strabo.geographica 10.4.21
ἴδιον δʼ αὐτοῖς τὸ περὶ τοὺς ἔρωτας νόμιμον · οὐ γὰρ πειθοῖ κατεργάζονται τοὺς ἐρωμένους ἀλλʼ ἁρπαγῇ · προλέγει τοῖς φίλοις πρὸ τριῶν ἢ πλειόνων ἡμερῶν ὁ ἐραστὴς ὅτι μέλλει τὴν ἁρπαγὴν ποιεῖσθαι · τοῖς δʼ ἀποκρύπτειν μὲν τὸν παῖδα ἢ μὴ ἐᾶν πορεύεσθαι τὴν τεταγμένην ὁδὸν τῶν αἰσχίστων ἐστίν , ὡς ἐξομολογουμένοις ὅτι ἀνάξιος ὁ παῖς εἴη τοιούτου ἐραστοῦ τυγχάνειν · συνιόντες δʼ , ἂν μὲν τῶν ἴσων ἢ τῶν ὑπερεχόντων τις ᾖ τοῦ παιδὸς τιμῇ καὶ τοῖς ἄλλοις ὁ ἁρπάζων , ἐπιδιώκοντες ἀνθήψαντο μόνον μετρίως τὸ νόμιμον ἐκπληροῦντες , τἆλλα δʼ ἐπιτρέπουσιν ἄγειν χαίροντες · ἂν δʼ ἀνάξιος , ἀφαιροῦνται · πέρας δὲ τῆς ἐπιδιώξεώς ἐστιν ἕως ἂν ἀχθῇ ὁ παῖς εἰς τὸ τοῦ ἁρπάσαντος ἀνδρεῖον . ἐράσμιον δὲ νομίζουσιν οὐ τὸν κάλλει διαφέροντα , ἀλλὰ τὸν ἀνδρείᾳ καὶ κοσμιότητι καὶ δωρησάμενος ἀπάγει τὸν παῖδα τῆς χώρας εἰς ὃν βούλεται τόπον · ἐπακολουθοῦσι δὲ τῇ ἁρπαγῇ οἱ παραγενόμενοι , ἑστιαθέντες δὲ καὶ συνθηρεύσαντες δίμηνον ( οὐ γὰρ ἔξεστι πλείω χρόνον κατέχειν τὸν παῖδα ) εἰς τὴν πόλιν καταβαίνουσιν . ἀφίεται δʼ ὁ παῖς δῶρα λαβὼν στολὴν πολεμικὴν καὶ βοῦν καὶ ποτήριον . ταῦτα μὲν τὰ κατὰ τὸν νόμον δῶρα καὶ ἄλλα πλείω καὶ πολυτελῆ , ὥστε συνερανίζειν τοὺς φίλους διὰ τὸ πλῆθος τῶν ἀναλωμάτων . τὸν μὲν οὖν βοῦν θύει τῷ Διὶ καὶ ἑστιᾷ τοὺς συγκαταβαίνοντας , εἶτʼ ἀποφαίνεται περὶ τῆς πρὸς τὸν ἐραστὴν ὁμιλίας εἴτʼ ἀσμενίζων τετύχηκεν εἴτε μή , τοῦ νόμου τοῦτʼ ἐπιτρέψαντος , ἵνʼ εἴ τις αὐτῷ βία προσενήνεκται κατὰ τὴν ἁρπαγήν , ἐνταῦθα παρῇ τιμωρεῖν ἑαυτῷ καὶ ἀπαλλάττεσθαι . τοῖς δὲ καλοῖς τὴν ἰδέαν καὶ προγόνων ἐπιφανῶν ἐραστῶν μὴ τυχεῖν , ὡς διὰ τὸν τρόπον τοῦτο παθοῦσιν . ἔχουσι δὲ τιμὰς οἱ παρασταθέντες ( οὕτω γὰρ καλοῦσι τοὺς ἁρπαγέντας ) · ἔν τε γὰρ τοῖς χοροῖς καὶ τοῖς δρόμοις ἔχουσι τὰς ἐντιμοτάτας χώρας , τῇ τε στολῇ κοσμεῖσθαι διαφερόντως τῶν ἄλλων ἐφίεται τῇ δοθείσῃ παρὰ τῶν ἐραστῶν , καὶ οὐ τότε μόνον ἀλλὰ καὶ τέλειοι γενόμενοι διάσημον ἐσθῆτα φέρουσιν , ἀφʼ ἧς γνωσθήσεται ἕκαστος κλεινὸς γενόμενος · τὸν μὲν γὰρ ἐρώμενον καλοῦσι κλεινὸν τὸν δʼ ἐραστὴν φιλήτορα .
