strabo.geographica 8.3.12
μετὰ δὲ τὸν Χελωνάταν ὁ τῶν Πισατῶν ἐστιν αἰγιαλὸς πολύς , εἶτʼ ἄκρα Φειά · ἦν δὲ καὶ πολίχνη Φειᾶς πὰρ τείχεσσιν , Ἰαρδάνου ἀμφὶ ῥέεθρα·ἔστι γὰρ καὶ ποτάμιον πλησίον . ἔνιοι δʼ ἀρχὴν τῆς Πισάτιδος τὴν Φειάν φασι · πρόκειται δὲ καὶ ταύτης νησίον καὶ λιμήν , ἔνθεν εἰς Ὀλυμπίαν τὸ ἐγγυτάτω ἐκ θαλάττης εἰσὶ στάδιοι ἑκατὸν εἴκοσιν . εἶτʼ ἄλλη ἄκρα εὐθὺς ἐπὶ πολὺ προὔχουσα ἐπὶ τὴν δύσιν , καθάπερ ὁ Χελωνάτας , ἀφʼ ἧς πάλιν ἐπὶ τὴν Κεφαλληνίαν στάδιοι ἑκατὸν εἴκοσιν . εἶθʼ ὁ Ἀλφειὸς ἐκδίδωσι , διέχων τοῦ Χελωνάτα σταδίους διακοσίους ὀγδοήκοντα , Ἀράξου δὲ πεντακοσίους τετταράκοντα πέντε . ῥεῖ δʼ ἐκ τῶν αὐτῶν τόπων ἐξ ὧν καὶ ὁ Εὐρώτας · καλεῖται δὲ Ἀσέα , κώμη τῆς Μεγαλοπολίτιδος , πλησίον ἀλλήλων ἔχουσα δύο πηγάς , ἐξ ὧν ῥέουσιν οἱ λεχθέντες ποταμοί · δύντες δʼ ὑπὸ γῆς ἐπὶ συχνοὺς σταδίους ἀνατέλλουσι πάλιν , εἶθʼ ὁ μὲν εἰς τὴν Λακωνικὴν ὁ δʼ εἰς τὴν Πισᾶτιν κατάγεται . ὁ μὲν οὖν Εὐρώτας κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς Βλεμινάτιδος ἀναδείξας τὸ ῥεῖθρον , παρʼ αὐτὴν τὴν Σπάρτην ῥυεὶς καὶ διεξιὼν αὐλῶνά τινα μακρὸν κατὰ τὸ Ἕλος , οὗ μέμνηται καὶ ὁ ποιητής , ἐκδίδωσι μεταξὺ Γυθείου τοῦ τῆς Σπάρτης ἐπινείου καὶ Ἀκραίων . ὁ δʼ Ἀλφειὸς παραλαβὼν τόν τε Λάδωνα καὶ τὸν Ἐρύμανθον καὶ ἄλλους ἀσημοτέρους διὰ τῆς Φρίξης καὶ τῆς Πισάτιδος καὶ Τριφυλίας ἐνεχθεὶς παρʼ αὐτὴν τὴν Ὀλυμπίαν ἐπὶ θάλατταν τὴν Σικελικὴν ἐκπίπτει μεταξὺ Φειᾶς τε καὶ Ἐπιταλίου . πρὸς δὲ τῇ ἐκβολῇ τὸ τῆς Ἀλφειωνίας Ἀρτέμιδος ἢ Ἀλφειούσης ἄλσος ἐστὶ ( λέγεται γὰρ ἀμφοτέρως ) , ἀπέχον τῆς Ὀλυμπίας εἰς ὀγδοήκοντα σταδίους . ταύτῃ δὲ τῇ θεῷ καὶ ἐν Ὀλυμπίᾳ κατʼ ἔτος συντελεῖται πανήγυρις , καθάπερ καὶ τῇ Ἐλαφίᾳ καὶ τῇ Δαφνίᾳ . μεστὴ δʼ ἐστὶν ἡ γῆ πᾶσα ἀρτεμισίων τε καὶ ἀφροδισίων καὶ νυμφαίων ἐν ἄλσεσιν ἀνθέων ῳς τὸ πολὺ διὰ τὴν εὐυδρίαν , συχνὰ δὲ καὶ ἑρμεῖα ἐν ταῖς ὁδοῖς , ποσείδια δʼ ἐπὶ ταῖς ἀκταῖς . ἐν δὲ τῷ τῆς Ἀλφειωνίας ἱερῷ γραφαὶ Κλεάνθους τε καὶ Ἀρήγοντος , ἀνδρῶν Κορινθίων , τοῦ μὲν Τροίας ἅλωσις καὶ Ἀθηνᾶς γοναί , τοῦ δʼ Ἄρτεμις ἀναφερομένη ἐπὶ γρυπός , σφόδρα εὐδόκιμοι .
