syntipas.tlg3118-tlg001 1.50
Ταῦτα ὁ βασιλεὺς ἀκούσας παρὰ τοῦ υἱοῦ εὐ - χαριστηρίους λόγους ἀνέπεμπε τῷ θεῷ καὶ τὸν αὐ - τοῦ διδάσκαλον ἐκάθητο ἐγκωμιάζων καὶ δώροις πολυτελέσι καὶ φιλοτίμοις ἐδεξιοῦτο τὸν ἄνδρα . εἶτα λέγει ὁ βασιλεὺς τῷ παιδὶ οὑτωσί · „ γνώρισόν μοι , ἐρασμιώτατόν μου παιδίον · ἆρά γε τὰ συμβαίνοντι τινι ἐξ εἱμαρμένης καὶ τύχης τινὸς συμβαίνειν εἴ - ωθεν ; “ ὁ δὲ παῖς ἔφη τῷ βασιλεῖ · „ πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων , ὦ δέσποτα , ὑπολαμβάνουσιν οὕτως ἔχειν · πλὴν πλανώμενοί εἰσιν οἱ οὕτω δοξάζοντες . ἀλλʼ ἐμοί γε δοκεῖ ὡς ἡ ἀφορμὴ τῶν λυπηρῶν τῶν ἐπερ - χομένων τοῖς ἀνθρώποις γίνεται ἐκ τῆς τῶν ἀνθρώ - πων πλεονεξίας · οὐδὲ γὰρ δικαίως ποιοῦσι τὰς πράξεις αὐτῶν οἱ ἄνθρωποι ἀλλʼ ἀδίκως καὶ πονη - ρῶς . συνήθεια γάρ ἐστι τοῖς ἀνθρώποις , ὅταν τινὰ τῶν φιλοσόφων καὶ δικαίων ἀνδρῶν εὕρωσι , κἂν τὰ χρηστὰ καὶ ὠφέλιμα συμβουλεύῃ αὐτοῖς , ἔστι δὲ πτωχὸς καὶ ( οὐ τιμαῖς διαπρέπων , ) οὐ τιμῶσιν αὐτὸν οἱ πλούσιοι , οὐδὲ ὁ κοινὸς λαὸς δοξάζει ἢ ἀκούει ἢ τιμὰ αὐτόν , οὐδὲ ὡς φιλόσοφον λέγουσι καὶ τιμῶ σιν , ἀλλʼ ὡς ἰδιώτην παραβλέπουσιν [ ὡς πτωχόν ] . ἐὰν δέ τις ἄνθρωπος εἰς τὴν ζωὴν αὐτοῦ εὐτυχὴς ᾖ , [ τιμῶσιν αὐτὸν πάντες πλούσιοι καὶ μέσοι , ] ἔνι δʼ ἐστερημένος πάσης σοφίας καὶ γνώσεως καὶ παιδεύ - σεως παντελῶς , ἐκείνῳ μάλιστα οἱ ἄνθρωποι προσ - ἑρχονται καὶ θαρροῦσι , καὶ ἀκούουσι καὶ τιμῶσι , καὶ μέγαν ἄνθρωπον καλοῦσι καὶ σοφὸν διὰ τὸν πλοῦτον · πλανώμενοι γοῦν ὄντες καὶ ἀπαίδευτοι καὶ μωροί , οὐ ποιοῦσι τοῦτο καλῶς , ἀλλὰ κακοτρόπως καὶ ἀπατηλῶς , καὶ μετὰ φενακισμοῦ καὶ ἀναισθη - σίας . ἀφʼ οὐ συμβαίνει τὰς πολλὰς πόλεις ἀσθενεῖν καὶ κινδυνεύειν · οὐδὲ γὰρ συνιστῶσιν οἱ πλούσιοι ἀπαίδευτοι καὶ ἄλογοι καὶ μωροὶ διὰ τοῦ πλούτου , ἀλλʼ οἱ σοφοὶ καὶ φρόνιμοι ἀπὸ τῆς διαταγῆς αὐτῶν . “ Ὁ οὖν βασιλεύς ἐπηρώτα τῷ υἱῷ · „ ποῖα ἄρα τὸν βασιλέα προσήκει ποιεῖν ; “ ὁ δὲ υἱὸς λέγει · „ τὸ εἷ - ναι συνετὸν καὶ φρόνιμον , καὶ ἐμπειρίαν ἐν τοῖς πράγμασιν ἔχοντα καὶ ἐλεημοσύνην , πρὸς τῷ καὶ δίκαιος εἶναι · ἀφʼ ὧν καὶ ὁ λαὸς ὁ ὑπ᾿ αὐτὸν κυ - βερνώμενος ἐλεεῖται καὶ οὐκ ἀδικεῖται , οὐχ ὡς ἄρ - χοντα ἔχων τὸν βασιλέα , ἀλλʼ ἐν τάξει πατρός , ὃς καὶ οὐ προσάξει ἀδίκως καὶ ἀνεξετάστως τινὶ τιμω - ρίαν , ἀλλὰ τοῖς ἀγαθοῖς ἀγαθὰ δώσει , τοῖς δὲ κα - κοῖς μετʼ ἐξετάσεως κακά , καὶ πρὸ πάντων τὸν τοῦ θεοῦ φόβον ἔχει διὰ παντὸς πρὸ ὀφθαλμῶν καὶ μη - δὲν ἄλλο τι τούτου τιμιώτερον ἡγεῖται . “ Εἶπε δὲ αὐτῷ πάλιν ὁ βασιλεύς · „ ποία βασιλεία ἀσφαλεστέρα ἐγένετο ; “ ὁ παῖς εἶπεν · ,, ἡ τὸ δίκαιον καὶ φιλάν - θρωπον ζητοῦσα . καὶ τοὺς πένητας ἐλεεῖ καὶ τοὺς δουλεύοντας καὶ ὑποτασσομένους αὐτῷ · καὶ ὑπὸ πειρασμῶν τοῦ κόσμου στενοχωρούμενοι εὑρίσκουσι βοήθειαν καὶ κουφισμὸν διʼ εὐεργεσιῶν αὐτοῦ . οὐδὲ γὰρ κατά τι ἄλλο διαφέρει παντὸς ἀνθρώπου ἢ μό - νον διὰ τὸ ἐλεεῖν τοὺς δεομένους . “ Ὁ βασιλεύς · „ ἐν ποίᾳ βασιλείᾳ οἱ ἄνθρωποι χαίρουσι ; “ καὶ ὁ παῖς „ τῇ ἐκ θείας προνοίας πρῶτον γενομένῃ καὶ τῇ δικαίως πολιτευομένῃ καὶ τούς ἐχθρούς , ὅση δύ - ναμις , ἀμυνομένῃ καὶ τούς ἀγαθούς προνοουμένῃ . “
Lemmas: οὗτος ὁ βασιλεύς ἀκούω παρά ὁ υἱός εὕω - χαριστήριος λόγος ἀναπέμπω ὁ θεός καί ὁ αὖος - ὁ διδάσκαλος κάθημαι ἐγκωμιάζω καί δῶρον πολυτελής καί φιλότιμος δεξιόομαι ὁ ἀνήρ . εἶτα λέγω ὁ βασιλεύς ὁ παῖς οὕτως · „ γνωρίζω ἐγώ , ἐράσμιος ἐγώ παιδίον · ἆρα γε ὁ συμβαίνω τις ἐκ μείρομαι καί τυγχάνω τις συμβαίνω εἰμί - ὤθω ; “ ὁ δέ παῖς φημί ὁ βασιλεύς · „ πολύς ὁ ἄνθρωπος , εἰμί δεσπότης , ὑπολαμβάνω οὕτως ἔχω · πλήν πλανάω εἰμί ὁ οὗτος δοξάζω . ἀλλά ἐγώ γε δοκέω ὡς ὁ ἀφορμή ὁ λυπηρός ὁ ἐπιρρέω - χόω ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι ἐκ ὁ ὁ ἀνθρώ - πάω πλεονεξία · οὐδέ γάρ δικαίως ποιέω ὁ πρᾶξις αὐτός ὁ ἄνθρωπος ἀλλά ἄδικος καί πονέω - Ῥῶς . συνήθεια γάρ εἰμί ὁ ἄνθρωπος , ὅταν τις ὁ φιλόσοφος καί Δίκαιος ἀνήρ εὑρίσκω , κἀν ὁ χρηστός καί ὠφέλιμος συμβουλεύω αὐτός , εἰμί δέ πτωχός καί ( οὖον τιμή διαπρέπω , ) οὖον τιμάω αὐτός ὁ πλούσιος , οὐδέ ὁ κοινός λαός δοξάζω ἢ ἀκούω ἢ τιμή αὐτός , οὐδέ ὡς φιλόσοφος λέγω καί τιμάω βρόχος , ἀλλά ὡς ἰδιώτης παραβλέπω [ ὡς πτωχός ] . ἐάν δέ τις ἄνθρωπος εἰς ὁ ζωή αὐτός εὐτυχής εἰμί , [ τιμάω αὐτός πᾶς πλούσιος καί μέσος , ] ἐν δέ στερέω πᾶς σοφία καί γνῶσις καί παιδεύω - σέως παντελῶς , ἐκεῖνος μάλιστα ὁ ἄνθρωπος προς - ἔρχομαι καί θαρσέω , καί ἀκούω καί τιμάω , καί μέγας ἄνθρωπος καλέω καί σοφός διά ὁ πλοῦτος · πλανάω γοῦν εἰμί καί ἀπαίδευτος καί μωρός , οὖον ποιέω οὗτος καλῶς , ἀλλά κακότροπος καί ἀπατηλός , καί μετά φενακισμός καί ἀναισθέω - σία . ἀπό οὖον συμβαίνω ὁ πολύς πόλις ἀσθενέω καί κινδυνεύω · οὐδέ γάρ συνίστημι ὁ πλούσιος ἀπαίδευτος καί ἄλογος καί μωρός διά ὁ πλοῦτος , ἀλλά ὁ σοφός καί φρόνιμος ἀπό ὁ διαταγή αὐτός . “ ὁ οὖν βασιλεύς ἐπερωτάω ὁ υἱός · „ ποῖος ἄρα ὁ βασιλεύς προσήκω ποιέω ; “ ὁ δέ υἱός λέγω · „ ὁ ὅς - ναι συνετός καί Φρόνιμον , καί ἐμπειρία ἐν ὁ πρᾶγμα ἔχω καί ἐλεημοσύνη , πρός ὁ καί δίκαιος εἰμί · ἀπό ὅς καί ὁ λαός ὁ ὑπό αὐτός ΚΥ - βερνώμενος ἐλεέω καί οὐ ἀδικέω , οὐ ὡς ἄρα - χω ἔχω ὁ βασιλεύς , ἀλλά ἐν τάξις πατήρ , ὅς καί οὖον προσάγω ἄδικος καί ἀνεξέταστος τις τιμάω - Ριάν , ἀλλά ὁ ἀγαθός ἀγαθός δίδωμι , ὁ δέ ἄν - κέω μετά ἐξέτασις κακός , καί πρό πᾶς ὁ ὁ θεός φόβος ἔχω διά πᾶς πρό ὀφθαλμός καί μη - δέν ἄλλος τίς οὗτος τίμιος ἡγέομαι . “ εἶπον δέ αὐτός πάλιν ὁ βασιλεύς · „ ποῖος βασίλειος ἀσφαλής γίγνομαι ; “ ὁ παῖς εἶπον · ,, ὁ ὁ Δίκαιος καί φίλος - θρωπον ζητέω . καί ὁ πένης ἐλεέω καί ὁ δουλεύω καί ὑποτάσσω αὐτός · καί ὑπό πειρασμός ὁ κόσμος στενοχωρέω εὑρίσκω βοήθεια καί κουφισμός διά εὐεργεσία αὐτός . οὐδέ γάρ κατά τίς ἄλλος διαφέρω πᾶς ἄνθρωπος ἢ μός - νοῦς διά ὁ ἐλεέω ὁ δήω . “ ὁ βασιλεύς · „ ἐν ποῖος βασίλεια ὁ ἄνθρωπος χαίρω ; “ καί ὁ παῖς „ ὁ ἐκ θεῖος πρόνοια πρῶτος γίγνομαι καί ὁ δικαίως πολιτεύω καί ὁ ἐχθρός , ὅσος δύο - ναμις , ἀμύνω καί ὁ ἀγαθός προνοέω . “