syntipas.tlg3118-tlg001 1.41
Ἄκουσον ( δέ ) , ὦ βασιλεῦ , καὶ περὶ τοῦ πενταετοῦς παιδὸς τῆς διηγήσεως . ἄνδρες πραγματευταὶ ὑπῆρ - χον τρεῖς , οἵτινες καὶ πρὸς ἀλλήλους εἶχον συντρο - φίαν . καὶ ἀπῆλθον εἰς χώραν τινὰ διὰ πραγματείαν . τῆς ὁδοιπορίας οὖν ἀρξάμενοι κατῆλθον εἰς χωρίον , ὥστε ἐν αὐτῷ μεῖναι , εὑρόντες οἰκίαν γραΐδος τινός . μετὰ δὲ τὸ ἀναπαύσασθαι αὐτούς , ἔδοξεν ἀπελθεῖν εἰς βαλανεῖον καὶ λουθῆναι · καὶ λέγουσι τῇ γραΐδι · „ ἑτοίμασον ἡμῖν , ὦ γύναι , τὰ πρὸς τὸ λοετρὸν χρειώδη , σκεύη τε καὶ ίμάτια . μόνου δὲ τοῦ κτενὸς ἐπελάθοντο . εἶτα οἱ πραγματευταὶ βαλόντες ἅπερ εἶχον , χρυσίον καὶ ἀργύριον , εἰς βαλάντια τρία , δε - δώκασι τῇ γραΐδι εἰπόντες αὐτῇ · ,, ὦ γύναι , λάβε „ ταῦτα τὰ τρία βαλάντια τοῦ χρυσοῦ καὶ . φύλαττε „ καλῶς ἐν ἑαυτῇ , καὶ μηδὲν ἀπὸ τούτων δώσῃς τινὶ „ ἀφʼ ἡμῶν , εἰ μὴ νὰ ἴδῃς καὶ τοὺς τρεῖς ἡμᾶς . “ ταῦτα εἰπόντες , ἀπῆλθον εἰς τὸ βαλανεῖον , καὶ ἐν τῇ ὀδῷ ἰδόντες ὅτι κτένιον οὐ κρατοῦσι , στέλλουσιν ἕνα ἀπʼ αὐτούς πρὸς τὴν γραῖαν τοῦ λαβεῖν τὸ κτέ - νιον . ὁ δὲ πεμφθεὶς εἰς τὴν γραῦν λέγει αὐτήν · „ οἱ σύντροφοί μου μηνοῦσί σε διʼ ἐμοῦ · Πέμψον „ ἡμῖν τὸ χρυσίον τό σε ἐδώκαμεν . “ ἡ δὲ γυνὴ λέ - γει τῷ ἀνδρί · ,, οὐδαμῶς δώσω σοι , ἕως οὐ ἔλθετε „ καὶ οἱ τρεῖς ὁμοῦ . “ καὶ ὁ ἀνήρ „ ἰδού , “ \ λέγει ,, οἱ ,, σύντροφοί μου μακρόθεν κατʼ ὄψιν σου ἵστανται , „ καὶ ἐκεῖνοι λέγουσί σοι δοῦναί μοι τὸ χρυσίον . “ καὶ ταῦτα εἰπών τῇ γραΐδι , στρέφεται πρὸς τοὺς συντρόφους αὐτοῦ καὶ λέγει αὐτοῖς ἀνωνύμως „ οὐ δίδει μοι ἡ γραῦς , “ μήτε κτένιον εἰπών μήτε χρυ - σίον . ἐκεῖνοι δὲ νομίσαντες τὸ κτένιον ζητεῖν αὐτόν , λέγουσι τῇ γραΐδι μετὰ νεύματος „ δός , γύναι , αὐτό . “ ἣ δὲ ἐκβαλοῦσα τὸ χρυσίον δέδωκεν αὐτῷ . ὃ δὲ τοῦτο λαβών εὐθέως ἀπʼ ἐκεῖσε ἔφυγεν . οἱ δὲ σύν - τροφοι αὐτοῦ περιμένοντες αὐτόν , οὐκ ἦλθε · καὶ μεγάλῃ φωνῇ λέγουσι τῇ γραΐδι · ,, ποῦ ἐστιν ὁ σύν - „ τροφος ἡμῶν , ὃν ἀπεστείλαμεν εἰς σέ , καὶ οὐδʼ „ ὅλως εἰς ἡμᾶς ἀνεφάνη ; “ ἡ δὲ γραῦς εἶπε τοῖς ἀνθρώποις ἐκείνοις ὡς ,, τὸν θησαυρὸν παρʼ ἐμοῦ „ λαβὼν κατὰ τὴν ἰδικήν σας φωνὴν καὶ τὸν λόγον , „ διέβη ἀπὸ τὸ ὁσπίτι μου · ἐμοῦ γὰρ τὸ χρυσίον „ αὑτῷ μὴ διδούσης , ὑμεῖς προσεφωνήσατέ μοι · ‘Δὸς ,, αὐτῷ τὸ ζητούμενον παῤ αὐτοῦ.’ καὶ ἐγὼ κατὰ „ τὸν λόγον ὑμῶν δέδωκα τὸ βαλάντιον . “ οἳ δὲ ἀντεῖ - πον τῇ γυναικί · „ ἡμεῖς τοῦ λαβεῖν ἀπὸ σοῦ κτένιον „ ἐπέμψαμεν . “ ἡ δὲ γραῦς , ,, οὐ κτένιον ἐζήτει , “ φησίν „ ἀλλὰ τὸ χρυσίον ὑμῶν ἀπʼ ἐμοῦ ἐζήτησεν ,, ὡς ἀπὸ ἰδικοῦ σας θελήματος · ἐμοῦ δὲ μὴ πιστευ - „ σάσης ἐκεῖνον ἀληθῆ λέγειν , ὑμεῖς διὰ νεύματος „ προετρέψασθέ με ὕστερον δοῦναι αὐτῷ , κἀγὼ ἐκ - „ βαλοῦσα δέδωκα . “ ταῦτα οἱ πραγματευταὶ παρὰ τῆς γυναικὸς ἀνελπίστως ἀκούσαντες καὶ πικρῶς τῇ λύπῃ κρατηθέντες , λαβόντες εὐθὺς ἀνάρπαστον τὴν γραΐδα , πορεύονται πρὸς τὸν τῆς χώρας ἐκείνης ἄρ - χοντα καὶ αὐτῷ τὰ τοῦ πράγματος διηγοῦνται μετὰ λύπης . ὁ δὲ ἄρχων ἔφη τῇ γυναικί · „ δὸς τοῖς ἀν - „ θρώποις τὸ χρυσίον , ὅπερ σοι ἐναπέθεντο . “ ἡ δὲ γυνή · „ αὐθέντη , ἐγὼ τὸ χρυσίον αὐτοῖς δέδωκα . “ οἱ δὲ ἄνθρωποι ἀντέλεγον πάντη πρὸς τὸν λόγον τῆς γυναικὸς ἀληθῆ εἶναι δοκοῦντα · [ οἳ δὲ λέγουσι τῷ ἄρχοντι ] „ ἡμεῖς , ὦ κύριε , [ οἱ ] τρεῖς ὑπάρχοντες , ,, ὅτε τὸν θησαυρὸν ἐνεθέμεθα , τοιαύτην αὐτῇ παραγ - „ γελίαν δεδώκαμεν , ὡς μηδένα ἀφʼ ἡμῶν διδόναι „ ποτέ , εἰ μὴ καὶ τοὺς τρεῖς ἡμᾶς αὐτοψεὶ θεάσηται ,, τὴν παρακαταθήκην ζητοῦντας . “ ὁ δὲ ἄρχων πάλιν τῇ γυναικί φησιν · „ ἀπόδος τοῖς ἀνθρώποις τὸ χρυ - „ σίον , ὦ γύναι , καὶ μηδαμῶς ἔχῃς ἄλλον τινὰ λο - „ γισμὸν περὶ τούτου . “ τότε ἡ γραῦς μετὰ δακρύων ἀπῆλθεν ἐκ προσώπου τοῦ ἄρχοντος μετὰ κλαυθμοῦ πικρῶς ἀλαλάζουσα . ταύτης οὖν ἀπερχομένης καὶ ὀδυρομένης , συναντᾷ ταύτῃ παιδίον χρόνων πέντε ὑπάρχον . καὶ τὸ παιδίον αὐτὴν ὁρῶν κλαίουσαν μετʼ ὀδύνης πολλῆς , ἠλέησε τῆς πικροτάτης οἰμω - γῆς . καὶ λέγει πρὸς τὴν γυναῖκα τὸ παιδίον · „ τί „ οὕτως , γύναι , κλαίεις ἐλεεινῶς ; “ ἣ δὲ εἶπεν · „ ἄφες με , τέκνον , τὴν ἀθλίαν , τοῦ κλαίειν με ἀθλίως ,, τὴν ἐμὴν πενίαν καὶ συμφοράν . “ τὸ δὲ παιδίον ἐπὶ πλέον ἵστατο ἀναγκάζον αὐτὴν καὶ τὴν αἰτίαν τῆς λύπης αὐτῆς ἠρώτα ἐπιμόνως · καὶ οὐ πρότερον ἀφῆκεν αὐτὴν ὁ παῖς , ἄχρις οὗ τὰ τοῦ πράγματος ὡς ἐγένοντο κατὰ μέρος ἡ γυνὴ τῷ παιδαρίῳ διεσά - φησεν . ὁ δὲ παῖς ἀκούσας κατὰ μέρος , τῇ γραίᾳ διηρμήνευσεν εἰπών · „ ἐγὼ τῆς κρατούσης σε συμ - φορᾶς ἐλευθερώσω . καὶ ἐὰν θέλῃς ἵνα σοι ποιήσω ὅπερ λέγω , δός μοι ἀργύριον ὅπως ἀγοράσω κάρυα . “ ἡ δὲ γυνὴ ἔφη · „ ἐὰν ταύτης ἐλευθερώσῃς με τῆς συμφορὰς καὶ ἀνελπίστου ζημίας , δώσω σοι τὸ ἀρ - γύριον . “ τότε λέγει ὁ παῖς τῇ γραΐδι · „ ὑπόστρε - „ ψον εἰς τὸν ἄρχοντα [ τὸν ἡγεμόνα ] καὶ εἰπὲ αὐτῷ „ οὕτως · „ γνωρίζω σοι , κύριέ μου , ὡς τρεῖς σύν - „ τροφοι ἦσαν οἱ δεδωκότες μοι τὸ ἀργύριον καὶ τὸ „ χρυσίον , παραγγείλαντές μοι μηδενὶ ἀπὸ τούτων „ τῶν τριῶν συντρόφων δοῦναι τὸ χρυσίον , εἰ μὴ „ καὶ οἱ τρεῖς παρῶσι · καὶ νῦν τὸ χρυσίον ἐστὶ παρʼ „ ἐμοί , καὶ τὴν ἐνδοξότητά σου ἱκετεύω , ἵνα ὁρίσῃς „ καὶ παραγίνωνται καὶ οἱ τρεῖς ὁμοῦ · καὶ οὕτως „ ἐγὼ αὐτοῖς τὸν συντροφικὸν θησαυρόν , ὃν ἔθηκαν „ εἰς ἐμέ , ἀποδώσω . “ λοιπὸν ἡ γυνὴ ἐπὶ ταύταις ταῖς τοῦ παιδὸς παραγγελίαις πολλὰ εὐφρανθεῖσα , εὐθὺς εἰς τὸν ἡγεμόνα ὑπέστρεψε καὶ τὰ τοῦ παιδὸς ῥήματα , ὀλίγα καὶ φρόνιμα ὄντα , εἶπε τῷ ἡγεμόνι . ὃ δὲ ἰδὼν αὐτὴν εὐλόγως λέγουσαν καὶ δικαίως , διαμηνύσας τοὺς ἐμπόρους λέγει · ,, δικαίως νῦν „ ἔγνωκα ὅτι ἡ γραῦς ὑμῖν ἀνθίσταται καὶ τὸν θη - „ σαυρὸν οὐκ ἀποδίδει . λοιπὸν ἔλθετε καὶ οἱ τρεῖς , „ καθὼς εἴπατε τὸ κατʼ ἀρχάς , καὶ οὕτως ὁμοῦ καὶ „ οἱ τρεῖς τὸ χρυσίον λήψεσθε . “ τῆς γοῦν τοιαύτης ἀποφάσεως παρὰ τοῦ δικαστοῦ ἐξελθούσης δικαίας ὁμοῦ καὶ ἀναμφιβόλου , καὶ τῆς γυναικὸς μηκέτι παρὰ τῶν δύο συρομένης , ἐνόησεν ὁ δικάζων ὅτι ἡ γυνὴ παρά τινος φρονίμου τὴν τοιαύτην ἤκουσεν ἀπολο - γίαν , καὶ πρὸς ἑαυτὸν καλέσας τὴν γυναῖκα ἠρώτα · ,, ὦ γύναι , τίς εἶπά σοι τὸν τοιοῦτον ἄριστον καὶ πι - „ θανώτατον λόγον ; “ δὲ ἀπεκρίνατο · ,, ὦ κύριέ „ μου , παιδίον πενταετὲς συνήντησέ με καὶ κλαίου - „ σάν με ἰδὸν καὶ ἀκοῦσαν παρʼ ἐμοῦ τὴν αἰτίαν , „ ταύτην εἶπέ μοι τὴν ἀπολογίαν ἀποκριθῆναι εἰς τὸ „ βῆμά σου · ὁ δὲ ἡγεμὼν αὐτίκα πρὸς ἑαυτὸν τὸν παῖδα ἐκάλεσε καὶ αὐτὸν ἐπηρώτα λέγων · „ σύ , ὦ παιδάριον , τῇ γραΐδι τὸν λόγοντοῦτον παρήγγειλας ; “ „ ναί , “ φησὶν ὁ παῖς , κύριέ μου . “ καὶ ὀ δικαστὴς ἐκπλαγεὶς ἐπὶ τῇ τοῦ παιδὸς φρονήσει καὶ ὀξύτητι τοῦ νοὸς εὐθύς αὐτὸν διδάσκαλον προεβάλετο ῥητό - ρων καὶ φιλοσόφων .
Lemmas: ἀκούω ( δέ ) , εἰμί βασιλεύς , καί περί ὁ πενταετής παῖς ὁ διήγησις . ἀνήρ πραγματευτής ὑπάρ - Χον τρεῖς , ὅστις καί πρός ἀλλήλων ἔχω συντρο - φία . καί ἀπέρχομαι εἰς χώρα τις διά πραγματεία . ὁ ὁδοιπορία οὖν ἄρχω κατέρχομαι εἰς χωρίον , ὥστε ἐν αὐτός μένω , εὑρίσκω οἰκίον γραΐς τις . μετά δέ ὁ ἀναπαύω αὐτός , δοκέω ἀπέρχομαι εἰς βαλανεῖον καί λούω · καί λέγω ὁ γραΐδι · „ ἑτοιμάζω ἐγώ , εἰμί γυνή , ὁ πρός ὁ λουτρόν χρειώδης , σκεῦος τε καί ἱμάτιον . μόνος δέ ὁ κτείς ἐπιλανθάνομαι . εἶτα ὁ πραγματευτής βάλλω ὅσπερ ἔχω , χρυσίον καί ἀργύριον , εἰς βαλλάντιον τρεῖς , δέ - δίδωμι ὁ γραΐδι εἶπον αὐτός · ,, εἰμί γυνή , λαμβάνω „ οὗτος ὁ τρεῖς βαλλάντιον ὁ χρυσός καί . φυλάσσω „ καλῶς ἐν ἑαυτοῦ , καί μηδείς ἀπό οὗτος Δώσης τις „ ἀπό ἐγώ , εἰμί μή νή ὁράω καί ὁ τρεῖς ἐγώ . “ οὗτος εἶπον , ἀπέρχομαι εἰς ὁ βαλανεῖον , καί ἐν ὁ οὐδός ὁράω ὅτι κτείς οὖον κρατέω , στέλλω εἷς ἀπό αὐτός πρός ὁ Γραῖα ὁ λαμβάνω ὁ κτῶ - νιον . ὁ δέ πέμπω εἰς ὁ γραῦς λέγω αὐτός · „ ὁ σύντροφος ἐγώ μηνίω σύ διά ἐγώ · πέμπω „ ἐγώ ὁ χρυσίον ὁ σύ δίδωμι . “ ὁ δέ γυνή λεʹ - γει ὁ ἀνήρ · ,, οὐδαμῶς δίδωμι σύ , ἠώς οὖον ἔρχομαι „ καί ὁ τρεῖς ὁμοῦ . “ καί ὁ ἀνήρ „ ἰδού , “ \ λέγω ,, ὁ ,, σύντροφος ἐγώ μακρόθεν κατά ὄψις σύ ἵστημι , „ καί ἐκεῖνος λέγω3 σύ δίδωμι ἐγώ ὁ χρυσίον . “ καί οὗτος εἶπον ὁ γραΐδι , στρέφω πρός ὁ σύντροφος αὐτός καί λέγω αὐτός ἀνώνυμος „ οὖον δίδωμι ἐγώ ὁ γραῦς , “ μήτε κτείς εἶπον μήτε ΧΡΥ - σίον . ἐκεῖνος δέ νομίζω ὁ κτείς ζητέω αὐτός , λέγω ὁ γραΐδι μετά νεῦμα „ δίδωμι , γυνή , αὐτός . “ ὅς δέ ἐκβάλλω ὁ χρυσίον δίδωμι αὐτός . ὅς δέ οὗτος λαμβάνω εὐθύς ἀπό ἐκεῖσε φεύγω . ὁ δέ σῦς - τροφός αὐτός περιμένω αὐτός , οὐ ἔρχομαι · καί μέγας φωνή λέγω ὁ γραΐδι · ,, ποῦ εἰμί ὁ σῦς - „ τροφός ἐγώ , ὅς ἀποστέλλω εἰς σός , καί οὐδέ „ ὅλως εἰς ἐγώ ἀναφαίνω ; “ ὁ δέ γραῦς εἶπον ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὡς ,, ὁ θησαυρός παρά ἐγώ „ λαμβάνω κατά ὁ ἰδικός σός φωνή καί ὁ λόγος , „ διαβαίνω ἀπό ὁ ὁσπίτιον ἐγώ · ἐγώ γάρ ὁ χρυσίον „ ἑαυτοῦ μή δίδωμι , σύ προσφωνέω ἐγώ · Δώς ,, αὐτός ὁ ζητέω παρά αὐτός καί ἐγώ κατά „ ὁ λόγος σύ δίδωμι ὁ βαλλάντιον . “ ἕ δέ ἀντάω - πως ὁ γυνή · „ ἐγώ ὁ λαμβάνω ἀπό σύ κτείς „ πέμπω . “ ὁ δέ γραῦς , ,, οὖον κτείς ζητέω , “ φημί „ ἀλλά ὁ χρυσίον σύ ἀπό ἐγώ ζητέω ,, ὡς ἀπό ἰδικός σός θέλημα · ἐγώ δέ μή Πιστεύς - „ Σάσης ἐκεῖνος ἀληθής λέγω , σύ διά νεῦμα „ προτρέπω ἐγώ ὕστερος