theages.fragmenta archytas_mullach_fpg2_0128.1
σῶτατες μέν , ὅτι ἐντὸς τῆς ὑπερβολᾶς καὶ τῆς ἐλλεί-ψιος πίπτουσι · ἀκρότατες δέ , ὅτι οὔτε προσθέσιος οὔτ'ἀφαίρεσιος δέονται · αὐτὰ γὰρ ἐντὶ ταῦτα , ἃ δεῖ αὐτὰἡμεν.Ἐπεὶ δὲ ἀ τῶν ἠθῶν ἀρεταὶ περὶ πάθη , τῶν δὲ πα-θῶν ἄδυνα καὶ λύπαι ὑπέρτατα , φανερὸν ὅτι οὐκ ἐν τῷὑπεξελέσθαι τὰ πάθη τῆς ψυχῆς , ἄδυναν καὶ λύπαν,ἡ ἀρετὰ πέπτωκεν , ἀλλ' ἐν τῷ ταῦτα συναρμόζεσθαι.οὐδὲ γὰρ ὑγίεια , εὐκρασία τις ἕκαστα τῶν τοῦ σώματοςδυναμιῶν ° , ἐν τῷ ὑπεξελέσθαι τὸ ψυχρόν καὶ τὸ θερμόνκαὶ τὸ ὕγρον καὶ τὸ ξηρόν , πέπτωκεν , ἀλλ' ἐν τῷ ταῦτασυγκερασθῆμεν · ἐντὶ γὰρ οἷον συμμετρία τις τούτωνοὐδ' ἐν τῇ μουσικῇ ἐν τῷ ὑπεξελέσθαι τὸ ὀξὺ καὶ τὸβαρὺ τὸ σύμφωνον πέπτωκεν , ἀλλ' ἐν τῷ ταῦτα πωςσυναρμόζεσθαι . συναρμοσμένων γὰρ ἑ τῷ ὀξέος καὶτῷ βαρέος τὸ μὲν σύμφωνον ἐναπολαμβάνεται , τὸ δὲδιάφωνον ἐκκροῦεται · συναρμοσμένων δὲ καὶ τῷ θερμῷκαὶ τῷ ψυχρῷ καὶ τῷ ὑγρῷ καὶ τῷ ξηρῷ ἡ μὲν ὑγίειαγίνεται , ἡ δὲ νόσος ἀπόλλυται · συναρμοσμένων δὲ καὶτῷ θυμῷ καὶ τῆς ἐπιθυμίας ταὶ μὲν κακίαι καὶ τὰπάθη ἐξαιρέονται , ταὶ δ' ἀρεταὶ καὶ τὰ ἠθῆ ἐγγίνον-ται . Ἰδιαίτατον δὲ τῶν τῶν ἠθῶν ἀρετῶν ἡ προαίρεσιςἡ ἐν τοῖς καλοῖς . λόγῳ γὰρ καὶ δυνάμει β συγγχερέσθαιδυνατὸν καὶ ἄνευ ἀρετῶν , προαιρέσει δὲ οὐ δυνατὸντὸ γὰρ ἀξίωμα τῷ ἠθῶν ἡ προαίρεσις σαμαίνει . Διὸκαὶ μετὰ βίας μὲν ἐπικρατῶν ὁ λογισμὸς θυμῷ καὶἐπιθυμίαις ἐγκράτειαν καὶ καρτερίαν ἐμποιεῖ , μετὰβίας δὲ πάλιν ἐκδισθεὶς αὐτὸς ὑπὸ τοῦ ἀλόγου ἀκρασίανκαὶ μαλακίαν . Ταὶ δὲ τοιαῦται διαθέσεις τῆς ψυχῆςἡμιτελεῖς μὲν ἀρεταί , ἡμιτελεῖς δὲ κακίαι τυγχάνουσι.ὁ μὲν γὰρ λογισμὸς δυναίνει , τὰ δὲ ἄλογα μέρη τῆςψυχῆς νοσεῖ . καὶ καθὸ μὲν ἄρχεται καὶ ἄγεται ὁθυμὸς καὶ ἡ ἐπιθυμία ὑπὸ τοῦ λόγου ἔχοντος μέροςτῆς ψυχῆς , ἡ ἐγκράτεια καὶ ἡ καρτερία ἀρεταὶ τυγχά-νουσι , καθὸ δὲ μετὰ βίας ἀλλ' οὐχ ἑκουσίως τοῦτοπράσσουσι , κακίαι τυγχάνουσι · δεῖ γὰρ τὰν ἀρετὰν μὴμετὰ λύπας , ἀλλὰ μετὰ ἄδυνας τὰ δέοντα πράσσειν.