testamentum-abrahae.testamentum-abrahae-recensio-b 6
VI . καὶ ἐγένετο περὶ ὥραν ἑβδόμην τῆς νυκτὸς , ἐξυπνισθεὶς ὁ Ἰσαὰκ ἦλθεν εἰς τὴν θύραν τοῦ οἴκου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ κράζων καὶ λέγων · Πάτερ , ἄνοιξον , ἵνα σε ἀπολαύσω πρίν σε ἀροῦσιν ἀπʼ ἐμοῦ . ἀνέστη δὲ Ἁβραὰμ καὶ ἤνοιξεν , καὶ εἰσῆλθεν Ἀσαάκ καὶ ἐκρεμάσθη ἐπὶ τοῦ τραχήλου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ κλαίον , καὶ θρηνῶν κατεφίλει αὐτόν · ἔκλαυσεν δὲ Ἁβραὰμ σὺν τῷ υἱῷ αὐτοῦ · εἶδεν δὲ αὐτοὺς ὁ Μιχαὴλ κλαίοντας καὶ ἔκλαυσεν καὶ αὐτός . καὶ ἀκούσασα ἡ Σάρρα τὸν κλαυθμὸν ἐκ τοῦ κοιτῶνος αὐτῆς ἔκραξε λέγουσι · Κύριέ μου Ἁβραὰμ , τί ἐστιν ὁ κλαυθμός ; μή σοι εἶπεν ὁ ξένος περὶ τοῦ ἀδελφιδοῦ σου Λὼτ ὅτι ἀπέθανεν ; ἄλλο τι συνέβη εἰς ἡμᾶς ; ἀποκριθεὶς δὲ Μιχαὴλ εἶπε πρὸς τὴν Σάρραν · Οὐχὶ , Σάρρα , οὐκ ἤνεγκα φάσιν περὶ Λώτ · ἀλλὰ περὶ πάσης φιλανθρωπίας ὑμῶν ἔγνων ὅτι διαφέρετε πάντων ἀνθρώπων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς , καὶ ἐμνήσθη ὑμῶν ὁ θεός . τότε λέγει Σάρρα τῷ Ἁβραάμ · Πῶς ἐτόλμησας κλαῦσαι εἰσελθόντος τοῦ ἀνθρώπου τοῦ θεοῦ ἐν σοί ; καὶ πῶς ἐδάκρυσάν σου οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν ζευμάτον τοῦ φωτός ; ὅτι σήμερον εὐφροσύνη γίνεται . λέγει οὖν πρὸς αὐτὴν Ἁβραάμ · Πόθεν γινώσκεις ὅτι ἄνθρωπος τοῦ θεοῦ ἐστίν ; ἀποκριθεὶς δὲ ἡ Σάρρα εἶπεν · Ὅτι παραφέρω καὶ λέγω ὅτι οὗτός ἐστιν τῶν τριῶν ἀνδρῶν εἶς , τῶν ἐν τῇ δρυῒ τῇ Μαμβρῇ ἐπιξενισθέντων ἡμῖν , ὅτε ἀπῆλθεν ἓδ τῶν παιδίων καὶ ἤνεγκε μόσχον καὶ ἔθυσας · καὶ εἶπες μοι , Ἄναστα , ποίησον ἵνα φάγωμεν μετὰ τῶν ἀνθρώπον τούτων εἰς τὸν οἶκον ἡμῶν . καὶ ἀπεκρίθη Ἁβραὰμ καὶ εἶπεν · Καλῶς ἐνόησας , ὦ γύναι · ὅτι κἀγὼ ὅτε τοὺς πόδας αὐτοῦ ἔπλυνα , ἔγνων ἐν τῇ καρδίᾳ μου ὅτι οὗτοί εἰσιν οἱ πόδες οὓς ἔπλυνα ἐν τῇ δρυῒ τῇ Μαμβρῇ , καὶ καθὼς ἠρξάμην ἐρωτᾷν τὴν πορείαν , εἶπέ μοι ὅτι ὑπάγω τηρῆσαι τὸν ἀδελφὸν Λὼτ ἀπὸ Σοδόμων . καὶ τότε ἐγνώρισα τὸ μυστήριον .
