syntipas.narrationes-de-syntipa 3
Ἀνὴρ γάρ τις ἦν πύθωνος πνεῦμα ἔχων , καὶ τοῖς βουλομένοις τὰ μέλλοντα δὴ μαντευόμενος καὶ δαψιλῆ ποριζόμενος κέρδη · οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἰατρι - κῆς τέχνης τῇ μαντείᾳ ἔμπειρος ἦν . ὅθεν καὶ πᾶσι τοῖς παῤ αὐτοῦ πυνθανομένοις περί τινων ἀδήλων ἑτοίμους ἐποιεῖτο τὰς ἀπολύσεις . οὕτως οὖν ὁ ἀνὴρ ἐπιστημόνως ἔχων οὐκ ὀλίγον αὐτῷ πλοῦτον ἐθη - σαύρισε . μιᾷ γοῦν τῶν ἡμερῶν τὸ ἐνοικοῦν αὐτῷ μαντικὸν πνεῦμα πρὸς τὸν ἄνδρα εἰρήκει · „ ἔγωγε τοῦ λοιποῦ ὑπαναχωρῆσαί σου βούλομαι , καὶ οὐκέτι ἕξεις με . πλὴν πρὸ τῆς ἐκδημίας μου λόγους τρεῖς διαστελῶ σοι , καὶ δὴ ἐν ἑκάστῳ τούτων ὃ ἂν θεόθεν αἰτήσῃ , παραχρῆμά σοι παρασχεθήσεται . “ καὶ ταῦτα λέξαν τὸ πνεῦμα τὰς τρεῖς ῥήσεις τἀνδρὶ δεδήλωκεν . εἶτα πόρρω μὲν αὐτὸ γέγονεν , ὁ δʼ ἀνὴρ ἐκεῖνος ἀνακεχωρηκότος τοῦ πνεύματος οἴκαδε σὺν ἀθυμίᾳ πολλῇ ἀφῖκτο . καὶ τοῦτον ἡ σύζυγος οὕτως ἔχοντα θεασαμένη , „ τί οὕτως “ ἔφησε ,, στυγνὸς καὶ ὠχριῶν παραγέγονας ; “ ὃ δὲ αὐτῇ ἀπεκρίνατο · „ ὅτιπερ , ὦ γύναι , τὸ τοῦ πύθωνος ἐκεῖνο πνεῦμα , ὃ δὴ ἐνε - κατῴκει μοι , δἰ οὗ ἐμαντευόμην καὶ τὰς νόσους ἐθεράπευον , νῦν ἀπʼ ἐμοῦ ἐξελθόν , τελέως ἀνεχώ - ρησε . καὶ τούτου ἐρημωθείς , αὐτήν , ἴσθι , τὴν ζωήμ μου ἀπολέγομαι . ὑπ’ αὐτοῦ γὰρ ἅπαν ἀπόρρητον ἐμυούμην καὶ δαψιλῆ κέρδη ἐποριζόμην . “ ἡ δὲ γυνὴ ταῦτα παρὰ τοῦ ἀνδρὸς ἀκούσασα , σφόδρα κἀκείνη ἐπὶ τῷ συμβάντι ἤλγησεν . ὀρῶν δὲ ταύτην ἐκεῖνος ἀνιωμένην πικρότερον , παρηγορεῖν ὡς ἐνὸν τὴν γυ - ναῖκα ἐπεχείρησε , καὶ εἴρηκε πρὸς αὐτήν · „ θάρσει , ὦ γύναι , καὶ μὴ λυποῦ · τὸ γὰρ πνεῦμα ἐκεῖνο ῥή - σεις μοι διεστείλατο τρεῖς , ὥστε διʼ ἑκάστου αὐτῶν πᾶν εἴ τι θυμῆρές μοι θεόθεν ἐξαιτήσασθαι . καὶ δε - δήλωκέ μοι ὡς εἴ τι δʼ ἂν καὶ αἰτήσωμαι , ( ἅμα ) θεόθεν γενήσεται μοι . “ τούτοις τοῖς λόγοις ἐπὶ τὸ εὐθυμότερον ἡ γυνὴ γενομένη , „ αὐτάρκη σοι τὸ λοι - πόν “ ἔφησε τῷ ἀνδρί „ ταῦτα