suda.lexicon 2.Δ.442
442 Δημοκήδηϲ , Καλλιφῶντοϲ , ἱερέωϲ ἐν Κνίδῳ γενομένου Ἀϲκληπιοῦ , Κροτωνιάτηϲ , ἰατρόϲ · ὃϲ ἐν Αἰγίνῃ ἰάτρευϲέ τε καὶ ἔγημε καὶ Πολυκράτην τὸν Σάμου τύραννον ἰάτρευϲεν ἐπὶ χρυϲίου ταλάντοιϲ δύο · καὶ ὑπὸ Δαρείου τοῦ Πέρϲου μετεπέμφθη καὶ ϲυνεγένετο αὐτῷ χρόνον ἱκανόν . ἔγραψεν ἰατρικὸν βιβλίον . ὅτι Δαρεῖοϲ ὁ βαϲιλεὺϲ ἐν ἄγρῃ Θηρῶν ἀποθρώϲκων ἀπὸ ἵππου ἐϲτράφη τὸν πόδα καί κωϲ ἰϲχυροτέρωϲ · ὁ γάρ οἱ ἀϲτράγαλοϲ ἐξεχώρηϲεν ἐκ τῶν ἄρθρων . νομίζων δὲ καὶ πρότερον περὶ ἑωυτὸν ἔχειν τοὺϲ δοκέονταϲ Αἰγυπτίων εἶναι πρώτουϲ τὴν ἰατρικὴν τούτοιϲιν ἐχρῆτο . οἱ δὲ ϲτρεβλοῦντεϲ καὶ βιώμενοι τὸν πόδα κακὸν μεῖζον ἐργάζοντο . ἐφʼ ἑπτὰ μὲν δὴ ἡμέραϲ καὶ ἑπτὰ νύκταϲ ὑπὸ τοῦ παρεόντοϲ κακοῦ ὁ Δαρεῖοϲ ἀγρυπνίηϲιν εἴχετο · τῇ δὲ δὴ ὀγδόῃ ἡμέρῃ ἔχοντί οἱ φλαύρωϲ παρακούϲαϲ τιϲ πρότερον ἔτι ἐν Σάρδιϲι τοῦ Κροτωνιήτεω Δημοκήδεοϲ τὴν τέχνην ἀγγέλλει τῷ Δαρείῳ · ὁ δὲ ἄγειν μιν τὴν ταχίϲτην παῤ ἑωυτὸν ἐκέλευε . τὸν δὲ ὡϲ ἐξεῦρον ἐν τοῖϲιν Ὀροίτεω ἀνδραπόδοιϲιν ὅκου δὴ ἀπημελημένον , παρῆγον εἰϲ μέϲον πέδαϲ τε ἕλκοντα καὶ ῥάκεϲιν ἐϲθημένον . ϲταθέντα δὲ ἐϲ μέϲον ἠρώτα ὁ Δαρεῖοϲ , τὴν τέχνην εἰ ἐπίϲταιτο . ὁ δὲ οὐκ ἀπεδέκετο , ὀρρωδέων μὴ ἑωυτὸν ἐκφήναϲ τοπαράπαν τῆϲ Ἑλλάδοϲ ᾖ ἀπεϲτερημένοϲ . κατεφάνη τε τῷ Δαρείῳ τεχνάζειν ἐπιϲτάμενοϲ · καὶ τοὺϲ ἀγαγόνταϲ αὐτὸν ἐκέλευϲε μάϲτιγάϲ τε καὶ κέντρα παραφέρειν εἰϲ τὸ μέϲον . ὁ δὲ ἐν ἑωυτῷ δὴ ὦν ἐκφαίνει , φάϲ , ἀτρεκέωϲ μὲν οὐκ ἐπίϲταϲθαι , ὁμιλήϲαϲ δὲ ἰητρῷ φλαύρωϲ ἔχειν τὴν τέχνην . μετὰ δέ , ὡϲ ἐπέτρεψεν , Ἑλληνικοῖϲι ἰήμαϲι χρεώμενοϲ καὶ ἠπιάματα τὰ ἰϲχυρὰ προϲάγων ὕπνου τε μεταλαγχάνειν ἐποίεε καὶ ἐν χρόνῳ ὀλίγῳ ὑγιέα μιν ὄντα ἀπέδεξεν , οὐδαμὰ ἔτι ἐλπίζοντα ἀρτίπουν ἔϲεϲθαι . οὕτω φηϲὶν Ἡρόδοτοϲ ὁ λογοποιόϲ . ὅτι καὶ Ἄτοϲϲα , ἡ Κύρου μὲν θυγάτηρ , Δαρείου δὲ γυνή , ἐπὶ τοῦ μαϲτοῦ ἔϲχε φῦμα , μετὰ δὲ ἐκραγὲν ἐνέμετο πρόϲω . ὅϲον μὲν δὴ χρόνον ἦν ἔλαϲϲον , ἡ δὲ κρύπτουϲα καὶ αἰϲχυνομένη ἔφραζεν οὐδενί , ἐπείτε δὲ ἐν κακῷ ἦν , μετεπέμψατο τὸν Δημοκήδην καί οἱ ἐπέδειξεν . ὁ δὲ φὰϲ ὑγιέα ποιήϲει ἐξορκοῖ μιν ἦ μέν οἱ ἀντυπουργήϲειν ἐκείνην τοῦτο , ὃ ἂν αὐτῆϲ δεηθῇ · δεήϲεϲθαι δὲ οὐδενὸϲ τῶν ὅϲα ἐϲ αἰϲχύνην φέρει . καὶ ᾐτήϲατο τὴν εἰϲ Ἐλλάδα ἄφιξιν .
