syntipas.narrationes-de-syntipa 2
Κατὰ δὲ τὴν ἕκτην ἡμέραν σφόδρα ἡ γυνὴ ἐπὶ τῷδε τῷ προστάγματι τοῦ βασιλέως χαλεπήνασα καὶ δεινοπαθήσασα , καθʼ ἑαυτὴν οὕτως ἔλεγεν , ὡς „ εἰ μὴ τὴν σήμερον ὁ τοῦ βασιλέως υἱὸς ἀποκτανθείη , τὴν αὔριον πάντως προσφθέγξεται τῷ ἰδίῳ πατρί , καὶ εὐθέως διὰ τῆς αὐτοῦ πρὸς αὐτὸν ὁμιλίας τὰ τῆς ἐμῆς σκαιωρίας ἔσται κατάδηλα , καὶ θανάτῳ παραδοθήσομαι . χρὴ οὖν ἐμαυτὴν διαχειρίσασθαι · οὐδαμῶς γάρ τι ἕτερον τῷ βασιλεῖ ἀναγγεῖλαι τολ - μήσω . “ ταῦτα καθʼ ἑαυτὴν ἡ κακότροπος ἐκείνη γυνὴ συλλογισαμένη καὶ δέει συσχεθεῖσα πολλῷ , πρῶτα μὲν τὰ ἑαυτῆς συνελέξατο πράγματα τῆς οὐ - σίας καί γε τοῖς γνωστοῖς καὶ τοῖς γείτοσιν ἐμερί - σατο . εἶτα καὶ ἀξιοῖ ὕλην αὐτοὺς καυστικὴν συνα - γαγεῖν αὐτῇ · οἱ δὲ δαψιλῆ συναγείρουσι . κἀκείνη διʼ αὐτῆς σφοδρὰν ἀνῆψε πυράν · ἧς δὴ ἀναφθείσης , ὥρμησεν ἡ γυνὴ τῇ καμίνῳ ἑαυτὴν ἐμβαλεῖν , ὅτιπερ ὑφωρᾶτο τῇ ἕωθεν οὐ μετρίαν αὑτῇ ἐπισπάσεσθαι τὴν αἰσχύνην καὶ τὸν κατάγελων . ἐπεὶ δὲ καὶ ἡ ἑβδόμη ὡς ἐν τοσούτῳ ἡμέρα ἐφέστηκε , καθʼ ἣν καὶ παῖς τῷ βασιλεῖ καὶ πατρὶ προσφθέγξασθαι ἤμελ - λεν , ὥς γε κατʼ ἀρχὰς ὑπὸ τοῦ διδασκάλου παρήγ - γελτο , ἡ γυνὴ αὕτη λίαν ὡς εἰκὸς ἠγωνία καὶ ἐφρόν - τιζε , καὶ μερίμναις καὶ ἀλγηδόσι τὴν καρδίαν ἐβάλ - λετο . ᾔδει γὰρ ὡς ἡνίκα τῷ βασιλεῖ ὁ παῖς φθέγ - ξαιτο , οὐ μόνον αὐτὴ καταισχυνθήσεται , ἀλλὰ καὶ ὀλέθρῳ μετὰ τῆς αἰσχύνης παραδοθήσεται , ἐφʼ οἷς πάντως τῷ παιδίῳ ἀτόπως λελάληκε . τοῦ γοῦν τοι - ούτου αὐτῆς χαλεποῦ βουλεύματος πολλαχῆ γε τῇ φήμῃ θρυλλουμένου καὶ διαθέοντος , ἔφθασε καὶ εἰς τὰς τοῦ βασιλέως αὐτοῦ ἀκοάς . καὶ μὴν σὺν τάχει τὴν γυναῖκα προφθάνει καί φησιν αὐτῇ · „ τίνος χά ριν , ὦ γύναι , πυρὶ σεαυτήν παραδίδως ; “ ἣ δέ „ μὴ ὡς ἔδει με ἀπὸ τοῦ παιδός σου “ ἔφη „ ἐξεδίκησας οὐδὲ αὐτὸν ἀπέκτεινας καθάπερ προσῆκεν . “ ὁ δὲ βασιλεὺς ἅμα τῷ λόγῳ πίστεις αὐτῇ ἐνόρκους δέ - δωκεν ἀσφαλεῖς , ὡς ἀναμφιλέκτως τὸν παῖδα δια - χειρίσεται . ἣ δὲ ἀποδεξαμένη τὸν λόγον , ἐπέσχεν ἑαυτὴν τοῦ τοιοῦδʼ ἐγχειρήματος . καὶ αὐτίκα ὁ βα - σιλεὺς μετʼ ὀργῆς ἀπεφήνατο ἀνυπερθέτως τὸν υἱὸν ὑποβληθῆναι τῷ ξίφει . τῆς οὖν τοιαύτης ἰταμωτά - της ἐξενεχθείσης ἀποφάσεως , ὁ τοῦ βασιλέως φιλο - σοφώτατος ἕβδομος σύμβουλος περὶ ταύτης ἐνωτι σάμενος καὶ σὺν αὐτῷ οἱ ἕτεροι ἓξ συμφιλόσοφοι , ἐπὶ τῷ γόνῳ τῆς πορφύρας σφόδρα λελύπηνται καὶ ἤλγησαν τὰς ψυχάς , ὁρῶντες τὸν ἀνεύθυνον ὡς κακοῦργον κινδυνεύοντα . καὶ πορευθέντες ἐφίσταν - ται τῷ τοῦ βασιλέως σπεκουλάτωρι , ἤδη τὸ ξίφος πρὸς τὴν σφαγὴν τοῦ παιδὸς ἀνατείνοντι , ἐπιμόνως αὐτὸν ἀξιοῦντες βραχύ τι τὴν τοῦ παιδὸς ὑπερθέ - σθαι ἀναίρεσιν , ἄχρις ἂν ὁ τῶν φιλοσόφων ἕβδομος πρὸς τὸν βασιλέα εἰσέλθοι ἅμα τε καὶ ἐξέλθοι . οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ δώροις τὸν ἄνδρα ἐδεξιώσαντο . ὃ δὲ τοὺς φιλοσόφους αἰδεσθείς , τῇ αὐτῶν συγκατανεύει αἰτήσει . εἶτα ὁ τῶν φιλοσόφων ἕβδομος σύμβουλος πρὸς τὸν βασιλέα ἐκεῖθεν πορεύεται · καὶ εἰσελθὼν προσεκύνησεν αὐτὸν ἐπὶ τῆς γῆς καί φησι „ βασιλεῦ , ζῆθι . γινώσκειν σου τὸ κράτος ἐκδυσωπῶ , ὡς ἐξαί - σιον ἅμα καὶ ἀνόσιον δρᾶμα πειρᾶσαι ποιήσασθαι , ὅτιπερ τὸν υἱὸν μαχαίρας ἔργον γενέσθαι προσέταξας , ψιλῇ γυναικὸς ὑποθήκῃ οὕτως ἀνεξετάστως συναρ - παγείς , καὶ ταῦτα μήπω ἐγνωκώς , κἂν ἀληθῆ σοι κἂν ψευδῆ λελάληκεν . ἤκουσται δέ μοι καὶ τοῦτο , ὡς διὰ πολλῶν εὐχῶν , νηστειῶν τε καὶ εὐποιιῶν θεόθεν τοῦτον τὸν παῖδα σύ τε καὶ ἡ μήτηρ ἐξῃτή - σασθε · καὶ διὰ γυναικὸς ῥῆμα ὀλέθρῳ αὐτὸν παρα - δίδως ; ἀλλʼ ὅμως μου τῶν ῥημάτων ἄκουσον .
Lemmas: κατά δέ ὁ ἕκτος ἡμέρα σφόδρα ὁ γυνή ἐπί ὅδε ὁ πρόσταγμα ὁ βασιλεύς χαλεπαίνω καί δεινοπαθέω , κατά ἑαυτοῦ οὕτως λέγω , ὡς „ εἰμί μή ὁ σήμερον ὁ ὁ βασιλεύς υἱός ἀποκτείνω , ὁ αὔριον πάντως προσφθέγγομαι ὁ ἴδιος πατήρ , καί εὐθύς διά ὁ αὐτός πρός αὐτός ὁμιλία ὁ ὁ ἐμός σκαιωρία εἰμί κατάδηλος , καί θάνατος παραδίδωμι . χρή οὖν ἐμαυτοῦ διαχειρίζω · οὐδαμῶς γάρ τίς ἕτερος ὁ βασιλεύς ἀναγγέλλω τολ - μῆσον . “ οὗτος κατά ἑαυτοῦ ὁ κακότροπος ἐκεῖνος γυνή συλλογίζομαι καί δήω συνέχω πολύς , πρῶτος μέν ὁ ἑαυτοῦ συλλέγω πρᾶγμα ὁ οὖον - σία καί γε ὁ γνωστός καί ὁ γείτων Έμερι - Σάτο . εἶτα καί ἀξιόω ὕλη αὐτός καυστικός Σύνα - γαγεῖν αὐτός · ὁ δέ δαψιλής συναγείρω . ἐκεῖνος διά αὐτός σφοδρός ἀνάπτω πυρά · ὅς δή ἀνάπτω , ὁρμάω ὁ γυνή ὁ κάμινος ἑαυτοῦ ἐμβάλλω , ὅτιπερ ὑφοράω ὁ ἕωθεν οὖον μέτριος ἑαυτοῦ ἐπισπάω ὁ αἰσχύνη καί ὁ κατάγελως . ἐπεί δέ καί ὁ ἕβδομος ὡς ἐν τοσοῦτος ἡμέρα ἐφίστημι , κατά