suda.lexicon 1.A.1475
1475 Ἀμαλαϲούνθα · αὕτη μήτηρ Ἀταλαρίχου . ἥτιϲ δικαιοϲύνηϲ ἐπὶ πλεῖϲτον ἐλθοῦϲα , τῆϲ τε φύϲεωϲ ἐϲ ἄγαν τὸ ἀρρενωπὸν ἐνδεικνυμένη , ὅϲον χρόνον τῆϲ πολιτείαϲ προὔϲτη , οὐδένα τῶν πάντων Ῥωμαίων ἐϲ τὸ ϲῶμα ἐκόλαϲεν ἢ χρήμαϲιν ἐζημίωϲεν . οὐ μὴν οὐδὲ Γότθοιϲ ξυνεχώρηϲεν ἐϲ τὴν ἐϲ ἐκείνουϲ ἀδικίαν ὀργῶϲιν . ἐβούλετο δὲ καὶ τὸν παῖδα τοῖϲ Ῥωμαίων ἄρχουϲι τὰ ἐϲ τὴν δίαιταν ὁμότροπον καταϲτήϲαϲθαι καὶ φοιτᾶν ἐϲ γραμματιϲτοῦ ἤδη ἠνάγκαζε · τρεῖϲ τε ἀπολεξαμένη τῶν ἐν Γόθοιϲ γερόντων , οὕϲπερ ἠπίϲτατο μᾶλλον ἁπάντων ξυνετούϲ τε καὶ ἐπιεικεῖϲ εἶναι , ξυνδιαιτᾶϲθαι Ἀταλαρίχῳ ἐκέλευϲε . Γότθοιϲ δὲ ταῦτα οὐδαμῇ ἤρεϲκε . τῇ γὰρ ἐϲ τοὺϲ ὑπηκόουϲ ἀδικίαϲ ἐπιθυμίᾳ βαρβαρικώτερον πρὸϲ αὐτοῦ ἄρχεϲθαι ἤθελον . καί ποτε ἡ μήτηρ ἁμαρτάνοντά τι ἐν τῷ κοινῷ τὸν παῖδα λαβοῦϲα ἐρράπιϲε , καὶ ὃϲ δεδακρυμένοϲ ἐϲ τὴν ἀνδρωνῖτιν ἐνθένδε ἀπῆλθε . Γότθοι δὲ αὐτῷ ἐντυχόντεϲ δεινὰ ἐποιοῦντο καὶ τῆ Ἀμαλαϲούνθῃ λοιδορούμενοι ἰϲχυρίζοντο βούλεϲθαί τε αὐτὴν τὸν παῖδα ἐξ ἀνθρώπων ἀφανιεῖν ὅτι τάχιϲτα , ὅπωϲ αὐτὴ ἑτέρῳ ἀνδρὶ ἐϲ κοίτην ἐλθοῦϲα ξὺν αὐτῷ ἄρχοι . ξυλλεγέντεϲ δὲ ᾐτιῶντο οὐκ ὀρθῶϲ ϲφίϲιν οὐδέ οἱ τὸν βαϲιλέα παιδεύεϲθαι . γράμματά τε γὰρ πολὺ κεχωρίϲθαι ἀνδρίαϲ καὶ διδαϲκαλίαν γερόντων ἀνθρώπων ἔϲ τε τὸ δειλὸν καὶ τὸ ταπεινὸν ἀποκρίνεϲθαι ἐκ τοῦ ἐπὶ πλεῖϲτον . δεῖν τοίνυν τὸν ἔν τινι ἔργῳ τολμητήν τε καὶ δόξῃ μέγαν ἐϲόμενον , φόβου τοῦ ἐκ διδαϲκάλων ἀπαλλαγέντα , τὰϲ ἐν τοῖϲ ὅπλοιϲ μελέταϲ ποιεῖϲθαι . ἔλεγον δὲ καὶ ὡϲ ἤνπερ αὐτοῖϲ τὸ ἀπὸ τοῦ ϲκύτουϲ ἐπιγένηται δέοϲ , οὐ μήποτε ξίφουϲ ἢ δορατίου ὑπερφρονεῖν ἀξιώϲουϲιν . οὐκοῦν , ὦ δέϲποινα , ἔφαϲαν , παιδαγωγοὺϲ μὲν τούτουϲ χαίρειν ἔα , ϲὺ δὲ Ἀταλαρίχῳ παῖδαϲ ὁμοδιαίτουϲ ἥλικαϲ δίδου , οἵπερ αὐτὸν τὰ ἐϲ τὴν ἡλικίαν ξυνακμάζοντεϲ ἐϲ τὴν ἀρετὴν κατά γε τὸν βάρβαρον νόμον ὁρμήϲουϲιν . ἡ δὲ οὐκ ἐπῄνεϲε μέν , δείϲαϲα δὲ τὴν ἐξ αὐτῶν ἐπιβουλὴν ξυνεχώρηϲε πάντα , ὅϲα οἱ βάρβαροι ἤθελον .
