synesius-philosophy.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0794.3
Οὐ μὰ τὸν φίλον τὸν ἐμὸν τε καὶ σόν , οὐκ ἐγώγε , ὦ Πυλαίμενες , ἀπέσχωμά σου τὴν εἰς τὴν ἐνεγκούσαν εὐνοιαν · οὐχ οὕτως ἀπόλις εἰμὶ τις οὐδὲ ἀνέστιος . ἀλλὰ σὺ κακῶς ἐξεδῆξο τὸν νοῦν τῆς ἐπιστολῆς καὶ κατηγόρηκας ἡμῶν ἄττα οὐχ ἀξίων · ἐγὼ γὰρ ὅτι μὲν Ἡρακλείας ἐφάς καὶ πρόθυμος εἰ ποῖσαι τι τὴν πόλιν ἀγαθὸν ἐπαίνω . τοὺς λόγους δ' ὁμοιόωμην ὑπὲρ τοῦ δεῖν ἀνθελᾶσθαι φιλοσοφίας τῆς ἀγοραίου ταύτης διατριβῆς . εἴτα σὺ μοι δοκεῖς δίκας ἀγορεύων οἴεσθαι d μᾶλλον ἢ φιλοσοφῶν ὠφελιμώτερος ἔσεσθαι τῇ πατρίδι . πῶς τοῦτο ; ὅτι τοῦ μὴ μετατεθεῖσθαι σου τὴν προαίρεσιν ἠτιᾶσω τὸ τῆς γνησίας φιλοπατρίας . τοῦτ' οὖν ἀπέσχωμά , καὶ οὐχὶ τὴν εὐνοιαν , ὅτι κακῶς οἶει προύργου σοί τι ποιήσεν εἰς τὸν καλὸν τοῦτον ἔρωτα τὸ προσεδρεύειν ταῖς δίκαις . καὶ γὰρ εἰ λέγοιμι φιλοσοφίαν ἰκανὴν εἶναι τὰς πόλεις ὀρθοῦν , ἐλέγξει με Κυρήνη , κειμένη πολλῷ ζήπου τῶν ἐν τῷ Πόντῳ πόλεων ἀκριβέστερον . ἀλλ' εἴποιμι μὲν ἂν ( 242 ) ὅτι φι - a λосоφία καὶ ῥητορικῆς καὶ ἧστινος βούλει καὶ τέχνης καὶ ἐπιστήμης , ἀτ' ἐπὶ πάσαις οὖσα , παρέχεται τὸν ἔχοντα καὶ ἰδιώτῃ καὶ οἴκῳ καὶ πόλεσιν ὠφελιμώτερον . οὐ μὴν ἀρκεῖ τὸ καθ' ἑαυτὴν ἀγαθὸν τι ποιεῖν τοὺς ἀνθρώπους · ἔχει γὰρ οὕτως , ὡ λήσῃ Πυλαίμενες . τὰ καλὰ τῶν ἐπιτηδευμάτων δυνάμεις τινὲς εἰσι καὶ παρασκευαὶ ψυχῆς καὶ σὸν αὐτὸ μόνον τὸ χρώμενον , καιροὶ δὲ καὶ τύχαι φέρουσις ἄνω καὶ κάτω τὰ τῶν πόλεων πράγματα , καὶ νῦν μὲν οὕτως ἔχει νῦν δ' b ἕτερος , ἀνάγκη φύσεως ἥς μετείληχε . φιλόπολις μὲν οὖν εἰ σὺ , τυγχάνω δὲ ὧν καὶ αὐτός . καὶ σὺ μὲν ἐργάζῃ ῥητορικὴν , καὶ συγχωρῶ σοι μὴ ταύτῃ ἐπιτηδεύειν ἀλλὰ τὴν ὀρθὴν καὶ γενναίαν , ἥν οὐδὲ Πλάτῶν ὁμᾶι διαγράφειν πειρᾶται · ἐγὼ δὲ φιλοσοφίαν τιμῶ τε καὶ τῶν ὅσα ἀνθρώπινα ἀγαθὰ προτιμῶ . τέ οὖν ταύτῃ παρ' ἡμῶν πλέον ταῖς πόλεσιν , εἰ μὴ καὶ βίοι τινὲς ὑποβληθεῖν ἀρχοῦντες ταῖς προαιρέσει ; δεῖ μὲν γὰρ ὕλης ἐπιτηδείας , δεῖ δὲ ὀργάνων τῷ χρήσθαι c δυναμένῳ · τὸ δὲ ταῦτα παρασκευασθῆν ἢ τύχῃ εἰ μὲν οὖν ἐκεῖνος μόνον , τοῦτ' ἔστι διὰ τῆς ῥητορικῆς οἶει σοι παρέσεσθαι τὴν τύχην , ὥστε ἀρξαι ποτὲ παραγεῖν ἢ ὑπάρχει τὴν μεγίστην ἄρχην , τί κατέγνωκας ἄνχῶν φιλοσοφίας ; εἰ δ' ἐπίστις ἀμφοῖν ἐνδέχεται καὶ παραγενέσθαι καὶ ἀπεῖναι , τί μὴ τέως αὐτῇ τῶν φαινομένων τὸ ἄριστον ; αὐτὸ μὲν γὰρ καθ' αὐτὸ φιλοσοφίαν καὶ σὺ φῆς εἶναι καλλίω ῥητορικῆς · τὸ δὲ δεῖν δύνασθαι σοὺ τὴν πόλιν ἀναγκαϊοτέρόν σοι τὸ χεῖρον d
