syntipas.tlg3118-tlg001 1.4
Ἐπὶ τούτοις ὁ βασιλεὺς τὸν ἑαυτοῦ υἱὸν εἰς χεῖρας τοῦ φιλοσόφου παρέθετο . καὶ εἰς τὴν ἑαυ - τοῦ οἰκίαν εἰςήγαγεν · ἀνοικοδόμησε δὲ τῷ παιδὶ τοῦ βασιλέως νέον οἶκον εὐρύχωρον , καὶ τὰ ἐντὸς τοῦ οἴκου καταλαμπρύνας , ἱστόρησεν ἐν τοῖς τοίχοις τοῦ οἴκου ὅσα διδάξαι τὸν παῖδα ἔμελλε . καὶ ἐντὸς τοῦ οἴκου τὸν νέον καθίσας , φησὶν ὁ διδάσκαλος τῷ νέῳ βασιλεῖ · „ πᾶσά σου ἡ ἀναστροφὴ καὶ ἡ δίαιτα ἐν τούτῳ ἔστω σοι τῷ οἰκήματι , ἕως ἂν κα - λῶς ἐκμάθῃς ὅσα ἱστόρηται ἐν τοῖς τοίχοις . “ ἔκτοτε γοῦν ὁ φιλόσοφος τῷ παιδὶ παρεκάθητο καὶ διʼ ὅλου μετʼ αὐτοῦ συναναστρεφόμενος , ἐδίδασκεν αὐτῷ τὰ ἱστορηθέντα , ἔχων πᾶσαν χρείαν καὶ ἐπιμέλειαν ἐκ τοῦ βασιλέως . ἐπιμεληθεὶς οὖν τοῦ νέου μετὰ μεγά - λης σπουδῆς ὁ φιλόσσφος , ἐντὸς τῆς διωρίας τὰ τῆς διδασκαλίας ἀπήρτισε . καὶ δὴ μεμάθηκεν ὁ παῖς ἅπερ οὐδεὶς τῶν παίδων ἕτερος ἠδυνήθη μαθεῖν . πρὸ γοῦν μιᾶς ἡμέρας τῆς προθεσμίας ὁ φιλόσοφος ἐμηνύθη παρὰ βασιλέως ὡς „ τὰ τῆς ὑποσχέσεως ἐτέλεσας ; “ ὃ δὲ ἀντέφησε τῷ βασιλεῖ ὡς „ εἴ τί σοι ποθητόν , ὦ βασιλεῦ κράτιστε , γέγονεν · αὔριον γὰρ ὁ σὸς υἱὸς ἔρχεταί σοι ἐν ὥρᾳ τρίτῃ τῆς ἡμέρας , καὶ ὄψει αὐτὸν καὶ χαρήσῃ . “ ὁ δὲ βασιλεὺς ἐπὶ τῇ ἀγ - γελίᾳ γενόμενος περιχαρὴς καὶ ἰδὼν τὸν υἱόν , λέγει αὐτῷ · „ ἥκεις , ὦ παῖ , γεγονὼς καθὼς ὁ διδάσκαλος εἶπεν ; “ ὅτε καὶ ὁ νέος ἀπεκρίνατο · „ ἅμα τῷ διδα - σκάλῳ προσελθόντες τῷ κράτει σου ἀναγγελοῦμεν . “ ὅτε καὶ ὁ φιλόσοφος ἰδίᾳ λέγει τῷ νέῳ · „ ἔδοξέ μοι ταύτῃ τῇ νυκτὶ ποιῆσαι ζήτησιν περὶ τῆς ἀποκειμέ - νῆς τῇ γεννήσει σου τύχης καὶ περὶ ταύτης ἀκριβῶς ἀστρολογῆσαι , ὡς ἄν , εἰ ἔστι σοι συμφέρον , οὕτω πέμψω σε τῷ πατρί σου . “ τὴν γοῦν τοιαύτην ἀστρο - λογικὴν συζήτησιν ποιησάμενος ὁ φιλόσοφος εὗρεν ὅτι οὐκ ἔστι συμφέρον προσαχθῆναι τῷ βασιλεῖ τὸν υἱὸν αὐτοῦ , εἰ μὴ ἄλλαι ἑπτὰ ἡμέραι μετὰ τὸν ὁρι - σθέντα καιρὸν παρὰ τοῦ φιλοσόφου διέλθωσιν · εἰ γὰρ μὴ οὕτω γένηται , κίνδυνος τῇ ζωῇ τοῦ παιδίου γενήσεται . ταῦτα τοίνυν ὁ φιλόσοφος καταμαθὼν ἀπὸ τῆς ἀστρολογικῆς μεθόδσυ , διεταράχθη . καὶ ἰδὼν αὐτὸν ὁ τοῦ βασιλέως υἱὸς δεινῶς λυπούμε - νον , ἐπηρώτα λέγων · „ διδάσκαλε , τί οὕτω σκυθρω - πὸς ἐγένου καὶ κατηφής ; “ ὁ δὲ φιλόσοφος τὴν αἰ - τίαν δεδήλωκε τῷ παιδί · καὶ ὁ παῖς πρὸς αὐτόν · „ εἰ ἄρα τοῦτο ἀρέσκει σοι , ὦ διδάσκαλε , οὐδʼ εἰς ὁλόκληρον μῆνα τῷ ἐμῷ πατρί τε καὶ βασιλεῖ ἀπο - λογήσομαι ὅλως , ἀλλʼ εἰς ὅσον θέλεις καιρὸν ἔσομαι σιωπῶν . “ ὁ δὲ φιλόσοφος εἶπεν · „ ἀλλʼ ὑπεσχέθην τῷ πατρί σου , καὶ οὐ δύναμαι παραβῆναι τὰς ὑπο - σχέσεις · καὶ γὰρ τῇ αὔριον ἐπηγγειλάμην εἰς ὄψιν αὐτῷ παραστῆσαί σε περὶ ὥραν δευτέραν τῆς ἡμέ ρας , καὶ οὐ δύναμαι ψεύσασθαι τούτῳ . διὸ καὶ ἀπὸ τὴν αὔριον ἐγὼ κατακρύψω ἐμαυτὸν ἔν τινι τόπῳ , καὶ σὺ κατὰ τὴν δευτέραν ὥραν τῆς αὔριον ἄπιθι πρὸς τὸν πατέρα σου τὸν βασιλέα καὶ ἔμπροσθεν αὐτοῦ στῆθι , καὶ ἔσο σιωπῶν καὶ παντελῶς ἄφω - νος , ἕως οὗ ἄλλαι ἑπτὰ ἡμέραι παρέλθωσιν . “ ὅθεν καὶ πρωΐας ὁ παῖς κατὰ δευτέραν ὥραν παραγίνεται καὶ ἐπὶ γῆς αὐτῷ προσκυνεῖ . ὁ δὲ βασιλεὺς πλη - σιέστερον καλέσας αὐτὸν , ἀσμένως ἠσπάζετο καὶ μετὰ χαρᾶς ἤρξατο προςλαλεῖν . ὁ δὲ υἱὸς οὐκ ἐλάλει τῷ βασιλεῖ , ἀλλʼ ἵστατο σιωπῶν , ἀτενίζων μόνον εἰς τὸν πατέρα . καὶ ὁ μὲν πατὴρ πάλιν ἠρώτα τὸν παῖδα · ὁ δὲ παῖς πάλιν ἄφωνος ἵστατο . τότε ὁ βασιλεὺς , ὑπὸ περιχαρίας ἐφʼ ὑψηλοῦ καθίσας τοῦ βήματος καὶ πᾶσον τὴν σύγκλητον πρὸς ἀκρόασιν τῶν μαθη - μάτων τοῦ παιδὸς συγκαλέσας , ἐκπληττόμενος ἦν καὶ θαυμάζων ἐπὶ τῇ τοῦ παιδὸς ἀφωνίᾳ καὶ σιωπῇ , καί φησι πρὸς τοὺς μεγιστάνους αὐτοῦ · „ κἂν ὑμεῖς τὸν υἱόν μου λαλήσατε · αὐτὸς γὰρ , ὡς ἔοικε , φο - βούμενος ἐμὲ σιωπᾷ . “ τῶν δὲ ἀρχόντων λόγους λα - λησάντων τῷ νέῳ γλυκεῖς καὶ τοῦτον πρὸς ἀπό - κρισιν