ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
tatianus.oratio-ad-graecos 2
Τί γὰρ σεμνὸν φιλοσοφοῦντες ἐξηνέγκατε ; Τίς δὲ τῶν πάνυ σπουδαίων ἀλαζονείας ἔξω καθέστηκεν ; Διογένης , πιθάκνης καυχήματι τὴν αὐτάρκειαν σεμνυνόμενος , πολύποδος ὠμοβορίᾳ πάθει συσχεθεὶς ἰλέῳ διὰ τὴν ἀκρασίαν ἀποτέθνηκεν . Ἀρίστιππος ἐν πορφυρίδι περιπατῶν ἀξιοπίστως ἠσωτεύσατο . Πλάτων φιλοσοφῶν ὑπὸ Διονυσίου διὰ γαστριμαργίαν ἐπιπράσκετο . Καὶ Ἀριστοτέλης , ἀμαθῶς ὅρον τῇ προνοίᾳ θεὶς καὶ τὴν εὐδαιμονίαν ἐν οἷς ἠρέσκετο περιγράψας , λίαν ἀπαιδεύτως Ἀλέξανδρον μὴ μεμνημένος μειράκιον ἐκολάκευεν · ὅστις ἀριστοτελικῶς πάνυ τὸν ἑαυτοῦ φίλον διὰ τὸ μὴ βούλεσθαι αὐτὸν προσκυνεῖν καθείρξας ὥσπερ ἄρκτον ἢ πάρδαλιν περιέφερε . Πάνυ γοῦν ἐπείθετο τοῖς τοῦ διδασκάλου δόγμασι , τὴν ἀνδρείαν καὶ τὴν ἀρετὴν συμποσίοις ἐπιδεικνύμενος , καὶ τὸν οἰκεῖον καὶ πάνυ φίλτατον διαπείρων τῷ δόρατι , καὶ πάλιν κλαίων καὶ ἀποκαρτερῶν προφάσει λύπης , ἵνα ὑπὸ τῶν οἰκείων μὴ μισηθῇ . Γελάσαιμι δ᾿ ἄν καὶ τοὺς μέχρι νῦν τοῖς δόγμασιν αὐτοῦ καταχρωμένους · οἳ τὰ μετὰ σελήνην ἀπρονόητα λέγοντες εἶναι , προσγειότεροι παρὰ τὴν σελήνην ὑπάρχοντες καὶ κατώτεροι τοῦ ταύτης δρόμου , προνοοῦσι τῶν ἀπρονοήτων · παρ᾿ οἷς δὲ οὐκ ἔστι κάλλος , οὐ πλοῦτος , οὐ ῥώμη σώματος , οὐκ εὐγένεια , παρὰ τούτοις οὐκ ἔστι παρὰ τὸν Ἀριστοτέλην τὸ εὔδαιμον . Καὶ οἱ τοιοῦτοι φιλοσοφείτωσαν .
Lemmas: τίς γάρ σεμνός φιλοσοφέω ἐκφέρω ; τίς δέ ὁ πάνυ σπουδαῖος ἀλαζονεία ἔξω καθίστημι ; Διογένης , πιθάκνη καύχημα ὁ αὐτάρκεια σεμνύνω , πολύπους ὠμοβορία πάθος συνέχω ἵλαος διά ὁ ἀκρασία ἀποθνῄσκω . Ἀρίστιππος ἐν πορφυρίς περιπατέω ἀξιόπιστος ἀσωτεύω . Πλάτων φιλοσοφέω ὑπό Διονύσιος διά γαστριμαργία πιπράσκω . καί Ἀριστοτέλης , ἀμαθής ὅρος ὁ πρόνοια τίθημι καί ὁ εὐδαιμονία ἐν ὅς ἀρέσκω περιγράφω , λίαν ἀπαίδευτος Ἀλέξανδρος μή μιμνῄσκω μειράκιον κολακεύω · ὅστις Ἀριστοτελικός πάνυ ὁ ἑαυτοῦ φίλος διά ὁ μή βούλομαι αὐτός προσκυνέω κατείργω ὥσπερ ἄρκτος ἤ πάρδαλις περιφέρω . πάνυ γοῦν πείθω ὁ ὁ διδάσκαλος δόγμα , ὁ ἀνδρεία καί ὁ ἀρετή συμπόσιον ἐπιδείκνυμι , καί ὁ οἰκεῖος καί πάνυ φίλος διαπείρω ὁ δόρυ , καί πάλιν κλαίω καί ἀποκαρτερέω πρόφασις λύπη , ἵνα ὑπό ὁ οἰκεῖος μή μισέω . γελάω δέ ἄν καί ὁ μέχρι νῦν ὁ δόγμα αὐτός καταχράομαι · ὁ ὁ μετά σελήνη ἀπρονόητος λέγω εἰμί , πρόσγειος παρά ὁ σελήνη ὑπάρχω καί κατώτερος ὁ οὗτος δρόμος , προνοέω ὁ ἀπρονόητος · παρά ὅς δέ οὐ εἰμί κάλλος , οὐ πλοῦτος , οὐ ῥώμη σῶμα , οὐ εὐγένεια , παρά οὗτος οὐ εἰμί παρά ὁ Ἀριστοτέλης ὁ εὐδαίμων . καί ὁ τοιοῦτος φιλοσοφέω .
tatianus.oratio-ad-graecos 4
Διὰ τί γάρ , ἄνδρες Ἕλληνες , ὥσπερ ἐν πυγμῇ συγκρούειν βούλεσθε τὰς πολιτείας καθ᾿ ἡμῶν ; Καὶ εἰ μὴ τοῖς τινῶν νομίμοις συγχρῆσθαι βούλομαι , τίνος χάριν καθάπερ μιαρώτατος μεμίσημαι ; Προστάττει φόρους τελεῖν ὁ βασιλεύς ; Ἕτοιμος παρέχειν . Δουλεύειν ὁ δεσπότης καὶ ὑπηρετεῖν ; Τὴν δουλείαν γινώσκων . Τὸν μὲν γὰρ ἄνθρωπον ἀνθρωπίνως τιμητέον , φοβητέον δὲ μόνον τὸν θεόν · ὅστις ἀνθρωπίνοις οὐκ ἔστιν ὁρατὸς ὀφθαλμοῖς , οὐ τέχνῃ περιληπτός . Τοῦτον μόνον ἀρνεῖσθαι κελευόμενος οὐ πεισθήσομαι , τεθνήξομαι δὲ μᾶλλον , ἵνα μὴ ψεύστης καὶ ἀχάριστος ἀποδειχθῶ . Θεὸς ὁ καθ᾿ ἡμᾶς οὐκ ἔχει σύστασιν ἐν χρόνῳ , μόνος ἄναρχος ὢν καὶ αὐτὸς ὑπάρχων τῶν ὅλων ἀρχή . Πνεῦμα ὁ θεός , οὐ διήκων διὰ τῆς ὕλης , πνευμάτων δὲ ὑλικῶν καὶ τῶν ἐν αὐτῇ σχημάτων κατασκευαστής · ἀόρατός τε καὶ ἀναφής , αἰσθητῶν καὶ ἀοράτων αὐτὸς γεγονὼς πατήρ.Τοῦτον διὰ τῆς ποιήσεως αὐτοῦ ἴσμεν , καὶ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ τὸ ἀόρατον τοῖς ποιήμασι καταλαμβανόμεθα . Δημιουργίαν τὴν ὑπ᾿ αὐτοῦ γεγενημένην χάριν ἡμῶν προσκυνεῖν οὐ θέλω . Γέγονεν ἥλιος καὶ σελήνη δι᾿ ἡμᾶς · εἶτα πῶς τοὺς ἐμοὺς ὑπηρέτας προσκυνήσω ; Πῶς δὲ ξύλα καὶ λίθους θεοὺς ἀποφανοῦμαι ; Πνεῦμα γὰρ τὸ διὰ τῆς ὕλης διῆκον ἔλαττον ὑπάρχει τοῦ θειοτέρου πνεύματος · ὅπερ δὲ ψυχῇ παρωμοιωμένον οὐ τιμητέον ἐπ᾿ ἴσης τῷ τελείῳ θεῷ . Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὸν ἀνωνόμαστον θεὸν δωροδοκητέον · ὁ γὰρ πάντων ἀνενδεὴς οὐ διαβλητέος ὑφ᾿ ἡμῶν ὡς ἐνδεής . Φανερώτερον δὲ ἐκθήσομαι τὰ ἡμέτερα .
Lemmas: διά τίς γάρ , ἀνήρ Ἕλλην , ὥσπερ ἐν πυγμή συγκρούω βούλομαι ὁ πολιτεία κατά ἐγώ ; καί εἰ μή ὁ τις νόμιμος συγχράομαι βούλομαι , τίς χάριν καθά μιαρός μισέω ; προστάσσω φόρος τελέω ὁ βασιλεύς ; ἑτοῖμος παρέχω . δουλεύω ὁ δεσπότης καί ὑπηρετέω ; ὁ δουλεία γιγνώσκω . ὁ μέν γάρ ἄνθρωπος ἀνθρώπινος τιμάω , φοβητέος δέ μόνος ὁ θεός · ὅστις ἀνθρώπινος οὐ εἰμί ὁρατός ὀφθαλμός , οὐ τέχνη περιληπτός . οὗτος μόνος ἀρνέομαι κελεύω οὐ πείθω , θνῄσκω δέ μάλα , ἵνα μή ψεύστης καί ἀχάριστος ἀποδείκνυμι . θεός ὁ κατά ἐγώ οὐ ἔχω σύστασις ἐν χρόνος , μόνος ἄναρχος εἰμί καί αὐτός ὑπάρχω ὁ ὅλος ἀρχή . πνεῦμα ὁ θεός , οὐ διήκω διά ὁ ὕλη , πνεῦμα δέ ὑλικός καί ὁ ἐν αὐτός σχῆμα κατασκευαστής · ἀόρατος τε καί ἀναφής , αἰσθητός καί ἀόρατος αὐτός γίγνομαι πατηρ.τουος διά ὁ ποίησις αὐτός οἶδα , καί ὁ δύναμις αὐτός ὁ ἀόρατος ὁ ποίημα καταλαμβάνω . δημιουργία ὁ ὑπό αὐτός γίγνομαι χάρις ἐγώ προσκυνέω οὐ ἐθέλω . γίγνομαι ἥλιος καί σελήνη διά ἐγώ · εἶτα πῶς ὁ ἐμός ὑπηρέτης προσκυνέω ; πῶς δέ ξύλον καί λίθος θεός ἀποφαίνω ; πνεῦμα γάρ ὁ διά ὁ ὕλη διήκω ἐλαχύς ὑπάρχω ὁ θεῖος πνεῦμα · ὅς δέ ψυχή παρομοιόω οὐ τιμάω ἐπί ἴσος ὁ τέλειος θεός . ἀλλά οὐδέ ὁ ἀνωνόμαστος θεός δωροδοκέω · ὁ γάρ πᾶς ἀνενδεής οὐ διαβλήω ὑπό ἐγώ ὡς ἐνδεής . φανερός δέ ἐκτίθημι ὁ ἡμέτερος .
tatianus.oratio-ad-graecos 5
Θεὸς ἦν ἐν ἀρχῇ , τὴν δὲ ἀρχὴν λόγου δύναμιν παρειλήφαμεν . Ὁ γὰρ δεσπότης τῶν ὅλων , αὐτὸς ὑπάρχων τοῦ παντὸς ἡ ὑπόστασις , κατὰ μὲν τὴν μηδέπω γεγενημένην ποίησιν μόνος ἦν · καθὸ δὲ πᾶσα δύναμις , ὁρατῶν τε καὶ ἀοράτων αὐτὸς ὑπόστασις ἦν , σὺν αὐτῷ τὰ πάντα · σὺν αὐτῷ διὰ λογικῆς δυνάμεως αὐτὸς καὶ ὁ λόγος , ὃς ἦν ἐν αὐτῷ , ὑπέστησε . Θελήματι δὲ τῆς ἁπλότητος αὐτοῦ προπηδᾷ λόγος · ὁ δὲ λόγος , οὐ κατὰ κενοῦ χωρήσας , ἔργον πρωτότοκον τοῦ πατρὸς γίνεται . Τοῦτον ἴσμεν τοῦ κόσμου τὴν ἀρχήν.Γέγονε δὲ κατὰ μερισμόν , οὐ κατὰ ἀποκοπήν · τὸ γὰρ ἀποτμηθὲν τοῦ πρώτου κεχώρισται , τὸ δὲ μερισθὲν οἰκονομίας τὴν αἵρεσιν προσλαβὸν οὐκ ἐνδεᾶ τὸν ὅθεν εἴληπται πεποίηκεν . Ὥσπερ γὰρ ἀπὸ μιᾶς δᾳδὸς ἀνάπτεται μὲν πυρὰ πολλά , τῆς δὲ πρώτης δᾳδὸς διὰ τὴν ἔξαψιν τῶν πολλῶν δᾳδῶν οὐκ ἐλαττοῦται τὸ φῶς , οὕτω καὶ ὁ λόγος προελθὼν ἐκ τῆς τοῦ πατρὸς δυνάμεως οὐκ ἄλογον πεποίηκε τὸν γεγεννηκότα . Καὶ γὰρ αὐτὸς ἐγὼ λαλῶ καὶ ὑμεῖς ἀκούετε , καὶ οὐ δήπου διὰ τῆς μεταβάσεως τοῦ λόγου κενὸς ὁ προσομιλῶν λόγου γίνομαι · προβαλλόμενος δὲ τὴν ἐμαυτοῦ φωνὴν διακοσμεῖν τὴν ἐν ὑμῖν ἀκόσμητον ὕλην προῄρημαι . Καὶ καθάπερ ὁ λόγος ἐν ἀρχῇ γεννηθεὶς ἀντεγέννησε τὴν καθ᾿ ἡμᾶς ποίησιν , αὐτὸς ἑαυτῷ τὴν ὕλην δημιουργήσας , οὕτω κἀγώ , κατὰ τὴν τοῦ λόγου μίμησιν ἀναγεννηθεὶς καὶ τὴν τοῦ ἀληθοῦς κατάληψιν πεποιημένος , μεταῤῥυθμίζω τῆς συγγενοῦς ὕλης τὴν σύγχυσιν . Οὔτε γὰρ ἄναρχος ἡ ὕλη καθάπερ ὁ θεός , οὐδὲ διὰ τὸ ἄναρχον καὶ αὐτὴ ἰσοδύναμος τῷ θεῷ · γεννητὴ δὲ καὶ οὐχ ὑπό του ἄλλου γεγονυῖα , μόνου δὲ ὑπὸ τοῦ πάντων δημιουργοῦ προβεβλημένη .
