syntipas.narrationes-de-syntipa 11
Ἄκουσον τοίνυν , ὦ δέσποτα βασιλεῦ , καὶ τῆς περὶ τοῦ πενταετοῦς παιδὸς διηγήσεως . Ἄνδρες ὑπῆρχόν τινες τρεῖς , οἳ καὶ ἀλλήλοις ἐτύγχανον κοινωνοί . ἐπί τινα δὲ διʼ ἐμπορίαν χώραν μακρὰν ἐστάλησαν . τῆς δέ γε ὁδοιπορίας ἐχόμενοι εἴς τινα κώμην εἰσέρχονται καὶ παρά τινι γραΐδι τὴν κατάλυσιν ἔθεντο . μετὰ δὲ ταῦτα ἔδοξεν αὐτοῖς ἐπὶ τὸ βα - λανεῖον ἀπελθεῖν καὶ ἀπολούσασθαι . καὶ λέγουσι τῇ γραΐδι · ‘ἑτοίμασον ἡμῖν , ὦ γύναι , τὰ χρειώδη σκεύη καὶ ἐπιβλήματα.’ ἣ δὲ πάντα αὐτοῖς ἡτοιμά σατο , μόνου τοῦ κτενὸς δʼ ἐπελάθετο . ἐκεῖνοι δὲ ἐκβαλόντες ἅτινα ἐπεφέροντο χρυσίου τρία βαλάν - τια , ὧν ἔνδοθεν αὐτῶν τὸν κοινὸν θησαυρὸν εἶχον , τῇ γραΐδι παραδεδώκασι , καὶ ἐνετείλαντο αὐτῇ φυλάττειν αὐτὰ παῤ ἑαυτῇ · ‘καὶ μὴ δώσῃς πρός τινά τι τούτων ἄχρις ὅτου τοὺς τρεῖς ὁμοῦ πρὸς σὲ γεγονότας θεάσαιο.ʼ ταῦτα τῇ γραΐδι παραγγείλαν - τες , ἐπὶ τὸ βαλανεῖον ἀπῄεσαν . καὶ εἰσελθόντες ἐπεὶ κτένιον ἔχειν οὐκ εἶδον , στέλλουσι θάτερον αὐ - τῶν τῇ γραΐδι τοῦ κομίσαι τὸ κτένιον . ὁ δὲ σταλεὶς εἶπεν αὐτῇ · ‘οἱ κοινωνοί μου διʼ ἐμοῦ σοι δηλοῦσιν , ὦ γύναι · στεῖλον ἡμῖν τὸ παῤ ἡμῶν σοι παρατεθὲν χρυσίον.ʼ ἣ δὲ λέγει αὐτῷ · ‘οὐδαμῶς σοι δώσω τι , ἄχρις ἂν οἱ τρεῖς ὁμοῦ γένοισθε.’ ὃ δὲ λέγει αὐτῇ · ‘κατ’ ὄψιν ἰδού σοι ἑστήκασιν , ὡς ὁρᾷς , οἱ κοινωνοί μου καὶ φωνοῦσί σοι πόρρωθεν , δοῦναι μοι τὸ τοι - οῦτον χρυσίον.᾿ ταῦτα εἰπὼν φωνεῖ πρὸς ἐκείνους περὶ τοῦ κτενὸς αὐτοῖς ἀνωνύμως καὶ ἀδήλως οὑ - τωσὶ λέγων · ‘οὐδέν μοι ἡ γραῦς παρέχει , εἰ μὴ ὑμεῖς αὐτῇ ἐπιτρέψοιτε.’ οἳ δὲ ἐφώνησαν πρὸς αὐ - τὴν λέγοντες ‘πάρασχε , ὦ γύναι , αὐτῷ.’ ἣ δὲ ἐκβα - λοῦσα τὸ παρατεθὲν αὐτῇ χρυσίον ἐπέδωκεν αὐτῷ . ἐκεῖνος δὲ τοῦτο εἰληφὼς εὐθέως ἐκεῖθεν ἀπέδρα . οἱ δὲ κοινωνοὶ τούτου ἐπὶ πολὺ αὐτὸν διετέλουν προσμένοντες · εἶτα φωνοῦσι πρὸς τὴν γραΐδα · ‘ποῦ ἐστιν ὁ πρὸς σὲ σταλεὶς ἐκεῖνος κοινωνὸς ἡμῶν , ὅτι μὴ ὅλως ἡμῖν ἀνεφάνη;’ ἡ δὲ γραῦς ἔφη τοῖς ἀν - δράσιν ὡς ‘τὸν θησαυρὸν ὑμῶν παῤ ἐμοῦ ἐπεζή - τησε , καὶ κατὰ τὴν ὑμετέραν προσφώνησίν τε καὶ προτροπὴν παραδέδωκα τοῦτον αὐτῷ . ὃν καὶ λαβὼν ὑπεχώρησε τῆς οἰκίας μου.’ οἳ δὲ ἀντεῖπον τῇ γυ - ναικί · ‘ἡμεῖς κατʼ ἐναντίον αὐτὸν ἡμῶν ἀπεστάλ - καμεν πρὸς σὲ ζητῆσαι τὸ κτένιον.ʼ ἡ δὲ γραῦς ‘ἀλλʼ ἐκεῖνος’ φησί ‘τὸ χρυσίον ὑμῶν ἐξ ἐμοῦ ἐπεζήτησεν ὡς ἀφʼ ὑμετέρας προτροπῆς . κἀγὼ δὲ παῤ ὑμῶν , ὡς ἐφώνησε , προτραπεῖσα δοῦναι αὐτῷ , καθὼς ἔφητε ἐκβαλοῦσα τοῦτο ἐπιδέδωκα πρὸς αὐτόν.’ ταῦτα οἱ ἔμποροι ἀπροσδοκήτως παρὰ τῆς γυναικὸς ἐνωτισθέντες καὶ πικρῶς ἀθυμίᾳ βαρείᾳ κατασχε - θέντες , ταύτην ἀνάρπαστον ἅμα λαβόντες , πρὸς τὴν τῆς χώρας πορεύονται ἄρχοντα καὶ αὐτῷ τὰ τοῦ πράγματος ἐκτραγῳδοῦσι περιπαθῶς . ὁ δὲ ἄρχων ἔφη τῇ γυναικί · ‘ἀπόδος αὐτοῖς τὸ παρατεθέν σοι παῤ αὐτῶν χρυσίον.’ ἡ δὲ γραῦς ἀπεκρίνατο αὐτῷ · ‘ἐγώ , κύριέ μου , ἀπέδωκα αὐτοῖς τὸν θησαυρὸν αὐ - τῶν.’ οἱ δ’ ἔμποροι πρὸς τὸν ἀντίλογον αὐτῆς ἀν - θυπέφερον · ‘ἡμεῖς , ὦ δικαστά , τρεῖς τυγχάνοντες κοινωνοί , ὅτε τῇ γραΐδι τὰ ἡμέτερα χρήματα παρε - θέμεθα , σὺν ἀσφαλείᾳ εὐθὺς αὐτῇ ἐνετειλάμεθα εἰπόντες ὡς „ μηδαμῶς γε τῶν σῶν χειρῶν , ὦ γύναι , ἡ τοιαύτη ἡμῶν ἐκβληθήτω παραθήκη , εἰ μήτοι γε τοὺς τρεῖς ἡμᾶς ὁμοῦ θεάσαιο ταύτην ἐπιζητοῦντας λαβεῖν ἀπὸ σοῦ · “ ὁ δὲ ἄρχων πάλιν ἔφη πρὸς τὴν γραΐδα · ‘ἀπόδος τὸ χρυσίον τοῖς ἐμπόροις , ὦ γύναι , καὶ μηδὲν μηκέτι πρὸς ταῦτα ἀμφίβαλλε.’ ἡ δὲ γραῦς ἀπὸ προσώπου ἔξεισι τοῦ ἄρχοντος ὀδυρομένη πικρῶς καὶ γοερὸν ἀλαλάζουσα . μετὰ μικρὸν δὲ παῖς τις ἐτῶν πέντε τυγχάνων ἔφη τῇ γυναικί , συναντήσας αὐτῇ θρηνῳδούσῃ , ἣν καὶ κατῴκτειρε τῆς πικρᾶς οἰμωγῆς · ‘τί οὕτως οἰκτρῶς ὀλοφύρῃ , ὦ γύναιʼ ; ἣ δὲ ἔφησε τῷ παιδί · ‘ἔασόν με , παῖ , τὴν τάλαιναν ἀποδύρεσθαί μου τὴν συμφοράν.’ ὃ δὲ ἐπέκειτο βιάζων αὐτὴν καὶ τὴν αἰτίαν τοῦ ὀδυρμοῦ πυνθα - νόμενος , καὶ οὐ πρότερον ἀπέστη αὐτῆς ἄχρις οὗ πάντα αὐτῷ ἡ γυνὴ διεσάφησεν . ὃ δὲ ἀντέφη αὐτῇ · ‘ἐγώ σε τῆς κατεχούσης ἀπαλλάξω νυνὶ συμφορᾶς . ἀλλʼ εἰ βούλοιο ποιῆσοι με τοῦτο , δός μοι πρότερον ἀργυροῦν ἕνα , ἵνα διʼ αὐτοῦ κάρυά μοι ἐξωνήσωμαι.