suda.lexicon 1.A.3420
3420 Ἀπολλώνιοϲ , Τυανεὺϲ , φιλόϲοφοϲ , υἱὸϲ Ἀπολλωνίου καὶ μητρὸϲ πολίτιδοϲ τῶν ἐπιφανῶν , ὃν κύουϲα ἡ μήτηρ ἐπιϲτάντα δαίμονα ἐθεάϲατο λέγοντα , ὡϲ αὐτὸϲ εἴη ὃν κύει , εἶναι δὲ Πρωτέα τὸν Αἰγύπτιον · ὅθεν ὑπειλῆφθαι αὐτὸν Πρωτέωϲ εἶναι υἱόν . καὶ ἤκμαζε μὲν ἐπὶ Κλαυδίου καὶ Γαΐου καὶ Ννέρωνοϲ καὶ μέχρι Nέρβα , ἐφ’οὗ καὶ μετήλλαξεν . ἐϲιώπηϲε δὲ κατὰ Πυθαγόραν ε ′ ἔτη . εἶτα ἀπῆρεν εἰϲ Αἴγυπτον , ἔπειτα εἰϲ Βαβυλῶνα πρὸϲ τοὺϲ μάγουϲ , κἀκεῖθεν ἐπὶ τοὺϲ Ἄροβαϲ , καὶ ϲυνῆξεν ἐκ πάντων τὰ μυρία καὶ περὶ αὐτοῦ θρυλούμενα μαγγανεύματα . ϲυνέταξε δὲ τοϲαῦτα · Τελετὰϲ ἢ περὶ θυϲιῶν , Διαθήκην , Χρηϲμούϲ , Ἐπιϲτολὰϲ , Πυθαγόρου βίον . εἰϲ τοῦτον ἔγραψε Φιλόϲτρατοϲ ὁ Λήμνιοϲ τὸν φιλοϲόφῳ πρέποντα βίον . ὅτι Ἀπολλώνιοϲ ὁ Τυανεύϲ ἐϲ ϲωφροϲύνην ὑπερεβάλλετο τοῦ Σοφοκλέουϲ . ὁ μὲν γὰρ λυττῶντα ἔφη καὶ ἄγριον δεϲπότην ἀποφυγεῖν , ἐλθόντα ἐϲ γῆραϲ , ὁ δὲ Ἀπολλώνιοϲ ὑπ’ ἀρετῆϲ καὶ ϲωφροϲύνηϲ οὐδὲ ἐν μειρακίῳ ἡττήθη τούτων . ὅτι Φιλόϲτρατοϲ λέγει περὶ Ἀπολλωνίου , θειότερον ἢ ὁ Πυθαγόραϲ τῇ ϲοφίᾳ προϲελθεῖν τυραννίδων τε ὑπεράραντα καὶ γενόμενον κατὰ χρόνουϲ οὔτ’ ἀρχαίουϲ οὕτ’ οὖ νέουϲ . ὃν οὔπω οἱ ἄνθρωποι γινώϲκουϲιν ἀπὸ τῆϲ ἀληθινῆϲ φιλοϲοφίαϲ , ἣν φιλοϲόφωϲ τε καὶ ὑγιῶϲ ἐπήϲκηϲεν . ἀλλ’ ὁ μὲν τὸ , ὁ δὲ τὸ ἐπαινεῖ τἀνδρόϲ · οἱ δὲ , ἐπειδὴ μάγοιϲ Βαβυλωνίων καὶ Ἰνδῶν Βραχμᾶϲι καὶ τοῖϲ ἐν Αἰγύπτῳ Γυμνοῖϲ ϲυνεγένετο , μάγον ἡγοῦνται αὐτὸν καὶ διαβάλλουϲιν ὡϲ μὴ ϲοφὸν , κακῶϲ γινώϲκοντεϲ . Ἐμπεδοκλῆϲ τε γὰρ καὶ Πυθατόραϲ αὐτὸϲ καὶ Δημόκριτοϲ ὁμιλήϲαντεϲ μάγοιϲ καὶ πολλὰ δαιμόνια εἰπόντεϲ οὔπω ὑπήχθηϲαν τῇ τέχνῃ . Πλάτων δὲ βαδίϲαϲ ἐϲ Αἴγυπτον καὶ πολλὰ τῶν ἐκεῖ προφητῶν τε καὶ ἱερέων ἐγκαταμίξαϲ τοῖϲ ἑαυτων λόγοιϲ καὶ καθάπερ ζωγράφοϲ ἐϲκιαγραφημένοιϲ ἐπιβαλὼν χρώματα οὔπω μαγεύειν ἔδοξε , καίτοι πλεῖϲτα ἀνθρώπων φθονηθεὶϲ ἐπὶ ϲοφίᾳ . οὐδὲ γὰρ τὸ αἰϲθέϲθαι πολλὰ καὶ προγνῶναι διαβάλλοι ἂν τὸν Ἀπολλώνιον , ἐφ’ οἷϲ προὔλεγεν , ἐϲ τὴν ϲοφίαν ταύτην , ὡϲ διαβεβλήϲεται καὶ Σωκράτηϲ ἐφ’ οἷϲ προὔλεγε , καὶ Ἀναξαγόραϲ , ὃϲ Ὀλυμπίαϲιν , ὁπότε ἥκιϲτα ὕοι , προελθὼν ὑπὸ κωδίῳ ἐϲ τὸ ϲτάδιον ἐπὶ προρρήϲει ὄμβρου . καὶ ἄλλα τινὰ ὑπὲρ Ἀναξαγόρου προτιθέντεϲ ἀφαιροῦνται τὸν Ἀπολλώνιον τὸ κατὰ ϲοφίαν προγινώϲκειν . δοκεῖ οὖν μοι μὴ περιϊδεῖν τὴν τῶν πολλῶν ἄνοιαν , ἀλλ’ ἐξακριβῶϲαι τὸν ἄνδρα τοῖϲ τε χρόνοιϲ , καθ’ οὓϲ εἶπέ τι ἢ ἔπραξε , τοῖϲ τε τῆϲ ϲοφίαϲ τρόποιϲ , ὑφ’ ὧν ἔψαυϲε τοῦ δαιμόνιόϲ τε καὶ θεῖοϲ νομιϲθῆναι . ξυνείλεκται δέ μοι τὰ μὲν ἐκ πόλεων , ὁπόϲαι αὐτοῦ ἤρων , τὰ δὲ ἐξ ἱερῶν , ὁπόϲα ὑπ’ αὐτοῦ ἐπανήχθη παραλελυμένα τοὺϲ θεϲμοὺϲ τὰ δὲ ἐξ ὧν ἕτεροι πρὸϲ αὐτὸν ἢ αὐτὸϲ πρὸϲ ἄλλουϲ ἔγραφεν . ἐπέϲτελλε δὲ βαϲιλεῦϲι , ϲοφιϲταῖϲ , φιλοϲόφοιϲ , Ἠλείοιϲ , Δελφοῖϲ , Ἰνδοῖϲ . Αἰγυπτίοιϲ , ὑπὲρ θεῶν , ὑπὲρ ἠθῶν , ὑπὲρ νόμων , παρ’ οἷϲ ὅ τι ἂν πράττοι · τὰ δὲ ἀκριβέϲτερα παρὰ Δάμιδοϲ ἀκηκοώϲ . οὗτοϲ Ἀπολλώνιοϲ ὁ Τυανεὺϲ διαμνημονικόϲ τιϲ ἦν εἴπερ τιϲ ἄλλοϲ , ὃϲ τὴν μὲν φωνὴν ϲιωπῇ κατεῖχε , πλεῖϲτα δὲ ἀνελέγετο , καὶ τὸ μνημονικὸν ἑκατοντούτηϲ γενόμενοϲ ἔρρωτο ὑπὲρ τὸν Σιμωνίδην . καὶ ὕμνοϲ αὐτῷ τίϲ ἐϲτιν εἰϲ μνημοϲύνην , ὃν ᾖδεν , ἐν ῷ πάντα μὲν ὑπὸ τοῦ χρόνου μαραίνεϲθαί φηϲιν , αὐτόν γε μὴν τὸν χρόνον ἀγήρω τε καὶ ἀθάνατον ὑπὸ τῆϲ μνημοϲύνηϲ εἶναι . ζήτει περὶ Ἀπολλωνίου καὶ ἕτερα προγνωϲτικὰ αὐτοῦ ἐν τῷ Τιμαϲίων . ὅτι Ἀπολλώνιοϲ οὖτοϲ τάδε περὶ Ἀναξαγόρα ἔφη · καὶ γὰρ Κλαζομένιον ὄντα καὶ ἀγέλαιϲ καὶ καμήλοιϲ τὰ ἑαυτοῦ ἀναθέντα εἰπεῖν , προβάτοιϲ μᾶλλον ἢ ἀνθρώποιϲ φιλοϲοφῆϲαι . ὁ δὲ Θηβαῖοϲ Κράτηϲ κατεπόντωϲε τὴν οὐϲίαν , οὔτε προβάτοιϲ ποιήϲαϲ ἐπιτήδειον , οὕτε ἀνθρώποιϲ .
