syntipas.tlg3118-tlg001 1.52
Ὁ βασιλεύς ἔφη · ,, ποία τῶν αἰσχρῶν πράξεων πλέον εἰς ἁμαρτίαν βάλλει τὸν πράττοντα ; “ ὁ δὲ υἱὸς ἔφη ,, ὁ φθόνος καὶ ἡ ψευδομαρτθρία , ἡ πλεο - νεξία καὶ τὸ πορεύεσθαι εἰς τὸ ἴδιον θέλημα , διὰ τὸ μὴ φοβεῖσθαι θεόν , εἰς ὅσα παραλόγως ὡς ἄλογον ζῶον ἁμαρτάνει καὶ οὐκ ἐντρέπεται . αὗται οὖν αἱ πράξεις τοῦ τάλανος ἀνθρώπου τοῦ ζῶντος ἐν ἁμαρ - τίαις . “ Ὁ βασιλεύς ἔφη · ,, καὶ τίς ἐστιν ὁ μὴ γι - νώσκων ταῦτα [ καὶ φοβούμενος τὸν θεόν ] ; “ ὁ υἱός · „ ὅστις ἐστὶν ἀχόρταστος ἐν πᾶσι πράγμασιν , εἴτε τροφαῖς εἴτε ἱματίοις εἴτε χρήμασιν εἴτε δόξῃ εἴτε κτήμασιν εἴτε θεραπείᾳ δούλων . “ Ὁ βασιλεύς εἶπε · „ τίνα πρέπει φοβεῖσθαι καὶ τρέμειν ; “ ὁ νέος εἶπε · „ τὸν μὴ φοβούμενον τὸν θεὸν μηδὲ τὴν μεγαλωτέραν ἀρχήν , μηδὲ χωρίζοντα τὸ δίκαιον ἀπὸ τοῦ ἀδίκου . ἀλλὰ λέγω σοι , βασιλεῦ , οὐ πρέπει ποιεῖν φίλον ἄνθρωπον δολιόφρονα , πονηρὸν καὶ ὑποκρτήν , ὅστις ἄλλα μὲν τῷ στόματι λέγει , ἄλλα δὲ τῇ καρδίᾳ πο - νηρῶς συλλογίζεται · “ Ὁ βασιλεύς ἔφη · „ πῶς ἄρα οἱ ἄνθρωποι τὴν φιλίαν ἀγαπῶντες , ἐν καιρῷ πολὺ ἐπὶ πλέον τὴν ἔχθραν ποιοῦσιν . “ ὁ νέος εἶπε · „ διὰ τοῦτο · τὸ ζημιῶσαί τινα εὔκολόν ἐστι , τὸ δὲ ποιή - σοι τινα καλῶς , δύσκολον . “ Καὶ πάλιν ὁ βασιλεύς · „ πῶς οἱ ἄρρωστοι τούς λόγους τῶν ἰατρῶν δέχονται καὶ ὑπομ ένουσι , κἂν βαρέσι εἰσίν , οἱ δὲ ἄνθρωποι , ὅταν ἀκού ωσι τὴν ἀλήθειαν , βαροῦνται ἐπʼ αὐτῇ καὶ δυσχεραίνουσιν ; “ ὁ δὲ υἱὸς ἔφη · „ ὅτι ὁ ἄρρωστος τὰ βότανα καὶ τὰ ζουλάπια τὰ φερόμενα πρὸς αὐτὸν ὑπομένει καὶ δέχεται , κἂν δριμέα κἂν πικρὰ ὑπάρχωσι , διὰ τὴν ἀνάγκην τοῦ σώματος αὐτοῦ καὶ ὅτι ἐλπίζει διὰ τῶν βοτανῶν ὑγείαν , καὶ τὰς φωνὰς τῶν ἰατρῶν ὑπομένει νομίζων ὅτι διʼ ὑγείαν φασὶ ταῦτα πρὸς αὐτόν · ὁ δὲ ἄφρων ἀνὴρ καὶ ἀσύνετος , ὅταν ἀκούῃ τἀληθῆ καὶ τὰ πρέποντα , βαρεῖται καὶ δυσχεραίνει πρὸς τὰ λόγια , ὅτι οὐκ ἀναγκάζεται ὑπό τινος , ὡς ὀ ἄρρωστος ὑπὸ τῆς νόσου . διὰ τοῦτο καὶ γέγρα - πται · „ ἔλεγχε σοφὸν καὶ ἀγαπήσει σε , καὶ μὴ ἔλεγχε „ ἄφρονας [ ἤτοι κακούς ] ἵνα μὴ μισήσωσί σε . “ Πά - λιν ὁ βασιλεύς ἔφη τῷ υίῷ · ,, πῶς ἄρα ὁ μὲν πλού - σιος ἐν τροφαῖς εὐθὺς τρώγων εὐκόλως χορταίνει , ὁ δὲ ἀχόρταστος τῶν χρημάτων καὶ ἀγαπῶν αὐτὰ ἀχόρταστον ἔχει τὴν ὄρεξιν αὐτῶν ; “ ὁ νέος εἶπεν · „ ἡ μὲν τῶν πλουσίων γαστήρ , ἡ δεχομένη τὰς τρο - φάς , μετὰ τὸ λαβεῖν τὰς πολλὰς ἐκείνας τροφὰς χορταίνει , κἂν οὐ θέλει · ὁ δὲ ὀφθαλμός , λαίμαργος ὑπάρχων καὶ ἀχόρταστος , καθʼ ὅσον ὁρᾷ τὰ χρή - ματα , ἐπὶ τοσοῦτον ὀρέγεται αὐτά , καὶ θεὸν οὐκ ἐνθυμεῖται , ἕως ὅτου διὰ θανάτου καλύψει ἡ γῆ τοὺς ὀφθαλμούς αὐτοῦ . “ Πάλιν ἐρωτᾷ ὁ βασιλεύς · „ ποῖος ἄρα γίνεται ὁ θάνατος τοῦ βασκάνου ἀνδρός ; “ ὁ υἱὸς ἀπεκρίνατο · ,, ὁ θάνατος τοῦ τοιούτου ἀν - θρώπου χαρὰ τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις γίνεται · οὐδὲ γὰρ ἔνι ἄλλο χεῖρον τῶν βαρυτέρων ἁμαρτιῶν , ὡς ἡ τῆς βασκανίας καὶ τοῦ φθόνου ἁμαρτία . καὶ πρέ - πει πάντα ἅνθρωπον θερμῶς παρακαλεῖν τὸν θεόν , ὅπως ἐκ τῶν τοιούτων τελείως ἐξέλθῃ ὁ φθόνος ἐκ τῆς καρδίας αὐτοῦ . γίνωσκε οὖν , ὦ πάτερ καὶ βα - σιλεῦ , ὅτι πᾶς ἄνθρωπος ὁ μὴ βασκαίνων καὶ φθο - νῶν γλυκέως ἐσθίει , γλυκέως πίνει , ἡδέως κοιμᾶ - ται · αἱ πράξεις αὐτοῦ φροντίδα οὐκ ἔχουσιν · εὐκό - λως γὰρ ὃ βούλεται πράττει , καὶ ἡ ζωὴ αὐτοῦ χωρὶς ἀνάγκης γίνεται · καθήμενός ἐστιν ἀμέριμνος , ἱστά - μενος οὐ κοπιᾷ . ταύτας οὖν , κράτιστε βασιλεῦ , ἅσπερ παρʼ ἐμοῦ ἀκήκοας ἀποκρίσεις ἀρκετὰς εἶναι νόμιζε περὶ πάντων . “
Lemmas: ὁ βασιλεύς φημί · ,, ποῖος ὁ αἰσχρός πρᾶξις πλέω εἰς ἁμαρτία βάλλω ὁ πράσσω ; “ ὁ δέ υἱός φημί ,, ὁ φθόνος καί ὁ ψευδομαρτθρία , ὁ πέλω - νεξία καί ὁ πορεύω εἰς ὁ ἴδιος θέλημα , διά ὁ μή φοβέω θεός , εἰς ὅσος παράλογος ὡς ἄλογος ζῷον ἁμαρτάνω καί οὐ ἐντρέπω . οὗτος οὖν ὁ πρᾶξις ὁ τάλας ἄνθρωπος ὁ ζῶ ἐν ἦμαρ - τία . “ ὁ βασιλεύς φημί · ,, καί τίς εἰμί ὁ μή γι - νώσκων οὗτος [ καί φοβέω ὁ θεός ] ; “ ὁ υἱός · „ ὅστις εἰμί ἀχόρταστος ἐν πᾶς πρᾶγμα , εἴτε τροφή εἴτε ἱμάτιον εἴτε χρῆμα εἴτε δόξα εἴτε κτῆμα εἴτε θεραπεία δοῦλος . “ ὁ βασιλεύς εἶπον · „ τίς πρέπω φοβέω καί τρέμω ; “ ὁ νέος εἶπον · „ ὁ μή φοβέω ὁ θεός μηδέ ὁ μεγάλος ἀρχή , μηδέ χωρίζω ὁ Δίκαιος ἀπό ὁ ἄδικος . ἀλλά λέγω σύ , βασιλεύς , οὖον πρέπω ποιέω φίλος ἄνθρωπος δολιόφρων , πονηρός καί ὑποκρτήν , ὅστις ἄλλος μέν ὁ στόμα λέγω , ἄλλος δέ ὁ Καρδία ἀπό - νηρός συλλογίζομαι · “ ὁ βασιλεύς φημί · „ πῶς ἄρα ὁ ἄνθρωπος ὁ φίλιος ἀγάπη , ἐν καιρός πολύς ἐπί πλέω ὁ ἔχθρα ποιέω . “ ὁ νέος εἶπον · „ διά οὗτος · ὁ ζημιόω τις εὔκολος εἰμί , ὁ δέ ποιέω - σύ τις καλῶς , δύσκολος . “ καί πάλιν ὁ βασιλεύς · „ πῶς ὁ ἄρρωστος ὁ λόγος ὁ ἰατρός δέχομαι καί ὑπομ ἔνειμι , κἀν βαρύς εἰμί , ὁ δέ ἄνθρωπος , ὅταν ἀκέω οὖς ὁ ἀλήθεια , βαρέω ἐπί αὐτός καί δυσχεραίνω ; “ ὁ δέ υἱός φημί · „ ὅτι ὁ ἄρρωστος ὁ βότανο καί ὁ ζουλάπι ὁ φέρω πρός αὐτός ὑπομένω καί δέχομαι , κἀν δριμύς κἀν πικρός ὑπάρχω , διά ὁ ἀνάγκη ὁ σῶμα αὐτός καί ὅτι ἐλπίζω διά ὁ βοτάνη ὑγεία , καί ὁ φωνή ὁ ἰατρός ὑπομένω νομίζω ὅτι διά ὑγεία φημί οὗτος πρός αὐτός · ὁ δέ ἄφρων ἀνήρ καί ἀσύνετος , ὅταν ἀκούω τἀληθῆ καί ὁ πρέπω , βαρέω καί δυσχεραίνω πρός ὁ λόγιος , ὅτι οὐ ἀναγκάζω ὑπό τις , ὡς ὁ ἄρρωστος ὑπό ὁ νόσος . διά οὗτος καί γράω - πέτομαι · „ ἐλέγχω σοφός καί ἀγαπάω σύ , καί μή ἐλέγχω „ ἄφρων [ ἤτοι κακός ] ἵνα μή μισέω σύ . “ πᾷ - λίς ὁ βασιλεύς φημί ὁ υἱός · ,, πῶς ἄρα ὁ μέν πλόος - θεός ἐν τροφή εὐθύς τρώγω εὐκόλως χορταίνω , ὁ δέ ἀχόρταστος ὁ χρῆμα καί ἀγάπη αὐτός ἀχόρταστος ἔχω ὁ ὄρεξις αὐτός ; “ ὁ νέος εἶπον · „ ὁ μέν ὁ πλούσιος γαστήρ , ὁ δέχομαι ὁ τρος - φημί , μετά ὁ λαμβάνω ὁ πολύς ἐκεῖνος τροφή χορταίνω , κἀν οὖον ἐθέλω · ὁ δέ ὀφθαλμός , λαίμαργος ὑπάρχω καί ἀχόρταστος , κατά ὅσος ὁράω ὁ χρή - μάτη , ἐπί τοσοῦτος ὀρέγω αὐτός , καί θεός οὐ ἐνθυμέομαι , ἠώς ὅστις διά θάνατος καλύπτω ὁ γῆ ὁ ὀφθαλμός αὐτός . “ πάλιν ἐρωτάω ὁ βασιλεύς · „ ποῖος ἄρα γίγνομαι ὁ θάνατος ὁ βάσκανος ἀνήρ ; “ ὁ υἱός ἀποκρίνω · ,, ὁ θάνατος ὁ τοιοῦτος εἰς - θρώπου χαρά ὁ ἄλλος ἄνθρωπος γίγνομαι · οὐδέ γάρ ἐν ἄλλος χείρων ὁ βαρύς ἁμαρτία , ὡς ὁ ὁ βασκανία καί ὁ φθόνος ἁμαρτία . καί πρώ - πεῖ πᾶς ἄνθρωπος θερμός παρακαλέω ὁ θεός , ὅπως ἐκ ὁ τοιοῦτος τέλειος ἐξέρχομαι ὁ φθόνος ἐκ ὁ Καρδία αὐτός . γιγνώσκω οὖν , εἰμί πατήρ καί βάω - Σίλεϋ , ὅτι πᾶς ἄνθρωπος ὁ μή βασκαίνω καί φθάνω - νάω γλυκύς ἐσθίω , γλυκύς πίνω , ἡδύς κοιμάω - ὁ · ὁ πρᾶξις αὐτός φροντίς οὐ ἔχω · εὐκό - Λῶς γάρ ὅς βούλομαι πράσσω , καί ὁ ζωή αὐτός Χωρὶς ἀνάγκη γίγνομαι · κάθημαι εἰμί Ἀμέριμνος , ἵστημι - μένος οὖον κοπιάω . οὗτος οὖν , ἀγαθός βασιλεύς , ὅσπερ παρά ἐγώ ἀκούω ἀπόκρισις ἀρκετός εἰμί νομίζω περί πᾶς . “