syntipas.tlg3118-tlg001 1.17
Γυνή τις ἀνδρὶ ωομίμῳ συζῶσα , ἄνδρα τὸν ἑαυτῆς εἴς τινα ὁδοιπορίαν βουλόμενον ἀπελθεῖν καὶ τῆς αὐ - τοῦ ἐξιέναι οἰκίας , συνθήκας καὶ ὑποσχέσεις τοῦτον ἐξήτησεν , ὁμοίως δὲ καὶ αὐτὸς αὐτήν . καὶ ἄμφω συνετάξαντο πρὸς ἀλλήλους ὡς τὴν κοίτην αὐτῶν ἀμίαντον διαφυλάξουσι καὶ σωφρονοῦντες ἔσονται ἄχρι τὴς τοῦ ἀνδρὸς ἐπαναστροφῆς . εἶτα καὶ ἀριθμὸν ἡμερῶν δέδωκεν ὁ ἀνὴρ τῇ γυναικί , ὅτι „ μετὰ τὰς „ ἡμέρας ταύτας εἰς τὴν οἰκίαν ἐπανελεύσομαι . “ διὸ καὶ τῆς διωρίας τῶν ἡμερῶν τελεσθείσης , ἡ γυνὴ τῇ ὀδῷ ἐπλησίαζε . ( καὶ ) ὁρῶσα εἴπερ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς καθορᾶται ἐρχόμενος , οὐχ ἑώρα · ὅτε καὶ νέος τις αὐτὴν θεασάμενος , ἥλω τῷ ταύτης ἔρωτι καὶ ἤρξατο περὶ τούτου αὐτῇ διαλέγεσθαι . ἣ δὲ οὐδαμὴ οὐδα - μῶς τούς περὶ ἔρωτος λόγους ἐδέχετο . ὁ δὲ νεα - νίας τῷ τῆς γυναικὸς ἔρωτι μάλα δηχθείς , πρός τινα γραῦν ἀπῄει πλησίον τῆς ἐρωμένης οἰκοῦσαν καὶ λέγει τῇ γραΐδι ὡς „ ἐξαίφνης ἰδών τὴν σὴν γει - „ τόνισσαν , ἠράσθην αὐτὴν καὶ πρὸς ὁμιλίαν ἐβια - „ σάμην · ἡ δὲ οὐδαμῶς εἰς τὸ παντελὲς ὑπακούει μου , ἀλλὰ καὶ βαρέως τοὺς ἐμούς δέχεται λόγους . „ εἰ οὖν σύ , ὦ μὴτερ , ταύτην καταπείσεις τοῖς ἐμοῖς „ εἶξαι λόγοις , ὃ ἂν αἰτήσῃς με δώσω σοι . “ ἡ δὲ γραῦς τῶν λόγων ἀκούσασα , λέγει τῷ νέῳ ὡς „ ἐγὼ „ τὴν κόρην εἰς θέλημα σὸν καταστήσω . “ καὶ τοῦτο εἰποῦσα , εὐθύς ἐγείρεται , καὶ τεχνικῶς τὰ τοῦ πράγματος κατορθοῖ · ἄλευρον γὰρ ἀγαγοῦσα καὶ τοῦτο μεθʼ ὕδατος ὡς ζύμην σμίξασα , πεπέρεως ὕστερον πολλοῦ γεμίζει τὸ ζυμάριιον καὶ οὕτως αὐτὸ εἰς ψωμὸν κατασκευάζει . εἶτα ἑψήσασα καὶ τὸν ἄρ - τον λαβοῦσα , ἔτι δὲ καὶ ἣν εἶχε σκύλαν μεθʼ ἑαυ - τῆς , πρὸς τὴν κόρην πορεύεται . ἦν δὲ ἡ κύων ὄπισθεν τῆς γραὸς ἀκολουθοῦσα . ὅτε δὲ τῷ οἰκή - ματι τῆς ἐρωμένης ἐπλησίασε , ῥίπτει τῷ κυναρίῳ ἐκ τοῦ ἄρτου ἐκείνου · ἡ δὲ κύων φαγοῦσα τούς ὀφθαλ - μούς αὐτῆς δακρύων ἐγεμίσθη ἐκ τοῦ πεπέρεως , καὶ σφοδρῶς δακρύουσα ἠκολούθει τῇ γραΐδι . ταύτης εἰσελθούσης πρὸς τὴν ἐρωμένην , ὁρᾷ αὕτη ἡ γυνὴ τὴν κύνα κλαίουσαν καὶ δάκρυα ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν ἀφιεῖσαν · λέγει τῇ γραΐδι · „ τίς ἡ αἰτία τῶν δακρύων τῆς κυνός ; “ ἡ δὲ γραῦς τῇ ἐρωτομωραιοπλοκοσυν - θέτῳ καὶ ποθαγαπημενοπλουμισμισμένῃ κόρῃ ἀπεκρί - νατο μετὰ δακρύων · „ αὕτη ἡ χύων , ἣν ὁρᾷς , γλαυκο - „ φθαλμοφρυδοβαπτόχειλε , θυγάτηρ μου , φεῦ , ἐτύγ - „ χάνέ ποτε , καί τις νεανίας ἀγαπήσας αὐτὴν πρὸς „ συνουσίαν ἠνάγκασεν · αὕτη δὲ οὐδʼ ὅλως ἐκείνῳ „ ἤκουσε . καὶ ὁ νέος ὑπὸ τῆς πολλῆς ἀθυμίας κατη - „ ράσατο ταύτην ἐκ πολυπόνου καρδίας , καὶ εὐθύς „ εἰς κύνα , οἴμοι , μετεβλήθη . καὶ ὁσάκις βουληθῶ „ ἐξελθεῖν τῆς οἰκίας , οὕτω πικρῶς κλαίουσα ὀπίσω μου ἀκολουθεῖ . “ ταῦτα τῆς μαστροποῦ μετὰ δα - κρύων εἰπούσης , ἡ κόρη καταπλαγεῖσα ἐφʼ οἷς ἥκουσε καὶ ἑώρακε , φόβῳ συλληφθεῖσα τὴν καρδίαν εἶχε πηδῶσαν καὶ πρὸς τὴν γραῦν ἔλεγε · „ φόβος „ μοι πολύς προσεγένετο ἀπὸ τῆς σῆς διηγήσεως · „ νεανίας γάρ τις ἰδών με παρακύψασαν ἐκ τοῦ πα - „ ραθυρίου , ἐκρατήθη τῷ ἐμῷ ἔρωτι , καὶ πρὸς „ συνουσίαν ἀναγκασθεῖσα οὐκ ἤκουσα · διὸ φοβοῦ - μαι μή ποτε πάθω , καθὼς πέπονθεν ἡ θυγάτηρ „ σου , ἀπὸ κατάρας ἐκείνου . καὶ τὸ λοιπὸν ἀνα - „ στᾶσα πορεύου καὶ εἑροῦσα τοῦτον ὡς ἐμὲ ὁδή - „ γησον , καὶ ἐγώ σε φιλοτίμως ἀμείψομαι . ἡ δὲ γραῦς ἀπεκρίνατο · „ ἐγὼ κατὰ τὸ σὸν θέλημα τοῦ - „ τον εὑροῦσα πρὸς σὲ φέρω . σὺ δʼ ἀναστᾶσα κατα - „ μκόσμησον τὴν οἰκίαν σου καὶ τὸ πρόσωπόν σου ἅμα „ τῷ σώματι μύροις νίψον . “ καὶ ἡ κόρη ἀναστᾶσα ἐν τῇ ἑαυτῆς στρωμνῇ κοσμίως διετέθη , καὶ δεῖ - πνον πολυτελῆ προητοίμασεν . ἡ δέ γε μαστροπὸς τὸν νέον ἐκεῖνον ζητήσασα οὐχ εὗρεν · ἕτερον δὲ νέον ἀντʼ ἐκείνου εὑροῦσα , „ ἀκολούθει μοι “ ἔφη · τού - του δὲ ἐρωτήσαντος ,, ποῦ ἀπάγεις με ; “ ἡ γραῦς ἔφη · „ φέρω σε , ὦ νεανία , εἰς οἶκον κοσμιώτατον ,, πάνυ , ἐν ᾧ καὶ ὡραιοτάτη καὶ περικαλλής ( τις ) „ κάθηται , δρόσον ἀποστάζουσα τῇ ὀσηῇ , καὶ κατὰ „ ἀλήθειαν σοι ἁρμοδία πρὸς συνουσίαν . “ ὁ δὲ ἀνὴρ τοῖς λόγοις τῆς γραὸς καταθελχθείς · „ πορεύου ἔμ - ,, προσθέν μου . “ κἀκείνης ἔμπροσθεν ( πορευομένης ) καὶ τούτου ὄπισθεν , εἰσῆλθον εἰς τὴν οἰκίαν . ὁ δὲ ἀνὴρ τὸν ἑαυτοῦ οἶκον ἑωρακώς , συνεταράχθη τῇ λύπῃ καὶ καθʼ ἑαυτὸν ἔλεγεν ὡς „ ἔοικε κατὰ ἀλή - „ θειαν ὅτι τοιαῦτα διέπραττεν ἡ σύζυγός μου , ἀφʼ „ οὐ ἐγώ τῶν ὧδε ἐξῆλθον . “ εἰσαγαγοῦσα δὲ αὐτὸν ἡ προαγωγὸς ἐπὶ τῆς συνήθους κλίνης καθεσθῆναι πεποίηκεν . θεασαμένη δὲ ἡ γυνὴ ὅτι ὁ ἀνὴρ αὐτῆς ἐστιν , εὐτέχνῳ τινὶ πανουργίᾳ ἐνήργησε , καὶ εὐθύς ἀναστᾶσα , χεῖρας ἐπέβαλε τῷ ἀνδρὶ καὶ τῆς αὐτοῦ γενειάδος ἀναιδῶς ἁψαμένη , πλήττει αὐτοῦ τὴν ὄψιν , καὶ σύν δάκρυσιν ἐβόησε λέγουσα · ,, ὦ ἀκόλαστε καὶ „ διεφθαρμένε , αὗται ἡμῶν αἱ πρὸς ἀλλήλους συν - „ θῆκαι τυγχάνουσιν ; οὗτοι οἱ μεθ᾿ ὅρκου δεσμοί ; ,, οὑ σωφρονεῖν ἐπηγγείλω μοι μέχρι τοῦ ἐπαναστρέ - „ ψαι σε εἰς τὸν οἶκον ; ἵνα τί λοιπὸν εἰς οὐδὲν ταῦτα „ θέμενος , εἰς θέλημα καὶ λόγους ἦλθες τῆς γραὸς „ ταύτης ; “ ὁ δὲ ἀνὴρ ἐκπλαγεὶς σφόδρα ἐπὶ τῇ τοῦ γυναίου τοσαύτῃ διανοίᾳ καὶ αἰφνιδίῳ ἀναισχυντίᾳ , καὶ τί ἦν τὸ ζήτημα ὃ σήμερον συνέβη σοι , “ ἔφη „ γύναι ; “ αὕτη ἀπεκρίνατο · „ ἐγὼ σήμερον ἠκηκόειν „ καταλαβεῖν σε τὰς θύρας τοῦ κάστρου , καὶ δοκι - μὴν βουληθεῖσα ποιήσασθαι τῆς πρὸς ἐμέ σου ἀγὰ - „ πης καὶ ὑποσχέσεως , τὴν οἰκίαν σκοπίσασα καὶ „ ἐμαυτὴν κοσμήσασα , προσποιητῶς ταύτην τὴν „ γραῦν πρὸς σὲ ἔπεμψα , ἵνα διʼ αὐτῆς δοκιμάσω ,, [ σου ] τὴν τῆς γνώμης σου βούλησιν καὶ ἐάνπερ „ σωφροσύνην ἐτήρησας · καὶ ἰδού ἐν γνώσει κακὰ „ ἔχοντα εἶδόν σε καὶ τῶν ἐνόρκων συνθηκῶν κατα - „ ψρονητήν . λοιπὸν οὐκ ἔτι ἔσομαι μετὰ σοῦ εἰς γυ - „ ναῖκα · ἀλλʼ οὐδέποτε φιλίαν ἢ ἀγάπην