suda.lexicon 1.A.4361
4361 Ἀττικόϲ , ἐπίϲκοποϲ Κωνϲταντινουπόλεωϲ μετὰ Ἀρϲάκιον , τὸν ἀπὸ τοῦ Χρυϲοϲτόμου ἐπιτροπεύϲαντα , τὸ μὲν γένοϲ ἦν ἐκ Σεβαϲτείαϲ τῆϲ Ἀρμενίαϲ · ἐκ νέου δὲ φιλοϲοφεῖν ἐπαιδεύθη ὑπὸ μοναχοῦ τῆϲ Μακεδονίου αἱρέϲεωϲ . οἱ δὲ τότε ἐν φιλοϲοφίᾳ διαπρέποντεϲ ἀνὰ τὴν Σεβάϲτειαν ἐκ τῆϲ Εὐϲταθίου διατριβῆϲ ἦϲαν · ὃν ἐπίϲκοπον καὶ ἡγεμόνα τῶν ἐνθάδε ἀρίϲτων μοναχῶν ἔγνωμεν . ἤδη δὲ εἰϲ ἄνδραϲ τελῶν πρὸϲ τὴν καθολικὴν ἐκκληϲίαν μετέθετο . φύϲει δὲ μᾶλλον ἢ μαθήϲει φρόνιμοϲ ὢν ἐγένετο τῶν πρακτέων ἐπήβολοϲ , ἐπιβουλεύειν τε καὶ πρὸϲ ἐπιβουλὰϲ ἀντίϲχειν ἱκανὸϲ , τὸ δὲ ἦθοϲ ἐπαγωγὸϲ ὡϲ πολλοῖϲ κεχαριϲμένοϲ εἶναι , μέτριοϲ δὲ πρὸϲ τοὺϲ ἐπ᾿ ἐκκληϲίαϲ λόγουϲ , ὡϲ μήτε γραφῆϲ ἀξίουϲ νομίζεϲθαι τοῖϲ ἀκροαταῖϲ , μήτε παιδείαϲ παντελῶϲ ἀμοίρουϲ . ἐμμελὴϲ γὰρ ὢν , εἴ πῃ καιρὸν ἦγε , τοὺϲ παῤ Ἕλληϲιν εὐδοκιμωτάτουϲ ϲυγγραφέαϲ ἠϲκεῖτο · καὶ τῷ δοκεῖν ἰδιώτηϲ εἶναι , περὶ τούτων διαλεγόμενοϲ καὶ τοὺϲ ἐπιϲτήμοναϲ πολλάκιϲ ἐλάνθανεν . ἐλέγετο δὲ πρὸϲ τοὺϲ ὁμοδόξουϲ ϲπουδαῖοϲ εἶναι , τοῖϲ δὲ ἑτεροδόξοιϲ φοβερόϲ · καὶ ῥᾳδίωϲ μὲν αὐτοῖϲ , ἡνίκα βούλοιτο , θέοϲ ἐμποιεῖν , αὖθιϲ δὲ μεταβαλλόμενοϲ πρᾶοϲ φαίνεϲθαι . καὶ τοῦτον μὲν τοιόνδε γενέϲθαι φαϲίν . οὗτοϲ ὁ Ἀττικὸϲ μετὰ τὸ πεπαιδεῦϲθαι εὐλαβήϲ τε καὶ φρόνιμοϲ ἦν · διὸ καὶ τὰϲ ἐκκληϲίαϲ ἐπ αὐτοῦ ϲυνέβη εἰϲ μέγα ἐπιδοῦναι . οὐ γὰρ μόνον τοὺϲ οἰκείουϲ τῆϲ πίϲτεωϲ ϲυνεκρότει , ἀλλὰ καὶ τοὺϲ αἱρεϲιώταϲ τῇ φρονήϲει κατέπληττε · καὶ ϲκύλλειν μὲν αὐτοὺϲ οὐδαμῶϲ ᾑρεῖτο , φοβῶν δὲ πάλιν ἐπράϋνεν . ἀλλὰ μὴν οὔτε λόγων ἠμέλει , ἐπόνει γὰρ περὶ τὰ τῶν παλαιῶν ἀναγνώϲματα , διανυκτερεύων ἐν αὐτοῖϲ · διὸ καὶ οὐκ ἐξεφωνεῖτο παρὰ τῶν φιλοϲόφων ϲοφιϲτῶν . ἦν δὲ τοῖϲ ἐντυγχάνουϲι χαρίειϲ καὶ ἐπαγωγὸϲ , καὶ τοῖϲ λυπουμένοιϲ ϲυνεϲτύγναζε , καὶ κατὰ τὸν Ἀπόϲτολον , τοῖϲ πᾶϲι τὰ πάντα ἐγίνετο . καὶ πρεϲβύτηϲ μὲν ὢν ἐκμαθὼν οὓϲ καὶ ἐπόνει λόγουϲ ἐπ᾿ ἐκκληϲίαϲ ἐδίδαϲκε · μετὰ δὲ ταῦτα ϲὺν τῇ φιλοπονίᾳ καὶ παρρηϲίαν κτηϲάμενοϲ ἐξ αὐτοϲχεδίου καὶ πανηγυρικώτατα ἐδίδαϲκε καὶ χαίρειν τῇ γραμματικῇ φράϲαϲ ἐπὶ τὸν ἀϲκητικὸν ἐτράπη βίον . οὐ μὴν τοιοῦτοι ἦϲαν οἱ λόγοι ὡϲ παρὰ τῶν ἀκροατῶν ϲπουδάζεϲθαι ἢ γραφῇ παραδίδοϲθαι .