Lemmas: θεός εἰμί ἐν ἀρχή , ὁ δέ ἀρχή λόγος δύναμις παραλαμβάνω . ὁ γάρ δεσπότης ὁ ὅλος , αὐτός ὑπάρχω ὁ πᾶς ὁ ὑπόστασις , κατά μέν ὁ μηδέπω γίγνομαι ποίησις μόνος εἰμί · καθό δέ πᾶς δύναμις , ὁρατός τε καί ἀόρατος αὐτός ὑπόστασις εἰμί , σύν αὐτός ὁ πᾶς · σύν αὐτός διά λογικός δύναμις αὐτός καί ὁ λόγος , ὅς εἰμί ἐν αὐτός , ὑφίστημι . θέλημα δέ ὁ ἁπλότης αὐτός προπηδάω λόγος · ὁ δέ λόγος , οὐ κατά κενός χωρέω , ἔργον πρωτότοκος ὁ πατήρ γίγνομαι . οὗτος οἶδα ὁ κόσμος ὁ ἀρχήν.Γέγονε δέ κατά μερισμός , οὐ κατά ἀποκοπή · ὁ γάρ ἀποτέμνω ὁ πρῶτος χωρίζω , ὁ δέ μερίζω οἰκονομία ὁ αἵρεσις προσλαμβάνω οὐ ἐνδεής ὁ ὅθεν λαμβάνω ποιέω . ὥσπερ γάρ ἀπό εἷς δαίς ἀνάπτω μέν πῦρ πολύς , ὁ δέ πρῶτος δαίς διά ὁ ἔξαψις ὁ πολύς δαίς οὐ ἐλασσόω ὁ φάος , οὕτως καί ὁ λόγος προέρχομαι ἐκ ὁ ὁ πατήρ δύναμις οὐ ἄλογος ποιέω ὁ γεννάω . καί γάρ αὐτός ἐγώ λαλέω καί σύ ἀκούω , καί οὐ δήπου διά ὁ μετάβασις ὁ λόγος κενός ὁ προσομιλέω λόγος γίγνομαι · προβάλλω δέ ὁ ἐμαυτοῦ φωνή διακοσμέω ὁ ἐν σύ ἀκόσμητος ὕλη προαιρέω . καί καθά ὁ λόγος ἐν ἀρχή γεννάω ἀντιγεννάω ὁ κατά ἐγώ ποίησις , αὐτός ἑαυτοῦ ὁ ὕλη δημιουργέω , οὕτως ἐγώ , κατά ὁ ὁ λόγος μίμησις ἀναγεννάω καί ὁ ὁ ἀληθής κατάληψις ποιέω , μεταρρυθμίζω ὁ συγγενής ὕλη ὁ σύγχυσις . οὔτε γάρ ἄναρχος ὁ ὕλη καθά ὁ θεός , οὐδέ διά ὁ ἄναρχος καί αὐτός ἰσοδύναμος ὁ θεός · γεννητός δέ καί οὐ ὑπό τις ἄλλος γίγνομαι , μόνος δέ ὑπό ὁ πᾶς δημιουργός προβάλλω .
tatianus.oratio-ad-graecos 6
Καὶ διὰ τοῦτο καὶ σωμάτων ἀνάστασιν ἔσεσθαι πεπιστεύκαμεν μετὰ τὴν τῶν ὅλων συντέλειαν , οὐχ ὡς οἱ Στωϊκοὶ δογματίζουσι κατά τινας κύκλων περιόδους , γινομένων ἀεὶ καὶ ἀπογινομένων τῶν αὐτῶν οὐκ ἐπί τι χρήσιμον , ἅπαξ δέ , τῶν καθ᾿ ἡμᾶς αἰώνων πεπερασμένων , καὶ εἰς τὸ παντελὲς διὰ μόγων τῶν ἀνθρώπων τὴν σύστασιν ἔσεσθαι χάριν κρίσεως . Δικάζουσι δὲ ἡμῖν οὐ Μίνως οὐδὲ Ῥαδάμανθυς , ὧν πρὸ τῆς τελευτῆς οὐδεμία τῶν ψυχῶν ὡς μυθολογοῦσιν ἐκρίνετο · δοκιμαστὴς δὲ αὐτὸς ὁ ποιητὴς θεὸς γίνεται . Κἂν γὰρ πάνυ φληνάφους καὶ σπερμολόγους ἡμᾶς νομίσητε , μέλον οὐκ ἔστιν ἡμῖν , ἐπεὶ τούτῳ τῷ λόγῳ πεπιστεύκαμεν . Ὥσπερ γὰρ οὐκ ὢν πρὶν ἢ γενέσθαι τίς ἤμην οὐκ ἐγίνωσκον , μόνον δὲ ἐν ὑποστάσει τῆς σαρκικῆς ὕλης ὑπῆρχον , γεγονὼς δὲ ὁ μὴ πάλαι διὰ τῆς γενέσεως τὸ εἶναι πεπίστευκα · τὸν αὐτὸν τρόπον ὁ γενόμενος καὶ διὰ θανάτου μηκέτι ὤν , αὖθίς τε μηκέθ᾿ ὁρώμενος , ἔσομαι πάλιν , ὥσπερ μὴ πάλαι γεγονὼς εἶτα γεννηθείς . Κἂν πῦρ ἐξαφανίσῃ μου τὸ σαρκίον , ἐξατμισθεῖσαν τὴν ὕλην ὁ κόσμος κεχώρηκεν · κἂν ἐν ποταμοῖς , κἂν ἐν θαλάτταις ἐκδαπανηθῶ , κἂν ὑπὸ θηρίων διασπασθῶ , ταμείοις ἐναπόκειμαι πλουσίου δεσπότου . Καὶ ὁ μὲν πτωχὸς καὶ ἄθεος οὐκ οἶδε τὰ ἀποκείμενα · θεὸς δὲ ὁ βασιλεύων , ὅτε βούλεται , τὴν ὁρατὴν αὐτῷ μόνῳ ὑπόστασιν ἀποκαταστήσει πρὸς τὸ ἀρχαῖον .
Lemmas: καί διά οὗτος καί σῶμα ἀνάστασις εἰμί πιστεύω μετά ὁ ὁ ὅλος συντέλεια , οὐ ὡς ὁ Στωϊκός δογματίζω κατά τις κύκλος περίοδος , γίγνομαι ἀεί καί ἀπογίγνομαι ὁ αὐτός οὐ ἐπί τις χρήσιμος , ἅπαξ δέ , ὁ κατά ἐγώ αἰών περαίνω , καί εἰς ὁ παντελής διά μόγος ὁ ἄνθρωπος ὁ σύστασις εἰμί χάριν κρίσις . δικάζω δέ ἐγώ οὐ Μίνως οὐδέ Ῥαδάμανθυς , ὅς πρό ὁ τελευτή οὐδείς ὁ ψυχή ὡς μυθολογέω κρίνω · δοκιμαστής δέ αὐτός ὁ ποιητής θεός γίγνομαι . ἐάν γάρ πάνυ φλήναφος καί σπερμολόγος ἐγώ νομίζω , μέλω οὐ εἰμί ἐγώ , ἐπεί οὗτος ὁ λόγος πιστεύω . ὥσπερ γάρ οὐ εἰμί πρίν ἤ γίγνομαι τίς εἰμί οὐ γιγνώσκω , μόνος δέ ἐν ὑπόστασις ὁ σαρκικός ὕλη ὑπάρχω , γίγνομαι δέ ὁ μή πάλαι διά ὁ γένεσις ὁ εἰμί πιστεύω · ὁ αὐτός τρόπος ὁ γίγνομαι καί διά θάνατος μηκέτι εἰμί , αὖθις τε μηκέτι ὁράω , εἰμί πάλιν , ὥσπερ μή πάλαι γίγνομαι εἶτα γεννάω . ἐάν πῦρ ἐξαφανίζω ἐγώ ὁ σαρκίον , ἐξατμίζω ὁ ὕλη ὁ κόσμος χωρέω · ἐάν ἐν ποταμός , ἐάν ἐν θάλασσα ἐκδαπανάω , ἐάν ὑπό θηρίον διασπάω , ταμεῖον ἐναπόκειμαι πλούσιος δεσπότης . καί ὁ μέν πτωχός καί ἄθεος οὐ οἶδα ὁ ἀπόκειμαι · θεός δέ ὁ βασιλεύω , ὅτε βούλομαι , ὁ ὁρατός αὐτός μόνος ὑπόστασις ἀποκαθίστημι πρός ὁ ἀρχαῖος .
tatianus.oratio-ad-graecos 7
Λόγος γὰρ ὁ ἐπουράνιος , πνεῦμα γεγονὼς ἀπὸ τοῦ πατρὸς καὶ λόγος ἐκ τῆς λογικῆς δυνάμεως , κατὰ τὴν τοῦ γεννήσαντος αὐτὸν πατρὸς μίμησιν εἰκόνα τῆς ἀθανασίας τὸν ἄνθρωπον ἐποίησεν , ἵνα , ὥσπερ ἡ ἀφθαρσία παρὰ τῷ θεῷ , τὸν αὐτὸν τρόπον θεοῦ μοῖραν ἄνθρωπος μεταλαβὼν ἔχῃ καὶ τὸ ἀθάνατον . Ὁ μὲν οὖν λόγος πρὸ τῆς τῶν ἀνδρῶν κατασκευῆς ἀγγέλων δημιουργὸς γίνεται . Τὸ δὲ ἑκάτερον τῆς ποιήσεως εἶδος αὐτεξούσιον γέγονε , τἀγαθοῦ φύσιν μὴ ἔχον , ὃ πάλιν μόνον παρὰ τῷ θεῷ , τῇ δὲ ἐλευθερίᾳ τῆς προαιρέσεως ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων ἐκτελειούμενον · ὅπως ὁ μὲν φαῦλος δικαίως κολάζηται , δι᾿ αὐτὸν γεγονὼς μοχθηρός , ὁ δὲ δίκαιος χάριν τῶν ἀνδραγαθημάτων ἀξίως ἐπαινῆται , κατὰ τὸ αὐτεξούσιον τοῦ θεοῦ μὴ παραβὰς τὸ βούλημα . Καὶ τὰ μὲν περὶ τοὺς ἀγγέλους καὶ ἀνθρώπους τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον.Ἡ δὲ τοῦ λόγου δύναμις ἔχουσα παρ᾿ ἑαυτῇ προγνωστικὸν τὸ μέλλον ἀποβαίνειν , οὐ καθ᾿ εἱμαρμένην , τῇ δὲ τῶν αἱρουμένων αὐτεξουσίων γνώμῃ , τῶν μελλόντων προὔλεγε τὰς ἀποβάσεις · καὶ τῆς μὲν πονηρίας κωλυτὴς ἐγίνετο δι᾿ ἀπαγορεύσεων , τῶν δὲ μενόντων ἀγαθῶν ἐγκωμιαστής . Καὶ ἐπειδή τινι φρονιμωτέρῳ παρὰ τοὺς λοιποὺς ὄντι διὰ τὸ πρωτόγονον συνεξηκολούθησαν καὶ θεὸν ἀνέδειξαν οἱ ἄνθρωποι καὶ τὸν ἐπανιστάμενον τῷ νόμῳ τοῦ θεοῦ , τότε ἡ τοῦ λόγου δύναμις τόν τε ἄρξαντα τῆς ἀπονοίας καὶ τοὺς συνακολουθήσαντας τούτῳ τῆς σὺν αὐτῷ διαίτης παρῃτήσατο . Καὶ ὁ μὲν κατ᾿ εἰκόνα τοῦ θεοῦ γεγονώς , χωρισθέντος ἀπ᾿ αὐτοῦ τοῦ πνεύματος τοῦ δυνατωτέρου , θνητὸς γίνεται · διὰ δὲ τὴν παράβασιν καὶ τὴν ἄγνοιαν ὁ πρωτόγονος δαίμων ἀποδείκνυται , καὶ τοῦτον οἱ μιμησάμενοι , τούτου δὲ τὰ φαντάσματα , δαιμόνων στρατόπεδον ἀποβεβήκασι καὶ διὰ τὸ αὐτεξούσιον τῇ σφῶν ἀβελτηρίᾳ παρεδόθησαν .
