synesius-philosophy.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0817.1
εἶδος προχειριζομένης τῆς μνήμης , καὶ ἐμβομβεῖ μου ταῖς ἀκοαῖς ἡ θαυμαστῶς γλυκεῖα τῶν ἱερῶν σου λόγων ἠχώ . σὺ δὲ ἡμῖν εἴπερ οὐχ οὕτως ἔχεις , ἀδικεῖς · εἰ δ' ἔχεις , οὐ μέγα ποιεῖς , ἀποδίδως γὰρ διαθέσεως ὀφλημα . ὅταν δὲ πρὸς τὴν ἐν φιλοσοφίᾳ κοινωνίαν ἀπίῃ καὶ φιλοσοφίαν ἔχειν τινι περὶ ἧς πολλὰ συγκεχρήκαμεν , ἐνταῦθα ἤδη τοῦ λογιαμοῦ γεγόμενος θεῷ βραβευτῇ τὴν συντυχίαν ἡμῶν ἀνατίθημι . οὐ γὰρ ἂν ἀπ' ἐλάττονος ἢ θείας αἰτίας Συνέσιος , ὁ τὸ πρᾶγμα ἥκιστα δημοσιευὼν καὶ πλεῖστοις μὲν συνὼν ἐπ' ἀνθρωπικαῖς δὲ κοινωνίαις τὰς συνουσίας ποιούμενος , φιλοσοφίαν δ' ἐν ἀρρήτῳ ἀρρητοτάτοις ἔχων , οὕτω προχείρως ἐμαυτὸν τε καὶ τὰ ἐμαυτοῦ κτήματα ἀνεκάλυψα ἀνδρὶ κατὰ βραχὺ δόντι μοι καὶ λαβόντι τὸν λόγον . ἐπεὶ δ' οὐ γέγονό τις οὕτως πρὸς ὃν ἐξωργησάμην τὰ τέως ἀνεκπυστα , καὶ τῆς σοφίας τοῦ Πρωτέως ἐπελαθόμην τέχνης ( οὐ γὰρ ἄλλη τις ἦν ἢ συνεῖναι τοῖς ἀνθρώποις οὐ θείως ἀλλὰ πολιτικῶς ) , ἐπεὶ γέγονε τοῦτο , οὐ προθεμένης μοι τῆς γνώμης ἀλλ' ἀκατασκευοῦτον οὕτω παρελθόν , ἐγὼ θεὸν ἠγέμωνα τοῦ παραδεδοῦ λογίζομαι , παρ' οὗ τέλος αἰτήσομεν τῶν δι' αὐτὸν ἡρμημένων . καὶ δοίη μετ' ἀλλήλων φιλοσοφεῖν · εἰ δὲ μὴ τοῦτο , πάντως φιλοσοφεῖν . ὡς ἐγὼγε ἐνόντας μοι τινὰς τῇ ψυχῇ λόγους περὶ τῆς ὑποθέσεως ἤν ἐπγραμμευοῦμεθα καταχέαι μέν οὐδὲν τῆς ἐπιστολῆς , οὐ μὴν τοῦτο ποιήσω . σοὶ μὲν γὰρ ἂν κατὰ θεὸν γένοιτο συγγενέσθαι καὶ ἡμῖν περὶ τούτων καὶ πολλεῖς ἀμείνων εἰδόσιν · ἐμοὶ δὲ οὐ καλῶς ἔχει γραμματείῳ πιστεύειν τὰ τοιαῦτα . τὸ γὰρ τῆς ἐπιστολῆς πρᾶγμα οὐκ ἐχέμυθον , ἀλλὰ φύσιν ἔχει τῷ περιτυχόντι προδιαλέγεσθαι . ἔρρωσο , καὶ φιλοσόρει καὶ διατέλει · τὸ ἐν ἡμῖν ἀνακεχωρισμένον ὅμμα ἀνορύττων . τὸ γὰρ τοῦ βίου ὀρθῶς , ἄτε ὃν ὁμαι προομίον τοῦ φρονεῖν , ὑπὸ τῶν ἀρχαίων καὶ φρονίμων ἀνδρῶν σπουδάζεσθαι κατεδείχθη . ( 274 ) μὴ καθαρώ γὰρ καθαροῦ ἐφάπτεσθαι φησιν οὐ θεμιτὸν ἡ θεσπεσίᾳ φωνή . οἱ πολλοὶ δὲ οὐ διὰ τὸ φρονεῖν ἀλλ' αὐτὸ δι' αὐτό , καὶ τελειότητα ἀνθρωπίνην ἤγγυται τὸ βιοῦν ὀρθῶς , τὴν ὅδον οὖν ὅδον ἀλλ' ἐφ' ὃ δεῖ δι' αὐτῆς φθᾶσαι νομιζόντες , κακῶς φρονούντες · σωφροσύνη γὰρ ἄλογος καὶ ἀτοχὴ χρεωδαισίας πολλὴ παρὰ πολλοῖς ἀλόγοις εἰδεσιν ἐνδέδεται παρὰ τῆς φύσεως . ἀλλ' οὐκ ἐπαινοῦμεν οὔτε χορώνην οὐτ' ἄλλο τι τῶν εὑρομένων φυσικὴν ἀρετήν , ὅτι φρονήσεως ἔρρημα . ἢ δὲ κατὰ νοῦν ζωὴ τέλος ἀνθρώπου . ταύτην μετιώμεν , θεοὺν τε αἰτοῦντες θεία φρονεῖν , καὶ αὐτοὶ τὸν δυνατὸν τρόπον τὸ φρονεῖν ἀπανταχόθεν συλλέγοντες .
