ πλειόνων οἷον τὸ λελευκωμένον ἐκ τοῦ λευκοῦ καὶ τοῦ σώματος , τοῦτο οὐκ ἐνυπάρξει τῷ τοῦ λευκοῦ χρώματος ὁρισμῷ . ἀλλ’ ἴσως οὐκ ἀνθρώπῳ τὸ ζῷον καὶ τὸ δίπουν συμβέβηκεν , ἀλλ’ ἑτέρῳ τινί . ἐγὼ δὲ τοῦτο | ἐμπαραλιμπάνω , ὡς ὁ τοῦτο λέγων δύο ἤδη τὰ ὅπερ ὄντα ποιεῖ · ἀλλ’ ἐκεῖνο ἀπορῶ , μᾶλλον δὲ οἶδα , ὡς εἰ ταῦτα ἔσται συμβεβηκότα , καὶ τὸ ἐκ τούτων ἔσται συμβεβηκὸς ὁ ἄνθρωπος ἡ ὅ τι δήποτέ ἐστι τὸ ὅπερ ὄν . διὸ τοῦτο μὲν καὶ λέγειν πολλῆς μανίας , εἰ δὲ μὴ συμβέβηκε ταῦτα ὡς ἐπέδειξα τῷ ἀνθρώπῳ , δηλονότι ὁ λόγος τοῦ ἀνθρώπου εἰς ὅπερ ὄντα διαιρεθήσεται . ὅταν δὲ εἴπω τὸν λόγον , τὴν οὐσίαν λέγω καὶ τὴν φύσιν ἥτις ἂν ᾖ τοῦ ὅπερ ὄντος . πολλὰ οὖν καὶ οὕτω τὰ ὅπερ ὄντα , εἰ καὶ ἀχώριστα καὶ ἀδιαίρετα τοῦ ὅπερ ὄντος , καὶ τὸ ὅπερ ὂν ἐξ ἀχωρίστων μὲν καὶ ἀδιαιρέτων ὑπάρξει , ἐξ ὅπερ δὲ ὄντων . ὅμως τούτῳ μέντοι τῷ λόγῳ καὶ προσέτι γε τῷ Ζήνωνος , ὃς ἐκ τοῦ συνεχές τε εἶναι καὶ ἀδιαίρετον ἓν εἶναι τὸ ὂν κατεσκεύαζε , λέγων ὡς εἰ διαιρεῖται , οὐδὲ ἔσται ἀκριβῶς ἕν , διὰ τὴν ἐπ’ ἄπειρον τομὴν τῶν σωμάτων μάτην ἐνέδοσάν τινες ἤδη καὶ ὑπεχώρησαν · λύειν γὰρ αὐτοὺς ἐπεχείρουν οὐκ αὐτοὺς ἐκείνους κινοῦντες , ἀλλὰ ἕτερα εἰσάγοντες ἀπορώτερα . Ξενοκράτης μὲν πρὸς τὴν ἐπ’ ἄπειρον τομὴν τὰς ἀτόμους γραμμάς , ἵνα φύγῃ ταὐτὸν ἕν τε καὶ πολλὰ λέγειν , ἣν ἀντίφασιν κακῶς ὑπελάμβανεν , ἑτέρᾳ περιέπιπτεν ἀντιφάσει χαλεπωτέρᾳ ταὐτὸν ἅμα ποιῶν μέγεθός τε καὶ οὐ μέγεθος . καίτοι ταὐτὸν μὲν ἕν τε καὶ πολλὰ λέγειν οὐκ ἔστιν ἀντικείμενα , εἰ διαιροῖτό τις τὸ δυνάμει καὶ ἐνεργείᾳ · ταὐτὸν δὲ ποιεῖν γραμμήν τε καὶ ἀδιαίρετον , ἄντικρύς ἐστιν ποιοῦντος τὴν γραμμὴν οὐ γραμμήν . Πλάτων’ δὲ τὸ παρὰ τὸ ὂν οὐκ ὂν εἶναι διδοὺς τὸ πρότερον λῆμμα τοῦ Παρμε | νιδείου λόγου , ἀλλὰ καὶ τὸ ὂν ἓν εἶναι συγχωρῶν , ὅπερ † ᾤετο ὁ λόγος συνάγειν , οὐκέτι τὰ πάντα ἓν εἶναι συνωμολόγει · εἶναι γὰρ ἔφασκέ πὼς καὶ τὸ μὴ ὄν · τὸ μὲν γὰρ ὄντως ὂν ἀπέφαινε τὴν ἰδέαν , τὴν δὲ ἄμορφον καὶ πρώτην ὕλην εἶναι μέν , μηδὲν δὲ τοῦ ὄντος εἶναι · συγκεῖσθαι γὰρ τὸ ὂν πάλιν ἔκ τε τοῦ ὄντος ὃ καὶ ἓν εἶναι ἐδίδου , κἀκ τοῦ μὴ ὄντος ὃ τὴν ὕλην ὑπελάμβανεν . ἐγὼ δὲ οὐκ οἶδα ὅπως καὶ οὗτος φυγὼν τὴν ἀντίφασιν παραδέχεται · εἰ γὰρ ἓν μὲν σημαίνειν τὸ ὂν συγχωρεῖ , φησὶ δὲ παρὰ τὸ ὂν τοῦτο καὶ ἕτερον εἶναι , ἅμα τε ἓν λέγει τὸ ὂν καὶ πλείω ποιεῖ τὰ ὄντα , τοῦτο δὲ τί διαφέρει τοῦ τὸ ὂν ἕν τε καὶ οὐχ ἓν λέγειν ; οὐδὲ γὰρ διότι τὸ μὲν κυρίως εἶναί φησι , τὸ δὲ οὐ κυρίως , ἀποφυγγάνει τὸ ἄτοπον , εἰ μὴ καὶ μᾶλλον ἁλίσκεται · διαφορὰν γὰρ τῶν ὄντων ποιῶν πλείω φανερῶς ἀριθμὸν αὐτοῖς ἀποδίδωσιν . ἡμεῖς δέ φαμεν εἰ καὶ ἓν σημαίνει τὸ ὄν , ὅμως ἐνδέχεσθαι καὶ τὸ μὴ ὂν εἶναι λέγοντας μὴ τὰ ἀντικείμενα λέγειν · οὐ γὰρ τὸ ἀπλῶς μὴ ὂν καὶ ἔξω τοῦ ὄντος εἶναί φαμεν . τοῦτο γὰρ ἄντικρυς τὴν ἀντίφασιν ὑπομένειν ἐστίν καὶ συγχωρήσαντα μίαν εἶναι φύσιν τοῦ ὄντος πάλιν ἑτέραν εἰσάγειν , ἀλλὰ τὸ τὶ μὴ ὂν τοῦτο καὶ τὶ ὂν οὐκ ὀκνοῦμεν λέγειν . τὸ γὰρ μίαν φύσιν σημαίνειν τὸ ὂν οὐ πάντως τὴν κατ’ ἀριθμὸν μίαν σημαίνειν ἐστίν , ἀλλὰ καὶ τὴν κατὰ γένος καὶ τὴν κατ’ εἶδος . τί οὖν κωλύει τὸ ὂν τοῦτο ὡς γένος ἓν εἶναι ; ἔστω δὴ ζῷον τὸ ὄν · ὁ τοίνυν λέγων τὸν κύνα μὴ ὂν εἶναι , οὐκ ἔξω τοῦ ὄντος τὸ μὴ ὂν λαμβάνει , ἀλλ’ ὅτι φησὶν ὁ κύων οὐκ ὢν ἵππος κύων ἐστίν . | οὐκ ἔστιν οὖν χρεία παρ’ αὐτὸ τὸ ὂν ἄλλης φύσεως εἰσαγομένης , ἵνα μὴ πάντα γένηται ἕν , ἀλλ’ ἐκεῖνο μόνον σημαινέτω τὸ ὂν τὸ αὐτοὸν καὶ ὅπερ ὄν . ἀλλ’ ὅμως οὐκ ἀποκεκλείσμεθα τοῦ πολλὰ λέγειν τὰ ὄντα κατ’ ἀριθμὸν ἢ κατ’ εἶδος ὡς εἴρηται . πρὸς μὲν οὖν Παρμενίδην καὶ Μέλισσον ἀρκείτω τὰ εἰρημένα . 4 . οἱ δὲ τὸ ὂν ἀντὶ τῆς ἀρχῆς λαμβάνοντες οὓς καὶ φυσικοὺς εἰπεῖν οὐκ ὀκνήσειεν ἄν τις , οὕτως λέγοντες τὸ ὂν ὡς μίαν ἀρχήν , εἰς δύο διῃρέθησαν τρόπους . οἱ μὲν γὰρ ἕν τι τῶν στοιχείων τὴν ἀρχὴν ὑποτίθενται κἄπειτα ἐκ τούτου τὰ λοιπὰ δημιουργοῦσι πυκνότητι καὶ μανότητι χρώμενοι , ὧν ἐναντία καθολικώτερα ἄν τις εἴποι τὴν ὑπεροχὴν καὶ τὴν ἔλλειψιν , ὑφ’ ἃ καὶ τὸ μέγα καὶ τὸ μικρὸν αἱ Πλάτωνος ἀρχαί . ἀλλὰ Πλάτωνι μὲν τὸ μέγα καὶ τὸ μικρὸν τὴν ὕλην σημαίνει , τὸ δὲ ἓν τὴν ποιητικὴν αἰτίαν , λέγω δὲ τὸ εἶδος · οἱ φυσικοὶ δὲ τὸ μὲν ἓν ποιοῦσιν ὑποκείμενον καὶ ὕλην , τὰ ἐναντία δὲ διαφοράς τε καὶ εἴδη . ἕτεροι δὲ τῶν στοιχείων μὲν οὐδέν , ἄλλο δὲ ὃ πυρὸς μὲν πυκνότερον ἀέρος δὲ λεπτότερον , ὡς Ἀναξίμανδρος . οὗτος δὲ οὐκέτι ἀλλοιώσει χρῆται πρὸς τὴν γένεσιν τῶν ἐφεξῆς , ἀλλ’ ἐκκρίνεσθαί φησιν ἐξ ἀπείρου τοῦ στοιχείου τὰς ἐναντιότητας ἐνυπαρχούσας , ὥσπερ γε καὶ οἱ πολλὰς ὑποθέμενοι τὰς ἀρχάς , ἓν δ’ αἴτιον τὸ ποιητικόν , Ἀναξαγόρας τε καὶ Ἐμπεδοκλῆς , ὁ μὲν τάς τε ὁμοιομερείας καὶ τὸν νοῦν , ὁ δὲ τὰ στοιχεῖα τὰ τέσσαρα καὶ τὸν σφαῖρον · καὶ γὰρ οὗτοι παραπλησίως Ἀναξιμάνδρῳ οὐ κέχρηνται πρὸς τὴν γένεσιν ἀλλοιώσει , ἄλλ’ ἐκ τοῦ μίγματος ἐκκρίνουσιν ὡς ἐνυπάρχοντα ἤδη τὰ ἡμῖν γίνεσθαι δοκοῦντα · ἀλλ’ ὁ μὲν καὶ παύει τὴν ἔκκρι | σιν ταύτην καὶ πάλιν ἄρχεται κατὰ περιόδους , Ἀναξαγόρᾳ δὲ ἅπαξ ἀρχὴν λαβοῦσα οὐκέτι τελευτᾷ · καὶ τούτω μὲν ἄπειρα τὰ στοιχεῖα , τῷ δὲ τὰ τέτταρα . δύο δὲ Ἀναξαγόραν ἔοικεν εἰς ταύτην τὴν δόξαν ὑπάγεσθαι ὧν μὲν ἕν ἐστιν τὸ ὁρᾶν ἐκ τῶν ἐναντίων γιγνόμενα τὰ ἐναντία · οὐ γὰρ ἡγούμενος δύνασθαι τὸ ἐναντίον εἰς τὸ ἐναντίον μεταβάλλειν ( φθείρεσθαι γὰρ ἂν οὕτως τὰς ἀρχάς ) ἡγεῖται τοῖς ἐναντίοις τὰ ἐναντία · δεύτερον δὲ καὶ μάλιστα ἡ κοινὴ δόξα τῶν φυσικῶν καθ’ ἣν ἅπαντες ὁμοίως οὐδὲν ἐκ τοὐ μὴ ὄντος γίνεσθαι ὑπελάμβανον · διὰ τοῦτο γὰρ λέγουσιν ‘ἦν ὁμοῦ πάντα’ καὶ ‘τὸ γινεσθαι συγκρίνεσθαί ἐστι καὶ τὸ φθείρεσθαι διακρίνεσθαι᾿ . καίτοι γε Ἀναξαγόρας ἀλλοιοῦσθαι τὸ γίνεσθαι λέγει , ἀλλ’ ἐκ τῶν πραγμάτων δῆλός ἐστιν οὐ γινώσκων τὴν οἰκείαν φωνήν · τὴν γὰρ σύγκρισιν ἀλλοίωσιν ὀνομάζει , ἀλλὰ μήπω ταῦτα . ἀλλὰ καὶ συλλογισμῷ κέχρηται πρὸς ταύτην τὴν δόξαν · ἐπειδὴ πᾶν τὸ γινόμενον ἐξ ὄντων ἢ ἐκ μὴ ὄντων , οὐκ ἐκ μὴ ὄντων δέ , ἐξ ὄντων ἄρα · οὕτω δὲ ἀκολουθεῖν τὸ πάντα ἐνυπάρχειν ἑκάστῳ ἐξ οὗ γίνεσθαί τί φαμεν , οἷον ἐν τῳδὶ τῷ ὕδατι τρίχας ὀστᾶ νεῦρα σάρκας , ἀναίσθητα δὲ ἡμῖν εἶναι διὰ μικρότητα . καὶ τοῦτο προσέλαβεν ἐφεξῆς πᾶν ἐν παντὶ μεμῖχθαι λέγων , ἐπειδὴ καὶ γίνεσθαι πᾶν ἐκ παντός . τί ποτε οὖν αἴτιον τοῦ μὴ πάντα ὅμοια φαίνεσθαι , εἴ γε πάντα ὁμοίως ἐκ πάντων ; ὅτι μὴ πάντα , φησίν , ἐξ ἴσης ἐν ἑκάστῳ κατὰ τὸ πλῆθος , ἀλλὰ καθ’ ἕκαστον ἕν τι πάντως ὑπερέχει καὶ πλεονάζει , οἷον ἐν τῳδὶ μὲν ὑδάτια , ἐν τῳδὶ δὲ σαρκία · καὶ τοίνυν τὸ | φαινόμενον ὕδωρ ἀπὸ τοῦ πλεονάζοντος οὕτως δοκεῖν , ἐπεὶ μήτε ὕδωρ εἰλικρινῶς τι μήτε σάρκα μήτε γῆν εἶναι . Τάχα οὖν ἀκόλουθον μετὰ τοὺς ἀναιροῦντας παντελῶς τὰς ἀρχὰς τοὺς ἀπείρους τὰς ἀρχὰς λέγοντας ἐπισκέψασθαι · εἰ γὰρ καὶ αὐτοὶ διελεγχθεῖεν , ὡμολόγητ’ ἄν ἤδη τὸ τὰς ἀρχὰς εἶναι τῶν φυσικῶν πεπερασμένας . πρῶτον μὲν οὖν ἐκεῖνο θαυμάζω , πῶς ἐπιστήμην τινὰ περὶ φύσεως παραδώσειν ἡμῖν ὑπισχνούμενοι λανθάνουσιν ἀδύνατον τὴν κατάληψιν αὐτῶν ἐπιδεικνύντες · εἰ γὰρ ἐπίστασθαι μὲν τότε ἕκαστον ὑπολαμβάνομεν , ὅταν εἰδῶμεν αὐτοῦ τὰς ἀρχὰς καὶ τὰ αἴτια , τῶν ἀπείρων δὲ ἔχειν γνῶσιν οὐκ ἐγχωρεῖ , ὁ τὰς ἀρχὰς γοῦν λέγων ἀπείρους ἀναιρεῖ τὴν ἐπιστήμην τοῦ πράγματος . καὶ εἰ μὲν τὸ πλῆθος αὐτῶν ἄπειρον λέγων Ἀναξαγόρας τὰς ποιότητας ἀριθμῷ περιώριζεν , ἐξ ὁπόσων μὲν ἕκαστον , οὐκ ἄν εἴχομεν ἀποδιδόναι , ἐξ ὁποίων δὲ εὐπορήσομεν ἄν · νῦν δὲ οὐδὲ τοῖς εἴδεσιν οὔτε τῷ πλήθει τὰς ὁμοιομερείας ἄγων εἰς ἀριθμὸν φενακίζει διδάξειν ἐπαγγελλόμενος , ἃ πρῶτος αὐτὸς ἀγνοεῖν οὐκ ἀρνεῖται . τοῦτο μὲν οὖν ἔξω τοῦ πράγματος , ἐκεῖνο δὲ αὐτῷ πῶς οὐκ ἄτοπον ἀπαντήσεται διὰ τοῦτο πᾶν ἐν παντὶ μεμῖχθαι λέγοντι , ὅτι τῶν ὁμοιομερῶν ἕκαστον δυνατὸν ἐπ’ ἄπειρον καὶ αὔξειν καὶ καθαιρεῖν , καὶ οὔτε τοὐλάχιστον οὔτε τὸ μέγιστον λαβεῖν ; ὅτι δὴ τοῦτο ἀδύνατον , ἐντεῦθεν φανερόν . ὁμολογεῖται μὲν γὰρ ἅπαν τὸ σύνθετον ἐκ μερῶν · ἐκ μερῶν δὲ λέγω τοιούτων ἃ καὶ χωρισθῆναι δύναται κατ’ ἐνέργειαν ἀλλήλων τε καὶ τοῦ ὅλου , καὶ τὸ ὅλον τοῖς μέρεσιν ἀκολουθεῖν κατὰ τὸ μέγεθος , οἷον εἰ μικρὰ τὰ μέρη , μικρὸν τὸ ὅλον · εἰ μεγάλα ἐκεῖνα , μέγα καὶ τοῦτο , καὶ εἴγε εἰς ἄπειρον ἐπ’ ἐκείνων ἡ πρόοδος ἐπ’ ἀμφότερα , ἐπ’ ἄπειρον εἶναι καὶ τοῦ συνθέτου · καὶ <εἱ> σάρκα καὶ νεῦρα καὶ ὀστᾶ ὁπηλικαοῦν γίνεσθαι δυνατόν , ἐνδέχεται δήπου καὶ ζῶον . καὶ εἰ τὰ μέρη τοῦ φυτοῦ , καὶ αὐτὸ τὸ φυτόν · καὶ τὸ ἀντιστρέφον τοίνυν ὁμοίως ἀληθές , εἰ μὴ δυνατὸν τὸ ὅλον , οὐδὲ τὰ μέρη . ὥρισται δὲ τὰ μεγέθη τῶν τε ζῴων καὶ τῶν φυτῶν καὶ κατ’ αὐτὸν Ἀναξαγόραν · ὥρισται ἄρα καὶ τῶν μορίων καὶ οὐκ ἐνδέχεται ὁπηλικηνοῦν εἶναι σάρκα ἀνθρώπου , ὡς δύνασθαι καὶ τὴν ἐν κέγχρῳ μετὰ παμμυρίων ἄλλων ὑπάρχουσαν ἔτι καθαιρεῖν ἐπὶ τὸ ἔλαττον οὖσαν ἔτι σάρκα · τοῦτο γὰρ θαυμαστόν . ἀλλ’ ἴσως φαίη ἂν πρὸς αὐτοὺς οὕτως αὐτῷ μαχομένους Ἀναξαγόρας , ὡς οὐκ ἄν ἐγὼ συγχωρήσαιμι τῇ τῶν ὁμοιομερῶν αὐξήσει τε καὶ μειώσει καὶ τὰς διαφορὰς ἀκολουθεῖν τὰς κατὰ μέγεθος τῶν τε ζῴων καὶ τῶν φυτῶν · τοῦτο γὰρ ὑπῆρχεν ἄν , εἰ τὰ ζῷα καὶ τὰ φυτὰ ἐξ ἑκάστου τῶν ὁμοιομερῶν εἴδους μίαν ὁμοιομέρειαν εἶχε , μίαν ὀστοῦ καὶ μίαν αἵματος καὶ πρὸς μίαν ἐφ’ ἑκάστου τῶν ἄλλων . νῦν δὲ πλῆθος ἐφ’ ἑκάστου τῶν ὁμοιομερῶν εἴδους καθ’ ἕκαστον εἶδος τῶν ζῴων . οὐδὲν οὖν ἄτοπον σάρκα μὲν ἐπ’ ἄπειρον καθαιρεῖν , ζῷον δὲ μηκέτι · τὴν γὰρ ἐν τῷ ζῴῳ σάρκα ἐκ πλειόνων σαρκῶν εἶναι τῶν ὡς ἀρχῶν καὶ στοιχείων . ἀλλ’ εἰ καὶ τοῦτο οὕτως ἔχει , ἀλλ’ ὁρίσαι | γε χρὴ τῶν στοιχείων τούτων τὸ μέγεθος · ὅρους γὰρ δώσει δήπου τινὰ ἀριθμὸν ἀφ’ οὗ συντεθέντα τὰ στοιχεῖα ταῦτα τὴν ἐν ζῴῳ σάρκα ποιοῦσιν . ἔστω δὲ καθ’ ὑπόθεσιν οὗτος ὁ ἀριθμὸς τεττάρων ἢ πέντε σαρκίων . εἰ δὴ δύναιτο τῶν σαρκῶν τούτων ἕκαστον ἐπ’ ἄπειρον καθαιρεῖσθαι , ἔσται ἐκ τεσσάρων τηλικαύτη σὰρξ οὕτως μικρά , ὁπηλίκην εἶναι τὴν ἐν ζῴῳ σάρκα ἀμήχανον , μᾶλλον δὲ τί ποτε ἔστι τὸ λέγειν τὴν ἀνθρώπου σάρκα ἐκ πλειόνων εἶναι σαρκίων ; διὰ τί γὰρ καὶ τῶν σαρκίων τούτων ἕκαστον οὐκ ἔσται ἐκ πλειόνων σαρκίων , εἴγε ἐπ’ ἄπειρον τῶν ὁμοιομερειῶν ἡ διαίρεσις ; ἀλλὰ κἀκεῖνο παγγέλοιον τὴν μὲν τοῦ ἐλέφαντος σάρκα ἐξ ἐλαττόνων εἶναι σαρκίων , τὴν δὲ τοῦ κώνωπος ἐκ πλειόνων . οὐδὲν γὰρ ἔτι διοίσει τὸ ἐκ πλειόνων ἢ ἐλαττόνων λέγειν ἀορίστου τὴν ἀρχὴν ὑπάρχοντος τοῦ μεγέθους καὶ ἐπὶ τὸ μεῖζον καὶ ἐπὶ τὸ ἔλαττον . ὅλως δὲ τὸ καθαιρεῖν ἐπ’ ἄπειρον σάρκα οὐδὲ σάρκα ἔτι φυλάττειν ἐστίν · ὡς μὲν γὰρ σώματος οὐκ ἀδύνατον ἐπ’ ἄπειρον νοεῖσθαι τὴν τομήν , ὡς δὲ σαρκὸς ἀμήχανον παντελῶς · διαφθείρεται γὰρ οὐκ εἰς μακρὸν τὸ σαρκίον . τοῦτο δὲ οὐκ οἶδα προσομολογούμενον Ἀναξαγόρᾳ · ἄφθαρτοι γὰρ κατ’ αὐτὸν αἱ ἀρχαί . εἰ δὴ ταῦτα ἄλη θῆ λέγομεν , καὶ τὸ μέγεθος ὥρισται τῆς ἐλαχίστης σαρκός , ἀναγκαίως ἀδύνατον ἐν ἑκάστῳ πάντα μεμῖχθαι . τί δήποτε ; ὅτι τᾶν σῶμα πεπερασμένον , εἰ καὶ σμικρότατα ἀπ’ αὐτοῦ πεπερασμένα ἀφαιροῖτο , ὅμως ἐπιλείψειέ ποτε , γιγνέσθω δὲ ὁ λόγος μὴ κατὰ τὸ λόγῳ | θεωρητόν . καὶ <εἰ> τοίνυν ἐκ τοῦδε τοῦ ὕδατος ἡ σὰρξ ἀποκρίνοιτο συνεχῶς , ἀναλώσει δήπου πᾶσαν τὴν ἐνυπάρχουσαν · οὐ γὰρ οἷόν τε εἰς ἄπειρον προιέναι τὴν ἔκκρισιν τῆς ἐλαχίστης σαρκὸς ὡρισμένης . δυοῖν τοίνυν ἀναγκαῖον θάτερον , ἢ τὴν ἔκκρισιν ἐπιλείπειν καὶ μηκέτι τὸ λοιπὸν ὕδωρ σάρκα ἔχειν ἐν τῷ συγκρίματι , ἢ ταύτης μὴ παυομένης ἐμπεριειλῆφθαι πεπερασμένῳ μεγέθει ( λέγω δὲ τὸ ὕδατος ) ἄπειρα σαρκία τὸν ἀριθμὸν τὰ ἤδη καὶ ἐνυπάρχοντα · τοῦτο γὰρ ὑπεραίρει πᾶσαν θαυματουργίαν . πρὸς δὲ τούτοις εἰ πᾶν μὲν σῶμα ἀφαιρεθέντος τινὸς ἔλαττον ἀνάγκη γίγνεσθαι , τῆς δὲ σαρκὸς ὥρισται τὸ ποσὸν καὶ μεγέθει καὶ σμικρότητι , φανερὸν ὡς ἐκ τῆς ἐλαχίστης σαρκὸς οὐδὲν ἐκκριθήσεται σῶμα · ἔσται γὰρ ἔλαττόν τι τῆς ἐλαχίστης . πῶς οὖν ἅπαν ἐν ἅπαντι ; ἢ σμικρολογούμεθα ταῦτα λέγοντες ; εἰ γὰρ ἅπαν ἐν ἅπαντι , οὐ σὰρξ ἔσται μόνον ἐν τῇ ἐλαχίστῃ σαρκί , ἀλλὰ καὶ αἷμα καὶ ὀστοῦν καὶ ἐγκέφαλος καὶ πάλιν ἐν ἑκάστῳ τούτων οἷον ἐν τῷ αἵματι σὰρξ ἑτέρα καὶ αἷμα ἕτερον καὶ ὀστοῦν ἄλλο καὶ πρός γε αὖθις ἐν ἑκάστῳ τούτων ὁμοίως τὰ ἄλλα πάντα · καὶ τοῦτο ἔσται ἀπέραντον . καὶ πῶς οὐ πλατὺς ὁ λῆρος ἐν τῷ σμικροτάτῳ σαρκίῳ σάρκα ἄπειρον ὑπάρχειν καὶ ὕδωρ ἄπειρον καὶ γῆν καὶ ἀέρα ; καὶ ταῦτα , ὅπερ δὴ καὶ πρόσθεν ἔφην , ὄντα ἤδη καὶ ὑφεστῶτα καθ’ ἑαυτὰ καὶ ἀλλήλων κεχωρισμένα ὃ καὶ μάλιστα ἄτοπον · ἐν ᾧ γὰρ κεχώρισται , πεπεράτωται . ὅρους γὰρ τὰ χωριζόμενα ἀπ’ ἀλλήλων καὶ μεγέθει καὶ τόπῳ λαμβάνει · ἔσονται οὖν κατ’ αὐτὸν αἱ ἀρχαὶ καὶ κατὰ πλῆθος ἄπειροι καὶ κατὰ μέγεθος · τοῦτο δέ ἐστιν ἀπειράκις ἀπεί | ρους εἶναι . εἰ δέ τις βοηθῶν Ἀναξαγόρᾳ τὰς μὲν ἀρχὰς οἴοιτο ἀμίκτους εἶναι , ἐπειδὴ καὶ ἀρχάς , ἐν δὲ τοῖς αἰσθητοῖς καὶ συγκρίμασι πάντα ἐν πᾶσι μεμῖχθαι , μετενεγκάτω τὸν λόγον καὶ ἐπὶ τῶν συγκριμάτων οἷον ὕδατος αἰσθητοῦ · τούτῳ γὰρ δήπουθεν ὁμοίως ἐνυπάρξει σάρξ τε καὶ ὀστᾶ ἄπειρα κεχωρισμένα , συγκεκριμένα ὄντα καὶ ταῦτα ἐκ πάντων · αἰσθητὰ γὰρ καὶ ἐκκρίνεσθαι δυνάμενα , ὥστε καὶ τούτων <ἐν> ἑκάστῳ πάλιν ἕτερα ὑπάρξαι . οὐ γὰρ διακριθήσεταί ποτε εἰς τὰς εἰλικρινεῖς καὶ πρώτας ἀρχάς · τοῦτο γὰρ ἡμῖν αὐτὸς ἀμήχανον εἶναι διαμαρτύρεται . πῶς οὖν τοῦτο αὐτὸ πράττειν ὁ νοῦς προθυμεῖται ; πῶς δὲ οὐκ ἀνόητος τοῖς ἀδυνάτοις ἐπιχειρῶν ; καίτοι τὸ μηδέποτε τὰ ὄντα διακριθήσεσθαι κατὰ τύχην ὀρθῶς φησιν Ἀναξαγόρας · ἀχώριστα γὰρ τὰ συμβεβηκότα τῆς οὐσίας ἐστίν . τί οὖν ἕξει πέρας ὁ φρονιμώτατος νοῦς ἢ ἀνήνυτα μοχθῶν ; εἴγε μήτε κατὰ ποσὸν διακρίνει ποτὲ τὰς ἀρχὰς ( εἰς ἄπειρον γὰρ αὗται διαιροῦνται ) μήτε κατὰ τὸ ποιόν ἀχώριστα γὰρ τῆς οὐσίας τὰ πάθη , οἷον χρώματα λέγω καὶ ἕξεις καὶ τὰ λοιπὰ συμβεβηκότα ) , ὥστε τὸ μὲν οὐδὲ ἐκεῖνος τῷ νῷ συγχωρεῖ , τὸ δὲ ἡμεῖς διὰ τὸ ἀληθὲς ἀφαιρούμεθα , ἐπεὶ καὶ τοῦτο οὐκ ὀρθῶς Ἀναξαγόρας τὸ διὰ τοῦτο οἴεσθαι τὴν σάρκα ἐκ σαρκίων συντίθεσθαι καὶ τὸν χρυσὸν ἐκ χρυσίων , ἐπειδὴ καὶ διαιρεῖσθαι πᾶν ὁμοιομερὲς εἰς ὁμοιομερῆ σμικρότερα ὑπελάμβανεν · εἰ δέ τι φθειρόμενον διαλύεται , ἐξ ἐκείνων γίνεσθαι συντιθέμενον . τοῦτο τοίνυν οὐχ ἱκανὸν πρὸς ἀπόδειξιν · ὁ γὰρ πηλὸς καὶ | εἰς πηλοὺς διαιρεῖται καὶ εἰς ὕδωρ καὶ γῆν . πόθεν οὖν ἄν μᾶλλον εἴποις γίγνεσθαι τὸν πηλόν ; ἐκ πηλαρίων μικρῶν ἢ μᾶλλον ἐκ γῆς καὶ ὕδατος ; ἢ τοῦτο μέν ἐστιν ὄντως γίνεσθαι πηλόν , ἐκεῖνο δὲ μείζω γίνεσθαι ; οὐ γὰρ ὡς αἱ πλίνθοι συντιθέμεναι τὸν οἶκον ποιοῦσιν , οὕτως ὅταν ἐξ ἀέρος ὕδωρ γένηται , ὑδάτια μικρὰ συνιόντα τὸ πᾶν ὕδωρ ἐποίει · τοῦτο γὰρ αὐτοῖς ἡ καλὴ σύγκρισις βούλεται . ἀλλ’ αὐτὸν μὲν ὁρῶμεν εἰς ὕδωρ μεταβαλλόμενον τὸν ἀέρα καὶ ἀλλοιούμενον καὶ τοῦτό ἐστιν ἐξ ἀέρος ὕδωρ γενέσθαι . οὕτω δὲ καὶ Ἐμπεδοκλῆς τὴν γένεσιν κατασκευάζει ( κατὰ γὰρ καὶ διάκρισιν ) , ἀλλ’ ὅμως κουφότερα ἁμαρτάνει · πεπερασμένας γὰρ τίθεται τὰς ἀρχάς . ἀλλ’ οὔπω καιρὸς περὶ τούτων . 