synesius-philosophy.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0768.8
Πεισὼν τινὰ πυθέσθαι σου προσελθόντος , ὑπὲρ οὗ πεισόμεαι προσαργήσασθαι βούλομαι . Ἀλέξανδρος ἀπὸ βουλῆς Κυρηναῖος ἐτι μειράκιον ὢν εἰς μοναδικὸν βίον ἐτέλεσε . τῇ δὲ ἡλικίᾳ συμποιοῦσας τῆς κατὰ τὸν βίον ἐνστάσεως , ἡξιώθη μὲν ἐκκλησιαστικῆς διακονίας , ἡξιώθη δὲ τοῦ πρεσβύτερος εἶναι . κατὰ δὲ τινὰ χρείαν ἐπὶ στρατοπέδου γενομένος καὶ Ἰωάννῃ τῷ μακαρίτῃ συστάς ( τιματῶν γὰρ παρ᾽ ἡμῶν ἡ μνήμη τοῦ τελευτήσαντος , ὅτι καὶ πᾶσα δυσμένεια τῷ βίῳ τούτῳ συναποτίθεται ) , τούτῳ συστάς , πρὸν μὲν στασιασθήναι τὰς ἐκκλησίας , ὑπὸ τῶν ἐκείνου χειρῶν ἐπίσκοπος ἀπεδείχθη τῆς Βιθυνῶν Βασινουπόλεως . συμβάσης δὲ τῆς διαφορᾶς , διέμεινε τῷ χειροτονήσαντι φίλος , καὶ γέγονε τῶν ἐκείνου στασιωτῶν . ἐπεὶ δὲ ἡ συνοδικὴ γνώμη κατῆσχυσε , χρόνον μὲν τινὰ συνέμεινεν ἡ στάσις . τί δ᾽ ἂν διηγοίμην εἰδὼτὶ , μᾶλλον δὲ αὐτῷ διψυχῶτι τὰ περὶ τὰς γενομένας διαλλαγὰς ; ἐπεὶ τοι καὶ βιβλίον ἀνέγνων σοφόν , ὁ πρὸς τὸν μακάριον ἐμοὶ δοκεῖν Ἀττικὸν ἔγραφες , ἐνάγων αὐτὸν τῇ καταδοχῇ τῶν ἀνδρῶν ( 207 ) . τὰ a μὲν δὴ μέχρι τούτων Ἀλεξάνδρῳ πρὸς τοὺς συναποστάτας κοινά · ἴδιον δὲ ἡ μετ᾽ ὀλίγων ὅτι τούτῳ μὲν ἔτος ἤδη τρίτον ἐξῆκει μετὰ τὴν ἀμνηστίαν καὶ τὰς διαλλαγὰς , ὁ δὲ οὐκ ἐθάλιπε τὴν εὐθὺ Βιθυνίαν , οὐδὲ τὰς συλλαχούσης αὐτῷ καθέδρας ἐλάβετο · μένει δὲ παρ᾽ ἡμῖν ὡσπερ μηδὲν αὐτῷ διαφερόν ἂν καὶ τις ὡς ἰδιώτῃ προσφέρηται . ἐγὼ μὲν οὖν οὔτε πόρρωθεν ἐνεστράφην τοῖς νόμοις τοῖς ἱεροῖς , οὔτε ἤδη μοι καὶ θέλει πολλὰ μαμαθῆναι πέρυσιν οὕπω γεγονότι τοῦ καταλόγου · αἰσθόμενος δὲ γέροντας ἐνίοὺς οὐδ᾽ αὐτοὺς μέν τι σαφὲς εἰδέναι προσποιουμένους , ἀποδεδηλιακότας δὲ μὴ b λάθωσι πρὸς τινὰ κανόνα τῆς ἐκκλησίας προσκόψαντες , καὶ διὰ τοῦτο παντάπασιν ἀπηνέστερον αὐτῷ προσενεγμένους καὶ ὑπὲρ σαφροῦς ὑπονοίας ἀτιμίαν σκρῆ τοῦ ξένου κατασκεδασάντας , οὐ μηδὲ κοινῆς στέγης ἠνέσχοντο , οὔτε ἐμεψάμην οὔτε ἐμυσησάμην αὐτούς . οἷσ᾽ οὖν ὅπως ἐποίησα , πάτερ σεβασμιώτατε ; ἐκκλησία μὲν οὐκ ἐδέξαμην αὐτόν , οὐδὲ τραπέζης ἱερᾶς ἐκοινώνησα , οἴκοι δὲ ἵσα καὶ τοῖς ἀνατίοις