Lemmas: ἴδιος δέ αὐτός ὁ περί ὁ ἔρως νόμιμος · οὐ γάρ πειθώ κατεργάζομαι ὁ ἐράω ἀλλά ἁρπαγή · προλέγω ὁ φίλος πρό τρεῖς ἤ πολύς ἡμέρα ὁ ἐραστής ὅτι μέλλω ὁ ἁρπαγή ποιέω · ὁ δέ ἀποκρύπτω μέν ὁ παῖς ἤ μή ἐάω πορεύω ὁ τάσσω ὁδός ὁ αἰσχρός εἰμί , ὡς ἐξομολογέομαι ὅτι ἀνάξιος ὁ παῖς εἰμί τοιοῦτος ἐραστής τυγχάνω · συνέρχομαι δέ , ἐάν μέν ὁ ἴσος ἤ ὁ ὑπερέχω τις εἰμί ὁ παῖς τιμή καί ὁ ἄλλος ὁ ἁρπάζω , ἐπιδιώκω ἀνθάπτομαι μόνος μέτριος ὁ νόμιμος ἐκπληρόω , ἄλλος δέ ἐπιτρέπω ἄγω χαίρω · ἐάν δέ ἀνάξιος , ἀφαιρέω · πέρας δέ ὁ ἐπιδίωξις εἰμί ἕως ἄν ἄγω ὁ παῖς εἰς ὁ ὁ ἁρπάζω ἀνδρεῖος . ἐράσμιος δέ νομίζω οὐ ὁ κάλλος διαφέρω , ἀλλά ὁ ἀνδρεία καί κοσμιότης καί δωρέω ἀπάγω ὁ παῖς ὁ χώρα εἰς ὅς βούλομαι τόπος · ἐπακολουθέω δέ ὁ ἁρπαγή ὁ παραγίγνομαι , ἑστιάω δέ καί συνθηρεύω δίμηνος ( οὐ γάρ ἔξεστι πολύς χρόνος κατέχω ὁ παῖς ) εἰς ὁ πόλις καταβαίνω . ἀφίημι δέ ὁ παῖς δῶρον λαμβάνω στολή πολεμικός καί βοῦς καί ποτήριον . οὗτος μέν ὁ κατά ὁ νόμος δῶρον καί ἄλλος πολύς καί πολυτελής , ὥστε συνερανίζω ὁ φίλος διά ὁ πλῆθος ὁ ἀνάλωμα . ὁ μέν οὖν βοῦς θύω ὁ Ζεύς καί ἑστιάω ὁ συγκαταβαίνω , εἶτα ἀποφαίνω περί ὁ πρός ὁ ἐραστής ὁμιλία εἴτε ἀσμενίζω τυγχάνω εἴτε μή , ὁ νόμος οὗτος ἐπιτρέπω , ἵνα εἰ τις αὐτός βία προσφέρω κατά ὁ ἁρπαγή , ἐνταῦθα παρέρχομαι τιμωρέω ἑαυτοῦ καί ἀπαλλάσσω . ὁ δέ καλός ὁ ἰδέα καί πρόγονος ἐπιφανής ἐραστός μή τυγχάνω , ὡς διά ὁ τρόπος οὗτος πάσχω . ἔχω δέ τιμή ὁ παρίστημι ( οὕτως γάρ καλέω ὁ ἁρπάζω ) · ἐν τε γάρ ὁ χορός καί ὁ δρόμος ἔχω ὁ ἔντιμος χώρα , ὁ τε στολή κοσμέω διαφερόντως ὁ ἄλλος ἐφίημι ὁ δίδωμι παρά ὁ ἐραστής , καί οὐ τότε μόνος ἀλλά καί τέλειος γίγνομαι διάσημος ἐσθής φέρω , ἀπό ὅς γιγνώσκω ἕκαστος κλεινός γίγνομαι · ὁ μέν γάρ ἐρώμενος καλέω κλεινός ὁ δέ ἐραστής φιλήτωρ .