syntipas.tlg3118-tlg001 1.34
Τότε δὴ τῶν φιλοσόφων τέσσαρες ἐγγίζουσι πλη - σίον τῷ βασιλεῖ . καὶ ὁ εἷς ἀπʼ αὐτῶν εἶπεν · ,, ὧ βασιλεῦ , ἐγὼ νομίζω ὅτι ἡ αἰτία τοῦ φόνου τοῦ Συντίπα ἦν · ἐπειδὴ γὰρ ἐκεῖνος ἐγίνωσκεν ὡς ἐὰν λαλήσῃ ὁ παῖς ἐντὸς τῶν ἑπτὰ ἡμερῶν , θανάτῳ ὑποπεσεῖται , διὰ τί οὐκ ἐκράτει μετʼ αὐτοῦ τὸν υἱόν σου , ἀλλʼ ἔπεμψέ σοι αὐτὸν ; “ καὶ ὁ δεύτερος ἐπε - κρίνατο · „ οὐκ ἔστι τοῦτο εὐάρμοστον . διότι οὐκ ἡδύνατο ὀλιγῶσαι ἢ πλεονάσαι τὸν καιρὸν ὄν συνε - φώνησε τῷ βασιλεῖ καὶ διὸ οὐκ ἦν δυνατὸν ψεύσα - σθαι αὐτόν , ἔπεμψε τὸν παῖδα πρὸς τὸν πατέρα κατὰ τὴν συμφωνίαν , ἑαυτὸν δὲ μακράν που ἀπέκρυψε . λοιπὸν ἡ αἰτία οὐκ ἔστι τοῦ Συντίπα , ἀλλὰ μᾶλλον , ὅσον μοι δοκεῖ , τοῦ βασιλέως ἐστὶν ἡ αἰτία τοῦ τὸν φόνον ὁρίσαντος φονευθῆναι . “ καὶ ἀποκριθεὶς ὁ τρίτος ἔφη · „ οὐχ οὕτω μοι δοκεῖ , τὸν βασιλέα αἴτιον εἶναι τοῦ φόνου · οὐδὲ γὰρ ὁ βασιλεὺς τοῦ πράγμα - τος αἵτιος · ἀλλʼ ὥσπερ οὐκ ἔστι λίθου ψυχρότερον ἄλλο οὐδʼ ἐλαφρότερον ἴσχας τῆς ἐκ ξύλου γενομέ - νης , πυρεκβολουμένου δὲ τοῦ λίθου μετὰ σιδήρου καὶ ἴσχας φλόγα γεννῶσιν , οὕτω καὶ ἄνθρωπος μετὰ γυναικὸς πεσών , κἂν πολλά ἐστι νοῶν κἂν πολλὰ φρόνιμος , ἄμα τοῦ συμμιγῆναι ὁ τοιοῦτος ἢ τῇ γυ - ναικὶ ἢ τῇ ἐρωμένῃ ἕλκεται πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς γυναικὸς καὶ τὸ θέλημα · διὰ τοῦτο καὶ νῦν ἡ γυνή ἐστιν [ ἡ ] αἰτία τοῦ φόνου · ψευδῶς γὰρ κατηγοροῦσα τοῦ παιδός , ὡς μὴ αὐτῆς ἀκούσαντος , παρεκίνει τὸν βασιλέα πρὸς φόνον διὰ τὸ ἀγαπᾶν αὐτὴν καὶ διὰ τὸ μὴ φθάσαι τὸν υἱὸν συντυχεῖν τῷ πατρὶ καὶ εἰ - πεῖν τὴν τῆς γυναικὸς ἀναισχυντίαν καὶ τἄλλα · τότε ὁ τέταρτος ἐλθών εἰς τὸ μέσον , ἔφη · ,, οὐδʼ οὕτως μοι δοκεῖ ἔχειν ὡς λέγετε · οὐδὲ γὰρ ἡ γυνὴ αἰτία ἐγένετο , ἐπεὶ συνήθειά ἐστιν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖ - στον κινεῖσθαι τὰς γυναῖκας καὶ κομπόνεσθαι ὁπό - ταν ἴδωσι νεανίσκον εὐπρεπῆ · ἡ γὰρ ὡραιότης τοῦ νέου ἀγρεύει τὴν φύσιν τῶν γυναικῶν ὡς ἀσθενε - στέραν · καὶ μάλιστα γίνεται τοῦτο , ὅταν τύχωσιν οἱ δύο μόνοι λαλεῖν · τότε γὰρ πλέον ἐν μοναζίᾳ γαρ - γαλίζεται ἡ γυνὴ πρὸς συνουσίαν καὶ παρακινεῖ τὸν νέον εἰς ἐκπλήρωσιν τῆς ἐπιθυμίας αὐτῆς . λοιπὸν καὶ ἡ πονηρὰ αὕτη γυνὴ τοιαύτῃ ἀγάπῃ ἐκρατήθη τῷ κάλλει τοῦ νέου . ἐπεὶ δὲ οὐκ ὔκουσεν αὐτὴν ὁ τοῦ βασιλέως υἱός , ἀλλὰ μᾶλλον ἐφάνη αὐτὴν ἀπει - λῶν καὶ φοβερίζων περισσοτέρως , ἐφοβεῖτο καὶ ἔτρεμεν αὐτὸν ἡ γυνή , καὶ ἐσπούδαζεν ἐλευθερῶσαι αὐτὴν καὶ φυλάξαι ἀπὸ φόβον καὶ κίνδυνον ὃν προσ - εδόκα παθεῖν διὰ τούς λόγους αὐτῆς τοὺς κακούς , καὶ ἀπὸ ταύτης τῆς αἰτίας ἠναγκάζετο μετὰ τέχνης θανατῶσαι τὸν παῖδα . τὸ λοιπὸν ἡ αἰτία τοῦ νέου ἐστίν , ὅτι μὴ τὴν ἐντολὴν τοῦ διδασκάλου ἐτήρησεν ἵνα σιωπήσῃ , ἀλλʼ ἐλάλησε πρὸς τὴν γυναῖκα λόγον σκληρὸν καὶ φόβου γέμοντα . “ τότε ἀποκριθεὶς καὶ ὁ Συντίπας λέγει · „ οὐκ ἔστι , καθὼς νομίζω , οὕτως ὡς ὑμεῖς λέγετε · οὐδὲ γὰρ ὁ παῖς αἰτία ἐγένετο . ἀλλʼ οὐδὲ τῆς ἀληθείας ἐστί τι μεῖζον ἢ ἀληθέστε - ρον ] · καὶ γὰρ πᾶς ἄνθρωπος , ὅστις λέγει ἑαυτὸν σοφιστὴν ἢ ῥήτορα ἢ διδάσκαλον εἶναι ἢ φιλόσοφον , εἶτα ψεύδεται πλεῖστα , κατὰ ἀλήθειαν ὁ τοιοῦτος ἔξω γίνεται τῆς ἑαυτοῦ γνώσεως ἀπάσης , καὶ οὔτε σοφός ἐστιν οὕτε ῥήτωρ ἢ σοφιστής , ἀλλʼ οὐδὲ τοῦ μέρους τῶν λογίων ἀριθμεῖται , ἀλλὰ μᾶλλον τῆς τῶν ψευδολόγων καὶ ὑποκριτῶν συνοδίας καὶ ξυν - αυλίας . “
Lemmas: τότε δή ὁ φιλόσοφος τέσσαρες ἐγγίζω Πλῆ - σίον ὁ βασιλεύς . καί ὁ εἷς ἀπό αὐτός εἶπον · ,, ἵημι βασιλεύς , ἐγώ νομίζω ὅτι ὁ αἰτία ὁ φόνος ὁ Συντίπα εἰμί · ἐπεί γάρ ἐκεῖνος γιγνώσκω ὡς ἐάν λαλέω ὁ παῖς ἐντός ὁ ἑπτά ἡμέρα , θάνατος ὑποπίπτω , διά τίς οὐ κρατέω μετά αὐτός ὁ υἱός σύ , ἀλλά πέμπω σύ αὐτός ; “ καί ὁ δύο ἔπω - κρίνω · „ οὐ εἰμί οὗτος εὐάρμοστος . διότι οὐ ἡδύνω ὀλιγόω ἢ πλεονάζω ὁ καιρός εἰμί συνίημι - φωνέω ὁ βασιλεύς καί διό οὐ εἰμί δυνατός ψεύδω - ἕπομαι αὐτός , πέμπω ὁ παῖς πρός ὁ πατήρ κατά ὁ συμφωνία , ἑαυτοῦ δέ μακρός ποῦ ἀποκρύπτω . λοιπός ὁ αἰτία οὐ εἰμί ὁ Συντίπα , ἀλλά μᾶλλον , ὅσος ἐγώ δοκέω , ὁ βασιλεύς εἰμί ὁ αἰτία ὁ ὁ φόνος ὁρίζω φονεύω . “ καί ἀποκρίνω ὁ τρίτος φημί · „ οὐ οὗτος ἐγώ δοκέω , ὁ βασιλεύς αἴτιος εἰμί ὁ φόνος · οὐδέ γάρ ὁ βασιλεύς ὁ πράγμα - ὅς αἴτιος · ἀλλά ὥσπερ οὐ εἰμί