teles.peri-sugkri-sews-peni-as-kai-plou-tou-ap-stobaeum 1
Δοκεῖ μοι ἡ τῶν χρημάτων κτῆσις σπάνεως καὶ ἐνδείας ἀπολύειν . — Καὶ πῶς ; οὐχ ὁρᾷς ἐνίους κεκτημένους μὲν πολλὰ ὡς δοκοῦσιν , οὐ χρωμένους δὲ τούτοις δι’ ἀνελευθερίαν καὶ ῥυπαρίαν ; ἀλλ’ ὥσπερ ὁ Πρίαμος οὐδ’ ἔτλη ἕζεσθαι ἐπὶ θρόνου πολλῶν κατὰ οἶκον ἐόντων , ἀλλὰ χαμαὶ ἐκάθητο κυλινδόμενος κατὰ κόπρον , οὕτως ἔνιοι πολλῶν ὑπαρχόντων αὐτοῖς δι’ ἀνελευθερίαν οὐδενὸς γεύονται οὐδὲ ἅπτονται · ἀλλὰ πλείω οἱ μῦς κατεσθίουσι καὶ οἱ μύρμηκες ἢ αὐτοί . ὥσπερ ὁ Λαέρτης , [ ἀγροῦ ἐπ’ ἐσχατιῆς γρηὶ σὺν ἀμφιπόλῳ , ἥ οἱ βρῶσίν τε πόσιν τε παρτίθει ] εἰς ἀγρὸν ἀπελθὼν μόνος μετὰ γρᾳδίου κακουχεῖ αὑτὸν καὶ ξηραίνει , οἱ δὲ μνηστῆρες τὰ ἐκείνου . καὶ ὥσπερ ὁ Τάνταλος ἐν λίμνῃ ἕστηκεν , ὥς φησιν ὁ ποιητής , κατὰ κρατὸς δὲ καρποί , ἀλλ’ ὁπότ’ ἰθύσει’ ὁ γέρων πιεῖν ἢ τῶν καρπῶν ἅψασθαι , ἡ μὲν λίμνη ξηρὰ ἐγίνετο , τοὺς δ’ ἄνεμος ῥίπτασκε ποτὶ νέφεα σκιόεντα , οὕτως ἐνίων ἡ ἀνελευθερία καὶ δυσελπιστία καὶ τὸν οἶνον καὶ τὸν σῖτον καὶ τὴν ὀπώραν ῥίπτασκεν , οὐ ποτὶ νέφεα ἀλλ’ ἃ μὲν εἰς τὴν ἀγορὰν ἃ δὲ εἰς τὸ καπηλεῖον , καὶ ἐπιθυμοῦντες οὐδενὸς γεύονται . καὶ ἐὰν μὲν πρὸς ἕτερον κληθῇ , ἐκπαθῶς ἀπολαύει , αὐτὸς δὲ ἔχων οὐθενὶ ἂν παρέχοι , ἀλλ’ ἐπιθυμῶν στραγγεύεται · καὶ εἰ μέν τις αὐτὸν ἐξοικίζοι , τὸν τοιοῦτον πολέμιον ἂν ἡγοῖτο , ἑαυτὸν δὲ ἐξοικίζων οὐ δοκεῖ εἶναι πολέμιος . οὐκ ἀηδῶς δ’ ἔμοιγε δοκοῦσι καὶ οἱ ἀρχαῖοι πρὸς ταῦτα ἐρωτᾶν · ὃ μὴ ἀπολύει ἀπληστίας καὶ ἀνελευθερίας καὶ ἀλαζονείας ἄνθρωπον , οὐδὲ ἐνδείας οὐδὲ σπάνεως ἀπολύει · οὐθὲν δὲ τῶν τοιούτων ἀπληστίας καὶ ἀνελευθερίας καὶ ἀλαζονείας ἀπολύει · τὸν γὰρ τρόπον οὐ μετατίθησιν · ὥσπερ οὐδὲ τῶν σωφρονούντων ἡ πενία , ἐὰν ἐκ πλουσίων πένητες γένωνται . θᾶττον γὰρ ἂν ἔμοιγε δοκεῖ τις εἰπεῖν ὡς τὴν χρόαν , τὸ μέγεθος , [ ἢ ] τὴν ὄψιν μετατίθησιν ἡ τῶν χρημάτων κτῆσις ἤπερ τὸν τρόπον · ἕως δ’ ἂν ᾖ οὗτος ἄπληστος ἀνελεύθερος ἀλαζὼν δειλός , ἐν ἐνδείᾳ καὶ σπάνει ἔσται . — Καὶ πῶς σπανίζουσιν οὗτοι τούτων ἃ ἔχουσι ; — Πῶς δὲ οἱ τραπεζῖται , φησὶν ὁ Βίων , χρημάτων , ἔχοντες αὐτά ; οὐ γὰρ αὑτῶν ὄντα ἔχουσιν · οὐδὲ ἄρα οὗτοι αὑτῶν . εἰ δὲ καὶ τοῦτό τίς σοι δοίη ἐπὶ τοῦ παρόντος , ἀλλ’ ὅμοιόν ἐστι τὸ οὕτως ἔχειν 〈 καὶ τὸ μὴ ἔχειν 〉 , ὅταν ἀδυνατῇς αὐτοῖς χρῆσθαι . ἢ τί διαφέρει μὴ ἔχειν ἢ οὕτως ἔχειν ὡς αἱ Φορκίδες τὸν ὀφθαλμὸν ἀποκείμεν〈ον ἔχειν λέγοντ〉αι , αὐτὰς δὲ εἰς φραγμοὺς καὶ βόθρους καὶ βόρβορον ἐμπίπτειν , μηθὲν προορωμένας , ἀλλ’ ἐώσας ἀποκεῖσθαι , ἕως ὅτου καὶ αὐτὸν τὸν ὀφθαλμὸν ὁ Περσεὺς ὑφείλετο ; ἢ τί διαφέρει μὴ ἔχειν τροφὴν ἢ τοιαύτην ἔχειν , ἧς οὐ μὴ γεύσηται , . . . ἰχθῦς καὶ περιστέρια ἢ Αἰγυπτίῳ κύνα ἢ Ἕλληνι κρανίον ἀνθρώπου ; ὁμοίως γὰρ σπανιεῖ τροφῆς καὶ ἔχων ταύτην καὶ μὴ ἔχων . τί οὖν ὄφελος τὸ οὕτως ἔχειν ; ἐπεὶ καὶ σὺ ἀργύριον ἔχεις , ἀλλ’ οὐ μὴ χρήσῃ διὰ ῥυπαρίαν καὶ δειλίαν . διὸ καὶ οἱ ἀρχαῖοι ἔλεγον οὐκ ἀηδῶς · ἔφασαν γὰρ τῶν ἀνθρώπων οὓς μὲν χρήματα ἔχειν οὓς δὲ κτήματα . οὓς μὲν γὰρ χρᾶσθαι τοῖς ὑπάρχουσιν , οὓς δὲ μόνον κεκτῆσθαι οὔτε ἑαυτοῖς προϊεμένους οὔτε ἄλλοις μεταδιδόντας . καὶ ὃν τρόπον , ὅταν βασιλεὺς ἢ δυνάστης τὰ ὑπάρχοντα παρασφραγίσηται , οὐκ ἔστιν ἅψασθαι , οὕτως ἐνίων ἡ ἀνελευθερία καὶ δυσελπιστία τὰ ὑπάρχοντα παρεσφράγισται οὐκ ἐῶσᾳ ἅψασθαι , ἀλλὰ σπανίζουσι καὶ ἐν ἐνδείᾳ εἰσίν , ἐπιθυμοῦντες μὲν πολλῶν χρᾶσθαι δὲ οὐ δυνάμενοι . διὸ καὶ ὁ Κράτης πρὸς τὸν ἐπιζητοῦντα τί οὖν μοι ἔσται φιλοσοφήσαντι ; δυνήσῃ φησί τὸ φασκώλιον ῥᾳδίως λῦσαι καὶ τῇ χειρὶ ἐξελὼν εὐλύτως δοῦναι , καὶ οὐχ ὥσπερ νῦν στρέφων καὶ μέλλων καὶ τρέμων , ὥσπερ οἱ παραλελυμένοι τὰς χεῖρας · ἀλλὰ καὶ πλῆρες ὂν αὐτὸ οὕτως ὄψει καὶ κενούμενον ἰδὼν οὐκ ὀδυνήσῃ , καὶ χρᾶσθαι προελόμενος ῥᾳδίως δυνήσῃ καὶ μὴ ἔχων οὐκ ἐπιποθήσεις , ἀλλὰ βιώσῃ ἀρκούμενος τοῖς παροῦσι , τῶν ἀπόντων οὐκ ἐπιθυμῶν , τοῖς συμβεβηκόσιν οὐ δυσαρεστῶν . καὶ εἴ τις