strabo.geographica 15.1.59
ἄλλην δὲ διαίρεσιν ποιεῖται * περὶ τῶν φιλοσόφων , δύο γένη φάσκων , ὧν τοὺς μὲν Βραχμᾶνας καλεῖ τοὺς δὲ Γαρμᾶνας . τοὺς μὲν οὖν Βραχμᾶνας εὐδοκιμεῖν · μᾶλλον γὰρ καὶ ὁμολογεῖν ἐν τοῖς δόγμασιν · ἤδη δʼ εὐθὺς καὶ κυομένους ἔχειν ἐπιμελητὰς λογίους ἄνδρας , οὓς προσιόντας λόγῳ μὲν ἐπᾴδειν δοκεῖν καὶ τὴν μητέρα καὶ τὸν κυόμενον εἰς εὐτεκνίαν , τὸ δʼ ἀληθὲς σωφρονικάς τινας παραινέσεις καὶ ὑποθήκας διδόναι · τὰς δʼ ἥδιστα ἀκροωμένας μάλιστα εὐτέκνους εἶναι νομίζεσθαι . μετὰ δὲ τὴν γένεσιν ἄλλους καὶ ἄλλους διαδέχεσθαι τὴν ἐπιμέλειαν , ἀεὶ τῆς μείζονος ἡλικίας χαριεστέρων τυγχανούσης διδασκάλων . διατρίβειν δὲ τοὺς φιλοσόφους ἐν ἄλσει πρὸ τῆς πόλεως ὑπὸ περιβόλῳ συμμέτρῳ , λιτῶς ζῶντας ἐν στιβάσι καὶ δοραῖς , ἀπεχομένους ἐμψύχων καὶ ἀφροδισίων , ἀκροωμένους λόγων σπουδαίων , μεταδιδόντας καὶ τοῖς ἐθέλουσι · τὸν δʼ ἀκροώμενον οὔτε λαλῆσαι θέμις οὔτε χρέμψασθαι ἀλλʼ οὐδὲ πτύσαι , ἢ ἐκβάλλεσθαι τῆς συνουσίας τὴν ἡμέραν ἐκείνην ὡς ἀκολασταίνοντα . ἔτη δʼ ἑπτὰ καὶ τριάκοντα οὕτως ζήσαντα ἀναχωρεῖν εἰς τὴν ἑαυτοῦ κτῆσιν ἕκαστον καὶ ζῆν ἀδεῶς καὶ ἀνειμένως μᾶλλον , σινδονοφοροῦντα καὶ χρυσοφοροῦντα μετρίως ἐν τοῖς ὠσὶ καὶ ταῖς χερσί , προσφερόμενον σάρκας τῶν μὴ πρὸς τὴν χρείαν συνεργῶν ζῴων , δριμέων καὶ ἀρτυτῶν ἀπεχόμενον · γαμεῖν δʼ ὅτι πλείστας εἰς πολυτεκνίαν · ἐκ πολλῶν γὰρ καὶ τὰ σπουδαῖα πλείω γίνεσθαι ἄν , ἀδουλοῦσί τε τὴν ἐκ τέκνων ὑπηρεσίαν ἐγγυτάτω οὖσαν πλείω δεῖν παρασκευάζεσθαι . ταῖς δὲ γυναιξὶ ταῖς γαμεταῖς μὴ συμφιλοσοφεῖν τοὺς Βραχμᾶνας , εἰ μὲν μοχθηραὶ γένοιντο , ἵνα μή τι τῶν οὐ θεμιτῶν ἐκφέροιεν εἰς τοὺς βεβήλους εἰ δὲ σπουδαῖαι , μὴ καταλείποιεν αὐτούς . οὐδένα γὰρ ἡδονῆς καὶ πόνου καταφρονοῦντα , ὡς δʼ αὕτως ζωῆς καὶ θανάτου , ἐθέλειν ὑφʼ ἑτέρῳ εἶναι · τοιοῦτον δʼ εἶναι τὸν σπουδαῖον καὶ τὴν σπουδαίαν . πλείστους δʼ αὐτοῖς εἶναι λόγους περὶ τοῦ θανάτου · νομίζειν γὰρ δὴ τὸν μὲν ἐνθάδε βίον ὡς ἂν