testamentum-abrahae.testamentum-abrahae-recensio-olim-partim-sub-auctore-hesychio 17
XVII . ἀνέστη δὲ Ἁβραὰμ καὶ ἦλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ · ἠκολούθει δὲ καὶ ὁ θάνατος ἕως ἐκεῖ · ἀνέβη δὲ Ἁβραὰμ εἰς τὸ τρίκλινον αὐτοῦ · ἀνέβη δὲ καὶ ὁ θάνατος μετʼ αὐτοῦ · ἀνέπεσεν δὲ Ἁβραὰμ ἐπὶ τῆς κλίνης αὐτοῦ · ἠλθεν δὲ καὶ ὁ θάνατος καὶ ἐκαθέσθη παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ . εἶπεν δὲ Ἁβραάμ · Ἄπελθε , ἄπελθε ἀπʼ ἐμοῦ , ὅτι θέλω ἀναπαύεσθαι ἐν τῇ κλίνῃ μου . λέγει ὁ θάνατος · Οὐκ ἀναχωρῶ ἕως οὗ λάβω τὸ πνεῦμά σου ἀπό σου . λέγει αὐτῷ Ἁβραάμ · Κατὰ τοῦ θεοῦ τοῦ ἀθανάτου σοι λέγω ἵνα μοι εἴπῃς τὸ ἀληθές · σὺ εἶ ὁ θάνατος ; λέγει αὐτῷ ὁ θάνατος · Ἐγὼ εἰμὶ ὁ θάνατος · ἑγὼ εἰμὶ ὁ τὸν κόσμον λυμαίνων . εἶπεν δὲ Ἁβραάμ · Δέομαί σου , ἐπειδὴ σὺ εἶ ὁ θάνατος , ἀνάγγειλόν μοι , καὶ πρὸς πάντας οὕτως ἀπέρχῃ ἐν εὐμορφίᾳ καὶ δόξῃ καὶ ὡραιότητι τοιαύτῃ ; καὶ ὁ θάνατος εἶπεν · Οὐχὶ , κύριέ μου Ἁβραάμ · αἱ γὰρ δικαιοσύναι σου καὶ τὸ ἄμετρον πέλαγος τῆς φιλοξενίας σου καὶ τὸ μέγεθος τῆς ἀγάπης σου τῆς πρὸς θεὸν ἐγένετο στέφανος ἐπὶ τῆς ἐμῆς κεφαλῆς , καὶ ἐν ὡραιότητι καὶ ἐν ἡσυχίᾳ πολλῇ καὶ κολακίᾳ προσέρχομαι τοῖς δικαίοις · τοῖς δὲ ἁμαρτωλοῖς προσέρχομαι ἐν πολλῇ σαπρίᾳ καὶ ἀγριότητι καὶ μεγίστῃ πικρίᾳ καὶ ἀγρίῳ τῷ βλέμματι καὶ ἀνίλεῳ . εἶπεν δὲ Ἁβραάμ · Δέομαί σου , ἐπάκουσόν μου καὶ δεῖξόν μοι τὴν ἀγριότητά σου καὶ πᾶσαν τὴν σαπρίαν καὶ πικρίαν . καὶ εἶπεν ὁ θάνατος · Οὐ μὴ δυνηθῇς θεάσασθαι τὴν ἐμὴν ἀγριότητα , δικαιότατε Ἁβραάμ . εἶπεν δὲ Ἁβραάμ · Ναὶ , δυνήσομαι θεάσασθαί σου πᾶσαν τὴν ἀγριότητα ἕνεκεν τοῦ ὀνόματος τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντος , ὅτι ἡ δύναμις τοῦ θεοῦ μου τοῦ ἐπουρανίου μετʼ ἐμοῦ ἐστίν . τότε ὁ θάνατος ἀπεδύσατο πᾶσαν αὐτοῦ τὴν ὡραιότητα καὶ τὸ κάλλος , καὶ πᾶσαν τὴν δόξαν καὶ τὴν ἡλιόμορφον μορφὴν