ὅς καί παῖς ὁ βασιλεύς καί πατήρ προσφθέγγομαι ἀμελέω - Λεν , ὅς γε κατά ἀρχή ὑπό ὁ διδάσκαλος παραγή - γελτο , ὁ γυνή οὗτος λίαν ὡς εἰκός ἀγωνιάω καί Έφρον - τίζω , καί μέριμνα καί ἀλγηδών ὁ Καρδία βάλλω - Λέτο . οἶδα γάρ ὡς ἡνίκα ὁ βασιλεύς ὁ παῖς φθέγ - ξαιτο , οὖον μόνος αὐτός καταισχύνω , ἀλλά καί ὄλεθρος μετά ὁ αἰσχύνη παραδίδωμι , ἐπί ὅς πάντως ὁ παιδίον ἄτοπος λαλέω . ὁ γοῦν ὅς - Ούτου αὐτός χαλεπός βούλευμα πολλαχῆ γε ὁ φήμη θρυλλουμενοω καί διαθέω , φθάνω καί εἰς ὁ ὁ βασιλεύς αὐτός ἀκοή . καί μήv σύν τάχος ὁ γυνή προφθάνω καί φημί αὐτός · „ τίς χά ῥίς , εἰμί γυνή , πῦρ σεαυτοῦ παραδίδωμι ; “ ὅς δέ „ μή ὡς ἐσθίω ἐγώ ἀπό ὁ παῖς σύ “ φημί „ ἐκδικέω οὐδέ αὐτός ἀποκτείνω καθάπερ προσήκω . “ ὁ δέ βασιλεύς ἅμα ὁ λόγος πίστις αὐτός ἔνορκος δέ - δίδωμι ἀσφαλής , ὡς ἀναμφίλογος ὁ παῖς διά - χειρίζω . ὅς δέ ἀποδείκνυμι ὁ λόγος , ἐπέχω ἑαυτοῦ ὁ τοιόσδε ἐγχείρημα . καί αὐτίκα ὁ βάω - σιλαας μετά ὀργή ἀποφαίνω ἀνυπερθέτως ὁ υἱός ὑποβάλλω ὁ ξίφος . ὁ οὖν τοιοῦτος ἴταμος - ὁ ἐκφέρω ἀπόφασις , ὁ ὁ βασιλεύς φιλο - σοφός ἕβδομος σύμβουλος περί οὗτος ἕνος σάω καί σύν αὐτός ὁ ἕτερος ἓξ συμφιλοσοφέω , ἐπί ὁ γόνος ὁ πορφύρα σφόδρα λυπέω καί ἀλγέω ὁ Ψυχή , ὁράω ὁ ἀνεύθυνος ὡς κακοῦργος κινδυνεύω . καί πορεύω ἐφίστημι - ὁ ὁ ὁ βασιλεύς σπεκουλάτωρ , ἤδη ὁ ξίφος πρός ὁ σφαγή ὁ παῖς ἀνατείνω , ἐπίμονος αὐτός ἄξιος βραχύς τίς ὁ ὁ παῖς ὕπερθεν - ἕπομαι ἀναίρεσις , ἄχρι εἄν ὁ ὁ φιλόσοφος ἕβδομος πρός ὁ βασιλεύς εἰσέρχομαι ἅμα τε καί ἐξέρχομαι . οὖον μήv ἀλλά καί δῶρον ὁ ἀνήρ δεξιόομαι . ὅς δέ ὁ φιλόσοφος αἰδέομαι , ὁ αὐτός συγκατανεύω αἰτέω . εἶτα ὁ ὁ φιλόσοφος ἕβδομος σύμβουλος πρός ὁ βασιλεύς ἐκεῖθεν πορεύω · καί εἰσέρχομαι προσκυνέω αὐτός ἐπί ὁ γῆ καί φημί „ βασιλεύς , ζάω . γιγνώσκω σύ ὁ κράτος ἐκδυσωπέω , ὡς ἐξό - σίον ἅμα καί ἀνόσιος δρᾶμα πειράω ποιέω , ὅτιπερ ὁ υἱός μάχαιρα ἔργον γίγνομαι προστάσσω , ψιλός γυνή ὑποθήκη οὕτως ἀνεξέταστος συναρ - πήγνυμι , καί οὗτος μήπω γιγνώσκω , κἀν ἀληθής σύ κἀν ψευδής λαλέω . ἀκούω δέ ἐγώ καί οὗτος , ὡς διά πολύς εὖχος , νηστεία τε καί εὐποιία θεόθεν οὗτος ὁ παῖς σῦς τε καί ὁ μήτηρ ἐξαιτέω - σάω · καί διά γυνή ῥῆμα ὄλεθρος αὐτός παρά - δίδωμι ; ἀλλά ὅμως ἐγώ ὁ ῥῆμα ἀκούω .