suda.lexicon 4.Π.1709
1709 Πλάτων ὁ φιλόϲοφοϲ πένηϲ ἦν καὶ μόνον τὸν ἐν Ἀκαδημίᾳ ἐκέκτητο κῆπον , ὃϲ μέροϲ ἐλάχίϲτον ἦν τῶν διαδοχικῶν · ὁ μὲν γὰρ κῆποϲ ἐγγύϲ τι χρυϲῶν τριῶν νομιϲμάτων ἀπεδίδου , ἡ δὲ ὅλη πρόϲοδοϲ ὕϲτερον χιλίων ἢ καὶ πλειόνων ὁλίγον . ηὐξήθη δὲ αὕτη κετὰ τοὺϲ νεωτέρουϲ χρόνουϲ , ἀνθρώπων ἱερῶν τε καὶ φιλολόγων ἄλλοτε ἄλλων ἀποθνηϲκόντων καὶ κατὰ διαθήκαϲ ἀπολειπόντων τοῖϲ φιλοϲοφοῦϲιν ἀφορμὴν τῆϲ ἐπὶ τῷ φιλοϲόφῳ βίῳ ϲχολῆϲ καὶ γαλήνηϲ . ὅτι ὁ Πλάτων ἐν Νόμοιϲ φηϲὶν ἐλευθέραν εἶναι τὴν ψυχὴν καὶ δέϲποιναν τῶν παθῶν . τὸ μὲν νικᾶν αὐτὸν ἑαυτὸν παϲῶν νικῶν πρώτη καὶ ἀρίϲτη , τὸ δὲ ἡττᾶϲθαι αὐτὸν ὑφ᾿ ἑαυτοῦ αἴϲχιϲτόν τε καὶ κάκεϲτον . ἴϲμεν γὰρ ὅτι τὰ πάθη τὰ ἐν ἡμῖν οἶον νεῦρα ἢ μήρινθοί τινεϲ ἐνοῦϲαι ϲπῶϲί τε ἡμᾶϲ καὶ ἀλλήλαιϲ ἀνθέλκουωϲιν , ἐναντίαι γε οὖϲαι ἐπ᾿ ἐναντίαϲ πράξειϲ . οὐ δὴ διωριϲμένη ἀρετὴ καὶ κακία κεῖται · μιᾷ γάρ φηϲιν ὁ λόγοϲ δεῖν τῶν ἔλεξεων ἑπόμενον ἀεὶ καὶ μηδαμῇ ἀπολειπόμενον ἐκείνηϲ ἀνθέλκειν τοῖϲ ἄλλοιϲ μέτροιϲ ἕκαϲτον , ταύτην δὲ εἶναι τὴν τοῦ λογιϲμοῦ ἀγωγήν . ἀπέδειξεν οὖν ὁ ϲοφὸϲ ὡϲ τῇ βουλῇ τῆϲ ψυχῆϲ ἀπένειμε τὴν τῶν κρειττόνων καὶ χειρόνων διαίρεϲιν . ὁ αὐτὸϲ Πλάτων φηϲὶ θεολογῶν · τί τὸ ὂν μὲν ἀεί , γένεϲιν δὲ οὐκ ἔχον , καὶ τί τὸ γινόμενον ἀεί , ὂν δὲ οὐδέποτε ; τὸ μὲν δὴ νοήϲει τοῦ λόγου περιληπτὸν ἀεὶ κατὰ τὸ αὐτὸ ὄν , τὸ δὲ αἰϲθήϲει ἀλόγῳ δοξαϲτὸν γινόμενον μὲν καὶ ἀπογινόμενον , ὄντωϲ δὲ οὐδέποτε ὄν . ταῦτα δὲ πάντα μέροϲ χρόνου τὸ ἦν καὶ ἔϲται , ἃ δὴ φέροντεϲ λανθάνομεν ἐπὶ τὴν ἀῖδιον οὐϲίαν , οὐκ ἀρθῶϲ · λέγομεν γὰρ δή , ὡϲ ἦν , ἔϲτι τε καὶ ἔϲται . τὸ δὲ ἔϲτι μόνον κατὰ τὸν ἀληθινὸν λόγον προϲήκει θεῷ , τὸ δὲ ἦν καὶ ἔϲται περὶ τὴν ἐν χρόνῳ γένεϲιν οὖϲαν πρέπει λέγεϲθαι , τὸ δὲ ἀεὶ κατὰ ταυτὸν ἀκινήτωϲ οὔτε νεώτερον οὔτε πρεϲβύτερον χρὴ λέγεϲθαι . καὶ γὰρ τὸ ἀεὶ ὂν καὶ προὸν γενέϲεώϲ ἐϲτιν ἁπάϲηϲ ὑπέρτερον , τὸ δὲ γινόμενον καὶ ἀλλοιώϲειϲ πολλὰϲ ὑποδεχόμενον εἰκότωϲ ἔφηϲεν οὐδέποτε εἶναι . καὶ πάλιν ὁ αὐτὸϲ Πλάτων φηϲίν ἀγαθὸϲ μὲν ὁ θεὸϲ τῷ ὄντι καί γε λεκτέον αἴτιοϲ τῶν ἀγαθῶν , τὼν δὲ κακῶν ἁπάντων ἀναίτιοϲ . ὁ αὐτὸϲ ἐν τοῖϲ Νόμοιϲ δεικνὺϲ ἡμῖν τὸν τῶν ὅλων πρύτανιν τῶν τοῦ παντὸϲ οἰάκων ἐπειλημμένον φηϲίν · ὁ μὲν δὴ θεὸϲ ὀρχὴν καὶ τελευτὴν καὶ μέϲα τῶν πάντων ἔχων εὐθέα περαίνει κατὰ φύϲιν περιπορευόμενοϲ , τῷ δὲ ἀεὶ ξυνέπεται δίκη τῶν ἀπολειπομένων τοῦ θείου νόμου τιμωρόϲ · ἧϲ ὁ μὲν εὐδαιμονήϲειν πέλλω ἐχόμενοϲ ξυνέπεται ταπεινὸϲ καὶ κεκοϲμημένοϲ , ὁ δέ τιϲ ἐξαρθεὶϲ ὑπὸ μεγαλαυχίαϲ ἢ χρήμαϲιν ἐπαιρόμενοϲ ἢ τιμαῖϲ ἢ καὶ ϲωμάτων εὐμορφίᾳ ἅμα νεότητι καὶ ἀνοίᾳ φλέγεται μεθ᾿ ὕβρεωϲ , ὡϲ δὴ οὔτ᾿ ἄρχοντοϲ οὔτ᾿ αὖ ἡγεμόνοϲ δεόμενοϲ , ἀλλὰ καὶ ἄλλοιϲ ἱκανὸϲ ὢν ἡγεῖϲθαι , καταλείπεται ἔρημοϲ θεοῦ , καταλειφθεὶϲ δὲ καὶ ἔτι τοιούτουϲ ἄλλουϲ λαβών , ϲκρτᾷ ταράττων πάντα ἅμα καὶ πολλοῖϲ τιϲιν ἔδοξεν εἶναί τιϲ , μετὰ δὲ χρόνον ὑποϲχὼν τιμωρίαν οὐ μεμπτὴν τῇ δίκῃ ἑαυτόν τε καὶ οἶκον καὶ πόλιν ἄρδην ἀνάϲτατον ἐποίηϲε . διὰ τούτων ὁ φιλόϲοφοϲ καὶ τὸν τοῦ παντὸϲ ἔδειξε κηδεμόνα καὶ τὴν ἐπί τινων μακροθυμίαν καὶ τὴν ἐντεῦθεν τοῖϲ ἀνοήτοιϲ προϲγινομένην λώβην καὶ τὴν ἐϲ ὕϲτερον αὐτοῖϲ ἐπιφερομένην πανωλεθρίαν . ὁ αὐτὸϲ ἐν τῷ Γοργίᾳ καὶ τῆϲ τιμωρίαϲ δηλοῖ τὰϲ αἰτίαϲ λέγων ὡδί · προϲήκει δὲ παντὶ τῷ ἐν τιμωρίᾳ ὄντι ὑπ᾿ ἄλλου ὁρθῶϲ τιμωρουμένου ἢ βελτίων γίνεϲθαι καί τι τῷ ὄντι ὀνίναϲθαι ἢ παρά δειγμα ἄλλοιϲ γίγνεϲθαι , ἵν᾿ ἐκεῖνοι ὁρῶντεϲ πάϲχοντα ἃ πάϲχει , φοβούμενοι βελτίουϲ γίγνωνται . εἰϲὶ δὲ οἱ ὠφελούμενοι μὲν καὶ δίκην διδόντεϲ ὑπὸ θεοῦ καὶ ἀνθρώπων οὗτοι , οἳ ἂν ἰάϲιμα ἁμαρτήματα ἁμαρτάνωϲιν . ὄμωϲ δὲ δι᾿ ἀλγηδόνων καὶ ὀδυνῶν γίνεται αὐτοῖϲ ἡ ὠφέλεια κἀνθάδε καὶ ἐν ᾄδου . οὐ γὰρ οἷόν τε ἄλλωϲ ἀδικίαϲ ἀπαλλάττεϲθαι . οἳ δ᾿ ἂν τὰ ἔϲχατα ἀδικήϲωϲι καὶ διὰ τὰ τοιαῦτα ἀδικήματα ἀνίατοι πάμπαν γένωνται , νωνται , ἐντεῦθεν τὰ παραδείγματα γίνονται , καὶ οὗτοι μὲν οὐκέτι ὀνίνανται οὐδέν , ἅτε ἀνίατοι ὄντεϲ , ἄλλοι δὲ ὀνίνανται οἱ τούτουϲ ὁρῶντεϲ διὰ τὰϲ τοιαύταϲ ἁμαρτίαϲ ὀδυνηρότατα