teles.peri-au-tarkei-as 1
Δεῖ ὥσπερ τὸν ἀγαθὸν ὑποκριτὴν ὅ τι ἂν ὁ ποιητῆς περιθῇ πρόσωπον τοῦτο ἀγωνίζεσθαι καλῶς , οὕτω καὶ τὸν ἀγαθὸν ἄνδρα ὅ τι ἂν περιθῇ ἡ τύχη . καὶ γὰρ αὕτη , φησὶν ὁ Βίων , ὥσπερ ποιήτρια , ὁτὲ μὲν πρωτολόγου , ὁτὲ δὲ δευτερολόγου περιτίθησι πρόσωπον , καὶ ὁτὲ μὲν βασιλέως , ὁτὲ δὲ ἀλήτου . μὴ οὖν βούλου δευτερολόγος ὢν τὸ πρωτολόγου πρόσωπον · εἰ δὲ μή , ἀνάρμοστόν τι ποιήσεις . σὺ μὲν ἄρχεις καλῶς , ἐγὼ δὲ ἄρχομαι , φησί , καὶ σὺ μὲν πολλῶν , ἐγὼ δὲ ἑνὸς τουτουῒ παιδαγωγὸς γενόμενος , καὶ σὺ μὲν εὔπορος γενόμενος δίδως ἐλευθερίως , ἐγὼ δὲ λαμράνω εὐθαρσῶς παρὰ σοῦ οὐχ ὑποπίπτων οὐδὲ ἀγεννίζων οὐδὲ μεμψιμοιρῶν . σὺ κέχρησαι τοῖς πολλοῖς καλῶς , ἐγὼ δὲ τοῖς ὀλίγοις · οὐ γὰρ τὰ πολυτελῆ , φησί , τρέφει , οὐδὲ ἐκείνοις μὲν ἔστι μετ’ ὠφελείας χρῆσθαι , τοῖς δὲ ὀλίγοις καὶ εὐτελέσι μετὰ σωφροσύνης οὐκ ἔστι καὶ ἀτυφίας . διὸ καὶ εἰ λάβοι , φησὶν ὁ Βίων , φωνὴν τὰ πράγματα , ὃν τρόπον καὶ ἡμεῖς , καὶ δύναιτο δικαιολογεῖσθαι , οὐκ ἂν εἴποι , φησίν , [ πρῶτον ἡ πενία , ἄνθρωπε , τί μοι μάχῃ ; ] ὥσπερ οἰκέτης πρὸς τὸν κύριον ἐφ’ ἱερὸν καθίσας δικαιολογεῖται τί μοι μάχῃ ; μή τί σοι κέκλοφα ; οὐ πᾶν τὸ προσταττόμενον ὑπὸ σοῦ ποιῶ ; οὐ τὴν ἀποφορὰν εὐτάκτως σοι φέρω ; καὶ ἡ Πενία 〈 ἂν 〉 εἴποι πρὸς τὸν ἐγκαλοῦντα τί μοι μάχῃ ; μὴ καλοῦ τινος δι’ ἐμὲ στερίσκῃ ; μὴ σωφροσύνης ; μὴ δικαιοσύνης ; 〈 μὴ 〉 ἀνδρείας ; ἀλλὰ μὴ τῶν ἀναγκαίων ἐνδεὴς εἶ ; ἢ οὐ μεσταὶ μὲν αἱ ὁδοὶ λαχάνων , πλήρεις δὲ αἱ κρῆναι ὕδατος ; οὐκ εὐνάς σοι τοσαύτας παρέχω ὁπόση γῆ ; καὶ στρωμνὰς φύλλα ; ἢ εὐφραίνεσθαι μετ’ ἐμοῦ οὐκ ἔστιν ; ἢ οὐχ ὁρᾷς γρᾴδια φυστὴν φαγόντα τερετίζοντα ; ἢ οὐκ ὄψον ἀδάπανον καὶ ἀτρύφερον παρασκευάζω σοι τὴν πεῖναν ; ἢ οὐχ ὁ πεινῶν ἥδιστα ἐσθίει καὶ ἥκιστα ὄψου δεῖται ; καὶ ὁ διψῶν ἥδιστα πίνει καὶ ἥκιστα τὸ μὴ παρὸν ποτὸν ἀναμένει ; ἢ πεινᾷ τις πλακοῦντα ἢ διψᾷ Χῖον ; ἀλλ’ οὐ ταῦτα διὰ τρυφὴν ζητοῦσιν ἄνθρωποι ; ἢ οἰκήσεις οὐ παρέχω σοι προῖκα , τὸν μὲν χειμῶνα τὰ βαλανεῖα , θέρους δὲ τὰ ἱερά ; ποῖον γάρ σοι τοιοῦτον οἰκητήριον , φησὶν ὁ Διογένης , τοῦ θέρους , οἷον ἐμοὶ ὁ παρθενὼν οὗτος , εὔπνους καὶ πολυτελής ; εἰ ταῦτα λέγοι ἡ Πενία , τί ἂν ἔχοις ἀντειπεῖν ; ἐγὼ μὲν γὰρ 〈 ἂν 〉 δοκῶ ἄφωνος γενέσθαι . ἀλλ’ ἡμεῖς πάντα μᾶλλον αἰτιώμεθα ἢ τὴν ἑαυτῶν δυστροπίαν καὶ κακοδαιμονίαν , τὸ γῆρας , τὴν