syntipas.narrationes-de-syntipa 4
Ἀνήρ τις ἦν , ὃς ἔνορκον ἑαυτῷ ὅρον ἔθετο μὴ ὅλως ἠρεμῆσαι ἢ ἑαυτῷ δοῦναι ἄνεσιν , μήτε μὴν ἀγαγέσθαι γυναῖκα , ἕως ἂν πᾶσι τοῖς τῶν γυναικῶν ἐπισταίη μηχανήμασι . καὶ εὐθὺς τῆς πατρίδος ἐξιών , περιῄει τὰς χώρας πληρώσων τὸ σπουδαζόμενον . ἕτερος δέ τις αὐτῷ κατὰ τὴν ὁδοιπορίαν συνήντηκεν , ὃς καὶ μαθὼν πρὸς αὐτοῦ τὴν κατεπείγουσαν χρείαν , φησὶ τῷ ἀνδρί · „ οὐ δυνήσῃ , ὦ ἄνθρωπε , τοὺς τῶν γυναικῶν κατανοῆσαι τρόπους οὐδὲ τὸ πέρας αὐ - τῶν ἐφευρεῖν , ἕως ἄν σποδιὰν συναγαγὼν καί τινα τόπον διʼ αὐτῆς καταπάσας τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας ἐπʼ αὐτῆς διατελέσῃς καθή - μενος καὶ μετρίας τροφῆς καὶ πόσεως μεταλαμβά - νων . οὕτω γὰρ δυνήσῃ ἀπαριθμῆσαι καὶ σημήνασθαι τὰς τῶν γυναικών πανουργίας . “ ὁ δὲ τῶν ῥημάτων τούτων ἀκούσας παρὰ τοῦ αὐτῷ συναντήσαντος , ἐποίησε καθὼς οὗτος αὐτῷ ἐνετείλατο , καὶ διετέλει ἐπὶ σποδιᾶς καθήμενος καὶ εὐτελεῖ τῇ διαίτῃ χρώ - μενος καὶ παῤ ὅλας τὰς τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας ἀπογραφόμενος τὰς τῶν γυ - ναικῶν μηχανουργίας · ἃς δὴ καὶ περαιωθῆναι ἐδόκει ἐσύστερον καὶ μηδεμίαν τούτων καταλιπεῖν ἄγρα - φον . λαβὼν οὖν ἃς ἐπεποιήκει ἀπογραφάς , πρὸς τὴν ἑαυτοῦ οἰκίαν ἐπανῄει . πορευόμενος ( δʼ ) ἐπί τι χωρίον παρεγένετο , ἐν ᾧ καὶ κατέλυσεν . ἦν δέ τις ἀνὴρ ἐν τῷδε τῷ χωρίῳ , ὃς καὶ παρασκευασάμενος ἑστίασίν τινα , τοὺς τοῦ χωρίου οἰκήτορας κέκληκε μεθʼ ὧν κἀκεῖνον τὸν ἀπογραφέα εἰς δεξίωσιν μετε - καλέσατο . ὃ δὲ ἐλθὼν καὶ ἀναπεσών μετὰ τῶν ἄλλων δαιτυμόνων , οὐχ ὁμοίως αὐτοῖς τῶν παρατιθεμένων ἤσθιεν , ἀλλʼ ἄσιτος ἐκαθέζετο . λέγει οὖν ὁ ἑστιάτωρ αὐτῷ · ‘πόθεν καὶ τίς εἶ , ὦ ἑταῖρε;ʼ ὁ δὲ ἀπεκρί - νατο · ‘ὁδίτης εἰμί , ὡς ὁρᾷς , κὰκ μακρᾶς παραγί - νομαι χώρας . ἐκ γὰρ τῆς ἐνεγκαμένης ἐξῆλθον τοῦ σοφίαν μαθεῖν καὶ τὰ τῶν πονηρῶν κατανοῆσαι γυναικῶν μηχανήματα.’ ταῦτα αὐτοῦ εἰρηκότος , φη - σὶν ὁ ἑστιάτωρ πρὸς τὴν ἑαυτοῦ σύζυγον · ‘ὁ ἀνὴρ οὗτος ξένος τοῦδε τοῦ χωρίου πεφύκει καὶ οὐδὲν ὅλως ἔφαγεν . ἐξελθὼν δὲ τῆς ἰδίας πατρίδος καὶ τὰς χώρας περιιών , τὰς τῶν γυναικῶν ἁπάσας , ὡς φησίν , ἐκμεμαθήκει μηχανουργὶας , καὶ ταύτας γραφῇ παραδέδωκεν . ἀλλʼ ἀναστᾶσα , γύναι , παρασκεύασον αὐτῷ τὰ πρὸς βρῶσιν καὶ πόσιν ἁρμόζοντα αὐτῷ , ὡς ἂν παῤ ἡμῶν δεόντως φιλοφρονηθείη.’ ὁ μέντοι ἀνὴρ ἐξειπὼν ἔξεισιν . ἡ δέ γε γυνὴ τὸν ὁδοιπόρον ( ἐρωτῶσα ) ‘τί πεποίηκαςʼ φησίν ‘ἄνθρωπε ; γέ - γραφας πᾶσαν τῶν γυναικῶν τὴν πονηρίαν;ʼ ὃ δὲ ‘ναί’ φησί ‘πάσας αὐτῶν ἀπεγραψάμην τὰς μηχα - νουργίας καὶ τοὺς αὐτῶν δόλους καὶ σκαιωρίας διελαβόμην , μηδέν τι τούτων τὸ παράπαν ἐάσας ἀσήμαντον.᾿ ἐκείνη δὲ ταῦτα παρ αὐτοῦ ἐνωτισθεῖσα , ἔγνωκεν ὡς ματαιόφρων ὁ ὁδοιπόρος καὶ ἀσύνετος καθέστηκε . καὶ πρὸς αὐτὸν κατʼ εἰρωνείαν ἐφθέγ - ξατο · ‘καὶ ἐπείπερ , ὡς φάσκεις , τὰ γυναικεῖα μηχα νήματα γέγραφας , ἀδύνατόν ἐστι γυναικί , εἴτε κἀμοὶ αὐτῇ , τεχνάσασθαί τι πρὸς σὲ ἢ διὰ λόγου ἢ διά τινος πράξεως ; πλὴν ἄκουσον τῶν ἐμῶν ῥημάτων . ἰδοὺ [ ὡς ] ὁρᾷς τὸν ἐμὸν ἄνδρα ὡς εἰς βαθὺ ἐλη - λάκει γῆρας , νεᾶνις δʼ ἐγὼ καὶ ( τῆς ) τῶν ἀνδρῶν συνουσίας πάνυ ἐφίεμαι . καὶ σὺ δʼ ὡς ὁρῶ νέος εἶ , ἔτυχες δὲ καὶ κατακόρως φαγὼν καὶ πιών , ἔτυχε δʼ ὡςαύτως καὶ ὁ σύνευνος ὁ ἐμὸς ἀποδὴμῶν . ἐγερ - θεὶς οὖν , τὴν ἔφεσίν μοι ἐκπλήρουʼ . ταῦτα εἰπούσης τῆς γυναικὸς πρὸς ἀπάτην τοᾶ ὁδοιπόρου , πείθεται τοῖς λόγοις αὐτῆς . καὶ ἀναστὰς ὡς εὐήθης καὶ ὄν - τως ἠλίθιος , τὴν ζώνην ἔλυε τοῦ ἰδίου φιμιναλίου τοῦ τὴν κλίνην ἐπαναβῆναι . ἰδοῦσα δὲ ἡ γυνὴ τὸ πρὸς ἐπιμιξίαν αὐτοῦ ταχυρρεπές τε καὶ ῥᾴδιον , τὰς χεῖρας τῇ ἑαυτῆς ἐπιθεῖσα κεφαλῇ μεγαλοφώνως ἐκραύγασεν . εὐθέως δὲ οἱ τοῦ χωρίου κάτοικοι ἐπὶ τῇ αὐτῆς κραυγῇ πρὸς τὴν οἰκίαν ἐπέθεον ἰδεῖν τί τοῦτʼ ἦν . ὁ δέ γε ὁδοιπόρος , ἐκείνης οὕτω βοώσης τῶν τʼ ἐγχωρίων πρὸς αὐτὴν ἐρχομένων καὶ τῆς τραπέζης ἔτι πρὸ αὐτοῦ ἱσταμένης , ἦν δεδιὼς ἐς τὰ μάλιστα , ἐρυθριῶν καὶ ἀμηχανῶν ἐπὶ τῷδε . εἰσ - ελθόντες δὲ οἱ ἀγροῖκοι λέγουσι τῇ γυναικί · ‘τίνος