syntipas.narrationes-de-syntipa 6
Τούτων ἀκούσας ὁ βασιλεὺς παρὰ τοῦ υἱοῦ τῶν ῥημάτων , ἐπὶ πλεῖον ἔχαιρε μᾶλλον καὶ σφόδρα ἠγαλ - λιᾶτο . ὃς καὶ κελεύει πάντας τοὺς φιλοσόφους καὶ εἰδήμονας συναθροισθῆναι , ἀλλὰ μὴν καὶ τοὺς με - γιστᾶνας αὐτοῦ . καὶ μὲν δὴ πάντες ἐπὶ τὸ αὐτὸ πρὸς τὸν βασιλέα συνῆλθον . παραγίνεται δὲ καὶ ὁ τοῦ παιδὸς διδάσκαλος , καὶ εἰσελθών προσεκύνησε τὸν βασιλέα ἐπὶ τῆς γῆς . ὁ δέ βασιλεὺς ὑπολαβὼν ἔφη πρὸς αὐτόν · ‘ποῦ ἦσθα μέχρι τοῦ νῦν , σοφώ - τατε Συντίπα ; ὅτι γε διὰ τῆς σῆς ἀποδημίας μικροῦ δεῖν τὸν υἱόν μου ἀπέκτεινα . ὁ δὲ Συντίπας αὐτῷ ἀπεκρίνατο · ‘ἐγώ , βασιλεῦ , τῷ υἱῷ σου ἐφʼ ὅλαις ἡμέραις ( ἑπτὰ ) σιγᾶν ἐνετειλάμην , καθότι τὰ περὶ τῆς αὐτοῦ τύχης διʼ ἀστρολογικῆς συζητήσεως ἐξε - ρευνήσας , ἔγνων ὡς , εἰ ἐντὸς τῶν ἑπτὰ ἡμερῶν φθέγξοιτο , παραχρὴμα θανάτῳ ὑποβληθείη · ὅθεν καὶ τοῦ σοῦ κράτους ἐμαυτὸν πόρρω πεποίηκα , ἕως ἂν ἡ τῶν ἑπτὰ ἡμερῶν περαιωθείη διωρία . καὶ κα - λῶς ὁ υἱός σου πεποίηκε , μηδαμῶς σοι φθεγξάμενος ἐν αὐταῖς.’ ὁ δὲ βασιλεὺς ἔφη · ‘χάρις μεγίστη τοί - νυν τῷ ἀθανάτῳ θεῷ , ὅτι μου τὸν υἱόν τῆς σφαγῆς διεφύλαξεν . εἰ γὰρ τοῦτον παῤ ἐμοῦ ἀναιρεθῆναι συνέβαινεν , ἐξαρθῆναι ἂν ἐκινδύνευε τὸ ἐμὸν τῆς γῆς ὄνομα.ʼ ταῦτα εἰπὼν ὁ βασιλεὺς προσκαλεῖται τούς φιλοσόφους , οὓς ἐγγυτέρω σὺν τῷ Συντίπᾳ παραστησάμενος , τοῦ παιδὸς ἐκ δεξιῶν συνέδρου τῷ βασιλεῖ καθεστηκότος , ἐπηρώτα τοὺς φιλοσόφους λέγων · ‘γνωρίσατέ μοι νῦν , εἴπερ ἄρα τὸν ἐμὸν υἱὸν ἐντὸς τῶν ἑπτὰ ἡμερῶν ἀνῃρηκέναι εἶχον , τίνι τὸ σἴτιον τῆς ἐκείνου σφαγῆς ἐπεγράφετο , ἐμοί , τῷ υἱῷ μου ἢ τῇ γυναικί;’ ἐγγίζουσι δὲ τῷ βασιλεῖ τέτταρες τῶν φιλοσόφων . ὧν θάτερος ἀποκριθεὶς ἔφη · ‘ἡ αἰτία αὕτη , ὦ βασιλεῦ , τοῦ Συντίπα ἐτύγ - χανεν . ἐπειδὴ γὰρ ἐκεῖνος ὡς ἡ ἐντὸς τῶν ἑπτὰ ἡμερῶν τοῦ σοῦ παιδὸς λαλιὰ κίνδυνον αὐτῷ ᾔδει ὅτι ἐπάγει , ἵνα τί μὴ παῤ ἑαυτῷ τοῦτον ἐτήρει , ἀλλὰ πρὸς τὸ σὸν κράτος ἀπέστειλεν;ʼ οὕτω τοῦ ἑνὸς φιλοσόφου εἰπόντος , ὁ δεύτερος ἀπεκρίνατο · ‘οὐ τοῦτό γε ὃ φάσκεις εὐάρμοστον · οὐ γάρ τις αἰτία τῷ Συντίπᾳ πρόσεστι , καθότι οὐχ οἷός τε ἦν τὸν παῤ αὐτοῦ πρὸς τὸν βασιλέα ὑποσχεθέντα ὅρον ἐλλεῖψαι ἢ πλεονάσαι , οὔτε τῷ βασιλεῖ τὸ παράπαν διαψεύσασθαι . καὶ διὰ τοῦτο πόρρω τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ ἀπομακρύνας ἑαυτὸν ἀπέκρυψε , τὸν δέ γε παῖδα τῷ βασιλεῖ ἐξαπέστειλεν . ὅθεν ἡ αἰτία τῷ τὴν τοῦ παιδὸς ἀναίρεσιν ἐπιτάξαντι πρόσεστιν.’ ἀπο - κριθεὶς δὲ καὶ ὁ τρίτος φιλόσοφος ἔφησεν · ‘οὐχ οὕτως ἐστὶν ὡς σὺ φής · οὐ γὰρ ὁ βασιλεὺς τοῦ πράγματος αἴτιος · ἀλλʼ ὥσπερ οὐδὲν ψυχρότερον τῆς τε καφουρᾶς καὶ τοῦ εύλου ὃ σάνταλον ἡ συνή - . θεια οἶδε καλεῖν , ἀμφότερα δὲ ἀλλήλοις παρά τινος συντριβόμενα σπινθῆρας πυρὸς μᾶλλον ἀποτελοῦ - σιν , οὕτω καὶ ἅπας ἀνὴρ κἂν ἄγαν εἴη συνετὸς καὶ ἀγχίνους , ἅμα τῷ αὐτὸν γυναικὶ προσομιλῆσαι καὶ μᾶλλον τῇ παῤ ἑαυτοῦ ποθουμένῃ , εὐθὺς ὑπ’ αὐ - τῆς τοῦ ἰδίου σκοποῦ πρὸς τὸ ταύτης μεθέλκεται θέλημα . ἡ γυνὴ τοίνυν τούτου ἐστὶν αἰτία τοῦ πράγματος , ὅτιπερ ψευδῶς τοῦ παιδὸς κατειποῦσα πρὸς ἀπώλειαν αὐτοῦ τὸν βασιλέα παρώτρυνε.’ παρ - ελθὼν δὲ καὶ ὁ τέταρτος φιλόσοφος ἔφη · ‘οὐδ’ οὕτως ἔχει ὡς εἴρηται . οὐδὲ γὰρ ἡ γυνὴ αἰτία κα - θέστηκεν , ἐπεὶ καὶ εἴωθεν ὡς τὰ πολλὰ ὄψις εὐει - δοῦς νεανίσκου θέλγειν τὴν φύσιν τῆς γυναικός , καὶ ὡς ἁπαλωτέραν θηρᾶσθαι μᾶλλον , εἰ ἐτύγχανε καὶ ἀλλήλοις αὐτούς κατὰ μόνας προσομιλεῖν . τότε γὰρ ἡ γυνὴ ἐπὶ πλέον πρὸς τὴν τοῦ νέου γαργαλίζε - ται συνουσίαν καὶ διερεθίζει αὐτὸν εἰς ἐκπλήρωσιν τῆς ἰδίας ἐφέσεως . ὅθεν καὶ αὕτη ἡ γυνὴ τῷ αὐτῷ συνεσχέθη ἔρωτι , ἐπεὶ δὲ οὐδαμῶς ὁ τοῦ βασιλέως υἱὸς αὐτῇ συγκατέθετο , ἀλλὰ καὶ μᾶλλον διαπειλεῖν ἐδόκει αὐτῇ , ἐδεδίει πάντως αὐτὸν ἡ γυνὴ καὶ ἑαυ - τὴν ἔσπευδεν ὑφορωμένου κινδύνου διατηρῆσαι . κἀντεῦθεν τὴν τοῦ νέου ἀναίρεσιν ὡς αὐτῇ συμφέ - ρουσαν ἐπετήδευεν . ὅθεν ἡ αἰτία τῷ νεανίσκῳ πρόσ - εστιν , ὅτι μὴ τὴν ἐντολὴν τοῦ διδασκάλου τετή - ρηκεν , ἀλλʼ ἐφθέγξατο τῇ γυναικὶ δειμαλέον καὶ ἀπότομον λόγον.ʼ ὑπολαβὼν δὲ καὶ ὁ Συντίπας λέγει οὐκ ἔστιν οὕτως ὡς ὑμεῖς φατε · οὐδὲ ὁ παῖς αἴτιος καθέστηκε . καὶ γὰρ οὐδὲν τῆς ἀληθείας μεῖζον , καὶ πᾶς ὃς φάσκει σοφιστικὸν ἑαυτὸν τυγχάνειν , καὶ διαψεύδεται ἐς τὰ μάλιστα , ἐξουδένωται πᾶσα ἡ αὐ - τοῦ σύνεσις , καὶ οὐκ ἔστι σοφὸς ὁ τοιοῦτος οὔτε μοίρᾳ σοφῶν συνηρίθμηται , ἀλλὰ τῆς τῶν ψευδολ - λόγων καὶ ὑποκριτῶν ὁμηγύρεως καθέστηκεν.ʼ
