strabo.geographica 15.1.68
τῆς δʼ ἀνομολογίας τῶν συγγραφέων ἔστω παράδειγμα καὶ ὁ περὶ τοῦ Καλάνου λόγος · ὅτι μὲν γὰρ συνῆλθεν Ἀλεξάνδρῳ καὶ ἀπέθανεν ἑκὼν παρʼ αὐτῷ διὰ πυρὸς ὁμολογοῦσι · τὸν δὲ τρόπον οὐ τὸν αὐτόν φασιν οὐδὲ κατὰ τὰς αὐτὰς αἰτίας , ἀλλʼ οἱ μὲν οὕτως εἰρήκασι · συνακολουθῆσαι γὰρ ὡς ἐγκωμιαστὴν τοῦ βασιλέως ἔξω τῶν τῆς Ἰνδικῆς ὅρων παρὰ τὸ κοινὸν ἔθος τῶν ἐκεῖ φιλοσόφων · ἐκείνους γὰρ τοῖς αὐτόθι συνεῖναι βασιλεῦσιν ὑφηγουμένους τὰ περὶ τοὺς θεούς , ὡς τοὺς μάγους τοῖς Πέρσαις . ἐν Πασαργάδαις δὲ νοσήσαντα , τότε πρῶτον αὐτῷ νόσου γενομένης , ἐξαγαγεῖν ἑαυτόν , ἄγοντα ἔτος ἑβδομηκοστὸν καὶ τρίτον , μὴ προσέχοντα ταῖς τοῦ βασιλέως δεήσεσι · γενομένης δὲ πυρᾶς καὶ τεθείσης ἐπʼ αὐτῆς χρυσῆς κλίνης , κατακλιθέντα εἰς αὐτήν , ἐγκαλυψάμενον ἐμπρησθῆναι · οἱ δὲ ξύλινον οἶκον γενέσθαι , φυλλάδος δʼ ἐμπλησθέντος καὶ ἐπὶ τῆς στέγης πυρᾶς γενομένης ἐγκλεισθέντα , ὥσπερ ἐκέλευσε , μετὰ τὴν πομπὴν μεθʼ ἧς ἧκε , ῥίψαντα ἑαυτὸν ὡς ἂν δοκὸν συνεμπρησθῆναι τῷ οἴκῳ . Μεγασθένης δʼ ἐν τοῖς μὲν φιλοσόφοις οὐκ εἶναι δόγμα φησὶν ἑαυτοὺς ἐξάγειν · τοὺς δὲ ποιοῦντας τοῦτο νεανικοὺς κρίνεσθαι , τοὺς μὲν σκληροὺς τῇ φύσει φερομένους ἐπὶ πληγὴν ἢ κρημνόν , τοὺς δʼ ἀπόνους ἐπὶ βυθόν , τοὺς δὲ πολυπόνους ἀπαγχομένους , τοὺς δὲ πυρώδεις εἰς · πῦρ ὠθουμένους · οἷος ἦν καὶ ὁ Κάλανος , ἀκόλαστος ἄνθρωπος καὶ ταῖς Ἀλεξάνδρου τραπέζαις δεδουλωμένος · τοῦτον μὲν οὖν ψέγεσθαι , τὸν δὲ Μάνδανιν ἐπαινεῖσθαι , ὃς τῶν τοῦ Ἀλεξάνδρου ἀγγέλων καλούντων πρὸς τὸν Διὸς υἱὸν πειθομένῳ τε δῶρα ἔσεσθαι ὑπισχνουμένων ἀπειθοῦντι δὲ κόλασιν μήτʼ ἐκεῖνον φαίη Διὸς υἱὸν ὅν γε ἄρχειν μηδὲ πολλοστοῦ μέρους τῆς γῆς , μήτε αὐτῷ δεῖν τῶν παρʼ ἐκείνου δωρεῶν ὧν οὐδεὶς κόρος , μήτε δὲ ἀπειλῆς εἶναι φόβον ᾧ ζῶντι μὲν ἀρκοῦσα εἴη τροφὸς ἡ Ἰνδική , ἀποθανὼν δὲ ἀπαλλάξαιτο τῆς τετρυχωμένης ὑπὸ γήρως σαρκός , μεταστὰς εἰς βελτίω καὶ καθαρώτερον βίον · ὥστʼ ἐπαινέσαι τὸν Ἀλέξανδρον καὶ συγχωρῆσαι .
