suda.lexicon 1.A.4177
4177 Ἀϲκὸϲ ἐν πάχνῃ · ὁ Δαβὶδ λέγει , ὅτι ἐγενήθην ὡϲ ἀϲκὸϲ ἐν πάχνῃ . ὁ ἀϲκὸϲ θερμαινόμενοϲ χαυνοῦται καὶ φυϲώμενοϲ ἐξογκοῦται , ἐν δὲ τῇ πάχνῃ ϲκληρύνεται καὶ πήγνυται . οὕτω καὶ τοῦ ϲώματοϲ ἡ φύϲιϲ χαυνοῦται μὲν τῇ τρυφῇ καὶ ἐξογκοῦται , τῇ δὲ ἀϲκητικῇ ἀγωγῇ ταπεινοῦται καῖ πιέζεται . καὶ τούτου μάρτυϲ ὁ Παῦλοϲ βοῶν · ἀλλ᾿ ὑποπιέζω μου τὸ ϲῶμα καὶ δουλαγωγῶ , μή πωϲ ἄλλοιϲ κηρύξαϲ αὐτὸϲ ἀδόκιμοϲ γένωμαι . τοιγάρτοι καὶ ὁ προφήτηϲ , ἐπειδὴ διωκόμενοϲ ὑπὸ τοῦ Σαοὺλ κρείττων ἦν τῶν παθῶν , εἰρήνηϲ δὲ ἀπολαύϲαϲ τοῖϲ ἀπὸ τῆϲ τρυφῆϲ ἐβλάβη ϲκιρτήμαϲι , ταπεινώϲαϲ τὸ ϲῶμα τῶν θείων νόμων τὴν μνήμην ἀνενεώϲατο . καὶ Ἀϲκὸϲ Κτηϲιφῶνγοϲ · Ἀριϲτοφάνηϲ · κατὰ τὰ πάτρια τοὺϲ χοὰϲ πίνειν ὑπὸ τῆϲ ϲάλπιγγοϲ · πιγγοϲ · ὃϲ δ᾿ ἂν ἐκπίῃ πρώτιϲτοϲ , ἀϲκὸν Κτηϲιφῶντοϲ λήψεται . ἐν γὰρ ταῖϲ Χοαῖϲ ἀγὼν ἦν περὶ τοῦ ἐκπιεῖν πρῶτόν τινα χοᾶ , καὶ ὁ νικῶν ἐϲτέφετο φυλλίνῳ ϲτεφάνῳ καὶ ἀϲκὸν οἴνου ἐλάμβανε . πρὸϲ ϲάλπιγγαϲ δὲ ἔπινον . ὁ δὲ Κτηϲιφῶν ὡϲ παχὺϲ καὶ προγάϲτωρ ἐϲκώπτετο . ἐτίθετο δὲ ἀϲκὸϲ πεφυϲημένοϲ ἐν τῇ τῶν Χοῶν ἑορτῇ ἐφ᾿ οὗ τοὺϲ πίνονταϲ πρὸϲ ἀγῶναϲ ἑϲτάναι , τὸν προπιόντα δὲ ὡϲ νικήϲαντα λαμβάνειν ἀϲκόν . ἔπινον δὲ μέτρον τι οἷον χοᾶ . καὶ Ἀϲκοφορεῖν . ἐν ταῖϲ Διονυϲιακαῖϲ πομπαῖϲ , τὰ μὲν ὑπὸ τῶν ἀϲτῶν ἐπράττετο , τὰ δὲ τοῖϲ μετοίκοιϲ ποιεῖν ὑπὸ τῶν νομοθετηϲάντων προϲετέτακτο . οἱ μὲν οὖν μέτοικοι χιτῶναϲ ἐνεδύοντο χρῶμα ἔχονταϲ φοινικοῦν καὶ ϲκάφοϲ ἔφερον · ὅθεν ϲκαφηφόροι προϲηγορεύοντο . οἱ δὲ ἀϲτοὶ ἐϲθῆτα εἷχον , ἣν ἐβούλοντο , καὶ ἀϲκοὺϲ ἐπ᾿ ὤμων ἔφερον · ὅθεν ἀϲκοφόροι ἐκαλοῦντο . καὶ παροιμία · Ἀϲκῷ μορμολύττεϲθαι , ἐπὶ τῶν εἰκῆ καὶ διακενῆϲ δεδιττομένων . καὶ Ἀϲκωλίαζον · ἑορτὴν οἱ Ἀθηναῖοι ἦγον τὰ Σκώλια , ἐν ᾗ ἥλλοντο τοῖϲ ἀϲκοῖϲ εἰϲ τιμὴν τοῦ Διονύϲου . δοκεῖ δὲ ἐχθρὸν εἶναι τῇ ἀμπέλῳ τὸ ζῷον . ἀμέλει γοῦν καὶ ἐπίγραμμα φαίνεται πρὸϲ τὴν αἶγα οὕτωϲ ἔχον · κἤν με φάγῃϲ ἐπὶ ῥίζαν , ὅμωϲ δ᾿ ἔτι καρποφορήϲω , ὅϲϲον ἐπιλεῖψαι ϲοὶ , τράγε , θυομένῳ . Ἀϲκωλίαζε δὲ ἀντὶ τοῦ ἅλλου · κυρίωϲ ἀϲκωλιάζειν ἔλεγον τὸ ἐπὶ τῶν ἀϲκῶν ἅλλεϲθαι ἕνεκα τοῦ γελωτοποιεῖν . ἐν μέϲῳ δὲ τοῦ θεάτρου ἐτίθεντο ἀϲκοὺϲ πεφυϲημένουϲ καὶ ἀληλιμμένουϲ , εἰϲ οὓϲ ἐναλλόμενοι ὠλίϲθαινον · καθάπερ Εὔβουλοϲ ἐν Δαμαλίᾳ φηϲὶν οὕτωϲ · καὶ πρόϲ γε τούτοιϲ ἀϲκὸν ἐϲ μέϲον καταθέντεϲ ἐνάλλεϲθε καὶ καγχάζετε ἐπὶ τοῖϲ καταρρέουϲιν ἀπὸ κελεύϲματοϲ . καὶ Ἀϲκωλιάζοντϲ , ἐφ᾿ ἑνὸϲ ποδὸϲ ἐφαλλόμενοι , ὑϲτερούμενοι τῶν κατὰ φύϲιν . ὃ δὲ ἐμοὶ δοκεῖν , ὁρμῇ τῇ παρὰ τοῦ Ἀϲκληπιοῦ ἐϲ τὸν δεϲπότην την ἀϲκωλιάζων θάτερον τῶν ποδῶν ἔρχεται , καὶ ὄρθριον ᾀδομένου τοῦ παιᾶνοϲ τῷ Ἀϲκληπιῷ ἑαυτὸν ἀποφαίνει τῶν χορευτῶν , ἕνα καὶ ἐν τάξει ϲτὰϲ ὥϲπερ οὖν παρά τινοϲ λαβὼν χοροδέκτου τὴν ϲτάϲιν , ὡϲ οἷόϲ τε ἦν ϲυνᾴδειν ἐπειρᾶτο τῷ ὀρνιθείῳ μέλει . καὶ Ἀϲκωλιαϲμὸϲ ὁμοίωϲ , τὸ ἐφ᾿ ἑνὸϲ ποδὸϲ βαίνειν . ὅτι οἱ ἀϲκοὶ ἁλϲὶ ϲμηχόμενοι βελτίονεϲ γίνονται .
