synesius-philosophy.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0759.2
Ἐμοὶ παιδόθεν παρέστη θεῖον ἀγαθὸν εἶναι σχολὴ καὶ τοῦ ζῆν εὐμαρεια , τοῦθ' ὁ ταῖς θείαις φύσει προσἦκει τις ἐφη · αὐτὸ τοῦτ' εἶναι · τὸ τὸν νοῦν ἐκτρέφειν καὶ συνίστην τῷ θεῷ τὸν ἔχοντα τε αὐτὴν καὶ καρποῦμενον . ὅσα δὴ παισὶν ἐστιν ἢ γίνεται πράγματα , τούτων ὡς ἐλάχιστον ἐγὼ μετέσχον , καὶ ὅσα μειρακίοις καὶ ὅσα νέοις , καὶ εἰς ἄνδρα παραγγελίας ( 191 ) οὐδὲν τι a παιδαρίου πρὸς ἀπραγμοσύνην παρήλλαξα , ἀλλ' ὡςπερ ἐν πανηγύρει σεμνῇ διεξάγων τὸν βίον διὰ πάσης ἡλικίας ἵλεων καὶ ἀκύμαντον τῆς ψυχῆς ἐτήρησα τὴν διάθεσιν . οὐ μὴν διὰ τοῦτο ἀνθρώποις ἀσυντελῆ με πεποίηκεν ὁ θεός , ἀλλὰ πολλάκις ἡμῖν καὶ ἰδίωται καὶ πολίται εἰς δέον ἐχρήσαντο · δέδωκεν γὰρ ὁ θεὸς δύνασαί τε τὰ μέγιστα καὶ τὰ καλλίστα βούλεσθαι . τούτων οὐδὲν ἐμὲ φιλοσοφίας ἀφείλκεν , οὐδὲ τὴν εὐδαιμονίαν μοι σχολὴν ἐπετείμεντο · τὸ γὰρ ὀθισμῶ καὶ μόχθῳ καὶ μόλις ποιεῖν , τοῦτ' ἐστὶν ὁ δαπανᾶν χρόνον , καὶ τὴν ψυχὴν ἐμβαπτίζειν μεριμναῖς πραγμάτων . ὅτω δὲ εἴπειν μόνον καὶῆκει , ἢ πειθῶ δὲ ἐπεται , καὶ ὁ λόγος ἀνυσμώτατός ἐστι παρὰ τοῖς ἀκούουσι , τὶς φειδῶ ῥημάτων , ἵνα δυστυχίας τις ἐλευθερωθῇ ; τιμίων ζῶν ὁ ἀνθρώπος · τιμιὸν γάρ , εἰ δι' αὐτὸν ἐταπαύρηθ Χριστός . ἔμοι δὴ τὸ πείσειν ἀνθρώπους εἰς τὸν μέχρι τοῦ παρόντος ἐνιαυτὸν τάχα μὲν θεῖος κλῆρος ἐγένετο , τάχα δὲ μόλις πραγμάτων ἀπτόμενος ἐπετύχαινον . νῦν γὰρ δὴ τὸ πράγμα ἔοικεν ἐξελέγχεσθαι μετὰ πολλῶν ἄτινα σαφῶς ἤν c τοῦ θεοῦ , καὶ τοῦτ' ἀνετίθη αὐτῷ , καὶ ἐξων μετ' ἀγαθῶν τῶν ἐλπίδων , ὡσπερ ἐν ἱερῷ περιβόλῳ τῷ κόσμῳ , ζῶν ἀρετὸν ἀνειμένον , εὐγῆ καὶ βιβλίῳ καὶ θίρᾳ μερίζων τὸν βίον · ἵνα γὰρ ὑγιαίνῃ ψυχὴ τε καὶ σῶμα , τὸ μὲν τι δεῖ πονεῖν , τὸ δὲ αἰτεῖν τὸν θεόν . μετὰ τοιαύτης εὐμαρείας ἐλίκυσα τοὺς ἐνιαυτοὺς τοὺς μέχρι τῆς ἱερωνύνης αἵρεσεως , πρὸς ἣν ἐγὼ παρὰ τοὺς πώποτε δειλώτατος γέγονα . μαρτύρομαι τὸν ἐπὶ d πᾶσι θεόν , οὐ δι' ὑμᾶς ἐγὼ τὰς ἀπορρήτους ἐδάσασα τελέσας , δὶχα τῶν ἀνθρωπίνων περιόδων τε καὶ σπουδῶν αὐτῷ κατὰ μόνας ἐν πολλοῖς καιροῖς τε καὶ τόποις προσῆλθον θεῷ , καὶ πρηνῆς καὶ γονυπετὴς ἱκέτης γενόμενος θάνατον ἀνὶ ἱερωνύνης ἡρούμην . αἰτῶς γὰρ τὶς με καὶ φιλία κατεῖχε τῆς ἐν φιλοσοφίᾳ σχολῆς , ὕπερ ἥς ἀπαντα δεῖν ὀμῶν ποιεῖν τε καὶ λέγειν . ἀλλ' ἐπειδὴ τῶν μὲν ἀνθρώπων ἐκράτουν , τοῦ θεοῦ δὲ ἠττώμην , ὡς κοινὴ φήμη τὸν ἀξιοῦμενον εἶναι γνώρι -
Lemmas: ἐμός παιδόθεν παρίστημι θέω ἀγαθός εἰμί σχολή καί ὁ ζῶ εὐμάρεια , οὗτος ὁ ὁ θεῖος φύσις προσήκω τις φημί · αὐτός οὗτος εἰμί · ὁ ὁ νόος ἐκτρέφω καί συνίστημι ὁ θεός ὁ ἔχω τε αὐτός καί καρπόω . ὅσος δή παῖς εἰμί ἢ γίγνομαι πρᾶγμα , οὗτος ὡς μικρός ἐγώ μετέχω , καί ὅσος μειράκιον καί ὅσος νέος , καί εἰς ἀνήρ παραγγελία ( 191 ) οὐδείς τίς a παιδάριον πρός ἀπραγμοσύνη παραλλάσσω , ἀλλά ὡς ἐν πανήγυρις σεμνός διεξάγω ὁ βίος διά πᾶς ἡλικία ἵλαος καί ἀκύμαντος ὁ Ψυχή τηρέω ὁ διάθεσις . οὖον μήv διά οὗτος ἄνθρωπος ἀσυντελής ἐγώ ποιέω ὁ θεός , ἀλλά πολλάκις ἐγώ καί ἰδιώτης καί πολίτης εἰς δήω χράω · δίδωμι γάρ ὁ θεός δύναμαι τε ὁ μέγας καί ὁ καλός βούλομαι . οὗτος οὐδείς ἐγώ φιλοσοφία ἀφέλκω , οὐδέ ὁ εὐδαιμονία ἐγώ σχολή ἐπιτέμνω · ὁ γάρ οθισμαω καί μόχθος καί μόλις ποιέω , οὗτος εἰμί ὁ δαπανάω χρόνος , καί ὁ ψυχή ἐμβαπτίζω μέριμνα πρᾶγμα . ὅστις δέ εἶπον μόνος καίω , ἢ πειθώ δέ ἕπω , καί ὁ λόγος ἀνυσμώτατός εἰμί παρά ὁ ἀκούω , τις φειδώ ῥῆμα , ἵνα δυστυχία τις ἐλευθερόω ; τίμιος ζῶ ὁ ἄνθρωπος · τίμιος γάρ , εἰμί διά αὐτός ἐταπαύρηθ Χριστός . ἐγώ δή ὁ πείθω ἄνθρωπος εἰς ὁ μέχρι ὁ πάρειμι ἐνιαυτός τάχα μέν θεῖος κλῆρος γίγνομαι , τάχα δέ μόλις πρᾶγμα ἅπτω ἐπιτυγχάνω . νῦν γάρ δή ὁ πράγμα ἔοικα ἐξελέγχω μετά πολύς ὅστις σαφῶς ἐάν c ὁ θεός , καί οὗτος ἀνατίθημι αὐτός , καί ἔχω μετά ἀγαθός ὁ ἐλπίς , ὡς ἐν ἱερός περίβολος ὁ κόσμος , ζῶ ἀείρω ἀνίημι , εὐγῆ καί βιβλίον καί θρία μερίζω ὁ βίος · ἵνα γάρ ὑγιαίνω ψυχή τε καί σῶμα , ὁ μέν τίς δεῖ πονέω , ὁ δέ αἰτέω ὁ θεός . μετά τοιοῦτος εὐμάρεια ελικυνεω ὁ ἐνιαυτός ὁ μέχρι ὁ ιερωνυνεος αἵρεσις , πρός ὅς ἐγώ παρά ὁ πώποτε δειλός γίγνομαι . μαρτύρομαι ὁ ἐπί d πᾶς θεός , οὖον διά σύ ἐγώ ὁ ἀπόρρητος δατέομαι τελέω , δίχα ὁ ἀνθρώπινος περίοδος τε καί σπουδή αὐτός κατά μόνος ἐν πολύς καιρός τε καί τόπος προσέρχομαι θεός , καί πρανής καί γονυπετής ἱκέτης γίγνομαι θάνατος ἰδμάν ιερωνυνεος ἀρόω . αἴτης γάρ τις ἐγώ καί φίλιος κατέχω ὁ ἐν φιλοσοφία σχολή , ὑπέρ ἥς ἅπας δήω ὄμνυμι ποιέω τε καί λέγω . ἀλλά ἐπεί ὁ μέν ἄνθρωπος κρατέω , ὁ θεός δέ ἀτάω , ὡς κοινός φήμη ὁ ἀξιόω εἰμί γνώρι -