syntipas.tlg3118-tlg001 1.6
Ταύτην τὴν διήγησιν ὁ πρῶτος φιλόσοφος ἀνε - νεγκὼν τῷ βασιλεῖ λέγει · „ ταῦτα διηγησάμην , ὦ βασιλεῦ , ἵνα γνῷς ἐξ αὐτῆς τῆς διηγήσεως , πῶς οὐ πάντα δεῖ τὰ κατηγορούμενα κατά τινος ἢ ὑποπτευ - όμενα πιστεύειν ὡς ἀληθῆ , ἀλλʼ οὐδὲ τὰς διαβολὰς εὐκόλως ἀκούειν καὶ ἀνεξετάστως δικάζειν καὶ ἀπο - φύνασθαι . καὶ ἄλλην πρὸς τούτοις , ὦ βασιλεῦ , διή - γησιν ἀκουσθεῖσάν μοι διηγήσομαι τῷ σῷ κράτει . „ ἀνήρ τις φυλῆς ἦν τῶν Ἀγαρηνῶν · οὗτος περιέρ - γως τὰ ἐν τῇ οἰκίᾳ τούτου καὶ ποικίλως ἀκριβολο - γῶν , ὄρνεόν τε ὠνήσατο ἐνάρθρως φθεγγόμενον , ὅπερ ἡ κοινὴ συνήθεια ψιττακὸν οἶδε καλεῖν . καὶ τὸ ὄρνεον ἐν κλωβῷ βαλών , ἐν τῷ οἰκήματι φέρων ἐφύλαττε , καὶ παρήγγειλε τῷ ὀρνέῳ προσεκτικῶς αὐτοῦ τὴν γυναῖκα ὁρᾶν · „ καὶ εἴ τι δʼ ἂν ἀπόντος μου τῆς οἰκίας ἡ γυνὴ διαπράξηται , παρατήρει τοῦ ἀπαγγεῖλαί μοι . “ οὕτως οὖν ὁ ἀνὴρ τῷ ψιττακῷ παραγγείλας , ἐπί τινα ὁδοιπορίαν ἀπῆλθε . τότε τοί - νυν τις ἄνθρωπος εἰσερχόμενος εἰς τὴν οἰκίαν , μοι - χεύων ἦν τὴν γυναῖκα , συνειδυίας τοῦτο καὶ τῆς δούλης . ὅτε δὲ ὁ ἀνὴρ ἧκεν ἐκ τοῦ ταξειδίου , ἠρώτα τὸν ψιττακόν , τι ἄρα τὴν γυναῖκα ποιοῦσαν ἐθεά - σατο . ὁ δὲ ψιττακὸς πάντα τὰ τῇ γυναικὶ ἀκολάστως πραχθέντα τῷ κυρίῳ ἐξεφώνησε . καὶ ὁ ἀνὴρ δεινῶς τὴν καρδίαν δηχθείς , οὐκ ἔτι αὐτὴν συνεμίγνυτο . καὶ ἡ γυνὴ τὴν ἑαυτῆς δούλην ὑπέλαβε τῷ ἀνδρὶ ἀναγγεῖλαι τὰ κατʼ αὐτήν , καὶ προσκαλεσαμένη αὐ - τήν , ὀργίλως καὶ πικρῶς ἔλεγεν „ εἰ ἀληθῶς σὺ τῷ „ ἀνδρί μου τὰ πραχθέντα μοι πάντα ἀνήγγειλας ; “ ἡ δὲ δούλη μεγάλως ὤμνυεν , ὡς οὐδʼ ὁπωσοῦν περὶ αὐτῆς τῷ κυρίῳ λελάληκεν · „ ἀλλʼ ὁ ψιττακός , ἴσθι , „ κυρία , τὰ περὶ σοῦ ἅπαντα τῷ κυρίῳ ἐλάλησεν . “ ἡ δὲ γυνὴ ταύτης ἀκούσασα τὴν παρὰ τοῦ ὀρνέου κατηγορίαν , ἐτεχνάσατο πῶς ψευδῆ τὸν ψιττακὸν ἀποδείξαι τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς . καὶ τῇ ἐπιούσῃ νυκτὶ λαβοῦσα τὸν ψιττακὸν μετὰ τοῦ κλωβοῦ ἔνθα κοι - μωμένη ἐτύγχανε , χειρόμυλον πλησίον τοῦ ψίττα κοῦ θεῖσα συνέστρεφεν , ἐξ οὗ κτύπος ἠκούετο ὡς βροντή · ἔμπροσθεν δὲ τούτου καθρέπτην περιεκύ - κλου τοῖς ὀφθαλμοῖς τοῦ ὀρνέου , ὡς δοκεῖν ἀστρα πὰς ἀποπέμπειν · σὺν τούτοις καὶ σπόγγον βεβρεγμέ - νον ἄνωθεν τοῦ ψιττακοῦ κρεμάσασα , σταλαγμοὺς ὕδατος ἐπάνω τούτου ῥέειν πεποίηκεν . ὁ δὲ ψιττα - κὸς τούτων οὕτω