syntipas.tlg3118-tlg001 1.30
„ ἦν τις ἀνὴρ ἔχων γυναῖκα τιμίαν καὶ φρόνι - μον , ὅστις ἀεὶ περισύρων τὰς γυναῖκας ὅλας ἐτύγ - χανεν . ἡ δὲ γυνὴ ἀντέλεγε τῷ ἀνδρί · „ μὴ ὕβριζε „ πάσας , ἀλλὰ τὰς κακάς . “ ὁ δὲ ἀντέφησεν · „ ὅλας . “ ἣ δὲ „ μὴ οὕτως λέγε , “ φησίν , „ ἐπείτοι γε οὐκ ἐτυ - „ χες ἐμπλακῆναι ἐν μιᾷ τούτων . “ ὃ δὲ λέγει · „ εἰ ἐτύγχανον ἐν μιᾷ τούτων κακῇ , ἔμελλον αὐτὴν „ ῥινοτομῆσαι . “ πλησίον γὰρ τῷ οἰκήματι αὐτοῦ φιλονεικοῦσαι ἐτύγχανον αἱ γειττόνισσαι , καὶ οὗτος καθʼ ἑαυτὸν ὕβριζεν αὐτάς . ἡ δὲ γυνὴ λέγει τῷ ἀν - δρί · „ σήμερον τί ποιεῖς ; “ ὃ δὲ λέγει · „ ἀπέρχομαι „ εἰς τὸ χωράφιον · καὶ σύ ἀργὰ μαγείρευσὸν τι καὶ φέρε μοι ἔξω νὰ φάγω . “ ἣ δὲ ἀπελθοῦσα εὗρεν ὀψάρια κατὰ τὴν ὀδὸν καὶ ἠγόρασε . καὶ τὸ μὲν μα - γέρευμα μετὰ τοῦ τζουκαλίου ἐκόμισε τῷ ἀνδρὶ αὐ - τῆς φαγεῖν . αὕτη στρεφομένη πρὸς τὸ ὁσπήτιον ῥίπτει κατὰ τὴν τοῦ ἀρότρου σκαφὴν ἓν γυλλάριον , ἀλλαχοῦ δὲ δύο , ἕως ὅτου ἔρριψεν ὅλα . καὶ ὁ ἀνήρ , τῆς γυναικὸς διαβάσης , ἐρχόμενος μετὰ τῶν βοῶν ἀροτριᾶν , εὑρίσκει τὰ ὀψάρια ἐρριμμένα , ποὺ μὲν δύο , ποῦ δὲ τρία , καὶ ἐσύναξεν αὐτά . καὶ ἀργὰ σχολάσας ἄπεισιν εἰς τὴν οἰκίαν , καὶ λέγει τῇ γυ - ναικί · , οὐκ ἐποίησάς τι , ὥστε φαγεῖν ἡμᾶς ὀψέ · ἣ δὲ „ μὴ ἔχουσά τι “ εἶπέν , ἢ κρέας ἢ ὀφάριον ἢ „ ἄλλο τι , οὐκ ἐμαγείρευσα . “ καὶ ὅς φησιν · „ ἰδοὺ „ ὀψάρια , ἃ εὗρον ἐν τῷ χωραψίῳ , καὶ ἕφησον αὐτά . “ ἣ δὲ ἀκούσασα , τὰ μὲν ὁψάρια λαβοῦσα ἔκρυφε · τράπεζαν δὲ θεῖσα , λέγει ὁ ἀνήρ · „ τὰ ὀψάρια ποῦ ; “ ἣ δέ , „ ποῖα ὀψάρια ; “ φησίν . ὃ δὲ λέγει · „ μωρή , „ οὐκ ἔψερά σοι ἀρτίως ὀψάρια , ἃ εὗρον εἰς τὸ χω - ράφιν ; “ δὲ ἄμα ταῖς ὄνυξι σπαράξασα τὰς πα - ρειὰς ἐβόησε · ἀκούσατε , γείτονες . “ καὶ τῶν γει - τόνων συναχθέντων λέγει ἡ γυνή · „ ἀκούσατε , ἄρ - χοντες · ὀψάρια [ γυλλάρια ] λέγει μοι ἑψῆσαι ἃ ἔφερεν „ ἀπὸ τὸ χωράφιον . “ καὶ οἱ ἄνθρωποι συναχθέντες λέγουσι τῷ ἀνθρώπῳ · „ τί λέγεις ; ἐν τῷ ἀγρῷ ὀψάρια „ εὑρίσκονται ; “ ὃ δὲ λέγει · „ αὐθέντες καὶ ἀδελφοί , „ ἐγὼ εὗρον αὐτὰ ἐκεῖσε · πῶς δὲ εὑρέθησαν οὐκ „ οἶδα . “ τότε τῆς γυναικὸς βοώσης ὅτι , δαιμόνιον „ ἔχει οὗτος , “ οἱ δὲ γείτονες ἐν ποσὶ καὶ χερσὶ πέ - δαις σιδηραῖς ἔβαλον · καὶ ὅλην τὴν νύκτα ὁ δείλαιος ἔλεγε · „ καὶ οὐχ εὗρον τὰ γυλλάρια καὶ κομίσας δέ - „ δωκα τῇ κυνὶ ταύτῃ , εἰπών Ἕψησον αὐτά ; κατὰ τί δὲ ἐσιδέρωσάν με ; “ τῆς δὲ πάλιν βοώσης , καὶ ἡμέρας ἐπιγενομένης , παραγίνονται οἱ γείτονες ἐρωτῶντες · „ τί γέγονας ; “ ὅτε καὶ αὖθις τὴν ἀλήθειαν ὁ ἄτυχος ἔλεγε . τῆς δὲ γυναικὸς βοώσης ὅτι , δαιμόνιον ἔχει , οἱ ἄνθρωποι ῥᾳδίως ἐπίστευον τὴν γυναῖκα , καὶ ἔλεγον · „ ἀληθῶς ὁ ἄνθρωπος ἔπαθέ τι . “ μετὰ δὲ τρίτην ἡμέραν λέγει ἡ γυνὴ τῷ ἀνδρί · „ πεινᾷς ; ἵνα „ σοι δώσω τι φαγεῖν . “ ὃ δὲ λέγει · „ ναί · καὶ τί „ ἔχεις δοῦναι μοι φαγεῖν ; “ δέ · „ ὀψάρια τηγάνου . “ ὃ δέ · „ καλῶς εἶπας , ὦ γύναι · ἅ σοι ἐκόμισα ὀψάρια „ ἀπὸ τὸ χωράφιν , ταῦτά εἰσι ; “ καὶ ἄμα ἡ γυνή · „ ἄρχοντες χριστιανοί , ἀκόμη τὸ δαιμόνιον κατέχει „ τοῦτον , καὶ πάλιν ὀψάρια λέγει . “ τοῦ δὲ εἰπόντος „ οὐκ ἔτι τὸν λόγον εἴπω τοῦτον , “ ἡ γυνὴ ἔδωκεν αὐτῷ καὶ ἔφαγεν ἀπὸ τῶν ὀψαρίων ἐκείνων , μὴ εἰ - πὼν ἔτι λόγον περὶ τούτου . ὕστερον δὲ λέγει τῇ γυναικί „ λῦσον με . “ ἢ δὲ λέγει · μὴ ὀψαρίων μέ - μνησαι ; “ ὃ δὲ λέγει · „ οὐκ οἶδα τί λέγεις . “ τότε ἔλυσεν αὐτόν , καὶ λέγει · „ ὦ ἄνερ , ὅσα εἶπας , καλῶς „ εἶπας · ἀλλὰ διότι ὕβριζες οὐχὶ τὰς κακὰς γυναῖκας „ μόνον ἀλλὰ καὶ τὰς καλάς , κἀγώ σοι εἶπον „ Σιώπα , “ „ σὺ δὲ εἶπας „ Ἄν εἶχον ἐγώ τοιαύτην πονηρὰν γυ - „ ναῖκα , ἔμελλον αὐτὴν ἀνελεῖν , “ διὰ τοῦτό σοι „ ἐποίησα ὅσα εἶδες · καὶ μηκέτι καυχᾶσαι περιγενέ - „ σθαι τῶν γυναικῶν . τούτοις οὖν τοῖς λόγοις προσέθηκε τῷ ξένῳ καὶ λέγει αὐτῷ · „ τὸν ἐμὸν ἄν - „ δρα βλέπεις , ὦ ξένε , κατὰ πολύ γηραιὸν ὄντα κἀμὲ „ πάλιν νέαν καὶ εὔμορψον καὶ τὴν τῶν ἀνδρῶν „ ὁμιλίαν ἀγαπῶσαν πολλά , σὲ δὲ νέον ὄντα καὶ δυ - „ νάμενον τὴν ἐπιθυμίαν μου χορτάσαι . ὁ ἀνήρ μου „ ἐστὶν ἔξω μετὰ τῶν φίλων · καὶ σύ ἀναστὰς πλή - „ ρωσον τὴν ἐπιθυμίαν μου . ὁ δὲ ξένος ἐκεῖνος ἀπατηθεὶς ἔλυε τὴν ζώνην τοῦ βρακίου τοῦ ἀναβῆ - ναι τῇ κλίνῃ . ὡς γοῦν εἶδεν ἡ γυνὴ τὸ πρὸς συνου - σίαν σύντομον τοῦ ξένου , ἅμα βαλοῦσα τὰς χεῖρας ἐπὶ τὴν ἑαυτῆς κεφαλήν , τὴν κόμην ἐσπάραττε βο - ῶσα · „ βαβαί ὁττοτί ! “ καὶ τότε οἱ ἐν τῷ χωρίῳ οἰκοῦντες προσέδραμον καὶ οἱ καλεσμένοι . ὁ δὲ ξέ - νος αὐτὴν βοῶσαν ἰδών καὶ τὸ πλῆθος εἰσρέον εἰς τὸν οἶκον , πάλιν ἐκάθισεν ἐμπροσθεν τῆς κειμένης αὐτῷ τραπέζης , φόβῳ συνεχόμενος πολλῷ καὶ μὴ ἔχων τι διαπράξασθαι . οἱ δὲ γεωργοὶ εἰσελθόντες λέγουσι τῇ γυναικί · „ πῶς ἔπαθες ; καὶ τίς ἡ αἰτία „ τῆς τοσαύτης σου βοῆς ; ἣ δὲ πρὸς αὐτούς εἶπεν · „ οὗτος ὁ ξένος , ὁ παρʼ ἡμῶν φιλοφρονούμενος , ἀπὸ „ τῆς τραπέζης ἐσθίων , ὑπό τινος θρύμματος [ ψίχας ] „ τὸν λαιμὸν ἐκρατήθη κακῶς , καὶ παρὰ μικρὸν „ ἐκινδύνευε πνιγῆναι . ἐγώ δὲ ἐξαίφνης ἰδοῦσα τὸ „ συμβὰν καὶ δειλιάσασα τὸν θάνατον τοῦ ξένου , „ οὕτως ὡς ἠκούσατέ μου ἐβόησα . νῦν δὲ ἡ τοῦ θεοῦ „ βοήθεια προφθάσασα ἠλευθέρωσεν αὐτὸν τῆς ἀνάγ - „ εκης τοῦ πνιγμοῦ , αὐτῷ τὴν ὑγείαν χαρισαμένη . “ ταῦτα τῆς γυναικὸς εἰπούσης , ἅπαντες διέβησαν . ἡ δὲ γυνὴ ἐκείνη πλησιάσασα τῷ ξένῳ , λέγει πρὸς αὐτόν · „ ἆρα ὅσον σοι διηγησάμην καὶ ὅσον ἄρτι „ ἐποίησα ἔχεις γεγραμμένον · ὁ δὲ ξένος „ οὐδα - „ μῶς , “ ἔφη . ἢ δὲ πρὸς αὐτόν · „ μάτην λοιπόν , ὦ „ ἄνθρωπε , τούς τοσούτους κόπους καὶ τὰς ἐξόδους „ ἐποίησας · πολλὰ γὰρ σπουδάσας οὐδὲν ἐποίησας , „ καὶ τὰς τῶν γυναικῶν μηχανουργίας οὔπω κατε - νόησας . “ ὃ δὲ ἄμα τῷ λόγῳ ἐκείνης ἀναστὰς καὶ τὰ γεγραμμένα παρʼ αὐτοῦ ( περὶ ) τῶν γυναικῶν λαβών , τῷ πυρὶ ἐνέβαλε καὶ θαυμάζων ἔλεγεν · „ , ὡς „ οὐδεὶς ἀνθρώπων γνωρίσαι δύναται τὰ τῶν γυ - „ ναικῶν πανουργεύματα . “ μετὰ δὲ ταῦτα διαπο - ρήσας καὶ μὴ ἔχων τι διαπράξασθαι , οὐ προσέθηκε ζητῆσαι πλέον τὰ γυναικεῖα κακά . καὶ οὕτως εἰς τὴν ἑαυτοῦ πατρίδα ὑπέστρεψε καὶ ἀπλῶς γυναῖκα ἔγημεν .
