synesius-philosophy.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0797.1
ὡς μηδενὶ μάντεως δεῖν ὅτι πολεμίους πεσθόνηται καὶ σπεύδουσιν εἰσω τῶν ὄπλων γενέσθαι . πρὶν δὲ καὶ καλῶς αὐτῶν ἐκείνων ἀκούσαι , λεγόντων ὅτι καὶ δή παρέειν , ὁρῶμεν ἐφ’ ἵππων ἀνδράρτα πονηρὰ καὶ ὡς ἐμοὶ δοκεῖν ὑπὸ λιμοῦ στρατηγουμένα , προχειρότατα δ’ οὖν ὑπὲρ τῶν ἡμετέρων ἀγαθῶν ἀποθνῄσκον ἐθέλοντα . ἐπειδὴ δ’ εἴδον καὶ ἀσθῆναι , πρὶν εἰσω βέλους ἐλθεῖν , οἱ μὲν ἀποθάντες ὥσπερ εἴωθσαν τῶν ἵππων , ὡς εἰς μάχην διεσκευάζοντο , καὶ μοι καλῶς ἔχειν ἐδόκει μιμεῖσθαι τοὺς ἄνδρας , καὶ γὰρ ἀμίππα ἦν · ὁ δὲ γεννᾶδας οὐκ ἔφη παρανομησῆναι εἰς τὴν ἐπιτικήν , ἀλλὰ τὸν ἀγῶνα τῶν ἵππων ποιήσῃν . τί οὖν ; παρενεγκὼν βία τὸ ψάλιον καὶ μεταστραφεὶς ἐφευγεν ἀνὰ κράτος ἐξελαύνων , ἐξαμαρτῶν τῶν ἵππων , ἀπασαν ἡνίαν ἀφεὶς , κέντρῳ παντὶ χρώμενος , καὶ ἡ μάστιξ πυκνὴ καὶ ἡ βοὴ τὸ κелеυστικὸν ἦγει . ἐν τούτῳ δὲ οὐκ ἔστι βραδὺν εἰπεῖν ὅτινὰ τις ἂν μᾶλλον a ἐπήγνε , πότερον τὸν ἵππον ἢ τὸν ἱππέα · ὁ μὲν γὰρ ὁμοίως κατὰ πραγνῶν ὁμοίως κατ’ ὀθῶν ἐφέρετο , καὶ διὰ τῶν δασέων καὶ διὰ τῶν ψιλῶν δύναμὶ μὴ διεπτάζο τάρφρος , ὑπὲρ τοὺς ὀχθους ἤρετο · ὁ δὲ διὰ πάντων τῶν χωρίων ἐπογος ἦν , καὶ ἐν οὐδενὶ τῆς καθέδρας ὠλίθε . δοκεῖ γὰρ μοι καὶ τοῖς πολεμίοις καλλὴ θέα γενέσθαι , καὶ ὡς πολλὰ ἂν εὐξαινο τοιαῦτα θεασσάθαι . οὐ μὴν τό γ’ ἐφ’ ἡμῖν εἴδον , ἀλλ’ ἀθυμοτέροι μὲν ὡς τὸ εἰκὸς ἐγενόμην , ψευσθέντες παρὰ πολὺ τῶν εἰς τὸν χωμὴτιν ἐλπίδων · ἐταξάμεθα δ’ οὖν , ὡς εἰ τις ἐποὶ δεξόμενοι , αὐτοὶ δὲ μάχης ἀρχεῖν οὐ διενουόμθθα . καὶ γὰρ ὅστις αὐτὸς εὐλῦχος ἦν , ἠπίστει τῷ πέλας , πρὸς παραθέμενα τὸ γεγονὸς ὁρῶν . ἐνθα οὐδὲν ἦν αἴσχυν κόμης · ὅτω γὰρ ἦν , οὕτως ἐπιδοξότατος πρὸς τὸ προδωσίειν ἡμᾶς . οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τοῖς πολεμίοις ταχὸν ἴσως τοῦτο παρέστη · καὶ γὰρ ταξάμενοι περιέμενον ἡμᾶς , ὡς ἂν ἐμβαλῶμεν ἀμυνοῦμενοι . ἐπεὶ δὲ παρ’ οὐδέτερον ἐπεχειρεῖτο , πρῶτον μὲν αὐτοὶ τὴν ἐπὶ τὰ λαϊὰ φέρουσαν καὶ μετ’ ἐκείνους ἡμεῖς τὴν ἐπὶ θάτερα ἐτραπόμθθα , οὐδέτεροι θάττον ἢ βραδὺν ἀλλὰ σχολαίῳ c βαδίσματι , τοῦ μὴ δοκεῖν εἶναι φυγὴν τὴν ἀναχώρησιν · εἶτα μέντοι καὶπερ ἐν τούτοις ὄντες , ἐπυνθανόμεθα ποῖ γῆς Ἰωάννης . ὁ δ’ ἐνὶ πνεύματι καταλαβὼν ἄρα τὴν Βουβαίαν , δίχην ἀρουραίου μυχὸς ἐνεδεδύκει τῇ πέτρᾳ . ὅρος ἐστὶν ἡ Βουβαία κοῖλον , ὁ συνελθούσαι τέχνη καὶ φύσις ἐργάσαντο φρούριον ἐρυμότατον . τοῦτο καὶ πάλαι μὲν εὐδοκίμει δικαίως , καὶ τινες αὐτὸ παρὰ τὰς Αἰγυπτίας ἐξήταχον σύριγγας , νυνὶ δὲ κέχρηται τὰ πανταχοῦ τεῖχη νικῶν οἷς ὁ παρὰ πάντας ἐαυτοῦ προμηθέστατος , ἵνα μὴ λίαν ἀγροῖκος εἴπω δειλότατος , αὐτὸ τὸ τοῦ πράγματος ὄνομα , τούτῳ παρακάθηται καὶ πρὸς σωτηρίαν προτείλῃ . καὶ γὰρ εἰσέληνθι λαθυρινωθὶς ἐστὶ καὶ δυσδεξίττητον , ὡς μόνον ἂν χωρήσαι τοὺς Ἰωάννου δρακμούς .
