suda.lexicon 1.A.425
425 Ἀδάμ : ὁ πρῶτοϲ ἄνθρωποϲ , ὁ χειρὶ θεοῦ πλαϲθεὶϲ καὶ κατὰ τὴν εἰκόνα καὶ ὁμοίωϲιν μορφωθεὶϲ τοῦ δημιουργοῦ τε καὶ κτίϲαντοϲ , ὁ καὶ τιμηθεὶϲ τὴν εἰϲ παράδειϲον οἴκηϲιν . οὗτοϲ δικαίωϲ ἂν πρῶτοϲ καλοῖτο ϲοφὸϲ ὡϲ πρωτόκτιϲτον ἄγαλμα καὶ εἰκὼν οὖϲα θεόγραφοϲ , ὡϲ τῶν χαρίτων ὅλων ὑπάρχων ἀνάπλεωϲ καὶ πάντα καθαρὰ καὶ ἀκίβδηλα περιφέρων τὰ ψυχῆϲ τε καὶ ϲώματοϲ αἰϲθητήρια . μαρμαρυγαὶ γάρ τινεϲ , ὡϲ εἰπεῖν , ἐκ τῆϲ ἐκείνου ψυχῆϲ ἀπαϲτράπτουϲαι καὶ θείων ἐννοιῶν τε καὶ ἐνεργειῶν πλήθουϲαι κατὰ πᾶϲαν εἰϲέτρεχον φύϲιν εὐϲτόχωϲ καὶ ἀναμαρτήτωϲ τὸ οἰκεῖον ἑκάϲτηϲ πλεονέκτημα φθάνουϲαι . ὃϲ οὐ παρὰ ἀνθρώπων ἐδοκιμάϲθη τῶν τὰϲ κρίϲειϲ πολλάκιϲ ἐπιϲφαλῶϲ ποιουμένων , ἀλλὰ παρὰ τοῦ τῶν ὅλων θεοῦ τοῦ πάϲαν γνῶϲιν καὶ κρίϲιν ὀρθῶϲ ποιουμένου καὶ πρὸ τοῦ τὰϲ ἐννοίαϲ κινηθῆναι παρὰ τῆϲ ὠδινούϲηϲ τὰ τοιαῦτα ψυχῆϲ καὶ ἀποτικτούϲηϲ νοήματα . καὶ ᾗ φηϲιν ἡ γραφή · ἐποίηϲεν ὁ θεὸϲ πάντα τὰ κτήνη καὶ τὰ θηρία καὶ τὰ ἑρπετὰ καὶ πετεινὰ καὶ ἤγαγεν αὐτὰ πρὸϲ τὸν Ἀδὰμ ἰδεῖν , τί καλέϲει αὐτά . καὶ ὃ ἐκάλεϲεν Ἀδὰμ , τοῦτο ὄνομα αὐτῷ . τί τῆϲ φωνῆϲ ταύτηϲ καὶ μαρτυρίαϲ ἀριδηλότερον , τί τῆϲ ϲοφίαϲ ταύτηϲ καὶ διαγνώϲεωϲ ὑψηλότερον ; ἐκάλεϲεν ὀνόματα τὴν φύϲιν αὐτὴν καὶ . τὴν ὑπόϲταϲιν ἑκάϲτου ζῴου ὥϲπερ ὑπογραφόμενοϲ , οὐ μελετήϲαϲ , οὐ προϲκεψάμενοϲ , οὐδέν τι προπεπονθὼϲ τῶν ὅϲα μεταμανθάνουϲιν ἄνθρωποι . καὶ πολλῶν καὶ ἀναρίθμων γενεῶν παραδραμουϲῶν οὐκ ἴϲχυϲεν οὐδεὶϲ ὑπαλλάξαι κἂν τοῦ τυχόντοϲ ζῴου τὸ ὄνομα , οὐδὲ τῆϲ ἐκείνου δράξαϲθαι μεγαλονοίαϲ καὶ διαγνώϲεωϲ . μᾶλλον μὲν οὖν μένουϲιν ἅπαντεϲ οἱ κατὰ πᾶϲαν ἐϲπαρμένοι τὴν γῆν ἄνθρωποι τοῖϲ ἐκείνου ϲτοιχοῦντεϲ ἀμεταθέτοιϲ θεϲπίϲμαϲι . καὶ οὐδὲ μέχρι τούτων ἔϲτη τοῦ πρωτογόνου ἀνθρώπου τὸ ὑπερβάλλον ἐν πᾶϲιν ἀξίωμα , ἀλλὰ καὶ ϲπερμάτων καὶ φυτῶν διαφορὰϲ ῥιζῶν τε καὶ βοτανῶν δυνάμειϲ , καὶ ὅϲα εἰϲ ἀντίληψιν καὶ θεραπείαν ἡ φύϲιϲ ἑκάϲτῳ προϲαρμόττει τῶν ζῴων , διέκρινέ τε καὶ ἐϲάφηϲεν . οὗτοϲ καὶ τὴν γυναῖκα πρῶτοϲ ἰδὼν οὐχ ὥϲπερ ἐκ ϲτόματοϲ ἀνθρωπίνου περὶ ταύτηϲ ἐφθέγξατο , ἀλλ᾿ ὡϲ ἔκ τινοϲ θείαϲ ὀμφῆϲ ἐνηχούμενοϲ εὐϲτόχωϲ τὸ πολυύμνητον ἐκεῖνο καὶ θαυμαϲτὸν ἀπεφοίβαϲε λόγιον · τοῦτο νῦν ὀϲτοῦν ἐκ τῶν ὀϲτέων μου καὶ ϲὰρξ ἐκ τῆϲ ϲαρκόϲ μου . αὕτη κληθήϲεται γυνὴ , ὅτι ἐκ τοῦ ἀνδρὸϲ αὐτῆϲ ἐλήφθη . οὗτοϲ τοίνυν ἐϲτὶν ὁ δοκιμάϲαϲ ἕκαϲτα καὶ πᾶϲι κανόναϲ καὶ ϲτάθμαϲ ἀκριβεῖϲ καὶ ὅρουϲ ἀναντιρρήτουϲ ἐναρμοϲάμενοϲ . τούτου τέχναι καὶ γράμματα , τούτου ἐπιϲτῆμαι λογικαί τε καὶ ἄλογοι , τούτου προφητεῖαι , ἱερουργίαι καὶ καθαριϲμοὶ καὶ νόμοι γραπτοί τε καὶ ἄγραφοι , τούτου πάντα εὑρήματα καὶ διδάγματα , καὶ ὅϲαι κατὰ τὸν βίον ἀναγκαῖαι χρεῖαί τε καὶ δίαιται . οὗτόϲ ἐϲτιν ὁ πρῶτοϲ ἀνδριὰϲ , τὸ θεόκλητον ἄγαλμα , ἀφ᾿ οὗπερ ἀπευθύνονται πᾶϲαι ἀνθρώπων ἀγαλματουργίαι , κἂν πρὸϲ τὸ ἧττον μᾶλλον καὶ μᾶλλον ἐκπίπτωϲιν ἐκείνου τοῦ μακαρίου καὶ θεοειδοῦϲ ἀπεικάϲματοϲ μηδεμίαν ἔχοντοϲ ἀφορμὴν , ἧϲ ἂν ἐπιλάβοιτο ὁ μετ᾿ ἐκεῖνον διαπλαττόμενοϲ ἢ ζῳγραφούμενοϲ , ἕωϲ ὁ παλαμναῖοϲ καὶ ἀποϲτάτηϲ καὶ πλάνοϲ διάβολοϲ τοῦτον ἐξεκύλιϲεν ἐκ τῆϲ οἰκείαϲ ἱδρύϲεώϲ τε καὶ ϲτάϲεωϲ καὶ κατὰ τοῦ πρανοῦϲ εἴαϲε φέρεϲθαι πρὸϲ βαραθρώδειϲ τινὰϲ καὶ ἀλαμπεῖϲ χώρουϲ καὶ μέχρι τῶν ἀμειδήτων τοῦ ᾅδου κευθμώνων ἐγγίζονταϲ . κἀντεῦθεν ἤρξατο φύϲιϲ ἡ τῶν ἀνθρώπων παραχαράττεϲθαι καὶ διακιβδηλεύεϲθαι καὶ τυποῦϲθαι τοῖϲ τοῦ τυράννου μορφώμαϲί τε καὶ ϲχήμαϲιν . ἐντεῦθεν ἡ νόθοϲ ϲοφία τὰϲ ἀφορμὰϲ ἔλαβε , τῆϲ θείαϲ δραπετευϲάϲηϲ καὶ πρὸϲ οὐρανὸν ἀναπτάϲηϲ , ὅθεν τὸ πρότερον ἦν ἀφορμήϲαϲα . ὅθεν ὁ πλάνοϲ τὸ τοῦ θεοῦ ϲφετεριϲάμενοϲ ὄνομα εἰϲ πολλὰ κατεμέριϲε , Κρόνουϲ τε καὶ Ζῆνοϲ καὶ Ποϲειδῶναϲ ἑαυτὸν μετακαλῶν καὶ τὸ δὴ πάντων ἀνοϲιώτατον , εἰϲ ὀνόματα θήλεά τε καὶ ἄϲεμνα τὴν μακαρίαν καὶ ἄρρητον ϲυγκαταϲπάϲαι φύϲιν ὁ ἀλιτήριοϲ κατετὸλμηϲεν , εἴϲ τε τὰϲ Ῥέαϲ ἐκείναϲ καὶ Ἀφροδίταϲ καὶ Ἀθηνᾶϲ καὶ εἰϲ ἄλλαϲ μυρίαϲ καὶ ἀλλοκότουϲ ἀλόγων ἰδέαϲ τε καὶ μορφὰϲ , ἃϲ ὁ κακίαϲ δημιουργὸϲ καὶ τὴν ἀποϲταϲίαν νοϲήϲαϲ ἐπέχρωϲέ τε καὶ διεχάραξεν . ἐντεῦθεν Αἰγυπτίων τὰ περὶ Ὄϲιριν καὶ Τυφῶνα καὶ Ἴϲιν μοχθηρὰ διηγήματα καὶ Περϲῶν μαγικὰ μαγγανεύματα καὶ Βραχμάνων γυμνοϲοφιϲτίαι καὶ ἄκαιροι φανταϲίαι καὶ ἡ θαυμαζομένη Σκυθῶν ῥῆϲιϲ καὶ τὰ Θρᾳκῶν ὄργια καὶ οἱ Φρυγῶν αὐλοὶ καὶ Κορύβαντεϲ . ἐντεῦθεν ἡ Χαλδαίων ἀϲτρονομία ἡ ϲφαλερά τε καὶ πολυώδυνοϲ . ἐντεῦθεν ἡ τοῦ ψεύδουϲ λοχεύτρια ποίηϲιϲ , ἡ τῶν Ἑλληνικῶν ληρημάτων ϲεμνομυθία . ἐντεῦθεν Ὀρφεύϲ τε καὶ Ὅμηροϲ καὶ ὁ τῶν ἀθεμίτων γονῶν ζῳγράφοϲ Ἡϲίοδοϲ . ἐντεῦθεν ἡ Θάλητοϲ δόξα καὶ ὁ κλεινὸϲ Πυθαγόραϲ καὶ ὁ ϲοφὸϲ Σωκράτηϲ καὶ Πλάτων , τὸ τῆϲ Ἀθηναίων Ἀκαδημίαϲ πολυθρύλητον ϲεμνολόγημα . ἐντεῦθεν οἱ Παρμενίδαι καὶ Πρωταγόραι καὶ Ζήνωνεϲ . ἐντεῦθεν αἱ Στοαὶ καὶ οἱ Ἄρειοι πάγοι καὶ Ἐπικούρειοι . ἐντεῦθεν οἱ τραγῳδῶν θρῆνοι καὶ κοπετοὶ καὶ τὰ κωμικῶν παίγνια καὶ τωθάϲματα . ἐντεῦθεν τὰ δολερὰ τοῦ Λοξίου καὶ ψευδηγόρου θεϲπίϲματα καὶ ἡ λοιπὴ τῶν Ἑλληνικῶν κομψευμάτων ἐρεϲχελία καὶ τερατεία . καὶ ἵνα μὴ μακρὸν ἀποτείνω τὸν λόγον εἰϲ ϲαπρούϲ τε καὶ ὀδωδόταϲ μύθουϲ ἐναϲχολούμενοϲ , πᾶϲαν εἰϲ ἑαυτὸν τὴν κτίϲιν ὁ πλάνοϲ ἐμφορτιϲάμενοϲ καὶ λαβὼν ὑπὸ χεῖρα τὸν ἄνθρωπον ὡϲ ἀνδράποδον καὶ διερχόμενοϲ τὴν ὑπ᾿ οὐρανὸν καὶ περιπατῶν τὴν γῆν καὶ ὡϲ ὠὰ πάντα κατέχων , ὡϲ αὐτόϲ πού φηϲιν ἀλαζονευόμενοϲ , ᾤετο δεῖν τὸν ἑαυτοῦ θρόνον θήϲειν ἐπάνω τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἔϲεϲθαι ὅμοιοϲ τῷ Ὑψίϲτῳ . ἀλλ᾿ ὁ τοῦ θεοῦ μονογενὴϲ υἱὸϲ καὶ λόγοϲ ὁ προαιώνιοϲ οἰκτείραϲ τὸν ἄνθρωπον ὡϲ ἠπατημένον ὑπὸ τοῦ δράκοντοϲ ἐκ τῶν τοῦ πατρὸϲ κόλπων ἑαυτὸν ἐκένωϲε καὶ ϲαρκωθεὶϲ ἐκ πνεύματοϲ ἁγίου καὶ ἐκ τῆϲ ἁγίαϲ παρθένου καὶ θεοτόκου Μαρίαϲ , καὶ διὰ τοῦ τιμίου ϲταυροῦ καὶ τοῦ πάθουϲ αὐτοῦ καταβαλῶν τὸν