strabo.geographica 17.1.43
πολλὰ δʼ εἰρηκότες περὶ τοῦ Ἄμμωνος τοσοῦτον εἰπεῖν βουλόμεθα ὅτι τοῖς ἀρχαίοις μᾶλλον ἦν ἐν τιμῇ καὶ ἡ μαντικὴ καθόλου καὶ τὰ χρηστήρια , νυνὶ δʼ ὀλιγωρία κατέχει πολλή , τῶν Ῥωμαίων ἀρκουμένων τοῖς Σιβύλλης χρησμοῖς καὶ τοῖς Τυρρηνικοῖς θεοπροπίοις διά τε σπλάγχνων καὶ ὀρνιθείας καὶ διοσημιῶν . διόπερ καὶ τὸ ἐν Ἄμμωνι σχεδόν τι ἐκλέλειπται χρηστήριον , πρότερον δὲ ἐτετίμητο . δηλοῦσι δὲ μάλιστα τοῦτο οἱ τὰς Ἀλεξάνδρου πράξεις ἀναγράψαντες , προστιθέντες μὲν πολὺ καὶ τὸ τῆς κολακείας εἶδος ἐμφαίνοντες δέ τι καὶ πίστεως ἄξιον . ὁ γοῦν Καλλισθένης φησὶ τὸν Ἀλέξανδρον φιλοδοξῆσαι μάλιστα ἀνελθεῖν ἐπὶ τὸ χρηστήριον , ἐπειδὴ καὶ Περσέα ἤκουσε πρότερον ἀναβῆναι καὶ Ἡρακλέα · ὁρμήσαντα δʼ ἐκ Παραιτονίου καίπερ νότων ἐπιπεσόντων βιάσασθαι , πλανώμενον δʼ ὑπὸ τοῦ κονιορτοῦ σωθῆναι γενομένων ὄμβρων καὶ δυεῖν κοράκων ἡγησαμένων τὴν ὁδόν , ἤδη τούτων κολακευτικῶς λεγομένων · τοιαῦτα δὲ καὶ τὰ ἑξῆς · μόνῳ γὰρ δὴ τῷ βασιλεῖ τὸν ἱερέα ἐπιτρέψαι παρελθεῖν εἰς τὸν νεὼ μετὰ τῆς συνήθους στολῆς , τοὺς δʼ ἄλλους μετενδῦναι τὴν ἐσθῆτα , ἔξωθέν τε τῆς θεμιστείας ἀκροάσασθαι πάντας πλὴν Ἀλεξάνδρου , τοῦτον δʼ ἔνδοθεν . εἶναι δʼ οὐχ ὥσπερ ἐν Δελφοῖς καὶ Βραγχίδαις τὰς ἀποθεσπίσεις διὰ λόγων , ἀλλὰ νεύμασι καὶ συμβόλοις τὸ πλέον , ὡς καὶ παρʼ Ὁμήρῳ ἦ καὶ κυανέῃσιν ἐπʼ ὀφρύσι νεῦσε Κρονίων , τοῦ προφήτου τὸν Δία ὑποκριναμένου · τοῦτο μέντοι ῥητῶς εἰπεῖν τὸν ἄνθρωπον πρὸς τὸν βασιλέα ὅτι εἴη Διὸς υἱός . προστραγῳδεῖ δὲ τούτοις ὁ Καλλισθένης , ὅτι τοῦ Ἀπόλλωνος τὸ ἐν Βραγχίδαις μαντεῖον ἐκλελοιπότος , ἐξ ὅτου τὸ ἱερὸν ὑπὸ τῶν Βραγχιδῶν σεσύλητο ἐπὶ Ξέρξου περσισάντων , ἐκλελοιπυίας δὲ καὶ τῆς κρήνης , τότε ἥ τε κρήνη ἀνάσχοι καὶ μαντεῖα πολλὰ οἱ Μιλησίων πρέσβεις κομίσαιεν εἰς Μέμφιν περὶ τῆς ἐκ Διὸς γενέσεως τοῦ Ἀλεξάνδρου καὶ τῆς ἐσομένης περὶ Ἄρβηλα νίκης καὶ τοῦ Δαρείου θανάτου καὶ τῶν ἐν Λακεδαίμονι νεωτερισμῶν · περὶ δὲ τῆς εὐγενείας καὶ τὴν Ἐρυθραίαν Ἀθηναΐδα φησὶν ἀνειπεῖν · καὶ γὰρ ταύτην ὁμοίαν γενέσθαι τῇ παλαιᾷ Σιβύλλῃ τῇ Ἐρυθραίᾳ . τὰ μὲν δὴ τῶν συγγραφέων τοιαῦτα .
