stephanus-philosophy.in-aristotelis-librum-de-interpretatione-commentarium 1
<Ἀρχὴ τοῦ ᾱ τμήματος . Πρᾶξις ᾱ> p . 16al Πρῶτον δεῖ θέσθαι τί ὄνομα καὶ τί ῥῆμα . ἔπειτα ἐστιν ἀπόφασις καὶ κατάφασις καὶ ἀπόφανσις καὶ λόγος καὶ τὰ ἑξῆς . Προοίμιον ἔχει ἡ παροῦσα πραγματεία διμερές . καὶ ἐν μὲν τῷ ᾱ μέρει ποιεῖται τὴν ἀπαρίθμησιν αὐτῶν τούτων περὶ ὧν μέλλει διαλέγεσθαι ἐν τῷ ᾱ τμήματι , ἔτι δὲ καὶ θεώρημά τι παραδίδωσιν · ἐν δὲ τῷ ݲ ἀναλογίαν τινὰ τῶν φωνῶν πρὸς τὰ νοήματα διέξεισιν . τὴν μὲν ἀπαρίθμησιν λέγων ὅτι δεῖ πρότερον ὁρίσασθαι τί ὄνομα καὶ τί ῥῆμα , εἶτα τί ἐστιν ἀπόφασις καὶ κατάφασις καὶ ἀπόφανσις καὶ λόγος . καὶ αὕτη μέν ἐστιν ἡ ἀπαρίθμησις · τὸ δὲ θεώρημα τοιοῦτόν ἐστιν , ὅτι δ ὄντων , γραμμάτων φωνῶν , νοήματων πραγμάτων , δύο τούτων φύσει εἰσί , τὰ δὲ ἕτερα δύο θέσει . τοῦτο δὲ δείκνυσι τοῦτον τὸν τρόπον · τὰ γράμματα καὶ τὰ ὀνόματα οὐ παρὰ πᾶσιν τὰ αὐτά · τὰ δὲ μὴ παρὰ πᾶσιν τὰ αὐτὰ οὐ φύσει · τὰ γράμματα ἄρα καὶ τὰ ὀνόματα οὐ φύσει . ὅτι μὲν οὖν τὰ ὀνόματα καὶ τὰ γράμματα οὐκ εἰσὶν παρὰ πᾶσιν τὰ αὐτὰ αὐτόθεν ὡμολόγηται . ἄλλος γὰρ τύπος τῶν γραμμάτων παρὰ Ἕλλησι καὶ ἄλλος παρὰ τοῖς ἀλλὰ μὴν καὶ τὰ ὀνόματα τὸν αὐτὸν τρόπον ἔχουσιν · ἄλλοις γὰρ κέχρηνται οἱ Ἕλληνες , φέρε εἰπεῖν ἐπὶ ἵππου καὶ κυνός , ἄλλοις δὲ χαὶ ‘Ρωμαῖοι , καὶ ἕτερον ἔθνος ἄλλοις . ὅτι δὲ τὰ μὴ παρὰ πᾶσι τὰ αὐτά οὐ φύσει ἀλλὰ θέσει , καὶ τοῦτο πράδηλον · εἰ γὰρ ἦσαν φύσει , ἔδει παρὰ πᾶσιν τὰ αὐτὰ εἶναι · ἡ γὰρ φύσις πανταχοῦ τὸ αὐτὸ δημιουργεῖ . Ὅτι τὰ νοήματα καὶ τὰ πράγματα παρὰ πᾶσι τὰ αὐτὰ καὶ διὰ τοῦτο φύσει δῆλον · οὐ γὰρ ἕτερον νόημα ἔχει περὶ τοῦ ἵππου Αἰγύπτιος ἕτερον δὲ Ελλην , ἀλλὰ τὸ αὐτὸ νόημα . καὶ πάλιν τὸ πρᾶγμα οὐκ ἔστιν ἕτερόν τι παρὰ τοῖσδε ὁ ἵππος ἕτερον δὲ παρὰ ἄλλοις , ἀλλὰ παρὰ πᾶσι τὸ αὐτό . ὥστε αὐτὰ μὲν φύσει , ἐκεῖνα δὲ θέσει . καὶ ταῦτα μὲν ἐν τῷ ᾱ τοῦ προοιμίου διεξέρχεται · ἐν δὲ τῷ βݲ μέρει , ὡς ἔφην , ἀναλογίαν παραδίδωσι τῶν φωνῶν πρὸς τὰ νοήματα , ὅτι ὥσπερ ἐστὶν ἐν τῇ ψυχῇ ἁπλοῦν νόημα ἐν ᾧ οὐκ ἔστιν ἀληθεύειν ἢ ψεύδεσθαι , οἷον I τὸ νοῆσαι Σωκράτη χωρὶς ἐνεργείας τινὸς ἢ πάθους , ἔστιν δὲ καὶ σύνθετον νόημα , ὅταν νοήσῃ ἐνεργοῦντα αὐτὸν ἢ πάσχοντά τι , ἐν ᾧ θεωρεῖταί πως ἢ τὸ ἀληθὲς ἢ τὸ ψεῦδος , οὕτως καὶ ἐν ταῖς φωναῖς ἐστιν ἁπλῆ φωνή , εἰς ἣν οὐκ ἔστι θεωρῆσαι τὸ ἀληθὲς ἢ τὸ ψεῦδος , ἐν δὲ τῇ συνθέτῳ πάντως δάτερον τούτων . ἐν οἷς καὶ τὸ δεύτερον μέρος τοῦ προοιμίου καὶ ἡ παροῦσα θεωρία σὺν θεῷ πληροῦται . p . 16a1 Πρῶτον . τοῦ πρώτου πενταχῶς λεγομένου , ὡς ἤδη φθάσαντες ἐν ταῖς Κατηγορίαις μεμαθήκαμεν , ἐνταῦθα τὸ πρῶτον ληπτέον ἢ κατὰ χρόνον ἢ κατὰ τάξιν · οὕτως γὰρ τάξις τις φυλάττεται προορισθέντων τούτων περὶ ὧν μέλλει διαλέγεσθαι ἐν τῷ 7 . τμήματι . δῆλον δὲ ὅτι καὶ ὁ χρόνος προηγεῖται , ἐν ᾧ περὶ τούτων διαλέγεται , τοῦ χρόνου ἐν ᾧ περὶ τῶν ἄλλων διαλέγεται . p . 16a1 Θέσθαι . ἰστέον ὅτι τὸ θέσθαι ἑξαχῶς λέγεται . λέγεται γὰρ θέσις καὶ ἡ παράδοξος ὑπόληψίς τινος τῶν ἐν φιλοσοφίᾳ γνωρίμων , ὡς ἔλεγεν ὁ ‘Ηράχλειτος πάντα τὰ ὄντα ἐν κινήσει εἶναι καὶ στάσεως μηδεμιᾶς μετέχειν · πάλιν Παρμενίδης ἓν ἐδόκει εἶναι τὸ ὄν . λέγεται θέσις καὶ ἡ ὑπόθεσις , ὡς λέγομεν ῾ὑποκείσθω ἡ γῆ σημείου τε καὶ κέντρου λόγον ἐπέχουσα πρὸς τὴν ἡλιακὴν σθαὶραν’ . λέγεται θέσις καὶ ἡ ἔκθεσις , ὡς τὸ ῾ἐχχείσθω ἡ γραμμὴ μῆκος ἔχουσα τόσον’ . λέγεται θέσις καὶ τὰ θετικὰ ἐπιρρήματα , ἃ παρὰ τοῖς ῥήτορσιν , ὡς τὸ γαμητέον , πλευστέον . παρὰ τοῖς ῥήτορσι δὲ εἴπομεν , ἐπειδὴ διαφέρουσι τὰ ῥητορικὰ τῶν διαλεκτικῶν τῷ καθολικῷ καὶ μερικῷ . ὁ μὲν γὰρ διαλεκτικὸς φιλόσοφος τὸ χαθόλου φησίν ῾ἐὰν ἄρα δεῖ γαμεῖν ἢ πολεμεῖν ἢ πλεῖν᾿ , ὁ δὲ ῥήτωρ ἱεῖ δέοι τόνδε ἢ τόνδε γυναῖκα.’ λέγεται θέσις καὶ ἡ ὁμολογία . ἀμέλει γοῦν ἀναθέσθαι λέγομεν τὸν ἀναπαλαίσντα τὴν ὁμολογίαν , ὡς ὁ Πλατῶν ἐν τῷ Γοργίᾳ φησίν · ‘εἰ βούλῃ ἀναθέσθαι , ὦ Καλλίκλεις , ἀνάθου · δίκαιος γὰρ εἶ’ · τοῦτό ἐστιν ῾εἰ βούλῃ τὴν ὁμολογίαν ἀναπαλαῖσαι καὶ τὰς προτάσεις , ἀναπαλαισον’ . λέγεται θέσις καὶ ἐπὶ τῶν ὁρισμῶν · | οὗτοι γὰρ ὡς τῶν ἀποδείξεων προυποχείμενοι λέγονται θέσεις . δεῖ γὰρ φέρε εἰπεῖν τὸ τρίγωνον ὁρίσασθαι καὶ μετὰ ταῦτα δεῖξαι τί καθ’ αὑτὸ πέφυχεν τῲ τριγώνῳ ὑπάρχειν , τοῦτ’ ἔστιν ὅτι τὰς γωνίας δυσὶν ὀρθαῖς ἴσας ἔχει . καὶ πάλιν τὸν ἄνθρωπον πρότερον ὁρίσασθαι δεῖ , καὶ οὕτως γνῶναι τί πέφυκεν τῷ ἀνθρώπῳ ὑπάρχειν . ἐνταῦθα δὲ δῆλον ὅτι τὸ θέσθαι ἐπὶ τοῦ ὁρίσασθαι ἔλαβεν , ἐπειδὴ πρό - κεῖται αὐτῷ εἰπεῖν τί ἐστιν ὄνομα ἢ ῥῆμα καὶ τὰ λοιπά . τὸ δὲ τί ἐστιν , ὡς πολλάκις ἡμῖν εἴρηται , * * εἰ μὴ δι’ ὁρισμοῦ · οὐ γὰρ ἠρμῖν δῆλον . p . 16al τί ὄνομα καὶ τί ῥῆμα . ἐζήτησάν τινες περὶ τάξεως διότι προέταξεν τὸ ὄνομα τοῦ ῥήματος . καὶ λέγομεν ὅτι ὡς κοινότερον ἰδικωτέρου προέθηκεν αὐτό . τὸ μὲν γὰρ ῥῆμα λέγεται ὄνομα , τὸ δὲ ὄνομα ῥῆμα οὐ λέγεται . αὐτὸς γὰρ ’Αριστοτέλης παρακατιὼν λέγει ῾αὐτὰ δὲ τὰ ῥήματα καθ’ ἑαυτὰ λεγόμενα ὀνόματά εἰσιν’ . πολλάκις γοῦν ἡμεῖς φαμεν Πλάτωνα καλοῖς ὀνόμασι κεχρῆσθαι , μὴ μόνον ὀνόμασιν , ἀλλὰ καὶ ῥήμασιν καὶ ἄλλοις μέρεσι τοῦ λόγου χρωμένου αὐτοῦ . καὶ ὅτι τὸ μὲν ὄνομα τῆς ὑπάρξεως καὶ τῆς οὐσίας ἐστὶν σημαντικόν , τὸ δὲ ῥῆμα τῆς οὐσίας ἐνέργειαν σημαίνει , προτερεύει δὲ ἡ οὐσία τῆς ἐνεργείας , εἰκότως καὶ τὸ ὄνομα τοῦ ῥήματος προταχθήσεται · ὡς γὰρ ἔχουσι τὰ πράγματα , οὕτως καὶ οἱ περὶ αὐτῶν ἔχουσι λόγοι . ἠπόρησαν δέ τινες , διὰ τί ηݲ μερῶν ὄντων τοῦ λόγου μόνον τῶν δύο τούτων ἐμνημόνευσεν , ὀνόματός τέ φημι χαὶ ῥήματος . καὶ εἰ μὲν εἴποι τις ὅτι ταῦτα μόνα ἀλλήλοις συμπλεκόμενα τὸν λόγον αὐτοτελῆ ποιοῦσι , τὰ δὲ ἄλλα οὔ , ψεύδεται · καὶ γὰρ καὶ μετοχὴ καὶ καλούμενον ἀπαρέμφατον καὶ ἀντωνυμία συμπλέκονται καὶ ποιοῦσι λόγον αὐτοτελῆ . οἷον ἀντωνυμία καὶ ῥῆμα ῾ἐγὼ περιπατῶ’ , * * βαδίςει’ , ὅλα ἀπαρέμφατα ῥήματα ῾τὸ φιλοσοφεῖν εὐδαιμονεῖν ἐστιν’ . λέγομεν οὖν ὅτι πάντα ταῦτα εἰς ὄνομα καὶ ῥῆμα ἀναφέρει · καὶ εἰ μὲν ἐπέχουσι τόπον ὑποκειμένου , ταῦτα καλεῖ ὀνόματα , εἴτε ῥήματα ὦσιν εἴτε μετοχαὶ εἴτε ἀντωνυμίαι εἴτε καὶ τὰ παρὰ γραμματιχοῖς ὀνόματα . οἷον οἷον ἐὰν ᾖ ὄνομα τοῦ ὑποκειμένου τάξιν ἐπέχον ὡς τὸ ῾Σωκράτης δίκαιός ἐστιν ἐστιν’ , τὸ Σωκράτης ὄνομα καλεῖ , ἐπειδὴ τόπον ἔχει ὑποκειμένου · εἰ δὲ ῥῆμα ὡς ῾τὸ φιλοσοφεῖν εὐδαιμονεῖν ἐστιν’ , τὸ φιλοσοφεῖν ὄνομα καλεῖν ἀξιοῖ . εἰ δὲ μετοχὴ ὥσπερ ῾ὁ τρέχων βαδίζει’ , καὶ ἡ μετοχὴ ὄνομα παρ’ αὐτῷ λέγεται . καὶ εἰ ἀντωνυμία λαμβάνεσθαι συμβαίη , ὀνόματος προσηγορίας τυγχάνει , ὡς τὸ ’ἐγὼ περιπατῶ’ , ἐπειδὴ ὑποκειμένου τάξιν ἐπέχει . πάντα δὲ τὰ κατηγορουμένου τάξιν ἐπέχοντα ῥήματα καλεῖν εἴωθεν , ὁποῖον ἄν εἴη μέρος τοῦ λόγου , ὡς ‘τὸ ζῷον οὐσία’ · τὸ οὐσία ῥῆμά φησιν , καίπερ ὄνομα ὄν , ἐπειδὴ κατηγορεῖται τοῦ ζῴου . τῶν δὲ παρὰ γραμματικοῖς ἄλλων μερῶν τοῦ λόγου μνήμην οὐκ ἐποιήσατο , διότι οὐκ εἰσὶν κυρίως μέρη λόγου , ἀλλὰ τὰ μὲν ἐξ αὐτῶν ὡς ἐπὶ τῶν ἐπιρρημάτων σχέσιν μόνως σημαίνουσι τοῦ κατηγορουμένου πρὸς τὸ ὑποκείμενον , ὡς τὸ ῾χαλῶς βαδίζει’ καὶ ῾εὖ διαλέγεται’ χαὶ ῾ἀναγκαίως ἀναπνεῖ’ . ὥσπερ γὰρ ἐπὶ τοῦ πλοίου φαμὲν τὰς μὲν σανίδας μέρη , τὴν δὲ κόλλαν καὶ τοὺς ἥλους καὶ τοὺς γόμφους μέρη γε οὔ , ἀλλὰ συμβαλλόμενα πρὸς τὰ μέρη . οὕτως καὶ ταῦτα μέρη μὲν οὐκ εἰσὶν λόγου , ἀλλὰ λέξεως μέρη ἧς καὶ ὁ λόγος μέρος . p . 16a1 ἔπειτα τί ἐστιν ἀπόφασις καὶ κατάφασις . εἰκότως τὸ ὄνομα καὶ τὸ ῥῆμα τούτων προέταξεν · ὡς ἁπλούστερόν φησιν . διὰ τί δὲ τὰ χείρω προέταξε των κρειττόνων , οἶον τὴν ἀπόφασιν τῆς καταφάσεως , τὴν χαταφασιν τῆς ἀποφάνσεως καὶ ταύτην τοῦ λόγου ; φαμὲν οὖν εἰκότως τοῦτο πεποίηχεν , διότι τὸ πέρας τῶν φθασάντων ἀρχὴν τῶν μελλόντων πεποίηκε . ἐπειδὴ γὰρ κατήντησεν εἰς τὸν λόγον , ἄρχεται περὶ αὐτοῦ διαλέγεσθαι , πρῶτον μὲν ἵνα συνεχῆ ποιήσει τὴν διδασκαλίαν , ἔπειτα δὲ ὅτι καὶ ἐν τῷ λόγῳ τῆς ἀποφάνσεως μέμνηται τοῦ λόγου , καὶ τῆς ἀποφάνσεως πάλιν μέμνηται ἐν τῷ τῆς καταφάσεως καὶ ἀποφάσεως λόγῳ . τὰ δὲ λαμβανόμενα ἐν τῷ ὁρισμῷ τινος γνωριμώτερα βούλονται εἶναι τοῦ ἐν ᾧ λαμβάνονται . ᾿Οτι μὲν τῶν διαιρέσεων κυριώτατοι τρεῖς εἰσιν τρόποι μεμαθήκαμεν , ὡς γένος εἰς εἴδη , ὡς ὅλον εἰς μέρος , · ὡς ὁμώνυ|μος φωνὴ εἰς διάφορα σ·ημαινόμενα . καὶ ὅτι ἡ ἀπόφανσις καθολικωτέρα ἐστὶν καὶ διαιρεῖται εἰς κατάφασιν καὶ ἀπόφασιν καὶ ὡμολόγηται · ζητητέον δὲ κατὰ ποῖον τρόπον διαιρεῖται . ὅτι μὲν οὖν ὡς ὅλον εἰς μέρη ἀδύνατον , τοῦτο αὐτόθεν ὡμολόγηται · ἐρρέθη γὰρ ὅτι τὰ τεμνόμενα ὡς ὅλον εἰς μέρη ἢ εἰς ὁμοιομερῆ διαιρεῖται ὡς σὰρξ εἰς σάρκας καὶ ὀστοῦν εἰς ὀστοῦν , ἢ εἰς ἀνομοιομερῆ ὡς Σωκράτης εἰς χεῖρας πόδας κεφαλήν · καὶ ὅτι τὰ ὁμοιομερῆ καὶ τὸ ὄνομα καὶ τὸν ὁρισμὸν οὐ μόνον τοῦ ὅλου δέχονται ἀλλὰ καὶ ἀλλήλων , τὰ δ’ ἀνομοιομερῆ οὐκέτι . ἡ οὖν ἀπόφανσις οὐ δύναται διαιρεῖσθαι ὡς ὅλον εἰς μέρη οὔτε ὡς ὁμοιομερῆ οὔτε ὡς ἀνομοιομερῆ . ὡς ὁμοιομερῆ μὲν οὐ δύναται , ἐπειδὴ τὰ τμηθέντα , εἰ καὶ τὸ ὄνομα τοῦ ὅλου δέχονται ( καλεῖται γὰρ καὶ ἡ κατάφασις καθ’ ἑαυτὴν ἀπόφανσις καὶ ἡ ἀπόφασις ὁμοίως ) , ἀλλ’ οὖν τὸ ὄνομα καὶ τὸν ὁρισμὸν ἀλλήλων οὐκ ἐπιδέχονται · οὔτε γὰρ ἡ ἀπόφασις καὶ κατάφασις λέγεται οὔτε πάλιν ἡ κατάφασις ἀπόφασις . ἀλλὰ μὴν οὐδὲ ὁρισμὸν ἀλλήλων ἐπιδέχονται . οὔτε δὲ ὡς εἰς ἀνομοιομερῆ τέμνεται . ἐρρέθη γὰρ ὅτι τὰ ἀνομοιομερῆ οὐκ ἐπιδέχονται τοῦ ὅλου τὸ ὄνομα · οὐδεὶς γὰρ λέγει τὸν πόδα ἢ τὴν κεφαλὴν ἢ τὴν χεῖρα Σωκράτους Σωκράτην . ἐνταῦθα δέ , ὡς εἴπομεν , καὶ ἡ ἀπόφασις καὶ ἡ κατάφασις τῷ τοῦ ὅλου ὀνόματι λέγονται ἀποφάνσεις . οὕτως μὲν οὖν οὐ δύναται ὡς ὅλον εἰς μέρη διαιρεῖσθαι ἡ ἀπόφανσις εἰς κατάφασιν καὶ ἀπόφασιν . ἀμμιβάλλονται δὲ λοιπόν , εἰ ἄρα ὡς γένος εἰς εἴὸη , ὡς δοκεῖ τῷ Πορφυρίῳ , ἢ ὡς ὁμώνυμος φωνὴ εἰς διάφορα σημαινόμενα , ὡς ὁ Ἀλέξανδρος ἐπέστησεν . ἡμεῖς ἡνίκα Ἀριστοτέλης ὁρίζεται ἕκαστον αὐτῶν , προφέροντες ἑκατέρων τῶν ἐξηγητῶν τὰς ἐπιχειρήσεις κατὰ δύναμιν διακρίνομεν . p . 16a3 Ἔστιν οὖν τὰ ἐν τῇ φωνῇ . ἐν τῇ φωνῇ εἶπεν , σημάνῃ τὰ ὀνόματα καὶ τὰ ῥήματα · ταῦτα γὰρ οὐκ εἰσὶν ἁπλῶς φωναί , ἀλλὰ ἐν τῇ φωνῇ . διὸ οὐκ εἶπεν ’αἱ φωναί εἰσιν σύμβολα τῶν ἐν τῇ ψυχῇ παθημάτων᾿ , ἀλλὰ τὰ ἐν τῇ φωνῇ . p . 16a4 χαὶ τὰ γρα|φόμενα τῶν ἐν τῇ φωνῇ . καλῶς εἶπεν τὰ γραφόμενα καὶ οὔτε γράμματα οὔτε στοιχεῖα , ἐπειδὴ τὸ μὲν γράμμα πρωτοτύπως μὲν σημαίνει τὸν τύπον καὶ τὸν χαρακτῆρα τῆς ξέσεως , ὡς καὶ ὁ ποιητής νῦν δέ μ’ ἐπιγράψας ταρσὸν ποδὸς εὔχεαι αὕτως · κατὰ δεύτερον δὲ λόγον τὴν ἐκφώνησιν καὶ τὴν δύναμιν σημαίνει . τὸ δὲ στοιχεῖον ἔμπαλιν κατὰ μὲν πρῶτον λόγον καὶ πρωτοτύπως τὴν ἐκφώνησιν καὶ τὴν δύναμιν , οἷον τὸ δύνασθαι τάδε στοιχεῖα συντάττεσθαι καὶ ἐχφωνεῖσθαι ἢ μή · κατὰ δεύτερον δὲ λόγον τὸν χαρακτῆρα . διὰ τὸ ἀναμφίβολον οὖν οὔτε στοιχεὶα εἶπεν οὔτε γράμματα , ἀλλὰ γραφόμενα · τὸ γὰρ γραφόμενον , τοῦτ’ ἔστιν αὐτὸς ὁ τύπος , σύμβολόν ἐστιν τῶν ὀνομάτων . οὐ γὰρ ἡ ἐκφώνησις · ἡ ἐκφώνησις γὰρ μέρος ἐστὶν τῆς φωνῆς . καὶ ταῦτα μὲν Ἀμμώνιος ὁ φιλόσοφος . ὁ δὲ ἡμέτερος διδάχαλός φησιν ὅτι ’Αριστοτέλης μὲν κατεχρήσατο γραφόμενα εἰπὼν ἀντὶ τοῦ γράμματα , ἐπεὶ τὸ γραφόμενον οὔπω ἔστιν ὡς γινόμενον · τὸ · δὲ μήπω ὂν πῶς ἐνδέχεται σύμβολον εἶναι τινός ; καὶ δεύτερον πόθεν ἔχουσι δείξαι ὅτι τὸ μὲν γράμμα πρὢτοτύπως μὲν τόδε σημαίνει κατὰ δεύτερον δὲ τόδε , τὸ <δὲ> τοὐναντίον ἐστίν ; οὐδεὶς γὰρ τῶν παλαιῶν φιλοσόφων τε καὶ ἐξηγητῶν εἶπεν τοῦτο οὔτε ’Αλέξανδρος οὔτε Πορφύριος . p . 16a6 Ὧν μέντοι ταῦτα σημεῖα πρώτως , τὰ αὐτὰ πᾶσι παθήματα τῆς ψυχῆς . πρώτως εἶπεν σημεῖα εἶναι τὰ ὀνόματα καὶ τὰ ῥήματα τῶν νοημάτων , διότι δευτέρως καὶ τῶν πραγμάτων σημεῖά ἐστιν . τῶν γὰρ δ τούτων τὰ μὲν μόνως ἐξαγγέλλουσιν , ὥσπερ τὰ γραφόμενα , τὰ δὲ μόνως ἐξαγγέλλονται , ὥσπερ τὰ πράγματα , τὰ δὲ καὶ ἀξαγγέλλουσι καὶ ἐξαλλέλλονται , ὥσπερ τὰ νοήματα καὶ αἱ φωναί . ἐξαγγέλλουσι μὲν τὰ πρὸ αὐτῶν , ἐξαγγέλλονται δὲ ὑπὸ τῶν μετ’ αὐτά . οἷον τὰ νοήματα ἐπειδὴ δεύτερα μέν εἰσιν τῶν πραγμάτων , πρῶτα δὲ τῶν φωνῶν καὶ τῶν γραμμάτων , ἐξαγγέλλουσι μὲν τὰ πράγματα , ἐξαγγέλλονται δὲ ὑπὸ τῶν φωνῶν <καὶ> γραφομένων . πάλιν | αἱ φωναὶ κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ἐξαγγέλλουσι μὲν τὰ πράγματα καὶ τὰ νοήματα , ἐξαλλέλλονται δὲ ὑπὸ τῶν γραφομένων . τὰ μέντοι πράγματα οὔτε ἐξαγγέλλουσί ποτε , ἐπειδὴ οὐδέν ἐστιν πρὸ αὐτῶν , οὐδὲ τὰ γραφόμενα ἐξαγγέλλονται ὑπό τινος , ἐπειδὴ οὐκ ἔχουσί τι μετ αὐτά . καὶ ἔστιν φύσει μὲν πρότερον τὸ πρᾶγμα τῶν ἄλλων · δεῖ γὰρ πρότερον εἶναι φέρε εἰπεῖν τὸν ἵππον καὶ οὕτως τὸ περὶ αὐτὸν νόημα , μετὰ δὲ τὸ νόημα τοῦ ἵππου καὶ τὸ ὄνομα , μετὰ δὲ τὸ ὄνομα τὰ γράμματα , εἴπερ ὅλως εἰσὶν γράμματα . p . 16a7 Καὶ ὧν ταῦτα ὁμοιώματα , πράγματα ἤδη τὰ αύτα . ἰστέον ὅτι τὰ νοήματα τῶν πραγμάτων ομοιώμαια εἶπεν , τὰ δὲ , ονοὁ ὄνομά ἐστι φωνὴ σημαντικὴ κατὰ συνθήκην ἄνευ χρόνου , ἧς μηδὲν μέρος ἐστὶν σημαντιχὸν χεχωρισμένον · οἷον φέρε εἰπεῖν Σωκράτης φωνή ἐστιν καὶ σημαντικὴ καὶ κατὰ συνθήκην , τοῦτ’ ἔστιν θέσει , καὶ ἄνευ χρόνου ( οὐ γὰρ σημαίνει χρόνον ) , καὶ τῶν μερῶν αὐτοῦ τι χεχωρισμένον , οἷον ἡ σωݲ συλλαβὴ ἢ ἡ κραݲ οὐδὲν λοιπὸν ἑκάστου τοῦ ὁρισμοῦ λέξιν . φωνὴν τοίνυν εἶπεν ἀντὶ γένους . οὐ γάρ ἐστιν κυρίως γένος ἡ φωνὴ [ ἡ ] τοῦ ὀνόματος , διότι τὸ μὲν ὄνομα θέσει , ἡ δὲ φωνὴ φύσει · ἀδύνατον δὲ ἐπὶ τῶν γενῶν καὶ τῶν εἰδῶν εἶναι τὸ μὲν ἐξ αὐτῶν φύσει , τὸ δὲ θέσει . ἀλλά τὴν φωνὴν ὡς ὕλην ἔλαβεν ἀναλογοῦσαν τῷ γένει · ὡς γὰρ πολλάκις μεμαθήχαμεν , τῷ μὲν γένει ἀναλογεῖ ἡ ὕλη , ταῖς δὲ συστα|τιχαῖς διαφοραῖς τὸ σχῆμα τὸ τοιόνδε ἤιοι τὸ εἶδος . ὥσπερ οὖν φαμεν ὅτι θεωρίς ἐστιν ξύλον τοιώσδε κατεσκευασμένον , ἐκ τῆς ὕλης καὶ τοῦ εἴδους ποιούμενοι τὴν ὑπογραφήν , ἐνταῦθα τὴν φωνὴν ὕλην οὖσαν τοῦ ὀνόματος ὡς γένος ἔλαβεν , τὸ δὲ σημαντικὴ καὶ τὰ λοιπὰ ὡς συστατικὰς διαφορὰς διακρινούσας τὴν τοιάνδε φωνὴν ἀπὸ τῶν ἀσήμων φωνῶν , τῶν τε ἀνάρθρων καὶ ἐνάρθρων , ἀνάρθρων τε σημαντικῶν , ὡς τῶν ἁπλῶς ψόφων καὶ τῆς ὑλακῆς τοῦ κυνός . ἐνάρθρων δὲ ὡς τὸ τραγέλαφος καὶ βλίτυρι καὶ τὰ τοιαῦτα . κατὰ συνθήκην δὲ εἶπεν ἀντὶ τοῦ θέσει · συνέθεντο γὰρ οἱ μὲν Αἰγύπτιοι τοῖσδε τοῖς ὀνόμασι καλεῖσθαι τὰ πράγματα . Ἕλληνες δὲ τοῖσδε , ὡσαύτως ἄλλοι ἄλλως . δὲ πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν ἄλλων ζῴων <ὡς> τῆς τοῦ κυνὸς καὶ γὰρ ἡ τοῦ κυνὸς ὑλακὴ φωνή ἐστι καὶ σημαντική ( δηλοῖ γὰρ ἢ ἢ ξένων παρουσίαν ) , ἀλλ’ οὐ κατὰ συνθήκην · ἀλλ’ οὐ συνέθεντο οἱ κύνες ὅτι ῾τῇ παρουσίᾳ τοὐ ξένου ὑλαχτήσωμεν’ . τὸ δὲ δὲ ἄνευ χρόνου εἶπεν διὰ τὰ ῥήματα · ὁ γὰρ ἄνθρωπος χρόνον οὐ σημαίνει . ἀλλ’ ἀποροῦσί τινες καὶ τί λέγομεν περὶ τῶν χρονικῶν ὀνομάτων , οἷον τὸ χθεσινός , σημερινός , ἑσπερινός , περυσινός · αὐτόθεν γὰρ χρόνον σημαίνουσι . πῶς οὖν εἶπεν ἄνευ χρόνου εἶναι τὰ ὀνόματα ; πρὸς τοῦτο λέγομεν , ὅ φησιν ὁ φιλόσοφος Πορφύριος , ὅτι ἄνευ χρόνου ληπτέον ἐνταῦθα τὸ μὴ προσσημαῖνον χρόνον . τὰ γὰρ ῥήματα οὐ σημαίνουσι χρόνον ἀλλὰ προσσημαίνουσι . τὸ γὰρ τύπτειν καὶ τὸ τύπτεσθαι πρὸς τῇ τοιᾷδε ἐνεργείᾳ καὶ τῷ τοιῷδε πάθει σημαίνει καὶ τὸν ἐνεστῶτα χρόνον · ὁμοίως καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων χρόνων τοῦ ῥήματος τοῦ τε μέλλοντος καὶ τοῦ παρῳχημένου . τὰ δὲ εἰρημένα χρονικὰ ὀνόματα οὐ προσσημαίνουσι μετὰ χρόνου τί ποτε , φημὶ δὴ ἐνέργειαν ἢ πάθος . p . 16a20 Ἧς τῶν μερῶν οὐδέν ἐστι σημαντικὸν κεχωρισμένον . καλῶς τοῦτο εἶπεν · ι οὐδὲ γὰρ ἐὰν ἐκ τοῦ ἄνθρωπος ὀνόματος ἡ ανݲ χωρισθῇ , σημαίνει τί ποτε ὡς μέρος οὖσα τοῦ ἀνθρώπου . εἴρηται δὲ τοῦτο πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν λόγων τῶν μὴ ἐχόντων ῥήματα , οἷον ὦ μάκαρ Ἀτρείδη , μοιραγενές , ὀλβιόδαιμον καὶ αἲ γάρ , Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον <καὶ> ναὶ μὰ τόδε σκῆπτρον . ἐνταῦθα γὰρ τὰ μὲν ἄλλα τὰ αὐτά · καὶ φωνὴ γάρ ἐστιν καὶ σημαντικὴ καὶ κατὰ συνθήκην καὶ ἄνευ χρόνου · ἀλλὰ τὸ μέρος χωρισθὲν αημαίνει τι , ἢ ποιότητα ἢ ὕπαρξιν ἢ ἕτερόν τι τοιοῦτον . πρὸς ἀντιδιαστολὴν οὖν τῶν τοιούτων λόγων εἶπεν ῾ἧς τῶν μερῶν χεχωρισμένον οὐδὲν σημαίνει’ . ὡρισμένην δὲ φύσιν εἰσάγουσα εἶπεν διὰ τὸ οὐκ ἄνθρωπος . τοῦτο γὰρ τὰ μὲν ἄλλα πάντα τὰ αὐτὰ ἔχει · ἐπειδὴ δὲ ὡρισμένην τινὰ οὐκ εἰσάγει οὐσίαν , διὰ τοῦτο οὐκ ἔστιν ὄνομα · ἓν μὲν γὰρ ἀναιρεῖ , ἄλλα δὲ πολλά , μᾶλλον δὲ ἄπειρα καὶ ἀόριστα εἰσάγει . αὐτὸς δὲ ἐκ περιουσιας καὶ ἐκ τοῦ μᾶλλον κατεσκεύασεν ὅτι τὸ μέρος τοῦ ὀνόματος χεχωρισμένον οὐδέν ἐστι σημαντιχόν . εἰ γὰρ ἐν τοῖς συνθέτοις ὀνόμασιν , οἷον φέρε εἰπεῖν ἐν τῷ Κάλλιππος καὶ ἐν τῷ ἐπακτροκέλης . ἔνθα παρέχουσιν ὑπόνοιαν καὶ φαντασίαν τὰ μέρη χωριζόμενα ἄλλο τι οἷον ἐν τῷ Κάλλιππος τὸ ἵππος χωρισθὲν σημαίνειν τὸ ἄλογον καὶ χρεμετιστικὸν ζῷον , καὶ ἐν τῷ ἐπαχτροχέλης τὸ κέλης σημαίνειν τὸν μονόζυγα ἵππον ( επακτροκέλης ἐστιν εἶδος λῃστρικοῦ πλοίου · μέμνηται Αἰσχίνης λέγων “ εἰς τὸν ἐπαχτροχέλητα ἐμβιβάζει ” ) , εἰ οὖν τούτοις συνθέτοις ὀνόμασι τὸ μέρος χωρισθὲν οὐδὲν σημαίνει , πολλῷ πρότερον οὐδὲ ἐν τοῖς ἁπλοῖς ὀνόμασιν . ὥσπερ γὰρ ἐν τῇ συνθέσει τὸ ἵππος οὐδὲν ἐσήμανεν , οὕτως ἀποσπασθὲν τῆς οἰκείας ὁλότητος , εἰ καὶ φαντασίαν παρέχει , ὅμως οὐδὲν σημαίνει ὡς μέρος ἐκείνου λεχθέν . καὶ ἐν τούτοις μέν ἐστι ἡ ὑπογραφὴ τοῦ ὀνόματος · τῶν δὲ ζητουμένων πρὸς τούτοις τὰ μὲν ἐν τῇ λέξει | , τὰ δὲ ἐν ἑτέρᾳ θεωρίᾳ σὺν θεῷ μαθησόμεθα . p . 16a19 Ὄνομα μὲν οὖν ἐστι . ζητοῦσι διὰ τί ἐν ταῖς Κατηγορίαις διαλεχθεὶς περὶ τῶν ἁπλῶν φωνῶν πάλιν ἐνταῦθα διαλέγεται περὶ αὐτῶν · τὰ γὰρ ὀνόματα καὶ τὰ ῥήματα ἁπλαῖ φωναί . λέγομεν οὖν ὅτι ἁ·πλῆ φωνὴ ὄνομα ῥῆμα φάσις ὅρος ταῦτα τὰ πέντε κατὰ μὲν τὸ ὑποκείμενον οὐδὲν διαφέρουσι , μόνον δὲ κατὰ τὴν σχέσιν αὐτῶν ἐστιν ἡ διαφορά · οἶον ἄνθρωπος ὡς μὲν ἀπλῶς σημαντικόν τινος λέγεται ἁπλὴ φωνή , ὡς δὲ ὑποχείμενον λέγεται ὄνομα , ὡς δὲ κατηγορούμενον λέγεται ῥῆμα , ὡς δὲ μέρος Κατηγορίαις μόνον ὡς περὶ ἁπλῶν φωνῶν σημαντικῶν ἁπλῶν πραγμάτων , μηδὲν πολυπραγμονῶν , εἴτε ὄνομά ἐστιν ἢ ῥῆμα ἢ φάσις εἴτε ὅρος , ἀλλὰ μόνον σημαντικὴ φωνή · ἐνταῦθα δὲ περὶ τούτων διαλέγεται ὡς μερῶν προτάεων καὶ ὡς περὶ χατηγορουμένων καὶ ὑποκειμένων , ἐν δὲ τοῖς ’Αωαλοτιχοῖς ὡς περὶ μερῶν συλλογισμοῦ . p . 16a27 Τὸ δὲ κατὰ συνθήκην , ὅτι φύσει τῶν ὀνομάτων οὐδέν ἐστι . ζητήσειέ τις πῶς εἶπεν ’Αριστοτέλης ἐνταῦθα φύσει τῶν ὀνομάτων οὐδέν ἐστιν · ὁ Πλατῶν φαίνεται ἐν τῷ Κρατύλῳ λέγων φύσει τὰ ὀνόματα . ἰστέον τοίνυν ὅτι διττὸν τὸ φύσει , διττὸν καὶ τὸ θέσει . λέγεται μὲν γὰρ φύσει καὶ τὸ ἀπὸ τῆς φύσεως προαχθέν , ὡς λέγομεν ἀποτέλεσμα τῆς φύσεως εἶναι τὸν ὀφθαλμὸν ἢ ῥῖνα ἢ οὖς ἢ πόδα · λέγεται δὲ πάλιν φύσει καὶ τὸ ἁρμοδίως κείμενον , οἷον ὅταν λέγωμεν φέρε εἰπεῖν ἵππον παρὰ τὸ ἰέναι τοῖς ποσὶν καὶ ἄνθρωπον παρὰ τὸ ἄνω τὴν ὦπα , τοῦτ’ ἔστιν τοὺς ὀφθαλμοὺς ἄνω δύνασθαι θεωρεῖν · καὶ Ἀρχέλαον τὸν ἕξιν ἀρχικὴν ἔχοντα , ὁμοίως καὶ Βασιλικὸν ἢ Βασίλειον τὸν δυνάμενον βασιλεύειν . οὕτως μὲν οὖν ἐστιν τὸ φύσει διττόν , ἢ τὸ γενόμενον ἐκ τῆς φύσεως ἢ τὸ ἁρμοδίως κείμενον ἐπὶ τῶν εἰρημένων παραδειλμάτων * * * ὅπερ οὐδὲν διαφέρει τοῦ δευτέρου σημαινομένου τοῦ φύσει , | ἢ τὸ ἀπλῶς καὶ ὡς ἔτυχεν κείμενον . ὁ μὲν οὖν Κράτυλος φύσει ἔλεγεν τὰ ὀνόματα κατὰ τὸ πρῶιον σημαινόμενον , ὁ δὲ Διόδωρος φύσει μὲν οὐκ ἔλεγεν ἀλλὰ θέσει , καὶ τοῦτο κατὰ τὸ δεύτερον σημαινόμενον τὸ ἁπλῶς καὶ ὡς ἔτυχεν . ὅθεν καὶ τοὺς ἰδίους παῖδας τοῖς τῶν συνδέσμων ὀνόμασιν ἐκάλει , Μὲν καὶ Δὲ αὐτούς . δῆλον δὲ ὅτι θάτερος αὐτῶν οὐ καλῶς λέγει . ὁ δὲ Σωκράτης διαιτῶν τῷ λόγῳ ἔλεγεν φύσει εἶναι τὰ ὀνόματα , οὔτε κατὰ τὸ ᾱ τοῦ φύσει οὔτε χατὰ τὸ βݲ τοὐ θέσει * * * ὅπερ τοῦ θέσει . ὅπερ ἀδύνατον εἶναι τὰ ὀνόματα δῆλον ἔκ τε τῆς ὁμωνυμίας καὶ τῆς μεταθέσεως τῶν κυρίων ὀνομάτων καὶ ἐκ τῆς πολυωνυμίας καὶ ἐκ τῶν διαλέκτων καὶ ἐκ τῶν ἐκ γενετῆς κωφῶν . εἰ γὰρ ἦν φύσει τὰ ὀνόματα , οὐκ ἔδει τὰ κύρια ὀνόματα μετατίθεσθαι , οἷον οὐκ ἔδει τὸν Πάριν μετακληθῆναι Ἀλέξανδρον ἢ τὸν Πύρρον Νεοπτόλεμον ἢ τὸν Ἀριστοκλέα Πλάτωνα · πάλαι γὰρ ὁ Πλάτων Ἀριστοκλῆς ὠνομάζετο . ἀλλὰ μὴν οὐδὲ πολυώνυμον τὸ δέον ἦν εἶναι , οἷον μάχαιρα σπάθη ξίφος ἄορ ἐπὶ ἑνὸς κεῖνται πράγμχτος . τί δὲ θέλουσι καὶ τὰ ὁμώνυμα εἶναι φύσει τῶν ὀνομάτων κειμένων ; <καὶ> διάλεκτοι δὲ δηλοῦσι μὴ ὄντα φύσει τὰ ὀνόματα · τὸ γὰρ αὐτὸ πρᾶγμα ἄλλως καὶ ἄλλως ὀνομαζόμενον ἴσμεν παρὰ τὴν ἰδιότητα τῶν διαλέκτων · ῾ἄλλη γὰρ ἄλλων γλῶσσα᾿ φησὶν ὁ ποιητής . πρὸς τούτοις δὲ καὶ οἱ ἐκ γενετῆς κωφοὶ τοιοῦτο διελέγχουσι * * * τὴν ἁπλῶς καὶ φύσει τὰ ὀνόματα καὶ τὰ ῥήματα . ἐκ τούτων οὖν πάντων δῆλον γέγονεν ὅτι οὐκ εἰσὶ φύσει τὰ ὀνόματα ἔδει καὶ τοῖς ἐκ γενετῆς κωφοῖς ὡς ἔχουσι τὴν ἁπλῶς καὶ φύσει φωνήν , οὕτως καὶ τὰ ὀνόματα καὶ τὰ ῥήματα ] κατὰ τὸ ᾱ σημαινόμενον τοῦ φύσει . ἀλλὰ μὴν οὐδὲ κατὰ τὸ δεύτερον τοὐ θέσει δυνατὸν ταῦτα εἶναι , τοῦτ’ ἔστιν ἁπλῶς καὶ ὡς ἔτυχεν . καὶ τοῦτο δῆλόν ἐστιν ἐκ τῶν ὀνομα|τοθετῶν . εἰ γὰρ μάτην τεθείκασιν οἱ ὀνοματοθέται τὰ ὀνόματα , ἀλλ’ οὖν πάντως κατά τινα λόγον καὶ ἁρμονίαν . διὰ τί φέρε εἰπεῖν τὸν ἄνθρωπον ἐκάλεσαν ἄνθρωπον καὶ μὴ κάμηλον , καὶ τὴν κάμηλον <κάμηλον καὶ μὴ 〉 ἄνθρωπον ; πάντως οὖν τινες δι’ ἃς οὕτως τοῖς ὀνόμασιν οἱ ὀνοματοθέται ἐχρήσαντο , εἰ καὶ ἡμεῖς τὰς πάντων ἐτυμολογίας οὐκ ἐπιστάμεθα . p . 16a31 Οὐδὲ γὰρ λόγος οὐδὲ ἀπόφασίς ἐστι . φησὶν ὅτι οὐχ ἔσ οὐδὲ ἀπόφασις οὐδὲ λόγος τὸ οὐκ ἄνθρωπος . καὶ λόγος μὲν οὐκ ἔστιν , ἐπειδὴ τὸ ἐλάχιστον ὁ λόγος ἀπὸ δύο λέξεων σύγκειται . ἀλλὰ μὴν οὐδὲ ἀπόφασις , ἐπειδὴ πᾶσα ἀπόφασις ἢ κατάφασις πάντως ἢ ἀλήθειαν σημαίνει ἢ ψεῦδος · τοῦτο δὲ οὐδὲν τούτων σημαίνει . ἐν οἷς ἡ πρᾶξις . Πρᾶξις σὺν θεῷ γ . p . 16a33 Τὸ δὲ Φίλωνος ἢ Φίλωνι καὶ ὅσα τοιαῦτα , οὐκ ὀνόματα ἀλλὰ πτώσεις ὀνόματος . Εἴωθεν ζητεῖσθαι τοῖς ἐξηγηταῖς ἐνταῦθα περὶ τῶν καλουμένων παρὰ τοῖς γραμματικοῖς πτώσεων , πότερον δ εἰσὶν ἢ πέντε · καὶ οἱ μὲν ἀπὸ ἵης Στοᾶς καὶ πάντες σχεδὸν οἱ μετιόντες τὴν γραμματικὴν τέχνην εݲ εἶναι τὰς πτώσεις , καὶ ἄρα καὶ τὴν καλουμένην εὐθεῖαν πτῶσιν ὀνομάζουσιν . εἰ δέ τις αὐτοὺς ἔροιτο καὶ πῶς ἡ εὐθεῖα λέγεται πτῶσις , ἀποχρίνονται λέγοντες ὅτι εὐθεῖα μὲν διὰ τοῦτο , διότι τὸν λόγον εὐθὺν καὶ ὀρθὸν ἀποτελεῖ οἷον ῾ Σωχράτης βαδίζει’ , πτῶσις δὲ διότι πέπτωκεν ἀπὸ τοῦ νοήματος . ὅπερ συμβέβηκεν ἐπὶ τοῦ γραφείου τοῦ πεπτωκότος ἀπὸ τῆς χειρὸς καὶ σταθέντος ὀρθῶς · καὶ γὰρ πεπτωκέναι λέγεται καὶ ὀρθῶς ἵστασθαι . ἀλλὰ πρὸς τοῦτο λέγουσιν οἱ ἐκ τοῦ Περιπάτου ὅτι ’τούτῳ τῷ λόγῳ οὐ μόνον τὰ ὀνόματα πεπτώκασιν ἐκ τοῦ ἀπλῶς νοήματος , ἀλλὰ καὶ τὰ ῥήματα καὶ πάντα τὰ μέρη τοῦ λόγου · ἔσονται οὖν πάντα τὰ μέρη τοῦ λόγου πτώσεις , ὅπερ καὶ γελοῖόν ἐστιν καὶ ταῖς ὑμετέραις μαχόμενον ὑποθέσεσιν’ . οὐκοῦν εἰ τοῦτο ἄτοπον , αἱρετέον τὴν δόξαν τῶν Περιπατητιζῶν , ὅτι τέσσαρές εἰσιν πτώσεις , ἡ δὲ εὐθεῖα καλείσθω ὄνομα . φησὶ τοίνυν Ἀριστοτέλης ὅτι τὰ τοιαύτα οιαφε|ρουσι του ὀνόματος κατὰ τοῦτο , διότι τὸ μὲν ὄνομα μετὰ τοῦ ἦν ἢ ἔστιν ἢ ἔσται συνταττομενον πάντως ἀληθεύει ἢ ψεύδεται , ταῦτα δὲ οὔ . τὸ δὲ ἔστιν καὶ ἦν καὶ ἔσται , ὡς ἐπεσημάνατο ὁ φιλόσοφος Πορφύριος , ἐπὶ αὐτῶν μόνων τῶν ὑπαρκτικῶν ῥημάτων εἴρηται καὶ οὐκέτι ἐπὶ τῶν ἄλλων ῥημάτων . τὰ μὲν γὰρ ἄλλα ῥήματα ταῖς πτώσεσι συνταττόμενα ἀσύντακτα αὐτόθεν γίνονται · ‘Σωκράτους γὰρ περιπατεῖ’ οὐδεὶς λέγει . ὅθεν ἱστορεῖ ἐνταῦθα καὶ τὴν διάταξιν τῶν Στωϊκῶν , ὅτι τὸ τινος ἢ ὀνόματος κατηγορεῖται ἤγουν εὐθείας ἢ πτώσεως . καὶ εἰ μὲν ὀνόματος , ἢ αὐτοτελῆ τὸν λόγον ἀπεργάζεται ἢ οὐκ αὐτοτελῆ . καὶ εἰ μὲν αὐτοτελῆ τὸν λόγον ἀπεργάζεται , καλοῦσιν αὐτὸν κατηγόρημα ἢ σύμβαμα . ταὐτὸν γὰρ καλεῖται παρ’ αὐτοῖς καὶ δῆλον τὸ αἴτιον · κατηγόρημα γὰρ λέγουσιν , διότι κατὰ τοῦ ὑποκειμένου ἀγορεύεται ἤτοι λέγεται καὶ χατηγορεῖται , σύμβαμα δὲ διότι συνέβη τὸ βαδίζειν τῷ Σωκράτει . εἰ δὲ οὐκ αὐτοτελῆ τὸν . λόγον ἀπεργάζεται , καλεῖται παρακατηγόρημα ἢ παρασύμβαμα , ὡς ‘Σωκρατης φιλεῖ’ · λείπει γὰρ τινά . εἰ δὲ πάλιν πτώσεως κατηγορεῖται , ἢ αὐτοτελῆ τὸν λόγον ἀπεργάζεται * * * ἔλαττον ἡ κατηγόρημα ὡς ‘τῷ Σωκράτει μεταμέλει’ · ἢ <οὐκ> αὐτοτελῆ τὸν λόγον ἀπεργάζεται , καὶ αὐτὸ ἔλαττον ἢ παρακατηγόρημα ἢ ἔλαττον ἢ παρασύμβαμα , ὡς ‘Σωκράτει μέλει’ · λείπει γὰρ τινός , οἷον Ἀλκιβιάδου ἤ τινος ἄλλου . ἔστιν τοίνυν ὁ λόγος τούτων τῶν πτώσεων τὰ μὲν ἄλλα κατὰ ταὐτά , μετὰ μέντοι τοῦ ἔστιν ἢ ἔσται ἡ ἦν οὔτε ἀληθεύουσιν οὔτε ψεύδονται . ἀλλ’ ἀποροῦσί τινες , διὰ τί μὴ ἐξ ἀρχῆς ὅλον τὸν ὁρισμὸν ἀποδέδωκεν , ἀλλ’ ὕστερον προσέθηκεν τὸ οὐκ ἄνθρωπος ἤγουν τὸ ἀόριστον ὄνομα καὶ τὰς πτώσεις . λέγομεν τοίνυν , εἰ τὸ ὄνομα πολλὰ σημαίνει παρὰ Ἀριστοτέλει ( δηλοῖ γὰρ καὶ εὐθεῖαν καὶ τὰς πτώσεις καὶ τὸ ἀόριστον ὄνομα καὶ τὸ ῥῆμα καὶ τὸ ὑποκίμενον ) ἐν τῷ οὖν εἰπεῖν ‘φωνὴ ση|μαντικὴ κατὰ συνθήκην’ τὰ εݲ ταῦτα ἐδήλωσεν , ἐν δὲ τῷ προσθεῖναι ‘καὶ χρόνον μὴ προσσημαίνουσα’ ἐξέβαλεν τὰ ῥήματα , μεμενήκασι δὲ τὰ λοιπά , τοῦτ’ ἔστι τὰ ἀόριστα ὀνόματα καὶ αἱ πτώσεις . πάλιν διὰ τὸ εἰπεῖν ‘ὡρισμένην φύσιν είσάγουσα’ ἐξέβαλεν μόνον τὰ ἀόριστα ὀνόματα · εἶτα τελευταῖον εἰπὼν ‘καὶ μετὰ τοῦ ἦν ἢ ἔστιν ἢ ἔσται ἀληθεύουσα ἢ ψευδομένη᾿ τὰς πτώσεις ὡς εἶναι ὅλον τὸν ὁρισμὸν τοῦ ὀνόματος οὕτως ‘φωνὴ σημαντικὴ κατὰ συνθήκην 〈 χρόνον μὴ 〉 προσσημαίνουσα , ἧς τῶν μερῶν οὐδέν ἐστι σημαντικὸν κεχωρισμένον , ὡρισμένην φύσιν εἰσάγουσα , μετὰ του ἦν ἢ εστιν ἢ ἔσται ἀληθεύουσα ἢ ψευδομένη’ . πρὸς ὅν φησιν ὁ Γαληνὸς ὅτι οὐκ ἔστιν ὁρισμὸς αὐτὸς ἀλλὰ λόγος . ὅθεν αὐτὸς ὁρίζεται τὸ ὄνομα οὕτως ᾿φωνὴ φωνὴ σημαντικὴ κατὰ συνθήκην ἁπλοῦ νοήματος.’ οὗτος δὲ ὁ ὁρισμὸς οὐ μόνον ἐπὶ ὀνόματος ἁρμόζει , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ λόγου καὶ ἐπὶ ἄλλων μερῶν τοῦ λόγου · ὥστε οὐ μέμψις Ἀριστοτέλει διὰ τὴν ἀνάγκην τοῦ πράγματος ὁρισμὸν τοῦ ὀνόματος διὰ πολλῶν λέξεων δηλώσαντι . ἐν οἷς ἐστιν ὁ περὶ τοῦ ὀνόματος λόγος . p . 16a33 Τὸ δὲ Φίλωνος ἢ Φίλωνι καὶ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα , οὐκ ὀνόματα ἀλλὰ πτώσεις ὀνόματος . πτώσεις καλοῦσιν οἱ φιλόσοφοι πάσας τὰς παραγωγὰς καὶ τοὺς σχηματισμοὺς καὶ τοὺς συσχηματισμοὐς , καὶ οὐ μόνον . τὰς παραγωγὰς <τὰς< γραμματικοῖς καλουμένας πλαγίους · τὸ γὰρ δίκαιον καὶ τὸ δικαίως καὶ τὸ δικαιότατον καὶ τὸ δικαιότερον καὶ τὸ δίκαιος ] καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα παρὰ φιλοσόφοις πτώσεις εἰσίν . p . 16b1 Λόγος δέ ἐστιν αὐτοῦ τὰ μὲν ἄλλα κατὰ ταὐτά . τοῦτο εἴληπται αὐτῷ ἀπὸ Ἀττικῆς συνηθείας . ἔθος γὰρ ἦν παρὰ αὐτοῖς , ἡνίκα εἰσέφερέν τις ψήφισμα περιέχον τινὰ <τῶν< ἐν τῷ 7 . ψηφίσματι , λέγειν ἐν τῷ βݲ ψηφίσματι ‘τὰ μὲν ἄλλα τὰ αὐτά , προστίθημι δὲ δεῖν στεφανοῦν ἐν θεάτρῳ τὸν Δημοσθένην’ , εἰ ἔτυχεν αὐτὸν ὑπὲρ Δημοσθένους εἰσαγα - γεῖν | ψήφισμα . τοῦτο δὲ ἐποίουν διὰ τὸ λέγειν αὐτοὺς ἐπὶ μεμετρημένῳ ὕδατι καὶ ῥέοντι . οὕτως οὖν καὶ ἐνταῦθα Ἀριστοτέλης ἐποίησεν εἰπὼν ᾿ ὁ μὲν λόγος τῆς πτώσεως ἤτοι ὁρισμὸς κατὰ μὲν τὰ ἄλλα τὰ αὐτὰ ἔχει · δεῖ δὲ προσθεῖναι ὅτι συνταττόμεναι αἱ πτώσεις μετὰ τοῦ ἦν ἢ έστιν ἢ ἔσται οὔτε ἀληθεύουσιν οὔτε ψεύσονται’ . ταῦτα ἔχει ἡ πρᾶξις . Πρᾶξις σὺν θεῷ δ . Περὶ ῥήματος . p . 16b6 Ῥῆμα δέ τὸ προσσημαῖνον χρόνον , οὗ μέρος ούδὲν σημαίνει χωρίς , καὶ ἔστιν ἀεὶ τῶν καθ’ ἑτέρου λεγομένων σημεῖον . ’H μὲν ἔννοια τοῦ ὁρισμοῦ τοῦ ῥήματος παραπλήσιον ἔχει τῇ ἐννοίᾳ τοῦ ὁρισμοῦ τοῦ ὀνόματος . ἔστιν γὰρ τοῦ ῥήματος ὁ ὁρισμὸς τοιοῦτος 'φωνὴ σημαντικὴ κατὰ συνθήκην , χρόνον προσσημαίνουσα , ἧς τῶν μερῶν οὐδέν ἐστι σημαντικὸν κεχωρισμένον , ὡρισμένην φύσιν εἰσάγουσα . αύτος δὲ ἅτε συντομίας ὢν ἐραστὴς τὰ μὲν κοινὰ παρείασεν , ὅσα ὑπῆρχεν τῷ ὀνόματι καὶ τῷ ῥήματι καὶ μόνον ἐκεῖνο προσέθηκεν καθ’ ὃ διαφέρει τὸ ὄνομα τοῦ ῥήματος , τοῦτ’ ἔστι τὸ προσσημαῖνον χρόνον · τί δέ έστι τὸ προσσημαῖνον χρόνον , ἤδη σεσαφήνισται ἐν τῇ ἐξηγήσει τοῦ ὁρισμοῦ τοῦ ὀνόματος . ἀλλ’ εἰ ταῦτα τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον , διὰ τί προσέθηκεν καὶ ἕτερον κοινόν , τοῦτο δέ ἐστι ᾿οὗ τὸ μέρος κεχωρισμένον οὐδενός ἐστι σημαντικόν’ ; οἷον <τοῦ> τύπτω ἐὰν χωρισθῇ μία συλλαβή , οὐδὲν ὡς μέρος αὐτοῦ · οὐ μόνον δὲ τοῦτο ἐπὶ τῶν ἁπλῶν ῥημάτων , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν συνθέτων ὡς τὸ καταγράφω . λέγομεν ἐκεῖνο , ὅπερ εἶπεν ὁ Πορφύριος , ὅτι τοῦτο προσέθηκεν διὰ τοὺς λόγους ἰοὺς ἀπὸ τῶν ῥημάτων συγκειμένους . τὰ μὲν γὰρ ἄλλα τὰ αὐτὰ ἔχουσι · καὶ φωνὴ γάρ εἰσιν καὶ κατὰ συνθήκην καὶ χρόνον προσσημαίνουσιν · ἀλλὰ τὸ μέρος αὐτῶν κεχωρισμένον σημαίνει τι , οἷον ᾿τὸ φιλοσοφεῖν εὐδαιμονεῖν ἐστιν’ . χωρισθὲν γὰρ καὶ τὸ ᾿φιλοσοφεῖν’ καὶ τὸ ’εὐδαιμονεῖν’ καὶ τὸ ᾿ ἔστι’ σημαίνει τι καθ’ αὑτό , οἷον ἢ ἐνέργειαν | ἢ πάθος . ἐπὶ δὲ τοῦ ῥήματος οὐ τοῦτο . εἶτα προστίθησι καὶ τὰ παρετόμενα τῷ ῥήματι , ὅτι τὸ ῥῆμα σύμβολόν ἐστιν καὶ σημαντικὸν τῶν καθ’ ἑτέρου λεγομένων <οἶον> ἐνεργείας καὶ πάθους · μὲν γὰρ ἐνέργειαν σημαίνει , τύπτομαι δὲ πάθος · καὶ ὅτι ἀεὶ καθ’ ἑτέρου λέγονται , ἢ καθ’ ὑποκειμένου , ἡνίκα συνωνύμως κατηγορεῖται , ὡς ᾿ τὸ βαδίζειν κινεῖσθαί ἐστιν’ ἢ ‘τὸ φιλοσοφεῖν εὐδαιμονεῖν ἐστιν’ , ἢ ὡς ἐν ὑποκειμένῳ , ὡς ᾿Σωκράτης ὑγιαίνει’ . πρὸς τούτοις καὶ τίθησι καὶ ἕτερά τινα , ἅπερ δοκοῦσιν εἶναι ῥήματα , οὐκ εἰσὶν δέ , ὥσπερ τὰ ἀόριστα , οἷον τὸ οὐχ ὑγιαίνει οὐδὲ βαδίζει . καὶ τὴν αἰτίαν ἐπιφέρει , διὰ τί οὐ καλεῖ τὰ αὐτὰ ῥήματα , φάσκων ὅτι ὁμοίως καὶ ἐπὶ τῶν μὴ ὄντων ἁρμόζει , οἷον τραγέλαφος οὐχ ὑγιαίνει , Σωκράτης * * ἐκβάλλει δὲ καὶ τὰς πτώσεις . πτώσεις δὲ καλεῖ τὰ ῥήματα τὰ σημαίνοντα τὸν πέριξ χρόνον . ἴσως δὲ καὶ ταῦτα τὰ ῥήματα διὰ τὴν ἀοριστίαν οὐκ ἠξίωσεν ῥήματα καλέσαι , ἐπειδὴ 〈 μετὰ 〉 τάδε φησὶν ὅτι καὶ τὰ ῥήματα σημαντικά εἰσιν · ὀνόματα γάρ εἰσιν , τὰ δὲ ὀνόματα ἐδείχθη σημαντικά . τεκμήριον δὲ μέγιστον τοῦ εἶναι ταῦτα σημαντικά φησιν ὅτι ἔχοντά τινος ἔννοιαν πεπλασμένην ( οἶον ἄρα γε τί ποιεῖ Σωκράτης , καὶ ἀκούσει τινὸς ὅτι ἢ ἐξηγεῖται ἢ καθέζεται ἢ βαδίζει ) ἔστησεν τὴν σεσαλευμένην καὶ πεπλανημένην διάνοιαν , καὶ αὐτὸς ὁ ἀκούσας ἠρέμησεν . εἰ γὰρ μὴ ἐσήμαινέν τι καὶ ἐδήλου τὸ ῥῆμα , οὐκ ἄν τοῦτο ἐγένετο . ὥστε σημαίνουσίν τι , ἀλήθειαν δὲ καὶ ψεῦδος ( τοῦτ᾿ ἔστιν κατάφασιν καὶ οὐδέποτε , εἰ μὴ προσυπακουσθείη ἔξωθέν τι ἢ ἀπλῶς ὄνομα ἢ ῥῆμα . κατασκευάζει δὲ τοῦτο ἐκ τοῦ μᾶλλον · εἰ γὰρ τὰ ἀρχοειδέστερα ῥήματα <τὰ> ὑπαρκτικά , εἰς ἃ ἀναλύεται πᾶν ῥῆμα , οὐ σημαίνουσιν ἀλήθειαν ἡ ψεῦδος , οἷον τὸ ἦν ἢ ἔστιν ἢ ἔσται , καὶ αὐτὸ τὸ ὄν , ὅθεν παρηνέχθησαν τὰ ῥήματα , οὐκ ἔστιν ἀληθείας ἢ ψεύδους σημαντικόν , πολλῷ πρότερον τὰ ἄλλα ῥήματα . οἷον τὸ ὂν μυριάκις ἐὰν εἴποι | τις καθ’ αὑτό , σημαίνει μέν τι οἷον τὸ ὑπάρχον , ἀλήθειαν δὲ ἢ ψεῦδος οὐδέποτε . πλὴν συσσημαίνει ἄλλοις τισὶ σύνθεσίν τινα καὶ πρότασιν , ἥντινα σύνθεσιν ἄνευ τῶν συντεθέντων οἷον τῶν εἰς τὴν σύνθεσιν συνελθόντων ἀδύνατον νοῆσαι . πάλιν ὅπερ εἴπομεν ἐπὶ τοῦ ὁρισμοῦ τοῦ ὀνόματος , διὰ τί μὴ ἐξ ἀρχῆς ὅλον παραδέδωκεν τὸν ὁρισμὸν τοῦ ὀνόματος , οὕτως καὶ ἐνταῦθά φαμεν , διότι ὅλον ὡς ὅλον τὸν ὁρισμὸν τοῦ ῥήματος οὐ παραδέδωχεν , ὡς εἷναι ὅλον τοιοῦτον ’ῥῆμά ἐστιν φωνὴ σημαντική , χρόνον προσσημαίνουσα , φύσιν ὡρισμένην εἰσάγουσα , μόνον τὸν ἐνεστῶτα χρόνον εἰσάγουσα’ , ἀλλ’ ὕστερον προσέθηκεν . λέγομεν ὅτι καὶ τὸ ῥῆμα πολλαχῶς λέγεται παρ’ αὐτῷ · καὶ γὰρ αὐτὸ τὸ προσσημαῖνον 〈 χρόνον 〉 καὶ τὸ κατηγορούμενον ἐν ταῖς προτάσεσιν καὶ αὖ καὶ αἱ πτώσεις καὶ τὰ ἀόριστα . ἐν τῷ εἰπεῖν οὖν ᾿ φωνὴ σημαντικὴ κατὰ αυνθήχην’ ἐσήμανεν καὶ τὸ ἐν ταῖς προτάσεσιν κατηγορούμενον , κἄν ὄνομά ἐστιν · ἐκεῖνο γὰρ χρόνον οὐ προσσημαίνει · ἐν δὲ τῷ εἰπεῖν ᾿ χρόνον προσσημαίνουσα’ τοῦτο ἐξέβαλλεν . καὶ κατὰ τάξιν πάλιν ᾿ ὡρισμένην ὡρισμένην φύσιν εἰσάγουσα’ ἐξέβαλεν τὰ ἀόριστα ῥήματα , ‘ἑνεστῶτα χρόνον εἰσάγουσα’ ἐξέβαλεν τὰς τοῦ ῥήματος πτώσεις . ταῦτα ἔχει ὁ περὶ τοῦ ῥήματος λόγος καὶ ἡ παροῦσα θεωρία . p . 