synesius-philosophy.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0812.1
τοίας τι συμπορίσονται . ἔστι δήπου τις ἐν αὐτοῖς λόγος ἀξιῶν τὰ τῷ αὐτῷ τὰ αὐτὰ καὶ ἀλλήλοις εἶναι δεῖν τὰ αὐτά . ἔμοι δὲ σὲ μὲν ὁ τρόπος ἐπότισε φίλον , τὸν δὲ θαυμαστὸν Διογένην καὶ ἡ φύσις · ἀμφοὶ δὲ ἑνὸς ἑστε φίλοι . δεῖ δὴ καὶ ἀλλήλων ὑμᾶς ἐξηρητήσθαι , καθάπερ ἐμοῦ τοῦ μέσου . συνάπτω τοιγαροῦν ὑμᾶς ἀλλήλοις διὰ τῆς ἐπιστολῆς , μεθ’ ἧς ἐαυτὸν μὲν ἐπιδώσει τῇ φιλίᾳ τῆς σῆς σεμνοπρεπείας ὁ θαυμάσιος Διογένης , ἀντιλήψεται δὲ εὖ οἶδ’ ὅτι τὸν ἐμὸν Πυλαιμένην . καλῶν γὰρ ἐμὸν οὐτ’ αἰσχύνειν οὐτ’ αἰσχύνεσθαι φήσοιμ’ ἂν ἔγωγε . ὅτι δὲ διὰ σοῦ καὶ τοὺς ἄλλους ἕξει τοὺς ἐμὲ ἀγαπῶντας φίλους , ὅσος δὲ δύναμὸς ἐστι , καὶ χρησίμους , οὐκ ἐν δίκαιος εἴην εἰ ἀμφιβάλλοιμι . δεῖ δὲ αὐτῷ φίλων χρησίμων , εἴπερ τω πώποτε · τὰ γὰρ κατ’ αὐτὸν ὡς ἐν βραχυτάτοις οὕτως ἔχει . νέος ἐστιν ἀπλῶς καὶ γενναῖος , θυμοειδὴς καὶ πρᾶος , οἷος ὁ Πλάτων ἀξιοῖ τῆς ἑαυτοῦ πόλεως τοὺς φύλακας εἶναι . ἐστράτευτο γέ τοι καὶ οὕτος κομιδῇ μειράκιον ὢν . ἄρτι δὲ ἐξ ἐφήβων ἤρξε περ’ ἡμῖν τὴν τῶν στρατευμάτων ἀρχήν , παραβαλλάμενος ἐπὶ βασιλέων μαρτύρων · τοιούτω γὰρ οἱ πολίται πρὸς ἅπαν τὸ εὐτυχον . ἀλλ’ οὕτως ἐαυτὸν παρέσχε καὶ φόβον χρείττω . περὶ οὖ πολλὰ μὲν ἂν ἕτερος εἴπεν ( ἀλλ’ εἴοικαμεν γὰρ ὁμοίως ἔχειν , ἐγὼ τε πρὸς τὸ ἐπαινεῖν καὶ οὕτος πρὸς τὸ ἐπαινεῖσθαι ) , συνελόντι δὲ ἐνίχσεν ὅπλοις μὲν τοὺς τῆς πατρίδος ἐχθρούς , ἀρετῇ δὲ τοὺς ἐν αὐτῇ πονηρούς . νέος ἐν ἑαυτῷ γενόμενος οὐκ ἤσχυνε φιλοσόφου συγγένειαν ( 267 ) . τοιούτοις δὲ πράγμασιν ὁμιλεῖ δυσχολίως , οὐχ ἧκιστα δι’ αὐτὸ τὸ καλὸς κάγαθὸς εἶναι · ἐρμαῖον γὰρ ἐστι τῶν κακοήθων ἅπας ἐπιεικής , καὶ ἡ πρόσδοσις τοῖς πονηροῖς ἐκ τῆς ἑτέρας μερίδος παραγίνεται . ἐνδείκτης οὖν τις ἀξιῶν μισθοδοτεῖσθαι παρ’ αὐτοῦ καὶ μὴ τυγχάνων δίκην πρὸς αὐτὸν ἔλαχεν . ὡς δὲ οὐ προχωρεῖ ταύτῃ τὸ σπᾶσαι τι τῶν οὐ προσήκοντων , ἀλλ’ ἤσαν οἱ νόμοι μεθ’ ἡμῶν , ἑτέραν ἐτράπετο . καὶ ποιεῖται τὴν δίκην γραφήν , ἀνατεινόμενος ἔγκλημα τοῦ κατηγορουμένου πρεσβύτερον . ἤκει δὴ τὸ κληθῆναι φθίας · οὐ γὰρ ἀξιον ἐνδύναι θανατῶντι γε συκοφάντῃ , καὶ προσθαι τὰ πατρῴα τε καὶ παππῶια μετὰ δόξης αἰσχρᾶς . πρὸς ταῦτα δεῖται φίλων ἀδλῶν , ἀκαπηλεύστων , νουν ἔχόντων , ὅσος εἴ σύ . ἕξει δὲ ( πῶν θεῷ δὲ εἴρηθω ) σὲ μὲν δι’ ἐμοῦ , διὰ σοῦ δὲ τοὺς φίλους τοὺς ἐμοὺς τε καὶ σούς . ὃν δ’ τι ἂν τις αὐτὸν ἀγαθὸν ἐργάσται , τοῦτου τὴν χάριν ὀφείλειν ἐγὼ δίκαιος εἰμί .