Lemmas: „ εἰμί τις ἀνήρ ἔχω γυνή τίμιος καί φρόνις - νυμφότιμον , ὅστις ἀεί περισύρω ὁ γυνή ὅλος σύ - Χάνεν . ὁ δέ γυνή ἀντιλέγω ὁ ἀνήρ · „ μή ὑβρίζω „ πᾶς , ἀλλά ὁ κακός . “ ὁ δέ ἀντίφημι · „ ὅλος . “ ὅς δέ „ μή οὕτως λέγω , “ φημί , „ ἐπείτοι γε οὐ Έτυ - „ Χες ἐμπλέκω ἐν εἷς οὗτος . “ ὅς δέ λέγω · „ εἰμί τυγχάνω ἐν εἷς οὗτος κακός , μέλλω αὐτός „ ῥινοτομέω . “ πλησίος γάρ ὁ οἴκημα αὐτός φιλονεικέω τυγχάνω ὁ γειττονιεννυω , καί οὗτος κατά ἑαυτοῦ ὑβρίζω αὐτός . ὁ δέ γυνή λέγω ὁ εἰς - δρι · „ σήμερον τίς ποιέω ; “ ὅς δέ λέγω · „ ἀπέρχομαι „ εἰς ὁ χωράφιον · καί σῦς ἀργός2 μαγειρεύω τίς καί φέρω ἐγώ ἔξω νή ἐσθίω . “ ὅς δέ ἀπέρχομαι εὑρίσκω ὀψάριον κατά ὁ ὁδός καί ἀγοράζω . καί ὁ μέν μή - γέρευμα μετά ὁ τζουκάλιον κομίζω ὁ ἀνήρ αὖος - ὁ ἐσθίω . οὗτος στρέφω πρός ὁ ὁσπίτιον ῥίπτω κατά ὁ ὁ ἄροτρον σκάφη εἷς γυλλάριον , ἀλλαχοῦ δέ δύο , ἠώς ὅστις ῥίπτω ὅλος . καί ὁ ἀνήρ , ὁ γυνή διαβαίνω , ἐρχόμενος μετά ὁ βοῦς ἀροτριάω , εὑρίσκω ὁ ὀψάριον ῥίπτω , πού μέν δύο , ποῦ δέ τρεῖς , καί συνάγω αὐτός . καί ἀργός2 σχολάζω ἄπειμι εἰς ὁ οἰκίον , καί λέγω ὁ γυ - ναικί · , οὐ ποιέω τίς , ὥστε ἐσθίω ἐγώ ὀψέ · ὅς δέ „ μή ἔχω τίς “ εἶπον , ἢ κρέας ἢ ὀφάριον ἢ „ ἄλλος τίς , οὐ μαγειρεύω . “ καί ὅς φημί · „ ἰδού „ ὀψάριον , ὁ εὑρίσκω ἐν ὁ χωραψίῳ , καί ἐφίημι αὐτός . “ ὅς δέ ἀκούω , ὁ μέν ὀψάριον λαμβάνω κρύφω · τράπεζα δέ τίθημι , λέγω ὁ ἀνήρ · „ ὁ ὀψάριον ποῦ ; “ ὅς δέ , „ ποῖος ὀψάριον ; “ φημί . ὅς δέ λέγω · „ μωρός , „ οὐ ἔψερά σύ ἄρτιος ὀψάριον , ὁ εὑρίσκω εἰς ὁ χόω - ράφι ; “ δέ ἄμη ὁ ὄνυξ σπαράσσω ὁ πῃ - Ῥείη βοάω · ἀκούω , γείτων . “ καί ὁ γει - τόνος συνάγω λέγω ὁ γυνή · „ ἀκούω , ἄρα - χοντες · ὀψάριον [ γυλάριον ] λέγω ἐγώ ἑψέω ὁ φέρω „ ἀπό ὁ χωράφιον . “ καί ὁ ἄνθρωπος συνάγω λέγω ὁ ἄνθρωπος · „ τίς λέγω ; ἐν ὁ ἀγρός ὀψάριον „ εὑρίσκω ; “ ὅς δέ λέγω · „ αυθέντης καί ἀδελφός , „ ἐγώ εὑρίσκω αὐτός ἐκεῖσε · πῶς δέ εὑρίσκω οὐ „ οἶδα . “ τότε ὁ γυνή βοῦς ὅτι , δαιμόνιον „ ἔχω οὗτος , “ ὁ δέ γείτων ἐν πούς καί χείρ μετά - δαίς σιδήρεος βάλλω · καί ὅλος ὁ νύξ ὁ δείλαιος λέγω · „ καί οὐ εὑρίσκω ὁ γυλάριον καί κομίζω δέ - „ δίδωμι ὁ κύων οὗτος , εἶπον ἕψω αὐτός ; κατά τίς δέ σιδερώνω ἐγώ ; “ ὁ δέ πάλιν βοῦς , καί ἡμέρα ἐπιγίγνομαι , παραγίγνομαι ὁ γείτων ἐρωτάω · „ τίς γίγνομαι ; “ ὅτε καί αὖθις ὁ ἀλήθεια ὁ άτυχος λέγω . ὁ δέ γυνή βοῦς ὅτι , δαιμόνιον ἔχω , ὁ ἄνθρωπος ῥᾳδίως πιστεύω ὁ γυνή , καί λέγω · „ ἀληθής ὁ ἄνθρωπος πάσχω τίς . “ μετά δέ τρίτος ἡμέρα λέγω ὁ γυνή ὁ ἀνήρ · „ πεινάω ; ἵνα „ σύ δίδωμι τίς ἐσθίω . “ ὅς δέ λέγω · „ ναί · καί τίς „ ἔχω δίδωμι ἐγώ ἐσθίω ; “ δέ · „ ὀψάριον τάγηνον . “ ὅς δέ · „ καλῶς εἶπον , εἰμί γυνή · ὅς σύ κομίζω ὀψάριον „ ἀπό ὁ χωράφι , οὗτος εἰμί ; “ καί ἄμη ὁ γυνή · „ ἄρχω Χριστιανός , ακόμα ὁ δαιμόνιον κατέχω „ οὗτος , καί πάλιν ὀψάριον λέγω . “ ὁ δέ εἶπον „ οὐ ἔτι ὁ λόγος εἶπον οὗτος , “ ὁ γυνή δίδωμι αὐτός καί ἐσθίω ἀπό ὁ ὀψάριον ἐκεῖνος , μή εἰμί - πάω ἔτι λόγος περί οὗτος . ὕστερος δέ λέγω ὁ γυνή „ λύω ἐγώ . “ ἢ δέ λέγω · μή ὀψάριον ἐγώ - μνάομαι ; “ ὅς δέ λέγω · „ οὐ οἶδα τίς λέγω . “ τότε λύω αὐτός , καί λέγω · „ εἰμί ἀνήρ , ὅσος εἶπον , καλῶς „ εἶπον · ἀλλά διότι ὑβρίζω οὐ ὁ κακός γυνή „ μόνος ἀλλά καί ὁ καλός , ἐγώ σύ εἶπον „ σιωπάω , “ „ σύ δέ εἶπον „ ἄν ἔχω ἐγώ τοιοῦτος πονηρός γυ - „ Ναΐκα , μέλλω αὐτός ἀναιρέω , “ διά οὗτος σύ „ ποιέω ὅσος ὁράω · καί μηκέτι καυχάομαι περιγενέ - „ ἕπομαι ὁ γυνή . οὗτος οὖν ὁ λόγος προστίθημι ὁ ξένος καί λέγω αὐτός · „ ὁ ἐμός ἄν - „ δράω βλέπω , εἰμί ξένος , κατά πολύς γηραιός εἰμί ἐγώ „ πάλιν νέος καί