5 . Ἀλλ’ ἐκεῖσε ἐπάνειμι , ὅτι τἀναντία ἅπαντες ἀρχὰς ποιοῦσιν οἵ τε λέγοντες ἓν τὸ πᾶν καὶ ἀκίνητον , οἵ τε πλείω , μᾶλλον δὲ ἄπειρα · καὶ γὰρ ὁ Παρμενίδης ἐν τοῖς πρὸς δόξαν τὸ θερμὸν ποιεῖ καὶ τὸ ψυχρὸν ἀρχάς , ὧν τὸ μὲν πῦρ τὸ δὲ γῆν προσαγορεύει , καὶ Ἀναξαγόρας ἐν ταῖς ὁμοιομερείαις τὴν ἐναντίωσιν καὶ Ἀναξίμανδρος ἐκκρίσει τὴν γένεσιν κατὰ σύγκρίσιν , ὥστε καὶ διάκρισιν , καὶ Δημόκριτος πλῆρές τε καὶ κενόν , ἀλλὰ καὶ θέσει καὶ σχήματι καὶ τάξει τὰς γενέσεις ποιῶν ἐναντιώσει ποιεῖ · γένη γὰρ ἅπαντα ταὐτά ἐστιν ἐναντίων , ἡ θέσις τοῦ ἄνω κάτω , πρόσθεν ὄπισθεν , ἀριστεροῦ δεξιοῦ , τὸ σχῆμα εὐθυγράμμου περιφεροῦς , ἃ κατ’ ἐκεῖνόν ἐστιν ἐναν | τία · περὶ δὲ Ἐμπεδοκλέους καὶ Πλάτωνος καὶ τῶν ἄλλων φυσικῶν ὅσοι μάνωσιν καὶ πύκνωσιν ἐτίθεντο τὰ ἐναντία , καὶ πρότερόν γε προειρήκαμεν . καὶ νὴ Δία εὐλόγως ἔμοιγε δοκοῦσιν ἐπὶ τοῦτο ἅπαντες ἐληλυθέναι · δεῖ γὰρ τὰς ἀρχὰς πρῶτον μὲν ἐξ ἀλλήλων μὴ εἶναι ( ἔσται γὰρ οὕτως ἑκάστη ἅμα ἀρχή τε καὶ οὐκ ἀρχή ) , δεύτερον δὲ μηδὲ ἐξ ἄλλων ( εἰ γὰρ μὴ πρῶται εἶεν , πῶς ἂν εἶεν ἀρχαί ; ) καὶ τρίτον ἐκ τούτων εἶναι τὰ πάντα · τοῦτο γὰρ μάλιστα ἴδιον τῶν ἀρχῶν . ταῦτα δὴ ἅπαντα τοῖς πρώτοις ἐναντίοις ὑπάρχει . πρῶτα δὲ ἐναντία λέγω τὰ γενικώτατα · οὐκ ἐξ ἄλλων μὲν γάρ , ὅτι δὴ καὶ πρῶτα · οὐκ ἐξ ἀλλήλων δέ , ὅτι δὴ καὶ ἐναντία . καὶ μηδὲν ταραχθῇς · λέγομεν γὰρ ἐκ λευκοῦ τὸ μέλαν γίνεσθαι , οὕτως μὲν γὰρ γίνεται ἐξ ἀλλήλων τὰ ἐναντία , ὅπερ κυριώτερον εἴποις ἂν οὐκ ἐξ ἀλλήλων , ἀλλὰ μετ’ ἄλληλα . ἀλλὰ πῶς εἶπον μὴ γίνεσθαι ἐξ ἀλλήλων τὰ ἐναντία ; ὡς λέγομεν ἐκ χαλκοῦ γίγνεσθαι τὸν ἀνδριάντα · οὐ γὰρ ὡς ὑπομένοντος θατέρου θάτερον μετὰ τοῦ φυλάττειν τὴν οἰκείαν φύσιν γεννῶντος τὸ ἐναντίον · δεῖ μὲν γὰρ αὐτὰ σῲζεσθαι ὡς ἀρχάς , εἰ δὲ σῳζόμενα εἰς ἄλληλα μεταβάλλει , συνυπάρχοι ἄν τὰ ἐναντία , ὅπερ ἀμήχανον . πῶς δὲ καὶ ἐκ τούτων τὰ ἄλλα ; ὅτι κατὰ μεταβολὴν ἡ γένεσις , ὡς δειχθήσεται , εἰς δὲ τὰ ἐναντία πᾶσα μεταβολή . ἀλλ’ ἐπειδὴ μὴ σφόδρα αὐτόθεν γνώριμον τὸ λεγόμενον , ἐπισκεψώμεθα αὐτὸ μικρὸν ἄνωθεν ἀρξάμενοι . ληπτέον δὴ πρῶτον ὅτι τῶν ὄντων οὐδὲν οὔτε ποιεῖν πέφυκεν οὔτε πάσχειν τὸ τυχὸν ὑπὸ τοῦ τυχόντος · οὐ γὰρ ποιεῖν πέφυκεν ἄνθρωπος ἵππον , οὔτε πέφυκε πάσχειν | ἀδάμας ὑπὸ σιδήρου · καὶ τοίνυν οὔτε γίγνεσθαι πέφυκε τὸ τυχὸν ἐκ τοῦ τυχόντος · οὐ γὰρ ἂν γένοιτο λευκὸν ἐκ μουσικοῦ , ἀλλὰ πάντως ἐκ μέλανος ἢ ξανθοῦ ἤ τινος ἑτέρου τῶν μέσων χρωμάτων . καίτοι φαίη τις ἄν ὅτι τοῦτο οὐκ ἀληθές · εἴποι γὰρ ἄν τις τὴν ἀηδόνα λευκὴν ἐκ μουσικῆς γεγονέναι . ἀλλ’ οὐχ ᾗ μουσικὴ πρότερον ἦν , ἀλλ’ ᾗ μέλαινα · ἐπειδὴ γὰρ συμβαίη ποτ’ ἄν τῷ μέλανι καὶ μουσικῷ εἶναι , τότε οὐκ ἄν ἐκ μέλανος οἴει γίγνεσθαι τὸ λευκὸν ἀλλ’ ἐκ μουσικοῦ ; ἀλλὰ διαίρει τοῦ καθ’ αὑτὸ τὸ κατὰ συμβεβηκὸς καὶ πάντως εὑρήσεις ἐκ μέλανος ἢ ξανθοῦ ἢ φαιοῦ καθ’ αὑτὸ γιγνόμενον τὸ λευκόν , οὐδὲν δὲ κωλύει τὸ μέλαν τοῦτο ἢ μουσικὸν εἶναι ἢ πολιτικὸν ἢ στρατηγικὸν ἢ χαλκευτικόν · ὥστε οὐκ ἄν φθάνοις καὶ ἐκ πολιτικοῦ τὸ μέλαν γίγνεσθαι λέγων καὶ ἐξ ἀριθμητικοῦ πάλιν καὶ ἐκ πτηνοῦ καὶ ἐκ δίποδος , ἀλλὰ πᾶσαι αὗται κατὰ συμβεβηκὸς αἰ γενέσεις , καθ’ αὑτὸ δὲ γίγνεται τὸ λευκὸν ἐκ μέλανος ἢ τὸ σύνολον εἰπεῖν ἐκ μὴ λευκοῦ καὶ ἐκ τούτου γε οὐχ ἅπαντος ( καὶ γὰρ ἱπποκένταυρος οὐ λευκὸν καὶ σκύλλα οὐ λευκόν ) , ἀλλὰ ἐφ’ οὗ τὸ φαιὸν ἢ τὸ ξανθὸν ἢ τὸ ἐρυθρὸν ἁρμόζει λέγειν . οὕτως καὶ τὸ μουσικὸν ἐκ μὴ μουσικοῦ , ἀλλ’ οὐκ ἐκ τοῦ κίονος οὐδὲ τῆς νεώς · ἀλλὰ καὶ ἄμουσον ἄν τις ὀρθῶς προσαγορεύσειε καὶ εἴ τι μεταξὺ μουσικοῦ τέ ἐστι καὶ ἀμούσου . οὐδὲ δὴ φθείρεταί τι εἰς τὸ τυχόν · οὐ γὰρ φθείρεται καθ’ αὑτὸ τὸ λευκὸν εἰς μουσικὸν πλὴν εἰ μὴ κατὰ συμβεβηκός , οἷον φθαρείη ποτ’ ἂν λευ | κότης ἐπικαυθέντος ἀνθρώπου , φθαρείη δ’ ἄν εἰς μελανίαν . εἰ δὲ καὶ συμβαίη καὶ μουσικὸν εἶναι τὸν ἄνθρωπον κατὰ συμβεβηκός , καὶ εἰς μουσικὸν φθαρήσεται ἡ λευκότης · ὁμοίως δὲ καὶ τὸ μουσικὸν εἰ φθείροιτο , εἰς τὸ ἄμουσον οὐκ εἰς τὸ μέλαν φθαρήσεται . οὐ μόνον δὲ ἐφ’ ὧν κατ’ ἀλλοίωσιν ἡ γένεσις , ὡς ἐπὶ τῶν εἰρημένων , ἀλλὰ καὶ ἐφ’ ὧν κατὰ σύγκρισιν καὶ διάκρισιν ὡς ἐπὶ τῶν συντιθεμένων · ὁ γὰρ αὐτὸς λόγος , λανθάνει δὲ ἐπὶ τούτων ἐνίοτε , ὅτι μὴ κεῖται ἐπὶ πολλῶν ταῖς ἀντικειμέναις διαθέσεσι σύνηθες ὄνομα ὥσπερ τῷ λευκῷ καὶ τῷ μέλανι · ἀλλ’ ἐπ’ ἐνίων μὲν αἱ στερήσεις τούτων ὀνομάζονται , ἐπ’ ἐνίων δὲ οὐδὲ αὗται , ἀλλὰ αἰ τῶν ἑτέρων ἀντιφάσεις μόναι . τὰ μὲν γὰρ κοινὰ ὀνόματα εἴποιμεν ἂν ἐπὶ τῶν συνθέτων ἁπάντων ἁρμονίαν τε καὶ ἀναρμοστίαν , ἐξ ὧν αἱ γενέσεις καὶ εἰς ἃ αἱ φθοραί , τὰ δὲ ἴδια καθ’ ἕκαστον οὐκ ἔχομεν ἐκ τῆς συνηθείας , ἀλλ’ ὅμως ἅπαν γίνεται τὸ ἡρμοσμένον ἐξ ἀναρμόστου καὶ φθείρεται εἰς ἀνάρμοστον οὐκ εἰς τὸ τυχόν , ἀλλ’ εἰς τὸ ἀντικείμενον · οὐ γὰρ ἡ ἀνθρώπου ἁρμονία φθείρεται εἰς τὴν ἵππου ἀναρμοστίαν οὐδὲ ἡ τοῦ κυνὸς εἰς τὴν τοῦ φυτοῦ οὐδὲ γίνεται ἐξ ἐκείνων , ἀλλὰ φθείρεται μὲν ἄνθρωπος εἰς ἀνθρώπου ἀναρμοστίαν , φθείρεται δὲ ἵππος εἰς ἵππου , κἀν ἀντὶ τοῦ ἡρμοσμένου καὶ ἀναρμόστου τὸ τεταγμένον καὶ ἄτακτον ὀνομάζῃς κἂν τὸ σύνθετον καὶ τὸ ἀσύνθετον καὶ τὸ ἐσχηματισμένον καὶ τὸ ἀσχηματιστον , ὅμως ταὐτὸν ἐν πᾶσιν εὑρήσεις . λάβε γὰρ καθ’ ἕκαστον παράδειγμα · ἡ τῆς οἱκίας τάξις ἐξ ἀτα|ξίας γίνεται οὐ τῆς τυχούσης οὐδὲ οἵα γένοιτο ἂν νεώς , ἀλλ’ οἵα γένοιτο ἄν οἰκίας ἀταξία ἐκ τοῦ μὴ συγκεῖσθαι τοὺς λίθους ὡς δεῖ καὶ τὰς πλίνθους , καὶ φθείρεται τοίνυν εἰς ταύτην τὴν ἀταξίαν . πάλιν ὁ σωρὸς γίνεται τῶν πυρῶν ἐκ τοῦ μὴ συγκεῖσθαι τοὺς πυροὺς , οὐκ ἐκ τοῦ μὴ συγκεῖσθαι τὰ ξύλα , καὶ φθείρεται τοίνυν οὐκ εἰς ξύλων διαίρεσιν , ἀλλ’ εἰς πυρῶν . ὁ ἀνδριὰς ὁμοίως ἐκ τῆς ἀνδριάντος ἀσχημοσύνης · καὶ ἵνα μὴ καθ’ ἕκαστον λέγω , δῆλόν ἐστιν ὡς ἅπαν γίγνεται τὸ γιγνόμενον μένον καὶ φθείρεται τὸ φθειρόμενον ἢ ἐξ ἐναντίων ἢ εἰς ἐναντία καὶ τὰ τούτων μεταξύ , οἷς καὶ αὐτοῖς ἐξ ἐναντίων ἡ γένεσις ὡς ἐπὶ τῶν χρωμάτων · ὥστε καθόλου διορίσασθαι ἀληθές , ὅτι πάντα τὰ φύσει γιγνόμενα ἢ ἐναντία ἐστὶν ἢ ἐξ ἐναντίων , ἐναντία μὲν τὰ ἄκρα , ἐξ ἐναντίων δὲ τὰ μεταξύ . χρὴ δὲ μνημονεύειν , ὅταν λέγωμεν ἐξ ἐναντίων καὶ εἰς τὰ ἐναντία εἶναι τὰς γενέσεις καὶ τἀς φθοράς , ὡς οὐκ ἐξ ὑπομενόντων οὐδὲ εἰς ὑπομένοντα λέγοιμεν ( οὕτω γὰρ ἄν ἡμῖν αὐτοῖς μαχοίμεθα ) , ἀλλ’ ὥς φαμεν τόδε ἀπὸ τοῦδε καὶ τόδε γίγνεσθαι μετὰ τόδε . μέχρι μὲν οὖν ἐπὶ τοσοῦτον σχεδὸν συνηκολουθήκασιν καὶ τῶν ἄλλων οἱ πλεῖστοι · πάντες γὰρ οἱ τὰ στοιχεῖα καὶ τὰς ὑπ’ αὐτῶν καλουμένας ἀρχάς , καίπερ ἄνευ τοῦ πείθειν ἐκ τῆς ἐπαγωγῆς , ὅμως τὰ ἐναντία ποιοῦσιν ὥσπερ ὑπ’ αὐτῆς τῆς ἀληθείας ἀναγκασθέντες · διαφέρουσι δὲ ἀλλήλων τῷ τοὺς μὲν πρότερα καὶ γενικώτερα , τοὺς δὲ ὕστερα καὶ εἰδικώτερα λαμβάνειν , καὶ τοὺς μὲν λόγῳ , τοὺς δὲ αἰσθήσει γνωριμώτερα • οἱ μὲν γὰρ θερμὸν καὶ ψυχρὸν καὶ ξηρὸν καὶ ὑγρόν , ὕστερα δὲ καὶ εἰδικώτερα καὶ γνωριμώτερα τῇ αἰσθήσει · οἱ δὲ τὸ μέγα καὶ τὸ μικρὸν καὶ τὸ ἄρτιον καὶ τὸ περιττὸν καὶ νεῖκος καὶ φιλίαν πρότερά τε καὶ γενικώτερα καὶ γνωριμώτερα τῷ λόγῳ . πὼς μὲν ἕτερα λαμβάνουσιν ἄλλοι γὰρ ἄλλα ) , πὼς δὲ ταὐτὰ μόνα · πάντα ταῦτα γὰρ ἀνάλογον ἔχει πρὸς ἄλληλα . ὡς γὰρ ἔχει τὸ νεῖκος πρὸς τὴν φιλίαν καὶ τὸ περιττὸν πρὸς τὸ ἄρτιον , οὕτως τὸ ψυχρὸν πρὸς τὸ θερμὸν καὶ τὸ ξηρὸν πρὸς τὸ ὑγρὸν ἔχει · τὰ μὲν γὰρ ἐκ τῆς συστοιχίας ἐστὶ τῆς ὑπὸ τὴν σύγκρισιν καὶ τὴν ὑπεροχήν , τὰ δὲ ἐκ τῆς ὑπὸ τὴν διάκρισιν καὶ τὴν ἔλλειψιν . ἀλλ’ ὅτι μὲν ἐναντίας δεῖ τὰς ἀρχὰς εἶναι , φανερὸν ἐκ τούτων . 6 . ἐχόμενον δὲ εἰπεῖν , πόσαι τὸν ἀριθμὸν εἶεν ἄν . δέδεικται γὰρ ὡς οὔτε μίαν εἶναι δυνατὸν οὔτε ἀπείρους · μίαν μὲν ὅτι δύο τὰ ἐναντία , ἀπείῥοῦς δὲ ὅτι τὰ ἐναντία ἀμήχανον ἄπειρα εἶναι · δίχα γὰρ ἄν διαιρεθείη καὶ προσέτι τὴν ἐπιστήμην τῶν ὄντων ἀφαιρεθησόμεθα . ἔτι δὲ περὶ μίαν φύσιν καὶ περὶ ἓν γένος μία ἐστὶν ἐναντίωσις , γένος δὲ ἓν λέγεται ἀκριβῶς οὗ τὴν διαίρεσιν εἰς εἴδη ποιούμεθα , οὐκ εἰς γένη · οὕτω περὶ χρῶμα τὸ μέλαν καὶ τὸ λευκὸν ἢ περὶ τοὺς χυμοὺς τὸ γλυκὺ καὶ τὸ πικρόν · ἐναντιωσιν γὰρ λέγω τὴν σχέσιν τῶν δυεῖν ἐναντίων . καὶ τοίνυν περὶ τὴν ἔνυλον καὶ γενητὴν οὐσίαν , ἧς τὰς ἀρχὰς ἐπιζητοῦμεν , μία ἡ ἐναντίωσις , ἄλλως τε τί κωλύει λέγειν πεπερασμένα . ; Ἐμπεδοκλῆς γοῦν πεπερασμένας ὑποθέμενος βέλτιον ποιεῖ τὰ γιγνόμενα Ἀναξαγόρου . Εἰ δὲ δὴ ταῦτα ἀληθῆ λέγομεν καὶ μία ἐστὶν | ἐναντίωσις περὶ μίαν φύσιν , ἆρα μόνας τὰς ἀρχὰς ὑποθετέον τὰ δύο πρῶτα ἐναντία ἢ δεῖ συζεῦξαί τινα ὕλην αὐτοῖς καὶ ὑποκείμενον ; ἐμοὶ μὲν τοῦτο καὶ ἀναγκαῖον δοκεῖ · σκέψαι δὲ καὶ σὺ κατὰ σαυτόν , εἰ δύναται πυκνότης μανότητα ποιεῖν καθ’ ἑαυτὴν ἢ θερμότης ψυχρότητα ἢ τὴν φιλίαν τὸ νεῖκος ἢ τοὔμπαλιν ἑκάστη τὴν ἄλλην , μᾶλλον δέ—τί λέγω ποιεῖν ; — εἶναι καθ’ ἑαυην ἑκάστη καὶ ὑφεστάναι ἢ θερμότης καθ’ ἑαυτὴν ἢ ψυχρότης [ ἢ σύγκρισιν ἢ διάκρισιν ] · ἢ μᾶλλον τρίτον τι τούτοις ἕτερον ὑποθετέον , περὶ ὃ καὶ αὐτὰ ὑποστήσεται καὶ γεννήσει τὰ ἐφεξῆς διατιθέν πὼς ἀνὰ μέρος τὸ ὑποκείμενον . αὐτὰ μὲν γὰρ οὐδ’ ἄν ὑπομένοιεν ἄλληλα οὐδ’ ἄν ὑποδέξαιτο σῳζομένη τὴν σύγκρισιν ἡ διάκρισις ἢ τὴν μανότητα ἡ πυκνότης , ὑποχωρεῖ δὲ ἀλλήλοις τὸ ἕτερον ὑφ’ ἑτέρου τινὸς ἀεὶ τὸ εἰσιὸν δεχομένου . διὰ τοῦτο καὶ οἱ παλαιοὶ τοῖς ἐναντίοις ἡ μίαν τινὰ φύσιν ἢ πλείους ὑπετίθεσαν . πρὸς τούτοις δὲ ὅρα καὶ ἐκ τοῦ λόγου τὸ ἀναγκαῖον . τὰς ἀρχὰς οὐκ ἐν ὑποκειμένῳ θετέον · εἴη γὰρ ἂν οὕτως τῆς ἀρχῆς ἀρχή · τὸ γὰρ ὑποκείμενον πρότερον καὶ ἡ οὐσία τῶν ἐν αὐτῇ , τὰ ἐναντία δὲ ἐν ὑποκειμένῳ πάντως · οὐκ ἄρα ἀρχαὶ τὰ ἐναντία . πάλιν οὐδενὶ τῶν ὄντων ὁρῶμεν ὑποκείμενα τὰ ἐναντία , τὰς δὲ ἀρχὰς ὑποκεῖσθαι δεῖ πᾶσιν · οὐκ ἄρα ἀρχαὶ τὰ ἐναντία . πάλιν οὐκ εἶναί φαμεν οὐσίαν ἐναντίαν οὐσίᾳ , οὔκουν οὐσίαι τὰ ἐναντία , εἰ δὲ μὴ οὐσίαι , δῆλον ὡς οὐδὲ ἀρχαί · οὐ γὰρ δήπου τὰς ἀρχὰς τῶν οὐσιῶν οὐκ οὐσίας ποιήσομεν . εἰ τοίνυν ὁ μὲν πρότερος | λόγος ἐναντίωσιν εἶναι δεῖν ἐν ταῖς ἀρχαῖς ἀναγκάζει , ὁ δεύτερος δὲ οὔ φησιν ἀρχὰς εἶναι τὰ ἐναντία , συνακτέον αὐτοὺς τὸ τρίτον προσθέντας , λέγω δὲ τὴν ὕλην , ὃ καὶ μᾶλλον ἀρχή πρότερον γάρ ) , ἀλλ’ ὅμως δεῖται κἀκείνων · καθ’ ἑαυτὴν γὰρ οὐδενὸς αὐτὴ ποιητική . ἥπτοντο οὖν τῆς ἀληθείας καὶ οἱ ἀρχαῖοι · καὶ γὰρ ἐκεῖνοι μίαν τινὰ φύσιν ὑπετίθεσαν τοῖς ἐναντίοις , δι’ ἣν καὶ ἓν τὸ πᾶν ἐκάλουν οἷον ὕδωρ ἢ πῦρ ἢ τὸ μεταξύ . βέλτιον δὲ οἱ τὸ μεταξύ · τὸ γὰρ πῦρ ἤδη φανερῶς συμπλέκεται τοῖς ἐναντίοις · θερμὸν γὰρ καὶ ξηρὸν κατὰ τὴν οἰκείαν φύσιν τὸ πῦρ , δεῖ δὲ μηδὲν ἔχειν τῶν ἐναντίων ἐν τῷ οἰκείῳ λόγῳ τὸ ὑποκείμενον · ἀνάγκη γὰρ ἢ μὴ δέχεσθαι θάτερον τῶν ἐναντίων ἢ φθείρεσθαι · ἄμφω δὲ τῇ περὶ τῆς ἀρχῆς ἐννοίᾳ διαμάχεται . διὸ οὐκ ἀλόγως ποιοῦσιν οἱ τὸ ὑποκείμενον ἕτερον τῶν στοιχείων τούτων ποιοῦντες . τῶν δὲ ἄλλων οἱ ἀέρα · καὶ γὰρ ὁ ἀὴρ ἥκιστα ἔχει τῶν ἄλλων αἰσθητὰς διαφοράς . τρίτοι δὲ οἱ τὸ ὕδωρ ὑποτιθέντες · θερμαίνετα γὰρ καὶ ψύχεται καὶ χεῖται καὶ πήγνυται ὑπομένον . ἀλλὰ πάντες γε τὸ ἓν τοῖς ἐναντίοις σχηματίζουσιν οἶον πυκνότητι μανότητι καὶ τῷ μᾶλλον καὶ τῷ ἧττον , ταῦτα δέ ἐστιν ὅλως ὑπεροχὴ καὶ ἔλλειψις δηλονότι · καὶ ἔοικε παλαιά τις εἶναι καὶ αὕτη ἡ δόξα , ὅτι δεῖ τρεῖς εἶναι τὰς ἀρχὰς τὸ ἓν καὶ τὴν ὑπεροχὴν καὶ τὴν ἔλλειψιν , πλὴν τὸν μὲν ἀριθμὸν τῶν ἀρχῶν τὸν αὐτὸν ἅπαντες λέγουσιν , οὐχ ὡσαύτως δὲ ἅπαντες . οἱ μὲν γὰρ παλαιοὶ τὰ μὲν δύο ποιεῖν , τὸ δὲ ἓν πάσχειν · Πλάτων’ δὲ ἀνάπαλιν , ὥσπερ καὶ τὸ πρότερον εἴρηται . τὸ μὲν οὖν φάναι | τρία τὰς ἀρχὰς ] τὰ στοιχεῖ περὶ γὰρ στοιχείων τῶν ἐνυπαρχόντων τοῖς γινομένοις ἡμῖν ὁ λόγος ) δόξειεν ἄν καὶ σφόδρα εὔλογον εἶναι , τὸ δὲ πλείω τριῶν οὐκέτι · πρὸς μὲν γὰρ τὸ παθεῖν αὔταρκες τὸ ὑποκείμενον , πρὸς δὲ τὸ ποιῆσαι τὰ ἐναντία . εἰ δὲ προσθείη τις ἢ ἐναντίωσιν ἄλλην ἢ ὑποκείμενον , καθ’ ἕκαστον ἀναγκασθήσεται διπλασιάζειν · εἴτε γὰρ ἐναντίωσιν ἄλλην , καὶ ὑποκείμενον ἕτερον · εἴτε ὑποκείμενον ἕτερον , ἑτέραν καὶ ἐναντίωσιν . εἰ μὲν οὖν ταὐτὰ ἐξ ἑκατέρας τριάδος γενήσεται , περιττὴ παντελῶς ἡ ἑτέρα · εἰ δ’ ἄλλα ἐξ ἑκατέρας , πρῶτον μὲν οὐκ ἔσονται πάντων τῶν γενητῶν αἱ αὐταὶ ἀρχαί οὐδὲ εἰς ἄλληλα μεταβάλλει τὰ στοιχεῖα γῆ πῦρ ὕδωρ ἀήρ ) , ἔπειτα τί δήποτε δύο μόνον ἔσονται τριάδες καὶ οὐχὶ πλείους καὶ οὐχὶ ἄπειροι ; οὐδένα γὰρ εὑρίσκω λόγον , ὃς δύο μὲν εἶναι κατασκευάζει , πλείους δὲ μή · εἰ γὰρ ὅτι χρὴ διαφέρειν τὰς τῶν ζῴων καὶ τὰς τῶν φυτῶν , διὰ τί δὲ καὶ τὸ καθ’ ἕκαστον εἶδος τῶν ζώων καὶ καθ’ ἕκαστον εἶδος τῶν φυτῶν οὐ διοίσουσιν ; ἔπειτα ὁρῶμεν τρεφόμενα τὰ μὲν ζῷα ἐκ τῶν φυτῶν , τὰ φυτὰ δὲ γενόμενα ἐκ τῶν στοιχείων , ὡς εἶναι φανερὰν τὴν εἰς ἄλληλα πάντων μεταβολήν · εἰ δὲ δύο μὲν ποιήσαιμεν ἐναντιώσεις , ἓν δὲ τὸ ὑποκείμενον , εἰ μὲν μεταβάλλοιεν εἰς ἀλλήλας , τὰ αὐτὰ πάλιν ἄτοπα ἀκολουθήσει · εἰ δὲ καὶ γίγνονται ἐξ ἀλλήλων , περιττὴ πάλιν εὐθὺς ἡ ἑτέρα · αἱ αὐταὶ γὰρ ἀλλήλαις οὕτω γενήσονται . ἐπεὶ γὰρ τῶν ἐναντίων ἡ μεταβολὴ εἰς ἐναντία , ἔστω μία μὲν ἐναντίωσις ἡ α β , ἑτέρα δὲ ἡ γ δ . εἰ δὴ τὸ ἁ ὡς εἰς τὸ β , οὕτως καὶ εἰς τὸ δ , ταὐτὸν ἄν εἴη τὸ β καὶ τὸ δ . καὶ εἰ τὸ β ὡς εἰς τὸ α , οὕτως καὶ εἰς τὸ γ , ταὐτὸν ἄν εἴη τὸ α καὶ τὸ γ · καὶ γὰρ εἰς ἐναντίον ἡ μεταβολὴ καὶ ἓν ἑνὶ ἐναντίον . ἀλλὰ δὴ καὶ ἔφαμεν πρότερον περὶ μίαν φύσιν μίαν εἶναι καὶ ἐναντίωσιν , μία δὲ ἡ φύσις καὶ ἡ οὐσία ἡ γενητή τε καὶ ἔνυλος · εἰ γὰρ καὶ πλείω εὑρίσκοιντο , ὑπαχθήσονται ὑπὸ ἅ πρώτας τὰς ἐν τῳ γένει καὶ προσέχεις τῆς οὐσίας οἷον ὡς ἐπὶ τῆς ποιότητος εὕροις ἄν · τὸ γὰρ μέλαν καὶ τὸ λευκὸν χρώματός ἐστι προσεχὴς ἐναντίωσις , οὐ ποιότητος . ἢ εἴ τις αὐτῆς τῆς ποιότητος προσεχὴς ἐναντίωσις εὑρεθείη , εἰς ἐκείνην ἀναχθήσονται καὶ αἱ ἄλλαι . ὅτι μὲν οὖν οὔτε ἓν τὸ στοιχεῖον οὔτε πλείω δυεῖν ἡ τριῶν , φανερὸν ἐκ τούτων · πότερον δὲ δύο ἢ τρία , πολλὴν ἀπορίαν ἔχει . 7 . Ὧδε οὖν ἡμεῖς λέγομεν πρῶτον περὶ πάσης καθόλου γενέσεως ἐπελθόντες , οὐ τῆς κατ’ οὐσίαν μόνον ἀλλὰ καὶ τῆς κατ’ ἀλλοίωσιν , οἷον οὐ μόνον πῶς ἄνθρωπος γίνεται καὶ φυτόν , ἀλλὰ καὶ πῶς ἄνθρωπος μουσικὸς καὶ πῶς Καλλίας γραμματικός · ῥᾷον γὰρ ἐκ τῶν κοινῶν τὰ περὶ ἕκαστον ἴδια θεωρήσομεν , ὡς καὶ προὐθέμεθα ἐξ ἀρχῆς . ὅταν τοίνυν λέγωμεν γωμεν ἕτερον ἐξ ἑτέρου γίγνεσθαι , ἢ ἐξ ἁπλοῦ τινος λέγωμεν ἢ ἐκ συνθέτου · ἐξ ἁπλοῦ μὲν ὅταν λέγωμεν ἐξ ἀμούσου μουσικὸν γίγνεσθαι καὶ ἐξ ἀγραμμάτου γραμματικὸν ἢ νὴ Δία γε ὅτι τὸ ἄμουσον μουσικὸν γίγνεται καὶ τὸ ἀγράμματον γραμματικόν · ταὐτὸν γὰρ σημαίνει κἄν | οὕτω τὴν λέξιν μεταρρυθμίζωμεν , ἐπειδὴ καὶ ὅταν λέγωμεν τὸν ἄνθρωπον γίγνεσθαι μουσικόν , ἁπλοῦν καὶ τότε λαμβάνομεν οὐ μόνον τὸ μεταβάλλον οἷον τὸν ἄνθρωπον , ἀλλὰ καὶ εἰς ὃ μεταβάλλει , τὸ μουσικόν . ἐὰν μέντοι συμπλέξατες τὸν ἄμουσον ἄνθρωπον γίγνεσθαι μουσικόν , συντίθεμεν ἐν τῇ λέξει ταύτῃ τό τε μεταβάλλον , τὸν ἄνθρωπον , καὶ ἐξ οὗ μεταβάλλει , τὸ ἄμουσον . τούτων τοίνυν τῶν δυεῖν τὸ σύνθετον ἡμῖν ποιούντων , λέγω δὲ τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ ἀμούσου , διαφορά τις εὑρίσκεται καὶ κατὰ τὴν λέξιν καὶ κατὰ τὰ πράγματα , εἰ ἁπλᾶ καὶ χωρὶς λέγοιντο . κατὰ μὲν τὴν λέξιν , ὅτι τὸ μὲν διχῶς ἂν σχηματισθείη · λέγομεν γὰρ καὶ ἐξ ἀμούσου γίγνεσθαι μουσικὸν καὶ τὸ ἄμουσον γίγνεσθαι μουσικόν , θάτερον δὲ οὐκέτι παραπλησίως , ἀλλ’ ἐπὶ μὲν τῶν πλείστων τόδε μόνον · φαμὲν γὰρ τὸν ἄνθρωπον γίνεσθαι μουσικόν , οὐκ ἐξ ἀνθρώπου γίνεσθαι μουσικόν , καὶ Καλλίαν γραμματικόν , οὐκ ἐκ Καλλίου γραμματικόν · ἐπ’ ὀλίγων δὲ τὸ ‘ἐκ τοῦδε᾿ δόξειεν ἄν εὐλλογώτερον λέγεσθαι ἢ τὸ ‘τόδε’ , οἷον ἐκ χαλκοῦ ἀνδριάντα γίνεσθαί φαμεν , οὐ τὸν χαλκὸν ἀνδριάντα καὶ ἐκ πλίνθων γίνεσθαι οἰκίαν , οὐ τὰς πλίνθους γίνεσθαι οἰκίαν . καὶ αὕτη μὲν κατὰ τὴν λέξιν ἡ διαφορά , ἐκείνη δὲ κατὰ τὴν φύσιν καὶ πολλῷ φανερωτέρα · τὸ μὲν γὰρ ἐν ταῖς μεταβολαῖς ὑπομένει , τὸ δὲ οὐχ ὑπομένει · ὁ μὲν γὰρ ἄνθρωπος μουσικὸς γενόμενος ἄνθρωπός ἐστι καὶ ὑπομένει , τὸ δὲ ἄμουσον οὐχ ὑπομένει · οὔτ’ ἄν καθ’ αὑτὸ λέγῃς τὸ ἄμουσον γίνεσθαι μουσικόν , τὸ ἄμουσον ὑπομένει , οὔτ’ ἄν τῷ ἀνθρώπῳ συμπλέκῃς τὸν ἄμουσον ἄνθρωπον γίνεσθαι μουσικόν , ὁ ἄμουσος ἄνθρωπος ὑπομένει · λέγω δὲ τὸ ὅλον τοῦτο καὶ σύνθετον ἐκ τῶν δυεῖν . οὕτω δὴ τούτων διωρισμένων τὸ μὲν ὑπομένον ὕλην καλῶ , τὸ δὲ μὴ ὑπομένον στέρησιν , τὸ ἄμουσον τὸ ἀγράμματον . ταῦτα δὲ φαντασθείημεν ἄν τὰ αὐτὰ εἶναι τῇ ὕλῃ κατ’ ἀριθμόν · οὐδὲ γὰρ δύναται καθ’ αὑτὰ ὑποστῆναί ποτε , ἀλλὰ περὶ τὸν ἄνθρωπον τὸ ἄμουσον καὶ τὸ ἀγράμματον θεωρεῖται · ὁ λόγος δέ σοι αὐτὰ διακρίνει . οὐ γὰρ ταὐτὸν ἀνθρώπῳ τε καὶ ἀμούσῳ εἶναι ἀνθρώπῳ . μεμνῆσθαι δὲ χρὴ καὶ τῶν προτέρων διαφορῶν ὅτι τὸ μὲν ὑπομένειν ἔφην , τὸ δὲ οὐχ ὑπομένειν · τὸν μὲν γὰρ ἄνθρωπον σῴζεσθαι , τὸ δὲ ἄμουσον μή . καὶ τοῦτο εἰκότως · γινομένης γὰρ εἰς τὸ μουσικὸν τῆς μεταβολῆς ὑπεξίσταται μὲν τὸ ἐναντίον τῷ εἰσιόντι , μένει δὲ ὃ οὐκ ἀντίκειται . ἱκανὴ δὲ καὶ ἡ κατὰ τὴν λέξιν διαφορά , ἔφην δὲ ἐπὶ μὲν τῆς στερήσεως καὶ τὸ ‘ἐκ τοῦδε᾿ λέγεσθαι καὶ τὸ ‘τόδε’ καὶ γὰρ ἐξ ἀμούσου μουσικὸν καὶ τὸ ἄμουσον γίνεσθαι μουσικόν , ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ συνθέτου · ἐπὶ δὲ τῆς ὕλης οὐκέτι ὁμοίως καθ’ ἑαυτὴν λεγομένης , ἀλλ’ ἐφ’ ὧν μὲν θάτερον ἐφ’ ὧν δὲ θάτερον μᾶλλον ἁρμόζει · τὸν μὲν ἄνθρωπον γίνεσθαι γραμματικὸν οὐκ ἐξ ἀνθρώπου γραμματικόν , ἐκ δὲ ξύλων τὴν ναῦν , οὐ τὰ ξύλα γίνεσθαι ναῦν . καίτοι φαίης ἂν οἰκειότερον εἶναι τὸ μὲν ἐκ τοῦδε τῇ στερήσει , θάτερον δὲ τῷ ὑπομένοντι καὶ τῇ ὕλῃ · σημαίνει μὲν γὰρ μᾶλλον ἐκείνη ἡ πτῶσις τὸ ἐκχωροῦν , ἡ δὲ δὴ καὶ ὑφιστάμενον · ἀλλ’ ὅμως λέγεται τὸ ‘ἐκ τοῦδε’ καὶ ἐπὶ τῆς ὕλης ὡς προειρήκαμεν , λέγεται δὲ ἐπ’ ἐκείνων ἐφ’ ὧν οὐκ ἔστιν ὠνομασμένον τὸ ἀντικείμενον , ἀλλ’ ἐνυπάρχει μὲν τῇ ὕλῃ , δῆλον δὲ οὐκ ἔστιν . τότε γὰρ τὸ ‘ἐκ τοῦδε’ κτὰ τῆς ὕλης κατηγοροῦμεν ὡς ἐχούσης ἐν αὑτῇ καὶ τὸ ἐναντίον τῇ μελλούσῃ μορφῇ · τὴν γὰρ ἀντικειμένην ἀμορφίαν τῷ σχήματι τοῦ ἀνδριάντος οὐκ ἔχοντες ὀνομάσαι ἐκ τοῦ χαλκοῦ λέγομεν γίγνεσθαι τὸν ἀνδριάντα ὡς ἐνυπαρχούσης αὐτῷ καὶ τῆς ἀμορφίας . σχεδὸν οὖν τοῦτο λέγομεν , ὡς ἐκ τοὐ ἀμορφώτου χαλκοῦ κατὰ τὴν ἀνδριάντος ἀμορφίαν γίγνεται ὁ ἀνδριάς , καὶ ἐκ τῶν ἀσχηματίστων ξύλων κατὰ τοδὶ τὸ σχῆμα γίγνεται ἡ ναῦς · εἰ γὰρ καὶ τῇ λέξει μὴ φανερῶς , τῇ δυνάμει γε τοῦτο σημαίνομεν · διόπερ ἐξ ἀρχῆς διαιρούμενος ἔφην τὸ ‘ἐκ τοῦδε’ καὶ ἐπὶ τοῦ συνθέτου λέγεσθαι ὡς ἐκ τοῦ ἀγραμμάτου ἀνθρώπου τὸν γραμματικόν , ἀλλ’ ἐπί τινων μὲν καὶ διαρρήδην ὡς ἐπὶ τούτου , ἐπ’ ἐνίων δὲ τῇ δυνάμει ὡς ἐκ τοῦ χαλκοῦ τὸν ἀνδριάντα . καὶ τοίνυν ὅταν λέγωμεν ‘ἐξ ὕδατος ἀὴρ γίγνεται’ , καὶ τότε λέγομεν τὸ ‘ἐκ τοῦδε᾿ ὡς ἐκ τοῦ συνθέτου · σύνθετον γάρ ἐστι τὸ ὕδωρ ἔκ τε τοῦ ὑπομένοντος καὶ τοῦ ἀντικειμένου τῷ εἴδει τῷ ἐνυπάρχοντι μέλλοντος ἀέρος γενήσεσθαι · διὰ τοῦτο γὰρ οὐδὲ ὑπομενόντων αὐτῶν , ἅπερ ἦν , γίγνεται τὰ ἐξ αὐτῶν · οὐδὲ γὰρ τὰ σύνθετα ἐλέγομεν ὑπομένειν ὅλα , οἷον τὸν ἄμουσον ἄνθρωπον ὅταν γίγνηται μουσικός . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἴσως πέρα τῶν ἱκανῶν . Δεῖται δὲ πάντως τῆς στερήσεως ἡ ὕλη πρὸς τὰς γενέσεις · μὴ γὰρ οὔσης ταύτης περὶ αὐτὴν πῶς ἄν | τι γένοιτο ; ἐξ αὐτοῦ ; ἤδη γὰρ ἂν φθάνοι ἢ γίγνεται · δεῖται μέντοι ὡς συμβεβηκυίας ἄλλης φύσεως ἄλλῃ φύσει , εἰ καὶ μὴ καθ’ ὑπόστασιν , κατὰ γοῦν τὸν λόγον · πάλιν γὰρ εἴπερ ἐν τῇ οἰκείᾳ οὐσίᾳ τὴν στέρησιν ἔχει συνειλημμένην , φθείροιτο ἂν ταῖς εἰς τὸ εἶδος μεταβολαῖς , εἴγε τὸ εἶναι αὐτῆς ἐν τῷ ἐστερῆσθαι . καίτοι λέγομεν τῆς ὕλης τὸ εἶναι ἐν τῷ δυνάμει , ἡ δὲ δύναμις δηλονότι μετὰ τῆς στερήσεως · οὐδὲ γὰρ ἔτι δύναμις <ἂν> εἴη μὴ σὺν πάντως καὶ τῆς στερήσεως νοουμένης . ἵνα οὖν μὴ τοῦτο διαταράττῃ , καλῶς ἔχει μικρὸν ἄνωθεν ἀναλαβεῖν . ἑκάστῳ τοίνυν τῶν ὁπωσδήποτε ὑφεστώτων τὰ μὲν ὑπάρχει καθ’ αὑτὸ κρινομένῳ , τὰ δὲ παραβαλλομένῳ πρὸς ἕτερον , οἷον τῷ ξύλῳ τὸ μὲν εἶναι διπήχει καθ’ αὑτό , τὸ δὲ διπλασίῳ πρὸς ἕτερον . καὶ τοίνυν τῇ ὕλῃ τὸ μὲν εἶναί τι καὶ ὑπάρχειν ὅλως καθ’ αὑτό , τὸ δὲ δυνάμει εἶναι πρὸς ἕτερον · οὐ γὰρ δὴ καὶ πρὸς τὸ ὕλῃ εἶναι τὸ δυνάμει ἔχει · εἴη γὰρ ἄν οὕτως † ὕλη τὸ ὕλῃ εἶναι , ἀλλὰ δῆλον , ὡς οὖσά τι πρῶτον αὐτὴ καὶ ὑπάρχουσα ἐνεργείᾳ οὕτως ὕλη τινῶν ἐστί καὶ τὸ δυνάμει πρὸς ταῦτα ἔχει . τὸ μὲν οὖν ὄνομα τῆς ὕλης πάντως τὸ δυνάμει συνεφέλκεται καὶ πρὸς ἃ λέγεται ὕλη , πρὸς ταῦτά ἐστι καὶ δυνάμει , οὐ μὴν τό γε εἶναι αὐτῆς τοιοῦτόν ἐστιν ὡς μόνον πρὸς ἕτερα εἶναι . ἀλλὰ χαλεπὸν μὲν ὡς ἀληθῶς καταληφθῆναι τῆς σχέσεως ταύτης ἀπογυμνουμένην · φανείη δ’ ἄν προσκαρτεροῦντι . πάλιν οὖν ἀναληπτέον . δυεῖν γὰρ ὀνομάτων περὶ αὐτῆς λεγομένων ὑποκειμένου τε καὶ ὕλης τὸ μὲν ἔοικεν ἅπτεσθαι μᾶλλον αὐτῆς ἐκείνου τοῦ εἶναι ὃ κέκτηται καθ’ | ἑαυτήν , τὸ δὲ ᾗ πρὸς ἕτερα ἔχει · ἀμφότερα μὲν γὰρ τῶν πρὸς ἄλληλα · καὶ γὰρ ἡ ὕλη τινὸς καὶ τὸ ὑποκείμενον τινί . ἀλλ’ ὅταν μὲν ὡς ὕλη τινὸς λαμβάνηται , τότε ἔσται μετὰ στερήσεως καὶ τοῦ δυνάμει · λέγεται γὰρ ἡ ὕλη τοῦ μήπω γεγενημένου · ὅταν δὲ ὡς ὑποκείμενον , οὐ πάντως μετὰ στερήσεως · ὑποκεῖσθαι μὲν γὰρ οὐ κωλύεται καὶ τῷ ἐνυπάρχοντι εἴδει , ὕλη δὲ πῶς ἄν εἴη τούτου λοιπὸν πρὸς ὃ μηκέτι ἔχει τὸ δυνάμει ; ὥστε καὶ τὸν χαλκόν , μέχρι μὲν ἀσχημάτιστός ἐστιν , εἴποις ἄν ὕλην εἶναι τοῦ ἀνδριάντος · ὅταν δὲ διορισθῇ ἰὴ μορφῇ , οὐκέθ’ ὕλη ἀλλ’ ὑποκείμενον . σημεῖον δέ , ὅτι κατὰ τὸ ὑποκείμενον μένων ὁ χαλκὸς αὐτὸς οὑτοσὶ ἄλλοτε ἄλλως γίγνεται ὕλη · ὅπερ γάρ φησιν ὁ Βοηθός , ἡ ὕλη ἐν τοῖς ποιοῖς οὐκέτι ὕλη διαμένει · ἄμορφος γὰρ καθ’ αὑτὴν καὶ ἀνείδεος εἴγε ὕλη , ἀλλ’ εἰς ὑποκείμενον ἤδη περιίσταται · μετ’ εἴδους γὰρ τοῦτο καὶ πέρατος καὶ ὑποκείμενον εἴδει καὶ πέρατι . ἡ μὲν γὰρ ὕλη πρὸς τὸ ἐσόμενον ὠνομάσθαι φαίνεται , τὸ δὲ ὑποκείμενον πρὸς τὸ ἤδη ἐνόν · καὶ εἴη ἂν τὸ πρᾶγμα τοῦτο , ὃ λέγομεν ὕλην , ὑποκείμενόν τι ᾧ συμβέβηκεν ἐν τῇ φύσει τὸ δεκτικὴν εἶναι τῶν ἐναντίων · ὥσπερ γὰρ τοῦ εἴδους , οὕτως καὶ τῆς στερήσεως ἐστι δεκτική . πῶς οὖν ἄποιος καθ’ ἑαυτήν ; ὅτι νὴ Δία μὴ στέρησιν ἐνταῦθα ποιότητος σημαίνει τὸ ἄποιον , ἀλλ’ ἀπόφασιν ὡς τὸ ἀγράμματον , ὡς τὸ ἄμουσον ἀντὶ τοῦ μὴ γραμματικοῦ καὶ μὴ μουσικοῦ . εἰ δὲ ἐσήμαίνε στέρησιν , ποιότητα ἄν αὐτῇ προσετίθει τὸ ἄποιον · καὶ γὰρ ἡ στέρησις οἱονεὶ ποιότης . ἐφ’ ὧν γοῦν ἀληθὴς ἀπόφασις , ἡ | στέρησις οὐ συνέπεται · οὐ γὰρ ἐφ’ ὧν τὸ μὴ δίκαιον , καὶ τὸ ἄδικον . οὐδὲ ἐφ’ ὧν τὸ μὴ κομῶν , καὶ τὸ φαλακρόν . οὐδαμῶς οὖν τὸ εἶναι τῆς ὕλης ἐν τῷ ἐστερῆσθαι , ἀλλ’ ὥσπερ ὁ κηρὸς δυνάμενος λέων γενέσθαι οὐδὲ γὰρ ἄν ἦν ἔτι κηρὸς ἡνίκα λέων ἐγένετο ) , οὕτω καὶ τὸ πρῶτον ὑποκείμενον δυνάμενον ἁπάσας δέχεσθαι τὰς μορφὰς ἐν στερήσει μέν ἐστιν ἁπασῶν , οὐ μὴν καθὸ ὑποκείμενόν ἐστι , κατὰ τοῦτο ἔστιν ἐν στερήσει · οὐδὲ γὰρ ἂν ἦν ὑποκείμενον ἔτι , εἰ στερήσει τινὰ μορφὴν ἀφωρίζετο , ἀλλὰ καθὸ συμβέβηκεν αὐτῷ ὄντι τινὶ καθ’ αὑτὸ καὶ πρὸς ἄλλα εὐφυῶς ἔχειν . διὰ τοῦτο καὶ ὁρισθεῖσα ὑπό τινος εἴδους ὑποκείμενον μὲν οὐδὲν κωλύεται εἶναι , ὕλη δὲ οὐκ ἔστιν ἔτι τούτου . τοῦτο μὲν οὖν καὶ εἰς ὕστερον ἐπισκεψόμεθα , ἐπανιτέον δὲ ὅθενπερ ἐξέβημεν . πολλαχῶς τοίνυν τοῦ γίγνεσθαι λεγομένου καὶ τῶν μὲν οὐ γίγνεσθαι ἁπλῶς λεγομένων ἀλλὰ τόδε τι γίγνεσθαι , ἀπλῶς δὲ γίγνεσθαι λεγομένων τῶν οὐσιῶν τὸ μὲν γὰρ λευκὸν οὐχ ἁπλῶς γίγνεσθαι ἀλλὰ τόδε τι πάντως · σῶμα γὰρ γίγνεται λευκὸν καὶ διπηχυαῖον γίγνεται οὐχ ἁπλῶς ἀλλὰ τουτὶ τὸ δένδρον · φυτὸν μέντοι γίγνεται ἁπλῶς καὶ ἄνθρωπος γίγνεται ἀπλῶς ) , κατὰ τοσούτους οὖν τρόπους τοῦ γίγνεσθαι λεγομένου ἐπὶ μὲν τῶν συμβεβηκότων φανερὸν τὸ ὑποκείμενον · ἡ γὰρ ζῷον ἢ φυτὸν ἢ σῶμα ὅλως ἐφ’ οὗ τὸ ποιὸν ἢ τὸ ποσὸν ἢ τὸ πρὸς ἕτερον γίγνεται , ἐπὶ δὲ τῶν οὐσιῶν τῶν γίγνεσθαι ἁπλῶς λεγομένων οἰήσεταί τις ἴσως μηδενὸς δεῖσθαι ὑποκειμένου · μὴ γὰρ γίγνεσθαι τὴν γιγνομένην οὐσίαν · αὐτὴ δέ ἐστιν ἡ πρώτη καὶ αἰσθητὴ ἡ μήτε ἐν ὕπο | κειμένῳ μήτε καθ’ ὑποκειμένου ὡς οὖν καὶ αὐταὶ δέονταί τινος ὑποκειμένου πρὸς τὰς γενέσεις , εἰ καθολικώτερον περὶ πάντων τῶν γιγνομένων ἐπισκεψώμεθα , γένοιτο ἂν φανερόν · εὑρήσομεν γὰρ καὶ ἑκάστην τῶν λοιπῶν οὐσιῶν ἔκ τινος γογνομένην ὑποκειμένου , ὥσπερ τὰ ζῷα καὶ τὰ φυτὰ ἐκ τοῦ σπέρματος . καθόλου τοίνυν ἅπαντα τὰ γιγνόμενα ἢ μετασχηματίσει γίγνεται μόνῃ ὡς ἀνδριάς οὐδὲν γὰρ ἕτερον ἐξαλλάττεται ἐν τῷ χαλκῷ πλὴν τοῦ σχήματος καὶ τῆς θέσεως τῶν μερῶν ) , ἢ προσθέσει ὡς τὰ αὐξανόμενα , ἡ ἀφαιρέσει ὡς ἐκ λίθου Ερμῆς , ἢ συνθέσει ὡς οἰκία , ἢ ἀλλοιώσει τῇ τε κατά τινα ποιότητα παθητικήν , ἥτις ἰδίως ἀλλοίωσις , καὶ τῇ κατ’ οὐσίαν , ἥτις κυρίως μεταβολή · αὕτη δέ ἐστιν ἡ κτὰ τὸ εἶδος καὶ τὸ τί ἦν εἶναι ἀπαλλαγή . ταῦτα δὲ ἅπαντα ἐφ’ ὑποκειμένου τινός , οὐ μόνον τὰ ἄλλα , ἀλλὰ καὶ ἐφ’ ὧν ἡ κυρίως μεταβολή · εἶναι γὰρ δεῖ πάντως καὶ ὑποκεῖσθαι περὶ ὃ γίγνεται σῳζόμενον ἡ μεταβολή , ὡς περὶ ὃ γίγνεται ἡ πρόσθεσις , περὶ ὃ γίγνεται ἡ ἀφαίρεσις , περὶ ὃ γίγνεται ἡ σύνθεσις · ὥστε δῆλον ἐκ τῶν εἰρημένων ὅτι τὸ γιγνόμενον ἅπαν ἀεὶ σύνθετόν ἐστιν ἔκ τε τοῦ ὑποκειμένου καὶ τῆς μορφῆς , ὥσπερ καὶ ἐξ οὗ ἐγίγνετο καὶ τοῦτο σύνθετον ἦν ἔκ τε τοῦ ὑποκειμένου καὶ τοῦ ἀντικειμένου τῷ ἐσομένῳ · λέγω δὲ ἀντικεῖσθαι μὲν τὴν ἀμουσίαν , ὑποκεῖσθαι δὲ τὸν ἄνθρωπον καὶ τὴν μὲν ἀσχημοσύνην καὶ τὴν ἀμορφίαν καὶ τὴν ἀταξίαν ἀντικείμενον , ὑποκείμενον δὲ τὸν χαλκὸν ἢ τὸν λίθον ἢ τὸν χρυσόν . φανερὸν οὖν ὡς εἴπερ τῶν φύσει ὄντων ταῦτά εἰσιν ἀρχαὶ καὶ | αἴτια , ἐξ ὧν ὡς ἐνυπαρχόντων ἕκαστον γίγνεται καὶ ἃ συμπληροῖ ἑκάστου τὸ εἶναι , ὅτι ταῦτά ἐστιν ἐξ ὧν σύγκειται ἕκαστον , τό τε ὑποκείμενον καὶ ἡ μορφή · σύγκειται δὲ οὐχ ὡς ἐκ πλίνθων ἡ οἰκία ἀλλὰ τῷ λόγῳ · ἄλλος γὰρ ἀνθρώπου λόγος καὶ ἄλλος μουσικοῦ . ἔστι δὲ τὸ ὑποκείμενον , ὅταν αὐτὸ νοῆται καθ’ αὑτό , ἀριθμῷ μὲν ἕν , λόγῳ δὲ δύο · λέγω δὲ τοῦτο διὰ τὴν στέρησιν , ἣ συμβέβηκεν τῇ ὅλῃ . ἄκουε δὲ καὶ νῦν . διαφέρουσι τῷ λόγῳ , εἰ καὶ ἕν εἰσιν ἀριθμῷ καθάπερ Σωκράτης σιμός , ὁ μὲν ἄνθρωπος καὶ ὁ χρυσός · κἀν ἐπὶ τὴν πρώτην ὕλην ἐκ τούτων ἀνέλθῃς , ἀριθμητὰ καὶ τόδε τι , χρυσὸς μὲν καὶ ἄνθρωπος φανερῶς . ἡ δὲ πρώτη ὕλη μᾶλλον ἀριθμητὴ ἢ ἡ στέρησις · οὐ γὰρ οὖσα καθ’ ἑαυτὴν ἀριθμητή , ὅμως μᾶλλόν ἐστιν ἀριθμητὴ ἢ ἡ στέρησις · ἡ γὰρ σύγκρισις αὕτη πρὸς τὴν στέρησιν · καθ’ ὅσον γὰρ τῷ συναμφοτέρῳ ὅ ἐστιν ἀκριβῶς τόδε τι , ταύτην μᾶλλον συμβαίνει συνεργεῖν ἢ τὴν στέρησιν ὑπομένουσάν πὼς καὶ ἀναφαινομένην ἐκείνης ὑπεξιούσης , κατὰ τοσοῦτον ἔχει μᾶλλον αὐτὴ τὸ τόδε τι , ἡ δὲ στέρησις οὐδαμῶς ἔχει τὸ τόδε τι · πῶς γὰρ ἡ μηδὲ μένουσα ; ἀλλὰ κἀκ τῆς ὕλης μὲν οὐ κατὰ συμβεβηκὸς γίγνεται τὸ γινόμενον ( ἑνυπάρχει γὰρ αὐτῷ ) , ἐκ δὲ τῆς κατὰ συμβεβηκός · τὸ γὰρ τῇ ὕλῃ συμβεβηκέναι ἡ κυρίως ἐστὶν ἀρχή . διόπερ κυρίως μὲν λέγων δύο ἐρεῖς εἶναι τὰ αἴτια προηγουμένως τήν τε ὕλην καὶ τὴν μορφήν , εἴποις δ’ ἂν αὐτὰ καὶ τρία διὰ τὴν στέρησιν καὶ ἔστι μὲν ὡς τἀναντία εἰσὶν ἀρχαί ( λέγω δὲ ἁπλούστερον ἐναντία τὴν | στέρησιν καὶ τὸ εἶδος · μετὰ ταῦτα γὰρ ὅπως ἀλλήλοις ἀντίκειται ἐπιδείξω ) , ἔστι δὲ ὡς οὐ τὰ ἐναντία · πάσχειν γὰρ αὐτὰ ὑπ’ ἀλλήλων ἀδύνατον . ἀλλὰ καὶ τοῦτο διεσωσάμεθα ὑποτιθέντες τὴν ὕλην αὐτοῖς . πόσαι μὲν οὖν εἰσὶν ἀρχαὶ τῶν περὶ γένεσιν φυσικῶν καὶ ὅπως πόσαι , προείρηται καὶ δῆλον ὅτι δεῖ τοῖς ἐναντίοις ὑποκεῖσθαί τι καὶ τὰ ἐναντία δύο εἶναι , τρόπον δέ τινα ἄλλον οὐκ ἀναγκαῖον · ἱκανὸν γάρ ἐστιν τὸ ἕτερον τῶν ἐναντίων ποιεῖν τῇ ἀπουσίᾳ καὶ παρουσίᾳ τὴν μεταβολήν , ὥστε τὸ εἶδος τὴν χώραν ἀποπληροῖ καὶ τῆς στερήσεως · ἡ γὰρ στέρησις οὐ φύσις τις καὶ εἶδός ἐστιν , ἀλλ’ ἀπουσία τοῦ εἴδους . Ἡ δὲ ὑποκειμένη φύσις ἐπιστητὴ κατὰ ἀναλογίαν · ὡς γὰρ πρὸς ἀνδριάντα χαλκὸς ἢ πρὸς κλίνην ξύλον , οὕτως αὕτη πρὸς ἰὴν οὐσίαν τὴν σύνθετον ἔχει καὶ ἁπλῶς πρὸς ἅπαν τὸ ὄν · ὑποκειμένη γὰρ ἰῇ οὐσίᾳ δηλονότι καὶ τοῖς ταύτῃ συμβεβηκόσιν ὑπόκειται . πότερον δὲ οὐσία τὸ εἶδος ᾖ τὸ ὑποκείμενον , οὔπω δῆλον · οὔπω δὲ δῆλον καὶ ὅπως τὸ εἶδος ἀρχή · καὶ πότερον ἄφθαρτον ἅπαν ἤ τι καὶ φθαρτόν · καὶ εἰ μὲν ἅπαν ἄφθαρτον , πῶς οὐκ ἀίδιον ἅπαν , εἰ δὲ οὐχ ἅπαν ἄφθαρτον , πῶς ἅπαν ἀρχή . ταῦτα δὲ ἅπαντα ἀνακείσθω νὺν · ἴσως γὰρ οὐδὲ φυσικῷ πρέπων ὁ λόγος , ἀλλὰ ἡ περὶ τῶν ἀιδίων θεωρία τοῦ ὑπὲρ τοῦτον . 8 . Ὅτι δὲ μόνως οὕτω λύεται καὶ ἡ τῶν ἀρχαίων ἀπορία , λέγομεν μετὰ ταῦτα · ζητήσαντες γὰρ οἱ κατὰ φιλοσοφίαν πρεσβύτατοι τὴν ἀλήθειαν καὶ τὴν φύσιν τῶν ὄντων ἐξετράπησαν τῆς ἀληθείας οἷον ὁδόν τινα ἄλλην ἀπωσθέντες ὑπὸ ἀπειρίας τοῦ διαλέγεσθαι , ὥστε φασὶν οὔτε γίγνεσθαι τῶν ὄντων οὐδὲν οὔτε φθείρεσθαι διὰ τὸ ἀναγκαῖον μὲν ἀεὶ γίγνεσθαι τὸ γινόμενον ἢ ἐξ ὅντος ἢ ἐκ μὴ ὄντος , ἀλλ’ οὔτε ἐξ ὄντος ( εἶναι γὰρ ἤδη ) οὔτε ἐκ μὴ ὄντος ἀμήχανον γάρ · δεῖ γὰρ ὑποκεῖσθαί τι πάντως ) . ὅθεν ἀναιροῦντες τὴν γένεσιν ἐποίουν ἐκ προϋπαρχόντων τὰ ὄνια συγκρίσει καὶ θέσει καὶ ἐκκρίσει καὶ τοιαύταις τισὶ μηχαναῖς προσχρώμενοι , τὸ δὲ ἐφεξῆς τούτῳ συντιθέντες οὐδὲ εἶναι πολλὰ ἔφασαν , ἀλλὰ ἕν · εἰ γὰρ πολλά , διαφέροντα ἔσται , τὰ δὲ τοῦ ὄντος διαφέροντα μὴ εἶναι . ἐκεῖνοι μὲν οὖν ταύτην ἔλαβον τὴν δόξαν διὰ τὰ εἰρημένα , ἡμεῖς δὲ λύομεν τὴν ἀπορίαν κατὰ δύο τρόπους . ὧν ὁ μὲν πρότερος οὗτος · τὸ ἐξ ὄντος ἢ μὴ ὄντος γίγνεσθαι ἢ τὸ μὴ ὂν ἢ τὸ ὂν γίγνεσθαι ἢ πάσχειν τι ἢ ποιεῖν , ἵνα καθολικώτερον εἴπω ( λάμβανε δή μοι τὸ λεγόμενον οὐκ ἐπὶ τῆς κυρίως γενέσεως μόνον , ὡς ὅταν λέγωμεν ἄνθρωπον γίγνεσθαι , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πάσης ἀπλῶς , ὡς καὶ ὅταν λευκὸν γίγνεσθαι λέγωμεν ἢ μουσικόν ) , ταῦτα ) δὴ πάντα λέγεται διχῶς καὶ δύο σημαίνει . καὶ ἵνα σοι γένηται σαφέστερον τοῦτο , ἐπὶ παραδείγματος πρῶτον κατάμαθε · λέγομεν τὸν ἰατρὸν ποιεῖν τι ἢ πάσχειν , τοῦτο δὲ διχῶς λέγομεν , ἢ καθ’ αὑτό , τουτέστι καθό ἐστιν ἰατρός , ἢ κατὰ συμβεβηκός , ὅταν μὲν θεραπεύῃ , καθ’ αὑτὸ ποιεῖ καθὸ ἰατρός , ὅταν δὲ οἰκοδομῇ , οὐ καθὸ ἰατρός , ἀλλ’ ὅτι τῷ ἰατρῷ συμβέβηκεν οἰκοδομικῷ εἶναι · πάλιν ἄν μὲν γένηται ἀπὸ ἀμελείας | ἀνίατρος , πάσχειν αὐτόν φαμεν καθὸ ἰατρός , ἂν δὲ γίγνηται λευκός , οὐ καθὸ ἰατρός , ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός , ὅτι ἐκ μέλανος , ὃ συμβεβήκει αὐτῷ . καὶ τοίνυν τὸ ἐκ μὴ ὄντος γίγνεσθαι ἢ τὸ μὴ ὂν γίγνεσθαι δύο σημαίνει · ἓν μὲν ὡς ἐνυπάρχοντος τοῦ μὴ ὄντος καὶ δεχομένου τὸ εἶναι , ὅπερ ἐστὶν ἀδύνατον · καὶ τοῦτό ἐστιν ὃ σημαίνει τὸ ἐκ μὴ ὄντος γίγνεσθαι ᾖ μὴ ὄν . τοῦτο δὲ ᾤοντο δηλοῦσθαι μόνον ἐκ τῆς φωνῆς ταύτης οἱ παλαιοὶ καὶ διὰ τοῦτο ἀνῄρουν γένεσιν . ἕτερον δέ , ὡς ἐξισταμένου τοῦ μὴ ὄντος καὶ ἐκχωροῦντος τῷ ἐσομένῳ , ὡς ἐκ τοῦ ἀμούσου τὸ μουσικόν · καὶ τοῦτό ἐστι κατὰ συμβεβηκὸς ἐκ τοῦ μὴ ὄντος · τὸ γὰρ οὕτως λεγόμενον ἔκ τινος γίγνεσθαι ὡς μὴ ὑπομένοντος κατὰ συμβεβησὸς ἐκ μὴ ὄντος γίγνεται . οὕτω φαμὲν ἐκ μὴ ὄντος ἡμεῖς γίγνεσθαι τὰ γιγνόμενα , ἐπειδὴ ἐκ τῆς στερήσεως , ἥ ἐστι καθ’ αὑτὴν μὴ ὄν , ἐκχωρούσης καὶ ἐξισταμένης γίγνεται · ἢ καὶ οὕτως κατὰ συμβεβηκὸς ἐκ μὴ ὄντος , ἐπειδὴ ἐκ τῆς ὕλης ᾗ συμβέβηκε τὸ μὴ ὂν ἡ στέρησις · οὕτω δὲ δύναται καὶ ἐνυπάρχειν τὸ μὴ ὄν , ἀλλ’ οὐ τὸ καθ’ αὑτὸ μὴ ὄν , ἀλλ’ ᾦ τοῦτο συμβέβηκε , τοῦτο δέ ἐστιν ἡ ὕλη . ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ ἐξ ὄντος γίγνεσθαι καὶ τὸ ὂν γίγνεσθαι ἁπλῶς μὲν ἀμήχανον καὶ καθὸ ὄν ἤδη γὰρ ἔστιν ) , κατὰ συμβεβηκὸς δὲ ἐξ ὄντος οὐδὲν ἀδύνατον . ἵνα γὰρ μᾶλλον μάθῃς ὃ λέγω , μεταβῶμεν εἴς τι παράδειγμα . ὑποκείσθω τοίνυν κύων εἰς ἵππον μεταβάλλειν ἢ ἄλλο ὁτιοῦν ζῷον εἰς ὁτιοῦν ζῷον , ὃ δὴ καὶ γίγνεται ἐπ’ ἐνίων . ὡς οὖν ἐπὶ τούτων ὁ λέγων , ὅτι ζῷον ἐκ ζῴου γίγνεται , οὐ τοῦτο λέγει , ὅτι ᾗ ζῷον ( οὐ γὰρ τὸ ζῷον καθὸ ζῷον | μεταβάλλει εἰς ἄλλο ζῷον , ἄν μεταβάλλῃ εἰς ἄλλο , οὐδὲ τὸ γιγνόμενον ζῷον ἂν γίγνοιτο , καθὸ ζῷον ἐκ ζῴου ἄν γίγνοιτο ) , ἀλλὰ τὸ λεγόμενόν ἐστιν ὅτι ἔκ τινος , ᾧ συμβέβηκε ζῴῳ εἶναι , ἄλλο γίγνεται ᾧ καὶ τῷ ζῴῳ εἶναι ὑπάρχει · οὕτως καὶ εἰ γίγνοιτο ὕδωρ ἐξ ἀέρος , τὸ ὂν ἐξ ὄντος γίγνεσθαι λέγεται , οὐχ ὅτι τὸ ὂν ἤδη γίγνεται οὐδὲ τὸ γιγνόμενον ἔστιν ἤδη , ἀλλ’ ὅτι ἔκ τινος , οὗ τὸ ὂν κατηγορεῖται , ἕτερον γίγνεται ᾧ καὶ αὐτὸ τὸ ὂν ὑπάρχει . ὥσπερ δὲ εἰ γίγνοιτο ζῷον , καθὸ ζῷόν ἐστιν , οὐκ ἐκ ζῴου ἂν γίγνοιτο , ἀλλὰ ἐκ μὴ ζῴου οἷον σπέρματος , οὕτως εἰ γίγνοιτο ἀπλῶς ὄν , ἐξ οὐδενὸς ἂν τῶν ὄντων γίγνοιτο , ἀλλ’ ἐκ τοῦ πάντῃ μὴ ὄντος , ὅπερ δὴ παντελῶς ἀμήχανον · οὐδ’ ἄν γίγνοιτο τὸ ἀπλῶς ὄν . καὶ ἐξ ὄντος οὖν καὶ μὴ ὄντος ἡ γένεσις καὶ τοῦτο οὐκ ἔστιν ἀντίφασις · οὐ γὰρ κατὰ ταὐτό . ἀλλ’ ἐξ ὄντος μέν , ἐπειδὴ ἕτερόν τί ἐστιν , ἐκ μὴ ὄντος δέ , ἐπειδὴ τοῦτο οὐκ ἔστιν ὃ γίγνεται , καὶ ἀπλῶς εἰπεῖν ἐκ τὶ μὲν ὄντος ὃ οὐ γίγνεται , τὶ δὲ μὴ ὄντος ὃ γίγνεται , ὥστε ἡ στέρησις καὶ ἡ τοιαύτη φύσις αὐτῆς τηρεῖ τὴν γένεσιν , οὔτε τοῦ ὄντος ᾗ ὂν γιγνομένου , διότι συνυπάρχει τῇ ὕλῃ , <οὔτε τοῦ μὴ ὄντος ᾗ μὴ ὄν , διότι οὐκ ἐνυπάρχει τῇ ὕλῃ> . εἷς μὲν δὴ τρόπος οὗτος τῆς λύσεως , ἄλλος δὲ ἐκ τοῦ δυνάμει καὶ ἐνεργεία . ἐκ γὰρ τῆς ὕλης γίνεται τὰ γιγνόμενα ἐκ τοῦ δυνάμει μὲν ὄντος , ἐνεργείᾳ δὲ μὴ ὄντος , καὶ ταύτης δὲ τῆς λύσεως ἡ τῆς στερήσεως φύσις αἰτία · αὕτη γάρ ἐστιν ἡ ποιοῦσα τὴν ὅλην δυνάμει μὲν εἶναι , ἐνεργείᾳ δὲ μή . οὔκουν πάντῃ ἀπόβλητος ἡ στέρησις πρὸς τὰς γενέσεις οὐδὲ ἐν | ἴσῃ χώρᾳ τοῖς ἄλλοις αἰτίοις τοῖς κατὰ συμβεβηκὸς λεγομένοις , ὡς τὸ λευκὸν ἢ μέλαν , τὰ τῷ ἀνθρώπῳ συμβεβηκότα τῶ γιγνομένῳ μουσικῷ · τὰ μὲν γὰρ οὐδὲ ὅλως συντελεῖ τι πρὸς τὰ γιγνόμενα , ἡ δὲ στέρησις τὸ ὅλον τοῦτο κατὰ συμβεβηκὸς αἰτία καὶ ἀρχή · ἀδύνατον γὰρ γενέσθαι μὴ ὑπάρξαντος ἐν τῷ ὑποκειμένῳ ἐναντίου . 