syntipas.narrationes-de-syntipa 16
‘Βασιλεύς τις ἦν ἐν τοῖς ἔκπαλαι χρόνοις · ὅς δὴ καὶ πλείστους ἐφʼ ἑαυτὸν φιλοσόφους ἐπλούτει . ὧν ὁ εἷς ἐτύγχανεν τῶν ἄλλων μᾶλλον διαφορώτατος . ἦν δὲ ἐκείνῳ τῷ βασιλεῖ καί τις ἕτερος ἀνὴρ τὴν ἀστροθεάμονα τέχνην ἄκρως ἐξησκημένος . τῷ γοῦν πρωτεύοντι ἐκείνῳ τοῦ βασιλέως φιλοσόφῳ υἱὸς γεννᾶται · περὶ οὗ καὶ τῷ βασιλεῖ ἀνηγγέλθη . ὁ δὲ βασιλεὺς εὐθὺς τὸν ἀστρολόγον προσεκαλέσατο · καὶ οὗτος περὶ τοῦ τεχθέντος τῷ φιλοσόφῳ παιδὸς πρό - τερον μεμαθηκώς , ἐξήτασεν περὶ τῆς αὐτοῦ τύχης , καὶ τῷ βασιλεῖ δεδήλωκεν ὡς ‘ὁ παῖς οὗτος , ὡ δέ - σποτα , ἐξ ὧν με οἱ τῶν ἀστέρων δρόμοι διδάσκουσι , τὴν τῶν λῃστῶν καὶ κακούργων πονηρίαν κέκτηται · καὶ ἐπὶ μακροὺς βιοτεύσει τοὺς χρόνους · ἀλλὰ καὶ κατʼ αὐτὴν τὴν τρισκαιδεκαετίαν τῆς αὐτοῦ ζωῆς μεγίστην κακουργίαν καὶ κλοπὴν διαπράξεται.’ τού - των δὲ οὕτως παρὰ τοῦ ἀστρολόγου ῥηθέντων , λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ τοῦ τεχθέντος πατήρ · ‘πάντα ἤδη φιλαλήθως τῷ βασιλεῖ τὰ τῆς τύχης τοῦ τεχθέντος παιδὸς ἐγνώρισας;’ ὃ δὲ ‘ναί’ , φησίν ‘ὦ φιλόσοφε , ἀκριβῶς τὰ περὶ τοῦ παιδὸς ἐξετάσας καὶ συζητήσας εὗρον ὅτιπερ λῃστὴς γενήσεται καὶ λῃστῶν ὁ χαλε - πώτατος καὶ ὀλεθριώτατος.’ ὑπολαβὼν δὲ ὁ φιλό - σοφος λέγει τῷ βασιλεῖ · ‘ἔγωγε λοιπὸν τὸν ἐμὸν παῖδα ῥυθμίσω καὶ ἐκπαιδεύσω τοῦ μή τινα αὐτὸν τοιαύτην πρᾶξιν νενοηκέναι , ἀλλὰ μᾶλλον τῶν ἀπη - γορευμένων αὐτὸν πρακτέων ἀπέχεσθαι , τῶν δὲ ἀγαθῶν καὶ ἀξιεπαίνων ἀντέχεσθαι.ʼ ὁ μέντοι γεν - νηθεὶς παῖς ὀκτὼ μῆνας τῆς ἡλικίας ἀμείψας , τοῦ μητρῴου μαζοῦ εὐθὺς ἀποτέμνεται . τοῦτον δὲ μετὰ ταῦτα ὁ πατὴρ ἐντὸς οἰκίσκου τινὸς ἐγκατακλείει , καὶ ἤρξατο αὐτὸν διά τινων ἀπαλῶν καὶ λυσιτελῶν ἐδεσμάτων ἐκτρέφειν τε καὶ ἀνατρέφειν , οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ πᾶσαν αὐτὸν ἀρετὴν ἐκδιδάσκειν καὶ σεμνότητα . καὶ οὕτω σὺν ἀκριβείᾳ τὸν υἱὸν ἀν - έτρεφεν · οὐκ εἴα τινὰ τὸ παράπαν πρὸς αὐτὸν εἰσέρχεσθαι , οὐδὲ ἔξωθεν τοῦ οἴκου τὸν παῖδα