πάλιν δὲ καθὸ μὲν ἐπικρατεῖ ὁ θυμὸς καὶ ἡ ἐπιθυμίατῷ λογισμῷ , μαλακίαν καὶ ἀκρασίαν ἐπιφέρουσι , κα-κίαι τινὲς τυγχάνουσι · καθὸ δὲ μετὰ λύπας χαρίζονταιτοῖς πάθεσιν , εἰδότα ὅτι ἀμβλακισανοῦσι τῷ ὀνὲς ἡμεντὸ δῆμα τῆς ψυχῆς , ταῦτα δὲ οὐ κακίαι . Πάλιν δὲαὐτὸ γε τοῦτο φανερὸν , ὅτι ἑκουσίως δεῖ τὰν ἀρετὰν τὰδέοντα πράσσειν . τὸ μὲν ἀκούσιον οὐχ ἄνευ λύπαςκαὶ φόβου , τὸ δὲ ἑκούσιον οὐχ ἄνευ ἄδυνας καὶ φιλο-φροσύνας . Αἴκᾳ δὲ καὶ ὁ λόγος τὰς διαιρεσίας ἐμπέπτει,ὁδηλον ὅτι κ ταύθ' οὐτως ἔχει . ἡ μὲν γὰρ γνῶσις καὶἡ ὁρασις τῶν πραγμάτων τῷ λόγῳ ἔχοντος μέρει ἐντὶτῆς ψυχῆς , ἡ δὲ δύναμις τῷ ἀλόγῳ · τὸ γὰρ ἀντέχεινμὴ δύνασθαι τοῖς πόνοις , ὑπακούειν μ τὰν ἄδυναν,οἰκεῖον ἐντὶ τῷ ἀλόγῳ μέρει τῆς ψυχῆς · ἡ δὲ προαί-ρεσις ἐν ἀμφοτέροις αὐτοῖς γίνεται , καὶ τῷ λόγῳἔχοντι μέρει τῆς ψυχῆς καὶ τῷ ἀλόγῳ . σύγκειταιγὰρ ἐκ διανοίας καὶ ὀρέξεως , ὧν ἡ μὲν διάνοια τῷ λόγῳἔχοντι ἐντὶ , ἡ δ' ὀρεξις τῷ ἀλόγῳ . Διὸ καὶ ἀρετὰπᾶσα ἐν συναρμογῇ γίνεται τῶν μερῶν τῆς ψυχῆς ,
Lemmas: σῶτα μέν , ὅτι ἐντός ὁ ὑπερβολή καί ὁ ἐλλείπω πίπτω · άκρος δέ , ὅτι οὔτε πρόσθεσις οὔτ'ἀφαίρεσιος δέω · αὐτός γάρ εἰμί οὗτος , ὅς δέω αὐτὰἡμεν.Ἐπεὶ δέ ὅς ὁ ἦθος ἀρετή περί πάθος , ὁ δέ παθέω ἄδυνα καί λύπη ὑπέρτατος , φανερός ὅτι οὐ ἐν τῷὑπεξελέσθαι ὁ πάθος ὁ ψυχή , ἡδύνω καί λύπαν,ἡ ἀρετή πίπτω , ἀλλά ἐν ὁ οὗτος συναρμόζω γάρ ὑγίεια , εὐκρασία τις ἕκαστος ὁ ὁ σώματοςδυναμιῶν ° , ἐν ὁ ὑπεξαιρέω ὁ ψυχρός καί ὁ θερμόνκαὶ ὁ ὑγρός καί ὁ ξηρός , πίπτω , ἀλλά ἐν ὁ ταῦτασυγκερασθῆμεν · εἰμί γάρ οἷος συμμετρία τις τούτωνοὐδ' ἐν ὁ μουσικός ἵημι ὁ ὑπεξαιρέω ὁ ὀξύς καί τοβαρυς ὁ σύμφωνος πίπτω , ἀλλά ἐν ὁ οὗτος πωςσυναρμοζω . συναρμόζω γάρ ἕ ὁ ὀξύς καίω βαρύς ὁ μέν σύμφωνος ἐναπολαμβάνω , ὁ διαφωνέω ἐκκρούω · συναρμόζω