suda.lexicon 3.Λ.254
254 Λεόντιοϲ , Τριπόλεωϲ τῆϲ Λυδίαϲ ἐπίϲκοποϲ , Μυϲὸϲ τὸ γένοϲ τῶν πρὸϲ τῷ Ἴϲτρῳ κατῳκημένων , οὓϲ ἀγχεμάχουϲ Ὅμηροϲ καλεῖ . τὸν τοιοῦτον Λεόντιον προϲεταιρίζεται ὁ κακόφρων Φιλοϲτόργιοϲ ἐν τῇ βίβλῳ αὐτοῦ ὡϲ ὁμόφρονα τῆϲ Ἀρειανικῆϲ αὐτοῦ κακοφροϲύνηϲ . ὃϲ παῖδα ἔνα ἐϲχηκώϲ , ἐπειδὴ μὴ χρηϲτὰϲ ἐλπίδαϲ αὐτὸν ὑποφαίνοντα πρὸϲ ἀρετὴν εἶδεν , εὐξάμενοϲ , ὥϲ φαϲιν , ἔτι μειράκιον ὄντα ἐποίηϲεν ἀποθανεῖν · κάλλιϲτον ἡγηϲάμενοϲ τὸ πρὸ αἰϲχροῦ τινοϲ καταλύϲαϲθαι τὸν βίον , τῶν ϲφαλερῶν κατὰ τὸν βίον ὀλίϲθων ἔξω γενόμενον . κανόνα δὲ αὐτὸν ἐκάλουν τῆϲ ἐκκληϲίαϲ . ἦν δὲ ἐλεύθεροϲ τὴν γνώμην ἐπίϲηϲ εἰϲ πάνταϲ καὶ παρρηϲιαϲτικόϲ . καί ποτε ϲυνόδου γενομένηϲ , Εὐϲεβίαϲ τῆϲ Κωνϲταντίου γυναικὸϲ εἰϲ οἴδημα ἀρθείϲηϲ φρονήματοϲ καὶ παρὰ τῶν ἐπιϲκόπων προϲκυνουμένηϲ , μόνοϲ οὗτοϲ παρὰ φαῦλον αὐτὴν τιθέμενοϲ οἴκοι ἔμενεν . ἡ δὲ διὰ τοῦτο ὑποθερμανθεῖϲα τοῖϲ θυμοῖϲ καὶ τὴν γνώμην φλεγμήναϲα πέμπει πρὸϲ αὐτόν , αἰτιωμένη καὶ ὑποϲχέϲεϲι κολακεύουϲα , ὡϲ ἐκκληϲίαν ϲοι μεγίϲτην ἐγερῶ καὶ χρήματα ἐπιδαψιλεύϲομαι , εἰ ἀφίκοιο πρόϲ με . ὁ δὲ ἀντεδήλωϲε · τούτων μὲν εἴ τι βουληθείηϲ τελέϲαϲθαι , ὦ βαϲίλεια , οὐκ ἐμοὶ μᾶλλον ἢ τῇ ϲαυτοῦ ψυχῇ ἴϲθι χαριουμένη . εἰ δὲ θελήϲειαϲ ὡϲ ἀφικέϲθαι πρὸϲ ϲέ , ὡϲ τῆϲ ἐπιϲκόποιϲ πρεπούϲηϲ αἰδοῦϲ φυλαχθηϲομένηϲ , ἵν’ εἰϲέλθοιμι μὲν ἐγώ , ϲὺ δ’ αὐτίκα τοῦ θρόνου τοῦ ὑψηλοῦ καταβᾶϲα μετ’ αἰδοῦϲ ὑπαντήϲειαϲ ἐμοὶ καὶ τὴν κεφαλὴν ὑπόϲχοιϲ ταῖϲ ἐμαῖϲ χερϲίν , εὐλογιῶν ἀξιουμένη · κἄπειτα καθεϲθείην μὲν αὖ ἐγώ , ϲὺ δ’ ἀνεϲτήκοιϲ αἰδουμένη , ὁπόταν δὲ κελεύϲαιμι καθεδουμένη , ἢνικα δοίην τὸ ϲύνθημα . εἰ οὕτωϲ αἱρήϲῃ , ἀφικοίμην παρὰ ϲέ · εἰ δ’ ἕτερον τρόπον , οὐχ οὕτω πολλὰ δώϲειϲ , οὐδ’ οὕτω μεγάλα δυνήϲῃ , ὡϲ ἡμᾶϲ , τῆϲ προϲηκούϲηϲ τιμῆϲ τοῖϲ ἐπιϲκόποιϲ καθυφιεμένουϲ , εἰϲ τὸν θεῖον ἐξυβρίϲαι τῆϲ ἱρωϲύνηϲ θεϲμόν . ταῦτα ὡϲ ἀπηγγέλθη , ἀναπίμπραται τὴν ψυχήν , οὐκ ἀναϲχετὸν ποιουμένη πρὸϲ Λεοντίου τοιούτουϲ δέξαϲθαι λόγουϲ . καὶ πολλὰ διοιδήϲαϲα καὶ παθηναμένη καὶ πολλὰ ἐκ γυναικείαϲ ἀκροχόλου καὶ κούφηϲ ἀπειλήϲαϲα διανοίαϲ καὶ τἀνδρὶ διηγηϲαμένη , πρὸϲ τιμωρίαν ἐξώρμα . ὁ δὲ μᾶλλον ἐπῄνεϲε τὴν ἐλευθερίαν τῆϲ γνώμηϲ καὶ τὴν γυαῖκα παρήνεγκε τῆϲ ὀργῆϲ καὶ ἀποπέμπει εἰϲ τὴν γυναικωνῖτιν καί ποτε μεταξὺ προκαθημένου τοῦ βαϲιλέωϲ Κωνϲταντίου τῶν ἐπιϲκόπων καὶ ἄρχειν καὶ τῶν ἐκκληϲιῶν ἐθέλοντοϲ . οἱ μὲν πολλοὶ πᾶν ὅ τι φήϲειεν ἐκρότουν καὶ ἐθαύμαζον , ἄριϲτα εἰρῆϲθαι διοριζόμενοι · ὁ δὲ ἐϲιώπα . ὡϲ δὲ ἤρετο αὐτὸν ὁ βαϲιλεύϲ , τί ϲιωπᾷ μόνοϲ τῶν πάντων ; θαυμάζω , ἔφη , ὅτι εἰϲ ἕτερα διέπειν ταχθεὶϲ ἑτέροιϲ ἐπιχειρεῖϲ , ϲτρατιωτικῶ μὲν καὶ πολιτικῶν πραγμάτων προεϲτηκώϲ , ἐπιϲκόποιϲ δὲ περὶ τῶν εἰϲ μόνουϲ ἐπιϲκόπουϲ ἡκόντων διαταττόμενοϲ . τὸν δὲ βαϲιλέα καταιδεϲθέντα παύϲαϲθαι τῆϲ ἐν τοῖϲ τοιούτοιϲ ἤδη διακελεύϲεωϲ . τοιοῦτοϲ ἦν ὁ Λεόντιοϲ ἐλευθέριοϲ .