Lemmas: λόγος γάρ ὁ ἐπουράνιος , πνεῦμα γίγνομαι ἀπό ὁ πατήρ καί λόγος ἐκ ὁ λογικός δύναμις , κατά ὁ ὁ γεννάω αὐτός πατήρ μίμησις εἰκών ὁ ἀθανασία ὁ ἄνθρωπος ποιέω , ἵνα , ὥσπερ ὁ ἀφθαρσία παρά ὁ θεός , ὁ αὐτός τρόπος θεός μοῖρα ἄνθρωπος μεταλαμβάνω ἔχω καί ὁ ἀθάνατος . ὁ μέν οὖν λόγος πρό ὁ ὁ ἀνήρ κατασκευή ἄγγελος δημιουργός γίγνομαι . ὁ δέ ἑκάτερος ὁ ποίησις εἶδος αὐτεξούσιος γίγνομαι , ἀγαθός φύσις μή ἔχω , ὅς πάλιν μόνος παρά ὁ θεός , ὁ δέ ἐλευθερία ὁ προαίρεσις ὑπό ὁ ἄνθρωπος ἐκτελειόω · ὅπως ὁ μέν φαῦλος δίκαιος κολάζω , διά αὐτός γίγνομαι μοχθηρός , ὁ δέ δίκαιος χάριν ὁ ἀνδραγάθημα ἄξιος ἐπαινέω , κατά ὁ αὐτεξούσιος ὁ θεός μή παραβαίνω ὁ βούλημα . καί ὁ μέν περί ὁ ἄγγελος καί ἄνθρωπος οὗτος ἔχω ὁ τρόπον.Ἡ δέ ὁ λόγος δύναμις ἔχω παρά ἑαυτοῦ προγνωστικός ὁ μέλλω ἀποβαίνω , οὐ κατά μείρομαι , ὁ δέ ὁ αἱρέω αὐτεξούσιος γνώμη , ὁ μέλλω προλέγω ὁ ἀπόβασις · καί ὁ μέν πονηρία κωλυτής γίγνομαι διά ἀπαγόρευσις , ὁ δέ μένω ἀγαθός ἐγκωμιαστής . καί ἐπειδή τις φρόνιμος παρά ὁ λοιπός εἰμί διά ὁ πρωτόγονος συνεξακολουθέω καί θεός ἀναδείκνυμι ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἐπανίστημι ὁ νόμος ὁ θεός , τότε ὁ ὁ λόγος δύναμις ὁ τε ἄρχω ὁ ἀπόνοια καί ὁ συνακολουθέω οὗτος ὁ σύν αὐτός δίαιτα παραιτέομαι . καί ὁ μέν κατά εἰκών ὁ θεός γίγνομαι , χωρίζω ἀπό αὐτός ὁ πνεῦμα ὁ δυνατός , θνητός γίγνομαι · διά δέ ὁ παράβασις καί ὁ ἄγνοια ὁ πρωτόγονος δαίμων ἀποδείκνυμι , καί οὗτος ὁ μιμέομαι , οὗτος δέ ὁ φάντασμα , δαίμων στρατόπεδον ἀποβαίνω καί διά ὁ αὐτεξούσιος ὁ σφεῖς αβελτηρία παραδίδωμι .
tatianus.oratio-ad-graecos 10
Μεταμόρφωσις ἀνθρώποις μεμυθολόγηται · μεταμορφοῦνται δὲ παρ᾿ ὑμῖν καὶ οἱ θεοί.Δένδρον ἡ Ῥέα γίνεται , δράκων δὲ ὁ Ζεὺς διὰ τὴν Φερσέφατταν , αἴγειροι αἱ τοῦ Φαέθοντος ἀδελφαί , καὶ ἡ Λητὼ ζῶον εὐτελές , δι᾿ ἣν Ὀρτυγία Δῆλος ἡ νῦν κέκληται . Θεὸς εἰπέ μοι κύκνος γίνεται , καὶ τὴν ἀετοῦ μορφὴν ἀναλαμβάνει , καὶ δι᾿ οἰνοχοΐαν τοῦ Γανυμήδους τῇ παιδεραστίᾳ σεμνύνεται ; Τί μοι σέβειν θεοὺς δωρολήπτας , καὶ ὀργιζομένους ἂν μὴ λάβωσιν ; Ἐχέτωσαν οὗτοι τὴν εἱμαρμένην · τοὺς πλανήτας προσκυνεῖν οὐ βούλομαι . Τίς ἐστιν ὁ Βερενίκης πλόκαμος ; Ποῦ δὲ οἱ ἀστέρες αὐτῆς πρὶν τὴν προειρημένην ἀποθανεῖν ; Πῶς δὲ ὁ τεθνεὼς Ἀντίνοος μειράκιον ἐν τῇ σελήνῃ ὡραῖον καθίδρυται ; Τίς ὁ ἀναβιβάσας αὐτόν , εἰ μή τις καὶ τοῦτον , ὡς τοὺς βασιλέας μισθοῦ δι᾿ ἐπιορκίας τις , τοὺς θεοὺς καταγελῶν , εἰς τὸν οὐρανὸν ἀνεληλυθέναι φήσας πεπίστευται , κατὰ τὸ ὅμοιον θεολογήσας τιμῆς καὶ δωρεᾶς ἠξίωται ; Τί μοι τὸν θεον σεσυλήκατε ; Τί δὲ αὐτοῦ τὴν ποίησιν ἀτιμάζετε ; Θύεις πρόβατον , τὸ δ᾿ αὐτὸ προσκυνεῖς · ταῦρός ἐστιν ἐν οὐρανῷ , καὶ τὴν εἰκόνα σφάττεις αὐτοῦ . Ζῶον πονηρὸν ὁ ἐνγόνασι ἐκθλίβει · καὶ τὸν ἀνθρωποποιὸν Προμηθία καταφαγών ἀετὸς τετίμηται.Καλὸς ὁ κύκνος , ὅτι μοιχὸς ἦν · καλοὶ δὲ καὶ οἱ ἑτεροήμεροι Διόσκουροι , τῶν Λευκιππίδων οἱ ἁρπασταί . Κρείττων ἡ Ἑλένη , τὸν μὲν καρήξανθον Μενέλαον καταλιποῦσα , τῷ δὲ μιτρηφόρῳ καὶ πολυχρύσῳ Πάριδι κατακολουθοῦσα . Λίκαιος καὶ Σώφρων , ὁ τὴν ἐκπορνεύσασαν εἰς Ἠλύσια πεδία μετατεθεικώς . Ἀλλ᾿ οὐδὲ ἡ Τυνδαρὶς ἀπηθανάτισται · καὶ σοφῶς ὁ Εὐριπίδης ὑπὸ Ὀρέστου τῆς προειρημένης γυναικὸς τὴν ἀναίρεσιν παρεισήγαγε .
Lemmas: μεταμόρφωσις ἄνθρωπος μυθολογέω · μεταμορφόω δέ παρά σύ καί ὁ θεοί.Δένδρον ὁ Ῥέα γίγνομαι , δράκων δέ ὁ Ζεύς διά ὁ Φερσέφασσα , αἴγειρος ὁ ὁ Φαέθων ἀδελφή , καί ὁ Λητώ ζῷον εὐτελής , διά ὅς Ὀρτυγία Δῆλος ὁ νῦν καλέω . θεός λέγω ἐγώ κύκνος γίγνομαι , καί ὁ ἀετός μορφή ἀναλαμβάνω , καί διά οἰνοχοία ὁ Γανυμήδης ὁ παιδεραστία σεμνύνω ; τίς ἐγώ σέβω θεός δωρολήπτης , καί ὀργίζω ἐάν μή λαμβάνω ; ἔχω οὗτος ὁ μείρομαι · ὁ πλανήτης προσκυνέω οὐ βούλομαι . τίς εἰμί ὁ Βερενίκη πλόκαμος ; ποῦ δέ ὁ ἀστήρ αὐτός πρίν ὁ προλέγω ἀποθνῄσκω ; πῶς δέ ὁ θνῄσκω Ἀντίνοος μειράκιον ἐν ὁ σελήνη ὡραῖος καθιδρύω ; τίς ὁ ἀναβιβάζω αὐτός , εἰ μή τις καί οὗτος , ὡς ὁ βασιλεύς μισθός διά ἐπιορκία τις , ὁ θεός καταγελάω , εἰς ὁ οὐρανός ἀνέρχομαι φημί πιστεύω , κατά ὁ ὅμοιος θεολογέω τιμή καί δωρεά ἀξιόω ; τίς ἐγώ ὁ θεός συλάω ; τίς δέ αὐτός ὁ ποίησις ἀτιμάζω ; θύω πρόβατον , ὁ δέ αὐτός προσκυνέω · ταῦρος εἰμί ἐν οὐρανός , καί ὁ εἰκών σφάζω αὐτός . ζῷον πονηρός ὁ φέρω ἐκθλίβω · καί ὁ ἀνθρωποποιός προμήθεια κατεσθίω ἀετός τετίμηται.Καλὸς ὁ κύκνος , ὅτι μοιχός εἰμί · καλός δέ καί ὁ ἑτεροήμερος Διόσκοροι , ὁ Λευκιππίδες ὁ ἁρπαστής . κρατύς ὁ Ἑλένη , ὁ μέν καρήξανθον Μενέλαος καταλείπω , ὁ δέ μιτρηφόρος καί πολύχρυσος Πάρις κατακολουθέω . Λίκαιος καί Σώφρων , ὁ ὁ ἐκπορνεύω εἰς Ἠλύσιος πεδίον μετατίθημι . ἀλλά οὐδέ ὁ Τυνδαρίς ἀπαθανατίζω · καί σοφός ὁ Εὐριπίδης ὑπό Ὀρέστης ὁ προλέγω γυνή ὁ ἀναίρεσις παρεισάγω .
tatianus.oratio-ad-graecos 11
Πῶς οὖν γένεσιν τὴν καθ᾿ εἱμαρμένην ἀποδέξομαι , τοιούτους αὐτῆς τοὺς οἰκονόμους θεωρῶν ; Βασιλεύειν οὐ θέλω , πλουτεῖν οὐ βούλομαι , τὴν στρατηγίαν παρῄτημαι , πορνείαν μεμίσηκα , ναυτίλλεσθαι διὰ τὴν ἀπληστίαν οὐκ ἐπιτηδεύω , στεφάνους ἔχειν οὐκ ἀγωνίζομαι , δοξομανίας ἀπήλλαγμαι , θανάτου καταφρονῶ , νόσου παντοδαπῆς ἀνώτερος γίνομαι , λύπη μου τὴν ψυχὴν οὐκ ἀναλίσκει . Δοῦλος ἐὰν ὦ , δουλείαν ὑπομένω · κἂν ἐλεύθερος ὑπάρχω , τὴν εὐγένειαν οὐ σεμνύνομαι . Τὸν ἥλιον ὁρῶ πάντων τὸν αὐτόν , ἕνα δὲ κατὰ πάντων τὸν θάνατον δι᾿ ἡδονῆς καὶ ἐλαττώματος . Ὁ πλούσιος σπείρει , καὶ ὁ πένης τῆς αὐτῆς σπορᾶς μεταλαμβάνει · τελευτῶσιν οἱ πλουσιώτατοι σιώτατοι , καὶ οἱ μεταιτοῦντες τὴν αὐτὴν ἔχουσι τοῦ βίου περιγραφήν . Πλειόνων χρῄζουσιν οἱ πλουτοῦντες , καὶ δι᾿ ἀξιοπιστίας μετὰ τῆς δόξης γίνονται · πένης δὲ καὶ ὁ μετριώτατος τῶν καθ᾿ ἑαυτὸν ἐφιέμενος εὐμαρέστερον περιγίνεται.Τί μοι καθ᾿ εἱμαρμένην ἀγρυπνεῖς διὰ φιλαργυρίαν ; Τί δέ μοι καθ᾿ εἱμαρμένην πολλάκις ὀρεγόμενος πολλάκις ἀποθνήσκεις ; Ἀπόθνησκε τῷ κόσμῳ , παραιτούμενος τὴν ἐν αὐτῷ μανίαν · ζῆθι τῷ θεῷ , διὰ τῆς αὐτοῦ καταλήψεως τὴν παλαιὰν γένεσιν παραιτούμενος . Οὐκ ἐγενόμεθα πρὸς τὸ ἀποθνήσκειν , ἀποθνήσκομεν δὲ δι᾿ ἑαυτούς . Ἀπώλεσεν ἡμᾶς τὸ αὐτεξούσιον · δοῦλοι γεγόναμεν οἱ ἐλεύθεροι , διὰ τὴν ἁμαρτίαν ἐπράθημεν . Οὐδὲν φαῦλον ὑπὸ τοῦ θεοῦ πεποίηται , τὴν πονηρίαν ἡμεῖς ἀνεδείξαμεν · οἱ δὲ ἀναδείξαντες δυνατοὶ πάλιν παραιτήσασθαι .