9 . Ὥςτε μεμπτέον οὐκ ἀπεικότως τοὺς ταύτην παριδόντας τὴν φύσιν . ὅσοι μὲν * * τοίνυν ἐνεργείᾳ ποιοῦσιν τὸ ὑποκείμενον καὶ τὴν ὕλην , εἴτε πῦρ εἴτε ἀέρα εἴτε ἄλλο τι τῶν σωμάτων , οὐχ ἥπτοντο οὗτοι τῆς στερήσεως · Πλάτων δὲ τὴν ὕλην μηδὲν τῶν ὄντων εἶναι εἰπὼν ἐπέβαλέ πὼς καὶ τῇ στερήσει , οὐχ ἱκανῶς . συμβαίνει γὰρ αὐτῷ ποιεῖν τὰς γενέσεις ἐκ τοῦ μὴ ὄντος ᾗ μὴ ὄν · καθὸ γὰρ ἐπαινεῖ Παρμενίδην ἓν εἶναι τὸ ὂν λέγοντα καὶ τὸ παρὰ τὸ ὂν οὐκ ὄν , κατὰ τοῦτο αὖ ἐκ τοῦ ἀπλῶς μὴ ὄντος ποιεῖται τὰς γενέσεις · οὐ γὰρ οἷόν τε ἑνὸς ὄντος τοῦ ὄντος καὶ τοῦ παρὰ τοῦτο μὴ ὄντος οὐ πῇ μὴ ὄντος , οὐδὲ κατὰ συμβεβηκὸς μὴ ὄντος , ἀλλ’ ἁπλῶς μὴ ὄντος , ὡς ᾤετο Παρμενίδης , σῴζεσθαι τὴν τῆς ὕλης φύσιν , ἣ πῇ μὲν ἔστιν πῇ δὲ οὔ , καὶ δυνάμει μὲν ἔστιν , ἐνεργείᾳ δὲ οὔ . εἰ δὲ ἐκ μὲν τοῦ ὄντος τοῦ ἑνὸς ὃ μόνον ἔστιν , οὐδὲν ἄν γένοιτο ἀμετάβλητον γὰρ ἐκεῖνο ) , δεῖ δὲ εἴ τι γίγνεται ἐξ ἑτέρου τινὸς γίγνεσθαι , πᾶν δὲ τὸ παρ’ ἐκεῖνο τὸ ὂν οὐκ ὄν , παντελῶς ὁ τὴν μὲν δόξαν ταύτην ἀποδεχόμενος , γένεσιν δὲ εἶναι διδοὺς ἐκ τοῦ μὴ ὄντος αὐτὴν παράγει , | κἀν διαρρήδην τοῦτο μὴ λέγῃ . ἀλλ’ οὐδ’ ἐκεῖνο ὀρθῶς , ὅτι μὴ κατὰ τὸν λόγον χωρίζει τὴν ὕλην τῆς στερήσεως , ἀλλ’ ἐπειδὴ τῷ ἀριθμῷ ταὐτόν εἰσιν , οἴεται ὁμοίως ἔχειν αὐτὰς καὶ τῷ λόγῳ καὶ τῇ δυνάμει τῆς φύσεως . ἡμεῖς μὲν γὰρ τὴν ὕλην καὶ στέρησιν ἕτερον εἶναί φαμεν καὶ τούτων τὴν ὕλην κατὰ συμβεβηκὸς μὴ ὄν , ὅτι αὐτῇ συμβέβηκεν ἡ στέρησις τῇ οὔσῃ πὼς τὸ πάντῃ μὴ ὄν · καὶ αὖ τὴν μὲν ἐγγὺς τοῦ ὄντος εἶναι ( ἐγγὺς γὰρ ἐστι τοῦ συνθέτου καί πὼς ἤδη καὶ μέρος αὐτοῦ ) , τὴν δὲ ἀπουσίαν ἐκείνου · καὶ οὕτως οὐκ ἐκ τοῦ ἀπλῶς μὴ ὄντος ἡμῖν αἱ γενέσεις , ἀλλ’ ἐκ τοῦ κατὰ συμβεβηκὸς μὴ ὄντος καὶ δυνάμει ὄντος · οἱ δὲ τὸ μέγα καὶ τὸ μικρὸν λέγοντες , εἴτε ἓν σημαίνουσι τοῖς ὀνόμασιν εἴτε δύο , τῆς ὕλης ὅμως ἀμφότερα κατηγοροῦσιν . ἐκεῖνοι μὲν οὖν οὐ πράγματα τρία λέγουσι τὰς ἀρχὰς ἀλλ’ ὀνόματα · τὸ γὰρ μέγα καὶ τὸ μικρὸν οὐ τὸ μὲν αὐτοῖς τὴν ὕλην σημαίνει , τὸ δὲ τὴν στέρησιν , ἀλλ’ ἄμφω τὴν ὕλην , τὴν δὲ στέρησιν παρεώρων καὶ οὐ χωρίζουσι τῷ λόγῳ · ἡμεῖς δὲ πάμπολυ διαφέρειν ταῦτά φαμεν · ἡ μὲν γὰρ ὕλη μένουσα συναιτία τῇ μορφῇ τῶν γινομένων ἐστὶν ὥσπερ μήτηρ , ἡ δὲ ἑτέρα μοῖρα τῆς ἐναντιώσεως , λέγω δὲ τὴν στέρησιν , πολλάκις ἄν φαντασθείη τῷ πρὸς τὸ φθοροποιὸν αὐτῆς ἀτενίζοντι τὴν διάνοιαν οὐδὲ εἶναι τὸ παράπαν · φθαρτικὴ γὰρ τοῦ εἶναί ἐστι καὶ τοῦ εἴδους , ὅ ἐστιν ἑκάστῳ τὸ εὖ καὶ τὸ ἀγαθόν . καίτοι θαυμαστὸν μέν , εἰ ἔστι φθείρουσα τὸ εἶναι . θαυμαστὸν δέ , εἰ μή ἐστι ποιοῦσα τὸ γίγνεσθαι · οὐ γὰρ ἄν γίγνοιτό τι μὴ φθειρομένου τινός , ἀλλ’ ἦν ἅπαντα ἀίδια . Τὰ κακὰ οὖν ἐκ ταύτης καὶ διὰ ταύτην · ἡ γὰρ ὕλη τῷ εἶναι δεκτικὴ καὶ τὸ δυνάμει ἔχειν ἀσθενεστέρα ἐστὶν ἢ ὥστε κατέχειν ἀεὶ τὰς μορφὰς ὧν μεταλαμβάνει . πόθεν οὖν μεταλαμβάνει ; ὅτι ὀρέγεται τοῦ θείου καὶ ἐφίεται τοῦ ἀγαθοῦ , λέγω δὲ ἀγαθόν τε καὶ θεῖον τὸ πρῶιον εἶδος , τὸ πρῶιον αἴτιον , πρὸς ὃ πάντα νένευκεν , ᾧ σπεύδει πάντα ὁμοιωθῆναι καθ’ ὅσον ἕκαστον δύναται · δύναται δὲ ὡς πέφυκεν ἕκαστον . ἡ δὲ ἔφεσις αὕτη πῶς ἐν τῇ ὕλῃ ; ἢ τοῦτό ἐστιν ἀληθινὴ ἡ πρόνοια ὄρεξιν ἐνυπάρχειν τοῦ καλοῦ τῷ αἰσχρῷ καὶ τῷ ἐνδεεῖ τοῦ αὐτάρκους , τούτῳ δὲ τῷ εἴδει τῷ πρώτῳ καὶ ἀύλῳ καὶ χωριστῷ καὶ τοῖς παρὰ τούτου χορηγουμένοις τοῖς ἐνύλοις ἐναντίον μέν ἐστιν ἡ στέρησις , ἡ δὲ ὕλη νένευκεν ἐπ’ αὐτὸ καὶ ὀρέγεται ; εἰ δὲ ἔχει τὴν στέρησιν ἐν τῇ φύσει , τῆς ἑαυτῆς φθορᾶς ἄν ἐφίοιτο · φθορὰ γὰρ τοῦ ἐναντίου ἡ παρουσία τοῦ ἐναντίου · εἰ γὰρ δὴ οὐκ ἄλλο τι ἡ στέρησις , ἀλλὰ ταὐτὸν ἀκριβῶς τῇ ὕλῃ , πῶς σῴζοιτο ἂν ἐν τῷ τινος εἴδους μεταλαμβάνειν ; ὅτι φησί , καὶ τότε ἐνυπάρχει περὶ αὐτήν · ἄλλου γὰρ ἐστέρηται πάντως ἡ ὕλη , καὶ εἰ τοῦδέ τινος μεταλαμβάνει , εἴπερ ἐν τῷ λόγῳ τῆς ὕλης ἡ στέρησις οὐχὶ τοῦδέ τινος ἀλλὰ πάντων ὁμοίως ἄν εἴη . φθείροιτ’ ἂν οὖν κἂν > τι μὲν ἔχοι τῶν εἰδῶν , τὶ δὲ μή . εἰ οὖν μηδὲ τὸ εἶδος ἐφίεται ἑαυτοῦ οὐδὲ γὰρ ἐπιδεὲς ἑαυτοῦ ) μήτε τὸ ἐναντίον φθαρτικὰ γὰρ ἀλλήλων τὰ ἐναντία ) , λείπεται τὴν ὕλην εἶναι τὴν ὀρεγομένην τοῦ εἴδους , ὥσπερ ἄν εἰ θῆλυ ἄρρενος ἢ αἰσχρὸν καλοῦ · αἰσχρὸν δὲ οὐχ ὡς αἰσχρότης · οὐ γὰρ καθ’ αὑτὴν αἰσχρόν , ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκὸς ᾗ μετέχει τῆς στερήσεως . Φθείρεται δὲ καὶ γίγνεται ἡ ὕλη ἔστι μὲν ὡς , ἔστι δὲ οὔ κατὰ συμβεβηκὸς μὲν γὰρ φθείρεται , ἐπειδὴ τὸ συμβεβηκὸς αὐτὸ φθείρεται καθ’ αὑτό , τοῦτο δέ ἐστιν ἡ στέρησις · φθείρεται οὖν ἐπειδὴ τὸ ἐν αὐτῇ φθείρεται , ὡς τὸν ἀμφορέα φθείρεσθαί φαμεν , ὅταν ὁ ἐν αὐτῷ οἶνος φθαρῇ , κατὰ δὲ τὴν οἰκείαν φύσιν οὐ φθείρεται · οὐδέποτε γὰρ ἀπόλλυσι τὸ δυνάμει , ἀλλ’ ἄφθαρτος καὶ ἀγένητος . εἴτε γὰρ γίγνεται , ὑποκεῖσθαί τι δεῖ πρῶτον ἐξ οὗ ἐνυπάρχοντος γίνεται , τοῦτο δέ ἐστιν αὐτή , ὥστε πρὶν γενέσθαι ἔστιν · εἴτε φθείρεται , εἰς τοῦτο ἀφίξεται ἔσχατον , ὥστε ἐφθαρμένη ἐστὶ πρὶν φθαρῆναι . καὶ περὶ μὲν ὕλης ἀρκείτω ταῦτα , ὅτι ἄφθαρτος , ὅτι ἀγένητος , ὅτι ἕτερον τῆς στερήσεως , ὅτι πρῶτον ὑποκείμενον , ἐξ οὗ πρῶτον γίγνεται ἕκαστον ἐνυπάρχοντος μὴ κατὰ συμβεβηκός , τοῦτο δὲ ὃ προστεθείκαμεν πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῆς στερήσεως · γίγνεται γὰρ καὶ ἐκ τῆς στερήσεώς τι , ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός . περὶ δὲ τῆς κατὰ τὸ εἶδος ἀρχῆς , πότερον μία ἢ πολλαὶ καὶ τίνες εἰσίν , οὐκέτι φυσικοῦ διορίσαι , ἀλλὰ τῆς πρώτης φιλοσοφίας · περὶ δὲ τῶν φυσικῶν καὶ φθαρτῶν εἰδῶν , ἃ μηδὲ κυρίως ἀρχαί , ἀλλὰ τῶν ἐν γενέσει καὶ ὡς στοιχείων ἐν τοῖς ὕστερον δεικνυμένοις ἐροῦμεν .
Lemmas: 1 . πρόκειμαι ὅδε τῆ συγγράφω γράφω ἐπιστήμη τις πορίζω ὁ τε φύσις καί ὁ ὑπό αὐτός γίγνομαι . ὁ μέν γάρ ἄνευ λόγος οὗτος γιγνώσκω ῥᾴδιος καί πᾶς ἄνθρωπος · ἅπας γάρ ἄν εἶπον ἔχω ὁ γε ὁ αἴσθησις ὑγιαίνω , ὅτι οὗτος μέν εἰμί γῆ , οὗτος δέ ὕδωρ , οὗτος δέ φυτός , οὗτος δέ ζῷον · ἀλλά ὁ μετά ἐπιστήμη γιγνώσκω καί ὁ ἀρχή αὐτός πρότερος ἀνάγκη γιγνώσκω . δηλόω δέ οὗτος καί ὁ λογικός ὁ τέχνη · γραμματικός γάρ λέγω οὖον ὁ ἐπακούω ὁ ὄνομα , ἀλλά ὁ εἶπον ἔχω , ἐκ ὅσος ἕκαστος ὄνομα σύγκειμαι στοιχεῖον , μουσικός τε αὖος οὖον ὁ αἰσθάνομαι ὁ μέλος διά ὁ ἀκοή , ἀλλά ὁ διαλύω αὐτός δύναμαι εἰς τόνος καί ἡμιτόνιον . πῶς ἄν οὖν τίς περί ἀρχή μετά ἀπόδειξις ἔχω λέγω , εἰμί γε ὁ μέν ἀπόδειξις ἐκ πρότερος , εἰμί δέ ὁ πρότερος ἐπιζητέω , ἀρχή ὁ ἀρχή εὑρίσκω βούλομαι ; 106 ὁ πρότερος οὖν διχῶς · καί πρός ἐγώ καί πρός ὁ φύσις . πρός ἐγώ μέν οὖν πρότερος ὁ γνώριμος ἐγώ καί ὅς ῥᾳδίως ἄν καταλαμβάνω , οἷος ὁ ὄνομα καί ὁ συλλαβή ὁ γράμμα · πρός δέ ὁ φύσις πρότερος ὁ κατά ὁ οὐσία ἁπλόος , οἷος ὁ γράμμα ὁ ὄνομα , ἀνάπαλιν δέ ὁ πορεία · ἐγώ μέν γάρ ἀπό ὁ συντίθημι ἐπί ὁ ἁπλόος πρός δέ ὁ φύσις πρότερος ἀναλύω , ὁ φύσις δέ ἐκ ὁ ἁπλόος ὁ σύνθετος μηχανάομαι . ὅταν μέν οὖν περί ὁ σύγκειμαι ποιέω λόγος , ἐκ ὁ φύσις πρότερος αὐτός ἀποδείκνυμι · ὅταν δέ περί ὁ ἀρχή , ἐκ ὁ πρός ἐγώ πρότερος . καί εἰμί ἐκεῖνος μέν ὁ κύριος ἀπόδειξις , οὗτος δέ εἰμί καί μή κύριος , ἀλλά ἐγώ ἱκανῶς . ἐάν οὖν ἄρχω ὁ περί ὁ ἀρχή λόγος ἀπό κοινός τίνω καί πλείων ὑπάρχω , οὖον † ταρακτέον · ἀπό γάρ οὗτος ἐπί ὁ ἴδιος βαδίζω . γνώριμος δέ ἐγώ ὁ κοινός ὁ ἴδιος εἰμί · οἷος γάρ σύγκειμαι μᾶλλον καί ὥσπερ ἐν ὁ αἰσθητός , εἰμί πρόσειμι τίς ζῷον , ὅλος ὁ σῶμα ὁ ὄψις ταχύς ἀντιλαμβάνω ἢ κεφαλή τε καί χείρ καί πούς ( οὗτος γοῦν εἶπον τάχα ἄν ὅτι ζῷον ὁ προσέρχομαι ἢ ἄνθρωπος ) , οὕτως ἐν ὁ ὑπό λόγος θεωρέω ὁ καθόλου τε καί κοινός σαφής ἐγώ ὁ προσεχής καί ἴδιος εἰμί , καίτοι μᾶλλον ἐκεῖνος συγχέω · εἰμί γάρ καί ὁ νάω οἷος ὅλος μέν τίς ὁ καθόλου , οἷος δέ μέρος ὅσος ἐκεῖνος περιλαμβάνω . οὗτος δέ καί ὁ ῥήτωρ ποιέω καί περί ὁ κοινός κεφάλαιος | πρῶτος , εἶτα οὕτως περί ὁ 107 ἴδιος εἶδος ἕκαστος διδάσκω . οὗτος δέ καί ἐν ὁ ἀναλυτικός ὁ περί ὁ συλλογισμός λόγος προτάσσω ὁ τε ἀποδεικτικός καί διαλεκτικός καί σοφιστικός ( ἀπό γάρ ὁ κοινός ὁρμάω ῥᾳδίως ἕκαστος ὁ ἴδιος καί ὁ προσεχής διακρίνω ) καί ὁ πρῶτος δέ ἐγώ φαντασία γίγνομαι ἀδιάρθρωτος καί ἀπό ὁ κοινός · ὁ γοῦν παιδίον προσαγορεύω πᾶς ὁ ἀνήρ πατήρ καί μήτηρ ὁ γυνή ὁ ἄρσην ἢ θῆλυς καταλαμβάνω ὡς κοινός ῥᾳδίως , πρίν διορίζω ὁ γονεύς ὁ ἴδιος . εἶπον δέ ἄν κατά τις τρόπος ὁμοίως ἔχω καί ὄνομα πρός ὁ ὁρισμός , λέγω δέ ὄνομα μέν οἷος ἄνθρωπος , ζῷον δέ πεζός δίπους ὁ ὁρισμός · ὁ μέν γάρ ὁλοσχερῶς καί συγκεχυμένως σημαίνω καί οἷος τε εἰμί κεῖμαι καί κατά ἕτερος πλείων κατά ὁ γράφω καί πλάσσω , ὁ δέ ὁρισμός ἔοικα εἰς ὁ μέρος διαιρέω ὁ ὑπόκειμαι οὐσία . ἀναλαμβάνω οὖν ἀρκτέος ἐντεῦθεν . 2 . Ἀνάγκη ὁ ἀρχή ὁ εἷς ἢ πλείων εἰμί · ἀλλά εἴτε εἷς , ἢ κινέω ἢ ἀκίνητος , ἢ περαίνω ἢ ἤπειρος · εἴτε πλείων , καί οὗτος γε αὖος ἢ κινέω γε ἢ ἀκίνητος , ὁ περαίνω κατά ἀριθμός ἢ πάλιν ἤπειρος . εἰμί γάρ τις καί ὁ ἤπειρος τίθημι ὁ ἀρχή ὥσπερ ἀνα - ξαγοηρα τε καί Δημόκριτος · ἀλλά Δημόκριτος μέν εἷς οὐσία ὁ ἄτομος ὁμοιομέρεια | ἐναντιότης , θερμότης ψυχρότης , λευκότητα μελανία . διαιρέω δέ καί εἰς ὁ ἄλλος δόξα ὁ περί ὁ εἰμί πάλαι φιλοσοφέω · εἰμί γάρ νομίζω ὁ ἀρχή ἐκεῖνος καί ζητέω , πόσος ὁ εἰμί , ὁ ἀρχή ζητέω ὁπόσος θετέος εἰμί , εἰμί μή τάχα Παρμενίδης καί Μέλισσος εἷς ὁ εἰμί καί ἀκίνητος λέγω οὖον εἷς ὁ ἀρχή λέγω καί ἀκίνητος · ὁ γάρ ἀρχή πλείων δήπουθεν ἑαυτοῦ συνεισάγω , καί τοσοῦτος γε ὅσος εἰμί ἀρχή · πρός τίς γάρ ὁ ἀρχή καί τις . ἀλλά καί ὁ ἀκίνητος λέγω ὁ εἰμί φανερός ποιέω μή λαμβάνω ὁ εἰμί ἀντί ὁ ἀρχή · πῶς γάρ ἄν ἕτερος τίς γίγνομαι ἐκ ἀρχή μή κινέω ; εἰμί μέν οὖν ὁ πρός οὗτος λόγος οὖον ὁ φυσικός προσήκω · τίς δήποτε ; ἀναιρέω γάρ ὁ φυσικός ἀρχή , ὥσπερ φημί , μᾶλλον δέ ὁ φύσις αὐτός , κίνησις μή τίθημι . συνίστημι δέ ὁ οἰκεῖος ἀρχή οὐδείς εἰμί ἐπιστήμη , ὥσπερ οὐδέ γεωμετρία γραμμή καί σημεῖον , οὐδέ ἀριθμητικός μόνος , ἀλλά ἐπί οὗτος ὑπόκειμαι περαίνω ὁ ἐφεξῆς , ἐπεί ὅτι γε εἰμί φύσις πόθεν εἄν ὁ φυσικός ἀποδείκνυμι ; πότερος ἐκ τίνω φυσικός ; ἀλλά αἰτέω ὁ ζητέω . ἀλλά ἐκ ἕτερος ; ἀλλά οὐ ὅς φυσικός ἀποδείκνυμι . εἰμί μέν οὖν ἔχω τις πρότερος ἑαυτοῦ ἐπιστήμη ὁ φυσικός , παρά ἐκεῖνος λαμβάνω ὁ ἀρχή ὥσπερ καί παρά οὗτος ὁ ἰατρικός καί παρά γεωμετρία ὁ ὀπτικός · εἰμί δέ μή , χράω ὁ κοινός πᾶς ὁ τέχνη μέθοδος ὁ διά ἔνδοξος · ἀλλά εἴτε οὕτως ἔτι ἐκείνως , οὐ ὅς φυσικός δίδωμι λόγος ἀλλά ὅς διαλεκτικός ἢ φιλόσοφος . ὁ μέν οὖν πόσος καί τίς | ὁ ὁ φύσις εἰμί ἀρχή διδάσκω ἀναγκαῖος ὁ φυσικός , ὁ δέ ὡς εἰμί ὅλως ὁ φύσις , οὐ εἰμί φυσικός . ἀλλά οὐδέ φανερῶς ἀναιρέω ὁ φύσις , ἀλλά καί εἰμί μή λέγω φανερῶς , ἀλλά ἐκ ὅς λέγω οὗτος συμβαίνω . ὁ γάρ κίνησις μή δίδωμι οὖον δίδωμι δήπου καί ὁ ἀρχή ὁ κίνησις , οὗτος δέ εἰμί ὁ φύσις . εἰμί μέν οὖν τηρέω ὁ ἀρχή ἐν ὁ ἑξῆς τίς παραλογίζομαι , ἀκόλουθος εἰμί ἐπιδείκνυμι ὁ φυσικός , πῇ φενακίζω · εἰμί δέ διά ὅς παρακρούω , ὁ ἀρχή αὐτός ἀναιρέω , οὐ οἰκέω ὁ λύω ὁ λόγος αὐτός ὁ μετέρχομαι ὁ ἐπιστήμη , ἐπεί καί ὁ ψευδογράφημα ὅσος μέν σῴζω ὁ γεωμετρικός ὑπόθεσις λυτέος ὁ γεωμέτρης , ὅσος δέ μάχομαι πρός ἐκεῖνος , παραιτητέος , οἷος δύο τις κύκλος ἐπιχειρέω τετραγωνίζω Ἱπποκράτης τε ὁ Χῖος καί ὁ Ἀντιφῶν . ὁ μέν οὖν Ἱπποκράτης λυτέος · ὁ γάρ ἀρχή φυλάσσω παραλογίζομαι ὁ μόνος μέν ἐκεῖνος ὁ μηνίσκος τετραγωνίζω ὅς γράφω περί ὁ ὁ τετράγωνος πλευρά ὁ εἰς ὁ κύκλος ἐγγράφω , * * * ἀπόδειξις πρός Ἀντιφῶν δέ οὐκέτι ἄν ἔχω λέγω ὁ γεωμέτρης , ὅς ἐγγράφω τρίγωνος ἰσόπλευρος εἰς ὁ κύκλος καί ἐπί ἕκαστος ὁ πλευρά ἕτερος ἰσοσκελής συνίστημι πρός τῆ περιφέρεια ὁ κύκλος καί οὗτος ἐφεξῆς ποιέω οἴομαι ποτός ἐφαρμόζω ὁ τελευταῖος τρίγωνος ὁ πλευρά εὐθύς εἰμί ὁ περιφέρεια . οὗτος δέ ὁ ἐπί ἤπειρος τομή ἀναιρέω ὅς ὑπόθεσις ὁ γεωμέτρης λαμβάνω . πρῶτος μέν οὖν διά οὗτος 1 ἄξιος εἰμί παραιτέομαι ὁ Παρμενίδης καί Μέλισσος λόγος , ἔπειτα ὅτι καί ἀπίθανος καί παράδοξος ὁ ἀνήρ ὁ δόξα . τίς γάρ διαφέρω ὁ λέγω εἷς ὁ εἰμί ὁ λέγω Δίων ὁ εἰμί εἰμί , ἢ πρός ἄλλος θέσις τις διαλέγω ὁ λόγος ἕνεκα λέγω , ὡς Ἡράκλειτος λέγω αὐτός εἰμί ὁ ἐναντίος ; καί ὁ λόγος δέ ἀμφότερος ὅς χράομαι , ἄντικρυς εἰμί ἐριστικός · καί γάρ ὁ πρότασις ψευδής καί ὁ ἔχω μά φέρω ἀσυλλόγιστος , φορτικός δέ ὁ Μέλισσος · ποιέω γάρ οὐδέ ὁστισοῦν ἀπορία . οὖον μήv ἀλλά ἐπεί περί φύσις μέν οὐδείς λέγω ( πῶς γάρ ὁ γε ἀναιρέω ὁ φύσις ; ) , φυσικός δέ συμβαίνω λέγω αὐτός , ὁ ἐκ ὁ κενός καί ὁ ἤπειρος καί ὁ κίνησις , ἴσως ἔχω καλῶς ἐπί μικρός διαλέγω περί αὐτός · εἰμί γάρ καί φυσικός μή προσήκω ὁ λόγος , ἀλλά φιλόσοφος γε οὐ ἀλλότριος . εἴρω δέ πρός ὁ ἀνήρ οὐ ἵνα κινέω αὐτός ὁ δόξα τίθημι οὕτως φύσις καί κίνησις · οὗτος γάρ ἐγώ διά ὁ ἐναργής ὑπόκειμαι , ἄλλως δέ ἐκ περίειμι ὁ λέγω ἐξεταστέον καί πρότερος γε αὐτός ὁ δόξα κατά ἑαυτοῦ Χωρὶς ὁ λόγος ὅς ἐπιχειρέω αὐτός κατασκευάζω . Ἀρχή δέ οἰκεῖος πᾶς τίς σημαίνω ὁ εἰμί αὐτός ἐρωτάω , πότερος οἴομαι πολλαχῶς αὐτός λέγω ἢ μοναχός · εἰμί μέν γάρ πολλαχῶς , ὥσπερ ἐγώ ἐν ὁ κατηγορία δείκνυμι , κατά ὁ ὄνομα εἄν λέγω ὁ εἰμί εἷς , πολύς δέ κατά ὁ ὑπόστασις καί ὁ πρᾶγμα · εἰμί γάρ εἰμί καί οὐσία καί ποιός καί ποσός , εἴτε καί ἀπολύω οὗτος ἀπό ἀλλήλων εἴτε σύν ἀλ | λανθάνω ὁ εἰμί ἔχω , πολύς ὁ εἰμί γίγνομαι , ἄν εἷς φωνή πᾶς κατηγορέω . εἰμί δέ μοναχός , οὗτος δέ ὁ πρᾶγμα λέγω ἄνω καί ὁ σημαίνω , ἀλλά εἰμί εἷς πρᾶγμα σημαίνω , ἢ ὡς γένος ἄν εἷς σημαίνω ἢ ὡς εἶδος ἢ ὡς ἄτομος . ἀλλά εἴτε ὡς γένος , πολύς ὁ εἰμί · εἴτε ὡς εἶδος , ὁμοίως · κατά γάρ πλείων καί διαφέρω οὗτος κατηγορέω . λείπω τοίνυν ὡς ἄτομος εἷς εἰμί ὁ εἰμί , ὡς ὁ Καλλίας , ὡς ὁ Βουκέφαλος ἵππος , ὡς ὅδε ὁ μέλας . πότερος ἐν οὐσία οὗτος εἴρω ἢ συμβεβηκός ; οἴομαι μέν γάρ συμβεβηκός , ὅταν ὁ μέν ἤπειρος ὁ δέ περαίνω λέγω ὁ εἰμί · ὁ γάρ ἤπειρος καί περαίνω ἐν γένος ὁ ποσός · ὁ μέν γάρ ποσός ἀδιεξίτητος , ὁ δέ πόσος ὁρίζω . εἰμί μέν οὖν ὑπόκειμαι τις οὗτος κατηγορέω , δύο ἄν λέγω ὁ εἰμί , οὐσία καί ποσός · εἰμί δέ κατά μηδείς ὑπόκειμαι φέρω ὁ ποσός , οὗτος ἤδη καί ἀδύνατος εἰμί συμβαίνω ἄνευ ὑπόκειμαι οὐσία . ἔτι ὁ εἷς κατά ἀριθμός ὥσπερ ὁ εἰμί , λέγω καί αὐτός πολλαχῶς . λέγω γάρ εἷς κατά ἀριθμός ἢ ὡς συνεχής , ὡς εἷς εἰμί εἶπον ἄν ὁ γραμμή , ἢ ὡς ὁ ἀδιαίρετος φύσις ὡς ὁ σημεῖον καί ὁ στιγμή , ἢ ὡς εἷς καί ὁ αὐτός ἔχω λόγος , ὡς εἷς λέγω λώπιον καί ἱμάτιον . κατά τίς οὖν ὁ τρεῖς τρόπος εἷς λέγω κατά ἀριθμός εἰμί ὁ εἰμί ; οὔτε γάρ ὡς συνεχής διαιρετὸρ γάρ ἐκεῖνος γε εἰς πολύς ) , μᾶλλον δέ εἰς ἤπειρος . εἰμί γάρ διότι ἑνόω , εἷς αὐτός λέγω , ὅτι εἰμί διαιρετός εἴρω αὐτός κτάομαι οὗτος πολύς εἰμί . ἀλλά ὡς ἀδιαίρετος δεῖ λαμβάνω ὁ μέρος ὁ ὅλος · οὗτος γάρ λέγω καί συνεχής ὅς κατά ἐνὲρ | γειά εἰμί εἷς . ἀλλά πρώϊος μέν οὐδαμῶς διαστέλλω ὁ κατά ἐνέργεια ὁ δύναμις · ἔπειτα ( συγχωρέω γάρ αὐτός οὗτος ) ἐκεῖνος γε πάντως ὁμολογέω ὅτι συνεχής τε καί ἑνόω οὐ ὁμοιομερής μόνος εἰμί , πλεῖστος δέ καί ἀνομοιομερής , ὁ σῶμα λέγω ὁ ζῷον καί ὁ φυτός · ἑνόω γάρ καί οὗτος ὁ μέρος , καί οὖον σύγκειμαι ὥσπερ σωρός . διά τίς οὖν εἰμί ὁ γραμμή ὁ μέρος εἷς τε καί αὐτός ὁ γραμμή , ὅτι μή διαιρέω ὁ ὅλος , οὐ εἰμί καί ὁ χείρ αὐτός Σωκράτης καί ὁ πούς δέ ὁμοίως · ὁ γάρ αὐτός λόγος . εἰμί δέ ἄμφω ὁ αὐτός ὁ αὐτός , καί ἀλλήλων δήπου ὁ αὐτός . εἰμί οὖν αὐτός πούς χείρ ὀφθαλμός κοιλία . οὗτος ὁ ζήτημα κατά ἴδιος τυγχάνω λόγος παρά