Lemmas: οὗτος ἀκούω ὁ βασιλεύς παρά ὁ υἱός ὁ ῥῆμα , ἐπί πλείων χαίρω μᾶλλον καί σφόδρα ἠγαλ - Λιάτος . ὅς καί κελεύω πᾶς ὁ φιλόσοφος καί εἰδήμων συναθροίζω , ἀλλά μήv καί ὁ ἐγώ - γιστᾶνας αὐτός . καί μέν δή πᾶς ἐπί ὁ αὐτός πρός ὁ βασιλεύς συνέρχομαι . παραγίγνομαι δέ καί ὁ ὁ παῖς διδάσκαλος , καί εἰσέρχομαι προσκυνέω ὁ βασιλεύς ἐπί ὁ γῆ . ὁ δέ βασιλεύς ὑπολαμβάνω φημί πρός αὐτός · ποῦ εἰμί μέχρι ὁ νῦν , σοφός - Τάτος Συντίπα ; ὅτι γε διά ὁ σός ἀποδημία μικρός δήω ὁ υἱός ἐγώ ἀποκτείνω . ὁ δέ Συντίπας αὐτός ἀποκρίνω · ἐγώ , βασιλεύς , ὁ υἱός σύ ἐπί ὅλος ἡμέρα ( ἑπτά ) σιγάω ἐντέλλω , καθότι ὁ περί ὁ αὐτός τυγχάνω διά ἀστρολογικός συζήτησις ἔξω - ῥέω , γιγνώσκω ὡς , εἰμί ἐντός ὁ ἑπτά ἡμέρα φθέγγομαι , παραχρῆμα θάνατος ὑποβάλλω · ὅθεν καί ὁ σύ κράτος ἐμαυτοῦ πόρρω ποιέω , ἠώς εἄν ὁ ὁ ἑπτά ἡμέρα περαιόω διωρία . καί ἄν - Λῶς ὁ υἱός σύ ποιέω , μηδαμῶς σύ φθέγγομαι ἐν αὐτή ὁ δέ βασιλεύς φημί · χάρις μέγας ὅς - νυν ὁ ἀθάνατος θεός , ὅτι ἐγώ ὁ υἱός ὁ σφαγή διαφυλάσσω . εἰμί γάρ οὗτος παρά ἐγώ ἀναιρέω συμβαίνω , ἐξαίρω εἄν κινδυνεύω ὁ ἐμός ὁ γῆ ὄνομα οὗτος εἶπον ὁ βασιλεύς προσκαλέω ὁ φιλόσοφος , ὅς ἐγγυτέρω σύν ὁ Συντίπᾳ παρίστημι , ὁ παῖς ἐκ δεξιός σύνεδρος ὁ βασιλεύς καθίστημι , ἐπερωτάω ὁ φιλόσοφος λέγω · γνωρίζω ἐγώ νῦν , εἴπερ ἄρα ὁ ἐμός υἱός ἐντός ὁ ἑπτά ἡμέρα ἀναιρέω ἔχω , τίς ὁ σιτίον ὁ ἐκεῖνος σφαγή ἐπιγράφω , ἐγώ , ὁ υἱός ἐγώ ἢ ὁ γυναικί;’ ἐγγίζω δέ ὁ βασιλεύς τέσσαρες ὁ φιλόσοφος . ὅς θατέρως ἀποκρίνω φημί · ἡʹ αἰτία οὗτος , εἰμί βασιλεύς , ὁ Συντίπα σύ - Χάνεν . ἐπεί γάρ ἐκεῖνος ὡς ὁ ἐντός ὁ ἑπτά ἡμέρα ὁ σύ παῖς λαλιά κίνδυνος αὐτός οἶδα ὅτι ἐπάγω , ἵνα τίς μή παρά ἑαυτοῦ οὗτος τηρέω , ἀλλά πρός ὁ σός κράτος ἀποστέλλω οὗτος ὁ εἷς φιλόσοφος εἶπον , ὁ δύο ἀποκρίνω · οὐ οὗτος γε ὅς φάσκω εὐάρμοστος · οὖον γάρ τις αἰτία ὁ Συντίπᾳ πρόσειμι , καθότι οὐ οἷος