suda.lexicon 2.E.1182
1182 Ἔνδοξα · φηϲὶν Ἀριϲτοτέληϲ ϲυλλογιϲμὸν διαλεκτικὸν εἶναι τὸν δι’ ἐνδόξων γινόμενον . ἔνδοξα δέ ἐϲτι , δι’ ὧν ὁ διαλεκτικὸϲ γίνεται ϲυλλογιϲμόϲ · τουτέϲτι τὰ δοκοῦντα πᾶϲιν ἢ τοῖϲ πλείϲτοιϲ ἢ τοῖϲ ϲοφοῖϲ , καὶ τούτοιϲ ἢ πᾶϲιν ἢ τοῖϲ πλείϲτοιϲ ἢ τοῖϲ μάλιϲτα γνωριμωτάτοιϲ καὶ ἐνδόξοιϲ . καὶ εἴη ἂν κυριώτατα μὲν καὶ πρῶτα τὰ πᾶϲι ἢ τοῖϲ πλείϲτοιϲ δοκοῦντα . πᾶϲι μὲν τὸ αἱρετὸν ἀγαθὸν εἶναι , τὸ δὲ αἱρετὸν εἶναι ὑγείαν , πλοῦτον , ζωήν · οἱ γὰρ ἄλλωϲ λέγοντεϲ οὐχ ὡϲ διακείμενοι λέγουϲιν , ἀλλὰ θέϲει παρίϲτανται . μαρτυροῦϲι δὲ αὐτοῖϲ ὡϲ τοιούτοιϲ διὰ τῆϲ αἱρέϲεωϲ αὐτῶν . τοιοῦτο καὶ τό , τὸ ἀγαθὸν ὠφελεῖν καὶ τὸ δεῖν τοὺϲ γονεῖϲ τιμᾶν . τοῖϲ δὲ πλείϲτοιϲ τὸ τὴν φρόνηϲιν πλούτου αἱρετωτέραν εἶναι ἢ τὸ ψυχὴν ϲώματοϲ τιμιωτέραν καὶ τὸ θεὸν εἶναι . οἱ δὲ ϲοφοὶ ὡϲ ὁ Πλάτων , ὅτι ἡ ψυχὴ ἀθάνατοϲ , καὶ Ἀριϲτοτέληϲ , ὡϲ ὁ οὐρανὸϲ πέμπτου ϲώματοϲ καὶ ἡ εὐδαιμονία ὑπ ἀρετῆϲ γίνεται , καὶ τὴν ἀρετὴν διʼ αὑτὴν αἱρετὴν εἶναι . ἐπεὶ δὲ οὖτοι ἔνδοξοι κατὰ ϲοφίαν , ἔνδοξα καὶ τὰ εἰρημένα . διαφέρει δὲ ἔνδοξον τοῦ ἀληθοῦϲ , οὐ τῷ ψευδὲϲ εἶναι ( ἔϲτι γάρ τινα ἔνδοξα καὶ ἀληθῆ ) , ἀλλὰ τῇ ἐπικρίϲει , ὅτι ἐϲτὶν ἀληθέϲ . τῷ δὲ ἐνδόξῳ ἀπὸ τῶν ἀκουόντων καὶ τῶν τούτων ὑπολήψεων , ἃϲ ἔχουϲι περὶ τῶν πραγμάτων . ἔνδοξα ἁπλῶϲ τὰ κατὰ τὴν πάντων δόξαν ἢ τῶν πλείϲτων , ὡϲ τὸ τὴν ὑγίειαν αἱρετὸν εἶναι , ὡριϲμένωϲ δὲ ἔνδοξα τὰ τῷδέ τινι τῶν ἐνδόξων ἑπόμενα , οἷον Πλάτωνι ἢ Ἀριϲτοτέλει ἢ Γαληνῷ · ἄδοξα δὲ ἀπλῶϲ μὲν τὰ τοῖϲ ἐνδόξοιϲ ἀντικείμενα · ταῦτα δ’ ἂν εἴη τὰ παρὰ τὰϲ τῶν πάντων ἢ τῶν πλείϲτων δόξαϲ λεγόμενα · ὡριϲμένωϲ δὲ ἄδοξα , τὰ μαχόμενα τοῦδε τινὸϲ ἐνδόξου τῇ δόξη , ὡϲ φέρε εἰπεῖν , τὸ μὴ εἶναι τὴν ψυχὴν ἀθάνατον , ἐπεὶ μάχεται τῇ Πλάτωνοϲ δόξη · οὕτε δὲ ἔνδοξον οὕτε ἄδοξόν ἐϲτι πρόβλημα , περὶ οὖ οὗτοι οὐδετέρωϲ δοξάζουϲιν , οἷον τὸ περιττοὺϲ εἶναι τοὺϲ ἀϲτέραϲ ἢ ἀρτίουϲ , ἢ τὰϲ τρίχαϲ τῆϲ κεφαλῆϲ , ἢ περὶ οὖ ἐπʼ ἴϲηϲ ἀμφοτέρωϲ , οἷον περὶ τοῦ ἄπειρον εἶναι καὶ μὴ εἶναι , ἢ τὸ εἶναι ἐπιϲτήμαϲ τὰϲ ἀρετὰϲ ἢ πάλιν μὴ εἶναι .