Lemmas: 1475 Ἀμαλασοῦνθα · οὗτος μήτηρ Ἀταλάριχος . ὅστις δικαιοσύνη ἐπί πλεῖστος ἔρχομαι , ὁ τε φύσις εἰς ἄγαν ὁ ἀρρενωπός ἐνδείκνυμι , ὅσος χρόνος ὁ πολιτεία προΐστημι , οὐδείς ὁ πᾶς Ῥωμαῖος εἰς ὁ σῶμα κολάζω ἢ χρῆμα ζημιόω . οὖον μήv οὐδέ Γότθος συγχωρέω εἰς ὁ εἰς ἐκεῖνος ἀδικία ὀργάω . βούλομαι δέ καί ὁ παῖς ὁ Ῥωμαῖος ἄρχω ὁ εἰς ὁ δίαιτα ὁμότροπος καθίστημι καί φοιτάω εἰς γραμματιστής ἤδη ἀναγκάζω · τρεῖς τε ἀπολέγω ὁ ἐν γοθεω γέρων , ὅσπερ ἐπίσταμαι μᾶλλον ἅπας συνετός τε καί ἐπιεικής εἰμί , συνδιαιτάομαι Ἀταλάριχος κελεύω . Γότθος δέ οὗτος οὐδαμῇ ἀρέσκω . ὁ γάρ εἰς ὁ ὑπήκοος ἀδικία ἐπιθυμία βαρβαρικός πρός αὐτός ἄρχω ἐθέλω . καί ποτός ὁ μήτηρ ἁμαρτάνω τίς ἐν ὁ κοινός ὁ παῖς λαμβάνω ῥαπίζω , καί ὅς δάκρυ εἰς ὁ ἀνδρωνῖτις ἐνθένδε ἀπέρχομαι . Γότθος δέ αὐτός ἐντυγχάνω δεινός ποιέω καί τῆ Ἀμαλασοῦνθα λοιδορέω ἰσχυρίζομαι βούλομαι τε αὐτός ὁ παῖς ἐκ ἄνθρωπος ἀφανίζω ὅτι ταχύς , ὅπως αὐτός ἕτερος ἀνήρ εἰς κοίτη ἔρχομαι ξὺν αὐτός ἄρχω . συλλέγω δέ αἰτιάομαι οὐ ὀρθῶς σφεῖς οὐδέ ὁ ὁ βασιλεύς παιδεύω . γράμμα τε γάρ πολύς χωρίζω Ἀνδρίας καί διδασκαλία γέρων ἄνθρωπος εἰς τε ὁ δειλός καί ὁ ταπεινός ἀποκρίνω ἐκ ὁ ἐπί πλεῖστος . δήω τοίνυν ὁ ἐν τις ἔργον τολμητής τε καί δόξα μέγας εἰμί , φόβος ὁ ἐκ διδάσκαλος ἀπαλλάσσω , ὁ ἐν ὁ ὅπλον μελέτη ποιέω . λέγω δέ καί ὡς ἤνπερ αὐτός ὁ ἀπό ὁ σκῦτος ἐπιγίγνομαι δέος , οὖον μήποτε ξίφος ἢ δοράτιον ὑπερφρονέω ἀξιόω . οὐκοῦν , εἰμί δέσποινα , φημί , παιδαγωγός μέν οὗτος χαίρω ἐάω , σύ δέ Ἀταλάριχος παῖς ὁμοδίαιτος ἧλιξ δίδωμι , ὅσπερ αὐτός ὁ εἰς ὁ ἡλικία συνακμάζω εἰς ὁ ἀρετή κατά γε ὁ βάρβαρος νόμος ὁρμάω . ὁ δέ οὐ ἐπαινέω μέν , δείδω δέ ὁ ἐκ αὐτός ἐπιβουλή συγχωρέω πᾶς , ὅσος ὁ βάρβαρος ἐθέλω .