Lemmas: πῶς οὖν γένεσις ὁ κατά μείρομαι ἀποδέχομαι , τοιοῦτος αὐτός ὁ οἰκονόμος θεωρέω ; βασιλεύω οὐ ἐθέλω , πλουτέω οὐ βούλομαι , ὁ στρατηγία παραιτέομαι , πορνεία μισέω , ναυτίλλομαι διά ὁ ἀπληστία οὐ ἐπιτηδεύω , στέφανος ἔχω οὐ ἀγωνίζομαι , δοξομανία ἀπαλλάσσω , θάνατος καταφρονέω , νόσος παντοδαπός ἀνώτερος γίγνομαι , λύπη ἐγώ ὁ ψυχή οὐ ἀναλίσκω . δοῦλος ἐάν εἰμί , δουλεία ὑπομένω · ἐάν ἐλεύθερος ὑπάρχω , ὁ εὐγένεια οὐ σεμνύνω . ὁ ἥλιος ὁράω πᾶς ὁ αὐτός , εἷς δέ κατά πᾶς ὁ θάνατος διά ἡδονή καί ἐλάττωμα . ὁ πλούσιος σπείρω , καί ὁ πένης ὁ αὐτός σπορά μεταλαμβάνω · τελευτάω ὁ πλούσιος σίως , καί ὁ μεταιτέω ὁ αὐτός ἔχω ὁ βίος περιγραφή . πολύς χρῄζω ὁ πλουτέω , καί διά ἀξιοπιστία μετά ὁ δόξα γίγνομαι · πένης δέ καί ὁ μέτριος ὁ κατά ἑαυτοῦ ἐφίημι εὐμαρής περιγίνεται.Τί ἐγώ κατά μείρομαι ἀγρυπνέω διά φιλαργυρία ; τίς δέ ἐγώ κατά μείρομαι πολλάκις ὀρέγω πολλάκις ἀποθνῄσκω ; ἀποθνῄσκω ὁ κόσμος , παραιτέομαι ὁ ἐν αὐτός μανία · ζάω ὁ θεός , διά ὁ αὐτός κατάληψις ὁ παλαιός γένεσις παραιτέομαι . οὐ γίγνομαι πρός ὁ ἀποθνῄσκω , ἀποθνῄσκω δέ διά ἑαυτοῦ . ἀπόλλυμι ἐγώ ὁ αὐτεξούσιος · δοῦλος γίγνομαι ὁ ἐλεύθερος , διά ὁ ἁμαρτία πιπράσκω . οὐδείς φαῦλος ὑπό ὁ θεός ποιέω , ὁ πονηρία ἐγώ ἀναδείκνυμι · ὁ δέ ἀναδείκνυμι δυνατός πάλιν παραιτέομαι .
tatianus.oratio-ad-graecos 13
Οὐκ ἔστιν ἀθάνατος , ἄνδρες Ἕλληνες , ἡ ψυχὴ καθ᾿ ἑαυτήν , θνητὴ δέ . Ἀλλὰ δύναται ἡ αὐτὴ καὶ μὴ ἀποθνήσκειν , Θνήσκει μὲν γὰρ καὶ λύεται μετὰ τοῦ σώματος μὴ γινώσκουσα τὴν ἀλήθειαν · ἀνίσταται δὲ εἰς ὕστερον ἐπὶ συντελείᾳ τοῦ κόσμου σὺν τῷ σώματι , θάνατον διὰ τιμωρίας ἐν ἀθανασίᾳ λαμβάνουσα . Πάλιν τε οὐ θνήσκει , κἂν πρὸς καιρὸν λυθῇ , τὴν ἐπίγνωσιν τοῦ θεοῦ πεποιημένη . Καθ᾿ ἑαυτὴν γὰρ σκότος ἐστίν , καὶ οὐδὲν ἐν αὐτῇ φωτεινόν . Καὶ τοῦτο ἔστιν ἄρα τὸ εἰρημένον · Ἡ σκοτία τὸ φῶς οὐ καταλαμβάνει.Ψυχὴ γὰρ οὐκ αὐτὴ τὸ πνεῦμα ἔσωσεν , ἐσώθη δὲ ὑπ᾿ αὐτοῦ , καὶ τὸ φῶς τὴν σκοτίαν κατέλαβεν . Ἦ λόγος μέν ἐστι τὸ τοῦ θεοῦ φῶς , σκότος δὲ ἡ ἀνεπιστήμων ψυχή . Διὰ τοῦτο μόνη μὲν διαιτωμένη πρὸς τὴν ὕλην νεύει κάτω , συναποθνήσκουσα τῇ σαρκί · συζυγίαν δὲ κεκτημένη τὴν τοῦ θείου πνεύματος οὐκ ἔστιν ἀβοήθητος , ἀνέρχεται δὲ πρὸς ἅπερ αὐτὴν ὁδηγεῖ χωρία τὸ πνεῦμα · τοῦ μὲν γάρ ἐστιν ἄνω τὸ οἰκητήριον , τῆς δὲ κάτωθέν ἐστιν ἡ γένεσις . Γέγονε μὲν οὖν συνδίαιτον ἀρχῆθεν τὸ πνεῦμα τῇ ψυχῇ · τὸ δὲ πνεῦμα ταύτην ἕπεσθαι μὴ βουλομένην αὐτῷ καταλέλοιπεν . Ἡ δὲ ὥσπερ ἔναυσμα τῆς δυνάμεως αὐτοῦ κεκτημένη , καὶ διὰ τὸν χωρισμὸν τὰ τέλεια καθορᾶν μὴ δυναμένη , ζητοῦσα τὸν θεὸν κατὰ πλάνην πολλοὺς θεοὺς ἀνετύπωσε , τοῖς ἀντισοφιστεύουσι δαίμοσι κατακολουθήσασα . Πνεῦμα δὲ τοῦ θεοῦ παρὰ πᾶσιν μὲν οὐκ ἔστι , παρὰ δέ τισι τοῖς δικαίως πολιτευομένοις καταγόμενον καὶ συμπλεκόμενον τῇ ψυχῇ διὰ προαγορεύσεων ταῖς λοιπαῖς ψυχαῖς τὸ κεκρυμμένον ἀνήγγειλε · καὶ αἱ μὲν πειθόμεναι σοφίᾳ σφίσιν αὐταῖς ἐφείλκοντο πνεῦμα συγγενές , αἱ δὲ μὴ πειθόμεναι καὶ τὸν διάκονον τοῦ πεπονθότος θεοῦ παραιτούμεναι θεομάχοι μᾶλλον ἤπερ θεοσεβεῖς ἀνεφαίνοντο .
Lemmas: οὐ εἰμί ἀθάνατος , ἀνήρ Ἕλλην , ὁ ψυχή κατά ἑαυτοῦ , θνητός δέ . ἀλλά δύναμαι ὁ αὐτός καί μή ἀποθνῄσκω , θνῄσκω μέν γάρ καί λύω μετά ὁ σῶμα μή γιγνώσκω ὁ ἀλήθεια · ἀνίστημι δέ εἰς ὕστερον ἐπί συντέλεια ὁ κόσμος σύν ὁ σῶμα , θάνατος διά τιμωρία ἐν ἀθανασία λαμβάνω . πάλιν τε οὐ θνῄσκω , ἐάν πρός καιρός λύω , ὁ ἐπίγνωσις ὁ θεός ποιέω . κατά ἑαυτοῦ γάρ σκότος εἰμί , καί οὐδείς ἐν αὐτός φωτεινός . καί οὗτος εἰμί ἄρα ὁ λέγω · ὁ σκοτία ὁ φάος οὐ καταλαμβάνει.Ψυχὴ γάρ οὐ αὐτός ὁ πνεῦμα σῴζω , σῴζω δέ ὑπό αὐτός , καί ὁ φάος ὁ σκοτία καταλαμβάνω . ἦ λόγος μέν εἰμί ὁ ὁ θεός φάος , σκότος δέ ὁ ἀνεπιστήμων ψυχή . διά οὗτος μόνος μέν διαιτάω πρός ὁ ὕλη νεύω κάτω , συναποθνῄσκω ὁ σάρξ · συζυγία δέ κτάομαι ὁ ὁ θεῖος πνεῦμα οὐ εἰμί ἀβοήθητος , ἀνέρχομαι δέ πρός ὅς αὐτός ὁδηγέω χωρίον ὁ πνεῦμα · ὁ μέν γάρ εἰμί ἄνω ὁ οἰκητήριον , ὁ δέ κάτωθεν εἰμί ὁ γένεσις . γίγνομαι μέν οὖν συνδίαιτος ἀρχῆθεν ὁ πνεῦμα ὁ ψυχή · ὁ δέ πνεῦμα οὗτος ἕπομαι μή βούλομαι αὐτός καταλείπω . ὁ δέ ὥσπερ ἔναυσμα ὁ δύναμις αὐτός κτάομαι , καί διά ὁ χωρισμός ὁ τέλειος καθοράω μή δύναμαι , ζητέω ὁ θεός κατά πλάνη πολύς θεός ἀνατυπόω , ὁ ἀντισοφιστεύω δαίμων κατακολουθέω . πνεῦμα δέ ὁ θεός παρά πᾶς μέν οὐ εἰμί , παρά δέ τις ὁ δίκαιος πολιτεύω κατάγω καί συμπλέκω ὁ ψυχή διά προαγόρευσις ὁ λοιπός ψυχή ὁ κρύπτω ἀναγγέλλω · καί ὁ μέν πείθω σοφία σφεῖς αὐτός ἐφέλκω πνεῦμα συγγενής , ὁ δέ μή πείθω καί ὁ διάκονος ὁ πάσχω θεός παραιτέομαι θεομάχος μάλα ἤ θεοσεβής ἀναφαίνω .