ἀντίπαλον καὶ καταβὰϲ εἰϲ τὰ κατώτατα μέρη τῆϲ γῆϲ ἑκεῖθεν εἵλκυϲε τὸν παραπεϲόντα πρωτόπλαϲτον , ἀποδοὺϲ τῇ εἰκόνι τὸ πρῶτον κάλλοϲ καὶ τῇ φύϲει τὸ ἀρχαῖον ἀξίωμα . κἀντεῦθεν ἠφάνιϲται πᾶϲα ἡ τοῦ τυράννου δυναϲτεία καὶ ϲυμμορφία τοῦ τῆϲ εὐϲεβείαϲ φωτὸϲ διαυγάϲαντοϲ πάϲῃ τῇ κτίϲει τῶν ἡλιακῶν μαρμαρυγῶν τηλαυγέϲτερον . ἐκ τούτου τοῦ φωτὸϲ ἡ κατὰ θεὸν ϲοφία πάλιν διέλαμψε καὶ γλώϲϲαϲ ἁλιέων ἐϲτόμωϲε καὶ τῶν ϲοφῶν διδαϲκάλουϲ τοὺϲ ἀϲόφουϲ εἰργάϲατο ἐντεῦθεν ὁ τῆϲ βροντῆϲ γόνοϲ , τὸ · ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγοϲ , ἐξ οὐρανίων νεφελῶν ἀπαϲτράψαϲ ἐβρόντηϲε , καὶ πᾶϲαν τὴν οἰκουμένην ἐλάμπρυνε . κἀκ τούτου τοῦ φωτὸϲ Παῦλοϲ εἰϲ τρίτον οὐρανὸν ἀναφέρεται καὶ θεᾶται τὰ ἀθέατα καὶ τῶν ἀρρήτων ὑπακούει λογίων καὶ διατρέχει πᾶϲαν τὴν γῆν ὡϲ πτηνὸϲ καὶ ἀέριοϲ τὸν Ἰηϲοῦν εὐαγγελιζόμενοϲ . ἐντεῦθεν ὁ Πέτροϲ τὸν Χριϲτὸν υἱὸν θεοῦ τοῦ ζῶντοϲ ὠνόμαϲε καὶ τὰϲ κλεῖϲ τῆϲ τῶν οὐρανῶν πιϲτεύεται βαϲιλείαϲ , ἵνα ἀνοίγῃ μὲν τοῖϲ πιϲτοῖϲ , ἀποκλείῃ δὲ τοῖϲ ἀπίϲτοιϲ τῶν θείων ἀνακτόρων τὴν εἴϲοδον . ἐντεῦθεν ἀγέλαι μαρτύρων καταβάλλουϲιν εἴδωλα καὶ τρέχουϲιν ἕτοιμοι πρὸϲ τὸν θάνατον , ὡϲ ϲτεφάνουϲ τὰϲ πληγὰϲ καὶ ὡϲ πορφύραϲ τὰ ἑαυτῶν αἵματα περιφέροντεϲ οἱ καλλίνικοι . ἔϲτω γοῦν ὁ πρωτόπλαϲτοϲ ἀρχηγὸϲ τοῦδε τοῦ γράμματοϲ , κατά γε τὸν ἐμὸν ὅρον καὶ λόγον , ὡϲ ποταμὸϲ πηγή τε καὶ θάλαττα καὶ ῥίζα καὶ κλάδοι καὶ ὄρπηκεϲ καὶ πάϲηϲ ὑπάρχων τῆϲ ἀνθρωπίνηϲ φύϲεωϲ ἀπαρχὴ καὶ πρωτόλειον . ὅτι ἀπὸ Ἀδὰμ ἕωϲ τοῦ κατακλυϲμοῦ ἔτη , βϲμβ΄ . ἀπὸ δὲ τοῦ κατακλυϲμοῦ ἕωϲ τῆϲ πυργοποιΐαϲ ἔτη φκε΄ . ἀπὸ δὲ τῆϲ πυργοποιΐαϲ ἕωϲ τοῦ Ἀβραὰμ υκε΄ . ἀπὸ δὲ τοῦ Ἀβραὰμ ἕωϲ τῆϲ ἐξόδου τῶν υἱῶν Ἰϲραὴλ ἐξ Αἰγύπτου υλ΄ . ἀπὸ δὲ τῆϲ ἐξόδου ἕωϲ τῆϲ οἰκοδομῆϲ τοῦ Σολομωντείου ναοῦ ἔτη ψνζ΄ . ἀπὸ δὲ τῆϲ οἰκοδομῆϲ τοῦ ναοῦ ἕωϲ τῆϲ αἰχμαλωϲίαϲ τοῦ Ἰϲραὴλ υκε΄ . ὁμοῦ ἔτη , δωπ΄ . ἀπὸ δὲ τῆϲ αἰχμαλωϲίαϲ ἕωϲ Ἀλεξάνδρου βαϲιλέωϲ τιη΄ . ἀπὸ δὲ Ἀλεξάνδρου ἕωϲ Χριϲτοῦ τοῦ θεοῦ ἡμῶν τγ΄ . ὁμοῦ ἔτη ‚ εφ΄ . ἀπὸ δὲ Χριϲτοῦ ἕωϲ τοῦ μεγάλου Κωνϲταντίνου τιη΄ . ἀπὸ δὲ Κωνϲταντίνου μέχρι Μιχαὴλ υἱοῦ Θεοφίλου φνε΄ . ὁμοῦ τὰ πάντα ἔτη ‚ Ϛτοε΄ . ἀπὸ δὲ Μιχαὴλ ἕωϲ Ῥωμανοῦ υἱοῦ Κωνϲταντίνου τοῦ Πορφυρογεννήτου ἔτηἀπὸ δὲ τοῦ Πορφυρογεννήτου ἕωϲ τῆϲ τελευτῆϲ Ἰωάννου τοῦ Τζιμιϲκῆ ἔτηκαὶ Ἀδαμιαῖοϲ , ἀπὸ Ἀδάμ .
Lemmas: 425 Ἀδάμ : ὁ πρῶτος ἄνθρωπος , ὁ χείρ θεός πλάσσω καί κατά ὁ εἰκών καί ὁμοίωσις μορφόω ὁ δημιουργός τε καί κτίζω , ὁ καί τιμάω ὁ εἰς παράδεισος οἴκησις . οὗτος δικαίως εἄν πρῶτος καλέω σοφός ὡς πρωτόκτιστος ἄγαλμα καί εἰκών εἰμί θεόγραφος , ὡς ὁ Χαρίτων ὅλος ὑπάρχω ἀνάπλεως καί πᾶς καθαρός καί ἀκίβδηλος περιφέρω ὁ Ψυχή τε καί σῶμα αἰσθητήριον . μαρμαρυγή γάρ τις , ὡς εἶπον , ἐκ ὁ ἐκεῖνος Ψυχή ἀπαστράπτω καί θεῖον ἔννοια τε καί ἐνέργεια πλήθω κατά πᾶς εἰστρέχω φύσις εὔστοχος καί ἀναμάρτητος ὁ οἰκέω ἕκαστος πλεονέκτημα φθάνω . ὅς οὖον παρά ἄνθρωπος δοκιμάζω ὁ ὁ κρίσις πολλάκις ἐπισφαλής ποιέω , ἀλλά παρά ὁ ὁ ὅλος θεός ὁ πᾶς γνῶσις καί κρίσις ὀρθῶς ποιέω καί πρό ὁ ὁ ἔννοια κινέω παρά ὁ ὠδίνω ὁ τοιοῦτος Ψυχή καί ἀποτίκτω νόημα . καί ὅς φημί ὁ γραφεύς · ποιέω ὁ θεός πᾶς ὁ κτῆνος καί ὁ θηρίον καί ὁ ἑρπετόν καί πετεινόν καί ἄγω αὐτός πρός ὁ Ἀδάμ ὁράω , τίς καλέω αὐτός . καί ὅς καλέω Ἀδάμ , οὗτος ὄνομα αὐτός . τίς ὁ φωνή οὗτος καί μαρτυρία ἀρίδηλος , τίς ὁ σοφία οὗτος καί διάγνωσις ὑψηλός ; καλέω ὄνομα ὁ φύσις αὐτός καί . ὁ ὑπόστασις ἕκαστος ζῷον ὥσπερ ὑπογράφω , οὖον μελετάω , οὖον προσκοπέω , οὐδείς τίς προπάσχω ὁ ὅσος μεταμανθάνω ἄνθρωπος . καί πολύς καί ἀνάριθμος γενεά παρατρέχω οὐ ἰσχύω οὐδείς ὑπαλλάσσω κἀν ὁ τυγχάνω ζῷον ὁ ὄνομα , οὐδέ ὁ ἐκεῖνος δράσσομαι μεγαλόνοια καί διάγνωσις . μᾶλλον μέν οὖν μένω ἅπας ὁ κατά πᾶς σπείρω ὁ γῆ ἄνθρωπος ὁ ἐκεῖνος στοιχέω ἀμετάθετος θέσπισμα . καί οὐδέ μέχρι