synesius-philosophy.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0750.7
Ὡςπερ ἄλλοτε πολλάκις ἐπὶ τῶν καιρῶν ἐγενόμην σοι χρήσιμος , καὶ παρεμυθσάμην δυσχέρειαν τύχης τὰ μὲν λέγων τὰ δὲ ποιῶν , ὡς ἕκαστοτε ἡ δύναμις ὑπηγόρευσε , καὶ νῦν περὶ τῶν καταλαβόντων σε πραγμάτων δοκεῖ μοι συνεισενέγκαι τινὰ γνώμην , ἐπειδὴ μὴ ἔργον δύναμαι · Συνέσιον γὰρ οὐ θέμις , ὅως ἐμπετὶ τε καὶ δύναται , μὴ οὐχὶ παντὶ τρόπῳ d πρόθυμον εἶναι τοὺς φίλους ἀγαθὸν τι ποιεῖν . ἀκούε τοίνυν ἃ μοι καλῶς ἔχει διαλεχθῆναι πρὸς σέ . εἰ μὲν θεὸς ἐστὶν ἡ φήμη κατὰ τῶν παρ’ ἡμῖν ποιητῶν , σὺ διεχρήσω τὸν μακαρίτην Αἰμίλιον , οὐ πράξας ἀλλὰ βουλεύσας τὸν φόνον , καὶ βαρβαρικὸν μὲν δρᾶμα συνθεὶς , τὸν στραγέα δὲ καθεὶς ἐκ τῶν σαυτοῦ λοχιτῶν τῶν ὠμοτάτων . λέγει μὲν γὰρ ἡ φήμη ταῦτα , ψεύδεσθαι δὲ οὐ θέμις , οὖσαν θεόν . εἰ δὲ Ἡσίοδος μὲν οὐδὲν λέγει , πολλὰ δὲ λέγεται μάτην , καὶ τοῦτο περὶ σοῦ τῶν ( 182 ) πολλῶν a ἐστὶν ἓν ( ὡς ἐγὼγε βουλοίμην ἂν · περὶ ἐλάττους γὰρ ποιούμαι τὴν ἐν ἀργυρίῳ ζημίαν ἢ τὴν ἐν φίλῳ ) , καὶ νῦν ἂν οὐχὺ ὑπαίτιος ὢν ἀκούης κακῶς , ἀτυχεῖς μὲν ἄρα , ἀλλ’ οὐχ ἀδικεῖς . ὡς ὤφελες μηδὲ ἀτυχεῖν . ἀλλ’ ἐκεῖνος μὲν ἂν σοι μῖσος ὤφειλετο δίκαιον , οὗτο δὲ καὶ ἕλεος . ἐγὼ δὲ μοι δοκῶ λίαν ὑπὸ συνηθείας ἀλώσιμος ὢν καχεῖνος ἂν τὴν μὲν πρᾶξιν μισεῖν , σὲ δὲ ὅμως ἐλεεῖν . τοῦ δὲ ἐλεοῦντος ἐστι βοηθεῖν ὅση δύναμὶς , καὶ ἐξευρίσκειν ὅθεν ἂν οἴηται δυνήσαι τι . οὐκοῦν κατ’ ἕκάτερόν μοι προσήκει συμβουλεύσαι σοι τὸ φαινόμενον βέλτιον . δοκεῖ δὲ ταῦτόν εἶναι συμφέρον αἰτίῳ τε ὄντι καὶ ἀναίτιῳ . ἰθι παρὰ τοὺς νόμους , καὶ σαυτὸν ἐπίδος τῷ δικαστῇ μετὰ ἀθρόων τῶν λοχιτῶν , εἰ τι κήδη καχεῖνων . καὶ εἰ μὲν ἐπράχθη τὸ δεινόν , δεήθητι καθικέτευσον ἀντιβολήσων , μὴ ἄνγες προχαλινδουμένος , πρὶν ἂν διαπράξῃ τὸ παρὰ τῆς ψήφου συστήναι τῷ δημίῳ καὶ δοῦναι τὴν δίκην . ἐν καλῷ σοι κείσεται παρὰ τοῖς κάτω δικαστηρίοις τὸ προκαθηράμενον ἀπελθεῖν , ἑταῖρε Ἰωάννη . μὴ λόγον ἄλλως οἴηθῃς τὴν παραινέσιν , μηδὲ προσπαίζειν με νομίζῃς σαυτῷ · c
