synesius-philosophy.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0765.1
παραγεγραμμένα τῷ σταυρῷ τοῦ Χριστοῦ . καίτοι τὸ ἐπίγραμμα τοῦ σταυροῦ , γεγονὸς ἀπὸ γνώμης οὐκ εὐσεβοῦς , σκηνὸν ἦν ἐπὶ λέξεως , δι’ οὖ βασιλεὺς ὁ Χριστὸς ἐκηρύττετο · ἐνταῦθα δὲ ἡ γλῶττα τῇ γνώμῃ οὐ συνῆβαινε . τὰ δὲ ὅθ μετὰ ταῦτα τῶν πρώην ἐστηλιτευμένων βαρύτερα . ἐπειδὴ γὰρ ἤν τινὰ κατ’ ὀθροὺ πρόφασιν εὑρόμενος ( ἐχθρὰ δὲ ἦν αὐτοῖς , ὅτι γάμους ὁ μὲν ἐσπουδάζεν ὁ δὲ ἐκώλυεν ) , ἐκεῖνος αὐτὸν τοῖς ἀποτροπαίοις κολαστηρίοις ἠκίζετο , ἂ μὴ παραδοθεὶς τῇ διαδοχῇ τοῦ χρόνου , μετ’ αὐτοῦ δὲ ὡςπερ ἥρξατο παύσαιο , καὶ γένοιτο τοῖς μεθ’ ἡμᾶς ἀκοὴ ταῦτα τῆς ἡγεμονίας Ἀνδρονίκου συνθήματα . ἐπειδὴ οὖν ἀνὴρ εὐγενής , οὐκ ἀδίκων ἀλλ’ ἀτυχῶν , ὑπ’ αὐτοῦ κατετείνετο , καὶ ταῦτα τῷ τῆς μεσημβρίας ἑδραῖο σταθεροῖς , ἵν’ ὑπὸ μόνους μάρτυσι τοῖς δημίοις ἀπολοῖτο , καὶ τὴν ἐκκλησίαν ἐγνω γινομένην αὐτῷ συμπαθῆ , κατ’ ἄλλο μὲν οὐδέν , ὅτι δὲ μαθόντες εὐθὺς ὡς εἴχομεν ἐξεδράμομεν ἐφ’ ᾧ παρακαλίζεσθαι καὶ συνδενέγχει τὴν συμφοράν , λυττῇ πρὸς τὴν ἀκοὴν εἰ τις ἐπίσκοπος ἂν ἐλεήσαι τεθλιμμεν ἀνθρώπων πᾶν ὀρθοῦμεν αὐτῷ . καὶ πολλὰ καὶ παρόντα νεανιευσάμενος , τοῦ θρασυτάτου τῶν ὑπηρέτῶν Θοάντος αὐτὸν ἐρεθίζοντος , ᾧ χρήται πρὸς τὰς δημοσίας συμφοράς ὀργάνω , πέρας ἐπέθηκε τῇ μανίᾳ τὴν ἀθεωτάτην φωνήν , εἰπὼν ὅτι μάτην ἐπὶ τὴν ἐκκλησίαν ἤλπισε , καὶ οὐδὲς ἂν ἐξαιρεθεὶς τῶν Ἀνδρονίκου χειρῶν , οὐδ’ ἂν εἰ τις τὸν πόδα κρατησείεν αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ . ταύτην ἀπαίδευτῳ γνώμῃ καὶ γλώττῃ τρίς ἀνεφύζετο τὴν φωνήν , μεθ’ ἣν οὐκέτι νοῦθετητὸς ὁ ἀνθρώπος , ἀλλ’ ὡςπερ μέλος ἀνιάτως ἐχον ἀποκοπὸς ἡμῶν , ἵνα μὴ τῇ κοινωνίᾳ καὶ τὸ ὑγιαίνον συμφθείρηται . ὁ γὰρ μολυσμὸς διαδόσιμος γίνεται , καὶ ὁ θηνὸς ἐναγοὺς ἀπολαύει τῆς προστροπῆς ( 203 ) . δεῖ δὲ εἶναι καὶ γνώμῃ καὶ σώματι καθαρὸς τῷ θεῷ . ἐπὶ τούτοις ἡ Πτολεμαϊδὸς ἐκκλησία τάδε πρὸς τὰς ἀπανταχοῦ γῆς ἑαυτῆς ἀδελφὰς διατάττεται .