tatianus.oratio-ad-graecos 14
Τοιοῦτοί τινές ἐστε καὶ ὑμεῖς , ὦ Ἕλληνες , ῥήμασι μὲν στωμύλοι , γνώμην δὲ ἔχοντες ἀλλόκοτον , καὶ τὴν πολυκοιρανίην μᾶλλον ἤπερ τὴν μοναρχίαν ἐξησκήσατε , καθάπερ ἰσχυροῖς νομίζοντες δαίμοσι κατακολουθεῖν . Ὥσπερ γὰρ ὁ λῃστεύων , ἀπάνθρωπος ὤν , διὰ τόλμης τῶν ὁμοίων ἐπικρατεῖν εἴωθεν , οὕτω καὶ οἱ δαίμονες , εἰς πολλὴν κακίαν ἐξοκείλαντες , τὰς μεμονωμένας παρ᾿ ὑμῖν ψυχὰς δι᾿ ἀγνοιῶν καὶ φαντασιῶν ἐξηπατήκασιν . Οἵ θνήσκουσι μὲν οὐ ῥᾳδίως , σαρκὸς γὰρ ἀμοιροῦσι · ζῶντες δὲ θανάτου πράττουσιν ἐπιτηδεύματα , τοσαυτάκις καὶ αὐτοὶ θνήσκοντες ὁσάκις ἂν τοὺς ἑπομένους αὐτοῖς τὰς ἁμαρτίας ἐκπαιδεύσωσιν . Ὥσθ᾿ ὅπερ ἐστὶν αὐτοῖς περιττὸν ἐν τῷ νῦν , μὴ ὁμοίως τοῖς ἀνθρώποις ἀποθνήσκειν , τοῦθ᾿ ὁπότ᾿ ἂν μέλλωσι κολάζεσθαι παρὸν αὐτοῖς · οὐ μεθέξουσιν ἀϊδίου ζωῆς , ἀντὶ θανάτου ἐν ἀθανάτῳ μεταλαμβάνοντες.Ὥσπερ δὲ ἡμεῖς , οἷς τὸ θνήσκειν ῥᾳδίως ἀποβαίνει νῦν , εἰς αὖθις μετὰ ἀπολαύσεως ἢ τὸ ἀθάνατον ἢ τὸ λυπηρὸν μετὰ ἀθανασίας προσλαμβάνομεν , οὕτω καὶ οἱ δαίμονες τῇ νῦν ζωῇ πρὸς τὸ πλημμελεῖν καταχρώμενοι , διὰ παντὸς καὶ διὰ τοῦ ζῆν ἀποθνήσκοντες , εἰς αὖθις ἕξουσιν τὴν αὐτὴν ἀθανασίαν , ὁμοίαν τῆς παρ᾿ ὃν ἔζων χρόνον , κατὰ δὲ τὴν σύστασιν ὁμοίαν ἀνθρώποις τοῖς κατὰ γνώμην διαπραξαμένοις ἅπερ αὐτοῖς παρ᾿ ὃν ἔζων χρόνον νενομοθετήκασι . Καὶ μήτι γε τοῖς μὲν ἀνθρώποις ἐλάττονα τῆς ἁμαρτίας ἐξανθοῦσι τὰ εἴδη διὰ τὸ μὴ πολυχρονίως βιοῦν , τοῖς δὲ προειρημένοις δαίμοσι τὸ πλημμελεῖν μειζόνως ἀποβέβηκε διὰ τὸ ἄπειρον τῆς βιότητος ;
Lemmas: τοιοῦτος τις εἰμί καί σύ , ὦ Ἕλλην , ῥῆμα μέν στωμύλος , γνώμη δέ ἔχω ἀλλόκοτος , καί ὁ πολυκοιρανία μάλα ἤ ὁ μοναρχία ἐξασκέω , καθά ἰσχυρός νομίζω δαίμων κατακολουθέω . ὥσπερ γάρ ὁ λῃστεύω , ἀπάνθρωπος εἰμί , διά τόλμα ὁ ὅμοιος ἐπικρατέω εἴωθα , οὕτως καί ὁ δαίμων , εἰς πολύς κακία ἐξοκέλλω , ὁ μονόω παρά σύ ψυχή διά ἄγνοια καί φαντασία ἐξαπατάω . ὁ θνῄσκω μέν οὐ ῥᾴδιος , σάρξ γάρ ἀμοιρέω · ζάω δέ θάνατος πράσσω ἐπιτήδευμα , τοσαυτάκις καί αὐτός θνῄσκω ὁσάκις ἄν ὁ ἕπομαι αὐτός ὁ ἁμαρτία ἐκπαιδεύω . ὥστε ὅς εἰμί αὐτός περισσός ἐν ὁ νῦν , μή ὅμοιος ὁ ἄνθρωπος ἀποθνῄσκω , οὗτος ὁπότε ἄν μέλλω κολάζω πάρειμι αὐτός · οὐ μετέχω ἀίδιος ζωή , ἀντί θάνατος ἐν ἀθάνατος μεταλαμβάνω δέ ἐγώ , ὅς ὁ θνῄσκω ῥᾴδιος ἀποβαίνω νῦν , εἰς αὖθις μετά ἀπόλαυσις ἤ ὁ ἀθάνατος ἤ ὁ λυπηρός μετά ἀθανασία προσλαμβάνω , οὕτως καί ὁ δαίμων ὁ νῦν ζωή πρός ὁ πλημμελέω καταχράομαι , διά πᾶς καί διά ὁ ζάω ἀποθνῄσκω , εἰς αὖθις ἔχω ὁ αὐτός ἀθανασία , ὅμοιος ὁ παρά ὅς ζάω χρόνος , κατά δέ ὁ σύστασις ὅμοιος ἄνθρωπος ὁ κατά γνώμη διαπράσσω ὅς αὐτός παρά ὅς ζάω χρόνος νομοθετέω . καί μήτι γε ὁ μέν ἄνθρωπος ἐλαχύς ὁ ἁμαρτία ἐξανθέω ὁ εἶδος διά ὁ μή πολυχρόνιος βιόω , ὁ δέ προλέγω δαίμων ὁ πλημμελέω μέγας ἀποβαίνω διά ὁ ἄπειρος ὁ βιότης ;
tatianus.oratio-ad-graecos 20
Κἂν θεραπεύησθε φαρμάκοις ( κατὰ συγγνώμην ἐπιτρέπω σοι ) , τὴν μαρτυρίαν προσάπτειν σε δεῖ τῷ θεῷ . Κόσμος γὰρ ἡμᾶς ἔτι καθέλκει , καὶ δι᾿ ἀτονίαν τὴν ὕλην ἐπιζητῶ . Πτέρωσις γὰρ ἡ τῆς ψυχῆς τὸ πνεῦμα τὸ τέλειον , ὅπερ ἀποῤῥίψασα διὰ τὴν ἁμαρτίαν ἔπτη ὥσπερ νεοττὸς καὶ χαμαιπετὴς ἐγένετο · μεταβᾶσα δὲ τῆς οὐρανίου συνουσίας τῶν ἐλαττόνων μετουσίαν ἐπεπόθησεν . Μετῳκίσθησαν οἱ δαίμονες , ἐξωρίσθησαν οἱ πρωτόπλαστοι · καὶ οἱ μὲν ἀπ᾿ οὐρανοῦ κατεβλήθησαν , οἱ δὲ ἀπὸ γῆς μὲν ἀλλ᾿ οὐκ ἐκ ταύτης , κρείττονος δὲ τῆς ἐνταυθοῖ διακοσμήσεως . Καὶ χρὴ λοιπὸν ἡμᾶς ἐπιποθήσαντας τὸ ἀρχαῖον παραιτήσασθαι πᾶν τὸ ἐμποδὼν γινόμενον.Οὐκ ἔστι γὰρ ἄπειρος ὁ οὐρανός , ὦ ἄνθρωπε , πεπερασμένος δὲ καὶ ἐπὶ τέρματι · τὰ δὲ ὑπὲρ τοῦτον , αἰῶνες οἱ κρείττονες , οὐ μεταβολὴν ὡρῶν ἔχοντες δι᾿ ὧν ποικίλαι νόσοι καθίστανται , πάσης δὲ εὐκρασίας μετειληφότες , ἡμέραν ἔχουσι διαμένουσαν καὶ φέγγος τοῖς ἐντεῦθεν ἀνθρώποις ἀπρόσιτον , Οἱ μὲν οὖν τὰς γεωγραφίας ἐκπονέσαντες , μέχρις ἦν δυνατὸν ἀνθρώπῳ , τῶν χωρίων τὴν ἀναγραφὴν ἐποιήσαντο · τὰ δὲ ἐπέκεινα λέγειν οὐκ ἔχοντες , διὰ τὸ ἀδύνατον τῆς θεωρίας , ἀμπώτεις ᾐτιάσαντο , καὶ θαλαττῶν τὴν μὲν πρασώδη , τὴν δὲ πηλώδη , τόπων δὲ τῶν μὲν τὸ ἔκπυρον , τῶν δὲ τὸ ψυχρὸν καὶ διαπεπηγός . Ἡμεῖς δὲ τὰ ὑφ᾿ ἡμῶν ἀγνοούμενα διὰ προφητῶν μεμαθήκαμεν , οἵτινες , ἅμα τῇ ψυχῇ πεπεισμένοι ὅτι πνεῦμα τὸ οὐράνιον ἐπένδυμα τῆς θνητότητος κεκτήσεται , τὰ ὅσα μὴ ἐγίνωσκον αἱ λοιπαὶ ψυχαὶ προὔλεγον . Δυνατὸν δὲ παντὶ γυμνητεύοντι κτήσασθαι τὸ ἐπικόσμημα καὶ πρὸς τὴν συγγένειαν τὴν ἀρχαίαν ἀναδραμεῖν .
Lemmas: ἐάν θεραπεύω φάρμακον ( κατά συγγνώμη ἐπιτρέπω σύ ) , ὁ μαρτυρία προσάπτω σύ δέω ὁ θεός . κόσμος γάρ ἐγώ ἔτι καθέλκω , καί διά ἀτονία ὁ ὕλη ἐπιζητέω . πτέρωσις γάρ ὁ ὁ ψυχή ὁ πνεῦμα ὁ τέλειος , ὅς ἀπορρίπτω διά ὁ ἁμαρτία πέτομαι ὥσπερ νεοσσός καί χαμαιπετής γίγνομαι · μεταβαίνω δέ ὁ οὐράνιος συνουσία ὁ ἐλαχύς μετουσία ἐπιποθέω . μετοικίζω ὁ δαίμων , ἐξορίζω ὁ πρωτόπλαστος · καί ὁ μέν ἀπό οὐρανός καταβάλλω , ὁ δέ ἀπό γῆ μέν ἀλλά οὐ ἐκ οὗτος , κρατύς δέ ὁ ἐνταυθοῖ διακόσμησις . καί χρή λοιπός ἐγώ ἐπιποθέω ὁ ἀρχαῖος παραιτέομαι πᾶς ὁ ἐμποδών γινόμενον.Οὐκ εἰμί γάρ ἄπειρος ὁ οὐρανός , ὦ ἄνθρωπος , περαίνω δέ καί ἐπί τέρμα · ὁ δέ ὑπέρ οὗτος , αἰών ὁ κρατύς , οὐ μεταβολή ὥρα ἔχω διά ὅς ποικίλος νόσος καθίστημι , πᾶς δέ εὐκρασία μεταλαμβάνω , ἡμέρα ἔχω διαμένω καί φέγγος ὁ ἐντεῦθεν ἄνθρωπος ἀπρόσιτος , ὁ μέν οὖν ὁ γεωγραφία ἐκπονέω , μέχρι εἰμί δυνατός ἄνθρωπος , ὁ χωρίον ὁ ἀναγραφή ποιέω · ὁ δέ ἐπέκεινα λέγω οὐ ἔχω , διά ὁ ἀδύνατος ὁ θεωρία , ἄμπωτις αἰτιάομαι , καί θάλασσα ὁ μέν πρασώδης , ὁ δέ πηλώδης , τόπος δέ ὁ μέν ὁ ἔκπυρος , ὁ δέ ὁ ψυχρός καί διαπήγνυμι . ἐγώ δέ ὁ ὑπό ἐγώ ἀγνοέω διά προφήτης μανθάνω , ὅστις , ἅμα ὁ ψυχή πείθω ὅτι πνεῦμα ὁ οὐράνιος ἐπένδυμα ὁ θνητότης κτάομαι , ὁ ὅσος μή γιγνώσκω ὁ λοιπός ψυχή προλέγω . δυνατός δέ πᾶς γυμνητεύω κτάομαι ὁ ἐπικόσμημα καί πρός ὁ συγγένεια ὁ ἀρχαῖος ἀνατρέχω .
tatianus.oratio-ad-graecos 22
Οἷα γάρ ἐστιν ὑμῶν καὶ τὰ διδάγματα ; Τίς οὐκ ἂν χλευάσει τὰς δημοτελεῖς πανηγύρεις ὑμῶν , αἵ προφάσει πονηρῶν δαιμόνων ἐπιτελούμεναι εἰς ἀδοξίαν τοὺς ἀνθρώπους περιτρέπουσιν ; Εἶδόν τινα πολλάκις , καὶ ἰδὼν ἐθαύμασα , καὶ μετὰ τὸ θαυμάσαι κατεφρόνησα , πῶς ἔσωθεν μέν ἐστιν ἄλλος , ἔξωθεν δὲ ὅπερ οὐκ ἔστι ψεύδεται , ἁβρυνόμενον σφόδρα καὶ παντοίως διακλώμενον , καὶ τοῦτο μὲν τοῖς ὀφθαλμοῖς μαρμαρύττοντα , τοῦτο δὲ τὼ χεῖρε λυγιζόμενον , καὶ διὰ πηλίνης ὄψεως δαιμονῶντα , καὶ ποτὲ μὲν ὡς Ἀφροδίτην , ποτὲ δὲ ὡς Ἀπόλλωνα γινόμενον , ἕνα κατήγορον πάντων τῶν θεῶν , δεισιδαιμονίας ἐπιτομήν , διάβολον ἡρωϊκῶν πράξεων , φόνων ὑποκριτήν , μοιχείας ὑπομνηματιστήν , θησαυρὸν μανίας , κιναίδων παιδευτήν , καταδικαζομένων ἀφορμήν , καὶ τὸν τοιοῦτον ὑπὸ πάντων ἐπαινούμενον . Ἐγὼ δὲ αὐτὸν παρῃτησάμην πάντα ψευδόμενον , καὶ τὴν ἀθεότητα καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα καὶ τὸν ἄνθρωπον . Ὑμεῖς δὲ ὑπὸ τούτων συλαγωγεῖσθε , καὶ τοὺς μὴ κοινωνοῦντας ὑμῶν ταῖς πραγματείαις λοιδορεῖτε . Κεχηνέναι πολλῶν ᾀδόντων οὐ θέλω , καὶ τῷ νεύοντι καὶ κινουμένῳ παρὰ φύσιν οὐ βούλομαι συνδιατίθεσθαι . Τί θαυμαστὸν ἢ παρ᾿ ὑμῖν ἐξῃρημένον διαπράττεται ; Ῥιναυλοῦσι τὰ αἰσχρά , κινοῦνται δὲ κινήσεις ἃς οὐκ ἐχρῆν , καὶ τοὺς ὅπως δεῖ μοιχεύειν ἐπὶ τῆς σκηνῆς σοφιστεύοντας αἱ θυγατέρες ὑμῶν καὶ οἱ παῖδες θεωροῦσι . Καλὰ παρ᾿ ὑμῖν τὰ ἀκροατήρια , κηρύττοντα πάνθ᾿ ἅπερ ἐν νυκτὶ μοχθηρῶς πραγματεύεται καὶ τέρποντα τοὺς ἀκροατὰς αἰσχρῶν λόγων ἐκφωνήμασι . Καλοὶ δέ εἰσιν ὑμῶν καὶ οἱ ποιηταὶ ψευδολόγοι , καὶ διὰ σχημάτων ἐξαπατῶντες τοὺς ἀκροωμένους .