προέρχεσθαι , ἀλλʼ οὐδὲ τῶν πονηρῶν τοῦ ἀνθρω - πίνου βίου πράξεων γνώριμόν τι τούτῳ καθίστατο συνόλως . καὶ οὕτως ὁ παῖς ἀνατρεφόμενος τῆς πεντεκαιδεκαέτους ἡλικίας ἥψατο . εἶτά φησι πρὸς αὐτὸν ὁ τούτου πατήρ · ‘αὔριον , ὦ τέκνον , πρὸς τὸν βασιλέα πορεύσομαι καὶ σὲ μεθʼ ἑαυτοῦ ἀπαγα - γεῖν πρὸς αὐτὸν βούλομαι , ὡς ἂν χαίρειν αὐτῷ προςφθέγξῃ καὶ ὡς δέον τούτῳ προσομιλήσῃς μετά γε τὴν συνήθη καὶ δουλοπρεπῆ προσκύνησιν . οὕτω μὲν ( οὖν ) ὁ φιλόσοφος τῷ ἑαυτοῦ υἱῷ ἔλεγε . καὶ ἦν τοῦτον ἄκρως τῆς διδασκαλίας ἐκπαιδεύσας , ἅτε σπεύδων ψευδῆ ( ἐνδείξασθαι τὴν τοῦ ἀστρολόγου μαντείαν . ὁ δὲ παῖς ἀκούσας ὅτι αὐτὸν ὁ ) πατὴρ εἰς τὸν βασιλέα εἰσαγαγεῖν βούλεται , ἠγωνία μᾶλλον ἐπὶ τῇ ἀκούσει , καὶ λογισμῷ συνεστρέφετο λέγων ὡς ‘οὐδὲ ἄλλοτε τὸν βασιλέα τεθέαμαι , καὶ νῦν ὁ ἐμὸς πατὴρ εἰς αὐτὸν εἰσαγαγεῖν με βούλεται . χρὴ ( δὴ ) κἀμὲ μυρεψικὰ καὶ ἀρωματικὰ εἴδη αὐτῷ προσ - ενεγκεῖν καί τι ἕτερον , καὶ τὸ κράτος αὐτοῦ ὡς τὸ εἰκὸς ἐγκωμιάσαι . πλὴν ἀλλʼ ἐρυθριῶ τοιαῦτά τινα εἴδη ἀπὸ τοῦ ἐμοῦ πατρὸς ἐπιζητῆσαι . ἐπίσταμαι οὖν ὅμως τί με δεῖ πεποιηκέναι.’ τῇ ἐπιούσῃ νυκτὶ ἐξέρχεται λάθρα τῆς πατρῴας οἰκίας καὶ εἰσέρχεται πρὸς τὸ τοῦ βασιλέως παλάτιον . εἶτα διορυγήν τινα κατὰ κλέπτας ἐν τῷ τούτου τοίχῳ ποιησάμενος , εἰσέδυ τὰ βασίλεια ἕως αὐτοῦ τοῦ βασιλικοῦ κοιτῶ - νος . καὶ αὐτίκα ὁ βασιλεὺς ἔξυπνος γενόμενος ἀθρόον αὐτὸν ἑωράκει , καὶ τῇ αὐτοῦ θέῳ δειλίᾳ συνεσχέθη . καὶ θροούμενος τὰ μέγιστα ἔλεγε καθʼ ἑαυτὸν οὕτως , ὡς ‘εἰ μὴ ἐπὶ πλεῖστον οὗτος ἐφʼ ἑαυτῷ τὸ θάρσος ἐκέκτητο , οὐκ ἄν οὕτως ἀωρὶ τῶν νυκτῶν τῆς ἐνθάδε κατετόλμησεν εἰσελεύσεως · καὶ εἴπερ αὐτῷ ἀντικαταστῆναι πειράσομαι , ἴσως ἀνελεῖν ἐπιχειρήσει με.’ ταῦτʼ οὖν ὁ βασιλεὺς ἐκεῖνος συλ - λογισάμενος καὶ μᾶλλον ἡσυχάσας , παραχωρεῖ τῷ νέῳ [ τῆς ἐκεῖθεν ἀπολήψεως ] τοῦ εἰληφέναι τῶν εἰδῶν εἴ τι καὶ βούλοιτο . ὃς καὶ ἐκτείνας τὰς χεῖρας , τῶν ταύτῃ κειμένων βασιλικῶν ἥψατο ὑφασμάτων , καί τινα τούτων σινδόνα ἐξείλκυσε πολλοῦ γε τιμίαν . ἣν δὴ καὶ μόνην ἀναλαβὼν τῶν ἀνακτόρων τε ἐξελ - θὼν ἀπῄει πόρρωθεν . τὴν μέντοι σινδόνα εὐθὺς ἀπεμπόλησε κἀκ τῆς τιμῆς μυρρίνης ἀρώματα καὶ ἕτερα μυρεψικὰ δαψιλῶς εἴδη ὠνήσατο . ὁ μέντοι βασιλεὺς οὐδενὶ τὴν τοῦ νέου νυκτερινὴν τὸ παρά - παν ἐπιστασίαν ἐγνώρισεν . ἕωθεν οὖν ὁ φιλόσοφος τὸν ἑαυτοῦ παῖδα παραλαβών , πρὸς τὸν βασιλέα πορεύεται . καὶ εἰσελθόντες , ἐπὶ τὴν γῆν αὐτὸν προσεκύνησαν . καὶ εὐθὺς ὁ παῖς τὰ ἐωνημένα εὐώδη ἐκεῖνα καὶ τερπνότατα εἴδη τῷ ἄνακτι προσ - ήνεγκε καὶ διʼ αὐτῶν τῆς προσαγωγῆς τοῦτον ἐγ - κωμιάζειν ἀπήρξατο . ἔφη δὲ καὶ ὁ φιλόσοφος πρὸς αὐτόν · ‘βασιλεῦ , ζῆθι εἰς τὸν αἰῶνα . ἰδού , ὡς ὁρᾷς , τῷ κράτει σου τουτονί μου τὸν παῖδα παρέ - στησα . ὃν ὁ σὸς ἀστρολόγος περὶ αὐτὴν τὴν τρισ - καιδεκαετίαν τῆς αὐτοῦ ζωῆς λῃστρικῆς ἐργασίας μέλλειν κατάρξασθαι προηγόρευσε . καὶ ἰδοὺ νῦν πεντεκαιδεκαέτης γέγονε καὶ οὐδαμῶς κλοπὴν ἐξειρ - γάσατο . τοίνυν ψευδὴς ὁ ἀστρολόγος ἤδη πεφώρα - ται , καὶ αἱ τούτου προρρήσεις ληρώδεις ἀπεφάνθη - σαν.’ ὁ δὲ βασιλεὺς περιέργως τῇ ὄψει τοῦ νεανίσκου ἐνατενίσας , ἐπεγνώκει αὐτόν , ὡς οὗτός ἐστιν ὁ τὴν διορυγὴν τῇ νυκτὶ ἐργασάμενος κλέπτης καὶ τολ - μηρῶς εἰσδὺς τὰ βασίλεια καὶ τὴν ἐν τῷ κοιτῶνι αὐτοῦ κλοπὴν ποιησάμενος . καὶ ὑπολαβών , ‘οὗτός ἐστιν’ ἔφη ‘ὁ κατὰ τῆς βασιλείας μου εἰσεληλυθὼς κλέπτης.’ καὶ ἐπιστώθη μᾶλλον ἐπʼ αὐτῷ ἡ τοῦ ἀστρολόγου προαγόρευσις . Ἐκ ταύτης μου τῆς διη - γήσεως γνῶθι , ὦ κράτιστε βασιλεῦ , ὡς ἑκάστου τῇ γεννήσει ἰδία τις ἀπόκειται παρὰ θεοῦ ἔκβασις εὐ - τυχίας ( ἢ ἀτυχίας ) . ὥσπερ ἐν μὲν τῇ τοῦ σοῦ υἱοῦ γεννήσει ἐσύστερον ἀπέβη αὐτῷ τὰ εὔχρηστα καὶ ἐπαινετὰ καὶ εὐτυχίας ἀνάμεστα , ἐν δὲ τῇ γεννήσει τοῦ τεχθέντος παιδὸς τῷ φιλοσόφῳ τοῦ βασιλέως ἐκείνου , περὶ οὗ προδιελαβόμην σοι , ἀπέβη τὰ ἄχρηστα καὶ φευκτέα καὶ ἀπόβλητα καὶ ἀτυχίας πεπληρωμένα . ταῦτα τῷ βασιλεῖ Κύρῳ τοῦ Συν - τίπα διηγησαμένου , φησὶν ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν ἑαυτοῦ παῖδα · ‘φράσον μοι , περιπόθητον τέκνον , πῶς ἄρα καὶ ὁποίῳ τρόπῳ ὁ σὸς μυσταγωγὸς Συν - τίπας τὴν τοσαύτην σε φιλοσοφίαν ἐξεδίδαξεν;’ ὁ δὲ παῖς τῷ πατρὶ ἀπεκρίνατο · ‘ἐπειδήπερ εἰσέτι , ὦ δέσποτα , περὶ τούτου μαθεῖν σὺ ζητεῖς , γνωρίζω αὖθις τῷ κράτει σου , ὡς παραλαβών με ἀπὸ σοῦ ὁ ἐμὸς διδάσκαλος καὶ εἰς τὸν αὐτοῦ οἶκον ἀπαγαγών , εὐθὺς οἰκίσκον νεωστί μοι ἐδείματο , καὶ τοῦτον ἔσωθεν κοσμίως σεριχρίσας καὶ λευκότητι κατα γλαΐσας , πάντα ὅσα ἐκδιδάξαι με ἔδει ἐν τοῖς τοῦ οἴκου τοίχοις ἀνιστόρησε καὶ γράμμασι διεστίξατό τε καὶ ἀκριβῶς ἀνετάξατο . οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τὸν ἥλιον καὶ τὴν σελήνην καὶ τοὺς ἀστέρας ἐν τοῖςδε ἀνεζωγράφησεν . ἐνεχάραξε δὲ τοῖς αὐτοῖς τοίχοις ἐν καλλωπίσμασι καὶ τὰ δέκα κεφάλαια τῆς τε σοφίας ( καὶ ) τῆς γνώσεως καὶ τῆς διδασκαλίας . ὧν τὸ πρῶτον κεφάλαιον περὶ σκαιοῦ τε καὶ λοιδόρου παρεισάγει ἀνδρός , ὃς μεταξὺ δύο τινῶν εἴτε ὁμαιμό - νων εἴτε προσφιλῶν διενέξεις τε καὶ διαμάχας ἀναρ - ριπίζει . τὸ δεύτερον περὶ φιλοσόφου ἀνδρὸς παρίστη - σιν , ὃς πολλὴν τῷ ἑαυτοῦ προσφιλεῖ ἐμποιεῖ τὴν ὠφέλειαν . τὸ τρίτον περὶ δολιόφρονος ἀνδρὸς εἰσ - ηγεῖται , ὃς οὐκ ἐπινυστάζειν οἶδε πώποτε τοῖς κα - κοῖς , δόλους καὶ σκαιωρίας κατὰ τοῦ ἑτέρου συρ - ράπτων , ἐκείνου μὴ εἰδότος . τὸ τέταρτον περὶ ἀνδρός ἐστιν ἀπρεπῶς ἑτέρῳ προσονειδίζοντος τὴν ἐκείνου τῷ σώματι ἐνυπάρχουσαν ἐκ λέπρας ἴσως ἀσχημο - σύνην τινὰ ἢ ἕτερόν τι τοιόνδε . τὸ πέμπτον , περὶ τοῦ μὴ δεῖν ἀποφαίνεσθαί τινα περί τινος πράγμα - τος ἢ κατηγορίας , πρὶν ἢ τὴν ταύτης βεβαιωθείη ἀλήθειαν . τὸ ἕκτον κεφάλαιον περὶ τοῦ μὴ δεῖν τινα ἐπὶ ἄφρονι ἀνδρὶ καὶ ἰδιωτικῶς ἔχοντι πεποιθέναι . τὸ ἕβδομον κεφάλαιον περὶ φθονεροῦ ἀνδρὸς ἐκδι - δάσκει , ζηλοτύπως πρὸς ἑτέρους ἄνδρας ἔχοντα διὰ τὸ ἐκείνους χρηστοῦ τινος ἐπαπολαύειν ἢ ἀξιεπαίνου τινὸς προτερήματος ἐν μετουσίᾳ τυγχάνειν · ὃς δὴ καὶ βασκαίνων ἐκείνοις ἀνιᾶται μὲν καθʼ ἑαυτὸν καὶ φθόνῳ τήκεται , τοὺς δέ γε φθονουμένους κατʼ οὐ - δένα τρόπον