strabo.geographica 1.2.36
περὶ δὲ τῶν τοῦ ὠκεανοῦ παθῶν εἴρηται μὲν ἐν μύθου σχήματι · καὶ γὰρ τούτου στοχάζεσθαι δεῖ τὸν ποιητήν . ἀπὸ γὰρ τῶν ἀμπώτεων καὶ τῶν πλημμυρίδων ἡ Χάρυβδις αὐτῷ μεμύθευται , οὐδʼ αὐτὴ παντάπασιν Ὁμήρου πλάσμα οὖσα , ἀλλʼ ἀπὸ τῶν ἱστορουμένων περὶ τὸν Σικελικὸν πορθμὸν διεσκευασμένη . εἰ δὲ δὶς τῆς παλιρροίας γινομένης καθʼ ἑκάστην ἡμέραν καὶ νύκτα ἐκεῖνος τρὶς εἴρηκε τρὶς μὲν γάρ τʼ ἀνίησιν ἐπʼ ἤματι , τρὶς δʼ ἀναροιβδεῖ , λέγοιτʼ ἂν καὶ οὕτως · οὐ γὰρ κατʼ ἄγνοιαν τῆς ἱστορίας ὑποληπτέον λέγεσθαι τοῦτο , ἀλλὰ τραγῳδίας χάριν καὶ φόβου , ὃν ἡ Κίρκη πολὺν τοῖς λόγοις προστίθησιν ἀποτροπῆς χάριν , ὥστε καὶ τὸ ψεῦδος παραμίγνυσθαι . ἐν αὐτοῖς γοῦν τοῖς ἔπεσι τούτοις εἴρηκε μὲν οὕτως ἡ Κίρκη τρὶς μὲν γάρ τʼ ἀνίησιν ἐπʼ ἤματι , τρὶς δʼ ἀναροιβδεῖ δεινόν · μὴ σύ γε κεῖθι τύχοις , ὅτε ῥοιβδήσειε · οὐ γάρ κεν ῥύσαιτό σʼ ὑπὲκ κακοῦ οὐδʼ Ἐνοσίχθων . καὶ μὴν παρέτυχέ τε τῇ ἀναρροιβδήσει ὁ Ὀδυσσεὺς καὶ οὐκ ἀπώλετο , ὥς φησιν αὐτός ἡ μὲν ἀνερροίβδησε θαλάσσης ἁλμυρὸν ὕδωρ · αὐτὰρ ἐγὼ ποτὶ μακρὸν ἐρινεὸν ὑψόσʼ ἀερθείς , τῷ προσφὺς ἐχόμην , ὡς νυκτερίς . εἶτα περιμείνας τὰ ναυάγια καὶ λαβόμενος πάλιν αὐτῶν σώζεται , ὥστʼ ἐψεύσατο ἡ Κίρκη . ὡς οὖν τοῦτο , κἀκεῖνο τὸ τρὶς μὲν γάρ τʼ ἀνίησιν ἐπʼ ἤματι ἀντὶ τοῦ δίς , ἅμα καὶ τῆς ὑπερβολῆς τῆς τοιαύτης συνήθους πᾶσιν οὔσης , τρισμακαρίους καὶ τρισαθλίους λεγόντων · καὶ ὁ ποιητής τρισμάκαρες Δαναοί , καί ἀσπασίη τρίλλιστος , τριχθά τε καὶ τετραχθά . ἴσως δʼ ἄν τις καὶ ἀπὸ τῆς ὥρας τεκμήραιτο , ὅτι ὑπαινίττεταί πως τὸ ἀληθές · μᾶλλον γὰρ ἂν ἐφαρμόττοι τῷ δὶς γενέσθαι τὴν παλίρροιαν κατὰ τὸν συνάμφω χρόνον , τὸν ἐξ ἡμέρας καὶ νυκτός , ἢ τῷ τρὶς τοσοῦτον χρόνον μεῖναι τὰ ναυάγια ὑποβρύχια , ὀψὲ δὲ ἀναβληθῆναι ποθοῦντι . καὶ συνεχῶς προσισχομένῳ τοῖς κλάδοις νωλεμέως δʼ ἐχόμην , ὄφρʼ ἐξεμέσειεν ὀπίσσω ἱστὸν καὶ τρόπιν αὖτις , ἐελδομένῳ δέ μοι ἦλθεν ὄψʼ · ἦμός τʼ ἐπὶ δόρπον ἀνὴρ ἀγορῆθεν ἀνέστη , κρίνων νείκεα πολλὰ δικαζομένων αἰζηῶν , καὶ τότε δήμοι δοῦρα Χαρύβδιος ἐξεφαάνθη . πάντα γὰρ ταῦτα χρόνου τινὸς ἔμφασιν ἀξιολόγου δίδωσι , καὶ μάλιστα τὸ τὴν ἑσπέραν ἐπιτεῖναι , μὴ κοινῶς εἰπόντα , ἡνίκα ὁ δικαστὴς ἀνίσταται , ἀλλʼ ἡνίκα κρίνων νείκεα πολλά , ὥστε βραδῦναι πλέον τι καὶ ἄλλως δὲ οὐ πιθανὴν ἂν ὑπέτεινε τῷ ναυαγῷ τὴν ἀπαλλαγήν , εἰ πρὶν ἀποσπασθῆναι πολὺ καὶ αὐτίκα εἰς τοὐπίσω παλίρρους μετέπιπτεν .