πενίαν , τὸν ἀπαντήσαντα , τὴν ἡμέραν , τὴν ὥραν , τὸν τόπον . διό φησιν ὁ Διογένης φωνῆς ἀκηκοέναι κακίας ἑαυτὴν αἰτιωμένης , οὔτις ἐμοὶ τῶνδ’ ἄλλος ἐπαίτιος , ἀλλ’ ἐγὼ αὐτή . παράφοροι δὲ πολλοὶ οὐχ ἑαυτοῖς ἀλλὰ τοῖς πράγμασι τὴν αἰτίαν ἐπάγουσιν . ὁ δὲ Βίων , ὥσπερ τῶν θηρίων , φησί , παρὰ τὴν λῆψιν ἡ δῆξις γίνεται , κἂν μέσου τοῦ ὄφεως ἐπιλαμβάνῃ , δηχθήσῃ , ἐὰν τοῦ τραχήλου , οὐδὲν πείσῃ · οὕτω καὶ τῶν πραγμάτων , φησί , παρὰ τὴν ὑπόληψιν ἡ ὀδύνη γίνεται , καὶ ἐὰν μὲν οὕτως ὑπολάβῃς περὶ αὐτῶν , ὡς ὁ Σωκράτης , οὐκ ὀδυνήσῃ , ἐὰν δὲ ὡς ἑτέρως , ἀνιάσῃ , οὐχ ὑπὸ τῶν πραγμάτων ἀλλ’ ὑπὸ τῶν ἰδίων τρόπων καὶ τῆς ψευδοῦς δόξης . διὸ δεῖ μὴ τὰ πράγματα πειρᾶσθαι μετατιθέναι , ἀλλ’ αὑτὸν παρασκευάζειν πρὸς ταῦτά πως ἔχοντα , ὅπερ ποιοῦσιν οἱ ναυτικοί · οὐ γὰρ τοὺς ἀνέμους καὶ τὴν θάλατταν πειρῶνται μετατιθέναι , ἀλλὰ παρασκευάζουσιν αὑτοὺς δυναμένους πρὸς ἐκεῖνα στρέφεσθαι . εὐδία , γαλήνη · ταῖς κώπαις πλέουσι . κατὰ ναῦν ἄνεμος · ἐπῆραν τὰ ἄρμενα . ἀντιπέπνευκεν · ἐστείλαντο , μεθείλαντο . καὶ σὺ πρὸς τὰ παρόντα χρῶ . γέρων γέγονας · μὴ ζήτει τὰ τοῦ νέου . ἀσθενὴς πάλιν · μὴ ζήτει τὰ τοῦ ἰσχυροῦ [ φορτία βαστάζειν καὶ διατραχηλίζεσθαι ] , ἀλλ’ ὥσπερ Διογένης , ἐπεί τις ὤθει καὶ ἐτραχήλιζεν ἀσθενῶς ἔχοντα , οὐ διετραχηλίζετο , ἀλλὰ δείξας αὐτῷ τὸν κίονα βέλτιστε φησί τοῦτον ὤθει προσστάς . ἄπορος πάλιν γέγονας · μὴ ζήτει τὴν τοῦ εὐπόρου δίαιταν , ἀλλ’ ὡς πρὸς τὸν ἀέρα φράττῃ ( εὐδία , [ καὶ ] διεστείλω · ψῦχος , συνεστείλω ) , οὕτω καὶ πρὸς τὰ ὑπάρχοντα · εὐπορία , διάστειλον · ἀπορία , σύστειλον . ἀλλ’ ἡμεῖς οὐ δυνάμεθα ἀρκεῖσθαι τοῖς παροῦσιν , ὅταν καὶ τρυφῇ πολὺ διδῶμεν , καὶ τὸ ἐργάζεσθαι . . . . αἱ κρίνωμεν καὶ τὸν θάνατον ἔσχατόν [ τι ] τῶν κακῶν . ἐὰν δὲ ποιήσῃ καὶ τῆς ἡδονῆς καταφρονοῦντά τινα , καὶ πρὸς τοὺς πόνους μὴ διαβεβλημένον , καὶ πρὸς δόξαν καὶ ἀδοξίαν ἴσως ἔχοντα , καὶ τὸν θάνατον μὴ φοβούμενον , ὅ τι ἂν θέλῃς ἐξέσται σοι ἀνωδύνῳ ὄντι ποιεῖν . διὸ ἅπερ λέγω , οὐχ ὁρῶ πῶς αὐτὰ τὰ πράγματα ἔχει τι δύσκολον , ἢ γῆρας ἢ πενία ἢ ξενία . οὐκ ἀηδῶς γὰρ Ξενοφῶν ἐάν σοι φησί δείξω δύο ἀδελφῶν τὴν ἴσην οὐσίαν διελομένων τὸν μὲν ἐν τῇ πάσῃ ἀπορίᾳ , τὸν δὲ ἐν εὐκολίᾳ , οὐ φανερὸν ὅτι οὐ τὰ χρήματα αἰτιατέον ἀλλ’ ἕτερόν τι ; οὕτως ἐάν σοι δείξω δύο γέροντας , δύο πένητας , δύο φεύγοντας , τὸν μὲν ἐν τῇ πάσῃ εὐκολίᾳ καὶ ἀπαθείᾳ ὄντα , τὸν δὲ ἐν τῇ πάσῃ ταραχῇ , οὐ φανερὸν ὅτι οὐ τὸ γῆρας , οὐ τὴν πενίαν , οὐ τὴν ξενίαν αἰτιατέον ἀλλ’ ἕτερόν τι ; καὶ ὅπερ Διογένης ἐποίησεν πρὸς τὸν πολυτελῆ φάμενον πόλιν εἶναι τὰς Ἀθήνας · λαβὼν γὰρ αὐτὸν ἦγεν εἰς τὸ μυροπωλεῖον καὶ ἐπυνθάνετο πόσου τῆς κύπρου ἡ κοτύλη . μνᾶς φησὶν ὁ μυροπώλης · ἀνέκραγε πολυτελής γε ἡ πόλις . ἀπῆγεν αὐτὸν πάλιν εἰς τὸ μαγειρεῖον καὶ ἐπυνθάνετο πόσου τὸ ἀκροκώλιον . τριῶν δραχμῶν · ἐβόα πολυτελής γε ἡ πόλις . εἰς τὰ ἔρια πάλιν τὰ μαλακὰ καὶ πόσου τὸ πρόβατον . μνᾶς φησίν · ἐβόα πολυτελής γε ἡ πόλις . δεῦρο δή φησί . κἀνταῦθα ἄγει αὐτὸν καὶ εἰς τοὺς θέρμους . πόσου ἡ χοῖνιξ ; χαλκοῦ φησίν · ἀνέκραγεν ὁ Διογένης εὐτελής γε ἡ πόλις . πάλιν εἰς τὰς ἰσχάδας , δύο χαλκῶν · τῶν δὲ μύρτων ; δύο χαλκῶν · εὐτελής γε ἡ πόλις . ὃν τρόπον οὖν ὧδε οὐχ ἡ πόλις εὐτελὴς καὶ 〈 πολυτελής , ἀλλ’ ἐὰν μέν τις οὕτω ζῇ , 〉 πολυτελής , ἐὰν δὲ οὕτως , εὐτελής , οὕτω καὶ τὰ πράγματα , ἐὰν μὲν αὐτοῖς οὕτω χρῆται , εὐπετῆ καὶ ῥᾴδια φανεῖται , ἐὰν δὲ οὕτως , δυσχερῆ . - Ἀλλ’ ὅμως δοκεῖ μοι ἔχειν τι ἡ πενία δυσχερὲς καὶ ἐπίπονον · καὶ μᾶλλον ἄν τις ἐπαινέσαι τὸν μετὰ πενίας εὐκόλως 〈 τὸ 〉 γῆρας ἐνεγκόντα ἢ τὸν μετὰ πλούτου . — Καὶ τί ἔχει δυσχερὲς ἢ ἐπίπονον ἡ πενία ; ἢ οὐ Κράτης καὶ Διογένης πένητες ἦσαν ; καὶ πῶς 〈 οὐ 〉 ῥᾳδίως διεξήγαγον , ἄτυφοι γενόμενοι καὶ ἐπαῖται καὶ διαίτῃ εὐτελεῖ καὶ λιτῇ δυνάμενοι χρήσασθαι ; ἀπορία καὶ δάνεια περιέστηκεν · κόγχον καὶ κύαμον συνάγαγε , φησὶν ὁ Κράτης , καὶ τὰ τούτοις πρόσφορα · κἂν τάδε δράσῃς , ῥᾳδίως στήσεις τρόπαιον κατὰ πενίας . ἢ τί δεῖ μᾶλλον ἐπαινέσαι τὸν μετὰ πενίας εὐκόλως 〈 τὸ 〉 γῆρας ἐνεγκόντα ἢ τὸν μετὰ πλούτου ; ἐπεί τοι οὐδὲ γνῶναι ῥᾳδιέστερόν ἐστι , ποῖόν τι ἐστὶ πλοῦτος ἢ ποῖόν τι πενία · ἀλλὰ καὶ πλούτῳ πολλοὶ μετὰ γήρως δυσκόλως χρῶνται καὶ πενίᾳ ἀγεννῶς καὶ ὀδυρτικῶς · καὶ οὔτε τούτῳ ῥᾴδιον , ὥστε τῷ πλούτῳ ἐλευθερίως καὶ ἀφόρτως , οὔτε ἐκείνῳ , ὥστε 〈 τῇ 〉 πενίᾳ γενναίως , ἀλλὰ τοῦ αὐτοῦ ἀμφότερα , καὶ ὅσπερ τοῖς πολλοῖς δύναται κατὰ τρόπον , οὗτος καὶ τοῖς ἀνάπαλιν . καὶ ἐὰν μὲν ἐκποιῇ πενητεύουσι 〈 δεῖ 〉 μένειν ἐν τῷ βίῳ , εἰ δὲ μή , ῥᾳδίως ἀπαλλάττεσθαι ὥσπερ ἐκ πανηγύρεως [ οὕτω καὶ ἐκ τοῦ βίου ] . καθάπερ καὶ ἐξ οἰκίας , φησὶν ὁ Βίων , ἐξοικιζόμεθα , ὅταν τὸ ἐνοίκιον ὁ μισθώσας οὐ κομιζόμενος τὴν θύραν ἀφέλῃ , τὸν κέραμον ἀφέλῃ , τὸ φρέαρ ἐγκλείσῃ , οὕτω , φησί , καὶ ἐκ τοῦ σωματίου ἐξοικίζομαι , ὅταν ἡ μισθώσασα φύσις τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀφαιρῆται τὰ ὦτα τὰς χεῖρας τοὺς πόδας · οὐχ ὑπομένω , ἀλλ’ ὥσπερ ἐκ συμποσίου ἀπαλλάττομαι οὐθὲν δυσχεραίνων , οὕτω καὶ ἐκ τοῦ βίου , ὅταν [ ἡ ] ὥρα ᾖ , ἔμβα πορθμίδος ἔρυμα . ὥσπερ 〈 ὁ 〉 ἀγαθὸς ὑποκριτὴς εὖ καὶ τὸν πρόλογον εὖ καὶ τὰ μέσα εὖ καὶ τὴν καταστροφήν , οὕτω καὶ ὁ ἀγαθὸς ἀνὴρ εὖ καὶ τὰ πρῶτα τοῦ βίου εὖ καὶ τὰ μέσα εὖ καὶ τὴν τελευτήν · καὶ ὥσπερ ἱμάτιον τρίβωνα γενόμενον ἀπεθέμην καὶ οὐ . . . . παρέλκω οὐδὲ φιλοψυχῶ , ἀλλὰ μὴ δυνάμενος ἔτι εὐδαιμονεῖν ἀπαλλάττομαι . καθάπερ καὶ Σωκράτης · ἦν αὐτῷ ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου , εἰ ἐβούλετο , ἐξελθεῖν . . . καὶ τῶν δικαστῶν κελευόντων ἀργυρίου τιμήσασθαι οὐ προσεῖχεν , ἀλλὰ τῆς ἐν πρυτανείῳ σιτήσεως ἐτιμήσατο · καὶ τριῶν ἡμερῶν αὐτῷ δοθεισῶν τῇ πρώτῃ ἔπιεν καὶ οὐ προσέμεινεν τῆς τρίτης ἡμέρας τὴν ἐσχάτην ὥραν παρατηρῶν , εἰ ἔτι ἥλιος ἐπὶ τῶν ὀρῶν , ἀλλ’ εὐθαρσῶς [ τῇ πρώτῃ ] , 〈 ὡς Πλάτων φη〉σίν , οὐδὲν τρέψας οὔτε τοῦ προσώπου οὔτε τοῦ χρώματος , ἀλλὰ μάλα ἱλαρῶς τε καὶ εὐκόλως λαβὼν τὸ ποτήριον ἐξέπιεν , καὶ τὸ τελευταῖον ἀποκοτταβίσας τουτὶ δέ φησίν Ἀλκιβιάδῃ τῷ καλῷ · ὅρα σχολὴν καὶ παιδιάν . ἡμεῖς δέ , κἂν ἄλλον 〈 θανατῶντ’ 〉 ἴδωμεν , πεφρίκαμεν . καὶ μέλλων ἀποθνῄσκειν , ἐκάθευδε βαθέως , ὥστε μόλις διεγεῖραι τινά . ταχύ γ’ ἂν καὶ ἡμῶν τις ἂν κοιμηθείη . . . . καὶ γυναικὸς χαλεπότητα πράως ἔφερε κἀκείνης βοώσης οὐκ ἐφρόντιζεν · ἀλλὰ Κριτοβούλου εἰπόντος πῶς ἀνέχῃ ταύτης συμβιούσης ; πῶς δὲ σὺ τῶν παρὰ σοὶ χηνῶν ; τί δὲ μοι μέλει ἐκείνων ; φησίν οὕτως οὐδ’ ἐμοὶ ταύτης , ἀλλ’ ἀκούω ὥσπερ χηνός . καὶ πάλιν παρειληφότος αὐτοῦ Ἀλκιβιάδην ἐπ’ ἄριστον , ὡς ἐκείνη παρελθοῦσα τὴν τράπεζαν ἀνέτρεψεν , οὐκ ἐβόα οὐδ’ ὠδυνᾶτο δεινοπαθῶν ὢ τῆς παρανομίας , ὥστε ταύτῃ πάσχειν , ἀλλ’ ἀναλέξας τὰ πεσόντα , παραθέσθαι πάλιν ἐκέλευσε τὸν Ἀλκιβιάδην · ὡς δὲ ἐκεῖνος οὐ προσεῖχεν ἀλλ’ ἐγκαλυψάμενος ἐκάθητο [ αἰσχυνόμενος ] , προάγωμεν δή’ φησίν ἔξω · φαίνεται γὰρ ἡ Ξανθίππη ὀξυρεγμίᾳ σπαράσσειν ἡμᾶς . εἶτα μετ’ ὀλίγας ἡμέρας αὐτὸς ἀριστῶν παρὰ τῷ Ἀλκιβιάδῃ , ὡς ἡ ὄρνις ἡ γενναία ἐπιπτᾶσα κατέβαλε τὸν πίνακα , ἐγκαλυψάμενος ἐκάθητο καὶ οὐκ ἠρίστα · ὡς δὲ ἐκεῖνος ἐγέλα καὶ ἐπυνθάνετο εἰ διὰ τοῦτο οὐκ ἀριστᾷ ὅτι ἡ ὄρνις ἐπιπτὰσα καταβάλοι , δῆλον ὅτι φησί σὺ μὲν πρῴην Ξανθίππης ἀνατρεψάσης οὐκ ἐβούλου ἀριστᾶν , ἐμὲ δὲ οἴει νῦν 〈 ἂν 〉 ἀριστᾶν τῆς ὄρνιθος ἀνατρεψάσης ; ἢ διαφέρειν τι ἐκείνην ὄρνιθος κορυζώσης ἡγῇ ; ἀλλ’ εἰ μὲν ὗς φησίν ἀνέτρεψεν , οὐκ ἂν ὠργίζου , [ οὐκ ἂν διηνέχθης ] εἰ δὲ γυνὴ ὑώδης ; ὅρα παιδιάν .
Lemmas: Δεύς ὥσπερ ὁ ἀγαθός ὑποκριτής ὁ τίς ἄν ὁ ποιητής περιθέω πρόσωπον οὗτος ἀγωνίζομαι καλός , οὕτως καί ὁ ἀγαθός ἀνήρ ὁ τίς ἄν περιθέω ὁ τύχη . καί γάρ οὗτος , φημί ὁ Βίων , ὥσπερ ποιήτρια , ὁτὲ μέν πρωτολόγος , ὁτὲ δέ δευτερολόγος περιτίθημι πρόσωπον , καί ὁτὲ μέν βασιλεύς , ὁτὲ δέ ἀλήτης . μή οὖν βούλομαι δευτερολόγος εἰμί ὁ πρωτολόγος πρόσωπον · εἰμί δέ μή , ἀνάρμοστος τίς ποιέω . σύ μέν ἄρχω καλός , ἐγώ δέ ἄρχω , φημί , καί σύ μέν πολύς , ἐγώ δέ εἷς οὗτος παιδαγωγός γίγνομαι , καί σύ μέν εὔπορος γίγνομαι δίδωμι ἐλευθέριος , ἐγώ δέ λαμράνω εὐθαρσής παρά σύ οὐ ὑποπίπτω οὐδέ ἀγεννίζω οὐδέ μεμψιμοιρέω . σύ χράω ὁ πολύς καλός , ἐγώ δέ ὁ ὀλίγος · οὐ γάρ ὁ πολυτελής , φημί , τρέφω , οὐδέ ἐκεῖνος μέν εἰμί μετά ὠφέλεια χράω , ὁ δέ ὀλίγος καί εὐτελής μετά σωφροσύνη οὐ εἰμί καί ἀτυφία . διό καί εἰμί λαμβάνω , φημί ὁ Βίων , φωνή ὁ πρᾶγμα , ὅς τρόπος καί ἐγώ , καί δύναμαι δικαιολογέομαι , οὐ ἄν λέγω , φημί , [ πρῶτος ὁ πενία , ἄνθρωπος , τίς ἐγώ μάχη ; ] ὥσπερ οἰκέτης πρός ὁ κύριος ἐπί ἱερόν καθίζω δικαιολογέομαι τίς ἐγώ μάχη ; μή τίς σύ κλέπτω ; οὐ πᾶς ὁ προστάσσω ὑπό σύ ποιέω ; οὐ ὁ ἀποφορά εὔτακτος σύ φέρω ; καί ὁ Πενία 〈 ἄν 〉 λέγω πρός ὁ ἐγκαλέω τίς ἐγώ μάχη ; μή καλός τις διά ἐγώ στερίσκω ; μή σωφροσύνη ; μή δικαιοσύνη ; 〈 μή 〉 ἀνδρεία ; ἀλλά μή ὁ ἀναγκαῖος ἐνδεής εἰμί ; ἢ οὐ μεστός μέν ὁ ὁδός λάχανον , πλήρης δέ ὁ κρήνη ὕδωρ ; οὐ εὐνή σύ τοσοῦτος παραχώννυμι ὁπόσος γῆ ; καί στρωμνή φύλλο ; ἢ εὐφραίνω μετά ἐγώ οὐ εἰμί ; ἢ οὐ ορώ γραΐδιον φυστή ἐσθίω τερετίζω ; ἢ οὐ ὄψον ἀδάπανος καί ἀτρύφερος παρασκευάζω σύ ὁ πεῖνα ; ἢ οὐ ὁ πεινάω ἡδύς ἐσθίω καί ἦκα ὄψον δέω ; καί ὁ διψάω ἡδύς πίνω καί ἦκα ὁ μή πάρειμι ποτός ἀναμένω ; ἢ πεινάω τις πλακοῦς ἢ διψάω Χῖος ; ἀλλά οὐ οὗτος διά τρυφή ζητέω ἄνθρωπος ; ἢ οἴκησις οὐ παραχώννυμι σύ προίξ , ὁ μέν χειμών ὁ βαλανεῖον , θέρος δέ ὁ ἱερός ; ποῖος γάρ σύ τοιοῦτος οἰκητήριον , φημί ὁ Διογένης , ὁ θέρος , οἷος ἐγώ ὁ παρθενών οὗτος , εὔπνους καί πολυτελής ; εἰμί οὗτος λέγω ὁ Πενία , τίς ἄν ἔχω ἀντιλέγω ; ἐγώ μέν γάρ 〈 ἄν 〉 δοκέω ἄφωνος γίγνομαι . ἀλλά ἐγώ πᾶς μᾶλλον αἰτέω ἢ ὁ ἑαυτοῦ δυστροπία καί κακοδαιμονία , ὁ γῆρας , ὁ πενία , ὁ ἀπαντάω , ὁ ἡμέρα , ὁ ὥρα , ὁ τόπος . διό φημί ὁ Διογένης φωνή ἀκούω κακία ἑαυτοῦ αἰτιάομαι , οὔτις ἐγώ ὅδε ἄλλος ἐπαίτιος , ἀλλά ἐγώ αὐτός . παράφορος δέ πολύς οὐ ἑαυτοῦ ἀλλά ὁ πρᾶγμα ὁ αἰτία ἐπάγω . ὁ δέ Βίων , ὥσπερ ὁ θηρίον , φημί , παρά ὁ λῆψις ὁ δῆξις γίγνομαι , κἀν μέσος ὁ ὄφις ἐπιλαμβάνω , δάκνω , ἐάν ὁ τράχηλος , οὐδείς πείθω · οὕτως καί ὁ πρᾶγμα , φημί , παρά ὁ ὑπόληψις ὁ ὀδύνη γίγνομαι , καί ἐάν μέν οὕτως ὑπολαμβάνω περί αὐτός , ὡς ὁ Σωκράτης , οὐ ὀδυνάω , ἐάν δέ ὡς ἑτέρως , ἀνιάομαι , οὐ ὑπό ὁ πρᾶγμα ἀλλά ὑπό ὁ ἴδιος τρόπος καί ὁ ψευδής δόξα . διό δέω μή ὁ πρᾶγμα πειράω μετατίθημι , ἀλλά ἑαυτοῦ παρασκευάζω πρός οὗτος πως ἔχω , ὅς ποιέω ὁ ναυτικός · οὐ γάρ ὁ ἄνεμος καί ὁ θάλασσα πειράω μετατίθημι , ἀλλά παρασκευάζω ἑαυτοῦ δύναμαι πρός ἐκεῖνος στρέφω . εὐδία , γαλήνη · ὁ κώπη πλέω . κατά ναῦς ἄνεμος · ἐπαίρω ὁ ἄρμενα . ἀντιπνέω · στέλλω , μεθάλλομαι . καί σύ πρός ὁ πάρειμι χράομαι . γέρων γίγνομαι · μή ζητέω ὁ ὁ νέος . ἀσθενής πάλιν · μή ζητέω ὁ ὁ ἰσχυρός [ φορτίον βαστάζω καί διατραχηλίζω ] , ἀλλά ὥσπερ Διογένης , ἐπεί τις ὠθέω καί τραχηλίζω ἀσθενής ἔχω , οὐ διατραχηλίζω , ἀλλά δείκνυμι αὐτός ὁ κίων ἀγαθός φημί οὗτος ὠθέω προσίστημι . ἄπορος πάλιν γίγνομαι · μή ζητέω ὁ ὁ εὔπορος δίαιτα , ἀλλά ὡς πρός ὁ αέρας Φράττη ( εὐδία , [ καί ] διαστέλλω · ψῦχος , συστέλλω ) , οὕτως καί πρός ὁ ὑπάρχω · εὐπορία , διαστέλλω · ἀπορία , συστέλλω . ἀλλά ἐγώ οὐ δύναμαι ἀρκέω ὁ πάρειμι , ὅταν καί τρυφή πολύς δίδωμι , καί ὁ ἐργάζομαι . . . . ὁ κρίνω καί ὁ θάνατος ἔσχατος [ τίς ] ὁ κακός . ἐάν δέ ποιέω καί ὁ ἡδονή καταφρονέω τις , καί πρός ὁ πόνος μή διαβάλλω , καί πρός δόξα καί ἀδοξία ἴσως ἔχω , καί ὁ θάνατος μή φοβέω , ὁ τίς ἄν ἐθέλω ἔξεστι σύ ἀνώδυνος εἰμί ποιέω . διό ὅς λέγω , οὐ ὁράω πῶς αὐτός ὁ πρᾶγμα ἔχις τίς δύσκολος , ἢ γῆρας ἢ πενία ἢ ξενία . οὐ ἀηδής γάρ Ξενοφῶν ἐάν σύ φημί δείκνυμι δύο ἀδελφός ὁ ἴσος οὐσία διαιρέω ὁ μέν ἐν ὁ πᾶς ἀπορία , ὁ δέ ἐν εὐκολία , οὐ φανερός ὅτι οὐ ὁ χρῆμα αἰτιατέον ἀλλά ἕτερος τίς ; οὕτως ἐάν σύ δείκνυμι δύο γέρων , δύο πένης , δύο