ἀκμὴν κυομένων εἶναι , τὸν δὲ θάνατον γένεσιν εἰς τὸν ὄντως βίον καὶ τὸν εὐδαίμονα τοῖς φιλοσοφήσασι · διὸ τῇ ἀσκήσει πλείστῃ χρῆσθαι πρὸς τὸ ἑτοιμοθάνατον · ἀγαθὸν δὲ ἢ κακὸν μηδὲν εἶναι τῶν συμβαινόντων ἀνθρώποις · οὐ γὰρ ἂν τοῖς αὐτοῖς τοὺς μὲν ἄχθεσθαι τοὺς δὲ χαίρειν ἐνυπνιώδεις ὑπολήψεις ἔχοντας , καὶ τοὺς αὐτοὺς τοῖς αὐτοῖς τοτὲ μὲν ἄχθεσθαι τοτὲ δʼ αὖ χαίρειν μεταβαλλομένους . τὰ δὲ περὶ φύσιν τὰ μὲν εὐήθειαν ἐμφαίνειν φησίν · ἐν ἔργοις γὰρ αὐτοὺς κρείττους ἢ λόγοις εἶναι , διὰ μύθων τὰ πολλὰ πιστουμένους · περὶ πολλῶν δὲ τοῖς Ἕλλησιν ὁμοδοξεῖν · ὅτι γὰρ γενητὸς ὁ κόσμος καὶ φθαρτὸς λέγειν κἀκείνους , καὶ ὅτι σφαιροειδὴς ὅ τε διοικῶν αὐτὸν καὶ ποιῶν θεὸς διʼ ὅλου διαπεφοίτηκεν αὐτοῦ · ἀρχαὶ δὲ τῶν μὲν συμπάντων ἕτεραι , τῆς δὲ κοσμοποιίας τὸ ὕδωρ · πρὸς δὲ τοῖς τέτταρσι στοιχείοις πέμπτη τις ἐστὶ φύσις , ἐξ ἧς ὁ οὐρανὸς καὶ τὰ ἄστρα · γῆ δʼ ἐν μέσῳ ἵδρυται τοῦ παντός · καὶ περὶ σπέρματος δὲ καὶ ψυχῆς ὅμοια λέγεται καὶ ἄλλα πλείω · παραπλέκουσι δὲ καὶ μύθους , ὥσπερ καὶ Πλάτων περί τε ἀφθαρσίας ψυχῆς καὶ τῶν καθʼ ᾄδου κρίσεων καὶ ἄλλα τοιαῦτα . περὶ μὲν τῶν Βραχμάνων ταῦτα λέγει .
Lemmas: ἄλλος δέ διαίρεσις ποιέω * περί ὁ φιλόσοφος , δύο γένος φάσκω , ὅς ὁ μέν Βραχμᾶνες καλέω ὁ δέ Γαρμάν . ὁ μέν οὖν Βραχμᾶνες εὐδοκιμέω · μάλα γάρ καί ὁμολογέω ἐν ὁ δόγμα · ἤδη δέ εὐθύς καί κύω ἔχω ἐπιμελητής λόγιος ἀνήρ , ὅς προσέρχομαι λόγος μέν ἐπαείδω δοκέω καί ὁ μήτηρ καί ὁ κύω εἰς εὐτεκνία , ὁ δέ ἀληθής σωφρονικός τις παραίνεσις καί ὑποθήκη δίδωμι · ὁ δέ ἡδύς ἀκροάομαι μάλα εὔτεκνος εἰμί νομίζω . μετά δέ ὁ γένεσις ἄλλος καί ἄλλος διαδέχομαι ὁ ἐπιμέλεια , ἀεί ὁ μέγας ἡλικία χαρίεις τυγχάνω διδάσκαλος . διατρίβω δέ ὁ φιλόσοφος ἐν ἄλσος πρό ὁ πόλις ὑπό περίβολος σύμμετρος , λιτός ζάω ἐν στίβασις καί δορά , ἀπέχω ἔμψυχος καί ἀφροδίσιος , ἀκροάομαι λόγος σπουδαῖος , μεταδίδωμι καί ὁ ἐθέλω · ὁ δέ ἀκροάομαι οὔτε λαλέω θέμις οὔτε χρέμπτομαι ἀλλά οὐδέ πτύω , ἤ ἐκβάλλω ὁ συνουσία ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ὡς ἀκολασταίνω . ἔτος δέ ἑπτά καί τριάκοντα οὕτως ζάω ἀναχωρέω εἰς ὁ ἑαυτοῦ κτῆσις ἕκαστος καί ζάω ἀδεής καί ἀνειμένως μάλα , σινδονοφορέω καί χρυσοφορέω μέτριος ἐν ὁ οὖς καί ὁ χείρ , προσφέρω σάρξ ὁ μή πρός ὁ χρεία συνεργός ζῷον , δριμύς καί ἀρτυτός ἀπέχω · γαμέω δέ ὅτι πολύς εἰς πολυτεκνία · ἐκ πολύς γάρ καί ὁ σπουδαῖος πολύς γίγνομαι ἄν , ἀδουλέω τε ὁ ἐκ τέκνον ὑπηρεσία ἐγγύς εἰμί πολύς δέω παρασκευάζω . ὁ δέ γυνή ὁ γαμετή μή συμφιλοσοφέω ὁ Βραχμᾶνες , εἰ μέν μοχθηρός γίγνομαι , ἵνα μή τις ὁ οὐ θεμιτός ἐκφέρω εἰς ὁ βέβηλος εἰ δέ σπουδαῖος , μή καταλείπω αὐτός . οὐδείς γάρ ἡδονή καί πόνος καταφρονέω , ὡς δέ αὔτως ζωή καί θάνατος , ἐθέλω ὑπό ἕτερος εἰμί · τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ σπουδαῖος καί ὁ σπουδαῖος . πολύς δέ αὐτός εἰμί λόγος περί ὁ θάνατος · νομίζω γάρ δή ὁ μέν ἐνθάδε βίος ὡς ἄν ἀκμή κύω εἰμί , ὁ δέ θάνατος γένεσις εἰς ὁ ὄντως βίος καί ὁ εὐδαίμων ὁ φιλοσοφέω · διό ὁ ἄσκησις πολύς χράω πρός ὁ ἑτοιμοθάνατος · ἀγαθός δέ ἤ κακός μηδείς εἰμί ὁ συμβαίνω ἄνθρωπος · οὐ γάρ ἄν ὁ αὐτός ὁ μέν ἄχθομαι ὁ δέ χαίρω ἐνυπνιώδης ὑπόληψις ἔχω , καί ὁ αὐτός ὁ αὐτός τότε μέν ἄχθομαι τότε δέ αὖ χαίρω μεταβάλλω . ὁ δέ περί φύσις ὁ μέν εὐήθεια ἐμφαίνω φημί · ἐν ἔργον γάρ αὐτός κρατύς ἤ λόγος εἰμί , διά μῦθος ὁ πολύς πιστόω · περί πολύς δέ ὁ Ἕλλην ὁμοδοξέω · ὅτι γάρ γενητός ὁ κόσμος καί φθαρτός λέγω ἐκεῖνος , καί ὅτι σφαιροειδής ὁ τε διοικέω αὐτός καί ποιέω θεός διά ὅλος διαφοιτάω αὐτός · ἀρχή δέ ὁ μέν σύμπας ἕτερος , ὁ δέ κοσμοποιία ὁ ὕδωρ · πρός δέ ὁ τέσσαρες στοιχεῖον πέμπτος τις εἰμί φύσις , ἐκ ὅς ὁ οὐρανός καί ὁ ἄστρον · γῆ δέ ἐν μέσος ἱδρύω ὁ πᾶς · καί περί σπέρμα δέ καί ψυχή ὅμοιος λέγω καί ἄλλος πολύς · παραπλέκω δέ καί μῦθος , ὥσπερ καί Πλάτων περί τε ἀφθαρσία ψυχή καί ὁ κατά ἀείδω κρίσις καί ἄλλος τοιοῦτος . περί μέν ὁ Βραχμᾶνες οὗτος λέγω .