testamentum-abrahae.testamentum-abrahae-recensio-olim-partim-sub-auctore-hesychio 16
XVI . τότε ὁ ὕψιστος λέγει · Κάλεσόν μοι ὡδε τὸν θάνατον τὸν κεκλημένον τὸ ἀναίσχυντον πρόσωπον καὶ ἀνέλεον βλέμμα . καὶ ἀπελθών Μιχαὴλ ὁ ἀσώματος εἶπεν τῷ θανάτῳ · Δεῦρο , καλεῖ σε ὁ δεσςπότης τῆς κτίσεως , ὁ ἀθάνατος βασιλεύς . ἀκούσας δὲ ὁ θάνατος ἔφριξεν καὶ ἐτρόμαξεν δειλίᾳ πολλῇ συνεχόμενος , καὶ ἐλθὼν μετὰ φόβου πολλοῦ ἔστη ἔμπροσθεν τοῦ ἀοράτου πατρὸς , φρίττων στένων καὶ τρέμων , ἀπεκδεχόμενος τὴν κέλευσιν τοῦ δεσπότου . λέγει οὖν ὁ ἀόρατος θεὸς πρὸς τὸν θάνατον · Δεῦρο , τὸ πικρὸν καὶ ἄγριον τοῦ κόσμου ὄνομα , κρύψον σου τὴν ἀγριότητα , σκέπασόν σου τὴν σαπρίαν , καὶ τὴν πικρίαν σου ἀπό σου ἀποβαλοῦ , καὶ περιβαλοῦ τὴν ὡραιὀπητά σου καὶ πᾶσαν τὴν δόξαν σου , καὶ κάτελθε εἰς τὸν φίλον μου τὸν Ἀβραὰμ καὶ λάβε αὐτὸν καὶ ἄγαςγε αὐτὸν πρός μεʼ ἀλλὰ καὶ νῦν λέγω σοι ὅτι μὴ ἐκφοβήσῃς αὐτὸν ἀλλὰ μετὰ κολακίας τοῦτον παράλαβε , ὅτι φίλος μου γνήσιος ὑπάρχει . ταῦτα ἀκούσας ὁ θάνατος ἐξῆλθεν ἀπὸ προσώπου τοῦ ὑψίστου καὶ περιεβάλετο στολήν λαμπροτάτην καὶ ἐποίησεν ὄψιν ἡλιόμορφον καὶ γέγονεν εὐπρεπὴς καὶ ὡραῖος ὑπὲρ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων , ἀρχαγγέλου μορφήν περικείμενος , τάς παρειὰς αὐτοῦ πυρὶ ἀστράπτων , καὶ ἀπῆλθεν πρὸς τὸν Ἀβραάμ . ὁ δὲ δίκαιος Ἀβραὰμ ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ τρικλίνου αὐτοῦ καὶ ἐκάθητο ὑποκάτω τῶν δένδρων τῶν Μαμβρινῶν , τὴν σιαγόνα αὐτοῦ τῇ χειρὶ κατέχων καὶ ἐκδεχόμενος τὴν ἔλευσιν τοῦ ἀρχαγγέλου Μιχαήλ . καὶ ἰδοὺ ὀσμὴ εὐωδίας ἤρχετο πρὸς αὐτὸν , καὶ φωτὸς ἀπαύγασμα περιστραφεὶς δὲ Ἀβραὰμ εἶδεν τὸν θάνατον ἐρχόμενον πρὸς αὐτὸν ἐν πολλῇ δόξῃ καὶ ὡραιότητι · καὶ ἀναστὰς Ἁβραὰμ ὑπήντησεν αὐτῷ , νομίζων εἶναι τὸν ἀρχιστράτηγον τοῦ θεοῦ · καὶ ἰδὼν αὐτὸν ὁ θάνατος προσεκύνησεν