ἔξω πρὸς „ σὲ καθαράν . “ ὁ δὲ ἀνὴρ ὁ μάταιος ἔφη πρὸς αὐ - τήν · „ ὡ γύναι , ἐγὼ μᾶλλον κατὰ σοῦ ὑποψίαν εἶ - „ χον καὶ τὰ ἐναντία ὑπενόουν , καὶ ὡς εἶδόν σε ,, οὕτως κεκαλλωπισμένην καὶ πρὸς μῖξιν ἕτοιμον , ,, τοιαῦτα ἐνόμισα καὶ μετὰ ἑτέρων ἀνδρῶν ἐνεργεῖν „ σε . ἐπεὶ δέ , ὡς λέγεις , χάριν δοκιμῆς ἐπʼ ἐμὲ ταῦτα , ἐποίησας , φανεράν σοι πποιήσω καὶ τὴν ἐμὴν γνώ - „ μην . ἐγὼ τούτου χάριν ἠκολούθησα τῇ γραΐδι , τοῦ „ ἰδεῖν εἰ πρὸς τὴν ἐμὴν προσκαλεῖται οἰκίαν · εἰ γὰρ „ εἰς ἅλλην τινὰ οἰκίαν ἢ γυναῖκα ἔλεγέ μοι ἀπιέναι , ,, οὑκ ἂν ὑπέμενον κἂν ἀκοῇ τὸν λόγον ἀκοῦσαι . “ ἡ δὲ γυνὴ σχηματοποιήσασα ὡς μὴ τοῖς λεγομένοις δῆθεν πιστεύουσα , καὶ ἰσχυροτέρως τῇ λύπῃ κατα - φερομένη , ἤρξατο τύπτειν τὸ πρόσωπον καὶ τὰ ἱμά - τια σχίζειν καὶ βοᾶν ὡς ,, οὐκ ἔτι τοῖς ὅρκοις πι - „ στεύσω , ἐπεὶ μηδεμία ἐστὶν ἐν αὐτοῖς ἀλήθεια . “ ταῦτα πρὸς τὸν ἅνδρα ποιήσασα , ἀρκετὸν καιρὸν προσποιητῶς τοῦτον ἐμνησικάκει μὴ λαλήσασα αὐ - τόν , καὶ οὐ πρότερον ἀγάπην τούτῳ πεποίηκεν ἄχρις οὐ ἐκεῖνος πολλὴν ἔξοδον καλλωπισμοῦ ἐκ χρυσοῦ ταύτῃ ἐχαρίσατο , ἅμα δὲ καὶ ἱμάτια . Καὶ νῦν , ὦ βασιλεῦ , ἀπὸ ταύτης γνῶθι τῆς διηγήσεως , ὡς οὐ - δὲν τῶν ἀνθρώπων πρὸς τὰς τῶν γυναικῶν μηχα - νουργίας δύναται μαχέσασθαι .
Lemmas: γυνή τις ἀνήρ ωομιμος συζάω , ἀνήρ ὁ ἑαυτοῦ εἰς τις ὁδοιπορία βούλομαι ἀπέρχομαι καί ὁ αὖος - ὁ ἔξειμι οἰκίον , συνθήκη καί ὑπόσχεσις οὗτος ἐξαιτέω , ὁμοίως δέ καί αὐτός αὐτός . καί ἄμφω συντάσσω πρός ἀλλήλων ὡς ὁ κοίτη αὐτός ἀμίαντος διαφυλάσσω καί σωφρονέω εἰμί ἄχρι σής ὁ ἀνήρ ἐπαναστροφή . εἶτα καί ἀριθμός ἡμέρα δίδωμι ὁ ἀνήρ ὁ γυνή , ὅτι „ μετά ὁ „ ἡμέρα οὗτος εἰς ὁ οἰκίον ἐπανέρχομαι . “ διό καί ὁ διορία ὁ ἡμέρα τελέω , ὁ γυνή ὁ οὐδός πλησιάζω . ( καί ) ὁράω εἴπερ ὁ ἀνήρ αὐτός καθοράω ἐρχόμενος , οὐ ὁράω · ὅτε καί νέος τις αὐτός θεάομαι , ἁλίσκομαι ὁ οὗτος Ἔρως καί ἄρχω περί οὗτος αὐτός διαλέγω . ὅς δέ οὐδαμός οὐδή - μάω ὁ περί Ἔρως λόγος δέχομαι . ὁ δέ νέος - νία ὁ ὁ γυνή Ἔρως μάλα δάκνω , πρός τις γραῦς ἄπειμι πλησίος ὁ ἐράω οἰκέω καί λέγω ὁ γραΐδι ὡς „ ἐξαπίνης ὁράω ὁ σός γει - „ τονίζω , ἔραμαι αὐτός καί πρός ὁμιλία Έβια - „ Σάμη · ὁ δέ οὐδαμῶς εἰς ὁ παντελής ὑπακούω ἐγώ , ἀλλά καί βαρύς ὁ ἐμός δέχομαι λόγος . „ εἰμί οὖν σῦς , εἰμί μήτηρ , οὗτος κατάπεισις ὁ ἐμέω „ ἔοικα λόγος , ὅς εἄν αἰτέω ἐγώ δίδωμι σύ . “ ὁ δέ γραῦς ὁ λόγος ἀκούω , λέγω ὁ νέος ὡς „ ἐγώ „ ὁ κόρη εἰς θέλημα σός καθίστημι . “ καί οὗτος εἶπον , εὐθύς ἐγείρω , καί τεχνικός ὁ ὁ πρᾶγμα κατορθόω · ἄλευρον γάρ ἄγω καί οὗτος μετά ὕδωρ ὡς ζύμη σμίγω , πέπερι ὕστερος πολύς γεμίζω ὁ ζυμάριον καί οὕτως αὐτός εἰς ψωμός κατασκευάζω . εἶτα ψάω καί ὁ ἄρα - ὁ λαμβάνω , ἔτι δέ καί ὅς ἔχω σκύλλω μετά ἑ - ὁ , πρός ὁ κόρη πορεύω . εἰμί δέ ὁ κύω ὄπισθεν ὁ γραῦς ἀκολουθέω . ὅτε δέ ὁ οἰκέω - μάτι ὁ ἐράω πλησιάζω , ῥίπτω ὁ κυνάριον ἐκ ὁ ἄρτος ἐκεῖνος · ὁ δέ κύω ἐσθίω ὁ ὀφθαλ - ξενότιμος αὐτός δάκρυ γεμίζω ἐκ ὁ πέπερι , καί σφοδρός δάκρυ ἀκολουθέω ὁ γραΐδι . οὗτος εἰσέρχομαι πρός ὁ ἐράω , ὁράω οὗτος ὁ γυνή ὁ κύω καλέω καί δάκρυ ἐκ ὁ ὀφθαλμός ἀφίημι · λέγω ὁ γραΐδι · „ τίς ὁ αἰτία ὁ δάκρυ ὁ κύω ; “ ὁ δέ γραῦς ὁ ερωτομωραιοπλοκοσυς - τίθημι καί ποθαγαπημενοπλουμισμισμένῃ κόρη ἀποκρίνω - ΝΑΤΟ μετά δάκρυ · „ οὗτος ὁ χύω , ὅς ὁράω , γλαυκός - „ φθαλμοφρυδοβαπτοχειλος , θυγάτηρ ἐγώ , φεῦ , σύ - „ χάσκω ποτός , καί τις νεανίας ἀγαπάω αὐτός πρός „ συνουσία ἀναγκάζω · οὗτος δέ οὐδέ ὅλως ἐκεῖνος „ ἀκούω . καί ὁ νέος ὑπό ὁ πολύς ἀθυμία κάτειμι - „ ῥαίνω οὗτος ἐκ πολύπονος Καρδία , καί εὐθύς „ εἰς κύω , οἴμοι , μεταβάλλω . καί ὁσάκις βούλομαι „ ἐξέρχομαι ὁ οἰκίον , οὗτος πικρός καλέω ὀπίσω ἐγώ ἀκολουθέω . “ οὗτος ὁ μαστροπός μετά δα - κρύος εἶπον , ὁ κόρη καταπλήσσω ἐπί ὅς ἀκούω καί ὁράω , φόβος συλλαμβάνω ὁ Καρδία ἔχω πηδάω καί πρός