ἑλκόντων , ἐκεῖνος ὡς τὸ πρότερον σιωπῶν ἦν . ὅθεν ὁ βασιλεὺς περιαλγὴς γενόμενος , στρα - τιώτας κελεύει εἰς τὴν τοῦ διδασκάλου ἀναζήτησιν . οἳ δὲ ἐπιμελῶς αὐτὸν ἀναζητήσαντες οὐχ εὗρον . πά - λιν οὖν ὁ βασιλεὺς λέγει τοῖς μεγιστᾶσιν αὐτοῦ · „ τί ἄρα ὑμῖν φαίνεται τὸ αἴτιον τῆς σιωπῆς ταύτης ; εἷς δὲ τούτων ἀπεκρίθη τῷ βασιλεῖ λέγων „ δοκεῖ μοι , ὦ βασιλεῦ , ὡς τῷ υἱῷ σου βότανόν τι δέδωκεν ὁ διδάσκαλος , ὥστε διὰ τοῦ βοτάνου στερεώτερον διαβῆναι τὴν διδασκαλίαν ἐν αὐτῷ . καὶ στοχαζόμεθα ὅτι ἀπὸ τοῦ βοτάνου ἐκείνου ἐδεσμεύθη · ἢ καὶ ἀπὸ πολλῆς καὶ σκληρᾶς παιδεύσεως τοῦ διδασκάλου τοῦτο ἐγένετο . “ ἐπὶ τούτοις οὖν τοῦ βασιλέως ἀθυ - μοῦντος καὶ λυπουμένου , μία τῶν αὐτοῦ γυναικῶν οὕτω λυπούμενον τὸν βασιλέα ἰδοῦσα , φησὶ πρὸς αὐτὸν · „ ὦ βασιλεῦ , ἐπίτρεψον ἐμὲ καὶ τὸν υἱόν σου κατὰ μόνας γενέσθαι , καὶ ἐμοὶ τὴν αἰτίαν τῆς σιω - πῆς ἀναγγελεῖ , ὅτι καὶ πρὸ ταύτης τῆς αἰτίας συνή - θειαν εἶχεν ἀνακαλύπτειν ἐμοὶ πάντα ὅσα εἶχεν αὐ - τός , ἅπερ οὐδὲ τῇ αὐτοῦ μητρὶ ἐδήλου . “ ἡ μέντοι μήτηρ τοῦ παιδὸς καὶ αὐτὴ σφοδρότερον ἐτιτρώσκετο τὴν καρδίαν . λέγει οὖν ὁ βασιλεὺς τῇ παμπονήρῳ τοῦ υἱοῦ μητρυιᾷ · „ λάβε οὖν σὺ τὸν υἱόν μου πρὸς ἑαυτὴν καὶ ὡς δύνασαι κολακευτικῶς αὐτῷ προσομί - λησον , ἵνα κἂν διὰ σοῦ , ὡς εἶπας , κινηθείη πρὸς τὸ λαλῆσαι . καὶ τότε νοήσεις αὐτὴ σὺ τί τὸ τῆς σιωπῆς ταύτης αἴτιον . “ ἡ δὲ γυνὴ τὸν παῖδα τῆς χειρὸς λαβοῦσα , πρὸς τὴν ἑαυτῆς οἰκίαν ἀπήγαγε καὶ συνομιλεῖν αὐτῷ λόγους πραεῖς καὶ ἡμέρους ἀπήρξατο . ὁ δὲ παῖς ὡς καὶ πρότερον ὁμοίως ἐκράτει τὴν σιωπήν , μηδʼ ὅλως τοῖς γλυκέσι λόγοις τῆς γυναικὸς ὑποχαυνούμενος καὶ ἀκούων . εἶτα λέ - γει πάλιν πρὸς αὐτὸν ἡ γυνή · „ ὦ φίδτατε , νῦν ἀληθῶς ἔγνων ὡς ὑπὸ αἰτίαν τινὰ ὑπάρχεις . ἵνα τί λοιπὸν ἐπὶ τοσοῦτον καιρὸν σιωπᾶς ; ὅμως , εἰ φό - βον ἔχεις εἰς ἑαυτὸν μή τι τῶν ἀδοκήτων ἐπέλθοι