Lemmas: ὡς ἄλλοτε πολλάκις ἐπί ὁ καιρός γίγνομαι σύ χρήσιμος , καί παραμυθέομαι δυσχέρεια τυγχάνω ὁ μέν λέγω ὁ δέ ποιέω , ὡς ἑκάστοτε ὁ δύναμις ὑπαγορεύω , καί νῦν περί ὁ καταλαμβάνω σύ πρᾶγμα δοκέω ἐγώ συνεισφέρω τις γνώμη , ἐπεί μή ἔργον δύναμαι · Συνέσιος γάρ οὖον θέμις , ὅς ἐμπετὶ τε καί δύναμαι , μή οὐ πᾶς τρόπος d πρόθυμος εἰμί ὁ φίλος ἀγαθός τίς ποιέω . ἀκούω τοίνυν ὁ ἐγώ καλῶς ἔχω διαλέγω πρός σός . εἰμί μέν θεός εἰμί ὁ φήμη κατά ὁ παρά ἐγώ ποιητής , σύ διαχράομαι ὁ μακαρίτης Αἰμίλιος , οὖον πράσσω ἀλλά βουλεύω ὁ φόνος , καί βαρβαρικός μέν δρᾶμα συντίθημι , ὁ στραγέα δέ καθίημι ἐκ ὁ σεαυτοῦ λοχίτης ὁ ὠμός . λέγω μέν γάρ ὁ φήμη οὗτος , ψεύδω δέ οὖον θέμις , εἰμί θεός . εἰμί δέ Ἡσίοδος μέν οὐδείς λέγω , πολύς δέ λέγω μάτην , καί οὗτος περί σύ ὁ ( 182 ) πολύς a εἰμί εἷς ( ὡς ἐγώ βούλομαι εἄν · περί μικρός γάρ ποιέω ὁ ἐν ἀργύριον ζημία ἢ ὁ ἐν φίλος ) , καί νῦν εἄν οὐχὺ ὑπαίτιος εἰμί Ἀκούης κακῶς , ἀτυχής μέν ἄρα , ἀλλά οὐ ἀδικέω . ὡς ὀφείλω μηδέ ἀτυχέω . ἀλλά ἐκεῖνος μέν εἄν σύ μῖσος ὀφείλω Δίκαιος , Ούτο δέ καί ἕλος . ἐγώ δέ ἐγώ δοκέω λίαν ὑπό συνήθεια αλώσιμος εἰμί καχεῖνος εἄν ὁ μέν πρᾶξις μισέω , σύ δέ ὅμως ἐλεέω . ὁ δέ ἐλεέω εἰμί βοηθέω ὅσος δύναμις , καί ἐξευρίσκω ὅθεν εἄν οἴομαι δύναμαι τίς . οὐκοῦν κατά ἑκάτερος ἐγώ προσήκω συμβουλεύω σύ ὁ φαίνω ἀγαθός . δοκέω δέ αὐτός εἰμί συμφέρω αἴτιος τε εἰμί καί ἀναίτιος . ἔρχομαι παρά ὁ νόμος , καί σαυτοῦ ἐπιδίδωμι ὁ δικαστής μετά ἀθρόος ὁ λοχίτης , εἰμί τίς κῆδος καχειναω . καί εἰμί μέν πράσσω ὁ δεινός , δήω καθικετεύω ἀντιβολέω , μή ἀνάγω προχαλινδουμην , πρίν εἄν διαπράσσω ὁ παρά ὁ ψῆφος συνίστημι ὁ δήμιος καί δίδωμι ὁ δίκη . ἐν καλός σύ κεῖμαι παρά ὁ κάτω δικαστήριον ὁ προκαθαίρω ἀπέρχομαι , ἑταῖρος Ἰωάννης . μή λόγος ἄλλως οἴομαι ὁ παραίνεσις , μηδέ προσπαίζω ἐγώ νομίζω σεαυτοῦ · c