γινομένων , τῇ γωνίᾳ τοῦ κλωβοῦ ὑπεκρύπτετο , ( καὶ ) αὐτῷ τῷ ὀρνέῳ ἐδόκει διʼ ὅλης τῆς νυκτὸς ἐκείνης βρέχειν , καὶ ἀστραπὰς καὶ βρον - τὰς ἀπηχεῖσθαι καὶ ἀπαυγάζεσθαι . πρωΐας οὖν ὁ ἀνὴρ τῆς γυναικὸς τῷ ψιττακῷ προσελθών , φησὶ πρὸς αὐτὸν · „ τί δή ποτε τῇ νυκτὶ ταύτῃ ἑώρακας ; “ ὁ δὲ ψιττακὸς ἀντέφησε · „ τῆς νυκτὸς ἡ βροχὴ καὶ „ αἱ βρονταὶ καὶ ἀστραπαὶ οὐκ ἀφείκασί με τὸ καθʼ „ ὅλου ἰδεῖν τί ἄρα ταύτῃ τῇ νυκτὶ ἐγεγόνει . “ ὁ δὲ ἀνὴρ τούτους τοὺς λόγους τοῦ ὀρνέου ἀκούσας , καθʼ ἑαυτὸν ἔλεγεν · „ ὄντως οὐδέν ἐστιν ἀληθὲς ὅσα „ ἀνήγγειλέ μοι τὸ ὄρνεον , ἀλλὰ πάντα ὅσα μοι ἐλά - „ λησε ψευδῆ πεφύκασι καὶ ἀπατηλά , καθὼς ἔστι „ φανερὸν ἐξ ὧν τὰ νῦν μοι ἀποφθέγγεται · οὐδὲν „ γὰρ τῇ νυκτὶ ταύτῃ συμβέβηκεν , οὔτε ὑετὸς κατη - „ νέχθη οὔτε βρονταὶ ἀπηχήθησαν οὔτε ἀστραπαὶ „ ἀπηύγασαν · ὅθεν “ φησί „ καὶ ὅσα μοι περὶ τῆς συ - „ ζύγου ὁ ψιττακὸς εἴρηκε ψεῦδος ἦσαν ἀληθῶς καὶ „ ἀπάτη . “ ταῦτα ἡ πονηρὰ ἐκείνη γυνὴ πονηρῶς τεχνευσαμένη , ἤδη , βασιλεῦ , ἀκούεις πῶς τὸν ἄνδρα ἠπάτησε καὶ τὴν ἐκείνου φρόνησιν ἐνίκησε τελείως καὶ τὸ ὄρνεον ψευδὲς ἀπέδειξε . καὶ οὕτως αὐτῇ ὁ ἀνὴρ διηλλάγη καὶ ὡς τὸ πρότερον ἐφίλει . γίνωσκε γάρ , ὦ βασιλεῦ , ὡς οὐδεὶς δεδύνηται κατά τι τῶν πονηρῶν γυναικῶν περιγενέσθαι τὸ σύνολον καὶ ταύτας νικῆσαι . “
Lemmas: οὗτος ὁ διήγησις ὁ πρῶτος φιλόσοφος ἀνε - νεγκὼν ὁ βασιλεύς λέγω · „ οὗτος διηγέομαι , εἰμί βασιλεύς , ἵνα γιγνώσκω ἐκ αὐτός ὁ διήγησις , πῶς οὖον πᾶς δεῖ ὁ κατηγορέω κατά τις ἢ ὑποπτεύω - όμενα πιστεύω ὡς ἀληθής , ἀλλά οὐδέ ὁ διαβολή εὐκόλως ἀκούω καί ἀνεξέταστος δικάζω καί ἀπος - φύω . καί ἄλλος πρός οὗτος , εἰμί βασιλεύς , δίω - γησιν ἀκούω ἐγώ διηγέομαι ὁ σός κράτος . „ ἀνήρ τις Φυλή εἰμί ὁ Ἀγαρηνός · οὗτος Περιέρ - Γώς ὁ ἐν ὁ οἰκίον οὗτος καί ποικίλως ακριβολος - γῆ , ὄρνεον τε ὀνίνημι ἔναρθρος φθέγγομαι , ὅσπερ ὁ κοινός συνήθεια ψιττακός οἶδα καλέω . καί ὁ ὄρνεον ἐν κλωβός βάλλω , ἐν ὁ οἴκημα φέρω φυλάσσω , καί παραγγέλλω ὁ ὄρνεον προσεκτικός αὐτός ὁ γυνή ὁράω · „ καί εἰμί τίς δέ εἄν ἄπειμι ἐγώ ὁ οἰκίον ὁ γυνή διαπράσσω , παρατηρέω ὁ ἀπαγγέλλω ἐγώ . “ οὕτως οὖν ὁ ἀνήρ ὁ ψιττακός παραγγέλλω , ἐπί τις ὁδοιπορία ἀπέρχομαι . τότε ὅς - νυν τις ἄνθρωπος εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἰκίον , ἐγώ - χέω εἰμί ὁ γυνή , σύνοιδα οὗτος