Lemmas: 3420 Ἀπολλώνιος , Τυανεύς , φιλόσοφος , υἱός Ἀπολλώνιος καί μήτηρ πολῖτις ὁ ἐπιφανής , ὅς κύω ὁ μήτηρ ἐφίστημι δαίμων θεάομαι λέγω , ὡς αὐτός εἰμί ὅς κύω , εἰμί δέ Πρωτεύς ὁ Αἰγύπτιος · ὅθεν ὑπολαμβάνω αὐτός Πρωτεύς εἰμί υἱός . καί ἀκμάζω μέν ἐπί Κλαύδιος καί Γάϊος καί Νέρων καί μέχρι Nέρβα , εὕω καί μεταλλάσσω . σιωπάω δέ κατά Πυθαγόρας ε ′ ἔτος . εἶτα ἀπαίρω εἰς Αἴγυπτος , ἔπειτα εἰς Βαβυλών πρός ὁ μάγος , ἐκεῖθεν ἐπί ὁ αροβαινω , καί συνάγω ἐκ πᾶς ὁ μυρίος καί περί αὐτός θρυλέω μαγγάνευμα . συντάσσω δέ τοσοῦτος · τελετή ἢ περί θυσία , διαθήκη , χρησμός , Ἐπιστολή , Πυθαγόρας βίος . εἰς οὗτος γράφω Φιλόστρατος ὁ Λήμνιος ὁ φιλόσοφος πρέπω βίος . ὅτι Ἀπολλώνιος ὁ Τυανεύς εἰς σωφροσύνη ὑπερβάλλω ὁ Σοφοκλῆς . ὁ μέν γάρ λυσσάω φημί καί ἄγριος δεσπότης ἀποφεύγω , ἔρχομαι εἰς γῆρας , ὁ δέ Ἀπολλώνιος ὑπό ἀρετή καί σωφροσύνη οὐδέ ἐν μειράκιον ἡσσάομαι οὗτος . ὅτι Φιλόστρατος λέγω περί Ἀπολλώνιος , θεῖος ἢ ὁ Πυθαγόρας ὁ σοφία προσέρχομαι τυραννίς τε ὑπεραίρω καί γίγνομαι κατά χρόνος οὔτε ἀρχαῖος οὔτε οὖον νέος . ὅς οὔπω ὁ ἄνθρωπος γιγνώσκω ἀπό ὁ ἀληθινός φιλοσοφία , ὅς φιλόσοφος τε καί ὑγιής ἐπασκέω . ἀλλά ὁ μέν ὁ , ὁ δέ ὁ ἐπαινέω ἀνήρ · ὁ δέ , ἐπεί μάγος Βαβυλώνιος καί Ἰνδός Βραχμάν καί ὁ ἐν Αἴγυπτος γυμνός συγγίγνομαι , μάγος ἡγέομαι αὐτός καί διαβάλλω ὡς μή σοφός , κακῶς γιγνώσκω . Ἐμπεδοκλῆς τε γάρ καί πυθατοηρα αὐτός καί Δημόκριτος ὁμιλέω μάγος καί πολύς δαιμόνιος εἶπον οὔπω ὑπάγω ὁ τέχνη . Πλάτων δέ βαδίζω εἰς Αἴγυπτος καί πολύς ὁ ἐκεῖ προφήτης τε καί ἱερός ἐγκαταμίγνυμι ὁ ἑαυτοῦ λόγος