ἕνεκεν ἐπὶ τοσοῦτον , ὦ γύναι , ἀνεβόησας᾿ ; ἣ δέ φησι πρὸς αὐτούς · ‘οὗτος ὁ ξένος παῤ ἡμῶν φιλοφρο - νούμενος καὶ ἀπὸ τῆςδε τῆς τραπέζης ἐσθίων , ὑπό τινος θρύμματος τὴν φάρυγγα χαλεπῶς ἐπεσχέθη καὶ μικρὸν ὅσον ἐκινδύνευεν ἀπαγχονισθῆναι . ἐγὼ δʼ αὐτίκα ἐπὶ τῷδε τῷ συμβάντι ἀθρόον καιρίως ἀλγήσασα καὶ τὸν ἄνδρα τελέως ἐκλιπεῖν ὑποτοπά - σασα οὕτως ἐκραύγασα . νυνὶ δὲ τῆς τοῦ θεοῦ ἀρω - γῆς προφθασάσης , ἀπηλλάγη ταύτης τῆς συνοχῆς καὶ τῆς προτέρας εὐεξίας ἐν καταστάσει γέγονε . ταῦτα εἰπούσης αὐτῆς ἐξίασιν οἱ ἐπιδραμόντες ἅπαν - τες . ἡ δὲ γυνὴ προσπελάσασα τῷ ὁδοιπόρῳ ἔφησεν οὕτως · ‘ἆρά γε τοῦτο , ὅπερ ἤδη διεπραξάμην εἰς σέ , τοῖς λοιποῖς προσαπεγράψω᾿ ; ὁ δὲ ξένος ‘οὔ’ , φη - σέν ‘οὐδαμῶς.’ ἡ δὲ ‘μάτην τοίνυν , ὦ ἄνθρωπε . τοὺς κόπους καὶ τὴν δαπάνην ἀνάλωσας . πολλὰ γὰρ ἀγωνισάμενος ἀνηνύτοις ἐπεχειρήσω , τὰς δὲ τῶν γυναικῶν μηχανουργίας οὔπω κατενόησας.ʼ ὁ δὲ , ἅμα τῷ λόγῳ διεγερθεὶς καὶ τὰ γραφέντα διενεγκών , τῷ πυρὶ ἀπετέφρωσεν . εἶτα καὶ θειαζόμενος ἔλεγεν οὐδεὶς βροτῶν διαγνῶναι δύναιτʼ ἂν τὰ τῶν γυναι - κῶν πανουργεύματα . μετὰ δὲ ταῦτα διαπορούμενος καὶ μηκέτι προσθείς τὰ γυναικεῖα ζητεῖν , πρὸς τὴν ἰδίαν πατρίδα ἐπάνεισι καὶ ἀπεριέργῳ τῇ γνώμῃ νόμιμον ἑαυτῷ γυναῖκα ἠγάγετο .
Lemmas: ἀνήρ τις εἰμί , ὅς ἔνορκος ἑαυτοῦ ὅρος τίθημι μή ὅλως ἠρεμέω ἢ ἑαυτοῦ δίδωμι ἄνεσις , μήτε μήv ἄγω γυνή , ἠώς εἄν πᾶς ὁ ὁ γυνή ἐφίστημι μηχάνημα . καί εὐθύς ὁ πατρίς ἔξειμι , περίειμι ὁ χώρα πληρόω ὁ σπουδάζω . ἕτερος δέ τις αὐτός κατά ὁ ὁδοιπορία συναντάω , ὅς καί μανθάνω πρός αὐτός ὁ κατεπείγω χρεία , φημί ὁ ἀνήρ · „ οὖον δύναμαι , εἰμί ἄνθρωπος , ὁ ὁ γυνή κατανοέω τρόπος οὐδέ ὁ πέρας αὖος - ὁ ἐφευρίσκω , ἠώς ἄν σποδιά συνάγω καί τις τόπος διά αὐτός καταπάσσω τεσσαράκοντα ἡμέρα καί τεσσαράκοντα νύξ ἐπί αὐτός διατελέω κάθημαι - μένος καί μέτριος τροφή καί πόσις μεταλαμβάνω - νάω . οὗτος γάρ δύναμαι ἀπαριθμέω καί σημαίνω ὁ ὁ γυνή πανουργία . “ ὁ δέ ὁ ῥῆμα οὗτος ἀκούω παρά ὁ αὐτός συναντάω , ποιέω καθώς οὗτος αὐτός ἐντέλλω , καί διατελέω ἐπί σποδιά κάθημαι καί εὐτελής ὁ δίαιτα χράω - μένος καί παρά ὅλος ὁ τεσσαράκοντα ἡμέρα καί τεσσαράκοντα νύξ ἀπογράφω ὁ ὁ γυ - ναικως μηχανουργία · ὅς δή καί περαιόω δοκέω ἐσύστερον καί μηδείς οὗτος καταλείπω ἄγρα - φος . λαμβάνω οὖν ὅς ποιέω ἀπογραφή , πρός ὁ ἑαυτοῦ οἰκίον ἐπάνειμι . πορεύω ( δέ ) ἐπί τίς χωρίον παραγίγνομαι , ἐν ὅς καί καταλύω . εἰμί δέ τις ἀνήρ ἐν ὅδε ὁ χωρίον , ὅς καί παρασκευάζω ἑστίασις τις , ὁ ὁ χωρίον οἰκήτωρ καλέω μετά ὅς ἐκεῖνος ὁ ἀπογραφεύς εἰς δεξίωσις Μέτε - καλέω . ὅς δέ ἔρχομαι καί ἀναπίπτω μετά ὁ ἄλλος δαιτυμών , οὐ ὁμοίως αὐτός ὁ παρατίθημι ἐσθίω , ἀλλά ἄσιτος καθέζομαι . λέγω οὖν ὁ ἑστιάτωρ αὐτός · ποθέω καί τίς εἰμί , εἰμί ἑταῖρος ὁ δέ ἀποκρίνω - ΝΑΤΟ · ὁδίτης εἰμί , ὡς ὁράω , κατά μακρός παρηγι - νομή χώρα . ἐκ γάρ ὁ φέρω ἐξέρχομαι ὁ σοφία μανθάνω καί ὁ ὁ πονηρός κατανοέω γυνή μηχάνημα οὗτος αὐτός ἐρῶ , φημί - ἵν ὁ ἑστιάτωρ πρός ὁ ἑαυτοῦ σύζυγος · ὅς ἀνήρ οὗτος ξένος ὅδε ὁ χωρίον φύω καί οὐδείς ὅλως ἐσθίω . ἐξέρχομαι δέ ὁ ἴδιος πατρίς καί ὁ χώρα περίειμι , ὁ ὁ γυνή ἅπας , ὡς φημί , ἐκμανθάνω μηχανουργία , καί οὗτος γράφω παραδίδωμι . ἀλλά ἀνίστημι , γυνή , παρασκευάζω αὐτός ὁ πρός βρῶσις καί πόσις ἁρμόζω αὐτός , ὡς εἄν παρά ἐγώ δήω φιλοφρονέω ὁ μέντοι ἀνήρ ἐξεῖπον ἔξειμι . ὁ δέ γε γυνή ὁ ὁδοιπόρος ( ἐρωτάω ) τίς ποιέω φημί ἄνθρωπος ; γε - γραφεύς πᾶς ὁ γυνή ὁ πονηρία ὅς δέ ναῖος φημί πάσσω αὐτός ἀπογράφω ὁ Μήχα - νουργίας καί ὁ αὐτός δόλος καί σκαιωρία διαλαμβάνω , μηδείς τίς οὗτος ὁ παράπαν ἐάω ἀσήμαντος ἐκεῖνος δέ οὗτος παρά αὐτός ἐνωτίζω , γιγνώσκω ὡς ματαιόφρων ὁ ὁδοιπόρος καί ἀσύνετος καθίστημι . καί πρός αὐτός κατά εἰρωνεία φθέγγομαι - ξατο · καί ἐπεί , ὡς φάσκω , ὁ γυναικεῖος Μήχα νῆμα γράφω , ἀδύνατος εἰμί γυνή , εἴτε ἐγώ αὐτός , τεχνάζω τίς πρός σύ ἢ διά λόγος ἢ διά τις πρᾶξις ; πλήν ἀκούω ὁ ἐμέω ῥῆμα . ἰδού [ ὡς ] ὁράω ὁ ἐμός ἀνήρ ὡς εἰς βαθύς αἱρέω - λακέω γῆρας , νεᾶνις δέ ἐγώ καί ( ὁ ) ὁ ἀνήρ συνουσία πάνυ ἐφίημι . καί σύ δέ ὡς ὁράω νέος εἰμί , τυγχάνω δέ καί κατάκορος φαγεῖν καί πίνω , τυγχάνω δέ ωςαυος καί ὁ σύνευνος ὁ ἐμός ἀποδημέω . ἐγείρω - τίθημι οὖν , ὁ ἔφεσις ἐγώ ἐκπληρόω . οὗτος εἶπον ὁ γυνή πρός ἀπάτη τοᾶ ὁδοιπόρος , πείθω ὁ λόγος αὐτός . καί ἀνίστημι ὡς εὐήθης καί εἰμί - ὅς ἠλίθιος , ὁ ζώνη λύω ὁ ἴδιος φιμινάλιον ὁ ὁ κλίνη ἐπαναβαίνω . ὁράω δέ ὁ γυνή ὁ πρός ἐπιμιξία αὐτός ταχυρρεπής τε καί ῥᾴδιος , ὁ χείρ ὁ ἑαυτοῦ ἐπιτίθημι κεφαλή μεγαλόφωνα κραυγάζω . εὐθύς δέ ὁ ὁ χωρίον κάτοικος ἐπί ὁ αὐτός κραυγή πρός ὁ οἰκίον ἐπιτίθημι ὁράω τίς οὗτος εἰμί . ὁ δέ γε ὁδοιπόρος , ἐκεῖνος οὗτος βοῦς ὁ τε ἐγχώριος πρός αὐτός ἐρχόμενος καί ὁ τράπεζα ἔτι πρό αὐτός ἵστημι , εἰμί δείδω εἰς ὁ μάλιστα , ἐρυθρίας καί ἀμηχανέω ἐπί ὅδε . εἰς - ἔρχομαι δέ ὁ ἄγροικος λέγω ὁ γυνή · τίνω ἕνεκα ἐπί τοσοῦτος , εἰμί γυνή , ἀναβοάω ; ὅς δέ φημί πρός αὐτός · ὕω ὁ ξένος παρά ἐγώ φιλοφρο - νέομαι καί ἀπό ὅς ὁ τράπεζα ἐσθίω , ὑπό τις θρύμμα ὁ φάρυγξ χαλεπῶς ἐπέχω καί μικρός ὅσος κινδυνεύω ἀπαγχονίζω . ἐγώ δέ αὐτίκα ἐπί ὅδε ὁ συμβαίνω ἀθρόος καίριος ἀλγέω καί ὁ ἀνήρ τέλειος ἐκλείπω ὑποτοπά - ἀκούω οὕτως κραυγάζω . νυνί δέ ὁ ὁ θεός ἀρόω - γῆ προφθάνω , ἀπαλλάσσω οὗτος ὁ συνοχεύς καί ὁ πρότερος εὐεξία ἐν κατάστασις γίγνομαι . οὗτος εἶπον αὐτός ἔξειμι ὁ ἐπιτρέχω ἅπας - αἱρέω . ὁ δέ γυνή προσπελάζω ὁ ὁδοιπόρος φημί οὕτως · αἱρέω γε οὗτος , ὅσπερ ἤδη διαπράσσω εἰς σός , ὁ λοιπός προσαπογράφω ; ὁ δέ ξένος οὖ , φημί - Σεν οὐδαμός ὁ δέ μάτης τοίνυν , εἰμί ἄνθρωπος . ὁ κόπος καί ὁ δαπάνη ἀναλίσκω . πολύς γάρ ἀγωνίζομαι ἀνήνυτος ἐπιχειρέω , ὁ δέ ὁ γυνή μηχανουργία οὔπω κατανοέω ὁ δέ , ἅμα ὁ λόγος διεγείρω καί ὁ γράφω διαφέρω , ὁ πῦρ ἀποτρέφω . εἶτα καί θειάζω λέγω οὐδείς βροτός διαγιγνώσκω δύο εἄν ὁ ὁ γυνή - Κῶς πανούργευμα . μετά δέ οὗτος διαπορέω καί μηκέτι προστίθημι ὁ γυναικεῖος ζητέω , πρός ὁ ἴδιος πατρίς ἐπάνειμι καί ἀπερίεργος ὁ γνώμη νόμιμος ἑαυτοῦ γυνή ἄγω .