16b7 Καὶ ἔστιν ἀεὶ τῶν καθ’ ἑτέρου λεγομένων σημεῖον . τὸ ἀεὶ καλῶς προσέθηκεν , διότι λέγεται μὲν κατά τινος καὶ τὸ ὄνομα , ἀλλ’ οὐκ ἀεί , οἷον Σωκράτης δίκαιος · ἐνταῦθα λέγεται μὲν κατά τινος οἷον τοῦ Σωκράτους , οὐκ ἀεὶ δέ , ἀλλ’ ἔστιν ὅτε καὶ ἕτερον αὐτοῦ κατηγορεῖται , ὥσπερ λέγομεν τὸ δίκαιον ὠφέλιμον . τί οὖν ; οὐχ ὑπόκειταί ποτε τὸ ῥῆμα έν τῷ εἰπεῖν ὅτι τὸ τύπτω ῥῆμά ἐστι , τὸ ὑγιαίνειν διακεῖσθαί ἐστι , τὸ βαδίζειν κινεῖσθαί ἐστι ; λέγομεν οὖν ὅτι ἐνταῦθα τὸ ῥῆμα ἀντὶ ὀνόματος κεῖται . τὰ γὰρ ῥήματα καὶ φύσιν ἰδικὴν ἔχουσιν καὶ σημαντικά τινῶν εἰσιν · σημαντικὰ μὲν ἐνεργείας καὶ | πάθους , ὡς εἴρηται , ἰδικὴν δὲ φύσιν ἔχουσιν φέρε εἰπεῖν , ὅτι τοιόνδε μέρος λόγου εἰσίν . ἐν τῷ γὰρ εἰπεῖν ὅτι τὸ τύπτω ῥῆμά ἐστι τὸ τύπτω ὄνομά ἐστιν αὐτῆς τῆς φύσεως τοῦ τύπω ῥήματος · ἐν δὲ τῷ εἰπεῖν ὅτι σύμβολόν ἐστι , δῆλον ὅτι ἐνεργειῶν ἢ παθῶν ἐστι σύμβολον . p 16b10 Καὶ ἀεὶ τῶν ὑπαρχόντων σημεῖόν ἐστι . τοῦτο οὐκ ἀληθές · ὑπάρχουσι γὰρ καὶ οὐσίαι . ἀμέλει γοῦν καὶ ἔν τισι τῶν ἀντιγράφων τῶν καθ’ ἑτέρου λεγομένων ἔχει , ὅπερ ἐστὶ βέλτιον . ὑπάρχουσι μὲν γὰρ καὶ οὐσίαι · τῶν δὲ οὐσιῶν οὐκ εἰσὶ σημαντικὰ τὰ ῥήματα . p . 16b21 Ἀλλ’ εἰ ἔστιν ἢ μή , οὔπω σημαίνει . ἐλλιπῶς αὐτῷ πέφρασται καὶ ἐνταῦθα καὶ ἐφεξῆς εὐθύς . ἔδει γὰρ οὕτως εἰπεῖν ᾿ ἀλλ’ εἰ ἔστιν ἀληθὲς ἢ μή , οὔπω δῆλον’ · τοῦτ’ ἔστι κατάφασιν καὶ ἀπόφασιν οὐ ποιοῦσι . σημαίνουσι μὲν γάρ τι πάντως , οἷον ἐνέργειαν ἢ πάθος , ἀλλὰ κατάφασιν ἢ ἀπόφασιν οὐ ποιοῦσιν , ἐν αἷς θεωρεῖται τὸ ἀληθὲς ἢ τὸ ψεῦδος . p . 16b24 Αὐτὸ μὲν γὰρ οὐδέν ἐστι , προσσημαίνει δὲ σύν.θεσίν τινα , ἣν ἄνευ τῶν συγκειμένων οὐδὲν ἔστι νοῆσαι . ἰδοὺ καὶ ἐν - ταῦθα λείπει κατὰ τὴν φράσιν τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ποιεῖν κατάφασιν ἡ ἀπόφασιν . προσσημαίνει δὲ εἶπεν ἀντὶ τοῦ συσσημαίνει . τὸ γὰρ ‘Σωκράτης ὄν ἐστι’ τὸ Σωκράτης ὄνομά ἐστι καὶ τὸ ἔστι ῥῆμα · πρὸς ταῦτα * * * τινὰ τὸ ὃν ἢ ἀληθῆ ἢ ψευδῆ . ἐν οἷς ἡ πρᾶξις . <ρᾶξις εݲ> . Περὶ λόγου . p . 16b26 Λόγος ἐστὶ φωνὴ σημαντικὴ 〈 κατὰ συνθήκην 〉 ἧς μερῶν τι σημαντικόν ἐστι κεχωρισμένον ἑς φάσις , ἀλλ’ οὐχ ὡς κατάφασις . Tὴν μὲν αἰτίαν τῆς τάξεως , δι’ ἣν ἐν μὲν τῷ προοιμίφ ἀπὸ τῶν χειρόνων ἤγουν τῶν μερικωτέρων τὴν ἀπαρίθμησιν ἐποιήσατο καὶ κατήντησεν εἰς τὸν λόγον καὶ νῦν ἄρχεται ἀπὸ τοῦ λόγου , ἤδη φθάσαντες ἀποδεδώκαμεν . ἄρχεται δὲ νῦν ἀπὸ τοὐ λόγου διαλέγεσθαι , διότι ἐν τῷ ὁρισμῷ τῆς ἀπουφάνσεως ἑξῆς [ μὲν ] μέμνηται τοῦ λόγου . ὁρίζεται δὲ τὸν τοῦτον τὸν τρόπον · λόγος ἐστὶ φωνὴ σημαντικὴ κατὰ συνθήκην , ἧς τῶν μερῶν τι κεχωρισμένον σημαντικόν τινός ἐστιν ὡς φάσις , I ἀλλ’ οὐχ ὡς κατάφασις . καὶ περὶ μὲν τῆς φωνῆς ἤδη ἱκανῶς διείληπται , πῶς ἐνταῦθα λέγεται φωνὴ ὁ λόγος · ἔτι δὲ καὶ σημαντική . τὸ δὲ κατὰ συνθήκην αὐτὸς ἐξηγήσεται . τῆς δὲ φωνῆς μέρος τι κεχωρισμένον σημαντικόν ἐστιν ὡς φάσις , ἀλλ’ οὐχ ὡς κατάφασις · καὶ τοῦτο δῆλον , οἷον Σωκράτης βαδίζει . τὸ γὰρ βαδίζει καὶ τὸ Σωκράτης μέρος ὂν τοῦ λόγου κεχωρισένως σημαίνει φάσιν . ἐπὶ δὲ τῶν ὀνομάτων καὶ τῶν ῥημάτων οὐδὲν ἐγένετο τούτων · οὐδενὸς γὰρ ἦσαν σημαντικὰ κεχωρισμένα . ἀλλ’ ἐπεὶ προσέθηκεν ἑς φάσις ἀλλ’ οὐχ ὡς χατάφασις , ζητήσειέν τις οὐκ ἀπεικότως περὶ τῶν συνθέτων λόγων , οἷον 'Σωκράτης βαδίζει’ καὶ ’Πλατῶν διαλέγεται’ , καὶ ᾿ εἰ ἥλιος ὑπὲρ γῆν , ἡμέρα ἡμέρα ἐστίν᾿ , πῶς τὰ μέρη τούτων οὐ σημαίνουσι καταφάσεις . λέγομεν συντόμως πρὸς τοῦτο ὅτι ἀπλοῦν ὡρίσατο λόγον . τὸ δὲ κατὰ συνθήκην , ὡς εἶπον , αὐτὸς ἐξηγούμενος [ καὶ ] σαφηνίζει συλλογισμόν τινα διελέγχων οὕτως ὁ λόγος , φασίν , ὄργανόν ἐστι τῆς φωνητικῆς δυνάμεως <φύσει πᾶν ὄργανον φυσικῆς δυνάμεως 〉 καὶ αὐτὸ φύσει · ὁ λόγος ἄρα φύσει . δεχόμεθα τοίνυν τὴν μείζονα πρότασιν , ὅτι πᾶν ὄργανον φυσικῆς δυνάμεως πάντως καὶ φύσει , ὥσπερ ὁ ὀφθαλμὸς τῆς ὁρατικῆς δυνάμεως καὶ τὸ οὖς τῆς ἀκουστικῆς καὶ ἡ ῥὶς τῆς ἀσφραντιχῆς καὶ ἡ χεὶρ τῆς ἀντιληπτικῆς . οὐκέτι δὲ δεξόμεθα τὴν πρώτην πρότασιν τὴν λέγουσαν ὅτι ὁ λόγος οργανόν ἐστιν · οὐ γάρ ἐστιν ὄργανον ὁ λόγος τῆς φωνητικῆς δυνάμεως , ἀλλ’ ἀποτέλεσμα , ὥσπερ ἡ ὄρχησις τῆς κινήσεως . οὐδὲν δὲ ἀδύνατον τὸ αὐτὸ κατ’ ἄλλο καὶ ἄλλο * * * καὶ ὄργανον εἰπεῖν καὶ φυσικὸν καὶ τεχνικόν . αὐτίκα γοῦν ὁ στρατιώτης καὶ φυσικοῖς ὀργάνοις κέχρηται τῆς ψυχῆς , οἷον ποσὶ χερσὶ καὶ ἄλλοις τισὶ τοιούτοις · ἀλλὰ μὴν καὶ τεχνικοῖς , οἷον ξίφει ἀκοντίῳ ἀσπίδι θώρακι καὶ τοῖς τοιούτοις . οὕτως οὖν καὶ ὁ λόγος καὶ ὄργανόν ἐστι καὶ ἀποτέλεσμα , 〈 ἀποτέλεσμα 〉 μὲν τῆς φυσικῆς δυνάμεως , ὄργανον δὲ τῆς · διαλεκτικῆς δυνάμεως . καὶ ὄργανον μὲν τῆς φυσικῆς δυνάμεως ὁ πνεύμων , ἡ τραχεῖα ἀρτηρία , ὑπερῴα , ὄργανα δὲ τῆς διαλέκτου χείλη γλῶσσα ὀδόντες καὶ ἕτερά τινα τοιαῦτα . ὥστε κἄν ἔστιν ὄργανον . οὐκ ἔστι φυσικῆς δυνάμεως , ἀλλὰ τῆς διαλέκτου θέσει οὔσης . ὅτι δὲ οὐκ ἔστιν ὁ λόγος φύσει ἀλλὰ θέσει , ἐκ τῶν μερῶν αὐτοῦ πεφανέρωται · διὰ πολλῶν γὰρ ἀποδέδεικται τὰ μέρη αὐτοῦ , τὰ ὀνόματά φημι καὶ τὰ ῥήματα , θέσει εἶναι . εἰ δὲ τὰ μέρη θέσει , δῆλον ὅτι <τὸ> ὅλον . Ἐπεὶ οὗτος ὁ ὁρισμὸς ἁρμόζει ἐπὶ παντὸς λόγου , οἷον ἐπὶ τῶν εݲ τοῦ λόγου ἐκεῖ γὰρ καὶ φωνή ἐστι καὶ σημαντικὴ καὶ τὸ μέρος κεχωρισμένον σημαντικόν τινός ἐστιν ) , ἀντιδιαστέλλει τὸν ἀποφαντικὸν λόγον ἐκ τῶν λόγων , περὶ οὗ νῦν ὁ λόγος , λέγων ὅτι ’ἀποφαντικὸς λόγος ἐστὶν ἐν ᾧ τὸ ἀληθεύειν ἢ ψεύδεσθαί ἐστιν‘ · οἷον ‘Σωκράτης βαδίζει’ πάντως ἢ ἀλήθειά ἐστιν ἢ ψεῦδος . ἐπὶ δὲ τῶν ἄλλων τῶν εἰρημένων τοῦτο οὐχ ὑπάρχει · οὔτε γὰρ ἀλήθειαν οὕτε ψεῦδος σημαίνουσιν . ὅθεν καί τινες ὑπονοήσαντες τοῦτον τὸν λόγον ὁρισμὸν εἶναι ἀποφαντικοῦ λόγου γένος φασὶν εἶναι τὴν ἀπόφανσιν τῆς ἀποφάσεως καὶ καταφάσεως · οὐ γὰρ ἐκ τῶν ὑφ’ αὑτὴν ὡρίσατο , ἐπειδὴ παρακατιὼν φαίνεται ὁ Ἀριστοτέλης καὶ ἐκ τῶν ὑφ’ αὑτὴν τὴν ἀντίφασιν ὁριζόμενος , φημὶ δὴ ἐκ τῆς καταφάσεως καὶ τῆς ἀποφάσεως . ἔτι δὲ καὶ τὴν διαίρεσιν τοῦ ἀποφαντικοῦ λόγου ποιούμενος λέγει τὸν μὲν εἶναι πρῶτον , τὸν δὲ δεύτερον . <ὧν> καὶ δραξάμενος εἶπεν ἀδύνατον τὴν ἀπόφανσιν γένος εἶναι καταφάσεως καὶ ἀποφάσεως . πρῶτον μὲν ἐνταῦθα δῆλον ὅτι οὐκ ἔστιν γένος , δίοτι ὑπογραφὴν ἀποδέδωκεν καὶ οὐκέτι ὁρισμόν . ἐν γὰρ τῷ ὁρισμῷ ἀδύνατόν ἐστι μερικώτερόν τι τοῦ ὁριστοῦ ἐγκεῖσθαι . ἀλλὰ πάντως ἢ καθολικώτερα θέλουσιν ἐγκεῖσθαι ἢ διὰ πολλὴν ἀπορίαν ἀπεξισάζοντα · καθολικώτερα μὲν ὡς ἐν τῷ ὁρισμῷ τοῦ 〈 ἀνθρώπου 〉 ‘ ἄνθρωπος ζῷον I λογικὸν θνητόν’ ( ταῦτα γὰρ τὰ τρία καθολικώτερά εἰσιν τοῦ ἀνθρώπου ὡς μὴ μόνον ἐπ’ αὐτοῦ ἁρμόζοντα , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ἄλλων ) , ἰσάζοντα δὲ ὡς τὸ νοῦ καὶ ἐπιστήμης δεκτικόν καὶ γελαστικόν . ταῦτα γὰρ ἰσάζουσι , διότι ἀντιστρέφουσι · εἴτε γὰρ γελαστικὸν ζῷον , τοῦτο ἄνθρωπος , καὶ εἴ τι ἄνθρωπος , τοῦτο γελαστικὸν ζῷον . ἐνταῦθα δὲ μερικώτερά εἰσιν · καὶ γὰρ καὶ ἡ κατάφασις καὶ ἡ ἀπόφασις μερικωτέρα ἐστίν . καὶ δεύτερον ἄλλο πρὸς τούτοις · ἐν οἷς ἐστιν τὸ πρότερον καὶ τὸ ὕστερον , τούτων κοινὸν εἶναι γένος ἀδύνατόν ἐστιν . εἰ τοίνυν εἶπεν Ἀριστοτέλης τὴν μὲν κατάφασιν προτέραν εἶναι , τὴν δὲ ἀπόφασιν δευτέραν , δῆλον ὅτι οὔκ εἰσιν <ἀντιδιῃρημένα · τῶν γὰρ 〉 ἀντιδῃρημένων εἰδῶν ἀναιρεθέντος τοὺ ἑνὸς οὐ συναναιρεῖται τὸ ἄλλο , ἐνταῦθα δὲ τῆς καταφάσεως ἀναιρουμένης ἐξ ἀνάγκης ἀναιρεῖται καὶ ἡ ἀπόφασις . ὁ δὲ Πορφύριός φησιν ἀδύνατον εἶναι ὁμώνυμον φωνὴν τὴν ἀπόφανσιν καὶ ὁμωνύμως διαιρεῖσθαι εἰς κατάφασιν καὶ ἀπόφασιν · οὐδέποτε γὰρ ὁμώνυμος φωνὴ ἐν ὁρισμῷ τινος ἢ ὑπογραφῇ λαμβανομένη , οἷον οὐδεὶς ὁριζόμενος ἢ ὑπουγαφόμενος τὴν ἐξοχὴν τοὐ ὑποδήματός φησιν γλῶσσαν , ἢ τὸ ὑλακτικὸν ζῷον κύνα . ἐνταῦθα δὲ καὶ τὴν κατάφασιν ὁρίζόμενός φησιν ἀπόφανσιν , καὶ τὴν ἀπόφασιν ὡσαύτως . ὥστε κυρίως γένος ἐστὶν ἡ ἀπόφανσις τῆς τε καταφάσεως καὶ τῆς ἀποφάσεως οὔτε ὁμώνυμος φωνὴ διὰ τὰς εἰρημένας αἰτίας . ὅτι δὲ οὐδὲ ὡς ὅλον εἰς μέρη διαιρεῖται καὶ τοῦτο ἀποσέδεικται , οὔτε δὲ κατ’ ἄλλον τινὰ τρόπον τῶν διαιρέσεων . καταλιμπάνεται τοίνυν ἄλλος μεταξύ τις τρόπος , ὅστις καλεῖται ὡς ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἕν · ἐν τούτοις γὰρ λαμβάνεται τὸ κοινὸν ἐκεῖνο ἐν τῇ ὑπογραφῇ ἀλλήλων . οἷον τί ἐστι τὸ φλεβότομον ἢ τὸ σιτίον ; φαμὲν ὄργανον ὑγιεινὸν συμμέτρως ἔχον πρὸς τόδε , ἢ ποιητικὸν αἴτιον ὑγείας . οὕτως τοίνυν καὶ ἐνταῦθα | καὶ τὴν κατάφασιν καὶ τὴν ἀπόφασιν ἀπόφανσιν λέγομεν , καὶ οὐδὲν ἀδύνατον ἕπεται . μέμψις τοίνυν τοῖς ἀντὶ τοῦ μέσου , φημὶ δὴ τοῦ ἀφ’ ἑνός , ἓν τῶν ἄκρων ὑπειληφόσιν · μέσος γάρ ἐστιν οὗτος ὁ τρόπος τῶν ὡς ἀπὸ γενῶν εἰς ε.ἴδη καὶ τῶν ὡς ἀπὸ ὁμωνύμου φωνῆς εἰς διάφορα σημαινόμενα διαιρουμένων . οὕτως γὰρ καὶ ὁ Πορφύριος ἐν ταῖς εἰσαγωγαῖς εἶπεν τὸ <ὂν> ὁμωνύμως κατηγορεῖσθαι , καίπερ ἀποδεδειγμένον ὅτι τὸ ὂν κατηγορεῖται ὁμωνύμως , ἐπειδή ἐστιν 〈 ἐν αὐτῷ 〉 τὸ πρότερον καὶ τὸ ὕστερον , ἀλλ’ ὡς τὰ ἀφ’ ἑνός . Ποιεῖται δὲ μετὰ ταῦτα τὴν διαίρεσιν τοῦ ἀποφαντικοῦ λόγου καὶ τὴν ἐπιδιαίρεσιν οὕτως , ὅτι τῶν ἀποφαντικῶν λόγων οἱ μὲν φύσει τὴν ἑνότητα ἔχουσιν , οἱ δὲ ἐπικτήτως · ἢ μᾶλλον καὶ πρώτην καὶ ἁπλουστάτην ἔχουσιν τὴν ἑνότητα ἢ δευτέρως . καὶ ἁπλὴν μὲν ἔχει τὴν ἑνότητα ‘Σωκράτης βαδίζει’ , ταὐτὸν δὲ εἰπεῖν ἡ κατάφασις · ἡ δὲ ἀπόφασις κατὰ δευτέραν τάξιν · τῶν δὲ ἐπίκτητον ἐχόντων τὴν ἑνότητα οἱ μὲν συναπτικῷ συνδέσμῳ , οἱ δὲ διαζευκτικῷ 5 οἱ δὲ συμπλεκτικῷ , οἱ δὲ ἐρωτηματικῷ , <ἢ> τούτοις · συμπλεκτικῷ μὲν ὡς τὸ ‘Σωκράτης περιπατεῖ καὶ Πλατῶν διαλέγεται’ συναπτικῷ δὲ οἷον ‘εἰ ἥλιος ὑπὲρ γῆν , ἡμέρα ἐστίν’ , διαζευκτικῷ δὲ οἷον ‘ἣ ἡμέρα ἐστὶν ἢ νύξ ἐστιν’ , ἰσοδυναμοῦντα δὲ ὡς ‘τοῦ ἡλίου ὑπὲρ γῆν ὄντος’ · πάντως γὰρ ἀκολουθίαν τινὰ σημαίνει καὶ ἀπαιτεῖ , οἷον τὸ ‘ἡμέρα ἑστί’ . εἶτα μετὰ τὴν διαίρεσιν ταύτην φησὶν ὅτι πᾶς μὲν λόγος ἀποφαντικὸς ἢ ἀπὸ ὀνόματος καὶ ῥήματος ἢ ἀπὸ ὀνόματος καὶ πτώσεως ῥήματος σύγκειται · ἐπεὶ καὶ ὁ τοῦ ἀνθρώπου λόγος καίπερ πολλὰς ἔχων λέξει εἰ μὴ σχοίη τι ῥῆμα , οὐκ ἔστιν ἀποφαντικὸς λόγος . ταῦτα δὲ εἰπὼν τὴν ἐπιδιαίρεσιν τῶν ἀποφαντικῶν λόγων παραδίδωσιν . ποία δέ ἐστιν αὕτη καὶ τί διαφέρει τῆς διαιρέσεως , ἐν ἑτέρᾳ θεωρίᾳ μαθησίμεθα . p . 16b26 Λόγος δέ ἑστι φωνὴ σημαντική , | ἧς τῶν μερῶν τι σημαντικόν ἐστι κεχωρισμένον . καλῶς εἶπεν τὸ τὶ · οὐ γὰρ πάντα τὰ μέρη τοῦ λόγου σημαντικά εἰσιν ὡς φάσις , εἰ μὴ τὰ ὑποκείμενα καὶ τὰ κατηγορούμενα . μέρη γὰρ κοινότερον εἰπεῖν καὶ οἱ σύνδεσμοι καὶ αἱ ἁρνήσεις λέγονται τοῦ λόγου , ἀλλὰ καθ’ αὑτὰ οὐ σημαίνουσι φάσεις · κοινότερον δὲ εἴπομεν , ἐπειδὴ ἀνωτέρω εἴρηται ὅτι οὔκ εἰσιν κυρίως μέρη . p . 16b28 Οἷον ἄνθρωπος δημαίνει τι , ἀλλ’ οὐχ ὅτι ἔστιν ἤ οὐχ ἔστιν . καὶ ἐνταῦθα πάλιν ἐλλειπῶς κέχρηται τῇ φράσει · ἔδει γὰρ αὐτὸν εἰπεῖν ἀλήθειαν ἢ ψεῦδος · ἔστιν μὲν γάρ , ἀλλ’ οὕπω δηλοῖ εἴτε ἀληθὲς ἢ ψεῦδος . p . 17a1 Ἔστιν δὲ λόγος ἅπας μὲν δημαντικός , οὐχ ὡς ὄργανον δέ . ἐνταῦθα πρὸς τὴν ἀναίρεσιν ἐνίσταται τοῦ συλλογισμοῦ τοῦ κατὰ τὴν θεωρίαν ἡμῖν σαφηνισθέντος , τοῦ πειραθέντος δεῖξαι ὅτι ὁ λόγος φύσει ἐστί . καὶ πρὸς τοῦτο οὐ πάντα τὸν συλλογισμὸν προβαλλόμενος τὴν πρώτην αὐτοῦ πρότασιν διελέγχει ὡς οὖσαν ψευδῆ , ἥτις ἦν λέγουσα ὅτι ὁ λόγος ὄργανόν ἐστι τῆς φωνητικῆς δυνάμεως φύσει οὔσης . λέγει τοίνυν ὅτι οὐκ έστιν ὄργανον . p . 17a2 Ἀποφαντικὸς δὲ πᾶς , πᾶς , ἀλλ’ ἐν ᾧ τὸ ἀληθεύειν ἤ ψεύδεσθαι ὑπάρχει . εἴτε τοῦτον ὑπολάβοι τις ὁρισμόν , εἴτε ὃν παρακατιὼν παραδίδωσιν , οὐκ ἔστιν ὁρισμός · ἀδύνατον γὰρ ἐν ὁρισμῷ διαζευκτικὸν σύνδεσμον εἶναι , ἀλλ’ εἰ ἔστιν διαζευκτικός , πάντως ὑπογραφὴ γίνεται . οὕτως τοίνον καὶ ἐνταῦθα , εἰ εἶπεν ἀλλ’ ἐν ᾧ τὸ ἀληθεύειν ἢ ψεύδεσθαι ὑπάρχει , οὐκ ἔστιν ὁρισμός . κατάφασιν δὲ δῆλον ὅτι εἷπεν καὶ τὴν ἀπόφασιν · φασιν · πῶς γὰρ ἐνδέχεται τὴν αὐτὴν κατάφασιν ἀριθμῷ μίαν οὖσαν [ καὶ ] ἀληθῆ εἶναι ἢ ψευδῆ ; ὥστε καὶ ἐνταῦθα ἐκ τῶν ὑφ’ αὑτὴν ὡρίσατο τὴν ἀπόφανσιν , καὶ ἔχομεν καὶ ἐκ τούτου ὅτι ὑπογραφή ἐστιν ὁ ἀποδοθεὶς λόγος ἀλλ’ οὐχ ὁρισμός . p . 17a5 Οἰ μὲν οὗν ἄλλοι ἀφείσθωσαν · ῥητορικῆς γὰρ ἤ ποιητικῆς οἰκειοτέρα ἡ σκέψις . ποιητικὴν δὲ λέγει τὴν γραμματικήν . ῥήτορες δὲ καὶ γραμματικοὶ ἐπεὶ τῶν ἄλλων μερῶν τοῦ λόγου φροντίδα τίθενται , τοῦ δὲ ἀπο|φαντικοῦ λόγου ἧττον μεταποιοῦνται , διὰ τοῦτο εἶπεν ὁ εἶπεν ὁ φιλόσοφος f . 48r ὅτι τοῖς ῥητορικοῖς καὶ τοῖς γραμματικοῖς ἁρμόδιος ἡ περὶ τῶν ἄλλων μερῶν τοῦ λόγου θεωρία . ῥήτορες μὲν γὰρ φροντίζουσι περὶ τῆς τοῦ λόγου ἰδέας , ἵνα εἴη ἡ φράσις σύντονος , εὐσύνθετος , γοργότητα ἔχουσα · οἱ δὲ γραμματικοὶ τόνους καὶ πνεύματα καὶ πτώσεις καὶ πρόσωπα πολυπραγμονεῖν μᾶλλον εἰώθασιν . p . 17a8 Ἔστιν δὲ εἷς πρῶτος λόγος ἀποφαντικός . ἐντεῦθεν κατὰ τὴν θεωρίαν τὴν ἡμῖν ῥηθεῖσαν διαίρεσιν τοῦ ἀποφαντικοῦ λόγου προβάλλεται . p . 17a11 Καὶ γὰρ ὁ τοῦ ἀνθρώπου λόγος , ἐὰν μὴ τὸ ἔστιν ἤ ἔσται ἢ ἦν ἤ τι τοιοῦτον προστεθῇ , οὔπω λόγος ἀποφαντικός . εἰ μέμνησθε , κατ’ ἀρχὰς ἐλέχθη ὅτι εݲ εἰσὶν εἴδη τοὐ ἁπλοῦ λόγου , εὐκτικός , κλητικός , ἐρωτηματικός , προστακτικός . οὐδαμοῦ οὖν τοῦ ὁριστικοῦ λόγου μνείαν ἐποιησάμεθα . ζητήσωμεν οὖν , ὑπὸ ποῖον εἶδος τοῦ ἁπλοῦ λόγου ἀναφέρεται ὁ ὁριστικὸς λόγος . καὶ ὑπὸ μὲν τὸν ἀποφαντικὸν αὐτὸς εἶπεν ὅτι οὐκ ἀναφέρεται . εἰ δέ τις εἴποι ὅτι τὸ ἔστιν προσυπακούεται καὶ ὑπὸ τὸν ἀποφαντικὸν ἀνάγεται . λέγομεν ‘οὐκοῦν πᾶν σχεδὸν ὄνομα συνυπακουόμενον ἔχον τὸ ῥῆμα , καὶ τὸ ῥῆμα συνυπακουόμενον ἔχον τὸ ὄνομα ἢ τὴν ἀντωνυμίαν ἢ τὸ ἀπαρέμφατον λόγος ἐστίν.’ εἰ δὲ τοῦτο οὐκ ἀληθές , ἐκ τῶν εἰρημένων δῆλον ὅτι ἕτερον εἶδός ἐστιν τῶν λόγων ὁ καλούμενος ὁριστικὸς λόγος , καὶ ἔσονται οὐκέτι εἴδη τοῦ ἁπλοῦ λόγου ἀλλὰ ἕξ . εἰ γὰρ ἀποφαντικός , ὡς αὐτὸς λέγει , οὐκ ἔστι , πολὺ πρότερον οὐδὲ εὐκτικὸς οὐδὲ προστακτικὸς οὐδὲ ἄλλος λόγος . p . 17a13 Δι’ ὅτι δὲ ἕν τί ἐστι ἀλλ’ οὐ πολλὰ τὸ ζῷον πεζὸν δίπουν — οὐ γὰρ δὴ τῷ δύνεγγυς εἰρῆσθαι εἶς ἔσται · ἔστι δὲ ἄλλης τοῦτο πραγματείας είπεῖν . λέγει γὰρ ἐν ἄλλοις , οἷον ἐν τῷσόμῳ <τῶν> Μετὰ τὰ φυσικά , ὅτι ἐπειδὴ τὸ · σημαινόμενον ἕν ἐστι , ταῦτα δὲ συμπληροῦσι τὴν οὐσίαν τοῦ σημαινομένου πράγματος , διὰ τοῦτο εἷς λόγ.ος ἐστὶ καὶ οὐ πολλοὶ ὁ τοῦ ἀνθρώπου ὁρισμός . τί δὲ βούλεται αὐτῷ σημαίνειν τὸ οὐ γὰρ δὴ τῷ σύνεγγυς εἰρῆσθαι ; φαμὲν ὅτι σύνεγγυς εἶπεν ἀντὶ τοῦ χωρὶς συνδέσμου . ἐν οἷς σὺν θεῷ ἡ πρᾶξις . Πρᾶξις σὺν θεῷ ςݲ . p . 17a15 Ἔστιν δὲ εἷς λόγος ἀποφαντικὸς ἤ ὁ ἕν δηλῶν ἢ δηλῶν ὁ εἷς , πολλοὶ δὲ οἱ πολλὰ καὶ μὴ ἓν ἢ οἱ ἀσύνδετοι . Μετὰ τὴν διαίρεσιν τῶν ἀποφαντικῶν λόγων κατὰ τὸ πρότερον καὶ τὸ · ὕστερον ἤγουν δεύτερον παραδίδωσιν καὶ τὴν ἐπιδιαίρεσιν κατὰ τὸ ἓν καὶ τὸ πλῆθος , παρακατιὼν δὲ καὶ τὴν διαίρεσιν τὴν κατὰ <τὸ> ἁπλοῦν καὶ τὸ διαφέρει δὲ τῆς διαιρέσεως ἐκείνης ἤτοι τῆς πρώτης κατὰ τὸ πρότερον καὶ τὸ δεύτερον αὕτη , διότι ἐκείνη μὲν ἀπὸ τῆς λέξεως εἴληπραι , αὕτη δὲ ἀπὸ τῆς σημασίας . ἐκείνῃ μὲν γὰρ εἷς λόγος ἐλέγετο πρῶτος ὁ συγκείμενος ἀπὸ δύο λέξεων ὡς τὸ ‘Σωκράτης βαδίζει’ , δεύτερον δὲ εἷς λόγος ἐλέγετο ὁ ἐκ τριῶν συγκείμενος , ὡς τὸ ‘Σωχράτης <οὐ> βαδίζει᾿ · ταῦτα δέ ἐστι ἡ κατάφασις καὶ ἡ ἀπόφασις ἡ ἐκ του ὑποκειμένου καὶ κατηγορουμένου μόνον συγκειμένη . οἱ δὲ ἄλλοι πάντες συνδέσμῳ εἷς , ὡς ἐλέχθη · ‘Σωκράτης βαδίζει καὶ Πλατῶν διαλέγετατ’ , ‘εἰ ἥλιος ὑπὲρ γῆν , ἡμέρα ἐστίν.’ ἡ δὲ νῦν παραδοθησομένη διαίρεσις ἀπὸ τῆς σημασίας τῶν δηλουμένων . ἐπὶ τούτων μὲν γὰρ <εἰ> ἕν ἐστι τὸ δηλούμενον , καλεῖται ὁ ἐκεῖνος εἷς , κἂν ἀπὸ πολλῶν λέξεων σύγκειται κατά τε τὸ κατηγορούμενον καὶ τὸ ὑποκείμενον · εἰ δὲ πολλὰ ὦσιν τὰ σημαινόμενα , ὡς ἔχει ἐπὶ τῶν ὁμωνύμων , κἀν συμβῇ ἀπὸ δύο λέξεων συγκεῖσθαι , εἴτε κατὰ τὸ ὑποκείμενον εἴτε κατὰ τὸ κατηγορούμενον εἴτε κατ’ ἀμφότερα , τότε πολλοὶ λέγονται λόγοι καὶ οὐχ εἷς ὡς δυνάμει . * * * τὴν διαίρεσιν , ὅτι τῶν άποφαντικῶν λήγων ὁ μὲν 〈 ἐν καθ’ 〉 ἑνὸς κατηγορεῖ ἢ καταφατικῶς ἢ ἀποφατικῶς , οἶον καταφατικῶς μὲν οἷον ‘ἄνθρωπος βαδίζει’ , ἀποφατικῶς δὲ οἷον ‘ἄνθρωπος οὐ βαδίζει’ , ἢ σχέσιν τινὰ σημαίνει · καὶ εἰ | σχέσιν , ἢ κατὰ ἀκολουθίν ἢ κατὰ διάζευξιν . κατὰ ἀκολουθίαν μὲν οἷον ‘εἰ ἥλιος ὑπὲρ γῆν , ἡμέρα ἐστίν’ · τοῦτο γὰρ δηλοῖ ὅτι τοῦ ἡλίου ὑπὲρ γῆν ὄντος ἡμέρα ἐστίν · κατὰ διάζευξιν δὲ ‘ἤτοι ἡμέρα ἐστὶν ἢ νύξ ἐστιν’ . εἰ δὲ μήτε σχέσιν ἔχει δηλουμένην , μήτε ἓν καθ’ ἑνὸς κατηγορεῖ λόγος , οὕτως οὐ λέγεται εἷς ἀλλὰ πολλοί , ἢ ὡς ἐπὶ τῶν ὁμωνύμων ἢ ὡς ἐπὶ τῶν ἀσυνδέτων . οὕτως εἰρηκὼς τὴν διαίρεσιν ὑπογράφει τὴν ἀπόφανσιν , ἀλλ’ ὡς ἐκ τῶν ὑφ’ αὑτὴν λέγων ὅτι ἀπόφανσίς ἐστι λόγος σημαίνων τινὶ ὑπάρχειν ἢ μὴ ὑπάρχειν . τὸ δέ τινι ὑπάρχειν δηλοῖ τὴν κατάφασιν , τὸ δέ τινι μὴ ὑπάρχειν δηλοῖ τὴν ἀπόφασιν . ὅσα δὲ ἔδει πρὸς τοῦτο λέγεσθαι ἤδη φθάσαντες ἀπεδώκαμεν . |p . 17a25 Κατάφασις δέ ἐστι λόγος ἀποφαντικός τινος κατά τινος , ἀπόφασις δέ ἐστι λόγος ἀποφαντικός τινος ἀπό τινος . ] συνάπτει δὲ τοῖς εἰρημένοις καὶ τὴν τρίτην διαίρεσιν κατὰ τὸ ἁπλοῦν οὖσαν καὶ τὸ σύνθετον λέγων ὅτι ἁπλῆ μὲν ἀπόφανσίς ἐστι κατάφασις ἢ ἀπόφασις , οἷον ‘Σωκράτης βαδίζει , Σωκράτης οὐ βαδίζει’ , σύνθετος δὲ ἀπόφανσις ἡ ἐκ δύο [ ὃς ] καταφάσεων συγκειμένη ἢ ἐκ δύο ἀποφάσεων ἢ μιᾶς μὲν καταφάσεως μιᾶς δὲ ἀποφάσεως . οὐ δεῖ θαυμάζειν ὅτι καὶ ἐν τῇ πρώτῃ διαιρέσει ἕνα λόγον εἶπεν τὸν δεσμῷ τὴν ἑνότητα ἔχοντα καὶ ἐνταῦθα πάλιν εἶπεν συνδέσμῳ εἷς . καὶ γὰρ οὐδὲν ἀδύνατον ἔν τινι σκέλει τῆς πρώτης διαιρέσεως ἐμπεριέχεσθαι καί τι σκέλος τῆς δευτέρας διαιρέσεως κατ’ ἄλλην ἔννοιαν , ὡς ἔχει ἐπὶ τοὐ ποσοῦ . εἴπομεν γὰρ ἐκεῖ ὅτι τοῦ ποσοῦ τὸ μέν ἐστι διωρισμένον , τὸ δὲ συνεχές · καὶ πάλιν τοῦ ποσοῦ τὸ μέν ἐστι θετόν , τὸ δὲ ἄθετον . ἐνταῦθα γὰρ τὸ θετὸν πάντως ἐν τῷ συνεχεῖ ποσῷ θεωρεῖται · εἴ τι μὲν γὰρ θετόν , πάντως συνεχές , οὐκ εἴ τι δὲ συνεχές , πάντως τοῦτο καὶ θετόν ἐστιν , ὡς ἐκεῖσε σαφέστατα τὴν ἀπόδειξιν ἐποιησάμεθα . πάλιν καὶ ἐν τῇ διαιρέσει τοῦ ζῴου τὸ αὐτὸ συμβέβηκεν . φαμὲν γὰρ τοῦ ζῴου τὸ μὲν λογικόν , τὸ δὲ ἄλογον · καὶ πάλιν τοῦ ζῴου τὸ μὲν θνητόν , τὸ δὲ ἀθάνατον . καὶ ἐνταῦθα γὰρ δῆλον ὅτι ἔστι τὸ ἄλογον θνητὸν πάντως · οὐ πάντως δὲ τὸ θνητὸν ἤδη καὶ ἄλογον · ὁ γὰρ ἄνθρωπος θνητὸς μέν ἐστιν , οὐκ ἄλογος δέ , ἀλλὰ λογικὸς θνητός ἐστιν . καὶ ταῦτα μὲν ἄχρι τούτων . λοιπὸν ἄρχεται διαλέγεσθαι καὶ περὶ ἀντιφάσεως . τί δέ ἐστιν ἀντίφασις καὶ ποῖα τὰ χαρακτηρίζοντα ταύτην , ἐν ἑτέρᾳ θεωρίᾳ μαθησόμεθα . p . 17a15 Ἔστι δὲ εἶς λόγος ἀποφαντικὸς ἤ ὁ ἕν δηλῶν ἤ ὁ συνδέσμῳ εἷς , πολλοὶ δὲ οἱ πολλὰ καὶ μὴ ἕν . ἄξιον δέ ἐστι ζητῆσαι διὰ τί προσέθηκεν καὶ μὴ ἕν , καὶ μὴ εἶπεν ‘πολλοὶ δέ εἰσιν οἱ πολλὰ σημαίνοντες’ καὶ ἠρκέσθη τούτοις . καὶ λέγομεν πρὸς τοῦτο ὅτι ἡ καθόλου ἀπόφασις καὶ πολλὰ σημαίνει καὶ ἕν · ὁμοίως καὶ ἡ καθόλου κατάφασις . οἷον ‘πᾶς ἄνθρωπος ἀναπνεῖ’ καὶ πάντας τοὺς καθ’ ἕκαστα σημαίνει ἀνθρώπους καὶ μίαν ἑνικὴν φύσιν σημαίνει τὴν ἀνθρωπίνην . οὕτως ἔχει καὶ ἡ ἔχουσα καθόλου ἀπόφασις ‘οὐσεὶς ἄνθρωπος ἵπταται . εἰ τοίνυν εἶπεν οὕτως ὅτι ‘πολλοὶ δὲ λόγοι εἰσὶν οἱ πολλὰ σημαίνοντες’ , συμπεριελάμβανεν ἂν καὶ τὴν τοιαύτην πρότασιν . p . 17a16 Ἢ ὁ συνδέσμῳ εἷς · λέγει Ἰάμβλιχος ὅτι ἄνω τὸ ‘συνδέσμῳ εἶς’ ἐπὶ συμπλεκτικῶν συνδέσμων εἶπεν , τοὺς μὴ σημαίνοντας σχέσιν δύο πραγματων ἢ πολλῶν , ὡς τὸ ‘Σωκράτης βαδίζει καὶ Πλατῶν διαλέγεται’ , ἐνταῦθα δὲ συνδέσμῳ εἷς εἶπεν αἰνιττόμενος τὰς ὑποθετικὰς προτάσεις , οἷον ‘εἰ ὁ ἥλιος ὑπὲρ γῆν , ἡμέρα ἐστίν.’ οὐκ ἔστιν δὲ τοῦτο ἀληθές · οὐδὲ γὰρ ἔχει δεῖξαι ὅτι ἐπὶ τῆς ἐννοίας ταύτης τέθεικεν ὁ φιλόσοφος τὸ ἢ συνδέσμῳ εἷς . ἀλλ’ ὥσπερ εἶπον , οὐδὲν ἀδύνατον ἓν τῶν σκελῶν τῆς διαιρέσεως ἐν τῷ ἑτέρῳ θεωρεῖσθαι . αὐτὸς γὰρ παρακατιὼν λέγει εὐθὺς ὅτι ἁπλῆ ἀπόφανσίς ἐστιν ἡ ἓν καθ’ ἑνὸς κατηγοροῦσα , σύνθετος δὲ ἡ ἐκ τούτων συγκειμένη · ὡσαυτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν | ἀποφάσεων . ὥστε ἐν τοῖς τρισὶ σκέλεσιν ἐξ ἀνάγκης τὸ αὐτὸ εἶπεν κατὰ τὸν Ἀμμώνιον . ἐν οἷς ἡ πρᾶξις . Πρᾶξις σὺν θεῷ ζ΄ . p . 17a26 Ἐπεὶ δὲ ἔστι καὶ τὸ ὑπάρχον ἀποφαίνεσθαι ὡς μὴ ὑπάρχον καὶ τὸ μὴ ὑπάρχον ὡς ὑπάρχον καὶ τὸ ὑπάρχον ὡς ὑπάρχον καὶ τὸ μὴ ὑπάρχον ὡς μὴ ὑπάρχον καὶ τὰ ἑξῆς . Ἀποδέωκεν τί ἐστιν ὁ καθόλου λόγος , ἔτι δὲ καὶ τί ἐστιν ἀπόφανσις , πρὸς τούτοις δὲ τί ἐστι κατάφασίς τε καὶ ἀπόφασις . ἐντεῦθεν ἄρχεται διδάσκειν καὶ περὶ τῆς καλουμένης ἀντιφάσεως καὶ προσδιορίζεται τί ἐστιν ἀντίφασις καὶ ποῖα τὰ συντρέχοντα εἰς τὸ δεῖν γενέσθαι ἀντίφασιν . πρὸς δὲ τὴν εὕρεσιν ταύτης προλαμβάνει τι λημμάτιον . ἔστι δὲ τοῦτο τὸ λημμάτιον ὅτι πάσῃ καταφάσει ἀντίκειται ἀπόφασις καὶ πάσῃ ἀποφάσει ἀντίκειται πάλιν κατάφασις · δῆλον δὲ τοῦτο ὅτι ἡ ψευδομένη τῇ ἀληθευούσῃ . ἐπειδὴ γὰρ ἔστι καὶ τὸ ὑπάρχον ἀποφαίνεσθαι ὡς ὑπάρχον , οἷον ‘Σωκράτης δίκαιός ἐστιν’ ( τοῦτο γὰρ παρὰ πᾶσιν ὁμολογούμενον καθέστηκεν ὅτι Σωκράτης ἐστιν ) , καὶ τὸ ὑπάρχον ὡς μὴ ὑπάρχον , οἷον ‘Σωκράτης δίκαιος οὐκ ἔστιν’ ( ὑπάρχοντος * * * τοῦτο ὑπάρχον ὡς μὴ ὂν βουλόμενός φημι ὅτι Σωκράτης δίκαιος οὐκ ἔστιν ) , ἔτι δὲ καὶ τὸ μὴ ὑπάρχον 〈 ὡς μὴ ὑπάρχον 〉 , οἷον ‘Σωκράτης ἄδικος οὐκ ἔστι καὶ τὸ μὴ ὑπάρχον ὡς ὑπάρχον , οἷον ’Σωκράτης ἄδικός ἐστιν’ , ἐξ ἀνάγκης τοίνυν ἀντίκειται ἡ ἀληθὴς ἀπόφασις , φημὶ δὴ ἡ λέγουσα ‘Σωκράτης ἄδικος οὐκ ἔστιν’ <τῇ ψευδεῖ καταφάσει τῇ ‘Σωκράτης ἄδικός ἐστιν ’ 〉 , ἡ δὲ ἀληθὴς κατάφασις τῇ ψευδεῖ ἀποφάσει , λέγω δὴ ἡ λέγουσα ’Σωκράτης δίκαιός ἐστιν’ τῇ λεγούσῃ ‘Σωκράτης δίκαιος οὐκ ἔστιν’ . ὅταν οὖν ἀντίκειται ἀληθὴς πρότασις ψευδεῖ προτάσει ἐπὶ παντὸς χρόνου καὶ ἐπὶ πάσης ὅλης , τότε καλεῖται ἀντίφασις . καὶ ταῦτα μέν εἰσιν τὰ δέοντα συντρέχειν εἰς τὸ τὴν ἀντίφασιν γίνεσθαι . ἔστι τοίνυν ὁριζομένους τὴν ἀντίφασιν εἰπεῖν , ὅτι ἀντίφασίς ἐστι μάχη δύο προτάσεων μεριζουσῶν τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος ἐπὶ πάσης ὕλης καὶ ἐπὶ παντὸς χρόνου . | οἷον ‘πᾶς ἄνθρωπος δίκαιός ἐστιν , οὐ πᾶς ἄνθρωπος δίκαιός ἐστιν’ · πάντως τούτων μὲν μία ἀληθὴς ἢ ψευδής . καὶ ἐπὶ παρῳχημένων δὲ οἷον ‘πᾶς ἄνθρωπος δίκαιος ἦν , οὐ πᾶς ἄνθρωπος δίκαιος ἦν’ . ὡσαύτως καὶ ἐπὶ τοῦ μέλλοντος ῾πᾶς ἄνθρωπος δίκαιος ἔσται , πᾶς ἄνθρωπος δίκαιος οὐκ ὡσαύτως καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὑλῶν , τῆς τε ἀναγκαίας καὶ τῆς ἀδυνάτου , ὡς σὺν θεῷ μαθησόμεθα . δεῖ δὲ συντρέχειν εἰς τοῦτο καὶ τὸ αὐτὸ κατηγορούμενον καὶ τὸ αὐτὸ ὑποκείμενον · ἐὰν γάρ ἐστι τὸ αὐτὸ μὲν ὑποκείμενον , οὐκ ἔστι δὲ τὸ αὐτὸ κατηγορούμενον , οὐκέτι γίνεται ἀντίφασις , οἷον ‘Σωκράτης βαδίζει , Σωκράτης οὐ διαλέγεται’ · καὶ γὰρ ἐνδέχεται τὰς δύο προεἰς τάσεις ταύτας ἤτοι ἀληθεῖς εἶναι ἢ ἀμφοτέρας ψευδεῖς . ἐπὶ δὲ τῆς ἀντιφάσεως οὐ τοῦτο ἦν , ἀλλὰ ἡ μὲν πάντως ἠλήθευεν , ἡ δὲ πάντως ἐψεύδετο . καὶ τὸ ἀνάπαλιν δὲ ἐὰν συμβῇ τὸν αὐτὸν κατηγορούμενον φυλάττεσθαι , τὸν δὲ ὑποκείμενον ἐναλλάττεσθαι , τὸ αὐτὸ πάλιν γενήσεται · οἷον ἐὰν εἴπω ‘Σωκράτης ὑγιαίνει , Πλατῶν οὐχ ὑγιαίνει’ , δυνατὸν ἀμφοτέρας ἀληθεῖς εἶναι ἢ ψευδεῖς , καὶ μηκέτι τὴν μὲν ἀληθεύειν τὴν δὲ ψεύδεσθαι καὶ τὴν ἀντίφασιν ἀπεργάζεσθαι . οὐ μόνον δὲ ταῦτα δεῖ συντρέχειν , ἀλλὰ καὶ τὸ μὴ κατ’ ἄλλο καὶ ἄλλο τὸ αὐτὸ λαμβάνεσθαι ἢ πρὸς ἄλλο καὶ ἄλλο . οἷον κατ’ ἄλλο μὲν καὶ ἄλλο ὡς ὅταν εἴπω ‘Αἰθίοψ λευκός ἐστιν , Αἰθίοψ λευκὸς οὐκ ἔστιν’ · ἐνδέχεται γὰρ τὰς δύο ἀληθεῖς εἶναι , ἐὰν κατ’ ἄλλο καὶ ἄλλο λάβω τὸ κατηγορούμενον · λευκὸς μὲν γάρ ἐστιν κατὰ τοὺς ὀδόντας , οὐ λευκὸς δὲ κατὰ τὸ λοιπὸν σῶμα . μὴ πρὸς ἄλλο καὶ ἄλλο , οἷον ‘Σωκράτης πατήρ ἐστι , Σωκράτης πατὴρ οὐκ ἔστι’ · ‘ὁ λίθος μείζων ἐστί , ὁ λίθος μείζων οὐκ ἐνδέχεται ἐνδέχεται γὰρ ἄλλου μὲν πατέρα εἶναι τὸν Σωκράτην . ἄλλου δὲ υἱόν , καὶ πάλιν τὸν λίθον ἄλλου μὲν μείζονα εἶναι , ἄλλου δὲ μικρότερον ὑπάρχειν . μὴ ἄλλως καὶ ἄλλως , τοῦτ’ ἔστιν μὴ τὸ μὲν δυνάμει τὸ δὲ ἐνεργείᾳ · εἰ γὰρ τοῦτο , πάλιν οὐκέτι ἔσται ἀντίφασις , ἀλλ’ ἢ ἀμφότεραι αἱ προτάσεις ἀληθεύσουσιν | ἢ ἀμφότεραι ψευδεῖς ἔσονται , ὡς ‘τὸ παιδίον γραμματικόν ἐστι , τὸ παιδίον γραμματικὸν οὐκ ἔστιν’ · ἐνεργείᾳ μὲν γραμματικὸν οὐκ ἔστι , δυνάμει δὲ γραμματικὸν ὑπάρχει . μὴ ἐν ἄλλῳ καὶ ἄλλῳ · δυνατὸν γὰρ ἐν ἄλλῳ μὲν χρόνῳ Σωκράτη ὑγιαίνειν , ἐν ἄλλῳ δὲ νοσεῖν , καὶ ἐὰν εἴπω ‘Σω·κράτης ὑγίαινεν , Σωκράτης οὐχ ὐγίαινεν’ , τὴν ἀντίφασιν οὐ ποιῶ . μὴ ὁμωνύμως · ἐὰν γὰρ εἴπω ‘Αἴας ἐμονομάχησεν , Αἴας οὐκ ἐμονομάχησεν’ , εὑρίσκομαι ἀληθεύων καὶ μὴ μερίζων τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος ἐπὶ [ δε ] τῶν δύο προτάσεων , ὅπερ βούλεται ἡ ἀντίφασις · Αἴας μὲν γὰρ ὁ Λοκρὸς οὐκ ἐμονομάχησεν , ὁ δὲ Σαλαμίνιος ἐμονομάχησεν . μὴ συνωνύμως , ἵνα μὴ εἴπω ‘ἄνθρωπος βαδίζει , ἄνθρωπος οὐ βαδίζει’ · ἐνδέχεται γὰρ τινὰ μὲν ἄνθρωπον βαδίσαι 〈 τινὰ δὲ μὴ βαδίσαι 〉 , καὶ εὑρίσκονται ἀμφότεραι αἱ προτάσεις ἀληθεύουσαι . πολλάκις δὲ οὐ μόνον ὁ εἷς ὅρος ἐστὶν ὁμώνυμος ἢ συνώνυμος , ἀλλὰ καὶ ἀμφότεροι . οὐ μόνον δὲ οὗτοί εἰσιν οἱ προσδιορισμοί , οὓς δεῖ παραφυλάττεσθαι εἰς τὸ τὴν ἀντίφασιν ἀποτελεσθῆναι , ἀλλὰ καὶ ἄλλοι , οὓς τέθεικεν ἐν τοῖς καλουμένοις Σοφιστικοῖς ἐλέγχοις . ἀπαριθμεῖται μὲν γὰρ ἐκεῖ ἓξ μὲν τρόπους παραλογισμῶν γινομένους παρὰ τὴν λέξιν , ςݲ δὲ παρὰ τὴν διανοίαν . δεῖ τοίνυν ταῦτα πάντα ἵνα μὴ ] γένηται ἀντίφασις . ἐν οἷς ἡ θεωρία καὶ τὸ πρῶτον τμῆμα σὺν θεῷ πληροῦται . p . 17a33 Καὶ ἄστω ἀντίφασις τοῦτο , κατάφασις καὶ ἀπόφασις . ζητοῦμεν διὰ τί λέγει τὰς ἀντικειμένας προτάσεις , οἷον ‘Σωκράτης βαδίζει , ῾Σωκράτης οὐ βαδίζει᾿ ἀντίφασιν καὶ μὴ ἀντιπρότασιν . καὶ λέγομεν , ἐπειδὴ χερία ἐστὶν ἐν ταῖς προτάσεσιν τὸ κυριώτερον μέρος ἀνελεῖν , οἶον δήποτε ἂν εἴη κυριώτερον , εἴτε ὁ κατηγορύμενος εἴτε ὁ τρίτος προσκατηγορούμενος εἴτε ὁ προσδιορισμός · τὸ δὲ μέρος φάσις ἐλέγετο . ἐπειδὴ οὖν τὴν φάσιν ἀναιροῦμεν καὶ οὐχὶ ὅλην τὴν πρότασιν , διὰ τοῦτο ἀντίφασις τὸ τοιοῦτο λέγεται καὶ οὐκ ἀντιπρότασις . Ι ἐν οἷς σὺν θεῷ ἡ πρᾶξις . Ἀρχὴ σὺν θεῷ τοῦ β τμήματος . <Πρᾶξις> p . 17a38 Ἐπειδή ἐστιν ἐστιν τὰ μὲν καθόλου τῶν πραγμάτων τὰ δὲ καθ’ ἕκαστον · λέγω δὲ καθόλου μὲν ὃ ἐπὶ πλειόνων πέφυκεν κατηγορεῖσθαι καθ’ ἕκαστον δὲ ὃ μή , καὶ τὰ ἑξῆς . Ἐντεῦθεν τῶν ἀγώνων ἀπάρχεται καὶ διαλέγεται τοίνυν περὶ προτάσεων τῶν συγκειμένων ἔκ τε τοῦ κατηγορουμένου καὶ τοῦ ὑποκειμένου μόνον , οἷον ‘ἄνθρωπος βαδίξει , Σωκράτης βαδίζει’ . ζητοῦμεν δὲ πρὸ τῆς κατὰ τὴν λέξιν ἐξηγήσεως τὰ τρία ταῦτα κεφάλαια · πρῶτον τί ἐστιν προσδιορισμός ( κοινὸν γὰρ τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων εἰδῶν τῶν καὶ πόσοι εἰσὶν προσδιοριδμοί , δεύτερον τίς ἀριθμὸς τῶν προτάσεων τῶν ἐκ τοῦ κατηγορουμένου καὶ ὑποκειμένου μόνου συγκειμένων , καὶ πῶς ἐκ τῶν καταφάσεων ποιοῦμεν τὰς ἀποφάσεις . ἀρξώμεθα τοῦ πρώτου . προσδιορισμὸς τοίνυν ἐστὶ πρόσρημα σημαῖνον ἐπὶ πόσον ὑπάρχει τὸ κατηγορούμενον γορούμενον τοῦ ὑποκειμένου . οἷον ἐν τῷ εἰπεῖν ’πᾶς ἄνθρωπος βαδίζει’ δημαίνει μοι ὅτι πᾶσι τοῖς ὑπὸ τὸν ἄνθρωπον οὖσιν , οἷον Σωκράτει , Πλάτωνι Ἀλκιβιάδῃ καὶ τοῖς λοιποῖς ὑπάρχει τὸ βαδίζειν . ἐν τῷ πάλιν λέγειν ὅτι ‘τὶς ἄνθρωπος βαδίζει’ σημαίνει ὅτι τισὶν μὲν τῶν ἀνθρώπων ὑπάρχει τὸ βαδίζειν , τισὶν δὲ οὔ · ὡσαύτως καὶ ἐπὶ τοῦ ‘οὐδεὶς ἄνθρωπος , βαδίζει’ καὶ ‘οὐ πᾶς βαδίζει’ . εἰσὶν δὲ προσδιορισμοὶ δ , δύο μὲν καθόλου , δύο δὲ μερικοί · καὶ τούτων <οἱ> μὲν καταφατικοὶ οἱ δὲ ἀποφατικοί . καθόλου οἷον ‘πᾶς ἄνθρωπος ἀναπνεῖ’ , καθόλου δὲ ἀποφ·ατικὸς ‘οὐδεὶς ἄνθρωπος ἵπταται’ · μερικοὶ δὲ πάλιν καταφατικὸς μὲν ‘τὶς ἄνθρωπος βαδίζει’ , ἀποφατικὸς δὲ ῾οὐ πᾶς ἄνθρωπος βαδίζει’ . ἀνάγκη γὰρ δ εἶναι τοὺς προσδιορισμοὺς καὶ οὔτε πλείονας οὕτε ἐλάττονας . ἢ γὰρ τὸ καθόλου ἀποφαινόμεθα , καὶ τοῦτο ἀποφατικῶς ἢ καταφατικῶς , καὶ ποιεῖ τοὺς δύο καθόλου προσδιορισμούς , φημὶ δὴ τὸν πᾶς καὶ τὸν οὐδείς , ἢ τὸ μερικὸν ἀόριστον , καὶ πάλιν τοῦτο ἢ καταφατικὸν ἢ ἀποφατικόν , καὶ ποιεῖ τοὺς δύο μερικοὺς προσδιορισμούς , οἷον τὸν τὶς καὶ τὸν οὐ πᾶς , τὸν μὲν τὶς . καταφατικόν , τὸν δὲ οὐ πᾶς ἀποφατικόν . μεμαθήκαμεν τοίνυν τί ἐστιν προσδιορισμὸς καὶ πόσοι εἰσὶν οἱ προσδιορισμοί . ἐν οἷς τὸ πρῶτον πληροῦται κεφάλαιον . Δεύτερον δὲ κεφάλαιόν ἐστιν ἐν ᾧ ζητοῦμεν , τίς ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐκ τοῦ ὑποκειμένου καὶ κατηγορουμένου συγκειμένων προτάσεων . εἰσὶν οὖν ρμδ αἱ προτάσεις δι’ αἰτίαν τοιαύτην · ἔστι δὲ αἰτία ἀπὸ τοῦ ὑποκειμένου , ἀπὸ τῆς σχέσεως τοῦ κατηγορουμένου πρὸς τὸ ὑποκείμενον καὶ ἀπὸ τῶν προσδιορισμῶν · διὸ τὸ περὶ τῶν προσδιορισμῶν κεφάλαιον ἀπὸ μὲν τοῦ ὑποκειμένου αἰτίαν τοιαύτην λαμβάνομεν . τὸ ὑποκείμενον ἢ μερικόν ἐστι καὶ καθ’ ἕκαστον , οἷον Σωκράτης , ἢ καθόλου · μερικὸν δὲ λέγω τὸ ἄτομον καὶ καθ’ ἑνὸς φερόμενον , καθόλου δὲ τὸ ἐν πολλοῖς δεωρούμενον καὶ πολλῶν κατηγορούμενον , οἷον ἄνθρωπος . τοῦτο δὲ καθόλου ἢ ἔχει προσδιορισμὸν ἢ οὐκ ἔχει . οὐκ ἔχει μὲν ὡς τὸ ‘ἄνθρωπος βαδίζει’ · εἰ δὲ ἔχει , ἢ μερικὸν καταφατικὸν ἔχει ἢ καθόλου καταφατικόν . ὐποκείσθωσαν γὰρ νῦν οἱ καταφατικοὶ προσδιορισμοί · τὰς γὰρ καταφάσεις μόνον τέως ζητοῦμεν . γεγόνασιν οὖν τέσσαρες προτάσεις ‘Σωκράτης βαδίζει , ἄνθρωπος βαδίζει , τὶς ἄνθρωπος βαδίζει , πᾶς ἄνθρωπος βαδίζει’ , αἱ δ δὲ καταφατικαί εἰσιν . τούτων τῶν δ πολλατλασιαζομένων ἐπὶ τὴν τριμέρειαν τοῦ χρόνου γίνονται ιβݲ προτάσεις , οἷον ‘Σωκράτης βαδίζει , Σωκράτης Σωκράτης βαδίσει ’ · ἰδοὺ γݲ . ‘ἄνθρωπος βαδίζει , ἄνθρωπος ἄνθρωπος βαδίσει’ · ἰδοὺ πάλιν ὡς εἶναί ςݲ . ἄνθρωπος βαδίζει , ἄνθρωπος ἐβάδισεν , τὶς ἄνθρωπος βαδίσει’ · ἰδοὺ θݲ . ‘πᾶς ἄνθρωπος πᾶς ἄνθρωπος ἐβάδισεν , πᾶς ἄνθρωπος βασίσει’ · ἰδοὺ ιβ προτάσεις παρὰ τὴν τριμέρειαν τοῦ χρόνου . πάλιν τῶν ιβ τούτων προτάσεων πολυπλασιαζομένων ἐπὶ τὴν | τριμέρειαν τῆς σχέσεως τοῦ κατηγορουμένου πρὸς τὸ ὑποκείμενον γ·ίνονται λݲςݲ . σχέσεις δὲ λέγω τὰς τρεῖς ταύτας , ἀναγκαίαν καὶ ἀδύνατον . ταύτας δὲ τὰς σχέσεις ἐκάλεσαν οἱ παλαιοὶ ὕλας , οἷς τῆς τούτων ἐμέλησεν τεχνολογίας , διότι ὥσπερ ἡ ὕλη αυναναφαίνεται τοῖς εἴδεσιν , οὕτως καὶ ἡ τοιάδε σχέσις συναναφαίνεται τῷ εἴδει τῶν προτάσεων . ἐν γὰρ τῷ λέγειν ‘Σωκράτης ἀναπνεῖ’ ἐσήμανέν μοι τὴν ἀναγκαίαν σχέσιν , ‘Σωκράτης βαδίζει’ τὴν ἐνδεχομένην , ‘Σωκράτης ἵπταται’ τὴν ἀδύνατον · ἐπὶ ταύτας οὖν τὰς τρεῖς σχέσεις τῶν ιβ τούτων πολυπλασιαζομένων γίνονται # x772 ; καταφάσεις . καὶ ἐπεὶ πάσῃ καταφάσει , ὡς προείρηται , ἀντίκειται ἀποφασις , ἐξ ἀνάγκης ὅσαι καταφάσεις εἰσίν , τοσαῦται πάλιν ἀποφάσεις γίνονται · ὡς εἶναι πάσας τὰς προτάσεις οβ , ὡρισμένου ὄντος τοῦ ὑποκειμένου . εἰ δὲ εἴη ἀόριστον τὸ ὑποκείμενον , τὸν αὐτὸν τρόπον . εἶπεν δὲ αὐτὸς ἀόριστον εἶναι ὄνομα τὸ οὐ Σωκράτης , τὸ οὐκ ἄνθρωπος . γίνονται τοίνυν κατὰ τὸν ὑποκείμενον τὸ καταφάσεις ῾οὐ Σωκράτης βαδίζει , οὐκ ἄνθρωπος βαδίζει , τὶς οὐκ ἄνθρωπος βαδίζει , πᾶς οὐκ ἄνθρωπος βασίζει’ . τούτων πολυπλασιαζομένων ἐπὶ τὴν τριμέρειαν τοῦ χρόνου καὶ πάλιν ἐπὶ τὴν τριπλόην τῆς ὕλης ὡσαύτως γίνονται # x772 ; καταφάσεις · δῆλον δὲ ὅτι καὶ τοσαῦται ἀποφάσεις . ὡς γίνεσθαι πάσας ὁμοῦ # x772 ; προτάσεις τὰς ἐκ τοῦ κατηγορουμένου καὶ ὑποκειμένου μόνου συγκειμένας . ἐν οἷς καὶ τὸ δεύτερον πληροῦται κεφάλαιον . Tρίτον ἦν κεφάλαιον τῶν