synesius-philosophy.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0778.3
Σὺ γὰρ δὴ καὶ φιλόσοφος εἶ καὶ φιλάνθρωπος , σοί με δεῖ προσανακλᾶσθαι τὰς ( 220 ) τῆς ἐνεχοῦσας με συμφορὰς , ἣν τιμιζέεις μὲν διὰ πολιτὴν φιλόσοφον , ἐλεεῖσθαι δὲ διὰ τὴν τῆς σαυτοῦ φύσεως ἡμέρον , δι’ ἀμφότερα δὲ πεσοῦσαν ἀνορθῶσαι πειράσῃ . δύνασαι δέ , ἐπεὶδὴ σῴζειν τὰς πόλεις Ἄνθεμιος καὶ φύσιν ἔχει καὶ τύχην καὶ τέχνην , ὅ πολλῶν ὑπάρχάντων εἰς τοῦτο παρὰ θεοῦ τὸ μέγιστον ἄγαθὸν οἱ φίλοι , καὶ τούτων Τρωΐδω τὸ μέγιστον . ὅπως οὖν μὴ μόνον τὰς ὀψεῖς ἐπιβάλεῖς , ἀλλὰ καὶ τὸν νοῦν πᾶν σφόδρα προσέξεις τοῖς γράμμασιν , ὧν ἐγὼ πολλὰ κατέστησα χάρις . Τὴ γὰρ δὴ Φοινίκων μὲν οὔκ ἄρχουσι Φοίνικες , οὔδὲ Κοίλων σάρων Κοιλόστρον , Αἰγύπτιοι δὲ πάσης μᾶλλον ἢ τῆς ἑαυτῶν , Λίβυες δὲ μόνοι τῆς ἑαυτῶν · ἡ μόνοι Λίβυες εἰσὶν ἀνδρειότατοι , καὶ χρωσιν ὁμοῦ τοῖς νόμοις ἐγνώκασι · ὧν ὅτε πλείω καὶ φοβερώτερα τοῖς παραδοξίνοι γέγονε τάπτιμια , τότε μᾶλλον αὐτοῖς αἱ πονηραὶ φύσεις ἐνεχυθήτησαν . ἔδει μὲν ἀρδην ἀνηρῆσθαι τὴν πρὸς Κυρήνην Πεντάπολιν · ὁ δὲ λῖμος καὶ ὁ πόλεμος οὔπω πῶν ὅσον ἐδεῖ κατέγνωσαν , ἀλλὰ διατρίβουσι καὶ κατὰ μικρὸν ἀπολλύουσιν . οὐκοῦν τὸ λείπειν εἰς τὸ ταχὺ κατειργάσθαι προσεξευρήκαμεν . καίτοι τοῦτ’ ἐστὶν ὁ τὸ παλαιότατον λόγιον ἐπεχρησιμώθησε τῇ τελευταίᾳ Πενταπόλει . πατέρων αὐτὸ καὶ πάππων ἠκούσαμεν ὅτι φέρει τὰ Λιβύων ἡγεμόνων κακότης · αὐτὸ γὰρ τοῦτο ἐστὶ τοῦ χρησμοῦ τὸ τεμάχιον . ἀλλ’ εἰ καὶ πέπτωται τοῦτο , ἀναβολὴν τινὰ τοῦ κακοῦ μηχανήσασθε . καὶ γὰρ ἡ τῶν ἰατρῶν τέχνη τὸ μὲν ἀποθανεῖν ἄνθρωπον , ἐπεὶδὴ φύσις ἐστίν , οὔ καθάπαξ χωλεῖ , ἔμποισι δὲ τινὰ διατριβὴν τῷ χρεῖν . ὁμοίως τι αἰτοῦμεν καὶ παρὰ τῆς ἀρχῆς τῆς ἀρχομένης · βοηθήσατε τῇ φύσει κατὰ τῆς νόσου , μὴ μέντοι κατασπευδέτω τὸν ὀλεθρον . μὴ , δεόμαι , μὴ γένοιτο τῶν Ἀνθεμίου τοῦ μεγάλου καιρῶν ἐπαρχίαν Ῥωμαϊκὴν ἐκ μέσης ἀνηρῆσθαι τῆς διοικήσεως . εἴπε πρὸς αὐτόν , εἴπε πρὸς τῶν λόγων , οὗ καταπεμφθῆναι τὸν νόμον γέγονε αἴτιος , ἐπὶ τοὺς παλαιοὺς τὸν πρόσφατον , ὃς ἀνατείνεται πολλὰ καὶ χαλεπὰ τοῖς μνηστεύουσι τὴν τῆς ἐνεχοῦσας ἀρχήν · πῶς οὖν οὐ νεμεστέοις τοῖς φιλοτιμουμένοις ἐπὶ σοῦ διαρρηγνύναι τὰ σὰ πολιτεύματα ; εἰ μὲν οὖν οἱ λανθάνουσιν , ἀδικοῦσι · εἰ ( 221 ) δὲ λανθάνουσιν , ἀμελεῖς . χρήν δὲ οὐχὶ τὸν ἄνδρα τὸν ἡγεμονικώτατον ἀλλ’ ἐν τούτῳ μάλιστα προσεῖναι τὸν νοῦν , τοὺς ὑπάρχοντας ὡς βελτίστους αἱρεῖσθαι . δεῖξ γὰρ αὐτὴ καὶ μεγαλοπρεπὴς
