theages.fragmenta archytas_mullach_fpg2_0127.1
ἐκκων μὲν ὁ λογικὸς ἐπικρατῆ τῶν ἀλόγων μερῶν τῆς ψυχῆς , τόκα δὲ γίνεται καρτερία καὶ ἐγκράτεια , καρτερία μὲν ἐν τῇ κατοχῇ τῶν πόνων , ἐγκράτεια δὲ ἐν τῇ κατοχῇ τῶν ἡδονῶν . ὁκκων δὲ τὰ φίλογα μέρη τῆς ψυχῆς ἐπικρατῆ τῷ λογικῷ , τόκα δὲ γίνεται μαλακία καὶ ἀκρασία · μαλακία μὲν ἐν τῷ φεύγειν τοὺς πόνους , ἀκρασία δὲ ἐν τῷ νικᾶσθαι ὑπὸ τῶν ἡδονῶν . ὁκκων δὲ τὸ μὲν κρέσσον ἀρχὴ μέρος τῆς ψυχῆς τὸ δὲ χεῖρον ἀρχεται , καὶ τὸ μὲν ἀγῆται τὸ δ' ἐπηται , ἀμφότερα δὲ συνειδοχὴ τε ᵇ καὶ συνομολογήται ἀλλήλοις , τόκα δὲ γίνεται ἀρετὰ καὶ παναγαθία περὶ ὅλαιν τὰν ψυχάν . καὶ ὁκκων μὲν τὸ ἐπιθυμητικὸν ἐπηται μέρος τῆς ψυχῆς τῷ λογιστικῷ , γίνεται σωφροσύνα · ὁκκων δὲ τὸ θυμοειδὲς , ἀνδρεία τας · ὁκκων δὲ τὰ μέρη πάντα , δικαιοσύνας . αὐτὰ γὰρ ἐντὶν ὁ διέργουσα τὰς τε καχίας πάσας τὰς ψυχῆς καὶ τὰς ἀρετὰς ἀπ' ἀλλήλων . Καὶ ἐντὶν ὁ δικαιοσύνας ὅσον σύστημα τι τῆς ἀρμογῆς τῶν μερῶν τῆς ψυχῆς · καὶ ἀρετὰ τελεία καὶ πανυπερτάταν · πάντα γὰρ ἐν ταύτῃ , τὰ δ' ἀλλ' ἀγαθὰ τῆς ψυχῆς οὐκ ἀτέρπε ταύτας . διόπερ καὶ ἐν θεοῖς μέγα κράτος ἔχει ὁ δικαιοσύνας καὶ ἐν ἀνθρώποις · τῷ γὰρ ὅλῳ καὶ τῷ παντὸς ἀδ' ἀρετὰ συνέχει τὰν κοινωνίαν καὶ τὰν ἐν θεοῖς καὶ τὰν ἐν ἀνθρώποις . Θέμεν γε δὴ φασίζεται παρὰ τοῖς οὐρανίοις θεοῖς , δίκαι δὲ παρὰ τοῖς χθονίοις , νόμος δὲ παρὰ τοῖς ἀνθρώποις , ταῦτα δ' ἐντὶ σμμεῖα καὶ σύμβολα τῷ τὰν δικαιοσύνας πανυπερτάταν ἀρετὰν ὑπάρχειν . Καὶ ἄλλως δὲ πιστοῦται ὁ λόγος ἐξ ὀνομάτων · ὁκκα μὲν γὰρ ὁ νόος τῆς ψυχῆς ἀμβλακίσκη , ὀνομάζεται αὐ ταῦτὰς διαθέσεις ἀφροσύνα · ὁκκα δὲ ὁ θυμός , θρασύτης ἡ δειλία · ὁκκα δὲ ἐπιθυμία , ἀκρασία · καὶ ὁκκα μὲν ἐπὶ τὸ μῆν ἀμβλακίσκη ὁ νόος , ἀφροσύνα , ὁκκα δ' ἐπὶ τὸ μέζον , πανουργία · καὶ ὁκκα μὲν ἐπὶ τὸ μῆν ἀμβλακίσκη ὁ θυμός , δειλία , ὁκκα δ' ἐπὶ τὸ μέζον , θράσος · καὶ ὁκκα μὲν ἐπὶ τὸ μῆν ἀμβλακίσκη ἡ ἐπιθυμία , φιλαδονία · ὁκκα δ' ἐπὶ τὸ μέζον , ἀκολασία · ὅμως δὲ ὁ μὲν οὐ κατ' ὀρθὸν λόγον συναρμογά , κακία · αὐτὰ δέ , ἂν μηδενὸς ἕκατι γένηται , καλεῖται ἀβελτηρία · ὁκκα δὲ φόβου , δειλία , ὁκκα δὲ ἡδονῆς , ἀκολασία , ὁκκα δὲ κέρδους , ἀδικία . Ἀ δὲ κατ' ὀρθὸν λόγον αὐτὰς σύνταξις , ὁκκα μὲν ἐν τῷ θεωρῆν καὶ κρίνειν γένηται , καλεῖται φρόνησις , ὁκκα δὲ ἐν τῷ ὑπίστασθαι τὰ δεινά , ἀνδρεία , ὁκκα δὲ ἐν τῷ μετρίως φέρειν τὰ ἡδέα , σωφροσύνα · ὁκκα δὲ ἐν τῷ κέρδεος ἀποσχέσθαι καὶ βλάβας τὰς ἐς τὸν πλάντον , δικαιοσύνας . Ἀ δὲ κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον αὐτὰς σύνταξις καὶ παρὰ τὸν ὀρθὸν λόγον παράβασις τῷ δέοντος ἐντὶ στοχασμός καὶ τῷ μὴ δέοντος ἐπίπτωσις . ἐντὶ δὲ τὸ μὲν δέον ὁ δεῖ ἤμεν · τοῦτο δὲ οὐτ' ἀφαιρέσιος οὔτε προσθέσιος δέεται · αὐτὸ γὰρ ἐντὶν ὁ δεῖ ἤμεν . τῷ δὲ μὴ δέοντος εἴδε δὺο , τὸ μὲν ὑπερβολά , τὸ δὲ ἔλλειψις · καὶ ὁ μὲν ὑπερβολά τὸ πλέον τῷ δέοντος ἐντὶ , ὁ δ' ἔλλειψις τὸ ἔλαττον . Ἀ δ' ἀρετὰ ἐξὶς τὶς ἐντὶ τῷ δέοντος · διόπερ καὶ ἀκρότας καὶ μεσότης εὐθέως ἐντὶ · ἀκρότας μὲν , διότι τῷ δέοντος ἔγεται , μεσότης δέ , ὅτι μεταξὺ τὰς ὑπερβολὰς καὶ τὰς ἔλλειψὶς ἐντὶν . οὕτω γὰρ καὶ μεσώτατες τυγχάνοντι καὶ ἀκρώτατες ται ἀρεταὶ ὁ · με -
Lemmas: ἐκκάω μέν ὁ λογικός ἐπικρατής ὁ ἄλογος Μέρα ὁ ψυχή , τότε δέ γίγνομαι καρτερία καί ἐγκράτεια , καρτερία μέν ἐν ὁ κατοχή ὁ πόνος , ἐγκράτεια δέ ἐν ὁ κατοχή ὁ ἡδονή . ὁκκων δέ ὁ φίλογος μέρος ὁ ψυχή ἐπικρατής ὁ λογικός , τότε δέ γίγνομαι μαλακία καί ἀκρασία · μαλακία μέν ἐν ὁ φεύγω ὁ πόνος , ἀκρασία δέ ἐν ὁ νικάω ὑπό ὁ ἡδονή . ὁκκων δέ ὁ μέν κρατύς ἀρχή μέρος ὁ ψυχή ὁ δέ χείρων ἀρχω , καί ὁ μέν ἄγαμαι ὁ δέ ἕπω , ἀμφότερος δέ συνειδοχὴ τε ᵇ καί συνομολογέω ἀλλήλων , τότε δέ γίγνομαι ἀρετή καί παναγαθία περί ὅλος ὁ ψυχή . καί ὁκκων μέν ὁ ἐπιθυμητικός ἕπω μέρος ὁ ψυχή ὁ λογιστικός , γίγνομαι σωφροσύνη · ὁκκων δέ ὁ θυμοειδής , ἀνδρεία της · ὁκκων δέ ὁ μέρος πᾶς , δικαιοσύνη . αὐτός γάρ εἰμί ὁ διέργω ὁ τε κάχιος πᾶς ὁ ψυχή καί ὁ ἀρετή ἀπό ἀλλήλων . καί εἰμί ὁ δικαιοσύνη ὅσον σύστημα τίς