προτεθέντων ἡμῖν εἰς ζήτησιν τὸ εἰπεῖν πῶς ποιοῦμεν τὰς ἀποφάσεις ἐκ τῶν καταφάσεων τούτων , τίνι συνάπτοντες τὴν οὔ ἄρνησιν , ἆρά γε τῷ κατηγορουμένῳ ἢ τῷ ὑποκειμένῳ . ἐπὶ μὲν οὖν ἀπροσδιορίστων προτάσεων καὶ τῶν καθ’ ἕκαστα λέγομεν δεῖν συνάπτεσθαι τὴν | οὔ ἄρνησιν τῷ κατηγορουμένῳ · πρῶτον μὲν ὅτι εἰ συνάψοιμεν τῷ ὑποκειμένῳ τὴν οὔ ἄρνησιν ἀλλὰ μὴ τῷ κατηγορουμένῳ , καταφάσεις γίνονται ἀόριστοι , ὡς εἴρηται · τὸ γὰρ οὐ ’Σωκράτης βαδίζει’ ἓν μὲν ἀναιρεῖ , ἄπειρα δὲ εἰσάγει . δευτέραν δὲ λέγομεν αἰτίαν , ὅτι δεῖ τῷ κατηγορουμένῳ συνάψαι τὴν οὔ ἄρνησιν · ἐν ταῖς τοιαύταις προτάσεσιν ἔχει τὸ κατηγορούμενον πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦ εἰπόντος τὴν κατάφασιν . ἐκείνου γὰρ εἰπόντος ὅτι Σωκράτης βαδίζει θέλει ἀναιρεῖν οὐ τὸν Σωκράτην ἀλλὰ τὸ βαδίζει . καὶ ἐπεὶ τὸ κῦρος ἔχει κατηγορούμενον ἐν ταῖς τοιαύταις προτάσεσιν , ὡς δηλοῖ καὶ τὸ ὄνομα τῶν τοιούτων προτάσεων κατηγορικαὶ γὰρ λέγονται προτάσεις ὡς ἐκ τοῦ κυριωτέρου μορίου τὴν προσηγορίαν λαβοῦσαι ) , δεῖ τῷ κυριωτέρῳ μορίῳ συνάψαι τὴν οὔ ἄρνησιν καὶ τὸ αὐτὸ ἀνελεῖν ὅπερ κατέφησεν ἡ κατάφασις . οὕτως γὰρ καὶ ἐπὶ τῆς ἀναιρέσεως τῶν ζῴων κατὰ τοῦ κυριωτέρου μορίου τὸ ξίφος ἐμβάλλομεν , ἵνα θᾶττον ἀναιρεθῇ τὸ ζῷον , οἷον τῇ καρδίᾳ ἢ τῷ ἥπατι ἢ τῷ ἐγκεφάλῳ τὸ ξίφος προσάγοντες ἀλλ’ οὐ χειρὶ ἢ ποδὶ καὶ τοῖς τοιούτοις . ἐπὶ δὲ τῶν προσδιωρισμένων προτάσεων λέγομεν ὅπερ ἄλλοι ἀπροσδιορίστως εἶπον , ὅτι πάντως τῷ κατηγορουμένῳ , οὐ καλῶς * * ἡμεῖς γὰρ λέγομεν πάλιν διὰ δύο αἰτίας ὅτι δεῖ τῷ προσδιορισμῷ συνάψαι τὴν οὔ ἄρνησιν · πρῶτον μὲν διὰ τὸ ἤδη εἰρημένον , ὅτι ὥσπερ ἐν ταῖς ἀπροσδιορίστοις καὶ ἐν ταῖς καθ’ ἕκαστα προτάσεσιν τὸ κῦρος κατηγορούμενον ἔχει , οὕτως καὶ ἐν ταῖς προσδιωρισμέναις προτάσεσιν ὁ προσδιορισμός · δεύτερον δέ , ὅτι εἰ μὴ συνάψωμεν τῷ προσδιορισμῷ τὴν οὔ ἄρνησιν , οὐ γίνονταί ποτε ἀντιφάσεις . οἷον ἐὰν εἴπω ’πᾶς ἄνθρωπος βαδίζει , πᾶς ἄνθρωπος οὐ βαδίζει’ , αἱ δύο συμψεύδονται , καὶ οὐκέτι ἀντίφασις | τὸ τοιοῦτον ἀλλ’ ἐναντίαι προτάσεις . τὸ γὰρ ‘πᾶς ἄνθρωπος οὐ βαδίζει’ τὴν αὐτὴν δύναμιν ἔχει τῇ προτάσει τῇ λεγούσῃ ’οὐδεὶς ἄνθρωπος βαδίζει’ · τὸ δὲ πᾶς καὶ οὐδεὶς ὡς ἐναντία μάχονται . εἰ δὲ εἴπωμεν ἰού πᾶς ἄνθρωπος βαδίζει’ , ἀντιφατικῶς μάχεται , ὡς μαθησόμεθα , τῇ λεγούσῃ ‘πᾶς ἄνθρωπος βαδίζει’ · ἡ μὲν γὰρ ἀληθής , ἡ δὲ πάντως ψευδής . ἐν οἷς πληροῦται καὶ τὸ τρίτον κεφάλαιον , διδάξαν ἡμᾶς πῶς ποιοῦμεν ἐκ τῶν καταφάσεων τὰς ἀποφάσεις . Ληπτέον δὲ καὶ περὶ τῆς προσηγορίας τοῦ καθόλου προσδιορισμοῦ , διὰ τί <οὐχ> ὥσπερ πᾶς καὶ οὐ πᾶς γεγόνασιν , οὕτω τὶς καὶ οὐ τίς . ἔδει οὕτως γενέσθαι · ὥσπερ ἐκεῖ τῷ πᾶς καθόλου ὄντι προσδιορισμῷ προσετέθη τὸ οὔ ἀρνητικὸν μόριον μόνον , οὕτως ἔδει καὶ ἐνταῦθα τῷ τὶς μερικῷ προσδιορισμῷ πλεονάζειν τὴν οὔ ἄρνησιν καὶ γίνεσθαι οὐ τίς . πρὸς τοῦτο λέγομεν ὅτι ἐξ ἀνάγκης ἔδει τὴν ἀπόφασιν γίνεσθαι οὕτως ἢ οὐ τὶς ἢ οὐθεὶς ἢ οὐδείς · τὸ δὲ οὐθεὶς καὶ οὔτε εἷς τὴν αὐτὴν δύναμιν ἔχουσιν , καὶ πάλιν τὸ οὐδὲ εἷς καὶ οὐδεὶς τὸ αὐτὸ δύνανται . τὸ μὲν οὖν οὐ τὶς οὐδὲ ὅλως εἴρηται ἢ ἐν Ἑλληνικῇ χρήσει κεῖται · τὸ δὲ οὔτις ποιητικόν · τὸ δὲ οὐθεὶς μετὰ τῆς κακοφωνίας οὐδὲ ἔστιν ἀπόφασις τῆς ‘τὶς ἄνθρωπος βαδίζει’ , ἀλλὰ τοῦ εἷς ἀριθμητικοῦ ὀνόματος . ἀπελείφθη τοίνυν ἐξ ἀνάγκης τὸ οὐδὲ εἷς , ὅπερ κατὰ κρᾶσιν ἢ συναλοιφὴν γέγονεν οὐδείς , ὅπερ σύγκειται ἐκ τοὐ εἷς ἀριθμητικοῦ ὀνόματος καὶ τοῦ δέ συνδέσμου καὶ τῆς οὔ ἀρνήσεως . Καὶ ἐπεὶ θορυβεῖν εἴωθεν τοὺς ἀκούοντας ἐπί τινων ὑλῶν τὸ οὐ πᾶς , μήπου εἰσάγει τὸν τίς , ὡς ἔχει ἐπὶ τῆς ἀδυνάτου ὕλης ἐν γὰρ τῷ λέγειν ‘οὐ πᾶς ἄνθρωπος ἵπταται’ δοκεῖ φαντασίαν παρέχειν ὅτι τὶς μὲν ἵπταται , τὶς δὲ οὐχ ἵπταται · καὶ πάλιν ἐπὶ τῆς ἀναγκαίας ὕλης τὸ ‘οὐ πᾶς ἄνθρωπος ἀναπνεῖ’ δοκεῖ σημαίνειν ὅτι τινὲς μὲν ἀναπνέουσιν τινὲς δὲ οὔ ) , ἐπεὶ οὖν τοιαύτην | φαντασίαν ἐπὶ τῶν δύο ὑλῶν παρέχεται , εἴπωμεν καὶ περὶ αὐτοῦ . τὸ τοίνυν οὐ πᾶς καθ’ αὑτὸ λεγόμενον ἐπὶ τῶν δύο ὑλῶν τῆς τε ἀναγκαίας καὶ τῆς ἀδυνάτου ἕπεται τῇ καθόλου ἀποφάσει , οἷον ἐπὶ μὲν τῆς ἀδυνάτου ‘οὐδεὶς ἄνθρωπος ἵπταται᾿ καὶ ‘οὐ πᾶς ἄνθρωπος ἵπταται’ τὴν αὐτὴν δύναμιν ἔχουσιν · συναληθεύουσι γάρ · ἐπὶ δὲ τῆς ἀναγκαίας πάλιν ‘οὐδεὶς ἄνθρωπος ἀναπνεῖ , οὐ πᾶς ἄνθρωπος ἀναπνεῖ’ ἀμφότεραι ψεύδονται . ἐπὶ δὲ τῆς ἐνδεχομένης οὐχ ἕπεται τῇ καθόλου ἀποφάσει · ἡ μὲν γὰρ καθόλου ἀπόφασις ἐπὶ τῆς ἐνδεχομένης ὕλης ἀεὶ ψεύδεται , οἷον ἡ λέγουσα ‘οὐδεὶς ἄνθρωπος βαδίζει’ · ἡ δὲ λέγουσα ἰού πᾶς ἄνθρωπος βαδίζει’ ἀληθεύει . ὅτι δὲ ἀληθῶς τοῦτο λέγομεν ἐκ τῶν καταφάσεων φανερόν · ὡς γὰρ ἔχει ἡ μερικὴ κατάφασις πρὸς τὴν καθόλου κατάφασιν , οὕτως δεῖ καὶ μερικὴν ἀπόφασιν πρὸς τὴν καθόλου ἀπόφασιν . ἡ μὲν γὰρ μερικὴ κατάφασις ἐπὶ τῆς ἐνδεχομένης ὕλης οὐχ ἕπεται τῇ καθόλου καταφάσει · ἐκείνης μὲν γὰρ ψευδοῦς οὔσης αὕτη ἀληθής ἐστι · ἐπὶ δὲ τῶν ἄλλων δύο ὑλῶν συνέπεται . ‘πᾶς μὲν γὰρ ανθρωπος ἀναπνεῖ’ καὶ ‘τὶς ἄνθρωπος ἀναπνεῖ’ ἀμφότεραι ἀληθεύουσιν · ἐπὶ δὲ τῆς ἀδυνάτου ὕλης καὶ ἡ λέγουσα ‘πᾶς ἄνθρωπος ἵπταται’ ψεύδεται καὶ ἡ μερικὴ ἡ λέγουσα τὶς ἄνθρωπος ἵπταται’ ψεύδεται · ἀντικειμένως γὰρ ἔχουσιν πρὸς τὴν καθόλου ἀπόφασιν . ὥστε καὶ ἡ μερικὴ ἀπόφασις ἐπὶ τῶν δύο ὑλῶν ἕπεται τῇ καθόλου ἀποφάσει · ἐπὶ δὲ τῆς ἐνδεχομένης οὐ συνέπεται . ἐν οἷς καὶ τὸ τρίτον κεφάλαιον καὶ ἡ παροῦσα θεωρία σὺν θεῷ πληροῦται . p . 17a38 Ἐπειδή ἐστι τὰ μὲν καθόλου τῶν πραγμάτων τὰ δὲ καθ’ ἕκαστον · τοῦτ’ ἔστι μερικόν . τὸ γὰρ ἄτομον πολλὰ σημαίνει · σηοὐ μαίνει γὰρ καὶ αὐτὸ τὸ καθ’ ἕκαστον , οἷον τὸν Σωκράτην ὁ γὰρ Σωκράτης καὶ ἄτομον λέγεται καὶ καθ’ ἕκαστα ) · δηλοῖ δὲ τὸ ἄτομον καὶ τὸ δυσχερῶς τεμνόμενον καὶ τὸ μηδ’ ὅλως τεμνόμενον ὡς τὸ σημεῖον καὶ τὸ εἰδικώτατον εἶδος . ἐνταῦθα δὲ καθ’ ἕκαστα εἶπεν | ἀντὶ τοῦ μερικοῦ καὶ ἀτόμου , ὅπερ δύναται μὲν τέμνεσθαι , μετὰ δὲ τὴν τομὴν οὐ σώζει τὸ πρότερον εἶδος . τοῦτο οὖν δυνάμει φησὶν ’ἐπειδὴ τῶν πραγμάτων τινὰ μέν εἰσιν καθόλου τινὰ δὲ μερικά.’ p . 17b3 Ἐὰν μὲν καθόλου ἀποφαίνηται ἐπὶ τοῦ καθόλου ὅτι ὑπάρχει τι ἢ μή , ἔ.σονται ἐναντίαι αἱ ἀποφάνσεις . ἐναντίας ἐκάλεσεν ἀποφάνσεις τὰς καθόλου καταφάσεις καὶ τὰς καθόλου ἀποφάσεις , ὅταν καὶ τὸ ὑποκείμενον καθόλου ἐστὶ καὶ ὁ προσδιορισμὸς καθόλου , εἴτε καταφατικὸς εἴτε ἀποφατικός · οἷον ‘πᾶς ἄνθρωπος βαδίζει , οὐδεὶς ἄνθρωπος βαδίζει’ . ἐναντίας δὲ ἐκάλεσεν τὰς τοιαύτας ἀποφάνσεις , διότι ἐοίκασιν τοῖς ἐμμέσοις ἐναντίοις . ὥσπερ γὰρ τὰ ἔμμεσα ἐναντία , οἷον τὸ λευκὸν τὸ μέλαν , τὸ θερμὸν καὶ τὸ ψυχρόν , ἅμα μὲν παρεῖναι ἀδύνατον κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον ἐν τῷ αὐτῷ ὑποκειμένῳ * * * οὕτως καὶ ταύτας τὰς προτάσεις τάσεις ἅμ μὲν ἀληθεῖς εἶναι ἀδύνατον , ἅμα δὲ συμψεύδεσθαι δυνατόν . ἐπὶ μὲν γὰρ τῆς ἐνδεχομένης ὕλης ἀμφότεραι ψεύδονται , οἷον ‘πᾶς ἄνθρωπος βαδίζει , οὐδεὶς ἄνθρωπος βασίζει’ . ἐπὶ δὲ τῶν ἄλλων δύο ὑλῶν ἡ μὲν πάντως ἀληθὴς ἡ δὲ ψευδής . ἡ μὲν γὰρ καθόλου ἀποφατικὴ ἐπὶ τῆς ἀναγκαίας ὕλης * * ἀληθεύει ἡ λέγουσα ‘οὐδείς ἄνθρωπος ἵπταται’ , ἡ δὲ καθόλου καταφατικὴ ψεύδεται ἡ λέγουσα ‘πᾶς ἄνθρωπος ἵπταται.’ p . 17b6 Ὅταν δὲ ἐπὶ τῶν καθόλου μέν , μὴ καθόλου δἐ , οὐκ ἔστιν ἐναντία , τὰ μέντοι δηλούμενα ἔστιν εἶναί ποτε ἐναντία . καθόλου ὡς μὴ καθόλου λέγει τὰς προτάσεις τὰς ἐχούσας τὸ μὲν ὑποκείμενον καθόλου , προσδιορισμὸν δὲ οὔ . ταύτας οὐ καλεῖ ἐναντίας , διότι ποτὲ συναληθεύουσιν . εἶπεν δὲ τὰ δηλούμενα ἐκ τῶν τοιούτων προτάσεων ποτὲ ἐναντία εἶναι αἰνιττόμενος τὰ ἄμεσα ἐναντία . ὅταν γὰρ αἱ τοιαῦται προτάσεις ἐπὶ τῶν ἀμέσων ἐναντίων λαμβάνονται , τὰ σημαινόμενα ἐξ αὐτῶν τὰ ἐναντία εἰσάγουσιν , οἷον ‘ἀριθμὸς | ἄρτιός ἐστιν , ἀριθμὸς ἄρτιος οὐκ ἔστιν’ . ἐναντίαι μὲν γὰρ οὔκ εἰσιν , διότι συναληθεύουσιν , τὰ μέντοι δηλούμενα ἐξ αὐτῶν ἐναντία εἰσίν . τὸ γὰρ οὐκ ἄρτιον σημαίνει τὸ περιττόν , τὸ δὲ περιττὸν καὶ τὸ ἄρτιον δοκοῦσιν ἐναντία εἶναι . πάλιν ‘Σωκράτης ὑγιαίνει , Σωκράτης οὐχ ὑγιαίνει’ , ἐπειδὴ τὸ οὐχ ὑγιαίνει τὸ · νοσεῖν δηλοῖ , νόσος δὲ καὶ ὑγεία φαίνονται οὖσαι ἐναντίαι . ὥστε τὰ δηλούμενα ἐξ αὐτῶν εἰσιν ἐναντία , ὡς ἔστιν ἐναντία νόσος καὶ ὑγεία , καὶ τὸ ἄρτιον καὶ τὸ περιττόν . p . 17b11 Τὸ γὰρ πᾶς οὐ τὸ καθόλου σημαίνει ἀλλ’ ὅτι καθόλου . ἐλλειπῶς αὐτῷ τὰ τῆς φράσεως εἴρηται . τὸ δὲ ὅλον τοῦτό ἐστιν · ὁ πᾶς προσδιορισμὸς ἢ ὁ οὐδεὶς οὐ σημαίνει γὰρ ] καθολικήν τινα φύσιν ὥσπερ ἄνθρωπος , ἀλλὰ τὴν τοιάνδε σχέσιν σημαίνει τοὐ κατηγορουμένου πρὸς τὸ ὑποκείμενον . οἷον ‘πᾶς ἄνθρωπος βαδιζει’ · ἐν τούτῳ σημαίνει μοι τὸ πᾶς ὅτι καθόλου ὄντος τοῦ ὑποκειμένου ἤγουν τοῦ ἀνθρώπου τὸ βαδίζειν πᾶσιν τοῖς ὑπὸ τὸν ἄνθρωπον οὖσιν ἀτόμοις ὑπάρχει . ἔστι τοίνυν τὸ ὅλον τοῦτο ὅτι τὸ πᾶς οὐ σημαίνει τινὰ καθολικὴν φύσιν ὡς τὸ ἄνθρωπος , ἀλλ’ ὅτι καθόλου ὄντος τοῦ ὐποκειμένου σημαίνει τὸ κατηγορούμενον ὑπάρχειν πᾶσι τοῖς ὑπὸ τὸ ὑποκείμενον τελοῦσιν . ἐν οἷς σὺν θεῷ ἡ παροῦσα πρᾶξις . <Πρὰξις βݲ.> p . 17b12 Ἐπὶ δὲ τοῦ κατηγορουμένου καθόλου τὸ καθόλου κατηγορεῖν [ καθόλου ] οὐκ ἔστιν ἀληθές · οὐδεμέα γὰρ κατάφασις ἔσται καὶ τὰ ἑξῆς . Παραδεδωχὼς τὴν διαφορὰν τῶν προτάσεων ἀπὸ τοῦ ὑποκειμένου , ὅτι ἢ ὡρισμένον ἐστὶν ἢ ἀόριστον , ἀπὸ τῆς σχέσεως τοῦ κατηγορουμένου πρὸς τὸ ὑποκείμενον , ἔτι δὲ καὶ ἀπὸ τῶν προσδιορισμῶν ( ἄλλη μὲν γάρ ἐστιν ἡ πρότασις ἡ λέγουσα ‘ἄνθρωπος βαδίζει’ καὶ ἄλλο εἶδος προτάσεως ἶπάς ἄνθρωπος βαδίζει’ ) ζητεῖ τοίνυν , ἆρά γε , ὥσπερ συνήφθη ὁ προσδιορισμὸς τῷ ὑποκειμένῳ ’πᾶς ἀνθρώπως βαδίζει’ καὶ ἐποίησεν ἕτερον εἶδος προτάσεως παρὰ τὸ ‘ἄνθρωπος βασίζει’ , | δυνατόν ἐστιν συνάψαι τὸν προσδιορισμὸν τῷ f.55v κατηγορουμένῳ καὶ ποιεῖν ἕτερον εἶδος προτάσεως , οἷον ‘πἄς ἄνθρωπος πᾶν ζῷον’ . καὶ ἀποφαίνεται ὅτι τοῦτο ἀδύνατον , διότι ψευδὴς ἡ τοιαύτη πρότασις , φημὶ δὴ ἡ ἔχουσα τὸν καθόλου προσδιορισμὸν ἐν τῷ κατηγορουμένῳ . ἀλλὰ πρῶτον εἴπωμεν πόσαι γίνονται αἱ τοιαῦται προτάσεις αἱ καθόλου προσδιωρισμέναι αἱ ἔχουσαι ἁπλῶς τὸν προσδιορισμὸν πρὸς τῷ διορισμῷ . γίνονται τοίνυν ιݲςݲ . εἰσὶν μὲν γὰρ δ προσδιορισμοί · ποιοῦσι ιݲςݲ προτάσεις · τετράκις γὰρ τέσσαρες ιݲςݲ . ἀνάγκη γὰρ ἔχειν ἕνα τούτων τῶν προσδιορισμῶν , τὸ δὲ κατηγορούμενον τετραχῶς ποικίλλεσθαι , ὡς ὑπογέγραπται . Λέγει τοίνυν Ἀριστοτέλης ὅτι τῷ κατηγορουμένῳ οὐ συναπτέον τὸν πᾶς ἄνθρωπος πᾶν ζῷον οὐ πᾶν ζῷον τὶ ζῷον οὐδὲν ζῷον οὐ πᾶς ἄνθρωπος πᾶν ζῷον οὐ πᾶν ζῷον τὶ ζῷον οὐδὲν ζῷον τὶς ἄνθρωπος πᾶν ζῷον οὐ πᾶν ζῷον τὶ ζῷον οὐδὲν ζῷον οὐδεὶς ἄνθρωπος πᾶν ζῷον οὐ πᾶν ζῷον τὶ ζῷον οὐδὲν ζῷον καθόλου προσδιορισμόν , διότι ψευδεῖς γίνονται αἱ καταφάσεις . πρὸς τοῦτο δὲ λέγομεν ὅτι ἀληθὲς μέν ἐστι τὸ λεγόμενον ἀλλ’ <οὐχ> ὅσον ἐπὶ ἐπειδὴ καὶ ἄλλαι προτάσεις ψευδεῖς γεγόνασιν , οἷον πᾶσαι αἱ καταφάσεις ἐπὶ τῆς ἀδυνάτου ὕλης καὶ πᾶσαι αἱ καθόλου καταφάσεις τε καὶ ἀποφάσεις ἐπὶ τῆς ἐνδεχομένης ὕλης . ὅσον οὖν πρὸς τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος καὶ τὰς ἄλλας ἔδει ἐκβάλλεσθαι καὶ μὴ μόνον ταύτας . εἰ δὲ ἐκείνας δεξόμεθα , διὰ τί μὴ καὶ ταύτας ; λέγομεν οὖν ὅτι εἰ καὶ εὑρεθῶσιν ἐπὶ τούτων τῶν προτάσεων ἀληθεῖς τινες προτάσεις , ὡς ἡ λέγουσα ῾πᾶς ἄνθρωπος τὶ ζῷόν ἐστιν᾿ καὶ ῾πᾶς ἄνθρωπος οὐ πᾶν ζῷόν ἐστιν’ , ἀλλ’ ὅμως διὰ δύο αἰτίας δεξόμεθα τὰς τοιαύτας προτάσεις . πρῶτον μὲν διὰ τὸ περιττόν · τὸ αὐτὸ γὰρ σημαίνει μοι λέγουσα ῾ πᾶς ἄνθρωπος ζῷόν ἐστι’ καὶ ἄνθρωπος τὶ ζῷόν ἐστι᾿ . | πρὸς δὲ τῷ περιττῷ εὑρεθήσεται καὶ ἄχρηστος πρὸς συλλογιστικὰς μεθόδους . οἷον ἔστω τις συλλογιστικὴ πλοκὴ τοιαύτη ῾ πᾶς ἄνθρωπος τὶ ζῷον , τὶ ζῷον οὐσία᾿ · ἀσυλλόγιστος γέγονεν ἡ τοιαύτη πλοκή . ἡ γὰρ δευτέρα πρότασις μερική ἐστι · ὅταν δὲ εὑρίσκεται ἡ μείζων πρότασις με - ρική , ἀσυλλόγιστος ἡ τοιαύτη πλοκὴ εὑρεθήσεται ἐν τῷ πρώτῳ ὡς σὺν θεῷ ἐν τοῖς Ἀναλυτικοῖς μαθησόμεθα . ἐπεὶ τοίνυν ἄχρηστός ἐστιν ἡ τοιαύτη πρότασις πρὸς συλλογιστικὴν μέθοδον , εἰκότως οὐ δεξόμεθα αὐτήν . καὶ τοῦτο μὲν περὶ τῶν δὶς προσδιωρισμένων προτάσεων . Ἀριστοτέλης δὲ ἐφεξῆς τὴν διαφορὰν τῶν ἀντιθέσεων τῶν ἐν ταῖς προτάσεσιν θεωρουμένων παραδίδωσιν . εἰσὶν δὲ αὗται δ . μία μὲν τῶν καθ’ ἕκαστα προτάσεων ἀντίθεσις ’Σωκράτης βαδίζει , Σωκράτης οὐ βαδίζει’ , δευτέρα δὲ τῶν ἐναντίων ῾ πᾶς ἄνθρωπος βαδίζει , οὐδεὶς ἄνθρωπος βαδίζει᾿ · τρίτη τῶν ὑπεναντίων , εἴτε ἔχουσι μερικὸν προσδιορισμὸν εἴτε οὐκ ἔχουσιν , ὡς τὸ ἢ ] ῾ ἄνθρωπος βαδίζει 〈 ἄνθρωπος οὐ βαδίζει〉’ ἢ ῾ τὶς ἄνθρωπος βαδίζει᾿ ἢ ] ‘ οὐ πᾶς ἄνθρωπος βαδίζει᾿ καὶ τετάρτη ἡ τῶν ἀντιφατικῶς μαχομένων . καὶ καλεῖ τὴν μὲν ἀντιφατικῶς μαχομένην ἀντίθεσιν , ὅταν ἡ μέν ἐστι καθόλου ἡ δὲ μερική , καὶ ἡ μὲν καταφατικὴ ἡ δὲ ἀποφατική , ἀντίφασιν · οἷον ῾ πᾶς ἄνθρωπος βαδίζει , οὐ πᾶς ἄνθρωπος βαδίζει᾿ , ‘τὶς ἄνθρωπος βαδίζει , οὐδεὶς ἄνθρωπος βαδίζι᾿ · ἔτι δὲ καὶ τὴν ἀντίθεσιν τῶν καθ’ ἕκαστα προτάσεων ῾ Σωκράτης βαδίζει , Σωκράτης οὐ βαδίζει᾿ . ταύτας καλεῖ ἀντιφατικῶς μάχεσθαι , διότι καὶ ἐπὶ παντὸς χρόνου καὶ ἐπὶ πάσης ὕλης μερίζουσιν τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος . τὴν δὲ φερομένην ἀπορίαν ἐπὶ τοῦ μέλλοντος χρόνου περὶ τῶν καθ’ ἕκαστα ἀντιθέσεων αὐτὸς ἀπορεῖ καὶ τὴν ἀπορίαν ἐπιλύεται . τὰς δὲ καθόλου προτάσεις ἀποφατικὰς καὶ καταφατικὰς λέγει ἐναντίως μάχεσθαι . διὰ τί δὲ ἐναντίαν ἐκάλεσεν τὴν τοιαύτην ἀντίθεσιν ἐν τοῖς προλαβοῦσιν εἴρηται . τὴν δὲ ἐναντίωσιν τῶν μερικῶν προτάσεων <καὶ τῶν> ἀπροσδιορίστων | καλεῖ παρακατιὼν ὑπεναντίαν , διότι ὑπὸ τὰς ἐναντίας εἰσίν · οἷον τὶς μὲν ὑπὸ τὴν πᾶς , οὐ πᾶς δὲ ὑπὸ τὴν οὐδείς . καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ διάκρισις τῶν ἐν ταῖς προτάσεσιν ἀντιθέσεων . * * * καὶ τὴν τῶν μερικῶν προτάσεων . διὰ τί δέ , κατὰ τὴν λέξιν μαθησόμεθα . p . 17b14 οὐδεμία κατάφασις ἀληθὴς ἔσται , ἐν ᾗ τοῦ κατηγορουμένου καθόλου τὸ καθόλου κατηγορηθήσεται , οἷον ἔστι πᾶς ἄνθρωπος πᾶν ζῷον . οὐσεμία κατάφασις εἶπεν ἀντὶ τοῦ πρότασις , ἐκ τοῦ κυριωτέρου τὴν ὀνομασίαν ποιησάμενος · ἐὰν γὰρ κατάφασις οὐκ ἔστι , πολλῷ μᾶλλον οὐδὲ ἀπόφασις . ἡ γὰρ ἀπόφασις μόνῃ τῇ οὔ ἀρνήσει θέλει πλεονάζειν τῆς καταφάσεως , <ὡς> πολλάκις ἡμῖν εἴρηται . p . 17b33 Εἰ γὰρ αἰσχρός , καὶ οὐ καλός · καίει γίνεταί τι , καὶ οὐκ ἔστιν . ἐνταῦθα βούλεται ἀποδεῖξαι ὅτι αἱ μερικαὶ προτάσεις ταῖς ἀπροςδιρίστοις τὴν αὐτὴν ἔχουσι δύναμιν . ἐπιχειρεῖ δὲ διχῶς , ἔκ τε τῶν ἐναντίων καὶ ἐκ τῶν γινομένων . ἐκ μὲν τῶν ἐναντίων οὕτως · εἰ ἀληθὲς εἰπεῖν ὅτι ἄνθρωπος καλός ἐστι , καὶ πάλιν αὐτὸ τοῦτο ὅτι ἄνθρωπος αἰσχρός ἐστι · τὸ δὲ αἰσχρὸς δῆλον ὅτι οὐ καλὸς σημαίνει . ἀληθὲς # x003E ; ἄρα εἰπεῖν ὅτι ἄνθρωπος οὐ ] καλός ἐστιν , οἷον διὰ τὸν Ἀχιλλέα ἢ Νηλέα , καὶ ἀληθὲς · εἰπεῖν ὅτι ἄνθρωπος αἰσχρὸς διὰ τὸν Θερσίτην , ὅπερ πάντως ση - μαίνει τὸ οὐ καλός . συναληθεύουσιν ἄρα αἱ προτάσεις · εἰ δὲ συναληθεύουσιν , δῆλον ὅτι οὐκέτι ἀντίφασις , ἀλλὰ τὴν αὐτὴν δύναμιν ἔχουσιν ταῖς μερικαῖς προτάσεσιν ἀποφατικαῖς καὶ καταφατικαῖς . ἐν οἷς τὸ πρῶτον ἐπιχείρημα . τὸ δὲ δεύτερον ἐπιχείρημά ἐστιν ἐκ τῶν γινομένων οὕτω προσαγόμενον · εἰ ἀληθὲς εἰπεῖν ῾ ἄνθρωπός ἐστι᾿ διὰ τὸν ἤδη ὑπάρχοντα , πάλιν ἀληθὲς εἰπεῖν ὅτι ἄνθρωπος οὐκ ἔστι διὰ τὸν γινόμενον καὶ κυοφορούμενον · τὸ γὰρ κυοφορούμενον οὔπω ἔστι · . συναληθεύουσιν ἄρα , ὡς ἐρρέθη . εἰ δὲ ἡ ἀντίφασις οὐ συναληθεύει ποτέ , οὐκ ἄρα τὴν αὐτὴν δύναμιν ἔχει ἡ ἀπροσδιόριστος ἀπόφασις τῇ καθόλου ἀποφάσει . | ἐνταῦθα τοίνυν ζητεῖται περὶ τῆς ἀπροσδιορίστου ἀποφάσεως , ἆρά γε τῇ καθόλου ἀποφάσει ἰσοδυναμεῖ ἢ τῇ μερικῇ ἀποφάσει . περὶ μὲν γὰρ τῆς καταφάσεως οὐδὲ εἷς λόγος · πᾶσιν γὰρ φανερὸν ὅτι ἡ μερικὴ κατάφασις καὶ ἡ ἀπροσδιόριστος τὴν αὐτὴν δύναμιν ἔχουσιν , οἷον ῾ ἄνθρωπος βαδίζει , τὶς ἄνθρωπος βαδίζει᾿ , χωρὶς τοὐ ἄρθρου δηλονότι . περὶ δὲ τῆς ἀπροσδιορίστου ἀποφάσεως ζητεῖται , ἆρά γε τῇ καθόλου ἀποφάσει ἕπεται ἢ τῇ μερικῇ ἀποφάσει . καὶ οἱ μὲν λέγουσιν τῇ καθόλου ἀποφάσει ἕπεσθαι , αὐτὸν τὸν Ἀριστοτέλη μάρτυρα παραφέροντες . λέγει γὰρ ἐν ἄλλοις καὶ φαίνεται κεχρημένος ταύτῃ ἀντὶ τῆς καθόλου ἀποφάσεως , ὡς ἐν τῷ Περὶ ψυχῆς εἶπεν ῾ οὐκ ἔστιν αἴσθησις παρὰ τὰς πέντε αἰσθήσεις᾿ , τοῦτ’ ἔστιν ῾ οὐκ ἔστιν οὐδεμία αἴσθησις παρὰ τὰς πέντε αἰσθήσεις᾿ · καὶ πάλιν ἐν τῇ Φυσικὴ ἀκροάσει ῾ οὐκ ἔστι κίνησις παρὰ τὰ κι - νούμενα᾿ . λέγομεν οὖν ἡμεῖς ὅτι πάντως τῇ μερικῇ ἀποφάσει καὶ ἀληθὲς μὲν καὶ τοῦτο ὅτι ἕπεται τῇ καθόλου ἀποφάσει , ὥσπερ ἐπὶ τῆς ἀδυνάτου ὕλης καὶ ἰῆς ἀναγκαίας ἐξ ἀνάγκης καὶ αὕτη ὡς ἑπομένη τῇ μερικῇ ἀποφάσει ἕψεται καὶ τῇ καθόλου ἀποφάσει · ἐπὶ δὲ τῆς ἐνδεχομένης ὅλης ἐπειδὴ ἡ μερικὴ ἀπόφασις , ὡς εἴρηται , οὐχ ἕπεται τῇ καθόλου ἀποφάσει ( ἡ μὲν γὰρ μερικὴ ἀληθεύει , ἡ δὲ καθόλου ψεύδεται ) , εἰκότως ἀπροσδιόριστος ἀπόφασις οὐχ ἕπεται τῇ καθόλου ἀποφάσει . ἡ μὲν γὰρ λέγουσα ῾ οὐδεις ἄνθρωπος βαδίζει᾿ ὁμολογουμένως ψεύδεται , ἡ δὲ λέγουσα πᾶς ἄνθρωπος βαδίζει᾿ ὁμολογουμένως ψεύεται ] , ἡ δὲ λέγουσα ‘οὐ πᾶς ἄνθρωπος βαδίζει᾿ ὁμολογουμένως ἀληθεύει . ὥστε ἀεὶ ἕπεται ἡ ἀπροσδιόριστος ἀπόφασις τῇ μερικῇ ἀποφάσει . ἡ δὲ μερικὴ ἀπόφασις καὶ ἡ μερικὴ καταφασις ἀντιφατικῶς οὐ μάχονται . ἐρρέθη γὰρ ἀντιφατικῶς μάχεσθαι ἐκείνας τὰς προτάσεις , αἵτινες ἐπὶ παντὸς χρόνου καὶ ἐπὶ πάσης ὕλης μερίζουσι τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος . δῆλον οὖν ὅτι καὶ αἱ ἀπροσδιόριστοι προτάσεις συναληθεύουσαι ἐπὶ τῆς ἐνδεχομένης ὕλης ἀντιφατικῶς οὐ λέγονται μάχεσθαι . τὰ δὲ ἑπιχειρήματα Ἀριστοτέλους δῆλον ὅτι ἐπὶ τῆς ἐνδεχομένης ὕλης ἐλήφθησαν · σκοπὸν γὰρ εἶχεν μόνον αὐτὸ τοῦτο δεῖξαι ὅτι ἀντιφατικῶς οὐ μάχονται . ἐν οἷς ἡ πρᾶξις . <Πρᾶξις γݲ.> p . 17b38 Φανερὸν δὲ ὅτι καὶ μία ἀπόφασις καταφάσεως · τὸ γὰρ αὐτὸ δεῖ ἀποφῆσαι τὴν ἀπόφασιν ὅπερ κατέφησεν ἡ κατάφασις . Ἐπεξελθὼν πᾶσι τοῖς εἴδεσι τῶν προτάσεων καὶ δείξας , ποῖαι ἀντιφατικῶς λέγονται μάχεσθαι ποῖαι δὲ ἐναντίως καὶ ποῖαι ὑπεναντίως καὶ ποῖαι λέγονται καθ’ ἕκαστα , ἐντεῦθεν πόρισμά τι ἐκ τῶν εἰρημένων συνάγει . ἔστι δὲ τοιοῦτον πόρισμα ὅτι φανερὸν γέγονεν ἐκ τῶν εἰρημένων ὡς μίακατάφασις μιᾷ προτάσει ἀντιφατικῶς μάχεται . καὶ πῶς τοῦτο ἐκ τῶν εἰρημένων συνάγεται ; ἐδόκουν γὰρ μιᾷ καταφάσει , φέρε εἰπεῖν τῇ καθόλου , δύο προτάσεις μάχεσθαι , ἥ τε καθόλου ἀπόφασις καὶ ἡ μερικὴ ἀπόφασις , ἄλλη δὲ οὐδεμία · ἐσείξαμεν γὰρ τὴν ἀπροσδίριστον ἀπόφασιν ἰσοδυναμοῦσαν τῇ μερικῇ ἀποφάσει . ἀλλὰ τούτων ἡ μὲν καθόλου ἀπόφασις οὐ πάντῃ ἐμάχετο · συνεψεύδετο γὰρ ἐπὶ τῆς ἐνδεχομένης ὕλης τῇ καθόλου καταφάσει . καταλέλειπται ἄρα μία πρότασις ἡ λέγουσα ῾ οὐ πᾶς ἄνθρωπος᾿ ἀντιφατικῶς μαχομένη · καὶ γὰρ ἐπὶ παντὸς χρόνου καὶ ἐπὶ πάσης ὕλης μερίζει τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος . πάλιν τῇ μερικῇ καταφάσει , φημὶ δὴ ῾ τὶς ἄνθρωπος βαδίζει᾿ , δύο προτάσεις ἐδόκουν μάχεσθαι , ἥ τε καθόλου ἀποφατικὴ . καὶ ἡ μερικὴ ἀποφατική . ἀλλ’ ἡ μὲν μερικὴ ἀποφατικ·ὴ συνηλήθευεν ἐπὶ τῆς καὶ ἡ λέγουσα πᾶς πᾶς ἄνθρωπος βαδίζει᾿ ἀληθεῖς εἰσιν . * * * ἐπὶ τῆς ἐνδεχομένης ὕλης καὶ ἰῆς ἀναγκαίας ἡ μὲν μερικὴ κατάφασις ἀληθεύει , οἷον ῾ τὶς ἄνθρωπος βαδίζει , τὶς ἄνθρωπος ἀναπνεῖ᾿ · ἡ δὲ καθόλου ἀπόφασις ἐπὶ ἑκατέρᾳ τῶν ὑλῶν ψεύδεται , ἥ τε λέγουσα ‘οὐδεὶς ἄνθρωπος ἀναπνεῖ᾿ , καὶ ῾ οὐδεὶς ἄνθρωπος περιπατεῖ.’ ἐπὶ δὲ τῆς ἀδυνάτου ὕλης τὸ ἀνάπαλιν ἡ μὲν καθόλου ἀπόφασις ἀληθεύει ἡ λέγουσα ῾οὐδεὶς ἄνθρωπος ἵπταται 6 ’ * * τῇ δὲ καθ’ ἕκαστα καταφάσει μία αὐτόθεν μάχεται ἀπόφασις · οὐ γὰρ ἔχει ἄλην ἀπόφασιν τὴν δοκοῦσαν ὅλως μάχεσθαι . οἷον ἡ ῾Σωκράτης βαδίζει᾿ μιᾷ προτάσει μάχεται τῇ λεγούσῃ ‘Σωκράτης οὐ βαδίζει᾿ * * * ἀποδέδεικται ὅλως μὴ εἶναι ἀπόφασις . φανερὸν ἄρα γέγονεν ὅτι μιᾷ προτάσει μία πρότασις ἀντιφατικῶς μάχεται . ἐν οἷς τὸ πρῶτον κεφάλαιον . Δεύτερόν ἐστι κεφάλαιον ἐν ᾧ παραδίδωσι τοιοῦτον θεώρημα , ὅπερ σχεδὸν καὶ ἐν τῷ αݲ τμήματι παραδέδωκεν . ἔστι δὲ τοῦτο , πότε ἀληθεῖ ἐστι μία κατάφασις καὶ μία ἀπόφασις , πότε δὲ οὐκ ἔστι μία . τοῦτο δὲ . διαφέρει τὸ νῦν παραδιδόμενον θεώρημα <τοῦ> ἐν τῷ αݲ ὅτι ἐν μὲν τῷ αݲ τμήματι τὴν διαφορὰν τῶν ἁπλῶν λόγων καὶ παραδέδωκεν , ἐνταῦθα δὲ αὐτὸ τοῦτο καθ’ αὑτὸ εἰ ] διορίζεται , τὸ πότε ἐστὶ μία ἀπόφανσις , ἵνα ἔχῃ πρότασιν μαχομένην ἀντιφατικῶς . φησὶ τοίνυν ὅτι , ἡνίκα εἷς τῶν ὅρων ὁμώνυμος ᾖ , οὐκ ἔστι μία πρότασις , καὶ τὴν αἰτίαν φησὶν ὅτι ἀντιφατικῶς ἄλλην ταύτῃ ἀδύνατον μάχεσθαι . συναληθεύουσι γὰρ αἱ λέγουσαι Αἴας βαδίζει᾿ καὶ ῾ Αἴας οὐ βαδίςει᾿ ἐπ’ ἄλλου καὶ ἄλλου λαμβανόμεναι . εἰ δὲ οὐκ ἔστιν εἷς τῶν ὅρων ὁμώνυμος ἢ ὁ ὑποκείμενος ἢ ὁ κατηγορούμενος , πάντως μία ἐστὶ κατάφασις , καὶ διὰ τοῦτο ἕξει καὶ ἄλλην πρότασιν ἀντιφατικῶς μαχομένην , οἷον ‘ Σωκράτης βαδίζει , Σωκράτης οὐ βασίζει᾿ , ἐὰν ἕν τι σημαίνει τὸ Σωκράτης . p . 18a18 Εἰ δὲ δυεῖν ἓν ἄνομα κεῖται , ἐξ ὧν μὴ ἔστιν ἕν , οὐκ ἔστι μία πρότασις . ἔλαβεν τοίνυν αὐτὸς τὸ παράδειγμα ἐπὶ ἀνθρώπου καὶ ἵππου · φησὶ | τοίνυν ἐχέτωσαν ἄνθρωπος καὶ ἵππος κοινὸν ὄνομα τὸ ἱμάτιον , καὶ ἡ πρότασις τοίνυν ἡ λέγουσα ῾ τὸ ἱμάτιον λευκόν ἐστι᾿ τοῦτο σημαίνει , ὅτι καὶ ἵππος λευκός ἐστι καὶ ἄνθρωπος λευκός ἐστιν . αὗται δὲ δύο προτάσεις τυγχάνουσιν οὖσαι . ὥστε οὖν καὶ ἡ πρώτη ἡ λέγουσα ῾ τὸ ἱμάτιον λευκόν ἐστιν᾿ ἢ δύο σημαίνει ἢ οὐδέν · οὐ γὰρ δυνατόν ἐστι τὸν ἄνθρωπον καὶ ἵππον εἶναι ἢ τὸν ἵππον καὶ ἄνθρωπον , ἵνα μίαν εἴπωμεν πρότασιν τὴν λέγουσαν ῾τὸ ἱμάτιον λευκόν ἐστιν’ . ἐν οἷς καὶ τὸ δεύτερον κεφάλαιον . ἐφεξῆς δὲ καὶ περὶ τῆς ἀντιφάσεως ἀπορεῖ τῆς καθ’ ἕκαστα , πῶς ἐπὶ τοῦ μέλλοντος χρόνου λέγεται μερίζειν τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος , καὶ τὴν ἀπορίαν ἐπιλύεται . ἀλλ’ ἀρκεῖ ταῦτα τῇ παρούσῃ θεωρίᾳ . πῶς γὰρ τοῦτο ποιεῖ , ἐν ἑτέρᾳ θεωρίᾳ σὺν θεῷ μαθησόμεθα . σαφοῦς δὲ τῆς λέξεως οὔσης καὶ πάντων τῶν ἐν αὐτῇ καλῶς θεωρηθέντων ἐν τούτοις τήνδε τὴν παροῦσαν πρᾶξιν καταπαύσωμεν . <Πρᾶξις δ> . p . 18a28 Ἐπὶ μὲν οὖν τῶν ὄντων καὶ γενομένων ἀνάγκη τὴν κατάφασιν ἡ τὴν ἀπόφασιν ἀληθῆ εἶναι ἤ ψευδῆ καὶ τὰ ἑξῆς . Διακρίνας σαφέστατά τε καὶ ἀκριβέστατα τὰς τέσσαρας ἀντιθέσεις , καὶ τούτων τὴν μὲν καλέσας ὑπεναντίαν , αἵτινες οὐκ ἀεὶ μερίζουσι τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος ἀλλὰ συναληθεύουσι , τοῦτ’ ἔστιν αἱ μερικαὶ προτάσεις καὶ αἱ ἀπροσδιόρστοι , τὴν δὲ καλέσας ἐναντίαν , φημὶ δὴ τὴν καθόλου πρότασιν τὴν καταφατικὴν καὶ τὴν ἀποφατικήν , αἵτινες πάλιν ἐπὶ τῆς ἐνδεχομέν.ης ὕλης συμψεύσονται , τὰς δὲ λοιπὰς ἀντιθέσεις τήν τε τῶν καθ’ ἕκαστα καὶ τὴν μάχην τῆς μερικῆς πρὸς τὴν καθόλου εἴτε καταφατικῆς 〈 εἴτε ἀποφατικῆς 〉 εἰπὼν ἀντιφατικῶς μάχεσθαι , ταῦτα οὖν πάντα εἰπὼν διὰ τῶν προλαβόντων ζητεῖ νῦν καλῶς ὅτι ἐπὶ μὲν τῶν ἄλλων τριῶν ἀντιθέσεων ἐπὶ μὲν τῶν τριῶν χρόνων ὡσαύτως ἕξουσιν κατὰ τὸ μερίζειν τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος ἢ τὸ συναληθεύειν ἢ τὸ συμψεύδεσθαι · ἐπὶ δὲ τῶν καθ’ ἕκαστα ἐπὶ μὲν τοῦ ἐνεστῶτος καὶ τοῦ παρῳχημένου πάλιν κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον μερίζουσι πάντως ὡρισμένως τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος , ἐπὶ δὲ τοῦ μέλλοντος χρόνου ἀπορεῖ μήπως κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον μερίζουσιν ὡρισμένως τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος . εἰ δὲ τοῦτο , συναχθήσεταί τι ἄτοπον , τὸ ἀναιρεῖσθαι τὸ ἐνδεχόμενον καὶ γίνεσθαι ἐξ ἀνάγκης πάντα . τοῦτο δὲ τὸ θεώρημα , ὅπερ νῦν Ἀριστοτέλης κεκίνηκεν , ἐστὶ καὶ δεολογικόν · αὐτὸ γὰρ τοῦτό ἐστιν τὸ ζητούμενον , εἰ ἐξ ἀνάγκης πάντα γίνονται ἢ τινὰ μὲν ἐξ ἀνάγκης τινὰ δὲ οὔ . ἀλλὰ μὴν καὶ φυσιολογικόν · ζητοῦμεν γὰρ τὰ πράγματα καὶ τὴν φύσιν τῶν γινομένων καὶ φθειρομένων , ἆρά γε τοιαύτην φύσιν ἔχουσιν ὥστε ἐξ ἀνάγκης γίνεσθαι ἢ τοιαύτην ὥστε ποιὲ μὲν γίνεσθαι ποτὲ δὲ οὔ . ἀλλὰ μὴν καὶ λογικόν · αὐτὸ γὰρ τοῦτό ἐστι τὸ ζητούμενον , ἐπειδὴ καὶ περὶ τῶν προτάσεων ὁ λόγος , ἡ δὲ ζήτησις τῶν προτάσεων τῆς λογικῆς ἐστι πραγματείας . οὐκ ἔστι δὲ ἀλλότριον οὐδὲ τῆς ἠθικῆς πραγματείας τὸ ζητούμενον · εἰ γὰρ τῷ ὄντι πάντα ἐξ ἀνάγκης γίνεται , οὐ δεῖ φροντίζειν τῶν ἀρετῶν οὐδὲ ἀποστρίφεσθαι τὴν κακίαν . καὶ πῶς μὲν Ἀριστοτέλης ἀπορεῖ καὶ πῶς ἐπιλύεται , ἐν τῇ Ἀριστοτελικῇ μαθησόμεθά λέξει , φέροντες ἔξωθεν πρὸς ἀναίρεσν τοῦ ἀντεχομένου δύο τινὰ ἐπιχειρήματα , ὧν τὸ μέν ἐστι λογικὸν ἤγουν ἐπιπόλαιον , τὸ δὲ ἕτερον πραγματειωδέστερον . προάγεται δὲ τὸ λογικὸν ἀπό τινος ἐνεργείας ἡμετέρας τοῦτον τὸν τρόπον . εἰ θεριεῖς , φησίν , οὐ τάχα μὲν θεριεῖς τάχα δὲ οὐ θεριεῖς , ἀλλὰ πάντως θεριεῖς . πάλιν ἐπὶ τῆς ἀποφάσεως , εἰ οὐ θεριεῖς , οὐ τάχα μὲν οὐ θεριεῖς τάχα δὲ θεριεῖς , ἀλλὰ πάντως <οὐ> θεριεῖς . τὸ δὲ πάντως εἰσάγει τὸ ἀναγκαῖον · τοῦ δὲ εἰσαχθέντος οἰχήσεται τὸ ἐνδεχόμενον . πρὸς τοῦτο δ’ οὖν ῥᾴδιον ἀντειπεῖν ὅτι αὐτὸ τὸ ζητούμενον ἔλαβεν ὁμολογούμενον . | ἡ γὰρ ὑπόθεσις οὔπω κατεσκεύασται τὸ ἱεῖ θεριεῖς᾿ · αὐτὸ γὰρ τοῦτό ἐστι τὸ ζητούμενον . πᾶσα δὲ ὑπόθεσις διὰ κατηγορικοῦ λόγου κατασκευάζεται πάντως . τίς γὰρ οὐκ οἶδεν ὅτι , ἐὰν θεριῶ , πάντως θεριῶ ; ἀλλὰ πόθεν δῆλον ὅτι θεριῶ ; οὔπω γὰρ κατεσκεύασται διὰ κατηγορικοῦ λόγου . ἐν οἷς τὸ αݲ ἐπιχείρημα . τὸ δὲ οὕτως προάγεται . τὸ θεῖον , φησίν , τῶν μελλόντων ἔχει γνῶσιν ἢ οὐκ ἔχει . τὸ μὲν οὖν εἰπεῖν ὅτι οὐκ ἔχει ἀσεβέστατόν τε καὶ ἀδύνατον . εἰ δὲ πάλιν εἴπωμεν ἔχειν μέν , ἀόριστον δὲ ταύτην , καὶ τοῦτο οὐ πόρρω τινὸς ἀσεβήματος · τί γὰρ διαφέρει τῆς ἡμετέρας γνώσεως ; ὧν δὲ αἰ ἐνέργειαι αἱ αὐταί , δῆλον ὅτι καὶ αἱ οὐσίαι αἱ αὐταί . * * * καὶ πάντως ἐπίσταται τόδε τι γενέσθαι καὶ μετὰ μυριοστὸν ἔτος , πάντως καὶ γενήσεται · τῇ γὰρ ἀληθείᾳ τῶν λόγων , ὡς καὶ Ἀριστοτέλης φησίν , ἕπεται ἡ ὕπαρξις τῶν πραγμάτων . εἰ γὰρ ἀληθής ἐστιν ὁ λόγος , καὶ νοῦς ὁ δημιουργικὸς * * * πάντως ἔσται καὶ τὸ ἐσόμενον . ταύτην τὴν ἀπορίαν ἐπιλυόμενος ὁ Ἰάμβλιχός φησιν ὅτι τὸ γινῶσκον καὶ τὸ γινωσκόμενον ποτὲ ἴσα εἰσίν , ὡς ἡ ψυχὴ ἑαυτὴν γινώσκουσα ( ἐνταῦθα γὰρ ταὐτό ἐστι τὸ ζητοῦν καὶ τὸ ζητούμενον καὶ τὸ καὶ τὸ γινωσκόμενον ) , ἢ κρεῖττόν ἐστι τὸ γινῶσκον τοῦ γινωσκομένου πράγματος , καὶ κρειττόνως ἢ κατὰ τὴν φύσιν αὐτοῦ γινώσκει , <οἷον> ἡνίκα τὸ φθαρτόν , οἷον Σωκράτην ὡς ζῷον λογικὸν θνητόν . ἐνταῦθα γὰρ κρειττόνως ἢ κατὰ τὴν φύσιν τοῦ Σωκράτους ἔγνωμεν · τὸ γὰρ ζῷον λογικὸν θνητὸν ἀίδιον καὶ ἄφθαρτον . ἢ χειρόνως γινώσκει τὸ γινῶσκον <ἤ> κατὰ φύσιν τοῦ γνωστοῦ , οἷον ἡνίκα προχειριζώμεθα γνῶναι τὸ θεῖον · πάντως γὰρ ἐπινοοῦμεν σχήματά τινα καὶ σωματοειδεῖς μορφάς τινας , καὶ δῆλον ὅτι ἐνταῦθα ἡ γνῶσις χείρων ἐστὶ τοῦ γινωσκομένου πράγματος . οὕτως τοίνυν , ὡς ἐρρέθη , δυνατὸν κρειττόνως γινώσκειν τὸ γινωσκόμενον | <ἤ> κατὰ τὴν φύσιν αὐτοῦ , ὡς ἐπὶ Σωκράτους εἴπομεν . γινώσκει τοίνυν τὸ θεῖον τὰ γινόμενα κρειττόνως ἢ κατὰ τὴν φύσιν αὐτῶν . καὶ ταῦτα μὲν διὰ τὴν φύσιν αὐτῶν ἀορίστως γίνονται , τὸ δὲ θεῖον ὡρισμένως αὐτὰ γινώσκει . πάλιν δὲ τούτοις ἕτερον ἄπορον ἐπιφύεται · εἰ γὰρ γινώσκει τόδε τι μέλλειν ποιεῖν τὸν ἄνθρωπον , ἐπὶ μὲν τῶν ἀγαθῶν εἰκότως οὐ κωλύει · διὰ τί δὲ μὴ ἐπὶ τῶν φαύλων;οἶον ἐπίσταται ὅτι τόδε τὸ βρέφος μέλλει γόης εἶναι , λοιμός , φονεύς . πότερον δύναται κωλῶσαι ἢ οὐ δύναται ; ἀλλὰ τὸ μὲν λέγειν ‘ οὐ δύναται’ δυσσεβέστατον . δύναται ἄρα . εἰ δὲ δύναται μέν , κωλύειν δὲ οὐ βούλεται , τοῦτο φθονεροῦ καὶ κακοποιοῦ . λέγομεν τοίνυν πρὸς τοῦτο ὅτι τὸ αὐτεξούσιον δέδωκεν ὁ δημιουργὸς διὰ τὰ μέλλοντα ἀγαθά . εἰ γὰρ μὴ ἦσαν ἀμοιβαί , οὐκ ἄν ἐστέφον το . ὥσπερ γὰρ εὑρίσκομεν ἐπὶ στρατιωτῶν ὅτι μετὰ τοὺς ἀγῶνας τῶν δωρεῶν ἐπιτυγχάνουσιν , ὁ δὲ μὴ ἀγωνισάμενος οὑδ’ὅλως ἀξιοῦται δωρεᾶς , τοιοῦτόν τι συμβαίνει καὶ ἐπὶ πάντων τούτων . καὶ ταῦτα μέν ἔξωθεν . Ἀριστοτέλης δὲ προλαμβάνει . τι λημμάτιον ἀπό τινων πρὸς τὴν τοῦ ἐνδεχομένου ἀναίρεσιν . ἔστι δὲ τοῦτο ὅτι τῇ ἀληθείᾳ τῶν λόγων ἕπεται ἡ ὕπαρξις τοῦ πράγματος καὶ τῷ ψεύδει τῶν λόγων ἡ ἀνυπαρξία . ἀναιρεθήσεται <ἄρα> τὸ ἐνδεχόμενον . εἰ γὰρ ἀληθὴς ἦν ὁ λόγος ὁ λέγων χθὲς περὶ τοῦ σήμερον τεχθέντος παιδίου ὅτι τεχθήσεται παιδίον αὔριον μέγα τε καὶ λευκόν , πάντως καὶ τεχθήσεται . καὶ ἀντιστρόφως εἰ τεχθήσεται , πάντως ἀληθὴς ὁ λόγος . πάλιν εἰ ψευδὴς ἦν ὁ λόγος ὁ λέγων ὅτι αὔριον τόδε τι γίνεται , οὑ γίνεται . καὶ ἐὰν οὐ γίνεται , ψευδὴς ὁ λόγος . εἰ τοίνυν ὡρισμένων ἀληθές ἐστιν ἐπὶ τῶν καθ’ἕκαστα γινομένων ὅτι τόδε τί ἐστιν αὔριον , οἶον ὅτι ἔσται ναυμαχία , πάντως ἔσται ναυμαχία , καὶ πάντα ἐξ ἀνάγκης γίνονται * * * οὐδὲν γὰρ κωλύει εἰς τοσοῦτον πλῆθος ἐτῶν τὸν μὲν καταφάσκειν <τὸν δὲ ἀποφάσκειν> . εἰ δὲ τοῦτο , ἄτοπον ἔσται τὸ ἀναιρεὶσθαι τὸ ἐνδεχόμενον . καὶ γὰρ βουλευτικοί ἐσμεν . τὸ δὲ βουλεύεσθαι οὐκ ἔστιν μάτην . οὐδὲν γὰρ μάτην|οὔτε ὁ θεὸς οὔτε ἡ φύσις ποιεῖ . βουλευόμεθα δὲ οὔτε περὶ τῶν ἀναγκαίων οὔτε πεὶ τῶν ἀδυνάτων ( οὐδεὶς γὰρ βουλεύεται ἢ ‘ δεῖ με ἵπτασθαι ’ ἢ‘ δεῖ με ἀναπνεῦσαι;’ ) ἀλλὰ περὶ τῶν ἐνδεχομένων . ἔστιν ἄρα τὸ ἐνδεχόμενον . εἰ δὲ ἔστιν τὸ ἐνδεχομενον , οὐκ ἔστιν μία τῶν ἀντικειμένων τούτων τῶν προτάσεων ὡρισμένως πάντως ἢ άληθὴς ἢ ψευδής . καὶ ταῦτα μέν εἰσιν τὰ παραδιδόμενα . ἐπιφέρει δὲ καὶ ἄλλην τελειοτέραν ἐπίλυσιν ἥν ἐν ἑτέρᾳ θεωρίᾳ σὺν θεῷ μαθησόμεθα . ρ . 18 α 28 Ἐπὶ μὲν οὖν τῶν ὄντων καὶ γενομένων ἀνάγκη τὴν κατάφασιν ἢ τὴν ἀπόφασιν ἀληθῆ ἢ ψευδῆ εἶναι . ἐνταῦτα δεῖ προσθεῖναι τὸ ὡρισμένως , ἐπεὶ πάντως ἡ μὲν αὐτῶν ἀληθής ἡ δὲ ψευδής . * * * τί οὖν λέγομεν περὶ τοῦ θείου;ἡμῖν μὲν γὰρ ἀόριστόν ἐστι καὶ οὐκ ἵσμιεν ἆρὰ γε ἔσται αὔριον ναυμαχία ἢ οὐκ ἔσται . ὁ δὲ θεὸς ὡρισμένως ἐπίστατι τὅτι πάντως ἔσται ἤ οὐκ ἔσται . ἡμεῖς δὲ τὸ ὅλον τοῦτο ‘ἥ ἔσται ἢ οὐκ ἔσται ἐπιστάμεθα , αὐτὸς δὲ τὸ ἕν , εἴτε ἔσται εἴτε οὐκ ἔσται . πρὸς δὲ τοῦτο λέγομεν ὅτι οὐ καθὸ ἐπίσταται , διὰ τοῦτο γίνεται ( οὐ γάρ ἐστιν ἡ γνῶσις τοῦ θεωῦ αἰτία τοῦ γίνεσθαι τὸ πρὰγμα ) ἀλλὰ τοὐναντίον . ἐπειδὴ γὰρ τὸ πρᾶγμα , αἰτίαόν ἐστι τοῦτο τοῦ προγινώσκειν τὸ θεῖον . p . 18a34 Εἰ γὰρ πᾶσα κατάφασις καὶ ἀπόφασις ἀληθὴς ἤ ψευδής , καὶ ἅπαν ἀνάγκη ὑπάρχειν ἢ μὴ ὑπάρχειν . ἐντεῦθεν λαμβάνει τὴν ὑπόθεσιν τὴν λέγουσαν ὅτι τῇ ἀληθείᾳ τῶν λόγων ἡ τῶν πραγμάτων ὕπαρξις καὶ τῷ ψεύδει τῶν λόγων ἡ τῶν πραγμάτων ἀνυπαρξία ἕπεται . ἔστιν δὲ ὑπόθεσις ψευδὴς εἰς ἀδύνατον προαγομένη , καὶ ἔστιν τὸ σχῆμα τοῦτο εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγή . p . 18a38 Ἄμφω γὰρ οὐχ ὑπάρξει ἅμα ἐπὶ τοῖς τοιούτοις . τὰς ἀπροσδιορίστους αἰνιττόμενος τοῦτό φησιν τὰς ἐχούσας ἴδιον τὸ συναληθεύειν ἢ τὸ συμψεύδεσθαι . φησὶν τοίνυν ὅτι ἐπὶ τῶν καθ’ ἕκαστα προτάσεων οὐ συμβαίνει τοῦτο . p . 18b9 Ἔτι εἰ ἔστι λευκὸν νῦν , ἀληθὲς ἦν εἰπεῖν πρότερον ὅτι ἔσται λευκόν . ἐντεῦθεν κατασκευὴν λαμ|βάνει τῆς ληφθείσης ὑποθέσεως ὅτι τῇ ἀληθείᾳ τῶν λόγων ἡ τῶν πραγμάτων ἔκβασις ἀκολουθεῖ . p . 18b16 Ἀλλὰ μὴν οὐδὲ ὡς οὐδέτερόν γε ἀληθὲς ἐνδέχεται λέγειν , οἷον ὅτι οὔτε ἔσται οὔτε οὐκ ἔσται καὶ τὰ ἑξῆς . οὐ μόνον τοῦτο ἔσται ἄτοπον , ὅπερ εἶπεν , ἀμφοτέρας τὰς προτάσεις ψευδεῖς εἶναι , ἀλλὰ πρὸς τούτοις εὑρεθήσεται καὶ ἐσόμενον τὸ πρᾶγμα καὶ μὴ ἐσόμενον . εἰ μὲν γὰρ ψευδής ἐστιν ἡ κατάφασις ἡ λέγουσα ὅτι αὔριον ἔσται ναυμαχία * * * ψευδοῦς γὰρ οὔσης τῆς καταφάσεως συμβαίνει τὴν ἀπόφασιν ἀληθεύειν , ἥτις ὑπέκειτο καὶ αὐτὴ ψευδής . εἰ δὲ πάλιν ψεύδεται ἡ ἀπόφασις ἡ λέγουσα ῾ αὔριον οὐκ ἔσται ναυμαχία᾿ , οὐκοῦν ἀληθεύει ἡ κατάφασις , καὶ ἔσται ναυμαχία , καὶ πάλιν τὸ αὐτὸ συμβήσεται . p . 