syntipas.narrationes-de-syntipa 10
‘Ἀνήρ τις ἦν κίναιδος . ὃς ἡνίκα περὶ γυναικὸς εὐειδοῦς ἠκηκόει , πρὸς ἐκείνην ἀκολασίας χάριν εὐθύς ἐπορεύετο . ἐδηλώθη γοῦν αὐτῷ ἐν μιᾷ περί τινος ὡραιοτάτης γυναικός , καὶ αὐτίκα πρὸς αὐτὴν ἀπελήλυθε συνουσίας εἵνεκεν . εἶχε δὲ παῖδα ἡ γυνὴ ἐκείνη ἐτῶν τριῶν τῇ ἡλικίᾳ τυγχάνοντα . ὃς τηνι - καῦτα ἔτυχε λέγειν τῇ μητρί · ‘παρασκεύασόν μοι , ὦ μῆτερ , ἔδεσμά τι τοῦ φαγεῖν . ἣ δὲ ὁρῶσα τὸν ἄνδρα ἐκεῖνον πρὸς τὴν μετʼ αὐτῆς κατεπειγόμενον ἀκολασίαν , λέγει πρὸς αὐτόν · ‘μικρόν με ἀνάμεινον , ἄνθρωπε , ἄχρις οὗ τῷ ἐμῷ παιδὶ βρώσιμόν τι παρα - σκευάσω.’ ὃ δὲ ὑπολαβὼν ἔφη τῇ γυναικί · ‘ἄφες τό γε νῦν ἔχον τὴν τοῦ παιδὸς φροντίδα καὶ τοῦτο δὴ τὸ ἡμέτερον ἐκπλήρωσον ἔργον , μήπως γένοιτό με χρονίσαι ὧδε.’ ἣ δὲ ἀντέφησε τῷ ἀνδρί · ‘εἰ ἤδεις , ὦ ἄνθρωπε , ὁποίαν οὗτος ὁ παῖς μου τὴν ἀγχίνοιαν κέκτηται , οὐκ ἂν τοιαῦτά μοι ἔλεγες.’ καὶ ταῦτα εἰποῦσα εὐθέως ἐγείρεται καὶ ὅπερ ἦν ἑψήσασα ἔδεσμα , ὀρύζιον τυγχάνον , παρέθηκε τῷ παιδί . ὃ δὲ εἰ καὶ μὴ πάντη νήπιος ἦν τῷ χρόνῳ , ἀλλʼ οὖν ὀδυρόμενος διετέλει καὶ τὴν μητέρα ἠνάγκαζε περισσότερον αὐτῷ παρατεθεικέναι ὀρύζιον · ‘οὐ γὰρ κεκόρεσμαι ἔτι’ , φησίν , ‘ἀλλὰ πλείονος ὀρέγομαι.’ ἡ δὲ μήτηρ ἐποίησε κατὰ τὸ τοῦ παιδὸς θέλημα · ὃ δὲ αὖθις καὶ ἑτέρας παραθήκης ἐφιέμενος ἐπὶ πλέον πρὸς τὴν μητέρα ὠλοφύρετο . ὁ μέντοι ἀκόλαστος ἐκεῖνος ἀνὴρ δυσχεραίνων ἐπὶ τῇ ἀσελγείᾳ τοῦ παιδὸς καὶ τῷ τούτου ἀδιακόπτῳ κλαυθμῷ , λέ - γει πρὸς αὐτόν · ‘λίαν τῷ ὄντι ἀναιδὴς καὶ ἀκόρεστος πέφυκας , καὶ οὐκ ἔνεστί σοι φρόνησις , ὡς ὁρῶ , τὸ παράπαν . εἰ γὰρ τὸ τοιοῦτον ἔδεσμα πέντε ἀνδράσι παρετέθη , δαψιλῶς ἂν αὐτοῖς εἰς κόρον διήρκεσεν.ʼ ὁ δὲ παῖς ὑπολαβὼν ἔφη · ‘σὺ μᾶλλον πάσης ἀπε - στέρησαι φρονήσεως , ὡς τὸ παρὰ σοῦ νῦν ζητού - μενον καὶ ἐμῇ μητρὶ ἀπρεπῶς λεγόμενον σεαυτὸν ἐπιζητεῖ καὶ πρᾶξιν μεταδιώκει θεῷ μεμισημένην . ἐν ἐμοὶ δὲ τί καθορᾷς φρονήσεως ἐστερημένον ; ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοῦδέ μου τοῦ κλαυθμοῦ ὅπερ ἀναίδειαν σὺ καλεῖς , τίνα ζημίαν ὅλως ὑφίσταμαι , μᾶλλον μὲν οὖν καὶ οἱ ὀφθαλμοί μου τοῖς δάκρυσι καθαρθέντες ἐπὶ πλεῖον διεφωτίσθησαν , καὶ οἱ μυκτῆρές μου τῆς ἐν αὐτοῖς ἀκαθαρσίας ἀπεσμήχησαν , καὶ τὸ παρατεθέν μοι ἔδεσμα προσετέθη μοι , καὶ διʼ αὐτοῦ τοῦ κλαυ - θμοῦ εἴ τι ἄρα καὶ ἤθελον ῥᾳδίως μοι προσεγένετο.’ τούτων ὁ ἀνὴρ ἐκεῖνος τῶν συνετῶν ῥημάτων ἀκη - κοὼς συνῆκεν ὡς ὁ παῖς οὗτος αὑτοῦ μᾶλλον ὑπέρ - κειται τῇ φρονήσει . καὶ ὃς ἀναστὰς καὶ σχηματίσας ἄμφω τὼ χεῖρε τῷ παιδὶ προσεκύνησε καί φησι · ‘μὴ μέμψῃ μοι , ἀξιῶ , περὶ ὧν σοι ἀπεφθεγξάμην . οὐ γὰρ ᾔδειν ὡς τοιαύτην ἐκέκτησο φρόνησιν.ʼ καὶ τοῦτο εἰπών , εὐθύς ἐκεῖθεν ὑπανεχώρησε μηδὲν ἄτοπον ἐπὶ τῇ αὐτοῦ μητρὶ ἐργασάμενος .