Lemmas: παραγράφω ὁ σταυρός ὁ Χριστός . καίτοι ὁ ἐπίγραμμα ὁ σταυρός , γίγνομαι ἀπό γνώμη οὐ εὐσεβής , σκῖνος εἰμί ἐπί λέξις , διά οὖον βασιλεύς ὁ Χριστός κηρύσσω · ἐνταῦθα δέ ὁ γλῶσσα ὁ γνώμη οὖον συμβαίνω . ὁ δέ ὅθι μετά οὗτος ὁ πρώην στηλιτευμένος βαρύς . ἐπεί γάρ ἐάν τις κατά ὀθροὺ πρόφασις εὑρίσκω ( ἐχθρός δέ εἰμί αὐτός , ὅτι γάμος ὁ μέν σπουδάζω ὁ δέ κωλύω ) , ἐκεῖνος αὐτός ὁ ἀποτρόπαιος κολαστήριον αἰκίζω , ὅς μή παραδίδωμι ὁ διαδοχή ὁ χρόνος , μετά αὐτός δέ ὡς ἄρχω παύω , καί γίγνομαι ὁ μετά ἐγώ ἀκοή οὗτος ὁ ἡγεμονία Ἀνδρόνικος σύνθημα . ἐπεί οὖν ἀνήρ εὐγενής , οὐ ἄδικος ἀλλά ἀτυχής , ὑπό αὐτός κατατείνω , καί οὗτος ὁ ὁ μεσημβρία εδραίος σταθερός , ἵνα ὑπό μόνος μάρτυς ὁ δήμιος ἀπόλλυμι , καί ὁ ἐκκλησία ἐγνω γίγνομαι αὐτός συμπαθής , κατά ἄλλος μέν οὐδείς , ὅτι δέ μανθάνω εὐθύς ὡς ἔχω ἐκτρέχω ἐπί ὅς παρακαλέω καί συνδέχομαι ὁ συμφορά , λυτός πρός ὁ ἀκοή εἰμί τις ἐπίσκοπος εἄν ἐλεέω θλίβω ἄνθρωπος πᾶς ὀρθόω αὐτός . καί πολύς καί πάρειμι νεανιεύομαι , ὁ θρασύς ὁ ὑπηρέτης Θόας αὐτός ἐρεθίζω , ὅς χράω πρός ὁ δημόσιος συμφορά ὄργανον , πέρας ἐπιτίθημι ὁ μανία ὁ ἄθεος φωνή , εἶπον ὅτι μάτην ἐπί ὁ ἐκκλησία ἐλπίζω , καί οὐδή εἄν ἐξαιρέω ὁ Ἀνδρόνικος χείρ , οὐδέ εἄν εἰμί τις ὁ πούς κρατέω αὐτός ὁ Χριστός . οὗτος ἀπαιδευτέω γνώμη καί γλῶσσα τρίς ἀναφύω ὁ φωνή , μετά ὅς οὐκέτι νοῦθετητὸς ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά ὡς μέλος ἀνίατος ἔχω ἀπόκοπος ἐγώ , ἵνα μή ὁ κοινωνία καί ὁ ὑγιαίνω συμφθείρω . ὁ γάρ μολυσμός διαδόσιμος γίγνομαι , καί ὁ θνῄσκω εναγής ἀπολαύω ὁ προστροπή ( 203 ) . δεῖ δέ εἰμί καί γνώμη καί σῶμα καθαρός ὁ θεός . ἐπί οὗτος ὁ Πτολεμαΐς ἐκκλησία ὅδε πρός ὁ ἀπαντηχέω γῆ ἑαυτοῦ ἀδελφή διατάσσω .