καί ὁ δοῦλος . ὅτε δέ ὁ ἀνήρ ἵημι ἐκ ὁ ταξείδιον , ἐρωτάω ὁ ψιττακός , τίς ἄρα ὁ γυνή ποιέω ἔθος - Σάτο . ὁ δέ ψιττακός πᾶς ὁ ὁ γυνή ἀκόλαστος πράσσω ὁ κύριος ἐκφωνέω . καί ὁ ἀνήρ δεινῶς ὁ Καρδία δάκνω , οὐ ἔτι αὐτός συμμείγνυμι . καί ὁ γυνή ὁ ἑαυτοῦ δοῦλος ὑπολαμβάνω ὁ ἀνήρ ἀναγγέλλω ὁ κατά αὐτός , καί προσκαλέω αὖος - ὁ , ὀργίλως καί πικρός λέγω „ εἰμί ἀληθής σύ ὁ „ ἀνήρ ἐγώ ὁ πράσσω ἐγώ πᾶς ἀναγγέλλω ; “ ὁ δέ δοῦλος μέγας ὄμνυμι , ὡς οὐδέ ὁπωσοῦν περί αὐτός ὁ κύριος λαλέω · „ ἀλλά ὁ ψιττακός , εἰμί , „ κύριος , ὁ περί σύ ἅπας ὁ κύριος λαλέω . “ ὁ δέ γυνή οὗτος ἀκούω ὁ παρά ὁ ὄρνεον κατηγορία , τεχνάζω πῶς ψευδής ὁ ψιττακός ἀποδείκνυμι ὁ ἀνήρ αὐτός . καί ὁ ἔπειμι νύξ λαμβάνω ὁ ψιττακός μετά ὁ κλωβός ἔνθα κέω - μάομαι τυγχάνω , χειρόμυλον πλησίος ὁ ψίττα ποῦ τίθημι συστρέφω , ἐκ ὅς κτύπος ἀκούω ὡς βροντή · ἔμπροσθεν δέ οὗτος καθρέπτης περιεκύ - καλέω ὁ ὀφθαλμός ὁ ὄρνεον , ὡς δοκέω ἄστρον πάν ἀποπέμπω · σύν οὗτος καί σπόγγος βεβρεγμέ - νοῦς ἄνωθεν ὁ ψιττακός κρεμάννυμι , σταλαγμός ὕδωρ ἐπάνω οὗτος ῥέω ποιέω . ὁ δέ ψιττα - γυνή οὗτος οὗτος γίγνομαι , ὁ γωνία ὁ κλωβός ὑποκρύπτω , ( καί ) αὐτός ὁ ὄρνεον δοκέω διά ὅλος ὁ νύξ ἐκεῖνος βρέχω , καί ἀστραπή καί βιβρώσκω - ὁ ἀπηχέω καί ἀπαυγάζω . Πρωΐας οὖν ὁ ἀνήρ ὁ γυνή ὁ ψιττακός προσέρχομαι , φημί πρός αὐτός · „ τίς δή ποτός ὁ νύξ οὗτος ὁράω ; “ ὁ δέ ψιττακός ἀντιφαίνω · „ ὁ νύξ ὁ βροχή καί „ ὁ βροντή καί ἀστραπή οὐ ἀφίημι ἐγώ ὁ κατά „ ὅλος ὁράω τίς ἄρα οὗτος ὁ νύξ γίγνομαι . “ ὁ δέ ἀνήρ οὗτος ὁ λόγος ὁ ὄρνεον ἀκούω , κατά ἑαυτοῦ λέγω · „ εἰμί οὐδείς εἰμί ἀληθής ὅσος „ ἀναγγέλλω ἐγώ ὁ ὄρνεον , ἀλλά πᾶς ὅσος ἐγώ ἐλαία - „ λανθάνω ψευδής φύω καί ἀπατηλός , καθώς εἰμί „ φανερός ἐκ ὅς ὁ νῦν ἐγώ ἀποφθέγγομαι · οὐδείς „ γάρ ὁ νύξ οὗτος συμβαίνω , οὔτε ὑετός κάτειμι - „ νέχθη οὔτε βροντή ἀπάγω οὔτε ἀστραπή „ ἀπαυγάζω · ὅθεν “ φημί „ καί ὅσος ἐγώ περί ὁ σῦς - „ ζυγόω ὁ ψιττακός εἴρω ψεῦδος εἰμί ἀληθής καί „ ἀπάτη . “ οὗτος ὁ πονηρός ἐκεῖνος γυνή πονηρός τεχνεύω , ἤδη , βασιλεύς , ἀκούω πῶς ὁ ἀνήρ ἀπατάω καί ὁ ἐκεῖνος φρόνησις νικάω τέλειος καί ὁ ὄρνεον ψευδής ἀποδείκνυμι . καί οὕτως αὐτός ὁ ἀνήρ διαλλάσσω καί ὡς ὁ πρότερος φιλέω . γιγνώσκω γάρ , εἰμί βασιλεύς , ὡς οὐδείς δύναμαι κατά τίς ὁ πονηρός γυνή περιγίγνομαι ὁ σύνολον καί οὗτος νικάω . “