syntipas.tlg3118-tlg001 1.23
„ Ἦν τις λαὸς καὶ πλῆθος πραγματευτῶν ἀπερχό - μενον ἐπί τινα πραγματείαν . ἦσαν δὲ ἐν ἐκείνοις καὶ μουλάρια πολλά . νυκτὸς δὲ καταλαβούσης ἔφθα - σαν εἰς ξενοδοχεῖον κκἀκεὶ ἀνέπεσον κοιμηθῆναι · καὶ τὴν θύραν τοῦ οἴκου ἐπελάθοντο σφαλίσαι . καὶ κατὰ τὴν νύκτα ἰσῆλθε λέων εἰς τὸ παυδοχεῖον καὶ μέσον τῶν μουλαρίων ἀνέπεσε , μηδεμίαν ταραχὴν ποιησά - μενος · καὶ οὐδεὶς τῶν πραγματευτῶν κατενόησε . μετὰ δέ τινα ὥραν εἰσῆλθέ πις κλέπτης εἰς τὸ παν - δοχεῖον κλέψαι ἐκ τῶν μουλαρίων · καὶ δὴ σκοτίας οὔσης μὴ βλέπων , ἐψηλάφα τὸ πατερὸν τῶν ὑπο - ζυγίων καὶ λεληθότως τοῦ λέοντος ἥψατο . καὶ παχύν τοῦτον κατανοήσας ὡς μουλάριον , ἐκάθισεν ἐπάνω αὐτοῦ . ἐξερχομένου δὲ τοῦ κλέπτου ἐπάνω τοῦ λέοντος , ὁ λέων καθʼ ἑαυτὸν ἔλεγεν · „ ἀληθῶς οὐ „ τός ἐστιν ὁ δαίμων , ὃν λέγουσι τῆς νυκτὸς εἶναι „ φύλακα · διὸ καὶ ἐπάνω μου καθέσθη . “ καὶ ταῦτα λέγων ὁ λέων καθʼ ἑαυτὸν ἐφοβεῖτο τὸν κλέπτην . καὶ διʼ ὅλης τῆς νυκτὸς τὸν κλέπτην βαστάζων ἐπο - ρεύετο . ὁ δὲ κλέπτης ἐπιγνούς ἐπικαθέζεσθαι λέοντι , ἐφοβήθη , μή πως αὐτὸν διασχίσει καὶ τροφὴν ἰδίαν ποιήσεται . πρωΐας δὲ γενομένης ἔτυχεν ὁ λέων ὑπο - κάτω δένδρου διέρχεσθαι , καὶ διὰ συντόμων ὁ κλέ - πτης ἐκτείνας τὴν δεξιάν , τοῖς τοῦ δένδρου κλάδοις ἑαυτὸν ἐκρέμασε καὶ ἀναβὰς εἰς τὸ δένδρον τὸν τοῦ λέοντος κίνδυνον διέφυγε . καὶ ὁ λέων πάλιν , ὡς τὸν φύλακα τῆς νυκτὸς φοβούμενος , συναπῆλθε σπουδῇ · ὅπου καὶ ὁ πίθηξ αὐτῷ συναντᾷ , καὶ ἡρώ - τησε τὸν λέοντα · ,, τί οὕτως ὑπάρχεις φοβούμενος „ καὶ τρέμων ; “ ὁ δὲ λέων ἀπεκρίνατο · „ ὁ τῆς νυ - „ κιὸς φύλαξ λεγόμενος ἐμὲ πιάσας , ὅλην τὴν νύκτα „ ἐπάνω μου φερόμενος ἔσυρέ με . “ καὶ ὁ πίθηξ ,, ποῦ „ ἐστιν ἐκεῖνος ; “ ἔφη . καὶ ὁ λέων · „ ἐπάνω τοῦ „ δένδρου ἐκάθισεν τοῦ ἡμῶν ἔμπροσθεν ὄντος . “ ὁ δὲ πίθηξ εὐθὺς ἐπʼ ἐκεῖνο τὸ δένδρον ἀπῆλθε · καὶ ὁ λέων μακρὰν ἵστατο βλέπων τί ἄρα γένηται . τοῦ μέντοι πίθηκος τοῦ δένδρου ἐπαναβάντος , ὁ κλέ - πτης ὁμοῦ ἐφοβήθη τοὺς δύο , καὶ ὑπὸ τοῦ φόβου τῶν δύο ζώων ἀγωνιζόμενος , εἰς τὴν σχισμάδα τοῦ δένδρου εἰσῆλθεν . ὁ δὲ πίθηξ τῇ χειρὶ τὸν λέοντα ἔνευε τοῦ ἐλθεῖν καὶ ἀποκτεῖναι τὸν ἄνδρα . ἐλθὼν τοίνυν ὁ λέων ἐκεῖσε , ἵστατο κάτω τοῦ δένδρου . ὁ δὲ πίθηξ ὑπῆρχεν ἔχων ὄρχεις λίαν μεγάλους . καὶ ὁ ἀνὴρ ὡς εἶδεν αὐτούς , ὀλίγον θάρσος ἀνέλαβε · καὶ ἐξαίφνης φρικτῶς πιάσας τοὺς ὄρχεις τοῦ πίθη - κος ἔδησε . καὶ ἅμα ὁ πίθηξ ἀπέθανε πεσὼν κάτω . καὶ ὁ λέων ἰδὼν αὐτὸν πεσόντα νεκρόν , ἔλεγε καθʼ ἑαυτόν · „ ἀληθῶς ὡς ὁ τῇ νυκτὶ ἐμὲ σύρων φύλαξ „ αὐτὸς καὶ τοῦτον ἀπέκτεινε . “ καὶ συντόμως ἔφυ - γεν . οὕτως ὁ ἀνὴρ τὰ δύο ζῶα νικήσας ἠλευθερώθη . Κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον θαρρῶ κἀγώ , βασιλεῦ , εἰς τὴν δύναμιν τοῦ θεοῦ , ὅτι δώσει κἀμοὶ νικῆσαι τοὺς φιλοσόφους , ὅτι περ μέσον σοῦ καὶ ἐμοῦ τοσαύ - την ἔθηκαν σύγχυσιν . τοῦτο δὲ ἐγὼ ἀπὸ θεοῦ δέο - μαι δοθῆναί μοι , ἐὰν μὴ σύγε , ὦ βασιλεῦ , ἐκδική - σῃς ἐφʼ οἷς ἔργοις ἠναγκάσθην ὑβρισθῆναι παρὰ τοῦ υἱοῦ σου .
Lemmas: „ ἦς τις λαός καί πλῆθος πραγματευτής ἀπέρχομαι - μένω ἐπί τις πραγματεία . εἰμί δέ ἐν ἐκεῖνος καί μουλάρι πολύς . νύξ δέ καταλαμβάνω ἑφθός - σάω εἰς ξενοδοχεῖον κκἀκεὶ ἀναπίπτω κοιμάω · καί ὁ θύρα ὁ οἶκος ἐπιλανθάνομαι σφαλίζω . καί κατά ὁ νύξ εἰσέρχομαι λέων εἰς ὁ παυδοχεω καί μέσος ὁ μουλάριον ἀναπίπτω , μηδείς ταραχή ποιέω - μένος · καί οὐδείς ὁ πραγματευτής κατανοέω . μετά δέ τις ὥρα εἰσέρχομαι Πῖς κλέπτης εἰς ὁ πᾶς - δοχεῖον κλέπτω ἐκ ὁ μουλάριον · καί δή σκοτία εἰμί μή βλέπω , ψηλαφάω ὁ πάτερον ὁ ὑπο - ζύγιον καί λεληθότως ὁ λέων ἅπτω . καί παχύς οὗτος κατανοέω ὡς μουλάριον , καθίζω ἐπάνω αὐτός . ἐξέρχομαι δέ ὁ κλέπτης ἐπάνω ὁ λέων , ὁ λέων κατά ἑαυτοῦ λέγω · „ ἀληθής οὖον „ ὅς εἰμί ὁ δαίμων , ὅς λέγω ὁ νύξ εἰμί „ φύλαξ · διό καί ἐπάνω ἐγώ καθίημι . “ καί οὗτος