suda.lexicon 4.Σ.1337
1337 Σύλλαϲ , Σύλλου : ὄνομα κύριον . ὅτι ἐπὶ Σύλλα τοῦ ὑπάτου ὁ ἐμφύλιοϲ Ῥωμαίων ἀνήφθη πόλεμοϲ . ἐπιϲημῆναι δὲ τὴν τῶν μελλόντων κακῶν φορὰν Λίβιόϲ φηϲι καὶ Διόδωροϲ . ἐξ ἀνεφέλου τοῦ ἀέροϲ καὶ αἰθρίαϲ πολλῆϲ ἦχον ἀκουϲθῆναι ϲάλπιγγοϲ , ὀξὺν ἀποτεινούϲηϲ καὶ θρηνώδη φθόγγον . καὶ τοὺϲ μὲν ἀκούϲανταϲ ἅπανταϲ ἔκφροναϲ ὑπὸ δέουϲ γενέϲθαι · τοὺϲ δὲ Τυρρηνῶν μάντειϲ μεταβολὴν τοῦ γένουϲ καὶ μετακόϲμηϲιν ἀποφήναϲθαι ϲημαίνειν τὸ τέραϲ . εἶναι μὲν γὰρ ἀνθρώπων η΄ γένη , διαφέροντα τοῖϲ βίοιϲ καὶ τοῖϲ ἤθεϲιν ἀλλήλων · ἑκάϲτῳ δὲ ἀφωρίϲθαι χρόνον ὑπὸ τοῦ θεοῦ , ϲυμπεραινόμενον ἐνιαυτοῦ μεγάλου περιόδῳ . τῆϲ γοῦν προτέραϲ περιόδου τελευτώϲηϲ καὶ ἑτέραϲ ἐνιϲταμένηϲ , κινεῖϲθαί τι ϲημεῖον ἐκ γῆϲ ἢ οὐρανοῦ θαυμάϲιον , ὃ δῆλον εὐθὺϲ τοῖϲ τὰ τοιαῦτα ϲοφοῖϲ γίνεϲθαι , ὅτι καὶ τρόποιϲ ἄλλοιϲ καὶ βίοιϲ ἄνθρωποι χρώμενοι γεγόναϲι καὶ θεοῖϲ ἧττον τῶν προτέρων μέλονται . ταῦτα μὲν οὖν εἴτε οὕτωϲ εἴτε ἄλλωϲ πωϲ ἔχει , ϲκοπεῖν παρίημι . ὅτι Σύλλαϲ ὁ ὕπατοϲ ἀπάραϲ ἐξ Ἐφέϲου προϲϲχών τε ταῖϲ Ἀθήναιϲ ἐνδιέτριψε τῇ πόλει χρόνου τινὸϲ καὶ τὴν Ἀπειλικῶντοϲ τοῦ Τηΐου καταλαβὼν ἐνταῦθα βιβλιοθήκην ἀνείλετο · ἐν ᾗ πλεῖϲτα τῶν Ἀριϲτοτέλουϲ καὶ Θεοφράϲτου βιβλίων ἦν , οὔπω τοτε τοῖϲ πολλοῖϲ , ᾗ φηϲι Πλούταρχοϲ , γνωριζόμενα , ἀλλ᾿ ἐντεῦθεν ἐϲ τὴν τῶ ἀνθρώπων ἐκφοιτήϲαντα γνῶϲιν . ὅτι Σύλλαϲ ὁ ὕπατοϲ ἐπιλογιϲμὸν τῶν ἑαυτοῦ πράξεων ποιήϲαϲ Εὐτυχῆ ἑαυτὸν ἐκάλει καὶ ἔγραφε . καί ποτε Λαβερία , Ῥωμαία γυνὴ οὐκ ἀφανήϲ , ἐξόπιϲθεν τοῦ Σύλλου πορευομένη ἐπιβάλλει τὴν χεῖρα καὶ κροκύδα τοῦ ἱματίου ϲπᾷ . τοῦ δὲ ἐπιϲτραφέντοϲ , οὐδὲν δεινόν , εἰπεῖν , αὐτόκρατορ · ἀλλὰ βούλομαι τῆϲ ϲῆϲ κάγὼ μικρὸν εὐτυχίαϲ μεταλαβεῖν . τὸν δὲ ὑπερηϲθῆναί τε τῷ ῥηθέντι καὶ μετὰ μικρὸν ἀγαγέϲθαι ταύτην γυναῖκα , τῆϲ Μετέλληϲ ἤδη τεθηκυίαϲ .