ἐντεῦθεν λυμαίνεται . τὸ ὄγδοον κεφά - λαιον πέφυκε περὶ τοῦ δεῖν τινα πάντας ἀγαπᾶν καὶ μηδαμῶς τῷ ποιήσαντι κακὸν ἀποδιδόναι τὰ ὅμοια . τὸ ἔννατον κεφάλαιον παρίστησιν ὅτι χρὴ καθώς τις θέλει ἵνα ποιῇ αὐτῷ ἕτερος , καὶ αὐτὸν ἐκείνῳ ποιεῖν ὁμοίως . τὸ δὲ δέκατον κεφάλαιον δη - λοῖ περὶ τοῦ μὴ δεῖν τινα φιλιοῦσθαι καὶ ἀδελφο - ποιεῖν τοῖς ἀσεβῶς τῶν πράξεων καὶ τυραννικῶς ἔχουσι καὶ ἀδικίαις καὶ πλεονεξίαις χρωμένοις.’
Lemmas: Βασιλεύς τις εἰμί ἐν ὁ ἔκπαλαι χρόνος · ὅς δή καί πλεῖστος ἐπί ἑαυτοῦ φιλόσοφος πλουτέω . ὅς ὁ εἷς τυγχάνω ὁ ἄλλος μᾶλλον διάφορος . εἰμί δέ ἐκεῖνος ὁ βασιλεύς καί τις ἕτερος ἀνήρ ὁ ἀστροθεάμων τέχνη ἄκρως ἐξασκέω . ὁ γοῦν πρωτεύω ἐκεῖνος ὁ βασιλεύς φιλόσοφος υἱός γεννάω · περί ὅς καί ὁ βασιλεύς ἀναγγέλλω . ὁ δέ βασιλεύς εὐθύς ὁ ἀστρολόγος προσκαλέω · καί οὗτος περί ὁ τίκτω ὁ φιλόσοφος παῖς πρό - τέρος μανθάνω , ἐξετάζω περί ὁ αὐτός τυγχάνω , καί ὁ βασιλεύς δηλόω ὡς ὅς παῖς οὗτος , εἰμί δέ - σποτα , ἐκ ὅς ἐγώ ὁ ὁ ἀστήρ δρόμος διδάσκω , ὁ ὁ λῃστής καί κακοῦργος πονηρία κτάομαι · καί ἐπί μακρός βιοτεύω ὁ χρόνος · ἀλλά καί κατά αὐτός ὁ τρισκαιδεκαετια ὁ αὐτός ζωή μέγας κακουργία καί κλοπή διαπράσσω ὅς - ὁ δέ οὕτως παρά ὁ ἀστρολόγος εἴρω , λέγω πρός αὐτός ὁ ὁ τίκτω πατήρ · πάντης ἤδη φιλαλήθως ὁ βασιλεύς ὁ ὁ τυγχάνω ὁ τίκτω παῖς γνωρίζω ὅς δέ ναῖος , φημί οὖ φιλόσοφος , ἀκριβῶς ὁ περί ὁ παῖς ἐξετάζω καί συζητέω εὑρίσκω ὅτιπερ λῃστής γίγνομαι καί λῃστής ὁ Χαλέ - πώτατος καί ὀλέθριος ὑπολαμβάνω δέ ὁ φιλο - σοφός λέγω ὁ βασιλεύς · οἴγω λοιπός ὁ ἐμός παῖς ῥυθμίζω καί ἐκπαιδεύω ὁ μή τις αὐτός τοιοῦτος πρᾶξις νοέω , ἀλλά μᾶλλον ὁ ἄπειμι - γορευμένων αὐτός πρακτέος ἀπέχω , ὁ δέ ἀγαθός καί αξιέπαινος ἀντέχω ὁ μέντοι γε - νέω παῖς ὀκτώ μείς ὁ ἡλικία ἀμείβω , ὁ μητρῷος μαστός εὐθύς ἀποτέμνω . οὗτος δέ μετά οὗτος ὁ πατήρ ἐντός οἰκίσκος τις ἐγκατακλείω , καί ἄρχω αὐτός διά τίνω ἁπαλός καί λυσιτελής ἔδεσμα ἐκτρέφω τε καί ἀνατρέφω , οὖον μήv ἀλλά καί πᾶς αὐτός ἀρετή ἐκδιδάσκω