σοι , συμβουλεύω σοί τι πρᾶγμα ὠφέλιμον , καὶ οὐ χωρισθήσομαί σου πρότερον , ἕως οὗ τὸ ἔργον ὃ λέξω σοι ἐπʼ ὠφελείᾳ τῇ σῇ ἐκπληρώσεις . ὃ δέ σοι λέγω , τοῦτό ἐστι · γινώσκεις καλῶς ὅτι ὁ σὸς πατὴρ ἤδη γέρων ἐστὶ καὶ ἀδύνατος , σὺ δὲ ἰσχύεις τῇ δυ - νάμει καὶ αὐξάνεις τῇ νεότητι . ἐὰν φαίνηταί σοι οὖν καλὸν , ἐπιβουλήν τινα κατὰ τοῦ πατρός σου μελε - τήσω , καὶ ἐκεῖνον μὲν εἰς φόνον ἐκδώσω , σὺ δὲ λαβὼν τὴν βασιλείαν , λήψῃ κἀμὲ εἰς γυναῖκα . “ ταῦτα τῆς πονηρᾶς γυναικὸς τῷ παιδὶ λαλησάσης , σφόδρα ὁ παῖς ἐπὶ τούτοις ὠργίζετο , καὶ τοσοῦτον καθʼ ἑαυτὸν τῷ θυμῷ ἐταράχθη , ὡς καὶ τῆς τοῦ διδασκάλου αὐτῆς ἐντολῆς ἐπιλαθέσθαι καὶ πρὸ συμ - πληρώσεως τῶν ἑπτὰ ἡμερῶν λαλῆσαι . καί φησι πρὸς αὐτὴν · „ γίνωσκε , ὦ γύναι , ὡς τὸ νῦν λαλη - θὲν παρὰ σοῦ οὐχ ἕξει ἀπόκρισιν παῤ ἐμοῦ ἕως συμπληρώσεως ἑπτὰ ἡμερῶν . “ οὕτω τοῦ παιδὸς εἰ - πόντος , ἡ γυνὴ περίφοβος γενομένη καὶ ἔντρομος , βουλὴν κακίστην καὶ ὀλεθρίαν κατὰ τοῦ νέου ἐσκέ - ψατο · καὶ ἅμα διέρρηξε τὰ ἱμάτια αὐτῆς καὶ τὸ πρόσωπον τύπτουσα , μεγάλως ἐβόησεν . ὁ δὲ βασι - λεὺς ἀκούσας τῆς φωνῆς καὶ ταραχθείς , τὴν γυναῖκα προσκαλεῖται καὶ λέγει · „ τίς ἡ αἰτία τῆς τοσαύτης σου ἀτάκτου βοῆς ; “ καὶ ἡ γυνὴ ἀπεκρίθη · „ ἐγὼ , βασιλεῦ , μετὰ ἀγάπης πολλῆς κοπιῶσα καὶ προσομι - λοῦσα τὸν σὸν υἱὸν , παρεκίνουν αὐτὸν τοῦ λαλῆ - σαί σοι · οὗτος δὲ αἰφνιδίως ἐπιπεσών μοι , ἐνυ - βρίσαι μου τῷ σώματι ἐπειρᾶτο , ὥστε τῇ πολλῇ βίᾳ τὴν στολήν μου ἐσπάραξεν , ὡς ὁρᾷς , καὶ τὸ πρόσω πον τοῖς ἰδίοις κατετραυμάτισεν ὄνυξι . καὶ ἐγὼ μὲν ἐνόμιζον ὡς ἄλλοις τισὶν ἐλαττώμασι νεωτερικοῖς ὁ σὸς παῖς ἐκρατεῖτο · τοσαύτην δὲ ἀναίδειαν μυσαρὰν ἔχειν αὐτὸν οὐδʼ ὅλως ἐστοχαζόμην . “ ὁ δὲ βασιλεὺς τούτων τῶν λόγων ἀνελπίστως καὶ παρὰ πᾶσαν προσδοκίαν ἀκούσας , καὶ καταπλαγεὶς ἐπὶ τῷ παρα - δόξῳ τῆς διηγήσεως , κακῶς κατὰ τοῦ υἱοῦ διετέθη καὶ καθόλου αὐτὸν τῆς υἱότητος ἀπεξένωσεν . ἐπὶ πολὺ δὲ τῇ καρδίᾳ νυττόμενος καὶ πικρῶς τῇ λύπῃ βαλλόμενος , πολυτρόπους καὶ ξένους λογισμοὺς καθʼ ἑαυτὸν ἀνεπόλει κατὰ τοῦ υἱοῦ · τέλος ( δὲ ) τῇ πολλῇ λύπῃ κατατρωθεὶς θάνατον κατὰ τοῦ παιδὸς ἀπε - φήνατο .
