strabo.geographica 1.2.6
τὸ δὲ δὴ καὶ τὴν ῥητορικὴν ἀφαιρεῖσθαι τὸν ποιητὴν τελέως ἀφειδοῦντος ἡμῶν ἐστι . τί γὰρ οὕτω ῥητορικὸν ὡς φράσις ; τί δʼ οὕτω ποιητικόν ; τίς δʼ ἀμείνων Ὁμήρου φράσαι ; νὴ Δία , ἀλλʼ ἑτέρα φράσις ἡ ποιητική . τῷ γε εἴδει , ὡς καὶ ἐν αὐτῇ τῇ ποιητικῇ ἡ τραγικὴ καὶ ἡ κωμική , καὶ ἐν τῇ πεζῇ ἡ ἱστορικὴ καὶ ἡ δικανική . ἆρα γὰρ οὐδʼ ὁ λόγος ἐστὶ γενικός , οὗ εἴδη ὁ ἔμμετρος καὶ ὁ πεζός ; ἢ λόγος μέν , ῥητορικὸς δὲ λόγος οὐκ ἔστι γενικὸς καὶ φράσις καὶ ἀρετὴ λόγου ; ὡς δʼ εἰπεῖν , ὁ πεζὸς λόγος , ὅ γε κατεσκευασμένος , μίμημα τοῦ ποιητικοῦ ἐστι . πρώτιστα γὰρ ἡ ποιητικὴ κατασκευὴ παρῆλθεν εἰς τὸ μέσον καὶ εὐδοκίμησεν · εἶτα ἐκείνην μιμούμενοι , λύσαντες τὸ μέτρον , τἆλλα δὲ φυλάξαντες τὰ ποιητικά , συνέγραψαν οἱ περὶ Κάδμον καὶ Φερεκύδη καὶ Ἑκαταῖον · εἶτα οἱ ὕστερον ἀφαιροῦντες ἀεί τι τῶν τοιούτων εἰς τὸ νῦν εἶδος κατήγαγον ὡς ἂν ἀπὸ ὕψους τινός · καθάπερ ἄν τις καὶ τὴν κωμῳδίαν φαίη λαβεῖν τὴν σύστασιν ἀπὸ τῆς τραγῳδίας καὶ τοῦ κατʼ αὐτὴν ὕψους καταβιβασθεῖσαν εἰς τὸ λογοειδὲς νυνὶ καλούμενον . καὶ τὸ ἀείδειν δὲ ἀντὶ τοῦ φράζειν τιθέμενον παρὰ τοῖς πάλαι ταὐτὸ τοῦτο ἐκμαρτυρεῖ , διότι πηγὴ καὶ ἀρχὴ φράσεως κατεσκευασμένης καὶ ῥητορικῆς ὑπῆρξεν ἡ ποιητική . αὕτη γὰρ προσεχρήσατο τῷ μέλει κατὰ τὰς ἐπιδείξεις · τοῦτο δʼ ἦν ᾠδὴ ἢ λόγος μεμελισμένος , ἀφʼ οὗ δὴ ῥαψῳδίαν τʼ ἔλεγον καὶ τραγῳδίαν καὶ κωμῳδίαν . ὥστʼ ἐπειδὴ τὸ φράζειν πρώτιστα ἐπὶ τῆς ποιητικῆς ἐλέγετο φράσεως , αὕτη δὲ μετʼ ᾠδῆς * τὸ ἀείδειν αὐτοῖς τὸ αὐτὸ τῷ φράζειν ὑπῆρξε παρʼ ἐκείνοις . καταχρησαμένων δʼ αὐτῶν θατέρῳ καὶ ἐπὶ τοῦ πεζοῦ λόγου , καὶ ἐπὶ θάτερον ἡ κατάχρησις διέβη . καὶ αὐτὸ δὲ τὸ πεζὸν λεχθῆναι τὸν ἄνευ τοῦ μέτρου λόγον ἐμφαίνει τὸν ἀπὸ ὕψους τινὸς καταβάντα καὶ ὀχήματος εἰς τοὔδαφος .
Lemmas: ὁ δέ δή καί ὁ ῥητορική ἀφαιρέω ὁ ποιητής τέλειος ἀφειδέω ἐγώ εἰμί . τίς γάρ οὕτως ῥητορικός ὡς φράσις ; τίς δέ οὕτως ποιητικός ; τίς δέ ἀγαθός Ὅμηρος φράζω ; νή Ζεύς , ἀλλά ἕτερος φράσις ὁ ποιητικός . ὁ γε εἶδος , ὡς καί ἐν αὐτός ὁ ποιητικός ὁ τραγικός καί ὁ κωμικός , καί ἐν ὁ πεζός ὁ ἱστορικός καί ὁ δικανικός . ἆρα γάρ οὐδέ ὁ λόγος εἰμί γενικός , ὅς εἶδος ὁ ἔμμετρος καί ὁ πεζός ; ἤ λόγος μέν , ῥητορικός δέ λόγος οὐ εἰμί γενικός καί φράσις καί ἀρετή λόγος ; ὡς δέ λέγω , ὁ πεζός λόγος , ὁ γε κατασκευάζω , μίμημα ὁ ποιητικός εἰμί . πρῶτος γάρ ὁ ποιητικός κατασκευή παρέρχομαι εἰς ὁ μέσος καί εὐδοκιμέω · εἶτα ἐκεῖνος μιμέομαι , λύω ὁ μέτρον , ἄλλος δέ φυλάσσω ὁ ποιητικός , συγγράφω ὁ περί Κάδμος καί Φερεκύδης καί Ἑκαταῖος · εἶτα ὁ ὕστερον ἀφαιρέω ἀεί τις ὁ τοιοῦτος εἰς ὁ νῦν εἶδος κατάγω ὡς ἄν ἀπό ὕψος τις · καθά ἄν τις καί ὁ κωμῳδία φημί λαμβάνω ὁ σύστασις ἀπό ὁ τραγῳδία καί ὁ κατά αὐτός ὕψος καταβιβάζω εἰς ὁ λογοειδής νυνί καλέω . καί ὁ ἀείδω δέ ἀντί ὁ φράζω τίθημι παρά ὁ πάλαι αὐτός οὗτος ἐκμαρτυρέω , διότι πηγή καί ἀρχή φράσις κατασκευάζω καί ῥητορική ὑπάρχω ὁ ποιητικός . οὗτος γάρ προσχράω ὁ μέλος κατά ὁ ἐπίδειξις · οὗτος δέ εἰμί ἀοιδή ἤ λόγος μελίζω , ἀπό ὅς δή ῥαψῳδία τε λέγω καί τραγῳδία καί κωμῳδία . ὥστε ἐπειδή ὁ φράζω πρῶτος ἐπί ὁ ποιητικός λέγω φράσις , οὗτος δέ μετά ἀοιδή * ὁ ἀείδω αὐτός ὁ αὐτός ὁ φράζω ὑπάρχω παρά ἐκεῖνος . καταχράω δέ αὐτός ἕτερος καί ἐπί ὁ πεζός λόγος , καί ἐπί ἕτερος ὁ κατάχρησις διαβαίνω . καί αὐτός δέ ὁ πεζός λέγω ὁ ἄνευ ὁ μέτρον λόγος ἐμφαίνω ὁ ἀπό ὕψος τις καταβαίνω καί ὄχημα εἰς ἔδαφος .