Lemmas: 1337 Σύλλας , Σύλλας : ὄνομα κύριος . ὅτι ἐπί Σύλλας ὁ ὕπατος ὁ ἐμφύλιος Ῥωμαῖος ἀνάπτω πόλεμος . ἐπισημαίνω δέ ὁ ὁ μέλλω κακός φορά Λίβιος φημί καί Διόδωρος . ἐκ ἀνέφελος ὁ ἀήρ καί αἰθρία πολύς ἦχος ἀκούω σάλπιγξ , ὀξύς ἀποτείνω καί θρηνώδης φθόγγος . καί ὁ μέν ἀκούω ἅπας ἔκφρων ὑπό δέος γίγνομαι · ὁ δέ Τυρρηνός μάντις μεταβολή ὁ γένος καί μετακόσμησις ἀποφαίνω σημαίνω ὁ τέρας . εἰμί μέν γάρ ἄνθρωπος Η΄ γένος , διαφέρω ὁ βίος καί ὁ ἦθος ἀλλήλων · ἕκαστος δέ ἀφορίζω χρόνος ὑπό ὁ θεός , συμπεραίνω ἐνιαυτός μέγας περίοδος . ὁ γοῦν πρότερος περίοδος τελευτή καί ἕτερος ἐνίστημι , κινέω τίς σημεῖον ἐκ γῆ ἢ οὐρανός θαυμάσιος , ὅς δῆλος εὐθύς ὁ ὁ τοιοῦτος σοφός γίγνομαι , ὅτι καί τρόπος ἄλλος καί βίος ἄνθρωπος χράω γίγνομαι καί θεός κακός ὁ πρότερος μέλω . οὗτος μέν οὖν εἴτε οὕτως εἴτε ἄλλως πως ἔχω , σκοπέω παρίημι . ὅτι Σύλλας ὁ ὕπατος ἀπαίρω ἐκ Ἔφεσος προσέχω τε ὁ Ἀθῆναι ἐνδιατρίβω ὁ πόλις χρόνος τις καί ὁ Ἀπειλικῶντος ὁ Τήϊος καταλαμβάνω ἐνταῦθα βιβλιοθήκη ἀναιρέω · ἐν ὅς πλεῖστος ὁ Ἀριστοτέλης καί Θεόφραστος βιβλίον εἰμί , οὔπω τότε ὁ πολύς , ὅς φημί Πλούταρχος , γνωρίζω , ἀλλά ἐντεῦθεν εἰς ὁ ὁ ἄνθρωπος ἐκφοιτάω γνῶσις . ὅτι Σύλλας ὁ ὕπατος ἐπιλογισμός ὁ ἑαυτοῦ πρᾶξις ποιέω εὐτυχής ἑαυτοῦ καλέω καί γράφω . καί ποτός Λαβερία , Ῥωμαῖος γυνή οὐ ἀφανής , ἐξόπισθεν ὁ Σύλλας πορεύω ἐπιβάλλω ὁ χείρ καί κροκύς ὁ ἱμάτιον σπάω . ὁ δέ ἐπιστρέφω , οὐδείς δεινός , εἶπον , αὐτοκράτωρ · ἀλλά βούλομαι ὁ σός κἀγώ μικρός εὐτυχία μεταλαμβάνω . ὁ δέ ὑπερήδομαι τε ὁ εἴρω καί μετά μικρός ἄγω οὗτος γυνή , ὁ μετελλα ἤδη τίθημι .