suda.lexicon 1.A.118
118 Ἀγα θόν : κοινῶϲ μὲν τό τι ὄφελοϲ , ἰδίωϲ δὲ ἤτοι ταὐτὸν ἢ οὐχ ἕτερον ὠφελείαϲ · ὅθεν αὐτήν τε τὴν ἀρετὴν καὶ τὸ μετέχον αὐτῆϲ ἀγαθὸν τριχῶϲ λέγεϲθαι . οἷον τὸ ἀγαθὸν , ἀφ’ οὐ ϲυμβαίνει , ὡϲ τὴν πρᾶξιν καὶ τὴν ἀρετήν . ὑφ’ οὐ δὲ , ὡϲ τὸν ϲπουδαῖον τὸν μετέχοντα τῆϲ ἀρετῆϲ . ἢ οὕτωϲ · τὸ ἀγαθὸν , τὸ τέλειον κατὰ φύϲιν λογικοῦ , ἢ ὡϲ λογικοῦ . τοιοῦτο δ’ εἶναι τὴν ἀρετὴν ὡϲ μετέχοντά τάϲ τε πράξειϲ τὰϲ κατ’ ἀρετὴν , καὶ τὸ ϲπουδαίουϲ εἶναι . ἐπιγεννήματα δὲ τήν τε χαρὰν καὶ τὴν εὐφροϲύνην καὶ τὰ παραπλήϲια . ἔτι τῶν ἀγαθῶν τὰ μὲν εἶναι περὶ ψυχήν , τὰ δὲ ἐκτόϲ , τὰ δὲ οὕτε περὶ ψυχὴν οὔτε ἐκτόϲ . τὰ μὲν περὶ ψυχὴν ἀρετὰϲ καὶ τὰϲ κατὰ ταύταϲ πράξειϲ · τὰ δὲ ἐκτὸϲ τό τε ϲπουδαίαν ἔχειν πατρίδα καὶ ϲπουδαῖον φίλον καὶ τὴν τούτων εὐδαιμονίαν . τὰ δὲ οὐκ ἐκτὸϲ οὔτε περὶ ψυχὴν τὸ αὐτὸν ἑαυτῷ εἶναι ϲπουδαῖον καὶ εὐδαίμονα . ἔτι τῶν ἀγαθῶν τὰ μὲν εἶναι τελικά , τὰ δὲ ποιητικά , τὰ δὲ τελικὰ καὶ ποιητικά . τὸν μὲν οὖν φίλον καὶ τὰϲ ὑπ’ αὐτοῦ προϲγινομέναϲ ὠφελείαϲ ποιητικὰ εἶναι ἀγαθά · θάρϲοϲ δὲ καὶ φρόνημα καὶ ἐλευθερίαν καὶ τέρψιν καὶ εὐφροϲύνην καὶ ἀλυπίαν καὶ πᾶϲαν τὴν κατ’ ἀρετὴν πρᾶξιν τελικά . ποιητικὰ δὲ καὶ τελικὰ , καθὸ μὲν ποιοῦϲι τὴν εὐδαιμονίαν , ποιητικά ἐϲτιν ἀγαθά · καθὸ δὲ ϲυμπληροῦϲιν αὐτὴν , ὥϲτε μέρη αὐτῆϲ γενέϲθαι , τελικά · οἷον φίλοϲ καὶ ἐλευθερία καὶ τέρψιϲ . ἔτι τῶν περὶ ψυχὴν ἀγαθῶν τὰ μέν εἰϲιν ἕξειϲ , τὰ δὲ διαθέϲειϲ , τὰ δὲ οὕτε ἕξειϲ οὕτε διαθέϲειϲ . διαθέϲειϲ μὲν αἱ ἀρεταί , ἕξειϲ δὲ τὰ ἐπιτηδεύματα , οὔτε δὲ ἕξειϲ οὔτε διαθέϲειϲ αἱ ἐνέργειαι . κοινῶϲ τῶν ἀγαθῶν μικρὰ μέν ἐϲτιν εὐτεκνία καὶ εὐγηρία . ἁπλοῦν δέ ἐϲτιν ἀγαθὸν ἐπιϲτήμη . καὶ ἀεὶ μὲν παρόντα αἱ ἀρεταί , οὐκ ἀεὶ δὲ οἷον χαρὰ , περιπάτηϲιϲ . πάν δὲ ἀγαθὸν λυϲιτελὲϲ εἶναι καὶ ϲυμφέρον καὶ δέον καὶ χρήϲιμον καὶ εὔχρηϲτον καὶ καλὸν καὶ ὠφέλιμον καὶ δίκαιον καὶ αἱρετόν . ἀγαθὸν δέ ἐϲτι τὸ πᾶϲιν ἐφετόν . ἀγαθόν οὖν ἐϲτιν , εἰϲ ὃ πάντα ἀνήρτηται , αὐτὸ δὲ εἰϲ μηδέν .
Lemmas: 118 ἀγα θον : κοινῶς μέν ὁ τίς ὄφελος , ἰδίως δέ ἤτοι αὐτός ἢ οὐ ἕτερος ὠφέλεια · ὅθεν αὐτός τε ὁ ἀρετή καί ὁ μετέχω αὐτός ἀγαθός τριχῶς λέγω . οἷος ὁ ἀγαθός , ἀπό οὖον συμβαίνω , ὡς ὁ πρᾶξις καί ὁ ἀρετή . ὑπό οὖον δέ , ὡς ὁ σπουδαῖος ὁ μετέχω ὁ ἀρετή . ἢ οὕτως · ὁ ἀγαθός , ὁ τέλειος κατά φύσις λογικός , ἢ ὡς λογικός . τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ ἀρετή ὡς μετέχω ὁ τε πρᾶξις ὁ κατά ἀρετή , καί ὁ σπουδαῖος εἰμί . ἐπιγέννημα δέ ὁ τε χαρά καί ὁ Εὐφρόσυνος καί ὁ παραπλήσιος . ἔτι ὁ ἀγαθός ὁ μέν εἰμί περί Ψυχή , ὁ δέ ἐκτός , ὁ δέ ἵημι περί ψυχή οὔτε ἐκτός . ὁ μέν περί ψυχή ἀρετή καί ὁ κατά οὗτος πρᾶξις · ὁ δέ ἐκτός ὁ τε σπουδαῖος ἔχω πατρίς καί σπουδαῖος φίλος καί ὁ οὗτος εὐδαιμονία . ὁ δέ οὐ ἐκτός οὔτε περί ψυχή ὁ αὐτός ἑαυτοῦ εἰμί σπουδαῖος καί εὐδαίμων . ἔτι ὁ ἀγαθός ὁ μέν εἰμί τελικός , ὁ δέ ποιητικός , ὁ δέ τελικός καί ποιητικός . ὁ μέν οὖν φίλος καί ὁ ὑπό αὐτός προσγίγνομαι ὠφέλεια ποιητικός εἰμί ἀγαθός · θάρσος δέ καί φρόνημα καί ἐλευθερία καί τέρψις καί Εὐφρόσυνος καί ἀλυπία καί πᾶς ὁ κατά ἀρετή πρᾶξις τελικός . ποιητικός δέ καί τελικός , καθό μέν ποιέω ὁ εὐδαιμονία , ποιητικός εἰμί ἀγαθός · καθό δέ συμπληρόω αὐτός , ὥστε μέρος αὐτός γίγνομαι , τελικός · οἷος φίλος καί ἐλευθερία καί τέρψις . ἔτι ὁ περί ψυχή ἀγαθός ὁ μέν εἰμί ἔχω , ὁ δέ διάθεσις , ὁ δέ ἵημι ἔχω ἵημι διάθεσις . διάθεσις μέν ὁ ἀρετή , ἔχω δέ ὁ ἐπιτήδευμα , οὔτε δέ ἔχω οὔτε διάθεσις ὁ ἐνέργεια . κοινῶς ὁ ἀγαθός μικρός μέν εἰμί Εὐτεκνία καί εὐγηρία . ἁπλόος δέ εἰμί ἀγαθός ἐπιστήμη . καί ἀεί μέν πάρειμι ὁ ἀρετή , οὐ ἀεί δέ οἷος χαρά , περιπάτησις . πᾶς δέ ἀγαθός λυσιτελής εἰμί καί συμφέρω καί δήω καί χρήσιμος καί εὔχρηστος καί καλός καί ὠφέλιμος καί Δίκαιος καί αἱρετός . ἀγαθός δέ εἰμί ὁ πᾶς ἐφετός . ἀγαθός οὖν εἰμί , εἰς ὅς πᾶς ἀναρτάω , αὐτός δέ εἰς μηδείς .