tatianus.oratio-ad-graecos 32
Παρ᾿ ἡμῖν δὲ τῆς μὲν κενοδοξίας ὁ ἵμερος οὐκ ἔστι , δογμάτων δὲ ποικιλίαις οὐ καταχρώμεθα . Λόγου γὰρ τοῦ δημοσίου καὶ ἐπιγείου κεχωρισμένοι , καὶ πειθόμενοι θεοῦ παραγγέλμασι καὶ νόμῳ πατρὸς ἀφθαρσίας ἑπόμενοι , πᾶν τὸ ἐν δόξῃ κείμενον ἀνθρωπίνῃ παραιτούμεθα . Φιλοσοφοῦσί τε οὐ μόνον οἱ πλουτοῦντες , ἀλλὰ καὶ οἱ πένητες προῖκα τῆς διδασκαλίας ἀπολαύουσι · τὰ γὰρ παρὰ θεοῦ τῆς ἐν κόσμῳ δωρεᾶς ὑπερπαίει τὴν ἀμοιβήν . Τοὺς δὲ ἀκροᾶσθαι βουλομένους πάντας οὕτως προσιέμεθα , κἂν πρεσβύτιδες ὦσι κἂν μειράκια , πᾶσά τε ἁπαξαπλῶς ἡλικία παρ᾿ ἡμῖν τυγχάνει τιμῆς · τὰ δὲ τῆς ἀσελγείας πόῤῥω κεχώρισται . Καὶ ἡμεῖς μὲν λέγοντες οὐ ψευδόμεθα . Τὰ δὲ τῆς ὑμετέρας περὶ τὴν ἀπιστίαν ἐπιμονῆς καλὸν μὲν εἰ λαμβάνοι περιγραφήν · εἰ δ᾿ οὐ , τὰ ἡμέτερα ἔστω θεοῦ γνώμῃ βεβαιούμενα . Γελᾶτε δὲ ὑμεῖς , ὡς καὶ κλαύσοντες . Πῶς γὰρ οὐκ ἄτοπον Νέστορα μὲν καθ᾿ ὑμᾶς , τῶν ἵππων τὰς παρηορίας βραδέως ἀποτέμνοντα διὰ τὸ ἄτονον καὶ νωθὲς τῆς ἡλικίας , θαυμάζεσθαι πειρώμενον ἐπ᾿ ἴσης τοῖς νέοις πολεμεῖν , τοὺς δὲ παρ᾿ ἡμῖν τῷ γήρᾳ παλαίοντας καὶ τὰ περὶ θεοῦ πραγματευομένους γελᾶσθαι ; Τίς δὲ οὐκ ἂν γελάσειεν Ἀμαζόνας μὲν καὶ Σεμίραμιν καί τινας ἄλλας πολεμικὰς φασκόντων ὑμῶν γεγονέναι , τὰς δὲ παρ᾿ ἡμῖν παρθένους λοιδορούντων ; Μειράκιον ἦν ὁ Ἀχιλλεύς , καὶ γενναῖος εἷναι πεπίστευται σφόδρα · καὶ ὁ Νεοπτόλεμος νεώτερος , ἀλλὰ ἱσχυρὸς ἦν · Φιλοκτήτης ἀσθενής , ἀλλ᾿ ἔχρῃζεν αὐτοῦ κατὰ Τροίας τὸ δαιμόνιον . Ὁ Θερσίτης ὁποῖος ἦν ; Ἀλλ᾿ ἐστρατήγει · τὸ δ᾿ ἀμετροεπὲς εἰ μὴ προσῆν αὐτῷ διὰ τὴν ἀμαθίαν , οὐκ ἂν ὡς φοξὸς καὶ ψεδνὸς διεβάλλετο.Πάντες οἱ βουλόμενοι φιλοσοφεῖν παρ᾿ ἡμῖν ἄνθρωποι οὐ τὸ ὁρώμενον δοκιμάζομεν , οὐδὲ τοὺς προσιόντας ἡμῖν ἀπὸ σχήματος κρίνομεν · τὸ γὰρ τῆς γνώμης ἐῤῥωμένον παρὰ πᾶσιν εἶναι δύνασθαι λελογίσμεθα , κἂν ἀσθενεῖς ὦσι τοῖς σώμασι . Τὰ δὲ ὑμέτερα φθόνου μεστὰ καὶ βλακείας πολλῆς .
