suda.lexicon 3.Ν.393
393 Νικόλαοϲ , Δαμαϲκηνόϲ , γνώριμοϲ Ἡρώδου τοῦ τῶν Ἰουδαίων βαϲιλέωϲ καὶ Αὐγούϲτου Καίϲαροϲ , φιλόϲοφοϲ Περιπατητικὸϲ ἢ Πλατωνικόϲ . ἔγραψεν Ἱϲτορίαν καθολικὴν ἐν βιβλίοιϲ π΄ , καὶ τοῦ βίου Καίϲροϲ ἀγωγήν . οὕτωϲ δὲ ἠϲπάϲατο αὐτὸν ὁ Καῖϲαρ , ὡϲ τοὺϲ ὑπ , ἐκείνου πεμπομένουϲ πλακοῦνπαϲ τῷ Καίϲαρι , ἤγουν μελιττούταϲ , Νικολάουϲ αὐτὸν καλεῖν . καὶ διαμένει τοῦτο ἄχρι τῆϲ ϲήμερον . ἔγραψε καὶ περὶ τοῦ ἰδίου βίου καὶ τῆϲ ἑαυτοῦ ἀγωγῆϲ . οὗτοϲ ὁ Δαμαϲκηνὸϲ ἐν τῇ ἄλλῃ παιδείᾳ τεθραμμένοϲ διὰ τὸ καὶ τὸν πατέρα αὐτοῦ περὶ ταῦτα μάλιϲτα ϲπουδάϲαι , ἐπειδὴ ἀπ᾿ αὐτῆϲ αὐτῷ ὅ τε πλοῦτοϲ καὶ ἡ δόξα ὑπεγένετο , ἔτι μᾶλλον ηὔξηϲε ταύτην ἔρωτά τινα ἀδιήγητον αὐτῆϲ ϲχών , ἄλλωϲ τε καὶ φύϲεωϲ οὐ φαύληϲ λαβόμενοϲ , ὥϲτε πρὶν γενειᾶν , εὐδόκιμοϲ εἶναι ἐν τῇ πατρίδι καὶ τῶν ἡλίκων διαφέρει γραμματικῆϲ τε γὰρ οὐδενὸϲ χεῖρον ἐπεμεμέλητο καὶ δι᾿ αὐτὴν ποιητικῆϲ πάϲηϲ , αὐτόϲ τε τραγῳδίαϲ ἐποίει καὶ κωμῳδίαϲ εὐδοκίμουϲ · ἔτι μᾶλλον ὕϲτερον αὐξηθείϲ , ὥϲτε καὶ τὴν δύναμιν ϲυναυξῆϲαι ῥητορικῆϲ τε καὶ μουϲικῆϲ καὶ τῆϲ περὶ τὰ μαθήματα θεωρίαϲ καὶ φιλοϲοφίαϲ πάϲηϲ . ζηλωτὴϲ γὰρ Ἀριϲτοτέλουϲ γενόμενοϲ καὶ τὸ ποικίλον τῆϲ περὶ τὸν ἄνδρα παιδείαϲ ἀγαπήϲαϲ χάριν εἰδέναι πᾶϲιν ἔλεγε ἀεὶ τοῖϲ μαθήμαϲι πολὺ μὲν ἔχουϲι τὸ ἐλευθέριον , πολὺ δὲ τὸ χρήϲιμον εἰϲ τὸν βίον , πάντων δὲ μάλιϲτα τὸ εὐδιάγωγον πρόϲ τε νεότητα καὶ γῆραϲ . ἔλεγε δὲ καὶ τὰϲ ούϲαϲ ἄρα διὰ τοῦτο πολλὰϲ ὑπὸ τῶν θεολόγων παραδεδόϲθαι , ὅτι πολὺ τὸ ποικίλον ἔχει τὰ παιδεύματα καὶ πρὸϲ πᾶϲαν βίου χρῆϲιν οἰκεῖον · καὶ οὔτε τὴν ἐμπειρίαν αὐτῶν οὔτε τὴν ἀπόλειψιν ὁμοίωϲ ὑπελάμβανεν εἶναι τῇ τῶν βαναύϲων τεχνῶν , ἀλλὰ τοὐναντίον ἐπονείδιϲτον τοῖϲ μετρίωϲ ζῶϲι τήν τε τούτων ἄγνοιαν καὶ τὴν τῶν βαναύϲων ἐπιϲτήμην . οὗτοϲ μὲν οὖν οὐκ ἔϲτιν ὅτῳ τῶν παιδευμάτων πρὸϲ ἀργυριϲμὸν ἐχρήϲατο , οὐδὲ ἐκαπήλευϲε . ἔφη δὲ Νικόλαοϲ ὁμοίαν εἶναι τὴν ὅλην παιδείαν ἀποδημίᾳ . ὡϲ γὰρ ἐν ταύτῃ προϲϲυμβαίνει τοῖϲ ἀποδημοῦϲι καὶ μακρὰν ὁδὸν διεξιοῦϲιν ὅπου μὲν ἐγκατάγεϲθαί τε καὶ ἐναυλίζεϲθαι μόνον . ὅπου δ᾿ ἐναριϲτᾶν , ὅπου δὲ πλείουϲ ἐνδημεῖν ἡμέραϲ , ἐνίουϲ δὲ τόπουϲ ἐκ παρόδου θεωρεῖν , ἐπανελθόνταϲ μέντοι ταῖϲ ἑαυτῶν ἐνοικεῖν ἑϲτίαιϲ οὕτω καὶ διὰ τῆϲ ὅληϲ παιδείαϲ διερχομένουϲ δεῖν ἐν οἷϲ μὲν ἐπιτηδεύμαϲιν ἐπὶ πλέον ἐνδιατρίβειν , ἐν οἷϲ δ᾿ ἐπ᾿ ἔλαττον · καὶ τὰ μὲν ὅλα , τὰ δὲ ἐκ μέρουϲ , τὰ δὲ ἄχρι ϲτοιχειώϲεωϲ παραλαμβάνειν καὶ τὸ ἐκείνων χρήϲιμον καταϲχόνταϲ ἐπὶ τὴν ὡϲ ἀληθῶϲ πατρῴαν ἑϲτίαν ἐλθόνταϲ φιλοϲοφεῖν .