18b26 Τὰ μὲν δὴ συμβαίνοντα ἄτοπα ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα ἕτερα . ποῖά εἰσιν τὰ ἄτοπα , ὅτε μίαν τῶν προτάσεων τούτων εἴποι τις πάντως ὡρισμένως ψεύδεσθαι ; συμβήσεται ἄτοπόν τι τὸ ἀναιρεθῆναι τὸ ἐνδεχόμενον καὶ πάντα ἐξ ἀνάγκης γίνεσθαι . p . 18b31 Ὥστε οὔτε βουλεύεσθαι δέοι ἄν οὔτε πραγματεύεσθαι . ἐντεῦθεν ὥσπερ συνηγορῶν τῷ εἶναι τὸ ἐνδεχόμενον προάγεται . πραγματεύεσθαι δὲ λέγει τὸ ἐπιχειρεῖν ὅλως εἰς τὰ πράγματα . ἐν οἷς ἡ πρᾶξις . <Πρᾶξις εݲ> p . 19a23 Τὸ μὲν οὖν εἶναι τὸ ὃν ὅταν ᾖ καὶ τὸ μὴ ὂν μὴ εἶναι ὅταν μὴ ᾖ , ἀνάγκη καὶ τὰ ἑξῆς . Τὰς φερομένας ἀπορίας κατὰ τοῦ ἐνδεχομένου ἤδη μεμαθήκαμεν , ὅπως αὐτοῦ τὴν ἀναίρεσιν ποιεῖν ὑπελάμβανον . οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τὰς πρὸς αὐτὰς λύσεις ὑπηνέγκαμεν . ἦν δὲ τὸ αݲ ἐπιχείρημα τὸ ἀπὸ τῆς θείας ὅπερ κατὰ τὸν Ἰάμβλιχον ἐπελύσαντο . τὸ δὲ bݲ ἀπὸ τῆς ἀκολουθίας λόγων τε καὶ πραγμάτων , ὅτι εἰ τῇ ἀληθείᾳ τῶν λόγων * * * καὶ τῷ ψεύδει τῶν λόγων ἡ ἀνυπαρξία τοῦ πράγματος καὶ τῇ ἀνυπαρξίᾳ τοῦ πράγματος τὸ . ψεῦδος τῶν λόγων , ἀναιρεθήσεται τὸ ἐνδεχόμενον . τοῦτο δὲ ἐπελύσατο Ἀριστοτέλης ἐκ τῆς προνοίας λέγων ὅτι εἰ ἐποίησεν ἡμᾶς ὁ θεὸς διὰ μέσης τῆς φύσεως βουλευτικούς , | βουλεύεσθαι δὲ οὔτε περὶ τῶν ἀναγκαίων ἔστιν οὕτε περὶ τῶν ἀδυνάτων , ἀλλὰ περὶ τῶν ἐνδεχομένων , δῆλον ὅτι ἔστι τὸ ἐνδεχόμενον . καὶ οὐ καθὸ ἀληθής ἐστιν <ὁ λόγος> , διὰ τοῦτο γίνεται τὸ πρᾶγμα , ἀλλὰ καθὸ γίνεται τὸ πρᾶγμα , διὰ τοῦτό ἐστιν ὁ λόγος ἀληθὴς ἐπὶ τῶν ἀληθῶν λόγων καὶ τῆς ὑπάρξεως τῶν πραγμάτων . καὶ τοὐναντίον πάλιν οὐ καθὸ ψευδής ἐστιν ὁ λόγος , ἤδη διὰ τοῦτο ἡ ἀνυπαρξία τῶν πραγμάτων , ἀλλ’ ἐπειδὴ ἡ ἀνυπαρξία τῶν πραγμάτων , διὰ τοῦτο οὐκ ἔστιν ἀληθὴς ὁ λόγος ἀλλὰ ψευδής . πάντα ταῦτα κατὰ τὰ φθάσαντα διεξελθὼν νῦν ἔτι διηρθρωμένως τὴν αὐτὴν ἀπορίαν ἐπιλύεται . ἐκ δὲ διαιρέσεως προάγει τὸν λόγον λέγων ὅτι τὸ ὂν διττόν ἐστιν ἤγουν τὸ ἀναγκαῖον , ἢ τὸ ἁπλῶς ἀναγκαῖον ἢ τὸ ἐξ ὑποθέσεως ἀναγκαῖον . καὶ ἐξ ὑποθέσεως ἀναγκαῖόν φαμεν , ἔστ’ ἂν ὑπάρχει τὸ κατηγορούμενον τῷ ὑποκχεμένῳ . δύναται δὲ τὸ αὐτό τοῦτο καὶ μὴ ὑπάρχειν , ὡς τὸ καθέζεσθαι τὸν Σωκράτη ἢ καθεύσειν · θεύδειν · ἔστ’ ἂν γὰρ καθεύδει ὁ καθεύδων , ἐξ ἀνάγκης ὁ ὕπνος αὐτῷ ὑπάρχει . τὸ δὲ ἁπλῶς πάλιν ἀναγκαῖον διττόν · ἢ ἐπὶ τῶν ἀιδίων ὑπάρχει ἢ ἐπὶ τῶν ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ , ὅταν συστατικὴ διαφορὰ ὑπάρχῃ τοῦ ὑποκειμένου πράγματος . ῾συστατικὴ’ δὲ εἴπομεν , ἐπειδὴ ἐπὶ τοῦ ἐξ ὑποθέσεως ἀναγκαίου χωριζόμενον τὸ πρᾶγμα ἤτοι τὸ κατηγορούμενον οἷον τὸ βαδίζειν ἢ τὸ καθεύδειν οὐ φθείρει τὸ ὑποκείμενον , ἐνταῦθα δὲ οἷον ἐπὶ πυρὸς χωρισθεῖσα ἡ θερμότης τὸ ὑποκείμενον φθείρει , τοῦτ’ ἔστι τὸ πῦp . ποῖον δέ ἐστι τὸ ἐπὶ τῶν ἀιδίων θεωρούμενον ; οἷον ὡς ἡνίκα φαμὲν ῾ ὁ ἥλιος ἐξ ἀνάγκης κινεῖται᾿ , ῾ ὁ θεὸς ἐξ ἀνάγκης ἀγαθός ἐστιν᾿ . ἐπὶ δὲ τῶν ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ οἷον τόδε τὸ πῦρ · οἷον τὸ μερικὸν εἴπομεν καὶ οὐ τὸ καθόλου , ἐπειδὴ τὸ μερικὸν τοῦτο γίνεται καὶ φθείρεται , τὸ δὲ καθόλου ἀεὶ ὡσαύτως ἔχει καὶ οὐ φθείρεται . οὕτως μὲν ἐπὶ τοῦ ὄντος θεωρεῖται τὸ ἀπλῶς ἀναγκαῖον καὶ τὸ ἐξ ὑποθέσεως . δῆλον δὲ ὅτι καὶ τὸ μὴ ὂν διττόν · τὸ μηδὲ ὅλως ὄν , ὅπερ οὔτε γέγονεν | οὔτε ἔστιν οὔτε ἔσται , οἷον σκινδαψὸς καὶ τὰ τοιαῦτα , ἢ τῇ μὲν ὃν πῇ δὲ μὴ ὄν , ὡς ἐπὶ τῶν ἐνδεχομένων . ἀνάγκη τοίνυν , ὡς ἔχει τὸ ὂν πρὸς τὸ ἀναγκαῖον καὶ τὸ μὴ ἀναγκαῖον , οὕτως ἔχειν καὶ τοὺς λόγους · καὶ ἐπειδὴ τὸ ὄν [ τὸ τὸ μὲν ἔστιν ἐξ ἀνάγκης ] ὡς ἐρρέθη , τὸ μέν ἐστιν ἁπλῶς καὶ 〈 κυρίως 〉 ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ ἐξ ὑποθέσεως , οὕτως δεῖ ἔχειν καὶ τὴν ἀντίφασιν αὐτῶν πάντως * * * τὴν μὲν τῆς ἀντι - φάσεως ἀληθῆ εἶναι ὡρισμένως , τὴν δὲ ψευδῆ · ἐπὶ δὲ τῶν ἐνδεχομένων πῇ δὲ μὴ ὄντων , ὅπερ καὶ ἐξ ὑποθέσεως ἀναγκαῖον ἔφαμεν εἶναι , ἀδιάφορον ἢ τὴν κατάφασιν ἢ τὴν ἀπόφασιν ἀληθῆ εἶναι ἢ ψευδῆ ὡρισμένως . τὸ μὲν γὰρ ὅλον τοῦτο γίνεσθαι ναυμαχίαν αὔριον ἢ μὴ γίνεσθαι πάντως ἀναγκαῖον · καὶ γὰρ ἢ ἔσται τῇδε τῇ ὥρᾳ ἢ οὐκ ἔσται · διελόντας δὲ εἰπεῖν ὡρισμένως ὅτι πάντως ἔσται 〈 ἢ οὐκ ἔσται 〉 οὐκέτι ἀληθές , ἐπειδὴ γὰρ αὐτὸ τὸ <πρᾶγμα> ἀόριστον . καὶ αὕτη μὲν ἡ λύσις τῆς ἀπορίας . Ἑτερον δὲ θεώρημα παραδίδωσι περὶ τῆς διαιρέσεως τῶν προτάσεων τῶν ἐκ τοῦ ὑποκειμένου 〈 καὶ κατηγορουμένου συγκειμένων 〉 ὅπερ ἤδη μεμαθήκαμεν , ὅτι ἐν ταῖς προτάσεσιν ἀνάγκη τὸν ὑποκείμενον ἢ ὡρισμένον εἶναι ἢ ἀόριστον · καὶ εἴτε ὡρισμένος ἐστὶν ἢ ἀόριστος ὁ ὑποκείμενος πάντως ἔχει ῥήματα ἢ πτώσεις ῥήματος , ὅπερ αὐτὸς διὰ τὸ σαφὲς παρῆκεν , ἢ ἀόριστον ῥῆμα . καὶ τούτων τὰ παραδείγματα τέθεικεν τῶν μὲν ἐχόντων 〉 ὡρισμένον τὸ ὑποκείμενον ῾ Σωκράτης βαδίζει , ἄνθρωπος βαδίζει , τὶς ἄνθρωπος βαδίζει , πᾶς ἄνθρωπος βαδίζει᾿ . ὡσαύτως καὶ αἱ ἀποφάσεις ῾ Σωκράτης οὐ βαδίζει , 〈 ἄνθρωπος οὐ βαδίζει 〉 , οὐδεὶς ἄνθρωπος βαδίζει , οὐ πᾶς ἄνθρωπος βαδίζει ) . ἀόριστον δὲ τὸ ὑποκείμενον τὸ ἔχον συνημμένην ἑαυτῷ τὴν οὔ ἄρνησιν . καὶ τὰ παραδείγματα τούτων δῆλα . ταῦτα εἰπὼν πέρας τίθησι τῇ παρούσῃ θεωρίᾳ · συγκαταπαύεται γὰρ τό τε παρὸν δεύτερον τμῆμα καὶ ἡ παροῦσα πρᾶξις . Ἀρχὴ τοῦ γݲ τμήματος . <Πρᾶξις p . 19b19 Ὅταν δὲ τὸ ἔστιν τρίτον προσκατηγορῆται , ἤδη διχῶς λέγονται αἱ ἀντιθέσεις . | Ἐν τούτῳ τῷ τμήματι διαλέγεται περὶ προτάσεων τῶν συγκειμένων ἐξ ὑποκειμένου καὶ κατηγορουμένου καὶ τρίτου προσκατηγορουμένου , οἷον ἐν τῇ προτάσει τῇ λεγούσῃ ῾ Σωκράτης δίκαιός ἐστιν᾿ τὸ μὲν Σωκράτης ὑπόκειται , τὸ δὲ δίκαιος κατηγορεῖται , τὸ δὲ ὑπαρκτικὸν ῥῆμα τὸ ἔστιν τρίτον προσκατηγορεῖσθαι λέγεται . ἡμεῖς δὲ πρὸ τῆς κατὰ τὴν λέξιν ἐξηγήσεως ταῦτα τὰ τρία κεφάλαια ζητήσωμεν · πρῶτον μὲν τὸν ἀριθμὸν τῶν τοιούτων προτάσεων , δεύτερον δὲ πῶς ποιοῦμεν τὰς ἀποφάσεις ἐκ τῶν τοιούτων καταφάσεων , καὶ τρίτον περὶ τῆς ἀκολουθίας τῶν τοιούτων προτάσεων , τοῦτ ἔστι ποία πρότασις ποίᾳ προτάσει συνέπεται . ἀρκτέον οὖν τοῦ πρώτου , καὶ εἴπωμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν τοιούτων προτάσεων . γίνονται τοίνυν αἱ τοιαῦται προτάσεις διπλασίονες τῶν ἄλλων τῶν συγκειμένων ἐκ κατηγορουμένου καὶ ὑποκειμένου · ἐκεῖ μὲν γὰρ ἀπεδείχδη ρμδ εἶναι τὰς προτάσεις , ἐνταῦθα δὲ ݲσݲπݲη ἔσονται δι᾿ ἂἰτίαν τοιαύτην . ἀνάγκη γὰρ ἀμφοτέρους τοὺς ὅρους τόν τε ὑποκείμενον καὶ τὸν κατηγορούμενον ἢ ὡρισμένους εἶναι ἢ ἀμφοτέρους ἀορίστους , ἢ τὸν μὲν ὑποκείμενον ὡρισμένον τὸν δὲ κατηγορούμενον ἀόριστον , ἢ τὸ ἀνάπαλιν τὸν μὲν ὑποκείμενον ἀόριστον τὸν δὲ κατηγορουμενον ὡρισμένον . γεγόνασιν οὖν δ δἴδη . τούτων παραδείγματα μὲν ἀμφότερα ἔχοντος ὡρισμένα ῾ ἄνθρωπος δίκαιός ἐστιν’ , τοῦ δὲ ἀμφοτέρους ἀορίστους ῾ οὐχ ἄνθρωπος οὐ δίκαιός ἐστιν ’ , τοῦ δὲ ὑποκείμενον ὡρισμένον τὸν δὲ κατηγορούμενον ἀόριστον ‘ἄνθρωπος οὐ δίκαιός ἐστιν᾿ , ἔμπαλιν δὲ ῾ οὐχ ἄνθρωπος δίκαιός ἐστιν ’ . πολυπλασιαζομένης τοίνυν ἑκάστης προτάσεως ἐπὶ τὴν τριμέρειαν τοῦ χρόνου γίνονται ιβ προτάσεις . εἶτα τούτων τῶν ιβ πολυπλασιαζομένων ἐπὶ τὴν τριμέρειαν τῆς ὕλης γίνονται λς . αὗται τοίνυν αἱ λς προτάσεις | τετραπλασιάζονται , ἐπειδὴ καὶ τέσσαρας εἴπομεν τὰς καταφατικὰς προτάσεις , τὴν καθ’ ἕκαστα καὶ τὴν ἀπροσδιόριστον τήν τε μερικὴν προσδιωρισμένην καὶ τὴν καθόλου προσδιωρισμένην . τετραπλασιαζόμεναι οὖν αἱ λς προτάσεις γίνονται ρμδ , καταφάσεις δῆλον ὅτι , ὁμολογουμένως δὲ ὅτι καὶ τοσαῦται ἔσονται ἀποφάσεις · καὶ ἔσονται ὁμοῦ σݲπݲηݲ . ἐν οἷς πρῶτον ἡμῖν πληροῦται κεφάλαιον . Δεύτερόν ἐστι κεφάλαιον , ἐν ᾧ ζητοῦμεν πῶς ποιοῦμεν τὰς ἀποφάσεις ἐκ τῶν τοιούτων καταφάσεων , τίνι συνάπτοντες τὴν οὔ ἄρνησιν , ἆρα τῷ ὑποκειμένῳ ἢ τῷ κατηγορουμένῳ ἢ τῷ τρίτῳ προσκατηγορουμένῳ . καὶ ὅτι μὲν τῷ ὑποκειμένῳ οὐ δεῖ συνάπτειν ἤδη μεμαθήκαμεν . ἀλλὰ μὴν οὐδὲ τῷ κατηγορουμένῳ , διότι πάλιν γίνεται ἀόριστος κατάφασις , ἣν ὁ Θεόφραστος ἐκ μεταθέσεως ἐκάλεσεν , ἢ διὰ τὸ μετατίθεσθαι τὴν οὔ ἄρνησιν ἐκ τοῦ ἔστι τρίτου προσκατηγορουμένου ἐπὶ τὸν κατηγορούμενον , ἢ ὅτι μετατίθεται αὐτῶν ἡ τάξις ἐν τῷ διαγράμματι · γίνεται γίνεται ὡς μαθησόμεθα , οὐκέτι ἡ κατάφασις ὑπὸ τὴν κατάφασιν καὶ ἡ ἀπόφασις ὑπὸ τὴν ἀπόφασιν . διὰ ταύτας οὖν τὰς αἰτίας ὁ Θεόφραστος ἠξίωσεν τὰς τοιαύτας προτάσεις ἐκ μεταθέσεως ὀνομάζειν . ὡς οὖν εἴπομεν , οὐ δεῖ τῷ κατηγορουμένῳ συνάψαι τὴν οὔ ἄρνησιν , ἀλλὰ τῷ τρίτῳ προσκατηγορουμένῳ · εἰ γὰρ τῷ κατηγορουμένῳ συνάψωμεν , οὐ μόνον ἀόριστον κατάφασιν ποιοῦμεν , ὡς εἴπομεν τὸ γὰρ ῾ ἄνθρωπος οὐ δίκαιός ἐστι᾿ κατάφασις μέν ἐστιν ἀόριστος δέ ) , οὐ μόνον οὖν τοῦτο συμβαίνει , ἀλλ’ οὖν καὶ τὸ κῦρος ἐν ταῖς τοιαύταις προτάσεσι τὸ τρίτον προσκατηγορούμενον ἔχει · ὅθεν καὶ οὕτως προσωνομάσθησαν αἱ τοιαῦται προτάσεις ἐκ τρίτου προσκατηγορουμένου . βουλόμεθα οὖν ἐνταῦθα ἀνελεῖν τὸν δεσμόν , ἵνα λυθῇ ὅλη ἡ κατάφασις . τὸ γὰρ δίκαιον ἀδύνατον ἦν συναφθῆναι τῷ ἀνθρώπῳ , εἰ μὴ διὰ τοῦ ἔστιν ὑπαρ - κτικοῦ ῥήματος · δεῖ τοίνυν λῦσαι τὸν δεσμόν , ἵνα ὅλη ἡ κατάφασις λυθῇ . καὶ ταῦτα μὲν ἐὰν ὦσιν ἀπροσδιόριστοι αἱ προτάσεις . ἐν δὲ ταῖς προσδιωρισμέναις προτάσεσιν , ὡς εἴρηται , τῷ προσδιορισμῷ δεῖ συνάπτειν τὴν οὔ ἄρνησιν . πρῶτον μὲν διὰ τὸ κῦρος τοῦ προσδιορισμοῦ . ὁ γὰρ προσδιορισμὸς ποσὸν σημαίνει , ὡς ἤδη φθάσαντες ἀπεδώκαμεν · αὐτῷ οὖν συνάπτομεν τὴν οὔ ἄρνησιν , ἵνα τὸ ποσὸν ἀνέλωμεν . ἐκείνου γὰρ λέγοντος ὅτι πᾶς ἄνθρωπος δίκαιός ἐστι λέγομεν ἀναιροῦντες τὸ ποσὸν ὅτι τοῦτο οὐκ ἔστιν ἀληθές · φαμὲν γὰρ ὅτι οὐ πᾶς ἄνθρωπος δίκαιός ἐστι . δεύτερον δὲ πρὸς τούτοις , ὅτι εἰ μὴ οὕτω ποιήσωμεν τὰς ἀποφάσεις καὶ τῷ προσδιορισμῷ τὴν οὕ συνάψωμεν ἄρνησιν , οὐ γίνεται ἀντίφασις · οἷον ἐν τῷ λέγειν ῾ πᾶς ἄνθρωπος δίκαιός ἐστιν’ ἐὰν ποιήσωμεν τὴν ἀπόφασιν ἶπάς ἄνθρωπος δίκαιος οὐκ ἔστιν ’ , ἀμφότεραι ψευδεῖς εὑρίσκονται ἐπὶ τῆς ἐνδεχομένης ὕλης , καὶ οὐκέτι ἀντίφασις ἔσται . εἰ δὲ εἴπωμεν ‘ πᾶς ἄνθρωπος δίκαιός ἐστι , οὐ πᾶς ἄνθρωπος δίκαιός ἐστι᾿ , πάντως ἡ μέν ἐστιν ἀληθὴς ἡ δὲ ψευδής . ἐν οἷς τὸ δεύτερον κεφάλαιον . Tρίτον ἐστὶ κεφάλαιον , ἐν ᾧ περὶ τῆς ἀκολουθίας τῶν προτάσεων διαλεγόμεθα , ποία πρότασις ποίᾳ προτάσει μὲν ἕπεται , ποίᾳ δὲ οὕ . τοῦτο δὲ μανθάνομεν οὕτως . δύο ἀντιθέσεων γινομένων , τῆς μὲν ὡρισμένης τῆς δὲ ἀορίστου ὡρισμένην δὲ ἀντίθεσιν ἐνταῦθα λέγω τὴν ἔχουσαν ὡρισμένον τὸν κατηγορούμενον , ἀόριστον δὲ τὴν ἔχουσαν ἀόριστον τὸν κατηγορούμενον · καλοῦμεν δὲ τὴν μὲν ὡρισμένην ἀντίθεσιν ἁπλῆν , οἷον ῾ ἄνθρωπος δίκαιός ἐστιν , ἄνθρωπος δίκαιος οὐκ ἔστι᾿ , τὴν δὲ ἀόριστον ἐκ μεταθέσεως , ὡς εἴρηται ) · γεγόνασιν οὖν δ μόρια ἤγουν δ προτάσεις ῾ ἄνθρωπος δίκαιός ἐστι ἁπλῆ κατάφασις , ῾ ἄνθρωπος δίκαιος οὐκ ἔστιν᾿ ἁπλῆ ἀπόφασις , ῾ ἄνθρωπος οὐ δίκαιός ἐστιν᾿ ἐκ μεταθέσεως κατάφασις , ῾ἄνθρωπος οὐ δίκαιος οὐκ ἔστιν’ ἐκ μεταθέσεως ἀπόφασις . τούτων δὲ τῶν δ μορίων ὄντων τὰ μὲν δύο μόρια,’ ἔστι τὰ ἐκ μεταθέσεως , | πρὸς τὴν ἁπλῆν ἀπόφασίν τε καὶ κατάφασιν οὕτως ἕξουσι κατὰ τὴν ἀκολουθίαν ὡς αἱ στερητικαὶ καταφάσεις καὶ ἀποφάσεις . ὥσπερ γὰρ ἡ στερητικὴ ἀπόφασις ἡ λέγουσα ῾ ἄνθρωπος ἄδικος οὐκ ἔστι’ ἕπεται τῇ ἁπλῇ καταφάσει καὶ ἐπὶ πλέον ἐστὶν αὐτῆς , οὕτως καὶ ἡ ἐκ μεταθέσεως ἀπόφασις ἡ λέγουσα ῾ ἄνθρωπος οὐ δίκαιος οὐκ ἔστιν ’ ἕπεται τῇ ἁπλῇ καταφάσει τῇ λεγούσῃ ‘ ἄνθρωπος δίκαιός ἐστι , καὶ ἐπὶ πλέον αὐτῆς ἐστιν . ἡ μὲν γὰρ στερητικὴ ἀπόφασις ἡ λέγουσα ῾ ἄνθρωπος ἄδικος οὐκ ἔστιν ’ ἁρμόζει οὐ μόνον ἐπὶ <τῶν δικαίων> ἀνθρώπων ἀλλὰ καὶ ἐπὶ παίδων καὶ ἐπὶ τῶν ἐχόντων μέσην τὴν ἕξιν · ὡσαύτως καὶ ἡ ἐκ μεταθέσεως ἀπόφασις ἡ λέγουσα ῾ ἄνθρωποςοὐ δίκαιος οὐκ ἔστιν’ ἐπὶ τῶν αὐτῶν ἁρμόζει . ἡ μέντοι κατάφασις ἡ ἁπλὴ ἡ λέγουσα ῾ ἄνθρωπος δίκαιός ἐστιν ’ ἐπὶ μόνων τῶν δικαίων ἁρμόζει . πάλιν ἡ κατάφασις ἡ ἐκ μεταθέσεως ἡ λέγουσα ῾ ἄνθρωπος οὐ δίκαιός 〈 ἐστιν〉’ ἐπ’ ἔλαττόν ἐστι τῆς ἁπλῆς ἀποφάσεως τῆς λεγούσης ῾ ἄνθρωπος δίκαιος οὐκ ἔστιν’ . ἡ μὲν γὰρ στερητικὴ κατάφασις μόνον ἐπὶ τῶν ἀδίκων λέγεται , ἡ δὲ ἁπλὴ ἀπόφασις οὐ μόνον ἐπὶ τῶν ἀδίκων ἀλλὰ καὶ ἐπὶ παίδων καὶ ἐπὶ λίθων καὶ ἁπλῶς ἐπὶ τῶν μηδὲ ὅλως δεκτικῶν ὄντων τῆς δικαιοσύνης . ὥσπερ οὖν ἡ στερητικὴ κατάφασις ἐπ ἔλαττόν ἐστι τῆς ἁπλῆς ἀποφάσεως , οὕτως καὶ ἡ ἐκ μεταθέσεως κατάφασις ἡ λέγουσα ῾ ἄνθρωπος οὐ δίκαιός ἐστιν ’ ἐπ’ ἔλαττόν ἐστι τῆς ἁπλῆς ἀποφάσεως τῆς λεγούσης ῾ ἄνθρωπος δίκαιος οὐκ ἔστν᾿ . ἡ μὲν γὰρ ἁπλὴ ἀπόοὕτω φάσις , ὡς εἴρηται , ἁρμόζει καὶ ἐπὶ τῶν λίθων καὶ ἐπὶ τῶν παίδων καὶ ἐπὶ τῶν ἀδίκων · ἡ δὲ ἐκ μεταθέσεως κατάφασις ἐπὶ μὲν τῶν παίδων ἁρμόζει καὶ ἐπὶ τῶν ἐχόντων μέσην ἕξιν , οἷον τῶν μὴ δικαίων μήτε ἀδίκων , ἐπὶ δὲ τῶν λίθων οὐχ ἁρμόζει · οὐδεὶς γὰρ λέγει ὅτι ὁ λίθος ἄνθρωπος οὐ δίκαιός ἐστιν · ψευδὴς γὰρ ἡ πρότασις εὑρεθήσεται . ἡ δὲ ἁπλῆ ἀπόφασις ἡ λέγουσα ὑπόθου ὁ λίθος ) ῾ ἄνθρωπος δίκαιος οὐκ ἔστιν ’ ἀναιρεῖ καὶ τὸ δίκαιον ἐκ τοῦ λίθου καὶ τὸν ἄνθρωπον . ἡ δὲ ἄλλη ἐκ μεταθέσεως κατάφασις | ἡ λέγουσα ῾ ὁ λίθος ἄνθρωπος οὐ δίκαιός ἐστι’ τοῦτό φησιν ὅτι ἄνθρωπος μέν ἐστιν ὁ λίθος , οὐ δίκαιος δέ . ὥστε καθολικωτέρα ἡ ἁπλῆ ἀπόφασις τῆς ἐκ μεταθέσεως καταφάσεως . οὐκέτι δὲ ἀντιστρέφει · οὐ γὰρ ὃ·ν λόγον ἔχουσιν αἱ στερητικαὶ προτάσεις πρὸς τὰς ἐκ μεταθέσεως προτάσεις , τὸν αὐτὸν λόγον ἕξουσι κατὰ τὸ καθολικώτερον καὶ τὸ μερικώτερον αἱ ἁπλαῖ . ἡ μὲν γὰρ στερητικὴ κατάφασις ἡ λέγουσα ῾ ἄνθρωπος ἄδικός ἐστι᾿ μερικωτέρα ἐστίν , ὡς ἐρρέθη , τῆς ἐκ μεταθέσεως καταφάσεως τῆς λεγούσης ῾ ἄνθρωπος οὐ δίκαιός ἐστιν᾿ · ἡ δὲ ἁπλῆ ἀπόφασις καθολικωτέρα ἐκείνης ἀποδέσικται κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον . ἐπειδὴ ἡ στερητικὴ κατάφασις μερικωτέρα ἐστὶ τῆς ἐκ μεταθέσεως καταφάσεως , οὐκοῦν καὶ ἡ ἀπόφασις αὐτῆς ἡ λέγουσα ‘ ἄνθρωπος ἄδικος οὐκ ἔστιν’ 〈 καθολικωτέρα τῆς ἐκ μεταθέσεως ἀποφάσεως τῆς λεγούσης ῾ ἄνθρωπος οὐ δίκαιος οὐκ ἔστιν’> · ἡ δὲ ἁπλῆ κατάφασις μερικωτέρα ἐκείνης ἀποδέδεικται . καλῶς <οὖν> ὅτι τῶν δ μορίων τὰ μὲν ἐκ μεταθέσεως οὕτως ἀκολουθοῦσιν ταῖς ἁπλαῖς καταφάσεσι καὶ ἀποφάσεσιν ὡς αἱ στερητικαὶ προτάσεις , οὐκέτι δὲ ἀντιστρέφει . στρέφει . καὶ ταῦτα μὲν ἐπὶ τῶν ἀπροσδιορίστων προτάσεων . κατὰ τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ ἐπὶ τῶν προσδιωρισμένων προτάσεων ἡ ἀκολουθία · πλήν γε αἱ κατὰ διάμετρον κείμεναι προτάσεις οὐχ ὁμοίως συναληθεύουσιν ἐπὶ τῆς ἐνδεχομένης ὕλης ὥσπερ ἐκεῖ · ἐκεῖ μὲν γὰρ ἀεὶ συναληθεύουσιν αἱ διαγώνιοι , τοῦτ’ ἔστιν ἐπὶ τῶν ἀπροσδιορίστων · ἐπὶ δὲ τῶν προσδιωρισμένων προτάσεων ποτὲ μὲν συναληθεύουσι ποτὲ δὲ συμψεύδονται . καὶ τοῦτο δῆλον ἐκ τοῦ διαγράμματος · οἷον ἐν μὲν τῷ 7 . διαγράμματι κεῖται ‘ἄνθρωπος δίκαιός ἐστιν’ ἁπλῆ κατάφασις , διαγώνιος δὲ ταύτῃ κεῖται ἡ ἐκ μεταθέσεως κατάφασις ἡ λέγουσα ῾ ἄνθρωπος οὐ δίκαιός ἐστιν’ . ἀμφότεραι οὖν ὁμολογυμένως ἀληθεῖς , καὶ ἡ λέγουσα ῾ ἄνθρωπος δίκαιός ἐστι’ διὰ Σωκράτην καὶ ἡ λέγουσα ‘ ἄνθρωπος οὐ δίκαιός ἐστι’ δι’ Ἄνυτον ἢ τὸ παιδίον . πάλιν | κεῖται ἐπ’ εὐθείας ‘ἄνθρωπος δίκαιος οὐκ ἔστιν᾿ ἁπλῆ ἀπλῆφασις , ταύτῃ δὲ διαγώνιος κεῖται ἡ ἐκ μεταθέσεως ἀπόφασις ἡ λέγουσα ‘ἄνθρωπος οὐ δίκαιος οὐκ ἔστι’ . συναληθεύουσιν · ἡ μὲν γὰρ ἀπόφασις ἡ λέγουσα ῾ ἄνθρωπος δίκαιος οὐκ ἴ’ ἐπὶ παιδίων ἀληθεύει , ἐπὶ αὐτῶν δὲ τούτων ἀληθεύει πάλιν καὶ ἡ ἐκ μεταθέσεως ἀπόφασις . ὥστε ἀποδέδεικται ὅτι ἀεὶ ἐπὶ τῶν ἀπροσδιορίστων αἱ διαγώνιοι · συναληθεύουσιν . ἐπὶ δὲ τῶν προσδιωρισμένων κείσθω ἄνω πρότασις ἁπλῆ κατάφασις οἷον ἶπάς ἄνθρωπος δίκαιός ἐστι᾿ ψευδὴς οὖσα ὁμολογουμένως · ἐπ’ εὐθείας ταύτῃ κεῖται ἑτέρα πρότασις ἀντιφατικῶς μαχομένη ἡ λέγουσα ‘ oὐ πᾶς ἄνθρωπος δίκαιός ἐστιν’ . πάλιν δὲ ἡ ἐκ μεταθέσεως ἀπόφασις ὑποκάτω κείσθω ἑπομένη τῇ καθόλου καταφάσει ἡ λέγουσα ῾ οὐ πᾶς ἄνθρωπος οὐ δίκαιός ἐστιν᾿ · ἐπ’ εὐθείας δὲ ταύτῃ κεῖται ἡ κατάφασις αὕτη ἡ λέγουσα ῾ πᾶς ἄνθρωπος οὐ δίκαιός ἐστιν ’ . αἱ μὲν οὖν διαγώνιοι καθόλου οἷον ἡ ἁπλῆ κατάφασις καὶ ἡ ἐκ μεταθέ - σεως συμψεύδονται , ἥ τε λέγουσα ῾ πᾶς ἄνθρωπος δίκαιός ἐστι’ καὶ ἡ λέγουσα ῾ πᾶς ἄνθρωπος οὐ δίκαιός ἐστιν᾿ · αἱ δὲ ἄλλαι διαγώνιοι , ἥ τε λέγουσα ἰού πᾶς ἄνθρωπος δίκαιός ἐστι ’ καὶ ἡ ἰού πᾶς ἄνθρωπος οὐ δίκαιος’ συναληθεύδιν · ἀληθὲς γὰρ εἰπεῖν ἰού πᾶς ἄνθρωπος δίκαιός δίκαιός καὶ τὸ λέγειν ἰού πᾶς ἄνθρωπος οὐ δίκαιός ἐστιν ’ . εἶτα παρακατιὼν ὑπόδειγμά τι τίθησιν καὶ τῶν προτάσεων τῶν ἐχουσῶν τὸν ὑποκείμενον ἀόριστον · ποῖαι δέ εἰσιν αὗται , ἤδη μεμαθήκαμεν . ἐπεὶ οὖν ταῦτα εἴπομεν καὶ τὸ ἱκανὸν μέγεθος ἀπείληφεν ἡ παροῦσα θεωρία , φέρε ταύτην ἐνταῦθα καταπαύοντες τὴν λέξιν πολυπραγμονήσωμεν , ἵνα , εἴ πού τι δέοι , σαφηνίσωμεν κατὰ δύναμιν . p . 19b20 Οἷον ἔστι δίκαιος ἄνθρωπος · τὸ ἔστι τρίτον φημί συγκεῖσθαι ὄνομα ἢ ῥῆμα ἐν τῇ καταφάσει . ἰστέον ὅτι τὸ συγκεῖσθαι οὐ καλῶς εἶπεν · οὐ γὰρ σύγκειται ἐκ δύο τινῶν ἢ πλειόνων τὸ ἔστι · πᾶν γὰρ συγκείμενον τοὐλάχιστον ἐκ δύο τινῶν σύγκειται . σὺ οὖν λαβὲ τὸ δυγκεῖσθαι ἢ ἀντὶ τοῦ προσκεῖσθαι , ὅπερ αὐτὸς μικρὸν ὕστερον τῷ συγκεῖσθαι ἐπήγαγεν , ἢ συγκεῖσθαι ἀντὶ τοῦ σὺν τοῖς ἄλλοις κεῖσθαι , οἷον σὺν τῷ κατηγορουμένῳ καὶ ὑποκειμένῳ . ὄνομα δὲ ἢ ῥῆμα εἶπεν νῦν οἷον ῾ ᾦ βούλῃ ὀνόματι καλέσῃς αὐτό.’ εἶπεν ὄνομα τῷ κοινῷ προσρήματι · εἴπομεν γὰρ ὅτι καὶ τὸ ὄνομα τὸ παρ’ ἡμῖν καὶ τὸ ῥῆμα καὶ πᾶν μέρος λόγου ὄνομα ἐπεκάλουν οἱ παλαιοί . εἰ δὲ ῥῆμα εἴποις τὸ ἔστι , τότε τῷ ἰδικῷ ὀνόματι καλεῖς αὐτό . ἰστέον δὲ ὅτι κατάφασιν καὶ ἀπόφασιν λέγει τὰς ἁπλᾶς προτάσεις , οὐχ ὡς καὶ τῶν ἄλλων μὴ οὐσῶν καταφάσεων καὶ ἀποφάσεων , ἀλλὰ τὰς ἁπλᾶς λέγει καταφάσεις καὶ ἀποφάσεις , ἐπειδὴ αὗται κυριώτεραί εἰσιν τῶν ἄλλων προτάσεων . p . 19b24 Λέγω δὲ ὅτι τὸ ἔστι ἢ τῷ δικαίῳ προσκείσεται ἢ τῷ οὐ δικαίῳ . ἐνταῦδθα καλῶς εἶπεν ἐπὶ τοῦ ἔστι προσκείσεται * * * ἁπλῆν ἐσήμανεν πρότασιν , ἐν δὲ τῷ εἰπεῖν οὐ δικαίῳ τὴν ἐκ μεταθέσεως ‘ἔστιν οὐ δίκαιος ἄνθρωπσς᾿ . Ἐντεῦθεν τὰς ἐκ μεταθέσεως προτάσεις παραδίδωσι . καὶ ἄξιον ζητῆσαι περὶ τῆς ἐκ μεταθέσεως ἀποφάσεως ἆρά γε κατάφασιν σημαίνει ἢ ἀπόφασιν . λέγομεν τοίνυν ὅτι ἡ ἐκ μεταθέσεωσ ἀπόφασις ἕπεται τῇ ἁπλῇ καταφάσει · καὶ εἰκότως , διότι ἐπὶ τῶν ὄντων ὅταν ληφθῶσιν δύο ἀρνήσεις ἐπὶ διαφόρων ὅρων κείμεναι ἢ προσρήματος πρόσρημα δέ φημι ἢ τὸν προσδιορισμὸν ἢ τὸν τρίτον προσκατηγορούμενον ) πάντως κατάφασιν σημαίνουσιν , οἷον ῾ ἄνθρωπος δίκαιός ἐστιν , ἄνθρωπος οὐ δίκαιος οὐκ ἔστιν᾿ · ἐνταῦθα τὸ ῾ οὐ δίκαιος οὐκ ἔστι’ κατάφασιν δηλοῖ . ὅταν δὲ ἐπὶ τῶν μὴ ὄντων ληφθῶσιν , ἀδιάφορον · ἡ αὐτὴ γὰρ ἐκ μεταθέσεως ἀπόφασις ἐπὶ τῶν ἀδιαφόρων , οἷον τῶν μήτε δικαίων μήτε ἀδίκων , οὐκ ἔχει τὴν αὐτὴν κατάφασιν . ἐπὶ διαφόρων δὲ ὅρων εἴπομεν διὰ τὴν Ἀττικὴν συνήθειαν · πολλάκις γὰρ αὐτοὶ τὰς δύο ἀρνήσεις καὶ ἀλλεπαλλήλως τιθέντες ἀντὶ μιᾶς ἀρνήσεως αὐτὰς λαμβάνουσιν . ὡς τὸ ’οὐ μὴ ποιήσεις᾿ | ἀντὶ τοῦ ῾οὐ ποιή - σεις᾿ καὶ ἕτερά τινα τοιαῦτα . p . 19b30 Ταῦτα μὲν οὖν , ὥσπερ ἐν Ἀναλυτικόῖς λέγεται , οὕτως τέτακται . ἰστέον ὅτι ὅσον ἐκ τῆς φράσεως του ῥητοῦ τούτου πρότερά εἰσιν τὰ Ἀναλυτικὰ τῆς παρούσης πραγματείας · εἶπεν γὰρ ὡς ἐν τοῖς Ἀναλυτικοῖς λέγεται . λαβὲ οὖν τὸ λέγεται ἀντὶ τοῦ λεχθήσεται · σκοπὸν γὰρ ἔχων περὶ ἐκείνων γράψαι εἶπεν τὸ λέγεται . p . 19b31 ‘Oμοίως δὲ ἔχει κἀν καθόλου τοῦ ὀνόματος ᾖ ἡ κατάφασις . ἐπειδὴ δὲ πάντα ὅσα εἶπεν ἄνω ὡς ἐπὶ τῶν ἀπροσδιορίστων προτάσεων ἐγύμνασεν , φησὶ νῦν ὅτι καὶ ἐπὶ τῶν προσδιωρισμένων τὸ αὐτὸ συμβήσεται . p . 19b35 Πλὴν οὐχ ὁμοίως τὰς κατὰ διάμετρον ἐνδέχεται συναληθεύειν · ἐνδέχεται δέ ποτε . εἴπομεν καὶ ἐν τῇ θεωρίᾳ ὅτι διααἱ ἀεὶ συναληθεύουσαι ἄνθρωπος δίκαιός ἐστι ἄνθρωπος δίκαιος οὐκ ἔστι ἄνθρωπος οὐ δίκαιος οὐκ ἔστι ἄνθρωπος οὐ δίκαιός ἐστι αἱ ποτὲ μὲν ἀληθεύουσαι ποτὲ δὲ ψευδόμεναι πᾶς ἄνθρωπος δίκαιός ἐστι ψ οὐ πᾶς ἄνθρωπος δίκαιός ἐστι οὐ πᾶς ἄνθρωπος <οὐ> δίκαιος ς πᾶς ἄνθρωπος οὐ γݲ ἐπ’ ἔλαττον | ἄνθρωπος δίκαιός ἐστι | ἁπλαῖ | ἄνθρωπος δίκαιος οὐκ ἔστι πλέον Χ # x772 ; ἐπὶ πλέον | ἄνθρωπος ἄδικος οὐκ ἔστι | στερητικαὶ | ἄνθρωπος ἄδικός ἐστι | ἔλαττον TN χݲ ἐπὶ πλέον | ἄνθρωπος οὐ δίκαιος οὐκ ἔστι | ἐκ μεταθέσεως | ἄνθρωπος ἐστι | ἐπ’ ἔλαττον γ φοράν τινα ἔχουσιν αἱ προσδιωρισμέναι προτάσεις πρὸς τὰς ἀπροσδιορίστους . ἐπὶ γὰρ τῶν ἀπροσδιορίστων αἱ διαγώνιοι τὰς αὐτὰς γὰρ λέγει κατὰ διά - μετρον ) ἀεὶ συναληδεύουσιν , ἐπὶ δὲ τῶν προσδιωρισμένων ἡ μὲν τῶν διαγωνίων ἀληθεύει , ἡ δὲ συμψεύδεται . τοῦτο οὖν αἰνίττεται διὰ τοὐ ῥητοῦ τούτου . p . 19b37 Ἄλλαι δὲ πρὸς τὸ οὐκ ἄνθρωπος ὡς ὑποκείμενόν τι προστεθέντες . ἐπειδὴ τὰς ὡρισμένον ἐχούσας τὸν ὑποκείμενον προτάσεις ἐγύμνασεν , φησὶν ὅτι εἰσὶν καὶ ἄλλαι προτάσεις ἀόριστον ἔχουσαι τὸ ὑποκείμενον καὶ ὁμοίως τὰς καταφάσεις καὶ ἀποφάσεις ποιοῦσαι · πλὴν κεχωρισμέναι εἰσὶν αὗται τῶν ἐχουσῶν ὡρισμένον τὸ ὑποκείμενον . ταῦτα ἔχει ἡ πράξις . <Πρᾶξις βݲ.> p . 20a3 Ἐφ᾿ ὅσων δὲ τὸ ἔστι μὴ ἁρμόττῃ ἐπὶ τοῦ ὑγιαίνειν καὶ βαδίζειν , ἐπὶ τούτων τὸ αὐτὸ ποιεῖ οὕτως τιθέμενον ὡς ἂν εἰ τὸ ἔστι προσήπτετο , καὶ τὰ ἑξῆς . Τοῦτο τὸ θεώρημα , ὃ νῦν Ἀριστοτέλης παραδίδωσιν , τινὲς τῶν ἐξηγητῶν ὑπέλαβον αὐτὸν λέγειν , ὅτι ὥσπερ ἐγένετο ἀκολουθία καὶ τάξις τῶν προτάσεων . , αἷς ἦν τὸ ἔστι τρίτον προσκατηγορόύενον , οὕτως ἐστὶ καὶ ἡ ἀκολουθία καὶ ἡ τάξις καὶ ἐν ταῖς προτάσεσιν , ἐν αἷς ἀντὶ τοῦ ἔστιν ἕτερον ῥῆμα λαμβάνομεν , οἷον ῾ ἄνθρωπος δίκαιος βαδίξει᾿ . ὅτι δὲ τοῦτο οὐκ ἔστιν ἀληθὲς δῆλον · οὐ γάρ ἐστιν ἐνταῦθα ἡ πρότασις ἐκ τρίτου προσκατηγορουμένου , ἀλλὰ συνθετός ἐστιν ὁ ὑποκείμενος . ἀδύνατον γάρ ἐστιν ἕτερόν τι ῥῆμα τρίτον προσκατηγορεῖσθαι ὡσαύτως · καὶ ἐνταῦθα δὲ προσδιωρίσατο καὶ ἐν τοῖς Ἀναλυτικοῖς εἶπεν , ὡς ἔχομεν σὺν θεῷ μαθεῖν . ἄλλοι δὲ λέγουσιν ὅτι τὸ ζητούμενον ἐν τούτοις ἐστὶν ὡς ἐν ταῖς προτάσεσιν ἐν αἷς δυνάμει θεωρεῖται τὸ ἔστιν , ὡς ἐν τῷ ῾ Σωκράτης βαδίζει᾿ ἐνταῦθα γὰρ δυνάμει πρόσκειται τὸ ἔστιν · ἀναλυόμενον γὰρ τὸ ῥῆμα εἰς τὴν οἰκεῖαν μετοχὴν μετὰ τοῦ ἔστι ῥήματος ἀναλύεται , ὡς τὸ ‘Σωκράτης βαδίζει᾿ ἀντὶ τοῦ ῾ Σωκράτης βαδίζων ἐστίν᾿ ) , ὅταν οὖν οὕτως γένηται ῾ Σωκράτης βαδίζων ἐστί᾿ , ‘Σωκράτης οὐ βαδίζων ἐστίν᾿ , ἆρα κατάφασίς ἐστι ἢ ἀπόφασις · καὶ λέγει ὅτι ἀπόφασις . τοῦτο δὲ ἐνταῦθα ζητήσεως οὐκ ἔστιν ἄξιον . τίς γὰρ ἀποκλήρωσις τὴν μὲν ῾ ἄνθρωπος οὐ δίκαιός ἐστι᾿ κατάφασιν εἶναι , τὴν δὲ ῾ ἄνθρωπος οὐ βαδίζων ἐστί᾿ μὴ εἶναι κατάφασιν ; ἡμεῖς δὲ λέγομεν , ἐπειδὴ ἐμνημόνευσεν προσεχῶς καὶ παράδειγμά τι τέθεικεν τῶν προτάσεων τῶν ἐχουσῶν τὸν ὑποκείμενον ἀόριστον ἔκ τε τοῦ κατηγορουμένου καὶ τοῦ ὑποκειμένου μόνων συγκειμένων , οἷον ‘ <ἔστιν> οὐκ ἄνθρωπος , ἔστι πᾶς οὐκ ἄνθρωπος᾿ , καὶ πάλιν ἐκ τοῦ κατηγορουμένου καὶ ὑποκειμένου καὶ τρίτου προσκατηγορουμένου ῾ οὐκ ἄνθρωπος δίκαιός ἐστι , πᾶς οὐκ ἄνθρωπος δίκαιός ἐστι’ , φοβηθεὶς μήπως ὑποπτεύσῃ τις * * * καὶ ταὐτὸν ἡγησάμενος τὸν πᾶς προσδιορισμὸν τῷ ἄνθρωπος ὀνόματι , καὶ ποιήσῃ τὴν ἀπόφασιν τῆς ῾ πᾶς οὐκ ἄνθρωπος δίκαιός ἐστιν᾿ καταφάσεως ῾ οὐ πᾶς | ἄνθρωπος δίκαιός ἐστι’ καὶ μηκέτι φυλάξῃ τὴν οὔ ἄρνησιν ἐν τῷ ὑποκειμένῳ , λέγει νῦν ὅτι οὐ δεῖ οὕτως ποιῆσαι τὴν ἀπόφασ·ν , ἀλλὰ δεῖ φυλάξαι τὸ ἀρνητικὸν μόριον ἐν τῷ ὑποκειμένῳ , ὡς ἦν ἐν τῇ καταφάσει , καὶ ποιῆσαι τὴν ἀπόφασιν ἰού πᾶς οὐκ ἄνθρωπος δίκαιός ἐστι’ ἢ ῾ πᾶς οὐκ ἄνθρωπος δίκαιος οὐκ ἔστιν ’ . ὁ γὰρ πᾶς , ὅπερ ἀνωτέρω εἴρηται , οὐ σημαίνει τινὰ καθολικὴν φύσιν , ὥσπερ τὸ ζῷον λογικὸν θνητὸν τὸν ἄνθρωπον , ἀλλὰ τοῦτο σημαίνει ὅτι καθόλου ὄντος τοῦ ὑποκειμένου τὸ κατηγορούμενον πᾶσι τοῖς ὑπὸ τὸ ὑποκείμενον ὑπάρχει . καὶ δῆλα τὰ παραδείγματα τέθεικεν . Εἶτα ἐπειδὴ ἐν τῷ προειρημένῳ παραδείγματι οὐκ ἐμπεριείχετο ἡ καθόλου ἀπόφασις ἡ λέγουσα ῾ οὐδεὶς ἄνθρωπος δίκαιός ἐστι᾿ , ζητεῖται ποία πρότασις ταύτῃ ἕπεται . καὶ ἀποφαίνεται ὅτι ἡ καθόλου τε καὶ ἐκ μεταθέσεως οὖσα κατάφασις . οἷον ἁπλῆ ἀπόφασις ῾ οὐδεὶς ἄνθρωπος πτερωτός ἐστι’ · ταύτῃ ἕπεται ῾ πᾶς ἄνθρωπος οὐ πτερωτός ἐστιν ’ . ἀκολουθεῖ δὲ καὶ ἡ μερικὴ κατάφασις τῇ μερικῇ ἀποφάσει ποτέ . ῾ τὶς ἄνθρωπος δίκαιός ἐστι’ μερικὴ κατάφασις , ῾ οὐ πᾶς ἄνθρωπος δίκαιός ἐστι’ μερικὴ ἀπόφασις . οὕτως μὲν Ἀριστοτέλης ἐπὶ τῶν παραδειγμάτων ἀπέδειξεν ποία πρότασις ποίᾳ προτάσει ἕπεται . ὁ δὲ Πρόκλος καθόλου μέθοδόν τινα τῆς τούτων εὑρέσεως παραδίδωσιν . ἡ δὲ μέθοδός ἐστι τοιαύτη · ἐὰν προταθῇ τις πρότασις , φύλαξον τὸν αὐτὸν ὑποκείμενον καὶ τὸ αὐτὸ ποσόν , ἄλλαξον δὲ τὸ αὐτὸ ] ποιὸν καὶ τὸν κατηγορούμενον . καὶ τὸ μὲν ποιόν οὕτως · ἐὰν ἡ προταθεῖσα πρότασις καταφατική ἐστι ποίησον αὐτὴν ἀποφατικήν , καὶ ἔμπαλιν ἐὰν ἀποφατική ἐστι , ποίησον αὐτὴν καταφατικήν . τὸν δὲ κατηγορούμενον ἀμείβεις οὕτως , ἐὰν ὡρισμένον ἐστί , ποιῶν αὐτὸν ἀόριστον , καὶ τὸ ἀνάπαλιν ἐὰν ἀόριστον , ὡρισμένον . ὅταν οὖν τὸ μὲν ποσὸν τὸ αὐτὸ φυλάξῃς , οἷον εἰ μὲν μερική , μερικὴν ποιῶν , καὶ εἰ καθόλου , καθόλου , καὶ τὸν ὑποκείἔστιν μένον τὸν αὐτόν , ἀμείψῃς δὲ τὸ ποιὸν καὶ τὸν κατηγορούμενον , πάντως f . 67v εὑρήσεις τὴν ἀκολουθοῦσαν πρότασιν . οἷον προκείσθω καθόλου πρότασις ῾ πᾶς ἄνθρωπος ζῷόν ἐστι’ · φύλαξον τὸν ὑποκείμενον , τοῦτ’ ἔστι τὸν ἄνθρωπον , φύλαξον καὶ τὸ ποσόν , ἄμειψον δὲ τὸ ποιόν , ἔτι δὲ καὶ τὸν κατηγορούμενον , καὶ ποίησον ῾ οὐδεὶς ἄνθρωπος οὐ ζῷόν ἔστιν᾿ · ὅπερ ταὐτὸν φθέγγεται τῇ προταθείσῃ προτάσει . ὡσαύτως ἕξει καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τῶν προσδιωρισμένων προτάσεων , καὶ ταῖς καταφάσεσιν αἱ ἀποφάσεις ἕπονται κατὰ τὴν μέθοδον ταύτην καὶ ταῖς ἀποφάσεσιν αἱ καταφάσεις . ἐπὶ δὲ τῶν ἀπροσδιορίστων ταῖς μὲν καταφάσεσιν ἕπονται αἱ ἀποφάσεις , οὐκέτι δὲ ἀντισρόφως ταῖς ἀποφάσεσιν αἱ καταφάσεις · ἐδείχθη γὰρ ὅτι ἡ ἐκ μεταθέσεως κατάφασις μερικωτέρα ἐστὶ τῆς ἁπλῆς ἀποφάσεως , καὶ εἰκότως οὐχ ἕπεται · τὸ γὰρ μερικὸν τῷ καθολικωτέρῳ ἕπεσθαι οὐκ ἐγχωρεῖ . ταῦτα ἔχει ἡ θεωρία . p . 20a23 Φανερὸν δὲ ἐπὶ μὲν τῶν καθ’ ἕκαστον , εἰ ἀληθὲς ἐρωτηθέντα ἀποφῆσαι , ὅτι καταφῆσαι ἀληθές · οἷον ἆρα Σωκράτης σοφός ; οὔ . Σωκράτης ἄρα οὐ σοφός ἐστι . πληρώσας τὸν περὶ τῆς ἀκολουθίας τῶν προτάσεων λόγον ἐντεῦθεν ἕτερά τινα τοῖς εἰρημένοις ἀκόλουθα θεωρήματα παραδίδωσιν . ἀλλὰ πρῶτον τὴν ἀναφανεῖσαν ἡμῖν ἀπορίαν εἰς τὸ διάγραμμα τὸ περὶ τῆς ἀκολουθίας τῶν προτάσεων διεξέλθωμεν · μετὰ δὲ ταῦτα τὰ τούτοις ἀκόλουθα μαθησόμεθα . ἐρρέθη γὰρ τοίνυν ἐν τῷ διαγράμματι ὅτι ἡ ἐκ μεταθέσεως κατάφασις ἀπροσδιόριστος μερικωτέρα τῆς ἁπλῆς ἀποφάσεως οὖσα τυγχάνει . ἦν δὲ αὕτη ἡ λέγουσα ‘ἄνθρωπος οὐ δίκαιός ἐστι’ , καὶ εἶπον ὅτι τῆς λεγούσης ῾ ἄνθρωπος δίκαιος οὐκ ἁπλῆς ἁπλῆς ἀποφάσεως μερικωτέρα ἐστίν . κατεσκεύασαν δὲ τοῦτον τὸν τρόπον · ἐλάμβανον τὸν κατηγορούμενον σύνθετον καὶ ἐδείκνυον ὅτι ἐφ’ ὅσων μὲν αὕτη ἀληθής ἐστιν , ἐκείνη οὐκ ἔστιν ἀληθής , ἤγουν ἡ ἁπλῆ ἀπόφασις · ὥστε ἐκ τούτων συνάγεσθαι ὅτι ἡ ἁπλὴ | ἀπόφασις καθολικωτέρα ἐστὶ τῆς ἐκ μεταθέσεως καταφάσεως . οἷον ἔστω ἐκ μεταθέσεως κατάφασις ἡ λέγουσα ῾ τὸ παιδίον ἄνθρωπός ἐστιν οὐ δίκαιος᾿ · ἀληθής ἐστι καὶ ἁρμόζει · ἔστω καὶ ἀπόφασις ἡ λέγουσα ῾ τὸ παιδίον ἄνθρωπος δίκαιος οὑκ ἔστιν᾿ · ψευδής 〈 ἐστι 〉 . ὥσθ’ αὕτη μὲν καθολικωτέρα ἐστίν , ἐκείνη δὲ ἡ ἐκ μεταθέσεως καταφατικὴ μερικωτέρα . καὶ οὕτως μέντοι δῆθεν ἀπέδειξαν · ἡμεῖς δὲ λέγομεν μηδὲν διαφέρειν κατὰ τὸ σημαινόμενον τὴν ἁπλῆν ἀπόφασιν τῆς ἐκ μεταθέσεως καταφάσεως , εἴτε ἀπλοῦς ἐστιν ὁ κατηγορούμενος εἴτε σύνθετος . εἰ γὰρ δείξωμεν ὅτι ἐφ’ ὅσων ἀληθεύει ἡ μία τούτων , πάντως καὶ ἡ λοιπὴ συναληθεύει , καὶ ἐφ’ ὅσων ψεύδεται , πάντως καὶ ἡ λοιπὴ συμψεύδεται , δῆλον ὅτι οὐδὲν διαφέρουσιν ἀλλήλων . ὥσπερ γὰρ εἰ δείξωμεν ὅτι ἐφ’ ὅσων κατηγορεῖται ὁ ἄνθρωπος , ἐπὶ τοσούτων καὶ τὸ γελαστικόν , καὶ διὰ τοῦτο ἐξισάζουσιν καὶ ἀντιστρέφουσι πρὸς ἄλληλα καὶ μηδεμία τούτων ἐστὶ διαφορά , οὕτως καὶ ἐπὶ τῶν προκειμένων · ἀλλὰ πρῶτον τοῦτο διορισόμεθα , ὅτι ὁ κατηγορούμενος ἐν ταῖς προτάσεσιν ἢ ἁπλοῦς ἐστιν ἢ σύνθετος · καὶ δῆλα τὰ παραδείγματα . ὑποκείσθω οὖν νῦν ἁπλοῦς ὁ κατηγορούμενος ἐν ἀμφοτέραις ταῖς προτάσεσιν , καὶ σκοπήσωμεν ἐπὶ πάσης ὕλης καὶ ἐπὶ παντὸς χρόνου τὰς προτάσεις . ἔστω ῾ τὸ παιδίον οὐ δίκαιόν ἐστιν ) ἐκ μεταθέσεως κατάφασις ἐπὶ τῆς ἐνδεχομένης ὕλης καὶ ἐπὶ τοῦ ἐνεστῶτος χρόνου · πάλιν <‘ τὸ παιδίον οὐ πτερωτόν ἐστιν’ ἐπὶ τῆς ἀδυνάτου ὕλης καὶ ἐπὶ τοῦ ἐνεστῶτος χρόνου 〉 · ἀμφότεραι αὗται ἀληθεῖς καθεστήκασιν · ῾ τὸ παιδίον οὐκ ἀναπνέον ἐστίν᾿ , ἐκ μεταθέσεως κατάφασις ἐπὶ τῆς ἀναγκαίας ὕλης καὶ τοῦ ἐνεδτῶος χρόνου , ψευδὴς οὖσα . εἰπὲ οὖν καὶ τὰς ἁπλᾶς ἀποφάσεις τῆς μὲν πρώτης ῾ τὸ παιδίον δίκαιον οὐκ ἔστι᾿ , ῾ τὸ παιδίον πτερωτὸν οὐκ ἔστι’ τῆς δευτέρας · καὶ αὗται αἱ ἀποφάσεις ἀληθεῖς . ἡ τρίτη ῾ τὸ παιδίον οὐκ ἔστιν ἀναπνέον᾿ ψεύδεται . ὁρᾷς οὖν πῶς ἐδείξαμεν ὅτι ἐφ’ ὧν ἠλήθευσεν ἡ ἐκ μεταθέσεως κατάφασις , ἠλήθευσεν καὶ ἡ ἀπόφασις ἡ ἁπλῆ ἐφ’ ὧν δὲ ἐκείνη ψευδὴς ἐδείχθη , καὶ αὕτη . ἐπεὶ οὖν εἴπομεν | τὰς προτάσεις τὰς ἐχούσας ἀπλοῦν τὸν κατηγορούμενον , εἴπωμεν καὶ τὰς σύνθετον ἐχούσας τὸν κατηγορούμενον . ἀλλ’ ἐνταῦθα γενόμενοι τοῦ λόγου πρῶτον προσδιορισόμεθα ὅτι τὸ οὔ ἀρνητικὸν μόριον ὅλον τὸν κατηγορούμενον ἀναιρεῖ . καὶ τοῦτο εἰκότως · εἰ γάρ τις εἴποι ὅτι τὸ μὲν δίκαιον φέρε εἰπεῖν ἀναιρεῖ ἐκ τοῦ Σωκράτους ἐν τῷ λέγειν ῾ Σωκράτης ἄνθρωπος δίκαιος οὐκ ἔστι’ , τὸ δὲ ἄνθρωπος οὐκ ἀναιρεῖ , ἔστι τῇ μὲν κατάφασις πῇ δὲ ἀπόφασις τοῦ αὐτοῦ ( ἑκατέρους γὰρ <ἄν> ἀνεῖλεν , δὲ οὐκ ἀνεῖλεν ) , ὥστε ἐξ ἀνάγκης ἔσονται ἄλλαι δύο ἀποφάσεις τῆς αὐτῆς καταφάσεως . εἰ γὰρ μόνον τὸ δίκαιον ἀνεῖλεν , μεμένηκεν δὲ ὁ δεῖται καὶ ἑτέρας ἀποφάσεως εἰς τὸ ἀνελεῖν τὸν ἄνθρωπον · καὶ ἔσονται ἤτοι δύο ἀποφάσεις μιᾶς καταφάσεως , ὅπερ ἀδύνατον ( εἴπομεν γὰρ ὅτι μιᾷ ἀντίκειται ἀντιφατικῶς μαχομένη ) , ἢ καὶ <ἡ> ἐξ ἀρχῆς κατάφασις ἦν μία πρότασις ἀλλὰ δύο . ὡσαύτως δὲ καὶ ὅταν τῷ κατηγορουμένῳ συνθέτω ὄντι συνάπτεται , οἷον ῾ Σωκράτης οὐκ ἄνθρωπος δίκαιός ἐστιν’ · οὐ γὰρ ἀναιρεῖ μόνον τὸν ἄνθρωπον , ἀλλ’ ὅλον τοῦτο ὅτι οὔτε ἄνθρωπός ἐστι οὔτε δίκαιος . ἔλθωμεν τοίνυν ἐπὶ τὸ προκείμενον , καὶ ἔστω σύνθετος ὁ κατηγορούμενος , ὡς εἴρηται . λέγω τοίνυν τὴν ἐκ μεταθέσεως κατάφασιν ὅτι τὸ παιδίον οὐκ ἄνθρωπος δίκαιός ἐστιν . ἆρά γε ψεύδομαι ἢ ἀληθεύω ; καὶ αὕτη τοίνυν ψεύδεται καὶ ἡ ἐπὶ τῆς ἀδυνάτου ὕλης ἡ λέγουσα ῾ τὸ παιδίον οὐκ ἄνθρωπος πτερωτός ἐστιν᾿ . εἰπὲ καὶ ἐπὶ τῆς ἀναγκαίας ὕλης , ὅταν καὶ ἀληθὴς γένηται , ῾τὸ παιδίον οὐ λίθος ἐστὶν ἄψυχος᾿ · ἐνταῦθα γὰρ ἀληθεύει , ἐπειδὴ οὔτε λίθος ἐστὶν οὔτε ἄψυχος . μετὰ οὖν τὰς ἐκ μεταθέσεως καταφάσεις εἰπὲ καὶ τὰς ἁπλάς ἀποφάσεις ἐπὶ τῶν τριῶν ὑλῶν συνθέτου ὄντος κατηγορουμένου · οἷον ῾τὸ παιδίον ἄνθρωπος δίκαιος οὐκ ἔστι᾿ , ῾τὸ παιδίον ἄνθρωπος πτερωτὸς οὐκ ἔστιν’ , ῾τὸ παιδίον λίθος ἄψυχος οὐκ ἔστιν . εἰ τοίνυν εὑρεθῇ ὅτι ἐπὶ πάσης ὕλης καὶ ἐπὶ παντὸς χρόνου συναληθεύουσιν καὶ συμψεύδονται , δῆλον ὅτι οὐδὲν ἀλλήλων διαφέρουσιν . εἴπωμεν δὲ καὶ τὴν πλάνην τῶν εἰρηκότων <τὴν> <τὴν> ἐκ μερικωτέραν εἶναι τῆς ἁπλῆς ἀποφάσεως . καὶ κατασκευάζομεν οὕτως · τὸν κατηγορούμενον σύνθετον καὶ διεμέριζον αὐτὸν οὕτως ὅτι δύναμαι εἰπεῖν ὅτι τὸ παιδίον ἄνθρωπος οὐ δίκαιός ἐστιν · ἐστιν · γάρ ἀληθεύω , ἐπειδὴ τὸ παιδίον ἄνθρωπος μέν ἐστι , δίκαιος δὲ οὐκ ἔστιν . ἐν δὲ τῷ εἰπεῖν ὅτι τὸ παιδίον ἄνθρωπος δίκαιος οὐκ ἔστι ψεύδομαι · τὸ γὰρ οὔ ἐνταῦθα καὶ τὸν ἄνθρωπον ἀνεῖλεν καὶ τὸ δίκαιον ἐκ τοῦ παιδίου . ὡς αὕτη μὲν ψεύδεται , ἐκείνη δὲ ἀληθεύει . ὅτι δὲ τοῦτο λίαν ἀλόγως ἔχει ἤδη φθάσαντες ἀπεδώκαμεν · πῶς γὰρ ἐνδέχεται τὴν οὔ ἄρνησιν ὅλου τοῦ κατηγορουμένου μέσην ἐμβληθῆναι καὶ τὸ μὲν αὐτοῦ ἀνελεῖν , τὸ δὲ μὴ ἀνελεῖν ; Καὶ ἄλλως οἱ εἰρηκότες ἰὴν ἐκ μεταθέσεως κατάφασιν ἐπὶ τῶν ἀπροσδιορίστων μερικωτέραν εἶναι τῆς ἁπλῆς ἀποφάσεως ἔφασαν τὴν ἐκ μεταθέσεως ἀπόφασιν ἐπὶ πλέον εἶναι τῆς καθόλου ἁπλῆς καταφάσεως . οἷον κεῖται . ἐν τῷ δευτέρῳ διαγράμματι ῾πᾶς ἄνθρωπος δίκαιός καθόλου κατάφασις · ἐπ’ εὐθείας δὲ ταύτῃ κεῖται ἡ ἀντιφατικῶς αὐτῇ ἡ λέγουσα ῾οὐ πᾶς ἄνθρωπος δίκαιός ἐστι’ μερικὴ ἀπόφασις . πάλιν ὑπὸ τὴν ἀπλῆν καθόλου κατάφασιν κάτω τεθείκασιν ἐκ μεταθέσεως ἀπόφασιν τὴν λέγουσαν ῾ οὐ πᾶς ἄνθρωπος <οὐ> δίχαιός ἐστιν ’ · ἐπ’ εὐθείας δὲ κεῖται ταύτῃ <ἡ> ἀντιφατικῶς μαχομένη κατάφασις οὖσα ἡ λέγουσα ῾πᾶς ἄνθρωπος οὐ δίκαιός ἐστι’ . καὶ εἶπον ἡ μερικὴ ἀπόφασις ἐκ μεταθέσεως ἐπὶ πλέον ἐστὶ τῆς καθόλου ἁπλῆς καταφάσεως . πρὸς δὲ τούτοις τὸν κανόνα οὐ παρήγαγον τοῦ Πρόκλου , ὅτι εἰ βούλῃ προτάσεως τινος προταθείσης τὴν ἀκολουθοῦσαν ταύτῃ φύλαξον τὸ ὑποκείμενον καὶ τὸ ποσόν , ἄμειψον δὲ | τὸν κατηγορούμενον καὶ τὸ ποιόν · καὶ πάντως ἐκείνη ἡ πρότασίς ἐστιν ἡ ἰσοδυναμοῦσα καὶ συνακολουθοῦσα . ἔτι δὲ ὅτι ἐπὶ τῶν προσδιωρισμένων προτάσεων κατὰ τὸν προειρημένον κανόνα καὶ αἱ καταφάσεις ἀκολουθοῦσι ταῖς ἀποφάσεσιν καὶ αἱ ἀποφάσεις ταῖς καταφάσεσιν , ἐπεὶ τοίνυν ἐνταῦθα κεῖται πᾶς ἄνθρωπος δίκαιός ἐστι’ , ἕπεται δηλονότι ταύτῃ κατὰ τὸν κανόνα ῾ οὐδεὶς ἄνθρωπος οὐ δίκαιος ἐστι’ . ἐφύλαξα γὰρ καὶ τὸ ποσὸν καὶ τὸ ὑποκείμενον , ἤμειψα δὲ τὸν κατηγορούμενον καὶ τὸ ποιόν , ἐπειδὴ ἐκεῖ μὲν ἐστί , ἐνταῦθα δὲ ἀόριστος . ὥστε τῇ ἁπλῇ καθόλου καταφάσει ἕπεται ἡ ἐκ μεταθέσεως καθόλου ἀπόφασις . ἔλεγον δὲ καὶ τὴν μερικὴν ἐκ μεταθέσεως ἀπόφασιν ἐπὶ πλέον εἶναι τῆς καθόλου ἁπλῆς καταφάσεως καὶ ἀκολουθεῖν αὐτῇ . εὑρεθήσεται τοίνυν καὶ ἡ καθόλου ἐκ μεταθέσεως ἀπόφασις καὶ ἡ μερικὴ τὴν αὐτὴν δύναμιν ἔχουσαι , εἰ ἄμφω τῇ καθόλου ἁπλῇ κατα - φάσει ἕπονται . καίτοι · πῶς ἐνδέχεται τῇ μερικῇ <τὴν> καθόλου τὴν δύναμιν ἔχειν ; ὥστε ἀνάγκη ἡ τὸν κανόνα μὴ ἀληθῆ εἶναι ἢ μὴ εἶναι καθολικωτέρας τὰς εἰρημένας ἐκ μεταθέσεως τε καὶ προσδιωρισμένας προτάσεις τῶν εἰρημένων ἁπλῶν προτάσεων . Ἀλλἀ ζητῆσαι ἄξιον , πῶς εἶπεν Ἀριστοτέλης ὅτι ‘ἡνίκα τὸ ἔστιν τρίτον προσκατηγορεῖται , ἤδη διχῶς λέγονται αἱ ἀντιθέσεις . δῆλον ὅτι δ τούτων δὲ τῶν δ μορίων τὰ μὲν δύο οὕτως ἕξουσιν πρὸς τὴν κατάφασιν καὶ ἀπόφασιν κατὰ τὸ στοιχοῦν ἤτοι τὴν ἀκολουθίαν ὡς αἰ στερήσεις , τὰ δὲ δύο οὔ.’ λέγομεν οὖν ὅτι οὐδὲν ἀδύνατον συμβαίνει . οὐ γὰρ εἶπεν Ἀριστοτέλης ὅτι οὕτως ἕξουσιν οὔτε ] κατὰ τὸ καθολικώτερόν τε καὶ μερικώτερον , οὔτε δεῖ οὕτως νοεῖν , ἀλλὰ μόνον τὴν ἀκολουθίαν σημαίνων εἶπεν αὐτό ὥσπερ γὰρ ἡ στερητικὴ ἀπόφασις ἡ λέγουσα ῾ἄνθρωπος ἄδικος οὐκ ἔστιν ’ ἀκολουθεῖ τῇ καταφάσει τῇ λεγούσῃ ῾ ἄνθρωπος δίκαιός ἐστιν ’ ἁπλῇ * * * * * * εἰς τὸ ἐν τοῖς Ἀναλυτικοῖς παραδιδόμενον εἶπεν ὅλην τὴν ἀντίφασιν δεῖν ἐρωτᾶν . ὁ δὲ Ἀλέξανδρος τοῖς ἐνταῦθα προσέχων εἶπεν θάτερον μόριον τῆς ἀντιφάσεως ἐρωτᾶν . καὶ σχεδὸν τὰ αὐτὰ λέγουσιν · πλὴν σαφεστέρα ἐστὶν ἡ τοῦ ἑνὸς μορίου τῆς ἀντιφάσεως ἐρώτησις · δύναται γὰρ πρὸς αὐτὸ ἀπαντῆσαι ὁ ἐρωτώμενος καὶ ἀποκρίνασθαι ἢ τὸ ναὶ ἢ οὔ . ἐὰν γὰρ εἴποι τις ὅλον τοῦτο ‘πότερον ἡ ψυχὴ ἀθάνατός ἐστιν ἢ θνητή’ , καὶ ἀποκρινόμενος ἐκεῖνος ἢ τὸ ναὶ ἢ τὸ οὔ , ἄδηλόν ἐστι πρὸς μόριον τῆς ἀντιφάσεως τὴν ἀπόκρισιν ἐποιήσατο . ὥστε μᾶλλον ἐν τούτοις Ἰαμβλίχου προαιρετέον Ἀλέξανδρον . ἔλεγεν δὲ Ἰάμβλιχος ὅτι ὁ πυνθανόμενος , εἰ καὶ μίαν πρότασιν λέγει , ἀλλ’ οὖν δυνάμει ὅλην τὴν ἀντίφασιν ἐρωτᾷ ὁ πυνθανόμενος ] · ἐν γὰρ τῷ λέγειν ῾ πότερον ἡ ψυχὴ ἀθάνατός ἐστιν ἢ οὔ]’ πάντως καὶ τὸ ἄλλο νοεῖται οἷον θνητή . ὥστε κἂν τὴν μίαν πρότασίν τις ἐρωτήσῃ κἂν ὅλην τὴν ἀντίφασιν , ταὐτόν ἐστι.’ καὶ καλῶς μὲν λέγει · πλὴν Ἀλεξάνδρῳ μᾶλλον δεῖ πείθεσθαι διὰ τὰς προειρημένας αἰτίας . ἐν οἷς ἡ πράξις . <Πρᾶξις γݲ> . p . 21a6 Ὅπως δὲ θετέον , λέγομεν νῦν . τῶν δὴ χαὶ ἐφ’ οἷς κατηγορεῖσθαι συμβαίνει , ὅσα μὲν λέγεται κατὰ συμβεβηκὸς ἢ κατατοῦ αὐτοῦ ἢ θάτερον κατὰ θατέρου , ταῦτα οὐκ ἔσται ἕν , λοιπά . Eἴπομεν κατὰ τὴν προτεραίαν ὅτι διπλοῦν θεώρημα παραδίδωσιν ὁ φιλόσοφος μέχρι τοὐ τέλους , ἐν ᾧ ζητεῖ , ἆρα δύναται τὰ ἰδίως λεγόμενα καὶ ἅμα λέγεσθαι ἀεί , ἢ ποιὲ μὲν ἐνδέχεται ποτὲ δὲ οὔ · καὶ εἰ τὰ λεγόμενα δύναται ἀεὶ καὶ ἰδίᾳ λέγεσθαι , ἢ ποτὲ μὲν ναὶ ποτὲ δὲ οὔ . καὶ ἤδη μὲν ἔναγχος εἶπεν ὅτι τὰ ἰδίως λεγόμενα δύνανταί ποτε καὶ ἅμα λέγεσθαι , γεσθαι , οὐκ ἀεὶ δέ , ἵνα · μὴ εὑρεθῶμεν καὶ ψευδόμενοι καὶ ἀδολεσχοῦντες καὶ παρέλκοντά τινα καὶ μάταια λέγοντες . ποῖα δὲ ταῦτα ὑπάρχει , ἤδη μεμαθήκαμεν . νῦν οὖν τοὺς κανόνας παραδίδωσιν , πότε μὲν δυνατὸν τὰ ἰδίως κατηγορούμενα * * * μὴ ὦσιν ἀμφότερα συμβεβηκότα , ἢ τὸ μὲν συμβεβηκὸς τὸ δὲ οὐσία , ἢ τὸ μὲν καθολικώτερον τὸ δὲ μερικώτερον . εἰ δὲ συμβῇ ποτε τὸ μὲν καθολικώτερον τὸ δὲ μερικώτερον , οὐ μερικὸν τοῦ καθολικωτέρου προτάττεσθαι , κἄν ἄμφω συνωνύμως τοὐ αὐτοῦ . εἴπωμεν τούτων πάντων , εἰ δοκεῖ , τὰ παραδείγματα · ἀμφότερα συμβεβηκότα οἷον ῾ τὸ λευκὸν βαδίζον ἐστί’ , ῾ τὸ τὸ λευκὸν μουσικόν ἐστιν.’ εἰ γὰρ καὶ εύρεθήσεταί ποτε ἀληθὴς ἡ πρότασις ἡ λέγουσα ῾ τὸ λευκὸν βαδίζον ἐστίν᾿ , ἀλλ’ ἐπεὶ ἄλλος λόγος τοῦ λευκοῦ καὶ ἄλλος βαδίζοντος καὶ τοὐ μουσικοῦ , οὐκ ἔστι μία πρότασις . πάλιν ἔστω τὸ μὲν ἐξ αὐτῶν οὐσία , τὸ δὲ συμβεβηκός · ἐπειδὴ ἕτερος λόγος ἐστὶν οὐσίας καὶ συμβεβηκότος . οἷον ἐν τῷ λέγειν ῾ ἄνθρωπος βαδίζει᾿ ἄλλος λόγος τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἄλλος λόγος τοῦ βαδίζοντος , διὰ τοῦτο οὐ μία πρότασις · ἐνδέχεται γὰρ τὸ βαδίζειν χωρισθῆναι τοῦ ἀνθρώπου . καὶ τρίτον πρὸς τούτοις , ὅταν ἀμφότερα μὲν συνωνύμως κατηγοροῦνται , οἷον τὸ δίπουν <καὶ> τὸ ζῷον κατὰ τοῦ ἀνθρώπου , <καὶ> προτάττεται τὸ καθόλου τοῦ τοῦτ’ ἔστι τὸ ζῷον τοῦ δίποδος , δυνατόν ἐστι μίαν ποιῆσαι πρότασιν ἐκ τῶν δύο προτάσεων τῶν λεγουσῶν ῾ ἄνθρωπος δίπους ἐστόν ’ ‘ἄνθρωπος ζῷόν ἐστι ’ , τὴν λέγουσαν ῾ ἄνθρωπος ζῷον δίπουν ἐστίν’ · ὅταν δὲ τὸ ἀνάπαλιν ποιήσωμεν καὶ τὸ μεριχώτερον προτάξωμεν , ἀδύνατον . ἐν γὰρ τῷ ἀνθρώπῳ μὲν ἐμπεριέχεται τὸ δίπουν , ἐν δὲ τῷ ῾ δίπουν ’ τὸ ζῷον · καὶ ἐν τῷ λογικῷ δὲ πάλιν ἐμπεριέχεται τὸ ζῷον , καὶ ἄλλα δὲ τοιαῦτα εὑρίσκομεν . ταῦτα μὲν οὖν περὶ τῆς πρώτης πλοκῆς . Τὸ δὲ ἀντίστροφον αὐτῇ τοῦτό ἐστι , πότε δυνατὸν τὰ ἅμα λεγόμενα καὶ ἰδίᾳ λέγεσθαι · οὐ γὰρ ἀεὶ τοῦτο δυνατόν · οἷον ὅλον τοῦτο δύναμαι εἰπεῖν ἰὴ νυκτερὶς ὄρνις καὶ οὐκ ὄρνις ἐστίν ’ , 6 εὐνοῦχος ἀνήρ ἐστι καὶ οὐκ ἀνήρ ’ · χωρίσαι δὲ ταῦτα καὶ εἰπεῖν ὅτι ἡ νυκτερὶς ὄρνις ἐστίν , ὁ εὐνοῦχος ἀνήρ ἐστιν οὐ δύναμαι , ἐπειδὴ πᾶσα ὄρνις σχιζόπτερός ἐστι . καὶ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ δὲ τὸ αὐτὸ συμβέβηκεν καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων πολλῶν . ὅθεν καὶ κανόνα τινὰ καὶ ἐπὶ ταύτης τῆς πλοκῆς παραδίδωσιν , πότε δυνατόν ἐστι τὰ ἅμα 1 λεγόμενα καὶ ἰδίᾳ λέγεσθαι . φησὶν οὖν , ὁπηνίκα ἡ λέξις προφανῶς τῇ λέξει οὐ ] μάχεται , ὥσπερ ἔχει ἐπὶ τῆς ὄρνιθος καὶ οὐκ ὄρνιθος ( ἐνταῦθα γὰρ φανερῶς ἡ λέξις τῇ λέξει μάχεται ἀντιφατικῶς ) , ἢ ὅταν ἡ λέξις τῇ λέξει ἀντιφατικῶς οὐ δοκεῖ μάχεσθαι , ἐν δὲ τοῖς λόγοις ἤγουν τοῖς ὁρισμοῖς τῶν λέξεων ἀντίφασις εὑρίσκεται , τότε οὐ δυνατὸν τὰ ἅμα λεγόμενα καὶ ἰδίᾳ λέγεσθαι . οἷον ἐπὶ τοῦ νεκροῦ δύναμαι ὅλον τοῦτο εἰπεῖν ῾ ὁ τεθνεὼς νεκρὸς ἄνθρωπός ἐστιν᾿ , οὐ δύναμαι δὲ χωρὶς εἰπεῖν ὅτι ὁ ἄνθρωπός ἐστιν · ἐνταῦθα γὰρ ἡ μὲν λέξις τῇ λέξει οὐ μάχεται κατὰ ἀντίφασιν ποίαν γὰρ μάχην ἔχει τὸ νεκρὸς καὶ τὸ ἄνθρωπος ; ) οἱ δὲ ὁρισμοὶ αὐτῶν μάχονται · ὁρισμὸς γάρ ἐστι τοῦ μὲν ἀνθρώπου φέρε εἰπεῖν τὸ ζῷον λογικόν , <ὁ δὲ νεκρὸς οὔτε ζῷον οὔτε λογικὸν> ἀλλὰ ἄλογον καὶ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα . τούτοις δὲ προστίθησιν καὶ ἕτερον τρόπον · καὶ ὅταν οὔτε ἡ λέξις τῇ λέξει δοκεῖ μάχεσθαι οὔτε ὁ ὁρισμὸς τῆς λέξεως , ἀλλ’ ὅταν ἐν τῇ συνθέτῳ προτάσει εὑρεθήσεται τὸ τρίτον προσκατηγορούμενον ἤτοι τὸ ὑπαρκτικὸν ῥῆμα κατὰ συμβεβηκὸς τοῦ τότε οὐ δυνατόν ἐστι χωρίσαι καὶ ποιῆσαι μίαν κατηγορίαν . οἷον † ὑποκείσθωσαν τοῦ μὲν τοὺς τρόπους φαύλους κατὰ δὲ τὴν τέχνην τὸ ἀνάπαλιν τοὺ ἐν τῇ προτεραίᾳ τάξει ἔχων . δύναμαι οὖν ‘Σίμων σκυτεὺς ἀγαθός ἐστιν ’ ὅλον τοῦτο , <ἢ> ῾ Σίμων ἀγαθὸς σκυτεύς οὐκέτι δὲ ῾Σίμων ἀγαθός ἐστιν’ . ἐν δὲ τῇ πρώτῃ κατηγορίᾳ τὸ ἔστι συμβεβηκὸς κατηγορεῖται τοῦ Σίμωνος , οὐκέτι καθ’ αὑτό . πάλιν ἐν Ομηρος ποιητής ἐστι ’ κατὰ συμβεβηκὸς κατηγορεῖται τοῦ οὖν δύναμαι εἰπεῖν ῾Ὅμηρος ἔστι.’ τὸ γὰρ ἔστιν ὑπαρκτικὸν ῥῆμα ὅταν ἑαυτὸ κατηγορῆται καὶ οὐκέτι ὡς τρίτον προσκατηγορούμενον , τὴν ὕπαρξιν σημαίνει τοῦ πράγματος . ἕτερον πάνυ σαφέστατον παράδειγμα ἔχομεν εἰπεῖν , ὅπερ καὶ αὐτὸς τέθεικεν , ῾ τὸ μὴ ὂν · δοξαστόν ἐστι.’ τοῦτο ὅλον δύναμαι εἰπεῖν , ἐπειδὴ τὸ ἔστι τοῦ μὴ ὄντος κατὰ συμβεβηκὸς κατηγορεῖται . οὐκέτι δὲ δυνατὸν εἰπεῖν ὅτι τὸ μὴ ὂν ἔστι · δόξαν γὰρ ἔχομεν περὶ τοῦ μὴ ὄντος οὐχ ὅτι ἔστιν ἀλλ’ ὅτι οὐκ ἔστιν . ταῦτα εἰπὼν πέρας τίθησι τῷ παρόντι τρίτῳ τμήματι . p . 21α32 Τὸ δὲ μὴ ὂν ὅτι δοξαστόν ἐστιν , οὐχ ἀληθὲς εἰπεῖν τι · δόξα γὰρ οὐκ ἔστιν ὃτι ἔστιν ἀλλ’ ὅτι οὐκ ἔστιν . ἰστέον ὅτι ὑπόθεσίς ἐστι τοῦ Πλάτωνος ὅτι τὸ πᾶι τοῦτο σύγκειται ἐκ τῶν ὄντων καὶ ἐκ τῶν μὴ ὄντων · ἔλεγεν δὲ τὸ μὴ ὄν , τοῦτ’ ἔστι τὴν ὕλην , μηδὲν εἶναι τῶν ἐνεργείᾳ ὄντων . Ἀριστοτέλης οὖν φησιν ὅτι τὸ μὴ ὂν δοξαστόν ἐστιν , οὐχ ὅτι ἔστιν , ἀλλ’ ὅτι δόξαν ἔχομεν περὶ αὐτοῦ ὅτι οὐκ ἔστι . ταῦτα ἔχει ἡ πρᾶξις . Ἀρχὴ τοῦ τμήματοσς . <Πρᾶξις ᾱ.> p . 21a34 Τούτων δὲ διωρισμένων σκεπτέον ὅπως ἔχουσιν ἀποφάσεις <καὶ καταφάσεις> πρὸς ἀλλήλας , καὶ τὰ ἐξῆς . ’Ev τούτῳ τῷ δ τμήματι σκοπὸν ἔχει ὁ φιλόσοφος περὶ τῶν μετὰ τρόπου προτάσεων διαλαβεῖν , τὰ δύο ταῦτα θεωρήματα ζητῶν . πρῶτον μὲν πῶς ἀπὸ τῶν καταφάσεων γίνονται αἱ ἀποφάσεις , δεύτερον δὲ τίς ἀκολουθία τῶν τοιούτων προτάσεων . ἡμεῖς δὲ πρὸ τῆς κατὰ τὴν λέξιν ἐξηγήσεως ζητήσωμεν πρῶτον μὲν τί ἐστι τρόπος καὶ πόσοι τρόποι , καὶ τί διαφέρει τῆς ὅλης ὁ καλούμενος τρόπος · δεύτερον δὲ τίς ὁ ἀριθμὸς τῶν τοιούτων προτάσεων . ἀρξώμεθα τοῦ τρόπου . τρόπος τοίνυν ἐστὶ πρόσρημα ἤγουν φωνὴ σημαῖνον τὸ πῶς ὑπάρχει τὸ κατηγορούμενον τῷ ὑποκειμένῳ . καὶ ὁ μὲν προσδιορισμὸς τὸ ποσὸν ἐσήμανεν ἐρρέθη γὰρ ὅτι προσδιορισμός ἐστι πρόσρημα σημαῖνον ἐπὶ πόσον ὑπάρχει τὸ κατηγορούμενον τῷ ὑποκειμένῳ ) ὁ δὲ τρόπος τὸ ποιὸν ἀφορίζεται . εἰσὶ δὲ τρόποι ἀριθμῷ μὲν σχεδὸν ἀπερίληπτοι καὶ ἀκατάληπτοι , ἀνακεφαλαιούμενοι δὲ εἰς τοὺς ὅ τρόπους τούτους ἀνάγονται , ἀναγκαῖον δέ φημι καὶ ἀδύνατον ἐνδεχόμενον , δυνατόν . πᾶν γὰρ ὅπερ ἄν εἴπῃ τις πάντως ἢ ἀναγκαῖον τρόπον σημαίνει , ὡς ὅτι ὁ ἥλιος ἀεὶ κινεῖται ἐνταῦθα γὰρ τὸ ἀεὶ εἰ καὶ μὴ κυρίως ἐστὶ τρόπος , ἀλλ’ οὖν τὸν ἀναγκαῖον ὑποκρίνεται τρόπον · ἀναγκαίως γὰρ ὁ ἥλιος κινεῖται ) , ἢ ἐνδεχόμενον τρόπον σημαίνει , ὡς τὸ ῾Σωκράτης καλῶς βαδίζει ’ τὸ καλῶς τοῦ ἐνδεχομένου τρόπου ἐστὶν αἴνιγμα ) , ἢ τὸν δυνατὸν τρόπον σημαίνει , ὡς τὸ ῾Σωκράτης πάνυ φιλεῖ ’ τὸ πάνυ τὸ δυνατὸν σημαίνει ἢ τὸ ἀδύνατον , ὡς ἡνίκα εἴπωμεν ῾ τὸν τὸν Σωκράτην ἀμήχανον πτερωτὸν εἶναι.’ ὥστε οἱ · δ εἰσὶν οὗτοι τρόποι , καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος , ὤας τινες τῶν ἐξηγητῶν Ἀριστοτέλους ἐφαντάσθησαν ἐν τῷ λέγειν αὐτὸν ἐν τοῖς Ἀναλυτικοῖς ὅτι πᾶσα πρότασις ἢ τοὐ ὑπάρχειν ἐστὶν ἢ τοῦ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν ἢ τοῦ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν . ἐνόμισαν γὰρ ἐκεῖ καὶ τὸν ὑπάρχοντα τρόπον * * * ὅτι δὲ ἀδύνατον τὸν ὑπάρχοντα τρόπον εἶναι δῆλον καὶ ἐξ αὐτοῦ καθέστηκεν Ἀριστοτέλους καὶ ἐκ τῆς ἀληθείας · ἐξ αὐτοῦ μὲν τοῦ Ἀριστοτέλους , διότι οὐδαμοῦ ἐν τοῖς διαγράμμασιν τοῦ ὑπάρχοντος ἐμνημόνευσεν , ἀλλὰ μόνον τῶν δ τρόπων · ἐκ δὲ τῆς ἀληθείας , ὅτι ἡ πρώτη διαφορὰ τῶν προτάσεων ἐστι κατὰ τὸ εἶναι αὐτὰς ἢ μετὰ τρόπου ἢ ἄνευ τρόπου . τὴν μὲν οὖν ἄνευ τρόπου ᾿Αριστοτέλης ὑπάρχουσαν καλεῖ , ὡς τοῖς Ἀναλυτικοῖς λεχθή - σεται σὺν θεῷ , ἡνίκα διαλέξηται περὶ τῆς τῶν προτάσεων διαφέρει δὲ τρόπος ὕλης , ὅτι ἡ μὲν ὕλη συναναφαίνεται τῷ εἴδει τῶν προτάσεων , ὡς ἐρρέθη , ὁ δὲ τρόπος ἔξωθεν προστίθεται . οἷον ἐν τῷ λέγειν ‘Σωκράτης ζῷόν ἐστι ’ συνανεφάνη ἡ ὕλη ὅτι ἀναγκαία ἐστί · εἰ δὲ εἴπω ὅτι Σωκράτης ἐξ ἀνάγκης ζῷόν ἐστι , προσετέθη ἔξωθεν τὸ ἐξ ἀνάγκης ἤγουν ὁ τρόπος . διὸ καὶ διαφωνοῦσι πολλάκις · εἰ μὲν γάρ ἐστιν ὕλη ἀναγκαία , ὁ δὲ τρόπος οὐκ ἀναγκαῖος , ψευδὴς εὑρεθήσεται ἡ πρότασις . οἷον ῾ ἄνθρωπος ζῷόν ἐστιν’ ἡ ὕλη ἀναγκαία · εἰ δὲ συνάψω ἐνδεχόμενον τρόπον τῇ ἀναγκαίᾳ καὶ εἴπω ῾ ἄνθρωπος ἐνδεχομένως ζῷόν ἐστι ’ , ψευδῆ τὴν τοιαύτην πρότασιν ποιῶ . τὸ γὰρ ἐνδεχόμενον ὅπερ οὐκ ἔστι σημαίνει , δυνατὸν δὲ γενέσθαι . ἐν οἷς τὸ ᾱ κεφάλλαιον . Δεύτερον ἦν κεφάλαιον τίς ἡ ἀπαρίθμησις τῶν τοιούτων προτάσεων . γίνονται τοίνυν καταφάσεις ἐκ τῶν τοιούτων προτάσεων ݲαݲσݲοݲς διὰ αἰτίαν . ὁ τρόπος ἢ ἐν ταῖς προτάσεσιν εὑρίσκεται ταῖς συγκειμέναις ἐκ τοῦ ὑποκειμένου καὶ κατηγορουμένου μόνον ὡς τὸ ῾ Σωκράτης ἐνδεχομένως βαδίζει , ἀναγκαίως ἀναπνεῖ ’ καὶ τὰ τοιαῦτα , ἢ ἐν ταῖς προτάσεσι ταῖς ἐκ τοῦ <ὑποκειμένου καὶ> κατηγορουμένου καὶ τρίτου προσκατηγορουμένου . καὶ ἡνίκα μὲν ἐν ταῖς προτάσεσιν εὑρεθῇ ταῖς ἐκ τοῦ ὑποκειμένου καὶ κατηγορουμένου μόνον συγκειμέναις , τετραχῶς ποικίλλονται αἱ καταφάσεις . ὑπο - κείσθω τοίνυν τοῦτο , ὅπερ αὐτὸς κατὰ λέξιν φησίν , ὅτι ἡνίκα ἡ οὔ ἄρνησις τῷ τρόπω μὴ συνάπτηται , κατάφ·ασιν ποιεῖ . ἀνάγκη τοίνυν ἀμφοτέρους τοὺς ὅρους ἢ ὡρισμένους εἶναι ἢ ἀορίστους , ἢ τὸν μὲν ὡρισμένον τὸν δὲ ἀόριστον . καὶ τοῦτο διχῶς . ἢ γὰρ ὁ μὲν ὑποκείμενος ὡρισμένος ἐστὶν ὁ δὲ κατηγορούμενος ἀόριστος , ἢ ὁ μὲν κατηγορούμενος ὡρισμένος ὁ δὲ ὑποκείμενος ἀόριστος . ἡνίκα δὲ πάλιν ὁ τρόπος εὑρεθῇ ἐν ταῖς προτάσεσι ταῖς ἐκ τοῦ ὑποκειμένου καὶ κατηγορουμένου καὶ τρίτου προσκατηγορουμένου συγκειμέναις , ὀκταχῶς ποικίλλονται αἱ καταφάσεις . ἀνάγκη γὰρ τοὺς τρεῖς ὅρους τόν τε κατηγορούμενον καὶ τὸν ὑποκείμενον καὶ τὸν τρίτον προσκατηγορούμενον ὑποκείσθω γὰρ νῦν καὶ ὁ τρίτος προσκατηγορούμενος ὅρος ) ἢ ὡρισμένους εἶναι ἢ τοὺς τρεῖς ἀορίστους , ἢ τοὺς μὲν ὡρισμένους εἶναι , τοὺς δὲ ἀορίστους . καὶ τούτων πάλιν ἢ οἱ ἄκροι ὡρισμένοι εἰσὶν ὁ δὲ μέσος ἀόριστος , ἢ ἔμπαλιν οἱ μὲν ἄκροι ἀόριστοι ὁ δὲ μέσος ὡρισμένος , ἢ οἱ ἐφεξῆς πρῶτοι ὡρισμένοι ὁ δὲ τελευταῖος ἀόριστος , ἢ ἔμπαλιν ὁ μὲν τελευταῖος ὡρισμένος οἱ δὲ πρῶτοι ἀόριστοι , ἢ ὁ μὲν ᾱ ὡρισμένος δὲ δύο οἱ τελευταῖοι ἀόριστοι , ἢ ἔμπαλιν ὁ μὲν ᾱ ἀόριστος οἱ δὲ # x772;β ὡρισμένοι . τὰ δὲ παραδείγματα τούτων τῷ βουλομένῳ γράψαι ἦσαν οὖν τῶν προτάσεων τῶν ἐκ τοῦ ὑποκειμένου καὶ κατηγορουμένου μόνον καταφάσεις 0 , ἐνταῦθα δὲ γεγόνασιν ἡ ἐπὶ τῶν . ἐκ τρίτου προσκατηγορουμένου · ὡς εἶναι τέως ιβ . ταύτας τὰς προτάσεις τὰς δώδεκα πολυπλασιάζομεν ἐπὶ τὰς ἐκεῖ προτάσεις ἤιοι ἐπὶ τὰ τέσσα|ρα εἴδη τῶν προτάσεων τῶν καταφατικῶν , φημὶ δὴ ἐπὶ τὴν καθ’ ἕκαστα , ἐπὶ τὴν ἀπροσδιόριστον , ἐπὶ τὴν μερικὴν προσδιωρισμένην , ἐπὶ τὴν καθόλου προσδιωρισμένην . αἱ οὖν ιβ προτάσεις τετραπλασιαζόμεναι ἐπὶ ταύτας τὰς προτάσεις γίνονται μ#x772;η#x772 ; . ταύτας τἀς μ#x772;η#x772 ; πολυπλασίασον ἐπὶ τὴν τριμέρειαν καὶ γίνονται ρμδ . ταύτας πάλιν πολυπλασίασον ἐπὶ τὴν τριμέρειαν τῆς ὕλης , καὶ γίνονται υλβ . τούτων τοίνυν τῶν υλβ πολυπλασιαζομένων ἐπὶ τοὺς τρεῖς τρόπους γίνονται χίλιαι διακόσιαι ἐνενήκοντα ἐξ · εἴπομεν δὲ τρεῖς καὶ μόνον τρόπους , διότι τὸν δυνατὸν καθολικώτερον λέγει μόνον τοῦ τε ἀναγκαίου καὶ ἐνδεχομένου καὶ διαιρεῖσθαι εἰς τοὺς δύο τούτους τρόπους . οὐδὲν οὖν ἐστι τὸ διαιρούμενον παρὰ τὰ εἰς ἃ διαιρεῖται , καὶ διὰ τοῦτο τρεῖς καὶ μόνον τρόπους φαμέν , ἀναγκαῖον καὶ ἐνδεχόμενον καὶ γεγόνασιν οὖν εἰκότως καταφάσεις τῶν τοιούτων προτάσεων α#x772;σ#x772;ο#x772;ς#x772 ; . προστιθέαμεν καὶ τὰς ἄλλας καταφάσεις τὰς τοῦ β καὶ γ#x772 ; τμήματος . οὖν τὰ τοῦ β#x772 ; τμήματος οβ αἱ γενόμεναι ἐκ τοῦ κατηγορουμένου καὶ μόνον , αἱ δὲ του γ τμήματος αἱ γενόμεναι ἐκ του ὑποκειμένου καὶ κατηγορουμένου καὶ τρίτου προσκατηγορουμένου ρμδ . ταύτας οὖν τὰς τοὐ β#x772 ; καὶ γ#x772 ; τμήματος σ#x772;ι#x772;ς#x772 ; συνάπτοντες ταῖς α#x772;σ#x772;ο#x772;ς#x772 ; αφιβ . καὶ ἐπειδή , ὅσαι καταφάσεις , δῆλον ὅτι τοσαῦται καὶ ἀποφάσεις εἰσίν , ἔσονται πᾶσαι αἱ ἀποφάσεις καὶ καταφάσεις ἤτοι πᾶσαι αἱ προτάσεις ἃς ἐν παρόντι βιβλίῳ παραδέδωκεν ὁ φιλόσοφος γκδ . ἐν οἷς σὺν θεῷ καὶ τὸ β#x772 ; κεφάλαιον καὶ ἡ παροῦσα πρᾶξις πεληροῦται . <Πρᾶξις β.> p . 21a34 τούτων δὲ διωρισμένων <σκεπτέον> ὅπως ἀποφάσεις καὶ καταφάσεις πρὸς ἀλλήλας , καὶ τὰ ἑξῆς . Εἴπομεν δὲ καὶ ἐν τῇ προτεραίᾳ ὅτι ἐν τούτῳ τῷ δ τμήματι δια - λέγεται περὶ τῶν προτάσεων τῶν μετὰ τρόπου τὰ δύο ταῦτα ζητῶν θεωρήματα , πρῶτον μὲν πῶς αἱ ἀποφάσεις γίνονται ἐκ τῶν καταφάσεων , δεύτερον δὲ περὶ τῆς ἀκολουθίας τῶν τοιούτων προτάσεων , ζητῶν ἐν τῷ ᾱ κεφαλαίῳ , τίνι συνάπτειν δέον τὴν οὔ ἄρνησιν , πότερον τῷ τρόπῳ τῷ ἔστι καὶ ἁπλῶς τῷ ῥήματι . ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν ἄλλων εἰδῶν τῶν προτάσεων ἐν ] τῷ εἶναι συνάπτομεν τὴν οὔ ἄρνησιν · εἰ γὰρ μὴ τοῦτο ἐποιοῦμεν , εὑρίσκετό ποτε συμψευδομένη ἡ κατάφασις τῇ ἀποφάσει . τῆς γὰρ καταφάσεως τῆς λεγούσης ‘τὸ ξύλον ἄνθρωπος λευκός ἐστι’ ψευδοῦς οὔσης εἰ μὲν ἐποιήσαμεν τὴν ἀπόφασιν ‘τὸ ξύλον ἄνθρωπος λευκὸς οὐκ ἔστν ’ , ἀληθῆ ταύτην ἀπεργαζόμεθα · εἰ δὲ εἴπωμεν ‘τὸ ξύλον ἄνθρωπός ἐστιν οὐ λευκός ’ , καὶ ταύτην ὁμοίως τῇ καταφάσει συμψευδομένην ἐδείκνυμεν . τοῦτο γὰρ λέγει ἡ ἀπόφασις αὕτη , ὅτι τὸ ξύλον ἄνθρωπος μέν ἐστιν , οὐ λευκὸς δέ , ὅπερ παρὰ πᾶσιν ὁμολογούμενόν ἐστι ψεῦδος . εἰκότως οὖν τῷ ἔστι συνήπτομεν τὴν οὔ ἄρνησιν καὶ ἐποιοῦμεν τὴν ἀπόφασιν ῾ τὸ ξύλον ἄνθρωπος λευκὸς οὐκ ἔστι ’ . μήπως οὖν καὶ ἐνταῦθα δεῖ συνάψαι τὴν οὔ ἄρνησιν τῷ εἶναι , ἵνα ποιήσωμεν μὲν ] τῆς ῾ δυνατὸν εἶναι ’ καταφάσεως ἀπόφασιν τὴν ῾ δυνατὸν μὴ εἶναι’ . καὶ λέγει ὅτι τοῦτο ἀδύνατον ἐνταῦθα οὕτως ποιῆσαι · πρῶτον μέν , ὅπερ πολλάκις εἴπομεν , ὅτι τὸ κῦρος ἐνταῦθα ὁ τρόπος ἔχε καὶ δεῖ αὐτῷ συνάψαι τὴν οὔ ἄρνησιν · αὐτὸν γὰρ θέλομεν ἀνελεῖν καὶ τὸ πῶς ἤγουν τὸ ποιόν . ἡ μὲν γὰρ κατάφασις λέγει ὅτι ἄνθρωπος ἐνδεχομένως βαδίζει · θέλομεν οὖν ἀνελεῖν τὸν τρόπον καὶ εἰπεῖν ὅτι οὐκ ἐνδεχομένως βαδίζει . πρῶτον μὲν οὖν τοῦτο ὅτι δεῖ τῷ κυριωτέρῳ μορίῳ συνάψαι τὴν οὔ ἄρνησιν , ὡς πολλάκις εἴρηται . δεύτερον δὲ ὅτι , εἰ μὴ ποιήσωμεν οὕτως τἀς ἀποφάσεις , εὑρεθήσονται συναληθεύουσαι ἡ κατάφασις καὶ ἡ ἀπόφασις , ὅπερ · ἀδύνατον . ἐὰν γὰρ εἴπω ῾ δυνατὸν τέμνεσθαι τὸ ἱμάτιον ’ , ῾ δυνατὸν μὴ τέμνεσθαι ’ , ἀμφότεραι ἀληθεῖς ἐπὶ ἰῆς ἐνδεχομένης ὕλης . εἰ δὲ εἴπω ὅτι ῾ δυνατὸν τέμνεσθαι τὸ ίμάτιον ’ , δυνατὸν τέμνεσθαι ’ , πάντως ἡ μὲν ἀληθεύει ἡ δὲ ψεύδεται . ὡς οὖν ἔχει ἐπὶ τοῦ δυνατοῦ , δῆ|λον ὅτι καὶ ἐπὶ τοῦ ἐνδεχομένου καὶ ἀναγκαίου καὶ ἀδυνάτου ἕξει . κατὰ τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ ἐπὶ τῶν ἐκ μεταθέσεως καταφάσεων . ἐν οἷς τὸ ᾱ πληροῦται κεφάλαιον τὸ πῶς ἐκ τῶν καταφάσεων δεῖ ποιεῖν τὰς ἀποφάσεις ἐπὶ τῶν μετὰ τρόπου προτάσεων , ὅτι τῷ τρόπῳ συνάπτοντας τὴν οὐ ἄρνησιν . Δεύτερόν ἐστι κεφάλαιον ἐν ᾧ τὴν ἀκολουθίαν τῶν τοιούτων προτάσεων παραδίδωσιν διὰ τριῶν διαγραμμάτων . καὶ ἔστι τὸ ᾱ διάγραμμα προτάττει τὰς καταφάσεις πρῶτον τοὐ δυνατοῦ καὶ τοῦ ἐνδεχομένου λέγων ῾ δυνατὰν εἶναι ’ , ῾ ἐνδεχόμενον εἶναι ’ , εὐθέως δὲ τὴν ἀπόφασιν τοῦ ἀδυνάτου τρίτην τίθησιν λέγων ᾿οὐκ ἀδύνατον εἶναι ’ , καὶ τετάρτην τὴν ἀπλῆν ἀπόφασιν τοῦ ἀναγκαίου , λέγων ᾿οὐκ ἀναγκαῖον εἶναι’ . εἶτα ἐφεξῆς <ἐν> τῇ σελίδι τὰς ἐκ μεταθέσεως τίθησι καταφάσεις , ῾ δυνατὸν μὴ εἶναι ’ , ῾ ἐνδέχεται μὴ εἶναι ’ , καὶ τρίτην τὴν ἐκ μεταθέσεως ἀπόφασιν τοῦ ἀδυνάτου τὴν λέγουσαν ῾ οὐκ ἀδύνατον μὴ εἶναι ’ , καὶ τετάρτην πάλιν τὴν ἐκ μεταθέσεως ἀπόφασιν τοῦ ἀναγκαίου τὴν λέγουσαν ῾ οὐκ ἀναγκαῖον μὴ εἶναι.’ λοιπὸν · ἐπ εὐθείας τῆς πρώτης σελίδος τίθησι τὰς ἀποφάσεις ῾οὐ δυνατὸν εἶναι ’ , ῾οὐκ ἐνδέχεται εἶναι ’ , εἶτα κατάφασιν τὴν λέγουσαν ῾ ἀδύνατον εἶναι ’ καὶ τετάρτην τὴν ἐκ μεταθέσεως κατάφασιν τοῦ ἀναγκαίου τὴν λέγουσαν ῾ ἀναγκαῖον μὴ εἶναι ’ , ἐν δὲ τῇ τετάρτῃ σελίδι πρῶτον τὰς ἀποφάσεις τίθησιν ῾ οὐ δυνατὸν μὴ εἶναι ’ , ῾ οὐκ ἐνδέχεται μὴ εἶναι ’ , < εἶτα > ῾ ἀδύνατον μὴ εἶναι ’ , ἐκ μεταθέσεως κατάφασιν , καὶ τετάρτην ἁπλῆν ἀναγκαίαν κατάφασιν τὴν λέγουσαν ῾ ἀναγ - καῖον εἶναι’ . οὕτως τεθεικὼς τὸ διάγραμμα τἀς μὲν ἄλλας προτάσεις καὶ τὰς ἀκολουθίας τούτων καλῶς ἔχειν ἡγεῖται · διαφέρει δὲ μόνον ἡ ἀντίφασις τοῦ ἀδυνάτου , διότι ἡ μὲν κατάφασις ἕπεται ταῖς ἀποφάσεσιν , ἡ δὲ ἀπόφασις < ταῖς καταφάσεσιν · ἔτι ἡ ἀπόφασις > τοῦ ῾ [ οὐκ ] ἀναγκαῖον μὴ εἶναι’ οὐχ ἡ ῾ οὐκ ἀναγκαῖον μὴ ] εἶναι ’ , ἀλλ’ ἡ κάτω διαγώνιος κειμένη ἡ λέγουσα ῾ οὐκ ἀναγκαῖον μὴ εἶναι’ . διορθοῖ τοίνυν τοῦτο τὸ διάγραμμα ἐν τῷ β ݲ διαγράμματι καὶ οὕτως τίθησι τὴν ἀντίφασιν ἐπ’ εὐθείας , ὥσπερ τέθεικεν καὶ τὸ τοῦ ἀδυνάτου . πῶς δὲ τοῦτο ποιεῖ , ἐν ἑτέρᾳ θεωρίᾳ σὺν θεῷ μαθησόμεθα . p . 21α38 Εἰ Εἰ γὰρ τῶν συμπλεκομένων αὖταθ ἀλλήλαις ἀντίκεινται . ἰστέον ὅτι συμπλεκομένων λέγει ἐνταῦθα ἀνιὶ τοῦ τῶν προτάσεων . ’ p . 21b3 Εὶ γὰρ παντὸς ἡ κατάφασις ἤ ἡ ἀπάφασις , ῾ τὸ ξύλον ἔσται ἀληθὲς εἶναι μὴ λευκὸν ἄνθρωπον . ἐντεῦθεν ὑπώπτευσάν τινες ὅτι ἡ ἁπλὴ ἀπόφασις καθολικωτέρα ἐστὶ τῆς ἐκ μεταθέσεως καταφάσεως , διότι ψευδὲς μέν ἐστιν , ὥς φησι , τὸ ξύλον ἄνθρωπον οὐ λευ - κόν , ἀληθὲς δὲ εἰπεῖν ὅτι τὸ ξύλον ἄνθρωπος λευκὸς οὐκ ἔστιν · ὅλον γὰρ ἀναιρεῖ . εἰ δὲ σώσωμεν ὅλον τὸν κατηγορούμενον καὶ μὴ μερίσωμεν , δῆλον ὅτι καὶ αὐτὴ ἀληθὴς εὑρεθήσεται , ὥσπερ καὶ ἡ ἁπλὴ ἀπόφασις , ὡς εἴπομεν καὶ ἀνωτέρω . p . 211)14 Λόγος δέ ( λόγον λέγει ἐνταῦθα τὴν αἰτίαν ) , ὅτι πᾶι τὸ οὕτως δυνατόν . λέγει ἐνταῦθα τὸ φερόμενον ἐπὶ τοῦ ἐνδεχομένου · τοῦτο γὰρ ἐνδέχεται μὴ ἀεὶ ἐνεργεῖν · τὸ δ’ ἐπὶ τοῦ ἀναγκαίου φερόμενον ἀεὶ ἐνεργεῖ . λέγομεν γὰρ ὅτι δυνατὸν τὸν ἥλιον αὔριον κινεῖσθαι , οὐχ ὡς ποτὲ μὲν κινούμενον λαμβάνοντες ποτὲ δὲ οὔ , ἀλλ’ ὡς ἀεὶ ἐνεργοῦντά τε καὶ κινούυενον . p . 21b17 Ἀλλἀ μὴν ἀδύνατον κατὰ τοῦ αὐτοῦ ἀληθεύεσθαι τὰς ἀντικειμένας φάσεις . τοῦτό φησιν ἐνταῦθα , ὅτι ἀδύνατον τὴν ἀντίθασιν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἢ συναληθεύειν ἢ συμψεύδεσθαι ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ · δῆλον δὲ ὅτι οὐ πολυπραγμονεῖ ἐνταῦθα πᾶν εἶδος τῶν τοιούτων προτάσεων . ἐπὶ γὰρ τῶν προσδιωρισμένων προτάσεων τοῦτο < οὐκ > ἀεὶ * * * συναλη - θεύειν , ἐὰν ποιήσωμεν τὴν ἀπάφασιν τῷ προσδιορισμῷ συνάπτοντες τὴν οὗ ἄρνησιν · ἀλλὰ ποτὲ μὲν συναληθεύει ἐπί τινος ὕλης , οἷον τῆς ἐνδεχομένης , ποτὲ δὲ οὐ συναληθεύει , ὡς ἐπὶ τῆς ἀναγκαίας . ἀληθὲς μὲν γὰρ τὸ λέγειν ῾ πάντα ἄνθρωπον ἀναγκαῖον ζῷον εἶναι ’ , ψευδὲς δὲ τὸ ῾ οὐ πάντα ἄνθρωπον ἀναγκαῖον ζῷον εἶναι’ · ὥστε ἐπὶ τῷ ἀναγκαίας μερίζουσι τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος . ἐπὶ δὲ τῆς ἐνδεχομένης οὐκέτι · ψεύδεται γὰρ καὶ ἡ λέγουσα ῾ πάντα ἄνθρωπον ἐνδέχεται βαδίζειν’ # x003C;καὶ ἡ λέγουσα ῾ οὐ πάντα ἄνθρωπον ἐνδέχεται βαδίζειν’> ἐπὶ ὡρισμένου χρόνου δῆλον ὅτι · εἰ δὲ ἐπὶ ἀορίστου , δῆλον ὅτι ἀμφότεραι ἀληθεῖς . εἰ δὲ εἴπω τὴν ἄλλην ἀπόφασιν ἀπόφασιν ῾οὐκ ἐνδέχεται πάντα ἄνθρωπον βαδίζειν ’ , ἀληθεύω καὶ ψεύδομαι · σημαίνει γὰρ τοῦτο ῾ οὐδένα τῶν ἀνθρώπων ἐνδέχεται βαδίζειν ’ , καὶ οὐδὲν ἄλλο λέγει εἰ μὴ ὅτι ἀδύνατον βαδίζειν πάντα ἄνθρωπον . ὥστε ἐπὶ τῶν τοιούτων προτάσεων δεῖ τῷ τρόπῳ λαβεῖν καὶ συνάψαι τὴν οὔ ἄρνησιν , εἴτε προσδιωρισμένη ἐστὶν ἡ πρότασις , εἴτε οὐκ ἔστι προσδιωρισμένη · οὕτως γὰρ ἀντίφασις γενήσεται . p . 21b22 El οὖν ἐκεῖνο ἀδύνατον . ποῖον λέγει ἀδύνατον ; τὸ τὰς δύο προτάσεις τήν τε κατάφασιν καὶ τὴν ἀπόφασιν ἤγουν τὴν ἀντίφασιν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἀληθῆ εἶναι . p . 21b26 Γίνεται γὰρ ὥσπερ ἐπὶ ἐκείνων τὸ εἶναι καὶ μὴ εἶναι πρόσθεσιν πρόσθεσιν λέγει ἀντὶ τοῦ ‘πρόσρημα καὶ οὐχ ὑποκείμενον.’ ταῦτα ἔχει ἡ πρᾶξις . <Πρᾶξις γݲ.> p . 22a38 Τὸ δὲ ἀναγκαῖον πῶς , ὀπτέον . φανερὸν δὲ ὅτι οὐχ οὕτως , ἀλλ’ αἱ ἐναντίαι ἕπονται · αἱ δ’ ἀντιφάσεις χωρίς , καὶ τὰ εζης . Λαβὼν ἐν τῷ # x772 ; διαγράμματι τὴν ἀπλῆν ἀπόφασιν τοῦ ἀναγκαίου ἑπομένην ταῖς καταφάσεσι τοῦ δυνατοῦ καὶ τοῦ ἐνδεχομένου καὶ τῇ ἀποφάσει τοῦ ἀδυνάτου , ἐντεῦθεν σκοπεῖ ἆρά γε ἀληθῶς ἐκεῖ εἴληπτο . δοκεῖ γὰρ μᾶλλον ἡ κατάφασις ἡ ἁπλῆ ἕπεσθαι ταῖς εἰρημέναις προτάσεσι , φημὶ δὴ ταῖς δύο καταφάσεσι <τῇ> τοῦ δυνατοῦ καὶ τῇ τοῦ ἐνδεχομένου καὶ τῇ τοῦ ἀδυνάτου ὅτι δὲ ἡ κατάφασις μᾶλλον ἕπεται ἤπερ ἡ ἀπόφασις κατασκευάζει διά τινος λημματίου δεικνύντος διὰ τῆς καλουμένης ἀδυνάτου δείξεως . ἔστι δὲ τὸ λῆμμα τοιοῦτον . ἐγὼ λέγω ὅτι τῇ ῾ ἀναγκαῖν εἶναι ’ προτάσει καταφατικῇ ἕπεται ἡ λέγουσα ῾ δυνατὸν εἶναι᾿ . εἰ δὲ σὺ λέγεις ad p . 56,28 δυνατὸν εἶναι ἐνδέχεται εἶναι οὐκ ἀδύνατον εἶναι οὐκ ἀναγκαῖον εἶναι οὐ δύνατον εἶναι οὐκ ἐνδέχεται εἶναι ἀδύνατον εἶναι ἀναγκαῖον <μὴ> δυνατὸν μὴ εἶναι ἐνδέχεται μὴ εἶναι οὐκ ἀδύνατον μὴ εἶναι οὐκ ἀναγκαῖον μὴ εἶναι οὐ δυνατὸν μὴ εἶναι οὐκ ἐνδέχεται μὴ εἶναι ἀδύνατον μὴ εἶναι ἀναγκαῖον μὴ ] εἶναι οὐχ ἕπεται αὕτη , ἐπεὶ κατὰ παντὸς ἢ φάναι ἢ ἀποφάναι ἀληθές , ἕψεται ἡ λέγουσα ῾οὐ δυνατὸν εἶναι᾿ . καὶ ἐπειδὴ αὕτη ἡ πρότασις ἡ ῾ οὐ δυνατὸν εἶναι’ ἔχει ἑπομένην πρότασιν τὴν λέγουσαν ῾ οὐκ οὐκ ἐνδέχεται εἶναι’ καὶ τὴν λέγουσαν ῾ ἀδύνατον εἶναι ’ , ἐξ ἀνάγκης ἕψονται τῇ ἁπλῇ καταφάσει τοῦ ἀναγκαίου τῇ λεγούσῃ ῾ ἀναγκαῖον εἶναι’ ἥ τε λέγουσα ῾ οὐκ ἐνδέχεται εἶναι’ καὶ ἡ ‘ἀδύνατον εἶναι’ , ὅπερ ἄλογον . καὶ πάλιν ἐπειδὴ τῇ ῾ἀδύνατον εἶναι’ καταφέσαι ἕπεται τὸ ῾ἀναγκαῖον μὴ εἶναι’ , εἴποι δέ τις ὅτι τὸ ῾ οὐ δυνατὸν εἶναι ἕπεται τῷ ῾ἀναγκαῖον εἶναι’ , εὑρεθήσεται καὶ ἡ πρότασις ἡ λέγουσα ῾ἀναγκαῖον μὴ εἶναι ’ ἑπομένη τῇ προτάσει τῇ λεγούσῃ ῾ ἀναγκαῖον εἶναι’ · ὅπερ ἀδύνατον . οὐκ ἄρα τὸ ῾ οὐ δυνατὸν εἶναι’ ἕπεται τῷ ‘ἀναγκαῖον εἶναι’ , ἀλλ ἡ κατάφασις , τοῦτ’ ἔστιν ἡ ῾δυνατὸν εἶναι’ , ἵνα μὴ εὑρεθῇ ἡ ἀπόφασις καὶ ἡ κατάφασις τοῦ δυνατοῦ τῷ αὐτῷ ἑπομένη . πάλιν ἐπειδὴ τὸ ἀναγκαῖον ὡρισμένον ἐστί , τὸ δὲ δυνατὸν εἶναι ἐπαμθατερίζει σημαίνει γὰρ καὶ τὸ ἀναγκαῖον εἶναι καὶ τὸ ἐνδεχόμενον εἶναι ) , ἐξ ἀνάγκης τεττάρων οὐσῶν προτάσεων τοῦ ἀναγκαίου , φημὶ δὴ τῆς ἀπλῆς καταγάσεως καὶ τῆς ἁπλῆς ἀποφάσεως , τῆς ἐκ μεταθέσεως καταφάσεως καὶ τῆς ἐκ μεταθέσεως ἀποφάσεως , ἐδείχθη ὅτι ἡ ἁπλῆ ἀπόφασις οὐχ ἕπεται ὡς κεῖται ἐν τῷ ᾱ διὰ τὸ δειχθῆναι ὅτι ἡ κατάφασις τοῦ δυνατοῦ ἕπεται τῇ καταφέσει τοὐ ἀναγκαίου . ἀλλά μὴν οὐδὲ ἡ ἐκ μεταθέσεως κατάφασις ἡ λέγουσα ῾ ἀναγκαῖον μὴ εἶναι’ δύναται ἕπεσθαι τῇ ῾ δυνατὸν εἶναι’ · ὑπόκειται γὰρ ταῖς ἀποφάσεσιν ἐπομένη . καταληφθήσεται ἄρα ἑπομένη ταῖς εἰρημέναις προτάσεσιν ἡ ἐκ μεταθέσεως ἀπόφασις ἡ λέγουσα ῾ οὐκ ἀναγκαῖον μὴ εἶναι’ · αὕτη γὰρ ἀληθεύει καὶ ἐπὶ τοῦ ‘ἀναγκαῖον εἶναι’ καὶ καθολικωτέρα ἐκείνης ἐστὶ καὶ ἀόριστος . ἔστι τοίνυν ὑπόλοιπον τὸ τὴν τάξιν μεταφέρειν καὶ τὴν πρότασιν τὴν λέγουσαν ῾ οὐκ ἀναγκαῖον εἶναι’ ἁπλῆν ἀπόφασιν , ἥτις κεῖται ἐν τῇ ἡ χώρᾳ τοῦ 7 . σελιδίου , τάξαι ἐν τῇ ὀγδόῃ χώρᾳ , καὶ εἰς τὴν χώραν ἐκείνης τοῦτ’ ἔστιν εἰς τὴν τετάρτην , ἀναφέρειν τὴν ἐκ μεταθέσεως ἀποφασιν τὴν λέγουσαν ῾ οὐκ ἀναγκαῖον μὴ εἶναι’ . αὕτη γὰρ καὶ ἀντιφατικῶς μάχεται τῇ ἐπ’ εὐθείας κειμένῃ , ἤγουν τῇ ἐκ μεταθέσεως καταφάσει τῇ λεγούσῃ ῾ ἀναγκαῖον μὴ εἶναι’ · καὶ γίνονται αἱ ἀκολουθήσεις τῶν προτάσεων κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ὁμοίως ταῖς τοῦ δυνατοῦ προτάσεσι , τοῦτ’ ἔστιν , ὅτι ἐπ’ εὐθείας κεῖνται καὶ οὐκέτι αἱ ἀντιφάσεις χωρὶς ὡς ἐν τῷ 7 . διαγράμματι . ἐν οἷς ἐστι καὶ δεύτερον διάγραμμα . ἀπορεῖ δὲ πάλιν καὶ πρὸς αὐτὸ καὶ τὴν ἀπορίαν ἐπιλύεται καὶ τρίτον διάγραμμα τῶν ἀκολουθουσῶν προτάσεων κατὰ ἀλήθειαν παραδίδωσιν . πῶς δὲ τοῦτο ποιεῖ , σὺν θεῷ ἐν ἑτέρᾳ θεωρίᾳ μαθησόμεθα . p . 22b3 Αἴτιον δὲ τοῦ μὴ ἀκολουθεῖν ὁμοίως τοῖς ἑτέροις . ἐνταῦθα αἰτίαν τινά φησιν , δι’ ἣν ἡ ἀντίφασις τῇ ἀντιφάσει οὐκ ἀποδίδοται , ἀλλὰ τὸ εἶναι τῷ μὴ εἶναι . καὶ ἔδει μὲν πρῶτον εἰπεῖν † ποῖον ἔστι τοῦ ἀναγκαίου καὶ ἡ τῷ ὄντι ἑπομένη , καὶ οὕτως εἰπεῖν τὴν αἰτίαν , δι’ ἣν ἀκολουθία τοιαύτη γίνεται · ὁ δὲ τὴν τάξιν ἐνήλλαξεν καὶ πρῶτον μὲν τὴν αἰτίαν λέγει , δι’ ἣν ὡς ] ἡ ἀκολουθία τοιαύτη ἐστί , καὶ οὕτως ἀμείψας δύο μόνον προτάσεις τὴν ἀκριβῆ τάξιν ἐκτίθεται . τὴν γὰρ ἀπόφασιν τὴν ἁπλῆν τοῦ ἀναγκαίου ἐξ ἀρχῆς μὲν ἔταξεν μετὰ τῶν ἁπλῶν ἄνω , νῦν δὲ κάτω μετὰ τῶν ἐκ μεταθέσεως · τὴν δὲ τοῦ ἀναγκαίου ἐκ μεταθέσεως ἀπόφασιν τὸ ἀνάπαλιν , ὡς εἴρηται κατὰ τὴν θεωρίαν . p . 22b7 Ὥστε εἰ ἐκεῖνα ὁμοίως τῷ δυνατῷ καὶ μή , ταῦτα ἐξ ἐναντίας · τοῦτό φησιν ἐνταῦθα ὁ φιλόσοφος , ὅτι εἰ τὸ † δυνατὸν καὶ εἶναι ὁμοίως ἔχει τὸ δυνατόν , τὸ ἀναγκαῖον οὐκέτι ὁμοίως ἔχει ἀλλὰ τοὐναντίον . p . 22b11 Τὸ μὲν γὰρ ἀναγκαῖον εἶναι δυνατὸν εἶναι · εἰ γὰρ ἡ ἀπόφασις ἀκολουθήσει . ἐντεῦθεν ἄρχεται ποιεῖν ὅπερ εἴπομεν ἐν τῇ θεωρίᾳ , καὶ βούλεται δεῖξαι ὅτι τῇ προτάσει τῇ λεγούσῃ ῾ ἀναγκαῖον εἶναι’ ἕπεται ἡ λέγουσα ῾ δυνατὸν εἶναι’ . εἰ γὰρ μή αὕτη ἕπεται , ἐξ ἀνάγκης ἡ ἀπόφασις αὐτῆς ἕψεται ἡ λέγουσα ἰού δυνατὸν εἶναι’ διὰ τὸ πάντως f . 76v ἐν οἵῳ δήποτε τρόπῳ πρᾶγμά τι εἶναι καταφῆσαι ἢ ἀποφῆσαι . καὶ συνάγει διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς , ὡς εἴπομεν , ὅτι πάντως <ἡ λέγουσα#x003E ; εἶναι’ ἕπεται τῇ λεγούσῃ ῾ ἀναγκαῖον εἶναι’ . ταῦτα ἔχει ἡ πρᾶξις . <Πρᾶξις δ> . p . 22b29 Ἀπορήσειε δ’ ἄν τις , εἰ τῷ ἀναγκαῖον εἶναι τὸ δυνατὸν ἕπεται , καὶ τὰ ἑξῆς . Δείξας ἐν τῷ β διαγράμματι τὸ δυνατὸν ἑπόμενον τῷ ἀναγκαίῳ εἰ γὰρ μὴ τοῦτο , ἔλεγεν ἐξ ἀνάγκης τὴν ἀπόφασιν ἕπεσθαι τὴν λέγουσαν δυ - ad p . 