Lemmas: ὁ δέ ἀνομολογία ὁ συγγραφεύς εἰμί παράδειγμα καί ὁ περί ὁ Κάλανος λόγος · ὅτι μέν γάρ συνέρχομαι Ἀλέξανδρος καί ἀποθνῄσκω ἑκών παρά αὐτός διά πῦρ ὁμολογέω · ὁ δέ τρόπος οὐ ὁ αὐτός φημί οὐδέ κατά ὁ αὐτός αἰτία , ἀλλά ὁ μέν οὕτως λέγω · συνακολουθέω γάρ ὡς ἐγκωμιαστής ὁ βασιλεύς ἔξω ὁ ὁ Ἰνδικός ὅρος παρά ὁ κοινός ἔθος ὁ ἐκεῖ φιλόσοφος · ἐκεῖνος γάρ ὁ αὐτόθι σύνειμι βασιλεύς ὑφηγέομαι ὁ περί ὁ θεός , ὡς ὁ μάγος ὁ Πέρσης . ἐν Πασαργάδαι δέ νοσέω , τότε πρῶτος αὐτός νόσος γίγνομαι , ἐξάγω ἑαυτοῦ , ἄγω ἔτος ἑβδομηκοστός καί τρίτος , μή προσέχω ὁ ὁ βασιλεύς δέησις · γίγνομαι δέ πυρή καί τίθημι ἐπί αὐτός χρύσεος κλίνη , κατακλίνω εἰς αὐτός , ἐγκαλύπτω ἐμπίμπρημι · ὁ δέ ξύλινος οἶκος γίγνομαι , φυλλάς δέ ἐμπίμπλημι καί ἐπί ὁ στέγη πυρή γίγνομαι ἐγκλείω , ὥσπερ κελεύω , μετά ὁ πομπή μετά ὅς ἵημι , ῥίπτω ἑαυτοῦ ὡς ἄν δοκός συνεμπίπρημι ὁ οἶκος . Μεγασθένης δέ ἐν ὁ μέν φιλόσοφος οὐ εἰμί δόγμα φημί ἑαυτοῦ ἐξάγω · ὁ δέ ποιέω οὗτος νεανικός κρίνω , ὁ μέν σκληρός ὁ φύσις φέρω ἐπί πληγή ἤ κρημνός , ὁ δέ ἄπονος ἐπί βυθός , ὁ δέ πολύπονος ἀπάγχω , ὁ δέ πυρώδης εἰς · πῦρ ὠθέω · οἷος εἰμί καί ὁ Κάλανος , ἀκόλαστος ἄνθρωπος καί ὁ Ἀλέξανδρος τράπεζα δουλόω · οὗτος μέν οὖν ψέγω , ὁ δέ Μάνδανις ἐπαινέω , ὅς ὁ ὁ Ἀλέξανδρος ἄγγελος καλέω πρός ὁ Ζεύς υἱός πείθω τε δῶρον εἰμί ὑπισχνέομαι ἀπειθέω δέ κόλασις μήτε ἐκεῖνος φημί Ζεύς υἱός ὅς γε ἄρχω μηδέ πολλοστός μέρος ὁ γῆ , μήτε αὐτός δέω ὁ παρά ἐκεῖνος δωρεά ὅς οὐδείς κόρος , μήτε δέ ἀπειλή εἰμί φόβος ὅς ζάω μέν ἀρκέω εἰμί τροφός ὁ Ἰνδικός , ἀποθνῄσκω δέ ἀπαλλάσσω ὁ τρυχόω ὑπό γῆρας σάρξ , μεθίστημι εἰς ἀγαθός καί καθαρός βίος · ὥστε ἐπαινέω ὁ Ἀλέξανδρος καί συγχωρέω .