καί σεμνότης . καί οὗτος σύν ἀκρίβεια ὁ υἱός εἰς - τρέφω · οὐ ἐάω τις ὁ παράπαν πρός αὐτός εἰσέρχομαι , οὐδέ ἔξωθεν ὁ οἶκος ὁ παῖς προέρχομαι , ἀλλά οὐδέ ὁ πονηρός ὁ ἀνθρω - πίνω βίος πρᾶξις γνώριμος τίς οὗτος καθίστημι σύνολος . καί οὕτως ὁ παῖς ἀνατρέφω ὁ πεντεκαιδέκατος ἡλικία ἅπτω . εἶτά φημί πρός αὐτός ὁ οὗτος πατήρ · αὔριον , εἰμί τέκνον , πρός ὁ βασιλεύς πορεύω καί σύ μετά ἑαυτοῦ ἀπάγω - γίγνομαι πρός αὐτός βούλομαι , ὡς εἄν χαίρω αὐτός προφθέγγομαι καί ὡς δήω οὗτος προσομιλέω μετά γε ὁ συνήθης καί δουλοπρεπής προσκύνησις . οὗτος μέν ( οὖν ) ὁ φιλόσοφος ὁ ἑαυτοῦ υἱός λέγω . καί εἰμί οὗτος ἄκρως ὁ διδασκαλία ἐκπαιδεύω , ἅτε σπεύδω ψευδής ( ἐνδείκνυμι ὁ ὁ ἀστρολόγος μαντεῖος . ὁ δέ παῖς ἀκούω ὅτι αὐτός ὁ ) πατήρ εἰς ὁ βασιλεύς εἰσάγω βούλομαι , ἀγωνιάω μᾶλλον ἐπί ὁ ἀκούω , καί λογισμός συστρέφω λέγω ὡς οὐδός ἄλλοτε ὁ βασιλεύς θεάομαι , καί νῦν ὁ ἐμός πατήρ εἰς αὐτός εἰσάγω ἐγώ βούλομαι . χρή ( δή ) ἐγώ μυρεψικός καί ἀρωματικός εἶδος αὐτός προς - φέρω καί τίς ἕτερος , καί ὁ κράτος αὐτός ὡς ὁ εἰκός ἐγκωμιάζω . πλήν ἀλλά ἐρυθριάω τοιοῦτος τις εἶδος ἀπό ὁ ἐγώ πατήρ ἐπιζητέω . ἐπίσταμαι οὖν ὅμως τίς ἐγώ δεῖ ποιέω ὁ ἔπειμι νύξ ἐξέρχομαι λάθρῃ ὁ πατρῷος οἰκίον καί εἰσέρχομαι πρός ὁ ὁ βασιλεύς Παλάτιον . εἶτα διορυγή τις κατά κλέπτης ἐν ὁ οὗτος τοῖχος ποιέω , εἰσδύνω ὁ βασίλεια ἠώς αὐτός ὁ βασιλικός κοιτάζω - Μύκονος . καί αὐτίκα ὁ βασιλεύς ἔξυπνος γίγνομαι ἀθρόος αὐτός ὁράω , καί ὁ αὐτός θέω δειλία συνέχω . καί θροέω ὁ μέγας λέγω κατά ἑαυτοῦ οὕτως , ὡς ἰάομαι μή ἐπί πλεῖστος οὗτος ἐπί ἑαυτοῦ ὁ θάρσος κτάομαι , οὐ ἄν οὕτως ἀωρί ὁ νύξ ὁ ἐνθάδε κατατολμάω εἰσέλευσις · καί εἴπερ αὐτός ἀντικαθίστημι πειράζω , ἴσως ἀναιρέω ἐπιχείρησις με.’ αὐτός οὖν ὁ βασιλεύς ἐκεῖνος συλ - λογίζομαι καί μᾶλλον ἡσυχάζω , παραχωρέω ὁ νέος [ ὁ ἐκεῖθεν ἀπόληψις ] ὁ λαμβάνω ὁ εἶδος εἰμί τίς καί βούλομαι . ὅς καί ἐκτείνω ὁ χείρ , ὁ οὗτος κεῖμαι βασιλικός ἅπτω ὕφασμα , καί τις οὗτος σινδών ἐξέλκω πολύς γε τίμιος . ὅς δή καί μόνος ἀναλαμβάνω ὁ ἄναξ τε ἐξαιρέω - Θῶν ἄπειμι πόρρωθεν . ὁ μέντοι σινδών εὐθύς απεμπολώ ἐκ ὁ τιμή μυρσίνη ἄρωμα καί ἕτερος μυρεψικός δαψιλής εἶδος ὀνίνημι . ὁ μέντοι βασιλεύς οὐδείς ὁ ὁ νέος νυκτερινός ὁ παρά - πᾶς ἐπιστασία γνωρίζω . ἕωθεν οὖν ὁ φιλόσοφος ὁ ἑαυτοῦ παῖς παραλαμβάνω , πρός ὁ βασιλεύς πορεύω . καί εἰσέρχομαι , ἐπί ὁ γῆ αὐτός προσκυνέω . καί εὐθύς ὁ παῖς ὁ ὠνέομαι εὐώδης ἐκεῖνος καί τερπνός εἶδος ὁ ἄναξ προς - φέρω καί διά αὐτός ὁ προσαγωγή οὗτος ἐκ - κωμιαζω ἀπάρχομαι . φημί δέ καί ὁ φιλόσοφος πρός αὐτός · βασιλεύς , ζάω εἰς ὁ αἰών . ἰδού , ὡς ὁράω , ὁ κράτος σύ οὗτος ἐγώ ὁ παῖς πηρός - ἵστημι . ὅς ὁ σός ἀστρολόγος περί αὐτός ὁ τρις - καιδέκατος ὁ αὐτός ζωή λῃστρικός ἐργασία μέλλω κατάρχω προαγορεύω . καί ἰδού νῦν πεντεκαιδεκαέτης γίγνομαι καί οὐδαμῶς κλοπή ἐξείρω - γαίω . τοίνυν ψευδής ὁ ἀστρολόγος ἤδη φωράω - ὁ , καί ὁ οὗτος πρόρρησις ληρώδης ἀποφαίνω - σανός ὁ δέ βασιλεύς περιέργως ὁ ὁράω ὁ νεανίσκος ἐνατενίζω , ἐπιγιγνώσκω αὐτός , ὡς οὗτος εἰμί ὁ ὁ διορυγή ὁ νύξ ἐργάζομαι κλέπτης καί τολ - μηρός εἰσδύνω ὁ βασίλεια καί ὁ ἐν ὁ κοιτών αὐτός κλοπή ποιέω . καί ὑπολαμβάνω , ὕω ἐστιν’ φημί ὅς κατά ὁ βασίλεια ἐγώ εἰσέρχομαι κλέπτης καί πιστόω μᾶλλον ἐπί αὐτός ὁ ὁ ἀστρολόγος προαγόρευσις . ἐκ οὗτος ἐγώ ὁ δῖος - γήση γιγνώσκω , εἰμί ἀγαθός βασιλεύς , ὡς ἕκαστος ὁ γεννάω ἴδιος τις ἀπόκειμαι παρά θεός ἔκβασις εὕω - τυγχάνω ( ἢ ἀτυχία ) . ὥσπερ ἐν μέν ὁ ὁ σύ υἱός γεννάω ἐσύστερον ἀποβαίνω αὐτός ὁ εὔχρηστος καί ἐπαινετός καί εὐτυχία ἀνάμεστος , ἐν δέ ὁ γεννάω ὁ τίκτω παῖς ὁ φιλόσοφος ὁ βασιλεύς ἐκεῖνος , περί ὅς προδιαλαμβάνω σύ , ἀποβαίνω ὁ ἄχρηστος καί φευκτέος καί ἀπόβλητος καί ἀτυχία πληρόω . οὗτος ὁ βασιλεύς Κῦρος ὁ Σῦς - τίπας διηγέομαι , φημί ὁ βασιλεύς πρός ὁ ἑαυτοῦ παῖς · φράζω ἐγώ , περιπόθητος τέκνον , πῶς ἄρα καί ὁποῖος τρόπος ὁ σός μυσταγωγός Σῦς - Τίπας ὁ τοσοῦτος σύ φιλοσοφία ἐκδιδάσκω ὁ δέ παῖς ὁ πατήρ ἀποκρίνω · ‘ἐπειδήπερ εἰσέτι , εἰμί