Lemmas: Ἀνήρ τις εἰμί κίναιδος . ὅς ἡνίκα περί γυνή εὐειδής ἀκούω , πρός ἐκεῖνος ἀκολασία χάρις εὐθύς πορεύω . δηλόω γοῦν αὐτός ἐν εἷς περί τις ὡραῖος γυνή , καί αὐτίκα πρός αὐτός ἀπέρχομαι συνουσία ἕνεκα . ἔχω δέ παῖς ὁ γυνή ἐκεῖνος ἔτος τρεῖς ὁ ἡλικία τυγχάνω . ὅς τηνι - καῦτα τυγχάνω λέγω ὁ μήτηρ · παρασκευάζω ἐγώ , εἰμί μήτηρ , ἔδεσμα τίς ὁ ἐσθίω . ὅς δέ ὁράω ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος πρός ὁ μετά αὐτός κατεπείγω ἀκολασία , λέγω πρός αὐτός · μικρός ἐγώ ἀναμένω , ἄνθρωπος , ἄχρι ὅς ὁ ἐμός παῖς βρώσιμος τίς παρά - σκευάζω ὅς δέ ὑπολαμβάνω φημί ὁ γυνή · ἄφος ὁ γε νῦν ἔχω ὁ ὁ παῖς φροντίς καί οὗτος δή ὁ ἡμέτερος ἐκπληρόω ἔργον , μήπως γίγνομαι ἐγώ χρονίζω ὁράω ὅς δέ ἀντιφαίνω ὁ ἀνήρ · ἰάομαι οἶδα , εἰμί ἄνθρωπος , ὁποῖος οὗτος ὁ παῖς ἐγώ ὁ ἀγχίνοια κτάομαι , οὐ εἄν τοιοῦτος ἐγώ ἔλεγος καί οὗτος εἶπον εὐθύς ἐγείρω καί ὅσπερ εἰμί ψάω ἔδεσμα , ὀρύζιον τυγχάνω , παρατίθημι ὁ παῖς . ὅς δέ εἰμί καί μή πάντῃ νήπιος εἰμί ὁ χρόνος , ἀλλά οὖν ὀδύρομαι διατελέω καί ὁ μήτηρ ἀναγκάζω περισσός αὐτός παρατίθημι ὀρύζιον · οὐ γάρ κορεννύω τίω , φημί , ἀλλά πλείων ὀρέγω ὁ δέ μήτηρ ποιέω κατά ὁ ὁ παῖς θέλημα · ὅς δέ αὖθις καί ἕτερος παραθήκη ἐφίημι ἐπί πλέω πρός ὁ μήτηρ ὀλοφύρομαι . ὁ μέντοι Ἀκόλαστος ἐκεῖνος ἀνήρ δυσχεραίνω ἐπί ὁ ἀσέλγεια ὁ παῖς καί ὁ οὗτος ἀδιακόπτῳ κλαυθμός , λεʹ - γει πρός αὐτός · λία ὁ εἰμί ἀναιδής καί ἀκόρεστος φύω , καί οὐ ἔνειμι σύ φρόνησις , ὡς ὁράω , ὁ παράπαν . εἰμί γάρ ὁ τοιοῦτος ἔδεσμα πέντε ἀνήρ παρατίθημι , δαψιλής εἄν αὐτός εἰς κόρος διαίρω ὁ δέ παῖς ὑπολαμβάνω φημί · ὕς μᾶλλον πᾶς θέραψ - στερέω φρόνησις , ὡς ὁ παρά σύ νῦν ζητέω - μένω καί ἐμέω μήτηρ ἀπρεπῶς λέγω σαυτοῦ ἐπιζητέω καί πρᾶξις μεταδιώκω θεός μισέω . ἐν ἐγώ δέ τίς καθοράω φρόνησις στερέω ; ἀλλά καί ἀπό ὅδε ἐγώ ὁ κλαυθμός ὅσπερ ἀναίδεια σύ καλέω , τίς ζημία ὅλως ὑφίστημι , μᾶλλον μέν οὖν καί ὁ ὀφθαλμός ἐγώ ὁ δάκρυ καθαίρω ἐπί πλείων διαφωτίζω , καί ὁ μυκτήρ ἐγώ ὁ ἐν αὐτός ἀκαθαρσία ἀποσμήχω , καί ὁ παρατίθημι ἐγώ ἔδεσμα προστίθημι ἐγώ , καί διά αὐτός ὁ κλαυ - θυμός εἰμί τίς ἄρα καί ἐθέλω ῥᾳδίως ἐγώ προσγίγνομαι οὗτος ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος ὁ συνετός ῥῆμα ἀκή - Κῶς συνίημι ὡς ὁ παῖς οὗτος αὐτός μᾶλλον ὑπέρ - κεῖμαι ὁ φρόνησις . καί ὅς ἀνίστημι καί σχηματίζω ἄμφω ὁ χείρ ὁ παῖς προσκυνέω καί φημί · μή μέμφομαι ἐγώ , ἀξιόω , περί ὅς σύ ἀποφθέγγομαι . οὖον γάρ οἶδα ὡς τοιοῦτος κτάομαι φρόνησιν.ʼ καί οὗτος εἶπον , εὐθύς ἐκεῖθεν ὑπαναχωρέω μηδείς ἄτοπος ἐπί ὁ αὐτός μήτηρ ἐργάζομαι .