teles.peri-fugh-s 1
Μήποτε πρὸς μὲν τὸν οἰόμενον ἀλογιστοτέρους τὴν φυγὴν ποιεῖν ὀρθῶς ἂν παραβάλλοιτο τὰ ἐπὶ τῶν τεχνῶν , ὅτι ὃν τρόπον οὐδὲ αὐλεῖν οὐδὲ ὑποκρίνεσθαι χεῖρον ἔστιν ἐπὶ ξένης ὄντα , οὕτως οὐδὲ βουλεύεσθαι · πρὸς δὲ τὸν κατ’ ἄλλο τι ἡγούμενον τὴν φυγὴν βλα βερὸν εἶναι , μὴ οὐδὲν λέγηται παρὰ τὸ τοῦ Στίλπωνος , ὃ καὶ πρῴην εἶπον · τί λέγεις , φησί , καὶ τίνων ἡ φυγὴ 〈 ἢ 〉 ποίων ἀγαθῶν στερίσκει : τῶν περὶ 〈 τὴν 〉 ψυχὴν ἢ τῶν περὶ τὸ σῶμα ἢ τῶν ἐκτός ; εὐλογιστίας , ὀρθοπραγίας , εὐπραγίας ἡ φυγὴ στερίσκει ; οὐ δή . ἀλλὰ μὴ ἀνδρείας ἢ δικαιοσύνης ἢ ἄλλης τινὸς ἀρετῆς ; οὐδὲ τοῦτο . ἀλλὰ μὴ τῶν περὶ τὸ σῶμά τινος ἀγαθῶν ; ἢ οὐχ ὁμοίως ἔστιν ἐπὶ ξένης ὄντα ὑγιαίνειν καὶ ἰσχύειν καὶ ὀξὺ ὁρᾶν καὶ ὀξὺ ἀκούειν , ἐνίοτε δὲ μᾶλλον 〈 ἢ 〉 ἐν τῇ ἰδίᾳ μένοντα ; καὶ μάλα . ἀλλὰ μὴ τῶν ἐκτὸς στερίσκει ἡ φυγή ; ἢ οὐ πολλοῖς ὤφθη τὰ πράγματα κατὰ τὴν τῶν τοιούτων ὕπαρξιν ἐπιφανέστερα γεγονότα φυγάδων γενομένων ; ἢ οὐ Φοῖνιξ ἐκ Δολοπίας ἐκπεσὼν ὑπὸ Ἀμύντορος εἰς Θετταλίαν φεύγει ; Πηλέα δ’ ἐξικόμην , καί μ’ ἀφνειὸν ἔθηκε , πολὺν δέ μοι ὤπασε λαόν . Θεμιστοκλῆς ἐκεῖνος ὦ παῖ φησίν ἀπωλόμεθ’ ἂν εἰ μὴ ἀπωλόμεθα . νῦν δὲ πολλὴ τῶν τοιούτων ἀφθονίᾳ . ποίων οὖν ἀγαθῶν ἡ φυγὴ στερίσκει , ἢ τίνος κακοῦ παραιτία ἐστίν ; ἐγὼ μὲν γὰρ οὐχ ὁρῶ . ἀλλ’ ἡμεῖς πολλαχοῦ αὑτοὺς κατορύττομεν καὶ φυγάδες γενόμενοι καὶ ἐν τῇ ἰδίᾳ μένοντες . οὐκ ἄρχουσι , φασίν , οὐ πιστεύονται , οὐ παρρησίαν ἔχουσιν . ἔνιοι δέ γε καὶ φρουροῦσι τὰς πόλεις παρὰ βασιλεῦσι , καὶ ἔθνη πιστεύονται , καὶ δωρεὰς μεγάλας καὶ συντάξεις λαμβάνουσι . Λυκῖνος ἐκεῖνος οὐ παρ’ ἡμῖν ἐφρούρει φυγὰς ὢν ἐκ τῆς Ἰταλίας , πιστευόμενος παρ’ Ἀντιγόνῳ , καὶ τὸ προσταττόμενον ἐποιοῦμεν Λυκίνῳ ἡμεῖς ἐν τῇ ἰδίᾳ μένοντες ; Ἱππομέδων ὁ Λακεδαιμόνιος ὁ νῦν ἐπὶ Θρᾴκης καθεσταμένος ὑπὸ Πτολεμαίου , Χρεμωνίδης καὶ Γλαύκων οἱ Ἀθηναῖοι οὐ πάρεδροι καὶ σύμβουλοι ; ἵνα μὴ τὰ παλαιά σοι λέγω , ἀλλὰ τὰ καθ’ ἡμᾶς . καὶ τὸ τελευταῖον οὐκ ἐπὶ στόλου τηλικούτου ἐξαπεστάλη καὶ χρημάτων τοσοῦτον πιστευόμενος καὶ τὴν ἐξουσίαν ἔχων ὡς βούλοιτο χρῆσθαι ; － Ἀλλ’ ἔν γε τῇ ἰδίᾳ οὐκ ἄρχουσιν οἱ φυγάδες . Οὐδὲ γὰρ αἱ γυναῖκες οἴκοι μένουσαι , οὐδ’ οἱ παῖδες , οὐδὲ τὰ μειράκια ταυτί , οὐδ’ οἱ ἔξωροι τῇ ἡλικίᾳ . ἀλλὰ μή τι δυσχερὲς αὐτοῖς ; εἰ δ’ ὠδυνῶντο ἐπὶ τούτῳ , οὐκ ἂν ἦσαν βάκηλοι ; τί δὲ καὶ διαφέρει ἄρχειν ἢ ἰδιωτεύειν ; σὺ πολλῶν [ ἢ ὀλίγων ] καὶ ἡβώντων βασιλεύεις , ἐγὼ δὲ ὀλίγων καὶ ἀνήβων παιδαγωγὸς γενόμενος , καὶ τὸ τελευταῖον ἐμαυτοῦ · τῇ γὰρ αὐτῇ ἐμπειρίᾳ χειρούμενον καὶ τοὺς πολλοὺς καὶ τὸν ἕνα , καὶ δημοσιεύοντα καὶ κατ’ οἰκίας ἐργολαβοῦντα , καὶ ἐπὶ ξένης ὄντα καὶ ἐν τῇ ἰδίᾳ μένοντα , καὶ κατὰ τὴν αὐτὴν εὐβουλίαν καὶ τῇ ἀρχῇ καλῶς καὶ τῇ ἰδιωτείᾳ ἔστι χρῆσθαι . τί οὖν διοίσει μοι , εἰ μὴ ἄρξω ἀλλὰ ἰδιωτεύσω ; - Ἀλλ’ οὐδὲ ἐξουσίαν ἕξεις εἰσελθεῖν εἰς τὴν ἰδίαν . - Οὐδὲ γὰρ νῦν εἰς τὸ Θεσμοφόριον ἐξουσίαν ἔχω , οὐδ’ αἱ γυναῖκες εἰς τὸ τοῦ Ἐνυαλίου , οὐδ’ εἰς τὰ ἄβατα 〈 οὐθείς 〉 [ ἕξομεν ] . ἀλλ’ εἰ ἐπὶ τούτῳ ἄχθοιτό τις , οὐκ ἂν παιδαριώδης εἴη ; οὐδὲ εἰς τὸ γυμνάσιον ἐνίοτε ἐξουσίαν ἔχω , ἀλλ’ ἀπελθὼν 〈 ἂν 〉 εἰς τὸ βαλανεῖον ἠλειψάμην τῇ αὐτῇ παλαιστρικῇ χρώμενος ᾗ καὶ πρὸ τοῦ ἐν τῷ γυμνασίῳ . οὕτω καὶ δεῦρο ἄβατον ἡγησάμενος τὴν ἰδίαν μεταβὰς ἀλλαχοῦ κατοικῶ , δύναμαι δὲ μεταβὰς ὥσπερ ἐξ ἑτέρας νεὼς εἰς ἑτέραν ὁμοίως εὐπλοεῖν , οὕτως ἐξ ἑτέρας πόλεως εἰς ἑτέραν ὁμοίως εὐδαιμονεῖν . οὔκουν ἀκλήρημά τι καὶ ὄνειδος ἐμόν , εἰ μὴ μετὰ πονηρῶν οἰκήσω . ἢ ἐμὸν ὄνειδος , ἀλλ’ οὐ τῶν ἐμὲ ἐκβαλόντων ἐπιεικῆ καὶ δίκαιον ὄντα ; οὐκ ἀηδῶς Φιλήμων · ἠγωνισμένου γάρ ποτε αὐτοῦ καὶ ἀπηλλαχότος ἀστείως συναντῶντές τινες ὡς εὐημέρηκας ἔφασαν Φιλῆμον . ὑμεῖς μὲν οὖν φησίν οἴεσθε οὕτω τεθεαμένοι · ἐγὼ μὲν γὰρ ἀεὶ ἀγαθὸς ὢν διατελῶ . - Τί οὖν ; ὑπὸ χειρόνων φυγαδεύεσθαι οὐ παροινία ; - Σὺ δ’ ἂν ἐβούλου , φησίν , ὑπὸ καλῶν καὶ ἀγαθῶν : ἢ οὐχ οὕτω μὲν σὸν ἔγκλημα ; οὐθένα γὰρ ἀγνωμόνως καὶ ἀδίκως ἄνδρες ἀγαθοὶ φυγαδεύουσιν · οὐ γὰρ ἂν ἦσαν δίκαιοι . - Παρευδοκιμεῖσθαι οὖν ὑπὸ τῶν τοιούτων καὶ χειροτονίᾳ καὶ ψήφῳ οὐκ ὄνειδος ; - Οὐ σόν γε , ἀλλὰ τῶν τούτους χειροτονούντων καὶ ψηφοφορούντων · ὥσπερ εἰ τὸν ἄριστον ἰατρὸν ἀφέντες φαρμακοπώλην εἴλοντο καὶ τούτῳ τὸ δημόσιον ἔργον ἐνεχείρισαν , πότερον τοῦ ἰατροῦ εἶπας ἂν ὄνειδος καὶ ἀκλήρημα τοῦτο ἢ τῶν ἑλομένων ; - Ἀλλὰ τοῦτό γε , εὑρεθῆναι τὴν πατρίδα μοχθηρὰν καὶ ἀχάριστον οὖσαν , εἰς ἣν πολλά τις ἐπόνησε , πῶς οὐκ ἀκλήρημα ; - Καὶ πῶς ἂν εἴη τοῦτο ἀκλήρημα , ἀλλ’ οὐκ εἰ δεῖ εἰπεῖν οὕτως εὐκλήρημα τὸ γνῶναι ποία τις πρότερον μὴ εἰδότα ; ἀλλ’ εἰ μὲν τὴν γυναῖκα ᾔσθου πονηρὰν καὶ ἐπίβουλον οὖσαν πρότερον μὴ εἰδώς , ἂν ἔσχες χάριν , καὶ εἰ τὸν οἰκέτην δραπέτην καὶ κλέπτην , ἵνα φυλάττῃ · εἰ δὲ τὴν πατρίδα πονηρὰν καὶ ἀχάριστον ᾔσθου , ἀκληρεῖν ἡγῇ σύ , ἀλλ’ οὐ χάριν ἔχεις ; - Ἀλλ’ ὅμως μέγα μοι δοκεῖ τὸ ἐν ᾗ ἐγένετό τις καὶ ἐτράφη , ἐν ταύτῃ καταγενέσθαι . - Πότερον καὶ ἐν οἰκίᾳ ἐν ᾗ ἐτράφης καὶ ἐγένου [ ἐν ταύτῃ καταγενέσθαι ] , κἂν ᾖ σαπρὰ καὶ ῥέουσα καὶ καταπίπτουσα ; καὶ ἐν νηῒ ἐν ᾗ ἐγένου καὶ ἐκ παιδίου ἔπλεις , [ ἐνταῦθα ] κἂν ἀκάτιον ᾖ , οὐδ’ εἰ κωπηλατοῦντα διαρρήγνυσθαι δέοι , εἰς τὴν εἰκόσορον μεταβάντα ἀσφαλῶς καὶ ἀκόπως ; καὶ ὀνειδίζουσι μὲν ὅτι Κυθήριος , ὅτι Μυκόνιος , ὅτι Βελβινείτης · ὅμως δὲ μέγα τι φασὶ τὸ ἐν ᾗ ἐγένετό τις καὶ ἐτράφη , ἐν ταύτῃ καταβιῶναι , καὶ τὰς πλείους μὲν ἐξώλεις τῶν πόλεων καὶ τοὺς ἐνοικοῦντας ἀσεβεῖς , μέγα δὲ καὶ προσηνὲς τὴν πατρίδα ὥσπερ καὶ αὐτή . - Ἀλλὰ καὶ ὅτι μέτοικος ὀνειδίζουσι † δὲ πολλοὶ λέγοντες μέτοικε σύ , οὐδ’ ἐγγενὴς ὤν τήνδε δουλώσας ἔχεις . - καὶ Κάδμον μὲν τὸν κτίστην Θηβῶν θαυμάζεις , ἐμὲ δὲ εἰ μή 〈 εἰμι 〉 πολίτης , ὀνειδίζεις ; καὶ Ἡρακλέα μὲν ὡς ἄριστον ἄνδρα γεγονότα ἐπαινοῦμεν , τὸ δὲ μέτοικον εἶναι ὄνειδος ἡγούμεθα ; Ἡρακλῆς δ’ ἐξ Ἄργους ἐκπεσὼν Θήβας κατῴκει . Λακεδαιμόνιοι οὐδὲν τῶν τοιούτων ὄνειδος