suda.lexicon 4.Τ.282
282 Τέλοϲ · ὅτι τὸ οὗ ἕνεκα , τουτέϲτι τὸ τέλοϲ , διττόν · τὸ μὲν οὖ τὸ δὲ ῷ · οἷον τῷ οἰκοδόμῳ τέλοϲ ἐϲτὶ οὖ ἕνεκα , ποιῆϲαι ϲκέπαϲμα κωλυτικὸν ὄμβρων καὶ καυμάτων , ῷ δὲ ἡμῖν · τὸ γὰρ ϲκέπαϲμα ἡμῖν ποιεῖ . ἐϲμὲν οὖν ἡμεῖϲ τοῦ οἰκοδόμου τέλοϲ τὸ ὡϲ ὡ . ὡϲαύτωϲ δὲ θεωρεῖ ἐϲτι καὶ ἐπὶ πάντων τῶν φύϲει ϲυνεϲτώτων · οἷον ἡ μὲν ἔφεϲιϲ τοῦ θείου , ὄι ἦν ἕκαϲτον τῶν ἐμψύχων ποιεῖ ἄλλο οἷον αὐτό , τέλοϲ ἐϲτὶ τὸ οὖ · τούτου γὰρ ἕνεκεν ἡ γένεϲιϲ · ἐπειδὴ δὲ τὰ ϲώματα ὄργανα γίνονται ταῖϲ ψυχαῖϲ , αἱ ψυχαί εἰϲι τέλη ὡϲ ῷ . ἀναλογεῖ οὖν τῷ μὲν τεχνίτῃ τῷ οἰκοδόμῳ ἡ φύϲιϲ , τῷ δὲ ἀνθρώπῳ τῷ ἐπιτάττοντι γενέϲθαι τὸ ϲκέπαϲμα ἡ ψυχή , τῷ ϲῶματι δὲ ἡ οἰκία . οὐ μόνον δὲ ἐπὶ τῶν ζῴων τέλοϲ ἐϲτὶ διττόν , τό τε οὗ καὶ τὸ ῷ , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν φυτῶν · καὶ γὰρ ἐν τούτοιϲ ἡ φύϲιϲ ὀργανικὸν ποιεῖ τὸ ϲῶμα πρὸϲ τὴν χρείαν τῆϲ ἐν αὐτοῖϲ ψυχῆϲ ἀναφερόμενον · ὀργανικὰ γὰρ τὰ τῶν φυτῶν μέρη , ῥίζα , φλοιόϲ , ἐντεριώνη καὶ φύλλα καὶ τὰ τοιαῦτα . ὅτι ἐπὶ μὲν τῶν ἐμψύχων διττὸν τὸ τέλοϲ , ὥϲπερ εἴρηται , ἐπὶ δὲ τῶν λοιπῶν οὐκ ἔϲτιν εὑρεῖν τὸ τέλοϲ διττόν · μέταλλα γὰρ καὶ λίθοι καὶ ἁπλῶϲ τὰ ἄψυχα προϲεχῶϲ ὑπὸ ψύξεωϲ καὶ θερμότητοϲ γινόμενα , ἐἔῃρημένωϲ δὲ ὑπὸ τῆϲ ὅληϲ δημιουργίαϲ , ἓν τέλοϲ ἔχει , τὸ οὖ · ἕνεκα γὰρ τῆϲ κοϲμοποιίαϲ · οὐκέτι μέντοι καὶ τὸ ὡϲ ῷ τέλοϲ ἐϲτὶ ἐν τούτοιϲ · οὐ γάρ εἰϲιν ὄργανα τινῶν , οὐδὲ εἰϲ χρείαν ψυχῶν τινῶν καταϲκευάζεται . ϲημαίνει δὲ τὸ τέλοϲ ἔξ . Ἀρίϲτων δὲ ὁ Χῖοϲ τέλοϲ ἔφηϲεν εἶναι , τὸ ἀδιαφόρωϲ ἔχοντα ζῆν πρόϲ τι μεταξὺ ἀρετῆϲ καὶ κακίαϲ , μηδὲ ἡντινοῦν ἐν αὐτοῖϲ παραλλαγὴν ἀπολείποντα , ἀλλʼ ἐπίϲηϲ ἐπὶ πάντων ἔχοντα . εἶναι γὰρ ὅμοιον τὸν ϲοφὸν ἀγαθῷ ὑποκριτῇ . διαφέρει δὲ τέλοϲ καὶ ὑποτελίϲ · τῆϲ μὲν γὰρ καὶ τοὺϲ μὴ ϲοφοὺϲ ϲτοχάζεϲθαι , τοῦ δὲ μόνον τὸν ϲοφόν . τὰ δὲ μεταξὺ ἀρετῆϲ καὶ κακίαϲ ἀδιάφορα εἶναι . οἱ δὲ εἶπον τέλοϲ εἶναι τὴν ἐπιϲτήμην τὸ μετ’ ἐπιϲτήμηϲ ζῆν , καὶ μὴ τῇ ἀγνοίᾳ διαβεβλημένον .