βούλεται ἢ αὐτὸς ἐνδείας καὶ σπάνεως ἀπολυθῆναι ἢ ἄλλον ἀπολῦσαι , μὴ χρήματα αὐτῷ ζητείτω . ὅμοιον γάρ , φησὶν ὁ Βίων , ὡς εἴ τις τὸν ὑδρωπικὸν βουλόμενος παῦσαι τοῦ δίψους , τὸν μὲν ὕδρωπα μὴ θεραπεύοι , κρήνας δὲ καὶ ποταμοὺς αὐτῷ παρασκευάζοι . ἐκεῖνός τε γὰρ ἂν πρότερον πίνων διαρραγείη ἢ παύσαιτο τοῦ δίψους , οὗτός τε οὐκ ἄν ποθ’ ἱκανωθείη , ὅταν ᾖ ἄπληστος καὶ δοξοκόπος καὶ δεισιδαίμων . διὸ καὶ εἰ βούλει τὸν υἱόν σου τῆς ἐνδείας καὶ σπάνεως παῦσαι , μὴ πρὸς τὸν Πτολεμαῖον πέμπε ὅπως χρήματα κτήσεται · εἰ δὲ μή , ἀλαζονείαν προσλαβὼν ἀπελεύσεται , περανεῖς δὲ οὐδέν · ἀλλὰ [ εἰς ἀκαδημίαν ] πρὸς Κράτητα · ἐκεῖνος ἠδύνατο ἐξ ἀπλήστων καὶ πολυτελῶν ἐλευθερίους καὶ ἀφελεῖς κατασκευάζειν . καὶ Μητροκλῆς δὲ ἐκεῖνος ἔφη , ὡς ἔοικεν , ὅτε μὲν παρὰ Θεοφράστῳ καὶ Ξενοκράτει σχολάζοι , πολλῶν αὐτῷ ἐξ οἴκου ἀποστελλομένων φοβεῖσθαι μὴ τῷ λιμῷ ἀποθάνοι καὶ ἀεὶ σπανίζειν καὶ ἐνδεὴς εἶναι , μεταβὰς δὲ ὕστερον πρὸς Κράτητα κἂν ἄλλον προστρέφειν οὐδενὸς πεμπομένου . τότε μὲν γὰρ ἐξ ἀνάγκης ἔδει ὑπόδημα ἔχειν , καὶ τοῦτο ἀκάττυτον [ ἥλους οὐκ ἔχον ] , εἶτα χλανίδα , παίδων ἀκολουθίαν , οἰκίαν μεγάλην , εἰς τὸ σύνδειπνον ὅπως ἄρτοι καθαροί , ὄψον μὴ τὸ τυχόν , οἶνος ἡδὺς , ὑποδοχὰς τὰς ἐπιβαλλούσας , ἵνα πολυτελῶς · ἐλευθέριος γὰρ παρ’ αὐτοῖς ἡ τοιαύτῃ ἀναστροφὴ ἐκρίνετο · πρὸς Κράτητα δὲ μεταβάντι οὐδὲν ἦν τούτων · ἀλλ’ ἀφελέστερος τῷ τρόπῳ γενόμενος ἠρκεῖτο τρίβωνι καὶ μάζῃ καὶ λαχανίοις οὐκ ἐπιποθῶν τὴν προτέραν δίαιταν οὐδὲ τῇ παρούσῃ δυσχεραίνων . πρὸς ῥῖγος ἡμεῖς μὲν ζητοῦμεν παχύτερον ἱμάτιον , ἐκεῖνος δὲ διπλώσας τὸν τρίβωνα περιῄει τρόπον τινὰ δύο ἱμάτια ἔχων . εἰ ἀλείψασθαι χρείαν ἔχοι , εἰσελθὼν ἂν εἰς τὸ βαλανεῖον τῷ γλοιῷ ἠλείψατο . καὶ βαδίσας ἐνίοτε πρὸς τὴν κάμινον οὗ τὰ χαλκεῖα , τῶν μαινίδων ἀπόπυριν ποιήσας , περιχέας ἂν ἐλᾴδιον καθίσας ἠρίστησε . καὶ ἐκάθευδε τὸ μὲν θέρος ἐν τοῖς ἱεροῖς , τὸν δὲ χειμῶνα ἐν τοῖς βαλανείοις · οὐ σπανίζων ὥσπερ πρὸ τοῦ οὐδὲ ἐνδεὴς ὤν , ἀλλ’ ἀρκούμενος τοῖς παροῦσι , διακόνους οὐκ ἐπιθυμῶν ἔχειν . θαυμαστὸν μὲν γάρ , φησὶν 〈 ὁ Διογένης 〉 , εἰ Μάνης μὲν Διογένους ἄνευ δυνήσεται ζῆν , Διογένης δὲ ἄνευ Μάνους οὐ δυνήσεται θαρρεῖν . ὅταν δὲ ποιήσας ἀλαζόνα πολυτελῆ δεισιδαίμονα δοξοκόπον ἄπληστον χρήματα πολλὰ διδῷς , οὐδὲν περανεῖς . οὐκ ἀηδῶς γὰρ ὁ Φιλήμων πλοῦτον μεταλήψεσθ’ ἕτερον , οὐχ ἕτερον τρόπον . τούτου δὲ μένοντος τοῦ αὐτοῦ ὁμοίως οὐκ ἀρκεῖται οὐδ’ ἱκανοῦται , ἀλλ’ ἐπιθυμίας καὶ ἐπιβολὰς τοσούτων καὶ τοιούτων ἔχει , ἐξ ὧν ἐν ἐνδείᾳ καὶ σπάνει ἔσται · ἄπληστον γὰρ ἔχουσι κακοὶ νόον . καὶ παῖς μὲν ὢν ἐπιθυμεῖ ἔφηβος γενέσθαι , ἔφηβος δὲ γενόμενος ζητεῖ πάλιν τὸ χλαμύδιον ἀποθέσθαι , ὅταν δὲ ἀνδρωθῇ πάλιν εἰς τὸ γῆρας σπεύδει . νῦν δέ , φησίν , ἀβίωτος ὁ βίος , στρατεία , λειτουργία , πολιτικὰ πράγματα , σχολάσαι [ αὐτῷ ] οὐκ ἔστι . πρεσβύτης γέγονε · πάλιν ἐπιθυμεῖ τὰ ἐν νεότητι , ἡ νεότης μοι φίλον ἀεί , τὸ δὲ γῆρας βαρύτερον Αἴτνης , καὶ μακαρίζει τὸν τοῦ παιδὸς βίον . οἰκέτης ἐστίν · ἐλεύθερος σπεύδει γενέσθαι · κἂν τούτου τύχω , φησί , πάντ’ ἔχω . γέγονεν ἐλεύθερος · δοῦλον εὐθὺς ἐπιθυμεῖ κτήσασθαι . γέγονε τοῦτ’ αὐτῷ · ἕτερον πρὸς σπεύδει κτήσασθαι · μία γάρ , φησί , χελιδὼν ἔαρ οὐ ποιεῖ . εἶτα δύο , εἶτα κἀγρόν , εἴτ’ Ἀθηναῖος . . . γενέσθαι , εἶτα ἄρξαι , εἶτα βασιλεῦσαι , εἶτα , ὥσπερ Ἀλέξανδρος , ἀθάνατος γενέσθαι · εἰ δὲ καὶ τούτου τύχοι , οἶμαι , ἵνα Ζεὺς γένηται ἐπιθυμήσει . πῶς οὖν ὁ τοιοῦτος οὐκ ἐνδεής ; ἢ ποία χρημάτων ὕπαρξις 〈 τῶν 〉 τοιούτων ἐπιθυμιῶν ἀπολύει ; οἱ βασιλεῖς αὐτοὶ πολλῆς ἐπάρχοντες καὶ προσόδους μεγάλας ἔχοντες οὐδὲν ἧττον σπανίζουσιν , ὥστε καὶ τυμβωρυχεῖν καὶ ἱεροσυλεῖν καὶ παρὰ τὸ προσῆκον φυγαδεύειν . ἅμα γὰρ τῇ ἀρχῇ πολλὰ τὰ ἀναγκαῖα ἀναπεπλάκασι , καὶ οὔτε τῆς ἀρχῆς ἀποστῆναι προαιροῦνται οὔτε τὰ καθ’ ἑαυτοὺς λιτότερον διεξάγουσιν · εἶτα ἀναγκάζονται πολλὰ ὧν 〈 οὐ 〉 βούλονται . εἰ δὲ πάντων τις τῶν τοιούτων ὑπεράνω γένοιτο , ἐν πολλῇ ἂν εἴη ἀδείᾳ καὶ ἀσπανιστίᾳ . οὐκ ἀηδῶς γὰρ Κράτης οὐκ οἶσθα , φησί , πήρα δύναμιν ἡλίκην ἔχει , θέρμων τε χοῖνιξ καὶ τὸ μηδενὸς μέλειν . τῷ ὄντι μέγα καὶ ἀξιόλογον καὶ πήρας καὶ θέρμων καὶ λαχάνων καὶ ὕδατος 〈 τὸ 〉 μηδενὸς φροντίζειν , ἀλλ’ εἶναι ἀθώπευτον καὶ ἀκολάκευτον .
Lemmas: δοκέω ἐγώ ὁ ὁ χρῆμα κτῆσις σπάνις καί ἔνδεια ἀπολύω . — καί πῶς ; οὐ ορώ ἔνιοι κτάομαι μέν πολύς ὡς δοκέω , οὐ χράω δέ οὗτος διά ἀνελευθερία καί ῥυπαρία ; ἀλλά ὥσπερ ὁ Πρίαμος οὐδέ τλάω ἕζομαι ἐπί θρόνος πολύς κατά οἶκος εἰμί , ἀλλά χαμαί κάθημαι κυλίνδω κατά κόπρος , οὕτως ἔνιοι πολύς ὑπάρχω αὐτός διά ἀνελευθερία οὐδείς γεύω οὐδέ ἅπτω · ἀλλά πλείων ὁ μῦς κατεσθίω καί ὁ μύρμηξ ἢ αὐτός . ὥσπερ ὁ Λαέρτης , [ ἀγρός ἐπί ἐσχατιά γραῦς σύν ἀμφίπολος , ὅς ἕ βρῶσις τε πόσις τε παρατίθημι ] εἰς ἀγρός ἀπέρχομαι μόνος μετά γραίδιον κακουχέω ἑαυτοῦ καί ξηραίνω , ὁ δέ μνηστήρ ὁ ἐκεῖνος . καί ὥσπερ ὁ Τάνταλος ἐν λίμνη ἵστημι , ὅς φημί ὁ ποιητής , κατά κράς δέ καρπός , ἀλλά ὁπότε ἰθύω ὁ γέρων πίνω ἢ ὁ καρπός ἅπτω , ὁ μέν λίμνη ξηρός γίνομαι , ὁ δέ ἄνεμος ῥίπτω πρός νέφος σκιόεις , οὕτως ἔνιοι ὁ ἀνελευθερία καί δυσελπιστία καί ὁ οἶνος καί ὁ σῖτος καί ὁ ὀπώρα ῥίπτω , οὐ πρός νέφος ἀλλά ὅς μέν εἰς ὁ ἀγορά ὅς δέ εἰς ὁ καπηλεῖον , καί ἐπιθυμέω οὐδείς γεύω . καί ἐάν μέν πρός ἕτερος καλέω , ἐκπαθής ἀπολαύω , αὐτός δέ ἔχω οὐδείς ἄν παρέχω , ἀλλά ἐπιθυμέω στραγγεύω · καί εἰμί μέν τις αὐτός ἐξοικίζω , ὁ τοιοῦτος πολέμιος ἄν ἡγέομαι , ἑαυτοῦ δέ ἐξοικίζω οὐ δοκέω ἔρχομαι πολέμιος . οὐ ἀηδής δέ ἐγώ δοκέω καί ὁ ἀρχαῖος πρός οὗτος ἐρωτάω · ὁ μή ἀπολύω ἀπληστία καί ἀνελευθερία καί ἀλαζονεία ἄνθρωπος , οὐδέ ἔνδεια οὐδέ σπάνις ἀπολύω · οὐδείς δέ ὁ τοιοῦτος ἀπληστία καί ἀνελευθερία καί ἀλαζονεία ἀπολύω · ὁ γάρ τρόπος οὐ μετατίθημι · ὥσπερ οὐδέ ὁ σωφρονέω ὁ πενία , ἐάν ἐκ πλούσιος πένης γίγνομαι . ταχύς γάρ ἄν ἐγώ δοκέω τις λέγω ὡς ὁ χροιά , ὁ μέγεθος , [ ἢ ] ὁ ὄψις μετατίθημι ὁ ὁ χρῆμα κτῆσις ἤ ὁ τρόπος · ἠώς δέ ἄν εἰμί οὗτος ἄπληστος ἀνελεύθερος ἀλαζών δειλός , ἐν ἔνδεια καί σπάνις εἰμί . — καί πῶς σπανίζω οὗτος οὗτος ὅς ἔχω ; — πῶς δέ ὁ τραπεζίτης , φημί ὁ Βίων , χρῆμα , ἔχω αὐτός ; οὐ γάρ αὐτός εἰμί ἔχω · οὐδέ ἄρα οὗτος αὐτός . εἰμί δέ καί τούτος τίς σύ δίδωμι ἐπί ὁ πάρειμι , ἀλλά ὁμοῖος εἰμί ὁ οὕτως ἔχω 〈 καί ὁ μή ἔχω 〉 , ὅταν ἀδυνατέω αὐτός χράω . ἢ τίς διαφέρω μή ἔχω ἢ οὕτως ἔχω ὡς ὁ Φορκίδες ὁ ὀφθαλμός ἀπόκειμαι ἔχω λέγω , αὐτός δέ εἰς φραγμός καί βόθρος καί βόρβορος ἐμπίπτω , μηδείς προοράω , ἀλλά ὠθέω ἀπόκειμαι , ἠώς ὅστις καί αὐτός ὁ ὀφθαλμός ὁ Περσεύς ὑφαιρέω ; ἢ τίς διαφέρω μή ἔχω τροφή ἢ τοιοῦτος ἔχω , ὅς οὐ μή γεύω , . . . ἰχθύς καί περιστέριον ἢ Αἰγύπτιος κύων ἢ Ἕλλην κρανίον ἄνθρωπος ; ὅμοιος γάρ σπανίζω τροφή καί ἔχω οὗτος καί μή ἔχω . τίς οὖν ὄφελος ὁ οὕτως ἔχω ; ἐπεί καί σύ ἀργύριον ἔχω , ἀλλά οὐ μή χράω διά ῥυπαρία καί δειλία . διό καί ὁ ἀρχαῖος λέγω οὐ ἀηδής · φημί γάρ ὁ ἄνθρωπος ὅς μέν χρῆμα ἔχω ὅς δέ κτῆμα . ὅς μέν γάρ χράω ὁ ὑπάρχω , ὅς δέ μόνος κτάομαι οὔτε ἑαυτοῦ προίημι οὔτε ἄλλος μεταδίδωμι . καί ὅς τρόπος , ὅταν βασιλεύς ἢ δυνάστης ὁ ὑπάρχω παρασφραγίζω , οὐ εἰμί ἅπτω , οὕτως ἔνιοι ὁ ἀνελευθερία καί δυσελπιστία ὁ υπάρχοντα παρασφραγίζω οὐ ἐάω ἅπτω , ἀλλά σπανίζω καί ἐν ἔνδεια εἰμί , ἐπιθυμέω μέν πολύς χράω δέ οὐ δύναμαι . διό καί ὁ Κράτης πρός ὁ ἐπιζητέω τίς οὖν ἐγώ εἰμί φιλοσοφέω ; δύναμαι φημί ὁ φασκώλιον ῥᾴδιος λύω καί ὁ χείρ ἐξαιρέω εὔλυτος δίδωμι , καί οὐ ὥσπερ νῦν στρέφω καί μέλλω καί τρέμω , ὥσπερ ὁ παραλύω ὁ χείρ · ἀλλά καί πλήρης εἰμί αὐτός οὕτως ὄψις καί κενόω ὁράω οὐ ὀδυνάω , καί χράω προαιρέω ῥᾴδιος δύναμαι καί μή ἔχω οὐ ἐπιποθέω , ἀλλά βιόω ἀρκέω ὁ πάρειμι , ὁ ἄπειμι οὐ ἐπιθυμέω , ὁ συμβαίνω οὐ δυσαρεστέω . καί εἰμί τις βούλομαι ἢ αὐτός ἔνδεια καί σπάνις ἀπολύω ἢ ἄλλος ἀπολύω , μή