Lemmas: τοῖος τίς συμπορίζω . εἰμί δήπου τις ἐν αὐτός λόγος ἄξιος ὁ ὁ αὐτός ὁ αὐτός καί ἀλλήλων εἰμί δήω ὁ αὐτός . ἐγώ δέ σύ μέν ὁ τρόπος ποτίζω φίλος , ὁ δέ θαυμαστός Διογένης καί ὁ φύσις · ἄμφω δέ εἷς εἰμί φίλος . δεῖ δή καί ἀλλήλων σύ ἐξαρτάω , καθάπερ ἐγώ ὁ μέσος . συνάπτω τοιγάρ σύ ἀλλήλων διά ὁ ἐπιστολή , μετά ὅς ἑαυτοῦ μέν ἐπιδίδωμι ὁ φίλιος ὁ σός σεμνοπρέπεια ὁ θαυμάσιος Διογένης , ἀντιλαμβάνω δέ εὕω οἶδα ὅτι ὁ ἐμός Πυλαιμένης . καλός γάρ ἐμός οὐ αἰσχύνω οὐ αἰσχύνω φημί εἄν ἔγωγε . ὅτι δέ διά σύ καί ὁ ἄλλος ἔχω ὁ ἐγώ ἀγάπη φίλος , ὅσος δέ Δυνάμος εἰμί , καί χρήσιμος , οὐ ἐν δίκαιος εἰμί εἰμί ἀμφιβάλλω . δεῖ δέ αὐτός Φίλων χρήσιμος , εἴπερ ὁ πώποτε · ὁ γάρ κατά αὐτός ὡς ἐν βραχύς οὕτως ἔχω . νέος εἰμί ἀπλόος καί γενναῖος , θυμοειδής καί πρᾶος , οἷος ὁ Πλάτων ἀξιόω ὁ ἑαυτοῦ πόλις ὁ φύλαξ εἰμί . στρατεύω γε ὅς καί οὗτος κομιδή μειράκιον εἰμί . ἄρτι δέ ἐκ ἔφηβος ἄρχω περί ἐγώ ὁ ὁ στράτευμα ἀρχή , παραβάλλω ἐπί βασιλεύς μάρτυς · τοιοῦτος γάρ ὁ πολίτης πρός ἅπας ὁ ευτυγχανω . ἀλλά οὕτως ἑαυτοῦ παρέχω καί φόβος χρέω . περί οὖον πολύς μέν εἄν ἕτερος εἶπον ( ἀλλά ἔοικα γάρ ὁμοίως ἔχω , ἐγώ τε πρός ὁ ἐπαινέω καί οὗτος πρός ὁ ἐπαινέω ) , συναιρέω δέ ἐνέχω ὅπλον μέν ὁ ὁ πατρίς ἐχθρός , ἀρετή δέ ὁ ἐν αὐτός πονηρός . νέος ἐν ἑαυτοῦ γίγνομαι οὐ αἰσχύνω φιλόσοφος συγγένεια ( 267 ) . τοιοῦτος δέ πρᾶγμα ὁμιλέω δυσχολίως , οὐ ἥκιστος διά αὐτός ὁ καλός κάγαθὸς εἰμί · ἕρμαιον γάρ εἰμί ὁ κακοήθης ἅπας ἐπιεικής , καί ὁ πρόσδοσις ὁ πονηρός ἐκ ὁ ἕτερος μερίς παραγίγνομαι . ἐνδείκτης οὖν τις ἄξιος μισθοδοτέω παρά αὐτός καί μή τυγχάνω δίκη πρός αὐτός λαγχάνω . ὡς δέ οὖον προχωρέω οὗτος ὁ σπάω τίς ὁ οὖον προσήκω , ἀλλά ἀσάω ὁ νόμος μετά ἐγώ , ἕτερος τρέπω . καί ποιέω ὁ δίκη γραφεύς , ἀνατείνω ἔγκλημα ὁ κατηγορέω πρέσβυς . ἥκω δή ὁ καλέω Φθία · οὖον γάρ ἀσιος ἐνδύω θανατάω γε συκοφάντης , καί πρόσθη ὁ πατρῷος τε καί παππῷος μετά δόξα αἰσχρός . πρός οὗτος δήω Φίλων ἀδλῶν , ἀκαπηλεύστων , νόος ἔχοω , ὅσος εἰμί σῦς . ἔχω δέ ( ποῦ θεός δέ εἴρω ) σύ μέν διά ἐγώ , διά σύ δέ ὁ φίλος ὁ ἐμός τε καί σός . ὅς δέ τίς εἄν τις αὐτός ἀγαθός ἐργαστής , οὗτος ὁ χάρις ὀφείλω ἐγώ δίκαιος εἰμί .