Lemmas: σύ γάρ δή καί φιλόσοφος εἰμί καί φιλάνθρωπος , σύ ἐγώ δεῖ προσανακλάω ὁ ( 220 ) ὁ ἐνέχω ἐγώ συμφορά , ὅς τιμιάζω μέν διά πολίτης φιλόσοφος , ἐλεέω δέ διά ὁ ὁ σεαυτοῦ φύσις ἥμερος , διά ἀμφότερος δέ πίπτω ἀνορθόω πειράζω . δύναμαι δέ , ἐπειδή σῴζω ὁ πόλις Ἀνθέμιος καί φύσις ἔχω καί Τύχη καί τέχνη , ὅς πολύς ὑπάρχω εἰς οὗτος παρά θεός ὁ μέγας ἀγαθός ὁ φίλος , καί οὗτος Τρωΐς ὁ μέγας . ὅπως οὖν μή μόνος ὁ ὄψις ἐπιβάλλω , ἀλλά καί ὁ νόος πᾶς σφόδρα προσέχω ὁ γράμμα , ὅς ἐγώ πολύς καθίστημι χάρις . ὅς γάρ δή Φοῖνιξ μέν οὐ ἄρχω Φοῖνιξ , οὐδέ Κοίλων σάρον Κοιλόστρον , Αἰγύπτιος δέ πᾶς μᾶλλον ἢ ὁ ἑαυτοῦ , Λίβυς δέ μόνος ὁ ἑαυτοῦ · ὁ μόνος Λίβυς εἰμί ἀνδρεῖος , καί χράω ὁμοῦ ὁ νόμος γιγνώσκω · ὅς ὅτε πλείων καί φοβερός ὁ παραδοξινος γίγνομαι ταπτιεις , τότε μᾶλλον αὐτός ὁ πονηρός φύσις ἐγχέω . ἐσθίω μέν ἄρδην ἀναράω ὁ πρός Κυρήνη Πεντάπολις · ὁ δέ Λίμος καί ὁ πόλεμος οὔπω ποῦ ὅσος ἐσθίω καταγιγνώσκω , ἀλλά διατρίβω καί κατά μικρός ἀπόλλυμι . οὐκοῦν ὁ λείπω εἰς ὁ ταχύς κατεργάζομαι προσεξευρίσκω . καίτοι οὗτος εἰμί ὁ ὁ παλαιός λόγιος ἐπεχρησιμώθησε ὁ τελευταῖος Πενταπόλει . πατήρ αὐτός καί πάππος ἀκούω ὅτι φέρω ὁ Λίβυς ἡγεμών κακότης · αὐτός γάρ οὗτος εἰμί ὁ χρησμός ὁ τέμαχος . ἀλλά εἰμί καί πτωτός οὗτος , ἀναβολή τις ὁ κακός μηχανάομαι . καί γάρ ὁ ὁ ἰατρός τέχνη ὁ μέν ἀποθνῄσκω ἄνθρωπος , ἐπειδή φύσις εἰμί , οὖον καθάπαξ χωλός , εμποις δέ τις διατριβή ὁ χρῷ . ὁμοίως τίς αἰτέω καί παρά ὁ ἀρχή ὁ ἄρχω · βοηθέω ὁ φύσις κατά ὁ νόσος , μή μέντοι κατασπεύδω ὁ ὄλεθρος . μή , δήω , μή γίγνομαι ὁ Ανθεμίου ὁ μέγας καιρός ἐπαρχία Ῥωμαικός ἐκ μέσος ἀναράω ὁ διοίκησις . εἶπον πρός αὐτός , εἶπον πρός ὁ λόγος , ὅς καταπέμπω ὁ νόμος γίγνομαι αἴτιος , ἐπί ὁ παλαιός ὁ πρόσφατος , ὅς ἀνατείνω πολύς καί χαλεπός ὁ μνηστεύω ὁ ὁ ἐνέχω ἀρχή · πῶς οὖν οὖον νέμω ὁ φιλοτιμέομαι ἐπί σύ διαρρήγνυμι ὁ σός πολίτευμα ; εἰμί μέν οὖν ὁ λανθάνω , ἀδικέω · εἰμί ( 221 ) δέ λανθάνω , ἀμελής . χράω δέ οὐ ὁ ἀνήρ ὁ ἡγεμονικός ἀλλά ἐν οὗτος μάλιστα πρόσειμι ὁ νόος , ὁ ὑπάρχω ὡς ἀγαθός αἱρέω . δείκνυμι γάρ αὐτός καί μεγαλοπρεπής