δέ καί ὁ θερμός ὁ ψυχρός καί ὁ ὑγρός καί ὁ ξηρός ὁ μέν ὑγιαίνω , ὁ δέ νόσος ἀπόλλυμι · συναρμόζω δέ καίω θυμός καί ὁ ἐπιθυμία ὁ μέν κακία καί τὰπάθη ἐξαιρέω , ὁ δέ ἀρετή καί ὁ ἠθέω ἐγγίγνομαι . Ἴδιος δέ ὁ ὁ ἦθος ἀρετή ὁ προαίρεσις ἐν ὁ καλός . λόγος γάρ καί δύναμις Β συγγχερεσθαιδυνατος καί ἄνευ ἀρετή , προαίρεσις δέ οὐ δυνατός γάρ ἀξίωμα ὁ ἦθος ὁ προαίρεσις σημαίνω . Διός μετά βία μέν ἐπικρατέω ὁ λογισμός θυμός καιεπιθυμια ἐγκράτεια καί καρτερία ἐμποιέω , μετὰβίας δέ πάλιν ἐκδίδωμι αὐτός ὑπό ὁ ἄλογος ἀκρασίανκαὶ μαλακία . ὁ δέ τοιοῦτος διάθεσις ὁ ψυχηςημιτελεω μέν ἀρετή , ἡμιτελής δέ κακία τυγχάνουσι.ὁ μέν γάρ λογισμός δυναίνει , ὁ δέ ἄλογος μέρος τηςψυχεω νοσέω . καί καθό μέν ἄρχω καί ἄγω ὁθυμὸς καί ὁ ἐπιθυμία ὑπό ὁ λόγος ἔχω μέρος ψυχή , ὁ ἐγκράτεια καί ὁ καρτερία ἀρετή τυγχάνω , καθό δέ μετά βία ἀλλά οὐ ἑκούσιος τουτοπρασσω , κακία τυγχάνω · δέω γάρ ὁ ἀρετή μὴμετὰ λύπη , ἀλλά μετά ἡδύνω ὁ δέω πράσσειν.πάλιν δέ καθό μέν ἐπικρατέω ὁ θυμός καί ὁ ἐπιθυμιάω λογισμός , μαλακία καί ἀκρασία ἐπιφέρω , κακία τις τυγχάνω · καθό δέ μετά λύπη χαρίζω πάθος , οἶδα ὅτι αμβλακισανους ὁ κληδών ἡμεντὸ δῆμα ὁ ψυχή , οὗτος δέ οὐ κακία . πάλιν δέα γε οὗτος φανερός , ὅτι ἑκούσιος δέω ὁ ἀρετή ταδεοειντα πράσσω . ὁ μέν ἀκούσιος οὐ ἄνευ λυπάκη φόβος , ὁ δέ ἑκούσιος οὐ ἄνευ ἡδύνω καί φιλο-φροσύνη . ἀϊκή δέ καί ὁ λόγος ὁ διαίρεσις εμπεπτει,οδηλος ὅτι κ αὐτός οὕτως ἔχω . ὁ μέν γάρ γνῶσις καίω ὅρασις ὁ πρᾶγμα ὁ λόγος ἔχω μέρος εντιος ψυχή , ὁ δέ δύναμις ὁ ἄλογος · ὁ γάρ ἀντέχω δύναμαι ὁ πόνος , ὑπακούω μ ὁ αδυναν,οικαιω εἰμί ὁ ἄλογος μέρος ὁ ψυχή · ὁ δέ προαίρεσις ἐν ἀμφότερος αὐτός γίγνομαι , καί ὁ λογχόω μέρος ὁ ψυχή καί ὁ ἄλογος . σύγκειταιγὰρ ἐκ διάνοια καί ὄρεξις , ὅς ὁ μέν διάνοια ὁ λογχόω εἰμί , ὁ δέ ὄρεξις ὁ ἄλογος . Διὸ καί ἀρετὰπᾶσα ἐν συναρμογή γίγνομαι ὁ Μέρα ὁ ψυχή ,