Lemmas: ἐπί οὗτος ὁ βασιλεύς ὁ ἑαυτοῦ υἱός εἰς χείρ ὁ φιλόσοφος παρατίθημι . καί εἰς ὁ ἑ - ὁ οἰκίον λέγω · ἀνοικοδομέω δέ ὁ παῖς ὁ βασιλεύς νέος οἶκος εὐρύχωρος , καί ὁ ἐντός ὁ οἶκος καταλαμπρύνω , ἱστορέω ἐν ὁ τοῖχος ὁ οἶκος ὅσος διδάσκω ὁ παῖς μέλλω . καί ἐντός ὁ οἶκος ὁ νέος καθίζω , φημί ὁ διδάσκαλος ὁ νέος βασιλεύς · „ πᾶς σύ ὁ ἀναστροφή καί ὁ δίαιτα ἐν οὗτος ἵστημι σύ ὁ οἴκημα , ἠώς εἄν ἄν - Λῶς ἐκμανθάνω ὅσος ἱστορέω ἐν ὁ τοῖχος . “ ἔκτοτε γοῦν ὁ φιλόσοφος ὁ παῖς πάρημαι καί διά ὅλος μετά αὐτός συναναστρέφω , διδάσκω αὐτός ὁ ἱστορέω , ἔχω πᾶς χρεία καί ἐπιμέλεια ἐκ ὁ βασιλεύς . ἐπιμελέομαι οὖν ὁ νέος μετά μεγός - Λῆς σπουδή ὁ φιλόσσφος , ἐντός ὁ διορία ὁ ὁ διδασκαλία ἀπαρτίζω . καί δή μανθάνω ὁ παῖς ὅσπερ οὐδείς ὁ παῖς ἕτερος δύναμαι μανθάνω . πρό γοῦν εἷς ἡμέρα ὁ προθεσμία ὁ φιλόσοφος μηνύω παρά βασιλεύς ὡς „ ὁ ὁ ὑπόσχεσις τελέω ; “ ὅς δέ ἀντιφαίνω ὁ βασιλεύς ὡς „ εἰμί τίς σύ ποθητός , εἰμί βασιλεύς ἀγαθός , γίγνομαι · αὔριον γάρ ὁ σός υἱός ἔρχομαι σύ ἐν ὥρα τρίτος ὁ ἡμέρα , καί ὁράω αὐτός καί χαίρω . “ ὁ δέ βασιλεύς ἐπί ὁ ἀγ - γέλιο γίγνομαι περιχαρής καί εἶδον ὁ υἱός , λέγω αὐτός · „ ἥκω , εἰμί παῖς , γίγνομαι καθώς ὁ διδάσκαλος εἶπον ; “ ὅτε καί ὁ νέος ἀποκρίνω · „ ἅμα ὁ διδα - ὑποσκάλλω προσέρχομαι ὁ κράτος σύ ἀναγγέλλω . “ ὅτε καί ὁ φιλόσοφος ἴδιος λέγω ὁ νέος · „ δοκέω ἐγώ οὗτος ὁ νύξ ποιέω ζήτησις περί ὁ ἀποκειμέ - νῆς ὁ γεννάω σύ τυγχάνω καί περί οὗτος ἀκριβῶς ἀστρολογέω , ὡς ἄν , εἰμί εἰμί σύ συμφέρω , οὗτος πέμπω σύ ὁ πατήρ σύ . “ ὁ γοῦν τοιοῦτος άστρο - λογικός συζήτησις ποιέω