Lemmas: 442 Δημοκήδης , Καλλιφῶν , ἱερεύς ἐν Κνίδος γίγνομαι Ἀσκληπιός , Κροτωνιάτης , ἰατρός · ὅς ἐν Αἴγινα ἰατρεύω τε καί γαμέω καί Πολυκράτης ὁ Σάμος τύραννος ἰατρεύω ἐπί χρυσίον τάλαντον δύο · καί ὑπό Δαρεῖος ὁ Πέρσης μεταπέμπω καί συγγίγνομαι αὐτός χρόνος ἱκανός . γράφω ἰατρικός βιβλίον . ὅτι Δαρεῖος ὁ βασιλεύς ἐν ἄγρα θήρ ἀποθρῴσκω ἀπό ἵππος στρέφω ὁ πούς καί Κῶς ἰσχυρός · ὁ γάρ ὁ ἀστράγαλος ἐκχωρέω ἐκ ὁ ἄρθρον . νομίζω δέ καί πρότερος περί ἑαυτοῦ ἔχω ὁ δοκέω Αἰγύπτιος εἰμί πρῶτος ὁ ἰατρικός οὗτος χράω . ὁ δέ στρεβλόω καί βιάζω ὁ πούς κακός μείζων ἐργάζομαι . ἐπί ἑπτά μέν δή ἡμέρα καί ἑπτά νύξ ὑπό ὁ πάρειμι κακός ὁ Δαρεῖος ἀγρυπνία ἔχω · ὁ δέ δή ὄγδοος ἡμέρα ἔχω ὁ φλαῦρος παρακούω τις πρότερος ἔτι ἐν Σάρδεις ὁ Κροτωνιήτης Δημοκήδης ὁ τέχνη ἀγγέλλω ὁ Δαρεῖος · ὁ δέ ἄγω ὅς ὁ ταχύς παρά ἑαυτοῦ κελεύω . ὁ δέ ὡς ἐξευρίσκω ἐν ὅς Ὀροίτης ἀνδράποδον ὅπου δή ἀπαμελέομαι , παράγω εἰς μέσος πέδη τε ἕλκω καί ῥάκος ἐσθέω . ἵστημι δέ εἰς μέσος ἐρωτάω ὁ Δαρεῖος , ὁ τέχνη εἰμί ἐπίσταμαι . ὁ δέ οὐ ἀποδέχομαι , ὀρρωδέω μή ἑαυτοῦ ἐκφαίνω τοπάλαι ὁ Ἑλλάς εἰμί ἀποστερέω . καταφαίνω τε ὁ Δαρεῖος τεχνάζω ἐπίσταμαι · καί ὁ ἄγω αὐτός κελεύω μάστιξ τε καί κέντρον παραφέρω εἰς ὁ μέσος . ὁ δέ ἐν ἑαυτοῦ δή οὖν ἐκφαίνω , φημί , ἀτρεκέως μέν οὐ ἐφίστημι , ὁμιλέω δέ ἰατρός φλαῦρος ἔχω ὁ τέχνη . μετά δέ , ὡς ἐπιτρέπω , Ἑλληνικός ἴαμα χράομαι καί ἠπιάματα ὁ ἰσχυρός προσάγω ὕπνος τε μεταλαγχάνω ποιέω καί ἐν χρόνος ὀλίγος ὑγιής ὅς εἰμί ἀποδείκνυμι , οὐδαμός ἔτι ἐλπίζω ἀρτίπους εἰμί . οὗτος φημί Ἡρόδοτος ὁ λογοποιός . ὅτι καί Ἄτοσσα , ὁ Κῦρος μέν θυγάτηρ , Δαρεῖος δέ γυνή , ἐπί ὁ μαστός ἔχω φῦμα , μετά δέ ἐκρήγνυμι νέμω πρόσω . ὅσος μέν δή χρόνος εἰμί μικρός , ὁ δέ κρύπτω καί αἰσχύνω φράζω οὐδείς , ἐπείτε δέ ἐν κακός εἰμί , μεταπέμπω ὁ δημοκηδής καί ὁ ἐπιδείκνυμι . ὁ δέ φημί ὑγιής ποιέω ἐξορκόω ὅς εἰμί μέν ὁ ἀνθυπουργέω ἐκεῖνος οὗτος , ὅς εἄν αὐτός δήω · δήω δέ οὐδείς ὁ ὅσος εἰς αἰσχύνη φέρω . καί αἰτέω ὁ εἰς Ἐλλάς ἄφιξις .