ἣν περιέκειτο , καὶ περιεβάλετο στολήν τυραννικήν , καὶ ἐποίησεν ὄψιν ζοφερὰν καὶ παντοίων θηρίων ἀγριωτέραν καὶ πάσης ἀκαθαρσίας ἀκαθαρσιωτέραν · καὶ ἐπέδειξεν τῷ Ἁβραὰμ κεφαλὰς δρακόντων πυρίνους ἑπτὰ , καὶ πρόσωπα δεκατέσσαρα , πυρὸς φλογεστάτου καὶ πολλῆς ἀγριότητος , καὶ πρόσωπον σκοτοειδὲς καὶ πρόσωπον ἐχίδνης ζοφωδέστατον καὶ πρόσωπον κρημνοῦ φρικοωδεστάτου καὶ πρόσωπον ἀσπίδος ἀγριώτερον καὶ πρόσωπον λέοντος φοβεροῦ καὶ πρόσωπον κεραστοῦ καὶ βασιλίσκου · ἔδειξεν δὲ καὶ πρόσωπον ῥομφαίας πυρίνης καὶ πρόσωπον ξιφηφόρον καὶ πρόσωπον ἀστραπῆς φοβερῶς ἐξαστράπτον καὶ ἦχος βροντῆς φοβερᾶς · ἔδειξεν δὲ καὶ ἕτερον πρόσωπον θαλάσσης ἀγρίας κυματιζούσης καὶ ποταμὸν ἄγριον κοχλάζντα καὶ δράκοντα τρικέφαλον φοβερὸν καὶ ποτήριον μεμεστωμένον φαρμάκων , καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν ἔδειξεν αὐτῷ πολλὴν ἀγριότητα καὶ πικρίαν ἀβάστακτον καὶ πᾶσαν νόσον θανατηφόρον ὡς τῆς ὀσμῆς τοῦ θανάτου . καὶ ἐκ τῆς πολλῆς πικρίας καὶ ἀγριότητος ἐτελεύτησαν παῖδες καὶ παιδίσκαι τὸν ἀριθμὸν ὡσεὶ χιλιάδες ἑπτά · καὶ ὁ δίκαιος Ἁβραὰμ ἦλθεν εἰς ὀλιγωρίαν θανάτου ὥστε ἐκλείπειν τὸ πνεῦμα αὐτοῦ .
Lemmas: XVII . ἀνίστημι δέ Ἁβραάμ καί ἔρχομαι εἰς ὁ οἶκος αὐτός · ἀκολουθέω δέ καί ὁ θάνατος ἕως ἐκεῖ · ἀναβαίνω δέ Ἁβραάμ εἰς ὁ τρίκλινος αὐτός · ἀναβαίνω δέ καί ὁ θάνατος μετά αὐτός · ἀναπίπτω δέ Ἁβραάμ ἐπί ὁ κλίνη αὐτός · ἔρχομαι δέ καί ὁ θάνατος καί καθέζομαι παρά ὁ πούς αὐτός . λέγω δέ Ἁβραάμ · ἀπέρχομαι , ἀπέρχομαι ἀπό ἐγώ , ὅτι ἐθέλω ἀναπαύω ἐν ὁ κλίνη ἐγώ . λέγω ὁ θάνατος · οὐ ἀναχωρέω ἕως ὅς λαμβάνω ὁ πνεῦμα σύ ἀπό σύ . λέγω αὐτός Ἁβραάμ · κατά ὁ θεός ὁ ἀθάνατος σύ λέγω ἵνα ἐγώ λέγω ὁ ἀληθής · σύ εἰμί ὁ θάνατος ; λέγω αὐτός ὁ θάνατος · ἐγώ εἰμί ὁ θάνατος · ἐγώ εἰμί ὁ ὁ κόσμος λυμαίνομαι . λέγω δέ Ἁβραάμ · δέω σύ , ἐπειδή σύ εἰμί ὁ θάνατος , ἀναγγέλλω ἐγώ , καί πρός πᾶς οὕτως