καὶ φοβερώτατα πάθη πάϲχονταϲ καὶ τὸν ἀεὶ χρόνον ἀτεχνῶϲ παραδείγματα ἀνηρτημένουϲ . ταῦτα δὲ ἔοικε ϲεϲυληκέναι ἐκ τῶν θείων γραφῶν , διὰ Μωϲέωϲ ὑπὸ τοῦ θεοῦ πρὸϲ τὸν Φαραὼ λεχθέντα · εἰϲ αὐτὸ τοῦτο ἐξήγειρά ϲε , ὅπωϲ ἐνδείξωμαι ἐν ϲοὶ τὴν δύναμίν μου · ὅπωϲ διαγγελῇ τὸ ὄνομά μου ἐν πάϲῃ τῇ γῇ . παμπονήρῳ γὰρ γεγενημένῳ ἐκείνῳ παντοδαπὰϲ κολάϲειϲ ἐπήνεγκεν ὁ θεόϲ , οὐχ ὥϲτε ἀποφῆναι βελτίονα ( ἤδει γὰρ αὐτοῦ καὶ τὸν νοῦν ἀντίτυπον καὶ τὸ πάθοϲ ἀνήκεϲτον ) , ἀλλ᾿ ὅπωϲ τὰ περὶ ἐκείνου διηγήματα πᾶϲιν ὡφελείαϲ γένωνται παραδείγματα καθάπερ αἱ πόλειϲ τρέφουϲι τοὺϲ δημίουϲ , οὐκ ἐπαινοῦϲαι μὲν αὐτῶν τὴν προαίρεϲιν , ἀνεχόμεναι δὲ τῆϲ τούτων ὑπηρεϲίαϲ διὰ τὴν χρείαν καὶ τὰ λοιπὰ δῆλα . ὁ αὐτὸϲ περὶ τῶν λήξεων καὶ ἀποκληρώϲεων τῶν ψυχῶν ἐν τῷ Φαίδωνί φηϲιν · ὁ μὲν ἀτέλεϲτοϲ καὶ ἀκάθαρτοϲ εἰϲ ἅδην ἀφικόμενοϲ , ἐν βορβόρῳ κείϲεται , ὁ δὲ τετελεϲμένοϲ καὶ κεκαθαρμένοϲ ἐκεῖ μεταχωρήϲαϲ μετὰ θεῶν οἰκήϲει . καὶ αὖθιϲ · τὸν μὲν γὰρ δικαίωϲ τὸν βίον διεληλυθότα καὶ ὁϲίωϲ , ἐπειδὰν τελευτήϲῃ , εἰϲ μακάρων γήϲουϲ οἰκεῖν ἐν πάϲῃ εὐδαιμονίᾳ κακῶν ἐκτόϲ , τὸν δὲ ἀδίκωϲ καὶ ἀθέωϲ εἰϲ τὸ κρίϲεώϲ τε καὶ δίκηϲ δεϲμωτήριον , ὃ δὴ Τάρταρον καλοῦϲιν , ἰέναι . ταῦτα ἐκ τῶν Αἰγύπτου μεμάθηκε .
Lemmas: 1709 Πλάτων ὁ φιλόσοφος πένης εἰμί καί μόνος ὁ ἐν Ἀκαδημία κτάομαι κῆπος , ὅς μέρος μικρός εἰμί ὁ διαδοχικός · ὁ μέν γάρ κῆπος ἐγγύς τίς χρυσός τρεῖς νόμισμα ἀποδίδωμι , ὁ δέ ὅλος πρόσοδος ὕστερος χίλιοι ἢ καί πλείων ὀλίγος . αὐξάνω δέ οὗτος Κέτα ὁ νέος χρόνος , ἄνθρωπος ἱερός τε καί φιλόλογος ἄλλοτε ἄλλος ἀποθνῄσκω καί κατά διαθήκη ἀπολείπω ὁ φιλοσοφέω ἀφορμή ὁ ἐπί ὁ φιλόσοφος βίος σχολή καί γαλήνη . ὅτι ὁ Πλάτων ἐν Νόμος φημί ἐλεύθερος εἰμί ὁ ψυχή καί δέσποινα ὁ πάθος . ὁ μέν νικάω αὐτός ἑαυτοῦ πᾶς Νίκη πρῶτος καί ἀγαθός , ὁ δέ ἡσσάομαι αὐτός ὑπό ἑαυτοῦ αἰσχρός τε καί κεστός . οἶδα γάρ ὅτι ὁ πάθος ὁ ἐν ἐγώ οἶος νεῦρον ἢ μήρινθος τις ἔνειμι σπάω τε ἐγώ καί ἀλλήλων ἀνθέλκω , ἐναντίος γε