ὁ παλαιός , πότερος αὐτός ὁ ὅλος ὁ μέρος ἢ ἕτερος · ἀπαντάω γάρ ἄπορος ἐκ ἑκάτερος · εἰμί μέν αὐτός , οπροειρω · εἰμί δέ ἕτερος , ὅτι καί ὁ ὅλος ἑαυτοῦ · οὖον γάρ δή ὅδε μέν ὁ μέρος ἕτερος , ὅδε δέ οὖον , ἀλλά πᾶς ὁμοίως ἕτερος ὁ ὅλος , πᾶς δέ εἰμί ὁ ὅλος . ἄν ἐπί ὁ ἐκ διά-ὁρίζω δέ μέρος ἐρωτάω ὁ λόγος , ὁ αὐτός ἄπορος ἀπαντάω οἷος οἰκίον ἢ χορός . λέγω δέ ὁ λύσις ἐν ἄλλος · οὖον γάρ ἀληθής , εἰμί κατά ἴδιος ἕκαστος ὁ μέρος λαμβάνω ἄλλος ὁ ὅλος , διά οὗτος καί πᾶς ἅμα λαμβάνω ἕτερος γίγνομαι ὁ ὅλος · ὁ γάρ πᾶς ἕκαστος ὁ ἐν αὐτός ἕτερος , ὁ πᾶς δέ εἰμί ὁ ὅλος . ἄγω . ἀλλά ὡς μέν συνεχής διά οὗτος οὐ εἴρω εἷς εἰμί ὁ εἰμί , ὡς δέ ἀδιαίρετος ἴσως . μονή οὖν ἢ σημεῖον εἰμί πᾶς ὁ εἰμί γῆ θάλασσα οὐρανός , ὅς τίς γίγνομαι ἄν ἀπόπληκτος ; πῶς δέ ἐν σημεῖον ποιότης ἀπολείπω ; | οὔτε γάρ σχῆμα οὔτε πάθος ἐν ὁ ἀμερής . φροῦδος δέ αὐτός εἰμί καί ὁ ποσός · οὖον γάρ ποσός ὁ σημεῖον , ἀλλά πέρας ποσός καί οὔτε ἤπειρος οὔτε περαίνω ὁ εἰμί . ἀλλά οὗτος γε αὐτός κατηγορέω ὁ εἰμί . ἔτι ὁ πέρας ἀδιαίρετος , οὖον ὁ περαίνω εἰμί · εἰμί δέ ὡς πέρας ἀδιαίρετος ὁ εἰμί , δηλονότι καί ὅς πέρας εἰμί , καί ἐκεῖνος συνεισάγω · πρός τίς γάρ ὁ πέρας καί ἀεί σύν ἄλλος . ἀλλά μήv εἰμί ὡς μέθυ καί οἶνος εἷς ὁ πᾶς εἰμί , ὁ Ἡράκλειτος λόγος συμβαίνω λέγω αὐτός · αὐτός γάρ εἰμί παρά αὐτός κατά ὁ λόγος ὁ οὐσία φυτόν ἄνθρωπος πτηνός ὁ ἀγαθός ὁ κακός , ἀπλόος τἀναντία . συναληθεύω δέ οὕτως καί ὁ ἀντίφασις · εἰμί γάρ αὐτός εἰμί ὁ λευκός εἰμί καί μέλας εἰμί , αὐτός εἰμί λευκός τε καί οὖον λευκός · ὁ γάρ μέλας εἰμί οὖον λευκός . εἰμί δέ αὐτός εἰμί ὁ κατάφασις καί ὁ ἀπόφασις , διά τίς καί ὁ εἰμί οὐ εἴρω μή εἰμί καί ὁ εἷς οὐ εἷς , καί οὕτως ἄτοπος τίς νεανιεύω , οὐ εἷς εἰμί ὁ εἷς ἀλλά μηδείς ὅλως τίθημι ; ἐάν δέ δή λέγω οὕτως , Σωκράτης φιλόσοφος εἰμί , Σωκράτης δίπηχυς εἰμί , ἆρα αὐτός ἐν ἀμφότερος ὁ λόγος σημαίνω ; εἰμί πολύς ὁ γέλως αὐτός ὁ ποσός ὁ ποιός ὑπολαμβάνω κατά ὁ λόγος . εἰμί οὖν τις ἔρομαι ἐγώ κατατίθημι σύ δέ πῶς εἰμί εἷς ὁ Σωκράτης , ὅταν λέγω αὐτός καί σιμός καί δίπηχυς καί φιλόσοφος οὖον γάρ δή πλῆθος εἰμί σύ ὁ Σωκράτης ἁπλόος , ὁ δέ εἷς αὐτός παντελῶς ἀφαιρέω , ἀλλά δίδωμι καί εἷς ὁ Σωκράτης καί πολύς εἶμι , πῶς οὐ ἀντιστρέφω καί κατά ἐγώ | ὁ ἐκ ὁ ἀντίφασις ἔλεγχος ; αὐτός γάρ καί οὕτως εἷς τε καί οὐ εἷς ἅμα γίγνομαι . οὗτος ὁ λόγος Λυκόφρων μέν καί ὁ ὕστερος ὁ ἀρχαῖος οὕτως διαθορυβέω , ὥστε Λυκόφρων μέν ὑπολαμβάνω ὅς ὁ εἰμί κατηγορέω , οὗτος εἰμί μόνος , ὁ μέν οὐσία ὁ εἰμί κατηγορέω οἷος Σωκράτης εἰμί . εἰμί δέ τίς ὁ συμβεβηκός κατά αὐτός λέγω , ἵνα μή πολύς γίγνομαι ὁ Σωκράτης , οὐκέτι ὁ εἰμί ὁ συμβεβηκός προσκατηγορέω · οὖον γάρ λέγω Σωκράτης λευκός ἐστιν’ ἢ Σωκράτης δίπηχυς ἐστιν’ , ἀλλά ἀπλόος Σωκράτης λευκός τε καί δίπηχυς , κακός ὁ κακός ἰάομαι · πρότασις γάρ ἀναιρέω καί ἀποφαντικός λόγος . Πλάτων δέ μεταρρυθμίζω ὁ λόγος ἀντί ὁ λεύω εἰμί λέγω λευκόω . ἐγώ δέ φημί αὐτός εἰμί δύναμαι εἷς τε καί οὐ εἷς , ἀλλά οὖον κατά αὐτός οὐδέ ἅμα . οὗτος μέν γάρ ἀμήχανος πως , ἐκεῖνος δέ ἀληθής τε καί δυνατός , ὁ αὐτός οὗτος Σωκράτης εἷς μέν εἰμί κατά ὁ ὑπόκειμαι , πλείων δέ κατά ὁ λόγος · ἄλλος γάρ λόγος μουσικός αὐτός εἰμί καί ἄλλος δίπηχυς . οὐ ἀντίφασις οὖν οὗτος , ὥστε μάτην θορυβέω , καί ἐπί ὁ ὁ συνεχής διαίρεσις οὗτος · εἰμί μέν γάρ δή καί ἐνδίδωμι καί αὐτός ὁμολογέω εἷς τε καί πολύς εἰμί , ἀλλά εἷς μέν ἵστημι καί πολύς , οὐ ἅμα δέ , οὐδέ κατά αὐτός ὁ ἀντίκειμαι , ἀλλά ἐνέργεια μέν εἷς δύναμις δέ πολύς , ὥσπερ εἰμί λέγω ὁ πυρός δύναμις μέν εἰμί στάχυς ἐνέργεια δέ μή · οὗτος γάρ οὐ εἰμί ἀντίφασις , εἰμί μιμνήσκω ὁ διορισμός ὅς χράω πρός ὁ σοφιστικός ἐνόχλησις . | 3 . ὅδε δή τρόπος ἔπειμι ἀδύνατος φαίνω εἷς εἰμί ὁ εἰμί καί ὁ λόγος αὐτός λύω οὖον χαλεπός · εὐθύς γάρ ἀσυλλόγιστος ὁ λόγος Μέλισσος · φημί γάρ ἰάομαι γίγνομαι ὁ εἰμί , ἀρχή ἔχω · οὖον γίγνομαι δέ , οὐ ἄρα ἀρχή ἔχω · διό καί ἤπειρος καί ἐν . δήω γάρ ὁ ὁ λήγω ἀντίκειμαι προσλαμβάνω καί ἐπάγω ὁ ἡγέομαι ὁ ἀντίκειμαι ( οὕτως συνίστημι καί συλλογισμός κατά ὁ δύο ὁ ὑποθετικός ) , ὁ δέ οὗτος μέν οὐ ποιέω · συνάγω γάρ εἄν ὅς μή προθέω , ὅτι ὁ εἰμί οὖον γίγνομαι , ὁ δέ ἀντίκειμαι ὁ ἡγέομαι προσλαμβάνω ἐπιφέρω ὁ ὁ λήγω ἀντίκειμαι . τοιοῦτος δέ συλλογισμός πολύς τις Ἀφθονία · ἵημι ἄνθρωπος εἰμί , καί ζώιον εἰμί · οὐ εἰμί δέ ἄνθρωπος , οὐδέ ἄρα ζῷον . ἵημι περιπατέω , κινέω · οὖον περιπατέω δέ , οὐδέ ἄρα κινέω . εἶτα καί ὁμωνυμία χράω ὁ ἀρχή ἀπατάω οἴομαι · ἀρχή γάρ τίς εἰμί κατά χρόνος , ὡς λέγω ἀρχή ἔχω ὁ γένεσις ὁ ζῷον ὁ χθές ἡμέρα · ὁ δέ τις ὁ κατά ὁ πρᾶγμα αὐτός καί ὁ μέγεθος , ὅς φημί ὁδός καί διάστημα ἀρχή εἰμί . καί τοίνυν ὅταν λέγω Μέλισσος ἅπας ὁ γίγνομαι ἀρχή χέω , ποῖος ἀρχή ἔρομαι αὐτός · ἅπας μέν γάρ ἀρχή ἔχω ὁ κατά χρόνος ὅς γίγνομαι κατά οὐσία ἀπλόος , ὡς ἄνθρωπος ἵππος ἐλαία πλάτανος , οὐ ἅπας δέ ὁ κτάομαι ὁ μέγεθος , οἷος ὅς γίγνομαι κατά ἀλλοίωσις καί ἀθρόος μεταβολή · γίγνομαι γάρ καί κρύσταλλος καί τυρός , οὖον μήv εἰμί λαμβάνω ἀρχή ὁ μέγεθος ὅθεν ἄρχω πρῶτος ὁ τῆξις . πάλιν δέ ὅταν ἐπάγω τότος μή γίγνομαι ἀρχή οὐ χέω , παραπλήσιος ἐξεταστέον τίς λέγω ὁ ἀρχή · | ὁ μέν γάρ κατά χρόνος οὐ ἔχω ὁ μή γίγνομαι , ὁ κατά μέγεθος δέ οὐδείς κωλύω ἔχω , ὡς ἥλιος σελήνη καί ὁ λοιπάς ἄστρον , ὥστε εἰμί μέν ἐν ὁ πρότασις περί ὁ κατά μέγεθος ἀρχή διαλέγω , ὁ μέν ἀκολουθία φροντίζω ὁ συμπέρασμα , ψευδής . δέ ἄμφω λαμβάνω · εἰμί δέ ὁ κατά χρόνος ἀρχή αὐτός σημαίνω ὁ ἀξίωμα , ἀληθεύω μέν ἐν ὅς τίθημι , συμπεραίνω δέ οὐ ὅς βούλομαι · βούλομαι μέν γάρ εἄν ὁ μέγεθος ἤπειρος δείκνυμι ὁ εἰμί , δείκνυμι δέ οὖον ὁ μέγεθος , ἀλλά ὁ χρόνος . ἔπειτα καί ἀκίνητος φημί ὁ εἰμί · οὐδέ γάρ ἔχω ὅπου κινέω εἷς τε εἰμί καί ἤπειρος πανταχῇ . διά τίς εἰμί γενναῖος ; ὅλος μέν γάρ οὐ εἄν μεταβαίνω , κινέω δέ αὐτός κατά μόριον πῶς οὐ ἐνδέχομαι ; εἰμί μή καί ὁ θάλασσα ἀκίνητος εἰμί φημί , ὅτι μή πᾶς μεταβαίνω τόπος ἐκ τόπος , καίτοι κινέω κατά μόριον φανερῶς . ἀλλοίωσις δέ ἤτοι κίνησις οὖον νομίζω ; ἢ διά τίς καί οὗτος προσαφαιρέω ὁ ἤπειρος · οὖον γάρ δή καί ὁ θερμαίνω καί ὁ ψύχω τόπος προσδέω . φορτικός οὖν ὅσπερ φημί ὁ λόγος , καί ἐπί εἷς σαλεύω ἄτοπος ὁ μοναχός λέγω ὁ ἀρχή , ὅσπερ εἰμί μή συγχωρέω , εὐφώρατος ὁ κακουργία . ἀλλά γάρ ἴσως κατά ὁ λόγος [ ὁ λογισμός ] εἷς ἄν φημί ὁ εἰμί . ἀλλά εἰμί μέν ἀντί ὁ ἀρχή ὁ εἰμί λαμβάνω Μέλισσος εἷς ὁ ἀρχή λέγω κατά ὁ λόγος , αὐτός ἄν τις φυσικός λέγω . ὁ πᾶς δέ εἷς εἰμί κατά ὁ λόγος ἀμήχανος , ἄνθρωπος ἵππος ὁ ἐναντίος . πρός μέν οὖν οὗτος καί οὗτος πλείων ὁ ἱκανός . πρός Παρμενίδης δέ ἑξῆς ῥητέος . ὅσος μέν τοίνυν εἴρω πρός ὁ δόξα , κοινός καί πρός οὗτος · ἴδιος δέ ὅσος πρός ὁ λόγος ὅς ἐρωτάω , ὅς εἰμί τοιόσδε κατά ὁ δύναμις · τότος παρά ὁ εἰμί οὐ εἰμί , ὁ οὐ εἰμί οὐδείς , εἷς ἄρα ὁ ὄνος . ψεύδω μέν ἐν ὅτι μοναχός λαμβάνω λέγω ὁ εἰμί λέγω πολλαχῶς , κατά ὅσος ἐπιδείκνυμι τρόπος · ὅμοιος γάρ τίς λέγω , ὁ παρά ὁ καρκίνος οὖον καρκῖνος εἰμί , ὁ παρά ὁ κύω οὖον κύω εἰμί · δύναμαι δέ καί ὁ παρά ὁ κύω κύω εἰμί καί ὁ παρά ὁ καρκίνος καρκῖνος · ὁ γάρ παρά ὁ θαλάσσιος κύω οὐ εἰμί μέν κύω θαλάσσιος , οὐράνιος δέ ἢ χερσαῖος . καί εἰμί τίς παρά ὁ εἰμί εἰμί , οἷος εἰμί ὁ παρά ὁ οὐσία , ἐκεῖνος οὐ οὐσία , ποιότης μέντοι γε ἢ ποσότης εἰμί δύναμαι · καί εἰμί τίς παρά ὁ ποιότης , οὖον ποιότης , οὐσία μέντοι γε ἢ ποσότης εἰμί δύναμαι , καί οὐδείς κωλύω πολύς οὕτως εἰμί ὁ εἰμί . οὗτος μέν οὖν ψεύδω Παρμενίδης · ὅτι δέ μή συλλογίζομαι , δῆλος εἄν γίγνομαι ἐκ ὑπόθεσις , εἰμί ὁ αὐτός σχῆμα ὁ λόγος ἕτερος λῆμμα ἐναρμόζω . ὑπόκειμαι γάρ ὑπό ὁ εἰμί μόνος σημαίνω ὁ λευκός , ὁ δέ παρά ὁ λευκός μηδείς εἰμί , καί πλέκω παραπλήσιος ὁ λόγος · εἰμί τίς παρά ὁ λευκός εἰμί , ἐκεῖνος οὐ εἰμί λευκός , ὁ δέ μή λευκός οὐδείς εἰμί . τίς δή συνάγω ; ὁ παρά ὁ λευκός μηδείς εἰμί . εἰμί γίγνομαι ἐν ὁ ἀναλυτικός , οἶδα ὅτι οὗτος Σύνα | Γέτης · ὁ δέ ἐπάγω μόνος ἄρα ὁ λευκός εἰμί . διά τίς οὖν φημί φορτικός εἰμί ὁ Μέλισσος λόγος ; ὅτι οὗτος μέν ὁ πρότασις συντίθημι τεχνικός · οὖον γάρ ἀπόφασις ὁ οὐ εἰμί · οὖον γάρ ἄν λαμβάνω ὑπόκειμαι ὁ οὐ εἰμί ἐν ὁ δύο πρότασις , ἀλλά κατάφασις ἐκ μετάθεσις . μελίσσω δέ καί ὁ λῆμμα ὁ ἀντιστροφή ἔχω οὐ ὑγιής . ἀλλά δῆτα αὐτός συγχωρέω συμπεραίνω , μόνος ἄρα εἰμί ὁ λευκός . τίς οὖν κωλύω πολύς εἰμί ὁ λευκός , κύκνος χιών ψίμυθος γάλα ; καίτοι τίς λέγω ; οὗτος μέν διΐστημι ἀπό ἀλλήλων καί ὁ πλῆθος εὐφώρατος ἅπας , ἀλλά εἷς ἵστημι μόνος ὁ λευκός συνεχής καί ἑνόω . ἀλλά οὐδέ οὗτος εἷς εἰμί εἰμί σκοπέω κατά ὁ λόγος , ἀλλά δύο τοὐλάχιστον ἐν αὐτός ὁ τε ὑπόκειμαι σῶμα καί ὁ λευκότης , δύο δέ οὐ ὡς δύναμαι Χωρὶς ἀλλήλων ὑφίστημι ποτός · οὗτος μέν γάρ ἀμήχανος ὅλως λευκός εἰμί τίς κατά ἑαυτοῦ Χωρὶς ὑπόκειμαι τις . ἀλλά ὅτι παμπολύς διαφέρω ὁ λόγος αὐτός εὑρίσκω ὁ φύσις · ὁ μέν γάρ εἰμί σῶμα λευκόω , ὁ δέ χρῶμα διακριτικός ὄψις . οὗτος δέ οὔπω διακρίνω Παρμενίδης . ἀλλά νή Ζεύς συκοφαντέω ὁ ἀνήρ · ὁ γάρ εἰμί ἐκεῖνος εἷς λέγω οὖον συμβαίνω λέγω οὐδέ ὁ ἐν ἄλλος ὁ εἰμί ἔχω , ἀλλά ὁ κύριος εἰμί καί μάλιστα εἰμί καί ὡς ἄν ἐγώ εἶπον , ὁ ὅσπερ εἰμί · οὗτος γάρ ἐγώ σημαίνω ὁ μάλιστα εἰμί , ὥσπερ Πλάτων ὁ αὐτοόν · οὖον γάρ οὕτως ἀπόπληκτος εἰμί Παρμενίδης ὥστε ἀγνοέω , ὅτι ὁ συμβαίνω ὑπόκειμαι τις ἀεί δήω πρός ὁ ὑπόστασις , ὅσπερ εἰμί μόνος εἰμί ὁ συμβαίνω εἰμί , αὐτός δήπουθεν οὐ ὅς | εἰμί · ἕτερος γάρ ὁ εἰμί , μᾶλλον δέ συμβαίνω ἅμα τε εἰμί αὐτός καί μή εἰμί , εἰμί μέν εἰμί ὁ εἰμί ὑπόκειμαι , μή εἰμί δέ εἰμί μόνος τίθημι εἰμί ὁ συμβεβηκός · ἐπεί καί οὗτος οὐ ἀγνοέω πάντως , ὡς εἰμί διά οὗτος ὁ ἀτοπία καί ὁ οὐσία εἰμί εἰμί συγχωρέω , ἐπεί οὐ οἷος τε ὁ συμβαίνω δίχα αὐτός ὑφίστημι , ὅς μόνος εἰμί νομίζω , πολύς αὐτός πάλιν σημαίνω ὁ εἰμί , πολύς δέ ὡς ἕκαστος εἰμί τε καί ὑφίστημι κατά ἴδιος λόγος , εἰμί καί μή χωρίζω ἀπό ἀλλήλων . ἀλλά οὐ ἔχω καλῶς ἀνήρ παλαιός τοσοῦτος ἐναντιολογία προσάπτω , ἀλλά ἵστημι , δίδωμι αὐτός ὁ εἰμί σημαίνω ὁ μάλιστα εἰμί καί ὅσπερ εἰμί καί ὁ οὐσία καί ὁ αὐτοόν καί ὅς μηδείς συμβαίνω ἄλλος , μᾶλλον δέ ὅς ὁ ἄλλος συμβαίνω . ἀλλά καί οὕτως αὐτός ὁ ὅσπερ εἰμί εἰμί μή εἰμί . ἆρα δέ εἶπον ἄν ὁ ὅσπερ ὅς οὗτος καί λευκός ἢ μέλας ἢ ὅς τίς δήποτε ; ὑπάρχω γάρ τίς ὁ οὐσία δηλονότι συγχωρέω , εἴπερ ὑπόκειμαι πᾶς . ἵστημι δή ὁ ὅσπερ εἰμί οὗτος καί λευκός . ἀλλά ὁ λευκός οὐ εἰμί ὅσπερ εἰμί · ἐκεῖνος μέν γάρ σημαίνω ὁ οὐσία , οὗτος δέ εἰμί συμβεβηκός · εἰμί δέ μή ὅσπερ εἰμί ὁ λευκός , οὐδέ εἰμί ὅλως · μόνος γάρ ὑπόκειμαι εἰμί ὁ ὅσπερ εἰμί . οὐ οὕτως οὖν μή ὅς ὁ λευκός ὡς πῇ μέν εἰμί πῇ δέ μή , ἀλλά ὡς παντελῶς μή εἰμί διά ὁ ὑπόθεσις · οὐδέ γάρ συμβαίνω ὁ λευκός οὗτος ὁ εἰμί εἶπον τις ἄν · αὐτός γάρ ὑπόκειμαι ἄλλος ὑπάρχω . οὗτος δή οὕτως ἔχω καί ὁ λευκός παντελῶς μή εἰμί , εἰμί λέγω ὑπάρχω αὐτός ὁ ὅσπερ εἰμί , ὁ μάλιστα εἰμί ὁ μάλιστα μή εἰμί ὑπάρχω εἴρω . ἄτοπος μέν δή , καί οὗτος προσέτι δέ , εἰμί ὁ ὅσπερ εἰμί εἰμί | λευκός , ὁ λευκός δέ οὐ εἰμί , ὁ ὅσπερ εἰμί εἰμί οὐ εἰμί . καί μηδείς ὑπολαμβάνω παραλογίζομαι ἐγώ · οὖον γάρ ἐπεί συμβεβηκός εἰμί ὁ λευκός , ὅς ὁ λευκός ὑπάρχω , ἐκεῖνος εἰμί συμβεβηκός · οὐδείς γάρ ὅμοιος παραβάλλω ὁ μέν γάρ λέγω συμβαίνω ὁ λευκός εἰμί τίς καί αὐτός δίδωμι παρά ὁ οὐσία · εἰμί γάρ αὐτός πάντως ὑπολαμβάνω οὕτως ἕτερος συμβαίνω λέγω . εἰμί δέ ἄλλος εἰμί ὁ ὑπόκειμαι ἄλλος εἰμί μετέχω ὁ λευκός , οὐ εἰμί αὐτός ὅσπερ ἐκεῖνος . ἐνταῦθα δέ ἁπλόος μή εἰμί καί πάντῃ μή εἰμί φημί ὁ λευκός , οὐκοῦν οὐδέ ὡς συμβαίνω αὐτός κατηγορέω ὁ εἰμί , ἐπεί τίθημι εἰμί , πάλιν αὐτός . εἰμί δέ εἰμί , καί ὅσπερ εἰμί εἰμί · καί πάλιν ὡσαύτως ὁ ὅσπερ εἰμί πλείων σημαίνω . ἀλλά εἰμί μή ὡς συμβεβηκός ἢ γένος ἢ εἶδος , ἁπλόος οὖν οὐ εἰμί ὁ ὅσπερ εἰμί . ἄγω · ἀλλά οὐδέ σῶμα ἴσως ὁ ἤπειρος οὐδέ † μέγεθος θέσις εἴρω , ἵνα μήτε εἰς μόριον πολύς διαιρέω ἀναγκάζω μήτε συμβεβηκός προσάπτω . πότερος οὖν ὁρίζω ὁ ὅσπερ εἰμί καί λόγος τις αὐτός ὁ οὐσία ἀποδίδωμι ἢ καί οὗτος ἀφαιρέω ; εἰμί μέν γάρ ἀφαιρέω ὁ ὁρισμός , οὐ οἶδα τίς λοιπός ὑπέρ αὐτός δύναμαι λέγω ἢ γράφω , εἰμί μήτε ὡς συμβαίνω μήτε ὡς γένος μήτε ὡς εἶδος μήτε ὡς διαφορά μήτε ὡς ὁρισμός , ὅλως μηδέ ὡς ὑπογραφή ἔχω αὐτός κατηγορία · εἰμί δέ ποιέω τις λόγος , οὗτος ἀνάγκη διαιρέω εἰς ὅσπερ εἰμί · οἷος ( ὑπόκειμαι γάρ ἄνθρωπος εἰμί ὁ ὅσπερ εἰμί ) φημί ὅτι καί ὁ ὁρισμός ὁ ἄνθρωπος ἀνάγκη ἐκ ὅσπερ εἰμί σύγκειμαι καί εἰμί ὅσπερ εἰμί καί ὁ ζῷον καί ὁ πεζός καί ὁ | δίπους · εἰμί γάρ μή ὅσπερ εἰμί , συμβεβηκός πάλιν γίγνομαι , ἀλλά οὐ ἐνδέχομαι τις συμβαίνω ὁ ὁ ὁρισμός αὐτός συμπληρόω . ὅτι ἐσθίω οὗτος ἀληθής , ῥᾳδίως οἴομαι διδάσκω . ὁ συμβεβηκός τοίνυν ἢ τοιοῦτος εἰμί ὡς οἷος τε ὑπάρχω καί μή ὑπάρχω , ὡς ὁ κάθημαι καί διαλέγω , ἢ τοιοῦτος ὡς ἐν ὁ λόγος ὁ συμβεβηκός ὁ ὑπόκειμαι περιέχω , ὡς σιμότης ἐν ῥίς , ὁ περισσός ἐν ὁ ἀριθμός καί ὁ ἄρτιος · σιμότης τε γάρ εἰμί κοιλότης ἐν ῥίς , περισσός τε ἀριθμός εἰς ἄνισος διαιρέω · κατά τίς οὖν ὁ τρόπος οὗτος συμβαίνω εἰμί ὁ ζῷον ; πότερος κατά ὁ πρότερος ; οὐκοῦν εἰμί ποτέ οὔτε ζῷον ὁ ἄνθρωπος οὔτε πεζός οὔτε δίπους , οὔτε διαλέγω ποτός οὔτε καθέζομαι . ἀλλά κατά ὁ δύο ; ἀλλά ἀδύνατος , οὖον γάρ ὁ ἄνθρωπος ἐν-ὑπάρχω ὁ λόγος ὁ ζῷον καί ὁ λόγος ὁ πεζός καί ὁ λόγος ὁ δίπους , ἀλλά ἐκεῖνος ἐν ὁ ὅδε ὁρισμός περιέχω · καθόλου γάρ ὅσος τις ἐν ὁ ὁριστικός λόγος παραλαμβάνω , ἐν ὁ οὗτος ὁρισμός ὁ ὁριστός ὑπάρχω ἀδύνατος · εἰμί γάρ οὕτως ὁ ὅλος ὁ μέρος μέρος , μέρος μέν γάρ ἄνθρωπος ὁ ζῷον · μετά γάρ ἄλλος συντίθημι ποιέω ὁ ἄνθρωπος · εἰμί δέ ὁ ἄνθρωπος ἐν-ὑπάρχω ὁ λόγος ὁ ζῷον , ὁ ὅλος ἐνυπάρχω ὁ μέρος καί εἰμί ὁ μέρος μέρος · οὔτε γάρ εἰμί τίς σύγκειμαι ἐκ πλείων οἷος ὁ λευκόω ἐκ ὁ λευκός καί ὁ σῶμα , οὗτος οὐ ἐνυπάρχω ὁ ὁ λευκός χρῶμα ὁρισμός . ἀλλά ἴσως οὐ ἄνθρωπος ὁ ζῷον καί ὁ δίπους συμβαίνω , ἀλλά ἕτερος τις . ἐγώ δέ οὗτος | ἐμπαραλιμπάνω , ὡς ὁ οὗτος λέγω δύο ἤδη ὁ ὅσπερ εἰμί ποιέω · ἀλλά ἐκεῖνος ἀπορέω , μᾶλλον δέ οἶδα , ὡς εἰμί οὗτος εἰμί συμβεβηκός , καί ὁ ἐκ οὗτος εἰμί συμβαίνω ὁ ἄνθρωπος ὁ ὅς τίς δήποτε εἰμί ὁ ὅσπερ εἰμί . διό οὗτος μέν καί λέγω πολύς μανία , εἰμί δέ μή συμβαίνω οὗτος ὡς ἐπιδείκνυμι ὁ ἄνθρωπος , δηλονότι ὁ λόγος ὁ ἄνθρωπος εἰς ὅσπερ εἰμί διαιρέω . ὅταν δέ εἶπον ὁ λόγος , ὁ οὐσία λέγω καί ὁ φύσις ὅστις εἄν εἰμί ὁ ὅσπερ εἰμί . πολύς οὖν καί οὗτος ὁ ὅσπερ εἰμί , εἰμί καί ἀχώριστος καί ἀδιαίρετος ὁ ὅσπερ εἰμί , καί ὁ ὅσπερ εἰμί ἐκ ἀχώριστος μέν καί ἀδιαίρετος ὑπάρχω , ἐκ ὅσπερ δέ εἰμί . ὅμως οὗτος μέντοι ὁ λόγος καί προσέτι γε ὁ Ζήνων , ὅς ἐκ ὁ συνεχής τε εἰμί καί ἀδιαίρετος εἷς εἰμί ὁ εἰμί κατασκευάζω , λέγω ὡς εἰμί διαιρέω , οὐδέ εἰμί ἀκριβῶς εἷς , διά ὁ ἐπί ἤπειρος τομή ὁ σῶμα μάτην ἐνδίδωμι τις ἤδη καί ὑποχωρέω · λύω γάρ αὐτός ἐπιχειρέω οὐ αὐτός ἐκεῖνος κινέω , ἀλλά ἕτερος εἰσάγω ἄπορος . Ξενοκράτης μέν πρός ὁ ἐπί ἤπειρος τομή ὁ ἄτομος γραμμή , ἵνα φεύγω αὐτός εἷς τε καί πολύς λέγω , ὅς ἀντίφασις κακῶς ὑπολαμβάνω , ἕτερος περιπίπτω ἀντίφασις χαλεπός αὐτός ἅμα ποιέω μέγεθος τε καί οὖον μέγεθος . καίτοι αὐτός μέν εἷς τε καί πολύς λέγω οὐ εἰμί ἀντίκειμαι , εἰμί διαίρω τις ὁ δύναμις καί ἐνέργεια · αὐτός δέ ποιέω γραμμή τε καί ἀδιαίρετος , ἄντικρυς εἰμί ποιέω ὁ γραμμή οὖον γραμμή . Πλάτων δέ ὁ παρά ὁ εἰμί οὐ εἰμί εἰμί δίδωμι ὁ πρότερος λῆμμα ὁ πάρσιμο | νιδείου λόγος , ἀλλά καί ὁ εἰμί εἷς εἰμί συγχωρέω , ὅσπερ † οἴομαι ὁ λόγος συνάγω , οὐκέτι ὁ πᾶς εἷς εἰμί συνομολογέω · εἰμί γάρ φάσκω πως καί ὁ μή εἰμί · ὁ μέν γάρ εἰμί εἰμί ἀποφαίνω ὁ ἰδέα , ὁ δέ ἄμορφος καί πρῶτος ὕλη εἰμί μέν , μηδείς δέ ὁ εἰμί εἰμί · σύγκειμαι γάρ ὁ εἰμί πάλιν ἐκ τε ὁ εἰμί ὅς καί εἷς εἰμί δίδωμι , ἐκ ὁ μή εἰμί ὅς ὁ ὕλη ὑπολαμβάνω . ἐγώ δέ οὐ οἶδα ὅπως καί οὗτος φεύγω ὁ ἀντίφασις παραδέχομαι · εἰμί γάρ εἷς μέν σημαίνω ὁ εἰμί συγχωρέω , φημί δέ παρά ὁ εἰμί οὗτος καί ἕτερος εἰμί , ἅμα τε εἷς λέγω ὁ εἰμί καί πλείων ποιέω ὁ εἰμί , οὗτος δέ τίς διαφέρω ὁ ὁ εἰμί εἷς τε καί οὐ εἷς λέγω ; οὐδέ γάρ διότι ὁ μέν κύριος εἰμί φημί , ὁ δέ οὖον κύριος , ἀποφεύγω ὁ ἄτοπος , εἰμί μή καί μᾶλλον ἁλίσκομαι · διαφορά γάρ ὁ εἰμί ποιέω πλείων φανερῶς ἀριθμός αὐτός ἀποδίδωμι . ἐγώ δέ φημί εἰμί καί εἷς σημαίνω ὁ εἰμί , ὅμως ἐνδέχομαι καί ὁ μή εἰμί εἰμί λέγω μή ὁ ἀντίκειμαι λέγω · οὖον γάρ ὁ ἀπλόος μή εἰμί καί ἔξω ὁ εἰμί εἰμί φημί . οὗτος γάρ ἄντικρυς ὁ ἀντίφασις ὑπομένω εἰμί καί συγχωρέω εἷς εἰμί φύσις ὁ εἰμί πάλιν ἕτερος εἰσάγω , ἀλλά ὁ τίς μή εἰμί οὗτος καί τίς εἰμί οὐ ὀκνέω λέγω . ὁ γάρ εἷς φύσις σημαίνω ὁ εἰμί οὖον πάντως ὁ κατά ἀριθμός εἷς σημαίνω εἰμί , ἀλλά καί ὁ κατά γένος καί ὁ κατά εἶδος . τίς οὖν κωλύω ὁ εἰμί οὗτος ὡς γένος εἷς εἰμί ; ἵστημι δή ζῷον ὁ εἰμί · ὁ τοίνυν λέγω ὁ κύω μή εἰμί εἰμί , οὐ ἔξω ὁ εἰμί ὁ μή εἰμί λαμβάνω , ἀλλά ὅτι φημί ὁ κύω οὐ εἰμί ἵππος κύω εἰμί . | οὐ εἰμί οὖν χρεία παρά αὐτός ὁ εἰμί ἄλλος φύσις εἰσάγω , ἵνα μή πᾶς γίγνομαι εἷς , ἀλλά ἐκεῖνος μόνος σημαίνω ὁ εἰμί ὁ αὐτοόν καί ὅσπερ εἰμί . ἀλλά ὅμως οὐ ἀποκλείω ὁ πολύς λέγω ὁ εἰμί κατά ἀριθμός ἢ κατά εἶδος ὡς εἴρω . πρός μέν οὖν Παρμενίδης καί Μέλισσος ἀρκέω ὁ εἴρω . 