ἀπέρχομαι ἐν εὐμορφία καί δόξα καί ὡραιότης τοιοῦτος ; καί ὁ θάνατος λέγω · οὐ , κύριος ἐγώ Ἀβραάμ · ὁ γάρ δικαιοσύνη σύ καί ὁ ἄμετρος πέλαγος ὁ φιλοξενία σύ καί ὁ μέγεθος ὁ ἀγάπη σύ ὁ πρός θεός γίγνομαι στέφανος ἐπί ὁ ἐμός κεφαλή , καί ἐν ὡραιότης καί ἐν ἡσυχία πολύς καί κολακεία προσέρχομαι ὁ δίκαιος · ὁ δέ ἁμαρτωλός προσέρχομαι ἐν πολύς σαπρία καί ἀγριότης καί μέγας πικρία καί ἄγριος ὁ βλέμμα καί ἀνίλεως . λέγω δέ Ἁβραάμ · δέω σύ , ἐπακούω ἐγώ καί δείκνυμι ἐγώ ὁ ἀγριότης σύ καί πᾶς ὁ σαπρία καί πικρία . καί λέγω ὁ θάνατος · οὐ μή δύναμαι θεάομαι ὁ ἐμός ἀγριότης , δίκαιος Ἀβραάμ . λέγω δέ Ἁβραάμ · Ναίς , δύναμαι θεάομαι σύ πᾶς ὁ ἀγριότης ἕνεκα ὁ ὄνομα ὁ θεός ὁ ζάω , ὅτι ὁ δύναμις ὁ θεός ἐγώ ὁ ἐπουράνιος μετά ἐγώ εἰμί . τότε ὁ θάνατος ἀποδύω πᾶς αὐτός ὁ ὡραιότης καί ὁ κάλλος , καί πᾶς ὁ δόξα καί ὁ ἡλιόμορφος μορφή ὅς περίκειμαι , καί περιβάλλω στολή τυραννικός , καί ποιέω ὄψις ζοφερός καί παντοῖος θηρίον ἄγριος καί πᾶς ἀκαθαρσία ἄκαθαρσιος · καί ἐπιδείκνυμι ὁ Ἁβραάμ κεφαλή δράκων πύρινος ἑπτά , καί πρόσωπον δεκατέσσαρες , πῦρ φλογής καί πολύς ἀγριότης , καί πρόσωπον σκοτοειδής καί πρόσωπον ἔχιδνα ζοφώδης καί πρόσωπον κρημνός φρικοωδεστάτου καί πρόσωπον ἀσπίς ἄγριος καί πρόσωπον λέων φοβερός καί πρόσωπον κεραστής καί βασιλίσκος · δείκνυμι δέ καί πρόσωπον ῥομφαία πύρινος καί πρόσωπον ξιφηφόρος καί πρόσωπον ἀστραπή φοβερός ἐξαστράπτω καί ἦχος βροντή φοβερός · δείκνυμι δέ καί ἕτερος πρόσωπον θάλασσα ἄγριος κυματίζω καί ποταμός ἄγριος κοχλάζω καί δράκων τρικέφαλος φοβερός καί ποτήριον μεστόω φάρμακον , καί ἁπλῶς λέγω δείκνυμι αὐτός πολύς ἀγριότης καί πικρία ἀβάστακτος καί πᾶς νόσος θανατηφόρος ὡς ὁ ὀσμή ὁ θάνατος . καί ἐκ ὁ πολύς πικρία καί ἀγριότης τελευτάω παῖς καί παιδίσκη ὁ ἀριθμός ὡσεί χιλιάς ἑπτά · καί ὁ δίκαιος Ἁβραάμ ἔρχομαι εἰς ὀλιγωρία θάνατος ὥστε ἐκλείπω ὁ πνεῦμα αὐτός .