synesius-philosophy.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0771.1
ἀνάρρησιν . Φιλῶν ἐγένετο Κυρηναῖος ἐπὶ παλαιέτερος , ὁ τοῦ νεωτέρου θεῖος τε καὶ ὁμώνυμος : τὰ μὲν ἄλλα ὁποῖον ἂν γένοιτο παιδεύμα τοῦ Χριστοῦ , τὰ δὲ εἰς τὸ ἄρχεῖν καὶ ἄρχεσθαι ὡσραλεώτερος μᾶλλον ἢ νομιμώτερος . ἀλλὰ γὰρ αἰτιοῦμαι συγγνώμην ἐπὶ τῷ λόγῳ τὴν ἱερὰν τοῦ πρεσβύτου ψυχήν . τούτων ἥκοντα μόνον ἀπολείψαι τε καὶ ἐπὶ τοῦ θρόνου καθίσαι τὸν μακαρίτην Σιδήριον . ἀλλ’ ἀνάγκη γὰρ ἐν καιροῖς ἀπορρησιάζοις τὴν ἀκρίβειαν παραβαίνειν , διὰ τοῦτο τὸν πάμμεγαν Ἀθανάσιον συγχωρήσαι τε τῷ καιρῷ , καὶ μετ’ οὐ πολλὸν δεῆσιν ἐν Πτολεμαϊδὶ τὸν ἔνδοντα σμικρὸν ἐπὶ τῆς ὀρθοδοξίας σπινθῆρα θαλψαι τε καὶ ἐπὶ πλέον ἐξάψαι , τὸν ἀνὼρ τούτων ὡς μείζονι πράγμασιν ἐπιτηδεῖον ἔχει διαβῆναι κελεῦσαι , τὴν c μετροπολίτην ἐκκλησίαν ἐπιτροπεύουσα . γῆρας δ’ αὐτὸν εἰς τὰς κωμήτιδας ἐπανήγαγεν : οὐ καταλύσας οὐκ ἔσχε διάδοχον , ὃς οὐδὲ αὐτὸς ὑπῆλθεν ἑτέρου διαδοχὴν . Παλαβίσκα δὲ καὶ Γόρφα εἰς τὴν ἀρχίαν τάζειν ἐτάχθησαν , καὶ πρὸς τὸ Ἐρυθρὸν ἀνελήφθησαν , δόγματι , φασί , τῆς σεβασμίας σου κεφαλῆς . καὶ τούτῳ δὴ μάλιστα πάντων ἐνέκειντο , τῷ μὴ δεῖν ἀθετεῖσθαι τὸν παρὰ σοῦ θρονισμὸν . γράμματα μὲν οὖν , ἤτησα γάρ , οὐκ εἶχον ἐπιδεικνύναι , ἐπισκόπους δὲ τῶν συνὲδρων ἀνίσταναι μάρτυρας . οὕτω δὲ ἔπραξαν , ἐπιστολὴ πειθαρχοῦντες ἐκεῖθεν ἥκουση , πεῦσιν περὶ Παῦ - d λου προθεῖναι τῷ δήμῳ · καὶ δόξαν ἀπασιν ἐπίσκοπον ἔχειν , ἀνελέγχει περὶ αὐτοῦ , τοὺς δὲ θρονισταὶς ἐτέρους γενέσθαι . καὶ εἰ μοι δίδως εἰπεῖν , πάτερ σεβασμιώτατε , ἐκεῖνος ἤν ὄντως ὁ καιρὸς ὁ τῆς σκέψεως : τὸ γὰρ ἀφελέσθαι τοῦ μὴ χαρίσασθαι λυπηρότερον . ἀλλὰ κρατεῖτω καὶ νῦν ὅ τι ἂν δοκῇ τῇ πατρικῇ σου κεφαλῇ . εἰ γὰρ τὸ δοῦναι τότε δίκαιον αὐτοῖς γέγονε καὶ τοῦτο προΐσχονταί , τὸ μηκέτι δοκεῖν τὸ δίκαιον μετατίθησιν · ὅσῳ δ’ τι ἂν γνῶς , τοῦτο τῷ πλήθει a ( 211 ) δίκαιον γίνεται . ἀκοὴ γὰρ ζωὴ , καὶ θάνατος ἢ ἀ παρακοή . διόπερ οὐκ ἀνταίρουσι χείρας , ἀλλ’ ἰκετεύουσι μὴ γενέσθαι , ζῶντος αὐτοῖς ἐπὶ τοῦ πατρός , ὁρφανοί · οὕτω γὰρ ἐπὶ λέξεως λέγουσι . κἀγὼ τὸν νεανίαν οὐκ οἶδα πότερον ἐπαινέσαιμ’ ἂν τῆς παρὰ πάντων εὐνοίας ἢ μακαρίσαιμ’ · ἢ γὰρ τέχνης ἐστὶ καὶ δυνάμεως ἢ χάριτος θεᾶς οὕτω τοὺς ἀνθρώπους ἐξομιλῆσαι καὶ καταδημαρχῆσαι τὸ πλῆθος ὥστε τὸν χωρὶς αὐτοῦ βίον ἀδιούτον ἀπασιν εἶναι . διὸ δόξει μὲν περὶ αὐτῶν τῇ φιλανθρώπῳ σου φύσει φιλανθρωπώτερα , b ἐμοὶ δὲ ἐπανιτέον εἰς ἄστυ , κἀκεῖ περιμενῶ τοῦ ποιητέου τὸ σύνθημα . ἂ δ’ οὖν ἐν ταῖς τέτταρσιν ἡμέραις διηρρησάμην ἂς ἐν τοῖς τῆδε τοῖσι διετέρεψα , τούτων οὐκ ἀγνοήσεις ὅντινα τῶν ἕκαστον εὔρετο · καὶ μὴ ὀικυμάτης εἰ ποτε τὸν αὐτὸν εὖ τε καὶ κακῶς εἰπεῖν μοι συμβαίη . οὐ γὰρ ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς ἕκαστα · τὰ πράγματα δὲ ἐπαίνει καὶ ψέγεται .