λίθος ψυχρός ἄλλος οὐδέ ἐλαφρός ἰσχάς ὁ ἐκ ξύλον γενομέ - νέος , πυρεκβολέω δέ ὁ λίθος μετά σίδηρος καί ἰσχάς φλόξ γεννάω , οὗτος καί ἄνθρωπος μετά γυνή πίπτω , κἀν πολύς εἰμί νοέω κἀν πολύς φρόνιμος , ἄμη ὁ συμμείγνυμι ὁ τοιοῦτος ἢ ὁ γυ - ναικί ἢ ὁ ἐράω ἕλκω πρός ὁ σκοπός ὁ γυνή καί ὁ θέλημα · διά οὗτος καί νῦν ὁ γυνή εἰμί [ ὁ ] αἰτία ὁ φόνος · ψευδής γάρ κατηγορέω ὁ παῖς , ὡς μή αὐτός ἀκούω , παρακινέω ὁ βασιλεύς πρός φόνος διά ὁ ἀγαπάω αὐτός καί διά ὁ μή φθάνω ὁ υἱός συντυγχάνω ὁ πατήρ καί εἰμί - πεῖν ὁ ὁ γυνή ἀναισχυντία καί ἄλλος · τότε ὁ τέταρτος ἔρχομαι εἰς ὁ μέσος , φημί · ,, οὐδέ οὕτως ἐγώ δοκέω ἔχω ὡς λέγω · οὐδέ γάρ ὁ γυνή αἰτία γίγνομαι , ἐπεί συνήθεια εἰμί ὡς ἐπί ὁ πλέω - στον κινέω ὁ γυνή καί κομπονω ὁπὸ - ὅς ὁράω νεανίσκος εὐπρεπής · ὁ γάρ ὡραιότης ὁ νέος ἀγρεύω ὁ φύσις ὁ γυνή ὡς ἀσθενής - στέρα · καί μάλιστα γίγνομαι οὗτος , ὅταν τυγχάνω ὁ δύο μόνος λαλέω · τότε γάρ πλέω ἐν μοναζι γαρ - γαλιζω ὁ γυνή πρός συνουσία καί παρακινέω ὁ νέος εἰς ἐκπλήρωσις ὁ ἐπιθυμία αὐτός . λοιπός καί ὁ πονηρός οὗτος γυνή τοιοῦτος ἀγάπη κρατέω ὁ κάλλος ὁ νέος . ἐπεί δέ οὐ υκουω αὐτός ὁ ὁ βασιλεύς υἱός , ἀλλά μᾶλλον φαίνω αὐτός ἄπειμι - λάω καί φοβερίζω περισσός , φοβέω καί τρέμω αὐτός ὁ γυνή , καί σπουδάζω ἐλευθερόω αὐτός καί φυλάσσω ἀπό φόβος καί κίνδυνος ὅς προς - δοκέω πάσχω διά ὁ λόγος αὐτός ὁ κακός , καί ἀπό οὗτος ὁ αἴτιος ἀναγκάζω μετά τέχνη θανατόω ὁ παῖς . ὁ λοιπός ὁ αἰτία ὁ νέος εἰμί , ὅτι μή ὁ ἐντολή ὁ διδάσκαλος τηρέω ἵνα σιωπάω , ἀλλά λαλέω πρός ὁ γυνή λόγος σκληρός καί φόβος γέμω . “ τότε ἀποκρίνω καί ὁ Συντίπας λέγω · „ οὐ εἰμί , καθώς νομίζω , οὕτως ὡς σύ λέγω · οὐδέ γάρ ὁ παῖς αἰτία γίγνομαι . ἀλλά οὐδέ ὁ ἀλήθεια εἰμί τίς μείζων ἢ ἀληθέω - ἀντίμοιρος ] · καί γάρ πᾶς ἄνθρωπος , ὅστις λέγω ἑαυτοῦ σοφιστής ἢ ῥήτωρ ἢ διδάσκαλος εἰμί ἢ φιλόσοφος , εἶτα ψεύδω πλεῖστος , κατά ἀλήθεια ὁ τοιοῦτος ἔξω γίγνομαι ὁ ἑαυτοῦ γνῶσις ἀπασάω , καί οὔτε σοφός εἰμί ἵημι ῥήτωρ ἢ σοφιστής , ἀλλά οὐδέ ὁ μέρος ὁ λόγιος ἀριθμέω , ἀλλά μᾶλλον ὁ ὁ ψευδολόγος καί ὑποκριτής συνοδία καί σῦς - αὔλιος . “