Lemmas: οἷος γάρ εἰμί σύ καί ὁ δίδαγμα ; τίς οὐ ἄν χλευάζω ὁ δημοτελής πανήγυρις σύ , ὅς πρόφασις πονηρός δαίμων ἐπιτελέω εἰς ἀδοξία ὁ ἄνθρωπος περιτρέπω ; ὁράω τις πολλάκις , καί ὁράω θαυμάζω , καί μετά ὁ θαυμάζω καταφρονέω , πῶς ἔσωθεν μέν εἰμί ἄλλος , ἔξωθεν δέ ὅς οὐ εἰμί ψεύδω , ἁβρύνω σφόδρα καί παντοίως διακλάω , καί οὗτος μέν ὁ ὀφθαλμός μαρμαρύσσω , οὗτος δέ ὁ χείρ λυγίζομαι , καί διά πήλινος ὄψις δαιμονάω , καί ποτέ μέν ὡς Ἀφροδίτη , ποτέ δέ ὡς Ἀπόλλων γίγνομαι , εἷς κατήγορος πᾶς ὁ θεός , δεισιδαιμονία ἐπιτομή , διάβολος ἡρωϊκός πρᾶξις , φόνος ὑποκριτής , μοιχεία ὑπομνηματιστής , θησαυρός μανία , κίναιδος παιδευτής , καταδικάζω ἀφορμή , καί ὁ τοιοῦτος ὑπό πᾶς ἐπαινέω . ἐγώ δέ αὐτός παραιτέομαι πᾶς ψεύδω , καί ὁ ἀθεότης καί ὁ ἐπιτήδευμα καί ὁ ἄνθρωπος . σύ δέ ὑπό οὗτος συλαγωγέω , καί ὁ μή κοινωνέω σύ ὁ πραγματεία λοιδορέω . χάσκω πολύς ἀείδω οὐ ἐθέλω , καί ὁ νεύω καί κινέω παρά φύσις οὐ βούλομαι συνδιατίθημι . τίς θαυμαστός ἤ παρά σύ ἐκλέγω διαπράσσω ; ῥιναυλέω ὁ αἰσχρός , κινέω δέ κίνησις ὅς οὐ χρή , καί ὁ ὅπως δέω μοιχεύω ἐπί ὁ σκηνή σοφιστεύω ὁ θυγάτηρ σύ καί ὁ παῖς θεωρέω . καλός παρά σύ ὁ ἀκροατήριον , κηρύσσω πᾶς ὅς ἐν νύξ μοχθηρός πραγματεύομαι καί τέρπω ὁ ἀκροατής αἰσχρός λόγος ἔκφωνημα . καλός δέ εἰμί σύ καί ὁ ποιητής ψευδολόγος , καί διά σχῆμα ἐξαπατάω ὁ ἀκροάομαι .
tatianus.oratio-ad-graecos 23
Εἶδον · ἀνθρώπους ὑπὸ τῆς σωμασκίας βεβαρημένους καὶ φορτίον τῶν ἐν αὐτοῖς κρεῶν περιφέροντας , οἷς ἔπαθλα καὶ στέφανοι πρόκεινται , παρακαλουμένων αὐτοὺς τῶν ἀγωνοθετῶν , οὐκ ἐπ᾿ ἀνδραγαθίᾳ , ὕβρεως δὲ καὶ στάσεως φιλονεικίᾳ , καὶ τὸν μᾶλλον πλήκτην στεφανούμενον . Καὶ ταῦτα μέν ἐστι τῶν κακῶν τὰ ἐλάττονα · τὰ δὲ μείζονα τίς οὐκ ἂν ἐξειπεῖν ὀκνήσειεν ; Ἀργίαν τινὲς ἐπανῃρημένοι διὰ τὴν ἀσωτίαν ἑαυτοὺς εἰς τὸ φονευθῆναι πιπράσκουσι · καὶ πωλεῖ μὲν ἑαυτὸν ὁ πονῶν , ὁ δὲ πλουτῶν ὠνεῖται τοὺς φονεύοντας . Καὶ τούτοις οἱ μαρτυροῦντες καθίζονται , μονομαχοῦσί τε οἱ πυκτεύοντες περὶ οὐδενός , καὶ ὁ βοηθήσων οὐ κάτεισιν . Ἆρα γε τὰ τοιαῦτα ὑφ᾿ ὑμῶν καλῶς ἐπιτελεῖται ; Τὸ μὲν γὰρ στρατόπεδον τῶν μιαιφονούντων ὁ προὔχων ἐν ὑμῖν συναγείρει , λῃστοτροφεῖν ἐπαγγελλόμενος · οἱ δὲ λῃστεύοντες ἀπ᾿ αὐτοῦ προΐασι , καὶ πάντες ἐπὶ τὴν θέαν συνίετε κριταὶ γινόμενοι , τοῦτο μὲν πονηρίας ἀγωνοθέτου , τοῦτο δὲ καὶ αὐτῶν τῶν μονομαχούντων.Ὁ δὲ τῷ φόνῳ μὴ περιτυχὼν λυπεῖται , διότι μὴ κατεκρίθη πονηρῶν καὶ ἀθέων καὶ μιαρῶν ἔργων θεατὴς γενέσθαι . Θύετε ζῶα διὰ τὴν κρεωφαγίαν , καὶ ἀνθρώπους ὠνεῖσθε τῇ ψυχῇ τὴν ἀνθρωποφαγίαν παρεχόμενοι , τρέφοντες αὐτὴν αἱματεκχυσίαις ἀθεωτάταις . Ὁ μὲν οὖν λῃστεύων φονεύει χάριν τοῦ λαβεῖν , ὁ δὲ πλουτῶν μονομάχους ὠνεῖται χάριν τοῦ φονεύεσθαι .
Lemmas: ὁράω · ἄνθρωπος ὑπό ὁ σωμασκία βαρέω καί φορτίον ὁ ἐν αὐτός κρέας περιφέρω , ὅς ἔπαθλον καί στέφανος πρόκειμαι , παρακαλέω αὐτός ὁ ἀγωνοθέτης , οὐ ἐπί ἀνδραγαθία , ὕβρις δέ καί στάσις φιλονικία , καί ὁ μάλα πλήκτης στεφανόω . καί οὗτος μέν εἰμί ὁ κακός ὁ ἐλαχύς · ὁ δέ μέγας τίς οὐ ἄν ἐκλέγω ὀκνέω ; ἀργία τις ἐπαναλέγω διά ὁ ἀσωτία ἑαυτοῦ εἰς ὁ φονεύω πιπράσκω · καί πωλέω μέν ἑαυτοῦ ὁ πονέω , ὁ δέ πλουτέω ὠνέομαι ὁ φονεύω . καί οὗτος ὁ μαρτυρέω καθίζω , μονομαχέω τε ὁ πυκτεύω περί οὐδείς , καί ὁ βοηθέω οὐ κατέρχομαι . ἆρα γε ὁ τοιοῦτος ὑπό σύ καλός ἐπιτελέω ; ὁ μέν γάρ στρατόπεδον ὁ μιαιφονέω ὁ προέχω ἐν σύ συναγείρω , λειστοτροφέω ἐπαγγέλλω · ὁ δέ λῃστεύω ἀπό αὐτός πρόειμι , καί πᾶς ἐπί ὁ θέα συνίημι κριτής γίγνομαι , οὗτος μέν πονηρία ἀγωνοθέτης , οὗτος δέ καί αὐτός ὁ μονομαχούντων.Ὁ δέ ὁ φόνος μή περιτυγχάνω λυπέω , διότι μή κατακρίνω πονηρός καί ἄθεος καί μιαρός ἔργον θεατής γίγνομαι . θύω ζῷον διά ὁ κρεοφαγία , καί ἄνθρωπος ὠνέομαι ὁ ψυχή ὁ ἀνθρωποφαγία παρέχω , τρέφω αὐτός αἱματεκχυσία ἄθεος . ὁ μέν οὖν λῃστεύω φονεύω χάριν ὁ λαμβάνω , ὁ δέ πλουτέω μονόμαχος ὠνέομαι χάριν ὁ φονεύω .
tatianus.oratio-ad-graecos 24
Τί μοι συμβάλλεται πρὸς ὠφέλειαν ὁ κατὰ τὸν Εὐριπίδην μαινόμενος καὶ τὴν Ἀλκμαίωνος μητροκτονίαν ἀπαγγέλλων , ᾧ μηδὲ τὸ οἰκεῖον πρόσεστι σχῆμα , κέχηνέ τε μέγα καὶ ξίφος περιφέρει καὶ κεκραγὼς πίμπραται καὶ φορέει στολὴν ἀπάνθρωπον ; Ἐῤῥέτω καὶ τὰ Ἀκουσιλάου μυθολογήματα , καὶ Μένανδρος τῆς ἐκείνου γλώττης ὁ στιχοποιός . Τί μοι καὶ τεθηπέναι τὸν μυθικὸν αὐλητήν ; Τί δέ μοι καὶ καὶ Ἀριστόξενον τὸν Θηβαῖον Ἀντιγενίδην πολυπραγμονεῖν ; Παραχωροῦμεν ὑμῖν τὰ μὴ ὠφέλιμα · καὶ ὑμεῖς ἢ πείσθητε τοῖς δόγμασι ἡμῶν , ἢ κατὰ τὸ ὅμοιον τῶν ὑμετέρων ἡμῖν ἐκχωρήσατε .
Lemmas: τίς ἐγώ συμβάλλω πρός ὠφέλεια ὁ κατά ὁ Εὐριπίδης μαίνομαι καί ὁ Ἀλκμαίων μητροκτονία ἀπαγγέλλω , ὅς μηδέ ὁ οἰκεῖος πρόσειμι σχῆμα , χάσκω τε μέγας καί ξίφος περιφέρω καί κράζω πίμπρημι καί φορέω στολή ἀπάνθρωπος ; ἔρρω καί ὁ Ἀκουσίλαος μυθολόγημα , καί Μένανδρος ὁ ἐκεῖνος γλῶσσα ὁ στιχοποιός . τίς ἐγώ καί τέθηπα ὁ μυθικός αὐλητής ; τίς δέ ἐγώ καί καί Ἀριστόξενος ὁ Θηβαῖος Ἀντιγενίδας πολυπραγμονέω ; παραχωρέω σύ ὁ μή ὠφέλιμος · καί σύ ἤ πείθω ὁ δόγμα ἐγώ , ἤ κατά ὁ ὅμοιος ὁ ὑμέτερος ἐγώ ἐκχωρέω .
tatianus.oratio-ad-graecos 25
Τί μέγα καὶ θαυμαστὸν οἱ παρ᾿ ὑμῖν ἐργάζονται φιλόσοφοι ; Θατέρου γὰρ τῶν ὤμων ἐξαμελοῦσι , κόμην ἐπιειμένοι πολλήν , πωγωνοτροφοῦσιν , ὄνυχας θηρίων περιφέροντες , καὶ λέγοντες μὲν δεῖσθαι μηδενός , κατὰ δὲ τὸν Πρωτέα σκυτοδέψου μὲν χρῄζοντες διὰ τὴν πήραν , ὑφάντου δὲ διὰ τὸ ἱμάτιον καὶ διὰ τὸ ξύλον δρυοτόμου , διὰ δὲ τὴν γαστριμαργίαν τῶν πλουτούντων καὶ ὀψοποιοῦ . Ὦ ζηλῶν ἄνθρωπε τὸν κύνα , τὸν θεὸν οὐκ οἶδας καὶ ἐπὶ τὴν ἄλογον μίμησιν μεταβέβηκας · ὁ δὲ κεκραγὼς δημοσίᾳ μετ᾿ ἀξιοπιστίας ἔκδικος γίνῃ σαυτοῦ , κἂν μὴ λάβῃς λοιδορεῖς , καὶ γίνεταί σοι τέχνη τοῦ πορίζειν τὸ φιλοσοφεῖν . Τοῖς Πλάτωνος ἕπῃ δόγμασι · καὶ ὁ κατ᾿ Ἐπίκουρον σοφιστεύων διαπρύσιος ἀνθίσταταί σοι . Πάλιν τε εἶναι θέλεις κατὰ τὸν Ἀριστοτέλην · καί τις κατὰ τὸν Δημόκριτον λοιδορεῖταί σοι . Πυθαγόρας Εὔφορβος γεγενῆσθαί φησιν , καὶ τοῦ Φερεκύδους δόγματος κληρονόμος ἐστίν · ὁ δὲ Ἀριστοτέλης τῆς ψυχῆς διαβάλλει τὴν ἀθανασίαν . Στασιώδεις δὲ ἔχοντες τῶν δογμάτων τὰς διαδοχὰς ἀσύμφωνοι πρὸς τοὺς συμφώνους ἑαυτοῖς διαμάχεσθε . Σῶμά τις εἶναι λέγει θεόν , ἐγὼ δὲ ἀσώματον · ἄλυτον εἶναι τὸν κόσμον , ἐγὼ δὲ λυόμενον · ἐκπύρωσιν ἀποβαίνειν κατὰ καιρούς , ἐγὼ δὲ εἰσάπαξ · κριτὰς εἶναι Μίνω καὶ Ραδάμανθυν , ἐγὼ δὲ αὐτὸν τὸν θεόν · ἀπαθανατίζεσθαι μόνην τὴν ψυχήν , ἐγὼ δὲ καὶ τὸ σὺν αὐτῇ σαρκίον . Τί βλάπτομεν ὑμᾶς , ὦ ἄνδρες Ἕλληνες ; Τί δὲ τοὺς λόγῳ θεοῦ κατακολουθοῦντας καθάπερ μιαρωτάτους μεμισήκατε ; Παρ᾿ ἡμῖν οὐκ ἔστιν ἀνθρωποφαγία · ψευδομάρτυρες οἱ πεπαιδευμένοι γεγόνατε · παρ᾿ ὑμῖν δὲ ὁ Πέλοψ δεῖπνον τῶν θεῶν γίνεται , καὶ Ποσειδῶνος ἐρώμενος , καὶ Κρόνος τοὺς υἱοὺς ἀναλίσκει , καὶ ὁ Ζεὺς τὴν Μῆτιν καταπίνει .