ὁ φιλόσοφος εὑρίσκω ὅτι οὐ εἰμί συμφέρω προσάγω ὁ βασιλεύς ὁ υἱός αὐτός , εἰμί μή ἄλλος ἑπτά ἡμέρα μετά ὁ ἄκτωρ - τελέω καιρός παρά ὁ φιλόσοφος διέρχομαι · εἰμί γάρ μή οὗτος γίγνομαι , κίνδυνος ὁ ζωή ὁ παιδίον γίγνομαι . οὗτος τοίνυν ὁ φιλόσοφος καταμανθάνω ἀπό ὁ ἀστρολογικός μεθόδσυ , διαταράσσω . καί εἶδον αὐτός ὁ ὁ βασιλεύς υἱός δεινῶς λυπώ - νοῦς , ἐπερωτάω λέγω · „ διδάσκαλος , τίς οὗτος σκύθρος - ἀναπομπός γίγνομαι καί κατηφής ; “ ὁ δέ φιλόσοφος ὁ ὁ - τίας δηλόω ὁ παῖς · καί ὁ παῖς πρός αὐτός · „ εἰμί ἄρα οὗτος ἀρέσκω σύ , εἰμί διδάσκαλος , οὐδέ εἰς ὁλόκληρος μείς ὁ ἐμός πατήρ τε καί βασιλεύς ἀπος - λογάω ὅλως , ἀλλά εἰς ὅσος ἐθέλω καιρός εἰμί σιωπή . “ ὁ δέ φιλόσοφος εἶπον · „ ἀλλά ὑπισχνέομαι ὁ πατήρ σύ , καί οὖον δύναμαι παραβαίνω ὁ ὑπο - σχέσις · καί γάρ ὁ αὔριον ἐπαγγέλλω εἰς ὄψις αὐτός παρίστημι σύ περί ὥρα δύο ὁ ἡμός Ἥρα , καί οὖον δύναμαι ψεύδω οὗτος . διό καί ἀπό ὁ αὔριον ἐγώ κατακρύπτω ἐμαυτοῦ ἐν τις τόπος , καί σύ κατά ὁ δύο ὥρα ὁ αὔριον ἄπειμι πρός ὁ πατήρ σύ ὁ βασιλεύς καί ἔμπροσθεν αὐτός ἵστημι , καί εἰμί σιωπή καί παντελῶς ἀφίημι - Μύκονος , ἠώς ὅς ἄλλος ἑπτά ἡμέρα παρέρχομαι . “ ὅθεν καί Πρωΐας ὁ παῖς κατά δύο ὥρα παραγίγνομαι καί ἐπί γῆ αὐτός προσκυνέω . ὁ δέ βασιλεύς Πλῆ - σιέστερον καλέω αὐτός , ἄσμενος ἀσπάζομαι καί μετά χαρά ἄρχω προλαλέω . ὁ δέ υἱός οὐ λαλέω ὁ βασιλεύς , ἀλλά ἵστημι σιωπή , ἀτενίζω μόνος εἰς ὁ πατήρ . καί ὁ μέν πατήρ πάλιν ἐρωτάω ὁ παῖς · ὁ δέ παῖς πάλιν ἄφωνος ἵστημι . τότε ὁ βασιλεύς , ὑπό περιχαρίας ἐπί ὑψηλός καθίζω ὁ βῆμα καί πάσσω ὁ σύγκλητος πρός ἀκρόασις ὁ μανθάνω - Μάτων ὁ παῖς συγκαλέω , ἐκπλήσσω εἰμί καί θαυμάζω ἐπί ὁ ὁ παῖς ἀφωνία καί σιωπή , καί φημί πρός ὁ μεγιστᾶνος αὐτός · „ κἀν σύ ὁ υἱός ἐγώ λαλέω · αὐτός γάρ , ὡς ἔοικα , Φο - βουμην ἐγώ σιωπάω . “ ὁ δέ ἄρχω λόγος λάω - λανθάνω ὁ νέος γλυκύς