Lemmas: 4361 Ἀττικός , ἐπίσκοπος Κωνσταντινούπολις μετά Ἀρσάκιος , ὁ ἀπό ὁ Χρυσόστομος ἐπιτροπεύω , ὁ μέν γένος εἰμί ἐκ Σεβάστεια ὁ Ἀρμένιος · ἐκ νέος δέ φιλοσοφέω παιδεύω ὑπό μοναχός ὁ Μακεδόνιος αἵρεσις . ὁ δέ τότε ἐν φιλοσοφία διαπρέπω ἀνά ὁ Σεβάστεια ἐκ ὁ Εὐστάθιος διατριβή εἰμί · ὅς ἐπίσκοπος καί ἡγεμών ὁ ἐνθάδε Ἀρίστων μοναχός γιγνώσκω . ἤδη δέ εἰς ἀνήρ τέλος πρός ὁ καθολικός ἐκκλησία μετατίθημι . φύσις δέ μᾶλλον ἢ μανθάνω φρόνιμος εἰμί γίγνομαι ὁ πρακτέος ἐπήβολος , ἐπιβουλεύω τε καί πρός ἐπιβουλή ἀντέχω ἱκανός , ὁ δέ ἦθος ἐπαγωγός ὡς πολύς χαρίζομαι εἰμί , μέτριος δέ πρός ὁ ἐπί ἐκκλησία λόγος , ὡς μήτε γραφεύς ἄξιος νομίζω ὁ ἀκροατής , μήτε παιδεία παντελῶς ἄμοιρος . ἐμμελής γάρ εἰμί , εἰμί πῃ καιρός ἄγω , ὁ παρά Ἕλλην εὐδόκιμος συγγραφεύς ἀσκέω · καί ὁ δοκέω ἰδιώτης εἰμί , περί οὗτος διαλέγω καί ὁ ἐπιστήμων πολλάκις λανθάνω . λέγω δέ πρός ὁ ὁμόδοξος σπουδαῖος εἰμί , ὁ δέ ἑτερόδοξος φοβερός · καί ῥᾳδίως μέν αὐτός , ἡνίκα βούλομαι , θεός ἐμποιέω , αὖθις δέ μεταβάλλω πρᾶος φαίνω . καί οὗτος μέν τοιόσδε γίγνομαι φημί . οὗτος ὁ Ἀττικός μετά ὁ παιδεύω εὐλαβής τε καί φρόνιμος εἰμί · διό καί ὁ ἐκκλησία ἔπος αὐτός συμβαίνω εἰς μέγας ἐπιδίδωμι . οὖον γάρ μόνος ὁ οἰκεῖος ὁ πίστις συγκροτέω , ἀλλά καί ὁ αἱρεσιώτης ὁ φρόνησις καταπλήσσω · καί σκύλλω μέν αὐτός οὐδαμῶς αἱρέω , φοβέω δέ πάλιν πραΰνω . ἀλλά μήv οὔτε λόγος ἀμελέω , πονέω γάρ περί ὁ ὁ παλαιός ἀνάγνωσμα , διανυκτερεύω ἐν αὐτός · διό καί οὐ ἐκφωνέω παρά ὁ φιλόσοφος σοφιστής . εἰμί δέ ὁ ἐντυγχάνω χαρίεις καί ἐπαγωγός , καί ὁ λυπέω συστυγνάζω , καί κατά ὁ ἀπόστολος , ὁ πᾶς ὁ πᾶς γίγνομαι . καί πρεσβύτης μέν εἰμί ἐκμανθάνω ὅς καί πονέω λόγος ἐπί ἐκκλησία διδάσκω · μετά δέ οὗτος σύν ὁ φιλοπονία καί παρρησία κτάομαι ἐκ αὐτοσχέδιος καί πανηγυρικός διδάσκω καί χαίρω ὁ γραμματικός φράζω ἐπί ὁ ἀσκητικός τρέπω βίος . οὖον μήv τοιοῦτος εἰμί ὁ λόγος ὡς παρά ὁ ἀκροατής σπουδάζω ἢ γράφω παραδίδωμι .