ʼ ἡ δὲ γυνή φησιν · ‘εἴπερ με τῆς χαλεπῆς ταύτης συνοχῆς ἀπαλλάξεις , δώσω σοι τὸν ἀργυροῦν.ʼ ὁ δὲ παῖς λέγει αὐτῇ · ‘ὑπόστρεψον τοίνυν πρὸς τὸν ἄρχοντα καὶ λέξον αὐτῷ οὕτως · „ γνωρίζω σοι , ὦ κύριέ μου , ὡς τρεῖς ἦσαν τυγχάνοντες οἱ κοινωνοί , οἳ τὸ χρυσίον μοι τοῦτο παρέθεντο , ὥσπερ δῆτα καὶ πρὶν ἐδηλώθη σου τῇ μεγιστότητι . οἳ καὶ ἐνετεί - λαντό μοι λέγοντες · „ ὅρα μὴ δώσεις τινὶ ἐξ ἡμῶν τὰ παρατεθέντα σοι χρήματα , ἐὰν μήτοι γε οἱ τρεῖς ὁμοθυμαδὸν παραγενοίμεθα πρὸς σέ . “ νυνὶ δὲ , κύριέ μου , ἰδού , τὸ χρυσίον παῤ ἐμοί ἐστι · πρόσ - ταξον τοίνυν τοὺς τρεῖς κοινωνοὺς ἐπὶ τὸ αὐτὸ παραστῆναί μοι , καθάπερ , ὡς ἔφην , κἀκεῖνοι σὺν ἀκριβείᾳ μοι κατηγγυήσαντο . καὶ οὕτως ὁ κοινὸς αὐτῶν θησαυρὸς παῤ ἐμοῦ αὐτοῖς ἀποδοθήσεται.ʼ ἐπὶ ταύταις τοιγαροῦν ταῖς τοῦ παιδὸς ἐκείνου πι - θαναῖς ὑποθήκαις ἡ γυνὴ σφόδρα ἡσθεῖσα ταχέως ὑποστρέφει πρὸς τὸν ἡγεμόνα καὶ τὰ πρὸς τοῦ παι - δὸς παρατεθέντα [ πρὸς αὐτὸν ] ὡς εὐσύνοπτα καὶ συνετὰ πρὸς αὐτὸν ἀπεφθέγξατο . ὁ δὲ ἡγεμὼν εὐ - λογοφανῶς λέγειν διαγνοὺς τὴν γυναῖκα , μεταστέλ - λεται τοὺς ἐμπόρους καί φησι πρὸς αὐτούς · ‘εὐλόγως ἡμῖν ἡ γυνὴ ἥδε νυνὶ λέγει · ὅθεν αὐτῇ παραστή - σατε ὑμεῖς μεθʼ ἑαυτῶν καὶ τὸν ἕτερον ὑμῶν κοι - νωνόν , καθὼς ἄρα καὶ ὑμεῖς αὐτῇ ἐνετείλασθε . εἶθʼ οὕτως οί τρεῖς ὁμοθυμαδὸν τὸ χρυσίον ἀπο - λήψεσθε.’ τῆς οὖν τοιαύτης ἀποφάσεως παρὰ τοῦ δικαστοῦ ἐξενεχθείσης καὶ τῆς γυναικὸς μηκέτι παρὰ τῶν δύο ἀνδρῶν ἐκείνων καθελκομένης , συνῆκεν ὁ ἄρχων ὡς παῤ ἑτέρου τινὸς ἡ ἐγκαλουμένη γραῦς τὸν ἔσχατον τόνδε ἀπόλογον ἐξεδίδακτο . καὶ προσ - καλεσάμενος αὐτὴν ἐπυνθάνετο παῤ αὐτῆς , τίς ἄρα ταύτῃ τὴν πιθανὴν ἀντίθεσιν ταύτην ὑπέθετο . ἣ δὲ ἀπεκρίνατο · ‘παῖς μοι πενταέτης ἐντυχών καὶ ὀδυρομένην ἑωρακώς , ᾤκτειρέ με καὶ τήνδε τὴν ἀντίθεσιν ὑπεσήμανεν.’ ὁ δὲ ἡγεμὼν τὸν παῖδα πρὸς ἑαυτὸν εὐθὺς μετεστείλατο καὶ ἥξαντα ἐπηρώ - τησε λέγων αὐτῷ · ‘σύ , παῖ , ἀληθῶς τόνδε τὸν λόγον τῇ γραΐδι ὑπέθουʼ ; ὃ δὲ ‘ναί,’ φησίν ‘ὦ κύριέ μου.’ ὁ δὲ δικαστὴς ἐκπλαγεὶς ἐπὶ τῇ τοῦ παιδὸς συνέσει καὶ ἀγχινοίᾳ , εὐθέως αὐτὸν καθηγητὴν ῥητόρων καὶ φιλοσόφων προβάλλεται .