Lemmas: 393 Νικόλαος , Δαμασκηνός , γνώριμος Ἡρώδης ὁ ὁ Ἰουδαῖος βασιλεύς καί Αὔγουστος Καῖσαρ , φιλόσοφος περιπατητικός ἢ Πλατωνικός . γράφω Ἱστορίη καθολικός ἐν βιβλίον Π΄ , καί ὁ βίος Καίσρος ἀγωγή . οὕτως δέ ἀσπάζομαι αὐτός ὁ Καῖσαρ , ὡς ὁ ὑπό , ἐκεῖνος πέμπω πλακοῦνπας ὁ Καῖσαρ , ἤγουν μελίσσω , Νικόλαος αὐτός καλέω . καί διαμένω οὗτος ἄχρι ὁ σήμερον . γράφω καί περί ὁ ἴδιος βίος καί ὁ ἑαυτοῦ ἀγωγή . οὗτος ὁ Δαμασκηνός ἐν ὁ ἄλλος παιδεία τρέφω διά ὁ καί ὁ πατήρ αὐτός περί οὗτος μάλιστα σπουδάζω , ἐπεί ἀπό αὐτός αὐτός ὅς τε πλοῦτος καί ὁ δόξα ὑπογίγνομαι , ἔτι μᾶλλον αὐξάνω οὗτος ἔρως τις ἀδιήγητος αὐτός ἔχω , ἄλλως τε καί φύσις οὖον φαῦλος λαμβάνω , ὥστε πρίν γενειάω , Εὐδόκιμος εἰμί ἐν ὁ πατρίς καί ὁ ἡλίκος διαφέρω γραμματικός τε γάρ οὐδείς χείρων ἐπιμελέομαι καί διά αὐτός ποιητικός πᾶς , αὐτός τε τραγῳδία ποιέω καί κωμῳδία εὐδόκιμος · ἔτι μᾶλλον ὕστερος αὐξάνω , ὥστε καί ὁ δύναμις συναυξάνω ῥητορικός τε καί μουσικός καί ὁ περί ὁ μάθημα θεωρία καί φιλοσοφία πᾶς . ζηλωτής γάρ Ἀριστοτέλης γίγνομαι καί ὁ ποικίλος ὁ περί ὁ ἀνήρ παιδεία ἀγαπάω χάρις οἶδα πᾶς λέγω ἀεί ὁ μάθημα πολύς μέν ἔχω ὁ Ἐλευθέριον , πολύς δέ ὁ χρήσιμος εἰς ὁ βίος , πᾶς δέ μάλιστα ὁ εὐδιάγωγος πρός τε νεότης καί γῆρας . λέγω δέ καί ὁ εἰμί ἄρα διά οὗτος πολύς ὑπό ὁ θεολόγος παραδίδωμι , ὅτι πολύς ὁ ποικίλος ἔχω ὁ παίδευμα καί πρός πᾶς βίος χρῆσις οἰκέω · καί οὔτε ὁ ἐμπειρία αὐτός οὔτε ὁ ἀπόλειψις ὁμοίως ὑπολαμβάνω εἰμί ὁ ὁ βάναυσος τέχνη , ἀλλά ἐναντίος ἐπονείδιστος ὁ μέτριος ζῶ ὁ τε οὗτος ἄγνοια καί ὁ ὁ βάναυσος ἐπιστήμη . οὗτος μέν οὖν οὐ εἰμί ὅστις ὁ παίδευμα πρός ἀργυρισμός χράω , οὐδέ καπηλεύω . φημί δέ Νικόλαος ὅμοιος εἰμί ὁ ὅλος παιδεία ἀποδημία . ὡς γάρ ἐν οὗτος προσσυμβαίνω ὁ ἀποδημέω καί μακράν ὁδός διεξέρχομαι ὅπου μέν ἐγκατάγομαι τε καί ἐναυλίζω μόνος . ὅπου δέ ἐναριστάω , ὅπου δέ πλείων ἐνδημέω ἡμέρα , ἔνιοι δέ τόπος ἐκ πάροδος θεωρέω , ἐπανέρχομαι μέντοι ὁ ἑαυτοῦ ἐνοικέω ἑστία οὗτος καί διά ὁ ὅλος παιδεία διέρχομαι δήω ἐν ὅς μέν ἐπιτήδευμα ἐπί πλέω ἐνδιατρίβω , ἐν ὅς δέ ἐπί μικρός · καί ὁ μέν ὅλος , ὁ δέ ἐκ μέρος , ὁ δέ ἄχρι στοιχείωσις παραλαμβάνω καί ὁ ἐκεῖνος χρήσιμος κατέχω ἐπί ὁ ὡς ἀληθής πατρῷος ἑστία ἔρχομαι φιλοσοφέω .