δεσπότης , περί οὗτος μανθάνω σύ ζητέω , γνωρίζω αὖθις ὁ κράτος σύ , ὡς παραλαμβάνω ἐγώ ἀπό σύ ὁ ἐμός διδάσκαλος καί εἰς ὁ αὐτός οἶκος ἀπάγω , εὐθύς οἰκίσκος νεωστί ἐγώ δέμω , καί οὗτος ἔσωθεν κόσμιος σεριχριω καί λευκότης κατά γλαισος , πᾶς ὅσος ἐκδιδάσκω ἐγώ ἐσθίω ἐν ὁ ὁ οἶκος τοῖχος ανιστορώ καί γράμμα διαστίζω τε καί ἀκριβῶς ἀνατάσσω . οὖον μήv ἀλλά καί ὁ ἥλιος καί ὁ σελήνη καί ὁ ἀστήρ ἐν ὅς ἀναζωγραφέω . ἐγχαράσσω δέ ὁ αὐτός τοῖχος ἐν καλλώπισμα καί ὁ δέκα κεφάλαιος ὁ τε σοφία ( καί ) ὁ γνῶσις καί ὁ διδασκαλία . ὅς ὁ πρῶτος κεφάλαιος περί σκαιός τε καί λοίδορος παρεισάγω ἀνήρ , ὅς μεταξύ δύο τις εἴτε όμαιμος - νάω εἴτε προσφιλής διένεξη τε καί διαμάχη ἀναρ - ριπίζω . ὁ δύο περί φιλόσοφος ἀνήρ παρίστημι - βρόχος , ὅς πολύς ὁ ἑαυτοῦ προσφιλής ἐμποιέω ὁ ὠφέλεια . ὁ τρίτος περί δολιόφρων ἀνήρ εἰς - ἡγέομαι , ὅς οὐ ἐπινυστάζω οἶδα πώποτε ὁ ἄν - κέω , δόλος καί σκαιωρία κατά ὁ ἕτερος σῦρ - ῥάπτω , ἐκεῖνος μή οἶδα . ὁ τέταρτος περί ἀνήρ εἰμί ἀπρεπῶς ἕτερος προσονειδίζω ὁ ἐκεῖνος ὁ σῶμα ἐνυπάρχω ἐκ λέπρα ἴσως άσχημος - σύνειμι τις ἢ ἕτερος τίς τοιόσδε . ὁ πέμπτος , περί ὁ μή δήω ἀποφαίνω τις περί τις πράγμα - ὅς ἢ κατηγορία , πρίν ἢ ὁ οὗτος βεβαιόω ἀλήθεια . ὁ ἕκτος κεφάλαιος περί ὁ μή δήω τις ἐπί ἄφρων ἀνήρ καί ἰδιωτικός ἔχω πείθω . ὁ ἕβδομος κεφάλαιος περί φθονερός ἀνήρ ἐκδίδω - δᾴσκω , ζηλότυπος πρός ἕτερος ἀνήρ ἔχω διά ὁ ἐκεῖνος χρηστός τις ἐπαπολαύω ἢ ἀξιέπαινος τις προτέρημα ἐν μετουσία τυγχάνω · ὅς δή καί βασκαίνω ἐκεῖνος ἀνιάω μέν κατά ἑαυτοῦ καί φθόνος τήκω , ὁ δέ γε φθονέω κατά οὖον - Δένα τρόπος ἐντεῦθεν λυμαίνομαι . ὁ ὄγδοος κεφός - λαιός φύω περί ὁ δήω τις πᾶς ἀγαπάω καί μηδαμῶς ὁ ποιέω κακός ἀποδίδωμι ὁ ὅμοιος . ὁ ἔννατος κεφάλαιος παρίστημι ὅτι χρή καθώς τις ἐθέλω ἵνα ποιέω αὐτός ἕτερος , καί αὐτός ἐκεῖνος ποιέω ὁμοίως . ὁ δέ δέκατος κεφάλαιος δη - Λόι περί ὁ μή δήω τις φιλιόω καί αδελφός - ποιέω ὁ ἀσεβής ὁ πρᾶξις καί τυραννικός ἔχω καί ἀδικία καί πλεονεξία χρωμένοις.’