ὁ ἁρμογή ὁ Μέρα ὁ ψυχή · καί ἀρετή τέλειος καί πανυπερτάταν · πᾶς γάρ ἐν οὗτος , ὁ δέ ἀλλά ἀγαθός ὁ ψυχή οὐ ἀτέρπε αὐτός . διόπερ καί ἐν θεός μέγας κράτος ἔχω ὁ δικαιοσύνη καί ἐν ἄνθρωπος · ὁ γάρ ὅλος καί ὁ πᾶς ἀς ἀρετή συνέχω ὁ κοινωνία καί ὁ ἐν θεός καί ὁ ἐν ἄνθρωπος . θέω γε δή φασίζω παρά ὁ οὐράνιος θεός , δίκη δέ παρά ὁ χθόνιος , νόμος δέ παρά ὁ ἄνθρωπος , οὗτος δέ εἰμί σμμεῖα καί σύμβολον ὁ ὁ δικαιοσύνη πανυπερτάταν ἀρετή ὑπάρχω . καί ἄλλως δέ πιστόω ὁ λόγος ἐκ ὄνομα · Όκκα μέν γάρ ὁ νοῦς ὁ ψυχή αμβλακισκω , ὀνομάζω οὐ αὐτός διάθεσις ἀφροσύνη · Όκκα δέ ὁ θυμός , θρασύτης ὁ δειλία · Όκκα δέ ἐπιθυμία , ἀκρασία · καί Όκκα μέν ἐπί ὁ μήνη αμβλακισκω ὁ νοῦς , ἀφροσύνη , Όκκα δέ ἐπί ὁ μέγας , πανουργία · καί Όκκα μέν ἐπί ὁ μήνη αμβλακισκω ὁ θυμός , δειλία , Όκκα δέ ἐπί ὁ μέγας , θράσος · καί Όκκα μέν ἐπί ὁ μήνη αμβλακισκω ὁ ἐπιθυμία , φιλαδονία · Όκκα δέ ἐπί ὁ μέγας , ἀκολασία · ὅμως δέ ὁ μέν οὐ κατά ὀρθός λόγος συναρμογή , κακία · αὐτός δέ , εἄν μηδείς ἕκητι γίγνομαι , καλέω ἀβελτηρία · Όκκα δέ φόβος , δειλία , Όκκα δέ ἡδονή , ἀκολασία , Όκκα δέ κέρδος , ἀδικία . ὅς δέ κατά ὀρθός λόγος αὐτός σύνταξις , Όκκα μέν ἐν ὁ θεωρός καί κρίνω γίγνομαι , καλέω φρόνησις , Όκκα δέ ἐν ὁ ὑφίστημι ὁ δεινός , ἀνδρεία , Όκκα δέ ἐν ὁ μέτριος φέρω ὁ ἡδύς , σωφροσύνη · Όκκα δέ ἐν ὁ κέρδος ἀπέχω καί βλάβη ὁ εἰς ὁ πίμπλημι , δικαιοσύνη . ὅς δέ κατά ὁ ὀρθός λόγος αὐτός σύνταξις καί παρά ὁ ὀρθός λόγος παράβασις ὁ δέω εἰμί στοχασμός καί ὁ μή δέω ἐπίπτωσις . εἰμί δέ ὁ μέν δέω ὁ δέω εἰμί · οὗτος δέ οὐ ἀφαίρεσις οὔτε πρόσθεσις δέω · αὐτός γάρ εἰμί ὁ δέω εἰμί . ὁ δέ μή δέω εἴδε δύο , ὁ μέν ὑπερβολή , ὁ δέ ἔλλειψις · καί ὁ μέν ὑπερβολή ὁ πλείων ὁ δέω εἰμί , ὁ δέ ἔλλειψις ὁ μικρός . ὅς δέ ἀρετή ἕξις τις εἰμί ὁ δέω · διόπερ καί Ἀκρότας καί μεσότης εὐθύς εἰμί · Ἀκρότας μέν , διότι ὁ δέω ἐγώ , μεσότης δέ , ὅτι μεταξύ ὁ ὑπερβολή καί ὁ ἔλλειψις εἰμί . οὕτως γάρ καί μέσος τυγχάνω καί ἄκρως ται ἀρετή ὁ · ἐγώ -