Lemmas: πολύς δέ λέγω περί ὁ Ἄμμων τοσοῦτος λέγω βούλομαι ὅτι ὁ ἀρχαῖος μάλα εἰμί ἐν τιμή καί ὁ μαντικός καθόλου καί ὁ χρηστήριον , νυνί δέ ὀλιγωρία κατέχω πολύς , ὁ Ῥωμαῖος ἀρκέω ὁ Σίβυλλα χρησμός καί ὁ Τυρρηνικός θεοπρόπιον διά τε σπλάγχνον καί ὀρνιθεία καί Διοσημία . διόπερ καί ὁ ἐν Ἄμμων σχεδόν τις ἐκλείπω χρηστήριον , πρότερος δέ τιμάω . δηλόω δέ μάλα οὗτος ὁ ὁ Ἀλέξανδρος πρᾶξις ἀναγράφω , προστίθημι μέν πολύς καί ὁ ὁ κολακεία εἶδος ἐμφαίνω δέ τις καί πίστις ἄξιος . ὁ γοῦν Καλλισθένης φημί ὁ Ἀλέξανδρος φιλοδοξέω μάλα ἀνέρχομαι ἐπί ὁ χρηστήριον , ἐπειδή καί Περσεύς ἀκούω πρότερος ἀναβαίνω καί Ἡρακλῆς · ὁρμάω δέ ἐκ Παραιτόνιον καίπερ νότος ἐπιπίπτω βιάζω , πλανάω δέ ὑπό ὁ κονιορτός σῴζω γίγνομαι ὄμβρος καί δύο κόραξ ἡγέομαι ὁ ὁδός , ἤδη οὗτος κολακευτικός λέγω · τοιοῦτος δέ καί ὁ ἑξῆς · μόνος γάρ δή ὁ βασιλεύς ὁ ἱερεύς ἐπιτρέπω παρέρχομαι εἰς ὁ ναός μετά ὁ συνήθης στολή , ὁ δέ ἄλλος μετενδύνω ὁ ἐσθής , ἔξωθεν τε ὁ θεμιστεία ἀκροάομαι πᾶς πλήν Ἀλέξανδρος , οὗτος δέ ἔνδοθεν . εἰμί δέ οὐ ὥσπερ ἐν Δελφοί καί Βραγχίδαι ὁ ἀποθέσπισις διά λόγος , ἀλλά νεῦμα καί σύμβολον ὁ πολύς , ὡς καί παρά Ὅμηρος ἦ καί κυάνεος ἐπί ὀφρύς νεύω Κρονίων , ὁ προφήτης ὁ Ζεύς ὑποκρίνομαι · οὗτος μέντοι ῥητός λέγω ὁ ἄνθρωπος πρός ὁ βασιλεύς ὅτι εἰμί Ζεύς υἱός . προστραγῳδέω δέ οὗτος ὁ Καλλισθένης , ὅτι ὁ Ἀπόλλων ὁ ἐν Βραγχίδαι μαντεῖον ἐκλείπω , ἐκ ὅστις ὁ ἱερός ὑπό ὁ Βραγχίδαι συλάω ἐπί Ξέρξης περισίζω , ἐκλείπω δέ καί ὁ κρήνη , τότε ὁ τε κρήνη ἀνέχω καί μαντεῖον πολύς ὁ Μιλήσιος πρέσβυς κομίζω εἰς Μέμφις περί ὁ ἐκ Ζεύς γένεσις ὁ Ἀλέξανδρος καί ὁ εἰμί περί Ἄρβηλα νίκη καί ὁ Δαρεῖος θάνατος καί ὁ ἐν Λακεδαίμων νεωτερισμός · περί δέ ὁ εὐγένεια καί ὁ Ἐρυθραῖος Ἀθηναΐς φημί ἀναλέγω · καί γάρ οὗτος ὅμοιος γίγνομαι ὁ παλαιός Σίβυλλα ὁ Ἐρυθραῖος . ὁ μέν δή ὁ συγγραφεύς τοιοῦτος .