59,24 δυνατὸν εἶναι ἐνδέχεται εἶναι οὐκ ἀδύνατον εἶναι οὐκ ἀναγκαῖον μὴ εἶναι δύνατον μὴ εἶναι ἐνδέχεται μὴ εἶναι οὐκ ἀδύνατον μὴ εἶναι οὐκ ἀναγκαῖον εἶναι οὐ δύνατον εἶναι οὐκ ἐνδέχεται εἶναι ἀδύνατον εἶναι ἀναγκαῖον μὴ εἶναι οὐ δυνατὸν μὴ εἶναι οὐκ ἐνδέχεται μὴ εἶναι ἀδύνατον μὴ εἷναι ἀναγκαῖον εἶναι νατὸν μὴ εἶναι’ ἢ μὴ δυνατὸν εἶναι’ , ὅπερ ἑκάτερον ἀδύνατον ἐπὶ τοῦ ἀναγκαίου λέγεσθαι ) νῦν ἀπορεῖ πῶς εἴποι τις τὸ δυνατὸν ἰῷ ἀναγκαίῳ ἕπεσθαι . τὸ γὰρ δυνατὸν ἐπαμφοτερίζει · ὃ γὰρ δυνατὸν τέμνεσθαι , δυνατὸν καὶ μὴ τέμνεσθαι · τὸ δὲ ἀναγκαῖον ὥρισται . πῶς τῷ ὡρισμένῳ τὸ ἀόριστον δυνατὸν ἐπακολουθεῖν ; ἐπιλύεται τοίνυν τὴν ἀπορίαν ταύτην τὴν ὁμωνυμίαν αἰτιώμενος , ὅτι πολλαχῶς λέγεται τὸ δυνατόν , καὶ τὶ μέν δυνατὸν τῷ ἀναγκαίῳ ἕπεται , τὶ δὲ σημαινόμενον τοῦ δυνατοῦ οὐχ ἕπεται τῷ ἀναγκαίῳ . ἔστι δὲ καθόλου ὡς ἐκ διαιρέσεως λαβεῖν τὸ δυνατὸν τοσαυταχῶς λεγόμενον · τὸ δυνατὸν τοίνυν ἢ κατ’ ἐπιτηδεότητα λέγεται , ὡς τὸ παιδίον δύναται γραμματικὸν εἶναι , ἢ καθ’ ἕξιν ἢ χλωρὶς τῆς δυνάμεως ἤτοι τῆς ἐνεργείας , καὶ μὴ φθαρέντος ἐκείνου ᾧ τινι ὑπάρχει ἡ ἐνέργεια , οἷον ὡς τὸ βαδίζειν ὑπάρχει τῷ βαδίζοντι , καὶ χωρισθέντος τοῦ βαδίζειν οὐ φθείρεται τὸ βαδιστικόν ’ τοῦτο δὲ καλεῖται ἐξ ὑποθέσεως ἀναγκαῖον , ἔστ’ ἂν ὑπάρχει τὸ κατηγορούμενον τῷ ὑποκειμένῳ . ἢ ὅταν ὑπάρχῃ καθ’ ἕξιν · μὲν ἡ ἐνέργεια * * * αὕτη δὲ ὑπάρχει γενητοῖς καὶ φθαρτοῖς * * * . καὶ εἰ μὲν γενητοῖς καὶ φθαρτοῖς ὑπάρχει , χωρισθείσης πάντως <φθείρεται> ᾧ ὑπάρχει . οἷον τόδε τὸ πῦρ γενητὸν μέν ἐστι καὶ φθαρτόν · καὶ ἡνίκα ὑπάρχει , ἀνάγκη τὴν θερμότητα ὑπάρχειν αὐτῷ , · ἡνίκα δὲ φθαρῇ ἡ ἐνέργεια ἤγουν ἡ θερμότης , πάντως συμφθείρεται τῇ θερμότητι . ὑπάρχει δὲ ἀιδίοις . , ὥσπερ λέγομεν τὴν κί|νησιν ἀεὶ ὑπάρχειν τῷ ἡλίῳ · ἀεὶ γὰρ ὁ ἥλιος κινεῖται . ὥστε τὶ μὲν δυνατόν , ἤγουν τὸ φερόμενον ἐπὶ τοῦ ἀιδίου * * * ἢ ὅταν τῷ ὑποκειμένῳ τὸ κατηγορούμενον ἁπλῶς ὑπάρχει , ὅπερ καὶ καλεῖται ἐξ ὑποθέσεως ἀναγκαῖον , ταῦτα οὖν τὰ δύο σημαινόμενα τοῦ δυνατοῦ ἐνδέχεται ἕπεσθαι τῷ ἀναγκαίῳ · τὰ δὲ λοιπὰ σημαινόμενα οὐκ ἀναγκαῖον . αὐτίκα γοῦν τὸ κατ’ ἐπιτηδειότητα λεγόμενον δυνατὸν οὐχ ἕπεται τῷ ἀναγκαίῳ · δύναται γὰρ τὸ ἱμάτιον καὶ τέμνεσθαι καὶ μὴ τέμνεσθαι , καὶ οὐκ ἐξ ἀνάγκης πάντως ἢ τέμνεται ἢ οὐ τέμνεται . ὁμοίως καὶ τὸ παιδίον δύναται γενέσθαι καὶ ] γραμματικόν , δύναται <δέ> καὶ μὴ γενέσθαι . τοῦτο οὖν τὸ δυνατὸν οὐχ ἕπεται τῷ ἀναγκαίῳ , ὥσπερ λέγομεν ἐξ ἀνάγκης ἀνθρώπῳ τὸ ζῷον . ὅλον μὲν γὰρ τὸ ζῷον λέγομεν ἕπεσθαι τῷ ἀνθρώπῳ , οἷον οὐσία , ἔμψυχον , αἰσθητικόν , οὐκέτι δὲ καὶ πᾶν ζῷον ἕπεσθαι τῷ ἀνθρώπῳ . εἰ γὰρ καὶ τὸ λογικὸν ζῷον ἕπεται τῷ ἀνθρώπῳ , οὐκέτι δὲ καὶ τὸ ἄλογον . φησὶ δὲ τοῦ βιβλίου ὁ ἐξηγητὴς ὅτι οἶμαι μὲν τὸ θεώρημα φανερὸν εἶναι · ἀεὶ γὰρ ὅταν οὐκ ἀντιστρέφωσι τὰ ἡγούμενα τοῖς ἑπομένοις , ἀνάγκη <τὸ> καθολικώτερον ἕπεσθαι τῷ ἡγουμένῳ οὐ κατὰ πάντα τὰ μόρια ἀλλὰ καθ’ ὅλον ἑαυτό . οἷον ἐν τῷ λέγειν ῾ὁ ἄνθρωπος ζῷόν ἐστιν ’ ὁ ἄνθρωπός ἐστιν ἡγούμενον , τὸ δὲ ζῷον ἑπόμενον · καὶ εἴ τι μὲν ἄνθρωπος , πάντως ζῷον , οὐκ εἴ τι δὲ ζῷον , πάντως ἄνθρωπος . ἐπεὶ οὖν οὐκ ἀντιστρέφει τὸ ἡγούμενον τῷ ἑπομένῳ , τούτου χάριν ἕπεται αὐτῷ τὸ ἑπόμενον οὐ κατὰ πᾶν ἑαυτὸ ἀλλὰ καθ’ ὅλον , ὡς εἴπομεν . καὶ τὸ ζῷον γὰρ οὐσία ἐστὶν ἔμψυχος αἰσθητική , καὶ ἄνθρωπος . καὶ ταῦτα μὲν περὶ τούτων . ἐπειδὴ δὲ ἔδειξεν τὸ δυνατὸν καθολικώτερον εἶναι τοῦ ἀναγκαίου , ἀντιστρέφει τὴν τάξιν τοῦ διαγράμματος καὶ προτάττει τἀς κειμένας κάτω τοῦ ἀναγκαίου προτάσεις ἄνω καὶ τὰς ἄλλας ἐᾷ καθ’ ἣν χώραν ἔχουσιν . καὶ τὴν αἰτίαν αὐτὸς ἀποδέδωκεν ὅτι τὰ μερικὰ καὶ ἡγούμενα ἀεὶ προτάττονται τῶν ἑπομένων καὶ καθολικωτέρων . δευτέραν δέ φησιν αἰτίαν ὅτι | τὸ μὲν ἀναγκαῖον ἐπὶ τῶν ἀιδίων μόνον φέρεται , τὸ δὲ δυνατὸν καὶ ἐπὶ αὐτῶν καὶ ἐπὶ τῶν ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ · καὶ ἐπειδὴ κρείττονά εἰσιν ἐκεῖνα τῶν γενητῶν καὶ φθαρτῶν , εἰκότως καὶ ἐν τῷ διαγράμματι αἱ τοῦ ἀναγκαίου προτάσεις τῶν τοῦ δυνατοῦ προετάγησαν . ἐν οἷς καὶ ἀπαριθμεῖται ταῦτα λέγων ὅτι τῶν ὄντων τὰ μὲν μόνον ἐνέργειαί εἰσιν , ὡς αἱ θεῖαι οὐσίαι , τὰ δὲ καὶ δυνάμει καὶ ἐνεργείᾳ , ὡς πάντα τὰ γενητὰ καὶ φθαρτά , τὰ δὲ μόνον δυνάμει , ὡς ἡ καλουμένη ἀνείδεος ὕλη . ταῦτα εἰπὼν πέρας τέθεικε τῷ σκοπῷ τῷ περὶ τῶν προτάσεων . ἐν οἷς καὶ ἡ θεωρία πληρουται . p . 22a11 Καὶ αὕτη μὲν ἐπὶ κινητοῖς ἐστι μόνον δύναμιν ἔοικεν καλεῖν τὴν ἐπιτηδειότητα τὴν παντάπασιν χωριζομένην ποτὲ τοῦ κατ’ ἐνέργειαν , ὡς ἐν τῷ καθημένῳ τὴν πρὸς τὸ βαδίζειν . διὸ καὶ ἐν τοῖς κινητοῖς αὐτὴν εἶναί φησιν , τοῦτ’ ἔστι τοῖς ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ τοῖς δυναμένοις κινεῖσθαι καὶ μή , τὴν χωρὶς τῆς δυνάμεως ταύτης ἐνέργειαν ἐν τοῖς ἀιδίοις εἶναι τιθέμενος . ὅθεν ἑξῆς δείξει προτέραν τῆς δυνάμεως τὴν ἐνέργειαν , διὰ τὸ τὰ ἀίδια πρότερα εἶναι τῶν γενητῶν , ἐν οἷς ἡ δύναμις . κἄν ἦν οὖν ἐν τοῖς οὐρανοῖς τὸ δυνάμει , ἀλλ’ οὐ τοῦτο ἀλλὰ τὸ συμτεπλεγμένον τῷ κατ’ ἐνέργειαν . p . 23al8 Καὶ ἔστι δὴ ἀρχὴ ἴσως τὸ ἀναγκαῖον . ἐντεῦθεν ἐπειδὴ ἀπέδειξεν τὸ δυνατὸν καθολικώτερον εἶναι τοῦ ἀναγκαίου , δεῖ δὲ τὰ ἐπόμενα ὕστερα τάττεσθαι ὡς καθόλου τῶν ἡγουμένων μερικῶν ὄντων , ἀρχὰς καὶ πρώτας τὰς τοῦ ἀναγκαίου προτάσεις φησίν . p . 23a23 Καὶ τὰ μὲν ἄνευ δυνάμεως ἐνέργειαί εἰσιν , οἶον πρῶται οὐσίαι . ἐπὶ τῶν πρώτων οὐσιῶν ἤγουν τῶν ἀιδίων φησὶν ὅτι ἡ αὐτή ἐστι δύναμις καὶ ἐνέργεια · εἰκότως , ἐπειδὴ οὐκ ἔστι ἰδεῖν ἐν αὐταῖς δύναμιν ἐνεργείας χηρεύουσαν . p . 23a24 Τὰ δὲ μετὰ δυνάμεως , ἄτῃ μὲν φύσει πρότερα τρότερα τῷ χρόνῳ ὕστερα . φύσει προτέραν λέγει τὴν ἐνέργειαν τῆς δυνάμεως τέλειον ἀτελοῦς καὶ τιμιώτερον ἀτιμοτέρου • | τῷ δὲ χρόνῳ ὑστέραν αὐτὴν λέγει , ἐπειδὴ πᾶσα ἐνέργεια ἀπό τινος προυποκειμένης δυνάμεως προβάλλεται . ταῦτα ἔχει ἡ πρᾶξις . Ἀρχὴ τοῦ ἑ τμήματος . <Πρᾶξις αݲ.> p . 23a27 Πότερον δὲ ἐναντία ἐστὶν ἡ κατάφασις τῇ ἀποφάσει ἢ ἡ κατάφασις τῇ καταφάσει , καὶ τὰ ἑξῆς . Ὁ μὲν σκοπὸς τῷ Ἀριστοτέλει περὶ τῶν προτάσεων πεπλήρωται καὶ τὸ δ κεφάλαιον πέρας ἀπείληφεν . τοῦτο δὲ τὸ νῦν ζητούμενον παντελῶς οὐκ ἔστιν Ἀριστοτέλους , γυμνασίας δὲ ἕνεκεν γέγραπται . ὅθεν καὶ ὁ πορφύριος πολύστιχον γράψας ὑπόμνημα εἰς τὸ παρὸν σύγγραμμα τοῦτο τὸ κεφάλαιον οὐκ ἠξίωσεν φροντίδος τυχεῖν εἰς σαφήνειαν . ὅμως εἴτε εστιν εἴτε μὴ ἔστιν Ἀριστοτέλους , σαφηνίσομεν τὸ προκείμενον . ἔστι δὲ τὸ θεώρημα τοιοῦτον · προτάσεως τινος ἀληθοῦς ἢ ψευδοῦς οὔσης <ἐχούσης> τε δύο προτάσεις μαχομένας ποία μᾶλλον μάχεται , ἆρά γε ἡ τοῦ ἐναντίου κατάφασις ἢ ἡ οἰκεία ἀπόφασις . καὶ ἀποφαίνεται ὁ πατὴρ τοῦ προβλήματος τὴν οἰκείαν ἀπόφασιν μᾶλλον μάχεσθαι τῇ τοιαύτῃ προτάσει . μεταφέρει ὁ ζητούμενον ἀπὸ τῶν λόγων ἐπὶ τὴν δόξαν . ὡς γὰρ ἔχει τῆς δόξης ἤγουν ἐπὶ τοῦ ἐνδιαθέτου λόγου . οὕτως ἕξει καὶ ἐπὶ τῶν προφορικῶν λόγων . καὶ πρῶτον προσδιορίζεται ποῖαί εἰσιν ἐναντίαι δόξαι καὶ ποῖαι μὲν οὐκ εἰσί , δοκοῦσι δὲ εἶναι . λέγει τοίνυν ὅτι ἐκεῖναι δοκοῦσιν ἐναντίαι δόξαι εἶναι αἰ περὶ τῶν ἐναντίων δοξάζουσαι ῾ ἡ σωφροσύνη ἀγαθόν ἐστι , σωφροσύνη κακόν ἐστι μετὰ μετὰ δὲ τὸν προσδιορισμὸν τοῦτον τὸ προκείμενον διὰ πέντε τινῶν ἐπιχειρημάτων δεῖξαι προτίθεται . καὶ ἔστι τὸ πρῶτον ἐπιχείρημα ἀπὸ τῶν κατηγορουμένων τοιοῦτον . ἔστι τις δόξα ἡ τὸ ὑπάρχον δοξάζουσα ὡς ὑπάρχον , οἷον ὅτι τὸ ἀγαθὸν ἀγαθόν ἐστι , τὸ ἀγαθὸν λυσιτελές ἐστι , τὸ ἀγαθὸν διωκτόν ἐστι , τὸ ἀγαθὸν αἱρετόν ἐστι καὶ ὅσα ἄλλα τοιαῦτά ad p . 62,8 ἀναγκαῖον εἶναι οὐ δυνατὸν μὴ εἶναι ἀδύνατον μὴ εἶναι οὐκ ἐνδεχόμενον εἶναι οὐ δυνατὸν εἶναι ἀδύνατον εἶναι οὐκ ἀναγκαῖον εἶναι ἐνδεχόμενον μὴ εἶναι δυνατὸν μὴ εἶναι οὐκ ἀδύνατον μὴ εἶναι οὐκ ἀναγκαῖον μὴ εἶναι ἐνδεχόμενον εἶναι δυνατὸν εἶναι οὐκ ἀδύνατον εἶναι ἐστιν . ἔστι δὲ πάλιν ἄλλη δόξα λέγουσα τὸ μὴ ὑπάρχον ὡς τὸ ] ὑπάρχον * * * , οἷον ῾ τὸ ἀγαθὸν φευκτόν ἐστι , τὸ ἀγαθὸν ἀλυσιτελές ἐστι , τὸ ἀγαθὸν οὐκ ἀγαθόν ἐστι ’ · αὕτη δὲ τὸ ὑπάρχον μὴ ὑπάρχον φησίν . λέγει τοίνυν ὅτι οὐδεμίαν δόξαν οἰητέον μάχεσθαι τῶν δοξαζουσῶν τὸ ὑπάρχον ὡς ὑπάρχον ἀλλὰ τὸ ὑπάρχον ὡς μὴ ὑπάρχον , οἷον τῇ λεγούσῃ ῾ τὸ ἀγαθὸν ἀγαθόν ἐστι ’ μαχομένη ἡ λέγουσα ῾ τὸ ἀγαθὸν οὐκ ἀγαθόν ἐστι ’ . ὅτι δὲ τοῦτο τὸ ἀναγκαῖον οὐκ ἔχει αὐτόθεν ὡμολόγηται . πολλάκις γὰρ ὡς εἴρηται ὅτι ἓν ἑνὶ ἐναντίον καθέστηκεν · τὸ δὲ οὐκ ἀγαθὸν εἰσφέρει καὶ τὸ κακὸν καὶ τὸ ἀνωφελὲς καὶ τὸ φευκτὸν καὶ ἄλλα μυρία . εὑρεθήσονται οὖν ἑνὶ πολλὰ καὶ ἄπειρα μαχόμενα . ὥσπερ γὰρ τὸ οὐ λευκὸν σημαίνει καὶ τὸ μέλαν καὶ τὸ ξανθὸν καὶ τὸ φαιὸν καὶ τὸ ἐρυθρὸν καὶ τὸ κυανοῦν καὶ τὰ ἄλλα πάντα τὰ μεταξὺ χρώματα , καὶ εἴ τις εἴποι τὸ μὴ λευκὸν † φαίνεσθαι τῷ δὲ λευκῷ , εὑρεθήσεται πολλὰ ἑνὶ μαχόμενα , κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἐπὶ τῶν προκειμένων . Δεύτερον δὲ ἐπιχείρημά ἐστιν ἀπὸ τοὐ καθ’ αὑτὸ καὶ ἀπὸ τοῦ κατὰ συμβεβηκός . φησὶ τοίνυν ὅτι τοῦτο ἴσμεν , ὡς τὸ μὲν καθ’ αὑτὸ μᾶλλον μαχόμενον τῷ καθ’ αὑτὸ ἢ τὸ κατὰ συμβεβηκός . ἐὰν γὰρ ὦσι δύο τινά , καὶ τὸ μέν ἐστι καθ’ αὑτὸ λευκόν , τὸ δὲ κατὰ συμβεβηκὸς λευκόν , ἕτερα δέ τινα πάλιν τὸ μὲν καθ’ αὑτὸ μέλαν τὸ δὲ κατὰ συμβεβηκός , δῆλον ὅτι τὸ καθ’ αὑτὸ μέλαν μάχεται τῷ καθ’ αὑτὸ λευκῷ καὶ οὐκέτι κατὰ συβεβηκός . ἡ τοίνυν δόξα ἡ λέγουσα ὅτι τὸ ἀγαθὸν οὐκ ἀγαθόν ἐστι καθ’ αὑτὸ μάχεται τῇ δόξῃ τῇ δοξαζούσῃ ‘τὸ ἀγαθὸν ἀγαθόν ἐστιν’ , κατὰ συμβεβηκὸς δὲ ἡ λέγουσα ῾ τὸ ἀγαθὸν κακόν ἐστιν ’ . φανερὸν ἄρα ὡς ἡ οἰκεία ἀπόφασις μᾶλλον μάχεται τῇ καταφάσει . Τρίτον ἐπιχείρημά φησιν ἐκ τοῦ ἁπλοῦ καὶ τοῦ συνθέτου , ὅτι τὸ ἀπλοῦν <τῷ ἁπλῷ> κατὰ | τὸν αὐτὸν τρόπον μάχεται καὶ τὸ σύνθετον τῷ συνθέτῳ . εἰ τοίνυν ῾ τὸ ἀγαθὸν ἀγαθόν ἐστιν ’ ἁπλοῦν , καὶ ῾ τὸ ἀγαθὸν οὐκ ἀγαθὸν ’ ὁμοίως ἁπλοῦν , τὸ δὲ ῾ἀγαθὸν κακόν ἐστι ’ συμπεπλεγμένον , τὸ ῾ ἄρα ῾οὐκ ἀγαθὸν ’ μᾶλλον μάχεται τῷ ῾ ἀγαθὸν ἀγαθόν ἐστιν ’ ἤπερ ἡ δόξα ἡ δοξάζουσα ῾ τὸ ἀγαθὸν κακόν ἐσιιν’ . ἔχουσι δὲ τὰ δύο ἐπιχειρήματα τὴν αὐιὴν ἔννοιαν , καὶ κοινὸς ὁ ἔλεγχος . ψευδὲς γὰρ εἰπεῖν ὅτι τὸ ῾ ἀγαθὸν κακόν ἐστι ’ συμπέπλεκται , τὸ δὲ ῾ ἀγαθὸν οὐκ ἀγαθόν ἐστιν ’ ἁπλοῦν δῆλον γὰρ ὡς τὸ ἀπλοῦν καὶ τὸ σύνθετον οὐ λέγομεν ἐνταῦθα τὴν προφορὰν τῶν λέξεων , ἢ καθ’ αὑτὸ καὶ κατὰ συμβεβηκός , ἀλλὰ κατὰ σημαινόμενον , ἐπειδὴ ὡς ἐπὶ τῆς δόξης ἤγουν τοῦ ἐνδιαθέτου λόγου γυμτὸ νάζει τὸ πρόβλημα . εἰ τοίνυν ἐν τῷ εἰπεῖν ὅτι τόδε κακόν ἐστι , τόδε μέλαν ἐστὶ τὸ ἄκρον σημαίνει , τὸ δὲ ἄκρον ὥρισται , τὸ δὲ ῾ οὐκ ἀγαθόν ἐστι’ καὶ τὸ ῾ οὐ μέλαν ἐστὶ ’ σημαίνει οὐ μόνον τὰ ἄκρα ἀλλὰ καὶ τὰ μέσα , δῆλον ὅτι ταῦτα μᾶλλον συμπεπλεγμένα ἐστὶ καὶ σύνθετα ἤπερ αἱ δοξάζουσαι δόξαι ῾ τὸ ἀγαθὸν κακόν ἐστιν’ καὶ ῾τὸ λευκὸν μέλαν ἐστιν’ . Τέταρτόν ἐστιν ἐπιχείρημα ἀπὸ τῆς ἀντιφάσεως . φησὶ γὰρ ὅτι , εἰ ἐπὶ παντὸς ἢ φάναι ἢ ἀποφάναι ἀληθές ἐστι , καὶ ἐξ ἀνάγκης ἢ ἡ κατάθασις ἀληθεύει ἡ <ἡ> ἀπόφασις αὐτῆς ἡ οἰκεία , οὐκ ἔστι δὲ ἐπὶ τῶν πραγμάτων εἰπεῖν τὴν τοῦ ἐναντίου κατάφασιν , δῆλον ὅτι ὡς ἕξει ἐπὶ τῶν ἄλλων προτάσεων τῶν μὴ ἐναντίαν ἐχουσῶν τὴν τοῦ ἐναντίου κατάφασιν ἰστέον γὰρ ὅτι ἐὰν ἔστι τὸ κατηγορούμενον ἢ οὐσία ἢ ποσὸν ἢ ἕτερον τι ᾧ τινι οὐδέν ἐστιν ἐνάντιον , τὴν μὲν του ἐναντίου κατάφασιν οὐκ ἔστιν εἰπεῖν , τὴν δὲ οἰκείαν ἀπόφασιν δυνατὸν εἰπεῖν , οἷον ῾ ἄνθρωπος ζῷόν ἐστιν , ἄνθρωπος ζῷον οὐκ ἔστιν ’ , ἰὴ γραμμὴ τρίπηχύς ἐστιν , ἡ γραμμὴ τρίπηχυς οὐκ ἔστιν )) , οὕτως οὖν ἕξει καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων , ὡς ἔφην , τῶν . ἐχουσῶν ἐναντιότητα τῶν ] προτάσεων . ὅτι δὲ τοῦτο τὸ ἐπιχείρημα εὐέλεγκτον καθέστηκεν αὐτόθεν καθ’ ἓν ὡμολόγηται · τὸ γὰρ ζητούμενον ἦν ὅτι μιᾶς προτάσεως ἀληθοῦς ἢ ψευδοῦς οὕσης ἐχούσης τε δύο προτάσεις μαχομένας ποία μᾶλλον μάχεται ; ἐφ’ ὧν οὖν οὐκ ἔχει τὴν τοῦ ἐναντίου κατάφασιν , πῶς προχωρεῖ τὸ τῆς ζητήσεως ; αὐτόθεν γὰρ ὡμολόγηται ὅτι τῇ οἰκείᾳ · ἀποφάσει μάχεται <καὶ> οὐκέτι θεωροῦμεν ἄλλην ὥσπερ γὰρ φέρε εἰπεῖν ἔχεις δύο τινὰς πολεμίους καὶ ζητεῖς εἰ σαυτῷ * * * μᾶλλον μάχεται , ἀναιρεθέντος δὲ τοὐ ἑνὸς οὐκέτι ζήτησις προχωρεῖ ὅτι ῾ ἆρά γε ἐκεῖνος μάχεται ἢ οὔ ; ’ οὕτως καὶ ἐπὶ τῶν προκειμένων . ἐν οἷς καὶ τὸ δ ἐπιχείρημα · τὸ δὲ ἑ καὶ ἕτερά τινα πρὸς ἑτέρῳ ἐπιχειρήματι ἐν ἑτέρᾳ θεωρία σὺν θεῷ μαθησόμεθα . p . 23a40 Ἄλλη δὲ ὅτι οὐκ ἀγαθόν . ταύτην τὴν πρότασιν ἐκ μεταθέσεως οὖσαν κατάφασιν αὐτὸς ὡς ἀπόφασιν ἔλαβεν καὶ ἀδιαφόρως ἐχρήσατο . ᾗ μὲν γὰρ ἐδείξαμεν ὅτι οὐδὲν διαφέρουσιν ἥ τε ἁπλῆ ἀπόφασις καὶ ἡ ἐκ μεταθέσεως κατάφασις . ὅθεν καὶ αὐτὸς περὶ ἀποφάσεως ποιούμενος τὸν λόγον ἐκ μεταθέσεως κατάφασιν ἔλαβεν , τούτῳ δῆθεν ἡμῖν αἰνιττόμενος ὡς οὐκ ἔστιν αὐτῶν διαφορά . p . 23b3 Τὸ μὲν δὴ τούτῳ οἴεσθαι τὰς ἐναντίας δόξας ὡρίσθαι , τῷ τῶν ἐναντίων εἶναι , ψεῦδος . ἐντεῦθεν τὸν προσδιορισμὸν ἐκτίθεται τὸν λέγοντα ποῖαί εἰσιν ἐναντίαι δόξαι καὶ ποῖαι οὐκ εἰσὶ μὲν δοκοῦσι δὲ εἶναι . τινὲς δὲ τῶν ἐξηγητῶν , ὧν ἐστι καὶ Ἀμμώνιος , ἐνόμισαν αὐτῷ πρῶτον ἐπιχείρημα εἶναι . οὐκ ἔστι δέ · οὐδὲν γάρ πως πρὸς τὸ προκείμενον ἔχει . ταῦτα ἔχει ἡ πρᾶξις . <Πρᾶξις βݲ.> p . 23b32 Ἔτι ὁμοίως ἔχει ἡ τοῦ ἀγαθοῦ ὅτι ἀγαθὸν καὶ ἡ τοῦ μὴ ἀγαθοῦ ὅτι οὐκ ἀγαθόν , καὶ τὰ λοιπά . Τοῦτο τὸ ݲε καὶ τελευταῖον θεώρημα , δυσχερέστατον ὃν καὶ λαμβάνει γὰρ ἀντιθέσεις ἀντιθέσεις μίαν μὲν ἔχουσαν τὸν ὑποκείμενον ὡρισμένον , οἷον ῾ τὸ ἀγαθὸν ἀγαθόν ἐστι ’ , κατάφασιν ἀληθῆ τυγχάνουσαν , ἑτέραν δὲ ἀόριστον ὑποκείμενον ἔχουσαν τὴν λέγουσαν ‘τὸ οὐκ ἀγαθὸν > ἀγαθόν ἐστιν ’ · καὶ ἀξιοῖ ὅτι ὥσπερ ἔχει ἐπὶ τῆς ἀληθοῦς ἀποφάσεως τῆς ἀόριστον ἐχούσης τὸν ὑποκείμενον , οὕτως ἕξει ἐπὶ τῆς ἀληθοῦς καταφάσεως τῆς ὡρισμένον <ἐχούσης> τὸν ὑποκείμενον . τοίνυν ποία πρότασις ἕπεται ἢ ἀναιρεῖ τὴν ἀληθῆ ἀπόφασιν ῾ τὸ οὐκ ἀγαθὸν <οὐκ> ἀγαθόν εὑρίσκομεν εὑρίσκομεν τοίνυν ὅτι ἡ πρότασις ἡ λέγουσα ῾ τὸ οὐκ ἀγαθὸν κακόν ἐστιν ’ οὐ μάχεται τῇ ῥηθείσῃ προτάσει · ἐνδέχεται γὰρ ἀμφότερα συναληθεύειν ἐπί τινων , οἷον ἐπὶ τῶν ἐχόντων μοχθηρὰν ἕξιν · δύναμαι γὰρ εἰπεῖν τὸν κακὸν οὐκ ἀγαθόν . ἀλλὰ μὴν οὐδὲ ἡ πρότασις ἡ λέγουσα ὅτι τὸ οὐκ ἀγαθὸν οὐ κακόν ἐστιν . αὕτη γὰρ πάλιν ἀληθεύει ἐπὶ τῶν ἐχόντων μέσην ἕξιν καὶ ἐπὶ τῶν μηδ’ ὅλως πεφυκότων δέξασθαι ἀγαθότητα · οἷον τὸν λίθον τὸν μὴ ἀγαθὸν δύναμαι εἰπεῖν οὐ κακόν , καὶ τὸ παιδίον ὁμοίως . καταλιμπάνεται ἄρα μία πρότασις ἡ λέγουσα ὅτι τὸ μὴ ἀγαθὸν ἀγαθόν ἐστιν . αὕτη γὰρ ἀεὶ μάχεται τῇ ῥηθείσῃ ἀποφάσει τῇ ἀληθεῖ τῇ λεγούσῃ ῾ τὸ οὐκ ἀγαθὸν οὐκ ἀγαθόν ἐστιν ’ . ὡς οὖν ἔχει ἐπὶ ταύτης τῆς ἀντιθέσεως , οὕτως ἕξει καὶ ἐπὶ τῆς ἑτέρας . μάχεται ἄρα τῇ προτάσει τῇ λεγούσῃ ῾ τὸ ἀγαθὸν ἀγαθόν ἐστιν’ <οὐχ> ἡ πρότασις λέγουσα ῾ τὸ ἀγαθὸν κακόν ἐστι ’ , ἀλλ’ οὐχὶ ] ἡ λέγουσα ὅτι τὸ ἀγαθὸν οὐκ ἀγαθόν ἐστι . καὶ ταῦτα μὲν τὰ τοῦ ἑ ἐπιχειρήματος . λέγομεν δὲ πρὸς τοῦτο πρῶτον μὲν πόθεν ἀξιοῖ τὴν ἀκολουθίαν τῶν τοιούτων ἀντιθέσεων ἔχειν οὕτως ὥσπερ ἔχει ἐπὶ τῆς ἀόριστον ἐχούσης τὸν ὑποκείμενον ; δεύτερον δὲ ὅτι καὶ τὰ ἀνόμοια πρὸς ἕτερα ἀντεξήτασεν . ὁ μὲν γὰρ ὑποκείμενος ὅρος ἀόριστος ὢν ἀδιαφόρως ἕξει καὶ τὰ ἑπόμενα , ὁ δὲ ὡρισμένος ὅρος πάντως καὶ τὸ ἑπόμενον <ὡρισμένον> ἕξει . πῶς οὖν ἀξιοῖ τὴν αὐτὴν ἔχειν τὴν ὡρισμένην ἀντίθεσιν τῇ ἀορίστῳ ἀντιθέσει ; καὶ ταῦτα μὰν τὰ τῶν ἐπιχειρήσεων . ἐπειδὴ δὲ ἔλαβεν ἐν τῷ παρόντι ἐπιχειρήματι οὐκέτι τὸν καθόλου προσδιορισμόν , εἴτε τὸν καταφατικὸν εἴτε τὸν | ἀποφατικόν , ἀλλὰ μόνον τὸ ἄρθρον , προσδιορίζεται καὶ φησὶν ὅτι οὐδὲν διαφέρει εἰπεῖν τὰ ἄρθρα καὶ τὸν καθόλου προσδιορισμόν · τὸ γὰρ εἰπεῖν ὅτι τὸ ἀγαθὸν ἀγαθόν ἐστι τί διαφέρει τοῦ λέγειν ὅτι εἴ τι ἀγαθόν , ἀγαθόν ἐστιν ; ὡσαύτως ἕξει καὶ ἐπὶ τῆς ἀποφάσεως . ὅταν γὰρ ἀναφορὰν οὐ σημαίνουσι τὰ ἄρθρα , εἴτε ἑνικὰ ὦσιν εἴτε πληθυντικά , πάντως τὸν καθόλου προσδιορισμὸν εἰσάγουσιν . ταὐτὰ γάρ ἐστιν εἰπεῖν δέκα τινῶν ὄντων ἀνθρώπων ἅτι ῾φέρε μοι τοὺς ἀνθρώπους’ καὶ ῾φέρε πάντας τοὺς ἀνθρώπους ’ , καὶ ῾ὁ ἄνθρωπος περιπατεῖ ’ καὶ ῾πᾶς ἄνθρωπος περιπατεῖ ’ . ὅταν δὲ προεγνωσμένον ἐστὶ τὸ πρᾶγμα , καὶ ἀναφορὰν σημαίνει , τότε οὐκέτι ἰσοδυναμεῖ . εἰ δὲ ἐχρήσαντό τινες ἢ τῶν ποιητῶν ἢ τῶν ῥητόρων εἰπόντες σὺν τῷ ἄρθρῳ καὶ τὸν προσδιορισμόν , ἢ μέτρου χάριν ἢ ῥυθμοῦ ἀμφότεροι κατεχρήσαντο , ὥσπερ Δημοσθένης ἐν τῷ Περὶ τοὐ στεφάνου εἰπών ῾πρῶτον μὲν εὔχομαι <τοῖς> θεοῖς πᾶσί τε καὶ πάσαις ’ . εἰ γὰρ εἶπεν ῾τοῖς θεοῖς’ τῷ ἄρθρῳ οὐκ ἔδει αὐτὸν ἐπαγαγεῖν καὶ τὸν καθόλου προσδιορισμόν , φημὶ δὴ ‘πᾶσί τε καὶ πάσαις ’ . Ἀμμώνιος δέ φησιν ὅτι οὐ πάντως τὸ ἄρθρον τὴν δύναμιν ἔχει τοῦ προσδιορισμοῦ τοῦ καθόλου , καὶ τοῦτο δῆλον ἐκ τοῦ παρ’ Ὁμήρῳ λέγοντος ῾θωρῆξαί σε κέλευε καρηκομόωντας φησίν , ὅτι ὡς μὴ ἀρκεσθεὶς τῷ ἄρθρῳ ἐπήγαγεν τὸ ῾πανδυδίῃ᾿ . ὅθεν ἡ πλάνη τῷ Ἀγαμέμνονι γέγονεν . ἡμεῖς δὲ λέγομεν ὅτι αὐτόθεν ἐκεῖ οὔτε κεῖται τὸ ἄρθρον καὶ εἰκότως ἐπήγαγεν τὸ ῾πανσυδίῃ ’ ἤτοι τὸν καθόλου προσδιορισμόν · αἱ γὰρ ἀπροσδιόριστοι προτάσεις ἰσοδυναμοῦσι ταῖς μερικαῖς . ὥστε , καθὰ εἴρηται , εἰ μὴ ἀναφορὰν σημαίνει τὸ ἄρθρον πάντως τὸν καθόλου προσδιορισμὸν εἰσάγει , εἰ μήτοι γε ἢ ῥυθμοῦ χάριν ἢ μέτρου λαμβάνεται . Εἰπὼν δὲ ταῦτα ἐπὶ δόξης ἐγύμνασεν τὸν λόγον καὶ ἐπιφέρει λέγων | ὅτι οὐδὲν διαφέρει ἐπὶ δόξης καὶ ἐπὶ τῶν προφορικῶν λόγων τὰ αὐτὰ λέγειν . ὁ γὰρ προφορικὸς λόγος σύμβολόν ἐστι τῶν ἐν τῇ ψυχῇ παθημάτων , καὶ ὡς ἔχει ἐπὶ τῆς δόξης , οὕτως ἔχει καὶ ἐπὶ τῶν προφορικῶν λόγων . εἶτα ἐπεὶ ἐλάμβανεν ἐν τῷ τελευταίῳ ἐπιχειρήματι ὅτι τὰ ἐναντία οὐδέποτε συναληθεύουσιν , οἷον ῾τὸ μὴ ἀγαθὸν κακόν ἐστι ’ καὶ ῾τὸ μὴ ἀγαθὸν οὐκ ] ἀγαθόν ἐστιν ’ , ὡς εἰ ἔλεγέν τις πρὸς αὐτόν ῾πόθεν δῆλον ὅτι τὰ ἐναντία οὐ συναληθεύουσι;’ κατασκευάζει αὐτὸ τοῦτο συλλογιστικῶς ὅτι τὰ ἐναντία ἀντικείμενα , τὰ δὲ ἀντικείμενα ἀδύνατον ἅμα εἶναι , τὰ ἐναντία ἄρα ἀδύνατον ἅμ εἶναι . τοῦτο τὸ συμπέρασμα λαμβάνει ὡς πρότασιν καί φησιν ῾εἰ τὰ ἐναντία ἅμα ἀδύνατον εἶναι , ταῦτα δὲ περὶ ὧν εἴπομεν ἐνδέχεται , τὸ οὐκ ἀγαθὸν <καὶ τὸ> κακόν , ἀδύνατον ἄρα ταῦτα ἐναντία εἶναι’ . ταῦτα εἰπὼν πέρας τῇ παρούσῃ τέθεικε πραγματείᾳ . p . 23b32 Ἔτι ὁμοίως ἔχει ἡ τοῦ ἀγαθοῦ ὅτι ἀγαθὸν καὶ ἡ τοῦ μὴ ἀγαθοῦ ὅτι οὐκ ἀγαθόν . ἰστέον ὅτι καὶ ἐνταῦθα , ὡς καὶ ἐν τῇ προλαβούσῃ πράξει εἴπομεν , κυρίως μέν , ὡς παραδέδωκεν , κατάφασίς ἐστιν αὕτη ἡ ἐκ μεταθέσεως ἀόριστον ἔχουσα τὸν ὑποκείμενον · αὐτὸς δὲ ἔλαβεν αὐτὴν ἀντὶ ἁπλῆς ἀποφάσεως . ὅθεν καλῶς ἡμῖν εἴρηται μηδὲν ταύτας τὰς προτάσεις κατὰ τὸ σημαινόμενον ἀλλήλων διαφέρειν . p . 23b36 Οὐ γὰρ δὴ ἡ λέγουσα ὅτι κακόν · ἅμα γὰρ ἄν ποτε εἶεν ἀληθεῖς . τὸ ποτὲ εἶπεν , ἐπειδὴ ἐπὶ τῶν ἀδιαφόρων ἡ μὲν λέγουσα κα.κὸν ψεύδεται , ἐπὶ δὲ τῶν μοχθηρὰν ἐχόντων ἕξιν ἀμφότεραι ἀληθεῖς . ἐν οἷς ἡ πρᾶξις . Πεπλήρωται σὺν θεῷ τὸ Περὶ ἑρμηνείας Ἀριστοτέλους εὐτυχῶς .
Lemmas: Ἀρχή ὁ ὅς τμῆμα . Πρᾶξις ὅς p . 16al Πρῶτος δεῖ τίθημι τίς ὄνομα καί τίς ῥῆμα . ἔπειτα εἰμί ἀπόφασις καί κατάφασις καί ἀπόφασις καί λόγος καί ὁ ἑξῆς . Προοίμιος ἔχω ὁ πάρειμι πραγματεία διμερής . καί ἐν μέν ὁ ὅς μέρος ποιέω ὁ ἀπαρίθμησις αὐτός οὗτος περί ὅς μέλλω διαλέγω ἐν ὁ ὅς τμῆμα , ἔτι δέ καί θεώρημα τίς παραδίδωμι · ἐν δέ ὁ ݲ ἀναλογία τις ὁ φωνή πρός ὁ νόημα διεξέρχομαι . ὁ μέν ἀπαρίθμησις λέγω ὅτι δεῖ πρότερος ὁρίζω τίς ὄνομα καί τίς ῥῆμα , εἶτα τίς εἰμί ἀπόφασις καί κατάφασις καί ἀπόφασις καί λόγος . καί οὗτος μέν εἰμί ὁ ἀπαρίθμησις · ὁ δέ θεώρημα τοιοῦτος εἰμί , ὅτι δ εἰμί , γράμμα φωνή , νόημα πρᾶγμα , δύο οὗτος φύσις εἰμί , ὁ δέ ἕτερος δύο θέσις . οὗτος δέ δείκνυμι οὗτος ὁ τρόπος · ὁ γράμμα καί ὁ ὄνομα οὖον παρά πᾶς ὁ αὐτός · ὁ δέ μή παρά πᾶς ὁ αὐτός οὖον φύσις · ὁ γράμμα ἄρα καί ὁ ὄνομα οὖον φύσις . ὅτι μέν οὖν ὁ ὄνομα καί ὁ γράμμα οὐ εἰμί παρά πᾶς ὁ αὐτός αὐτόθεν ὁμολογέω . ἄλλος γάρ τύπος ὁ γράμμα παρά Ἕλλην καί ἄλλος παρά ὁ ἀλλά μήv καί ὁ ὄνομα ὁ αὐτός τρόπος ἔχω · ἄλλος γάρ χράομαι ὁ Ἕλλην , φέρω εἶπον ἐπί ἵππος καί κύω , ἄλλος δέ Χάι Ρωμαῖος , καί ἕτερος ἔθνος ἄλλος . ὅτι δέ ὁ μή παρά πᾶς ὁ αὐτός οὖον φύσις ἀλλά θέσις , καί οὗτος πράδηλον · εἰμί γάρ εἰμί φύσις , ἐσθίω παρά πᾶς ὁ αὐτός εἰμί · ὁ γάρ φύσις πανταχοῦ ὁ αὐτός δημιουργέω . ὅτι2 ὁ νόημα καί ὁ πρᾶγμα παρά πᾶς ὁ αὐτός καί διά οὗτος φύσις δῆλος · οὖον γάρ ἕτερος νόημα ἔχω περί ὁ ἵππος Αἰγύπτιος ἕτερος δέ Ἕλλην , ἀλλά ὁ αὐτός νόημα . καί πάλιν ὁ πρᾶγμα οὐ εἰμί ἕτερος τίς παρά ὅδε ὁ ἵππος ἕτερος δέ παρά ἄλλος , ἀλλά παρά πᾶς ὁ αὐτός . ὥστε αὐτός μέν φύσις , ἐκεῖνος δέ θέσις . καί οὗτος μέν ἐν ὁ ὅς ὁ προοίμιον διεξέρχομαι · ἐν δέ ὁ βݲ μέρος , ὡς φημί , ἀναλογία παραδίδωμι ὁ φωνή πρός ὁ νόημα , ὅτι ὥσπερ εἰμί ἐν ὁ Ψυχή ἁπλόος νόημα ἐν ὅς οὐ εἰμί ἀληθεύω ἢ ψεύδω , οἷος I ὁ νοέω Σωκράτης Χωρὶς ἐνέργεια τις ἢ πάθος , εἰμί δέ καί συντίθημι νόημα , ὅταν νοέω ἐνεργέω αὐτός ἢ πάσχω τίς , ἐν ὅς θεωρέω πως ἢ ὁ ἀληθής ἢ ὁ ψεῦδος , οὕτως καί ἐν ὁ φωνή εἰμί ἁπλόος φωνή , εἰς ὅς οὐ εἰμί θεωρέω ὁ ἀληθής ἢ ὁ ψεῦδος , ἐν δέ ὁ σύνθετος πάντως δάτερον οὗτος . ἐν ὅς καί ὁ δύο μέρος ὁ προοίμιον καί ὁ πάρειμι θεωρία σύν θεός πληρόω . p . 16a1 Πρῶτος . ὁ πρῶτος πενταχῶς λέγω , ὡς ἤδη φθάνω ἐν ὁ κατηγορία μανθάνω , ἐνταῦθα ὁ πρῶτος ληπτέος ἢ κατά χρόνος ἢ κατά τάξις · οὕτως γάρ τάξις τις φυλάσσω προορίζω οὗτος περί ὅς μέλλω διαλέγω ἐν ὁ 7 . τμῆμα . δῆλος δέ ὅτι καί ὁ χρόνος προηγέομαι , ἐν ὅς περί οὗτος διαλέγω , ὁ χρόνος ἐν ὅς περί ὁ ἄλλος διαλέγω . p . 16a1 τίθημι . ἰστέον ὅτι ὁ τίθημι ἑξαχῶς λέγω . λέγω γάρ θέσις καί ὁ παράδοξος ὑπόληψις τις ὁ ἐν φιλοσοφία γνώριμος , ὡς λέγω ὁ ‘ηραχλειος πᾶς ὁ εἰμί ἐν κινέω εἰμί καί στάσις μηδείς μετέχω · πάλιν Παρμενίδης εἷς δοκέω εἰμί ὁ εἰμί . λέγω θέσις καί ὁ ὑπόθεσις , ὡς λέγω ὑπόκειμαι ὁ γῆ σημεῖον τε καί κέντρον λόγος ἐπέχω πρός ὁ ἡλιακός σθαὶραν’ . λέγω θέσις καί ὁ ἔκθεσις , ὡς ὁ εὔχομαι ὁ γραμμή μῆκος ἔχω τόσος . λέγω θέσις καί ὁ θετικός ἐπίρρημα , ὁ παρά ὁ ῥήτωρ , ὡς ὁ γαμητέον , πλευστέος . παρά ὁ ῥήτωρ δέ εἶπον , ἐπεί διαφέρω ὁ ῥητορικός ὁ διαλεκτική ὁ καθολικός καί μερικός . ὁ μέν γάρ διαλεκτικός φιλόσοφος ὁ χαθόλου φημί ἐά ἄρα δεῖ γαμέω ἢ πολεμέω ἢ πλέω , ὁ δέ ῥήτωρ ἵημι δήω ὅδε ἢ ὅδε γυναῖκα.’ λέγω θέσις καί ὁ ὁμολογία . ἀμελέω γοῦν ἀνατίθημι λέγω ὁ ἀναπαλαίω ὁ ὁμολογία , ὡς ὁ Πλάτος ἐν ὁ Γοργίας φημί · ἰάομαι βούλομαι ἀνατίθημι , εἰμί Καλλικλῆς , ἀνατίθημι · δίκαιος γάρ εἰμί · οὗτος εἰμί εἰ βούλομαι ὁ ὁμολογία ἀναπάλλω καί ὁ πρότασις , ἀναπαλαίω . λέγω θέσις καί ἐπί ὁ ὁρισμός · | οὗτος γάρ ὡς ὁ ἀπόδειξις προυποχειμενω λέγω θέσις . δεῖ γάρ φέρω εἶπον ὁ τρίγωνος ὁρίζω καί μετά οὗτος δείκνυμι τίς κατά ἑαυτοῦ φεύγω ὁ τρίγωνος ὑπάρχω , οὗτος εἰμί ὅτι ὁ γωνία δύο ὀρθός ἴσος ἔχω . καί πάλιν ὁ ἄνθρωπος πρότερος ὁρίζω δεῖ , καί οὕτως γιγνώσκω τίς φύω ὁ ἄνθρωπος ὑπάρχω . ἐνταῦθα δέ δῆλος ὅτι ὁ τίθημι ἐπί ὁ ὁρίζω λαμβάνω , ἐπεί πρό - κεῖμαι αὐτός εἶπον τίς εἰμί ὄνομα ἢ ῥῆμα καί ὁ λοιπός . ὁ δέ τίς εἰμί , ὡς πολλάκις ἐγώ εἴρω , * * εἰμί μή διά ὁρισμός · οὖον γάρ ἑρμίς δῆλος . p . 16al τίς ὄνομα καί τίς ῥῆμα . ζητέω τις περί τάξις διότι προτάσσω ὁ ὄνομα ὁ ῥῆμα . καί λέγω ὅτι ὡς κοινός ἰδικός προτίθημι αὐτός . ὁ μέν γάρ ῥῆμα λέγω ὄνομα , ὁ δέ ὄνομα ῥῆμα οὖον λέγω . αὐτός γάρ Αριστοτέλης παρακάτειμι λέγω αὐτός δέ ὁ ῥῆμα κατά ἑαυτοῦ λέγω ὄνομα εἰσέρχομαι . πολλάκις γοῦν ἐγώ φημί Πλάτων καλός ὄνομα χράομαι , μή μόνος ὄνομα , ἀλλά καί ῥῆμα καί ἄλλος μέρος ὁ λόγος χράω αὐτός . καί ὅτι ὁ μέν ὄνομα ὁ ὕπαρξις καί ὁ οὐσία εἰμί σημαντικός , ὁ δέ ῥῆμα ὁ οὐσία ἐνέργεια σημαίνω , προτερεύω δέ ὁ οὐσία ὁ ἐνέργεια , εἰκότως καί ὁ ὄνομα ὁ ῥῆμα προσάγω · ὡς γάρ ἔχω ὁ πρᾶγμα , οὕτως καί ὁ περί αὐτός ἔχω λόγος . ἀπορέω δέ τις , διά τίς ἡηʹ μέρος εἰμί ὁ λόγος μόνος ὁ δύο οὗτος μνημονεύω , ὄνομα τε φημί Χάι ῥῆμα . καί εἰμί μέν εἶπον τις ὅτι οὗτος μόνος ἀλλήλων συμπλέκω ὁ λόγος αὐτοτελής ποιέω , ὁ δέ ἄλλος οὖον , ψεύδω · καί γάρ καί μετοχή καί καλέω ἀπαρέμφατος καί ἀντωνυμία συμπλέκω καί ποιέω λόγος αὐτοτελής . οἷος ἀντωνυμία καί ῥῆμα ἐγώ περιπατέω , * * βαδία , ὅλος ἀπαρέμφατος ῥῆμα ὅς φιλοσοφέω εὐδαιμονέω ἐστιν’ . λέγω οὖν ὅτι πᾶς οὗτος εἰς ὄνομα καί ῥῆμα ἀναφέρω · καί εἰμί μέν ἐπέχω τόπος ὑπόκειμαι , οὗτος καλέω ὄνομα , εἴτε ῥῆμα εἰμί εἴτε μετοχή εἴτε ἀντωνυμία εἴτε καί ὁ παρά γραμματιχοω ὄνομα . οἷος οἷος ἐάν εἰμί ὄνομα ὁ ὑπόκειμαι τάξις ἐπέχω ὡς ὁ Σωκράτης δίκαιος εἰμί ἐστιν’ , ὁ Σωκράτης ὄνομα καλέω , ἐπεί τόπος ἔχω ὑπόκειμαι · εἰμί δέ ῥῆμα ὡς ὅς φιλοσοφέω εὐδαιμονέω ἐστιν’ , ὁ φιλοσοφέω ὄνομα καλέω ἀξιόω . εἰμί δέ μετοχή ὥσπερ ὅς τρέχω βαδίζω , καί ὁ μετοχή ὄνομα παρά αὐτός λέγω . καί εἰμί ἀντωνυμία λαμβάνω συμβαίνω , ὄνομα προσηγορία τυγχάνω , ὡς ὁ ἐγώ περιπατέω , ἐπεί ὑπόκειμαι τάξις ἐπέχω . πᾶς δέ ὁ κατηγορέω τάξις ἐπέχω ῥῆμα καλέω εἴωθα , ὁποῖος ἄν εἰμί μέρος ὁ λόγος , ὡς τότος ζῷον οὐσία · ὁ οὐσία ῥῆμα φημί , καίπερ ὄνομα εἰμί , ἐπεί κατηγορέω ὁ ζῷον . ὁ δέ παρά γραμματικός ἄλλος μέρος ὁ λόγος μνήμη οὐ ποιέω , διότι οὐ εἰμί κύριος μέρος λόγος , ἀλλά ὁ μέν ἐκ αὐτός ὡς ἐπί ὁ ἐπίρρημα σχέσις μόνος σημαίνω ὁ κατηγορέω πρός ὁ ὑπόκειμαι , ὡς ὁ ῾χαλῶς βαδίζω καί εὖ διαλέγω Χάι ἀναγκαῖος ἀναπνέω . ὥσπερ γάρ ἐπί ὁ πλοῖον φημί ὁ μέν σανίς μέρος , ὁ δέ κόλλα καί ὁ ἧλος καί ὁ γόμφος μέρος γε οὖον , ἀλλά συμβάλλω πρός ὁ μέρος . οὕτως καί οὗτος μέρος μέν οὐ εἰμί λόγος , ἀλλά λέξις μέρος ὅς καί ὁ λόγος μέρος . p . 16a1 ἔπειτα τίς εἰμί ἀπόφασις καί κατάφασις . εἰκότως ὁ ὄνομα καί ὁ ῥῆμα οὗτος προτάσσω · ὡς ἁπλόος φημί . διά τίς δέ ὁ χείρων προτάσσω ὁ ἀγαθός , οἶος ὁ ἀπόφασις ὁ κατάφασις , ὁ χαταφασιν ὁ ἀπόφανσις καί οὗτος ὁ λόγος ; φημί οὖν εἰκότως οὗτος ποιέω , διότι ὁ πέρας ὁ φθάνω ἀρχή ὁ μέλλω ποιέω . ἐπεί γάρ κατά-ἀντάω εἰς ὁ λόγος , ἄρχω περί αὐτός διαλέγω , πρῶτος μέν ἵνα συνεχής ποιέω ὁ διδασκαλία , ἔπειτα δέ ὅτι καί ἐν ὁ λόγος ὁ ἀπόφανσις μιμνήσκω ὁ λόγος , καί ὁ ἀπόφανσις πάλιν μιμνήσκω ἐν ὁ ὁ κατάφασις καί ἀπόφασις λόγος . ὁ δέ λαμβάνω ἐν ὁ ὁρισμός τις γνώριμος βούλομαι εἰμί ὁ ἐν ὅς λαμβάνω . ᾿Οτι μέν ὁ διαίρεσις κύριος τρεῖς εἰμί τρόπος μανθάνω , ὡς γένος εἰς εἶδος , ὡς ὅλος εἰς μέρος , · ὡς ὁμώνυμος φωνή εἰς διάφορος σ·ημαινόμενα . καί ὅτι ὁ ἀπόφασις καθολικός εἰμί καί διαιρέω εἰς κατάφασις καί ἀπόφασις καί ὁμολογέω · ζητητέος δέ κατά ποῖος τρόπος διαιρέω . ὅτι μέν οὖν ὡς ὅλος εἰς μέρος ἀδύνατος , οὗτος αὐτόθεν ὁμολογέω · εἴρω γάρ ὅτι ὁ τέμνω ὡς ὅλος εἰς μέρος ἢ εἰς ὁμοιομερής διαιρέω ὡς σάρξ εἰς σάρξ καί ὀστέον εἰς ὀστέον , ἢ εἰς ἀνομοιομερής ὡς Σωκράτης εἰς χείρ πούς κεφαλή · καί ὅτι ὁ ὁμοιομερής καί ὁ ὄνομα καί ὁ ὁρισμός οὖον μόνος ὁ ὅλος δέχομαι ἀλλά καί ἀλλήλων , ὁ δέ ἀνομοιομερής οὐκέτι . ὁ οὖν ἀπόφασις οὖον δύναμαι διαιρέω ὡς ὅλος εἰς μέρος οὔτε ὡς ὁμοιομερής οὔτε ὡς ἀνομοιομερής . ὡς ὁμοιομερής μέν οὖον δύναμαι , ἐπεί ὁ τέμνω , εἰμί καί ὁ ὄνομα ὁ ὅλος δέχομαι ( καλέω γάρ καί ὁ κατάφασις κατά ἑαυτοῦ ἀπόφασις καί ὁ ἀπόφασις ὁμοίως ) , ἀλλά οὖν ὁ ὄνομα καί ὁ ὁρισμός ἀλλήλων οὐ ἐπιδέχομαι · οὔτε γάρ ὁ ἀπόφασις καί κατάφασις λέγω οὔτε πάλιν ὁ κατάφασις ἀπόφασις . ἀλλά μήv οὐδέ ὁρισμός ἀλλήλων ἐπιδέχομαι . οὔτε δέ ὡς εἰς ἀνομοιομερής τέμνω . εἴρω γάρ ὅτι ὁ ἀνομοιομερής οὐ ἐπιδέχομαι ὁ ὅλος ὁ ὄνομα · οὐδείς γάρ λέγω ὁ πούς ἢ ὁ κεφαλή ἢ ὁ χείρ Σωκράτης Σωκράτης . ἐνταῦθα δέ , ὡς εἶπον , καί ὁ ἀπόφασις καί ὁ κατάφασις ὁ ὁ ὅλος ὄνομα λέγω ἀπόφανσις . οὕτως μέν οὖν οὖον δύναμαι ὡς ὅλος εἰς μέρος διαιρέω ὁ ἀπόφασις εἰς κατάφασις καί ἀπόφασις . αμμιβαλλω δέ λοιπός , εἰμί ἄρα ὡς γένος εἰς ἰόω , ὡς δοκέω ὁ Πορφύριος , ἢ ὡς ὁμώνυμος φωνή εἰς διάφορος σημαίνω , ὡς ὁ Ἀλέξανδρος ἐφίστημι . ἐγώ ἡνίκα Ἀριστοτέλης ὁρίζω ἕκαστος αὐτός , προφέρω ἑκάτερος ὁ ἐξηγητής ὁ ἐπιχείρησις κατά δύναμις διακρίνω . p . 16a3 ἔρτις οὖν ὁ ἐν ὁ φωνή . ἐν ὁ φωνή εἶπον , σημαίνω ὁ ὄνομα καί ὁ ῥῆμα · οὗτος γάρ οὐ εἰμί ἁπλόος φωνή , ἀλλά ἐν ὁ φωνή . διό οὐ εἶπον ’αἱ φωνή εἰμί σύμβολον ὁ ἐν ὁ Ψυχή πάθημα , ἀλλά ὁ ἐν ὁ φωνή . p . 16a4 Χάι ὁ γράφω ὁ ἐν ὁ φωνή . καλῶς εἶπον ὁ γράφω καί οὔτε γράμμα οὔτε στοιχεῖον , ἐπεί ὁ μέν γράμμα πρωτότυπος μέν σημαίνω ὁ τύπος καί ὁ χαρακτήρ ὁ ξέσις , ὡς καί ὁ ποιητής νῦν δέ εἷς ἐπιγράφω ταρσός πούς εὔχομαι αὔτως · κατά δύο δέ λόγος ὁ ἐκφώνησις καί ὁ δύναμις σημαίνω . ὁ δέ στοιχεῖον ἔμπαλιν κατά μέν πρῶτος λόγος καί πρωτότυπος ὁ ἐκφώνησις καί ὁ δύναμις , οἷος ὁ δύναμαι ὅδε στοιχεῖον συντάσσω καί εχφωνειεπομαι ἢ μή · κατά δύο δέ λόγος ὁ χαρακτήρ . διά ὁ ἀναμφίβολος οὖν οὔτε στοιχεῖον εἶπον οὔτε γράμμα , ἀλλά γράφω · ὁ γάρ γράφω , οὗτος εἰμί αὐτός ὁ τύπος , σύμβολος εἰμί ὁ ὄνομα . οὖον γάρ ὁ ἐκφώνησις · ὁ ἐκφώνησις γάρ μέρος εἰμί ὁ φωνή . καί οὗτος μέν Ἀμμώνιος ὁ φιλόσοφος . ὁ δέ ἡμέτερος διδάχαλός φημί ὅτι Αριστοτέλης μέν κατά-χράω2 γράφω εἶπον ἀντί ὁ γράμμα , ἐπεί ὁ γράφω οὔπω εἰμί ὡς γίγνομαι · ὁ · δέ μήπω εἰμί πῶς ἐνδέχομαι σύμβολον εἰμί τις ; καί δύο πόθεν ἔχω δείκνυμι ὅτι ὁ μέν γράμμα πρωτότυπος μέν ὅδε σημαίνω κατά δύο δέ ὅδε , ὁ <δὲ> ἐναντίος εἰμί ; οὐδείς γάρ ὁ παλαιός φιλόσοφος τε καί ἐξηγητής εἶπον οὗτος οὔτε Αλέξανδρος οὔτε Πορφύριος . p . 16a6 ὅς μέντοι οὗτος σημεῖον πρῶτος , ὁ αὐτός πᾶς πάθημα ὁ Ψυχή . πρῶτος εἶπον σημεῖον εἰμί ὁ ὄνομα καί ὁ ῥῆμα ὁ νόημα , διότι δύο καί ὁ πρᾶγμα σημεῖον εἰμί . ὁ γάρ δ οὗτος ὁ μέν μόνος ἐξαγγέλλω , ὥσπερ ὁ γράφω , ὁ δέ μόνος ἐξαγγέλλω , ὥσπερ ὁ πρᾶγμα , ὁ δέ καί ἀναγγέλλω καί εξαλλελλοντ , ὥσπερ ὁ νόημα καί ὁ φωνή . ἐξαγγέλλω μέν ὁ πρό αὐτός , ἐξαγγέλλω δέ ὑπό ὁ μετά αὐτός . οἷος ὁ νόημα ἐπεί δύο μέν εἰμί ὁ πρᾶγμα , πρῶτος δέ ὁ φωνή καί ὁ γράμμα , ἐξαγγέλλω μέν ὁ πρᾶγμα , ἐξαγγέλλω δέ ὑπό ὁ φωνή <καὶ> γράφω . πάλιν | ὁ φωνή κατά ὁ αὐτός τρόπος ἐξαγγέλλω μέν ὁ πρᾶγμα καί ὁ νόημα , εξαλλελλοντ δέ ὑπό ὁ γράφω . ὁ μέντοι πρᾶγμα οὔτε ἐξαγγέλλω ποτός , ἐπεί οὐδείς εἰμί πρό αὐτός , οὐδέ ὁ γράφω ἐξαγγέλλω ὑπό τις , ἐπεί οὐ ἔχω τίς μετά αὐτός . καί εἰμί φύσις μέν πρότερος ὁ πρᾶγμα ὁ ἄλλος · δεῖ γάρ πρότερος εἰμί φέρω εἶπον ὁ ἵππος καί οὕτως ὁ περί αὐτός νόημα , μετά δέ ὁ νόημα ὁ ἵππος καί ὁ ὄνομα , μετά δέ ὁ ὄνομα ὁ γράμμα , εἴπερ ὅλως εἰμί γράμμα . p . 16a7 καί ὅς οὗτος ὁμοίωμα , πρᾶγμα ἤδη ὁ αὐτός . ἰστέον ὅτι ὁ νόημα ὁ πρᾶγμα ὁμοιόω εἶπον , ὁ δέ , ὅσος ὄνομα εἰμί φωνή σημαντικός κατά συνθήκη ἄνευ χρόνος , ὅς μηδείς μέρος εἰμί σημαντικός χωρίζω · οἷος φέρω εἶπον Σωκράτης φωνή εἰμί καί σημαντικός καί κατά συνθήκη , οὗτος εἰμί θέσις , καί ἄνευ χρόνος ( οὖον γάρ σημαίνω χρόνος ) , καί ὁ μέρος αὐτός τίς χωρίζω , οἷος ὁ σω συλλαβή ἢ ὁ κρα οὐδείς λοιπός ἕκαστος ὁ ὁρισμός λέξις . φωνή τοίνυν εἶπον ἀντί γένος . οὖον γάρ εἰμί κύριος γένος ὁ φωνή [ ὁ ] ὁ ὄνομα , διότι ὁ μέν ὄνομα θέσις , ὁ δέ φωνή φύσις · ἀδύνατος δέ ἐπί ὁ γένος καί ὁ εἶδος εἰμί ὁ μέν ἐκ αὐτός φύσις , ὁ δέ θέσις . ἀλλά ὁ φωνή ὡς ὕλη λαμβάνω ἀναλογέω ὁ γένος · ὡς γάρ πολλάκις μάσσω , ὁ μέν γένος ἀναλογέω ὁ ὕλη , ὁ δέ συστα|τιχαῖς διαφορά ὁ σχῆμα ὁ τοιόσδε ἤϊος ὁ εἶδος . ὥσπερ οὖν φημί ὅτι Θεωρίς εἰμί ξύλον τοῖος κατασκευάζω , ἐκ ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος ποιέω ὁ ὑπογραφή , ἐνταῦθα ὁ φωνή ὕλη εἰμί ὁ ὄνομα ὡς γένος λαμβάνω , ὁ δέ σημαντικός καί ὁ λοιπάς ὡς συστατικός διαφορά διακρίνουσα ὁ τοιόσδε φωνή ἀπό ὁ ἄσημος φωνή , ὁ τε ἄναρθρος καί ἔναρθρος , ἄναρθρος τε σημαντικός , ὡς ὁ ἁπλόος ψόφος καί ὁ ὑλακή ὁ κύω . ἔναρθρος δέ ὡς ὁ τραγέλαφος καί βλίτυρι καί ὁ τοιοῦτος . κατά συνθήκη δέ εἶπον ἀντί ὁ θέσις · συντίθημι γάρ ὁ μέν Αἰγύπτιος ὅδε ὁ ὄνομα καλέω ὁ πρᾶγμα . Ἕλλην δέ ὅδε , ὡσαύτως ἄλλος ἄλλως . δέ πρός ἀντιδιαστολή ὁ ἄλλος ζῷον ὁράω ὁ ὁ κύων καί γάρ ὁ ὁ κύων ὑλακή φωνή εἰμί καί σημαντικός ( δηλόω γάρ ἢ ἢ ξένος παρουσία ) , ἀλλά οὖον κατά συνθήκη · ἀλλά οὖον συντίθημι ὁ κύω ὅτι ὅς παρουσία ὁ ξένος ὑλαχτήσωμεν’ . ὁ δέ δέ ἄνευ χρόνος εἶπον διά ὁ ῥῆμα · ὁ γάρ ἄνθρωπος χρόνος οὖον σημαίνω . ἀλλά ἀπορέω τις καί τίς λέγω περί ὁ χρονικός ὄνομα , οἷος ὁ χθεσινός , σημερινός , ἑσπερινός , περυσινός · αὐτόθεν γάρ χρόνος σημαίνω . πῶς οὖν εἶπον ἄνευ χρόνος εἰμί ὁ ὄνομα ; πρός οὗτος λέγω , ὅς φημί ὁ φιλόσοφος Πορφύριος , ὅτι ἄνευ χρόνος ληπτέος ἐνταῦθα ὁ μή προσημαίνω χρόνος . ὁ γάρ ῥῆμα οὖον σημαίνω χρόνος ἀλλά προσσημαίνω . ὁ γάρ τύπτω καί ὁ τύπτω πρός ὁ τοιόσδε ἐνέργεια καί ὁ τοιόσδε πάθος σημαίνω καί ὁ ἐνίστημι χρόνος · ὁμοίως καί ἐπί ὁ ἄλλος χρόνος ὁ ῥῆμα ὁ τε μέλλω καί ὁ παροίχομαι . ὁ δέ εἴρω χρονικός ὄνομα οὖον προσσημαίνω μετά χρόνος τίς ποτός , φημί δή ἐνέργεια ἢ πάθος . p . 16a20 ἧς ὁ μέρος οὐδείς εἰμί σημαντικός χωρίζω . καλῶς οὗτος εἶπον · ι οὐδέ γάρ ἐάν ἐκ ὁ ἄνθρωπος ὄνομα ὁ αν χωρίζω , σημαίνω τίς ποτός ὡς μέρος εἰμί ὁ ἄνθρωπος . εἴρω δέ οὗτος πρός ἀντιδιαστολή ὁ λόγος ὁ μή ἔχω ῥῆμα , οἷος εἰμί μάκαρ Ἀτρείδης , μοιραγενής , ὀλβιοδαίμων καί ἀεί γάρ , Ζεύς τε πατήρ καί Ἀθηναῖος καί Ἀπόλλων <καὶ> ναί μά ὅδε σκῆπτρον . ἐνταῦθα γάρ ὁ μέν ἄλλος ὁ αὐτός · καί φωνή γάρ εἰμί καί σημαντικός καί κατά συνθήκη καί ἄνευ χρόνος · ἀλλά ὁ μέρος χωρίζω αημαίνει τίς , ἢ ποιότης ἢ ὕπαρξις ἢ ἕτερος τίς τοιοῦτος . πρός ἀντιδιαστολή οὖν ὁ τοιοῦτος λόγος εἶπον ὅς ὁ μέρος χωρίζω οὐδείς σημαίνω . ὁρίζω δέ φύσις εἰσάγω εἶπον διά ὁ οὐ ἄνθρωπος . οὗτος γάρ ὁ μέν ἄλλος πᾶς ὁ αὐτός ἔχω · ἐπεί δέ ὁρίζω τις οὐ εἰσάγω οὐσία , διά οὗτος οὐ εἰμί ὄνομα · εἷς μέν γάρ ἀναιρέω , ἄλλος δέ πολύς , μᾶλλον δέ ἤπειρος καί ἀόριστος εἰσάγω . αὐτός δέ ἐκ περιουσία καί ἐκ ὁ μᾶλλον κατασκευάζω ὅτι ὁ μέρος ὁ ὄνομα χωρίζω οὐδείς εἰμί σημαντικός . εἰμί γάρ ἐν ὁ σύνθετος ὄνομα , οἷος φέρω εἶπον ἐν ὁ Κάλλιππος καί ἐν ὁ ἐπακτροκέλης . ἔνθα παρέχω ὑπόνοια καί φαντασία ὁ μέρος χωρίζω ἄλλος τίς οἷος ἐν ὁ Κάλλιππος ὁ ἵππος χωρίζω σημαίνω ὁ ἄλογος καί χρεμετιστικός ζῷον , καί ἐν ὁ επαχτροχελευς ὁ κέλης σημαίνω ὁ μονόζυγο ἵππος ( ἐπακτροκέλης εἰμί εἶδος λῃστρικός πλοῖον · μιμνήσκω Αἰσχίνης λέγω “ εἰς ὁ ἐπαχτροχέλητα ἐμβιβάζω ” ) , εἰμί οὖν οὗτος σύνθετος ὄνομα ὁ μέρος χωρίζω οὐδείς σημαίνω , πολύς πρότερος οὐδέ ἐν ὁ ἁπλόος ὄνομα . ὥσπερ γάρ ἐν ὁ σύνθεσις ὁ ἵππος οὐδείς σημαίνω , οὕτως ἀποσπάω ὁ οἰκεῖος ὁλότης , εἰμί καί φαντασία παρέχω , ὅμως οὐδείς σημαίνω ὡς μέρος ἐκεῖνος λέγω . καί ἐν οὗτος μέν εἰμί ὁ ὑπογραφή ὁ ὄνομα · ὁ δέ ζητέω πρός οὗτος ὁ μέν ἐν ὁ λέγω | , ὁ δέ ἐν ἕτερος θεωρία σύν θεός μανθάνω . p . 16a19 ὄνομα μέν οὖν εἰμί . ζητέω διά τίς ἐν ὁ κατηγορία διαλέγω περί ὁ ἁπλόος φωνή πάλιν ἐνταῦθα διαλέγω περί αὐτός · ὁ γάρ ὄνομα καί ὁ ῥῆμα ἁπλόος φωνή . λέγω οὖν ὅτι ἁπλός φωνή ὄνομα ῥῆμα φάσις ὅρος οὗτος ὁ πέντε κατά μέν ὁ ὑπόκειμαι οὐδείς διαφέρω , μόνος δέ κατά ὁ σχέσις αὐτός εἰμί ὁ διαφορά · οἶος ἄνθρωπος ὡς μέν ἀπλόος σημαντικός τις λέγω ἁπλόος φωνή , ὡς δέ ὑποχέω λέγω ὄνομα , ὡς δέ κατηγορέω λέγω ῥῆμα , ὡς δέ μέρος κατηγορία μόνος ὡς περί ἁπλόος φωνή σημαντικός ἁπλόος πρᾶγμα , μηδείς πολυπραγμονέω , εἴτε ὄνομα εἰμί ἢ ῥῆμα ἢ φάσις εἴτε ὅρος , ἀλλά μόνος σημαντικός φωνή · ἐνταῦθα δέ περί οὗτος διαλέγω ὡς μέρος προτάεων καί ὡς περί χατηγορουμην καί ὑπόκειμαι , ἐν δέ ὁ ’αωαλοτιχοω ὡς περί μέρος συλλογισμός . p . 16a27 ὁ δέ κατά συνθήκη , ὅτι φύσις ὁ ὄνομα οὐδείς εἰμί . ζητέω τις πῶς εἶπον Αριστοτέλης ἐνταῦθα φύσις ὁ ὄνομα οὐδείς εἰμί · ὁ Πλάτος φαίνω ἐν ὁ Κρατύλος λέγω φύσις ὁ ὄνομα . ἰστέον τοίνυν ὅτι δισσός ὁ φύσις , δισσός καί ὁ θέσις . λέγω μέν γάρ φύσις καί ὁ ἀπό ὁ φύσις προάγω , ὡς λέγω ἀποτέλεσμα ὁ φύσις εἰμί ὁ ὀφθαλμός ἢ ῥίς ἢ οὖς ἢ πούς · λέγω δέ πάλιν φύσις καί ὁ ἁρμοδίως κεῖμαι , οἷος ὅταν λέγω φέρω εἶπον ἵππος παρά ὁ εἶμι ὁ πούς καί ἄνθρωπος παρά ὁ ἄνω ὁ ὤψ , οὗτος εἰμί ὁ ὀφθαλμός ἄνω δύναμαι θεωρέω · καί Ἀρχέλαος ὁ ἕξις ἀρχικός ἔχω , ὁμοίως καί βασιλικός ἢ Βασίλειος ὁ δύναμαι βασιλεύω . οὕτως μέν οὖν εἰμί ὁ φύσις διττός , ἢ ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ φύσις ἢ ὁ ἁρμοδίως κεῖμαι ἐπί ὁ εἴρω παραδειλμάτων * * * ὅσπερ οὐδείς διαφέρω ὁ δύο σημαίνω ὁ φύσις , | ἢ ὁ ἀπλόος καί ὡς τυγχάνω κεῖμαι . ὁ μέν οὖν Κρατύλος φύσις λέγω ὁ ὄνομα κατά ὁ πρώϊος σημαίνω , ὁ δέ Διόδωρος φύσις μέν οὐ λέγω ἀλλά θέσις , καί οὗτος κατά ὁ δύο σημαίνω ὁ ἁπλόος καί ὡς τυγχάνω . ὅθεν καί ὁ ἴδιος παῖς ὁ ὁ σύνδεσμος ὄνομα καλέω , μέν καί δέ αὐτός . δῆλος δέ ὅτι θατέρως αὐτός οὖον καλῶς λέγω . ὁ δέ Σωκράτης δίαιτα ὁ λόγος λέγω φύσις εἰμί ὁ ὄνομα , οὔτε κατά ὁ ὅς ὁ φύσις οὔτε Χάτα ὁ βݲ ὁ θέσις * * * ὅσπερ ὁ θέσις . ὅσπερ ἀδύνατος εἰμί ὁ ὄνομα δῆλος ἐκ τε ὁ ὁμωνυμία καί ὁ μετάθεσις ὁ κύριος ὄνομα καί ἐκ ὁ πολυωνυμία καί ἐκ ὁ διάλεκτος καί ἐκ ὁ ἐκ γενετή κωφός . εἰμί γάρ εἰμί φύσις ὁ ὄνομα , οὐ ἐσθίω ὁ κύριος ὄνομα μετατίθημι , οἷος οὐ ἐσθίω ὁ Πάρις μετακαλέω Ἀλέξανδρος ἢ ὁ Πύρρος Νεοπτόλεμος ἢ ὁ Ἀριστοκλῆς Πλάτων · πάλαι γάρ ὁ Πλάτων Ἀριστοκλῆς ὀνομάζω . ἀλλά μήv οὐδέ πολυώνυμος ὁ δήω εἰμί εἰμί , οἷος μάχαιρα σπάθη ξίφος ἄορ ἐπί εἷς κεῖμαι πράγμα . τίς δέ ἐθέλω καί ὁ ὁμώνυμος εἰμί φύσις ὁ ὄνομα κεῖμαι ; <καὶ> διάλεκτος δέ δηλόω μή εἰμί φύσις ὁ ὄνομα · ὁ γάρ αὐτός πρᾶγμα ἄλλως καί ἄλλως ὀνομάζω οἶδα παρά ὁ ἰδιότης ὁ διάλεκτος · ἄλλος γάρ ἄλλος γλῶσσα φημί ὁ ποιητής . πρός οὗτος δέ καί ὁ ἐκ γενετή κωφός τοιοῦτος διελέγχω * * * ὁ ἁπλόος καί φύσις ὁ ὄνομα καί ὁ ῥῆμα . ἐκ οὗτος οὖν πᾶς δῆλος γίγνομαι ὅτι οὐ εἰμί φύσις ὁ ὄνομα ἐσθίω καί ὁ ἐκ γενετή κωφός ὡς ἔχω ὁ ἁπλόος καί φύσις φωνή , οὕτως καί ὁ ὄνομα καί ὁ ῥῆμα ] κατά ὁ ὅς σημαίνω ὁ φύσις . ἀλλά μήv οὐδέ κατά ὁ δύο ὁ θέσις δυνατός οὗτος εἰμί , οὗτος εἰμί ἁπλόος καί ὡς τυγχάνω . καί οὗτος δῆλος εἰμί ἐκ ὁ ὀνοματοθετέω . εἰμί γάρ μάτην τίθημι ὁ ὀνοματοθέτης ὁ ὄνομα , ἀλλά οὖν πάντως κατά τις λόγος καί ἁρμονία . διά τίς φέρω εἶπον ὁ ἄνθρωπος καλέω ἄνθρωπος καί μή κάμηλος , καί ὁ κάμηλος <κάμηλον καί μή 〉 ἄνθρωπος ; πάντως οὖν τις διά ὅς οὕτως ὁ ὄνομα ὁ ὀνοματοθέτης χράω , εἰμί καί ἐγώ ὁ πᾶς ἐτυμολογία οὐ ἐπίσταμαι . p . 16a31 οὐδέ γάρ λόγος οὐδέ ἀπόφασις εἰμί . φημί ὅτι οὐ εἰς οὐδέ ἀπόφασις οὐδέ λόγος ὁ οὐ ἄνθρωπος . καί λόγος μέν οὐ εἰμί , ἐπεί ὁ μικρός ὁ λόγος ἀπό δύο λέξις σύγκειμαι . ἀλλά μήv οὐδέ ἀπόφασις , ἐπεί πᾶς ἀπόφασις ἢ κατάφασις πάντως ἢ ἀλήθεια σημαίνω ἢ ψεῦδος · οὗτος δέ οὐδείς οὗτος σημαίνω . ἐν ὅς ὁ πρᾶξις . Πρᾶξις σύν θεός γ . p . 16a33 ὁ δέ Φίλων ἢ Φίλων καί ὅσος τοιοῦτος , οὐ ὄνομα ἀλλά πτῶσις ὄνομα . εἴωθα ζητέω ὁ ἐξηγητής ἐνταῦθα περί ὁ καλέω παρά ὁ γραμματικός πτῶσις , πότερος δ εἰμί ἢ πέντε · καί ὁ μέν ἀπό ἵημι Στοά καί πᾶς σχεδόν ὁ μετέρχομαι ὁ γραμματικός τέχνη ἀείδω εἰμί ὁ πτῶσις , καί ἄρα καί ὁ καλέω εὐθύς πτῶσις ὀνομάζω . εἰμί δέ τις αὐτός ἔρομαι καί πῶς ὁ εὐθύς λέγω πτῶσις , ἀποχρίω λέγω ὅτι εὐθύς μέν διά οὗτος , διότι ὁ λόγος εὐθύς καί ὀρθός ἀποτελέω οἷος ῾ Σωχράτης βαδίζω , πτῶσις δέ διότι πίπτω ἀπό ὁ νόημα . ὅσπερ συμβαίνω ἐπί ὁ γραφεῖον ὁ πίπτω ἀπό ὁ χείρ καί ἵστημι ὀρθῶς · καί γάρ πίπτω λέγω καί ὀρθῶς ἵστημι . ἀλλά πρός οὗτος λέγω ὁ ἐκ ὁ περίπατος ὅτι τοῦτος ὁ λόγος οὖον μόνος ὁ ὄνομα πίπτω ἐκ ὁ ἀπλόος νόημα , ἀλλά καί ὁ ῥῆμα καί πᾶς ὁ μέρος ὁ λόγος · εἰμί οὖν πᾶς ὁ μέρος ὁ λόγος πτῶσις , ὅσπερ καί γέλοιος εἰμί καί ὁ ὑμέτερος μάχομαι ὑπόθεσις . οὐκοῦν εἰμί οὗτος ἄτοπος , αἱρετέος ὁ δόξα ὁ περιπατητιζω , ὅτι τέσσαρες εἰμί πτῶσις , ὁ δέ εὐθύς καλέω ὄνομα . φημί τοίνυν Ἀριστοτέλης ὅτι ὁ τοιοῦτος οιαφε|ρους ὁ ὄνομα κατά οὗτος , διότι ὁ μέν ὄνομα μετά ὁ εἰμί ἢ εἰμί ἢ εἰμί συντάσσω πάντως ἀληθεύω ἢ ψεύδω , οὗτος δέ οὖον . ὁ δέ εἰμί καί εἰμί καί εἰμί , ὡς ἐπισημαίνω ὁ φιλόσοφος Πορφύριος , ἐπί αὐτός μόνος ὁ υπαρκτικός ῥῆμα εἴρω καί οὐκέτι ἐπί ὁ ἄλλος ῥῆμα . ὁ μέν γάρ ἄλλος ῥῆμα ὁ πτῶσις συντάσσω ἀσύντακτος αὐτόθεν γίγνομαι · Σωκράτης γάρ περιπατέω οὐδείς λέγω . ὅθεν ἱστορέω ἐνταῦθα καί ὁ διάταξις ὁ Στωϊκός , ὅτι ὁ τις ἢ ὄνομα κατηγορέω ἤγουν εὐθύς ἢ πτῶσις . καί εἰμί μέν ὄνομα , ἢ αὐτοτελής ὁ λόγος ἀπεργάζομαι ἢ οὐ αὐτοτελής . καί εἰμί μέν αὐτοτελής ὁ λόγος ἀπεργάζομαι , καλέω αὐτός κατηγόρημα ἢ σύμβαμα . αὐτός γάρ καλέω παρά αὐτός καί δῆλος ὁ αἴτιος · κατηγόρημα γάρ λέγω , διότι κατά ὁ ὑπόκειμαι ἀγορεύω ἤτοι λέγω καί χατηγορεω , σύμβαμα δέ διότι συμβαίνω ὁ βαδίζω ὁ Σωκράτης . εἰμί δέ οὐ αὐτοτελής ὁ . λόγος ἀπεργάζομαι , καλέω παρακατηγόρημα ἢ παρασύμβαμα , ὡς ‘Σωκρατης Φίλεια · λείπω γάρ τις . εἰμί δέ πάλιν πτῶσις κατηγορέω , ἢ αὐτοτελής ὁ λόγος ἀπεργάζομαι * * * μικρός ὁ κατηγόρημα ὡς ‘τῷ Σωκράτης μεταμέλεια · ἢ <οὐκ> αὐτοτελής ὁ λόγος ἀπεργάζομαι , καί αὐτός μικρός ἢ παρακατηγόρημα ἢ μικρός ἢ παρασύμβαμα , ὡς Σωκράτης μελεία · λείπω γάρ τις , οἷος Ἀλκιβιάδης ἤ τις ἄλλος . εἰμί τοίνυν ὁ λόγος οὗτος ὁ πτῶσις ὁ μέν ἄλλος κατά αὐτός , μετά μέντοι ὁ εἰμί ἢ εἰμί ὁ εἰμί οὔτε ἀληθεύω οὔτε ψεύδω . ἀλλά ἀπορέω τις , διά τίς μή ἐκ ἀρχή ὅλος ὁ ὁρισμός ἀποδίδωμι , ἀλλά ὕστερος προστίθημι ὁ οὐ ἄνθρωπος ἤγουν ὁ ἀόριστος ὄνομα καί ὁ πτῶσις . λέγω τοίνυν , εἰμί ὁ ὄνομα πολύς σημαίνω παρά Ἀριστοτέλης ( δηλόω γάρ καί εὐθύς καί ὁ πτῶσις καί ὁ ἀόριστος ὄνομα καί ὁ ῥῆμα καί ὁ ὑπόκειμαι ) ἐν ὁ οὖν εἶπον φωνή σημαντικός κατά συντίθημι ὁ ἀείδω οὗτος δηλόω , ἐν δέ ὁ προστίθημι καί χρόνος μή προσημαίνω ἐκβάλλω ὁ ῥῆμα , μένω δέ ὁ λοιπός , οὗτος εἰμί ὁ ἀόριστος ὄνομα καί ὁ πτῶσις . πάλιν διά ὁ εἶπον ὁρίζω φύσις εἰσάγω ἐκβάλλω μόνος ὁ ἀόριστος ὄνομα · εἶτα τελευταῖος εἶπον καί μετά ὁ εἰμί ἢ εἰμί ἢ εἰμί ἀληθεύω ἢ ψεύδω ὁ πτῶσις ὡς εἰμί ὅλος ὁ ὁρισμός ὁ ὄνομα οὕτως φωνή σημαντικός κατά συνθήκη 〈 χρόνος μή 〉 προσσημαίνω , ὅς ὁ μέρος οὐδείς εἰμί σημαντικός χωρίζω , ὁρίζω φύσις εἰσάγω , μετά ὁ εἰμί ἢ εἰμί ἢ εἰμί ἀληθεύω ἢ ψεύδω . πρός ὅς φημί ὁ Γαληνός ὅτι οὐ εἰμί ὁρισμός αὐτός ἀλλά λόγος . ὅθεν αὐτός ὁρίζω ὁ ὄνομα οὕτως φωνή φωνή σημαντικός κατά συνθήκη ἁπλόος ὅνομα οὗτος δέ ὁ ὁρισμός οὖον μόνος ἐπί ὄνομα ἁρμόζω , ἀλλά καί ἐπί λόγος καί ἐπί ἄλλος μέρος ὁ λόγος · ὥστε οὖον μέμψις Ἀριστοτέλης διά ὁ ἀνάγκη ὁ πρᾶγμα ὁρισμός ὁ ὄνομα διά πολύς λέξις δηλόω . ἐν ὅς εἰμί ὁ περί ὁ ὄνομα λόγος . p . 16a33 ὁ δέ Φίλων ἢ Φίλων καί ὅσος ἄλλος τοιοῦτος , οὐ ὄνομα ἀλλά πτῶσις ὄνομα . πτῶσις καλέω ὁ φιλόσοφος πᾶς ὁ παραγωγή καί ὁ σχηματισμός καί ὁ συσχηματισμός , καί οὖον μόνος . ὁ παραγωγή <τὰς< γραμματικός καλέω πλάγιος · ὁ γάρ Δίκαιος καί ὁ δικαίως καί ὁ Δίκαιος καί ὁ Δίκαιος καί ὁ δίκαιος ] καί πᾶς ὁ τοιοῦτος παρά φιλόσοφος πτῶσις εἰμί . p . 16b1 Λόγος δέ εἰμί αὐτός ὁ μέν ἄλλος κατά αὐτός . οὗτος λαμβάνω αὐτός ἀπό Ἀττικός συνήθεια . ἔθος γάρ εἰμί παρά αὐτός , ἡνίκα εισφέρω τις ψήφισμα περιέχω τις ὅτε ἐν ὁ 7 . ψήφισμα , λέγω ἐν ὁ βݲ ψήφισμα τάτος μέν ἄλλος ὁ αὐτός , προστίθημι δέ δήω στεφανόω ἐν θέατρον ὁ Δημοσθένης , εἰμί τυγχάνω αὐτός ὑπέρ Δημοσθένης εἰσάγω - γίγνομαι | ψήφισμα . οὗτος δέ ποιέω διά ὁ λέγω αὐτός ἐπί μετρέω ὕδωρ καί ῥέω . οὕτως οὖν καί ἐνταῦθα Ἀριστοτέλης ποιέω εἶπον ᾿ ὁ μέν λόγος ὁ πτῶσις ἤτοι ὁρισμός κατά μέν ὁ ἄλλος ὁ αὐτός ἔχω · δεῖ δέ προστίθημι ὅτι συντάσσω ὁ πτῶσις μετά ὁ εἰμί ἢ εἰμί ἢ εἰμί οὔτε ἀληθεύω οὔτε ψεύδω . οὗτος ἔχω ὁ πρᾶξις . Πρᾶξις σύν θεός δ . περι ῥῆμα . p . 16b6 ῥῆμα δέ ὁ προσημαίνω χρόνος , ὅς μέρος οὐδείς σημαίνω χωρίς , καί εἰμί ἀεί ὁ κατά ἕτερος λέγω σημεῖον . ’H μέν ἔννοια ὁ ὁρισμός ὁ ῥῆμα παραπλήσιος ἔχω ὁ ἔννοια ὁ ὁρισμός ὁ ὄνομα . εἰμί γάρ ὁ ῥῆμα ὁ ὁρισμός τοιοῦτος φωνή σημαντικός κατά συνθήκη , χρόνος προσσημαίνω , ὅς ὁ μέρος οὐδείς εἰμί σημαντικός χωρίζω , ὁρίζω φύσις εἰσάγω . αὐτός δέ ἅτε συντομία εἰμί ἐραστής ὁ μέν κοινός παρίημι , ὅσος ὑπάρχω ὁ ὄνομα καί ὁ ῥῆμα καί μόνος ἐκεῖνος προστίθημι κατά ὅς διαφέρω ὁ ὄνομα ὁ ῥῆμα , οὗτος εἰμί ὁ προσημαίνω χρόνος · τίς δέ εἰμί ὁ προσημαίνω χρόνος , ἤδη σαφηνίζω ἐν ὁ ἐξήγησις ὁ ὁρισμός ὁ ὄνομα . ἀλλά εἰμί οὗτος οὗτος ἔχω ὁ τρόπος , διά τίς προστίθημι καί ἕτερος κοινός , οὗτος δέ εἰμί ὕω ὁ μέρος χωρίζω οὐδείς εἰμί σημαντικός ; οἷος ὅς τύπτω ἐάν χωρίζω εἷς συλλαβή , οὐδείς ὡς μέρος αὐτός · οὖον μόνος δέ οὗτος ἐπί ὁ ἁπλόος ῥῆμα , ἀλλά καί ἐπί ὁ συντίθημι ὡς ὁ καταγράφω . λέγω ἐκεῖνος , ὅσπερ εἶπον ὁ Πορφύριος , ὅτι οὗτος προστίθημι διά ὁ λόγος ἰός ἀπό ὁ ῥῆμα σύγκειμαι . ὁ μέν γάρ ἄλλος ὁ αὐτός ἔχω · καί φωνή γάρ εἰμί καί κατά συνθήκη καί χρόνος προσσημαίνω · ἀλλά ὁ μέρος αὐτός χωρίζω σημαίνω τίς , οἷος τότος φιλοσοφέω εὐδαιμονέω ἐστιν’ . χωρίζω γάρ καί ὁ φιλοσοφέω καί ὁ εὐδαιμονέω καί ὁ ᾿ ἑστία σημαίνω τίς κατά ἑαυτοῦ , οἷος ἢ ἐνέργεια | ἢ πάθος . ἐπί δέ ὁ ῥῆμα οὖον οὗτος . εἶτα προστίθημι καί ὁ παρατέμνω ὁ ῥῆμα , ὅτι ὁ ῥῆμα σύμβολος εἰμί καί σημαντικός ὁ κατά ἕτερος λέγω οἶος ἐνέργεια καί πάθος · μέν γάρ ἐνέργεια σημαίνω , τύπτω δέ πάθος · καί ὅτι ἀεί κατά ἕτερος λέγω , ἢ κατά ὑπόκειμαι , ἡνίκα συνώνυμος κατηγορέω , ὡς ᾿ ὁ βαδίζω κινέω ἐστιν’ ἢ τότος φιλοσοφέω εὐδαιμονέω ἐστιν’ , ἢ ὡς ἐν ὑπόκειμαι , ὡς Σωκράτης ὑγιαίνω . πρός οὗτος καί τίθημι καί ἕτερος τις , ὅσπερ δοκέω εἰμί ῥῆμα , οὐ εἰμί δέ , ὥσπερ ὁ ἀόριστος , οἷος ὁ οὐ ὑγιαίνω οὐδέ βαδίζω . καί ὁ αἴτιος ἐπιφέρω , διά τίς οὖον καλέω ὁ αὐτός ῥῆμα , φάσκω ὅτι ὁμοίως καί ἐπί ὁ μή εἰμί ἁρμόζω , οἷος τραγέλαφος οὐ ὑγιαίνω , Σωκράτης * * ἐκβάλλω δέ καί ὁ πτῶσις . πτῶσις δέ καλέω ὁ ῥῆμα ὁ σημαίνω ὁ πέριξ χρόνος . ἴσως δέ καί οὗτος ὁ ῥῆμα διά ὁ ἀοριστία οὐ ἀξιόω ῥῆμα καλέω , ἐπεί 〈 μετά 〉 ὅδε φημί ὅτι καί ὁ ῥῆμα σημαντικός εἰμί · ὄνομα γάρ εἰμί , ὁ δέ ὄνομα δείκνυμι σημαντικός . τεκμήριον δέ μέγας ὁ εἰμί οὗτος σημαντικός φημί ὅτι ἔχω τις ἔννοια πλάσσω ( οἶος ἄρα γε τίς ποιέω Σωκράτης , καί ἀκούω τις ὅτι ἢ ἐξηγέομαι ἢ καθέζομαι ἢ βαδίζω ) ἵστημι ὁ σαλεύω καί πλανάω διάνοια , καί αὐτός ὁ ἀκούω ἠρεμέω . εἰμί γάρ μή σημαίνω τίς καί δηλόω ὁ ῥῆμα , οὐ ἄν οὗτος γίγνομαι . ὥστε σημαίνω τίς , ἀλήθεια δέ καί ψεῦδος ( οὗτος εἰμί κατάφασις καί οὐδέποτε , εἰμί μή προσυπακούω ἔξωθεν τίς ἢ ἀπλόος ὄνομα ἢ ῥῆμα . κατασκευάζω δέ οὗτος ἐκ ὁ μᾶλλον · εἰμί γάρ ὁ ἀρχοειδής ῥῆμα <τὰ> υπαρκτικός , εἰς ὁ ἀναλύω πᾶς ῥῆμα , οὖον σημαίνω ἀλήθεια ὁ ψεῦδος , οἷος ὁ εἰμί ἢ εἰμί ἢ εἰμί , καί αὐτός ὁ εἰμί , ὅθεν παραφέρω ὁ ῥῆμα , οὐ εἰμί ἀλήθεια ἢ ψεῦδος σημαντικός , πολύς πρότερος ὁ ἄλλος ῥῆμα . οἷος ὁ εἰμί μυριάκις ἐάν εἶπον | τις κατά ἑαυτοῦ , σημαίνω μέν τίς οἷος ὁ ὑπάρχω , ἀλήθεια δέ ἢ ψεῦδος οὐδέποτε . πλήν συσσημαίνομαι ἄλλος τις σύνθεσις τις καί πρότασις , ὅστις σύνθεσις ἄνευ ὁ συντίθημι οἷος ὁ εἰς ὁ σύνθεσις συνέρχομαι ἀδύνατος νοέω . πάλιν ὅσπερ εἶπον ἐπί ὁ ὁρισμός ὁ ὄνομα , διά τίς μή ἐκ ἀρχή ὅλος παραδίδωμι ὁ ὁρισμός ὁ ὄνομα , οὕτως καί ἐνταῦθα φημί , διότι ὅλος ὡς ὅλος ὁ ὁρισμός ὁ ῥῆμα οὖον παραδίδωμι , ὡς ἵημι ὅλος τοιοῦτος ῥῆμα εἰμί φωνή σημαντικός , χρόνος προσσημαίνω , φύσις ὁρίζω εἰσάγω , μόνος ὁ ἐνίστημι χρόνος εἰσάγω , ἀλλά ὕστερος προστίθημι . λέγω ὅτι καί ὁ ῥῆμα πολλαχῶς λέγω παρά αὐτός · καί γάρ αὐτός ὁ προσημαίνω 〈 χρόνος 〉 καί ὁ κατηγορέω ἐν ὁ πρότασις καί αὖος καί ὁ πτῶσις καί ὁ ἀόριστος . ἐν ὁ εἶπον οὖν ᾿ φωνή σημαντικός κατά αυνθήχην’ σημαίνω καί ὁ ἐν ὁ πρότασις κατηγορέω , ἄν ὄνομα εἰμί · ἐκεῖνος γάρ χρόνος οὖον προσσημαίνω · ἐν δέ ὁ εἶπον ᾿ χρόνος προσημαίνω οὗτος ἐκβάλλω . καί κατά τάξις πάλιν ᾿ ὁρίζω ὁρίζω φύσις εἰσάγω ἐκβάλλω ὁ ἀόριστος ῥῆμα , ‘ἑνεστῶτα χρόνος εἰσάγω ἐκβάλλω ὁ ὁ ῥῆμα πτῶσις . οὗτος ἔχω ὁ περί ὁ ῥῆμα λόγος καί ὁ πάρειμι θεωρία . p . 16b7 καί εἰμί ἀεί ὁ κατά ἕτερος λέγω σημεῖον . ὁ ἀεί καλῶς προστίθημι , διότι λέγω μέν κατά τις καί ὁ ὄνομα , ἀλλά οὐ ἀεί , οἷος Σωκράτης δίκαιος · ἐνταῦθα λέγω μέν κατά τις οἷος ὁ Σωκράτης , οὐ ἀεί δέ , ἀλλά εἰμί ὅτε καί ἕτερος αὐτός κατηγορέω , ὥσπερ λέγω ὁ Δίκαιος ὠφέλιμος . τίς οὖν ; οὐ ὑπόκειμαι ποτός ὁ ῥῆμα ἐν ὁ εἶπον ὅτι ὁ τύπτω ῥῆμα εἰμί , ὁ ὑγιαίνω διάκειμαι εἰμί , ὁ βαδίζω κινέω εἰμί ; λέγω οὖν ὅτι ἐνταῦθα ὁ ῥῆμα ἀντί ὄνομα κεῖμαι . ὁ γάρ ῥῆμα καί φύσις ἰδικός ἔχω καί σημαντικός τις εἰμί · σημαντικός μέν ἐνέργεια καί | πάθος , ὡς εἴρω , ἰδικός δέ φύσις ἔχω φέρω εἶπον , ὅτι τοιόσδε μέρος λόγος εἰμί . ἐν ὁ γάρ εἶπον ὅτι ὁ τύπτω ῥῆμα εἰμί ὁ τύπτω ὄνομα εἰμί αὐτός ὁ φύσις ὁ τύπος ῥῆμα · ἐν δέ ὁ εἶπον ὅτι σύμβολος εἰμί , δῆλος ὅτι ἐνέργεια ἢ πάθος εἰμί σύμβολον . p 16b10 καί ἀεί ὁ ὑπάρχω σημεῖον εἰμί . οὗτος οὐ ἀληθής · ὑπάρχω γάρ καί οὐσία . ἀμελέω γοῦν καί ἐν τις ὁ ἀντίγραφος ὁ κατά ἕτερος λέγω ἔχω , ὅσπερ εἰμί ἀγαθός . ὑπάρχω μέν γάρ καί οὐσία · ὁ δέ οὐσία οὐ εἰμί σημαντικός ὁ ῥῆμα . p . 16b21 ἀλλά εἰμί εἰμί ἢ μή , οὔπω σημαίνω . ἐλλιπῶς αὐτός φράζω καί ἐνταῦθα καί ἐφεξῆς εὐθύς . ἐσθίω γάρ οὕτως εἶπον ᾿ ἀλλά εἰμί εἰμί ἀληθής ἢ μή , οὔπω δῆλος · οὗτος εἰμί κατάφασις καί ἀπόφασις οὖον ποιέω . σημαίνω μέν γάρ τίς πάντως , οἷος ἐνέργεια ἢ πάθος , ἀλλά κατάφασις ἢ ἀπόφασις οὖον ποιέω , ἐν ὅς θεωρέω ὁ ἀληθής ἢ ὁ ψεῦδος . p . 16b24 αὐτός μέν γάρ οὐδείς εἰμί , προσσημαίνω δέ σύνθεσις τις , ὅς ἄνευ ὁ σύγκειμαι οὐδείς εἰμί νοέω . ἰδού καί ἐν - εῦθον λείπω κατά ὁ φράσις ὁ ἀληθής καί ὁ ποιέω κατάφασις ὁ ἀπόφασις . προσσημαίνω δέ εἶπον ἀντί ὁ συσσημαίνομαι . ὁ γάρ Σωκράτης εἰμί ἑστία ὁ Σωκράτης ὄνομα εἰμί καί ὁ εἰμί ῥῆμα · πρός οὗτος * * * τις ὁ ὅς ἢ ἀληθής ἢ ψευδής . ἐν ὅς ὁ πρᾶξις . <ρᾶξις ἐάω . περι λόγος . p . 16b26 Λόγος εἰμί φωνή σημαντικός 〈 κατά συνθήκη 〉 ὅς μέρος τίς σημαντικός εἰμί χωρίζω ἑες͂ς φάσις , ἀλλά οὐ ὡς κατάφασις . Ο μέν αἴτιος ὁ τάξις , διά ὅς ἐν μέν ὁ προοιμίφ ἀπό ὁ χείρων ἤγουν ὁ μερικός ὁ ἀπαρίθμησις ποιέω καί κατά-ἀντάω εἰς ὁ λόγος καί νῦν ἄρχω ἀπό ὁ λόγος , ἤδη φθάνω ἀποδίδωμι . ἄρχω δέ νῦν ἀπό ὁ λόγος διαλέγω , διότι ἐν ὁ ὁρισμός ὁ απουφανσις ἑξῆς [ μέν ] μιμνήσκω ὁ λόγος . ὁρίζω δέ ὁ οὗτος ὁ τρόπος · λόγος εἰμί φωνή σημαντικός κατά συνθήκη , ὅς ὁ μέρος τίς χωρίζω σημαντικός τις εἰμί ὡς φάσις , I ἀλλά οὐ ὡς κατάφασις . καί περί μέν ὁ φωνή ἤδη ἱκανῶς διαλαμβάνω , πῶς ἐνταῦθα λέγω φωνή ὁ λόγος · ἔτι δέ καί σημαντικός . ὁ δέ κατά συνθήκη αὐτός ἐξηγέομαι . ὁ δέ φωνή μέρος τίς χωρίζω σημαντικός εἰμί ὡς φάσις , ἀλλά οὐ ὡς κατάφασις · καί οὗτος δῆλος , οἷος Σωκράτης βαδίζω . ὁ γάρ βαδίζω καί ὁ Σωκράτης μέρος εἰμί ὁ λόγος χωρίζω σημαίνω φάσις . ἐπί δέ ὁ ὄνομα καί ὁ ῥῆμα οὐδείς γίγνομαι οὗτος · οὐδείς γάρ εἰμί σημαντικός χωρίζω . ἀλλά ἐπεί προστίθημι ἑες͂ς φάσις ἀλλά οὐ ὡς χατάφασις , ζητέω τις οὐ ἀπεικότως περί ὁ συντίθημι λόγος , οἷος Σωκράτης βαδίζω καί Πῶλα διαλέγω , καί ᾿ εἰμί ἥλιος ὑπέρ γῆ , ἡμέρα ἡμέρα εἰμί , πῶς ὁ μέρος οὗτος οὖον σημαίνω κατάφασις . λέγω σύντομος πρός οὗτος ὅτι ἀπολόω ὁρίζω λόγος . ὁ δέ κατά συνθήκη , ὡς εἶπον , αὐτός ἐξηγέομαι [ καί ] σαφηνίζω συλλογισμός τις διελέγχω οὕτως ὁ λόγος , φημί , ὄργανον εἰμί ὁ φωνητικός δύναμις φύω πᾶς ὄργανον φυσικός δύναμις 〉 καί αὐτός φύσις · ὁ λόγος ἄρα φύσις . δέχομαι τοίνυν ὁ μείζων πρότασις , ὅτι πᾶς ὄργανον φυσικός δύναμις πάντως καί φύσις , ὥσπερ ὁ ὀφθαλμός ὁ ὁρατικός δύναμις καί ὁ οὖς ὁ ἀκουστικός καί ὁ ῥίς ὁ ασφραντιχεω καί ὁ χείρ ὁ ἀντιληπτικός . οὐκέτι δέ δέχομαι ὁ πρῶτος πρότασις ὁ λέγω ὅτι ὁ λόγος ὄργανον εἰμί · οὖον γάρ εἰμί ὄργανον ὁ λόγος ὁ φωνητικός δύναμις , ἀλλά ἀποτέλεσμα , ὥσπερ ὁ ὄρχησις ὁ κίνησις . οὐδείς δέ ἀδύνατος ὁ αὐτός κατά ἄλλος καί ἄλλος * * * καί ὄργανον εἶπον καί φυσικός καί τεχνικός . αὐτίκα γοῦν ὁ στρατιώτης καί φυσικός ὄργανον χράομαι ὁ Ψυχή , οἷος πούς χείρ καί ἄλλος τις τοιοῦτος · ἀλλά μήv καί τεχνικός , οἷος ξίφος ἀκόντιον ἀσπίς θώραξ καί ὁ τοιοῦτος . οὕτως οὖν καί ὁ λόγος καί ὄργανον εἰμί καί ἀποτέλεσμα , 〈 ἀποτέλεσμα 〉 μέν ὁ φυσικός δύναμις , ὄργανον δέ ὁ · διαλεκτική δύναμις . καί ὄργανον μέν ὁ φυσικός δύναμις ὁ πνεύμων , ὁ τραχύς ἀρτηρία , ὑπερῷος , ὄργανον δέ ὁ διάλεκτος χεῖλος γλῶσσα ὀδούς καί ἕτερος τις τοιοῦτος . ὥστε ἄν εἰμί ὄργανον . οὐ εἰμί φυσικός δύναμις , ἀλλά ὁ διάλεκτος θέσις εἰμί . ὅτι δέ οὐ εἰμί ὁ λόγος φύσις ἀλλά θέσις , ἐκ ὁ μέρος αὐτός φανερόω · διά πολύς γάρ ἀποδείκνυμι ὁ μέρος αὐτός , ὁ ὄνομα φημί καί ὁ ῥῆμα , θέσις εἰμί . εἰμί δέ ὁ μέρος θέσις , δῆλος ὅτι ὅς ὅλος . ἐπεί οὗτος ὁ ὁρισμός ἁρμόζω ἐπί πᾶς λόγος , οἷος ἐπί ὁ ἀείδω ὁ λόγος ἐκεῖ γάρ καί φωνή εἰμί καί σημαντικός καί ὁ μέρος χωρίζω σημαντικός τις εἰμί ) , ἀντιδιαστέλλω ὁ ἀποφαντικός λόγος ἐκ ὁ λόγος , περί ὅς νῦν ὁ λόγος , λέγω ὅτι ἀποφαντικός λόγος εἰμί ἐν ὅς ὁ ἀληθεύω ἢ ψεύδω εἰμί · οἷος Σωκράτης βαδίζω πάντως ἢ ἀλήθεια εἰμί ἢ ψεῦδος . ἐπί δέ ὁ ἄλλος ὁ εἴρω οὗτος οὐ ὑπάρχω · οὔτε γάρ ἀλήθεια ἵημι ψεῦδος σημαίνω . ὅθεν καί τις ὑπονοέω οὗτος ὁ λόγος ὁρισμός εἰμί ἀποφαντικός λόγος γένος φημί εἰμί ὁ ἀπόφανσις ὁ ἀπόφασις καί κατάφασις · οὖον γάρ ἐκ ὁ ὑπό ἑαυτοῦ ὁρίζω , ἐπεί παρακάτειμι φαίνω ὁ Ἀριστοτέλης καί ἐκ ὁ ὑπό ἑαυτοῦ ὁ ἀντίφασις ὁρίζω , φημί δή ἐκ ὁ κατάφασις καί ὁ ἀπόφασις . ἔτι δέ καί ὁ διαίρεσις ὁ ἀποφαντικός λόγος ποιέω λέγω ὁ μέν εἰμί πρῶτος , ὁ δέ δύο . ὅς καί δράσσομαι εἶπον ἀδύνατος ὁ ἀπόφανσις γένος εἰμί κατάφασις καί ἀπόφασις . πρῶτος μέν ἐνταῦθα δῆλος ὅτι οὐ εἰμί γένος , δίοτι ὑπογραφή ἀποδίδωμι καί οὐκέτι ὁρισμός . ἐν γάρ ὁ ὁρισμός ἀδύνατος εἰμί μερικός τίς ὁ ὁριστός ἔγκειμαι . ἀλλά πάντως ἢ καθολικός ἐθέλω ἔγκειμαι ἢ διά πολύς ἀπορία ἀπεξισάζω · καθολικός μέν ὡς ἐν ὁ ὁρισμός ὁ 〈 ἄνθρωπος 〉 ‘ ἄνθρωπος ζῷον I λογικός θνῄσκω ( οὗτος γάρ ὁ τρεῖς καθολικός εἰμί ὁ ἄνθρωπος ὡς μή μόνος ἐπί αὐτός ἁρμόζω , ἀλλά καί ἐπί ἄλλος ) , ἰσάζω δέ ὡς ὁ νόος καί ἐπιστήμη δεκτικός καί γελαστικός . οὗτος γάρ ἰσάζω , διότι ἀντιστρέφω · εἴτε γάρ γελαστικός ζῷον , οὗτος ἄνθρωπος , καί εἰμί τίς ἄνθρωπος , οὗτος γελαστικός ζῷον . ἐνταῦθα δέ μερικός εἰμί · καί γάρ καί ὁ κατάφασις καί ὁ ἀπόφασις μερικός εἰμί . καί δύο ἄλλος πρός οὗτος · ἐν ὅς εἰμί ὁ πρότερος καί ὁ ὕστερος , οὗτος κοινός εἰμί γένος ἀδύνατος εἰμί . εἰμί τοίνυν εἶπον Ἀριστοτέλης ὁ μέν κατάφασις πρότερος εἰμί , ὁ δέ ἀπόφασις δύο , δῆλος ὅτι οὐ εἰμί ἀντιδιαιρέω · ὁ γάρ 〉 ἀντιδιαιρέω εἶδος ἀναιρέω ὅς εἷς οὖον συναναιρέω ὁ ἄλλος , ἐνταῦθα δέ ὁ κατάφασις ἀναιρέω ἐκ ἀνάγκη ἀναιρέω καί ὁ ἀπόφασις . ὁ δέ πορφύρεος φημί ἀδύνατος εἰμί ὁμώνυμος φωνή ὁ ἀπόφανσις καί ὁμώνυμος διαιρέω εἰς κατάφασις καί ἀπόφασις · οὐδέποτε γάρ ὁμώνυμος φωνή ἐν ὁρισμός τις ἢ ὑπογράφω λαμβάνω , οἷος οὐδείς ὁρίζω ἢ ὑπογράφω ὁ ἐξοχή ὁ ὑπόδημα φημί γλῶσσα , ἢ ὁ ὑλακτικός ζῷον κύω . ἐνταῦθα δέ καί ὁ κατάφασις ὁρίζω φημί ἀπόφανσις , καί ὁ ἀπόφασις ὡσαύτως . ὥστε κύριος γένος εἰμί ὁ ἀπόφασις ὁ τε κατάφασις καί ὁ ἀπόφασις οὔτε ὁμώνυμος φωνή διά ὁ εἴρω αἴτιος . ὅτι δέ οὐδέ ὡς ὅλος εἰς μέρος διαιρέω καί οὗτος ἀποσέδεικται , οὔτε δέ κατά ἄλλος τις τρόπος ὁ διαίρεσις . καταλείπω τοίνυν ἄλλος μεταξύ τις τρόπος , ὅστις καλέω ὡς ἀπό εἷς καί πρός εἷς · ἐν οὗτος γάρ λαμβάνω ὁ κοινός ἐκεῖνος ἐν ὁ ὑπογράφω ἀλλήλων . οἷος τίς εἰμί ὁ φλεβότομος ἢ ὁ σιτίον ; φημί ὄργανον ὑγιεινός σύμμετρος ἔχω πρός ὅδε , ἢ ποιητικός αἴτιος ὑγεία . οὕτως τοίνυν καί ἐνταῦθα | καί ὁ κατάφασις καί ὁ ἀπόφασις ἀπόφανσις λέγω , καί οὐδείς ἀδύνατος ἕπω . μέμψις τοίνυν ὁ ἀντί ὁ μέσος , φημί δή ὁ ἀπό εἷς , εἷς ὁ ἄκρος ὑπολαμβάνω · μέσος γάρ εἰμί οὗτος ὁ τρόπος ὁ ὡς ἀπό γένος εἰς εἶδος καί ὁ ὡς ἀπό ὁμώνυμος φωνή εἰς διάφορος σημαίνω διαιρέω . οὕτως γάρ καί ὁ Πορφύριος ἐν ὁ εἰσαγωγή εἶπον ὁ ὕω ὁμώνυμος κατηγορέω , καίπερ ἀποδείκνυμι ὅτι ὁ εἰμί κατηγορέω ὁμώνυμος , ἐπειδή εἰμί 〈 ἐν αὐτός 〉 ὁ πρότερος καί ὁ ὕστερος , ἀλλά ὡς ὁ ἀπό εἷς . ποιέω δέ μετά οὗτος ὁ διαίρεσις ὁ ἀποφαντικός λόγος καί ὁ ἐπιδιαίρεσις οὕτως , ὅτι ὁ αποφαντικός λόγος ὁ μέν φύσις ὁ ἑνότης ἔχω , ὁ δέ ἐπίκτητος · ἢ μᾶλλον καί πρῶτος καί ἁπλόος ἔχω ὁ ἑνότης ἢ δύο . καί ἁπλός μέν ἔχω ὁ ἑνότης Σωκράτης βαδίζω , αὐτός δέ εἶπον ὁ κατάφασις · ὁ δέ ἀπόφασις κατά δύο τάξις · ὁ δέ Ἐπίκτητος ἔχω ὁ ἑνότης ὁ μέν συναπτικός σύνδεσμος , ὁ δέ διαζευκτικός 5 ὁ δέ συμπλεκτικός , ὁ δέ ἐρωτηματικός , ἤ οὗτος · συμπλεκτικός μέν ὡς ὁ Σωκράτης περιπατέω καί Πλάτος διαλέγω συναπτικός δέ οἷος ἰάομαι ἥλιος ὑπέρ γῆ , ἡμέρα εἰμί , διαζευκτικός δέ οἷος ὅς ἡμέρα εἰμί ἢ νύξ ἐστιν’ , ἰσοδυναμέω δέ ὡς τοῦτος ἥλιος ὑπέρ γῆ ὄνος · πάντως γάρ ἀκολουθία τις σημαίνω καί ἀπαιτέω , οἷος ὁ ἡμέρα ἑστία . εἶτα μετά ὁ διαίρεσις οὗτος φημί ὅτι πᾶς μέν λόγος ἀποφαντικός ἢ ἀπό ὄνομα καί ῥῆμα ἢ ἀπό ὄνομα καί πτῶσις ῥῆμα σύγκειμαι · ἐπεί καί ὁ ὁ ἄνθρωπος λόγος καίπερ πολύς ἔχω λέγω εἰμί μή ἔχω τίς ῥῆμα , οὐ εἰμί ἀποφαντικός λόγος . οὗτος δέ εἶπον ὁ ἐπιδιαίρεσις ὁ αποφαντικός λόγος παραδίδωμι . ποῖος δέ εἰμί οὗτος καί τίς διαφέρω ὁ διαίρεσις , ἐν ἕτερος θεωρία μανθάνω . p . 16b26 Λόγος δέ εἰμί φωνή σημαντικός , | ὅς ὁ μέρος τίς σημαντικός εἰμί χωρίζω . καλῶς εἶπον ὁ τίς · οὖον γάρ πᾶς ὁ μέρος ὁ λόγος σημαντικός εἰμί ὡς φάσις , εἰμί μή ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ κατηγορέω . μέρος γάρ κοινός εἶπον καί ὁ σύνδεσμος καί ὁ άρνηση λέγω ὁ λόγος , ἀλλά κατά ἑαυτοῦ οὖον σημαίνω φάσις · κοινός δέ εἶπον , ἐπεί ἀνωτέρω εἴρω ὅτι οὐ εἰμί κύριος μέρος . p . 16b28 οἷος ἄνθρωπος δειμαίνω τίς , ἀλλά οὐ ὅτι εἰμί ἤ οὐ εἰμί . καί ἐνταῦθα πάλιν ἐλλιπής χράομαι ὁ φράζω · ἐσθίω γάρ αὐτός εἶπον ἀλήθεια ἢ ψεῦδος · εἰμί μέν γάρ , ἀλλά οὔπω δηλόω εἴτε ἀληθής ἢ ψεῦδος . p . 17a1 ἔρτις δέ λόγος ἅπας μέν δημαντικός , οὐ ὡς ὄργανον δέ . ἐνταῦθα πρός ὁ ἀναίρεσις ἐνίστημι ὁ συλλογισμός ὁ κατά ὁ θεωρία ἐγώ σαφηνίζω , ὁ πειράω δείκνυμι ὅτι ὁ λόγος φύσις εἰμί . καί πρός οὗτος οὖον πᾶς ὁ συλλογισμός προβάλλω ὁ πρῶτος αὐτός πρότασις διελέγχω ὡς εἰμί ψευδής , ὅστις εἰμί λέγω ὅτι ὁ λόγος ὄργανον εἰμί ὁ φωνητικός δύναμις φύσις εἰμί . λέγω τοίνυν ὅτι οὐ εἰμί ὄργανον . p . 17a2 ἀποφαντικός δέ πᾶς , πᾶς , ἀλλά ἐν ὅς ὁ ἀληθεύω ἤ ψεύδω ὑπάρχω . εἴτε οὗτος ὑπολαμβάνω τις ὁρισμός , εἴτε ὅς παρακάτειμι παραδίδωμι , οὐ εἰμί ὁρισμός · ἀδύνατος γάρ ἐν ὁρισμός διαζευκτικός σύνδεσμος εἰμί , ἀλλά εἰμί εἰμί διαζευκτικός , πάντως ὑπογραφή γίγνομαι . οὕτως τόνος καί ἐνταῦθα , εἰμί εἶπον ἀλλά ἐν ὅς ὁ ἀληθεύω ἢ ψεύδω ὑπάρχω , οὐ εἰμί ὁρισμός . κατάφασις δέ δῆλος ὅτι ἕπω καί ὁ ἀπόφασις · φημί · πῶς γάρ ἐνδέχομαι ὁ αὐτός κατάφασις ἀριθμός εἷς εἰμί [ καί ] ἀληθής εἰμί ἢ ψευδής ; ὥστε καί ἐνταῦθα ἐκ ὁ ὑπό ἑαυτοῦ ὁρίζω ὁ ἀπόφανσις , καί ἔχω καί ἐκ οὗτος ὅτι ὑπογραφή εἰμί ὁ ἀποδίδωμι λόγος ἀλλά οὐ ὁρισμός . p . 17a5 ὁ μέν ἐν ἄλλος ἀφίημι · ῥητορικός γάρ ἤ ποιητικός οἰκεῖος ὁ σκέψις . ποιητικός δέ λέγω ὁ γραμματικός . ῥήτωρ δέ καί γραμματικός ἐπεί ὁ ἄλλος μέρος ὁ λόγος φροντίς τίθημι , ὁ δέ ἀποφαντικός λόγος κακός μεταποιέω , διά οὗτος εἶπον ὁ εἶπον ὁ φιλόσοφος f . 48r ὅτι ὁ ῥητορικός καί ὁ γραμματικός Ἁρμόδιος ὁ περί ὁ ἄλλος μέρος ὁ λόγος θεωρία . ῥήτωρ μέν γάρ φροντίζω περί ὁ ὁ λόγος ἰδέα , ἵνα εἰμί ὁ φράσις σύντονος , εὐσύνθετος , γοργότης ἔχω · ὁ δέ γραμματικός τόνος καί πνεῦμα καί πτῶσις καί πρόσωπον πολυπραγμονέω μᾶλλον εἴωθα . p . 17a8 ἔρτις δέ εἷς πρῶτος λόγος ἀποφαντικός . ἐντεῦθεν κατά ὁ θεωρία ὁ ἐγώ εἴρω διαίρεσις ὁ ἀποφαντικός λόγος προβάλλω . p . 17a11 καί γάρ ὁ ὁ ἄνθρωπος λόγος , ἐάν μή ὁ εἰμί ἤ εἰμί ἢ εἰμί ἤ τίς τοιοῦτος προστίθημι , οὔπω λόγος ἀποφαντικός . εἰμί μιμνήσκω , κατά ἀρχή λέγω ὅτι ἀείδω εἰμί εἶδος ὁ ἁπλόος λόγος , εὐκτικός , κλητικός , ἐρωτηματικός , προστακτικός . οὐδαμοῦ οὖν ὁ ὁριστικός λόγος μνεία ποιέω . ζητέω οὖν , ὑπό ποῖος εἶδος ὁ ἁπλόος λόγος ἀναφέρω ὁ ὁριστικός λόγος . καί ὑπό μέν ὁ ἀποφαντικός αὐτός εἶπον ὅτι οὐ ἀναφέρω . εἰμί δέ τις εἶπον ὅτι ὁ εἰμί προσυπακούω καί ὑπό ὁ ἀποφαντικός ἀνάγω . λέγω ‘ουκεω πᾶς σχεδόν ὄνομα συνυπακούω ἔχω ὁ ῥῆμα , καί ὁ ῥῆμα συνυπακούω ἔχω ὁ ὄνομα ἢ ὁ ἀντωνυμία ἢ ὁ ἀπαρέμφατος λόγος ἐστίν.’ εἰμί δέ οὗτος οὐ ἀληθής , ἐκ ὁ εἴρω δῆλος ὅτι ἕτερος εἶδος εἰμί ὁ λόγος ὁ καλέω ὁριστικός λόγος , καί εἰμί οὐκέτι εἶδος ὁ ἁπλόος λόγος ἀλλά ἕξ . εἰμί γάρ ἀποφαντικός , ὡς αὐτός λέγω , οὐ εἰμί , πολύς πρότερος οὐδέ εὐκτικός οὐδέ προστακτικός οὐδέ ἄλλος λόγος . p . 17a13 διά ὅτι δέ εἷς τίς εἰμί ἀλλά οὖον πολύς ὁ ζῷον πεζός δίπους — οὖον γάρ δή ὁ δύνεγγυς εἴρω εἰμί εἰμί · εἰμί δέ ἄλλος οὗτος πραγματεία εἶπον . λέγω γάρ ἐν ἄλλος , οἷος ἐν τῷσόμῳ ὅς μετά ὁ φυσικός , ὅτι ἐπεί ὁ · σημαίνω εἷς εἰμί , οὗτος δέ συμπληρόω ὁ οὐσία ὁ σημαίνω πρᾶγμα , διά οὗτος εἷς λόγος εἰμί καί οὖον πολύς ὁ ὁ ἄνθρωπος ὁρισμός . τίς δέ βούλομαι αὐτός σημαίνω ὁ οὖον γάρ δή ὁ σύνεγγυς εἴρω ; φημί ὅτι σύνεγγυς εἶπον ἀντί ὁ Χωρὶς σύνδεσμος . ἐν ὅς σύν θεός ὁ πρᾶξις . Πρᾶξις σύν θεός ςݲ . p . 17a15 ἔρτις δέ εἷς λόγος ἀποφαντικός ἤ ὁ εἷς δηλόω ἢ δηλόω ὁ εἷς , πολύς δέ ὁ πολύς καί μή εἷς ἢ ὁ ἀσύνδετος . μετά ὁ διαίρεσις ὁ αποφαντικός λόγος κατά ὁ πρότερος καί ὁ · ὕστερος ἤγουν δύο παραδίδωμι καί ὁ ἐπιδιαίρεσις κατά ὁ εἷς καί ὁ πλῆθος , παρακάτειμι δέ καί ὁ διαίρεσις ὁ κατά ὅς ἁπλόος καί ὁ διαφέρω δέ ὁ διαίρεσις ἐκεῖνος ἤτοι ὁ πρῶτος κατά ὁ πρότερος καί ὁ δύο οὗτος , διότι ἐκεῖνος μέν ἀπό ὁ λέξις λαμβάνω , οὗτος δέ ἀπό ὁ σημασία . ἐκεῖνος μέν γάρ εἷς λόγος λέγω πρῶτος ὁ σύγκειμαι ἀπό δύο λέξις ὡς ὁ Σωκράτης βαδίζω , δύο δέ εἷς λόγος λέγω ὁ ἐκ τρεῖς σύγκειμαι , ὡς ὁ ‘Σωχράτης οὐ βαδίζω · οὗτος δέ εἰμί ὁ κατάφασις καί ὁ ἀπόφασις ὁ ἐκ ὁ ὑπόκειμαι καί κατηγορέω μόνος σύγκειμαι . ὁ δέ ἄλλος πᾶς σύνδεσμος εἷς , ὡς λέγω · Σωκράτης βαδίζω καί Πλάτος διαλέγω , ἰάομαι ἥλιος ὑπέρ γῆ , ἡμέρα ἐστίν.’ ὁ δέ νῦν παραδίδωμι διαίρεσις ἀπό ὁ σημασία ὁ δηλέομαι . ἐπί οὗτος μέν γάρ εἰμί εἷς εἰμί ὁ δηλέομαι , καλέω ὁ ἐκεῖνος εἷς , κἀν ἀπό πολύς λέξις σύγκειμαι κατά τε ὁ κατηγορέω καί ὁ ὑπόκειμαι · εἰμί δέ πολύς εἰμί ὁ σημαίνω , ὡς ἔχω ἐπί ὁ ὁμώνυμος , ἐν συμβαίνω ἀπό δύο λέξις σύγκειμαι , εἴτε κατά ὁ ὑπόκειμαι εἴτε κατά ὁ κατηγορέω εἴτε κατά ἀμφότερος , τότε πολύς λέγω λόγος καί οὐ εἷς ὡς δύναμις . * * * ὁ διαίρεσις , ὅτι ὁ αποφαντικός λήγω ὁ μέν 〈 ἐν κατά 〉 εἷς κατηγορέω ἢ καταφατικός ἢ ἀποφατικός , οἶος καταφατικός μέν οἷος ἄνθρωπος βαδίζω , ἀποφατικός δέ οἷος ἄνθρωπος οὖον βαδίζω , ἢ σχέσις τις σημαίνω · καί εἰμί | σχέσις , ἢ κατά ἀκολουθία ἢ κατά διάζευξις . κατά ἀκολουθία μέν οἷος ἰάομαι ἥλιος ὑπέρ γῆ , ἡμέρα εἰμί · οὗτος γάρ δηλόω ὅτι ὁ ἥλιος ὑπέρ γῆ εἰμί ἡμέρα εἰμί · κατά διάζευξις δέ ἄτος ἡμέρα εἰμί ἢ νύξ ἐστιν’ . εἰμί δέ μήτε σχέσις ἔχω δηλόω , μήτε εἷς κατά εἷς κατηγορέω λόγος , οὕτως οὖον λέγω εἷς ἀλλά πολύς , ἢ ὡς ἐπί ὁ ὁμώνυμος ἢ ὡς ἐπί ὁ ἀσύνδετον . οὕτως ἐρῶ ὁ διαίρεσις ὑπογράφω ὁ ἀπόφανσις , ἀλλά ὡς ἐκ ὁ ὑπό ἑαυτοῦ λέγω ὅτι ἀπόφανσις εἰμί λόγος σημαίνω τις ὑπάρχω ἢ μή ὑπάρχω . ὁ δέ τις ὑπάρχω δηλόω ὁ κατάφασις , ὁ δέ τις μή ὑπάρχω δηλόω ὁ ἀπόφασις . ὅσος δέ ἐσθίω πρός οὗτος λέγω ἤδη φθάνω ἀποδίδωμι . |p . 17a25 κατάφασις δέ εἰμί λόγος ἀποφαντικός τις κατά τις , ἀπόφασις δέ εἰμί λόγος ἀποφαντικός τις ἀπό τις . ] συνάπτω δέ ὁ εἴρω καί ὁ τρίτος διαίρεσις κατά ὁ ἁπλόος εἰμί καί ὁ συντίθημι λέγω ὅτι ἁπλόος μέν ἀπόφανσις εἰμί κατάφασις ἢ ἀπόφασις , οἷος Σωκράτης βαδίζω , Σωκράτης οὖον βαδίζω , σύνθετος δέ ἀπόφασις ὁ ἐκ δύο [ ὅς ] κατάφασις σύγκειμαι ἢ ἐκ δύο ἀπόφασις ἢ εἷς μέν κατάφασις εἷς δέ ἀπόφασις . οὖον δεῖ θαυμάζω ὅτι καί ἐν ὁ πρῶτος διαίρεσις εἷς λόγος εἶπον ὁ δεσμός ὁ ἑνότης ἔχω καί ἐνταῦθα πάλιν εἶπον σύνδεσμος εἷς . καί γάρ οὐδείς ἀδύνατος ἐν τις σκέλος ὁ πρῶτος διαίρεσις ἐν-περιέχω καί τίς σκέλος ὁ δύο διαίρεσις κατά ἄλλος ἔννοια , ὡς ἔχω ἐπί ὁ ποσός . εἶπον γάρ ἐκεῖ ὅτι ὁ ποσός ὁ μέν εἰμί διορίζω , ὁ δέ συνεχής · καί πάλιν ὁ ποσός ὁ μέν εἰμί θετός , ὁ δέ ἄθετος . ἐνταῦθα γάρ ὁ θετός πάντως ἐν ὁ συνεχής ποσός θεωρέω · εἰμί τίς μέν γάρ θετός , πάντως συνεχής , οὐ εἰμί τίς δέ συνεχής , πάντως οὗτος καί θετός εἰμί , ὡς ἐκεῖσε σαφής ὁ ἀπόδειξις ποιέω . πάλιν καί ἐν ὁ διαίρεσις ὁ ζῷον ὁ αὐτός συμβαίνω . φημί γάρ ὁ ζῷον ὁ μέν λογικός , ὁ δέ ἄλογος · καί πάλιν ὁ ζῷον ὁ μέν θνητός , ὁ δέ ἀθάνατος . καί ἐνταῦθα γάρ δῆλος ὅτι εἰμί ὁ ἄλογος θνητός πάντως · οὖον πάντως δέ ὁ θνητός ἤδη καί ἄλογος · ὁ γάρ ἄνθρωπος θνητός μέν εἰμί , οὐ ἄλογος δέ , ἀλλά λογικός θνητός εἰμί . καί οὗτος μέν ἄχρι οὗτος . λοιπός ἄρχω διαλέγω καί περί ἀντίφασις . τίς δέ εἰμί ἀντίφασις καί ποῖος ὁ χαρακτηρίζω οὗτος , ἐν ἕτερος θεωρία μανθάνω . p . 17a15 εἰμί δέ εἰμί λόγος ἀποφαντικός ἤ ὁ εἷς δηλόω ἤ ὁ σύνδεσμος εἷς , πολύς δέ ὁ πολύς καί μή εἷς . ἄξιος δέ εἰμί ζητέω διά τίς προστίθημι καί μή εἷς , καί μή εἶπον ‘πολλοὶ δέ εἰμί ὁ πολύς σημαίνω καί ἀρκέω οὗτος . καί λέγω πρός οὗτος ὅτι ὁ καθόλου ἀπόφασις καί πολύς σημαίνω καί εἷς · ὁμοίως καί ὁ καθόλου κατάφασις . οἷος πᾶς ἄνθρωπος ἀναπνέω καί πᾶς ὁ κατά ἕκαστος σημαίνω ἄνθρωπος καί εἷς ἑνικός φύσις σημαίνω ὁ ἀνθρώπινος . οὕτως ἔχω καί ὁ ἔχω καθόλου ἀπόφασις ‘ουω ἄνθρωπος πέτομαι . εἰμί τοίνυν εἶπον οὕτως ὅτι ‘πολλοὶ δέ λόγος εἰμί ὁ πολύς σημαίνω , συμπεριλαμβάνω εἄν καί ὁ τοιοῦτος πρότασις . p . 