Lemmas: 282 Τέλος · ὅτι ὁ ὅς ἕνεκα , τουτέστι ὁ τέλος , διττός · ὁ μέν οὖον ὁ δέ ῷ · οἷος ὁ οἰκοδόμος τέλος εἰμί οὖον ἕνεκα , ποιέω σκέπασμα κωλυτικός ὄμβρος καί καῦμα , ῷ δέ ἐγώ · ὁ γάρ σκέπασμα ἐγώ ποιέω . εἰμί οὖν ἐγώ ὁ οἰκοδόμος τέλος ὁ ὡς εἰμί . ὡσαύτως δέ θεωρέω εἰμί καί ἐπί πᾶς ὁ φύσις συνίστημι · οἷος ὁ μέν ἔφεσις ὁ θεῖον , ὅς εἰμί ἕκαστος ὁ ἔμψυχος ποιέω ἄλλος οἷος αὐτός , τέλος εἰμί ὁ οὖον · οὗτος γάρ ἕνεκα ὁ γένεσις · ἐπεί δέ ὁ σῶμα ὄργανον γίγνομαι ὁ Ψυχή , ὁ Ψυχή εἰμί τέλος ὡς ῷ . ἀναλογέω οὖν ὁ μέν τεχνίτης ὁ οἰκοδόμος ὁ φύσις , ὁ δέ ἄνθρωπος ὁ ἐπιτάσσω γίγνομαι ὁ σκέπασμα ὁ ψυχή , ὁ σῶμα δέ ὁ οἰκίον . οὖον μόνος δέ ἐπί ὁ ζῷον τέλος εἰμί διττός , ὁ τε ὅς καί ὁ ῷ , ἀλλά καί ἐπί ὁ φυτός · καί γάρ ἐν οὗτος ὁ φύσις ὀργανικός ποιέω ὁ σῶμα πρός ὁ χρεία ὁ ἐν αὐτός Ψυχή ἀναφέρω · ὀργανικός γάρ ὁ ὁ φυτός μέρος , ῥίζα , φλόος , ἐντεριώνη καί φύλλον καί ὁ τοιοῦτος . ὅτι ἐπί μέν ὁ ἔμψυχος δισσός ὁ τέλος , ὥσπερ εἴρω , ἐπί δέ ὁ λοιπός οὐ εἰμί εὑρίσκω ὁ τέλος διττός · μέταλλον γάρ καί λίθος καί ἁπλόος ὁ ἄψυχος προσεχῶς ὑπό ψῦξις καί θερμότης γίγνομαι , εἴρω δέ ὑπό ὁ ὅλος δημιουργία , εἷς τέλος ἔχω , ὁ οὖον · ἕνεκα γάρ ὁ κοσμοποιία · οὐκέτι μέντοι καί ὁ ὡς ῷ τέλος εἰμί ἐν οὗτος · οὖον γάρ εἰμί ὄργανον τις , οὐδέ εἰς χρεία Ψυχή τις κατασκευάζω . σημαίνω δέ ὁ τέλος ἐκ . Ἀρίστων δέ ὁ Χῖος τέλος φημί εἰμί , ὁ ἀδιάφορος ἔχω ζῶ πρός τίς μεταξύ ἀρετή καί κακία , μηδέ ὅστις ἐν αὐτός παραλλαγή ἀπολείπω , ἀλλά ἐπίσης ἐπί πᾶς ἔχω . εἰμί γάρ ὅμοιος ὁ σοφός ἀγαθός ὑποκριτής . διαφέρω δέ τέλος καί ὑποτελίς · ὁ μέν γάρ καί ὁ μή σοφός στοχάζομαι , ὁ δέ μόνος ὁ σοφός . ὁ δέ μεταξύ ἀρετή καί κακία ἀδιάφορος εἰμί . ὁ δέ εἶπον τέλος εἰμί ὁ ἐπιστήμη ὁ μετά ἐπιστήμη ζῶ , καί μή ὁ ἄγνοια διαβάλλω .