synesius-philosophy.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0827.1
τιον , ἀλλὰ τοιούτῳν ἐστιν οἷον παρόντος οὐδὲν δεῖν τοῦ ξένοιο χυμοῦ . ἔλαιον μέντοι σαφῶς τὸ ἡμεδαπὸν ἀρίστον , ἂν μὴ κρίνωσιν οἱ διεθροότες τὴν δίαιταν . ἐκεῖνοι μὲν γὰρ αὐτὸ ζυγοστατοῦσι , ῥοπὴ τὴν ἀρετὴν ἐξετάζοντες , καὶ τὸ μειαγωγὸν ἐν πλεονεκτηματος μοῖρᾳ λογίζονται · ἡμῖν δὲ ( 287 ) οὐ χαλεπύσονται μέν a ἐπὶ τοιούτων τολμᾶν , φαμὲν δέ , εἴπερ αὐτὸ δεῖ ποιεῖν , φύσιν εἶναι τὸ πλέον ἔλχον τιμᾶν . ἀμὲλει τὸ θαυμαστὸν αὐτοῖς καὶ ὄντον ἔλαιον ἐν ταῖς θρυαλλίσιν ὑπ’ οὐδενείας ἀσθενεῖ θρέψει φλόγα , τὸ δὲ αὐτόχθον ὑπὸ γεννασιότητος πυρκαϊὰν ὅλην ἀνίστησι , κατ’ ἐπειδὴν λύχνου δὴν , χειροποιήτων ἡμέραν ποιεῖ . ἀγαθὸν δὲ λιπῆναι μάξαν , ἀγαθὸν δὲ σωμασκύσει θρέψαι νεῦρα . ἡμῖν δὲ καὶ τὸ μουσικῆς χρῆμα ἐπιχώριον ὡς οὐδὲν ἄλλο , καὶ ἐστιν Ἀρχεμαχηταὶς λύριόν τι ποιμενικόν b λυτὸν καὶ αὐτόχθονον , εὐψυμόν τε καὶ ἄρρεν ἐπικεικώς , οὐχ ἀναίρει τοὺς ἐν τῇ Πλάτωνος πόλει παῖδας ἐκτρέφειν · ὡς οὐ λυγίζεται τοῦτο οὐδὲ ἀρετὴν ἔχει παμφώνους ἡρμόσθαι . τῷ δὲ ἀπλῷ τῶν χορδῶν συμβαίνουσιν οἱ προσάδοντες · οὐ γὰρ ἐπιτίθενται τρυφώσας ὑποθέσεσιν , ἀλλ’ ἐστιν ἡμῖν καλὸν τι χρῆμα ὡδὴς ἐπανοὺς ἐνδρόγῳ κροῦ , καὶ ὁ μελῶνος κύων ἐγκωμίου τυγχάνει , ὅτι σίμαι δίκαιός ἐστι τὰς ὕαινας οὐχ ὁρωδῶν καὶ λαρυγίζων τοὺς λύκους . καὶ ὁ κυνηγέτης οὐχ ἥσится ὡδὴ γίνεται ταῖς κατανομαῖς εἰρήνην ποιῶν c καὶ εὐνοίαν ἡμᾶς πανδοσία κρεῶν . ἢ τε διδυμοτόκος οἷς οὐχ ἀπαξιοῦται τῆς λύρας , ὅτι πλείω τῶν ἐτῶν ἐκτρέφει τὰ ἐχοντα . τὴν δὲ κράδην θαμὰ καὶ τὴν ἀμπελὸν ἐντείναντες ψάλλομεν . οὐδὲν δὲ ὅσον εὐχαί τινες · ἐτι τε ἄρμα καὶ αἰτήσεις ἀγαθῶν ἀνθρώποις καὶ φυτοῖς καὶ βοτοῖς . ταῦτά σοι καὶ τοιαῦτά παρ’ ἡμῖν ὥρια καὶ ἀρχαῖα καὶ πενήτων ἀγαθά · βασιλεὺς δὲ καὶ βασιλέως φίλοι καὶ δαίμονος ὄρχησις , ὅσα d