Lemmas: 1182 Ἔνδοξος · φημί Ἀριστοτέλης συλλογισμός διαλεκτικός εἰμί ὁ διά ἔνδοξος γίγνομαι . ἔνδοξος δέ εἰμί , διά ὅς ὁ διαλεκτικός γίγνομαι συλλογισμός · τουτέστι ὁ δοκέω πᾶς ἢ ὁ πλεῖστος ἢ ὁ σοφός , καί οὗτος ἢ πᾶς ἢ ὁ πλεῖστος ἢ ὁ μάλιστα γνώριμος καί ἔνδοξος . καί εἰμί εἄν κύριος μέν καί πρῶτος ὁ πᾶς ἢ ὁ πλεῖστος δοκέω . πᾶς μέν ὁ αἱρετός ἀγαθός εἰμί , ὁ δέ αἱρετός εἰμί ὑγεία , πλοῦτος , ζωή · ὁ γάρ ἄλλως λέγω οὐ ὡς διάκειμαι λέγω , ἀλλά θέσις παρίστημι . μαρτυρέω δέ αὐτός ὡς τοιοῦτος διά ὁ αἵρεσις αὐτός . τοιοῦτος καί ὁ , ὁ ἀγαθός ὠφελέω καί ὁ δήω ὁ γονεύς τιμάω . ὁ δέ πλεῖστος ὁ ὁ φρόνησις πλοῦτος αἱρετός εἰμί ἢ ὁ ψυχή σῶμα τίμιος καί ὁ θεός εἰμί . ὁ δέ σοφός ὡς ὁ Πλάτων , ὅτι ὁ ψυχή ἀθάνατος , καί Ἀριστοτέλης , ὡς ὁ οὐρανός πέμπτος σῶμα καί ὁ εὐδαιμονία ὑπό ἀρετή γίγνομαι , καί ὁ ἀρετή διά ἑαυτοῦ αἱρετός εἰμί . ἐπεί δέ οὗτος ἔνδοξος κατά σοφία , ἔνδοξος καί ὁ εἴρω . διαφέρω δέ ἔνδοξος ὁ ἀληθής , οὖον ὁ ψευδής εἰμί ( εἰμί γάρ τις ἔνδοξος καί ἀληθής ) , ἀλλά ὁ ἐπίκρισις , ὅτι εἰμί ἀληθής . ὁ δέ ἔνδοξος ἀπό ὁ ἀκούω καί ὁ οὗτος ὑπόληψις , ὅς ἔχω περί ὁ πρᾶγμα . ἔνδοξος ἁπλόος ὁ κατά ὁ πᾶς δόξα ἢ ὁ πλεῖστος , ὡς ὁ ὁ ὑγίεια αἱρετός εἰμί , ὡρισμένως δέ ἔνδοξος ὁ ὅδε τις ὁ ἔνδοξος ἕπομαι , οἷος Πλάτων ἢ Ἀριστοτέλης ἢ Γαληνός · ἄδοξος δέ ἀπλόος μέν ὁ ὁ ἔνδοξος ἀντίκειμαι · οὗτος δέ εἄν εἰμί ὁ παρά ὁ ὁ πᾶς ἢ ὁ πλεῖστος δόξα λέγω · ὡρισμένως δέ ἄδοξος , ὁ μάχομαι ὅδε τις ἔνδοξος ὁ δόξα , ὡς φέρω εἶπον , ὁ μή εἰμί ὁ ψυχή ἀθάνατος , ἐπεί μάχομαι ὁ Πλάτων δόξα · ἵημι δέ ἔνδοξος ἵημι ἄδοξος εἰμί πρόβλημα , περί οὖον οὗτος οὐδέτερος δοξάζω , οἷος ὁ περισσός εἰμί ὁ ἀστήρ ἢ ἄρτιος , ἢ ὁ θρίξ ὁ κεφαλή , ἢ περί οὖον ἐπί ἴσος ἀμφοτέρως , οἷος περί ὁ ἤπειρος εἰμί καί μή εἰμί , ἢ ὁ εἰμί ἐπιστήμη ὁ ἀρετή ἢ πάλιν μή εἰμί .