χρῆμα αὐτός ζητέω . ὅμοιος γάρ , φημί ὁ Βίων , ὡς εἰμί τις ὁ ὑδρωπικός βούλομαι παύω ὁ δίψος , ὁ μέν ὕδρωψ μή θεραπεύω , κρήνη δέ καί ποταμός αὐτός παρασκευάζω . ἐκεῖνος τε γάρ ἄν πρότερος πίνω διαρράσσω ἢ παύω ὁ δίψος , οὗτος τε οὐ ἄν πρός ἱκανόω , ὅταν εἰμί ἄπληστος καί δοξοκόπος καί δεισιδαίμων . διό καί εἰμί βούλομαι ὁ υἱός σύ ὁ ἔνδεια καί σπάνις παύω , μή πρός ὁ Πτολεμαῖος πέμπω ὅπως χρῆμα κτάομαι · εἰμί δέ μή , ἀλαζονεία προσλαμβάνω ἀπέρχομαι , περιανέω δέ οὐδείς · ἀλλά [ εἰς Ἀκαδήμεια ] πρός Κράτης · ἐκεῖνος δύναμαι ἐκ ἄπληστος καί πολυτελής ἐλευθέριος καί ἀφελής κατασκευάζω . καί Μητροκλῆς δέ ἐκεῖνος φημί , ὡς ἔοικα , ὅτε μέν παρά Θεόφραστος καί Ξενοκράτης σχολάζω , πολύς αὐτός ἐκ οἶκος ἀποστέλλω φοβέω μή ὁ λιμός ἀποθνῄσκω καί ἀεί σπανίζω καί ἐνδεής ἔρχομαι , μεταβαίνω δέ ὕστερον πρός Κράτης κἀν ἄλλος προστρέφω οὐδείς πέμπω . τότε μέν γάρ ἐκ ἀνάγκη δέω ὑπόδημα ἔχω , καί οὗτος ἀκάττυτος [ ἧλος οὐ ἔχω ] , εἶτα χλανίς , παῖς ἀκολουθία , οἰκία μέγας , εἰς ὁ σύνδειπνον ὅπως ἄρτος καθαρός , ὄψον μή ὁ τυγχάνω , οἶνος ἡδύς , ὑποδοχή ὁ ἐπιβάλλω , ἵνα πολυτελής · ἐλευθέριος γάρ παρά αὐτός ὁ τοιοῦτος ἀναστροφή κρίνω · πρός Κράτης δέ μεταβαίνω οὐδείς εἰμί οὗτος · ἀλλά ἀφελής ὁ τρόπος γίγνομαι ἀρκέω τρίβων καί μᾶζα καί λαχάνιον οὐ ἐπιποθέω ὁ πρότερος δίαιτα οὐδέ ὁ πάρειμι δυσχεραίνω . πρός ῥῖγος ἐγώ μέν ζητέω παχύς ἱμάτιον , ἐκεῖνος δέ διπλόω ὁ τρίβων περιέρχομαι τρόπος τις δύο ἱμάτιον ἔχω . εἰμί ἀλείφω χρεία ἔχω , εἰσέρχομαι ἄν εἰς ὁ βαλανεῖον ὁ γλοιός ἀλείφω . καί βαδίζω ἐνίοτε πρός ὁ κάμινος οὗ ὁ χαλκεῖον , ὁ μαινίς ἀπόπυρις ποιέω , περιχέω ἄν ἐλᾴδιον καθίζω ἀριστάω . καί καθεύδω ὁ μέν θέρος ἐν ὁ ἱερός , ὁ δέ χειμών ἐν ὁ βαλανεῖον · οὐ σπανίζω ὥσπερ πρό ὁ οὐδέ ἐνδεής εἰμί , ἀλλά ἀρκέω ὁ πάρειμι , διάκονος οὐ ἐπιθυμέω ἔχω . θαυμαστός μέν γάρ , φημί 〈 ὁ Διογένης 〉 , εἰμί Μάνη μέν Διογένης ἄνευ δύναμαι ζάω , Διογένης δέ ἄνευ Μάνης