Lemmas: ἀνάρρησις . Φίλαι γίγνομαι Κυρηναῖος ἐπί παλαῖος , ὁ ὁ νέος θεῖος τε καί ὁμώνυμος : ὁ μέν ἄλλος ὁποῖος εἄν γίγνομαι παίδευμα ὁ Χριστός , ὁ δέ εἰς ὁ ἄρχω καί ἄρχω ὡσραλεώτερος μᾶλλον ἢ νόμιμος . ἀλλά γάρ αἰτιάομαι συγγνώμη ἐπί ὁ λόγος ὁ ἱερά ὁ πρεσβύτης Ψυχή . οὗτος ἥκω μόνος ἀπολείπω τε καί ἐπί ὁ θρόνος καθίζω ὁ μακαρίτης σιδήριον . ἀλλά ἀνάγκη γάρ ἐν καιρός απορρησιαζω ὁ ἀκρίβεια παραβαίνω , διά οὗτος ὁ πάμμεγας Ἀθανάσιος συγχωρέω τε ὁ καιρός , καί μετά οὖον πολύς δέησις ἐν Πτολεμαΐς ὁ ἔνδον μικρός ἐπί ὁ ὀρθοδοξία σπινθήρ θάλπω τε καί ἐπί πλέω ἐξάπτω , ὁ ἀναίρω οὗτος ὡς μείζων πρᾶγμα ἐπιτήδειος ἔχω διαβαίνω κελεύω , ὁ c μετρόπολις ἐκκλησία ἐπιτροπεύω . γῆρας δέ αὐτός εἰς ὁ κωμῆτις ἐπανάγω : οὖον καταλύω οὐ ἔχω διάδοχος , ὅς οὐδέ αὐτός ὑπέρχομαι ἕτερος διαδοχή . Παλαβίσκα δέ καί Γόρφα εἰς ὁ Ἀρχίας τάζω τάσσω , καί πρός ὁ Ἐρυθρόν ἀναλαμβάνω , δόγμα , φημί , ὁ σεβασμία σύ κεφαλή . καί οὗτος δή μάλιστα πᾶς ἔγκειμαι , ὁ μή δήω ἀθετέω ὁ παρά σύ θρονισμός . γράμμα μέν οὖν , αἰτέω γάρ , οὐ ἔχω ἐπιδείκνυμι , ἐπίσκοπος δέ ὁ σύνεδρος ἀνίστημι μάρτυς . οὗτος δέ πράσσω , ἐπιστολή πειθαρχέω ἐκεῖθεν ἥκω , πεῦσις περί παῦ - d Λοῦ προτίθημι ὁ δῆμος · καί δόξα ἅπας ἐπίσκοπος ἔχω , ἀνελέγχω περί αὐτός , ὁ δέ θρονιστής ἕτερος γίγνομαι . καί εἰμί ἐγώ δίδωμι εἶπον , πατήρ Σεβασμιότατος , ἐκεῖνος ἐάν εἰμί ὁ καιρός ὁ ὁ σκέψις : ὁ γάρ ἀφαιρέω ὁ μή χαρίζομαι λυπηρός . ἀλλά κρατέω καί νῦν ὅς τίς εἄν δοκέω ὁ πατρικός σύ κεφαλή . εἰμί γάρ ὁ δίδωμι τότε Δίκαιος αὐτός γίγνομαι καί οὗτος προΐσχω , ὁ μηκέτι δοκέω ὁ Δίκαιος μετατίθημι · ὅσος δέ τίς εἄν γιγνώσκω , οὗτος ὁ πλῆθος a ( 211 ) Δίκαιος γίγνομαι . ἀκοή γάρ ζωή , καί θάνατος ἢ ὅς παρακοή . διόπερ οὐ ἀνταίρω χείρ , ἀλλά ἱκετεύω μή γίγνομαι , ζῶ αὐτός ἐπί ὁ πατήρ , ὀρφανός · οὗτος γάρ ἐπί λέξις λέγω . ἐγώ ὁ νεανίας οὐ οἶδα πότερος ἐπαινέω εἄν ὁ παρά πᾶς εὔνοια ἢ μακαρίζω · ἢ γάρ τέχνη εἰμί καί δύναμις ἢ χάρις θεός οὗτος ὁ ἄνθρωπος ἐξομιλέω καί καταδημαρχῆσαι ὁ πλῆθος ὥστε ὁ Χωρὶς αὐτός βίος αδιουος ἅπας εἰμί . διό δοκέω μέν περί αὐτός ὁ φιλάνθρωπον σύ φύσις φιλανθρωπώτερα , b ἐγώ δέ ἐπανιτέον εἰς Ἄστυ , ἐκεῖ περιμένω ὁ ποιητέος ὁ σύνθημα . ὅς δέ οὖν ἐν ὁ τέσσαρες ἡμέρα διαρρέω ὅς ἐν ὁ τῆδε ὅς διατρέπω , οὗτος οὐ ἀγνοέω ὅστις ὁ ἕκαστος εὑρίσκω · καί μή οικυματη εἰμί ποτός ὁ αὐτός εὕω τε καί κακῶς εἶπον ἐγώ συμβαίνω . οὖον γάρ ἐπί ὁ αὐτός ἕκαστος · ὁ πρᾶγμα δέ ἐπαινέω καί ψέγω .