syntipas.narrationes-de-syntipa 13
Ὁ δὲ βασιλεὺς ὑπολαβὼν ἔφη τῷ υἱῷ · ‘γνώρι - σόν μοι , τέκνον , πῶς ἐν μὲν τοῖς προλαβοῦσι τρισὶν ἔτεσιν οὐ μεμάθηκας τὴν νῦν προσγενομένην σοι λογιότητα , νυνὶ δὲ ἐν μόνοις τοῖς παρελθοῦσιν ἳξ μησὶν ἐπὶ τοσοῦτον ἐσοφίσθης;’ ὁ δὲ παῖς τῷ βασι - λεῖ ἀπεκρίνατο ὡς ‘τῷ τότε , ὦ βασιλεῦ , ἔτι μου νηπιάζοντος , οὐ συνήργουν ἀλλήλαις αἱ προσοῦσαί μοι τοῦ σώματος καὶ τῆς ψυχῆς αἰσθήσεις . τότε γάρ μου τὸ σῶμα ἀφήλικος πάντη τυγχάνοντος , οὔτε οἱ ὀφθαλμοὶ οὔτε ἡ γλῶττα οὔτε ἡ καρδία ἀλλήλοις συνεκρότουν πρὸς τὴν τῆς διδασκαλίας μάθησιν . οὐδὲ γὰρ δυνατὸν ἔτι νηπιόφρονα πεφυκότα γνῶσιν εὐχερῶς ἐκδιδάσκεσθαι , καθότι ἅπαν παιδίον ταῖς παιδιαῖς καὶ τῇ ἀργίᾳ ἐνηδόμενον , οὐ προσεκτικῶς τὸν νοῦν περὶ τὴν διδασκαλίαν διατίθεται . κἀγὼ δέ , ὦ βασιλεῦ , τὸν αὐτὰν τρόπον τῷ τότε τῇ τε ἡλικίᾳ καὶ τῇ διανοίᾳ διακείμενος , οὐδὲν ὅλως τῶν διδασκομένων ἠδυνάμην καρπώσασθαι , ἅτε μὴ τού - τοις τὸ παράπαν τὸν ἐμαυτοῦ νοῦν προσερείδων , ἀλλʼ ὡς νηπιώδης διεσπαρμένον αὐτὸν ἔχων . ἤδη δὲ ὁ διδάσκαλός μου Συντίπας τὸ νεάζον τῆς ἐμῆς ἡλικίας περισκοπῶν , οὐκ ἐμβριθῶς με ἐξεδίδασκεν οὐδὲ τοῖς δυσχερέσι κατʼ ἀρχὰς λόγοις πρός με ἐχρήσατο , ἵνα μὴ τῷ τῶν δυσχερῶν καὶ δυσλήπτων βάρει ἐξ ἀρχῆς καταπονηθείς πάντα τῆς ἐμῆς δια - νοίας ἀπορρίψω τὰ διδασκόμενα — καὶ γὰρ ᾔδει μου ὁ διδάσκαλος ὅτιπερ , εἰ ἀμέτρως ἐξ ἀρχῆς με ἐκδι - δάξειεν , εὐχερῶς ἂν εἶχον ἀπʼ αὐτοῦ ἀφηνιάσαι καὶ ἀποστῆναι , ἅτε βασιλέως τυγχάνων υἱός — ἀλλὰ κατὰ μικρὸν τοῖς λόγοις με διαρρυθμίζων οὕτω με δεξιῶς εἰς τὸ τέλειον τῆς φιλοσοφίας ἀνήγαγε . κἀγὼ δὲ τελεωτέρας ἐφαπτόμενος φρονήσεως συνετήρουν ἐν τῇ καρδίᾳ πάντα δὴ τὰ παῤ αὐτοῦ μοι ἐκδιδασκό - μενα , καὶ συναγαγὼν τὸν πρῴην μου διασπαρέντα λογισμόν , τώτε ὦτε συντείνας πρὸς ἀκοὴν καὶ τὴν γλῶτταν πρὸς λόγων μελέτην τε καὶ πλοκήν , καὶ τὰς χεῖρας πρὸς διάστιξιν ( μεμαθηκὼς ) συλλαβεῖν , οὕτως ἐπὶ ( τὸν ) καιρὸν τῶν ἓξ καὶ μόνων μηνῶν πάντα δὴ τὰ διδαχθέντα μοι ἀκριβέστατα κατέλα - βον , καὶ ἐν μεθέξει πάσης φιλοσοφίας καὶ συνέσεως γέγονα , συναραμένης πάντως καί της θείας δυνάμεως ἐμοί τε καὶ τῇ παρὰ τοῦ ἐμὲ μυσταγωγοῦντος σπουδῇ.’ τούτοις ὁ βασιλεὺς τοῖς τοῦ παιδὸς ῥήμασι σφόδρα τὴν καρδίαν ἡσθείς , εὐχαριστηρίους τῷ θεῷ λόγους ἀνέπεμπε καὶ τὴν τοῦ παιδὸς σύνεσιν καὶ φιλοσοφίαν ἐκθειάζων διετέλει τὰ μέγιστα , καὶ τῷ Συντίπᾳ ὡμολόγει τὰς χάρτας . εἶτα κελεύει παραστῆναι αὐτῷ τὴν πονηρὰν ἐκείνην γυναῖκα , ἥτις τὸν αὐτοῦ υἱὸν ἀπολέσαι ἐμηχανᾶτο καὶ ταύτης παραστάσης , λέγει πρὸς αὐτὴν ὁ βασιλεύς · ‘ἀνακάλυψόν μοι , ὦ γύναι , μηδὲν κατὰ φόβον ὑποστειλαμένη , τίνος χάριν τὸν ἐμὸν υἱὸν ἀπολέσαι ἔσπευδες , καὶ τίς ἦν ὁ τρόπος τῆς τοιαύτης σου σκαιωρίας;’ ὑπολαβοῦσα δὲ ἡ γυνὴ ἔφη · ‘οἶδας , ὦ κράτιστε βασιλεῦ , ὡς οὐδέν τινι τῶν ἀνθρώπων τῆς ἰδίας ζωῆς καθέστηκε προσφιλέστερον . κἂν γάρ τις πενίᾳ εἴη συζῶν ἢ καί τινι βιωτικῇ περι - πετείᾳ πιέζοιτο , ἀλλʼ ὅμως καὶ οὗτος τῆς ἰδίας ζωῆς περιέχεται . ἐγὼ τοίνυν τὸν παῖδά σου τούτου χάριν τῷ σῷ προστάγματι πρὸς ἐμαυτὴν ἔλαβον , ὡς διὰ τὴν τοῦ κράτους σου θεραπείαν κατὰ μόνας παῤ αὐτοῦ διαγνῶναι ὑπὸ ποίας αἰτίας ἐπεχόμενος οὐ φθέγγεται . καὶ διετέλουν παντοιοτρόποις πεύσεσι καὶ θωπείαις τοῦτον ὑπερχομένη καὶ τὸ τῆς σιγῆς αὐτοῦ σκληρὸν μειλιχίοις τοῖς λόγοις διαλεαίνουσα , ἄχρις ὅτου παρεσκεύασα τοῦτον ἕνα λόγον μοι ἀπο - κρίνασθαι . ὃν δὴ καὶ ὀργίλως καὶ ἀποτόμως φθεγ - ξάμενος εἰρήκει πρός με ὡς ‘οὐδέν σοι , γύναι , τό γε νῦν ἔχον ἀποκριθήσομαι , ἄχρις ὅτου ἑπτὰ ἡμέραι τὸ ἀπὸ τοῦδε παρέλθοιεν . εἶθʼ οὕτως κατʼ ἀξίαν σοι ἀπολογήσομαι.’ ἐγὼ δὲ τούτῳ τῷ λόγῳ σφόδρα ἐκθροηθεῖσα καὶ περιδεὴς λίαν καταστᾶσα καὶ κιν - δύνῳ παρὰ τοῦ παιδὸς ὑποβληθῆναι ὑφορωμένη , συνεῖδον μηχανικῶς τὸν ἐξ αὐτοῦ διαφυγεῖν ὄλε - θρον . κἀντεῦθεν ὑπὸ σατανικῆς ἐνεργείας παρορ - μηθεῖσα κατεψευσάμην τοῦ παιδός σου , καὶ δολερῶς αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ κράτους σου κατηγόρησα . καὶ τὸ ἁμαρτηθέν μοι ἐπίσταμαι καὶ φανερῶς τοῦτο καθο - μολογῶ μὴ κατά τι ἀπαρνουμένη . σὺ δʼ ὦ μέγιστε βασιλεῦ , ἐπʼ ἐμοὶ τὰ δοκοῦντά σοι πρᾶξον , καθὼς ἂν εὐδοκήσειε τὸ θεοκυβέρνητον κράτος σου.’ ὁ δὲ βασιλεὺς ἐμβλέψας τοῖς παρισταμένοις μεγιστᾶσιν αὐτοῦ , λέγει πρὸς αὐτούς · ‘ὁποίαν ὑμεῖς παρέχετε βουλὴν τῇ βασιλείᾳ μου περὶ τοῦ τοιούτου πράγμα - τος , καὶ ὁποίας ἡ γυνὴ αὕτη τῆς τιμωρίας ( ἂν ) εἴη ἀξίαʼ ; εἷς δὲ τῶν μεγιστάνων ὑπολαβὼν λέγει τῷ βασιλεῖ · ‘δίκαιόν ἐστιν , ὦ βασιλεῦ , χεῖρας καὶ πόδας ἀποτμηθῆναι αὐτῆς.’ ἕτερος δὲ ‘οὐχ οὕτως εὖ ἔχει’ φησί ‘μοι τὸ δίκαιον · ἀλλὰ προσήκει ζώσης αὐτῆς ἐξορυχθῆναι τὴν καρδίαν.’ ἄλλος δὲ πάλιν αὐτῶν ἀντέφη τὴν γλῶτταν αὐτῆς ἐκκοπῆναι . ἡ δὲ γυνὴ τῶν τοιούτων ἀκροωμένη ἀποφάσεων καὶ οἵας περὶ αὐτῆς τῷ βασιλεῖ τὰς τιμωρίας ὑποτιθέασι , τοιόνδε μῦθόν τινα πρὸς ἐκείνους ἐφθέγξατο , ‘ἔοικεν , ὦ μεγιστᾶνες’ , λέγουσα ‘τά τε παῤ ὑμῶν ἀποφαινό - μενα κατʼ ἐμοῦ παραδείγματι ἀλώπεκός τινος , ἥτις νυκτὸς εἴς τινα πόλιν εἰσήρχετο . ἦν δὲ ἡ αὐτῆς εἰσέλευσις διὰ θυρίδος οἰκίσκου γινομένη ἀνδρός . τινος σκυτέως . ὁσάκις δὲ δἰ αὐτῆς τὴν ἐκείνου οἰ - κίαν εἰσήρχετο , τὰ τοῦδε κατήσθιε δέρματα . εἶτα ὁ σκυτεὺς ἐκεῖνος ἑωρακὼς τὰ γεγονότα ἐν τοῖς αὐτοῦ δέρμασι σπαράγματα , εὐθὺς αὐτῇ παγίδα ἰσχυροτά - την ἵστησιν . ἡ δὲ ἀλώπηξ μετὰ ταῦτα κατὰ τὸ αὐτῇ σύνηθες εἰσερχομένη δἰ ἐκείνης πάλιν τῆς θυρίδος , παραχρῆμα τῇ παγίδι συλλαμβάνεται . πονηρὰ δὲ ἡ κερδὼ καὶ ποικιλότροπος οὖσα , διά τινος εὐμεθόδου μηχανῆς τὴν περιέχουσαν αὐτὴν παγίδα διέφυγε . καὶ περιήρχετο ἀνὰ πᾶσαν τὴν πόλιν τοῦ ἐντυχεῖν τινι ἑτέρᾳ θυρίδι , διʼ ἧς δυνηθείη ἐξιέναι τῆς πό - λεως · ἣ δὲ πανταχόθεν τετείχιστο . καὶ παῤ ὅλην τὴν νύκτα κοπιάσασα , οὐδʼ ὅλως ἔξοδόν τινα εὑρηκέναι ἴσχυσε · τῆς δέ γε ἡμέρας διαυγαζούσης , διελογίσατο καθʼ ἑαυτὴν καὶ εἶπεν ὡς ‘εἴπερ ἡ ἡμέρα ἐπισταίη , ὑπὸ τῶν κυνῶν θεαθήσομαι , καὶ οὐ πρότερόν μου ἀπόσχωνται , ἄχρις ἄν μου τὰς σάρκας διαμερίσων - ται . ἀλλʼ ἔγωγε οἶδα , τί με δεῖ πεποιηκέναι . καὶ ταῦτα εἰποῦσα ἐπὶ τὴν πύλην πορεύεται τῆς πόλεως , καὶ ἑαυτὴν ἐγγὺς τῆς φλιᾶς ἔσωθεν ἐκτανύσασα , προσεποιεῖτο εἶναι νεκρά τε καὶ ἄπνους . τούτῳ δὲ τῷ τρόπῳ ἐχρήσατο προσμένουσα διανοιγῆναι τὴν τῆς πόλεως πύλην , ὡς εὐθύς ἑαυτὴν ἀθρόον διʼ αὐτῆς φυγάδα ποιῆσαι καὶ τοῦ ὑφορωμένου ἀπαλ - λαγὴναι κινδύνου . οὕτω δὲ αὐτῆς ὡς νεκρᾶς ἐκτα - θείσης καὶ τῆς πύλης ὑπὸ τὴν ἕω διανοιχθείσης , ἑωράκει τις ταύτην καὶ πρὸς ἑαυτὸν εἰρήκει · ‘ὄντως ἡ κέρκος τῆς ἀλώπεκος τῆσδε λίαν ἐστὶ χρησιμεύουσα εἰς ἕτοιμον σπόγγον μυλικοῦ ἐργαστηρίου.ʼ ὃς τοῦτʼ εἰπὼν τὴν ἑαυτοῦ σπασάμενος εὐθέως μάχαιραν , ἀπέτεμεν αὐτήν . ἡ δὲ ἀλώπηξ τῆς οὐρᾶς αὐτῆς ἐκ - κοπείσης σιωπῶσα γενναίως ὑπήνεγκεν . εἶτά τις ἕτερος παριών καὶ ταύτην ἑωρακὼς ἔλεγεν οὕτως · ‘ἀκήκοα ὡς εἴ τις τῶν νηπιαζόντων ἐπὶ πολὺ διατε - λοίη κλαυθμηρίζων , οὐδὲν ἅτερον αὐτῷ εἰς θερα πείαν καὶ ἀπόπαυσιν τοῦ κλαυθμοῦ αὐτοῦ ὡς ὦτα ἀλώπεκος . ἅτινα εἰ παρὰ τοῦ παιδίου τοῦδε φέροιτο , οὐκ ἐπὶ πολὺ ὁ κλαυθμὸς αὐτῷ παρατείνει.’ καὶ ταῦτα εἰπὼν τὰ τῆς ἀλώπεκος ἐκείνης ὦτα μαχαίρᾳ ἀπέτεμεν . ἤνεγκε δὲ γενναίως καὶ τοῦτο ἡ ἀλώπηξ , ( ἵνα ) διὰ τὴν τῆς νεκρότητος ( ἔμφασιν ) ὑποφύγῃ θάνατον . ἕτερος δέ τις ἐκεῖσε τὴν διέλευσιν ποιού - μενος , ἔφη πρὸς τοὺς ἑτέρους · ‘κἀγώ’ , φησίν ‘ὦ ἄνδρες , ἠνώτισμαι ὡς εἴπερ τις τοὺς ὀδόντας ἀλγῶν ἔσται καὶ ὀδυνώμενος , ὀφείλει ἀλώπεκος ἐκβαλεῖν ὀδόντ ( α ) καὶ τῷ πάσχοντι ἐπιτιθέναι ὀδόντι , καὶ εὐθὺς τῆς τοῦ πάθους θεραπείας τεύξεται.ʼ οὕτως οὖν κἀκεῖνος ὁ ἀνὴρ εἰρηκώς , αὐτίκα λίθον ἀρά - μενος , πάντας τοὺς τῆς ἀλώπεκος ὀδόντας συνέτρι - ψεν · κἀκείνη δὲ καὶ ταύτην γενναίως ὑπέμεινεν τὴν τιμωρίαν . καὶ οὕτω διετέλει τὰ ἀλγεινὰ ὑπομέ - νουσα , ἄχρις ὅτου ἕτερός τις ἀνὴρ παρερχόμενος ἔφη ὡς ‘κἀγὼ ἀκήκοα , ὅτιπερ οὖν ἀκεσώδυνον φάρ - μακον ἡ τὴς ἀλώπεκος χρησιμεύει καρδία , καὶ ὅτι πάσαις ταῖς νόσοις θεραπευτικόν ἐστιν οὕτως οὖν κἀκεῖνος εἰπών , εὐθύς μάχαιραν σπασάμενος ἐξορύξαι τὴν αὐτῆς ἐπειρᾶτο καρδίαν . κατʼ ἐκείνην δὲ τὴν ὥραν ἔτυχεν καὶ τὴν πύλην τῆς πόλεως διανοιγῆναι · καὶ αὐτίκα ἡ ἀλώπηξ ἐκπηδήσασα πολλῷ τῷ τάχει διὰ τῆς πύλης ἀπέδρασε καὶ τὸν ἐπηρτημένον διέ - φυγεν κίνδυνον . Κἀγὼ δὲ τὰ νῦν ἡ ἀθλία , ὦ βα - σιλεῦ , πάντα μὲν τἄλλα ἅπερ οἱ τοῦ κράτους σου μεγιστᾶνες συνεβουλεύσαντο τῇ βασιλείᾳ σου , ἑτοί - μως ἔχω ὑπομένειν , τὸ δὲ τὴν καρδίαν μου ἐξορυ - χθῆναι ὑπενεγκεῖν οὐ δεδύνημαι . θανάτου γὰρ βιαίου παραίτιον πέφυκεν .
Lemmas: ὁ δέ βασιλεύς ὑπολαμβάνω φημί ὁ υἱός · ‘γνώρι - σός ἐγώ , τέκνον , πῶς ἐν μέν ὁ προλαμβάνω τρεῖς ἔτος οὖον μανθάνω ὁ νῦν προσγίγνομαι σύ λογιότης , νυνί δέ ἐν μόνος ὁ παρέρχομαι ἴξ μείς ἐπί τοσοῦτος σοφίζω ὁ δέ παῖς ὁ βάσις - λάω ἀποκρίνω ὡς ‘τῷ τότε , εἰμί βασιλεύς , ἔτι ἐγώ νηπιάζω , οὖον συνεργέω ἀλλήλων ὁ πρόσειμι ἐγώ ὁ σῶμα καί ὁ Ψυχή αἴσθησις . τότε γάρ ἐγώ ὁ σῶμα ἀφῆλιξ πάντῃ τυγχάνω , οὔτε ὁ ὀφθαλμός οὔτε ὁ γλῶσσα οὔτε ὁ καρδία ἀλλήλων συγκροτέω πρός ὁ ὁ διδασκαλία μάθησις . οὐδέ γάρ δυνατός ἔτι νηπιόφρων φύω γνῶσις εὐχερής ἐκδιδάσκω , καθότι ἅπας παιδίον ὁ παιδιά καί ὁ ἀργία ἐνήδομαι , οὖον προσεκτικός ὁ νόος περί ὁ διδασκαλία διατίθημι . ἐγώ δέ , εἰμί βασιλεύς , ὁ αὐτός τρόπος ὁ τότε ὁ τε ἡλικία καί ὁ διάνοια διάκειμαι , οὐδείς ὅλως ὁ διδάσκω δύναμαι καρπόω , ἅτε μή ὅς - ὁ ὁ παράπαν ὁ ἐμαυτοῦ νόος προσερείδω , ἀλλά ὡς νηπιώδης διασπείρω αὐτός ἔχω . ἤδη δέ ὁ διδάσκαλος ἐγώ Συντίπας ὁ νεάζω ὁ ἐμός ἡλικία περισκοπέω , οὐ ἐμβριθῶς ἐγώ ἐκδιδάσκω οὐδέ ὁ δυσχερής κατά ἀρχή λόγος πρός ἐγώ χράω , ἵνα μή ὁ ὁ δυσχερής καί δύσληπτος βάρος ἐκ ἀρχή καταπονέω πᾶς ὁ ἐμός διά - Νοιᾶς ἀπορρίπτω ὁ διδάσκω — καί γάρ οἶδα ἐγώ ὁ διδάσκαλος ὅτιπερ , εἰμί ἄμετρος ἐκ ἀρχή ἐγώ ἐκδίδω - δάκνω , εὐχερής εἄν ἔχω ἀπό αὐτός ἀφηνιάζω καί ἀφίστημι , ἅτε βασιλεύς τυγχάνω υἱός — ἀλλά κατά μικρός ὁ λόγος ἐγώ διαρρυθμίζω οὗτος ἐγώ δεξιός εἰς ὁ τέλειος ὁ φιλοσοφία ἀνάγω . ἐγώ δέ τέλειος ἐφάπτω φρόνησις συντηρώ ἐν ὁ Καρδία πᾶς δή ὁ παρά αὐτός ἐγώ ἐκδιδάσκω - Μένα , καί συνάγω ὁ πρώην