strabo.geographica 7.3.7
νυνὶ δὲ περὶ Θρᾳκῶν ἐλέγομεν Μυσῶν τʼ ἀγχεμάχων καὶ ἀγαυῶν ἱππημολγῶν , γλακτοφάγων ἀβίων τε , δικαιοτάτων ἀνθρώπων , βουλόμενοι συγκρῖναι τά τε ὑφʼ ἡμῶν καὶ τὰ ὑπὸ Ποσειδωνίου λεχθέντα καὶ τὰ ὑπὸ τούτων · πρότερον δʼ ὅτι τὴν ἐπιχείρησιν ὑπεναντίαν τοῖς προτεθεῖσι πεποίηνται . προὔθεντο μὲν γὰρ διδάξαι διότι τῶν πόρρω τῆς Ἑλλάδος πλείων ἦν ἄγνοια τοῖς πρεσβυτέροις ἢ τοῖς νεωτέροις , ἔδειξαν δὲ τἀναντία , καὶ οὐ τὰ πόρρω μόνον ἀλλὰ καὶ τὰ ἐν αὐτῇ τῇ Ἑλλάδι . ἀλλʼ , ὡς ἔφην , τὰ ἄλλα μὲν ὑπερκείσθω , τὰ δὲ νῦν σκοπῶμεν . Σκυθῶν μὲν γὰρ μεμνῆσθαι κατʼ ἄγνοιάν φασι , μηδὲ τῆς περὶ τοὺς ξένους ὠμότητος αὐτῶν , καταθυόντων καὶ σαρκοφαγούντων καὶ τοῖς κρανίοις ἐκπώμασι χρωμένων , διʼ οὓς Ἄξενος ὠνομάζετο ὁ πόντος , πλάττειν δʼ ἀγαυούς τινας ἱππημολγοὺς γαλακτοφάγους ἀβίους τε , δικαιοτάτους ἀνθρώπους , τοὺς οὐδαμοῦ γῆς ὄντας . πῶς οὖν Ἄξενον ὠνόμαζον , εἰ μὴ ᾔδεισαν τὴν ἀγριότητα , μηδʼ αὐτοὺς τοὺς μάλιστα τοιούτους ; οὗτοι δʼ εἰσὶ δήπου οἱ Σκύθαι . πότερον δʼ οὐδʼ ἱππημολγοὶ ἦσαν οἱ ἐπέκεινα τῶν Μυσῶν καὶ Θρᾳκῶν καὶ Γετῶν , οὐδὲ γαλακτοφάγοι καὶ ἄβιοι ; ἀλλὰ καὶ νῦν εἰσιν ἁμάξοικοι καὶ νομάδες καλούμενοι , ζῶντες ἀπὸ θρεμμάτων καὶ γάλακτος καὶ τυροῦ καὶ μάλιστα ἱππείου , θησαυρισμὸν δʼ οὐκ εἰδότες οὐδὲ καπηλείαν πλὴν εἰ φόρτον ἀντὶ φόρτου . πῶς οὖν ἠγνόει τοὺς Σκύθας ὁ ποιητής , ἱππημολγοὺς καὶ γαλακτοφάγους τινὰς προσαγορεύων ; ὅτι γὰρ οἱ τότε τούτους ἱππημολγοὺς ἐκάλουν , καὶ Ἡσίοδος μάρτυς ἐν τοῖς ὑπʼ Ἐρατοσθένους παρατεθεῖσιν ἔπεσιν Αἰθίοπας τε Λίγυς τε ἰδὲ Σκύθας ἱππημολγούς . τί δὲ θαυμαστόν , εἰ διὰ τὸ πλεονάζειν παρʼ ἡμῖν τὴν περὶ τὰ συμβόλαια ἀδικίαν δικαιοτάτους εἶπεν ἀνθρώπους τοὺς ἥκιστα ἐν τοῖς συμβολαίοις καὶ τῷ ἀργυρισμῷ ζῶντας , ἀλλὰ καὶ κοινὰ κεκτημένους πάντα πλὴν ξίφους καὶ ποτηρίου , ἐν δὲ τοῖς πρῶτον τὰς γυναῖκας πλατωνικῶς ἔχοντας κοινὰς καὶ τέκνα ; καὶ Αἰσχύλος δʼ ἐμφαίνει συνηγορῶν τῷ ποιητῇ φήσας περὶ τῶν Σκυθῶν ἀλλʼ ἱππάκης βρωτῆρες εὔνομοι Σκύθαι αὕτη δʼ ἡ ὑπόληψις καὶ νῦν ἔτι συμμένει παρὰ τοῖς Ἕλλησιν · ἁπλουστάτους τε γὰρ αὐτοὺς νομίζομεν καὶ ἥκιστα κακεντρεχεῖς εὐτελεστέρους τε πολὺ ἡμῶν καὶ αὐταρκεστέρους · καίτοι ὅ γε καθʼ ἡμᾶς βίος εἰς πάντας σχεδόν τι διατέτακε τὴν πρὸς τὸ χεῖρον μεταβολήν , τρυφὴν καὶ ἡδονὰς καὶ κακοτεχνίας καὶ πλεονεξίας μυρίας πρὸς ταῦτʼ εἰσάγων . πολὺ οὖν τῆς τοιαύτης κακίας καὶ εἰς τοὺς βαρβάρους ἐμπέπτωκε τούς τε ἄλλους καὶ τοὺς νομάδας · καὶ γὰρ θαλάττης ἁψάμενοι χείρους γεγόνασι λῃστεύοντες καὶ ξενοκτονοῦντες , καὶ ἐπιπλεκόμενοι πολλοῖς μεταλαμβάνουσι τῆς ἐκείνων πολυτελείας καὶ καπηλείας · ἃ δοκεῖ μὲν εἰς ἡμερότητα συντείνειν , διαφθείρει δὲ τὰ ἤθη καὶ ποικιλίαν ἀντὶ τῆς ἁπλότητος τῆς ἄρτι λεχθείσης εἰσάγει .