τὰ τρία ῥησείδια . “ ὁ δʼ ἀνὴρ πρὸς τὴν σύζυγον αὖθις ἀντέφησε · „ τί οὖν , πρὸς θεοῦ , συμβουλεύεις μοι ἤδη αἰτήσασθαι ; “ ἡ δὲ λίαν οὖσα πονηροτάτη καὶ πρὸς ἀτάκτους ὁρμὰς καὶ παραλόγους ὀρέξεις ἐνδόσιμός τε καὶ φιλοσώμα - τος , ,, οἶδας “ φησίν ,, ὦ ἄνερ , καθὰ καὶ αὐτὴ ἐπίστα - μαι , ὡς οὐδὲν συνουσίας τοῖς ἀνθρώποις προσφι - λέστερον · αἴτησαι ( τοίνυν ) τὸ θεῖον , πολλοὺς τῷ σώματί σου ἰθυφάλλους ἐπιφυῆναι . ὀ δὲ ματαιό - φρων ἐκεῖνος τὴν τοιαύτην αὐτίκα δέησιν προέθετο καὶ ἅμα τὸ ἑαυτοῦ σῶμα γέγονε κατάκομον ( καὶ μεστὸν ἰθυφάλλων ) . οὓς ἑωρακὼς ὁ δείλαιος ἑαυ - τὸν πικρῶς ἐμυσάττετο καὶ τὴν γυναῖκα θρασέως πλήττει καὶ καθυβρίζει , καὶ τοσοῦτον τῷ θυμῷ κατʼ αὐτῆς ἠγριαίνετο , ὡς καὶ ἀνελεῖν αὐτὴν ἀνηλεῶς βεβουλεῦσθαι . καὶ ἔλεγεν αὐτῇ · „ αὕτη ἐστὶν ἡ ἐπω - φελής σου συμβουλία , ὦ κατάρατε ; οὐκ ᾐδέσθης τοιαύτης μοι ἀσχημοσύνης βουλὴν πονηρὰν ὑποθέ - σθαι ; “ ἣ δὲ πρὸς αὐτὸν ἀντέφησε · „ τί τοσοῦτον ἐχαλέπηνας ; μηδέν σοι ἔσται περὶ τούτου φροντίς · [ περὶ τούτου μὴ διαταραχθήσῃ · ] ἕτεροι γάρ σοι δύο ὑπελείφθησαν λόγοι · αἴτησοι τοίνυν τὸ θεῖον διὰ τοῦ ἑνὸς ῥήματος , τοὺς ἰθυφάλλους τούςδε ἀφανι - σθῆναι ἀπὸ σοῦ . “ ὃ δὲ τῇ συζύγῳ πεισθείς , αἰτεῖ - ται τοῦτο παρὰ θεοῦ , καὶ εὐθύς ἐκείνων μὲν ἀπηλ - λάγη τῶν ἰθυφάλλων , ἀπώλεσε δὲ σὺν αὐτοῖς καὶ ἃ δὴ γεννητὰ αἰδοῖα ἐκέκτητο . αὖθις οὖν ἐπὶ πλέον τῆς γυναικὸς καταθρασύνεται καὶ αὐτὴν ἐκ παντὸς τρόπου ἀποκτεῖναι πειρᾶται . ἡ δὲ γυνή ,, ἵνα τί “ φησίν „ ἀνελεῖν με σφαδάζεις ; μηδʼ ἐπὶ τῷδε ἀσχάλ - λου . ἓν γάρ σοι ῥῆμα ὑπολέλειπται . αἴτησοι γοῦν τὸ θεῖον τὰ γεννητά σου ἀπολαβεῖν αἰδοῖα . ὃ δὲ τοῦτο ποιήσας μόγις τοῦ αἰτηθέντος ἐπέτυχεν . Ἴδε οὖν , βασιλεῦ , οἷα ἐκείνῳ τἀνδρί συμβέβηκεν , ὅτι - περ ἀσυλλογίστως τῇ τῆς γυναικὸς κακίστῃ βουλῇ ὁ μάταιος συγκατέθετο . καὶ νῦν λοιπὸν μακροθύ - μησον , ἀξιῶ , καὶ μὴ κατεπείγου πρὸς τὴν ἄδικον τοῦ υἱοῦ σου ἀναίρεσιν μηδὲ οὕτως ἀνεξετάστως συναρπαγῇς τῇ τῆς μοχθηρᾶς γυναικὸς σκαιωρίᾳ , καὶ μᾶλλον ὅταν ἡ διαβάλλουσα δεινὴ λίαν ᾖ καὶ κακότροπος . ἀλλὰ καὶ ἄλλης διηγήσεως ἄκουσον .
