straton-philosophy.fragmenta aristobulus_fhg3_0175.4
KRAUSE ( Vitt . et fragm . hist . lat . p . 127 ) : « A . Postumius Albinus vivo Catone Censorio sed minor floruit , fuitque homo literatus et disertus , censor cum Q . Fulvio Q . F . Flacco a . U . c . 580 ( Liv . XLI , 27 . XLII , 10 . XLIII , 16 ) , consul denique cum L . Licinio Lucullo anno 603 , quod Cicero in Brut . c . 21 init . , Gellius in N . A . XI , 8 , et Macrobius in Saturnalium praefatione isdem paene verbis referunt . Idem cum Plutarcho in Catone ( c . 12 ) auctores sunt , Graece eum historiam scripsisse , de qua tamen nihil praeterea constat . Polybius laudat ejus ποίημα et πραγματικήν ἱστορίαν ita scribens lib . XL , 6 ( coll . Plut . l . l . ) : Ἄυλος Ποστούμιος ἄξιος γέγονεν ἐπιστημασίας ἀπ' ἐντεύθεν . Οἰκίας μὲν γὰρ ἦν καὶ γένους πρώτου , κατὰ δὲ τὴν ἰδίαν φύσιν στωμύλος καὶ λάλος καὶ πέρτερος διαφερόντως . Ἐπιθυμήσας δὲ εὐθέως ἐκ παίδων τῆς Ἑλληνικῆς ἀγωγῆς καὶ διαλέκτου , πολὺς μὲν ἦν ἐν τούτοις καὶ καταχωρῆς · ὥστε δι' ἐκεῖνον καὶ τὴν αἵρεσιν τὴν Ἑλληνικὴν προσοχῶσαι τοῖς πρεσβυτέροις καὶ τοῖς ἀξιολογωτάτοις τῶν Ῥωμαίων . Τέλος δὲ καὶ ποίημα γράφειν καὶ πραγματικὴν ἱστορίαν ἐνεχείρησεν , ἐν ᾧ διὰ τοῦ προσοίμου παρεκάλει τοὺς ἐντυχάνοντας συγγνώμην ἔχειν , εἰ Ῥωμαῖος ὢν μὴ δύνατο καταχρατεῖν τῆς Ἑλληνικῆς διαλέκτου καὶ τῆς κατὰ τὸν χειρισμὸν οἰκονομίας . Πρὸς δὲ οἰκείως ἀπηντηκέναι δοκεῖ Μάρκος Πόρκιος Κάτων · θαυμάζειν γὰρ ἔφη , πρὸς τίνα λόγον ποιεῖται τοιαύτην παραίτησιν . Εἰ μὲν γὰρ αὐτῷ τὸ τῶν Ἀμικτυόνων συνέδριον συνέταττε γράφειν ἱστορίαν , ἵσως ἔδει προφέρεσθαι ταῦτα καὶ παραιτεῖσθαι · μηδεμιᾶς δ' ἀνάγκης οὔσης , ἐθέλοντ' ἂν ἀπογράψασθαι , κάππειτα παραιτεῖσθαι συγγνώμην ἔχειν , ἐὰν βαρβαρίζῃ , τῆς ἀπάτης ἀποτίπται εἶναι σημεῖον · καὶ παραπλήσιον , ὡς ἂν εἴ τις , εἰς τοὺς γυμνικοὺς ἀγῶνας ἀπογραφάμενος πυγμὴν ἢ παγκράτιον , παρελθὼν εἰς τὸ στάδιον , ὅτε δεῖ μάχεσθαι , παραιτοῖτο τοὺς θεαμένους συγγνώμην ἔχειν , ἐὰν μὴ δύνηται μήτε τὸν πόνον ὑπομεῖναι μήτε τὰς πληγάς . Δῆλον γὰρ , ὡς εἴκός , γέλωτα τὸν τοιούτων ὀφλεῖν , καὶ τὴν δίκην ἐκ χειρὸς λαμβάνειν , ὅπερ ἔδει καὶ τοὺς τοιούτους ἱστοριογράφους , ἵνα μὴ κατεπόλων τοῦ καλῶς ἔχοντος . Παραπλησίως δὲ καὶ κατὰ τὸν λοιπὸν βίον ἐξῆλwkε τὰ χειρίστα τῶν Ἑλληνικῶν . Καὶ γὰρ φιλήδονος ἦν καὶ συγώπων . Τοῦτο δ' ἔσται δῆλον ἐξ αὐτῶν τῶν ἐνεστώτων . Ὦς πρῶτος , παρὼν ἐν τοῖς κατὰ τὴν Ἑλλάδα τόποις , καθ' ὃν καιρὸν συνέβαινε γίγνεσθαι τὴν ἐν Φωκίδι μάχην , σκηψάμενος ἀσθένειαν εἰς Θήβας ἀνεχώρησε , χάριν τοῦ μὴ μεταστρεῖν τοῦ κινδύνου · συνελεσθεῖσε δὲ τῆς μάχης , πρῶτος ἔγραψε τῇ συγχλήτῳ περὶ τοῦ κατωρθώματος , προδιασχωρὼν τὰ κατὰ μέρος , ὡς μετεσχηκὼς αὐτῶς ἀγῶνων . Gellius N . A . XI , 8 , ex libro Cornelii Nepotis De illustribus viris ita haec rettulit : Albinus , qui cum L . Lucullo consul fuit , res Romanas oratione Graeca scriptitavit . In ejus Historiae principio scriptum est ad hanc sententiam : Neminem succensere sibi convenire , si quid in his libris parum compositae aut minus eleganter scriptum foret . Nam sum , inquit , homo Romanus , natus in Latio : Graeca oratio a nobis alienissima est . Ideoque veniam gratiamque male existimationis , si quid esset erratum , postulavit . Eam quam legisset M . Cato : Nae tu , inquit , Aule , niniium nugator es , quam maluisti culpam depre - cari quam culpa vacare . Nam petere veniam sole - mus , aut quum imprudentes erravimus aut quum compulsi peccavimus . Tibi , inquit , oro te , quis perpulit ut id committeres , quod priusquam face -
Lemmas: KRAUSE ( Vitt . et fragm . hist . lat . p . 127 ) : « A . Postumius Albinus vivo Catone Censorio sed minor floruit , fuitque homo literatus et disertus , censor cum Q . Fulvio Q . F . Flacco a . U . c . 580 ( Liv . XLI , 27 . XLII , 10 . XLIII , 16 ) , consul denique cum L . Licinio Lucullo anno 603 , quod Cicero in Brut . c . 21 init . , Gellius in N . A . XI , 8 , et Macrobius in Saturnalium praefatione isdem paene verbis referunt . Idem cum Plutarcho in Catone ( c . 12 ) auctores sunt , Graece eum historiam scripsisse , de qua tamen nihil praeterea constat . Polybius laudat ejus ποίημα et πραγματικός ἱστορία ita scribens lib . XL , 6 ( coll . Plut . l . l . ) : ἄυλος Ποστούμιος ἄξιος γίγνομαι ἐπιστημασίας ἀπό ἐντεῦθεν . οἰκίον μέν γάρ εἰμί καί γένος πρῶτος , κατά δέ ὁ ἴδιος φύσις στωμύλος καί λάλος καί ἀγαθός διαφερόντως . ἐπιθυμέω δέ εὐθύς ἐκ παῖς ὁ Ἑλληνικός ἀγωγεύς καί διάλεκτος , πολύς μέν εἰμί ἐν οὗτος καί καταχωρέω · ὥστε διά ἐκεῖνος καί ὁ αἵρεσις ὁ Ἑλληνικός προσοχοω ὁ πρέσβυς καί ὁ ἀξιόλογος ὁ Ῥωμαῖος . Τέλος δέ καί ποίημα γράφω καί πραγματικός ἱστορία ἐγχειρέω , ἐν ὅς διά ὁ προσοιμας παρακαλέω ὁ ἐντυγχάνω συγγνώμη ἔχω , εἰμί Ῥωμαῖος εἰμί μή δύναμαι καταχράω ὁ Ἑλληνικός διάλεκτος καί ὁ κατά ὁ χειρισμός οἰκονομία . πρός δέ οἰκεῖος ἀπαντάω δοκέω Μάρκος Πόρκιος Κάτων · θαυμάζω γάρ φημί , πρός τίς λόγος ποιέω τοιοῦτος παραίτησις . εἰμί μέν γάρ αὐτός ὁ ὁ αμικτυονος συνέδριον συντάσσω γράφω ἱστορία , ἴσως δέω προφέρω οὗτος καί παραιτέομαι · μηδείς δέ ἀνάγκη σέω , ἐθέλω ἄν ἀπογράφω , κάππειτα παραιτέομαι συγγνώμη ἔχω , ἐάν βαρβαρίζω , ὁ ἀπάτη ἀποτρίβω ἔρχομαι σημεῖον · καί παραπλήσιος , ὡς ἄν εἰμί τις , εἰς ὁ γυμνικός ἀγών ἀπογράφω πυγμή ἢ παγκράτιον , παρέρχομαι εἰς ὁ στάδιον , ὅτε δέω μάχομαι , παραιτέομαι ὁ θεάομαι συγγνώμη ἔχω , ἐάν μή δύναμαι μήτε ὁ πόνος ὑπομένω μήτε ὁ πληγή . Δῆλος γάρ , ὡς εἰκός , γέλως ὁ τοιοῦτος ὀφλισκάνω , καί ὁ δίκη ἐκ χείρ λαμβάνω , ὅς δέω καί ὁ τοιοῦτος ἱστοριόγραφος , ἵνα μή κατεπολαω ὁ καλός ἔχω . παραπλήσιος δέ καί κατά ὁ λοιπός βίος ἐξαιρέω ὁ κακός ὁ Ἑλληνικός . καί γάρ φιλήδονος εἰμί καί συγώπων . οὗτος δέ εἰμί δῆλος ἐκ αὐτός ὁ ἐνίστημι . οὖς πρῶτος , πάρειμι ἐν ὁ κατά ὁ Ἑλλάς τόπος , κατά ὅς καιρός συμβαίνω γίγνομαι ὁ ἐν Φωκίς μάχη , σκήπτω ἀσθένεια εἰς Θῆβαι ἀναχωρέω , χάρις ὁ μή μεθίστημι ὁ κίνδυνος · συναιρέω δέ ὁ μάχη , πρῶτος γράφω ὁ σύγκλητος περί ὁ κατόρθωμα , προδιασχωρὼν ὁ κατά μέρος , ὡς μετέχω αὔτως ἀγών . Gellius N . A . XI , 8 , ex libro Cornelii Nepotis De illustribus viris ita haec rettulit : Albinus , qui cum L . Lucullo consul fuit , res Romanas oratione Graeca scriptitavit . In ejus Historiae principio scriptum est ad hanc sententiam : Neminem succensere sibi convenire , si quid in his libris parum compositae aut minus eleganter scriptum foret . Nam sum , inquit , homo Romanus , natus in Latio : Graeca oratio a nobis alienissima est . Ideoque veniam gratiamque male existimationis , si quid esset erratum , postulavit . Eam quam legisset M . Cato : Nae tu , inquit , Aule , niniium nugator es , quam maluisti culpam depre - cari quam culpa vacare . Nam petere veniam sole - mus , aut quum imprudentes erravimus aut quum compulsi peccavimus . Tibi , inquit , oro te , quis perpulit ut id committeres , quod priusquam face -