Lemmas: ἀκούω τοίνυν , εἰμί δεσπότης βασιλεύς , καί ὁ περί ὁ πενταετής παῖς διήγησις . ἀνήρ ὑπάρχω τις τρεῖς , ἕ καί ἀλλήλων τυγχάνω κοινωνός . ἐπί τις δέ διά ἐμπορία χώρα μακράν στέλλω . ὁ δέ γε ὁδοιπορία ἔχω εἰς τις κώμη εἰσέρχομαι καί παρά τις γραΐδι ὁ κατάλυσις τίθημι . μετά δέ οὗτος δοκέω αὐτός ἐπί ὁ βάω - λανεῖον ἀπέρχομαι καί ἀπολούω . καί λέγω ὁ γραΐδι · ἑτοιμάζω ἐγώ , εἰμί γυνή , ὁ χρειώδης σκεῦος καί ἐπίβλημα ὅς δέ πᾶς αὐτός ἑτοῖμος Σάτο , μόνος ὁ κτείς δέ ἐπιλανθάνομαι . ἐκεῖνος δέ ἐκβάλλω ὅστις ἐπιφέρω χρυσίον τρεῖς Βαλάν - Τία , ὅς ἔνδοθεν αὐτός ὁ κοινός θησαυρός ἔχω , ὁ γραΐδι παραδίδωμι , καί ἐντέλλω αὐτός φυλάσσω αὐτός παρά ἑαυτοῦ · καί μή Δώσης πρός τις τίς οὗτος ἄχρι ὅστις ὁ τρεῖς ὁμοῦ πρός σύ γίγνομαι θεάομαι οὗτος ὁ γραΐδι παραγγέλλω - αἱρέω , ἐπί ὁ βαλανεῖον ἄπειμι . καί εἰσέρχομαι ἐπεί κτείς ἔχω οὐ εἶδον , στέλλω ἕτερος αὖος - ὁ ὁ γραΐδι ὁ κομίζω ὁ κτείς . ὁ δέ στέλλω εἶπον αὐτός · ἵημι κοινωνός ἐγώ διά ἐγώ σύ δηλόω , εἰμί γυνή · στέλλω ἐγώ ὁ παρά ἐγώ σύ παρατίθημι χρυσίον.ʼ ὅς δέ λέγω αὐτός · οὐδαμός σύ δίδωμι τίς , ἄχρι εἄν ὁ τρεῖς ὁμοῦ γίγνομαι ὅς δέ λέγω αὐτός · κατατείνω ὄψις ἰδού σύ ἵστημι , ὡς ὁράω , ὁ κοινωνός ἐγώ καί φωνέω σύ πόρρωθεν , δίδωμι ἐγώ ὁ ὅς - οὗτος χρυσίον οὗτος εἶπον φωνέω πρός ἐκεῖνος περί ὁ κτείς αὐτός ἀνώνυμος καί ἀδήλως ὅς - ὅς λέγω · ‘οὐδέν ἐγώ ὁ γραῦς παρέχω , εἰμί μή σύ αὐτός ἐπιτρέπω ἕ δέ φωνέω πρός αὖος - ὁ λέγω παρέχω , εἰμί γυνή , αὐτός ὅς δέ ἐκβάω - λούω ὁ παρατίθημι αὐτός χρυσίον ἐπιδίδωμι αὐτός . ἐκεῖνος δέ οὗτος λαμβάνω εὐθύς ἐκεῖθεν ἀποδιδράσκω . ὁ δέ κοινωνός οὗτος ἐπί πολύς αὐτός διατελέω προσμένω · εἶτα φωνέω πρός ὁ γραΐδα · ποῦ εἰμί ὁ πρός σύ στέλλω ἐκεῖνος κοινωνός ἐγώ , ὅτι μή ὅλως ἐγώ ἀναφαίνω ὁ δέ γραῦς φημί ὁ εἰς - δρᾶσις ὡς ‘τὸν θησαυρός σύ παρά ἐγώ πεζός - τησε , καί κατά ὁ ὑμέτερος προσφώνησις τε καί προτροπή παραδίδωμι οὗτος αὐτός . ὅς καί λαμβάνω ὑποχωρέω ὁ οἰκίον μου.’ ἕ δέ ἀντιλέγω ὁ γυ - ναικί · ἡμεῖς κατά ἐναντίος αὐτός ἐγώ ἀποστέλλω - κάμνω πρός σύ ζητέω ὁ κτένιον.ʼ ὁ δέ γραῦς ἀλλᾶς ἐκεῖνος φημί τότος χρυσίον σύ ἐκ ἐγώ ἐπιζητέω ὡς ἀπό ὑμέτερος προτροπή . ἐγώ δέ παρά σύ , ὡς φωνέω , προτρέπω δίδωμι αὐτός , καθώς φημί ἐκβάλλω οὗτος ἐπιδίδωμι πρός αὐτός οὗτος ὁ ἔμπορος ἀπροσδόκητος παρά ὁ γυνή ἐνωτίζω καί πικρός ἀθυμία βαρύς κατέχω - θέω , οὗτος ἀνάρπαστος ἅμα λαμβάνω , πρός ὁ ὁ χώρα πορεύω ἄρχω καί αὐτός ὁ ὁ πρᾶγμα ἐκτραγῳδέω περιπαθῶς . ὁ δέ ἄρχω φημί ὁ γυνή · ἄπους αὐτός ὁ παρατίθημι σύ παρά αὐτός χρυσίων ὁ δέ γραῦς ἀποκρίνω αὐτός · ἐγώ , κύριος ἐγώ , ἀποδίδωμι αὐτός ὁ θησαυρός αὖος - ὅς ὁ δέ ἔμπορος πρός ὁ ἀντίλογος αὐτός εἰς - θυπέφερον · ἡμεῖς , εἰμί δικαστής , τρεῖς τυγχάνω κοινωνός , ὅτε ὁ γραΐδι ὁ ἡμέτερος χρῆμα πάρος - τίθημι , σύν ἀσφάλεια εὐθύς αὐτός ἐντέλλω εἶπον ὡς „ μηδαμῶς γε ὁ σός χείρ , εἰμί γυνή , ὁ τοιοῦτος ἐγώ ἐκβάλλω παραθήκη , εἰμί μήτοι γε ὁ τρεῖς ἐγώ ὁμοῦ θεάομαι οὗτος ἐπιζητέω λαμβάνω ἀπό σύ · “ ὁ δέ ἄρχω πάλιν φημί πρός ὁ γραΐδα · ἄπους ὁ χρυσίον ὁ ἔμπορος , εἰμί γυνή , καί μηδείς μηκέτι πρός οὗτος ἀμφιβάλλω ὁ δέ γραῦς ἀπό πρόσωπον ἔξειμι ὁ ἄρχω ὀδύρομαι πικρός καί γοερός ἀλαλάζω . μετά μικρός δέ παῖς τις ἔτος πέντε τυγχάνω φημί ὁ γυνή , συναντάω αὐτός θρηνῳδέω , ὅς καί κατοικτείρω ὁ πικρός οἰμωγή · τίς οὕτως οἰκτρός ὀλοφύρομαι , εἰμί γύναιον ; ὅς δέ φημί ὁ παῖς · ἐάω ἐγώ , παῖς , ὁ τάλας ἀποδύρομαι ἐγώ ὁ συμφορά ὅς δέ ἐπίκειμαι βιάζω αὐτός καί ὁ αἴτιος ὁ ὀδυρμός πυνθα - νέομαι , καί οὖον πρότερος ἀφίστημι αὐτός ἄχρι ὅς πᾶς αὐτός ὁ γυνή διασαφέω . ὅς δέ ἀντίφημι αὐτός · ἐγώ σύ ὁ κατέχω ἀπαλλάσσω νυνί συμφορά . ἀλλά εἰμί βούλομαι ποιέω ἐγώ οὗτος , δίδωμι ἐγώ πρότερος ἀργύρεος εἷς , ἵνα διά αὐτός