testamentum-abrahae.testamentum-abrahae-recensio-olim-partim-sub-auctore-hesychio 9
IX . λαβὼν δὲ ὁ ἀρχιστράτηγος τὰς παραινέσεις τοῦ κυρίου κατῆλθεν πρὸς τὸν Ἁβραάμ · καὶ ἰδὼν αὐτὸν ὁ δίκαιος ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον εἰς τὸ ἔδαφος τῆς γῆς ὡς νεκρὸς , ὁ δὲ ἀρχιστράτηγος εἶπεν αὐτῷ πάντα ὅσα ἤκουσεν παρὰ τοῦ ὑψίστου · τότε οὖν ὁ ὅσιος καὶ δίκαιος Ἁβραὰμ ἀναστὰς μετὰ πολλῶν δακρύων προσέπεσεν τοῖς ποσὶν τοῦ ἀσωμάτου καὶ ἱκέτευεν λέγων · Δέομαί σου , ἀρχιστράτηγε τῶν ἄνω δυνάμεων , ἐπειδὴ κατηξίωσας ὅλως αὐτὸς πρὸς ἐμὲ τὸν ἁμαρτωλὸν καὶ ἀνάξιον δοῦλόν σου καθεκάστην ἔρχεσθαι , παρακαλῶ σε καὶ νῦν , ἀρχιστράτηγε , τοῦ διακονῆσαί μοι λόγον ἔτι ἅπαξ πρὸς τὸν ὕψιστον , καὶ ἐρεῖς αὐτῷ ὅτι Τάδε λέγει Ἁβραὰμ ὁ οἰκέτης σου ὅτι Κύριε , κύριε , ἐν παντὶ ἔργῳ καὶ λόγῳ ὃ ᾐτησάμην σε εἰσήκουσάς μου , καὶ πάσαν τὴν βουλήν μου ἐπλήροσας · καὶ νῦν , κύριε , οὐκ ἀνθίσταμαι τὸ σὸν κράτος , ὅτι κἀγὼ γινώσκω ὅτι οὐκ εἰμὶ ἀθάνατος ἀλλὰ θνητός · ἐπειδὴ οὖν τῇ σῇ προστάξει πάντα ὑπείκει καὶ φρίττει καὶ τρέμει ἀπὸ προσώπου δυνάμεώς σου , κἀγὼ δέδοικα , ἀλλὰ μίαν αἴτησιν αἰτοῦμαι παρά σου · καὶ νῦν , δέσποτα κύριε , εἰσάκουσόν μου τῆς δεήσεως , ὅτι ἔτι ἐν τούτῳ τῷ σώματι ὢν θέλω ἰδεῖν πᾶσαν τὴν οἰκουμένην καὶ τὰ ποιήματα πάντα ἃ διὰ λόγου ἑνὸς συνέστησας , δέσποτα , καὶ ὅτε ἴδω ταῦτα , τότε ἐὰν μεταβῶ τοῦ βίου ἄλυπος ἔσομαι . ἀπῆλθεν οὖν πάλιν ὁ ἀρχιστράτηγος καὶ ἔστη ἐνώπιον τοῦ θεοῦ καὶ ἀνήγγειλεν αὐτῷ πάντα , λέγων · Τάδε λέγει ὁ φίλος σου Ἁβραὰμ , ὅτι Ἤθελον θεάσασθαι πάσαν τὴν οἰκουμένην ἐν τῇ ζωῇ μου , πρὸ τοῦ ἀποθανεῖν με . ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ ὕψιστος , πάλιν κελεύει τὸν ἀρχιστράτηγον Μιχαὴλ καὶ λέγει αὐτῷ · Λάβε νεφέλην φωτὸς , καὶ ἀγγέλους τοὺς ἐπὶ τῶν ἀρμάτων τὴν ἐξουσίαν ἔχοντας , καὶ κατελθών λάβε τὸν δίκαιον Ἁβραὰμ ἐπὶ ἅρματος χερουβικοῦ καὶ ὕψωσον αὐτὸν εἰς τὸν αἰθέρα τοῦ οὐρανοῦ ὅπως ἴδῃ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην .
Lemmas: IX . λαμβάνω δέ ὁ ἀρχιστράτηγος ὁ παραίνεσις ὁ κύριος κατέρχομαι πρός ὁ Ἁβραάμ · καί ὁράω αὐτός ὁ δίκαιος πίπτω ἐπί πρόσωπον εἰς ὁ ἔδαφος ὁ γῆ ὡς νεκρός , ὁ δέ ἀρχιστράτηγος λέγω αὐτός πᾶς ὅσος ἀκούω παρά ὁ ὕψιστος · τότε οὖν ὁ ὅσιος καί δίκαιος Ἁβραάμ ἀνίστημι μετά πολύς δάκρυον προσπίπτω ὁ πούς ὁ ἀσώματος καί ἱκετεύω λέγω · δέω σύ , ἀρχιστράτηγος ὁ ἄνω δύναμις , ἐπειδή καταξιόω ὅλος αὐτός πρός ἐγώ ὁ ἁμαρτωλός καί ἀνάξιος δοῦλος σύ καθεκάστης ἔρχομαι , παρακαλέω σύ καί νῦν , ἀρχιστράτηγος , ὁ διακονέω ἐγώ λόγος ἔτι ἅπαξ πρός ὁ ὕψιστος , καί λέγω αὐτός ὅτι Τά λέγω Ἁβραάμ ὁ οἰκέτης σύ ὅτι κύριος , κύριος , ἐν πᾶς ἔργον καί λόγος ὅς αἰτέω σύ εἰσακούω ἐγώ , καί πᾶς ὁ βουλή ἐγώ πληρόω · καί νῦν , κύριος , οὐ ἀνθίστημι ὁ σός κράτος , ὅτι ἐγώ γιγνώσκω ὅτι οὐ εἰμί ἀθάνατος ἀλλά θνητός · ἐπειδή οὖν ὁ σός πρόσταξις πᾶς ὑπείκω καί φρίσσω καί τρέμω ἀπό πρόσωπον δύναμις σύ , ἐγώ δείδω , ἀλλά εἷς αἴτησις αἰτέω παρά σύ · καί νῦν , δεσπότης κύριος , εἰσακούω ἐγώ ὁ δέησις , ὅτι ἔτι ἐν οὗτος ὁ σῶμα εἰμί ἐθέλω ὁράω πᾶς ὁ οἰκουμένη καί ὁ ποίημα πᾶς ὅς διά λόγος εἷς συνίστημι , δεσπότης , καί ὅτε ὁράω οὗτος , τότε ἐάν μεταβαίνω ὁ βίος ἄλυπος εἰμί . ἀπέρχομαι οὖν πάλιν ὁ ἀρχιστράτηγος καί ἵστημι ἐνώπιον ὁ θεός καί ἀναγγέλλω αὐτός πᾶς , λέγω · Τά λέγω ὁ φίλος σύ Ἁβραάμ , ὅτι Ἤθελον θεάομαι πᾶς ὁ οἰκουμένη ἐν ὁ ζωή ἐγώ , πρό ὁ ἀποθνῄσκω ἐγώ . ἀκούω δέ οὗτος ὁ ὕψιστος , πάλιν κελεύω ὁ ἀρχιστράτηγος Μιχαήλ καί λέγω αὐτός · λαμβάνω νεφέλη φώς , καί ἄγγελος ὁ ἐπί ὁ ἅρμα ὁ ἐξουσία ἔχω , καί κατέρχομαι λαμβάνω ὁ δίκαιος Ἁβραάμ ἐπί ἅρμα χερουβικός καί ὑψόω αὐτός εἰς ὁ αἰθήρ ὁ οὐρανός ὅπως ὁράω πᾶς ὁ οἰκουμένη .