δίδωμι αὐτός , ἐγώ ἐκ - „ βάλλω δίδωμι . “ οὗτος ὁ πραγματευτής παρά ὁ γυνή ἀνέλπιστος ἀκούω καί πικρός ὁ λύπη κρατέω , λαμβάνω εὐθύς ἀνάρπαστος ὁ γραΐδα , πορεύω πρός ὁ ὁ χώρα ἐκεῖνος ἄρα - χω καί αὐτός ὁ ὁ πρᾶγμα διηγέομαι μετά λύπη . ὁ δέ ἄρχω φημί ὁ γυνή · „ δίδωμι ὁ εἰς - „ θρώποις ὁ χρυσίον , ὅσπερ σύ ἐναποτίθημι . “ ὁ δέ γυνή · „ αὐθέντη , ἐγώ ὁ χρυσίον αὐτός δίδωμι . “ ὁ δέ ἄνθρωπος ἀντιλέγω πάντῃ πρός ὁ λόγος ὁ γυνή ἀληθής εἰμί δοκέω · [ ἕ δέ λέγω ὁ ἄρχω ] „ ἐγώ , εἰμί κύριος , [ ὁ ] τρεῖς ὑπάρχω , ,, ὅτε ὁ θησαυρός ἐντίθημι , τοιοῦτος αὐτός παραγ - „ γέλιος δίδωμι , ὡς μηδείς ἀπό ἐγώ δίδωμι „ ποτός , εἰμί μή καί ὁ τρεῖς ἐγώ αὐτοψεί θεάομαι ,, ὁ παρακαταθήκη ζητέω . “ ὁ δέ ἄρχω πάλιν ὁ γυνή φημί · „ ἀποδίδωμι ὁ ἄνθρωπος ὁ ΧΡΥ - „ σίον , εἰμί γυνή , καί μηδαμῶς ἔχω ἄλλος τις Λο - „ γισμὸν περί οὗτος . “ τότε ὁ γραῦς μετά δάκρυ ἀπέρχομαι ἐκ πρόσωπον ὁ ἄρχω μετά κλαυθμός πικρός ἀλαλάζω . οὗτος οὖν ἀπέρχομαι καί ὀδύρομαι , συναντάω οὗτος παιδίον χρόνος πέντε ὑπάρχω . καί ὁ παιδίον αὐτός ὁράω καλέω μετά ὀδύνη πολύς , ἐλεέω ὁ πικρός οἶμος - γῆ . καί λέγω πρός ὁ γυνή ὁ παιδίον · „ τίς „ οὕτως , γυνή , καλέω ἐλεεινός ; “ ὅς δέ εἶπον · „ ἀφίημι ἐγώ , τέκνον , ὁ ἄθλιος , ὁ καλέω ἐγώ ἄθλιος ,, ὁ ἐμός πενία καί συμφορά . “ ὁ δέ παιδίον ἐπί πλέω ἵστημι ἀναγκάζω αὐτός καί ὁ αἴτιος ὁ λύπη αὐτός ἐρωτάω ἐπίμονος · καί οὖον πρότερος ἀφίημι αὐτός ὁ παῖς , ἄχρι ὅς ὁ ὁ πρᾶγμα ὡς γίγνομαι κατά μέρος ὁ γυνή ὁ παιδάριον διεσά - φημί . ὁ δέ παῖς ἀκούω κατά μέρος , ὁ Γραῖα διερμηνεύω εἶπον · „ ἐγώ ὁ κράτος σύ συμ - φορός ἐλευθερόω . καί ἐάν ἐθέλω ἵνα σύ ποιέω ὅσπερ λέγω , δίδωμι ἐγώ ἀργύριον ὅπως ἀγοράζω κάρυον . “ ὁ δέ γυνή φημί · „ ἐάν οὗτος ἐλευθερόω ἐγώ ὁ συμφορά καί ἀνέλπιστος ζημία , δίδωμι σύ ὁ ἀρ - γύριος . “ τότε λέγω ὁ παῖς ὁ γραΐδι · „ ὑπόστρε - „ Ψόν εἰς ὁ ἄρχω [ ὁ ἡγεμών ] καί εἶπον αὐτός „ οὕτως · „ γνωρίζω σύ , κύριος ἐγώ , ὡς τρεῖς σῦς - „ τροφός εἰμί ὁ δίδωμι ἐγώ ὁ ἀργύριον καί ὁ „ χρυσίον , παραγγέλλω ἐγώ μηδείς ἀπό οὗτος „ ὁ τρεῖς Συντρόφων δίδωμι ὁ χρυσίον , εἰμί μή „ καί ὁ τρεῖς πάρειμι · καί νῦν ὁ χρυσίον εἰμί παρά „ ἐγώ , καί ὁ ενδοξότητα σύ ἱκετεύω , ἵνα ὁρίζω „ καί παραγίγνομαι καί ὁ τρεῖς ὁμοῦ · καί οὕτως „ ἐγώ αὐτός ὁ συντροφικός θησαυρός , ὅς τίθημι „ εἰς ἐγώ , ἀποδίδωμι . “ λοιπός ὁ γυνή ἐπί οὗτος ὁ ὁ παῖς παραγγελία πολύς εὐφραίνω , εὐθύς εἰς ὁ ἡγεμών ὑποστρέφω καί ὁ ὁ παῖς ῥῆμα , ὀλίγος καί φρόνιμος εἰμί , εἶπον ὁ ἡγεμών . ὅς δέ εἶδον αὐτός εὔλογος λέγω καί δικαίως , διαμηνύω ὁ ἔμπορος λέγω · ,, δικαίως νῦν „ γιγνώσκω ὅτι ὁ γραῦς σύ ἀνθίστημι καί ὁ τίθημι - „ σαύρα οὐ αποδίδω . λοιπός ἔρχομαι καί ὁ τρεῖς , „ καθώς εἶπον ὁ κατά ἀρχή , καί οὕτως ὁμοῦ καί „ ὁ τρεῖς ὁ χρυσίον λαμβάνω . “ ὁ γοῦν τοιοῦτος ἀπόφασις παρά ὁ δικαστής ἐξέρχομαι Δίκαιος ὁμοῦ καί αναμφίβολος , καί ὁ γυνή μηκέτι παρά ὁ δύο σύρω , νοέω ὁ δικάζω ὅτι ὁ γυνή παρά τις φρόνιμος ὁ τοιοῦτος ἀκούω ἀπόλλυμι - Γιάν , καί πρός ἑαυτοῦ καλέω ὁ γυνή ἐρωτάω · ,, εἰμί γυνή , τίς λέγω σύ ὁ τοιοῦτος ἀγαθός καί πεῖ - „ θάνος λόγος ; “ δέ ἀποκρίνω · ,, εἰμί κύριος „ ἐγώ , παιδίον πενταετής συναντάω ἐγώ καί καλέω - „ σάν ἐγώ ὁράω καί ἀκούω παρά ἐγώ ὁ αἴτιος , „ οὗτος εἶπον ἐγώ ὁ ἀπολογία ἀποκρίνω εἰς ὁ „ βῆμα σύ · ὁ δέ ἡγεμών αὐτίκα πρός ἑαυτοῦ ὁ παῖς καλέω καί αὐτός ἐπερωτάω λέγω · „ σῦς , εἰμί παιδάριον , ὁ γραΐδι ὁ λογοντουος παραγγέλλω ; “ „ ναί , “ φημί ὁ παῖς , κύριος ἐγώ . “ καί ὁ δικαστής ἐκπλήσσω ἐπί ὁ ὁ παῖς φρόνησις καί ὀξύτης ὁ νόος εὐθύς αὐτός διδάσκαλος προβάλλω ρητός - ῥόος καί φιλόσοφος .