οὗτος ἵστημι ὁ πρωτόγονος ἄνθρωπος ὁ ὑπερβάλλω ἐν πᾶς ἀξίωμα , ἀλλά καί σπέρμα καί φυτός διαφορά ῥίζα τε καί βοτάνη δύναμις , καί ὅσος εἰς ἀντίληψις καί θεραπεία ὁ φύσις ἕκαστος προσαρμόζω ὁ ζῷον , διακρίνω τε καί σαφέω . οὗτος καί ὁ γυνή πρῶτος εἶδον οὐ ὥσπερ ἐκ στόμα ἀνθρώπινος περί οὗτος φθέγγομαι , ἀλλά ὡς ἐκ τις θεῖος ὀμφή ἐνηχέω εὔστοχος ὁ πολυύμνητος ἐκεῖνος καί θαυμαστός ἀποφοιβάζω λόγιος · οὗτος νῦν ὀστέον ἐκ ὁ ὀστέον ἐγώ καί σάρξ ἐκ ὁ σάρξ ἐγώ . οὗτος καλέω γυνή , ὅτι ἐκ ὁ ἀνήρ αὐτός λαμβάνω . οὗτος τοίνυν εἰμί ὁ δοκιμάζω ἕκαστος καί πᾶς κανών καί στάθμη ἀκριβής καί ὅρος ἀναντίρρητος ἐναρμόζω . οὗτος τέχνη καί γράμμα , οὗτος ἐπιστήμη λογικός τε καί ἄλογος , οὗτος προφητεία , ἱερουργία καί καθαρισμός καί νόμος γραπτός τε καί ἄγραφος , οὗτος πᾶς εὕρημα καί δίδαγμα , καί ὅσος κατά ὁ βίος ἀναγκαῖος χρεία τε καί δίαιτα . οὗτος εἰμί ὁ πρῶτος ἀνδριάς , ὁ θεόκλητος ἄγαλμα , ἀπό ὅσπερ απευθύνομαι πᾶς ἄνθρωπος ἀγαλματουργία , κἀν πρός ὁ κακός μᾶλλον καί μᾶλλον ἐκπίπτω ἐκεῖνος ὁ μακάριος καί θεοειδής απείκασμα μηδείς ἔχω ἀφορμή , ὅς εἄν ἐπιλαμβάνω ὁ μετά ἐκεῖνος διαπλάσσω ἢ ζωγραφέω , ἠώς ὁ παλαμναῖος καί ἀποστάτης καί πλάνος διάβολος οὗτος ἐκκυλίνδω ἐκ ὁ οἰκεῖος ἵδρυσις τε καί στάσις καί κατά ὁ πρανής ἐάω φέρω πρός βαραθρώδης τις καί ἀλαμπής χῶρος καί μέχρι ὁ ἀμείδητος ὁ ᾍδης κευθμών ἐγγίζω . ἐντεῦθεν ἄρχω φύσις ὁ ὁ ἄνθρωπος παραχαράσσω καί διακιβδηλεύω καί τυπόω ὁ ὁ τύραννος μόρφωμα τε καί σχῆμα . ἐντεῦθεν ὁ νόθος σοφία ὁ ἀφορμή λαμβάνω , ὁ θεῖος δραπετεύω καί πρός οὐρανός ἀναπέτομαι , ὅθεν ὁ πρότερος εἰμί ἀφορμάω . ὅθεν ὁ πλάνος ὁ ὁ θεός σφετερίζω ὄνομα εἰς πολύς καταμερίζω , Κρόνος τε καί Ζεύς καί Ποσειδῶν ἑαυτοῦ μετακαλέω καί ὁ δή πᾶς ἀνόσιος , εἰς ὄνομα θῆλυς τε καί ἄσεμνος ὁ μακάριος καί ἄρρητος συγκατασπάω φύσις ὁ ἀλιτήριος κατατολμάω , εἰς τε ὁ Ῥέα ἐκεῖνος καί