testamentum-abrahae.testamentum-abrahae-recensio-olim-partim-sub-auctore-hesychio 4
IV . εἶπεν δὲ Ἁβραὰμ πρὸς Ἰσαὰκ τὸν υἱὸν αὐτοῦ · Ἄπελθε , υἱέ μου ἀγαπητὲ , εἰς τὸ ταμεῖον τοῦ τρικλίνου καὶ καλλώπισον αὐτό · στρῶσον δὲ ἡμῖν ἐκεῖ δύο κλινάρια , ἕνα ἐμὸν καὶ ἕνα τοῦ ἀνθρώπου τούτου τοῦ ἐπιξενισθέντος ἡμῖν σήμερον · ἑτοίμασον δὲ ἡμῖν ἐκεῖ δίφρον καὶ λυχνίαν καὶ τράπεζαν ἐν ἀφθονίᾳ παντὸς ἀγαθοῦ · καλλώπισον τὸ οἴκημα , τέκνον , καὶ ὑφάπλωσον σινδόνας καὶ πορφύραν καὶ βύσσον · θυμίασον πᾶν τίμιον καὶ ἔνδοξον θυμίαμα , καὶ βοτάνας εὐόσμους ἐκ τοῦ παραδείσου ἐνέγκας πλήρωσον τὸν οἶκον ἡμῶν · ἄναψον λύχνους ἑπτὰ διελαίους ὅπως εὐφρανθῶμεν , ὅτι ὁ ἀνὴρ οὗτος ὁ ἐπιξενισθεὶς ἡμῖν σήμερον ἐνδοξότερος ὑπάρχει βασιλέων καὶ ἀρχόντων , ὅτι καὶ ἡ ὅρασις αὐτοῦ ὑπερφέρει πάντας τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων . ὁ δὲ Ἰσαὰκ ἡτοίμασεν πάντα καλώς · παραλαβὼν δὲ Ἁβραὰμ τὸν ἀρχάγγελον Μιχαὴλ , ἀνῆλθεν ἐν τῷ οἰκήματι τοῦ τρικλίνου , καὶ ἐκαθέσθησαν ἀμφότεροι ἐπὶ τὰ κλινάρια , μέσον δὲ αὐτῶν προῆγε τράπεζαν ἐν ἀφθονίᾳ παντός ἀγαθοῦ . ἐγερθεὶς οὖν ὁ ἀρχιστράτηγος ἐξῆλθεν ἔξω , ὡς δῆθεν γαστρὸς χρείᾳ ὕδατος χύσιν ποιῆσαι , καὶ ἀνῆλθεν εἰς τὸν οὐρανόν ἐν ῥιπῇ ὀφθαλμοῦ καὶ ἔστη ἐνώπιον τοῦ θεοῦ , καὶ εἶπεν πρὸς αὐτόν · Δέσποτα κύριε , ἵνα γινώσκῃ τὸ σὸν κράτος ὅτι ἐγὼ τὴν μνήμην τοῦ θανάτου πρὸς τὸν δίκαιον ἄνδρα ἐκεῖνον ἀναγγεῖλαι οὐ δύναμαι , ὅτι οὐκ εἶδον ἐπὶ τῆς γῆς ἄνθρωπον ὅμοιον αὐτοῦ , ἐλεήμονα , φιλόξενον , δίκαιον , ἀληθινὸν , θεοσεβῆ , ἀπεχόμενον ἀπὸ παντὸς πονηροῦ πράγματος · καὶ νῦν γίνωσκε , κύριε , ὅτι ἑγὼ τὴν μνείαν τοῦ θανάτου ἀναγγεῖλαι οὐ δύναμαι . ὁ δὲ κύριος εἶπεν · Κάτελθε , Μιχαὴλ ἀρχιστράτηγε , πρὸς τὸν φίλον μου Ἁβραὰμ , καὶ ὅτι ἐὰν λέγῃ σοι , τοῦτο καὶ ποίει . καὶ ὅτι ἐὰν ἐσθίῃ , ἔσθιε καὶ σὺ μετʼ αὐτοῦ · ἐγὼ δὲ ἐπιβαλῶ τὸ πνεῦμά μου τὸ ἅγιον ἐπὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ Ἰσαὰκ , καὶ ῥίψω τὴν μνήμην τοῦ θανάτου αὐτοῦ εἰς τὴν καρδίαν τοῦ Ἰσαὰκ , ἵνα καὶ αὐτὸς ἐν ὀνείρῳ θεάσηται τὸν θάνατον τοῦ πατρὸς αὐτοῦ , καὶ Ἰσαὰκ δὲ ἀναγγελεῖ τὸ ὅραμα , σὺ δὲ διακρινεῖς · καὶ αὐτὸς γνώσεται τὸ τέλος αὐτοῦ . καὶ ὁ ἀρχιστράτηγος εἶπεν · Κύριε , πάντα τὰ ἐπουράνια πνεύματα ὑπάρχουσιν ἀσώματα , καὶ οὔτε ἐσθίουσιν οὔτε πίνουσιν καὶ οὗτος δὲ ἐμοὶ τράπεζαν παρέθετο ἐν ἀφθονίᾳ πάντων ἀγαθῶν τῶν ἐπιγείων καὶ φθαρτῶν · καὶ νῦν , κύριε , τί ποιήσω ; πῶς διαλάθωμαι τοῦτον , καθήμενος ἐν μιᾷ τραπέζῃ μετʼ αὐτοῦ ; ὁ δὲ κύριος εἶπεν · Κάτελθε πρὸς αὐτὸν , καὶ περὶ τούτου μή σοι μελείτω · καθεζομένου γὰρ σοῦ μετʼ αὐτοῦ ἐγὼ ἀποστελῶ ἐπί σε πνεῦμα παμφάγον , καὶ ἀναλίσκει ἐκ τῶν χειρῶν σου καὶ διὰ τοῦ στόματός σου πάντα τὰ ἐπὶ τῆς τραπέζης · καὶ συνευφράνθητι μετʼ αὐτοῦ ἐν πᾶσιν · μόνον τὰ τοῦ ὁράματος διακρινεῖς καλῶς ὅπως ἂν γνώσεται Ἁβραὰμ τὴν τοῦ θανάτου δρεπάνην , καὶ τὸ τοῦ βίου ἄδηλον πέρας , καὶ ἵνα ποιήσῃ διάταξιν περὶ πάντων τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῦ , ὅτι ηὐλόγησα αὐτὸν ὑπὲρ ἄμμον θαλάσσης , καὶ ὡς τοὺς ἀστέρας τοῦ οὐρανοῦ .
Lemmas: IV . λέγω δέ Ἁβραάμ πρός Ἰσαάκ ὁ υἱός αὐτός · ἀπέρχομαι , υἱός ἐγώ ἀγαπητός , εἰς ὁ ταμεῖον ὁ τρίκλινος καί καλλωπίζω αὐτός · στόρνυμι δέ ἐγώ ἐκεῖ δύο κλινάριον , εἷς ἐμός καί εἷς ὁ ἄνθρωπος οὗτος ὁ ἐπιξενίζω ἐγώ σήμερον · ἑτοιμάζω δέ ἐγώ ἐκεῖ δίφρος καί λυχνία καί τράπεζα ἐν ἀφθονία πᾶς ἀγαθός · καλλωπίζω ὁ οἴκημα , τέκνον , καί ὑφαπλόω σινδών καί πορφύρα καί βύσσος · θυμιάζω πᾶς τίμιος καί ἔνδοξος θυμίαμα , καί βοτάνη εὔοσμος ἐκ ὁ παράδεισος φέρω πληρόω ὁ οἶκος ἐγώ · ἀνάπτω λύχνος ἑπτά διελαιόω ὅπως εὐφραίνω , ὅτι ὁ ἀνήρ οὗτος ὁ ἐπιξενίζω ἐγώ σήμερον ἔνδοξος ὑπάρχω βασιλεύς καί ἄρχων , ὅτι καί ὁ ὅρασις αὐτός ὑπερφέρω πᾶς ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . ὁ δέ Ἰσαάκ ἑτοιμάζω πᾶς καλός · παραλαμβάνω