ἐγώ διασπείρω λογισμός , τίνω οὖς συντείνω πρός ἀκοή καί ὁ γλῶσσα πρός λόγος μέλω τε καί πλοκή , καί ὁ χείρ πρός διάστιξις ( μανθάνω ) συλλαμβάνω , οὕτως ἐπί ( ὁ ) καιρός ὁ ἓξ καί μόνος μείς πᾶς δή ὁ διδάσκω ἐγώ ἀκριβής Κατέλα - Βον , καί ἐν μετέχω πᾶς φιλοσοφία καί σύνεσις γίγνομαι , συναίρω πάντως καί ὁ θεῖος δύναμις ἐγώ τε καί ὁ παρά ὁ ἐγώ μυσταγωγέω σπουδή οὗτος ὁ βασιλεύς ὁ ὁ παῖς ῥῆμα σφόδρα ὁ Καρδία ἥδομαι , εὐχαριστήριος ὁ θεός λόγος ἀναπέμπω καί ὁ ὁ παῖς σύνεσις καί φιλοσοφία ἐκθειάζω διατελέω ὁ μέγας , καί ὁ Συντίπᾳ ὁμολογέω ὁ χάρτης . εἶτα κελεύω παρίστημι αὐτός ὁ πονηρός ἐκεῖνος γυνή , ὅστις ὁ αὐτός υἱός ἀπόλλυμι μηχανάομαι καί οὗτος παρίστημι , λέγω πρός αὐτός ὁ βασιλεύς · ἀνακαλύπτω ἐγώ , εἰμί γυνή , μηδείς κατά φόβος ὑποστέλλω , τίς χάρις ὁ ἐμός υἱός ἀπόλλυμι σπεύδω , καί τίς εἰμί ὁ τρόπος ὁ τοιοῦτος σύ σκαιωρία ὑπολαμβάνω δέ ὁ γυνή φημί · οἶδα , εἰμί ἀγαθός βασιλεύς , ὡς οὐδείς τις ὁ ἄνθρωπος ὁ ἴδιος ζωή καθίστημι προσφιλής . κἀν γάρ τις πενία εἰμί συζάω ἢ καί τις βιωτικός περί - πετείᾳ πιέζω , ἀλλά ὅμως καί οὗτος ὁ ἴδιος ζωή περιέχω . ἐγώ τοίνυν ὁ παῖς σύ οὗτος χάρις ὁ σός πρόσταγμα πρός ἐμαυτοῦ λαμβάνω , ὡς διά ὁ ὁ κράτος σύ θεραπεία κατά μόνος παρά αὐτός διαγιγνώσκω ὑπό Ποίας αἴτιος ἐπέχω οὖον φθέγγομαι . καί διατελέω παντοιότροπος πεῦσις καί θωπεία οὗτος ὑπέρχομαι καί ὁ ὁ σιγή αὐτός σκληρός Μειλίχιος ὁ λόγος διαλεαίνω , ἄχρι ὅστις παρασκευάζω οὗτος εἷς λόγος ἐγώ ἀπος - κρίνω . ὅς δή καί ὀργίλως καί ἀπότομος φθεγ - ξαίνω εἴρω πρός ἐγώ ὡς ‘οὐδέν σύ , γυνή , ὁ γε νῦν ἔχω ἀποκρίνω , ἄχρι ὅστις ἑπτά ἡμέρα ὁ ἀπό ὅδε παρέρχομαι . εἶτα οὕτως κατά ἄξιος σύ ἀπολογέομαι ἐγώ δέ οὗτος ὁ λόγος σφόδρα ἐκθροέω καί περιδεής λίαν καθίστημι καί κίς - δύο παρά ὁ παῖς ὑποβάλλω ὑφοράω , συνεῖδον μηχανικός ὁ ἐκ αὐτός διαφεύγω ὅλος - θρῴσκω . ἐντεῦθεν ὑπό σατανικός ἐνέργεια παρορ - μήθω καταψεύδομαι ὁ παῖς σύ , καί δολερός αὐτός ἐπί ὁ κράτος σύ κατηγορέω . καί ὁ ἁμαρτάνω ἐγώ ἐπίσταμαι καί