Lemmas: πεῖσα τις πυνθάνομαι σύ προσέρχομαι , ὑπέρ ὅς πείθω προσαργέω βούλομαι . Ἀλέξανδρος ἀπό βουλή Κυρηναῖος ἔτι μειράκιον εἰμί εἰς μοναδικός βίος τελέω . ὁ δέ ἡλικία συμποιέω ὁ κατά ὁ βίος ἔνστασις , ἀξιόω μέν ἐκκλησιαστικός διακονία , ἀξιόω δέ ὁ πρέσβυς εἰμί . κατά δέ τις χρεία ἐπί στρατόπεδον γίγνομαι καί Ἰωάννης ὁ μακαρίτης συνίστημι ( τιμάω γάρ παρά ἐγώ ὁ μνήμη ὁ τελευτάω , ὅτι καί πᾶς δυσμένεια ὁ βίος οὗτος συναποτίθεμαι ) , οὗτος συνίστημι , πρόειμι μέν στασιάζω ὁ ἐκκλησία , ὑπό ὁ ἐκεῖνος χείρ ἐπίσκοπος ἀποδείκνυμι ὁ Βιθυνός βασινουπολις . συμβαίνω δέ ὁ διαφορά , διαμένω ὁ χειροτονέω φίλος , καί γίγνομαι ὁ ἐκεῖνος στασιώτης . ἐπεί δέ ὁ συνοδικός γνώμη κατέχω , χρόνος μέν τις συμμένω ὁ στάσις . τίς δέ εἄν διηγέομαι οἶδα , μᾶλλον δέ αὐτός διψυχέω ὁ περί ὁ γίγνομαι διαλλαγή ; ἐπεί ὅς καί βιβλίον ἀναγιγνώσκω σοφός , ὁ πρός ὁ μακάριος ἐγώ δοκέω Ἀττικός γράφω , ἐνάγω αὐτός ὁ καταδοχή ὁ ἀνήρ ( 207 ) . ὁ a μέν δή μέχρι οὗτος Ἀλέξανδρος πρός ὁ συναποστάτης κοινός · ἴδιος δέ ὁ μετά ὀλίγος ὅτι οὗτος μέν ἔτος ἤδη τρίτος ἐξήκω μετά ὁ ἀμνηστία καί ὁ διαλλαγή , ὁ δέ οὐ θάλπω ὁ εὐθύς2 Βιθυνία , οὐδέ ὁ συλλαγχάνω αὐτός καθέδρα λαμβάνω · μένω δέ παρά ἐγώ ὡς μηδείς αὐτός διαφέρω εἄν καί τις ὡς ἰδιώτης προσφέρω . ἐγώ μέν οὖν οὔτε πόρρωθεν ἐνστρέφω ὁ νόμος ὁ ἱερός , οὔτε ἤδη ἐγώ καί ἐθέλω πολύς μανθάνω πέρυσι οὔπω γίγνομαι ὁ κατάλογος · αἰσθάνομαι δέ γέρων ἔνιοι οὐδέ αὐτός μέν τίς σαφής οἶδα προσποιέω , αποδεδηλιακοος δέ μή b λανθάνω πρός τις κανών ὁ ἐκκλησία προσκόπτω , καί διά οὗτος παντάπασι ἀπηνής αὐτός προσφέρω καί ὑπέρ Σαφροῦς ὑπόνοια ἀτιμία σκρῆ ὁ ξένος κατασκεδάννυμι , οὖον μηδέ κοινός στέγω ἀνέχω , οὔτε μέμφομαι οὔτε μύω αὐτός . ὅς οὖν ὅπως ποιέω , πατήρ Σεβασμιότατος ; ἐκκλησία μέν οὐ δέχομαι αὐτός , οὐδέ τράπεζα ἱερός κοινωνέω , οἴκοι δέ ἵζω καί ὁ ἀνατίοις