οὐ δύναμαι θαρσέω . ὅταν δέ ποιέω ἀλαζών πολυτελής δεισιδαίμων δοξοκόπος ἄπληστος χρῆμα πολύς δίδωμι , οὐδείς περιανέω . οὐ ἀηδής γάρ ὁ Φιλήμων πλοῦτος μεταλαμβάνω ἕτερος , οὐ ἕτερος τρόπος . οὗτος δέ μένω ὁ αὐτός ὅμοιος οὐ ἀρκέω οὐδέ ἱκανόω , ἀλλά ἐπιθυμία καί ἐπιβολή τοσοῦτος καί τοιοῦτος ἔχω , ἐκ ὅς ἐν ἔνδεια καί σπάνις εἰμί · ἄπληστος γάρ ἔχω κακός νοῦς . καί παῖς μέν εἰμί ἐπιθυμέω ἔφηβος γίγνομαι , ἔφηβος δέ γίγνομαι ζητέω πάλιν ὁ χλαμύδιον ἀποτίθημι , ὅταν δέ ἀνδρόω πάλιν εἰς ὁ γῆρας σπεύδω . νῦν δέ , φημί , ἀβίωτος ὁ βίος , στρατεία , λειτουργία , πολιτικός πρᾶγμα , σχολάζω [ αὐτός ] οὐ εἰμί . πρεσβύτης γίγνομαι · πάλιν ἐπιθυμέω ὁ ἐν νεότης , ὁ νεότης ἐγώ φίλος ἀεί , ὁ δέ γῆρας βαρύς Αἴτνη , καί μακαρίζω ὁ ὁ παῖς βίος . οἰκέτης εἰμί · ἐλεύθερος σπεύδω γίγνομαι · κἀν οὗτος τυγχάνω , φημί , πᾶς ἔχω . γίγνομαι ἐλεύθερος · δοῦλος εὐθύς ἐπιθυμέω κτάομαι . γίγνομαι οὗτος αὐτός · ἕτερος πρός σπεύδω κτάομαι · εἷς γάρ , φημί , χελιδών ἔαρ οὐ ποιέω . εἶτα δύο , εἶτα ἀγρός , ἔτι Ἀθηναῖος . . . γίγνομαι , εἶτα ἄρχω , εἶτα βασιλεύω , εἶτα , ὥσπερ Ἀλέξανδρος , ἀθάνατος γίγνομαι · εἰμί δέ καί οὗτος τυγχάνω , οἴομαι , ἵνα Ζεύς γίγνομαι ἐπιθυμέω . πῶς οὖν ὁ τοιοῦτος οὐ ἐνδεής ; ἢ πόα χρῆμα ὕπαρξις 〈 ὁ 〉 τοιοῦτος ἐπιθυμία ἀπολύω ; ὁ βασιλεύς αὐτός πολύς ἐπάρχω καί πρόσοδος μέγας ἔχω οὐδείς κακός σπανίζω , ὥστε καί τυμβωρυχέω καί ἱεροσυλέω καί παρά ὁ προσήκω φυγαδεύω . ἅμα γάρ ὁ ἀρχή πολύς ὁ ἀναγκαῖος ἀναπλάσσω , καί οὔτε ὁ ἀρχή ἀφίστημι προαιρέω οὔτε ὁ κατά ἑαυτοῦ λιτός διεξάγω · εἶτα ἀναγκάζω πολύς ὅς 〈 οὐ 〉 βούλομαι . εἰμί δέ πᾶς τις ὁ τοιοῦτος ὑπεράνω γίγνομαι , ἐν πολύς ἄν εἰμί ἄδεια καί ἀσπανιστία . οὐ ἀηδής γάρ Κράτης οὐ οἶδα , φημί , πήρα δύναμις ἡλίκος ἔχω , θέρμος τε χοῖνιξ καί ὁ μηδείς μέλω . ὁ εἰμί μέγας καί ἀξιόλογος καί πήρα καί θέρμος καί λάχανον καί ὕδωρ 〈 ὁ 〉 μηδείς φροντίζω , ἀλλά ἔρχομαι ἀθώπευτος καί ἀκολάκευτος .