Lemmas: παρά ἐγώ δέ ὁ μέν κενοδοξία ὁ ἵμερος οὐ εἰμί , δόγμα δέ ποικιλία οὐ καταχράομαι . λόγος γάρ ὁ δημόσιος καί ἐπίγειος χωρίζω , καί πείθω θεός παράγγελμα καί νόμος πατήρ ἀφθαρσία ἕπομαι , πᾶς ὁ ἐν δόξα κεῖμαι ἀνθρώπινος παραιτέομαι . φιλοσοφέω τε οὐ μόνος ὁ πλουτέω , ἀλλά καί ὁ πένης προίξ ὁ διδασκαλία ἀπολαύω · ὁ γάρ παρά θεός ὁ ἐν κόσμος δωρεά ὑπερπαίω ὁ ἀμοιβή . ὁ δέ ἀκροάομαι βούλομαι πᾶς οὕτως προσίημι , ἐάν πρεσβῦτις εἰμί ἐάν μειράκιον , πᾶς τε ἁπαξαπλῶς ἡλικία παρά ἐγώ τυγχάνω τιμή · ὁ δέ ὁ ἀσέλγεια πρόσω χωρίζω . καί ἐγώ μέν λέγω οὐ ψεύδω . ὁ δέ ὁ ὑμέτερος περί ὁ ἀπιστία ἐπιμονή καλός μέν εἰ λαμβάνω περιγραφή · εἰ δέ οὐ , ὁ ἡμέτερος εἰμί θεός γνώμη βεβαιόω . γελάω δέ σύ , ὡς καί κλαύω . πῶς γάρ οὐ ἄτοπος Νέστωρ μέν κατά σύ , ὁ ἵππος ὁ παρηορία βραδύς ἀποτέμνω διά ὁ ἄτονος καί νωθής ὁ ἡλικία , θαυμάζω πειράω ἐπί ἴσος ὁ νέος πολεμέω , ὁ δέ παρά ἐγώ ὁ γῆρας παλαίω καί ὁ περί θεός πραγματεύομαι γελάω ; τίς δέ οὐ ἄν γελάω Ἀμαζών μέν καί Σεμίραμις καί τις ἄλλος πολεμικός φάσκω σύ γίγνομαι , ὁ δέ παρά ἐγώ παρθένος λοιδορέω ; μειράκιον εἰμί ὁ Ἀχιλλεύς , καί γενναῖος ἵημι πιστεύω σφόδρα · καί ὁ Νεοπτόλεμος νέος , ἀλλά ἰσχυρός εἰμί · Φιλοκτήτης ἀσθενής , ἀλλά χρῄζω αὐτός κατά Τροία ὁ δαιμόνιον . ὁ Θερσίτης ὁποῖος εἰμί ; ἀλλά στρατηγέω · ὁ δέ ἀμετροεπής εἰ μή πρόσειμι αὐτός διά ὁ ἀμαθία , οὐ ἄν ὡς φοξός καί ψεδνός διεβάλλετο.Πάντες ὁ βούλομαι φιλοσοφέω παρά ἐγώ ἄνθρωπος οὐ ὁ ὁράω δοκιμάζω , οὐδέ ὁ προσέρχομαι ἐγώ ἀπό σχῆμα κρίνω · ὁ γάρ ὁ γνώμη ἐρρωμένος παρά πᾶς εἰμί δύναμαι λογίζομαι , ἐάν ἀσθενής εἰμί ὁ σῶμα . ὁ δέ ὑμέτερος φθόνος μεστός καί βλακεία πολύς .