Lemmas: VI . καί γίγνομαι περί ὥρα ἕβδομος ὁ νύξ , ἐξυπνίζω ὁ Ἰσαάκ ἔρχομαι εἰς ὁ θύρα ὁ οἶκος ὁ πατήρ αὐτός κράζω καί λέγω · πατήρ , ἀνοίγνυμι , ἵνα σύ ἀπολαύω πρίν σύ ἀείρω ἀπό ἐγώ . ἀνίστημι δέ Ἁβραάμ καί ἀνοίγνυμι , καί εἰσέρχομαι Ἀσαάκ καί κρεμάννυμι ἐπί ὁ τράχηλος ὁ πατήρ αὐτός κλαίω , καί θρηνέω καταφιλέω αὐτός · κλαίω δέ Ἁβραάμ σύν ὁ υἱός αὐτός · ὁράω δέ αὐτός ὁ Μιχαήλ κλαίω καί κλαίω καί αὐτός . καί ἀκούω ὁ Σάρρα ὁ κλαυθμός ἐκ ὁ κοιτών αὐτός ἐξαράσσω λέγω · κύριος ἐγώ Ἀβραάμ , τίς εἰμί ὁ κλαυθμός ; μή σύ λέγω ὁ ξένος περί ὁ ἀδελφιδέος σύ Λώτ ὅτι ἀποθνῄσκω ; ἄλλος τις συμβαίνω εἰς ἐγώ ; ἀποκρίνω δέ Μιχαήλ λέγω πρός ὁ Σάρρα · οὐ , Σάρρα , οὐ φέρω φάσις περί Λώτ · ἀλλά περί πᾶς φιλανθρωπία σύ γιγνώσκω ὅτι διαφέρω πᾶς ἄνθρωπος ὁ ἐπί ὁ γῆ , καί μιμνῄσκω σύ ὁ θεός . τότε λέγω Σάρρα ὁ Ἁβραάμ · πῶς τολμάω κλαίω εἰσέρχομαι ὁ ἄνθρωπος ὁ θεός ἐν σύ ; καί πῶς δακρύω σύ ὁ ὀφθαλμός ὁ ζευμαω ὁ φώς ; ὅτι σήμερον εὐφροσύνη γίγνομαι . λέγω οὖν πρός αὐτός Ἁβραάμ · πόθεν γιγνώσκω ὅτι ἄνθρωπος ὁ θεός εἰμί ; ἀποκρίνω δέ ὁ Σάρρα λέγω · ὅτι παραφέρω καί λέγω ὅτι οὗτος εἰμί ὁ τρεῖς ἀνήρ εἷς , ὁ ἐν ὁ δρῦς ὁ Μαμβρῆ ἐπιξενίζω ἐγώ , ὅτε ἀπέρχομαι ΕΔ ὁ παιδίον καί φέρω μόσχος καί θύω · καί λέγω ἐγώ , Ἄναστης , ποιέω ἵνα ἐσθίω μετά ὁ ἄνθρωπος οὗτος εἰς ὁ οἶκος ἐγώ . καί ἀποκρίνω Ἁβραάμ καί λέγω · καλός νοέω , ὦ γυνή · ὅτι ἐγώ ὅτε ὁ πούς αὐτός πλύνω , γιγνώσκω ἐν ὁ καρδία ἐγώ ὅτι οὗτος εἰμί ὁ πούς ὅς πλύνω ἐν ὁ δρῦς ὁ Μαμβρῆ , καί καθώς ἄρχω ἐρωτάω ὁ πορεία , λέγω ἐγώ ὅτι ὑπάγω τηρέω ὁ ἀδελφός Λώτ ἀπό Σόδομα . καί τότε γνωρίζω ὁ μυστήριον .