λέγω ὁ λέων κατά ἑαυτοῦ φοβέω ὁ κλέπτης . καί διά ὅλος ὁ νύξ ὁ κλέπτης βαστάζω ΕΠΟ - ῥέω . ὁ δέ κλέπτης ἐπιγιγνώσκω ἐπικαθέζομαι λέων , φοβέω , μή πως αὐτός διάσχισις καί τροφή ἴδιος ποιέω . Πρωΐας δέ γίγνομαι τυγχάνω ὁ λέων ὑπο - κάτω δένδρον διέρχομαι , καί διά σύντομος ὁ κλέω - πέτομαι ἐκτείνω ὁ δεξιός , ὁ ὁ δένδρον κλάδος ἑαυτοῦ κρεμάννυμι καί ἀναβαίνω εἰς ὁ δένδρον ὁ ὁ λέων κίνδυνος διαφεύγω . καί ὁ λέων πάλιν , ὡς ὁ φύλαξ ὁ νύξ φοβέω , συναπέρχομαι σπουδή · ὅπου καί ὁ πίθηκος αὐτός συναντάω , καί Ἡρώ - τησε ὁ λέων · ,, τίς οὕτως ὑπάρχω φοβέω „ καί τρέμω ; “ ὁ δέ λέων ἀποκρίνω · „ ὁ ὁ νῦ - „ κίς φύλαξ λέγω ἐγώ πιάζω , ὅλος ὁ νύξ „ ἐπάνω ἐγώ φέρω σύρω ἐγώ . “ καί ὁ πίθηκος ,, ποῦ „ εἰμί ἐκεῖνος ; “ φημί . καί ὁ λέων · „ ἐπάνω ὁ „ δένδρον καθίζω ὁ ἐγώ ἔμπροσθεν εἰμί . “ ὁ δέ πίθηκος εὐθύς ἐπί ἐκεῖνος ὁ δένδρον ἀπέρχομαι · καί ὁ λέων μακράν ἵστημι βλέπω τίς ἄρα γίγνομαι . ὁ μέντοι πίθηκος ὁ δένδρον ἐπαναβαίνω , ὁ κλέω - πέτομαι ὁμοῦ φοβέω ὁ δύο , καί ὑπό ὁ φόβος ὁ δύο ζῷον ἀγωνίζομαι , εἰς ὁ σχισμή ὁ δένδρον εἰσέρχομαι . ὁ δέ πίθηκος ὁ χείρ ὁ λέων νεύω ὁ ἔρχομαι καί ἀποκτείνω ὁ ἀνήρ . ἔρχομαι τοίνυν ὁ λέων ἐκεῖσε , ἵστημι κάτω ὁ δένδρον . ὁ δέ πίθηκος ὑπάρχω ἔχω ὄρχις λίαν μέγας . καί ὁ ἀνήρ ὡς ὁράω αὐτός , ὀλίγος θάρσος ἀναλαμβάνω · καί ἐξαπίνης φρικτός πιάζω ὁ ὄρχις ὁ πείθω - κος δήω . καί ἅμα ὁ πίθηκος ἀποθνῄσκω πίπτω κάτω . καί ὁ λέων εἶδον αὐτός πίπτω νεκρός , λέγω κατά ἑαυτοῦ · „ ἀληθής ὡς ὁ ὁ νύξ ἐγώ Σύρος φύλαξ „ αὐτός καί οὗτος ἀποκτείνω . “ καί σύντομος φύω - γε . οὕτως ὁ ἀνήρ ὁ δύο ζῷον νικάω ἐλευθερόω . κατά οὗτος ὁ τρόπος θαρσέω ἐγώ , βασιλεύς , εἰς ὁ δύναμις ὁ θεός , ὅτι δίδωμι ἐγώ νικάω ὁ φιλόσοφος , ὅτι περ μέσος σύ καί ἐγώ τοσαὺ - ὁ τίθημι σύγχυσις . οὗτος δέ ἐγώ ἀπό θεός δήω - μής δίδωμι ἐγώ , ἐάν μή σύ , εἰμί βασιλεύς , ἐκδικέω - σός ἐπί ὅς ἔργον ἀναγκάζω ὑβρίζω παρά ὁ υἱός σύ .