strabo.geographica 14.2.28
τοῦ ποιητοῦ δʼ εἰρηκότος οὑτωσί μάσθλης αὖ Καρῶν ἡγήσατο βαρβαροφώνων , οὐκ ἔχει λόγον πῶς τοσαῦτα εἰδὼς ἔθνη βάρβαρα μόνους εἴρηκε βαρβαροφώνους τοὺς Κᾶρας , βαρβάρους δʼ οὐδένας · οὔτʼ οὖν Θουκυδίδης ὀρθῶς · οὐδὲ γὰρ λέγεσθαί φησι βαρβάρους διὰ τὸ μηδὲ Ἕλληνάς πω ἀντίπαλον εἰς ἓν ὄνομα ἀποκεκρίσθαι · τό τε γὰρ μηδὲ Ἕλληνάς πω ψεῦδος αὐτὸς ὁ ποιητὴς ἀπελέγχει ἀνδρός , τοῦ κλέος εὐρὺ καθʼ Ἑλλάδα καὶ μέσον Ἄργος . καὶ πάλιν εἴτʼ ἐθέλεις τραφθῆναι ἀνʼ Ἑλλάδα καὶ μέσον Ἄργος . μὴ λεγομένων τε βαρβάρων πῶς ἔμελλεν εὖ λεχθήσεσθαι τὸ βαρβαροφώνων ; οὔτε δὴ οὗτος εὖ οὔτʼ Ἀπολλόδωρος ὁ γραμματικός , ὅτι τῷ κοινῷ ὀνόματι ἰδίως καὶ λοιδόρως ἐχρῶντο οἱ Ἕλληνες κατὰ τῶν Καρῶν , καὶ μάλιστα οἱ Ἴωνες μισοῦντες αὐτοὺς διὰ τὴν ἔχθραν καὶ τὰς συνεχεῖς στρατείας · ἐχρῆν γὰρ οὕτως βαρβάρους ὀνομάζειν . ἡμεῖς δὲ ζητοῦμεν διὰ τί βαρβαροφώνους καλεῖ , βαρβάρους δʼ οὐδʼ ἅπαξ . ὅτι φησί τὸ πληθυντικὸν εἰς τὸ μέτρον οὐκ ἐμπίπτει , διὰ τοῦτʼ οὐκ εἴρηκε βαρβάρους . ἀλλʼ αὕτη μὲν ἡ πτῶσις οὐκ ἐμπίπτει , ἡ δʼ ὀρθὴ οὐ διαφέρει τῆς Δάρδανοι Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι . τοιοῦτον δὲ καὶ τό οἷοι Τρώιοι ἵπποι . οὐδέ γε ὅτι τραχυτάτη ἡ γλῶττα τῶν Καρῶν · οὐ γάρ ἐστιν ἀλλὰ καὶ πλεῖστα Ἑλληνικὰ ὀνόματα ἔχει καταμεμιγμένα , ὥς φησι Φίλιππος ὁ τὰ Καρικὰ γράψας . οἶμαι δὲ τὸ βάρβαρον κατʼ ἀρχὰς ἐκπεφωνῆσθαι οὕτως κατʼ ὀνοματοποιίαν ἐπὶ τῶν δυσεκφόρως καὶ σκληρῶς καὶ τραχέως λαλούντων , ὡς τὸ βατταρίζειν καὶ τραυλίζειν καὶ ψελλίζειν . εὐφυέστατοι γάρ ἐσμεν τὰς φωνὰς ταῖς ὁμοίαις φωναῖς κατονομάζειν διὰ τὸ ὁμογενές · ᾗ δὴ καὶ πλεονάζουσιν ἐνταῦθα αἱ ὀνοματοποιίαι , οἷον τὸ κελαρύζειν καὶ κλαγγὴ δὲ καὶ ψόφος καὶ βοὴ καὶ κρότος , ὧν τὰ πλεῖστα ἤδη καὶ κυρίως ἐκφέρεται · πάντων δὴ τῶν παχυστομούντων οὕτως βαρβάρων λεγομένων , ἐφάνη τὰ τῶν ἀλλοεθνῶν στόματα τοιαῦτα , λέγω δὲ τὰ τῶν μὴ Ἑλλήνων . ἐκείνους οὖν ἰδίως ἐκάλεσαν βαρβάρους , ἐν ἀρχαῖς μὲν κατὰ τὸ λοίδορον , ὡς ἂν παχυστόμους ἢ τραχυστόμους , εἶτα κατεχρησάμεθα ὡς ἐθνικῷ κοινῷ ὀνόματι ἀντιδιαιροῦντες πρὸς τοὺς Ἕλληνας . καὶ γὰρ δὴ τῇ πολλῇ συνηθείᾳ καὶ ἐπιπλοκῇ τῶν βαρβάρων οὐκέτι ἐφαίνετο κατὰ παχυστομίαν καὶ ἀφυΐαν τινὰ τῶν φωνητηρίων ὀργάνων τοῦτο συμβαῖνον , ἀλλὰ κατὰ τὰς τῶν διαλέκτων ἰδιότητας . ἄλλη δέ τις ἐν τῇ ἡμετέρᾳ διαλέκτῳ ἀνεφάνη κακοστομία καὶ οἷον βαρβαροστομία , εἴ τις ἑλληνίζων μὴ κατορθοίη , ἀλλʼ οὕτω λέγοι τὰ ὀνόματα ὡς οἱ βάρβαροι οἱ εἰσαγόμενοι εἰς τὸν ἑλληνισμὸν οὐκ ἰσχύοντες ἀρτιστομεῖν , ὡς οὐδʼ ἡμεῖς ἐν ταῖς ἐκείνων διαλέκτοις . τοῦτο δὲ μάλιστα συνέβη τοῖς Καρσί · τῶν γὰρ ἄλλων οὔτʼ ἐπιπλεκομένων πω σφόδρα τοῖς Ἕλλησιν , οὔτʼ ἐπιχειρούντων ἑλληνικῶς ζῆν ἢ μανθάνειν τὴν ἡμετέραν διάλεκτον , πλὴν εἴ τινες σπάνιοι καὶ κατὰ τύχην ἐπεμίχθησαν καὶ κατʼ ἄνδρα ὀλίγοις τῶν Ἑλλήνων τισίν · οὗτοι δὲ καθʼ ὅλην ἐπλανήθησαν τὴν Ἑλλάδα μισθοῦ στρατεύοντες . ἤδη οὖν τὸ βαρβαρόφωνον ἐπʼ ἐκείνων πυκνὸν ἦν ἀπὸ τῆς εἰς τὴν Ἑλλάδα αὐτῶν στρατείας · καὶ μετὰ ταῦτα ἐπεπόλασε πολὺ μᾶλλον , ἀφʼ οὗ τάς τε νήσους μετὰ τῶν Ἑλλήνων ᾤκησαν , κἀκεῖθεν εἰς τὴν Ἀσίαν ἐκπεσόντες οὐδʼ ἐνταῦθα χωρὶς Ἑλλήνων οἰκεῖν ἠδύναντο , ἐπιδιαβάντων τῶν Ἰώνων καὶ τῶν Δωριέων . ἀπὸ δὲ τῆς αὐτῆς αἰτίας καὶ τὸ βαρβαρίζειν λέγεται · καὶ γὰρ τοῦτο ἐπὶ τῶν κακῶς ἑλληνιζόντων εἰώθαμεν λέγειν , οὐκ ἐπὶ τῶν καριστὶ λαλούντων . οὕτως οὖν καὶ τὸ βαρβαροφωνεῖν καὶ τοὺς βαρβαροφώνους δεκτέον τοὺς κακῶς ἑλληνίζοντας · ἀπὸ δὲ τοῦ καρίζειν καὶ τὸ βαρβαρίζειν μετήνεγκαν εἰς τὰς περὶ ἑλληνισμοῦ τέχνας καὶ τὸ σολοικίζειν , εἴτʼ ἀπὸ Σόλων εἴτʼ ἄλλως τοῦ ὀνόματος τούτου πεπλασμένου .
Lemmas: ὁ ποιητής δέ λέγω οὕτως μάσθλης αὖ Κάρ ἡγέομαι βαρβαρόφωνος , οὐ ἔχω λόγος πῶς τοσοῦτος οἶδα ἔθνος βάρβαρος μόνος λέγω βαρβαρόφωνος ὁ Κάρ , βάρβαρος δέ οὐδείς · οὔτε οὖν Θουκυδίδης ὀρθός · οὐδέ γάρ λέγω φημί βάρβαρος διά ὁ μηδέ Ἕλλην πω ἀντίπαλος εἰς εἷς ὄνομα ἀποκρίνω · ὁ τε γάρ μηδέ Ἕλλην πω ψεῦδος αὐτός ὁ ποιητής ἀπελέγχω ἀνήρ , ὁ κλέος εὐρύς κατά Ἑλλάς καί μέσος Ἄργος . καί πάλιν εἴτε ἐθέλω τρέπω ἀνά Ἑλλάς καί μέσος Ἄργος . μή λέγω τε βάρβαρος πῶς μέλλω εὖ λέγω ὁ βαρβαρόφωνος ; οὔτε δή οὗτος εὖ οὔτε Ἀπολλόδωρος ὁ γραμματικός , ὅτι ὁ κοινός ὄνομα ἴδιος καί λοίδορος χράω ὁ Ἕλλην κατά ὁ Κάρ , καί μάλα ὁ Ἴων μισέω αὐτός διά ὁ ἔχθρα καί ὁ συνεχής στρατεία · χρή γάρ οὕτως βάρβαρος ὀνομάζω . ἐγώ δέ ζητέω διά τίς βαρβαρόφωνος καλέω , βάρβαρος δέ οὐδέ ἅπαξ . ὅτι φημί ὁ πληθυντικός εἰς ὁ μέτρον οὐ ἐμπίπτω , διά οὗτος οὐ λέγω βάρβαρος . ἀλλά οὗτος μέν ὁ πτῶσις οὐ ἐμπίπτω , ὁ δέ ὀρθός οὐ διαφέρω ὁ Δάρδανος Τρώς καί Λύκιος καί Δάρδανος . τοιοῦτος δέ καί ὁ οἷος Τρώϊος ἵππος . οὐδέ γε ὅτι τραχύς ὁ γλῶσσα ὁ Κάρ · οὐ γάρ εἰμί ἀλλά καί πολύς Ἑλληνικός ὄνομα ἔχω καταμείγνυμι , ὡς φημί Φίλιππος ὁ ὁ Καρικός γράφω . οἴομαι δέ ὁ βάρβαρος κατά ἀρχή ἐκφωνέω οὕτως κατά ὀνοματοποιία ἐπί ὁ δυσέκφορος καί σκληρός καί τραχύς λαλέω , ὡς ὁ βατταρίζω καί τραυλίζω καί ψελλίζω . εὐφυής γάρ εἰμί ὁ φωνή ὁ ὅμοιος φωνή κατονομάζω διά ὁ ὁμογενής · ᾗ δή καί πλεονάζω ἐνταῦθα ὁ ὀνοματοποιία , οἷος ὁ κελαρύζω καί κλαγγή δέ καί ψόφος καί βοή καί κρότος , ὅς ὁ πολύς ἤδη καί κύριος ἐκφέρω · πᾶς δή ὁ παχυστομέω οὕτως βάρβαρος λέγω , φαίνω ὁ ὁ ἀλλοεθνής στόμα τοιοῦτος , λέγω δέ ὁ ὁ μή Ἕλλην . ἐκεῖνος οὖν ἴδιος καλέω βάρβαρος , ἐν ἀρχή μέν κατά ὁ λοίδορος , ὡς ἄν παχύστομος ἤ τραχύστομος , εἶτα καταχράω ὡς ἐθνικός κοινός ὄνομα ἀντιδιαιρέω πρός ὁ Ἕλλην . καί γάρ δή ὁ πολύς συνήθεια καί ἐπιπλοκή ὁ βάρβαρος οὐκέτι φαίνω κατά παχυστομία καί ἀφυία τις ὁ φωνητήριος ὄργανον οὗτος συμβαίνω , ἀλλά κατά ὁ ὁ διάλεκτος ἰδιότης . ἄλλος δέ τις ἐν ὁ ἡμέτερος διάλεκτος ἀναφαίνω κακοστομία καί οἷος βαρβαροστομία , εἰ τις ἑλληνίζω μή κατορθόω , ἀλλά οὕτως λέγω ὁ ὄνομα ὡς ὁ βάρβαρος ὁ εἰσάγω εἰς ὁ ἑλληνισμός οὐ ἰσχύω ἀρτιστομέω , ὡς οὐδέ ἐγώ ἐν ὁ ἐκεῖνος διάλεκτος . οὗτος δέ μάλα συμβαίνω ὁ Κάρ · ὁ γάρ ἄλλος οὔτε ἐπιπλέκω πω σφόδρα ὁ Ἕλλην , οὔτε ἐπιχειρέω Ἑλληνικός ζάω ἤ μανθάνω ὁ ἡμέτερος διάλεκτος , πλήν εἰ τις σπάνιος καί κατά τύχη ἐπιμείγνυμι καί κατά ἀνήρ ὀλίγος ὁ Ἕλλην τις · οὗτος δέ κατά ὅλος πλανάω ὁ Ἑλλάς μισθός στρατεύω . ἤδη οὖν ὁ βαρβαρόφωνος ἐπί ἐκεῖνος πυκνός εἰμί ἀπό ὁ εἰς ὁ Ἑλλάς αὐτός στρατεία · καί μετά οὗτος ἐπιπολάζω πολύς μάλα , ἀπό ὅς ὁ τε νῆσος μετά ὁ Ἕλλην οἰκέω , ἐκεῖθεν εἰς ὁ Ἀσία ἐκπίπτω οὐδέ ἐνταῦθα χωρίς Ἕλλην οἰκέω δύναμαι , ἐπιδιαβαίνω ὁ Ἴων καί ὁ Δωριεύς . ἀπό δέ ὁ αὐτός αἰτία καί ὁ βαρβαρίζω λέγω · καί γάρ οὗτος ἐπί ὁ κακός ἑλληνίζω εἴωθα λέγω , οὐ ἐπί ὁ καριστί λαλέω . οὕτως οὖν καί ὁ βαρβαροφωνέω καί ὁ βαρβαρόφωνος δεκτέος ὁ κακός ἑλληνίζω · ἀπό δέ ὁ καρίζω καί ὁ βαρβαρίζω μεταφέρω εἰς ὁ περί εἱλληνισμός τέχνη καί ὁ σολοικίζω , εἴτε ἀπό Σόλων εἴτε ἄλλος ὁ ὄνομα οὗτος πλάσσω .