Lemmas: 4177 Ἀσκός ἐν πάχνη · ὁ Δαυίδ λέγω , ὅτι γίγνομαι ὡς ἀσκός ἐν πάχνη . ὁ ἀσκός θερμαίνω χαυνόω καί φυσάω ἐξογκόω , ἐν δέ ὁ πάχνη σκληρύνω καί πήγνυμι . οὗτος καί ὁ σῶμα ὁ φύσις χαυνόω μέν ὁ τρυφή καί ἐξογκόω , ὁ δέ ἀσκητικός ἀγωγή ταπεινόω καί πιέζω . καί οὗτος μάρτυς ὁ Παῦλος βοῦς · ἀλλά ὑποπιέζω ἐγώ ὁ σῶμα καί δουλαγωγέω , μή πως ἄλλος κηρύσσω αὐτός ἀδόκιμος γίγνομαι . τοιγάρ καί ὁ προφήτης , ἐπεί διώκω ὑπό ὁ Σαῦλος ἀγαθός εἰμί ὁ πάθος , εἰρήνη δέ ἀπολαύω ὁ ἀπό ὁ τρυφή βλάπτω σκίρτημα , ταπεινόω ὁ σῶμα ὁ θεῖον νόμος ὁ μνήμη ἀνανεόομαι . καί Ἀσκός Κτησιφῶν · Ἀριστοφάνης · κατά ὁ πάτριος ὁ χοή πίνω ὑπό ὁ σάλπιγξ · Πίγγος · ὅς δέ εἄν ἐκπίνω πρῶτος , ἀσκός Κτησιφῶν λαμβάνω . ἐν γάρ ὁ Χοή ἀγών εἰμί περί ὁ ἐκπίνω πρότερος τις χοῦς , καί ὁ Νίκη στέφω φύλλινος στέφανος καί ἀσκός οἶνος λαμβάνω . πρός σάλπιγξ δέ πίνω . ὁ δέ Κτησιφῶν ὡς παχύς καί προγάστωρ σκώπτω . τίθημι δέ ἀσκός φυσάω ἐν ὁ ὁ Χοῶν ἑορτή ἐπί ὅς ὁ πίνω πρός ἀγών ἵστημι , ὁ προπίνω δέ ὡς νικάω λαμβάνω ἀσκός . πίνω δέ μέτρον τίς οἷος χοῦς . καί ἀσκοφορέω . ἐν ὁ διονυσιακός πομπή , ὁ μέν ὑπό ὁ ἀστός πράσσω , ὁ δέ ὁ μέτοικος ποιέω ὑπό ὁ νομοθετέω προστάσσω . ὁ μέν οὖν μέτοικος χιτών ἐνδύω χρῶμα ἔχω Φοινικοῦς καί σκάφος φέρω · ὅθεν σκαφηφόρος προσαγορεύω . ὁ δέ ἀστός ἐσθής ἔχω , ὅς βούλομαι , καί ἀσκός ἐπί ὦμος φέρω · ὅθεν ἀσκοφορέω καλέω . καί παροιμία · Ἀσκός μορμολύττομαι , ἐπί ὁ εἰκῇ καί διακενῆς δειδίσσομαι . καί ἀσκωλιάζω · ἑορτή ὁ Ἀθηναῖος ἄγω ὁ Σκώλια , ἐν ὅς ἅλλομαι ὁ ἀσκέω εἰς τιμή ὁ Διόνυσος . δοκέω δέ ἐχθρός εἰμί ὁ ἄμπελος ὁ ζῷον . ἀμελέω γοῦν καί ἐπίγραμμα φαίνω πρός ὁ αἴξ οὕτως ἔχω · κἤν ἐγώ ἐσθίω ἐπί ῥίζα , ὅμως δέ ἔτι καρποφορώ , ὅσος ἐπιλείπω σύ , τράγος , θύω1 . ἀσκωλιάζω δέ ἀντί ὁ ἅλλομαι · κύριος ἀσκωλιάζω λέγω ὁ ἐπί ὁ ἀσκέω ἅλλομαι ἕνεκα ὁ γελωτοποιέω . ἐν μέσος δέ ὁ θέατρον τίθημι ἀσκός φυσάω καί ἀλείφω , εἰς ὅς ἐνάλλομαι ὀλισθάνω · καθάπερ Εὔβουλος ἐν δαμάλιον φημί οὕτως · καί πρός γε οὗτος ἀσκός εἰς μέσος κατατίθημι ἐνάλλομαι καί καγχάζω ἐπί ὁ καταρρέω ἀπό κέλευσμα . καί Ἀσκωλιάζω , ἐπί εἷς πούς ἐφάλλομαι , ὑστερέω ὁ κατά φύσις . ὅς δέ ἐγώ δοκέω , ὁρμή ὁ παρά ὁ Ἀσκληπιός εἰς ὁ δεσπότης ὁ ἀσκωλιάζω ἕτερος ὁ πούς ἔρχομαι , καί ὄρθριος ἀείδω ὁ παιάν ὁ Ἀσκληπιός ἑαυτοῦ ἀποφαίνω ὁ χορευτής , εἷς καί ἐν τάξις ἵστημι ὥσπερ οὖν παρά τις λαμβάνω χοροδέκτης ὁ στάσις , ὡς οἷος τε εἰμί συνᾴδω πειράω ὁ ὀρνίθειος μέλος . καί ἀσκωλιασμός ὁμοίως , ὁ ἐπί εἷς πούς βαίνω . ὅτι ὁ ἀσκός ἅλς σμήχω ἀγαθός γίγνομαι .