Lemmas: ὡς μηδείς μάντις δήω ὅτι πολέμιος πίπτω καί σπεύδω εἰσω ὁ ὅπλον γίγνομαι . πρίν δέ καί καλῶς αὐτός ἐκεῖνος ἀκούω , λέγω ὅτι καί δή παρίημι , ὁράω ἐπί ἵππος ἀνδράρτα πονηρός καί ὡς ἐγώ δοκέω ὑπό λιμός στρατηγέω , πρόχειρος δέ οὖν ὑπέρ ὁ ἡμέτερος ἀγαθός ἀποθνῄσκω ἐθέλω . ἐπεί δέ εἶδον καί ἀείδω , πρίν εἰσω βέλος ἔρχομαι , ὁ μέν ἀποθνῄσκω ὥσπερ εἴωθα ὁ ἵππος , ὡς εἰς μάχη διασκευάζω , καί ἐγώ καλῶς ἔχω δοκέω μιμέομαι ὁ ἀνήρ , καί γάρ ἀμίππα εἰμί · ὁ δέ γεννάδας οὐ φημί παρανομέω εἰς ὁ ἐπιτικήν , ἀλλά ὁ ἀγών ὁ ἵππος ποιέω . τίς οὖν ; παραφέρω βία ὁ ψάλιον καί μεταστρέφω φεύγω ἀνά κράτος ἐξελαύνω , ἐξαμαρτάς ὁ ἵππος , ἅπας ἡνία ἀφίημι , κέντρον πᾶς χράω , καί ὁ μάστιξ πυκνός καί ὁ βοή ὁ κυστικός ἡγέομαι . ἐν οὗτος δέ οὐ εἰμί βραδύς εἶπον ὅστις τις εἄν μᾶλλον a ἐπάγω , πότερος ὁ ἵππος ἢ ὁ ἱππεύς · ὁ μέν γάρ ὁμοίως κατά πραγνῶν ὁμοίως κατά Ὄθων φέρω , καί διά ὁ δάσος καί διά ὁ ψιλός δύναμις μή διαπετάζω τάρφος , ὑπέρ ὁ ὄχθος ἔρομαι · ὁ δέ διά πᾶς ὁ χωρίον ἐπογος εἰμί , καί ἐν οὐδείς ὁ καθέδρα ὄλλυμι . δοκέω γάρ ἐγώ καί ὁ πολέμιος Καλλή θέα γίγνομαι , καί ὡς πολύς εἄν εὐξαινο τοιοῦτος θεάομαι . οὖον μήv ὁ γε ἐπί ἐγώ εἶδον , ἀλλά άθυμος μέν ὡς ὁ εἰκός γίγνομαι , ψεύδω παρά πολύς ὁ εἰς ὁ χωμὴτιν ἐλπίς · τάσσω δέ οὖν , ὡς εἰμί τις ἐπί δέχομαι , αὐτός δέ μάχη ἄρχω οὖον διανοέομαι . καί γάρ ὅστις αὐτός εὐλῦχος εἰμί , ἀπιστέω ὁ πέλας , πρός παραθεμένος ὁ γίγνομαι ὁράω . ἔνθα οὐδείς εἰμί αἰσχύνω κόμης · ὅστις γάρ εἰμί , οὕτως ἐπίδοξος πρός ὁ προδίδωμι ἐγώ . οὖον μήv ἀλλά καί ὁ πολέμιος ταχὸν ἴσως οὗτος παρίστημι · καί γάρ τάσσω περιμένω ἐγώ , ὡς εἄν ἐμβάλλω αμυνουμενοω . ἐπεί δέ παρά οὐδέτερος ἐπιχειρέω , πρῶτος μέν αὐτός ὁ ἐπί ὁ λεῖος φέρω καί μετά ἐκεῖνος ἐγώ ὁ ἐπί ἕτερος τρέπω , οὐδέτερος ταχύς ἢ βραδύς ἀλλά σχολαῖος c βάδισμα , ὁ μή δοκέω εἰμί φυγή ὁ ἀναχώρησις · εἶτα μέντοι καίπερ ἐν οὗτος εἰμί , πυνθάνομαι ποῖ γῆ Ἰωάννης . ὁ δέ ἐν πνεῦμα καταλαμβάνω ἄρα ὁ βουβαιος , διχάω ἀρουραῖος μυχός ἐνδύω ὁ πέτρα . ὅρος εἰμί ὁ βουβαιος κοῖλος , ὁ συνέρχομαι τέχνη καί φύσις ἐργάζομαι φρούριον ἐρυμός . οὗτος καί πάλαι μέν εὐδοκιμέω δικαίως , καί τις αὐτός παρά ὁ Αἰγύπτιος ἐξήταχον σῦριγξ , νυνί δέ χράομαι ὁ πανταχοῦ τεῖχος Νίκη ὅς ὁ παρά πᾶς ἑαυτοῦ προμηθής , ἵνα μή λίαν ἄγροικος εἶπον δειλός , αὐτός ὁ ὁ πρᾶγμα ὄνομα , οὗτος παρακαθίημι καί πρός σωτηρία προτελλω . καί γάρ εἰσέρχομαι λαθυρινωθὶς εἰμί καί δυσδεξίττητον , ὡς μόνος εἄν χωρέω ὁ Ἰωάννης δραχμός .