φανερῶς οὗτος καθό - ομολογώ μή κατά τίς ἀπαρνέομαι . σύ δέ εἰμί μέγας βασιλεύς , ἐπί ἐγώ ὁ δοκέω σύ πράσσω , καθώς εἄν εὐδοκέω ὁ θεοκυβέρνητος κράτος σου ὁ δέ βασιλεύς ἐμβλέπω ὁ παρίστημι μεγιστάν αὐτός , λέγω πρός αὐτός · ὁποῖος σύ παρέχω βουλή ὁ βασίλεια ἐγώ περί ὁ τοιοῦτος πράγμα - ὅς , καί ὁποῖος ὁ γυνή οὗτος ὁ τιμωρία ( εἄν ) εἰμί ἄξιος ; εἷς δέ ὁ μεγιστᾶνες ὑπολαμβάνω λέγω ὁ βασιλεύς · δίκαιος εἰμί , εἰμί βασιλεύς , χείρ καί πούς ἀποτέμνω αὐτή ἕτερος δέ οὐ οὕτως εὕω χέω φημί μος ὁ Δίκαιος · ἀλλά προσήκω ζώννυμι αὐτός ἐξορύσσω ὁ καρδία ἄλλος δέ πάλιν αὐτός ἀντίφημι ὁ γλῶσσα αὐτός ἐκκόπτω . ὁ δέ γυνή ὁ τοιοῦτος ἀκροάομαι ἀπόφασις καί οἷος περί αὐτός ὁ βασιλεύς ὁ τιμωρία ὑποτίθημι , τοιόσδε μῦθος τις πρός ἐκεῖνος φθέγγομαι , ἔοικα , εἰμί μεγιστᾶνες’ , λέγω τείνω τε παρά σύ ἀποφαίνω - Μένα κατά ἐγώ παράδειγμα ἀλώπηξ τις , ὅστις νύξ εἰς τις πόλις εἰσέρχομαι . εἰμί δέ ὁ αὐτός εἰσέλευσις διά θυρίς οἰκίσκος γίγνομαι ἀνήρ . τις σκυτεύς . ὁσάκις δέ διά αὐτός ὁ ἐκεῖνος ὁ - Κιάν εἰσέρχομαι , ὁ ὅδε κατεσθίω δέρμα . εἶτα ὁ σκυτεύς ἐκεῖνος ὁράω ὁ γίγνομαι ἐν ὁ αὐτός δέρμα σπάραγμα , εὐθύς αὐτός παγίς ἰσχυρός - ὁ ἵστημι . ὁ δέ ἀλώπηξ μετά οὗτος κατά ὁ αὐτός συνήθης εἰσέρχομαι διά ἐκεῖνος πάλιν ὁ θυρίς , παραχρῆμα ὁ παγίς συλλαμβάνω . πονηρός δέ ὁ κερδώ καί ποικιλότροπος εἰμί , διά τις εὐμέθοδος μηχανή ὁ περιέχω αὐτός παγίς διαφεύγω . καί περιέρχομαι ἀνά πᾶς ὁ πόλις ὁ ἐντυγχάνω τις ἕτερος θυρίς , διά ὅς δύναμαι ἔξειμι ὁ πό - λαός · ὅς δέ πανταχόθεν τειχίζω . καί παρά ὅλος ὁ νύξ κοπιάω , οὐδέ ὅλως ἔξοδος τις εὑρίσκω ἰσχύω · ὁ δέ γε ἡμέρα διαυγάζω , διαλογίζομαι κατά ἑαυτοῦ καί εἶπον ὡς εἶπον ὁ ἡμέρα ἐφίστημι , ὑπό ὁ κύω θεάομαι , καί οὖον πρότερος ἐγώ ἀπέχω , ἄχρι ἄν ἐγώ ὁ σάρξ διαμερίζω - ὁ . ἀλλά ἔγωγε οἶδα , τίς ἐγώ δεῖ ποιέω . καί οὗτος εἶπον ἐπί ὁ πύλη πορεύω ὁ πόλις , καί ἑαυτοῦ ἐγγύς ὁ φλιά ἔσωθεν ἐκτανύω , προσποιέω εἰμί νεκρός τε καί ἄπνοος . οὗτος δέ ὁ τρόπος χράω προσμένω διανοίγω ὁ ὁ πόλις πύλη , ὡς εὐθύς ἑαυτοῦ ἀθρόος διά αὐτός φυγάς ποιέω καί ὁ ὑφοράω Απάλ - λαγήνα κίνδυνος . οὗτος δέ αὐτός ὡς νεκρός κτείνω - θέω καί ὁ πύλη ὑπό ὁ ἠώς διανοιχθείς , ὁράω τις οὗτος καί πρός ἑαυτοῦ εἴρω · ‘ὄντως ὁ κέρκος ὁ ἀλώπηξ ὅδε λίαν εἰμί χρησιμεύω εἰς ἑτοῖμος σπόγγος μυλικός ἐργαστήριον ὅς οὗτος εἶπον ὁ ἑαυτοῦ σπάω εὐθύς μάχαιρα , ἀποτέμνω αὐτός . ὁ δέ ἀλώπηξ ὁ οὐρά αὐτός ἐκ - κόπτω σιωπάω γενναῖος ὑποφέρω . εἶτά τις ἕτερος πάρειμι καί οὗτος ὁράω λέγω οὕτως · ‘ἀκήκοα ὡς εἰμί τις ὁ νηπιάζω ἐπί πολύς διάω - λούω κλαυθμηριζω , οὐδείς ἕτερος αὐτός εἰς θερα πεῖα καί ἀπόπαυσις ὁ κλαυθμός αὐτός ὡς οὖς ἀλώπηξ . ὅστις εἰμί παρά ὁ παιδίον ὅδε φέρω , οὐ ἐπί πολύς ὁ κλαυθμός αὐτός παρατείνω καί οὗτος εἶπον ὁ ὁ ἀλώπηξ ἐκεῖνος οὖς μάχαιρα ἀποτέμνω . φέρω δέ γενναῖος καί οὗτος ὁ ἀλώπηξ , ( ἵνα ) διά ὁ ὁ νεκρότης ( ἔμφασις ) ὑποφυγή θάνατος . ἕτερος δέ τις ἐκεῖσε ὁ διέλευσις ποιέω - μένος , φημί πρός ὁ ἕτερος · ἄγω , φημί οὖ ἀνήρ , ἐνωτίζω ὡς εἴπερ τις ὁ ὀδούς ἄλγος εἰμί καί ὀδυνάω , ὀφείλω ἀλώπηξ ἐκβάλλω ὀδόντ ( ὅς ) καί ὁ πάσχω ἐπιτίθημι ὀδούς , καί εὐθύς ὁ ὁ πάθος θεραπεία τεύχω οὕτως οὖν ἐκεῖνος ὁ ἀνήρ εἴρω , αὐτίκα λίθος ἀρά - μένος , πᾶς ὁ ὁ ἀλώπηξ ὀδούς συνέτρι - ψε · ἐκεῖνος δέ καί οὗτος γενναῖος ὑπομένω ὁ τιμωρία . καί οὗτος διατελέω ὁ ἀλγεινός ὑπομένω - νέω , ἄχρι ὅστις ἕτερος τις ἀνήρ παρέρχομαι φημί ὡς ἀγώ ἀκούω , ὅτιπερ οὖν ἀκεσώδυνος φᾶρος - μηκάομαι ὁ σής ἀλώπηξ χρησιμεύω καρδία , καί ὅτι πᾶς ὁ νόσος θεραπευτικός εἰμί οὕτως οὖν ἐκεῖνος εἶπον , εὐθύς μάχαιρα σπάω ἐξορύσσω ὁ αὐτός πειράω Καρδία . κατά ἐκεῖνος δέ ὁ ὥρα τυγχάνω καί ὁ πύλη ὁ πόλις διανοίγω · καί αὐτίκα ὁ ἀλώπηξ ἐκπηδάω πολύς ὁ τάχος διά ὁ πύλη αποδρώ καί ὁ ἐπαρτάω διέ - φεύγω κίνδυνος . ἀγός δέ ὁ νῦν ὁ ἄθλιος , εἰμί βάω - Σίλεϋ , πᾶς μέν ἄλλος ὅσπερ ὁ ὁ κράτος σύ μεγιστάν συμβουλεύω ὁ βασίλεια σύ , ἑτός - μάω ἔχω ὑπομένω , ὁ δέ ὁ Καρδία ἐγώ ἐξορύσσω - τίκτω ὑποφέρω οὖον δύναμαι . θάνατος γάρ βίαιος παραίτιος φύω .