εἰμί ἐπί ἐναντίος πρᾶξις . οὖον δή διορίζω ἀρετή καί κακία κεῖμαι · εἷς γάρ φημί ὁ λόγος δήω ὁ λέξις ἕπω ἀεί καί μηδαμός ἀπολείπω ἐκεῖνος ἀνθέλκω ὁ ἄλλος μέτρον ἕκαστος , οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁ λογισμός ἀγωγή . ἀποδείκνυμι οὖν ὁ σοφός ὡς ὁ βουλή ὁ Ψυχή ἀπονέμω ὁ ὁ ἀγαθός καί χείρων διαίρεσις . ὁ αὐτός Πλάτων φημί θεολογέω · τίς ὁ εἰμί μέν ἀεί , γένεσις δέ οὐ ἔχω , καί τίς ὁ γίγνομαι ἀεί , εἰμί δέ οὐδέποτε ; ὁ μέν δή νοέω ὁ λόγος περιληπτός ἀεί κατά ὁ αὐτός εἰμί , ὁ δέ αἴσθησις ἄλογος δοξαστός γίγνομαι μέν καί ἀπογίγνομαι , εἰμί δέ οὐδέποτε εἰμί . οὗτος δέ πᾶς μέρος χρόνος ὁ εἰμί καί εἰμί , ὁ δή φέρω λανθάνω ἐπί ὁ ἀΐδιος οὐσία , οὐ ἀρθῶς · λέγω γάρ δή , ὡς εἰμί , εἰμί τε καί εἰμί . ὁ δέ εἰμί μόνος κατά ὁ ἀληθινός λόγος προσήκω θεός , ὁ δέ εἰμί καί εἰμί περί ὁ ἐν χρόνος γένεσις εἰμί πρέπω λέγω , ὁ δέ ἀεί κατά τατός ἀκίνητος οὔτε νέος οὔτε πρέσβυς χρή λέγω . καί γάρ ὁ ἀεί εἰμί καί πρόειμι γένεσις εἰμί ἅπας ὑπέρτερος , ὁ δέ γίγνομαι καί ἀλλοιόω πολύς ὑποδέχομαι εἰκότως φημί οὐδέποτε εἰμί . καί πάλιν ὁ αὐτός Πλάτων φημί ἀγαθός μέν ὁ θεός ὁ εἰμί καί γε λεκτέος αἴτιος ὁ ἀγαθός , ὅς δέ κακός ἅπας ἀναίτιος . ὁ αὐτός ἐν ὁ Νόμος δείκνυμι ἐγώ ὁ ὁ ὅλος πρύτανις ὁ ὁ πᾶς Οἴαξ ἐπιλαμβάνω φημί · ὁ μέν δή θεός ὀρχὴν καί τελευτή καί μέσος ὁ πᾶς ἔχω εὐθύς περαίνω κατά φύσις περιπορεύομαι , ὁ δέ ἀεί συνέπομαι δίκη ὁ ἀπολείπω ὁ θεῖον νόμος τιμωρός · ὅς ὁ μέν εὐδαιμονέω πελλός ἔχω συνέπομαι ταπεινός καί κοσμέω , ὁ δέ τις ἐξαίρω ὑπό μεγαλαυχία ἢ χρῆμα ἐπαίρω ἢ τιμή ἢ καί σῶμα εὐμορφία ἅμα νεότης καί ἄνοια φλέγω μετά ὕβρις , ὡς δή οὔτε ἄρχω οὔτε αὖος ἡγεμών δήω , ἀλλά καί ἄλλος ἱκανός εἰμί ἡγέομαι , καταλείπω ἐρῆμος θεός , καταλείπω δέ καί ἔτι τοιοῦτος ἄλλος λαμβάνω , σκρτᾷ ταράσσω πᾶς ἅμα καί πολύς τις δοκέω εἰμί τις , μετά δέ χρόνος ὑπέχω τιμωρία οὖον μεμπτός ὁ δίκη ἑαυτοῦ τε καί οἶκος καί πόλις ἄρδην ἀνάστατος ποιέω . διά οὗτος ὁ φιλόσοφος καί ὁ ὁ πᾶς δείκνυμι κηδεμών καί ὁ ἐπί τίνω μακροθυμία καί ὁ ἐντεῦθεν ὁ ἀνόητος προσγίγνομαι λώβη καί ὁ εἰς ὕστερος αὐτός ἐπιφέρω πανωλεθρία . ὁ αὐτός ἐν ὁ Γοργίας καί ὁ τιμωρία δηλόω ὁ αἴτιος λέγω ὧδε · προσήκω δέ πᾶς ὁ ἐν τιμωρία εἰμί ὑπό ἄλλος ὀρθῶς τιμωρέω ἢ ἀγαθός γίγνομαι καί τίς ὁ εἰμί ὀνίνημι ἢ παρά δεῖγμα ἄλλος γίγνομαι , ἵνα ἐκεῖνος ὁράω πάσχω ὁ πάσχω , φοβέω ἀγαθός γίγνομαι . εἰμί δέ ὁ ὠφελέω μέν καί δίκη δίδωμι ὑπό θεός καί ἄνθρωπος οὗτος , ἕ εἄν ἰάσιμος ἁμάρτημα ἁμαρτάνω . ὅμως δέ διά ἀλγηδών καί ὀδύνη γίγνομαι αὐτός ὁ ὠφέλεια ἐνθάδε καί ἐν ἀείδω . οὖον γάρ οἷος τε ἄλλως ἀδικία ἀπαλλάσσω . ἕ δέ εἄν ὁ ἔσχατος ἀδικέω καί διά ὁ τοιοῦτος ἀδίκημα ἀνίατος πάμπαν γίγνομαι , νάω , ἐντεῦθεν ὁ παράδειγμα γίγνομαι , καί οὗτος μέν οὐκέτι ὀνίνημι οὐδείς , ἅτε ἀνίατος εἰμί , ἄλλος δέ ὀνίνημι ὁ οὗτος ὁράω διά ὁ τοιοῦτος ἁμαρτία ὀδυνηρός καί φοβερός πάθος πάσχω καί ὁ ἀεί χρόνος ἄτεχνος παράδειγμα ἀναρτάω . οὗτος δέ ἔοικα συλάω ἐκ ὁ θεῖον γραφεύς , διά Μωσῆς ὑπό ὁ θεός πρός ὁ Φαραώ λέγω · εἰς αὐτός οὗτος ἐξεγείρω σύ , ὅπως ἐνδείκνυμι ἐν σύ ὁ δύναμις ἐγώ · ὅπως διαγγέλλω ὁ ὄνομα ἐγώ ἐν πᾶς ὁ γῆ . παμπόνηρος γάρ γίγνομαι ἐκεῖνος παντοδαπός κολάζω ἐπιφέρω ὁ θεός , οὐ ὥστε ἀποφαίνω ἀγαθός ( ἦδος γάρ αὐτός καί ὁ νόος ἀντίτυπος καί ὁ πάθος ἀνήκεστος ) , ἀλλά ὅπως ὁ περί ἐκεῖνος διήγημα πᾶς ὡφελεία γίγνομαι παράδειγμα καθάπερ ὁ πόλις τρέφω ὁ δήμιος , οὐ ἐπαινέω μέν αὐτός ὁ προαίρεσις , ἀνέχω δέ ὁ οὗτος ὑπηρεσία διά ὁ χρεία καί ὁ λοιπάς δῆλος . ὁ αὐτός περί ὁ λῆξις καί ἀποκλήρωσις ὁ Ψυχή ἐν ὁ Φαίδων φημί · ὁ μέν ἀτέλεστος καί ἀκάθαρτος εἰς ἅδην ἀφικνέομαι , ἐν βόρβορος κεῖμαι , ὁ δέ τελέω καί καθαίρω ἐκεῖ μεταχωρέω μετά θεός οἰκέω . καί αὖθις · ὁ μέν γάρ δικαίως ὁ βίος διέρχομαι καί ὅσιος , ἐπειδάν τελευτάω , εἰς μάκαρ γήσους οἰκέω ἐν πᾶς εὐδαιμονία κακός ἐκτός , ὁ δέ ἄδικος καί ἄθεος εἰς ὁ κρίσις τε καί δίκη δεσμωτήριον , ὅς δή Τάρταρος καλέω , εἶμι . οὗτος ἐκ ὁ Αἴγυπτος μανθάνω .