strabo.geographica 1.3.5
πρὸς δὲ τὸν Στράτωνα λέγοιτʼ ἄν , ὅτι πολλῶν αἰτίων ὄντων ἀφεὶς ταῦτα τὰ μὴ ὄντα αἰτιᾶται . πρώτην γὰρ αἰτίαν φησίν , ὅτι τῆς ἐντὸς θαλάττης καὶ τῆς ἐκτὸς οὐ ταὐτὸν τὸ ἔδαφος καὶ ὁ βυθός . πρὸς γὰρ τὸ μετεωρίζεσθαι ταύτην καὶ ταπεινοῦσθαι καὶ ἐπικλύζειν τόπους τινὰς καὶ ἀναχωρεῖν ἀπʼ αὐτῶν οὐ τοῦτό ἐστιν αἴτιον ἄλλα καὶ ἄλλα ἐδάφη τὰ μὲν ταπεινότερα εἶναι τὰ δὲ ὑψηλότερα , ἀλλὰ τὸ τὰ αὐτὰ ἐδάφη ποτὲ μὲν μετεωρίζεσθαι ποτὲ δʼ αὖ ταπεινοῦσθαι καὶ συνεξαίρειν ἢ συνενδιδόναι τὸ πέλαγος · ἐξαρθὲν μὲν γὰρ ἐπικλύσαι ἄν , ταπεινωθὲν δὲ ἀναδράμοι ἂν εἰς τὴν ἀρχαίαν κατάστασιν . εἰ γὰρ οὕτω , δεήσει πλεονασμῷ τῆς θαλάττης αἰφνιδίῳ γενομένῳ τὴν ἐπίκλυσιν συμβαίνειν , καθάπερ ἐν ταῖς ἀναβάσεσι τῶν ποταμῶν , τοτὲ μὲν ἐπενεχθέντος ἑτέρωθεν τοτὲ δʼ αὐξηθέντος τοῦ ὕδατος . ἀλλʼ οὔθʼ αἱ αὐξήσεις ἀθρόαι καὶ αἰφνίδιοι γίνονται , οὔθʼ αἱ πλημμυρίδες τοσοῦτον ἐπιμένουσι χρόνον οὐδʼ ἄτακτοί εἰσιν , οὔτε κατὰ τὴν ἡμετέραν ἐπικλύζουσι θάλατταν οὐδʼ ὅπου ἔτυχε . λοιπὸν οὖν αἰτιᾶσθαι τὸ ἔδαφος ἢ τὸ τῇ θαλάττῃ ὑποκείμενον ἢ τὸ ἐπικλυζόμενον , μᾶλλον δὲ τὸ ὕφαλον . πολὺ γὰρ εὐκινητότερον καὶ μεταβολὰς θάττους δέξασθαι δυνάμενον τὸ ἔνυγρον · καὶ γὰρ τὸ πνευματικὸν τὸ πάντων τῶν τοιούτων αἴτιον πλέον ἐνταῦθα . ἀλλʼ , ὡς ἔφην , τῶν τοιούτων ἀπεργαστικόν ἐστι παθῶν τὸ τὰ αὐτὰ ἐδάφη ποτὲ μὲν ἐξαίρεσθαι ποτὲ δὲ ὑφίζησιν λαμβάνειν , οὐ τὸ τὰ μὲν εἶναι ὑψηλὰ τὰ δὲ ἧττον · ὁ δὲ τοῦτο λαμβάνει , νομίζων ὅπερ ἐπὶ τῶν ποταμῶν συμβαίνει τοῦτο καὶ ἐπὶ τῆς θαλάττης ἀπαντᾶν , τὸ ἀπὸ τῶν μετεώρων τόπων εἶναι τὴν ῥύσιν . οὐδὲ γὰρ ἂν τοῦ κατὰ Βυζάντιον ῥοῦ τὸ ἔδαφος ᾐτιᾶτο , λέγων ὑψηλότερον τὸ τοῦ Εὐξείνου ἢ τὸ τῆς Προποντίδος καὶ τοῦ ἑξῆς πελάγους , ἅμα καὶ αἰτίαν προστιθείς · ἀπὸ γὰρ τῆς ἰλύος τῆς ἀπὸ τῶν ποταμῶν καταφερομένης πληροῦσθαι τὸν βυθὸν καὶ βραχὺν γίνεσθαι , διὰ τοῦτο δὲ καὶ ῥεῖν εἰς τὰ ἐκτός . τὸν δʼ αὐτὸν λόγον καὶ ἐπὶ τὴν ἡμετέραν θάλατταν σύμπασαν μεταφέρει πρὸς τὴν ἐκτός , ὡς καὶ ταύτης μετεωρότερον τοὔδαφος ποιούσης τοῦ ὑποκειμένου τῷ Ἀτλαντικῷ πελάγει · καὶ γὰρ αὕτη ἐκ πολλῶν ποταμῶν πληροῦται καὶ τὴν ὑποστάθμην τῆς ἰλύος δέχεται τὴν ἀνάλογον . ἐχρῆν οὖν καὶ τὸν εἴσρουν ὅμοιον γίνεσθαι τῷ κατὰ Βυζάντιον τὸν κατὰ στήλας καὶ τὴν Κάλπην . ἀλλὰ τοῦτο μὲν ἐῶ · ἐροῦσι γὰρ κἀκεῖ τοῦτο συμβαίνειν , περισπᾶσθαι δὲ ὑπὸ τῶν ἀμπώτεων καὶ τῶν πλημμυρίδων καὶ ἐπικρύπτεσθαι .
