testamentum-abrahae.testamentum-abrahae-recensio-olim-partim-sub-auctore-hesychio 11
XI . ἔστρεψεν δὲ ὁ Μιχαὴλ τὸ ἅρμα καὶ ἤνεγκε τὸν Ἁβραὰμ ἐπὶ τὴν ἀνατολὴν ἐν τῇ πύλῃ τῇ πρώτῃ τοῦ οὐρανοῦ . καὶ εἶδεν Ἁβραὰμ δύο ὁδούς · ἡ μία ὁδὸς στενὴ καὶ τεθλιμμένη καὶ ἡ ἑτέρα πλατεῖα καὶ εὐρύχορος καὶ εἶδεν ἐκεῖ δύο πύλας · μία πύλη πλατεῖα , κατὰ τῆς πλατείας ὁδοῦ , καὶ μία πύλη στεν κατὰ τῆς στενῆς ὁδοῦ · ἔξωθεν δὲ τῶν πυλῶν τῶν ἐκεῖσε τῶν δύο , ἴδον ἄνδρα καθήμενον ἐπὶ θρόνου κεχρυσωμένου · καὶ ἦν ἡ ἰδέα τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου φοβερὰ , ὁμοία τοῦ δεσπότου · καὶ ἴδον ψυχὰς πολλάς ἐλαυνομένας ὑπὸ ἀγγέλων καὶ διὰ τῆς πλατείας πύλης εἰσαγομένας , καὶ ἴδον ἄλλας ψυχὰς ὀλίγας καὶ ἐφέροντο ὑπὸ ἀγγέλων διὰ τῆς στενῆς πύλης . καὶ ὅτε ἐθεώρει ὁ θαυμάσιος ὁ ἐπὶ τοῦ χρυσοῦ θρόνου καθήμενος διὰ τῆς στενῆς πύλης ὀλίγας εἰσερχομένας , διὰ δὲ τῆς πλατείας πολλὰς εἰσερχομένας , εὐθὺς ὁ ἀνὴρ ἐκεῖνος ὁ θαυμάσιος ἥρπαξεν τὰς τρίχας τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ καὶ τὰς παρειὰς τοῦ πώγωνος αὐτοῦ καὶ ἔρριψεν ἑαυτὸν χαμαὶ ἀπὸ τοῦ θρόνου κλαίων καὶ ὀδυρόμενος · καὶ ὅτε ἐθεώρει πολλὰς ψυχὰς εἰσερχομένας διὰ τῆς στενῆς πύλης , τότε ἀνίστατο ἀπὸ τῆς γῆς καὶ ἐκαθέζετο ἐπὶ τοῦ θρόνου αὐτοῦ ἐν εὐφροσύνῃ πολλῇ χαίρων καὶ ἀγαλλόμενος . ἠρώτησεν δὲ ὁ Ἁβραάμ τὸν ἀρχιστράτηγον · Κύριέ μου ἀρχιστράτηγε , τίς ἐστιν οὗτος ὁ ἀνὴρ ὁ πανθαύμαστος , ὁ ἐν τοιαύτῃ δόξῃ κοσμούμενος , καὶ ποτὲ μὲν κλαίει καὶ ὀδύρεται , ποτὲ δὲ χαίρεται καὶ ἀγάλλεται ; εἶπεν δὲ ὁ ἀσώματος · Οὗτός ἐστιν ὁ πρωτόπλαστος Ἀδὰμ , ὁ ἐν τοιαύτῃ δόξῃ , καὶ βλέπει τὸν κόσμον , καθότι πάντες ἐξ αὐτοῦ ἐγένοντο · καὶ ὅτε ἴδῃ ψυχάς πολλάς εἰσερχομένας διὰ τῆς στενῆς πύλης , τότε ἀνίσταται καὶ κάθηται ἐπὶ τοῦ θρόνου αὐτοῦ χαίρων καὶ ἀγαλλόμενος ἐν εὐφροσύνῃ , ὅτι αὕτη ἡ πύλη ἡ στενὴ τῶν δικαίων ἐστὶν , ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωὴν , καὶ οἱ εἰσερχόμενοι διʼ αὐτῆς εἰς τὸν παράδεισον ἔρχοιται · καὶ διὰ τοῦτο χαίρει ὁ πρωτόπλαστος Ἀδὰμ , διότι θεωρεῖ τὰς ψυχὰς σωζομένας · καὶ ὅταν ἴδῃ ψυχὰς πολλὰς εἰσερχομένας διὰ τῆς πλατείας πύλης , τότε ἀνασπᾷ τὰς τρίχας τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ καὶ ῥίπτει ἑαυτὸν χαμαὶ κλαίων καὶ ὀδυρόμενος πικρῶς · διότι ἡ πύλη ἡ πλατεῖα τῶν ἁμαρτωλῶν ἐστὶν , ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ἀπώλειαν καὶ εἰς τὴν κόλασιν τὴν αἰώνιον · καὶ διὰ τοῦτο ὁ πρωτόπλαστος Ἀδὰμ ἀπὸ τοῦ θρόνου αὐτοῦ πίπτει κλαίων καὶ ὀδυρόμενος ἐπὶ τῇ ἀπωλείᾳ τῶν ἁμαρτωλῶν , διότι πολλοί εἰσιν οἱ ἀπολλύμενοι , ὀλίγοι δὲ οἱ σωζόμενοι · εἰς γὰρ τὰς ἑπτὰ χιλιάδας μόλις εὑρίσκεται μία ψυχὴ σωζομένη δικαία καὶ ἀμόλυντος .