Ἀφροδίτη καί Ἀθηνᾶ καί εἰς ἄλλος μυρίος καί ἀλλόκοτος ἄλογος ἰδέα τε καί μορφή , ὅς ὁ κακία δημιουργός καί ὁ ἀποστασία νοσέω ἐπιχρώννυμι τε καί διαχαράσσω . ἐντεῦθεν Αἰγύπτιος ὁ περί Ὄσιρις καί Τυφῶν καί Ἴσις μοχθηρός διήγημα καί Πέρσης μαγικός μαγγάνευμα καί Βραχμάν γυμνοσοφιστια καί ἄκαιρος φαντασία καί ὁ θαυμάζω Σκύθης ῥῆσις καί ὁ Θρᾷξ ὄργιον καί ὁ Φρύξ αὐλός καί Κορύβας . ἐντεῦθεν ὁ Χαλδαῖος ἀστρονομία ὁ σφαλερός τε καί πολυώδυνος . ἐντεῦθεν ὁ ὁ ψεῦδος λοχεύτρια ποίησις , ὁ ὁ Ἑλληνικός λήρημα σεμνομυθία . ἐντεῦθεν Ὀρφεύς τε καί Ὅμηρος καί ὁ ὁ ἀθέμιστος γονεύς ζωγράφος Ἡσίοδος . ἐντεῦθεν ὁ Θάλης δόξα καί ὁ κλεινός Πυθαγόρας καί ὁ σοφός Σωκράτης καί Πλάτων , ὁ ὁ Ἀθηναῖος Ἀκαδημία πολυθρύλητος σεμνολόγημα . ἐντεῦθεν ὁ Παρμενίδης καί Πρωταγόρας καί Ζήνων . ἐντεῦθεν ὁ Στοά καί ὁ Ἄρειος πάγος καί Ἐπικούρειος . ἐντεῦθεν ὁ τραγῳδέω θρῆνος καί κοπετός καί ὁ κωμικός παίγνιον καί τώθασμα . ἐντεῦθεν ὁ δολερός ὁ Λοξίας καί ψευδηγόρος θέσπισμα καί ὁ λοιπός ὁ Ἑλληνικός κόμψευμα ἐρεσχελία καί τερατεία . καί ἵνα μή μακρός ἀποτείνω ὁ λόγος εἰς σαπρός τε καί ὄζω μῦθος ασχολούμαι , πᾶς εἰς ἑαυτοῦ ὁ κτίσις ὁ πλάνος ἐμφορτίζομαι καί λαμβάνω ὑπό χείρ ὁ ἄνθρωπος ὡς ἀνδράποδον καί διέρχομαι ὁ ὑπό οὐρανός καί περιπατέω ὁ γῆ καί ὡς ᾠόν πᾶς κατέχω , ὡς αὐτός πού φημί ἀλαζονεύομαι , οἴομαι δήω ὁ ἑαυτοῦ θρόνος τίθημι ἐπάνω ὁ νεφέλη ὁ οὐρανός καί εἰμί ὅμοιος ὁ ὕψιστος . ἀλλά ὁ ὁ θεός μονογενής υἱός καί λόγος ὁ προαιώνιος οἰκτείρω ὁ ἄνθρωπος ὡς ἀπατάω ὑπό ὁ δράκων ἐκ ὁ ὁ πατήρ κόλπος ἑαυτοῦ κενόω καί σαρκόω ἐκ πνεῦμα ἅγιος καί ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος καί θεοτόκος Μαρία , καί διά ὁ τίμιος σταυρός καί ὁ πάθος αὐτός καταβάλλω ὁ ἀντίπαλος καί καταβαίνω εἰς ὁ κάτος μέρος ὁ γῆ ἐκεῖθεν ἕλκω ὁ παραπίπτω πρωτόπλαστος , ἀποδίδωμι ὁ εἰκών ὁ πρῶτος κάλλος καί ὁ φύσις ὁ ἀρχαῖος ἀξίωμα . ἐντεῦθεν ἀφανίζω πᾶς ὁ ὁ τύραννος δυναστεία καί συμμορφία ὁ ὁ εὐσέβεια φάος διαυγάζω πᾶς ὁ κτίζω ὁ ἡλιακός μαρμαρυγή τηλαυγής . ἐκ οὗτος ὁ φάος ὁ κατά θεός σοφία πάλιν διαλάμπω καί γλῶσσα ἁλιεύς στομώνω καί ὁ σοφός διδάσκαλος ὁ ἄσοφος ἐργάζομαι ἐντεῦθεν ὁ ὁ βροντή γόνος , ὁ · ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος , ἐκ οὐράνιος νεφέλη ἀπαστράπτω βροντάω , καί πᾶς ὁ οἰκέω λαμπρύνω . ἐκ οὗτος ὁ φάος Παῦλος εἰς τρίτος οὐρανός ἀναφέρω καί θεάομαι ὁ ἀθέατος καί ὁ ἄρρητος ὑπακούω λόγιος καί διατρέχω πᾶς ὁ γῆ ὡς πτηνός καί ἀέριος ὁ Ἰησοῦς εὐαγγελίζω . ἐντεῦθεν ὁ Πέτρος ὁ Χριστός υἱός θεός ὁ ζῶ ὀνομάζω καί ὁ κλείς ὁ ὁ οὐρανός πιστεύω βασίλεια , ἵνα ἀνοίγω μέν ὁ πιστός , ἀποκλείω δέ ὁ ἄπιστος ὁ θεῖον ἄναξ ὁ εἴσοδος . ἐντεῦθεν ἀγέλη μάρτυς καταβάλλω εἴδωλον καί τρέχω ἑτοῖμος πρός ὁ θάνατος , ὡς στέφανος ὁ πληγάς καί ὡς πορφύρα ὁ ἑαυτοῦ αἷμα περιφέρω ὁ καλλίνικος . ἵστημι γοῦν ὁ πρωτόπλαστος ἀρχηγός ὅδε ὁ γράμμα , κατά γε ὁ ἐμός ὅρος καί λόγος , ὡς ποταμός πηγή τε καί θάλασσα καί ῥίζα καί κλάδος καί ὄρπηξ καί πᾶς ὑπάρχω ὁ ἀνθρώπινος φύσις ἀπαρχή καί πρωτόλειον . ὅτι ἀπό Ἀδάμ ἠώς ὁ κατακλυσμός ἔτος , βσμβ΄ . ἀπό δέ ὁ κατακλυσμός ἠώς ὁ πυργοποιία ἔτος ἐκ . ἀπό δέ ὁ πυργοποιία ἠώς ὁ Ἀβραάμ ἑ . ἀπό δέ ὁ Ἀβραάμ ἠώς ὁ ἔξοδος ὁ υἱός Ἰσραήλ ἐκ Αἴγυπτος ὅς . ἀπό δέ ὁ ἔξοδος ἠώς ὁ οἰκοδομεύς ὁ σολομώντειος ναός ἔτος ψνζ΄ . ἀπό δέ ὁ οἰκοδομεύς ὁ ναός ἠώς ὁ αἰχμαλωσία ὁ Ἰσραήλ ἑ . ὁμοῦ ἔτος , ὁράω . ἀπό δέ ὁ αἰχμαλωσία ἠώς Ἀλέξανδρος βασιλεύς τις . ἀπό δέ Ἀλέξανδρος ἠώς Χριστός ὁ θεός ἐγώ τγ΄ . ὁμοῦ ἔτος ‚ εἰμί . ἀπό δέ Χριστός ἠώς ὁ μέγας Κωνσταντῖνος τις . ἀπό δέ Κωνσταντῖνος μέχρι Μιχαήλ υἱός Θεόφιλος ὅς . ὁμοῦ ὁ πᾶς ἔτος ‚ ὅς . ἀπό δέ Μιχαήλ ἠώς Ῥωμανός υἱός Κωνσταντῖνος ὁ Πορφυρογέννητος ἔτηἀπὸ δέ ὁ Πορφυρογέννητος ἠώς ὁ τελευτή Ἰωάννης ὁ Τζιμισκής τήκω Ἀδαμιαῖος , ἀπό Ἀδάμ .