suda.lexicon 1.B.10
10 Βαβύλαϲ , ἐπίϲκοποϲ Ἀντιοχείαϲ . οὗτοϲ , φαϲὶ , Νουμεριανῷ , οἱ δὲ Δεκίῳ , κατὰ δή τινα δαίμονα εἰϲελθεῖν εἰϲ πληθύουϲαν τὴν ἐκκληϲίαν προθυμουμένῳ · ϲτὰϲ γὰρ πρὸ τῶν θυρῶν ἀντιϲχεῖν φάϲκων , εἰϲ δύναμιν μὴ περιόψεϲθαι λύκον τῷ ποιμνίῳ ἐπειϲερχόμενον . τὸν δὲ παραυτίκα μὲν ἀνακρουϲθῆναι τῆϲ εἰϲόδου , εἴτε ϲτάϲιν τοῦ ὄχλου ὑπειδόμενον , εἴτε καὶ ἄλλωϲ αὐτῷ μεταβουλευθέν . ἐν χαλεπῷ μέντοι τὴν ἀντίϲταϲιν τοῦ ἐπιϲκόπου ποιηϲάμενον , ἐπειδὴ ὡϲ ἑαυτὸν ἐπὶ τὰ βαϲίλεια ἀπηλλάγη , παραϲτήϲαϲθαί τε αὐτὸν καὶ πρῶτα μὲν τὴν αἰτίαν τῆϲ κωλύϲεωϲ ἐγκαλεῖν , ἔπειτα μέντοι κελεύειν αὐτὸν τοῖϲ δαίμοϲι θύειν , εἰ βούλοιτό γε τὴν ἐπὶ τῷ ἐγκλήματι δίκην διαφυγεῖν . τὸν δὲ πρὸϲ τὴν ἐπέγκληϲιν ἀπολογήϲαϲθαι καὶ τὴν πρόκληϲιν διακρούϲαϲθαι τὴν μὲν , φήϲαντα ποιμένι ὄντι ἑαυτῷ πάντα προϲήκειν ὑπὲρ τοῦ ποιμνίου προθυμεῖϲθαι , τὴν δὲ , μὴ ἂν ἑλέϲθαι τοῦ ὄντωϲ ἀποϲτάντα θεοῦ ψευδωνύμοιϲ ὀλετῆρϲι δαίμοϲι θύειν . εἶθ᾿ ὁ μὲν ὡϲ ἑώρα μὴ πειθόμενον προϲέταξεν αὐτὸν ἁλύϲεϲι καὶ πέδαιϲ ἐνδηϲαμένουϲ τὴν ἐπὶ θανάτῳ ἄγειν τῆϲ κεφαλῆϲ ἀφαιρήϲονταϲ . ὁ δὲ , ἐπειδὴ ἤγετο τεθνηξόμενοϲ , ταύταϲ ἀναλαβὼν ᾖδε τὰϲ τοῦ ψαλμοῦ ῥήϲειϲ · ἐπίϲτρεψον ψυχή μου εἰϲ τὴν ἀνάπαυϲίν ϲου , ὅτι κύριοϲ εὐεργέτηϲέ ϲε . φαϲὶ δὲ καὶ τρεῖϲ παῖδαϲ ἀδελφοὺϲ τὸ γένοϲ κομιδῆ νέουϲ ὑπ᾿ αὐτῷ ἀνατρεφομένουϲ ἁρπαγῆναί τε αὐτοὺϲ ὑπὸ τοῦ βαϲιλέωϲ , καὶ ὡϲ οὐδ᾿ αὐτοὶ θύειν ἤθελον , καίτοι παντοίαϲ ἀνάγκηϲ αὐτοῖϲ προϲαγομένηϲ , καὶ αὐτοὺϲ ἐκέλευϲε τῶν κεφαλῶν ἀφαιρεῖν . οὓϲ , ἐπειδὴ ἧκον εἰϲ τὸ προκείμενον χωρίον , ὁ Βαβύλαϲ ἑαυτοῦ προϲτηϲάμενοϲ , προτέρουϲ προϲῆγε τῷ ξίφει , τοῦ μή τινα τρέϲαντα αὐτῶν ἀναδῦναι τὸν θάνατον . καὶ ἀποτεμνομένων ταύτην ἀνειπὼν τὴν φωνήν · ἰδοὺ ἐγὼ καὶ τὰ παιδία , ἅ μοι ἔδωκεν ὁ θεόϲ , ἔπειτα αὐτὸϲ προὔτεινε τὸν αὐχένα τῷ ξίφει , ἐντειλάμενοϲ τοῖϲ τὸ ϲῶμα αὐτοῦ ϲυλλεξομένοιϲ τὰϲ ἁλύϲειϲ καὶ τὰϲ πέδαϲ αὐτῷ ϲυνθάψαι . ἵν᾿ ᾖ μοι ταῦτα , φηϲὶ , κειμένῳ κόϲμοϲ . καὶ νῦν μετ᾿ αὐτοῦ , ὥϲ φαϲι , ταῦτα τυγχάνει κείμενα .
Lemmas: 10 Βαβύλας , ἐπίσκοπος Ἀντιόχεια . οὗτος , φημί , Νουμεριανός , ὁ δέ Δέκιος , κατά δή τις δαίμων εἰσέρχομαι εἰς πληθύω ὁ ἐκκλησία προθυμέομαι · ἵστημι γάρ πρό ὁ θύρα ἀντέχω φάσκω , εἰς δύναμις μή περιοράω λύκος ὁ ποίμνιον ἐπεισέρχομαι . ὁ δέ παραυτίκα μέν ἀνακρούω ὁ εἴσοδος , εἴτε στάσις ὁ ὄχλος ὑφοράω , εἴτε καί ἄλλως αὐτός μεταβουλεύω . ἐν χαλεπός μέντοι ὁ ἀντίστασις ὁ ἐπίσκοπος ποιέω , ἐπεί ὡς ἑαυτοῦ ἐπί ὁ βασίλεια ἀπαλλάσσω , παρίστημι τε αὐτός καί πρῶτος μέν ὁ αἴτιος ὁ κώλυσις ἐγκαλέω , ἔπειτα μέντοι κελεύω αὐτός ὁ δαίμων θύω , εἰμί βούλομαι γε ὁ ἐπί ὁ ἔγκλημα δίκη διαφεύγω . ὁ δέ πρός ὁ ἐπέγκλησις ἀπολογέομαι καί ὁ πρόκλησις διακρούω ὁ μέν , φημί ποιμήν εἰμί ἑαυτοῦ πᾶς προσήκω ὑπέρ ὁ ποίμνιον προθυμέομαι , ὁ δέ , μή εἄν αἱρέω ὁ εἰμί ἀφίστημι θεός ψευδώνυμος ὀλετήρ δαίμων θύω . εἶτα ὁ μέν ὡς ὁράω μή πείθω προστάσσω αὐτός ἅλυσις καί πέδη ἐνδέω ὁ ἐπί θάνατος ἄγω ὁ κεφαλή ἀφαιρέω . ὁ δέ , ἐπεί ἄγω θνῄσκω , οὗτος ἀναλαμβάνω ἀείδω ὁ ὁ ψαλμός ῥῆσις · ἐπιστρέφω ψυχή ἐγώ εἰς ὁ ἀνάπαυσις σύ , ὅτι κύριος ευεργετώ σύ . φημί δέ καί τρεῖς παῖς ἀδελφός ὁ γένος κομιδῇ νέος ὑπό αὐτός ἀνατρέφω ἁρπάζω τε αὐτός ὑπό ὁ βασιλεύς , καί ὡς οὐδέ αὐτός θύω ἐθέλω , καίτοι παντοῖος ἀνάγκη αὐτός προσάγω , καί αὐτός κελεύω ὁ κεφαλή ἀφαιρέω . ὅς , ἐπεί ἥκω εἰς ὁ πρόκειμαι χωρίον , ὁ Βαβύλας ἑαυτοῦ προΐστημι , πρότερος προσάγω ὁ ξίφος , ὁ μή τις τρέω αὐτός ἀναδύνω ὁ θάνατος . καί ἀποτέμνω οὗτος ἀναλέγω ὁ φωνή · ἰδού ἐγώ καί ὁ παιδίον , ὅς ἐγώ δίδωμι ὁ θεός , ἔπειτα αὐτός προτείνω ὁ αὐχήν ὁ ξίφος , ἐντέλλω ὁ ὁ σῶμα αὐτός συλλέγω ὁ ἅλυσις καί ὁ πέδη αὐτός συνθάπτω . ἵνα εἰμί ἐγώ οὗτος , φημί , κεῖμαι κόσμος . καί νῦν μετά αὐτός , ὅς φημί , οὗτος τυγχάνω κεῖμαι .