tatianus.oratio-ad-graecos 16
Δαίμονες δὲ οἱ τοῖς ἀνθρώποις ἐπιτάττοντες οὔκ εἰσιν αἱ τῶν ἀνθρώπων ψυχαί . Πῶς γὰρ ἂν γένοιντο δραστικαὶ καὶ μετὰ τὸ ἀποθανεῖν , χωρὶς εἰ μὴ ζῶν μὲν ὁ ἄνθρωπος ἀνόητος καὶ ἀδύνατος γένοιτο , νεκρὸς δὲ γενόμενος λοιπὸν δραστικωτέρας πιστεύοιτο μεταλαμβάνειν δυνάμεως ; Ἀλλ᾿ οὔτε τοῦθ᾿ οὕτως ἐστίν , ὡς ἐν ἄλλοις ἀπεδείξαμεν . Καὶ χαλεπὸν οἴεσθαι τὴν ἀθάνατον , ὑπὸ τῶν τοῦ σώματος μερῶν ἐμποδιζομένην , φρονιμωτέραν , ἐπειδὰν ἀπ᾿ αὐτοῦ μεταναστῇ , γίνεσθαι . Δαίμονες γάρ , τῇ σφῶν κακοηθείᾳ τοῖς ἀνθρώποις ἐκβακχεύοντες , ποικίλαις καὶ ἐψευσμέναις δραματουργίαις τὰς γνώμας αὐτῶν παρατρέπουσι κάτω νενευκυίας , ὅπως μεταρσιοῦσθαι πρὸς τὴν ἐν οὐρανοῖς πορείαν ἐξαδυνατῶσιν.Ἀλλ᾿ οὔτε ἡμᾶς τὰ ἐν κόσμῳ λέληθε , καὶ ἡμῖν εὐκατάληπτον τὸ θεῖον τῆς ἀπαθανατιζούσης τὰς ψυχὰς δυνάμεως ἡμῖν προσελθούσης . Βλέπονται δὲ καὶ ὑπὸ τῶν ψυχικῶν οἱ δαίμονες , ἐσθ᾿ ὅτε τοῖς ἀνθρώποις ἑαυτοὺς ἐκείνων δεικνύντων , ἵνα τε νομισθῶσιν εἶναί τινες , ἢ καί τι βλάψωσι καθάπερ πολεμίους φίλοι κακοὶ τὴν γνώμην ὑπάρχοντες , ἢ τιμῆς εἰς αὐτοὺς τοῖς ὁμοίοις αὐτοῖς τὰς ἀφορμὰς παράσχωσιν . Εἰ γὰρ δυνατὸν αὐτοῖς , πάντως ἂν καὶ τὸν οὐρανὸν σὺν ἅμα τῇ λοιπῇ ποιήσει καθείλκυσαν . Νῦν δὲ τοῦτο μὲν πράττουσιν οὐδαμῶς · ἀδυνατοῦσι γάρ · ὕλῃ δὲ τῇ κάτω πρὸς τὴν ὁμοίαν αὐτοῖς ὕλην πολεμοῦσι . Τούτους δὲ νικᾶν ἄν τις θελήσῃ , τὴν ὕλην παραιτησάσθω . Θώρακι γὰρ πνεύματος ἐπουρανίου καθωπλισμένος πᾶν τὸ ὑπ᾿ αὐτοῦ περιεχόμενον σῶσαι δυνατὸς ἔσται . Εἰσὶ μὲν οὖν καὶ νόσοι καὶ στάσεις τῆς ἐν ἡμῖν ὕλης · δαίμονες δὲ αὐτοὶ τούτων τὰς αἰτίας , ἐπειδὰν συμβαίνουσιν , ἑαυτοῖς προσγράφουσιν , ἐπιόντες ὁπόταν καταλαμβάνῃ κάματος . Ἔστι δὲ ὅτε καὶ αὐτοὶ χειμῶνι τῆς σφῶν ἀβελτηρίας κραδαίνουσι τὴν ἕξιν τοῦ σώματος · οἳ λόγῳ θεοῦ δυνάμεως πληττόμενοι δεδιότες ἀπίασι , καὶ ὁ κάμνων θεραπεύεται .
Lemmas: δαίμων δέ ὁ ὁ ἄνθρωπος ἐπιτάσσω οὐ εἰμί ὁ ὁ ἄνθρωπος ψυχή . πῶς γάρ ἄν γίγνομαι δραστικός καί μετά ὁ ἀποθνῄσκω , χωρίς εἰ μή ζάω μέν ὁ ἄνθρωπος ἀνόητος καί ἀδύνατος γίγνομαι , νεκρός δέ γίγνομαι λοιπός δραστικός πιστεύω μεταλαμβάνω δύναμις ; ἀλλά οὔτε οὗτος οὕτως εἰμί , ὡς ἐν ἄλλος ἀποδείκνυμι . καί χαλεπός οἴομαι ὁ ἀθάνατος , ὑπό ὁ ὁ σῶμα μέρος ἐμποδίζω , φρόνιμος , ἐπειδάν ἀπό αὐτός μετανίστημι , γίγνομαι . δαίμων γάρ , ὁ σφεῖς κακοήθεια ὁ ἄνθρωπος ἐκβακχεύω , ποικίλος καί ψεύδω δραματουργία ὁ γνώμη αὐτός παρατρέπω κάτω νέω , ὅπως μεταρσιόω πρός ὁ ἐν οὐρανός πορεία ἐξαδυνατῶσιν.Ἀλλ᾿ οὔτε ἐγώ ὁ ἐν κόσμος λανθάνω , καί ἐγώ εὐκατάληπτος ὁ θεῖος ὁ ἀπαθανατίζω ὁ ψυχή δύναμις ἐγώ προσέρχομαι . βλέπω δέ καί ὑπό ὁ ψυχικός ὁ δαίμων , εἰμί ὅτε ὁ ἄνθρωπος ἑαυτοῦ ἐκεῖνος δείκνυμι , ἵνα τε νομίζω εἰμί τις , ἤ καί τις βλάπτω καθά πολέμιος φίλος κακός ὁ γνώμη ὑπάρχω , ἤ τιμή εἰς αὐτός ὁ ὅμοιος αὐτός ὁ ἀφορμή παρέχω . εἰ γάρ δυνατός αὐτός , πάντως ἄν καί ὁ οὐρανός σύν ἅμα ὁ λοιπός ποίησις καθέλκω . νῦν δέ οὗτος μέν πράσσω οὐδαμῶς · ἀδυνατέω γάρ · ὕλη δέ ὁ κάτω πρός ὁ ὅμοιος αὐτός ὕλη πολεμέω . οὗτος δέ νικάω ἐάν τις ἐθέλω , ὁ ὕλη παραιτέομαι . θώραξ γάρ πνεῦμα ἐπουράνιος καθοπλίζω πᾶς ὁ ὑπό αὐτός περιέχω σῴζω δυνατός εἰμί . εἰμί μέν οὖν καί νόσος καί στάσις ὁ ἐν ἐγώ ὕλη · δαίμων δέ αὐτός οὗτος ὁ αἰτία , ἐπειδάν συμβαίνω , ἑαυτοῦ προσγράφω , ἐπέρχομαι ὁπόταν καταλαμβάνω κάματος . εἰμί δέ ὅτε καί αὐτός χειμών ὁ σφεῖς ἀβελτηρία κραδαίνω ὁ ἕξις ὁ σῶμα · ὅς λόγος θεός δύναμις πλήσσω δείδω ἀπέρχομαι , καί ὁ κάμνω θεραπεύω .