φεύγω , ὁ μέν ἐν ὁ πᾶς εὐκολία καί ἀπάθεια εἰμί , ὁ δέ ἐν ὁ πᾶς ταραχή , οὐ φανερός ὅτι οὐ ὁ γῆρας , οὐ ὁ πενία , οὐ ὁ ξενία αἰτιατέον ἀλλά ἕτερος τίς ; καί ὅς Διογένης ποιέω πρός ὁ πολυτελής φημί πόλις ἔρχομαι ὁ Ἀθῆναι · λαμβάνω γάρ αὐτός ἄγω εἰς ὁ μυροπωλεῖον καί πυνθάνομαι πόσος ὁ κύπρος ὁ κοτύλη . μνᾶ φημί ὁ μυροπώλης · ἀνακράζω πολυτελής γε ὁ πόλις . ἀπάγω αὐτός πάλιν εἰς ὁ μαγειρεῖον καί πυνθάνομαι πόσος ὁ ἀκροκώλιον . τρεῖς δραχμή · βοάω πολυτελής γε ὁ πόλις . εἰς ὁ ἔριον πάλιν ὁ μαλακός καί πόσος ὁ πρόβατον . μνᾶ φημί · βοάω πολυτελής γε ὁ πόλις . δεῦρο δή φημί . ἐνταῦθα ἄγω αὐτός καί εἰς ὁ θέρμος . πόσος ὁ χοῖνιξ ; χαλκός φημί · ἀνακράζω ὁ Διογένης εὐτελής γε ὁ πόλις . πάλιν εἰς ὁ ἰσχάς , δύο χαλκός · ὁ δέ μύρτος ; δύο χαλκός · εὐτελής γε ὁ πόλις . ὅς τρόπος οὖν ὧδε οὐ ἤ πόλις εὐτελής καί 〈 πολυτελής , ἀλλά ἐάν μέν τις οὕτως ζάω , 〉 πολυτελής , ἐάν δέ οὕτως , εὐτελής , οὕτως καί ὁ πρᾶγμα , ἐάν μέν αὐτός οὕτως χράω , εὐπετής καί ῥᾴδιος φαίνω , ἐάν δέ οὕτως , δυσχερής . - ἀλλά ὅμως δοκέω ἐγώ ἔχω τίς ὁ πενία δυσχερής καί ἐπίπονος · καί μᾶλλον ἄν τις ἐπαινέω ὁ μετά πενία εὔκολος 〈 ὁ 〉 γῆρας φέρω ἢ ὁ μετά πλοῦτος . — καί τίς ἔχω δυσχερής ἢ ἐπίπονος ὁ πενία ; ἢ οὐ Κράτης καί Διογένης πένης ἥδω ; καί πῶς 〈 οὐ 〉 ῥᾴδιος διεξάγω , ἄτυφος γίγνομαι καί ἐπαίτης καί δίαιτα εὐτελής καί λιτός δύναμαι χράω ; ἀπορία καί δάνειο περιίστημι · κόγχος καί κύαμος συνάγω , φημί ὁ Κράτης , καί ὁ οὗτος πρόσφορος · κἀν ὅδε δράω , ῥᾴδιος ἵστημι τρόπαιον κατά πενία . ἢ τίς δέω μᾶλλον ἐπαινέω ὁ μετά πενία εὔκολος 〈 ὁ 〉 γῆρας φέρω ἢ ὁ μετά πλοῦτος ; ἐπεί τοι οὐδέ γιγνώσκω ῥᾳδίως εἰμί , ποῖος τίς εἰμί πλοῦτος ἢ ποῖος τίς πενία · ἀλλά καί πλοῦτος πολύς μετά γῆρας δύσκολος χράω καί πενία ἀγεννής καί ὀδυρτικός · καί οὔτε οὗτος ῥᾴδιος , ὥστε ὁ πλοῦτος ἐλευθέριος καί ἄφορτος , οὔτε ἐκεῖνος , ὥστε 〈 ὁ 〉 πενία γενναῖος , ἀλλά ὁ αὐτός ἀμφότερος , καί ὅς ὁ πολύς δύναμαι κατά τρόπος , οὗτος καί ὁ ἀνάπαλιν . καί ἐάν μέν ἐκποιέω πενητεύω 〈 δεῖ 〉 μένω ἐν ὁ βίος , εἰμί δέ μή , ῥᾴδιος ἀπαλλάσσω ὥσπερ ἐκ πανήγυρις [ οὕτως καί ἐκ ὁ βίος ] . καθά καί ἐκ οἰκία , φημί ὁ Βίων , ἐξοικίζω , ὅταν ὁ ἐνοίκιος ὁ μισθόω οὐ κομίζω ὁ θύρα ἀφαιρέω , ὁ κέραμος ἀφαιρέω , ὁ φρέαρ εγκλεισμός , οὕτως , φημί , καί ἐκ ὁ σωμάτιον ἐξοικίζω , ὅταν ὁ μισθόω φύσις