τε εἰμί ὁ παρά αὐτός πρός ὁ βασιλεύς ὑπισχνέομαι ὅρος ἐλλείβω ἢ πλεονάζω , οὔτε ὁ βασιλεύς ὁ παράπαν διαψεύδω . καί διά οὗτος πόρρω ὁ ὀφθαλμός αὐτός ἀπομακρύνω ἑαυτοῦ ἀποκρύπτω , ὁ δέ γε παῖς ὁ βασιλεύς ἐξαποστέλλω . ὅθεν ὁ αἰτία ὁ ὁ ὁ παῖς ἀναίρεσις ἐπιτάσσω πρόσειμι ἀπος - κρίνω δέ καί ὁ τρίτος φιλόσοφος φημί · οὐ οὕτως εἰμί ὡς σύ φημί · οὖον γάρ ὁ βασιλεύς ὁ πρᾶγμα αἴτιος · ἀλλά ὥσπερ οὐδείς ψυχρός ὁ τε καφουρά καί ὁ Ὕλας ὅς σάνταλον ὁ συνίημι - . θεῖος οἶδα καλέω , ἀμφότερος δέ ἀλλήλων παρά τις συντρίβω σπινθήρ πυρός μᾶλλον ἀποτελέω - βρόχος , οὗτος καί ἅπας ἀνήρ κἀν ἄγαν εἰμί συνετός καί ἀγχίνοος , ἅμα ὁ αὐτός γυνή προσομιλέω καί μᾶλλον ὁ παρά ἑαυτοῦ ποθέω , εὐθύς ὑπό αὖος - ὁ ὁ ἴδιος σκοπός πρός ὁ οὗτος μεθέλκω θέλημα . ὁ γυνή τοίνυν οὗτος εἰμί αἰτία ὁ πρᾶγμα , ὅτιπερ ψευδής ὁ παῖς κατερέω πρός ἀπώλεια αὐτός ὁ βασιλεύς παροτρύνω παρά - έρχομαι δέ καί ὁ τέταρτος φιλόσοφος φημί · οὐδός οὕτως ἔχω ὡς εἴρω . οὐδέ γάρ ὁ γυνή αἰτία ἄν - τίθημι , ἐπεί καί εἴωθα ὡς ὁ πολύς ὄψις εὕω - δέω νεανίσκος θέλγω ὁ φύσις ὁ γυνή , καί ὡς ἁπαλός θηράω μᾶλλον , εἰμί τυγχάνω καί ἀλλήλων αὐτός κατά μόνος προσομιλέω . τότε γάρ ὁ γυνή ἐπί πλέω πρός ὁ ὁ νέος γαργαλίζω - ὁ συνουσία καί διερεθίζω αὐτός εἰς ἐκπλήρωσις ὁ ἴδιος ἔφεσις . ὅθεν καί οὗτος ὁ γυνή ὁ αὐτός συνέχω Ἔρως , ἐπεί δέ οὐδαμῶς ὁ ὁ βασιλεύς υἱός αὐτός συγκατατίθημι , ἀλλά καί μᾶλλον διαπειλέω δοκέω αὐτός , δείδω πάντως αὐτός ὁ γυνή καί ἑ - ὁ σπεύδω ὑφοράω κίνδυνος διατηρέω . ἐντεῦθεν ὁ ὁ νέος ἀναίρεσις ὡς αὐτός συμφω - Ρουσάν ἐπιτηδεύω . ὅθεν ὁ αἰτία ὁ νεανίσκος πρός - εἰμί , ὅτι μή ὁ ἐντολή ὁ διδάσκαλος Τέτη - ρηκεν , ἀλλά φθέγγομαι ὁ γυνή δειμαλέος καί ἀπότομος λόγος ὑπολαμβάνω δέ καί ὁ Συντίπας λέγω οὐ εἰμί οὕτως ὡς σύ φημί · οὐδέ ὁ παῖς αἴτιος καθίστημι . καί γάρ οὐδείς ὁ ἀλήθεια μείζων , καί πᾶς ὅς φάσκω σοφιστικός ἑαυτοῦ τυγχάνω , καί διαψεύδω εἰς ὁ μάλιστα , ἐξουδενόω πᾶς ὁ αὖος - ὁ σύνεσις , καί οὐ εἰμί σοφός ὁ τοιοῦτος οὔτε μοῖρα σοφός συναριθμέω , ἀλλά ὁ ὁ ψευδολ - λόγος καί ὑποκριτής ὁμήγυρις καθίστημι