suda.lexicon 3.Κ.1714
1714 Κλέαρχοϲ , Σολεύϲ · ἔγραψε διάφορα . καὶ Κλέαρχοϲ ὁ Ποντικόϲ , νέοϲ ὢν εἰϲ Ἀθήναϲ ἀφίκετο ἀκοῦϲαι Πλάτωνοϲ . καὶ λέγων φιλοϲοφίαϲ διψῆν , ὀλίγα οἱ ϲυγγενόμενοϲ ( ἦν γὰρ θεοῖϲ ἐχθρόϲ ) ὄναρ ὁρᾷ ὅδε ὁ Κλέαρχοϲ γυναῖκά τινα , λέγουϲαν πρὸϲ αὐτόν · ἄπιθι τῆϲ Ἀκαδημίαϲ καὶ φεῦγε φιλοϲοφίαν · οὐ γάρ ϲοι θέμιϲ ἐπαυρέϲθαι αὐτῆϲ · ὁρᾷ γὰρ πρὸϲ ϲὲ ἔχθιϲτον . ὧν ἀκούϲαϲ ἐπάνειϲιν εἰϲ τὴν ϲτρατεία . φθόνῳ δὲ ἐπικλυϲθεὶϲ ἐκπλεῖ τῆϲ οἴκοθεν καὶ φυγὰϲ ἀλώμενοϲ ἔρχεται πρὸϲ Μιθριδάτην καὶ ϲτρατοπεδευόμενοϲ παρ αὐτῷ ἐπῃνεῖτο . οὐ μὴν μετὰ μακρὸν ἐκπίπτουϲιν οἱ Ἡρακλεῶται εἰϲ ϲτάϲιν βαρεῖαν · εἶτα ἐπανελθεῖν εἰϲ φιλίαν καὶ ϲυμβάϲειϲ βουλόμενοι προαιροῦνται ἔφορον τῆϲ αὖθιϲ ὁμονοίαϲ τὸν Κλέαρχον . ἐπειδὴ δὲ κλητὸϲ παρεγένετο , καταλύϲαϲ ἔν τινι τῶν ϲταθμῶν τῶν διὰ τῆϲ ὁδοῦ ὄναρ ὁρᾷ παλαιὸν Ἡρακλεωτῶν τύραννον , Εὐωπίονα ὄνομα , λέγοντα αὐτῷ , ὅτι δεῖ τυραννῆϲαί ϲε τῆϲ πατρίδοϲ . προϲέταττε δὲ καὶ οὗτοϲ φιλοϲοφίαν φυλάττεϲθαι αὐτόν . ὑπεμνήϲθη καὶ τούτων τοίνυν ἐκ τῆϲ προρρήϲεωϲ τῆϲ Ἀθήνηϲιν . ἐγκρατὴϲ δ᾿ οὖν τῶν κοινῶν γενόμενοϲ ὠμότατόϲ τε ἦν καὶ εἰϲ ὑπεροψίαν ἐξαφθεὶϲ ἄμαχον , τοῦ μὲν ἔτι ἄνθρωποϲ εἶναι κατεφρόνει · προϲκυνεῖϲθαι δὲ καὶ ταῖϲ τῶν Ὀλυμπίων γεραίρεϲθαι τιμαῖϲ ἠξίου καὶ ϲτολὰϲ ἤϲθητο θεοῖϲ ϲυνήθειϲ καὶ τοῖϲ ἀγάλμαϲι τοῖϲ ἐκείνων ἐπιπρεπούϲαϲ · τόν τε υἱὸν τὸν ἑαυτοῦ Κεραυνὸν ἐκάλεϲεν . ἀπέκτεινε δὲ αὐτὸν πρῶτον μὲν ἡ δίκη , εἶτα δὲ ἡ χεὶρ ἡ Χιόνιδοϲ · ὅϲπερ οὖν ἦν ἑταῖροϲ Πλάτωνοϲ καὶ χρόνον διήκουϲεν αὐτοῦ , καὶ τὸ μιϲοτύραννον ἐκ τῆϲ ἐκείνου ἑϲτίαϲ ϲπαϲάμενοϲ ἠλευθέρωϲε τὴν πατρίδα . κοινωνὼ δὲ οἱ τῆϲ καλῆϲ πράξεωϲ γενέϲθαι λέγονται Λεωνίδηϲ τε καὶ Ἀντίθεοϲ , φιλοϲόφω καὶ τώδε ἄνδρε . ὅπωϲ δὲ ἔδωκε δίκαϲ ἀνθ᾿ ὧν ἐτόλμηϲεν , εἴρηται .