Lemmas: πρός δέ ὁ Στράτων λέγω ἄν , ὅτι πολύς αἴτιος εἰμί ἀφίημι οὗτος ὁ μή εἰμί αἰτιάομαι . πρῶτος γάρ αἰτία φημί , ὅτι ὁ ἐντός θάλασσα καί ὁ ἐκτός οὐ αὐτός ὁ ἔδαφος καί ὁ βυθός . πρός γάρ ὁ μετεωρίζω οὗτος καί ταπεινόω καί ἐπικλύζω τόπος τις καί ἀναχωρέω ἀπό αὐτός οὐ οὗτος εἰμί αἴτιος ἄλλος καί ἄλλος ἔδαφος ὁ μέν ταπεινός εἰμί ὁ δέ ὑψηλός , ἀλλά ὁ ὁ αὐτός ἔδαφος ποτέ μέν μετεωρίζω ποτέ δέ αὖ ταπεινόω καί συνεξαίρω ἤ συνενδίδωμι ὁ πέλαγος · ἐξαίρω μέν γάρ ἐπικλύζω ἄν , ταπεινόω δέ ἀνατρέχω ἄν εἰς ὁ ἀρχαῖος κατάστασις . εἰ γάρ οὕτως , δέω πλεονασμός ὁ θάλασσα αἰφνίδιος γίγνομαι ὁ ἐπίκλυσις συμβαίνω , καθά ἐν ὁ ἀνάβασις ὁ ποταμός , τότε μέν ἐπιφέρω ἑτέρωθεν τότε δέ αὐξάνω ὁ ὕδωρ . ἀλλά οὔτε ὁ αὔξησις ἀθρόος καί αἰφνίδιος γίγνομαι , οὔτε ὁ πλημμυρίς τοσοῦτος ἐπιμένω χρόνος οὐδέ ἄτακτος εἰμί , οὔτε κατά ὁ ἡμέτερος ἐπικλύζω θάλασσα οὐδέ ὅπου τυγχάνω . λοιπός οὖν αἰτιάομαι ὁ ἔδαφος ἤ ὁ ὁ θάλασσα ὑπόκειμαι ἤ ὁ ἐπικλύζω , μάλα δέ ὁ ὕφαλος . πολύς γάρ εὐκίνητος καί μεταβολή ταχύς δέχομαι δύναμαι ὁ ἔνυγρος · καί γάρ ὁ πνευματικός ὁ πᾶς ὁ τοιοῦτος αἴτιος πολύς ἐνταῦθα . ἀλλά , ὡς φημί , ὁ τοιοῦτος ἀπεργαστικός εἰμί πάθος ὁ ὁ αὐτός ἔδαφος ποτέ μέν ἐξαίρω ποτέ δέ ὑφίζησις λαμβάνω , οὐ ὁ ὁ μέν εἰμί ὑψηλός ὁ δέ ἥσσων · ὁ δέ οὗτος λαμβάνω , νομίζω ὅς ἐπί ὁ ποταμός συμβαίνω οὗτος καί ἐπί ὁ θάλασσα ἀπαντάω , ὁ ἀπό ὁ μετέωρος τόπος εἰμί ὁ ῥύσις . οὐδέ γάρ ἄν ὁ κατά Βυζάντιον ῥόος ὁ ἔδαφος αἰτιάομαι , λέγω ὑψηλός ὁ ὁ Εὔξεινος ἤ ὁ ὁ Προποντίς καί ὁ ἑξῆς πέλαγος , ἅμα καί αἰτία προστίθημι · ἀπό γάρ ὁ ἰλύς ὁ ἀπό ὁ ποταμός καταφέρω πληρόω ὁ βυθός καί βραχύς γίγνομαι , διά οὗτος δέ καί ῥέω εἰς ὁ ἐκτός . ὁ δέ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ ἡμέτερος θάλασσα σύμπας μεταφέρω πρός ὁ ἐκτός , ὡς καί οὗτος μετέωρος ἔδαφος ποιέω ὁ ὑπόκειμαι ὁ Ἀτλαντικός πέλαγος · καί γάρ οὗτος ἐκ πολύς ποταμός πληρόω καί ὁ ὑποστάθμη ὁ ἰλύς δέχομαι ὁ ἀνάλογος . χρή οὖν καί ὁ εἰσρέω ὅμοιος γίγνομαι ὁ κατά Βυζάντιον ὁ κατά στήλη καί ὁ Κάλπη . ἀλλά οὗτος μέν ἐάω · λέγω γάρ ἐκεῖ οὗτος συμβαίνω , περισπάω δέ ὑπό ὁ ἄμπωτις καί ὁ πλημμυρίς καί ἐπικρύπτω .