αὐτὸν λέγων · Χαίροις , τίμιε Ἀβραὰμ , δικαία ψυχή , φίλε γνήσιε τοῦ θεοῦ τοῦ ὑψίστου , καὶ τῶν ἀγίων ἀγγέλων ὁμόσκηνε . εἶπεν δὲ Ἁβραὰμ πρὸς τὸν θάνατον · Χαίροις ἡλιόρατε , ἡλιόμορφε , συλλήπτωρ ἐνδοξότατε , φωτοφόρε , ἀνὴρ θαυμάσιε , πόθεν ἥκει ἡ σὴ ἐνδοξότης πρὸς ἡμᾶς , καὶ τίς εἶ σὺ , καὶ πόθεν ἐλήλυθας ; λέγει οὖν ὁ θάνατος · Ἀβραὰμ δικαιότατε , ἰδοὺ λέγω σοι τὴν ἀλήθειαν · ἐγὼ εἰμὶ τὸ πικρὸν τοῦ θανάτου ποτήριον . λέγει αὐτῷ Ἀβραάμ · Οὐχὶ , ἀλλὰ σὺ εἶ εὐπρέπεια τοῦ κόσμου , σὺ εἶ ἡ δόξα καὶ τὸ κάλλος τῶν ἀγγέλων καὶ τῶν ἀνθρώπων , σὺ εἶ πάσης μορφῆς εὐμορφότερος , καὶ λέγεις ὅτι Ἐγὼ εἰμὶ τὸ πικρὸν τοῦ θανάτου ποτήριον καὶ οὐ λέγεις μᾶλλον ὅτι Ἐγὼ εἰμὶ παντὸς ἀγαθοῦ εὐμορφότερος ; εἶπεν δὲ ὁ θάνατος · Ἐγὼ γὰρ λέγω σοι τὴν ἀλήθειαν · ὅπερ ὠνόμασέν με ὁ θεὸς , ἐκεῖνο καὶ λέγω σοι . εἶπεν δὲ Ἁβραάμ · Εἰς τί ἐλήλυθας ὧδε ; εἶπεν δὲ ὁ θάνατος · Διὰ τὴν σὴν ἁγίαν ψυχήν παραγέγονα . λέγει οὖν Ἁβραάμ · Οἰδα τί λέγεις , ἀλλʼ οὐ μή σε ἀκολουθήσω . ὁ δὲ θάνατος ἐν σιωπῇ γενόμενος οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῷ λόγον .
Lemmas: XVI . τότε ὁ ὕψιστος λέγω · καλέω ἐγώ ὧδε ὁ θάνατος ὁ καλέω ὁ ἀναίσχυντος πρόσωπον καί ἀνέλεος βλέμμα . καί ἀπέρχομαι Μιχαήλ ὁ ἀσώματος λέγω ὁ θάνατος · δεῦρο , καλέω σύ ὁ δεσπότης ὁ κτίσις , ὁ ἀθάνατος βασιλεύς . ἀκούω δέ ὁ θάνατος φρίσσω καί τρομάζω δειλία πολύς συνέχω , καί ἔρχομαι μετά φόβος πολύς ἵστημι ἔμπροσθεν ὁ ἀόρατος πατήρ , φρίσσω στένω καί τρέμω , ἀπεκδέχομαι ὁ κέλευσις ὁ δεσπότης . λέγω οὖν ὁ ἀόρατος θεός πρός ὁ θάνατος · δεῦρο , ὁ πικρός καί ἄγριος ὁ κόσμος ὄνομα , κρύπτω σύ ὁ ἀγριότης , σκεπάζω σύ ὁ σαπρία , καί ὁ πικρία σύ ἀπό σύ ἀποβάλλω , καί περιβάλλω ὁ ὡραιὀπητά σύ καί πᾶς ὁ δόξα σύ , καί κατέρχομαι εἰς ὁ φίλος ἐγώ ὁ Ἁβραάμ καί λαμβάνω αὐτός καί λάλαξ αὐτός πρός μεʼ ἀλλά καί