Lemmas: XI . στρέφω δέ ὁ Μιχαήλ ὁ ἅρμα καί φέρω ὁ Ἁβραάμ ἐπί ὁ ἀνατολή ἐν ὁ πύλη ὁ πρῶτος ὁ οὐρανός . καί ὁράω Ἁβραάμ δύο ὁδός · ὁ εἷς ὁδός στενός καί θλίβω καί ὁ ἕτερος πλατύς καί εὐρύχορος καί ὁράω ἐκεῖ δύο πύλη · εἷς πύλη πλατύς , κατά ὁ πλατύς ὁδός , καί εἷς πύλη Στεν κατά ὁ στενός ὁδός · ἔξωθεν δέ ὁ πύλη ὁ ἐκεῖσε ὁ δύο , ὁράω ἀνήρ κάθημαι ἐπί θρόνος χρυσόω · καί εἰμί ὁ ἰδέα ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος φοβερός , ὅμοιος ὁ δεσπότης · καί ὁράω ψυχή πολύς ἐλαύνω ὑπό ἄγγελος καί διά ὁ πλατύς πύλη εἰσάγω , καί ὁράω ἄλλος ψυχή ὀλίγος καί φέρω ὑπό ἄγγελος διά ὁ στενός πύλη . καί ὅτε θεωρέω ὁ θαυμάσιος ὁ ἐπί ὁ χρυσός θρόνος κάθημαι διά ὁ στενός πύλη ὀλίγος εἰσέρχομαι , διά δέ ὁ πλατεῖα πολύς εἰσέρχομαι , εὐθύς ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος ὁ θαυμάσιος ἁρπάζω ὁ θρίξ ὁ κεφαλή αὐτός καί ὁ παρειά ὁ πώγων αὐτός καί ῥίπτω ἑαυτοῦ χαμαί ἀπό ὁ θρόνος κλαίω καί ὀδύρομαι · καί ὅτε θεωρέω πολύς ψυχή εἰσέρχομαι διά ὁ στενός πύλη , τότε ἀνίστημι ἀπό ὁ γῆ καί καθέζομαι ἐπί ὁ θρόνος αὐτός ἐν εὐφροσύνη πολύς χαίρω καί ἀγάλλω . ἐρωτάω δέ ὁ Ἁβραάμ ὁ ἀρχιστράτηγος · κύριος ἐγώ ἀρχιστράτηγος , τίς εἰμί οὗτος ὁ ἀνήρ ὁ πανθαύμαστος , ὁ ἐν τοιοῦτος δόξα κοσμέω , καί ποτέ μέν κλαίω καί ὀδύρομαι , ποτέ δέ χαίρω καί ἀγάλλω ; λέγω δέ ὁ ἀσώματος · οὗτος εἰμί ὁ πρωτόπλαστος Ἀδάμ , ὁ ἐν τοιοῦτος δόξα , καί βλέπω ὁ κόσμος , καθότι πᾶς ἐκ αὐτός γίγνομαι · καί ὅτε ὁράω ψυχή πολύς εἰσέρχομαι διά ὁ στενός πύλη , τότε ἀνίστημι καί κάθημαι ἐπί ὁ θρόνος αὐτός χαίρω καί ἀγάλλω ἐν εὐφροσύνη , ὅτι οὗτος ὁ πύλη ὁ στενός ὁ δίκαιος εἰμί , ὁ ἀπάγω εἰς ὁ ζωή , καί ὁ εἰσέρχομαι διά αὐτός εἰς ὁ παράδεισος ἔρχομαι · καί διά οὗτος χαίρω ὁ πρωτόπλαστος Ἀδάμ , διότι θεωρέω ὁ ψυχή σῴζω · καί ὅταν ὁράω ψυχή πολύς εἰσέρχομαι διά ὁ πλατύς πύλη , τότε ἀνασπάω ὁ θρίξ ὁ κεφαλή αὐτός καί ῥίπτω ἑαυτοῦ χαμαί κλαίω καί ὀδύρομαι πικρός · διότι ὁ πύλη ὁ πλατύς ὁ ἁμαρτωλός εἰμί , ὁ ἀπάγω εἰς ὁ ἀπώλεια καί εἰς ὁ κόλασις ὁ αἰώνιος · καί διά οὗτος ὁ πρωτόπλαστος Ἀδάμ ἀπό ὁ θρόνος αὐτός πίπτω κλαίω καί ὀδύρομαι ἐπί ὁ ἀπώλεια ὁ ἁμαρτωλός , διότι πολύς εἰμί ὁ ἀπόλλυμι , ὀλίγος δέ ὁ σῴζω · εἰς γάρ ὁ ἑπτά χιλιάς μόλις εὑρίσκω εἷς ψυχή σῴζω δίκαιος καί ἀμόλυντος .