Lemmas: περί δέ ὁ ὁ ὠκεανός πάθος λέγω μέν ἐν μῦθος σχῆμα · καί γάρ οὗτος στοχάζομαι δέω ὁ ποιητής . ἀπό γάρ ὁ ἄμπωτις καί ὁ πλημμυρίς ὁ Χάρυβδις αὐτός μυθεύω , οὐδέ αὐτός παντάπασι Ὅμηρος πλάσμα εἰμί , ἀλλά ἀπό ὁ ἱστορέω περί ὁ Σικελικός πορθμός διασκευάζω . εἰ δέ δίς ὁ παλίρροια γίγνομαι κατά ἕκαστος ἡμέρα καί νύξ ἐκεῖνος τρίς λέγω τρίς μέν γάρ τε ἀνίημι ἐπί ἦμαρ , τρίς δέ ἀναροιβδέω , λέγω ἄν καί οὕτως · οὐ γάρ κατά ἄγνοια ὁ ἱστορία ὑπολαμβάνω λέγω οὗτος , ἀλλά τραγῳδία χάριν καί φόβος , ὅς ὁ Κίρκη πολύς ὁ λόγος προστίθημι ἀποτροπή χάριν , ὥστε καί ὁ ψεῦδος παραμείγνυμι . ἐν αὐτός γοῦν ὁ ἔπος οὗτος λέγω μέν οὕτως ὁ Κίρκη τρίς μέν γάρ τε ἀνίημι ἐπί ἦμαρ , τρίς δέ ἀναροιβδέω δεινός · μή σύ γε ἐκεῖθι τυγχάνω , ὅτε ῥοιβδέω · οὐ γάρ ἄν ἐρύω σύ ὑπέκ κακός οὐδέ Ἐνοσίχθων . καί μήν παρατυγχάνω τε ὁ ἀναρροίβδησις ὁ Ὀδυσσεύς καί οὐ ἀπόλλυμι , ὡς φημί αὐτός ὁ μέν ἀναρροιβδέω θάλασσα ἁλμυρός ὕδωρ · ἀτάρ ἐγώ πρός μακρός ἐρινεός ὑψόσε ἀείρω , ὁ προσφύω ἔχω , ὡς νυκτερίς . εἶτα περιμένω ὁ ναυάγιον καί λαμβάνω πάλιν αὐτός σῴζω , ὥστε ψεύδω ὁ Κίρκη . ὡς οὖν οὗτος , ἐκεῖνος ὁ τρίς μέν γάρ τε ἀνίημι ἐπί ἦμαρ ἀντί ὁ δίς , ἅμα καί ὁ ὑπερβολή ὁ τοιοῦτος συνήθης πᾶς εἰμί , τρισμακάριος καί τρισάθλιος λέγω · καί ὁ ποιητής τρίσμακαρ Δαναοί , καί ἀσπάσιος τρίλλιστος , τριχθά τε καί τετραχθά . ἴσως δέ ἄν τις καί ἀπό ὁ ὥρα τεκμαίρομαι , ὅτι ὑπαινίσσομαι πως ὁ ἀληθής · μάλα γάρ ἄν ἐφαρμόζω ὁ δίς γίγνομαι ὁ παλίρροια κατά ὁ συνάμφω χρόνος , ὁ ἐκ ἡμέρα καί νύξ , ἤ ὁ τρίς τοσοῦτος χρόνος μένω ὁ ναυάγιον ὑποβρύχιος , ὀψέ δέ ἀναβάλλω ποθέω . καί συνεχής προσίσχω ὁ κλάδος νωλεμές δέ ἔχω , ὄφρα ἐξεμέω ὀπίσω ἱστός καί τρόπις αὖθις , ἔλδομαι δέ ἐγώ ἔρχομαι ὀψέ · ἦμος τε ἐπί δόρπον ἀνήρ ἀγορῆθεν ἀνίστημι , κρίνω νεῖκος πολύς δικάζω αἰζηός , καί τότε δήμοι δόρυ Χάρυβδις ἐκφαίνω . πᾶς γάρ οὗτος χρόνος τις ἔμφασις ἀξιόλογος δίδωμι , καί μάλα ὁ ὁ ἑσπέρα ἐπιτείνω , μή κοινός λέγω , ἡνίκα ὁ δικαστής ἀνίστημι , ἀλλά ἡνίκα κρίνω νεῖκος πολύς , ὥστε βραδύνω πολύς τις καί ἄλλος δέ οὐ πιθανός ἄν ὑποτείνω ὁ ναυαγός ὁ ἀπαλλαγή , εἰ πρίν ἀποσπάω πολύς καί αὐτίκα εἰς ὀπίσω παλίρρους μεταπίπτω .