Lemmas: εἶδος προχειρίζω ὁ μνήμη , καί ἐμβομβέω ἐγώ ὁ ἀκοή ὁ θαυμαστός γλυκύς ὁ ἱερός σύ λόγος ἠχώ . σύ δέ ἐγώ εἴπερ οὐ οὕτως ἔχω , ἀδικέω · εἰμί δέ ἔχω , οὖον μέγας ποιέω , ἀποδίδωμι γάρ διάθεσις ὄφλημα . ὅταν δέ πρός ὁ ἐν φιλοσοφία κοινωνία ἄπειμι καί φιλοσοφία ἔχω τις περί ὅς πολύς συγχράομαι , ἐνταῦθα ἤδη ὁ λογιαμοῦ γίγνομαι θεός βραβευτής ὁ συντυχία ἐγώ ἀνατίθημι . οὖον γάρ εἄν ἀπό μικρός ἢ θεῖος αἴτιος Συνέσιος , ὁ ὁ πρᾶγμα ἥκιστος δημοσιεύω καί πλεῖστος μέν σύνειμι ἐπί ἀνθρωπικός δέ κοινωνία ὁ συνουσία ποιέω , φιλοσοφία δέ ἐν ἄρρητος ἄρρητος ἔχω , οὗτος προχείρως ἐμαυτοῦ τε καί ὁ ἐμαυτοῦ κτῆμα ἀνακαλύπτω ἀνήρ κατά βραχύς δίδωμι ἐγώ καί λαμβάνω ὁ λόγος . ἐπεί δέ οὖον γόνος τις οὕτως πρός ὅς ἐξοργάω ὁ τέως ἀνεκπυστα , καί ὁ σοφία ὁ Πρωτεύς ἐπιλανθάνομαι τέχνη ( οὖον γάρ ἄλλος τις εἰμί ἢ συνίημι ὁ ἄνθρωπος οὖον θεῖος ἀλλά πολιτικός ) , ἐπεί γίγνομαι οὗτος , οὖον προτίθημι ἐγώ ὁ γνώμη ἀλλά ακατασκευουος οὗτος παρέρχομαι , ἐγώ θεός Ηγεμώνα ὁ παραδίδωμι λογίζομαι , παρά ὅς τέλος αἰτέω ὁ διά αὐτός ἁρμόζω . καί δήω μετά ἀλλήλων φιλοσοφέω · εἰμί δέ μή οὗτος , πάντως φιλοσοφέω . ὡς ἐγώ ἔνειμι ἐγώ τις ὁ Ψυχή λόγος περί ὁ ὑπόθεσις ἐάν επγραμμευουμεθη καταχέω μέν οὐδείς ὁ ἐπιστολή , οὖον μήv οὗτος ποιέω . σύ μέν γάρ εἄν κατά θεός γίγνομαι συγγίγνομαι καί ἐγώ περί οὗτος καί πολύς ἀγαθός οἶδα · ἐγώ δέ οὖον καλῶς ἔχω γραμματεῖον πιστεύω ὁ τοιοῦτος . ὁ γάρ ὁ ἐπιστολή πρᾶγμα οὐ ἐχέμυθος , ἀλλά φύσις ἔχω ὁ περιτυγχάνω προδιαλέγω . ῥώννυμι , καί φιλοσορεω καί διατελέω · ὁ ἐν ἐγώ ἀναχωρίζω ὄμμα ἀνορύσσω . ὁ γάρ ὁ βίος ὀρθῶς , αὔγ-ασμα ὅς ὁμός προομίον ὁ φρονέω , ὑπό ὁ ἀρχαῖος καί φρόνιμος ἀνήρ σπουδάζω καταδείκνυμι . ( 274 ) μή καθαρός γάρ καθαρός ἐφάπτω φημί οὖον θεμιτός ὁ θεσπέσιος φωνή . ὁ πολύς δέ οὖον διά ὁ φρονέω ἀλλά αὐτός διά αὐτός , καί τελειότης ἀνθρώπινος ἐγγυτής ὁ βιόω ὀρθῶς , ὁ ὀδούς οὖν ὀδούς ἀλλά ἐπί ὅς δεῖ διά αὐτός φθάνω νομίζω , κακῶς φρονέω · σωφροσύνη γάρ ἄλογος καί ἀτοχὴ κρεωδαισία πολύς παρά πολύς ἄλογος εἶδος ἐνδέω παρά ὁ φύσις . ἀλλά οὐ ἐπαινέω οὔτε χόρων οὐ ἄλλος τίς ὁ εὑρίσκω φυσικός ἀρετή , ὅτι φρόνησις ῥήγνυμι . ἢ δέ κατά νόος ζωή τέλος ἄνθρωπος . οὗτος μέτειμι , Θέουν τε αἰτέω θεῖος φρονέω , καί αὐτός ὁ δυνατός τρόπος ὁ φρονέω απανταχόθεν συλλέγω .