δή συνόντες ἀκούομεν , δυνάστα τινα καθάπερ αἱ φιλόγες ἐπὶ μέγα τῆς δόξης ἐξαπτόμενα καὶ σθεννύμενα , ταῦτα δεῦρὸ ἐπικεικῶς σιγᾶται , καὶ σχολὴ ταῖς ἀκοαῖς τοιούτων ἀχρωμάτων . ἐπεὶ καὶ βασιλεὺς ὅτι μέν ἀει ζῇ , τοῦτ’ ἴσως ἐπίσταται σαφῶς ( ὁπομιμνησκόμεθα γὰρ ἅπαν κατ’ ἔτος ὑπὸ τῶν ἐκλεγόντων τοὺς φόρους ) · δστις δὲ οὗτός ἐστιν , οὐ μᾶλα ἐπί τοῦτο σαφῶς , ἀλλ’ ἐν ἡμῖν εἴσὶ τινες οἱ μέγιστοι καὶ νῦν Ἀγμέμονα κρατεῖν ἡγνται τὸν Ἀτρεΐδην , ( 288 ) τὸν ἐπὶ a Τροίαν , τὸν μᾶλα καλὸν τε κἀγαθόν · τοῦτο γὰρ παιδόθεν ἡμῖν ὡς βασιλικὸν παραδέδοται τοῦνομα . καὶ Ὀδυσσέα τινὰ αὐτοῦ φίλον ὀνομάζουσιν οἱ χρυστοὶ βουκόλοι , φαλακρὸν μὲν ἄνθρωπον , ἀλλὰ δεῖνόν ὁμιλῆσαι πράγμασι καὶ πόρον ἐν ἀμηχάνοις εὑρεῖν . ἀμέλει γελῶσιν , ὅταν περὶ αὐτοῦ λέγωσιν , ἡγοῦμενοι πέφυσι ἐκτεφυλῶσθαι τὸν Κύκλωπα , καὶ ὡς εἴχετο μέν ὑπὸ τῷ κρωῖ τὸ γερόντιον , τὸ δὲ κάθαρμα τὴν θύραν ἐτήρει καὶ οὐράγειν ὤστο τὸν ἠγέμονα τῆς ποίμνης , οὐχ ἀχθόμενον τῷ φορτίῳ , τῇ δὲ αὐτοῦ συμφορᾷ συναχθόμενον . ἐγὼν βραχὺ τι διὰ τῆς ἐπιστολῆς μεθ’ ἡμῶν τῇ γνώμῃ . τεθέασαι τὸν ἀγρόν ,
Lemmas: Τῖον , ἀλλά τοιοῦτος εἰμί οἷος πάρειμι οὐδείς δήω ὁ ξενόω χυμός . ἔλαιον μέντοι σαφῶς ὁ ἡμεδαπός ἀριστάω , εἄν μή κρίνω ὁ διαθρῴσκω ὁ δίαιτα . ἐκεῖνος μέν γάρ αὐτός ζυγοστατέω , ῥοπή ὁ ἀρετή ἐξετάζω , καί ὁ μειαγωγός ἐν πλεονέκτημα μοῖρα λογίζομαι · ἐγώ δέ ( 287 ) οὖον χαλέπτω μέν a ἐπί τοιοῦτος τολμάω , φημί δέ , εἴπερ αὐτός δεῖ ποιέω , φύσις εἰμί ὁ πλέω λέγω τιμάω . ἀμελέω ὁ θαυμαστός αὐτός καί Όντον ἔλαιον ἐν ὁ θρυαλλίς ὑπό οὐδένεια ἀσθενής τρέφω φλόξ , ὁ δέ αὐτόχθων ὑπό γεννασιοτητη πυρκαιά ὅλος ἀνίστημι , κατά ἐπειδή λύχνος δήν , χειροποίητος ἡμέρα ποιέω . ἀγαθός δέ λείπω μάσσω , ἀγαθός δέ σωμασκυσεω τρέφω νεῦρον . ἐγώ δέ καί ὁ μουσικός χρῆμα ἐπιχώριος ὡς οὐδείς ἄλλος , καί εἰμί Ἀρχεμαχηταὶς Λύριον