Lemmas: τίς μέγας καί θαυμαστός ὁ παρά σύ ἐργάζομαι φιλόσοφος ; ἕτερος γάρ ὁ ὦμος ἐξαμελέω , κόμη ἐπιέννυμι πολύς , πωγωνοτροφέω , ὄνυξ θηρίον περιφέρω , καί λέγω μέν δέω μηδείς , κατά δέ ὁ Πρωτεύς σκυτοδέψης μέν χρῄζω διά ὁ πήρα , ὑφάντης δέ διά ὁ ἱμάτιον καί διά ὁ ξύλον δρυοτόμος , διά δέ ὁ γαστριμαργία ὁ πλουτέω καί ὀψοποιός . ὦ ζηλόω ἄνθρωπος ὁ κύων , ὁ θεός οὐ οἶδα καί ἐπί ὁ ἄλογος μίμησις μεταβαίνω · ὁ δέ κράζω δημοσίᾳ μετά ἀξιοπιστία ἔκδικος γίγνομαι σεαυτοῦ , ἐάν μή λαμβάνω λοιδορέω , καί γίγνομαι σύ τέχνη ὁ πορίζω ὁ φιλοσοφέω . ὁ Πλάτων ἕπομαι δόγμα · καί ὁ κατά Ἐπίκουρος σοφιστεύω διαπρύσιος ἀνθίστημι σύ . πάλιν τε εἰμί ἐθέλω κατά ὁ Ἀριστοτέλης · καί τις κατά ὁ Δημόκριτος λοιδορέω σύ . Πυθαγόρας Εὔφορβος γίγνομαι φημί , καί ὁ Φερεκύδης δόγμα κληρονόμος εἰμί · ὁ δέ Ἀριστοτέλης ὁ ψυχή διαβάλλω ὁ ἀθανασία . στασιώδης δέ ἔχω ὁ δόγμα ὁ διαδοχή ἀσύμφωνος πρός ὁ σύμφωνος ἑαυτοῦ διαμάχομαι . σῶμα τις εἰμί λέγω θεός , ἐγώ δέ ἀσώματος · ἄλυτος εἰμί ὁ κόσμος , ἐγώ δέ λύω · ἐκπύρωσις ἀποβαίνω κατά καιρός , ἐγώ δέ εἰσάπαξ · κριτής εἰμί Μίνως καί Ῥαδάμανθυς , ἐγώ δέ αὐτός ὁ θεός · ἀπαθανατίζω μόνος ὁ ψυχή , ἐγώ δέ καί ὁ σύν αὐτός σαρκίον . τίς βλάπτω σύ , ὦ ἀνήρ Ἕλλην ; τίς δέ ὁ λόγος θεός κατακολουθέω καθά μιαρός μισέω ; παρά ἐγώ οὐ εἰμί ἀνθρωποφαγία · ψευδομάρτυς ὁ παιδεύω γίγνομαι · παρά σύ δέ ὁ Πέλοψ δεῖπνον ὁ θεός γίγνομαι , καί Ποσειδῶν ἐρώμενος , καί Κρόνος ὁ υἱός ἀναλίσκω , καί ὁ Ζεύς ὁ Μῆτις καταπίνω .
tatianus.oratio-ad-graecos 27
Εἰ δὲ σὺ τῆς ἐκείνων ἀντέχῃ παιδείας , τί μοι δόξας αἱρουμένῳ δογμάτων ὧν θέλω διαμάχῃ ; Πῶς γὰρ οὐκ ἄτοπον τὸν μὲν λῃστὴν διὰ τὸ ἐπικατηγορούμενον ὄνομα μὴ κολάζειν , πρὶν ἢ τἀληθὲς ἐπ᾿ ἀκριβείᾳ καταμανθάνειν , ἡμᾶς δὲ προλήμματι λοιδορίας ἀνεξετάστῳ μεμισηκέναι ; Διαγόρας Ἀθηναῖος ἦν , ἀλλὰ τοῦτον ἐξορχησάμενον τὰ παρ᾿ Ἀθηναίοις μυστήρια τετιμωρήκατε · καὶ τοῖς Φρυγίοις αὐτοῦ λόγοις ἐντυγχάνοντες ἡμᾶς μεμισήκατε . Λέοντος κεκτημένοι τὰ ὑπομνήματα πρὸς τοὺς ἀφ᾿ ἡμῶν ἐλέγχους δυσχεραίνετε · καὶ τὰς περὶ τῶν κατ᾿ Αἴγυπτον θεῶν δόξας Ἀπίωνος ἔχοντες παρ᾿ ἑαυτοῖς ὡς ἀθεωτάτους ἡμᾶς ἐκκηρύττετε . Τάφος τοῦ Ὀλυμπίου Διὸς καθ᾿ ὑμᾶς δείκνυται , κἂν ψεύδεσθαί τις τοὺς Κρῆτας λέγῃ . Τῶν πολλῶν θεῶν ἡ ὁμήγυρις οὐδέν ἐστι . Κἂν ὁ καταφρονῶν αὐτῶν Ἐπίκουρος δᾳδουχῇ , τοὺς ἄρχοντας οὐδὲν πλέον τοῦ θεοῦ κατάληψιν ἣν ἔχω περὶ τῶν ὅλων ταύτην οὐκ ἀποκρύπτομαι . Τί μοι συμβουλεύεις ψεύσασθαι τὴν πολιτείαν ; Τί δὲ λέγων θανάτου καταφρονεῖν διὰ τέχνης φεύγειν αὐτὸν καταγγέλλεις ; Ἐγὼ μὲν οὐκ ἔχω καρδίαν ἐλάφου · τὰ δὲ τῶν ὑμετέρων λόγων ἐπιτηδεύματα κατὰ τὸν ἀμετροεπῆ Θερσίτην γίνεται.Πῶς πεισθήσομαι τῷ λέγοντι μύδρον τὸν ἥλιον καὶ τὴν σελήνην γῆν ; Τὰ γὰρ τοιαῦτα λόγων ἐστὶν ἅμιλλα καὶ οὐκ ἀληθείας διακόσμησις . Ἢ πῶς οὐκ ἠλίθιον πείθεσθαι τοῖς Ἡροδώρου βιβλίοις περὶ τοῦ καθ᾿ Ἡρακλέα λόγου , γῆν ἄνω κηρύττουσιν , κατεληλυθέναι τε ἀπ᾿ αὐτῆς λέοντα τὸν ὑφ᾿ Ἡρακλέους φονευθέντα ; Τί δ᾿ ἂν ὠφελήσειε λέξις Ἀττικὴ καὶ φιλοσόφων σωρεία καὶ συλλογισμῶν πιθανότητες καὶ μέτρα γῆς καὶ ἄστρων θέσεις καὶ ἡλίου δρόμοι ; Τὸ γὰρ περὶ τοιαύτην ἀσχολεῖσθαι ζήτησιν νομοθετοῦντός ἐστιν ἔργον ἑαυτῷ τὰ δόγματα .
Lemmas: εἰ δέ σύ ὁ ἐκεῖνος ἀντέχω παιδεία , τίς ἐγώ δοκέω αἱρέω δόγμα ὅς ἐθέλω διαμάχομαι ; πῶς γάρ οὐ ἄτοπος ὁ μέν λῃστής διά ὁ ἐπικατηγορέω ὄνομα μή κολάζω , πρίν ἤ ἀληθής ἐπί ἀκρίβεια καταμανθάνω , ἐγώ δέ πρόλημμα λοιδορία ἀνεξέταστος μισέω ; Διαγόρας Ἀθηναῖος εἰμί , ἀλλά οὗτος ἐξορχέομαι ὁ παρά Ἀθηναῖος μυστήριον τιμωρέω · καί ὁ Φρύγιος αὐτός λόγος ἐντυγχάνω ἐγώ μισέω . λέων κτάομαι ὁ ὑπόμνημα πρός ὁ ἀπό ἐγώ ἔλεγχος δυσχεραίνω · καί ὁ περί ὁ κατά Αἴγυπτος θεός δόξα Ἀπίων ἔχω παρά ἑαυτοῦ ὡς ἄθεος ἐγώ ἐκκηρύσσω . τάφος ὁ Ὀλύμπιος Ζεύς κατά σύ δείκνυμι , ἐάν ψεύδω τις ὁ Κρής λέγω . ὁ πολύς θεός ὁ ὁμήγυρις οὐδείς εἰμί . ἐάν ὁ καταφρονέω αὐτός Ἐπίκουρος δᾳδουχέω , ὁ ἄρχων οὐδείς πολύς ὁ θεός κατάληψις ὅς ἔχω περί ὁ ὅλος οὗτος οὐ ἀποκρύπτω . τίς ἐγώ συμβουλεύω ψεύδω ὁ πολιτεία ; τίς δέ λέγω θάνατος καταφρονέω διά τέχνη φεύγω αὐτός καταγγέλλω ; ἐγώ μέν οὐ ἔχω καρδία ἔλαφος · ὁ δέ ὁ ὑμέτερος λόγος ἐπιτήδευμα κατά ὁ ἀμετροεπής Θερσίτης γίνεται.Πῶς πείθω ὁ λέγω μύδρος ὁ ἥλιος καί ὁ σελήνη γῆ ; ὁ γάρ τοιοῦτος λόγος εἰμί ἅμιλλα καί οὐ ἀλήθεια διακόσμησις . ἤ πῶς οὐ ἠλίθιος πείθω ὁ Ἡρόδωρος βιβλίον περί ὁ κατά Ἡρακλῆς λόγος , γῆ ἄνω κηρύσσω , κατέρχομαι τε ἀπό αὐτός λέων ὁ ὑπό Ἡρακλῆς φονεύω ; τίς δέ ἄν ὠφελέω λέξις Ἀττικός καί φιλόσοφος σωρεία καί συλλογισμός πιθανότης καί μέτρον γῆ καί ἄστρον θέσις καί ἥλιος δρόμος ; ὁ γάρ περί τοιοῦτος ἀσχολέω ζήτησις νομοθετέω εἰμί ἔργον ἑαυτοῦ ὁ δόγμα .
tatianus.oratio-ad-graecos 28
Διὰ τοῦτο καὶ τῆς παρ᾿ ὑμῖν κατέγνων νομοθεσίας . Μίαν μὲν γὰρ ἐχρῆν εἶναι καὶ κοινὴν ἁπάντων τὴν πολιτείαν · νυνὶ δὲ ὅσα γένη πόλεων τοσαῦται καὶ τῶν νόμων θέσεις , ὡς εἶναι τὰ παρ᾿ ἐνίοις αἰσχρὰ παρά τισι σπουδαῖα . Νομίζουσι γοῦν Ἕλληνες φευκτὸν εἶναι τὸ συγγίνεσθαι μητρί , κάλλιστον δὲ τὸ τοιοῦτόν ἐστιν ἐπιτήδευμα παρὰ τοῖς Περσῶν μάγοις · καὶ παιδεραστία μὲν ὑπὸ βαρβάρων διώκεται , προνομίαις δὲ ὑπὸ Ῥωμαίων ἠξίωται , παίδων ἀγέλας ὥσπερ ἵππων φορβάδων συναγείρειν αὐτῶν πειρωμένων .
Lemmas: διά οὗτος καί ὁ παρά σύ καταγιγνώσκω νομοθεσία . εἷς μέν γάρ χρή εἰμί καί κοινός ἅπας ὁ πολιτεία · νυνί δέ ὅσος γένος πόλις τοσοῦτος καί ὁ νόμος θέσις , ὡς εἰμί ὁ παρά ἔνιοι αἰσχρός παρά τις σπουδαῖος . νομίζω γοῦν Ἕλλην φευκτός εἰμί ὁ συγγίγνομαι μήτηρ , καλός δέ ὁ τοιοῦτος εἰμί ἐπιτήδευμα παρά ὁ Πέρσης μάγος · καί παιδεραστία μέν ὑπό βάρβαρος διώκω , προνομία δέ ὑπό Ῥωμαῖος ἀξιόω , παῖς ἀγέλη ὥσπερ ἵππος φορβάς συναγείρω αὐτός πειράω .
tatianus.oratio-ad-graecos 29
Ταῦτα οὖν ἰδών , ἔτι δὲ καὶ μυστηρίων μεταλαβών , καὶ τὰς παρὰ πᾶσι θρησκείας δοκιμάσας διὰ θηλυδριῶν καὶ ἀνδρογύνων συνισταμένας , εὑρὼν δὲ παρὰ μὲν Ῥωμαίοις τὸν κατ᾿ αὐτοὺς Λατιάριον Δία λύθροις ἀνθρώπων καὶ τοῖς ἀπὸ τῶν ἀνδροκτασιῶν αἵμασι τερπόμενον , Ἄρτεμιν δὲ οὐ μακρὰν τῆς μεγάλης πόλεως τῶν αὐτῶν πράξεων ἐπανῃρημένην τὸ εἶδος , ἄλλον τε ἀλλαχῆ δαίμονα κακοπραγίας ἐπαναστάσεις πραγματευόμενον , κατ᾿ ἐμαυτὸν γενόμενος ἐζήτουν ὅτῳ τρόπῳ τἀληθὲς ἐξευρεῖν δύνωμαι . Περινοοῦντι δέ μοι τὰ σπουδαῖα συνέβη γραφαῖς τισιν ἐντυχεῖν βαρβαρικαῖς , πρεσβυτέραις μὲν ὡς πρὸς τὰ Ἑλλήνων δόγματα , θειοτέραις δὲ ὡς πρὸς τὴν ἐκείνων πλάνην · καί μοι πεισθῆναι ταύταις συνέβη διά τε τῶν λέξεων τὸ ἄτυφον καὶ τῶν εἰπόντων τὸ ἀνεπιτήδευτον καὶ τῆς τοῦ παντὸς ποιήσεως τὸ εὐκατάληπτον καὶ τῶν μελλόντων τὸ προγνωστικὸν καὶ τῶν παραγγελμάτων τὸ ἐξαίσιον καὶ τῶν ὅλων τὸ μοναρχικόν . Θεοδιδάκτου δέ μου γενομένης τῆς ψυχῆς συνῆκα ὅτι τὰ μὲν καταδίκης ἔχει τρόπον , τὰ δὲ ὅτι λύει τὴν ἐν κόσμῳ δουλείαν , καὶ ἀρχόντων μὲν πολλῶν καὶ μυρίων ἡμᾶς ἀποσπᾷ τυράννων , δίδωσι δὲ ἡμῖν οὐχ ὅπερ μὴ ἐλάβομεν , ἀλλ᾿ ὅπερ λαβόντες ὑπὸ τῆς πλάνης ἔχειν ἐκωλύθημεν .
Lemmas: οὗτος οὖν ὁράω , ἔτι δέ καί μυστήριον μεταλαμβάνω , καί ὁ παρά πᾶς θρησκεία δοκιμάζω διά θηλυδρίας καί ἀνδρόγυνος συνίστημι , εὑρίσκω δέ παρά μέν Ῥωμαῖος ὁ κατά αὐτός Λατιάριος Ζεύς λύθρον ἄνθρωπος καί ὁ ἀπό ὁ ἀνδροκτασία αἷμα τέρπω , Ἄρτεμις δέ οὐ μακρός ὁ μέγας πόλις ὁ αὐτός πρᾶξις ἐπαναλέγω ὁ εἶδος , ἄλλος τε ἀλλαχῆ δαίμων κακοπραγία ἐπανάστασις πραγματεύομαι , κατά ἐμαυτοῦ γίγνομαι ζητέω ὅστις τρόπος ἀληθής ἐξευρίσκω δύναμαι . περινοέω δέ ἐγώ ὁ σπουδαῖος συμβαίνω γραφή τις ἐντυγχάνω βαρβαρικός , πρέσβυς μέν ὡς πρός ὁ Ἕλλην δόγμα , θεῖος δέ ὡς πρός ὁ ἐκεῖνος πλάνη · καί ἐγώ πείθω οὗτος συμβαίνω διά τε ὁ λέξις ὁ ἄτυφος καί ὁ λέγω ὁ ἀνεπιτήδευτος καί ὁ ὁ πᾶς ποίησις ὁ εὐκατάληπτος καί ὁ μέλλω ὁ προγνωστικός καί ὁ παράγγελμα ὁ ἐξαίσιος καί ὁ ὅλος ὁ μοναρχικός . θεοδίδακτος δέ ἐγώ γίγνομαι ὁ ψυχή συνίημι ὅτι ὁ μέν καταδίκη ἔχω τρόπος , ὁ δέ ὅτι λύω ὁ ἐν κόσμος δουλεία , καί ἄρχων μέν πολύς καί μυρίος ἐγώ ἀποσπάω τύραννος , δίδωμι δέ ἐγώ οὐ ὅς μή λαμβάνω , ἀλλά ὅς λαμβάνω ὑπό ὁ πλάνη ἔχω κωλύω .
tatianus.oratio-ad-graecos 30
Τούτων οὖν τὴν κατάληψιν μεμυημένος καὶ πεποιημένος βούλομαι καθάπερ τὰ νήπια τῶν βρεφῶν ἀποδύσασθαι . Τὴν γὰρ τῆς πονηρίας σύστασιν ἐοικυῖαν τῇ τῶν βραχυτάτων σπερμάτων ἴσμεν · ἅτε διὰ μικρᾶς ἀφορμῆς τούτου κρατυνθέντος , πάλιν δὲ αὖ λυθησομένου , ἡμῶν πειθομένων λόγοις θεοῦ καὶ μὴ σκορπιζόντων ἑαυτούς . Διά τινος γὰρ ἀποκρύφου θησαυροῦ τῶν ἡμετέρων ἐπεκράτησεν , ὃν ὀρύττοντες κονιορτῷ μὲν ἡμεῖς ἐνεπλήθημεν , τούτῳ δὲ τοῦ συνεστάναι τὴν ἀφορμὴν παρέχομεν . Τὸ γὰρ αὐτοῦ πᾶν ἀποδεχόμενος κτῆμα τοῦ πολυτιμοτέρου πλούτου τὴν ἐξουσίαν ἐχειρώσατο . Ταῦτα μὲν οὖν πρὸς τοὺς ἡμῶν οἰκείους εἰρήσθω . Πρὸς δὲ ὑμᾶς τοὺς Ἕλληνας τί ἂν ἕτερον , ἢ τὸ μὴ τοῖς κρείττοσι λοιδορεῖσθαι , μηδὲ εἰ βάρβαροι λέγοιντο ταύτην λαμβάνειν τῆς χλεύης τὴν ἀφορμήν ; Τοῦ γὰρ πάντας ἀλλήλων ὑπακούειν τῆς διαλέκτου μὴ δύνασθαι τὴν αἰτίαν εὑρεῖν , ἢν ἐθέλητε , δυνήσεσθε · ἐξετάζειν γὰρ βουλομένοις τὰ ἡμέτερα ῥᾳδίαν καὶ ἄφθονον ποιήσομαι τὴν διήγησιν .
Lemmas: οὗτος οὖν ὁ κατάληψις μυάω καί ποιέω βούλομαι καθά ὁ νήπιος ὁ βρέφος ἀποδύω . ὁ γάρ ὁ πονηρία σύστασις ἔοικα ὁ ὁ βραχύς σπέρμα οἶδα · ἅτε διά μικρός ἀφορμή οὗτος κρατύνω , πάλιν δέ αὖ λύω , ἐγώ πείθω λόγος θεός καί μή σκορπίζω ἑαυτοῦ . διά τις γάρ ἀπόκρυφος θησαυρός ὁ ἡμέτερος ἐπικρατέω , ὅς ὀρύσσω κονιορτός μέν ἐγώ ἐμπίμπλημι , οὗτος δέ ὁ συνίστημι ὁ ἀφορμή παρέχω . ὁ γάρ αὐτός πᾶς ἀποδέχομαι κτῆμα ὁ πολύτιμος πλοῦτος ὁ ἐξουσία χειρόω . οὗτος μέν οὖν πρός ὁ ἐγώ οἰκεῖος λέγω . πρός δέ σύ ὁ Ἕλλην τίς ἄν ἕτερος , ἤ ὁ μή ὁ κρατύς λοιδορέω , μηδέ εἰ βάρβαρος λέγω οὗτος λαμβάνω ὁ χλεύη ὁ ἀφορμή ; ὁ γάρ πᾶς ἀλλήλων ὑπακούω ὁ διάλεκτος μή δύναμαι ὁ αἰτία εὑρίσκω , ἐάν ἐθέλω , δύναμαι · ἐξετάζω γάρ βούλομαι ὁ ἡμέτερος ῥᾴδιος καί ἄφθονος ποιέω ὁ διήγησις .
tatianus.oratio-ad-graecos 35
Ταῦτα μὲν οὖν οὐ παρ᾿ ἄλλου μαθὼν ἐξεθέμην , πολλὴν ἐπιφοιτήσας γῆν , καὶ τοῦτο μὲν σοφιστεύσας τὰ ὑμέτερα , τοῦτο δὲ τέχναις καὶ ἐπινοίαις ἐγκυρήσας πολλαῖς , ἔσχατον δὲ τῇ Ῥωμαίων ἐνδιατρίψας πόλει , καὶ τὰς ἀφ᾿ ὑμῶν ὡς αὐτοὺς ἀνακομισθείσας ἀνδριάντων ποικιλίας καταμαθών · οὐ γάρ , ὡς ἔθος ἐστὶν τοῖς πολλοῖς , ἀλλοτρίαις δόξαις τἀμαυτοῦ κρατύνειν πειρῶμαι , πάντων δὲ ὧν ἀποποιήσομαι αὐτὸς τὴν κατάληψιν τούτων καὶ τὴν ἀναγραφὴν συντάττειν βούλομαι . Διόπερ χαίρειν εἰπὼν καὶ τῇ Ῥωμαίων μεγαλαυχίᾳ καὶ τῇ Ἀθηναίων ψυχρολογίᾳ , δόγμασιν ἀσυναρτήτοις , τῆς καθ᾿ ἡμᾶς βαρβάρου φιλοσοφίας ἀντεποιησάμην · ἥτις ὅν τρόπον ἐστὶν τῶν παρ᾿ ὑμῖν ἐπιτηδευμάτων ἀρχαιοτέρα γράφειν μὲν ἀρξάμενος , διὰ δὲ τὸ κατεπεῖγον τῆς ἐξηγήσεως ὑπερθέμενος , νῦν ὅτε καιρὸς περὶ τῶν κατ᾿ αὐτὴν δογμάτων λέγειν πειράσομαι.Μὴ γὰρ δυσχεράνητε τὴν ἡμετέραν παιδείαν , μηδὲ φλυαρίαις καὶ βωμολοχίαις μεστὴν ἀντιλογίαν καθ᾿ ἡμῶν πραγματεύησθε , λέγοντες · Τατιανὸς ὑπὲρ τοὺς Ἕλληνας , ὑπὲρ τὸ ἄπειρον τῶν φιλοσοφησάντων πλῆθος , καινοτομεῖ τὰ βαρβάρων δόγματα . Τί γὰρ χαλεπὸν ἀνθρώπους πεφηνότας ἀμαθεῖς ὑπὸ ἀνθρώπου νῦν ὁμοιοπαθοῦς συνελέγχεσθαι ; Τί δὲ καὶ ἄτοπον κατὰ τὸν οἰκεῖον ὑμῖν σοφιστὴν γηράσκειν ἀεὶ πάντα διδασκομένους ;
Lemmas: οὗτος μέν οὖν οὐ παρά ἄλλος μανθάνω ἐκτίθημι , πολύς ἐπιφοιτάω γῆ , καί οὗτος μέν σοφιστεύω ὁ ὑμέτερος , οὗτος δέ τέχνη καί ἐπίνοια ἐγκυρέω πολύς , ἔσχατος δέ ὁ Ῥωμαῖος ἐνδιατρίβω πόλις , καί ὁ ἀπό σύ ὡς αὐτός ἀνακομίζω ἀνδριάς ποικιλία καταμανθάνω · οὐ γάρ , ὡς ἔθος εἰμί ὁ πολύς , ἀλλότριος δόξα ἐμαυτοῦ κρατύνω πειράω , πᾶς δέ ὅς ἀποποιέω αὐτός ὁ κατάληψις οὗτος καί ὁ ἀναγραφή συντάσσω βούλομαι . διόπερ χαίρω λέγω καί ὁ Ῥωμαῖος μεγαλαυχία καί ὁ Ἀθηναῖος ψυχρολογία , δόγμα ἀσυνάρτητος , ὁ κατά ἐγώ βάρβαρος φιλοσοφία ἀντιποιέω · ὅστις ὅς τρόπος εἰμί ὁ παρά σύ ἐπιτήδευμα ἀρχαῖος γράφω μέν ἄρχω , διά δέ ὁ κατεπείγω ὁ ἐξήγησις ὑπερτίθημι , νῦν ὅτε καιρός περί ὁ κατά αὐτός δόγμα λέγω πειράσομαι.Μὴ γάρ δυσχεραίνω ὁ ἡμέτερος παιδεία , μηδέ φλυαρία καί βωμολοχία μεστός ἀντιλογία κατά ἐγώ πραγματεύομαι , λέγω · Τατιανός ὑπέρ ὁ Ἕλλην , ὑπέρ ὁ ἄπειρος ὁ φιλοσοφέω πλῆθος , καινοτομέω ὁ βάρβαρος δόγμα . τίς γάρ χαλεπός ἄνθρωπος φαίνω ἀμαθής ὑπό ἄνθρωπος νῦν ὁμοιοπαθής συνελέγχω ; τίς δέ καί ἄτοπος κατά ὁ οἰκεῖος σύ σοφιστής γηράσκω ἀεί πᾶς διδάσκω ;