ἡγοῦνται · ἀλλὰ τὸν μὲν μετασχόντα τῆς ἀγωγῆς καὶ ἐμμείναντα , κἂν ξένος κἂν ἐξ εἵλωτος , ὁμοίως τοῖς ἀρίστοις τιμῶσι · τὸν δὲ μὴ ἐμμείναντα , κἂν ἐξ αὐτοῦ τοῦ βασιλέως , εἰς τοὺς εἵλωτας ἀποστέλλουσι , καὶ τῆς πολιτείας ὁ τοιοῦτος οὐ μετέχει . - Ἀλλὰ τό γε ἐν τῇ ἰδίᾳ μὴ ἐξεῖναι ταφῆναι πῶς οὐκ ὄνειδος ; - Καὶ πῶς μέλλει τοῦτο ὄνειδος εἶναι ὃ τοῖς ἀρίστοις πολλάκις συνέβη ; ἢ τίς τιμὴ αὕτη ἥ τις τοῖς κακίστοις περιγίνεται ; καὶ Σωκράτην μὲν ἐπαινοῦσιν , ὅταν ἐπιλαμβανόμενος Ἀθηναίων λέγῃ · οἱ μὲν γὰρ στρατηγοὶ ἐφ’ οἷς καλλωπίζονται , ὑπερόριοι τεθαμμένοι εἰσί , τὰ δὲ ὀνείδη τῆς δημοκρατίας ἐν τοῖς δημοσίοις τάφοις . ὅμως δὲ τὸ μὲν ἐπὶ ξένης ταφῆναι ὄνειδος , τὸ δ’ ἐν τοῖς δημοσίοις τάφοις τίμιον ; τί δὲ καὶ διαφέρειν ἂν δόξαι ἐπὶ ξένης ταφῆναι ἢ ἐν τῇ ἰδίᾳ ; οὐκ ἀηδῶς γάρ τις τῶν Ἀττικῶν φυγάδων λοιδορουμένου τινὸς αὐτῷ καὶ λέγοντος ἀλλ’ οὐδὲ ταφήσῃ ἐν τῇ ἰδίᾳ , ἀλλ’ ὥσπερ οἱ ἀσεβεῖς Ἀθηναίων ἐν τῇ Μεγαρικῇ’ ὥσπερ μὲν οὖν’ 〈 φησίν 〉 ‛ οἱ εὐσεβεῖς Μεγαρέων ἐν τῇ Μεγαρικῇ’ . τί γὰρ τὸ διάφορον ; ἢ οὐ πανταχόθεν , φησὶν ὁ Ἀρίστιππος , ἴσῃ καὶ ὁμοία ἡ εἰς ᾅδου ὁδός ; ἢ τὴν ἀρχὴν εἰ μὴ ταφήσῃ , τί σοι μέλει ; ἀλλ’ ἡ περὶ ταφῆς ἀγωνία , φησὶν ὁ Βίων , πολλὰς τραγῳδίας ἐποίησεν . ὥσπερ καὶ ὁ Πολυνείκης ἐντέλλεται θάψον δέ μ’ ὦ τεκοῦσα καὶ σὺ σύγγονε ἐν γῇ πατρῴᾳ , καὶ πόλιν θυμουμένην παρηγορεῖτον , ὡς τοσόνδε γοῦν τύχω χθονὸς πατρῴας , κεἰ δόμους ἀπώλεσα . εἰ δὲ μὴ τύχοις χθονὸς πατρῴας , ἀλλ’ ἐπὶ ξένης ταφείης , τί ἔσται τὸ διάφορον ; ἢ ἐκ Θηβῶν μὲν εἰς ᾅδου ὁ Χάρων πορθμεύει . . . καὶ γῆς φίλης ὄχθοισι κρυφθῆναι καλόν . εἰ δὲ μὴ κρυφθείης , ἀλλὰ ἄταφος 〈 ῥιφθείης 〉 , τί τὸ δυσχερές ; ἢ τί διαφέρει ὑπὸ πυρὸς κατακαυθῆναι ἢ ὑπὸ κυνὸς καταβρωθῆναι ἢ ἐπάνω τῆς γῆς ὄντα ὑπὸ κοράκων ἢ κατορυχθέντα ὑπὸ σκωλήκων ; συνάρμοσον δέ μου βλέφαρα τῇ σῇ χερί , μῆτερ . ἂν δὲ μὴ σαναρμόσῃ σου , ἀλλὰ βλέπων καὶ κεχηνὼς ἀποθάνῃς , τί ἔσται τὸ χαλεπόν ; ἢ καὶ τῶν ἐν τῇ θαλάττῃ καὶ ἐν τοῖς πολέμοις ἀποθνῃσκόντων συναρμόζει τις ; ἀλλ’ ἔμοιγε δοκεῖ ταῦτα παιδιά τις ἡμετέρα εἶναι . . . καὶ ἡμεῖς μὲν καὶ ἰδεῖν καὶ ἅψασθαι ὀκνοῦμεν · οἱ δὲ σκελετεύσαντες ἔνδον ἔχουσιν ὡς καλόν τι καὶ ἐνέχυρα τοὺς νεκροὺς λαμβάνουσιν . οὕτως ἀντέστραπται τῷ ἡμετέρῳ ὁ ἐκείνων τρόπος .
Lemmas: μήποτε πρός μέν ὁ οἴομαι ἀλόγιστος ὁ φυγή ποιέω ὀρθός ἄν παραβάλλω ὁ ἐπί ὁ τέχνη , ὅτι ὅς τρόπος οὐδέ αὐλέω οὐδέ ὑποκρίνομαι χείρων εἰμί ἐπί ξένος εἰμί , οὕτως οὐδέ βουλεύω · πρός δέ ὁ κατά ἄλλος τίς ἡγέομαι ὁ φυγή βλα Βερόν ἔρχομαι , μή οὐδείς λέγω παρά ὁ ὁ Στίλπων , ὁ καί πρώην λέγω · τίς λέγω , φημί , καί τίς ὁ φυγή 〈 ἢ 〉 ποῖος ἀγαθός στερίσκω : ὁ περί 〈 ὁ 〉 ψυχή ἢ ὁ περί ὁ σῶμα ἢ ὁ ἐκτός ; εὐλογιστία , ὀρθοπραγία , εὐπραγία ὁ φυγή στερίσκω ; οὐ δή . ἀλλά μή ἀνδρεία ἢ δικαιοσύνη ἢ ἄλλος τις ἀρετή ; οὐδέ οὗτος . ἀλλά μή ὁ περί ὁ σῶμα τις ἀγαθός ; ἢ οὐ ὅμοιος εἰμί ἐπί ξένος εἰμί ὑγιαίνω καί ἰσχύω καί ὀξύς ὁράω καί ὀξύς ἀκούω , ἐνίοτε δέ μᾶλλον 〈 ἢ 〉 ἐν ὁ ἴδιος μένω ; καί μάλα . ἀλλά μή ὁ ἐκτός στερίσκω ὁ φυγή ; ἢ οὐ πολύς ὁράω ὁ πρᾶγμα κατά ὁ ὁ τοιοῦτος ὕπαρξις ἐπιφανής γίγνομαι φυγάς γίνομαι ; ἢ οὐ Φοῖνιξ ἐκ Δολοπίη ἐκπίπτω ὑπό Ἀμύντωρ εἰς Θεσσαλία φεύγω ; Πηλεύς δέ ἐξικνέομαι , καί εἷς ἀφνειός τίθημι , πολύς δέ ἐγώ ὀπάζω λαός . Θεμιστοκλῆς ἐκεῖνος ὦ παῖς φημί ἀπόλλυμι ἄν εἰμί μή ἀπόλλυμι . νῦν δέ πολύς ὁ τοιοῦτος ἀφθονία . ποῖος οὖν ἀγαθός ὁ φυγή στερίσκω , ἢ τίς κακός παραίτιος εἰμί ; ἐγώ μέν γάρ οὐ ὁράω . ἀλλά ἐγώ πολλαχοῦ ἑαυτοῦ κατορύσσω καί φυγάς γίγνομαι καί ἐν ὁ ἴδιος μένω . οὐ ἄρχω , φημί , οὐ πιστεύω , οὐ παρρησία ἔχω . ἔνιοι δέ γε καί φρουρά ὁ πόλις παρά βασιλεύς , καί ἔθνος πιστεύω , καί δωρεά μέγας καί σύνταξις λαμβάνω . Λυκῖνος ἐκεῖνος οὐ παρά ἐγώ φρουρέω φυγάς εἰμί ἐκ ὁ Ἰταλία , πιστεύω παρά Ἀντίγονος , καί ὁ προστάσσω ποιέω Λύκινος ἐγώ ἐν ὁ ἴδιος μένω ; Ἱππομέδων ὁ Λακεδαιμόνιος ὁ νῦν ἐπί Θρᾴκη καθίστημι ὑπό Πτολεμαῖος , Χρεμωνίδης καί Γλαύκων ὁ Ἀθηναῖος οὐ πάρεδρος καί σύμβουλος ; ἵνα μή ὁ παλαιός σύ λέγω , ἀλλά ὁ κατά ἐγώ . καί ὁ τελευταῖος οὐ ἐπί στόλος τηλικοῦτος ἐξαποστέλλω καί χρῆμα τοσοῦτος πιστεύω καί ὁ ἐξουσία ἔχω ὡς βούλομαι χράω ; － ἀλλά ἐν γε ὁ ἴδιος οὐ ἄρχω ὁ φυγάς . οὐδέ γάρ ὁ γυνή οἴκοι μένω , οὐδέ ὁ παῖς , οὐδέ ὁ μειράκιον οὗτος , οὐδέ ὁ ἔξωρος ὁ ἡλικία . ἀλλά μή τίς δυσχερής αὐτός ; εἰμί δέ ὀδυνάω ἐπί οὗτος , οὐ ἄν ἥδω βάκηλος ; τίς δέ καί διαφέρω ἄρχω ἢ ἰδιωτεύω ; σύ πολύς [ ἢ ὀλίγος ] καί ἡβάω βασιλεύω , ἐγώ δέ ὀλίγος καί ἄνηβος παιδαγωγός γίγνομαι , καί ὁ τελευταῖος ἐμαυτοῦ · ὁ γάρ αὐτός ἐμπειρία χειρόω καί ὁ πολύς καί ὁ εἷς , καί δημοσιεύω καί κατά οἰκία ἐργολαβέω , καί ἐπί ξένος εἰμί καί ἐν ὁ ἴδιος μένω , καί κατά ὁ αὐτός εὐβουλία καί ὁ ἀρχή καλός καί ὁ ἰδιωτεία εἰμί χράω . τίς οὖν διαφέρω ἐγώ , εἰμί μή ἄρχω ἀλλά ιδιωτεύω ; - ἀλλά οὐδέ ἐξουσία ἔχω εἰσέρχομαι εἰς ὁ ἴδιος . - οὐδέ γάρ νῦν εἰς ὁ θεσμοφόριον ἐξουσία ἔχω , οὐδέ ὁ γυνή εἰς ὁ ὁ Ἐνυάλιος , οὐδέ εἰς ὁ ἄβατος 〈 οὐδείς 〉 [ ἔχω ] . ἀλλά εἰμί ἐπί οὗτος ἄχθομαι τις , οὐ ἄν παιδαριώδης εἰμί ; οὐδέ εἰς ὁ γυμνάσιον ἐνίοτε ἐξουσία ἔχω , ἀλλά ἀπέρχομαι 〈 ἄν 〉 εἰς ὁ βαλανεῖον ἀλείφω ὁ αὐτός παλαιστρικός Χράομαι ὅς καί πρό ὁ ἐν ὁ γυμνάσιον . οὕτως καί δεῦρο ἄβατος ἡγέομαι ὁ ἴδιος μεταβαίνω ἀλλαχοῦ κατοικέω , δύναμαι δέ μεταβαίνω ὥσπερ ἐκ ἕτερος ναός εἰς ἕτερος ὅμοιος εὐπλοέω , οὕτως ἐκ ἕτερος πόλις εἰς ἕτερος ὅμοιος εὐδαιμονέω . οὔκουν ἀκλήρημα τίς καί ὄνειδος ἐμός , εἰμί μή μετά πονηρός οἰκέω . ἢ ἐμός ὄνειδος , ἀλλά οὐ ὁ ἐγώ ἐκβάλλω ἐπιεικής καί δίκαιος εἰμί ; οὐ ἀηδής Φιλήμων · ἀγωνίζομαι γάρ ποτέ αὐτός καί ἀπαλλάσσω ἀστεῖος συναντάω τις ὡς εὐημερέω φημί Φιλήμων . σύ μέν οὖν φημί οἴομαι οὕτως θεάομαι · ἐγώ μέν γάρ ἀεί ἀγαθός εἰμί διατελέω . - τις οὖν ; ὑπό χείρων φυγαδεύω οὐ παροινία ; - σύ δέ ἄν βούλομαι , φημί , ὑπό καλός καί ἀγαθός : ἢ οὐ οὕτως μέν σός ἔγκλημα ; οὐδείς γάρ ἀγνώμων καί