Lemmas: μετά δέ ὁ Χελωνάτας ὁ ὁ Πισάτης εἰμί αἰγιαλός πολύς , εἶτα ἄκρον Φειά · εἰμί δέ καί πολίχνη Φειά παρά τεῖχος , Ἰάρδανος ἀμφί ῥέω γάρ καί ποτάμιος πλησίον . ἔνιοι δέ ἀρχή ὁ Πισᾶτις ὁ Φειά φημί · πρόκειμαι δέ καί οὗτος νησίον καί λιμήν , ἔνθεν εἰς Ὀλυμπία ὁ ἐγγύς ἐκ θάλασσα εἰμί στάδιον ἑκατόν εἴκοσι . εἶτα ἄλλος ἄκρον εὐθύς ἐπί πολύς προέχω ἐπί ὁ δύσις , καθά ὁ Χελωνάτας , ἀπό ὅς πάλιν ἐπί ὁ Κεφαλληνία στάδιον ἑκατόν εἴκοσι . εἶτα ὁ Ἀλφειός ἐκδίδωμι , διέχω ὁ Χελωνάτας στάδιον διακόσιοι ὀγδοήκοντα , Ἄραξος δέ πεντακόσιοι τεσσαράκοντα πέντε . ῥέω δέ ἐκ ὁ αὐτός τόπος ἐκ ὅς καί ὁ Εὐρώτας · καλέω δέ Ἀσέη , κώμη ὁ Μεγαλοπολῖτις , πλησίον ἀλλήλων ἔχω δύο πηγή , ἐκ ὅς ῥέω ὁ λέγω ποταμός · δύω δέ ὑπό γῆ ἐπί συχνός στάδιον ἀνατέλλω πάλιν , εἶτα ὁ μέν εἰς ὁ Λακωνικός ὁ δέ εἰς ὁ Πισᾶτις κατάγω . ὁ μέν οὖν Εὐρώτας κατά ὁ ἀρχή ὁ Βλεμινήτις ἀναδείκνυμι ὁ ῥεῖθρον , παρά αὐτός ὁ Σπάρτη ῥέω καί διεξέρχομαι αὐλών τις μακρός κατά ὁ Ἕλος , ὅς μιμνῄσκω καί ὁ ποιητής , ἐκδίδωμι μεταξύ Γυθεῖον ὁ ὁ Σπάρτη ἐπίνειον καί Ἄκραι . ὁ δέ Ἀλφειός παραλαμβάνω ὁ τε Λάδων καί ὁ Ἐρύμανθος καί ἄλλος ἄσημος διά ὁ Φρίξη καί ὁ Πισᾶτις καί Τριφυλίη φέρω παρά αὐτός ὁ Ὀλυμπία ἐπί θάλασσα ὁ Σικελικός ἐκπίπτω μεταξύ Φειά τε καί Ἐπιτάλιον . πρός δέ ὁ ἐκβολή ὁ ὁ Ἀλφειώνιος Ἄρτεμις ἤ Ἀλφειούσα ἄλσος εἰμί ( λέγω γάρ ἀμφοτέρως ) , ἀπέχω ὁ Ὀλυμπία εἰς ὀγδοήκοντα στάδιον . οὗτος δέ ὁ θεός καί ἐν Ὀλυμπία κατά ἔτος συντελέω πανήγυρις , καθά καί ὁ Ἐλαφία καί ὁ Δαφνία . μεστός δέ εἰμί ὁ γῆ πᾶς ἀρτεμίσιος τε καί ἀφροδίσιος καί νυμφαῖος ἐν ἄλσις ἄνθος ῳ ὁ πολύς διά ὁ εὐυδρία , συχνός δέ καί ἑρμαῖος ἐν ὁ ὁδός , ποσείδιος δέ ἐπί ὁ ἀκτή . ἐν δέ ὁ ὁ Ἀλφειωνία ἱερόν γραφή Κλεάνθης τε καί Ἀρήγων , ἀνήρ Κορίνθιος , ὁ μέν Τροία ἅλωσις καί Ἀθήνη γονή , ὁ δέ Ἄρτεμις ἀναφέρω ἐπί γρύψ , σφόδρα εὐδόκιμος .