καί καθάπερ ζωγράφος σκιαγραφέω ἐπιβάλλω χρῶμα οὔπω μαγεύω δοκέω , καίτοι πλεῖστος ἄνθρωπος φθονέω ἐπί σοφία . οὐδέ γάρ ὁ αἰσθάνομαι πολύς καί προγιγνώσκω διαβάλλω εἄν ὁ Ἀπολλώνιος , ἐπί ὅς προλέγω , εἰς ὁ σοφία οὗτος , ὡς διαβάλλω καί Σωκράτης ἐπί ὅς προλέγω , καί Ἀναξαγόρας , ὅς Ὀλυμπία , ὁπότε ἥκιστος ὕω , προέρχομαι ὑπό κώδιον εἰς ὁ στάδιον ἐπί πρόρρησις ὄμβρος . καί ἄλλος τις ὑπέρ Ἀναξαγόρας προστίθημι ἀφαιρέω ὁ Ἀπολλώνιος ὁ κατά σοφία προγιγνώσκω . δοκέω οὖν ἐγώ μή περιοράω ὁ ὁ πολύς ἄνοια , ἀλλά ἐξακριβόω ὁ ἀνήρ ὁ τε χρόνος , κατά ὅς εἶπον τίς ἢ πράσσω , ὁ τε ὁ σοφία τρόπος , ὑπό ὅς ψαύω ὁ δαιμόνιος τε καί θεῖος νομίζω . συλλέγω δέ ἐγώ ὁ μέν ἐκ πόλις , ὁπόσος αὐτός ἐράω , ὁ δέ ἐκ ἱερός , ὁπόσος ὑπό αὐτός ἐπανάγω παραλύω ὁ θεσμός ὁ δέ ἐκ ὅς ἕτερος πρός αὐτός ἢ αὐτός πρός ἄλλος γράφω . ἐπιστέλλω δέ βασιλεύς , σοφιστής , φιλόσοφος , Ἠλεῖος , Δελφοί , Ἰνδός . Αἰγύπτιος , ὑπέρ θεός , ὑπέρ ἠθέω , ὑπέρ νόμος , παρά ὅς ὅς τίς εἄν πράσσω · ὁ δέ ἀκριβής παρά Δάμις ἀκούω . οὗτος Ἀπολλώνιος ὁ Τυανεύς διαμνημονικός τις εἰμί εἴπερ τις ἄλλος , ὅς ὁ μέν φωνή σιωπή κατέχω , πλεῖστος δέ ἀναλέγω , καί ὁ μνημονικός ἑκατοντούτης γίγνομαι ῥώννυμι ὑπέρ ὁ Σιμωνίδης . καί ὕμνος αὐτός τίς εἰμί εἰς μνημοσύνη , ὅς ἀείδω , ἐν ῷ πᾶς μέν ὑπό ὁ χρόνος μαραίνω φημί , αὐτός γε μήv ὁ χρόνος ἀγήραος τε καί ἀθάνατος ὑπό ὁ μνημοσύνη εἰμί . ζητέω περί Ἀπολλώνιος καί ἕτερος προγνωστικός αὐτός ἐν ὁ Τιμασίων . ὅτι Ἀπολλώνιος οὗτος ὅδε περί Ἀναξαγόρας φημί · καί γάρ Κλαζομένιος εἰμί καί ἀγέλη καί κάμηλος ὁ ἑαυτοῦ ἀνατίθημι εἶπον , πρόβατον μᾶλλον ἢ ἄνθρωπος φιλοσοφέω . ὁ δέ Θηβαῖος Κράτης καταποντίζω ὁ οὐσία , οὔτε πρόβατον ποιέω ἐπιτήδειος , ἵημι ἄνθρωπος .