Lemmas: νυνί δέ περί Θρᾷξ λέγω Μυσός τε ἀγχέμαχος καί ἀγαυός ἱππημολγοί , γλακτοφάγος ἄβιος τε , δίκαιος ἄνθρωπος , βούλομαι συγκρίνω ὁ τε ὑπό ἐγώ καί ὁ ὑπό Ποσειδώνιον λέγω καί ὁ ὑπό οὗτος · πρότερος δέ ὅτι ὁ ἐπιχείρησις ὑπεναντίος ὁ προτίθημι ποιέω . προτίθημι μέν γάρ διδάσκω διότι ὁ πρόσω ὁ Ἑλλάς πολύς εἰμί ἄγνοια ὁ πρέσβυς ἤ ὁ νεώτερος , δείκνυμι δέ ἐναντίος , καί οὐ ὁ πρόσω μόνος ἀλλά καί ὁ ἐν αὐτός ὁ Ἑλλάς . ἀλλά , ὡς φημί , ὁ ἄλλος μέν ὑπερκέω , ὁ δέ νῦν σκοπέω . Σκύθης μέν γάρ μιμνῄσκω κατά ἄγνοια φημί , μηδέ ὁ περί ὁ ξένος ὠμότης αὐτός , καταθύω καί σαρκοφαγέω καί ὁ κρανίον ἔκπωμα χράω , διά ὅς Ἄξεινος ὀνομάζω ὁ πόντος , πλάσσω δέ ἀγαυός τις ἱππημολγοί γαλακτοφάγος ἄβιος τε , δίκαιος ἄνθρωπος , ὁ οὐδαμοῦ γῆ εἰμί . πῶς οὖν Ἄξεινος ὀνομάζω , εἰ μή οἶδα ὁ ἀγριότης , μηδέ αὐτός ὁ μάλα τοιοῦτος ; οὗτος δέ εἰμί δήπου ὁ Σκύθης . πότερος δέ οὐδέ ἱππημολγοί εἰμί ὁ ἐπέκεινα ὁ Μυσός καί Θρᾷξ καί Γέται , οὐδέ γαλακτοφάγος καί ἄβιος ; ἀλλά καί νῦν εἰμί ἁμάξοικος καί νομάς καλέω , ζάω ἀπό θρέμμα καί γάλα καί τυρός καί μάλα ἵππειος , θησαυρισμός δέ οὐ οἶδα οὐδέ καπηλεία πλήν εἰ φόρτος ἀντί φόρτος . πῶς οὖν ἀγνοέω ὁ Σκύθης ὁ ποιητής , ἱππημολγοί καί γαλακτοφάγος τις προσαγορεύω ; ὅτι γάρ ὁ τότε οὗτος ἱππημολγοί καλέω , καί Ἡσίοδος μάρτυς ἐν ὁ ὑπό Ἐρατοσθένης παρατίθημι ἔπος Αἰθίοψ τε Λίγυς τε ἰδέ Σκύθης ἱππημολγοί . τίς δέ θαυμαστός , εἰ διά ὁ πλεονάζω παρά ἐγώ ὁ περί ὁ συμβόλαιον ἀδικία δίκαιος λέγω ἄνθρωπος ὁ ἦκα ἐν ὁ συμβόλαιον καί ὁ ἀργυρισμός ζάω , ἀλλά καί κοινός κτάομαι πᾶς πλήν ξίφος καί ποτήριον , ἐν δέ ὁ πρῶτος ὁ γυνή πλατωνικός ἔχω κοινός καί τέκνον ; καί Αἰσχύλος δέ ἐμφαίνω συνηγορέω ὁ ποιητής φημί περί ὁ Σκύθης ἀλλά ἱππάκη βρωτήρ εὔνομος Σκύθης οὗτος δέ ὁ ὑπόληψις καί νῦν ἔτι συμμένω παρά ὁ Ἕλλην · ἁπλόος τε γάρ αὐτός νομίζω καί ἦκα κακεντρεχής εὐτελής τε πολύς ἐγώ καί αὐτάρκης · καίτοι ὁ γε κατά ἐγώ βίος εἰς πᾶς σχεδόν τις διατείνω ὁ πρός ὁ κακός μεταβολή , τρυφή καί ἡδονή καί κακοτεχνία καί πλεονεξία μυρίος πρός οὗτος εἰσάγω . πολύς οὖν ὁ τοιοῦτος κακία καί εἰς ὁ βάρβαρος ἐμπίπτω ὁ τε ἄλλος καί ὁ νομάς · καί γάρ θάλασσα ἅπτω κακός γίγνομαι λῃστεύω καί ξενοκτονέω , καί ἐπιπλέκω πολύς μεταλαμβάνω ὁ ἐκεῖνος πολυτέλεια καί καπηλεία · ὅς δοκέω μέν εἰς ἡμερότης συντείνω , διαφθείρω δέ ὁ ἦθος καί ποικιλία ἀντί ὁ ἁπλότης ὁ ἄρτι λέγω εἰσάγω .