δέ Ἁβραάμ ὁ ἀρχάγγελος Μιχαήλ , ἀνέρχομαι ἐν ὁ οἴκημα ὁ τρίκλινος , καί καθέζομαι ἀμφότερος ἐπί ὁ κλινάριον , μέσος δέ αὐτός προάγω τράπεζα ἐν ἀφθονία πᾶς ἀγαθός . ἐγείρω οὖν ὁ ἀρχιστράτηγος ἐξέρχομαι ἔξω , ὡς δῆθεν γαστήρ χρεία ὕδωρ χύσις ποιέω , καί ἀνέρχομαι εἰς ὁ οὐρανός ἐν ῥιπή ὀφθαλμός καί ἵστημι ἐνώπιον ὁ θεός , καί λέγω πρός αὐτός · δεσπότης κύριος , ἵνα γιγνώσκω ὁ σός κράτος ὅτι ἐγώ ὁ μνήμη ὁ θάνατος πρός ὁ δίκαιος ἀνήρ ἐκεῖνος ἀναγγέλλω οὐ δύναμαι , ὅτι οὐ ὁράω ἐπί ὁ γῆ ἄνθρωπος ὅμοιος αὐτός , ἐλεήμων , φιλόξενος , δίκαιος , ἀληθινός , θεοσεβής , ἀπέχω ἀπό πᾶς πονηρός πρᾶγμα · καί νῦν γιγνώσκω , κύριος , ὅτι ἐγώ ὁ μνεία ὁ θάνατος ἀναγγέλλω οὐ δύναμαι . ὁ δέ κύριος λέγω · κατέρχομαι , Μιχαήλ ἀρχιστράτηγος , πρός ὁ φίλος ἐγώ Ἁβραάμ , καί ὅτι ἐάν λέγω σύ , οὗτος καί ποιέω . καί ὅτι ἐάν ἐσθίω , ἐσθίω καί σύ μετά αὐτός · ἐγώ δέ ἐπιβάλλω ὁ πνεῦμα ἐγώ ὁ ἅγιος ἐπί ὁ υἱός αὐτός Ἰσαάκ , καί ῥίπτω ὁ μνήμη ὁ θάνατος αὐτός εἰς ὁ καρδία ὁ Ἰσαάκ , ἵνα καί αὐτός ἐν ὄνειρος θεάομαι ὁ θάνατος ὁ πατήρ αὐτός , καί Ἰσαάκ δέ ἀναγγέλλω ὁ ὅραμα , σύ δέ διακρίνω · καί αὐτός γιγνώσκω ὁ τέλος αὐτός . καί ὁ ἀρχιστράτηγος λέγω · κύριος , πᾶς ὁ ἐπουράνιος πνεῦμα ὑπάρχω ἀσώματος , καί οὔτε ἐσθίω οὔτε πίνω καί οὗτος δέ ἐγώ τράπεζα παρατίθημι ἐν ἀφθονία πᾶς ἀγαθός ὁ ἐπίγειος καί φθαρτός · καί νῦν , κύριος , τίς ποιέω ; πῶς διαλανθάνω οὗτος , κάθημαι ἐν εἷς τράπεζα μετά αὐτός ; ὁ δέ κύριος λέγω · κατέρχομαι πρός αὐτός , καί περί οὗτος μή σύ μέλεια · καθέζομαι γάρ σύ μετά αὐτός ἐγώ ἀποστέλλω ἐπί σύ πνεῦμα παμφάγος , καί ἀναλίσκω ἐκ ὁ χείρ σύ καί διά ὁ στόμα σύ πᾶς ὁ ἐπί ὁ τράπεζα · καί συνευφραίνω μετά αὐτός ἐν πᾶς · μόνος ὁ ὁ ὅραμα διακρίνω καλός ὅπως ἄν γιγνώσκω Ἁβραάμ ὁ ὁ θάνατος δρεπάνη , καί ὁ ὁ βίος ἄδηλος πέρας , καί ἵνα ποιέω διάταξις περί πᾶς ὁ ὑπάρχω αὐτός , ὅτι εὐλογέω αὐτός ὑπέρ ἄμμος θάλασσα , καί ὡς ὁ ἀστήρ ὁ οὐρανός .