εὔμορφος καί ὁ ὁ ἀνήρ „ ὁμιλία ἀγάπη πολύς , σύ δέ νέος εἰμί καί δύο - „ νάω ὁ ἐπιθυμία ἐγώ χορτάζω . ὁ ἀνήρ ἐγώ „ εἰμί ἔξω μετά ὁ Φίλων · καί σῦς ἀνίστημι Πλῆ - „ ῥώννυμι ὁ ἐπιθυμία ἐγώ . ὁ δέ ξένος ἐκεῖνος ἀπατάω λύω ὁ ζώνη ὁ βρακί ὁ ἀναβαίνω - ναι ὁ κλίνη . ὡς γοῦν ὁράω ὁ γυνή ὁ πρός συνίημι - Σιάν σύντομος ὁ ξένος , ἅμα βάλλω ὁ χείρ ἐπί ὁ ἑαυτοῦ κεφαλή , ὁ κόμη σπαράσσω βος - ὠθέω · „ βαβαί ὁττοτί ! “ καί τότε ὁ ἐν ὁ χωρίον οἰκέω προστρέχω καί ὁ καλεσμένος . ὁ δέ ξεʹ - Μύκονος αὐτός βοῦς ὁράω καί ὁ πλῆθος εἰσρέω εἰς ὁ οἶκος , πάλιν καθίζω ἔμπροσθεν ὁ κεῖμαι αὐτός τράπεζα , φόβος συνέχω πολύς καί μή ἔχω τίς διαπράσσω . ὁ δέ γεωργός εἰσέρχομαι λέγω ὁ γυνή · „ πῶς πάσχω ; καί τίς ὁ αἰτία „ ὁ τοσοῦτος σύ βοή ; ὅς δέ πρός αὐτός εἶπον · „ οὗτος ὁ ξένος , ὁ παρά ἐγώ φιλοφρονέομαι , ἀπό „ ὁ τράπεζα ἐσθίω , ὑπό τις θρύμμα [ ψίξ ] „ ὁ λαιμός κρατέω κακῶς , καί παρά μικρός „ κινδυνεύω πνίγω . ἐγώ δέ ἐξαπίνης ὁράω ὁ „ συμβαίνω καί δειλιάζω ὁ θάνατος ὁ ξένος , „ οὕτως ὡς ἀκούω ἐγώ βοάω . νῦν δέ ὁ ὁ θεός „ βοήθεια προφθάνω ἐλευθερόω αὐτός ὁ ἀνάγω - „ ἔκω ὁ πνιγμός , αὐτός ὁ ὑγεία χαρίζομαι . “ οὗτος ὁ γυνή εἶπον , ἅπας διαβαίνω . ὁ δέ γυνή ἐκεῖνος πλησιάζω ὁ ξένος , λέγω πρός αὐτός · „ ἆρα ὅσος σύ διηγέομαι καί ὅσος ἄρτι „ ποιέω ἔχω γράφω · ὁ δέ ξένος „ οὐδή - „ μάω , “ φημί . ἢ δέ πρός αὐτός · „ μάτην λοιπός , εἰμί „ ἄνθρωπος , ὁ τοσοῦτος κόπος καί ὁ ἔξοδος „ ποιέω · πολύς γάρ σπουδάζω οὐδείς ποιέω , „ καί ὁ ὁ γυνή μηχανουργία οὔπω κάτω - νοέω . “ ὅς δέ ἄμη ὁ λόγος ἐκεῖνος ἀνίστημι καί ὁ γράφω παρά αὐτός ( περί ) ὁ γυνή λαμβάνω , ὁ πῦρ ἐμβάλλω καί θαυμάζω λέγω · „ , ὡς „ οὐδείς ἄνθρωπος γνωρίζω δύναμαι ὁ ὁ γυ - „ ναικως πανούργευμα . “ μετά δέ οὗτος διαπο - ῥήγνυμι καί μή ἔχω τίς διαπράσσω , οὖον προστίθημι ζητέω πλέω ὁ γυναικεῖος κακός . καί οὕτως εἰς ὁ ἑαυτοῦ πατρίς ὑποστρέφω καί ἀπλόος γυνή γαμέω .