τίς ποιμενικός b λυτός καί αὐτόχθονος , εὐψυμόν τε καί ἄρσην ἐπικεικώς , οὐ ἀναιρέω ὁ ἐν ὁ Πλάτων πόλις παῖς ἐκτρέφω · ὡς οὖον λυγίζω οὗτος οὐδέ ἀρετή ἔχω πάμφωνος ἁρμόζω . ὁ δέ ἁπλόος ὁ χορδή συμβαίνω ὁ προσᾴδω · οὖον γάρ ἐπιτίθημι τρυφάω ὑπόθεσις , ἀλλά εἰμί ἐγώ καλός τίς χρῆμα ᾠδή πανός ἐνδρόγῳ Κρής , καί ὁ μέλων κύω ἐγκώμιον τυγχάνω , ὅτι σίμαι δίκαιος εἰμί ὁ ύαινα οὐ ορώδης καί λαρυγιζω ὁ λύκος . καί ὁ κυνηγέτης οὐ ὅς ᾠδή γίγνομαι ὁ κατανομή εἰρήνη ποιέω c καί εὔνοια ἐγώ Πανδοσία κρέας . ἢ τε διδυμοτόκος ὅς οὐ ἀπαξιόω ὁ λύρα , ὅτι πλείων ὁ ἔτος ἐκτρέφω ὁ ἔχω . ὁ δέ κράδη θαμά καί ὁ ἄμπελος ἐντείνω ψάλλω . οὐδείς δέ ὅσος εὐχή τις · ἔτι τε ἄρμα καί αἰτέω ἀγαθός ἄνθρωπος καί φυτός καί βοτόν . οὗτος σύ καί τοιοῦτος παρά ἐγώ ὥριος καί ἀρχαῖος καί πένης ἀγαθός · βασιλεύς δέ καί βασιλεύς φίλος καί δαίμων ὄρχησις , ὅσος d δή σύνειμι ἀκούω , δυνάστης τις καθάπερ ὁ φιλόγες ἐπί μέγας ὁ δόξα ἐξάπτω καί σθεννύμενα , οὗτος δεῦρο ἐπικεικῶς σιγάω , καί σχολή ὁ ἀκοή τοιοῦτος ἀχρώματος . ἐπεί καί βασιλεύς ὅτι μέν ἀει ζῶ , οὗτος ἴσως ἐπίσταμαι σαφῶς ( οπομιμνησκω γάρ ἅπας κατά ἔτος ὑπό ὁ ἐκλέγω ὁ φόρος ) · δστις δέ οὗτος εἰμί , οὖον μῆλον ἐπί οὗτος σαφῶς , ἀλλά ἐν ἐγώ ἴσι τις ὁ μέγας καί νῦν Ἀγμέμονα κρατέω ἡγνται ὁ Ἀτρείδης , ( 288 ) ὁ ἐπί a Τροία , ὁ μῆλον καλός τε ἀγαθός · οὗτος γάρ παιδόθεν ἐγώ ὡς βασιλικός παραδίδωμι τοὔνομα . καί Ὀδυσσεύς τις αὐτός φίλος ὀνομάζω ὁ χρυστός βουκόλος , φαλακρός μέν ἄνθρωπος , ἀλλά δεῖνος ὁμιλέω πρᾶγμα καί πόρος ἐν ἀμήχανος εὑρίσκω . ἀμελέω γελάω , ὅταν περί αὐτός λέγω , ἡγέομαι φύω ἐκτυφλόω ὁ Κύκλωψ , καί ὡς ἔχω μέν ὑπό ὁ κρωῖ ὁ γερόντιον , ὁ δέ κάθαρμα ὁ θύρα τηρέω καί οὐραγέω ὄζω ὁ ἡγεμών ὁ ποίμνη , οὐ ἄχθομαι ὁ φορτίον , ὁ δέ αὐτός συμφορά συνάχθομαι . ἐγώ βραχύς τίς διά ὁ ἐπιστολή μετά ἐγώ ὁ γνώμη . θεάομαι ὁ ἀγρός ,