καί οὗτος πρός ἀπό - κρίσις ἕλκω , ἐκεῖνος ὡς ὁ πρότερος σιωπή εἰμί . ὅθεν ὁ βασιλεύς περιαλγής γίγνομαι , στρα - τιώτας κελεύω εἰς ὁ ὁ διδάσκαλος ἀναζήτησις . ἕ δέ ἐπιμελής αὐτός ἀναζητέω οὐ εὑρίσκω . πᾷ - λίς οὖν ὁ βασιλεύς λέγω ὁ μεγιστάν αὐτός · „ τίς ἄρα σύ φαίνω ὁ αἴτιος ὁ σιωπή οὗτος ; εἷς δέ οὗτος ἀποκρίνω ὁ βασιλεύς λέγω „ δοκέω ἐγώ , εἰμί βασιλεύς , ὡς ὁ υἱός σύ βότανον τίς δίδωμι ὁ διδάσκαλος , ὥστε διά ὁ βότανο στερεός διαβαίνω ὁ διδασκαλία ἐν αὐτός . καί στοχάζομαι ὅτι ἀπό ὁ βότανο ἐκεῖνος δεσμεύω · ἢ καί ἀπό πολύς καί σκληρός παίδευσις ὁ διδάσκαλος οὗτος γίγνομαι . “ ἐπί οὗτος οὖν ὁ βασιλεύς ἀθυ - μουντός καί λυπέω , εἷς ὁ αὐτός γυνή οὗτος λυπέω ὁ βασιλεύς ὁράω , φημί πρός αὐτός · „ εἰμί βασιλεύς , ἐπιτρέπω ἐγώ καί ὁ υἱός σύ κατά μόνος γίγνομαι , καί ἐγώ ὁ αἴτιος ὁ σείω - πῆς ἀναγγέλλω , ὅτι καί πρό οὗτος ὁ αἴτιος συνίημι - θεῖος ἔχω ἀνακαλύπτω ἐγώ πᾶς ὅσος ἔχω αὖος - ὅς , ὅσπερ οὐδέ ὁ αὐτός μήτηρ δηλόω . “ ὁ μέντοι μήτηρ ὁ παῖς καί αὐτός σφοδρός τιτρώσκω ὁ Καρδία . λέγω οὖν ὁ βασιλεύς ὁ παμπόνηρος ὁ υἱός μητρυιά · „ λαμβάνω οὖν σύ ὁ υἱός ἐγώ πρός ἑαυτοῦ καί ὡς δύναμαι κολακευτικός αὐτός προσομί - λανθάνω , ἵνα κἀν διά σύ , ὡς εἶπον , κινέω πρός ὁ λαλέω . καί τότε νοέω αὐτός σύ τίς ὁ ὁ σιωπή οὗτος αἴτιος . “ ὁ δέ γυνή ὁ παῖς ὁ χείρ λαμβάνω , πρός ὁ ἑαυτοῦ οἰκίον ἀπάγω καί συνομιλέω αὐτός λόγος πρᾶος καί ἥμερος ἀπάρχομαι . ὁ δέ παῖς ὡς καί πρότερος ὁμοίως κρατέω ὁ σιωπή , μηδέ ὅλως ὁ γλυκύς λόγος ὁ γυνή ὑποχαυνόω καί ἀκούω . εἶτα λεʹ - γει πάλιν πρός αὐτός ὁ γυνή · „ εἰμί φίδτατε , νῦν ἀληθής γιγνώσκω ὡς ὑπό αἴτιος τις ὑπάρχω . ἵνα τίς λοιπός ἐπί τοσοῦτος καιρός σιωπάω ; ὅμως , εἰμί Φο - Βον ἔχω εἰς ἑαυτοῦ μή τίς ὁ ἀδόκητος ἐπέρχομαι σύ , συμβουλεύω σύ τίς πρᾶγμα ὠφέλιμος , καί οὖον χωρίζω σύ πρότερος , ἠώς ὅς ὁ ἔργον ὅς λέγω σύ ἐπί