syntipas.tlg3118-tlg001 1.10
Ταῦτα ὁ δεύτερος σύμβουλος τῷ βασιλεῖ γε εἰ - πών , προσέθηκε τοῖς αὐτοῦ λόγοις καὶ τοῦτο , ὡς „ τῶν γυναικῶν τοὺς δόλους , ὦ βασιλεῦ , πολλοὺς καὶ ποικίλους εἶναι ἀκήκοα , ἐξ ὧν ἕνα τρόπον κα - κίας γυναικὸς παρατίθημι εἰς διήγησιν . γυνή τις ἦν , ἔχουσα φίλον κατʼ ἔρωτα , ὃς καὶ ὑπῆρχεν εἶς τῶν τοῦ βασιλέως στρατιωτῶν . ἔτυχε γοῦν τὸ κατʼ ἐκεῖνο καιροῦ τὸν στρατιώτην πέμψαι τὸν δοῦλον αὐτοῦ πρὸς τὴν ἐρωμένην καὶ πυθέσθαι αὐτῇ [ ἤτοι ἐρωτῆσαι ] εἰ καιρὸς ἁρμόδιός ἐστιν , ἀπόντος τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς , τὸν κύριον τούτου παραγενέσθαι . ὅτε καὶ ἡ ἀσελγὴς γυνὴ ἐρασθεῖσα τοῦ δούλου εἰς μῖξιν τοῦτον ἐλθεῖν κατηνάγκασε . τούτου οὖν γενομένο καὶ τοῦ δούλου χρονίζοντος ἀπελθεῖν πρὸς τὸν κύ - ριον αὐτοῦ καὶ ἀπαγγεῖλαι τί γέγονεν , ὁ κύριος παρεγένετο πρὸς ζήτησιν τοῦ δούλου . ἡ δὲ γυνὴ αἰ - σθομένη τοῦτο , λέγει τῷ δούλῳ · „ εἴσελθε σὺ εἰς τὸ ἐσώτερον οἴκημα . “ καὶ τούτου γενομένου , ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐλθὼν πρὸς αὐτὴν συνεμίγνυτο . οὕτως οὖν ἐκείνων συμφθειρομένων καὶ τοῦ δούλου ἔσω προσκαρτεροῦντος , ἐξαίφνης ὁ τῆς γυναικὸς ἀνὴρ παρεγένετο . ἡ δὲ μοιχαλὶς φοβουμένη τὸν μοιχὸν εἰσάξαι εἰς τὸ ἐνδότερον καὶ αὐτόν , μή πως θεάσαιτο τὸν ἑαυτοῦ δοῦλον , ἀλλοτρόπως ἐνόησε τὰ καθʼ ἑαυτὴν ἐξοικονομῆσαι , καὶ λέγει πρὸς τὸν μοιχόν · „ γύμνωσόν σου τὴν σπάθην καὶ μετὰ θυμοῦ , „ φέρων „ ἐν χερσὶ τὴν μάχαιραν γυμνήν , προσποιητῶς ὕβριζε „ κἀμὲ καὶ τοῦ οἰκήματος ἐξέρχου , τὸν δὲ ἄνδρα μου „ μηδέν τι ὅλως λαλήσῃς . “ καὶ ὁ μοιχὸς αὐτίκα τοῦτο ἐποίησε , καὶ ξιφηφόρος τῆς οἰκίας ἐξερχόμενος τὴν γυναῖκα καθύβριζεν . ὁ δὲ κύριος τοῦ οἴκὸυ εἰσελ - θὼν ἔνθα καὶ ἡ γυνὴ διέτριβεν , ἐπηρώτα αὐτὴν λέ - γων · ,, τίς ἡ τοῦ ξένου τούτου ἔλευσις πρὸς τὴν „ οἰκίαν ἡμῶν , ὦ γύναι , καὶ αἱ ὕβρεις πρὸς σὲ αἱ „ μετὰ ξίφους ; “ ὅτε καὶ ἡ γυνὴ „ τούτου τοῦ ξένου „ ὁ δοῦλος “ ἔφη ,, φεύγων κατέφυγεν εἰς τὴν οἰκίαν „ ἡμῶν σύντρομος , φονευθῆναι δειλιῶν · καὶ παρʼ „ ἐμοῦ τοῦ δούλου κρυφθέντος , ὁ κύριος τούτου „ χειρὶ βιαίᾳ ἐπειρᾶτο τοῦτον λαβεῖν καὶ φονεῦσαι . ,, ἐμοῦ δὲ τοῦτον ἐμποδιζούσης ἐνδότερον εἰσελθεῖν , „ ἵστατο , ὡς οἶδας , μετὰ θράσους καθυβρίζων με , „ ἀνῃρημένος τὴν σπάθην . “ ὁ δὲ ἀνὴρ λέγει · „ ποῦ „ ἐστιν ὁ δοῦλος ; “ ἡ δὲ γυνὴ „ ἔσω “ ἔφη „ τοῦ ἐν - „ δοτέρου οἰκήματος . “ τοῦ δὲ οἰκοδεσπότου ἐξελ - θόντος θεάσασθαι εἰ ὁ δεσπότης τοῦ δούλου ὑπανε - χώρησε , καὶ ἄνω καὶ κάτω συστρέψας οὐκ εἶδεν αὐτόν · τότε στραφεὶς βλέπει τὸν δοῦλον καὶ λέγει αὐτῷ · „ ἄπελθε τὸ λοιπὸν ἐν εἰρήνῃ · ὁ γὰρ κύριός „ σου μακρὰν ἀπὸ τῶν ὧδε ἐγένετο . · καὶ στραφεὶς πρὸς τὴν γυναῖκα λέγει „ μεγάλην εὐεργεσίαν ὑπο - „ λαμβάνω τῷ δούλῳ τούτῳ ποιῆσοι σε . “ καὶ ἰδού , ὦ βασιλεῦ , ἀπεδείχθη τῷ κράτει σου ὡς οὐ πρέπει καθόλου τοῖς τῶν γυναικῶν ἀπατηλοῖς λόγοις ἀκο - λουθεῖν .
Lemmas: οὗτος ὁ δύο σύμβουλος ὁ βασιλεύς γε εἰμί - πάω , προστίθημι ὁ αὐτός λόγος καί οὗτος , ὡς „ ὁ γυνή ὁ δόλος , εἰμί βασιλεύς , πολύς καί ποικίλος εἰμί ἀκούω , ἐκ ὅς εἷς τρόπος ἄν - κίς γυνή παρατίθημι εἰς διήγησις . γυνή τις εἰμί , ἔχω φίλος κατά Ἔρως , ὅς καί ὑπάρχω εἰμί ὁ ὁ βασιλεύς στρατιώτης . τυγχάνω γοῦν ὁ κατά ἐκεῖνος καιρός ὁ στρατιώτης πέμπω ὁ δοῦλος αὐτός πρός ὁ ἐράω καί πυνθάνομαι αὐτός [ ἤτοι ἐρωτάω ] εἰμί καιρός Ἁρμόδιος εἰμί , ἄπειμι ὁ ἀνήρ αὐτός , ὁ κύριος οὗτος παραγίγνομαι . ὅτε καί ὁ ἀσελγής γυνή ἔραμαι ὁ δοῦλος εἰς μῖξις οὗτος ἔρχομαι καταναγκάζω . οὗτος οὖν γίνομαι καί ὁ δοῦλος χρονίζω ἀπέρχομαι πρός ὁ κύ - Ῥίον αὐτός καί ἀπαγγέλλω τίς γίγνομαι , ὁ κύριος παραγίγνομαι πρός ζήτησις ὁ δοῦλος . ὁ δέ γυνή ὁ - σθομενω οὗτος , λέγω ὁ δοῦλος · „ εἰσέρχομαι σύ εἰς ὁ ἐσώτερος οἴκημα . “ καί οὗτος γίγνομαι , ὁ κύριος ὁ δοῦλος ἔρχομαι πρός αὐτός συμμείγνυμι . οὕτως οὖν ἐκεῖνος συμφθείρω καί ὁ δοῦλος εἴδομαι προσκαρτερέω , ἐξαπίνης ὁ ὁ γυνή ἀνήρ παραγίγνομαι . ὁ δέ μοιχαλίς φοβέω ὁ μοιχός εἰσάγω εἰς ὁ ἔνδος καί αὐτός , μή πως θεάομαι ὁ ἑαυτοῦ δοῦλος , ἀλλότροπος νοέω ὁ κατά ἑαυτοῦ ἐξοικονομέω , καί λέγω πρός ὁ μοιχός · „ γυμνόω σύ ὁ σπάθη καί μετά θυμός , „ φέρω „ ἐν χείρ ὁ μάχαιρα γυμνός , προσποιητός ὑβρίζω „ ἐγώ καί ὁ οἴκημα ἐξέρχομαι , ὁ δέ ἀνήρ ἐγώ „ μηδείς τίς ὅλως λαλέω . “ καί ὁ μοιχός αὐτίκα οὗτος ποιέω , καί ξιφηφόρος ὁ οἰκίον ἐξέρχομαι ὁ γυνή καθυβρίζω . ὁ δέ κύριος ὁ οἶκος εἰσέρχομαι - Θῶν ἔνθα καί ὁ γυνή διατρίβω , ἐπερωτάω αὐτός λεʹ - γῆ · ,, τίς ὁ ὁ ξένος οὗτος ἔλευσις πρός ὁ „ οἰκίον ἐγώ , εἰμί γυνή , καί ὁ ὕβρις πρός σύ ὁ „ μετά ξίφος ; “ ὅτε καί ὁ γυνή „ οὗτος ὁ ξένος „ ὁ δοῦλος “ φημί ,, φεύγω καταφεύγω εἰς ὁ οἰκίον „ ἐγώ σύντομος , φονεύω δειλιάω · καί παρά „ ἐγώ ὁ δοῦλος κρύπτω , ὁ κύριος οὗτος „ χείρ βίαιος πειράω οὗτος λαμβάνω καί φονεύω . ,, ἐγώ δέ οὗτος ἐμποδίζω ἔνδος εἰσέρχομαι , „ ἵστημι , ὡς οἶδα , μετά θράσος καθυβρίζω ἐγώ , „ ἀναιρέω ὁ σπάθη . “ ὁ δέ ἀνήρ λέγω · „ ποῦ „ εἰμί ὁ δοῦλος ; “ ὁ δέ γυνή „ εἴδομαι “ φημί „ ὁ ἐν - „ δοτερεω οἴκημα . “ ὁ δέ οἰκοδεσπότης ἐξαιρέω - θνῄσκω θεάομαι εἰμί ὁ δεσπότης ὁ δοῦλος ὑπανίημι - χωρέω , καί ἄνω καί κάτω συστρέφω οὐ ὁράω αὐτός · τότε στρέφω βλέπω ὁ δοῦλος καί λέγω αὐτός · „ ἀπέρχομαι ὁ λοιπός ἐν εἰρήνη · ὁ γάρ κύριος „ σύ μακράν ἀπό ὁ ὧδε γίγνομαι . · καί στρέφω πρός ὁ γυνή λέγω „ μέγας εὐεργεσία ὑπο - „ λαμβάνω ὁ δοῦλος οὗτος ποιέω σύ . “ καί ἰδού , εἰμί βασιλεύς , ἀποδείκνυμι ὁ κράτος σύ ὡς οὖον πρέπω καθόλου ὁ ὁ γυνή ἀπατηλός λόγος ΑΚΟ - λούω .