ὁ γραῦς λέγω · „ φόβος „ ἐγώ πολύς προσγίγνομαι ἀπό ὁ σός διήγησις · „ νεανίας γάρ τις ὁράω ἐγώ παρακύπτω ἐκ ὁ πῃ - „ ραθυριον , κρατέω ὁ ἐμός Ἔρως , καί πρός „ συνουσία ἀναγκάζω οὐ ἀκούω · διό φοβέω - μής μή ποτός πάσχω , καθώς πάσχω ὁ θυγάτηρ „ σύ , ἀπό κατάρα ἐκεῖνος . καί ὁ λοιπός ἀνα - „ ἵστημι πορεύω καί εἴρω οὗτος ὡς ἐγώ ὁδή - „ γησον , καί ἐγώ σύ φιλότιμος ἀμείβω . ὁ δέ γραῦς ἀποκρίνω · „ ἐγώ κατά ὁ σός θέλημα ὁ - „ ὁ εὑρίσκω πρός σύ φέρω . σύ δέ ἀνίστημι κατά - „ μκοσμαω ὁ οἰκίον σύ καί ὁ πρόσωπον σύ ἅμα „ ὁ σῶμα μύρον νίζω . “ καί ὁ κόρη ἀνίστημι ἐν ὁ ἑαυτοῦ στρωμνή κόσμιος διατίθημι , καί δεῖ - πνον πολυτελής προετοιμάζω . ὁ δέ γε μαστροπός ὁ νέος ἐκεῖνος ζητέω οὐ εὑρίσκω · ἕτερος δέ νέος ἀντί ἐκεῖνος εὑρίσκω , „ ἀκολουθέω ἐγώ “ φημί · ὅς - ὁ δέ ἐρωτάω ,, ποῦ ἀπάγω ἐγώ ; “ ὁ γραῦς φημί · „ φέρω σύ , εἰμί νεανίας , εἰς οἶκος κόσμιος ,, πάνυ , ἐν ὅς καί ὡραῖος καί περικαλλής ( τις ) „ κάθημαι , δρόσος ἀποστάζω ὁ ὠθέω , καί κατά „ ἀλήθεια σύ Ἁρμοδία πρός συνουσία . “ ὁ δέ ἀνήρ ὁ λόγος ὁ γραῦς καταθέλγω · „ πορεύω ἐγώ - ,, προστίθημι ἐγώ . “ κά̓κες ἔμπροσθεν ( πορεύω ) καί οὗτος ὄπισθεν , εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἰκίον . ὁ δέ ἀνήρ ὁ ἑαυτοῦ οἶκος ὁράω , συνταράσσω ὁ λύπη καί κατά ἑαυτοῦ λέγω ὡς „ ἔοικα κατά ἀλέω - „ θεῖος ὅτι τοιοῦτος διαπράσσω ὁ σύζυγος ἐγώ , ἀπό „ οὖον ἐγώ ὁ ὧδε ἐξέρχομαι . “ εἰσάγω δέ αὐτός ὁ προαγωγός ἐπί ὁ συνήθης κλίνη καθέζομαι ποιέω . θεάομαι δέ ὁ γυνή ὅτι ὁ ἀνήρ αὐτός εἰμί , εὔτεχνος τις πανουργία ἐνεργέω , καί εὐθύς ἀνίστημι , χείρ ἐπιβάλλω ὁ ἀνήρ καί ὁ αὐτός γενειάς ἀναιδής ἅπτω , πλήσσω αὐτός ὁ ὄψις , καί σῦς δάκρυ βοάω λέγω · ,, εἰμί ακόλαστος καί „ διαφθείρω , οὗτος ἐγώ ὁ πρός ἀλλήλων σῦς - „ θήκη τυγχάνω ; οὗτος ὁ μετά Ὅρκος δεσμός ; ,, ὅς σωφρονέω ἐπαγγέλλω ἐγώ μέχρι ὁ ἐπαναστρέ - „ ψα σύ εἰς ὁ οἶκος ; ἵνα τίς