κάρυον ἐγώ ἐξωνέομαι ὁ δέ γυνή φημί · εἶπον ἐγώ ὁ χαλεπός οὗτος συνοχεύς ἀπαλλάσσω , δίδωμι σύ ὁ ἀργυρόω ὁ δέ παῖς λέγω αὐτός · ὑποστρέφω τοίνυν πρός ὁ ἄρχω καί λέγω αὐτός οὕτως · „ γνωρίζω σύ , εἰμί κύριος ἐγώ , ὡς τρεῖς εἰμί τυγχάνω ὁ κοινωνός , ἕ ὁ χρυσίον ἐγώ οὗτος παρατίθημι , ὥσπερ δῆτα καί πρίν δηλόω σύ ὁ μεγιστότης . ἕ καί ἐνίημι - λαντό ἐγώ λέγω · „ ὁράω μή δίδωμι τις ἐκ ἐγώ ὁ παρατίθημι σύ χρῆμα , ἐάν μήτοι γε ὁ τρεῖς ὁμοθυμαδόν παραγίγνομαι πρός σός . “ νυνί δέ , κύριος ἐγώ , ἰδού , ὁ χρυσίον παρά ἐγώ εἰμί · πρός - τάσσω τοίνυν ὁ τρεῖς κοινωνός ἐπί ὁ αὐτός παρίστημι ἐγώ , καθάπερ , ὡς φημί , ἐκεῖνος σύν ἀκρίβεια ἐγώ κατηγγυαειδω . καί οὕτως ὁ κοινός αὐτός θησαυρός παρά ἐγώ αὐτός ἀποδίδωμι ἐπί οὗτος τοιγάρ ὁ ὁ παῖς ἐκεῖνος πεῖ - θανή ὑποθήκη ὁ γυνή σφόδρα ἥδομαι ταχέως ὑποστρέφω πρός ὁ ἡγεμών καί ὁ πρός ὁ παῖς - δίδωμι παρατίθημι [ πρός αὐτός ] ὡς εὐσύνοπτος καί συνετός πρός αὐτός ἀποφθέγγομαι . ὁ δέ ἡγεμών εὕω - λογοφανος λέγω διαγιγνώσκω ὁ γυνή , μεταστέλ - λεται ὁ ἔμπορος καί φημί πρός αὐτός · εὔλογος ἐγώ ὁ γυνή ὅδε νυνί λέγω · ὅθεν αὐτός παρίστημι - σάω σύ μετά ἑαυτοῦ καί ὁ ἕτερος σύ κέω - νῶνος , καθώς ἄρα καί σύ αὐτός ἐντέλλω . εἶτα οὕτως οἷ τρεῖς ὁμοθυμαδόν ὁ χρυσίον ἀπος - λαμβάνω ὁ οὖν τοιοῦτος ἀπόφασις παρά ὁ δικαστής ἐκφέρω καί ὁ γυνή μηκέτι παρά ὁ δύο ἀνήρ ἐκεῖνος καθέλκω , συνίημι ὁ ἄρχω ὡς παρά ἕτερος τις ὁ ἐγκαλέω γραῦς ὁ ἔσχατος ὅδε ἀπόλογος ἐκδιδάσκω . καί προς - καλέω αὐτός πυνθάνομαι παρά αὐτός , τίς ἄρα οὗτος ὁ πιθανός ἀντίθεσις οὗτος ὑποτίθημι . ὅς δέ ἀποκρίνω · παῖος ἐγώ πενταετής ἐντυγχάνω καί ὀδύρομαι ὁράω , οἰκτίρω ἐγώ καί ὅδε ὁ ἀντίθεσις ὑποσημαίνω ὁ δέ ἡγεμών ὁ παῖς πρός ἑαυτοῦ εὐθύς μεταστέλλομαι καί ἐξαντάω ἐπαίρω - τησε λέγω αὐτός · σῦς , παῖς , ἀληθής ὅδε ὁ λόγος ὁ γραΐδι ὑποτίθημι ; ὅς δέ Ἰναία φημί οὖ κύριος μου.’ ὁ δέ δικαστής ἐκπλήσσω ἐπί ὁ ὁ παῖς σύνεσις καί ἀγχίνοια , εὐθύς αὐτός καθηγητής ῥήτωρ καί φιλόσοφος προβάλλω .