synesius-philosophy.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0831.1
εας ἐπιληψίαν αἰσθάνονται μόνοι , τῶν δὲ κατὰ νοῦν ἐπιθυμιῶν μόνοι δέχονται τὰς ἐκλάμψεις . οἱς δυναινοῦσι τὸ νοερὸν ὄμμα φῶς ἀνάπτεσι συγγενὲς ὁ θεός , δ τοῖς τε νοεροῖς τοῦ νοεῖν καὶ τοῖς νοητοῖς αὐτίον τοῦ νοεῖσθαι · καθάπερ τὸ τῆδε φῶς ὅφιν συνάπτει χρώματι , κἂν ἀφέλης , παρόντος ἢ πρὸς αὐτὸ δύναμις ἀνενέργητος . ὑπὲρ δὲ τούτων ἀπάντων σε κριθῶσαν περιμενοῦμεν . κἂν μὲν ψηφίσῃ προοιστέον εἶναι , ῥήτοριν ἄμα καὶ φιλόσοφον ἐκκείσεται · τοὺς μὲν γὰρ ἥσει , τοὺς δὲ ὄνησει , πάντως γε , εἰ μὴ παρὰ σοῦ τῆς δυναμένης κρῖναι διαγεγράφεται . εἰ δὲ μὴ φανείται σοι τῆς τῶν Ἑλλήνων ἀκοῆς ἀξίων , καὶ σὺ δὲ δήπου μετ’ Ἀριστοτέλους πρὸ τοῦ φίλου τὴν ἀλήθειαν ὕψης , πυκνὸν καὶ βαθὺ σχῶδες ἐπηλυγάσεται , καὶ λήσεται τοὺς ἀνθρώπους λελόμενον . ταῦτα μὲν περὶ τούτου . θάτερον δὲ ὁ θεὸς καὶ ἐπέταξε ( 293 ) καὶ ἐνέκρινεν , ὅ τῇ φανταστικῇ φύσει χαριστήριον ἀναθέθεται . ἐσκέπται δ’ ἐν αὐτῷ περὶ τῆς εἰδωλικῆς ἀπάτης ψυχῆς , καὶ ἕτερ’ ἅττα προκεχειρίσται δόγματα τῶν οὕτω φιλοσοφηθέντων Ἑλλήσι . καὶ τί ἂν τις ἀπομυκήνοι περὶ αὐτοῦ ; ἀλλ’ ἐξεῖργασται μὲν ἐπὶ μιᾶς ἅπαν νυκτός , μᾶλλον δὲ λειψάνου νυκτός , ἢ καὶ τὴν ὅφιν ἤνεγκε τὴν περὶ τοῦ δεῖν αὐτὸ συγγεγράφθαι . ἐστι δὲ οὐ τῶν λόγων οἷς ποὺ καὶ τρίς , ὥσπερ τις ἕτερος ὤν , ἐμαυτοῦ γέγονα μετὰ τῶν παρόντων ἀχραστῶς · καὶ νῦν δοκάκις ἂν ἐπὶ τὸ σύγγραμμα , θαυμαστὴ τις περὶ ἐμὲ διάθεσις γίνεται , καὶ τις ὀμφὴ με θεῖα περιχέεται κατὰ τὴν ποίησιν . εἰ δὲ μή , μόνον τὸ πάθος ἐμοῦ καὶ περὶ ἕτερον δ’ ἂν ταῦτὰ γένοιτο , σὺ καὶ τοῦτο μηνύσαι . σὺ γὰρ δὴ μετ’ ἐμὲ πρώτη τῶν Ἑλλήνων ἐντεύξη . ταῦτα τῶν τέως ἀνειδότων ἀπέστειλα . καὶ ἵνα τελειος ὁ ἀριθμὸς ἦ , προσέθηκα τὸν περὶ τοῦ Δώρου , πάλαι γενόμενον ἐν τῷ καιρῷ τῆς πρεσβείας πρὸς ἄνδρα παρὰ βασιλεῖ παραδυναστεύοντα · καὶ τι τοῦ λόγου τε καὶ τοῦ δώρου Πεντάπολις ὤνατο .
Lemmas: ἐάω ἐπίληψις αἰσθάνομαι μόνος , ὁ δέ κατά νόος ἐπιθυμία μόνος δέχομαι ὁ ἔκλαμψις . οἱςστις δυναινους ὁ νοερός ὄμμα φάος ἄναπτος συγγενής ὁ θεός , δ ὁ τε νοερός ὁ νοέω καί ὁ νοητός αὐτίων ὁ νοέω · καθάπερ ὁ τῆδε φάος ὄφις συνάπτω χρῶμα , κἀν Ἀφέλης , πάρειμι ἢ πρός αὐτός δύναμις ἀνενέργητος . ὑπέρ δέ οὗτος ἀπαντάω σύ κρίνω περιμένω . κἀν μέν ψηφίζω προοιστέον εἰμί , ῥήτωρ ἄμη καί φιλόσοφος εκκεισετα · ὁ μέν γάρ ἵημι , ὁ δέ ὀνίνημι , πάντως γε , εἰμί μή παρά σύ ὁ δύναμαι κρίνω διαγράφω . εἰμί δέ μή φαίνω σύ ὁ ὁ Ἕλλην ἀκοή ἄξιος , καί σύ δέ δήπου μετά Ἀριστοτέλης πρό ὁ φίλος ὁ ἀλήθεια ὑψέω , πυκνός καί βαθύς σχῶδες ἐπηλυγάζω , καί λανθάνω ὁ ἄνθρωπος λανθάνω . οὗτος μέν περί οὗτος . ἕτερος δέ ὁ θεός καί ἐπιτάσσω ( 293 ) καί ἐγκρίνω , ὅς ὁ φανταστικός φύσις χαριστήριος ἀνατίθημι . σκέπτομαι δέ ἐν αὐτός περί ὁ εἰδωλικός ἀπάτη Ψυχή , καί ἕτερος ὅστις προχειρίζω δόγμα ὁ οὗτος φιλοσοφέω Ἕλλην . καί τίς εἄν τις ἀπομυκήνοι περί αὐτός ; ἀλλά ἐξεργάζομαι μέν ἐπί εἷς ἅπας νύξ , μᾶλλον δέ λείψανον νύξ , ἢ καί ὁ ὄφις φέρω ὁ περί ὁ δήω αὐτός συγγράφω . εἰμί δέ οὖον ὁ λόγος ὅς πού καί τρίς , ὥσπερ τις ἕτερος εἰμί , ἐμαυτοῦ γίγνομαι μετά ὁ πάρειμι ἀχραστῶς · καί νῦν δοκηκις εἄν ἐπί ὁ σύγγραμμα , θαυμαστός τις περί ἐγώ διάθεσις γίγνομαι , καί τις ὀμφή ἐγώ θεῖον περιχέω κατά ὁ ποίησις . εἰμί δέ μή , μόνος ὁ πάθος ἐγώ καί περί ἕτερος δέ εἄν οὗτος γίγνομαι , σύ καί οὗτος μηνύω . σύ γάρ δή μετά ἐγώ πρῶτος ὁ Ἕλλην ἐντυγχάνω . οὗτος ὁ τέως ἀναιδέω ἀποστέλλω . καί ἵνα τέλειος ὁ ἀριθμός εἰμί , προστίθημι ὁ περί ὁ Δῶρος , πάλαι γίγνομαι ἐν ὁ καιρός ὁ πρέσβυς πρός ἀνήρ παρά βασιλεύς παραδυναστεύω · καί τίς ὁ λόγος τε καί ὁ δῶρον Πεντάπολις ὄνομαι .