ὠφέλεια ὁ σός ἐκπλήρωσις . ὅς δέ σύ λέγω , οὗτος εἰμί · γιγνώσκω καλῶς ὅτι ὁ σός πατήρ ἤδη γέρων εἰμί καί ἀδύνατος , σύ δέ ἰσχύω ὁ δύο - νάμη καί αὐξάνω ὁ νεότης . ἐάν φαίνω σύ οὖν καλός , ἐπιβουλή τις κατά ὁ πατήρ σύ μέλω - τήσω , καί ἐκεῖνος μέν εἰς φόνος ἐκδίδωμι , σύ δέ λαμβάνω ὁ βασίλειος , λαμβάνω ἐγώ εἰς γυνή . “ οὗτος ὁ πονηρός γυνή ὁ παῖς λαλέω , σφόδρα ὁ παῖς ἐπί οὗτος ὀργίζω , καί τοσοῦτος κατά ἑαυτοῦ ὁ θυμός ταράσσω , ὡς καί ὁ ὁ διδάσκαλος αὐτός ἐντολή ἐπιλανθάνομαι καί πρό συμ - πλήρωσις ὁ ἑπτά ἡμέρα λαλέω . καί φημί πρός αὐτός · „ γιγνώσκω , εἰμί γυνή , ὡς ὁ νῦν λαλέω - τίθημι παρά σύ οὐ ἔχω ἀπόκρισις παρά ἐγώ ἠώς συμπλήρωσις ἑπτά ἡμέρα . “ οὗτος ὁ παῖς εἰμί - πόντος , ὁ γυνή περίφοβος γίγνομαι καί ἔντρομος , βουλή κακός καί ὀλέθριος κατά ὁ νέος εἰμί - ψατο · καί ἅμα διαρρήγνυμι ὁ ἱμάτιον αὐτός καί ὁ πρόσωπον τύπτω , μέγας βοάω . ὁ δέ βάσις - λᾶας ἀκούω ὁ φωνή καί ταράσσω , ὁ γυνή προσκαλέω καί λέγω · „ τίς ὁ αἰτία ὁ τοσοῦτος σύ ἄτακτος βοή ; “ καί ὁ γυνή ἀποκρίνω · „ ἐγώ , βασιλεύς , μετά ἀγάπη πολύς κοπιάω καί προσέρχομαι - λούω ὁ σός υἱός , παρακινέω αὐτός ὁ λαλέω - σός σύ · οὗτος δέ αἰφνίδιος ἐπιπίπτω ἐγώ , ἕννυμι - βρίθω ἐγώ ὁ σῶμα πειράω , ὥστε ὁ πολύς βία ὁ στολή ἐγώ σπαράσσω , ὡς ὁράω , καί ὁ πρόσω πως ὁ ἴδιος κατατραυματίζω ὄνυξ . καί ἐγώ μέν νομίζω ὡς ἄλλος τις ἐλάττωμα νεωτερικός ὁ σός παῖς κρατέω · τοσοῦτος δέ ἀναίδεια μυσαρός ἔχω αὐτός οὐδέ ὅλως στοχάζομαι . “ ὁ δέ βασιλεύς οὗτος ὁ λόγος ἀνέλπιστος καί παρά πᾶς προσδοκία ἀκούω , καί καταπλάσσω ἐπί ὁ παρά - δοκέω ὁ διήγησις , κακῶς κατά ὁ υἱός διατίθημι καί καθόλου αὐτός ὁ υἱότης ἀποξενόω . ἐπί πολύς δέ ὁ Καρδία νύσσω καί πικρός ὁ λύπη βάλλω , πολύτροπος καί ξένος λογισμός κατά ἑαυτοῦ ἀναπολέω κατά ὁ υἱός · τέλος ( δέ ) ὁ πολύς λύπη κατατιτρώσκω θάνατος κατά ὁ παῖς θέραψ - φαίνω .