syntipas.tlg3118-tlg001 1.24
Τούτοις πάλιν τοῖς λόγοις ὁ βασιλεύς τρωθεὶς τὴν καρδίαν , ὥρισε τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἀποκτανθῆναι πάλιν . καὶ ὁ τοῦ βασιλέως ἕκτος σύμβουλος καὶ φιλόσοφος τὴν τοιαύτην μαθών ἀπόφασιν , πρὸς τὸν βασιλέα εἰσέρχεται ἡμέρᾳ ἕκτῃ καὶ προσκυνήσας , „ ζῆθι , βασιλεῦ , “ ἔφη εἰς τὸν αἰῶνα , καὶ ἐπὶ μα - κρούς χρόνους ἡ ἐξουσία σου διαμένοιε . γινώσκειν δέ σου τὸ κράτος δουλοπρεπῶς ἀξιῶ , ὅτι ἐὰν μηδʼ ὅλως ἔτυχεν υἱὸν ἔχειν σε , ἔδει μετὰ πολλῆς ἀγά - πης καὶ θερμῆς καρδίας καὶ ἐπιμόνου παρακλήσεως παρακαλεῖν τὸν θεὸν τοῦ δοῦναί σοι παιδίον , ὡς ἔχειν τοῦτο κληρονόμον καὶ διάδοχον τοῦ κράτους σου · νῦν δὲ παῖδα ἔχων , πειρᾶσαι τοῦτον φονεῦσαι συμβουλῇ κακογνώμου γυναικός , καὶ ταῦτα μὴ γι νώσκων εἴτε αἴτιός ἐστιν ὁ παῖς θανάτου , εἴτε καὶ μή . καὶ ἐὰν τοῦτο ὃ λέγεις ἀνεξετάστως γένηται , ἐς ὕστερον σύ θανατηφόρον ἐπιλήψῃ τὴν λύπην , ὥστε σχεδὸν ὑπὸ τῆς λύπης ἑαυτὸν διαχειρίσεις · ἀλλὰ καὶ γενήσεταί σοι ὥσπερ δή τινι συνέβη περιστερὰ . Λέ - γεται γὰρ περὶ ἐκείνης ὅτιπερ κατῴκει πλησίον τινῶν χωραφίων · καὶ κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ θέρους ἐκείνων τῶν χωραφίων ὑπῆρχεν ἡ περιστερὰ ἀκο - λουθοῦσα ὄπισθεν τῶν θεριστῶν , συνάγουσα τὸν σῖτον καὶ ἐσθίουσα . ὡς δὲ ἐχόρτανε , τὸ περισσὸν σιτάριον ἐσύναξεν εἰς τινα τρύπαν τοῦ τοίχου . μιᾷ γοῦν τῶν ἡμερῶν φέρουσα ἡ περιστερὰ κατὰ τὴν συνήθειαν σιτάριον , ἵνα θήσῃ καὶ αὐτὸ εἰς τὴν ὀπὴν ἐκείνην τοῦ τοίχου , ἐγένετο γεμίσαι τὴν τρύπαν · καὶ λέγει τὸ ἀρσενικὸν περιστέριν πρὸς τὸ θηλυκόν · „ προσέξον · μηδεὶς ἀφʼ ἡμῶν προσεγγίσῃ τῷδε τῷ „ σίτῳ , ἕως ὁ τοῦ χειμῶνος ἔλθῃ καιρός , ὅταν οὐκ „ ἔστι ποσῶς σιτάριν εὑρεῖν . τότε καὶ αἰ δύο ἀμφό - „ τεραι διατραφῶμεν ἐκ τοῦδε τοὺ σιταρίου . “ ἡ δὲ θήλεια πρὸς τὸ ἀρσενικὸν εἶπε · „ καλῶς τοῦτο καὶ „ συμφερόντως μέσον ἡμῶν φυλάξαι ἔταξας , ὦ οὗ - ος , καὶ οὕτω ποιήσομεν ὡς εἶπας . “ καὶ ἔκτοτε αἱ περιστεραὶ ἔξω βόσκοντο . τοῦ δὲ ἡλίου λάμποντος τῇ ὀπῇ ἐκείνῃ , ἐξηράνθη σφοδρῶς ὁ σῖτος , διότι χλωρὸς ἦν ὅτε συνήγετο . καὶ δὴ ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν ἐλθοῦσα ἡ περιστερά , ἥτις ἔθηκε τὸν σἴτον , βλέπει τοὺς κόκκους ὀλίγους ὑπὸ τῆς ξηρότητος καὶ λέγει πρὸς