ἄδικος ἀνήρ ἀγαθός φυγαδεύω · οὐ γάρ ἄν ἥδω δίκαιος . - παρευδοκιμέω οὖν ὑπό ὁ τοιοῦτος καί χειροτονία καί ψῆφος οὐ ὄνειδος ; - οὐ σός γε , ἀλλά ὁ οὗτος χειροτονέω καί ψηφοφορέω · ὥσπερ εἰμί ὁ ἀγαθός ἰατρός ἀφίημι φαρμακοπώλης εἴλω καί οὗτος ὁ δημόσιος ἔργον ἐγχειρίζω , πότερος ὁ ἰατρός λέγω ἄν ὄνειδος καί ἀκλήρημα οὗτος ἢ ὁ αἱρέω ; - ἀλλά τούτος γε , εὑρίσκω ὁ πατρίς μοχθηρός καί ἀχάριστος εἰμί , εἰς ὅς πολύς τις πονέω , πῶς οὐ ἀκλήρημα ; - καί πῶς ἄν εἰμί οὗτος ἀκλήρημα , ἀλλά οὐ εἰμί δέω λέγω οὕτως εὐκλήρημα ὁ γιγνώσκω ποῖος τις πρότερος μή οἶδα ; ἀλλά εἰμί μέν ὁ γυνή αἰσθάνομαι πονηρός καί ἐπίβουλος εἰμί πρότερος μή οἶδα , ἄν ἔχω χάρις , καί εἰμί ὁ οἰκέτης δραπέτης καί κλέπτης , ἵνα φυλάσσω · εἰμί δέ ὁ πατρίς πονηρός καί ἀχάριστος αἰσθάνομαι , ἀκληρέω ἡγέομαι σῦς , ἀλλά οὐ χάρις ἔχω ; - ἀλλά ὅμως μέγας ἐγώ δοκέω ὁ ἐν ὅς γίγνομαι τις καί τρέφω , ἐν οὗτος καταγίγνομαι . - πότερος καί ἐν οἰκία ἐν ὅς τρέφω καί γίγνομαι [ ἐν οὗτος καταγίγνομαι ] , κἀν εἰμί σαπρός καί ἐρέω καί καταπίπτω ; καί ἐν ναῦς ἐν ὅς γίγνομαι καί ἐκ παιδίον πλέω , [ ἐνταῦθα ] κἀν ἀκάτιον εἰμί , οὐδέ εἰμί κωπηλατέω διαρρήγνυμι δέω , εἰς ὁ εἰκόσορος μεταβαίνω ἀσφαλής καί ἄκοπος ; καί ὀνειδίζω μέν ὅτι Κυθήριος , ὅτι Μυκόνιος , ὅτι βελβινειος · ὅμως δέ μέγας τίς φημί ὁ ἐν ὅς γίγνομαι τις καί τρέφω , ἐν οὗτος καταβιόω , καί ὁ πολύς μέν ἐξώλης ὁ πόλις καί ὁ ἐνοικέω ἀσεβής , μέγας δέ καί προσηνής ὁ πατρίς ὥσπερ καί αὐτός . - ἀλλά καί ὅτι μέτοικος ὀνειδίζω † δέ πολύς λέγω μέτοικος σῦς , οὐδέ ἐγγενής εἰμί ὅδε δουλόω ἔχω . - καί Κάδμος μέν ὁ κτίστης Θῆβαι θαυμάζω , ἐγώ δέ εἰμί μή 〈 εἰμί 〉 πολίτης , ὀνειδίζω ; καί Ἡρακλῆς μέν ὡς ἀγαθός ἀνήρ γίγνομαι ἐπαινέω , ὁ δέ μέτοικος ἔρχομαι ὄνειδος ἡγέομαι ; Ἡρακλῆς δέ ἐκ Ἀργώ ἐκπίπτω Θῆβαι κατοικέω . Λακεδαιμόνιος οὐδείς ὁ τοιοῦτος ὄνειδος ἡγέομαι · ἀλλά ὁ μέν μετέχω ὁ ἀγωγεύς καί ἐμμένω , κἀν ξένος κἀν ἐκ Εἵλως , ὅμοιος ὁ ἀγαθός τιμάω · ὁ δέ μή ἐμμένω , κἀν ἐκ αὐτός ὁ βασιλεύς , εἰς ὁ Εἵλως ἀποστέλλω , καί ὁ πολιτεία ὁ τοιοῦτος οὐ μετέχω . - ἀλλά ὁ γε ἐν ὁ ἴδιος μή ἔξεστι θάπτω πῶς οὐ ὄνειδος ; - καί πῶς μέλλω οὗτος ὄνειδος ἔρχομαι ὁ ὁ ἀγαθός πολλάκις συμβαίνω ; ἢ τίς τιμή οὗτος ὅς τις ὁ κακός περιγίγνομαι ; καί Σωκράτης μέν ἐπαινέω , ὅταν ἐπιλαμβάνω Ἀθηναῖος λέγω · ὁ μέν γάρ στρατηγός ἐπί ὅς καλλωπίζω , ὑπερόριος θάπτω εἰμί , ὁ δέ ὄνειδος ὁ δημοκρατία ἐν ὁ δημόσιος τάφος . ὅμως δέ ὁ μέν ἐπί ξένος θάπτω ὄνειδος , ὁ δέ ἐν ὁ δημόσιος τάφος τίμιος ; τίς δέ καί διαφέρω ἄν δοκέω ἐπί ξένος θάπτω ἢ ἐν ὁ ἴδιος ; οὐ ἀηδής γάρ τις ὁ Ἀττικός φυγάς λοιδορέω τις αὐτός καί λέγω ἀλλά οὐδέ θάπτω ἐν ὁ ἴδιος , ἀλλά ὥσπερ ὁ ἀσεβής Ἀθηναῖος ἐν ὁ Μεγαρικός ὥσπερ μέν σαλπάρω 〈 φημί 〉 ‛ ὁ εὐσεβής Μεγαρεύς ἐν ὁ Μεγαρικός . τίς γάρ ὁ διάφορος ; ἢ οὐ πανταχόθεν , φημί ὁ Ἀρίστιππος , ἴσος καί ὅμοιος ὁ εἰς ᾍδης οὐδός ; ἢ ὁ ἀρχή εἰμί μή θάπτω , τίς σύ μέλω ; ἀλλά ὁ περί ταφή ἀγωνία , φημί ὁ Βίων , πολύς τραγῳδία ποιέω . ὥσπερ καί ὁ Πολυνείκης ἐντέλλω θάπτω δέ εἷς ὦ τίκτω καί σύ σύγγονος ἐν γῆ πατρῷος , καί πόλις θυμόω παρηγορέω , ὡς τοσόσδε γοῦν τυγχάνω χθών πατρῷος , κεῖμαι δόμος ἀπόλλυμι . εἰμί δέ μή τυγχάνω χθών πατρῷος , ἀλλά ἐπί ξένος θάπτω , τίς εἰμί ὁ διάφορος ; ἢ ἐκ Θῆβαι μέν εἰς ᾍδης ὁ Χάρων πορθμεύω . . . καί γῆ φίλος ὄχθος κρύπτω καλός . εἰμί δέ μή κρύπτω , ἀλλά ἄταφος 〈 ῥίπτω 〉 , τίς ὁ δυσχερής ; ἢ τίς διαφέρω ὑπό πυρός κατακαίω ἢ ὑπό κύων καταβιβρώσκω ἢ ἐπάνω ὁ γῆ εἰμί ὑπό κόραξ ἢ κατορύσσω ὑπό σκώληξ ; συναρμόζω δέ ἐγώ βλέφαρον ὁ σός χείρ , μήτηρ . εἄν δέ μή σαναρμόσῃ σύ , ἀλλά βλέπω καί χάσκω ἀποθνῄσκω , τίς εἰμί ὁ χαλεπός ; ἢ καί ὁ ἐν ὁ θάλασσα καί ἐν ὁ πόλεμος ἀποθνῄσκω συναρμόζω τις ; ἀλλά ἐγώ δοκέω οὗτος παιδιά τις ἡμέτερος ἔρχομαι . . . καί ἐγώ μέν καί ὁράω καί ἅπτω ὀκνέω · ὁ δέ σκελετεύω ἔνδον ἔχω ὡς καλός τίς καί ἐνέχυρον ὁ νεκρός λαμβάνω . οὕτως ἀντιστρέφω ὁ ἡμέτερος ὁ ἐκεῖνος τρόπος .