Lemmas: 254 Λεόντιος , Τρίπολις ὁ Λυδίας ἐπίσκοπος , Μυσός ὁ γένος ὁ πρός ὁ Ἴστρος κατοικέω , ὅς ἀγχέμαχος Ὅμηρος καλέω . ὁ τοιοῦτος Λεόντιος προσεταιρίζομαι ὁ κακόφρων Φιλοστόργιος ἐν ὁ Βίβλος αὐτός ὡς ὁμόφρων ὁ Ἀρειανικός αὐτός κακοφροσύνη . ὅς παῖς νάω ἔχω , ἐπεί μή χρηστός ἐλπίς αὐτός ὑποφαίνω πρός ἀρετή ὁράω , εὔχομαι , ὅς φημί , ἔτι μειράκιον εἰμί ποιέω ἀποθνῄσκω · καλῶς ἡγέομαι ὁ πρό αἰσχρός τις καταλύω ὁ βίος , ὁ σφαλερός κατά ὁ βίος ὄλισθος ἔξω γίγνομαι . κανών δέ αὐτός καλέω ὁ ἐκκλησία . εἰμί δέ ἐλεύθερος ὁ γνώμη ἐπίσης εἰς πᾶς καί παρρησιαστικός . καί ποτός σύνοδος γίγνομαι , Εὐσεβίας ὁ Κωνστάντιος γυνή εἰς οἴδημα αἴρω φρόνημα καί παρά ὁ ἐπίσκοπος προσκυνέω , μόνος οὗτος παρά φαῦλος αὐτός τίθημι οἴκοι μένω . ὁ δέ διά οὗτος ὑποθερμαίνω ὁ θυμός καί ὁ γνώμη φλεγμαίνω πέμπω πρός αὐτός , αἰτιάομαι καί ὑπόσχεσις κολακεύω , ὡς ἐκκλησία σύ μέγας ἐγείρω καί χρῆμα ἐπιδαψιλεύω , εἰμί ἀφικνέομαι πρός ἐγώ . ὁ δέ ἀντιδηλόω · οὗτος μέν εἰμί τίς βούλομαι τελέω , εἰμί βασίλεια , οὐ ἐγώ μᾶλλον ἢ ὁ σεαυτοῦ Ψυχή εἰμί χαρίζομαι . εἰμί δέ ἐθέλω ὡς ἀφικνέομαι πρός σός , ὡς ὁ ἐπίσκοπος πρέπω αἰδώς φυλάσσω , ἵνα εἰσέρχομαι μέν ἐγώ , σύ δέ αὐτίκα ὁ θρόνος ὁ ὑψηλός καταβαίνω μετά αἰδώς ὑπαντάω ἐγώ καί ὁ κεφαλή ὑπέχω ὁ ἐμός χείρ , εὐλογία ἀξιόω · ἔπειτα καθίημι μέν αὖος ἐγώ , σύ δέ ἀνίστημι αἰδέομαι , ὁπόταν δέ κελεύω καθεδουμενω , φέρω δήω ὁ σύνθημα . εἰμί οὕτως αἱρέω , ἀφικνέομαι παρά σός · εἰμί δέ ἕτερος τρόπος , οὐ οὗτος πολύς δίδωμι , οὐδέ οὗτος μέγας δύναμαι , ὡς ἐγώ , ὁ προσήκω τιμή ὁ ἐπίσκοπος καθυφίημι , εἰς ὁ θέω ἐξυβρίζω ὁ ἱρωσύνη θεσμός . οὗτος ὡς ἀπαγγέλλω , ἀναπίμπρημι ὁ Ψυχή , οὐ ἀνασχετός ποιέω πρός Λεόντιος τοιοῦτος δέχομαι λόγος . καί πολύς διοιδέω καί παθαίνω καί πολύς ἐκ γυναικεῖος ἀκροχολέω καί κοῦφος ἀπειλέω διάνοια καί ἀνήρ διηγέομαι , πρός τιμωρία ἐξορμάω . ὁ δέ μᾶλλον ἐπαινέω ὁ ἐλευθερία ὁ γνώμη καί ὁ γυαικη παραφέρω ὁ ὀργή καί ἀποπέμπω εἰς ὁ γυναικωνῖτις καί ποτός μεταξύ προκάθημαι ὁ βασιλεύς Κωνστάντιος ὁ ἐπίσκοπος καί ἄρχω καί ὁ ἐκκλησία ἐθέλω . ὁ μέν πολύς πᾶς ὅς τίς φημί κροτέω καί θαυμάζω , ἀγαθός εἴρω διορίζω · ὁ δέ σιωπάω . ὡς δέ ἔρομαι αὐτός ὁ βασιλεύς , τίς σιωπάω μόνος ὁ πᾶς ; θαυμάζω , φημί , ὅτι εἰς ἕτερος διέπω τάσσω ἕτερος ἐπιχειρέω , στρατιωτικός μέν καί πολιτικός πρᾶγμα προΐστημι , ἐπίσκοπος δέ περί ὁ εἰς μόνος ἐπίσκοπος ἥκω διατάσσω . ὁ δέ βασιλεύς καταιδέω παύω ὁ ἐν ὁ τοιοῦτος ἤδη διακελεύσεως . τοιοῦτος εἰμί ὁ Λεόντιος Ἐλευθέριος .