τὴν θήλειαν · ,, τί ἔνι τοῦτο ὅ θεωρῶ ; οὐκ εἶ - πόν σοι ἵνα μηδεὶς ἡμῶν ἅψηται τούτου τοῦ σίτου ; “ καὶ ἡ ὁμόζυγος ἔφη ,, οὐχ ἡψάμην αὐτῶν οὐδʼὅλως . “ ὁ δὲ ἄρρην μηδαμῶς πιστεύσας τὴν θήλειαν , περισσο - τέρως ἄγριος ἦν , καὶ ἰσχυρῶς κρούει ταύτην καὶ τῆς ζωῆς διακόπτει . καὶ ἀπέμεινε μοναχὸς ὁ ἀρσενικός . τοῦ δὲ χειμῶνος ἐλθόντος καὶ πολλῶν βροχῶν γενο - μένων καὶ χιόνος κατενεχθείσης , πάλιν ὁ κεκρυμμέ - νος σῖτος τῇ τοῦ ἀέρος ὑγρότητι διανοτισθεὶς ὅλην ἐκείνην τὴν θυρίδα ἐγέμωσεν ὡς τὸ πρότερον . καὶ τοῦτο ἰδοῦσα ἡ περιστερὰ ἐνόησε τὴν αἰτίαν τῆς ἐλλείψεως καὶ τῆς ὕστερον τοῦ σίτου ἀναπληρώ - σεως , καὶ πικρῶς ἔκλαιε μεταμελόμενος ἐπὶ τῷ θα - νάτῳ τῆς ὁμοζύγου · οὐδὲν δὲ ἀπὸ τῆς μεταμελείας ὠφελήθηκεν . Τὸν ἴσον τρόπον οὖν οἶδα , ὦ βασι - λεῦ , ὅτι καὶ σὺ ἐὰν τὸν υἱόν σου φονεύσῃς ἐκ μό - νης διαβολῆς τοῦ καταράτου γυναίου , καὶ ταῦτα μὴ γινώσκοντός σου εἰ ἐκεῖνος ταῖς ἀληθείαις κατάκρι τος ὑπάρχει καὶ ἔνοχος θανάτου ἐστί , συμβήσεται καὶ τῷ σῷ κράτει ὡς ἐκείνῃ τῇ περιστερᾷ συμβέβηκε , καὶ τοῖς κέντροις τῆς μεταμελείας χαλεπῶς ἔσῃ κεν - τούμενος , καὶ οὐδεμία σοι ἀπὸ τούτου ὠφέλεια προσγενήσεται , ἀλλὰ μᾶλλον βλάβη πρὸς θάνατον . καὶ ἄλλης δέ μου διηγήσεως ἄκουσον , ὦ∾βασιλεῦ , δηλοποιούσης σαφέστατα περὶ τῶν γυναικείων πρα - γμάτων , ἤγουν τῶν πανουργιῶν .
Lemmas: οὗτος πάλιν ὁ λόγος ὁ βασιλεύς τιτρώσκω ὁ Καρδία , ὁρίζω ὁ υἱός αὐτός ἀποκτείνω πάλιν . καί ὁ ὁ βασιλεύς ἕκτος σύμβουλος καί φιλόσοφος ὁ τοιοῦτος μανθάνω ἀπόφασις , πρός ὁ βασιλεύς εἰσέρχομαι ἡμέρα ἕκτος καί προσκυνέω , „ ζάω , βασιλεύς , “ φημί εἰς ὁ αἰών , καί ἐπί μή - Κρους χρόνος ὁ ἐξουσία σύ διαμένω . γιγνώσκω δέ σύ ὁ κράτος δουλοπρεπῶς ἀξιόω , ὅτι ἐάν μηδέ ὅλως τυγχάνω υἱός ἔχω σύ , ἐσθίω μετά πολύς ἀγά - Πης καί θερμός Καρδία καί ἐπίμονος παράκλησις παρακαλέω ὁ θεός ὁ δίδωμι σύ παιδίον , ὡς ἔχω οὗτος κληρονόμος καί διάδοχος ὁ κράτος σύ · νῦν δέ παῖς ἔχω , πειράω οὗτος φονεύω συμβουλή κακόγνωμος γυνή , καί οὗτος μή γι νώσκων εἴτε αἴτιος εἰμί ὁ παῖς θάνατος , εἴτε καί μή . καί ἐάν οὗτος ὅς λέγω ἀνεξέταστος γίγνομαι , εἰς ὕστερος σῦς θανατηφόρος ἐπιλαμβάνω ὁ λύπη , ὥστε σχεδόν ὑπό ὁ λύπη ἑαυτοῦ διαχείρισις · ἀλλά καί γίγνομαι σύ ὥσπερ δή τις συμβαίνω περιστερά . λεʹ - Γέτης γάρ περί ἐκεῖνος ὅτιπερ κατοικέω πλησίος τις χωράφιον · καί κατά ὁ καιρός ὁ θέρος ἐκεῖνος ὁ χωράφιον ὑπάρχω ὁ περιστερά ΑΚΟ - λούω ὄπισθεν ὁ θεριστής , συνάγω ὁ σῖτος καί ἐσθίω . ὡς δέ χορτάζω , ὁ περισσός σιτάριον συνάγω εἰς τις τρῦπα ὁ τοῖχος . εἷς γοῦν ὁ ἡμέρα φέρω ὁ περιστερά κατά ὁ συνήθεια σιτάριον , ἵνα τίθημι καί αὐτός εἰς ὁ ὀπή ἐκεῖνος ὁ τοῖχος , γίγνομαι γεμίζω ὁ τρῦπα · καί λέγω ὁ ἀρσενικός περιστέριν πρός ὁ θηλυκός · „ προσέχω · μηδείς ἀπό ἐγώ προσέγγιση ὅδε ὁ „ σῖτος , ἠώς ὁ ὁ χειμών ἔρχομαι καιρός , ὅταν οὐ „ εἰμί ποσός σιτάρι εὑρίσκω . τότε καί ὁ δύο ἄμφος - „ τέρας διατρέφω ἐκ ὅδε ὅς σιτάριον . “ ὁ δέ θῆλυς πρός ὁ ἀρσενικός εἶπον · „ καλῶς οὗτος καί „ συμφέρω μέσος ἐγώ φυλάσσω τάσσω , εἰμί ὅς - ὅς , καί οὗτος ποιέω ὡς εἶπον . “ καί ἔκτοτε ὁ περιστερά ἔξω βόσκω . ὁ δέ ἥλιος λάμπω ὁ ὀπή ἐκεῖνος , ξηραίνω σφοδρός ὁ σῖτος , διότι χλωρός εἰμί ὅτε συνάγω . καί δή ἐν εἷς ὁ ἡμέρα ἔρχομαι ὁ περιστερά , ὅστις τίθημι ὁ σῖτος , βλέπω ὁ κόκκος ὀλίγος ὑπό ὁ ξηρότης καί λέγω πρός ὁ θάλλω · ,, τίς ἐν οὗτος ὅς θεωρέω ; οὐ εἰμί - πως σύ ἵνα μηδείς ἐγώ ἅπτω οὗτος ὁ σῖτος ; “ καί ὁ ὁμόζυγος φημί ,, οὐ ἅπτω αὐτός οὐδόλως . “ ὁ δέ ἄρσην μηδαμῶς πιστεύω ὁ θάλλω , περίσσιος - τέρας ἄγριος εἰμί , καί ἰσχυρῶς κρούω οὗτος καί ὁ ζωή διακόπτω . καί ἀπομένω μοναχός ὁ ἀρσενικός . ὁ δέ χειμών ἔρχομαι καί πολύς βροχή γενο - Μένων καί χιών καταφέρω , πάλιν ὁ κεκρυμμέ - Μύκονος σῖτος ὁ ὁ ἀήρ ὑγρότης διανοτίζω ὅλος ἐκεῖνος ὁ θυρίς γεμόω ὡς ὁ πρότερος . καί οὗτος ὁράω ὁ περιστερά νοέω ὁ αἴτιος ὁ ἔλλειψις καί ὁ ὕστερος ὁ σῖτος ἀναπληρόω - σέως , καί πικρός καλέω μεταμέλομαι ἐπί ὁ ἀνταπόλλυμι - νάω ὁ ὁμόζυγος · οὐδείς δέ ἀπό ὁ μεταμέλεια ωφελώ . ὁ ἴσος τρόπος οὖν οἶδα , εἰμί βάσις - λόω , ὅτι καί σύ ἐάν ὁ υἱός σύ φονεύω ἐκ μός - νέος διαβολή ὁ κατάρατος γύναιον , καί οὗτος μή γιγνώσκω σύ εἰμί ἐκεῖνος ὁ ἀλήθεια κατακρίνω ὅς ὑπάρχω καί ἔνοχος θάνατος εἰμί , συμβαίνω καί ὁ σός κράτος ὡς ἐκεῖνος ὁ περιστερά συμβαίνω , καί ὁ κέντρον ὁ μεταμέλεια χαλεπῶς εἰμί ἄν - τέῳ , καί οὐδείς σύ ἀπό οὗτος ὠφέλεια προσγίγνομαι , ἀλλά μᾶλλον βλάβη πρός θάνατος . καί ἄλλος δέ ἐγώ διήγησις ἀκούω , ὦ∾βασιλεῦ , δηλοποιώ σαφής περί ὁ γυναικεῖος ΠΡΑ - γμάτων , ἤγουν ὁ πανουργία .