4 . ὁ δέ ὁ εἰμί ἀντί ὁ ἀρχή λαμβάνω ὅς καί φυσικός εἶπον οὐ ὀκνέω ἄν τις , οὕτως λέγω ὁ εἰμί ὡς εἷς ἀρχή , εἰς δύο διαιρέω τρόπος . ὁ μέν γάρ εἷς τίς ὁ στοιχεῖον ὁ ἀρχή ὑποτίθημι ἔπειτα ἐκ οὗτος ὁ λοιπάς δημιουργέω πυκνότης καί μανότης χράω , ὅς ἐναντίος καθολικός ἄν τις εἶπον ὁ ὑπεροχή καί ὁ ἔλλειψις , ὑπό ὁ καί ὁ μέγας καί ὁ μικρός ὁ Πλάτων ἀρχή . ἀλλά Πλάτων μέν ὁ μέγας καί ὁ μικρός ὁ ὕλη σημαίνω , ὁ δέ εἷς ὁ ποιητικός αἴτιος , λέγω δέ ὁ εἶδος · ὁ φυσικός δέ ὁ μέν εἷς ποιέω ὑπόκειμαι καί ὕλη , ὁ ἐναντίος δέ διαφορά τε καί εἶδος . ἕτερος δέ ὁ στοιχεῖον μέν οὐδείς , ἄλλος δέ ὅς πυρός μέν πυκνός ἀήρ δέ λεπτός , ὡς Ἀναξίμανδρος . οὗτος δέ οὐκέτι ἀλλοιόω χράω πρός ὁ γένεσις ὁ ἐφεξῆς , ἀλλά ἐκκρίνω φημί ἐκ ἤπειρος ὁ στοιχεῖον ὁ ἐναντιότης ἐνυπάρχω , ὥσπερ γε καί ὁ πολύς ὑποτίθημι ὁ ἀρχή , εἷς δέ αἴτιος ὁ ποιητικός , Ἀναξαγόρας τε καί Ἐμπεδοκλῆς , ὁ μέν ὁ τε ὁμοιομέρεια καί ὁ νόος , ὁ δέ ὁ στοιχεῖον ὁ τέσσαρες καί ὁ σφαῖρος · καί γάρ οὗτος παραπλήσιος Ἀναξίμανδρος οὖον χράομαι πρός ὁ γένεσις ἀλλοιόω , ἄλλος ἐκ ὁ μίγμα ἐκκρίνω ὡς ἐνυπάρχω ἤδη ὁ ἐγώ γίγνομαι δοκέω · ἀλλά ὁ μέν καί παύω ὁ ἔκκρι | βρόχος οὗτος καί πάλιν ἄρχω κατά περίοδος , Ἀναξαγόρας δέ ἅπαξ ἀρχή λαμβάνω οὐκέτι τελευτάω · καί οὗτος μέν ἤπειρος ὁ στοιχεῖον , ὁ δέ ὁ τέσσαρες . δύο δέ Ἀναξαγόρας ἔοικα εἰς οὗτος ὁ δόξα ὑπάγω ὅς μέν εἷς εἰμί ὁ ὁράω ἐκ ὁ ἐναντίος γίγνομαι ὁ ἐναντίος · οὖον γάρ ἡγέομαι δύναμαι ὁ ἐναντίος εἰς ὁ ἐναντίος μεταβάλλω ( φθείρω γάρ εἄν οὕτως ὁ ἀρχή ) ἡγέομαι ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος · δύο δέ καί μάλιστα ὁ κοινός δόξα ὁ φυσικός κατά ὅς ἅπας ὁμοίως οὐδείς ἐκ ὁ μή εἰμί γίγνομαι ὑπολαμβάνω · διά οὗτος γάρ λέγω ἦ ὁμοῦ λήγω καί τότος γίγνομαι συγκρίνω εἰμί καί ὁ φθείρω διακρίνω . καίτοι γε Ἀναξαγόρας ἀλλοιόω ὁ γίγνομαι λέγω , ἀλλά ἐκ ὁ πρᾶγμα δῆλος εἰμί οὖον γιγνώσκω ὁ οἰκεῖος φωνή · ὁ γάρ σύγκρισις ἀλλοίωσις ὀνομάζω , ἀλλά μήπω οὗτος . ἀλλά καί συλλογισμός χράομαι πρός οὗτος ὁ δόξα · ἐπεί πᾶς ὁ γίγνομαι ἐκ εἰμί ἢ ἐκ μή εἰμί , οὐ ἐκ μή εἰμί δέ , ἐκ εἰμί ἄρα · οὗτος δέ ἀκολουθέω ὁ πᾶς ἐν-ὑπάρχω ἕκαστος ἐκ ὅς γίγνομαι τίς φημί , οἷος ἐν ᾳδίς ὁ ὕδωρ θρίξ ὀστέον νεῦρον σάρξ , ἀναίσθητος δέ ἐγώ εἰμί διά μικρότης . καί οὗτος προσλαμβάνω ἐφεξῆς πᾶς ἐν πᾶς μείγνυμι λέγω , ἐπεί καί γίγνομαι πᾶς ἐκ πᾶς . τίς ποτός οὖν αἴτιος ὁ μή πᾶς ὅμοιος φαίνω , εἰμί γε πᾶς ὁμοίως ἐκ πᾶς ; ὅτι μή πᾶς , φημί , ἐκ ἴσος ἐν ἕκαστος κατά ὁ πλῆθος , ἀλλά κατά ἕκαστος εἷς τίς πάντως ὑπερέχω καί πλεονάζω , οἷος ἐν ᾳδίς μέν ὑδάτιον , ἐν ᾳδίς δέ σαρκίον · καί τοίνυν ὁ | φαίνω ὕδωρ ἀπό ὁ πλεονάζω οὕτως δοκέω , ἐπεί μήτε ὕδωρ εἰλικρινής τίς μήτε σάρξ μήτε γῆ εἰμί . Τάχα οὖν ἀκόλουθος μετά ὁ ἀναιρέω παντελῶς ὁ ἀρχή ὁ ἤπειρος ὁ ἀρχή λέγω ἐπισκοπέω · εἰμί γάρ καί αὐτός διελέγχω , ὁμολογέω ἄν ἤδη ὁ ὁ ἀρχή εἰμί ὁ φυσικός περαίνω . πρῶτος μέν οὖν ἐκεῖνος θαυμάζω , πῶς ἐπιστήμη τις περί φύσις παραδίδωμι ἐγώ ὑπισχνέομαι λανθάνω ἀδύνατος ὁ κατάληψις αὐτός ἐπιδείκνυμι · εἰμί γάρ ἐφίστημι μέν τότε ἕκαστος ὑπολαμβάνω , ὅταν οἶδα αὐτός ὁ ἀρχή καί ὁ αἴτιος , ὁ ἤπειρος δέ ἔχω γνῶσις οὐ ἐγχωρέω , ὁ ὁ ἀρχή γοῦν λέγω ἤπειρος ἀναιρέω ὁ ἐπιστήμη ὁ πρᾶγμα . καί εἰμί μέν ὁ πλῆθος αὐτός ἤπειρος λέγω Ἀναξαγόρας ὁ ποιότης ἀριθμός περιορίζω , ἐκ ὁπόσος μέν ἕκαστος , οὐ ἄν ἔχω ἀποδίδωμι , ἐκ ὁποῖος δέ εὐπορέω ἄν · νῦν δέ οὐδέ ὁ εἶδος οὔτε ὁ πλῆθος ὁ ὁμοιομέρεια ἄγω εἰς ἀριθμός φενακίζω διδάσκω ἐπαγγέλλω , ὁ πρῶτος αὐτός ἀγνοέω οὐ ἀρνέομαι . οὗτος μέν οὖν ἔξω ὁ πρᾶγμα , ἐκεῖνος δέ αὐτός πῶς οὐ ἄτοπος ἀπαντάω διά οὗτος πᾶς ἐν πᾶς μείγνυμι λέγω , ὅτι ὁ ὁμοιομερής ἕκαστος δυνατός ἐπί ἤπειρος καί αὐξάνω καί καθαιρέω , καί οὔτε τοὐλάχιστον οὔτε ὁ μέγας λαμβάνω ; ὅτι δή οὗτος ἀδύνατος , ἐντεῦθεν φανερός . ὁμολογέω μέν γάρ ἅπας ὁ συντίθημι ἐκ μέρος · ἐκ μέρος δέ λέγω τοιοῦτος ὁ καί χωρίζω δύναμαι κατά ἐνέργεια ἀλλήλων τε καί ὁ ὅλος , καί ὁ ὅλος ὁ μέρος ἀκολουθέω κατά ὁ μέγεθος , οἷος εἰμί μικρός ὁ μέρος , μικρός ὁ ὅλος · εἰμί μέγας ἐκεῖνος , μέγας καί οὗτος , καί εἰ εἰς ἤπειρος ἐπί ἐκεῖνος ὁ πρόοδος ἐπί ἀμφότερος , ἐπί ἤπειρος εἰμί καί ὁ σύνθετος · καί εἰμί σάρξ καί νεῦρον καί ὀστέον ὁπηλικαοῦν γίγνομαι δυνατός , ἐνδέχομαι δήπου καί ζῷον . καί εἰμί ὁ μέρος ὁ φυτός , καί αὐτός ὁ φυτός · καί ὁ ἀντιστρέφω τοίνυν ὁμοίως ἀληθής , εἰμί μή δυνατός ὁ ὅλος , οὐδέ ὁ μέρος . ὁρίζω δέ ὁ μέγεθος ὁ τε ζῷον καί ὁ φυτός καί κατά αὐτός Ἀναξαγόρας · ὁρίζω ἄρα καί ὁ μόριον καί οὐ ἐνδέχομαι ὁπηλικηνοῦν εἰμί σάρξ ἄνθρωπος , ὡς δύναμαι καί ὁ ἐν κέγχρος μετά παμμύριος ἄλλος ὑπάρχω ἔτι καθαιρέω ἐπί ὁ μικρός εἰμί ἔτι σάρξ · οὗτος γάρ θαυμαστός . ἀλλά ἴσως φημί εἄν πρός αὐτός οὕτως αὐτός μάχομαι Ἀναξαγόρας , ὡς οὐ ἄν ἐγώ συγχωρέω ὁ ὁ ὁμοιομερής αὐξάνω τε καί μειόω καί ὁ διαφορά ἀκολουθέω ὁ κατά μέγεθος ὁ τε ζῷον καί ὁ φυτός · οὗτος γάρ ὑπάρχω ἄν , εἰμί ὁ ζῷον καί ὁ φυτόν ἐκ ἕκαστος ὁ ὁμοιομερής εἶδος εἷς ὁμοιομέρεια ἔχω , εἷς ὀστέον καί εἷς αἷμα καί πρός εἷς ἐπί ἕκαστος ὁ ἄλλος . νῦν δέ πλῆθος ἐπί ἕκαστος ὁ ὁμοιομερής εἶδος κατά ἕκαστος εἶδος ὁ ζῷον . οὐδείς οὖν ἄτοπος σάρξ μέν ἐπί ἤπειρος καθαιρέω , ζῷον δέ μηκέτι · ὁ γάρ ἐν ὁ ζῷον σάρξ ἐκ πλείων σάρξ εἰμί ὁ ὡς ἀρχή καί στοιχεῖον . ἀλλά εἰμί καί οὗτος οὕτως ἔχω , ἀλλά ὁρίζω | γε χρή ὁ στοιχεῖον οὗτος ὁ μέγεθος · ὅρος γάρ δίδωμι δήπου τις ἀριθμός ἀπό ὅς συντίθημι ὁ στοιχεῖον οὗτος ὁ ἐν ζῷον σάρξ ποιέω . ἵστημι δέ κατά ὑπόθεσις οὗτος ὁ ἀριθμός τέσσαρες ἢ πέντε σαρκίον . εἰμί δή δύναμαι ὁ σάρξ οὗτος ἕκαστος ἐπί ἤπειρος καθαιρέω , εἰμί ἐκ τέσσαρες τηλικόσδε σάρξ οὕτως μικρός , ὁπηλίκος εἰμί ὁ ἐν ζῷον σάρξ ἀμήχανος , μᾶλλον δέ τίς ποτός εἰμί ὁ λέγω ὁ ἄνθρωπος σάρξ ἐκ πλείων εἰμί σαρκίον ; διά τίς γάρ καί ὁ σαρκίον οὗτος ἕκαστος οὐ εἰμί ἐκ πλείων σαρκίον , εἰ ἐπί ἤπειρος ὁ ὁμοιομέρεια ὁ διαίρεσις ; ἀλλά ἐκεῖνος παγγέλοιος ὁ μέν ὁ ἐλέφας σάρξ ἐκ μικρός εἰμί σαρκίον , ὁ δέ ὁ κώνωψ ἐκ πλείων . οὐδείς γάρ ἔτι διαφέρω ὁ ἐκ πλείων ἢ μικρός λέγω ἀόριστος ὁ ἀρχή ὑπάρχω ὁ μέγεθος καί ἐπί ὁ μείζων καί ἐπί ὁ μικρός . ὅλως δέ ὁ καθαιρέω ἐπί ἤπειρος σάρξ οὐδέ σάρξ ἔτι φυλάσσω εἰμί · ὡς μέν γάρ σῶμα οὐ ἀδύνατος ἐπί ἤπειρος νοέω ὁ τομή , ὡς δέ σάρξ ἀμήχανος παντελῶς · διαφθείρω γάρ οὐ εἰς μακρός ὁ σαρκίον . οὗτος δέ οὐ οἶδα προσομολογέω Ἀναξαγόρας · ἄφθαρτος γάρ κατά αὐτός ὁ ἀρχή . εἰμί δή οὗτος ἄλη θέω λέγω , καί ὁ μέγεθος ὁρίζω ὁ μικρός σάρξ , ἀναγκαῖος ἀδύνατος ἐν ἕκαστος πᾶς μείγνυμι . τίς δήποτε ; ὅτι ὅς σῶμα περαίνω , εἰμί καί μικρός ἀπό αὐτός περαίνω ἀφαιρέω , ὅμως ἐπιλείπω ποτός , γίγνομαι δέ ὁ λόγος μή κατά ὁ λόγος | θεωρητός . καί εἰμί τοίνυν ἐκ ὅδε ὁ ὕδωρ ὁ σάρξ ἀποκρίνω συνεχῶς , ἀναλίσκω δήπου πᾶς ὁ ἐνυπάρχω · οὖον γάρ οἷος τε εἰς ἤπειρος προίημι ὁ ἔκκρισις ὁ μικρός σάρξ ὁρίζω . δύο τοίνυν ἀναγκαῖος ἕτερος , ἢ ὁ ἔκκρισις ἐπιλείπω καί μηκέτι ὁ λοιπός ὕδωρ σάρξ ἔχω ἐν ὁ σύγκριμα , ἢ οὗτος μή παύω ἐμπεριλαμβάνω περαίνω μέγεθος ( λέγω δέ ὁ ὕδωρ ) ἤπειρος σαρκίον ὁ ἀριθμός ὁ ἤδη καί ἐνυπάρχω · οὗτος γάρ ὑπεραίρω πᾶς θαυματουργία . πρός δέ οὗτος εἰμί πᾶς μέν σῶμα ἀφαιρέω τις μικρός ἀνάγκη γίγνομαι , ὁ δέ σάρξ ὁρίζω ὁ ποσός καί μέγεθος καί μικρότης , φανερός ὡς ἐκ ὁ μικρός σάρξ οὐδείς ἐκκρίνω σῶμα · εἰμί γάρ ἐλάσσων τίς ὁ μικρός . πῶς οὖν ἅπας ἐν ἅπας ; ἢ σμικρολογεω οὗτος λέγω ; εἰμί γάρ ἅπας ἐν ἅπας , οὖον σάρξ εἰμί μόνος ἐν ὁ μικρός σάρξ , ἀλλά καί αἷμα καί ὀστέον καί ἐγκέφαλος καί πάλιν ἐν ἕκαστος οὗτος οἷος ἐν ὁ αἷμα σάρξ ἕτερος καί αἷμα ἕτερος καί ὀστέον ἄλλος καί πρός γε αὖθις ἐν ἕκαστος οὗτος ὁμοίως ὁ ἄλλος πᾶς · καί οὗτος εἰμί ἀπέραντος . καί πῶς οὖον πλατύς ὁ λῆρος ἐν ὁ μικρός σαρκίον σάρξ ἤπειρος ὑπάρχω καί ὕδωρ ἤπειρος καί γῆ καί ἀήρ ; καί οὗτος , ὅσπερ δή καί πρόσθεν φημί , εἰμί ἤδη καί ὑφίστημι κατά ἑαυτοῦ καί ἀλλήλων χωρίζω ὅς καί μάλιστα ἄτοπος · ἐν ὅς γάρ χωρίζω , περατόω . ὅρος γάρ ὁ χωρίζω ἀπό ἀλλήλων καί μέγεθος καί τόπος λαμβάνω · εἰμί οὖν κατά αὐτός ὁ ἀρχή καί κατά πλῆθος ἤπειρος καί κατά μέγεθος · οὗτος δέ εἰμί ἀπειράκις ἄπειμι | ῥόος εἰμί . εἰμί δέ τις βοηθός Ἀναξαγόρας ὁ μέν ἀρχή οἴομαι ἄμικτος εἰμί , ἐπεί καί ἀρχή , ἐν δέ ὁ αἰσθητός καί σύγκριμα πᾶς ἐν πᾶς μείγνυμι , μεταφέρω ὁ λόγος καί ἐπί ὁ σύγκριμα οἷος ὕδωρ αἰσθητής · οὗτος γάρ δήπουθεν ὁμοίως ἐνυπάρχω σάρξ τε καί ὀστέον ἤπειρος χωρίζω , συγκρίνω εἰμί καί οὗτος ἐκ πᾶς · αἰσθητός γάρ καί ἐκκρίνω δύναμαι , ὥστε καί οὗτος ἐά ἕκαστος πάλιν ἕτερος ὑπάρχω . οὖον γάρ διακρίνω ποτός εἰς ὁ εἰλικρινής καί πρῶτος ἀρχή · οὗτος γάρ ἐγώ αὐτός ἀμήχανος εἰμί διαμαρτύρομαι . πῶς οὖν οὗτος αὐτός πράσσω ὁ νόος προθυμέομαι ; πῶς δέ οὐ ἀνόητος ὁ ἀδύνατος ἐπιχειρέω ; καίτοι ὁ μηδέποτε ὁ εἰμί διακρίνω κατά Τύχη ὀρθῶς φημί Ἀναξαγόρας · ἀχώριστος γάρ ὁ συμβεβηκός ὁ οὐσία εἰμί . τίς οὖν ἔχω πέρας ὁ φρόνιμος νόος ἢ ἀνήνυτος μοχθέω ; εἰ μήτε κατά ποσός διακρίνω ποτέ ὁ ἀρχή ( εἰς ἤπειρος γάρ οὗτος διαιρέω ) μήτε κατά ὁ ποιός ἀχώριστος γάρ ὁ οὐσία ὁ πάθος , οἷος χρῶμα λέγω καί ἔχω καί ὁ λοιπάς συμβεβηκός ) , ὥστε ὁ μέν οὐδέ ἐκεῖνος ὁ νάω συγχωρέω , ὁ δέ ἐγώ διά ὁ ἀληθής ἀφαιρέω , ἐπεί καί οὗτος οὐ ὀρθῶς Ἀναξαγόρας ὁ διά οὗτος οἴομαι ὁ σάρξ ἐκ σαρκίον συντίθημι καί ὁ χρυσός ἐκ χρυσίον , ἐπεί καί διαιρέω πᾶς ὁμοιομερής εἰς ὁμοιομερής μικρός ὑπολαμβάνω · εἰμί δέ τίς φθείρω διαλύω , ἐκ ἐκεῖνος γίγνομαι συντίθημι . οὗτος τοίνυν οὐ ἱκανός πρός ἀπόδειξις · ὁ γάρ πηλός καί | εἰς πηλός διαιρέω καί εἰς ὕδωρ καί γῆ . πόθεν οὖν ἄν μᾶλλον εἶπον γίγνομαι ὁ πηλός ; ἐκ πηλάριον μικρός ἢ μᾶλλον ἐκ γῆ καί ὕδωρ ; ἢ οὗτος μέν εἰμί εἰμί γίγνομαι πηλός , ἐκεῖνος δέ μείζων γίγνομαι ; οὖον γάρ ὡς ὁ πλίνθος συντίθημι ὁ οἶκος ποιέω , οὕτως ὅταν ἐκ ἀήρ ὕδωρ γίγνομαι , ὑδάτιον μικρός συνέρχομαι ὁ πᾶς ὕδωρ ποιέω · οὗτος γάρ αὐτός ὁ κάλως σύγκρισις βούλομαι . ἀλλά αὐτός μέν ὁράω εἰς ὕδωρ μεταβάλλω ὁ ἀήρ καί ἀλλοιόω καί οὗτος εἰμί ἐκ ἀήρ ὕδωρ γίγνομαι . οὗτος δέ καί Ἐμπεδοκλῆς ὁ γένεσις κατασκευάζω ( κατά γάρ καί διάκρισις ) , ἀλλά ὅμως κοῦφος ἁμαρτάνω · περαίνω γάρ τίθημι ὁ ἀρχή . ἀλλά οὔπω καιρός περί οὗτος . 5 . ἀλλά ἐκεῖσε ἐπανέρχομαι , ὅτι τἀναντία ἅπας ἀρχή ποιέω ὁ τε λέγω εἷς ὁ πᾶς καί ἀκίνητος , ὁ τε πλείων , μᾶλλον δέ ἤπειρος · καί γάρ ὁ Παρμενίδης ἐν ὁ πρός δόξα ὁ θερμός ποιέω καί ὁ ψυχρός ἀρχή , ὅς ὁ μέν πῦρ ὁ δέ γῆ προσαγορεύω , καί Ἀναξαγόρας ἐν ὁ ὁμοιομέρεια ὁ ἐναντίωσις καί Ἀναξίμανδρος ἔκκρισις ὁ γένεσις κατά σύγκρισις , ὥστε καί διάκρισις , καί Δημόκριτος πλήρης τε καί κενός , ἀλλά καί θέσις καί σχῆμα καί τάξις ὁ γένεσις ποιέω ἐναντιόομαι ποιέω · γένος γάρ ἅπας αὐτός εἰμί ἐναντίος , ὁ θέσις ὁ ἄνω κάτω , πρόσθεν ὄπισθεν , ἀριστερός δεξιός , ὁ σχῆμα εὐθύγραμμος περιφερής , ὁ κατά ἐκεῖνος εἰμί ἐναν | Τία · περί δέ Ἐμπεδοκλῆς καί Πλάτων καί ὁ ἄλλος φυσικός ὅσος μάνωσις καί πύκνωσις τίθημι ὁ ἐναντίος , καί πρότερος γε προαγορεύω . καί νή Ζεύς εὔλογος ἐγώ δοκέω ἐπί οὗτος ἅπας ἔρχομαι · δεῖ γάρ ὁ ἀρχή πρῶτος μέν ἐκ ἀλλήλων μή εἰμί ( εἰμί γάρ οὕτως ἕκαστος ἅμα ἀρχή τε καί οὐ ἀρχή ) , δύο δέ μηδέ ἐκ ἄλλος ( εἰμί γάρ μή πρῶτος ἄγω , πῶς εἄν ἄγω ἀρχή ; ) καί τρίτος ἐκ οὗτος εἰμί ὁ πᾶς · οὗτος γάρ μάλιστα ἴδιος ὁ ἀρχή . οὗτος δή ἅπας ὁ πρῶτος ἐναντίος ὑπάρχω . πρῶτος δέ ἐναντίος λέγω ὁ γενικός · οὐ ἐκ ἄλλος μέν γάρ , ὅτι δή καί πρῶτος · οὐ ἐκ ἀλλήλων δέ , ὅτι δή καί ἐναντίος . καί μηδείς ταράσσω · λέγω γάρ ἐκ λευκός ὁ μέλας γίγνομαι , οὕτως μέν γάρ γίγνομαι ἐκ ἀλλήλων ὁ ἐναντίος , ὅσπερ κύριος εἶπον εἄν οὐ ἐκ ἀλλήλων , ἀλλά μετά ἀλλήλων . ἀλλά πῶς εἶπον μή γίγνομαι ἐκ ἀλλήλων ὁ ἐναντίος ; ὡς λέγω ἐκ χαλκός γίγνομαι ὁ ἀνδριάς · οὖον γάρ ὡς ὑπομένω θατέρου ἕτερος μετά ὁ φυλάσσω ὁ οἰκεῖος φύσις γεννάω ὁ ἐναντίος · δεῖ μέν γάρ αὐτός σῴζω ὡς ἀρχή , εἰμί δέ σῴζω εἰς ἀλλήλων μεταβάλλω , συνυπάρχω ἄν ὁ ἐναντίος , ὅσπερ ἀμήχανος . πῶς δέ καί ἐκ οὗτος ὁ ἄλλος ; ὅτι κατά μεταβολή ὁ γένεσις , ὡς δείκνυμι , εἰς δέ ὁ ἐναντίος πᾶς μεταβολή . ἀλλά ἐπεί μή σφόδρα αὐτόθεν γνώριμος ὁ λέγω , ἐπισκοπέω αὐτός μικρός ἄνωθεν ἄρχω . ληπτέος δή πρῶτος ὅτι ὁ εἰμί οὐδείς οὔτε ποιέω φύω οὔτε πάσχω ὁ τυγχάνω ὑπό ὁ τυγχάνω · οὖον γάρ ποιέω φύω ἄνθρωπος ἵππος , οὔτε φύω πάσχω | ἀδάμας ὑπό σίδηρος · καί τοίνυν οὔτε γίγνομαι φύω ὁ τυγχάνω ἐκ ὁ τυγχάνω · οὖον γάρ εἄν γίγνομαι λευκός ἐκ μουσικός , ἀλλά πάντως ἐκ μέλας ἢ ξανθός ἤ τις ἕτερος ὁ μέσος χρῶμα . καίτοι φημί τις ἄν ὅτι οὗτος οὐ ἀληθής · εἶπον γάρ ἄν τις ὁ ἀηδών λευκός ἐκ μουσικός γίγνομαι . ἀλλά οὐ ὅς μουσική πρότερος εἰμί , ἀλλά ὅς μέλας · ἐπεί γάρ συμβαίνω πρός ἄν ὁ μέλας καί μουσικός εἰμί , τότε οὐ ἄν ἐκ μέλας οἴομαι γίγνομαι ὁ λευκός ἀλλά ἐκ μουσικός ; ἀλλά διαίρω ὁ κατά ἑαυτοῦ ὁ κατά συμβαίνω καί πάντως εὑρίσκω ἐκ μέλας ἢ ξανθός ἢ φαιός κατά ἑαυτοῦ γίγνομαι ὁ λευκός , οὐδείς δέ κωλύω ὁ μέλας οὗτος ἢ μουσικός εἰμί ἢ πολιτικός ἢ στρατηγικός ἢ χαλκευτικός · ὥστε οὐ ἄν φθάνω καί ἐκ πολιτικός ὁ μέλας γίγνομαι λέγω καί ἐκ ἀριθμητικός πάλιν καί ἐκ πτηνός καί ἐκ δίπους , ἀλλά πᾶς οὗτος κατά συμβαίνω ὁ γένεσις , κατά ἑαυτοῦ δέ γίγνομαι ὁ λευκός ἐκ μέλας ἢ ὁ σύνολον εἶπον ἐκ μή λευκός καί ἐκ οὗτος γε οὐ ἅπας ( καί γάρ ἱπποκένταυρος οὖον λευκός καί Σκύλλα οὖον λευκός ) , ἀλλά ἐπί ὅς ὁ φαιός ἢ ὁ ξανθός ἢ ὁ ἐρυθρός ἁρμόζω λέγω . οὕτως καί ὁ μουσικός ἐκ μή μουσικός , ἀλλά οὐ ἐκ ὁ κίων οὐδέ ὁ ναῦς · ἀλλά καί ἄμουσος ἄν τις ὀρθῶς προσαγορεύω καί εἰμί τίς μεταξύ μουσικός τε εἰμί καί ἄμουσος . οὐδέ δή φθείρω τίς εἰς ὁ τυγχάνω · οὖον γάρ φθείρω κατά ἑαυτοῦ ὁ λευκός εἰς μουσικός πλήν εἰμί μή κατά συμβεβηκός , οἷος φθείρω πρός εἄν Λευ | Κότης ἐπικαίω ἄνθρωπος , φθείρω δέ ἄν εἰς μελανία . εἰμί δέ καί συμβαίνω καί μουσικός εἰμί ὁ ἄνθρωπος κατά συμβεβηκός , καί εἰς μουσικός φθείρω ὁ λευκότης · ὁμοίως δέ καί ὁ μουσικός εἰμί φθείρω , εἰς ὁ ἄμουσος οὐ εἰς ὁ μέλας φθείρω . οὖον μόνος δέ ἐπί ὅς κατά ἀλλοίωσις ὁ γένεσις , ὡς ἐπί ὁ εἴρω , ἀλλά καί ἐπί ὅς κατά σύγκρισις καί διάκρισις ὡς ἐπί ὁ συντίθημι · ὁ γάρ αὐτός λόγος , λανθάνω δέ ἐπί οὗτος ἐνίοτε , ὅτι μή κεῖμαι ἐπί πολύς ὁ ἀντίκειμαι διάθεσις συνήθης ὄνομα ὥσπερ ὁ λευκός καί ὁ μέλας · ἀλλά ἐπί ἔνιοι μέν ὁ στερέω οὗτος ὀνομάζω , ἐπί ἔνιοι δέ οὐδέ οὗτος , ἀλλά ὁ ὁ ἕτερος ἀντίφασις μόνος . ὁ μέν γάρ κοινός ὄνομα εἶπον εἄν ἐπί ὁ συντίθημι ἅπας ἁρμονία τε καί ἀναρμοστία , ἐκ ὅς ὁ γένεσις καί εἰς ὁ ὁ φθορά , ὁ δέ ἴδιος κατά ἕκαστος οὐ ἔχω ἐκ ὁ συνήθεια , ἀλλά ὅμως ἅπας γίγνομαι ὁ ἁρμόζω ἐκ ἀνάρμοστος καί φθείρω εἰς ἀνάρμοστος οὐ εἰς ὁ τυγχάνω , ἀλλά εἰς ὁ ἀντίκειμαι · οὖον γάρ ὁ ἄνθρωπος ἁρμονία φθείρω εἰς ὁ ἵππος ἀναρμοστία οὐδέ ὁ ὁ κύων εἰς ὁ ὁ φυτός οὐδέ γίγνομαι ἐκ ἐκεῖνος , ἀλλά φθείρω μέν ἄνθρωπος εἰς ἄνθρωπος ἀναρμοστία , φθείρω δέ ἵππος εἰς ἵππος , ἐν ἀντί ὁ ἁρμόζω καί ἀνάρμοστος ὁ τάσσω καί ἄτακτος ὀνομάζω κἀν ὁ συντίθημι καί ὁ ἀσύνθετος καί ὁ σχηματίζω καί ὁ ἀσχηματίζω , ὅμως αὐτός ἐν πᾶς εὑρίσκω . λαμβάνω γάρ κατά ἕκαστος παράδειγμα · ὁ ὁ οἰκίον τάξις ἐκ ἀταξία γίγνομαι οὖον ὁ τυγχάνω οὐδέ οἷος γίγνομαι εἄν ναῦς , ἀλλά οἷος γίγνομαι ἄν οἰκίον ἀταξία ἐκ ὁ μή σύγκειμαι ὁ λίθος ὡς δεῖ καί ὁ πλίνθος , καί φθείρω τοίνυν εἰς οὗτος ὁ ἀταξία . πάλιν ὁ σωρός γίγνομαι ὁ πυρά ἐκ ὁ μή σύγκειμαι ὁ πυρός , οὐ ἐκ ὁ μή σύγκειμαι ὁ ξύλον , καί φθείρω τοίνυν οὐ εἰς ξύλον διαίρεσις , ἀλλά εἰς πυρά . ὁ ἀνδριάς ὁμοίως ἐκ ὁ ἀνδριάς ἀσχημοσύνη · καί ἵνα μή κατά ἕκαστος λέγω , δῆλος εἰμί ὡς ἅπας γίγνομαι ὁ γίγνομαι μένω καί φθείρω ὁ φθείρω ἢ ἐκ ἐναντίος ἢ εἰς ἐναντίος καί ὁ οὗτος μεταξύ , ὅς καί αὐτός ἐκ ἐναντίος ὁ γένεσις ὡς ἐπί ὁ χρῶμα · ὥστε καθόλου διορίζω ἀληθής , ὅτι πᾶς ὁ φύσις γίγνομαι ἢ ἐναντίος εἰμί ἢ ἐκ ἐναντίος , ἐναντίος μέν ὁ ἄκρος , ἐκ ἐναντίος δέ ὁ μεταξύ . χρή δέ μνημονεύω , ὅταν λέγω ἐκ ἐναντίος καί εἰς ὁ ἐναντίος εἰμί ὁ γένεσις καί εἰς φθορά , ὡς οὐ ἐκ ὑπομένω οὐδέ εἰς ὑπομένω λέγω ( οὗτος γάρ ἄν ἐγώ αὐτός μάχομαι ) , ἀλλά ὅς φημί ὅδε ἀπό ὅδε καί ὅδε γίγνομαι μετά ὅδε . μέχρι μέν οὖν ἐπί τοσοῦτος σχεδόν συνακολουθέω καί ὁ ἄλλος ὁ πλεῖστος · πᾶς γάρ ὁ ὁ στοιχεῖον καί ὁ ὑπό αὐτός καλέω ἀρχή , καίπερ ἄνευ ὁ πείθω ἐκ ὁ ἐπαγωγή , ὅμως ὁ ἐναντίος ποιέω ὥσπερ ὑπό αὐτός ὁ ἀλήθεια ἀναγκάζω · διαφέρω δέ ἀλλήλων ὁ ὁ μέν πρότερος καί γενικός , ὁ δέ ὕστερος καί εἰδικός λαμβάνω , καί ὁ μέν λόγος , ὁ δέ αἴσθησις γνώριμος • ὁ μέν γάρ θερμός καί ψυχρός καί ξηρός καί ὑγρός , ὕστερος δέ καί εἰδικός καί γνώριμος ὁ αἴσθησις · ὁ δέ ὁ μέγας καί ὁ μικρός καί ὁ ἄρτιος καί ὁ περισσός καί νεῖκος καί φίλιος πρότερος τε καί γενικός καί γνώριμος ὁ λόγος . πως μέν ἕτερος λαμβάνω ἄλλος γάρ ἄλλος ) , πως δέ αὐτός μόνος · πᾶς οὗτος γάρ ἀνάλογος ἔχω πρός ἀλλήλων . ὡς γάρ ἔχω ὁ νεῖκος πρός ὁ φίλιος καί ὁ περισσός πρός ὁ ἄρτιος , οὕτως ὁ ψυχρός πρός ὁ θερμός καί ὁ ξηρός πρός ὁ ὑγρός ἔχω · ὁ μέν γάρ ἐκ ὁ συστοιχία εἰμί ὁ ὑπό ὁ σύγκρισις καί ὁ ὑπεροχή , ὁ δέ ἐκ ὁ ὑπό ὁ διάκρισις καί ὁ ἔλλειψις . ἀλλά ὅτι μέν ἐναντίος δεῖ ὁ ἀρχή εἰμί , φανερός ἐκ οὗτος . 6 . ἔχω δέ εἶπον , πόσος ὁ ἀριθμός ἄγω ἄν . δείκνυμι γάρ ὡς οὔτε εἷς εἰμί δυνατός οὔτε ἤπειρος · εἷς μέν ὅτι δύο ὁ ἐναντίος , ἤπειρος δέ ὅτι ὁ ἐναντίος ἀμήχανος ἤπειρος εἰμί · δίχα γάρ ἄν διαιρέω καί προσέτι ὁ ἐπιστήμη ὁ εἰμί ἀφαιρέω . ἔτι δέ περί εἷς φύσις καί περί εἷς γένος εἷς εἰμί ἐναντίωσις , γένος δέ εἷς λέγω ἀκριβῶς ὅς ὁ διαίρεσις εἰς εἶδος ποιέω , οὐ εἰς γένος · οὗτος περί χρῶμα ὁ μέλας καί ὁ λευκός ἢ περί ὁ χυμός ὁ γλυκύς καί ὁ πικρός · ἐναντίωσις γάρ λέγω ὁ σχέσις ὁ δύο ἐναντίος . καί τοίνυν περί ὁ ἔνυλος καί γενητός οὐσία , ὅς ὁ ἀρχή ἐπιζητέω , εἷς ὁ ἐναντίωσις , ἄλλως τε τίς κωλύω λέγω περαίνω . ; Ἐμπεδοκλῆς γοῦν περαίνω ὑποτίθημι ἀγαθός ποιέω ὁ γίγνομαι Ἀναξαγόρας . εἰμί δέ δή οὗτος ἀληθής λέγω καί εἷς εἰμί | ἐναντίωσις περί εἷς φύσις , ἆρα μόνος ὁ ἀρχή ὑποθετέον ὁ δύο πρῶτος ἐναντίος ἢ δεῖ συζεύγνυμι τις ὕλη αὐτός καί ὑπόκειμαι ; ἐγώ μέν οὗτος καί ἀναγκαῖος δοκέω · σκέπτομαι δέ καί σύ κατά σεαυτοῦ , εἰμί δύναμαι πυκνότης μανότης ποιέω κατά ἑαυτοῦ ἢ θερμότης ψυχρότης ἢ ὁ φίλιος ὁ νεῖκος ἢ ἔμπαλιν ἕκαστος ὁ ἄλλος , μᾶλλον ὅδε λέγω ποιέω ; — εἰμί κατά αὖος ἕκαστος καί ὑφίστημι ἢ θερμότης κατά ἑαυτοῦ ἢ ψυχρότης [ ἢ σύγκρισις ἢ διάκρισις ] · ἢ μᾶλλον τρίτος τίς οὗτος ἕτερος ὑποθετέον , περί ὅς καί αὐτός ὑφίστημι καί γεννάω ὁ ἐφεξῆς διατίθημι πως ἀνά μέρος ὁ ὑπόκειμαι . αὐτός μέν γάρ οὐδέ ἄν ὑπομένω ἀλλήλων οὐδέ ἄν ὑποδείκνυμι σῴζω ὁ σύγκρισις ὁ διάκρισις ἢ ὁ μανότης ὁ πυκνότης , ὑποχωρέω δέ ἀλλήλων ὁ ἕτερος ὑπό ἕτερος τις ἀεί ὁ εἴσειμι δέχομαι . διά οὗτος καί ὁ παλαιός ὁ ἐναντίος ὁ εἷς τις φύσις ἢ πλείων ὑποτίθημι . πρός οὗτος δέ ὁράω καί ἐκ ὁ λόγος ὁ ἀναγκαῖος . ὁ ἀρχή οὐ ἐν ὑπόκειμαι θετέος · εἰμί γάρ εἄν οὕτως ὁ ἀρχή ἀρχή · ὁ γάρ ὑπόκειμαι πρότερος καί ὁ οὐσία ὁ ἐν αὐτός , ὁ ἐναντίος δέ ἐν ὑπόκειμαι πάντως · οὐ ἄρα ἀρχή ὁ ἐναντίος . πάλιν οὐδείς ὁ εἰμί ὁράω ὑπόκειμαι ὁ ἐναντίος , ὁ δέ ἀρχή ὑπόκειμαι δεῖ πᾶς · οὐ ἄρα ἀρχή ὁ ἐναντίος . πάλιν οὐ εἰμί φημί οὐσία ἐναντίος οὐσία , οὔκουν οὐσία ὁ ἐναντίος , εἰμί δέ μή οὐσία , δῆλος ὡς οὐδέ ἀρχή · οὖον γάρ δήπου ὁ ἀρχή ὁ οὐσία οὐ οὐσία ποιέω . εἰμί τοίνυν ὁ μέν πρότερος | λόγος ἐναντίωσις εἰμί δήω ἐν ὁ ἀρχή ἀναγκάζω , ὁ δύο δέ οὖον φημί ἀρχή εἰμί ὁ ἐναντίος , συνακτέον αὐτός ὁ τρίτος προστίθημι , λέγω δέ ὁ ὕλη , ὅς καί μᾶλλον ἀρχή πρότερος γάρ ) , ἀλλά ὅμως δήω ἐκεῖνος · κατά ἑαυτοῦ γάρ οὐδείς αὐτός ποιητικός . ἅπτω οὖν ὁ ἀλήθεια καί ὁ ἀρχαῖος · καί γάρ ἐκεῖνος εἷς τις φύσις ὑποτίθημι ὁ ἐναντίος , διά ὅς καί εἷς ὁ πᾶς καλέω οἷος ὕδωρ ἢ πῦρ ἢ ὁ μεταξύ . ἀγαθός δέ ὁ ὁ μεταξύ · ὁ γάρ πῦρ ἤδη φανερῶς συμπλέκω ὁ ἐναντίος · θερμός γάρ καί ξηρός κατά ὁ οἰκεῖος φύσις ὁ πῦρ , δεῖ δέ μηδείς ἔχω ὁ ἐναντίος ἐν ὁ οἰκεῖος λόγος ὁ ὑπόκειμαι · ἀνάγκη γάρ ἢ μή δέχομαι ἕτερος ὁ ἐναντίος ἢ φθείρω · ἄμφω δέ ὁ περί ὁ ἀρχή ἔννοια διαμάχομαι . διό οὐ ἄλογος ποιέω ὁ ὁ ὑπόκειμαι ἕτερος ὁ στοιχεῖον οὗτος ποιέω . ὁ δέ ἄλλος ὁ ἀήρ · καί γάρ ὁ ἀήρ ἥκιστος ἔχω ὁ ἄλλος αἰσθητός διαφορά . τρίτος δέ ὁ ὁ ὕδωρ ὑποτίθημι · θερμαίνω γάρ καί ψύχω καί χέω καί πήγνυμι ὑπομένω . ἀλλά πᾶς γε ὁ εἷς ὁ ἐναντίος σχηματίζω οἶος πυκνότης μανότης καί ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός , οὗτος δέ εἰμί ὅλως ὑπεροχή καί ἔλλειψις δηλονότι · καί ἔοικα παλαιός τις εἰμί καί οὗτος ὁ δόξα , ὅτι δεῖ τρεῖς εἰμί ὁ ἀρχή ὁ εἷς καί ὁ ὑπεροχή καί ὁ ἔλλειψις , πλήν ὁ μέν ἀριθμός ὁ ἀρχή ὁ αὐτός ἅπας λέγω , οὐ ὡσαύτως δέ ἅπας . ὁ μέν γάρ παλαιός ὁ μέν δύο ποιέω , ὁ δέ εἷς πάσχω · Πλάτων δέ ἀνάπαλιν , ὥσπερ καί ὁ πρότερος εἴρω . ὁ μέν οὖν φαίνω | τρεῖς ὁ ἀρχή ] ὁ στοιχέω περί γάρ στοιχεῖον ὁ ἐνυπάρχω ὁ γίγνομαι ἐγώ ὁ λόγος ) δοκέω ἄν καί σφόδρα εὔλογος εἰμί , ὁ δέ πλείων τρεῖς οὐκέτι · πρός μέν γάρ ὁ πάσχω αὐτάρκης ὁ ὑπόκειμαι , πρός δέ ὁ ποιέω ὁ ἐναντίος . εἰμί δέ προστίθημι τις ἢ ἐναντίωσις ἄλλος ἢ ὑπόκειμαι , κατά ἕκαστος ἀναγκάζω διπλασιάζω · εἴτε γάρ ἐναντίωσις ἄλλος , καί ὑπόκειμαι ἕτερος · εἴτε ὑπόκειμαι ἕτερος , ἕτερος καί ἐναντίωσις . εἰμί μέν οὖν αὐτός ἐκ ἑκάτερος τριάς γίγνομαι , περισσός παντελῶς ὁ ἕτερος · εἰμί δέ ἄλλος ἐκ ἑκάτερος , πρῶτος μέν οὐ εἰμί πᾶς ὁ γενητός ὁ αὐτός ἀρχή οὐδέ εἰς ἀλλήλων μεταβάλλω ὁ στοιχεῖον γῆ πῦρ ὕδωρ ἀήρ ) , ἔπειτα τίς δήποτε δύο μόνος εἰμί τριάς καί οὐ πλείων καί οὐ ἤπειρος ; οὐδείς γάρ εὑρίσκω λόγος , ὅς δύο μέν εἰμί κατασκευάζω , πλείων δέ μή · εἰμί γάρ ὅτι χρή διαφέρω ὁ ὁ ζῷον καί ὁ ὁ φυτός , διά τίς δέ καί ὁ κατά ἕκαστος εἶδος ὁ ζῷον καί κατά ἕκαστος εἶδος ὁ φυτός οὖον διαφέρω ; ἔπειτα ὁράω τρέφω ὁ μέν ζῷον ἐκ ὁ φυτός , ὁ φυτόν δέ γίγνομαι ἐκ ὁ στοιχεῖον , ὡς εἰμί φανερός ὁ εἰς ἀλλήλων πᾶς μεταβολή · εἰμί δέ δύο μέν ποιέω ἐναντίωσις , εἷς δέ ὁ ὑπόκειμαι , εἰμί μέν μεταβάλλω εἰς ἀλλήλων , ὁ αὐτός πάλιν ἄτοπος ἀκολουθέω · εἰμί δέ καί γίγνομαι ἐκ ἀλλήλων , περισσός πάλιν εὐθύς ὁ ἕτερος · ὁ αὐτός γάρ ἀλλήλων οὗτος γίγνομαι . ἐπεί γάρ ὁ ἐναντίος ὁ μεταβολή εἰς ἐναντίος , ἵστημι εἷς μέν ἐναντίωσις ὁ ὅς Β , ἕτερος δέ ὁ γ δ . εἰμί δή ὁ ὅς ὡς εἰς ὁ Β , οὕτως καί εἰς ὁ δ , αὐτός ἄν εἰμί ὁ Β καί ὁ δ . καί εἰμί ὁ Β ὡς εἰς ὁ ὅς , οὕτως καί εἰς ὁ γ , αὐτός ἄν εἰμί ὁ ὅς καί ὁ γ · καί γάρ εἰς ἐναντίος ὁ μεταβολή καί εἷς εἷς ἐναντίος . ἀλλά δή καί φημί πρότερος περί εἷς φύσις εἷς εἰμί καί ἐναντίωσις , εἷς δέ ὁ φύσις καί ὁ οὐσία ὁ γενητός τε καί ἔνυλος · εἰμί γάρ καί πλείων εὑρίσκω , ὑπάγω ὑπό ὅς πρῶτος ὁ ἐν ὁ γένος καί προσέχω ὁ οὐσία οἷος ὡς ἐπί ὁ ποιότης εὑρίσκω ἄν · ὁ γάρ μέλας καί ὁ λευκός χρῶμα εἰμί προσεχής ἐναντίωσις , οὖον ποιότης . ἢ εἰμί τις αὐτός ὁ ποιότης προσεχής ἐναντίωσις εὑρίσκω , εἰς ἐκεῖνος ἀνάγω καί ὁ ἄλλος . ὅτι μέν οὖν οὔτε εἷς ὁ στοιχεῖον οὔτε πλείων δύο ὁ τρεῖς , φανερός ἐκ οὗτος · πότερος δέ δύο ἢ τρεῖς , πολύς ἀπορία ἔχω . 7 . ὧδε οὖν ἐγώ λέγω πρῶτος περί πᾶς καθόλου γένεσις ἐπέρχομαι , οὖον ὁ κατά οὐσία μόνος ἀλλά καί ὁ κατά ἀλλοίωσις , οἷος οὖον μόνος πῶς ἄνθρωπος γίγνομαι καί φυτός , ἀλλά καί πῶς ἄνθρωπος μουσικός καί πῶς Καλλίας γραμματικός · ῥᾳδίως γάρ ἐκ ὁ κοινός ὁ περί ἕκαστος ἴδιος θεωρέω , ὡς καί προτίθημι ἐκ ἀρχή . ὅταν τοίνυν λέγω γωμεν ἕτερος ἐκ ἕτερος γίγνομαι , ἢ ἐκ ἁπλόος τις λέγω ἢ ἐκ σύνθετος · ἐκ ἁπλόος μέν ὅταν λέγω ἐκ ἄμουσος μουσικός γίγνομαι καί ἐκ ἀγράμματος γραμματικός ἢ νή Ζεύς γε ὅτι ὁ ἄμουσος μουσικός γίγνομαι καί ὁ ἀγράμματος γραμματικός · αὐτός γάρ σημαίνω ἄν | οὗτος ὁ λέξις μεταρρυθμίζω , ἐπεί καί ὅταν λέγω ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι μουσικός , ἁπλόος καί τότε λαμβάνω οὖον μόνος ὁ μεταβάλλω οἷος ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά καί εἰς ὅς μεταβάλλω , ὁ μουσικός . ἐάν μέντοι συμπλέκω ὁ ἄμουσος ἄνθρωπος γίγνομαι μουσικός , συντίθημι ἐν ὁ λέγω οὗτος ὁ τε μεταβάλλω , ὁ ἄνθρωπος , καί ἐκ ὅς μεταβάλλω , ὁ ἄμουσος . οὗτος τοίνυν ὁ δύο ὁ συντίθημι ἐγώ ποιέω , λέγω δέ ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἄμουσος , διαφορά τις εὑρίσκω καί κατά ὁ λέξις καί κατά ὁ πρᾶγμα , εἰμί ἁπλόος καί Χωρὶς λέγω . κατά μέν ὁ λέξις , ὅτι ὁ μέν διχῶς εἄν σχηματίζω · λέγω γάρ καί ἐκ ἄμουσος γίγνομαι μουσικός καί ὁ ἄμουσος γίγνομαι μουσικός , ἕτερος δέ οὐκέτι παραπλήσιος , ἀλλά ἐπί μέν ὁ πλεῖστος ὅδε μόνος · φημί γάρ ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι μουσικός , οὐ ἐκ ἄνθρωπος γίγνομαι μουσικός , καί Καλλίας γραμματικός , οὐ ἐκ Καλλίας γραμματικός · ἐπί ὀλίγος δέ ὁ ἐκ τοῦδε᾿ δοκέω ἄν εὖλογος λέγω ἢ ὁ τόδε , οἷος ἐκ χαλκός ἀνδριάς γίγνομαι φημί , οὖον ὁ χαλκός ἀνδριάς καί ἐκ πλίνθος γίγνομαι οἰκίον , οὖον ὁ πλίνθος γίγνομαι οἰκίον . καί οὗτος μέν κατά ὁ λέξις ὁ διαφορά , ἐκεῖνος δέ κατά ὁ φύσις καί πολύς φανερός · ὁ μέν γάρ ἐν ὁ μεταβολή ὑπομένω , ὁ δέ οὐ ὑπομένω · ὁ μέν γάρ ἄνθρωπος μουσικός γίγνομαι ἄνθρωπος εἰμί καί ὑπομένω , ὁ δέ ἄμουσος οὐ ὑπομένω · οὔτε ἄν κατά ἑαυτοῦ λέγω ὁ ἄμουσος γίγνομαι μουσικός , ὁ ἄμουσος ὑπομένω , οὔτε ἄν ὁ ἄνθρωπος συμπλέκω ὁ ἄμουσος ἄνθρωπος γίγνομαι μουσικός , ὁ ἄμουσος ἄνθρωπος ὑπομένω · λέγω δέ ὁ ὅλος οὗτος καί συντίθημι ἐκ ὁ δύο . οὗτος δή οὗτος διά-ὁρίζω ὁ μέν ὑπομένω ὕλη καλέω , ὁ δέ μή ὑπομένω στέρησις , ὁ ἄμουσος ὁ ἀγράμματος . οὗτος δέ φαντάζω ἄν ὁ αὐτός εἰμί ὁ ὕλη κατά ἀριθμός · οὐδέ γάρ δύναμαι κατά ἑαυτοῦ ὑφίστημι ποτός , ἀλλά περί ὁ ἄνθρωπος ὁ ἄμουσος καί ὁ ἀγράμματος θεωρέω · ὁ λόγος δέ σύ αὐτός διακρίνω . οὖον γάρ αὐτός ἄνθρωπος τε καί ἄμουσος εἰμί ἄνθρωπος . μιμνήσκω δέ χρή καί ὁ πρότερος διαφορά ὅτι ὁ μέν ὑπομένω φημί , ὁ δέ οὐ ὑπομένω · ὁ μέν γάρ ἄνθρωπος σῴζω , ὁ δέ ἄμουσος μή . καί οὗτος εἰκότως · γίγνομαι γάρ εἰς ὁ μουσικός ὁ μεταβολεύς ὑπεξίσταμαι μέν ὁ ἐναντίος ὁ εἴσειμι , μένω δέ ὅς οὐ ἀντίκειμαι . ἱκανός δέ καί ὁ κατά ὁ λέξις διαφορά , φημί δέ ἐπί μέν ὁ στέρησις καί ὁ ἐκ τοῦδε᾿ λέγω καί ὁ τόδε καί γάρ ἐκ ἄμουσος μουσικός καί ὁ ἄμουσος γίγνομαι μουσικός , ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ σύνθετος · ἐπί δέ ὁ ὕλη οὐκέτι ὁμοίως κατά ἑαυτοῦ λέγω , ἀλλά ἐπί ὅς μέν ἕτερος ἐπί ὅς δέ ἕτερος μᾶλλον ἁρμόζω · ὁ μέν ἄνθρωπος γίγνομαι γραμματικός οὐ ἐκ ἄνθρωπος γραμματικός , ἐκ δέ ξύλον ὁ ναῦς , οὖον ὁ ξύλον γίγνομαι ναῦς . καίτοι φημί εἄν οἰκεῖος εἰμί ὁ μέν ἐκ ὅδε ὁ στερέω , ἕτερος δέ ὁ ὑπομένω καί ὁ ὕλη · σημαίνω μέν γάρ μᾶλλον ἐκεῖνος ὁ πτῶσις ὁ εκχωρώ , ὁ δέ δή καί ὑφίστημι · ἀλλά ὅμως λέγω ὁ ἐκ τοῦδε’ καί ἐπί ὁ ὕλη ὡς προαγορεύω , λέγω δέ ἐπί ἐκεῖνος ἐπί ὅς οὐ εἰμί ὀνομάζω ὁ ἀντίκειμαι , ἀλλά ἐν-ὑπάρχω μέν ὁ ὕλη , δῆλος δέ οὐ εἰμί . τότε γάρ ὁ ἐκ τοῦδε’ κτάομαι ὁ ὕλη κατηγορέω ὡς ἔχω ἐν ἑαυτοῦ καί ὁ ἐναντίος ὁ μέλλω μορφή · ὁ γάρ ἀντίκειμαι ἀμορφία ὁ σχῆμα ὁ ἀνδριάς οὐ ἔχω ὀνομάζω ἐκ ὁ χαλκός λέγω γίγνομαι ὁ ἀνδριάς ὡς ἐνυπάρχω αὐτός καί ὁ ἀμορφία . σχεδόν οὖν οὗτος λέγω , ὡς ἐκ ὁ αμόρφωτος χαλκός κατά ὁ ἀνδριάς ἀμορφία γίγνομαι ὁ ἀνδριάς , καί ἐκ ὁ ἀσχημάτιστος ξύλον κατά ὅδε ὁ σχῆμα γίγνομαι ὁ ναῦς · εἰμί γάρ καί ὁ λέγω μή φανερῶς , ὁ δύναμις γε οὗτος σημαίνω · διόπερ ἐκ ἀρχή διαιρέω φημί ὁ ἐκ τοῦδε’ καί ἐπί ὁ σύνθετος λέγω ὡς ἐκ ὁ ἀγράμματος ἄνθρωπος ὁ γραμματικός , ἀλλά ἐπί τίνω μέν καί διαρρήδην ὡς ἐπί οὗτος , ἐπί ἔνιοι δέ ὁ δύναμις ὡς ἐκ ὁ χαλκός ὁ ἀνδριάς . καί τοίνυν ὅταν λέγω ‘ἐξ ὕδωρ ἀήρ γίγνομαι , καί τότε λέγω ὁ ἐκ τοῦδε᾿ ὡς ἐκ ὁ σύνθετος · συντίθημι γάρ εἰμί ὁ ὕδωρ ἐκ τε ὁ ὑπομένω καί ὁ ἀντίκειμαι ὁ εἶδος ὁ ἐνυπάρχω μέλλω ἀήρ γίγνομαι · διά οὗτος γάρ οὐδέ ὑπομένω αὐτός , ὅσπερ εἰμί , γίγνομαι ὁ ἐκ αὐτός · οὐδέ γάρ ὁ σύνθετος λέγω ὑπομένω ὅλος , οἷος ὁ ἄμουσος ἄνθρωπος ὅταν γίγνομαι μουσικός . ἀλλά οὗτος μέν ἴσως πέρα ὁ ἱκανός . δέομαι δέ πάντως ὁ στέρησις ὁ ὕλη πρός ὁ γένεσις · μή γάρ εἰμί οὗτος περί αὐτός πῶς ἄν | τίς γίγνομαι ; ἐκ αὐτός ; ἤδη γάρ εἄν φθάνω ἢ γίγνομαι · δήω μέντοι ὡς συμβαίνω ἄλλος φύσις ἄλλος φύσις , εἰμί καί μή κατά ὑπόστασις , κατά γοῦν ὁ λόγος · πάλιν γάρ εἴπερ ἐν ὁ οἰκεῖος οὐσία ὁ στέρησις ἔχω συλλαμβάνω , φθείρω εἄν ὁ εἰς ὁ εἶδος μεταβολή , εἰ ὁ εἰμί αὐτός ἐν ὁ στερέω . καίτοι λέγω ὁ ὕλη ὁ εἰμί ἐν ὁ δύναμις , ὁ δέ δύναμις δηλονότι μετά ὁ στέρησις · οὐδέ γάρ ἔτι δύναμις ὅς εἰμί μή σύν πάντως καί ὁ στέρησις νοέω . ἵνα οὖν μή οὗτος διαταράσσω , καλῶς ἔχω μικρός ἄνωθεν ἀναλαμβάνω . ἕκαστος τοίνυν ὁ ὅπως ὑφίστημι ὁ μέν ὑπάρχω κατά ἑαυτοῦ κρίνω , ὁ δέ παραβάλλω πρός ἕτερος , οἷος ὁ ξύλον ὁ μέν εἰμί δίπηχυς κατά ἑαυτοῦ , ὁ δέ διπλάσιος πρός ἕτερος . καί τοίνυν ὁ ὕλη ὁ μέν εἰμί τίς καί ὑπάρχω ὅλως κατά ἑαυτοῦ , ὁ δέ δύναμις εἰμί πρός ἕτερος · οὖον γάρ δή καί πρός ὁ ὕλη εἰμί ὁ δύναμις ἔχω · εἰμί γάρ ἄν οὕτως † ὕλη ὁ ὕλη εἰμί , ἀλλά δῆλος , ὡς εἰμί τίς πρῶτος αὐτός καί ὑπάρχω ἐνέργεια οὕτως ὕλη τις εἰμί καί ὁ δύναμις πρός οὗτος ἔχω . ὁ μέν οὖν ὄνομα ὁ ὕλη πάντως ὁ δύναμις συνεφέλκω καί πρός ὁ λέγω ὕλη , πρός οὗτος εἰμί καί δύναμις , οὖον μήv ὁ γε εἰμί αὐτός τοιοῦτος εἰμί ὡς μόνος πρός ἕτερος εἰμί . ἀλλά χαλεπός μέν ὡς ἀληθής καταλαμβάνω ὁ σχέσις οὗτος ἀπογυμνόω · φαίνω δέ ἄν προσκαρτερέω . πάλιν οὖν ἀναληπτέον . δύο γάρ ὄνομα περί αὐτός λέγω ὑπόκειμαι τε καί ὕλη ὁ μέν ἔοικα ἅπτω μᾶλλον αὐτός ἐκεῖνος ὁ εἰμί ὅς κτάομαι κατά | ἑαυτοῦ , ὁ δέ ὅς πρός ἕτερος ἔχω · ἀμφότερος μέν γάρ ὁ πρός ἀλλήλων · καί γάρ ὁ ὕλη τις καί ὁ ὑπόκειμαι τις . ἀλλά ὅταν μέν ὡς ὕλη τις λαμβάνω , τότε εἰμί μετά στέρησις καί ὁ δύναμις · λέγω γάρ ὁ ὕλη ὁ μήπω γίγνομαι · ὅταν δέ ὡς ὑπόκειμαι , οὖον πάντως μετά στέρησις · ὑπόκειμαι μέν γάρ οὖον κωλύω καί ὁ ἐνυπάρχω εἶδος , ὕλη δέ πῶς ἄν εἰμί οὗτος λοιπός πρός ὅς μηκέτι ἔχω ὁ δύναμις ; ὥστε καί ὁ χαλκός , μέχρι μέν ἀσχημάτιστος εἰμί , εἶπον ἄν ὕλη εἰμί ὁ ἀνδριάς · ὅταν δέ διορίζω ἰή μορφή , οὐκέτι ὕλη ἀλλά ὑπόκειμαι . σημεῖον δέ , ὅτι κατά ὁ ὑπόκειμαι Μένων ὁ χαλκός αὐτός οὗτος ἄλλοτε ἄλλως γίγνομαι ὕλη · ὅσπερ γάρ φημί ὁ Βοηθός , ὁ ὕλη ἐν ὁ ποιέω οὐκέτι ὕλη διαμένω · ἄμορφος γάρ κατά ἑαυτοῦ καί ἀνείδεος εἰ ὕλη , ἀλλά εἰς ὑπόκειμαι ἤδη περιίστημι · μετά εἶδος γάρ οὗτος καί πέρας καί ὑπόκειμαι εἶδος καί πέρας . ὁ μέν γάρ ὕλη πρός ὁ εἰμί ὀνομάζω φαίνω , ὁ δέ ὑπόκειμαι πρός ὁ ἤδη ἔνειμι · καί εἰμί εἄν ὁ πρᾶγμα οὗτος , ὅς λέγω ὕλη , ὑπόκειμαι τίς ὅς συμβαίνω ἐν ὁ φύσις ὁ δεκτικός εἰμί ὁ ἐναντίος · ὥσπερ γάρ ὁ εἶδος , οὕτως καί ὁ στέρησις εἰμί δεκτικός . πῶς οὖν ἄποιος κατά ἑαυτοῦ ; ὅτι νή Ζεύς μή στέρησις ἐνταῦθα ποιότης σημαίνω ὁ ἄποιος , ἀλλά ἀπόφασις ὡς ὁ ἀγράμματος , ὡς ὁ ἄμουσος ἀντί ὁ μή γραμματικός καί μή μουσικός . εἰμί δέ σημαίνω στέρησις , ποιότης ἄν αὐτός προστίθημι ὁ ἄποιος · καί γάρ ὁ στέρησις οἱονεί ποιότης . ἐπί ὅς γοῦν ἀληθής ἀπόφασις , ὁ | στέρησις οὖον συνέπομαι · οὖον γάρ ἐπί ὅς ὁ μή Δίκαιος , καί ὁ ἄδικος . οὐδέ ἐπί ὅς ὁ μή κόμη , καί ὁ φαλακρός . οὐδαμῶς οὖν ὁ εἰμί ὁ ὕλη ἐν ὁ στερέω , ἀλλά ὥσπερ ὁ κηρός δύναμαι λέων γίγνομαι οὐδέ γάρ ἄν εἰμί ἔτι κηρός ἡνίκα λέων γίγνομαι ) , οὗτος καί ὁ πρῶτος ὑπόκειμαι δύναμαι ἅπας δέχομαι ὁ μορφή ἐν στερέω μέν εἰμί ἅπας , οὖον μήv καθό ὑπόκειμαι εἰμί , κατά οὗτος εἰμί ἐν στερέω · οὐδέ γάρ εἄν εἰμί ὑπόκειμαι ἔτι , εἰμί στερέω τις μορφή ἀφορίζω , ἀλλά καθό συμβαίνω αὐτός εἰμί τις κατά ἑαυτοῦ καί πρός ἄλλος εὐφυής ἔχω . διά οὗτος καί ὁρίζω ὑπό τις εἶδος ὑπόκειμαι μέν οὐδείς κωλύω εἰμί , ὕλη δέ οὐ εἰμί ἔτι οὗτος . οὗτος μέν οὖν καί εἰς ὕστερος ἐπισκοπέω , ἐπανιτέον δέ ὅθεν ἐκβαίνω . πολλαχῶς τοίνυν ὁ γίγνομαι λέγω καί ὁ μέν οὖον γίγνομαι ἁπλόος λέγω ἀλλά ὅδε τίς γίγνομαι , ἀπλόος δέ γίγνομαι λέγω ὁ οὐσία ὁ μέν γάρ λευκός οὐ ἁπλόος γίγνομαι ἀλλά ὅδε τίς πάντως · σῶμα γάρ γίγνομαι λευκός καί διπηχυαῖος γίγνομαι οὐ ἁπλόος ἀλλά οὗτος ὁ δένδρον · φυτόν μέντοι γίγνομαι ἁπλόος καί ἄνθρωπος γίγνομαι ἀπλόος ) , κατά τοσοῦτος οὖν τρόπος ὁ γίγνομαι λέγω ἐπί μέν ὁ συμβεβηκός φανερός ὁ ὑπόκειμαι · ὁ γάρ ζῷον ἢ φυτόν ἢ σῶμα ὅλως ἐπί ὅς ὁ ποιός ἢ ὁ ποσός ἢ ὁ πρός ἕτερος γίγνομαι , ἐπί δέ ὁ οὐσία ὁ γίγνομαι ἁπλόος λέγω οἴομαι τις ἴσως μηδείς δήω ὑπόκειμαι · μή γάρ γίγνομαι ὁ γίγνομαι οὐσία · αὐτός δέ εἰμί ὁ πρῶτος καί αἰσθητός ὁ μήτε ἐν ὑπό | κεῖμαι μήτε κατά ὑπόκειμαι ὡς οὖν καί αὐτός δέω τις ὑπόκειμαι πρός ὁ γένεσις , εἰμί καθολικός περί πᾶς ὁ γίγνομαι ἐπισκοπέω , γίγνομαι εἄν φανερός · εὑρίσκω γάρ καί ἕκαστος ὁ λοιπός οὐσία ἐκ τις γογνομένην ὑπόκειμαι , ὥσπερ ὁ ζῷον καί ὁ φυτόν ἐκ ὁ σπέρμα . καθόλου τοίνυν ἅπας ὁ γίγνομαι ἢ μετασχημάτισις γίγνομαι μόνος ὡς ἀνδριάς οὐδείς γάρ ἕτερος ἐξαλλάσσω ἐν ὁ χαλκός πλήν ὁ σχῆμα καί ὁ θέσις ὁ μέρος ) , ἢ πρόσθεσις ὡς ὁ αὐξάνω , ὁ ἀφαίρεσις ὡς ἐκ λίθος Ἑρμῆς , ἢ σύνθεσις ὡς οἰκίον , ἢ ἀλλοιόω ὁ τε κατά τις ποιότης παθητικός , ὅστις ἰδίως ἀλλοίωσις , καί ὁ κατά οὐσία , ὅστις κύριος μεταβολή · οὗτος δέ εἰμί ὁ κτάομαι ὁ εἶδος καί ὁ τίς εἰμί εἰμί ἀπαλλαγή . οὗτος δέ ἅπας ἐπί ὑπόκειμαι τις , οὖον μόνος ὁ ἄλλος , ἀλλά καί ἐπί ὅς ὁ κύριος μεταβολή · εἰμί γάρ δεῖ πάντως καί ὑπόκειμαι περί ὅς γίγνομαι σῴζω ὁ μεταβολή , ὡς περί ὅς γίγνομαι ὁ πρόσθεσις , περί ὅς γίγνομαι ὁ ἀφαίρεσις , περί ὅς γίγνομαι ὁ σύνθεσις · ὥστε δῆλος ἐκ ὁ εἴρω ὅτι ὁ γίγνομαι ἅπας ἀεί σύνθετος εἰμί ἐκ τε ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ μορφή , ὥσπερ καί ἐκ ὅς γίγνομαι καί οὗτος συντίθημι εἰμί ἐκ τε ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ ἀντίκειμαι ὁ εἰμί · λέγω δέ ἀντίκειμαι μέν ὁ ἀμουσία , ὑπόκειμαι δέ ὁ ἄνθρωπος καί ὁ μέν ἀσχημοσύνη καί ὁ ἀμορφία καί ὁ ἀταξία ἀντίκειμαι , ὑπόκειμαι δέ ὁ χαλκός ἢ ὁ λίθος ἢ ὁ χρυσός . φανερός οὖν ὡς εἴπερ ὁ φύσις εἰμί οὗτος εἰμί ἀρχή καί | αἴτιος , ἐκ ὅς ὡς ἐνυπάρχω ἕκαστος γίγνομαι καί ὁ συμπληρόω ἕκαστος ὁ εἰμί , ὅτι οὗτος εἰμί ἐκ ὅς σύγκειμαι ἕκαστος , ὁ τε ὑπόκειμαι καί ὁ μορφή · σύγκειμαι δέ οὐ ὡς ἐκ πλίνθος ὁ οἰκίον ἀλλά ὁ λόγος · ἄλλος γάρ ἄνθρωπος λόγος καί ἄλλος μουσικός . εἰμί δέ ὁ ὑπόκειμαι , ὅταν αὐτός νοέω κατά ἑαυτοῦ , ἀριθμός μέν εἷς , λόγος δέ δύο · λέγω δέ οὗτος διά ὁ στέρησις , ὅς συμβαίνω ὁ ὅλος . ἀκούω δέ καί νῦν . διαφέρω ὁ λόγος , εἰμί καί εἷς εἰμί ἀριθμός καθάπερ Σωκράτης σιμός , ὁ μέν ἄνθρωπος καί ὁ χρυσός · ἐν ἐπί ὁ πρῶτος ὕλη ἐκ οὗτος ἀνέρχομαι , ἀριθμητός καί ὅδε τίς , χρυσός μέν καί ἄνθρωπος φανερῶς . ὁ δέ πρῶτος ὕλη μᾶλλον ἀριθμητός ἢ ὁ στέρησις · οὖον γάρ εἰμί κατά ἑαυτοῦ ἀριθμητός , ὅμως μάλα εἰμί ἀριθμητός ἢ ὁ στέρησις · ὁ γάρ σύγκρισις οὗτος πρός ὁ στέρησις · κατά ὅσος γάρ ὁ συναμφότεροι ὅς εἰμί ἀκριβῶς ὅδε τίς , οὗτος μᾶλλον συμβαίνω συνεργέω ἢ ὁ στέρησις ὑπομένω πως καί ἀναφαίνω ἐκεῖνος ὑπέξειμι , κατά τοσοῦτος ἔχω μᾶλλον αὐτός ὁ ὅδε τίς , ὁ δέ στέρησις οὐδαμῶς ἔχω ὁ ὅδε τίς · πῶς γάρ ὁ μηδέ μένω ; ἀλλά ἐκ ὁ ὕλη μέν οὖον κατά συμβαίνω γίγνομαι ὁ γίγνομαι ( ἐνυπάρχω γάρ αὐτός ) , ἐκ δέ ὁ κατά συμβεβηκός · ὁ γάρ ὁ ὕλη συμβαίνω ὁ κύριος εἰμί ἀρχή . διόπερ κύριος μέν λέγω δύο εἴρω εἰμί ὁ αἴτιος προηγουμένως ὁ τε ὕλη καί ὁ μορφή , εἶπον δέ εἄν αὐτός καί τρεῖς διά ὁ στέρησις καί εἰμί μέν ὡς τἀναντία εἰμί ἀρχή ( λέγω δέ ἁπλόος ἐναντίος ὁ | στέρησις καί ὁ εἶδος · μετά οὗτος γάρ ὅπως ἀλλήλων ἀντίκειμαι ἐπιδείκνυμι ) , εἰμί δέ ὡς οὖον ὁ ἐναντίος · πάσχω γάρ αὐτός ὑπό ἀλλήλων ἀδύνατος . ἀλλά καί οὗτος διασῴζω ὑποτίθημι ὁ ὕλη αὐτός . πόσος μέν οὖν εἰμί ἀρχή ὁ περί γένεσις φυσικός καί ὅπως πόσος , προερέω καί δῆλος ὅτι δεῖ ὁ ἐναντίος ὑπόκειμαι τίς καί ὁ ἐναντίος δύο εἰμί , τρόπος δέ τις ἄλλος οὐ ἀναγκαῖος · ἱκανός γάρ εἰμί ὁ ἕτερος ὁ ἐναντίος ποιέω ὁ ἀπουσία καί παρουσία ὁ μεταβολή , ὥστε ὁ εἶδος ὁ χώρα ἀποπληρόω καί ὁ στέρησις · ὁ γάρ στέρησις οὖον φύσις τις καί εἶδος εἰμί , ἀλλά ἀπουσία ὁ εἶδος . ὁ δέ ὑπόκειμαι φύσις ἐπιστητός κατά ἀναλογία · ὡς γάρ πρός ἀνδριάς χαλκός ἢ πρός κλίνη ξύλον , οὕτως οὗτος πρός ἰά οὐσία ὁ συντίθημι ἔχω καί ἁπλόος πρός ἅπας ὁ εἰμί · ὑπόκειμαι γάρ εἷς οὐσία δηλονότι καί ὁ οὗτος συμβεβηκός ὑπόκειμαι . πότερος δέ οὐσία ὁ εἶδος εἰμί ὁ ὑπόκειμαι , οὔπω δῆλος · οὔπω δέ δῆλος καί ὅπως ὁ εἶδος ἀρχή · καί πότερος ἄφθαρτος ἅπας ἤ τίς καί φθαρτός · καί εἰμί μέν ἅπας ἄφθαρτος , πῶς οὐ ἀίδιος ἅπας , εἰμί δέ οὐ ἅπας ἄφθαρτος , πῶς ἅπας ἀρχή . οὗτος δέ ἅπας ἀνάκειμαι νῦν · ἴσως γάρ οὐδέ φυσικός πρέπω ὁ λόγος , ἀλλά ὁ περί ὁ ἀίδιος θεωρία ὁ ὑπέρ οὗτος . 8 . ὅτι2 δέ μόνος οὗτος λύω καί ὁ ὁ ἀρχαῖος ἀπορία , λέγω μετά οὗτος · ζητέω γάρ ὁ κατά φιλοσοφία πρέσβυς ὁ ἀλήθεια καί ὁ φύσις ὁ εἰμί ἐκτρέπω ὁ ἀλήθεια οἷος ὁδός τις ἄλλος ἀπωθέω ὑπό ἀπειρία ὁ διαλέγω , ὥστε φημί οὔτε γίγνομαι ὁ εἰμί οὐδείς οὔτε φθείρω διά ὁ ἀναγκαῖος μέν ἀεί γίγνομαι ὁ γίγνομαι ἢ ἐκ εἰμί ἢ ἐκ μή εἰμί , ἀλλά οὔτε ἐκ εἰμί ( εἰμί γάρ ἤδη ) οὔτε ἐκ μή εἰμί ἀμήχανος γάρ · δεῖ γάρ ὑπόκειμαι τίς πάντως ) . ὅθεν ἀναιρέω ὁ γένεσις ποιέω ἐκ προυπάρχω ὁ ὄνιον σύγκρισις καί θέσις καί ἔκκρισις καί τοιοῦτος τις μηχανή προσχράομαι , ὁ δέ ἐφεξῆς οὗτος συντίθημι οὐδέ εἰμί πολύς φημί , ἀλλά εἷς · εἰμί γάρ πολύς , διαφέρω εἰμί , ὁ δέ ὁ εἰμί διαφέρω μή εἰμί . ἐκεῖνος μέν οὖν οὗτος λαμβάνω ὁ δόξα διά ὁ εἴρω , ἐγώ δέ λύω ὁ ἀπορία κατά δύο τρόπος . ὅς ὁ μέν πρότερος οὗτος · ὁ ἐκ εἰμί ἢ μή εἰμί γίγνομαι ἢ ὁ μή εἰμί ἢ ὁ εἰμί γίγνομαι ἢ πάσχω τίς ἢ ποιέω , ἵνα καθολικός εἶπον ( λαμβάνω δή ἐγώ ὁ λέγω οὐ ἐπί ὁ κύριος γένεσις μόνος , ὡς ὅταν λέγω ἄνθρωπος γίγνομαι , ἀλλά καί ἐπί πᾶς ἀπλόος , ὡς καί ὅταν λευκός γίγνομαι λέγω ἢ μουσικός ) , οὗτος ) δή πᾶς λέγω διχῶς καί δύο σημαίνω . καί ἵνα σύ γίγνομαι σαφής οὗτος , ἐπί παράδειγμα πρῶτος καταμανθάνω · λέγω ὁ ἰατρός ποιέω τίς ἢ πάσχω , οὗτος δέ διχῶς λέγω , ἢ κατά ἑαυτοῦ , τουτέστι καθό εἰμί ἰατρός , ἢ κατά συμβεβηκός , ὅταν μέν θεραπεύω , κατά ἑαυτοῦ ποιέω καθό ἰατρός , ὅταν δέ οἰκοδομέω , οὖον καθό ἰατρός , ἀλλά ὅτι ὁ ἰατρός συμβαίνω οἰκοδομικός εἰμί · πάλιν ἄν μέν γίγνομαι ἀπό ἀμέλεια | ἀνίατρος , πάσχω αὐτός φημί καθό ἰατρός , εἄν δέ γίγνομαι λευκός , οὖον καθό ἰατρός , ἀλλά κατά συμβεβηκός , ὅτι ἐκ μέλας , ὅς συμβαίνω αὐτός . καί τοίνυν ὁ ἐκ μή εἰμί γίγνομαι ἢ ὁ μή εἰμί γίγνομαι δύο σημαίνω · εἷς μέν ὡς ἐνυπάρχω ὁ μή εἰμί καί δέχομαι ὁ εἰμί , ὅσπερ εἰμί ἀδύνατος · καί οὗτος εἰμί ὅς σημαίνω ὁ ἐκ μή εἰμί γίγνομαι εἰμί μή εἰμί . οὗτος δέ οἴομαι δηλόω μόνος ἐκ ὁ φωνή οὗτος ὁ παλαιός καί διά οὗτος ἀναιρέω γένεσις . ἕτερος δέ , ὡς ἐξίστημι ὁ μή εἰμί καί ἐκχωρέω ὁ εἰμί , ὡς ἐκ ὁ ἄμουσος ὁ μουσικός · καί οὗτος εἰμί κατά συμβαίνω ἐκ ὁ μή εἰμί · ὁ γάρ οὕτως λέγω ἐκ τις γίγνομαι ὡς μή ὑπομένω κατά συμβαίνω ἐκ μή εἰμί γίγνομαι . οὗτος φημί ἐκ μή εἰμί ἐγώ γίγνομαι ὁ γίγνομαι , ἐπεί ἐκ ὁ στέρησις , ὅς εἰμί κατά ἑαυτοῦ μή εἰμί , ἐκχωρέω καί ἐξίστημι γίγνομαι · ἢ καί οὕτως κατά συμβαίνω ἐκ μή εἰμί , ἐπεί ἐκ ὁ ὕλη ὅς συμβαίνω ὁ μή εἰμί ὁ στέρησις · οὗτος δέ δύναμαι καί ἐν-ὑπάρχω ὁ μή εἰμί , ἀλλά οὖον ὁ κατά ἑαυτοῦ μή εἰμί , ἀλλά οἶς οὗτος συμβαίνω , οὗτος δέ εἰμί ὁ ὕλη . ὡσαύτως δέ καί ὁ ἐκ εἰμί γίγνομαι καί ὁ εἰμί γίγνομαι ἁπλόος μέν ἀμήχανος καί καθό εἰμί ἤδη γάρ εἰμί ) , κατά συμβαίνω δέ ἐκ εἰμί οὐδείς ἀδύνατος . ἵνα γάρ μᾶλλον μανθάνω ὅς λέγω , μεταβαίνω εἰς τίς παράδειγμα . ὑπόκειμαι τοίνυν κύω εἰς ἵππος μεταβάλλω ἢ ἄλλος ὁστισοῦν ζῷον εἰς ὁστισοῦν ζῷον , ὅς δή καί γίγνομαι ἐπί ἔνιοι . ὡς οὖν ἐπί οὗτος ὁ λέγω , ὅτι ζῷον ἐκ ζῷον γίγνομαι , οὖον οὗτος λέγω , ὅτι ὅς ζῷον ( οὖον γάρ ὁ ζῷον καθό ζῷον | μεταβάλλω εἰς ἄλλος ζῷον , ἄν μεταβάλλω εἰς ἄλλος , οὐδέ ὁ γίγνομαι ζῷον εἄν γίγνομαι , καθό ζῷον ἐκ ζῷον ἄν γίγνομαι ) , ἀλλά ὁ λέγω εἰμί ὅτι ἐκ τις , ὅς συμβαίνω ζῷον εἰμί , ἄλλος γίγνομαι ὅς καί ὁ ζῷον εἰμί ὑπάρχω · οὕτως καί εἰμί γίγνομαι ὕδωρ ἐκ ἀήρ , ὁ εἰμί ἐκ εἰμί γίγνομαι λέγω , οὐ ὅτι ὁ εἰμί ἤδη γίγνομαι οὐδέ ὁ γίγνομαι εἰμί ἤδη , ἀλλά ὅτι ἐκ τις , ὅς ὁ εἰμί κατηγορέω , ἕτερος γίγνομαι ὅς καί αὐτός ὁ εἰμί ὑπάρχω . ὥσπερ δέ εἰμί γίγνομαι ζῷον , καθό ζώιον εἰμί , οὐ ἐκ ζῷον εἄν γίγνομαι , ἀλλά ἐκ μή ζῷον οἷος σπέρμα , οὕτως εἰμί γίγνομαι ἀπλόος εἰμί , ἐκ οὐδείς εἄν ὁ εἰμί γίγνομαι , ἀλλά ἐκ ὁ πάντῃ μή εἰμί , ὅσπερ δή παντελῶς ἀμήχανος · οὐδέ ἄν γίγνομαι ὁ ἀπλόος εἰμί . καί ἐκ εἰμί οὖν καί μή εἰμί ὁ γένεσις καί οὗτος οὐ εἰμί ἀντίφασις · οὖον γάρ κατά αὐτός . ἀλλά ἐκ εἰμί μέν , ἐπεί ἕτερος τίς εἰμί , ἐκ μή εἰμί δέ , ἐπεί οὗτος οὐ εἰμί ὅς γίγνομαι , καί ἀπλόος εἶπον ἐκ τίς μέν εἰμί ὅς οὖον γίγνομαι , τίς δέ μή εἰμί ὅς γίγνομαι , ὥστε ὁ στέρησις καί ὁ τοιοῦτος φύσις αὐτός τηρέω ὁ γένεσις , οὔτε ὁ εἰμί ὅς εἰμί γίγνομαι , διότι συνυπάρχω ὁ ὕλη , οὖτε ὁ μή εἰμί ὅς μή εἰμί , διότι οὐ ἐν-ὑπάρχω ὁ ὕλη . εἷς μέν δή τρόπος οὗτος ὁ λύσις , ἄλλος δέ ἐκ ὁ δύναμις καί ἐνέργεια . ἐκ γάρ ὁ ὕλη γίγνομαι ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ δύναμις μέν εἰμί , ἐνέργεια δέ μή εἰμί , καί οὗτος δέ ὁ λύσις ὁ ὁ στέρησις φύσις αἰτία · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ποιέω ὁ ὅλος δύναμις μέν εἰμί , ἐνέργεια δέ μή . οὔκουν πάντῃ ἀπόβλητος ὁ στέρησις πρός ὁ γένεσις οὐδέ ἐν | ἴσος χώρα ὁ ἄλλος αἴτιος ὁ κατά συμβαίνω λέγω , ὡς ὁ λευκός ἢ μέλας , ὁ ὁ ἄνθρωπος συμβεβηκός ὁ γίγνομαι μουσικός · ὁ μέν γάρ οὐδέ ὅλως συντελής τίς πρός ὁ γίγνομαι , ὁ δέ στέρησις ὁ ὅλος οὗτος κατά συμβαίνω αἰτία καί ἀρχή · ἀδύνατος γάρ γίγνομαι μή ὑπάρχω ἐν ὁ ὑπόκειμαι ἐναντίος . 9 . Ὥτος μεμπτέος οὐ ἀπεικότως ὁ οὗτος παροράω ὁ φύσις . ὅσος μέν * * τοίνυν ἐνέργεια ποιέω ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ ὕλη , εἴτε πῦρ εἴτε ἀήρ εἴτε ἄλλος τίς ὁ σῶμα , οὐ ἅπτω οὗτος ὁ στέρησις · Πλάτων δέ ὁ ὕλη μηδείς ὁ εἰμί εἰμί εἶπον ἐπιβάλλω πως καί ὁ στερέω , οὐ ἱκανῶς . συμβαίνω γάρ αὐτός ποιέω ὁ γένεσις ἐκ ὁ μή εἰμί ὅς μή εἰμί · καθό γάρ ἐπαινέω Παρμενίδης εἷς εἰμί ὁ εἰμί λέγω καί ὁ παρά ὁ εἰμί οὐ εἰμί , κατά οὗτος αὖος ἐκ ὁ ἀπλόος μή εἰμί ποιέω ὁ γένεσις · οὖον γάρ οἷος τε εἷς εἰμί ὁ εἰμί καί ὁ παρά οὗτος μή εἰμί οὖον πῇ μή εἰμί , οὐδέ κατά συμβαίνω μή εἰμί , ἀλλά ἁπλόος μή εἰμί , ὡς οἴομαι Παρμενίδης , σῴζω ὁ ὁ ὕλη φύσις , ὅς πῇ μέν εἰμί πῇ δέ οὖον , καί δύναμις μέν εἰμί , ἐνέργεια δέ οὖον . εἰμί δέ ἐκ μέν ὁ εἰμί ὁ εἷς ὅς μόνος εἰμί , οὐδείς ἄν γίγνομαι ἀμετάβλητος γάρ ἐκεῖνος ) , δεῖ δέ εἰμί τίς γίγνομαι ἐκ ἕτερος τις γίγνομαι , πᾶς δέ ὁ παρά ἐκεῖνος ὁ εἰμί οὐ εἰμί , παντελῶς ὁ ὁ μέν δόξα οὗτος ἀποδέχομαι , γένεσις δέ εἰμί δίδωμι ἐκ ὁ μή εἰμί αὐτός παράγω , | ἐν διαρρήδην οὗτος μή λέγω . ἀλλά οὐδέ ἐκεῖνος ὀρθῶς , ὅτι μή κατά ὁ λόγος χωρίζω ὁ ὕλη ὁ στέρησις , ἀλλά ἐπεί ὁ ἀριθμός αὐτός εἰμί , οἴομαι ὁμοίως ἔχω αὐτός καί ὁ λόγος καί ὁ δύναμις ὁ φύσις . ἐγώ μέν γάρ ὁ ὕλη καί στέρησις ἕτερος εἰμί φημί καί οὗτος ὁ ὕλη κατά συμβαίνω μή εἰμί , ὅτι αὐτός συμβαίνω ὁ στέρησις ὁ εἰμί πως ὁ πάντῃ μή εἰμί · καί αὖος ὁ μέν ἐγγύς ὁ εἰμί εἰμί ( ἐγγύς γάρ εἰμί ὁ σύνθετος καί πως ἤδη καί μέρος αὐτός ) , ὁ δέ ἀπουσία ἐκεῖνος · καί οὕτως οὐ ἐκ ὁ ἀπλόος μή εἰμί ἐγώ ὁ γένεσις , ἀλλά ἐκ ὁ κατά συμβαίνω μή εἰμί καί δύναμις εἰμί · ὁ δέ ὁ μέγας καί ὁ μικρός λέγω , εἴτε εἷς σημαίνω ὁ ὄνομα εἴτε δύο , ὁ ὕλη ὅμως ἀμφότερος κατηγορέω . ἐκεῖνος μέν οὖν οὖον πρᾶγμα τρεῖς λέγω ὁ ἀρχή ἀλλά ὄνομα · ὁ γάρ μέγας καί ὁ μικρός οὖον ὁ μέν αὐτός ὁ ὕλη σημαίνω , ὁ δέ ὁ στέρησις , ἀλλά ἄμφω ὁ ὕλη , ὁ δέ στέρησις παροράω καί οὖον χωρίζω ὁ λόγος · ἐγώ δέ παμπολύς διαφέρω οὗτος φημί · ὁ μέν γάρ ὕλη μένω συναίτιος ὁ μορφή ὁ γίγνομαι εἰμί ὥσπερ μήτηρ , ὁ δέ ἕτερος μοῖρα ὁ ἐναντίωσις , λέγω δέ ὁ στέρησις , πολλάκις ἄν φαντάζω ὁ πρός ὁ φθοροποιός αὐτός ἀτενίζω ὁ διάνοια οὐδέ εἰμί ὁ παράπαν · φθαρτικός γάρ ὁ εἰμί εἰμί καί ὁ εἶδος , ὅς εἰμί ἕκαστος ὁ εὕω καί ὁ ἀγαθός . καίτοι θαυμαστός μέν , εἰμί εἰμί φθείρω ὁ εἰμί . θαυμαστός δέ , εἰμί μή εἰμί ποιέω ὁ γίγνομαι · οὖον γάρ ἄν γίγνομαι τίς μή φθείρω τις , ἀλλά εἰμί ἅπας ἀίδιος . ὁ κακός οὖν ἐκ οὗτος καί διά οὗτος · ὁ γάρ ὕλη ὁ εἰμί δεκτικός καί ὁ δύναμις ἔχω ἀσθενής εἰμί ἢ ὥστε καταχέω ἀεί ὁ μορφή ὅς μεταλαμβάνω . πόθεν οὖν μεταλαμβάνω ; ὅτι ὀρέγω ὁ θεῖον καί ἐφίημι ὁ ἀγαθός , λέγω δέ ἀγαθός τε καί θέω ὁ πρώϊος εἶδος , ὁ πρώϊος αἴτιος , πρός ὅς πᾶς νέος , ὅς σπεύδω πᾶς ὁμοιόω κατά ὅσος ἕκαστος δύναμαι · δύναμαι δέ ὡς φύω ἕκαστος . ὁ δέ ἔφεσις οὗτος πῶς ἐν ὁ ὕλη ; ἢ οὗτος εἰμί ἀληθινός ὁ πρόνοια ὄρεξις ἐν-ὑπάρχω ὁ καλός ὁ αἰσχρός καί ὁ ἐνδεής ὁ αὐτάρκης , οὗτος δέ ὁ εἶδος ὁ πρῶτος καί ἄυλος καί χωριστός καί ὁ παρά οὗτος χορηγέω ὁ ἔνυλος ἐναντίος μέν εἰμί ὁ στέρησις , ὁ δέ ὕλη νέος ἐπί αὐτός καί ὀρέγω ; εἰμί δέ ἔχω ὁ στέρησις ἐν ὁ φύσις , ὁ ἑαυτοῦ φθορά ἄν ἐφίημι · φθορά γάρ ὁ ἐναντίος ὁ παρουσία ὁ ἐναντίος · εἰμί γάρ δή οὐ ἄλλος τίς ὁ στέρησις , ἀλλά αὐτός ἀκριβῶς ὁ ὕλη , πῶς σῴζω εἄν ἐν ὁ τις εἶδος μεταλαμβάνω ; ὅτι φημί , καί τότε ἐν-ὑπάρχω περί αὐτός · ἄλλος γάρ στερέω πάντως ὁ ὕλη , καί εἰμί ὅδε τις μεταλαμβάνω , εἴπερ ἐν ὁ λόγος ὁ ὕλη ὁ στέρησις οὐ ὅδε τις ἀλλά πᾶς ὁμοίως ἄν εἰμί . φθείρω εἄν οὖν κἀν > τίς μέν ἔχω ὁ εἶδος , τίς δέ μή . εἰμί οὖν μηδέ ὁ εἶδος ἐφίημι ἑαυτοῦ οὐδέ γάρ ἐπιδεής ἑαυτοῦ ) μήτε ὁ ἐναντίος φθαρτικός γάρ ἀλλήλων ὁ ἐναντίος ) , λείπω ὁ ὕλη εἰμί ὁ ὀρέγω ὁ εἶδος , ὥσπερ ἄν εἰμί θῆλυς ἄρσην ἢ αἰσχρός καλός · αἰσχρός δέ οὐ ὡς αἰσχρότης · οὖον γάρ κατά ἑαυτοῦ αἰσχρός , ἀλλά κατά συμβαίνω ὅς μετέχω ὁ στέρησις . φθείρω δέ καί γίγνομαι ὁ ὕλη εἰμί μέν ὡς , εἰμί δέ οὖον κατά συμβαίνω μέν γάρ φθείρω , ἐπεί ὁ συμβαίνω αὐτός φθείρω κατά ἑαυτοῦ , οὗτος δέ εἰμί ὁ στέρησις · φθείρω οὖν ἐπεί ὁ ἐν αὐτός φθείρω , ὡς ὁ ἀμφορεύς φθείρω φημί , ὅταν ὁ ἐν αὐτός οἶνος φθείρω , κατά δέ ὁ οἰκεῖος φύσις οὖον φθείρω · οὐδέποτε γάρ ἀπόλλυμι ὁ δύναμις , ἀλλά ἄφθαρτος καί ἀγένητος . εἴτε γάρ γίγνομαι , ὑπόκειμαι τίς δεῖ πρῶτος ἐκ ὅς ἐνυπάρχω γίγνομαι , οὗτος δέ εἰμί αὐτός , ὥστε πρίν γίγνομαι εἰμί · εἴτε φθείρω , εἰς οὗτος ἀφικνέομαι ἔσχατος , ὥστε φθείρω εἰμί πρίν φθείρω . καί περί μέν ὕλη ἀρκέω οὗτος , ὅτι ἄφθαρτος , ὅτι ἀγένητος , ὅτι ἕτερος ὁ στέρησις , ὅτι πρῶτος ὑπόκειμαι , ἐκ ὅς πρῶτος γίγνομαι ἕκαστος ἐνυπάρχω μή κατά συμβεβηκός , οὗτος δέ ὅς προστίθημι πρός ἀντιδιαστολή ὁ στέρησις · γίγνομαι γάρ καί ἐκ ὁ στέρησις τίς , ἀλλά κατά συμβεβηκός . περί δέ ὁ κατά ὁ εἶδος ἀρχή , πότερος εἷς ἢ πολύς καί τίς εἰμί , οὐκέτι φυσικός διορίζω , ἀλλά ὁ πρῶτος φιλοσοφία · περί δέ ὁ φυσικός καί φθαρτός εἶδος , ὁ μηδέ κύριος ἀρχή , ἀλλά ὁ ἐν γένεσις καί ὡς στοιχεῖον ἐν ὁ ὕστερος δείκνυμι εἴρω .