ὁ ὀφθαλμός ἀφαιρέω ὁ ἄτη ὁ χείρ ὁ πόδι · οὐ ὑπομένω , ἀλλά ὥσπερ ἐκ συμπόσιον ἀπαλλάσσω οὐδείς δυσχεραίνω , οὕτως καί ἐκ ὁ βίος , ὅταν [ ὁ ] ὥρα εἰμί , ἐμβαίνω πορθμίς ἔρυμα . ὥσπερ 〈 ὁ 〉 ἀγαθός ὑποκριτής εὖ φαίνω ὁ πρόλογος εὖ καί ὁ μέσος εὖ καί ὁ καταστροφή , οὕτως καί ὁ ἀγαθός ἀνήρ εὖ καί ὁ πρῶτος ὁ βίος εὖ καί ὁ μέσος εὖ καί ὁ τελευτή · καί ὥσπερ ἱμάτιον τρίβων γίγνομαι ἀποτίθημι καί οὐ . . . . παρέλκω οὐδέ φιλοψυχέω , ἀλλά μή δύναμαι ἔτι εὐδαιμονέω ἀπαλλάσσω . καθά καί Σωκράτης · εἰμί αὐτός ἐκ ὁ δεσμωτήριον , εἰμί βούλομαι , ἐξέρχομαι . . . καί ὁ δικαστής κελεύω Ἀργύριος τιμάω οὐ προσέχω , ἀλλά ὁ ἐν πρυτανεῖον σίτησις τιμάω · καί τρεῖς ἡμέρα αὐτός δίδωμι ὁ πρῶτος πίνω καί οὐ προσμένω ὁ τρίτος ἡμέρα ὁ ἔσχατος ὥρα παρατηρέω , εἰμί ἔτι ἥλιος ἐπί ὁ ὄρος , ἀλλά εὐθαρσής [ ὁ πρῶτος ] , 〈 ὡς Πλάτων φημί , οὐδείς τρέπω οὔτε ὁ πρόσωπον οὔτε ὁ χρῶμα , ἀλλά μάλα ἱλαρός τε καί εὔκολος λαμβάνω ὁ ποτήριον ἐκπίνω , καί ὁ τελευταῖος ἀποκοτταβίζω οὗτος δέ φημί Ἀλκιβιάδης ὁ καλός · ὁράω σχολή καί παιδιά . ἐγώ δέ , κἀν ἄλλος 〈 θανατόω 〉 ὁράω , φρίσσω . καί μέλλω ἀποθνῄσκω , καθεύδω βαθύς , ὥστε μόλις διεγείρω τις . ταχύς γε ἄν καί ἐγώ τις ἄν κοιμάω . . . . καί γυνή χαλεπότης πρᾶος φέρω κά̓κες βοῦς οὐ φροντίζω · ἀλλά Κριτόβουλος λέγω πῶς ἀνέχω οὗτος συμβιόω ; πῶς δέ σύ Τεῖς παρά σύ χήν ; τίς δέ ἐγώ μέλω ἐκεῖνος ; φημί οὕτως οὐδέ ἐγώ οὗτος , ἀλλά ἀκούω ὥσπερ χήνος . καί πάλιν παραλαμβάνω αὐτός Ἀλκιβιάδης ἐπί ἀγαθός , ὡς ἐκεῖνος παρέρχομαι ὁ τράπεζα ἀνατρέπω , οὐ βοάω οὐδέ ὀδυνάω δεινοπαθέω ὦ ὁ παρανομία , ὥστε ταύτῃ πάσχω , ἀλλά ἀναλέγω ὁ πίπτω , παρατίθημι πάλιν κελεύω ὁ Ἀλκιβιάδης · ὡς δέ ἐκεῖνος οὐ προσέχω ἀλλά ἐγκαλύπτω κάθημαι [ αἰσχύνω ] , προάγω δίειμι φημί ἔξω · φαίνω γάρ ὁ Ξανθίππη ὀξυρεγμία σπαράσσω ἐγώ . εἶτα μετά ὀλίγος ἡμέρα αὐτός ἀριστάω παρά ὁ Ἀλκιβιάδης , ὡς ὁ ὄρνις ὁ γενναῖος ἐφίπταμαι καταβάλλω ὁ πίναξ , ἐγκαλύπτω κάθημαι καί οὐ ἀριστάω · ὡς δέ ἐκεῖνος γελάω καί πυνθάνομαι εἰμί διά οὗτος οὐ ἀριστάω ὅτι ὁ ὄρνις επιπετομαι καταβάλλω , δῆλος ὅτι φημί σύ μέν πρώην Ξανθίππη ἀνατρέπω οὐ βούλομαι ἀριστάω , ἐγώ δέ οἴομαι νῦν 〈 ἄν 〉 ἀριστάω ὁ ὄρνις ἀνατρέπω ; ἢ διαφέρω τίς ἐκεῖνος ὄρνις κορυζάω ἡγέομαι ; ἀλλά εἰμί μέν ὗς φημί ἀνατρέπω , οὐ ἄν ὀργίζω , [ οὐ ἄν διαφέρω ] εἰμί δέ γυνή ὑώδης ; ὁράω παιδιά .