Lemmas: οὖον μά ὁ φίλος ὁ ἐμός τε καί σός , οὐ ἐγώ , εἰμί πυλαιμενω , ἀπέσχωμά σύ ὁ εἰς ὁ φέρω εὔνοια · οὐ οὕτως άπολις εἰμί τις οὐδέ ἀνέστιος . ἀλλά σύ κακῶς ἐκδείκνυμι ὁ νόος ὁ ἐπιστολή καί κατηγορέω ἐγώ τις οὐ ἄξιος · ἐγώ γάρ ὅτι μέν Ἡράκλεια φημί καί πρόθυμος εἰμί ποιέω τίς ὁ πόλις ἀγαθός ἔπαινος . ὁ λόγος δέ ὁμοιόω ὑπέρ ὁ δήω ἀνθελᾶσθαι φιλοσοφία ὁ ἀγοραῖος οὗτος διατριβή . εἴτα̅ σύ ἐγώ δοκέω δίκη ἀγορεύω οἴομαι d μᾶλλον ἢ φιλοσοφέω ὠφέλιμος εἰμί ὁ πατρίς . πῶς οὗτος ; ὅτι ὁ μή μετατίθημι σύ ὁ προαίρεσις αἰτιάομαι ὁ ὁ Γνησίας φιλοπατρία . οὗτος οὖν ἀπέσχωμά , καί οὐ ὁ εὔνοια , ὅτι κακῶς οἴομαι προὔργου σύ τίς ποιέω εἰς ὁ καλός οὗτος Ἔρως ὁ προσεδρεύω ὁ δίκη . καί γάρ εἰμί λέγω φιλοσοφία ἱκανός εἰμί ὁ πόλις ὀρθόω , ἐλέγχω ἐγώ Κυρήνη , κεῖμαι πολύς ζήπου ὁ ἐν ὁ Πόντος πόλις ἀκριβής . ἀλλά εἶπον μέν εἄν ( 242 ) ὅτι φεῖ - a λосоφία καί ῥητορικός καί ὅστις βούλομαι καί τέχνη καί ἐπιστήμη , ἅτε ἐπί πᾶς εἰμί , παρέχω ὁ ἔχω καί ἰδιώτης καί οἶκος καί πόλις ὠφέλιμος . οὖον μήv ἀρκέω ὁ κατά ἑαυτοῦ ἀγαθός τίς ποιέω ὁ ἄνθρωπος · ἔχω γάρ οὕτως , εἰμί λανθάνω πυλαιμενω . ὁ καλός ὁ ἐπιτήδευμα δύναμις τις εἰμί καί παρασκευή Ψυχή καί σός αὐτός μόνος ὁ χράω , καιρός δέ καί Τύχη φέρω ἄνω καί κάτω ὁ ὁ πόλις πρᾶγμα , καί νῦν μέν οὕτως ἔχω νῦν δέ b ἕτερος , ἀνάγκη φύσις ἥς μεταλαγχάνω . Φιλόπολις μέν οὖν εἰμί σύ , τυγχάνω δέ ὅς καί αὐτός . καί σύ μέν ἐργάζομαι ῥητορική , καί συγχωρέω σύ μή οὗτος ἐπιτηδεύω ἀλλά ὁ ὀρθός καί γενναῖος , ὅς οὐδέ Πλάτων ὁμός διαγράφω πειράω · ἐγώ δέ φιλοσοφία τιμάω τε καί ὁ ὅσος ἀνθρώπινος ἀγαθός προτιμάω . τε οὖν οὗτος παρά ἐγώ πλέω ὁ πόλις , εἰμί μή καί βίος τις υποβάλλομαι ἄρχω ὁ προαίρεσις ; δεῖ μέν γάρ ὕλη ἐπιτήδειος , δεῖ δέ ὄργανον ὁ χράω c δύναμαι · ὁ δέ οὗτος παρασκευάζω ἢ τυγχάνω εἰμί μέν οὖν ἐκεῖνος μόνος , οὗτος εἰμί διά ὁ ῥητορικός οἴομαι σύ πάρειμι ὁ Τύχη , ὥστε ἄρχω ποτέ παράγω ἢ ὑπάρχω ὁ μέγας ἀρχή , τίς καταγιγνώσκω Ανχης φιλοσοφία ; εἰμί δέ επισε ἄμφω ἐνδέχομαι καί παραγίγνομαι καί ἄπειμι , τίς μή τέως αὐτός ὁ φαίνω ὁ ἀγαθός ; αὐτός μέν γάρ κατά αὐτός φιλοσοφία καί σύ φημί εἰμί καλός ῥητορικός · ὁ δέ δήω δύναμαι σύ ὁ πόλις ἀναγκαῖος σύ ὁ χείρων d