synesius-philosophy.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0764.3
Ἀνδρόνικον τὸν Βερονικέα , τὸν κακῇ Πενταπόλεως μοίρᾳ καὶ φύντα καὶ τραφέντα καὶ αὐξηθέντα καὶ τὴν ἀρχὴν τῆς ἐνεχοῦσης αὐτὸν ὀνησάμενον μήτε ἠγεῖσθω τις μήτε καλεῖτω Χριστιανόν , ἀλλ’ ὡς ἀλιτήριον ὄν τοῦ θεοῦ πάσης ἐκκλησίας ἀπεληλάσθω πανέστιος , οὐ διότι γέγονε Πενταπόλεως ἐσχάτη πληγή , μετὰ σεισμῶν μετὰ ἀκριδῶ μετὰ λοιμῶν μετὰ πυρὸς μετὰ πολεμῶν ἀκριβῶς ἐπεξελθὼν τοῖς ἐκείνων ἐγκαταλείμμασιν , ἄτοπα χολαστηρίων γένη καὶ σχήματα πρώτος εἰς τὴν χώραν εἰσενεγκὼν ( εἴη δὲ εἰπεῖν ὅτι καὶ μόνος χρησάμενος ) , δακτυλήθραν καὶ ποδοστράβην καὶ πιστόνιον καὶ βινολαβίδα καὶ ὠτάγραν καὶ χειλοστρόφιον , ὧν οἱ προλαβόντες τὴν πείραν τε καὶ θέαν καὶ τῷ πολέμῳ προσαπολούμενοι παρὰ τῶν κακῶς περισυλόντων ἐμακαρίστησαν , ἀλλ’ ὅτι πρῶτος παρ’ ἡμῖν καὶ μόνος ἔργῳ καὶ λόγῳ τὸν Χριστὸν ἐβλασφήμησεν · ἔργῳ μὲν , ἀφ’ οὐ τῇ θύρᾳ τῆς ἐκκλησίας προσἐπατάλευσεν ἑαυτῷ διατάγματα , τοῖς μὲν ὑπ’ αὐτοῦ παρανομουμένοις τῆς ἀσύλου τραπέζης ἀποκλειῶν τὴν ἰκετείαν , ἀναστενόμενος δὲ τοῖς ἱερεῦσι τού θεοῦ ταῦτα ἀ κἂν Φάλαρις ὁ Ἀκραγαντῖνος κἂν Κεφρὴν ὁ Αἰγύπτιος κἂν Σεναχηρεὶς ὁ Βαβυλώνιος ὤκνησεν , ὁ πέμφας εἰς Ἱερουσαλὴμ τοὺς ὀνειδίζοντας Ἐζεκίαν καὶ τῷ θεῷ . ἐκεῖνην ἐγὼ τὴν ἡμέραν ἐνηνοχέναι φημὶ τὸν δεύτερον σταυρὸν τοῦ θεοῦ · ἐπὶ γὰρ ὀνειδισμῷ τοῦ Χριστοῦ τὸ λοιδορὸν ἐκεῖνο βιβλίον ἀπὸ τῆς ἱερᾶς θύρας ἐκρέματο . καὶ ταῦτα ἐπεῖδεν ἥλιος , καὶ ἀνέγνωσαν ἄνθρωποι , 202 οὐ Τιβερίου Κλαυδίου τῆς πολιτείας ἐπιτροπεύοντος , ἀφ’ οὗ Πιλᾶτος ἐπὶ τὴν Ἰουδαίαν ἡγεμονίαν ἐστάλη , ἀλλὰ τῆς εὐσεβοῦς Θεοδοσίου γενεᾶς τὰ σκήπτρα Ῥωμαίων ἐχούσης , ἀφ’ ἧς ἔλαθεν Ἀνδρόνικος ἑαυτῷ μνηστεύσας ἀρχὴν ὑπὸ τῷ Πιλᾶτου φρονήματι . γέλωσ ἦν τοῖς παριοῦσι τῶν ἐτεροδόξων τὰ γράμματα , καθάπερ Ἰουδαίοις τὰ
Lemmas: Ἀνδρόνικος ὁ Βερονικέα , ὁ κακός Πεντάπολις μοῖρα καί φύς καί τρέφω καί αὐξάνω καί ὁ ἀρχή ὁ ἐνέχω αὐτός ὀνίνημι μήτε ἡγέομαι τις μήτε καλέω Χριστιανός , ἀλλά ὡς ἀλιτήριος εἰμί ὁ θεός πᾶς ἐκκλησία ἀπέρχομαι πανέστιος , οὖον διότι γίγνομαι Πεντάπολις ἔσχατος πληγή , μετά σεισμός μετά ἀκριδῶ μετά λοιμός μετά πυρός μετά πολεμέω ἀκριβῶς ἐπεξέρχομαι ὁ ἐκεῖνος ἐγκατάλειμμα , ἄτοπος κολαστήριον γένος καί σχῆμα πρώτος εἰς ὁ χώρα εἰσφέρω ( εἰμί δέ εἶπον ὅτι καί μόνος χράω ) , δακτυλήθρα καί ποδοστράβη καί πιστόνι καί βινολαβις καί ὠτάγρα καί χειλοστρόφιον , ὅς ὁ προλαμβάνω ὁ πείρω τε καί θέα καί ὁ πόλεμος προσαπολύω παρά ὁ κακῶς περισυλάω μακαρίζω , ἀλλά ὅτι πρῶτος παρά ἐγώ καί μόνος ἔργον καί λόγος ὁ Χριστός βλασφημέω · ἔργον μέν , ἀπό οὖον ὁ θύρα ὁ ἐκκλησία προσἐπατάλευσεν ἑαυτοῦ διάταγμα , ὁ μέν ὑπό αὐτός παρανομέω ὁ ἄσυλος τράπεζα ἀποκλείω ὁ Ἱκεσία , ἀναστένω δέ ὁ ἱερεύς ὅς θεός οὗτος ὅς κἀν Φάλαρις ὁ Ἀκραγαντῖνος κἀν Κεφρήν ὁ Αἰγύπτιος κἀν Σεναχηρεὶς ὁ Βαβυλώνιος ὀκνέω , ὁ πέμφας εἰς Ἱεροσόλυμα ὁ ὀνειδίζω Ἐζεκίας καί ὁ θεός . ἐκεῖνος ἐγώ ὁ ἡμέρα φέρω φημί ὁ δύο σταυρός ὁ θεός · ἐπί γάρ ὀνειδισμός ὁ Χριστός ὁ λοίδορος ἐκεῖνος βιβλίον ἀπό ὁ ἱερός θύρα κρεμάννυμι . καί οὗτος ἐφοράω ἥλιος , καί ἀναγιγνώσκω ἄνθρωπος , 202 οὖον Τιβέριος Κλαύδιος ὁ πολιτεία ἐπιτροπεύω , ἀπό ὅς Πιλᾶτος ἐπί ὁ Ἰουδαῖος ἡγεμονία στέλλω , ἀλλά ὁ εὐσεβής Θεοδόσιος γενεά ὁ σκῆπτρον Ῥωμαῖος ἔχω , ἀπό ὅς λανθάνω Ἀνδρόνικος ἑαυτοῦ μνηστεύω ἀρχή ὑπό ὁ Πιλᾶτος φρόνημα . γέλως εἰμί ὁ πάρειμι ὁ ἑτερόδοξος ὁ γράμμα , καθάπερ Ἰουδαῖος ὁ