λοιπός εἰς οὐδείς οὗτος „ τίθημι , εἰς θέλημα καί λόγος ἔρχομαι ὁ γραῦς „ οὗτος ; “ ὁ δέ ἀνήρ ἐκπλήσσω σφόδρα ἐπί ὁ ὁ γύναιον τοσοῦτος διάνοια καί αἰφνίδιος ἀναισχυντία , καί τίς εἰμί ὁ ζήτημα ὅς σήμερον συμβαίνω σύ , “ φημί „ γυνή ; “ οὗτος ἀποκρίνω · „ ἐγώ σήμερον ἀκούω „ καταλαμβάνω σύ ὁ θύρα ὁ κάστρον , καί δοκι - μήv βούλομαι ποιέω ὁ πρός ἐγώ σύ ἀγά - „ Πης καί ὑπόσχεσις , ὁ οἰκίον σκοπίζω καί „ ἐμαυτοῦ κοσμέω , προσποιητός οὗτος ὁ „ γραῦς πρός σύ πέμπω , ἵνα διά αὐτός δοκιμάζω ,, [ σύ ] ὁ ὁ γνώμη σύ βούλησις καί ἐάν „ σωφροσύνη τηρέω · καί ἰδού ἐν γνῶσις κακός „ ἔχω εἶδον σύ καί ὁ ἔνορκος συνθήκη κατά - „ ψρονητη . λοιπός οὐ ἔτι εἰμί μετά σύ εἰς γυ - „ Ναΐκα · ἀλλά οὐδέποτε φίλιος ἢ ἀγάπη ἔξω πρός „ σύ καθαρός . “ ὁ δέ ἀνήρ ὁ μάταιος φημί πρός αὖος - ὁ · „ εἰμί γυνή , ἐγώ μᾶλλον κατά σύ ὑποψία εἰμί - „ Χον καί ὁ ἐναντίος ὑπονοέω , καί ὡς εἶδον σύ ,, οὕτως καλλωπίζω καί πρός μῖξις ἑτοῖμος , ,, τοιοῦτος νομίζω καί μετά ἕτερος ἀνήρ ἐνεργέω „ σύ . ἐπεί δέ , ὡς λέγω , χάρις δοκιμή ἐπί ἐγώ οὗτος , ποιέω , φανερός σύ ποιέω καί ὁ ἐμός γιγνώσκω - „ μείς . ἐγώ οὗτος χάρις ἀκολουθέω ὁ γραΐδι , ὁ „ ὁράω εἰμί πρός ὁ ἐμός προσκαλέω οἰκίον · εἰμί γάρ „ εἰς ἄλλος τις οἰκίον ἢ γυνή λέγω2 ἐγώ ἀφίημι , ,, ἐκ εἄν ὑπομένω κἀν ἀκοή ὁ λόγος ἀκούω . “ ὁ δέ γυνή σχηματοποιώ ὡς μή ὁ λέγω δῆθεν πιστεύω , καί ἰσχυρός ὁ λύπη κατά - φέρω , ἄρχω τύπτω ὁ πρόσωπον καί ὁ ἷμα - Τία σχίζω καί βοάω ὡς ,, οὐ ἔτι ὁ Ὅρκος πεῖ - „ ἵστημι , ἐπεί μηδείς εἰμί ἐν αὐτός ἀλήθεια . “ οὗτος πρός ὁ ἀνήρ ποιέω , ἀρκετός καιρός προσποιητός οὗτος μνησικακέω μή λαλέω αὖος - ὁ , καί οὖον πρότερος ἀγάπη οὗτος ποιέω ἄχρι οὖον ἐκεῖνος πολύς ἔξοδος καλλωπισμός ἐκ χρυσός οὗτος χαρίζομαι , ἅμα δέ καί ἱμάτιον . καί νῦν , εἰμί βασιλεύς , ἀπό οὗτος γιγνώσκω ὁ διήγησις , ὡς οὖον - δέν ὁ ἄνθρωπος πρός ὁ ὁ γυνή Μήχα - νουργίας δύναμαι μάχομαι .