Lemmas: 1714 Κλέαρχος , Σολεύς · γράφω διάφορος . καί Κλέαρχος ὁ Ποντικός , νέος εἰμί εἰς Ἀθῆναι ἀφικνέομαι ἀκούω Πλάτων . καί λέγω φιλοσοφία διψάω , ὀλίγος ὁ συγγίγνομαι ( εἰμί γάρ θεός ἐχθρός ) ὄναρ ὁράω ὅδε ὁ Κλέαρχος γυνή τις , λέγω πρός αὐτός · ἄπειμι ὁ Ἀκαδημία καί φεύγω φιλοσοφία · οὖον γάρ σύ θέμις ἐπαυρέω αὐτός · ὁράω γάρ πρός σύ ἐχθρός . ὅς ἀκούω ἐπάνειμι εἰς ὁ στρατεία . φθόνος δέ ἐπικλύζω ἐκπλέω ὁ οἴκοθεν καί φυγάς ἀλάομαι ἔρχομαι πρός Μιθριδάτης καί στρατοπεδεύω παρά αὐτός ἐπαινέω . οὖον μήv μετά μακρός ἐκπίπτω ὁ Ἡρακλεώτης εἰς στάσις βαρύς · εἶτα ἐπανέρχομαι εἰς φίλιος καί σύμβασις βούλομαι προαιρέω ἔφορος ὁ αὖθις ὁμόνοια ὁ Κλέαρχος . ἐπεί δέ κλητός παραγίγνομαι , καταλύω ἐν τις ὁ σταθμός ὁ διά ὁ ὁδός ὄναρ ὁράω παλαιός Ἡρακλεώτης τύραννος , Εὐώπιος ὄνομα , λέγω αὐτός , ὅτι δεῖ τυραννεύω σύ ὁ πατρίς . προστάσσω δέ καί οὗτος φιλοσοφία φυλάσσω αὐτός . ὑπομιμνῄσκω καί οὗτος τοίνυν ἐκ ὁ πρόρρησις ὁ Ἀθήνησιν . ἐγκρατής δέ οὖν ὁ κοινός γίγνομαι ὠμός τε εἰμί καί εἰς ὑπεροψία ἐξάπτω ἄμαχος , ὁ μέν ἔτι ἄνθρωπος εἰμί καταφρονέω · προσκυνέω δέ καί ὁ ὁ Ὀλύμπιος γεραίρω τιμή ἀξιόω καί στολή ἐσθέω θεός συνήθης καί ὁ ἄγαλμα ὁ ἐκεῖνος ἐπιπρέπω · ὁ τε υἱός ὁ ἑαυτοῦ Κεραυνός καλέω . ἀποκτείνω δέ αὐτός πρῶτος μέν ὁ δίκη , εἶτα δέ ὁ χείρ ὁ Χιόνις · ὅσπερ οὖν εἰμί ἑταῖρος Πλάτων καί χρόνος διακούω αὐτός , καί ὁ μισοτύραννος ἐκ ὁ ἐκεῖνος ἑστία σπάω ἐλευθερόω ὁ πατρίς . κοινωνός δέ ὁ ὁ καλός πρᾶξις γίγνομαι λέγω Λεωνίδας τε καί Ἀντίθεος , φιλόσοφος καί ὅδε ἀνήρ . ὅπως δέ δίδωμι δίκη ἀντί ὅς τολμάω , εἴρω .