Lemmas: ἀνήρ γάρ τις εἰμί Πύθων πνεῦμα ἔχω , καί ὁ βούλομαι ὁ μέλλω δή μαντεύομαι καί δαψιλής πορίζω κέρδος · οὖον μήv ἀλλά καί ἰατρ - κέω τέχνη ὁ μαντεῖος ἔμπειρος εἰμί . ὅθεν καί πᾶς ὁ παρά αὐτός πυνθάνομαι περί τίνω ἄδηλος ἑτοῖμος ποιέω ὁ ἀπολύω . οὕτως οὖν ὁ ἀνήρ ἐπιστήμων ἔχω οὐ ὀλίγος αὐτός πλοῦτος ἔθος - σαύρισε . εἷς γοῦν ὁ ἡμέρα ὁ ἐνοικέω αὐτός μαντικός πνεῦμα πρός ὁ ἀνήρ εἴρω · „ ἔγωγε ὁ λοιπός ὑπαναχωρέω σύ βούλομαι , καί οὐκέτι ἔχω ἐγώ . πλήν πρό ὁ ἐκδημία ἐγώ λόγος τρεῖς διαστέλλω σύ , καί δή ἐν ἕκαστος οὗτος ὅς εἄν θεόθεν αἰτέω , παραχρῆμα σύ παρέχω . “ καί οὗτος λέγω ὁ πνεῦμα ὁ τρεῖς ῥῆσις ἀνήρ δηλόω . εἶτα πόρρω μέν αὐτός γίγνομαι , ὁ δέ ἀνήρ ἐκεῖνος ἀναχωρέω ὁ πνεῦμα οἴκαδε σύν ἀθυμία πολύς ἀφικνέομαι . καί οὗτος ὁ σύζυγος οὕτως ἔχω θεάομαι , „ τίς οὕτως “ φημί ,, στυγνός καί ὠχριῶ παραγίγνομαι ; “ ὅς δέ αὐτός ἀποκρίνω · „ ὅτιπερ , εἰμί γυνή , ὁ ὁ Πύθων ἐκεῖνος πνεῦμα , ὅς δή ἐνε - κατοικέω ἐγώ , διά ὅς μαντεύομαι καί ὁ νόσος θεραπεύω , νῦν ἀπό ἐγώ ἐξέρχομαι , τέλειος ἀνέχω - Ῥῆσος . καί οὗτος ἐρημόω , αὐτός , εἰμί , ὁ ζωμός ἐγώ ἀπολέγω . ὑπό αὐτός γάρ ἅπας ἀπόρρητος μυέω καί δαψιλής κέρδος πορίζω . “ ὁ δέ γυνή οὗτος παρά ὁ ἀνήρ ἀκούω , σφόδρα ἐκεῖνος ἐπί ὁ συμβαίνω ἀλγέω . ὄρος δέ οὗτος ἐκεῖνος ἀνιάω πικρός , παρηγορέω ὡς ἐν-εἰμί ὁ γυ - Ναΐκα ἐπιχειρέω , καί εἴρω πρός αὐτός · „ θάρσος , εἰμί γυνή , καί μή λυπέω · ὁ γάρ πνεῦμα ἐκεῖνος ῥέω - Σέις ἐγώ διαστέλλω τρεῖς , ὥστε διά ἕκαστος αὐτός πᾶς εἰμί τίς θυμῆρές ἐγώ θεόθεν ἐξαιτέω . καί δέ - δηλόω ἐγώ ὡς εἰμί τίς δέ εἄν καί αἰτέω , ( ἅμα ) θεόθεν γίγνομαι ἐγώ . “ οὗτος ὁ λόγος ἐπί ὁ εὔθυμος ὁ γυνή γίγνομαι , „ αὐτάρκης σύ ὁ Λόι - πως “ φημί ὁ ἀνήρ „ οὗτος ὁ τρεῖς ῥησείδιον . “ ὁ δέ ἀνήρ πρός ὁ σύζυγος αὖθις ἀντιφαίνω · „ τίς οὖν , πρός θεός , συμβουλεύω ἐγώ ἤδη αἰτέω ; “ ὁ δέ λίαν εἰμί πονηρός καί πρός ἄτακτος ὁρμή καί παράλογος ὄρεξις ενδόσιμος τε καί φιλοσώμα - ὅς , ,, οἶδα “ φημί ,, εἰμί ἀνήρ , καθά καί αὐτός ἐπίσταμαι - μής , ὡς οὐδείς συνουσία ὁ ἄνθρωπος προσφεις - λέστερον · αἰτέω ( τοίνυν ) ὁ θέω , πολύς ὁ σῶμα σύ ἰθύφαλλος ἐπιφύω . ὁ δέ μάταιος - φρέω ἐκεῖνος ὁ τοιοῦτος αὐτίκα δέησις προτίθημι καί ἅμα ὁ ἑαυτοῦ σῶμα γίγνομαι κατάκομος ( καί μεστός ἰθύφαλλος ) . ὅς ὁράω ὁ δείλαιος ἑ - ὁ πικρός μυσάττομαι καί ὁ γυνή θρασύς πλήσσω καί καθυβρίζω , καί τοσοῦτος ὁ θυμός κατά αὐτός ἀγριαίνω , ὡς καί ἀναιρέω αὐτός ἀνηλεής βουλεύω . καί λέγω αὐτός · „ οὗτος εἰμί ὁ ἔπω - Φέλης σύ συμβουλία , εἰμί καταίρω ; οὐ αἰδέομαι τοιοῦτος ἐγώ ἀσχημοσύνη βουλή πονηρός ὑποτίθημι - ἕπομαι ; “ ὅς δέ πρός αὐτός ἀντιφαίνω · „ τίς τοσοῦτος χαλεπαίνω ; μηδείς σύ εἰμί περί οὗτος φροντίς · [ περί οὗτος μή διαταράσσω · ] ἕτερος γάρ σύ δύο ὑπολείπω λόγος · αἰτέω τοίνυν ὁ θέω διά ὁ εἷς ῥῆμα , ὁ ἰθύφαλλος ὅς ἀφαν - ἵημι ἀπό σύ . “ ὅς δέ ὁ σύζυγος πείθω , αἰτέω - ὁ οὗτος παρά θεός , καί εὐθύς ἐκεῖνος μέν ἀπηλ - Λάγη ὁ ἰθύφαλλος , ἀπόλλυμι δέ σύν αὐτός καί ὁ δή γεννητός αἰδοῖος κτάομαι . αὖθις οὖν ἐπί πλέω ὁ γυνή καταθρασύνομαι καί αὐτός ἐκ πᾶς τρόπος ἀποκτείνω πειράω . ὁ δέ γυνή ,, ἵνα τίς “ φημί „ ἀναιρέω ἐγώ σφαδᾴζω ; μηδέ ἐπί ὅδε ἀσχάλ - Λοῦ . εἷς γάρ σύ ῥῆμα ὑπολείπω . αἰτέω γοῦν ὁ θέω ὁ γεννητής σύ ἀπολαμβάνω αἰδοῖος . ὅς δέ οὗτος ποιέω μόγις ὁ αἰτέω ἐπιτυγχάνω . εἶδον οὖν , βασιλεύς , οἷος ἐκεῖνος ἀνήρ συμβαίνω , ὅτι - περ ἀσυλλόγιστος ὁ ὁ γυνή κακός βουλή ὁ μάταιος συγκατατίθημι . καί νῦν λοιπός μακρός - μῆσον , ἀξιόω , καί μή κατεπείγω πρός ὁ ἄδικος ὁ υἱός σύ ἀναίρεσις μηδέ οὕτως ἀνεξέταστος συναρπάζω ὁ ὁ μοχθηρός γυνή σκαιωρία , καί μᾶλλον ὅταν ὁ διαβάλλω δεινός λίαν εἰμί καί κακότροπος . ἀλλά καί ἄλλος διήγησις ἀκούω .