νῦν λέγω σύ ὅτι μή ἐκφοβέω αὐτός ἀλλά μετά κολακεία οὗτος παραλαμβάνω , ὅτι φίλος ἐγώ γνήσιος ὑπάρχω . οὗτος ἀκούω ὁ θάνατος ἐξέρχομαι ἀπό πρόσωπον ὁ ὕψιστος καί περιβάλλω στολή λαμπρός καί ποιέω ὄψις ἡλιόμορφος καί γίγνομαι εὐπρεπής καί ὡραῖος ὑπέρ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , ἀρχάγγελος μορφή περίκειμαι , ὁ παρειά αὐτός πῦρ ἀστράπτω , καί ἀπέρχομαι πρός ὁ Ἁβραάμ . ὁ δέ δίκαιος Ἁβραάμ ἐξέρχομαι ἐκ ὁ τρίκλινος αὐτός καί κάθημαι ὑποκάτω ὁ δένδρον ὁ Μαμβρινή , ὁ σιαγών αὐτός ὁ χείρ κατέχω καί ἐκδέχομαι ὁ ἔλευσις ὁ ἀρχάγγελος Μιχαήλ . καί ἰδού ὀσμή εὐωδία ἄρχω πρός αὐτός , καί φώς ἀπαύγασμα περιστρέφω δέ Ἁβραάμ ὁράω ὁ θάνατος ἔρχομαι πρός αὐτός ἐν πολύς δόξα καί ὡραιότης · καί ἀνίστημι Ἁβραάμ ὑπαντάω αὐτός , νομίζω εἰμί ὁ ἀρχιστράτηγος ὁ θεός · καί ὁράω αὐτός ὁ θάνατος προσκυνέω αὐτός λέγω · χαίρω , τίμιος Ἀβραάμ , δίκαιος ψυχή , φίλος γνήσιος ὁ θεός ὁ ὕψιστος , καί ὁ ἅγιος ἄγγελος ὁμόσκηνος . λέγω δέ Ἁβραάμ πρός ὁ θάνατος · χαίρω ἡλιόρητος , ἡλιόμορφος , συλλήπτωρ ἔνδοξος , φωτοφόρος , ἀνήρ θαυμάσιος , πόθεν ἥκω ὁ σός ἐνδοξότης πρός ἐγώ , καί τίς εἰμί σύ , καί πόθεν ἔρχομαι ; λέγω οὖν ὁ θάνατος · Ἀβραάμ δίκαιος , ἰδού λέγω σύ ὁ ἀλήθεια · ἐγώ εἰμί ὁ πικρός ὁ θάνατος ποτήριον . λέγω αὐτός Ἁβραάμ · οὐ , ἀλλά σύ εἰμί εὐπρέπεια ὁ κόσμος , σύ εἰμί ὁ δόξα καί ὁ κάλλος ὁ ἄγγελος καί ὁ ἄνθρωπος , σύ εἰμί πᾶς μορφή εὔμορφος , καί λέγω ὅτι Ἐγώ εἰμί ὁ πικρός ὁ θάνατος ποτήριον καί οὐ λέγω μάλα ὅτι Ἐγώ εἰμί πᾶς ἀγαθός εὔμορφος ; λέγω δέ ὁ θάνατος · ἐγώ γάρ λέγω σύ ὁ ἀλήθεια · ὅς ὀνομάζω ἐγώ ὁ θεός , ἐκεῖνος καί λέγω σύ . λέγω δέ Ἁβραάμ · εἰς τίς ἔρχομαι ὧδε ; λέγω δέ ὁ θάνατος · διά ὁ σός ἅγιος ψυχή παραγίγνομαι . λέγω οὖν Ἁβραάμ · οἶδα τίς λέγω , ἀλλά οὐ μή σύ ἀκολουθέω . ὁ δέ θάνατος ἐν σιωπή γίγνομαι οὐ ἀποκρίνω αὐτός λόγος .