17a16 ἤ ὁ σύνδεσμος εἷς · λέγω Ἰάμβλιχος ὅτι ἄνω ὁ σύνδεσμος εἶμι ἐπί συμπλεκτικός σύνδεσμος εἶπον , ὁ μή σημαίνω σχέσις δύο πρᾶγμα ἢ πολύς , ὡς ὁ Σωκράτης βαδίζω καί Πλάτος διαλέγω , ἐνταῦθα δέ σύνδεσμος εἷς εἶπον αἰνίσσομαι ὁ ὑποθετικός πρότασις , οἷος ἰάομαι ὁ ἥλιος ὑπέρ γῆ , ἡμέρα ἐστίν.’ οὐ εἰμί δέ οὗτος ἀληθής · οὐδέ γάρ ἔχω δείκνυμι ὅτι ἐπί ὁ ἔννοια οὗτος τίθημι ὁ φιλόσοφος ὁ ἢ σύνδεσμος εἷς . ἀλλά ὥσπερ εἶπον , οὐδείς ἀδύνατος εἷς ὁ σκέλος ὁ διαίρεσις ἐν ὁ ἕτερος θεωρέω . αὐτός γάρ παρακάτειμι λέγω εὐθύς ὅτι ἁπλόος ἀπόφανσις εἰμί ὁ εἷς κατά εἷς κατηγορέω , σύνθετος δέ ὁ ἐκ οὗτος σύγκειμαι · ὡσαύτως δέ καί ἐπί ὁ | ἀπόφασις . ὥστε ἐν ὁ τρεῖς σκέλος ἐκ ἀνάγκη ὁ αὐτός εἶπον κατά ὁ Ἀμμώνιος . ἐν ὅς ὁ πρᾶξις . Πρᾶξις σύν θεός Ζ΄ . p . 17a26 ἐπεί δέ εἰμί καί ὁ ὑπάρχω ἀποφαίνω ὡς μή ὑπάρχω καί ὁ μή ὑπάρχω ὡς ὑπάρχω καί ὁ ὑπάρχω ὡς ὑπάρχω καί ὁ μή ὑπάρχω ὡς μή ὑπάρχω καί ὁ ἑξῆς . Ἀποδέωκεν τίς εἰμί ὁ καθόλου λόγος , ἔτι δέ καί τίς εἰμί ἀπόφασις , πρός οὗτος δέ τίς εἰμί κατάφασις τε καί ἀπόφασις . ἐντεῦθεν ἄρχω διδάσκω καί περί ὁ καλέω ἀντίφασις καί προσδιορίζω τίς εἰμί ἀντίφασις καί ποῖος ὁ συντρέχω εἰς ὁ δήω γίγνομαι ἀντίφασις . πρός δέ ὁ εὕρεσις οὗτος προλαμβάνω τίς λημμάτιον . εἰμί δέ οὗτος ὁ λημμάτιον ὅτι πᾶς κατάφασις ἀντίκειμαι ἀπόφασις καί πᾶς ἀπόφασις ἀντίκειμαι πάλιν κατάφασις · δῆλος δέ οὗτος ὅτι ὁ ψεύδω ὁ ἀληθεύω . ἐπεί γάρ εἰμί καί ὁ ὑπάρχω ἀποφαίνω ὡς ὑπάρχω , οἷος Σωκράτης δίκαιος ἐστιν’ ( οὗτος γάρ παρά πᾶς ὁμολογέω καθίστημι ὅτι Σωκράτης εἰμί ) , καί ὁ ὑπάρχω ὡς μή ὑπάρχω , οἷος Σωκράτης δίκαιος οὐ ἵστημι ( ὑπάρχω * * * οὗτος ὑπάρχω ὡς μή εἰμί βούλομαι φημί ὅτι Σωκράτης δίκαιος οὐ εἰμί ) , ἔτι δέ καί ὁ μή ὑπάρχω 〈 ὡς μή ὑπάρχω 〉 , οἷος Σωκράτης ἄδικος οὐ εἰμί καί ὁ μή ὑπάρχω ὡς ὑπάρχω , οἷος Σωκράτης ἄδικος ἐστιν’ , ἐκ ἀνάγκη τοίνυν ἀντίκειμαι ὁ ἀληθής ἀπόφασις , φημί δή ὁ λέγω Σωκράτης ἄδικος οὐ ἵστημι ὅς ψευδής κατάφασις ὁ Σωκράτης ἄδικος εἰμί ’ 〉 , ὁ δέ ἀληθής κατάφασις ὁ ψευδής ἀπόφασις , λέγω δή ὁ λέγω Σωκράτης δίκαιος ἐστιν’ ὁ λέγω Σωκράτης δίκαιος οὐ ἵστημι . ὅταν οὖν ἀντίκειμαι ἀληθής πρότασις ψευδής πρότασις ἐπί πᾶς χρόνος καί ἐπί πᾶς ὅλος , τότε καλέω ἀντίφασις . καί οὗτος μέν εἰμί ὁ δήω συντρέχω εἰς ὁ ὁ ἀντίφασις γίγνομαι . εἰμί τοίνυν ὁρίζω ὁ ἀντίφασις εἶπον , ὅτι ἀντίφασις εἰμί μάχη δύο πρότασις μερίζω ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος ἐπί πᾶς ὕλη καί ἐπί πᾶς χρόνος . | οἷος πᾶς ἄνθρωπος δίκαιος εἰμί , οὖον πᾶς ἄνθρωπος δίκαιος ἐστιν’ · πάντως οὗτος μέν εἷς ἀληθής ἢ ψευδής . καί ἐπί παροίχομαι δέ οἷος πᾶς ἄνθρωπος δίκαιος εἰμί , οὖον πᾶς ἄνθρωπος δίκαιος εἶμαι . ὡσαύτως καί ἐπί ὁ μέλλω ἅπας ἄνθρωπος δίκαιος εἰμί , πᾶς ἄνθρωπος δίκαιος οὐ ὡσαύτως καί ἐπί ὁ ἄλλος ὕλη , ὁ τε ἀναγκαῖος καί ὁ ἀδύνατος , ὡς σύν θεός μανθάνω . δεῖ δέ συντρέχω εἰς οὗτος καί ὁ αὐτός κατηγορέω καί ὁ αὐτός ὑπόκειμαι · ἐάν γάρ εἰμί ὁ αὐτός μέν ὑπόκειμαι , οὐ εἰμί δέ ὁ αὐτός κατηγορέω , οὐκέτι γίγνομαι ἀντίφασις , οἷος Σωκράτης βαδίζω , Σωκράτης οὖον διαλέγω · καί γάρ ἐνδέχομαι ὁ δύο προΐημι τάσις οὗτος ἤτοι ἀληθής εἰμί ἢ ἀμφότερος ψευδής . ἐπί δέ ὁ ἀντίφασις οὖον οὗτος εἰμί , ἀλλά ὁ μέν πάντως ἀληθεύω , ὁ δέ πάντως ψεύδω . καί ὁ ἀνάπαλιν δέ ἐάν συμβαίνω ὁ αὐτός κατηγορέω φυλάσσω , ὁ δέ ὑπόκειμαι ἐναλλάσσω , ὁ αὐτός πάλιν γίγνομαι · οἷος ἐάν εἶπον Σωκράτης ὑγιαίνω , Πλάτος οὐ ὑγιαίνω , δυνατός ἀμφότερος ἀληθής εἰμί ἢ ψευδής , καί μηκέτι ὁ μέν ἀληθεύω ὁ δέ ψεύδω καί ὁ ἀντίφασις ἀπεργάζομαι . οὖον μόνος δέ οὗτος δεῖ συντρέχω , ἀλλά καί ὁ μή κατά ἄλλος καί ἄλλος ὁ αὐτός λαμβάνω ἢ πρός ἄλλος καί ἄλλος . οἷος κατά ἄλλος μέν καί ἄλλος ὡς ὅταν εἶπον Αἰθίοψ λευκός εἰμί , Αἰθίοψ λευκός οὐ ἵστημι · ἐνδέχομαι γάρ ὁ δύο ἀληθής εἰμί , ἐάν κατά ἄλλος καί ἄλλος λαμβάνω ὁ κατηγορέω · λευκός μέν γάρ εἰμί κατά ὁ ὀδούς , οὖον λευκός δέ κατά ὁ λοιπός σῶμα . μή πρός ἄλλος καί ἄλλος , οἷος Σωκράτης πατήρ εἰμί , Σωκράτης πατήρ οὐ ἑστία · ὅς λίθος μείζων εἰμί , ὁ λίθος μείζων οὐ ἐνδέχομαι ἐνδέχομαι γάρ ἄλλος μέν πατήρ εἰμί ὁ Σωκράτης . ἄλλος δέ υἱός , καί πάλιν ὁ λίθος ἄλλος μέν μείζων εἰμί , ἄλλος δέ μικρός ὑπάρχω . μή ἄλλως καί ἄλλως , οὗτος εἰμί μή ὁ μέν δύναμις ὁ δέ ἐνέργεια · εἰμί γάρ οὗτος , πάλιν οὐκέτι εἰμί ἀντίφασις , ἀλλά ἢ ἀμφότερος ὁ πρότασις ἀληθεύω | ἢ ἀμφότερος ψευδής εἰμί , ὡς τότος παιδίον γραμματικός εἰμί , ὁ παιδίον γραμματικός οὐ ἵστημι · ἐνέργεια μέν γραμματικός οὐ εἰμί , δύναμις δέ γραμματικός ὑπάρχω . μή ἐν ἄλλος καί ἄλλος · δυνατός γάρ ἐν ἄλλος μέν χρόνος Σωκράτης ὑγιαίνω , ἐν ἄλλος δέ νοσέω , καί ἐάν εἶπον Σωκράτης ὑγιαίνω , Σωκράτης οὐ ὑγιαίνω , ὁ ἀντίφασις οὖον ποιέω . μή ὁμώνυμος · ἐάν γάρ εἶπον Αἴας μονομαχέω , Αἴας οὐ μονομαχέω , εὑρίσκω ἀληθεύω καί μή μερίζω ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος ἐπί [ δέ ] ὁ δύο πρότασις , ὅσπερ βούλομαι ὁ ἀντίφασις · Αἴας μέν γάρ ὁ Λοκρός οὐ μονομαχέω , ὁ δέ Σαλαμίνιος μονομαχέω . μή συνώνυμος , ἵνα μή εἶπον ἄνθρωπος βαδίζω , ἄνθρωπος οὖον βαδίζω · ἐνδέχομαι γάρ τις μέν ἄνθρωπος βαδίζω 〈 τις δέ μή βαδίζω 〉 , καί εὑρίσκω ἀμφότερος ὁ πρότασις ἀληθεύω . πολλάκις δέ οὖον μόνος ὁ εἷς ὅρος εἰμί ὁμώνυμος ἢ συνώνυμος , ἀλλά καί ἀμφότερος . οὖον μόνος δέ οὗτος εἰμί ὁ προσδιορισμός , ὅς δεῖ παραφυλάσσω εἰς ὁ ὁ ἀντίφασις ἀποτελέω , ἀλλά καί ἄλλος , ὅς τίθημι ἐν ὁ καλέω σοφιστικός ἐλέγχω . απαριθμώ μέν γάρ ἐκεῖ ἓξ μέν τρόπος παραλογισμός γίγνομαι παρά ὁ λέξις , ςݲ δέ παρά ὁ διάνοια . δεῖ τοίνυν οὗτος πᾶς ἵνα μή ] γίγνομαι ἀντίφασις . ἐν ὅς ὁ θεωρία καί ὁ πρῶτος τμῆμα σύν θεός πληρόω . p . 17a33 καί ἀστός ἀντίφασις οὗτος , κατάφασις καί ἀπόφασις . ζητέω διά τίς λέγω ὁ ἀντίκειμαι πρότασις , οἷος Σωκράτης βαδίζω , Σωκράτης οὖον βαδίζω ἀντίφασις καί μή ἀντιπρότασις . καί λέγω , ἐπεί χερίον εἰμί ἐν ὁ πρότασις ὁ κύριος μέρος ἀναιρέω , οἶος δήποτε εἄν εἰμί κύριος , εἴτε ὁ κατηγορέω εἴτε ὁ τρίτος προσκατηγορέω εἴτε ὁ προσδιορισμός · ὁ δέ μέρος φάσις λέγω . ἐπεί οὖν ὁ φάσις ἀναιρέω καί οὐ ὅλος ὁ πρότασις , διά οὗτος ἀντίφασις ὁ τοιοῦτος λέγω καί οὐ ἀντιπρότασις . Ι ἐν ὅς σύν θεός ὁ πρᾶξις . Ἀρχή σύν θεός ὁ Β τμῆμα . Πρᾶξις p . 17a38 ἐπεί εἰμί εἰμί ὁ μέν καθόλου ὁ πρᾶγμα ὁ δέ κατά ἕκαστος · λέγω δέ καθόλου μέν ὅς ἐπί πλείων φύω κατηγορέω κατά ἕκαστος δέ ὅς μή , καί ὁ ἑξῆς . ἐντεῦθεν ὁ ἀγών ἀπάρχομαι καί διαλέγω τοίνυν περί πρότασις ὁ σύγκειμαι ἐκ τε ὁ κατηγορέω καί ὁ ὑπόκειμαι μόνος , οἷος ἄνθρωπος βαδίζω , Σωκράτης βαδίζω . ζητέω δέ πρό ὁ κατά ὁ λέξις ἐξήγησις ὁ τρεῖς οὗτος κεφάλαιος · πρῶτος τίς εἰμί προσδιορισμός ( κοινός γάρ οὗτος καί ἐπί ὁ ἄλλος εἶδος ὁ καί πόσος εἰμί προσδιοριδμοί , δύο τίς ἀριθμός ὁ πρότασις ὁ ἐκ ὁ κατηγορέω καί ὑπόκειμαι μόνος σύγκειμαι , καί πῶς ἐκ ὁ κατάφασις ποιέω ὁ ἀπόφασις . ἄρχω ὁ πρῶτος . προσδιορισμός τοίνυν εἰμί πρόσρημα σημαίνω ἐπί πόσος ὑπάρχω ὁ κατηγορέω γορεω ὁ ὑπόκειμαι . οἷος ἐν ὁ εἶπον πᾶς ἄνθρωπος βαδίζω δειμαίνω ἐγώ ὅτι πᾶς ὁ ὑπό ὁ ἄνθρωπος εἰμί , οἷος Σωκράτης , Πλάτων Ἀλκιβιάδης καί ὁ λοιπός ὑπάρχω ὁ βαδίζω . ἐν ὁ πάλιν λέγω ὅτι τίς ἄνθρωπος βαδίζω σημαίνω ὅτι τις μέν ὁ ἄνθρωπος ὑπάρχω ὁ βαδίζω , τις δέ οὖον · ὡσαύτως καί ἐπί ὁ οὐδείς ἄνθρωπος , βαδίζω καί οὐ πᾶς βαδίζω . εἰμί δέ προσδιορισμός δ , δύο μέν καθόλου , δύο δέ μερικός · καί οὗτος <οἱ> μέν καταφατικός ὁ δέ ἀποφατικός . καθόλου οἷος πᾶς ἄνθρωπος ἀναπνέω , καθόλου δέ ἀποφατικός οὐδείς ἄνθρωπος ἱπτάω · μερικός δέ πάλιν καταφατικός μέν τίς ἄνθρωπος βαδίζω , ἀποφατικός δέ οὐ πᾶς ἄνθρωπος βαδίζω . ἀνάγκη γάρ δ εἰμί ὁ προσδιορισμός καί οὔτε πλείων ἵημι μικρός . ἢ γάρ ὁ καθόλου ἀποφαίνω , καί οὗτος ἀποφατικός ἢ καταφατικός , καί ποιέω ὁ δύο καθόλου προσδιορισμός , φημί δή ὁ πᾶς καί ὁ οὐδείς , ἢ ὁ μερικός ἀόριστος , καί πάλιν οὗτος ἢ καταφατικός ἢ ἀποφατικός , καί ποιέω ὁ δύο μερικός προσδιορισμός , οἷος ὁ τις καί ὁ οὖον πᾶς , ὁ μέν τις . καταφατικός , ὁ δέ οὖον πᾶς ἀποφατικός . μανθάνω τοίνυν τίς εἰμί προσδιορισμός καί πόσος εἰμί ὁ προσδιορισμός . ἐν ὅς ὁ πρῶτος πληρόω κεφάλαιος . Δεύτερος δέ κεφάλαιος εἰμί ἐν ὅς ζητέω , τίς ὁ ἀριθμός ὁ ἐκ ὁ ὑπόκειμαι καί κατηγορέω σύγκειμαι πρότασις . εἰμί οὖν ρμδʹ ὁ πρότασις διά αἴτιος τοιοῦτος · εἰμί δέ αἰτία ἀπό ὁ ὑπόκειμαι , ἀπό ὁ σχέσις ὁ κατηγορέω πρός ὁ ὑπόκειμαι καί ἀπό ὁ προσδιορισμός · διό ὁ περί ὁ προσδιορισμός κεφάλαιος ἀπό μέν ὁ ὑπόκειμαι αἴτιος τοιοῦτος λαμβάνω . ὁ ὑπόκειμαι ἢ μερικός εἰμί καί κατά ἕκαστος , οἷος Σωκράτης , ἢ καθόλου · μερικός δέ λέγω ὁ ἄτομος καί κατά εἷς φέρω , καθόλου δέ ὁ ἐν πολύς δωρέω καί πολύς κατηγορέω , οἷος ἄνθρωπος . οὗτος δέ καθόλου ἢ ἔχω προσδιορισμός ἢ οὐ ἔχω . οὐ ἔχω μέν ὡς ὁ ἄνθρωπος βαδίζω · εἰμί δέ ἔχω , ἢ μερικός καταφατικός ἔχω ἢ καθόλου καταφατικός . ὐποκείσθωσαν γάρ νῦν ὁ καταφατικός προσδιορισμός · ὁ γάρ κατάφασις μόνος τέως ζητέω . γίγνομαι οὖν τέσσαρες πρότασις Σωκράτης βαδίζω , ἄνθρωπος βαδίζω , τις ἄνθρωπος βαδίζω , πᾶς ἄνθρωπος βαδίζω , ὁ δ δέ καταφατικός εἰμί . οὗτος ὁ δ πολλατλασιαζομαι ἐπί ὁ τριμέρεια ὁ χρόνος γίγνομαι ιβʹ πρότασις , οἷος Σωκράτης βαδίζω , Σωκράτης Σωκράτης βάδισις ’ · ἰδού γݲ . ἄνθρωπος βαδίζω , ἄνθρωπος ἄνθρωπος βαδίζω · ἰδού πάλιν ὡς εἰμί ςݲ . ἄνθρωπος βαδίζω , ἄνθρωπος βαδίζω , τις ἄνθρωπος βαδίζω · ἰδού θݲ . πᾶς ἄνθρωπος πᾶς ἄνθρωπος βαδίζω , πᾶς ἄνθρωπος βασίζω · ἰδού Ἶβ πρότασις παρά ὁ τριμέρεια ὁ χρόνος . πάλιν ὁ Ἶβ οὗτος πρότασις πολυπλασιάζω ἐπί ὁ | τριμέρεια ὁ σχέσις ὁ κατηγορέω πρός ὁ ὑπόκειμαι γ·ινοντ λݲςݲ . σχέσις δέ λέγω ὁ τρεῖς οὗτος , ἀναγκαῖος καί ἀδύνατος . οὗτος δέ ὁ σχέσις καλέω ὁ παλαιός Ὕλας , ὅς ὁ οὗτος μέλω τεχνολογία , διότι ὥσπερ ὁ ὕλη αυναναφαινω ὁ εἶδος , οὕτως καί ὁ τοιόσδε σχέσις συναναφαίνω ὁ εἶδος ὁ πρότασις . ἐν γάρ ὁ λέγω Σωκράτης ἀναπνέω σημαίνω ἐγώ ὁ ἀναγκαῖος σχέσις , Σωκράτης βαδίζω ὁ ἐνδέχομαι , Σωκράτης ἱπτάω ὁ ἀδύνατος · ἐπί οὗτος οὖν ὁ τρεῖς σχέσις ὁ Ἶβ οὗτος πολυπλασιάζω γίγνομαι # x772 ; κατάφασις . καί ἐπεί πᾶς κατάφασις , ὡς προερέω , ἀντίκειμαι ἀπόφασις , ἐκ ἀνάγκη ὅσος κατάφασις εἰμί , τοσοῦτος πάλιν ἀπόφασις γίγνομαι · ὡς εἰμί πᾶς ὁ πρότασις οβʹ , ὁρίζω εἰμί ὁ ὑπόκειμαι . εἰμί δέ εἰμί ἀόριστος ὁ ὑπόκειμαι , ὁ αὐτός τρόπος . εἶπον δέ αὐτός ἀόριστος εἰμί ὄνομα ὁ οὖον Σωκράτης , ὁ οὐ ἄνθρωπος . γίγνομαι τοίνυν κατά ὁ ὑπόκειμαι ὁ κατάφασις οὐ Σωκράτης βαδίζω , οὐ ἄνθρωπος βαδίζω , τις οὐ ἄνθρωπος βαδίζω , πᾶς οὐ ἄνθρωπος βασίζω . οὗτος πολυπλασιάζω ἐπί ὁ τριμέρεια ὁ χρόνος καί πάλιν ἐπί ὁ τριπλόη ὁ ὕλη ὡσαύτως γίγνομαι # x772 ; κατάφασις · δῆλος δέ ὅτι καί τοσοῦτος ἀπόφασις . ὡς γίγνομαι πᾶς ὁμοῦ # x772 ; πρότασις ὁ ἐκ ὁ κατηγορέω καί ὑπόκειμαι μόνος σύγκειμαι . ἐν ὅς καί ὁ δύο πληρόω κεφάλαιος . tριος εἰμί κεφάλαιος ὁ προτίθημι ἐγώ εἰς ζήτησις ὁ εἶπον πῶς ποιέω ὁ ἀπόφασις ἐκ ὁ κατάφασις οὗτος , τίς συνάπτω ὁ οὖον ἄρνησις , ἆρα γε ὁ κατηγορέω ἢ ὁ ὑπόκειμαι . ἐπί μέν οὖν απροσδιόριστος πρότασις καί ὁ κατά ἕκαστος λέγω δήω συνάπτω ὁ | οὖον ἄρνησις ὁ κατηγορέω · πρῶτος μέν ὅτι εἰμί συνάπτω ὁ ὑπόκειμαι ὁ οὖον ἄρνησις ἀλλά μή ὁ κατηγορέω , κατάφασις γίγνομαι ἀόριστος , ὡς εἴρω · ὁ γάρ οὖον Σωκράτης βαδίζω εἷς μέν ἀναιρέω , ἤπειρος δέ εἰσάγω . δύο δέ λέγω αἴτιος , ὅτι δεῖ ὁ κατηγορέω συνάπτω ὁ οὖον ἄρνησις · ἐν ὁ τοιοῦτος πρότασις ἔχω ὁ κατηγορέω πρός ὁ σκοπός ὁ εἶπον ὁ κατάφασις . ἐκεῖνος γάρ εἶπον ὅτι Σωκράτης βαδίζω ἐθέλω ἀναιρέω οὖον ὁ Σωκράτης ἀλλά ὁ βαδίζω . καί ἐπεί ὁ κῦρος ἔχω κατηγορέω ἐν ὁ τοιοῦτος πρότασις , ὡς δηλόω καί ὁ ὄνομα ὁ τοιοῦτος πρότασις κατηγορικός γάρ λέγω πρότασις ὡς ἐκ ὁ κύριος μόριον ὁ προσηγορία λαμβάνω ) , δεῖ ὁ κύριος μόριον συνάπτω ὁ οὖον ἄρνησις καί ὁ αὐτός ἀναιρέω ὅσπερ κατάφημι ὁ κατάφασις . οὕτως γάρ καί ἐπί ὁ ἀναίρεσις ὁ ζῷον κατά ὁ κύριος μόριον ὁ ξίφος ἐμβάλλω , ἵνα ταχύς ἀναιρέω ὁ ζῷον , οἷος ὁ Καρδία ἢ ὁ ἧπαρ ἢ ὁ ἐγκέφαλος ὁ ξίφος προσάγω ἀλλά οὖον χείρ ἢ πούς καί ὁ τοιοῦτος . ἐπί δέ ὁ προσδιορίζω πρότασις λέγω ὅσπερ ἄλλος ἀπροσδιόριστος εἶπον , ὅτι πάντως ὁ κατηγορέω , οὖον καλῶς * * ἐγώ γάρ λέγω πάλιν διά δύο αἴτιος ὅτι δεῖ ὁ προσδιορισμός συνάπτω ὁ οὖον ἄρνησις · πρῶτος μέν διά ὁ ἤδη εἴρω , ὅτι ὥσπερ ἐν ὁ ἀπροσδιόριστος καί ἐν ὁ κατά ἕκαστος πρότασις ὁ κῦρος κατηγορέω ἔχω , οὕτως καί ἐν ὁ προσδιορίζω πρότασις ὁ προσδιορισμός · δύο δέ , ὅτι εἰμί μή συνάπτω ὁ προσδιορισμός ὁ οὖον ἄρνησις , οὖον γίγνομαι ποτός ἀντίφασις . οἷος ἐάν εἶπον πᾶς ἄνθρωπος βαδίζω , πᾶς ἄνθρωπος οὖον βαδίζω , ὁ δύο σύν-ψεύδω , καί οὐκέτι ἀντίφασις | ὁ τοιοῦτος ἀλλά ἐναντίος πρότασις . ὁ γάρ πᾶς ἄνθρωπος οὖον βαδίζω ὁ αὐτός δύναμις ἔχω ὁ πρότασις ὁ λέγω ἐοὐδείς ἄνθρωπος βαδίζω · ὁ δέ πᾶς καί οὐδείς ὡς ἐναντίος μάχομαι . εἰμί δέ εἶπον ἰού πᾶς ἄνθρωπος βαδίζω , ἀντιφατικός μάχομαι , ὡς μανθάνω , ὁ λέγω πᾶς ἄνθρωπος βαδίζω · ὁ μέν γάρ ἀληθής , ὁ δέ πάντως ψευδής . ἐν ὅς πληρόω καί ὁ τρίτος κεφάλαιος , διδάσκω ἐγώ πῶς ποιέω ἐκ ὁ κατάφασις ὁ ἀπόφασις . ληπτέος δέ καί περί ὁ προσηγορία ὁ καθόλου προσδιορισμός , διά τίς <οὐχ> ὥσπερ πᾶς καί οὖον πᾶς γίγνομαι , οὗτος τις καί οὖον τίς . ἐσθίω οὕτως γίγνομαι · ὥσπερ ἐκεῖ ὁ πᾶς καθόλου εἰμί προσδιορισμός προστίθημι ὁ οὖον ἀρνητικός μόριον μόνος , οὕτως ἐσθίω καί ἐνταῦθα ὁ τις μερικός προσδιορισμός πλεονάζω ὁ οὖον ἄρνησις καί γίγνομαι οὖον τίς . πρός οὗτος λέγω ὅτι ἐκ ἀνάγκη ἐσθίω ὁ ἀπόφασις γίγνομαι οὕτως ἢ οὖον τις ἢ οὐδείς ἢ οὐδείς · ὁ δέ οὐδείς καί οὔτε εἷς ὁ αὐτός δύναμις ἔχω , καί πάλιν ὁ οὐδέ εἷς καί οὐδείς ὁ αὐτός δύναμαι . ὁ μέν οὖν οὖον τις οὐδέ ὅλως εἴρω ἢ ἐν Ἑλληνικός χρῆσις κεῖμαι · ὁ δέ οὔτις ποιητικός · ὁ δέ οὐδείς μετά ὁ κακοφωνία οὐδέ εἰμί ἀπόφασις ὁ τίς ἄνθρωπος βαδίζω , ἀλλά ὁ εἷς ἀριθμητικός ὄνομα . ἀπολείπω τοίνυν ἐκ ἀνάγκη ὁ οὐδέ εἷς , ὅσπερ κατά κρᾶσις ἢ συναλοιφή γίγνομαι οὐδείς , ὅσπερ σύγκειμαι ἐκ ὁ εἷς ἀριθμητικός ὄνομα καί ὁ δέ σύνδεσμος καί ὁ οὖον ἄρνησις . καί ἐπεί θορυβέω εἴωθα ὁ ἀκούω ἐπί τίνω ὕλη ὁ οὖον πᾶς , μήπου εἰσάγω ὁ τίς , ὡς ἔχω ἐπί ὁ ἀδύνατος ὕλη ἐν γάρ ὁ λέγω οὐ πᾶς ἄνθρωπος ἱπτάω δοκέω φαντασία παρέχω ὅτι τις μέν πέτομαι , τις δέ οὐ πέτομαι · καί πάλιν ἐπί ὁ ἀναγκαῖος ὕλη ὁ οὐ πᾶς ἄνθρωπος ἀναπνέω δοκέω σημαίνω ὅτι τις μέν ἀναπνέω τις δέ οὖον ) , ἐπεί οὖν τοιοῦτος | φαντασία ἐπί ὁ δύο ὕλη παρέχω , εἶπον καί περί αὐτός . ὁ τοίνυν οὖον πᾶς κατά ἑαυτοῦ λέγω ἐπί ὁ δύο ὕλη ὁ τε ἀναγκαῖος καί ὁ ἀδύνατος ἕπω ὁ καθόλου ἀπόφασις , οἷος ἐπί μέν ὁ ἀδύνατος οὐδείς ἄνθρωπος ἱπτάω καί οὐ πᾶς ἄνθρωπος ἱπτάω ὁ αὐτός δύναμις ἔχω · συναληθεύω γάρ · ἐπί δέ ὁ ἀναγκαῖος πάλιν οὐδείς ἄνθρωπος ἀναπνέω , οὖον πᾶς ἄνθρωπος ἀναπνέω ἀμφότερος ψεύδω . ἐπί δέ ὁ ἐνδέχομαι οὐ ἕπω ὁ καθόλου ἀπόφασις · ὁ μέν γάρ καθόλου ἀπόφασις ἐπί ὁ ἐνδέχομαι ὕλη ἀεί ψεύδω , οἷος ὁ λέγω οὐδείς ἄνθρωπος βαδίζω · ὁ δέ λέγω ἰού πᾶς ἄνθρωπος βαδίζω ἀληθεύω . ὅτι δέ ἀληθής οὗτος λέγω ἐκ ὁ κατάφασις φανερός · ὡς γάρ ἔχω ὁ μερικός κατάφασις πρός ὁ καθόλου κατάφασις , οὕτως δεῖ καί μερικός ἀπόφασις πρός ὁ καθόλου ἀπόφασις . ὁ μέν γάρ μερικός κατάφασις ἐπί ὁ ἐνδέχομαι ὕλη οὐ ἕπω ὁ καθόλου κατάφασις · ἐκεῖνος μέν γάρ ψευδής εἰμί οὗτος ἀληθής εἰμί · ἐπί δέ ὁ ἄλλος δύο ὕλη συνέπομαι . πᾶς μέν γάρ ἄνθρωπος ἀναπνέω καί τίς ἄνθρωπος ἀναπνέω ἀμφότερος ἀληθεύω · ἐπί δέ ὁ ἀδύνατος ὕλη καί ὁ λέγω πᾶς ἄνθρωπος ἱπτάω ψεύδω καί ὁ μερικός ὁ λέγω τις ἄνθρωπος ἱπτάω ψεύδω · ἀντικειμένως γάρ ἔχω πρός ὁ καθόλου ἀπόφασις . ὥστε καί ὁ μερικός ἀπόφασις ἐπί ὁ δύο ὕλη ἕπω ὁ καθόλου ἀπόφασις · ἐπί δέ ὁ ἐνδέχομαι οὖον συνέπομαι . ἐν ὅς καί ὁ τρίτος κεφάλαιος καί ὁ πάρειμι θεωρία σύν θεός πληρόω . p . 17a38 ἐπεί εἰμί ὁ μέν καθόλου ὁ πρᾶγμα ὁ δέ κατά ἕκαστος · οὗτος εἰμί μερικός . ὁ γάρ ἄτομος πολύς σημαίνω · εἰμί μαίνομαι γάρ καί αὐτός ὁ κατά ἕκαστος , οἷος ὁ Σωκράτης ὁ γάρ Σωκράτης καί ἄτομος λέγω καί κατά ἕκαστος ) · δηλόω δέ ὁ ἄτομος καί ὁ δυσχερῶς τέμνω καί ὁ μηδέ ὅλως τέμνω ὡς ὁ σημεῖον καί ὁ εἰδικός εἶδος . ἐνταῦθα δέ κατά ἕκαστος εἶπον | ἀντί ὁ μερικός καί ἄτομος , ὅσπερ δύναμαι μέν τέμνω , μετά δέ ὁ τομή οὖον σῴζω ὁ πρότερος εἶδος . οὗτος οὖν δύναμις φημί ἐπειδή ὁ πρᾶγμα τις μέν εἰμί καθόλου τις δέ μερικός p . 17b3 ἐάν μέν καθόλου ἀποφαίνω ἐπί ὁ καθόλου ὅτι ὑπάρχω τίς ἢ μή , ἵημι ἐναντίος ὁ ἀπόφανσις . ἐναντίος καλέω ἀπόφανσις ὁ καθόλου κατάφασις καί ὁ καθόλου ἀπόφασις , ὅταν καί ὁ ὑπόκειμαι καθόλου εἰμί καί ὁ προσδιορισμός καθόλου , εἴτε καταφατικός εἴτε ἀποφατικός · οἷος πᾶς ἄνθρωπος βαδίζω , οὐδείς ἄνθρωπος βαδίζω . ἐναντίος δέ καλέω ὁ τοιοῦτος ἀπόφανσις , διότι ἔοικα ὁ ἐμέω ἐναντίος . ὥσπερ γάρ ὁ ἔμμεσος ἐναντίος , οἷος ὁ λευκός ὁ μέλας , ὁ θερμός καί ὁ ψυχρός , ἅμα μέν πάρειμι ἀδύνατος κατά ὁ αὐτός χρόνος ἐν ὁ αὐτός ὑπόκειμαι * * * οὕτως καί οὗτος ὁ πρότασις τάσις ἅμα μέν ἀληθής εἰμί ἀδύνατος , ἅμα δέ συμψεύδομαι δυνατός . ἐπί μέν γάρ ὁ ἐνδέχομαι ὕλη ἀμφότερος ψεύδω , οἷος πᾶς ἄνθρωπος βαδίζω , οὐδείς ἄνθρωπος βασίζω . ἐπί δέ ὁ ἄλλος δύο ὕλη ὁ μέν πάντως ἀληθής ὁ δέ ψευδής . ὁ μέν γάρ καθόλου ἀποφατικός ἐπί ὁ ἀναγκαῖος ὕλη * * ἀληθεύω ὁ λέγω οὐδείς ἄνθρωπος ἱπτάω , ὁ δέ καθόλου καταφατικός ψεύδω ὁ λέγω πᾶς ἄνθρωπος πέτομαι p . 17b6 ὅταν δέ ἐπί ὁ καθόλου μέν , μή καθόλου δεῖ , οὐ εἰμί ἐναντίος , ὁ μέντοι δηλόω εἰμί εἰμί ποτός ἐναντίος . καθόλου ὡς μή καθόλου λέγω ὁ πρότασις ὁ ἔχω ὁ μέν ὑπόκειμαι καθόλου , προσδιορισμός δέ οὖον . οὗτος οὖον καλέω ἐναντίος , διότι ποτέ συναληθεύω . εἶπον δέ ὁ δηλόω ἐκ ὁ τοιοῦτος πρότασις ποτέ ἐναντίος εἰμί αἰνίσσομαι ὁ ἄμεσος ἐναντίος . ὅταν γάρ ὁ τοιοῦτος πρότασις ἐπί ὁ ἄμεσος ἐναντίος λαμβάνω , ὁ σημαίνω ἐκ αὐτός ὁ ἐναντίος εἰσάγω , οἷος ἀριθμός | ἄρτιος εἰμί , ἀριθμός ἄρτιος οὐ ἵστημι . ἐναντίος μέν γάρ οὐ εἰμί , διότι συναληθεύω , ὁ μέντοι δηλόω ἐκ αὐτός ἐναντίος εἰμί . ὁ γάρ οὐ ἄρτιος σημαίνω ὁ περισσός , ὁ δέ περισσός καί ὁ ἄρτιος δοκέω ἐναντίος εἰμί . πάλιν Σωκράτης ὑγιαίνω , Σωκράτης οὐ ὑγιαίνω , ἐπεί ὁ οὐ ὑγιαίνω ὁ · νοσέω δηλόω , νόσος δέ καί ὑγεία φαίνω εἰμί ἐναντίος . ὥστε ὁ δηλόω ἐκ αὐτός εἰμί ἐναντίος , ὡς εἰμί ἐναντίος νόσος καί ὑγεία , καί ὁ ἄρτιος καί ὁ περισσός . p . 17b11 ὁ γάρ πᾶς οὖον ὁ καθόλου σημαίνω ἀλλά ὅτι καθόλου . ἐλλιπής αὐτός ὁ ὁ φράσις εἴρω . ὁ δέ ὅλος οὗτος εἰμί · ὁ πᾶς προσδιορισμός ἢ ὁ οὐδείς οὖον σημαίνω γάρ ] καθολικός τις φύσις ὥσπερ ἄνθρωπος , ἀλλά ὁ τοιόσδε σχέσις σημαίνω ὁ κατηγορέω πρός ὁ ὑπόκειμαι . οἷος πᾶς ἄνθρωπος βαδίζω · ἐν οὗτος σημαίνω ἐγώ ὁ πᾶς ὅτι καθόλου εἰμί ὁ ὑπόκειμαι ἤγουν ὁ ἄνθρωπος ὁ βαδίζω πᾶς ὁ ὑπό ὁ ἄνθρωπος εἰμί ἄτομος ὑπάρχω . εἰμί τοίνυν ὁ ὅλος οὗτος ὅτι ὁ πᾶς οὖον σημαίνω τις καθολικός φύσις ὡς ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά ὅτι καθόλου εἰμί ὁ ὑπόκειμαι σημαίνω ὁ κατηγορέω ὑπάρχω πᾶς ὁ ὑπό ὁ ὑπόκειμαι τελέω . ἐν ὅς σύν θεός ὁ πάρειμι πρᾶξις . <Πρὰξις βݲ.> p . 17b12 ἐπί δέ ὁ κατηγορέω καθόλου ὁ καθόλου κατηγορέω [ καθόλου ] οὐ εἰμί ἀληθής · οὐδεμέα γάρ κατάφασις εἰμί καί ὁ ἑξῆς . Παραδίδωμι ὁ διαφορά ὁ πρότασις ἀπό ὁ ὑπόκειμαι , ὅτι ἢ ὁρίζω εἰμί ἢ ἀόριστος , ἀπό ὁ σχέσις ὁ κατηγορέω πρός ὁ ὑπόκειμαι , ἔτι δέ καί ἀπό ὁ προσδιορισμός ( ἄλλος μέν γάρ εἰμί ὁ πρότασις ὁ λέγω ἄνθρωπος βαδίζω καί ἄλλος εἶδος πρότασις ἴψ ἄνθρωπος βαδίζω ) ζητέω τοίνυν , ἆρα γε , ὥσπερ συνάπτω ὁ προσδιορισμός ὁ ὑπόκειμαι πᾶς ἄνθρωπος βαδίζω καί ποιέω ἕτερος εἶδος πρότασις παρά ὁ ἄνθρωπος βασίζω , | δυνατός εἰμί συνάπτω ὁ προσδιορισμός ὁ f.55v κατηγορέω καί ποιέω ἕτερος εἶδος πρότασις , οἷος ἄπειμι ἄνθρωπος πᾶς ζῷον . καί ἀποφαίνω ὅτι οὗτος ἀδύνατος , διότι ψευδής ὁ τοιοῦτος πρότασις , φημί δή ὁ ἔχω ὁ καθόλου προσδιορισμός ἐν ὁ κατηγορέω . ἀλλά πρῶτος εἶπον πόσος γίγνομαι ὁ τοιοῦτος πρότασις ὁ καθόλου προσδιορίζω ὁ ἔχω ἁπλόος ὁ προσδιορισμός πρός ὁ διορισμός . γίγνομαι τοίνυν εἰμί . εἰμί μέν γάρ δ προσδιορισμός · ποιέω εἰμί πρότασις · τετράκις γάρ τέσσαρες εἰμί . ἀνάγκη γάρ ἔχω εἷς οὗτος ὁ προσδιορισμός , ὁ δέ κατηγορέω τετραχῶς ποικίλλω , ὡς ὑπογράφω . λέγος τοίνυν Ἀριστοτέλης ὅτι ὁ κατηγορέω οὖον συναπτέον ὁ πᾶς ἄνθρωπος πᾶς ζῷον οὖον πᾶς ζῷον τίς ζῷον οὐδείς ζῷον οὖον πᾶς ἄνθρωπος πᾶς ζῷον οὖον πᾶς ζῷον τίς ζῷον οὐδείς ζῷον τις ἄνθρωπος πᾶς ζῷον οὖον πᾶς ζῷον τίς ζῷον οὐδείς ζῷον οὐδείς ἄνθρωπος πᾶς ζῷον οὖον πᾶς ζῷον τίς ζῷον οὐδείς ζῷον καθόλου προσδιορισμός , διότι ψευδής γίγνομαι ὁ κατάφασις . πρός οὗτος δέ λέγω ὅτι ἀληθής μέν εἰμί ὁ λέγω ἀλλά <οὐχ> ὅσος ἐπί ἐπεί καί ἄλλος πρότασις ψευδής γίγνομαι , οἷος πᾶς ὁ κατάφασις ἐπί ὁ ἀδύνατος ὕλη καί πᾶς ὁ καθόλου κατάφασις τε καί ἀπόφασις ἐπί ὁ ἐνδέχομαι ὕλη . ὅσος οὖν πρός ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος καί ὁ ἄλλος ἐσθίω ἐκβάλλω καί μή μόνος οὗτος . εἰμί δέ ἐκεῖνος δέχομαι , διά τίς μή καί οὗτος ; λέγω οὖν ὅτι εἰμί καί εὑρίσκω ἐπί οὗτος ὁ πρότασις ἀληθής τις πρότασις , ὡς ὁ λέγω ἅπας ἄνθρωπος τίς ζώιον εἰμί καί ἅπας ἄνθρωπος οὖον πᾶς ζώιον ἐστιν’ , ἀλλά ὅμως διά δύο αἴτιος δέχομαι ὁ τοιοῦτος πρότασις . πρῶτος μέν διά ὁ περισσός · ὁ αὐτός γάρ σημαίνω ἐγώ λέγω ῾ πᾶς ἄνθρωπος ζώιον ἑστία καί ἄνθρωπος τίς ζώιον ἑστία . | πρός δέ ὁ περισσός εὑρίσκω καί ἄχρηστος πρός συλλογιστικός μέθοδος . οἷος ἵστημι τις συλλογιστικός πλοκή τοιοῦτος ῾ πᾶς ἄνθρωπος τίς ζῷον , τίς ζῷον οὐσία · ἀσυλλόγιστος γίγνομαι ὁ τοιοῦτος πλοκή . ὁ γάρ δύο πρότασις μερικός εἰμί · ὅταν δέ εὑρίσκω ὁ μείζων πρότασις ἐγώ - Ρίκη , ἀσυλλόγιστος ὁ τοιοῦτος πλοκή εὑρίσκω ἐν ὁ πρῶτος ὡς σύν θεός ἐν ὁ ἀναλυτικός μανθάνω . ἐπεί τοίνυν ἄχρηστος εἰμί ὁ τοιοῦτος πρότασις πρός συλλογιστικός μέθοδος , εἰκότως οὖον δέχομαι αὐτός . καί οὗτος μέν περί ὁ δίς προσδιορίζω πρότασις . Ἀριστοτέλης δέ ἐφεξῆς ὁ διαφορά ὁ ἀντίθεσις ὁ ἐν ὁ πρότασις θεωρέω παραδίδωμι . εἰμί δέ οὗτος δ . εἷς μέν ὁ κατά ἕκαστος πρότασις ἀντίθεσις Σωκράτης βαδίζω , Σωκράτης οὖον βαδίζω , δύο δέ ὁ ἐναντίος ῾ πᾶς ἄνθρωπος βαδίζω , οὐδείς ἄνθρωπος βαδίζω · τρίτος ὁ ὑπεναντίος , εἴτε ἔχω μερικός προσδιορισμός εἴτε οὐ ἔχω , ὡς ὁ ἢ ] ῾ ἄνθρωπος βαδίζω 〈 ἄνθρωπος οὖον βαδίζω ἢ ῾ τις ἄνθρωπος βαδίζω ἢ ] ‘ οὖον πᾶς ἄνθρωπος βαδίζω καί τέταρτος ὁ ὁ ἀντιφατικός μάχομαι . καί καλέω ὁ μέν ἀντιφατικός μάχομαι ἀντίθεσις , ὅταν ὁ μέν εἰμί καθόλου ὁ δέ μερικός , καί ὁ μέν καταφατικός ὁ δέ ἀποφατικός , ἀντίφασις · οἷος ῾ πᾶς ἄνθρωπος βαδίζω , οὖον πᾶς ἄνθρωπος βαδίζω , τίς ἄνθρωπος βαδίζω , οὐδείς ἄνθρωπος βαδίζω · ἔτι δέ καί ὁ ἀντίθεσις ὁ κατά ἕκαστος πρότασις ῾ Σωκράτης βαδίζω , Σωκράτης οὖον βαδίζω . οὗτος καλέω ἀντιφατικός μάχομαι , διότι καί ἐπί πᾶς χρόνος καί ἐπί πᾶς ὕλη μερίζω ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος . ὁ δέ φέρω ἀπορία ἐπί ὁ μέλλω χρόνος περί ὁ κατά ἕκαστος ἀντίθεσις αὐτός ἀπορέω καί ὁ ἀπορία ἐπιλύω . ὁ δέ καθόλου πρότασις ἀποφατικός καί καταφατικός λέγω ἐναντίος μάχομαι . διά τίς δέ ἐναντίος καλέω ὁ τοιοῦτος ἀντίθεσις ἐν ὁ προλαμβάνω εἴρω . ὁ δέ ἐναντίωσις ὁ μερικός πρότασις καί ὅς απροσδιόριστος | καλέω παρακάτειμι ὑπεναντίος , διότι ὑπό ὁ ἐναντίος εἰμί · οἷος τις μέν ὑπό ὁ πᾶς , οὖον πᾶς δέ ὑπό ὁ οὐδείς . καί οὗτος εἰμί ὁ διάκρισις ὁ ἐν ὁ πρότασις ἀντίθεσις . * * * καί ὁ ὁ μερικός πρότασις . διά τίς δέ , κατά ὁ λέξις μανθάνω . p . 17b14 οὐδείς κατάφασις ἀληθής εἰμί , ἐν ὅς ὁ κατηγορέω καθόλου ὁ καθόλου κατηγορέω , οἷος εἰμί πᾶς ἄνθρωπος πᾶς ζῷον . οὐσεμία κατάφασις εἶπον ἀντί ὁ πρότασις , ἐκ ὁ κύριος ὁ ὀνομασία ποιέω · ἐάν γάρ κατάφασις οὐ εἰμί , πολύς μᾶλλον οὐδέ ἀπόφασις . ὁ γάρ ἀπόφασις μόνος ὁ οὖον ἀρνέομαι ἐθέλω πλεονάζω ὁ κατάφασις , ὁράω πολλάκις ἐγώ εἴρω . p . 17b33 εἰμί γάρ αἰσχρός , καί οὖον καλός · καίω γίγνομαι τίς , καί οὐ εἰμί . ἐνταῦθα βούλομαι ἀποδείκνυμι ὅτι ὁ μερικός πρότασις ὁ ἀπροςδιρίστοις ὁ αὐτός ἔχω δύναμις . ἐπιχειρέω δέ διχῶς , ἐκ τε ὁ ἐναντίος καί ἐκ ὁ γίγνομαι . ἐκ μέν ὁ ἐναντίος οὕτως · εἰμί ἀληθής εἶπον ὅτι ἄνθρωπος καλός εἰμί , καί πάλιν αὐτός οὗτος ὅτι ἄνθρωπος αἰσχρός εἰμί · ὁ δέ αἰσχρός δῆλος ὅτι οὖον καλός σημαίνω . ἀληθής # x003E ; ἄρα εἶπον ὅτι ἄνθρωπος οὖον ] καλός εἰμί , οἷος διά ὁ Ἀχιλλεύς ἢ Νηλεύς , καί ἀληθής · εἶπον ὅτι ἄνθρωπος αἰσχρός διά ὁ Θερσίτης , ὅσπερ πάντως σός - μαίνομαι ὁ οὖον καλός . συναληθεύω ἄρα ὁ πρότασις · εἰμί δέ συναληθεύω , δῆλος ὅτι οὐκέτι ἀντίφασις , ἀλλά ὁ αὐτός δύναμις ἔχω ὁ μερικός πρότασις ἀποφατικός καί καταφατικός . ἐν ὅς ὁ πρῶτος ἐπιχείρημα . ὁ δέ δύο ἐπιχείρημα εἰμί ἐκ ὁ γίγνομαι οὗτος προσάγω · εἰμί ἀληθής εἶπον ῾ ἄνθρωπος ἑστία διά ὁ ἤδη ὑπάρχω , πάλιν ἀληθής εἶπον ὅτι ἄνθρωπος οὐ εἰμί διά ὁ γίγνομαι καί κυοφορέω · ὁ γάρ κυοφορέω οὔπω εἰμί · . συναληθεύω ἄρα , ὡς εἴρω . εἰμί δέ ὁ ἀντίφασις οὖον συναληθεύω ποτός , οὐ ἄρα ὁ αὐτός δύναμις ἔχω ὁ ἀπροσδιόριστος ἀπόφασις ὁ καθόλου ἀπόφασις . | ἐνταῦθα τοίνυν ζητέω περί ὁ απροσδιόριστος ἀπόφασις , ἆρα γε ὁ καθόλου ἀπόφασις ἰσοδυναμέω ἢ ὁ μερικός ἀπόφασις . περί μέν γάρ ὁ κατάφασις οὐδέ εἷς λόγος · πᾶς γάρ φανερός ὅτι ὁ μερικός κατάφασις καί ὁ ἀπροσδιόριστος ὁ αὐτός δύναμις ἔχω , οἷος ῾ ἄνθρωπος βαδίζω , τις ἄνθρωπος βαδίζω , Χωρὶς ὁ ἄρθρον δηλονότι . περί δέ ὁ απροσδιόριστος ἀπόφασις ζητέω , ἆρα γε ὁ καθόλου ἀπόφασις ἕπω ἢ ὁ μερικός ἀπόφασις . καί ὁ μέν λέγω ὁ καθόλου ἀπόφασις ἕπω , αὐτός ὁ Ἀριστοτέλης μάρτυς παραφέρω . λέγω γάρ ἐν ἄλλος καί φαίνω χράομαι οὗτος ἀντί ὁ καθόλου ἀπόφασις , ὡς ἐν ὁ περι Ψυχή εἶπον ῾ οὐ εἰμί αἴσθησις παρά ὁ πέντε αἰσθάνομαι , οὗτος εἰμί ῾ οὐ εἰμί οὐδείς αἴσθησις παρά ὁ πέντε αἰσθάνομαι · καί πάλιν ἐν ὁ φυσικός ἀκροάομαι ῾ οὐ εἰμί κίνησις παρά ὁ κις - νούμενα᾿ . λέγω οὖν ἐγώ ὅτι πάντως ὁ μερικός ἀπόφασις καί ἀληθής μέν καί οὗτος ὅτι ἕπω ὁ καθόλου ἀπόφασις , ὥσπερ ἐπί ὁ ἀδύνατος ὕλη καί εἷς ἀναγκαῖος ἐκ ἀνάγκη καί οὗτος ὡς ἕπω ὁ μερικός ἀπόφασις ἕπω καί ὁ καθόλου ἀπόφασις · ἐπί δέ ὁ ἐνδέχομαι ὅλος ἐπεί ὁ μερικός ἀπόφασις , ὡς εἴρω , οὐ ἕπω ὁ καθόλου ἀπόφασις ( ὁ μέν γάρ μερικός ἀληθεύω , ὁ δέ καθόλου ψεύδω ) , εἰκότως ἀπροσδιόριστος ἀπόφασις οὐ ἕπω ὁ καθόλου ἀπόφασις . ὁ μέν γάρ λέγω ῾ οὐδείς ἄνθρωπος βαδίζω ὁμολογουμένως ψεύδω , ὁ δέ λέγω πᾶς ἄνθρωπος βαδίζω ὁμολογουμένως ψεύδω ] , ὁ δέ λέγω οὐ πᾶς ἄνθρωπος βαδίζω ὁμολογουμένως ἀληθεύω . ὥστε ἀεί ἕπω ὁ ἀπροσδιόριστος ἀπόφασις ὁ μερικός ἀπόφασις . ὁ δέ μερικός ἀπόφασις καί ὁ μερικός κατάφασις ἀντιφατικός οὖον μάχομαι . εἴρω γάρ ἀντιφατικός μάχομαι ἐκεῖνος ὁ πρότασις , ὅστις ἐπί πᾶς χρόνος καί ἐπί πᾶς ὕλη μερίζω ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος . δῆλος οὖν ὅτι καί ὁ απροσδιόριστος πρότασις συναληθεύω ἐπί ὁ ἐνδέχομαι ὕλη ἀντιφατικός οὖον λέγω μάχομαι . ὁ δέ ἐπιχείρημα Ἀριστοτέλης δῆλος ὅτι ἐπί ὁ ἐνδέχομαι ὕλη λαμβάνω · σκοπός γάρ ἔχω μόνος αὐτός οὗτος δείκνυμι ὅτι ἀντιφατικός οὖον μάχομαι . ἐν ὅς ὁ πρᾶξις . Πρᾶξις γݲ.> p . 17b38 Φανερός δέ ὅτι καί εἷς ἀπόφασις κατάφασις · ὁ γάρ αὐτός δεῖ ἀπόφημι ὁ ἀπόφασις ὅσπερ κατάφημι ὁ κατάφασις . ἐπεξέρχομαι πᾶς ὁ εἶδος ὁ πρότασις καί δείκνυμι , ποῖος ἀντιφατικός λέγω μάχομαι ποῖος δέ ἐναντίος καί ποῖος ὑπεναντίος καί ποῖος λέγω κατά ἕκαστος , ἐντεῦθεν πόρισμα τίς ἐκ ὁ εἴρω συνάγω . εἰμί δέ τοιοῦτος πόρισμα ὅτι φανερός γίγνομαι ἐκ ὁ εἴρω ὡς μίακατάφασις εἷς πρότασις ἀντιφατικός μάχομαι . καί πῶς οὗτος ἐκ ὁ εἴρω συνάγω ; δοκέω γάρ εἷς κατάφασις , φέρω εἶπον ὁ καθόλου , δύο πρότασις μάχομαι , ὅς τε καθόλου ἀπόφασις καί ὁ μερικός ἀπόφασις , ἄλλος δέ οὐδείς · εἰσέχω γάρ ὁ ἀπροσδίριστον ἀπόφασις ἰσοδυναμέω ὁ μερικός ἀπόφασις . ἀλλά οὗτος ὁ μέν καθόλου ἀπόφασις οὖον πάντῃ μάχομαι · συμψεύδομαι γάρ ἐπί ὁ ἐνδέχομαι ὕλη ὁ καθόλου κατάφασις . καταλείπω ἄρα εἷς πρότασις ὁ λέγω ῾ οὖον πᾶς ἄνθρωπος ἀντιφατικός μάχομαι · καί γάρ ἐπί πᾶς χρόνος καί ἐπί πᾶς ὕλη μερίζω ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος . πάλιν ὁ μερικός κατάφασις , φημί δή ῾ τις ἄνθρωπος βαδίζω , δύο πρότασις δοκέω μάχομαι , ὅς τε καθόλου ἀποφατικός . καί ὁ μερικός ἀποφατικός . ἀλλά ὁ μέν μερικός ἀποφατικός συνέρχομαι ἐπί ὁ καί ὁ λέγω πᾶς πᾶς ἄνθρωπος βαδίζω ἀληθής εἰμί . * * * ἐπί ὁ ἐνδέχομαι ὕλη καί εἷς ἀναγκαῖος ὁ μέν μερικός κατάφασις ἀληθεύω , οἷος ῾ τις ἄνθρωπος βαδίζω , τις ἄνθρωπος ἀναπνέω · ὁ δέ καθόλου ἀπόφασις ἐπί ἑκάτερος ὁ ὕλη ψεύδω , ὅς τε λέγω οὐδείς ἄνθρωπος ἀναπνέω , καί ῾ οὐδείς ἄνθρωπος περιπατέω ἐπί δέ ὁ ἀδύνατος ὕλη ὁ ἀνάπαλιν ὁ μέν καθόλου ἀπόφασις ἀληθεύω ὁ λέγω οὐδείς ἄνθρωπος πέτομαι 6 ’ * * ὁ δέ κατά ἕκαστος κατάφασις εἷς αὐτόθεν μάχομαι ἀπόφασις · οὖον γάρ ἔχω ἄλη ἀπόφασις ὁ δοκέω ὅλως μάχομαι . οἷος ὁ Σωκράτης βαδίζω εἷς πρότασις μάχομαι ὁ λέγω Σωκράτης οὖον βαδίζω * * * ἀποδείκνυμι ὅλως μή εἰμί ἀπόφασις . φανερός ἄρα γίγνομαι ὅτι εἷς πρότασις εἷς πρότασις ἀντιφατικός μάχομαι . ἐν ὅς ὁ πρῶτος κεφάλαιος . δεύτερος εἰμί κεφάλαιος ἐν ὅς παραδίδωμι τοιοῦτος θεώρημα , ὅσπερ σχεδόν καί ἐν ὁ αʹ τμῆμα παραδίδωμι . εἰμί δέ οὗτος , πότε ἀληθής εἰμί εἷς κατάφασις καί εἷς ἀπόφασις , πότε δέ οὐ εἰμί εἷς . οὗτος δέ . διαφέρω ὁ νῦν παραδίδωμι θεώρημα ὅς ἐν ὁ αʹ ὅτι ἐν μέν ὁ αʹ τμῆμα ὁ διαφορά ὁ ἁπλόος λόγος καί παραδίδωμι , ἐνταῦθα δέ αὐτός οὗτος κατά ἑαυτοῦ εἰμί ] διορίζω , ὁ πότε εἰμί εἷς ἀπόφασις , ἵνα ἔχω πρότασις μάχομαι ἀντιφατικός . φημί τοίνυν ὅτι , ἡνίκα εἷς ὁ ὁράω ὁμώνυμος εἰμί , οὐ εἰμί εἷς πρότασις , καί ὁ αἴτιος φημί ὅτι ἀντιφατικός ἄλλος οὗτος ἀδύνατος μάχομαι . συναληθεύω γάρ ὁ λέγω Αἴας βαδίζω καί ῾ Αἴας οὖον βαδίζω ἐπί ἄλλος καί ἄλλος λαμβάνω . εἰμί δέ οὐ εἰμί εἷς ὁ ὁράω ὁμώνυμος ἢ ὁ ὑπόκειμαι ἢ ὁ κατηγορέω , πάντως εἷς εἰμί κατάφασις , καί διά οὗτος ἔχω καί ἄλλος πρότασις ἀντιφατικός μάχομαι , οἷος ‘ Σωκράτης βαδίζω , Σωκράτης οὖον βασίζω , ἐάν εἷς τίς σημαίνω ὁ Σωκράτης . p . 18a18 εἰμί δέ δύο εἷς ἄνομος κεῖμαι , ἐκ ὅς μή εἰμί εἷς , οὐ εἰμί εἷς πρότασις . λαμβάνω τοίνυν αὐτός ὁ παράδειγμα ἐπί ἄνθρωπος καί ἵππος · φημί | τοίνυν ἔχω ἄνθρωπος καί ἵππος κοινός ὄνομα ὁ ἱμάτιον , καί ὁ πρότασις τοίνυν ὁ λέγω ῾ ὁ ἱμάτιον λευκός ἑστία οὗτος σημαίνω , ὅτι καί ἵππος λευκός εἰμί καί ἄνθρωπος λευκός εἰμί . οὗτος δέ δύο πρότασις τυγχάνω εἰμί . ὥστε οὖν καί ὁ πρῶτος ὁ λέγω ῾ ὁ ἱμάτιον λευκός εἰμί ἢ δύο σημαίνω ἢ οὐδείς · οὖον γάρ δυνατός εἰμί ὁ ἄνθρωπος καί ἵππος εἰμί ἢ ὁ ἵππος καί ἄνθρωπος , ἵνα εἷς εἶπον πρότασις ὁ λέγω ὅς ἱμάτιον λευκός ἐστιν’ . ἐν ὅς καί ὁ δύο κεφάλαιος . ἐφεξῆς δέ καί περί ὁ ἀντίφασις ἀπορέω ὁ κατά ἕκαστος , πῶς ἐπί ὁ μέλλω χρόνος λέγω μερίζω ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος , καί ὁ ἀπορία ἐπιλύω . ἀλλά ἀρκέω οὗτος ὁ πάρειμι θεωρία . πῶς γάρ οὗτος ποιέω , ἐν ἕτερος θεωρία σύν θεός μανθάνω . σαφής δέ ὁ λέξις εἰμί καί πᾶς ὁ ἐν αὐτός καλῶς θεωρέω ἐν οὗτος ὅδε ὁ πάρειμι πρᾶξις καταπαύω . Πρᾶξις δ> . p . 18a28 ἐπί μέν οὖν ὁ εἰμί καί γίγνομαι ἀνάγκη ὁ κατάφασις ὁ ὁ ἀπόφασις ἀληθής εἰμί ἤ ψευδής καί ὁ ἑξῆς . διακρίνω σαφής τε καί ἀκριβής ὁ τέσσαρες ἀντίθεσις , καί οὗτος ὁ μέν καλέω ὑπεναντίος , ὅστις οὐ ἀεί μερίζω ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος ἀλλά συναληθεύω , οὗτος εἰμί ὁ μερικός πρότασις καί ὁ ἀπροσδιόρστοι , ὁ δέ καλέω ἐναντίος , φημί δή ὁ καθόλου πρότασις ὁ καταφατικός καί ὁ ἀποφατικός , ὅστις πάλιν ἐπί ὁ ἐνδέχομαι ὕλη συμψεύδομαι , ὁ δέ λοιπάς ἀντίθεσις ὁ τε ὁ κατά ἕκαστος καί ὁ μάχη ὁ μερικός πρός ὁ καθόλου εἴτε καταφατικός 〈 εἴτε ἀποφατικός 〉 εἶπον ἀντιφατικός μάχομαι , οὗτος οὖν πᾶς εἶπον διά ὁ προλαμβάνω ζητέω νῦν καλῶς ὅτι ἐπί μέν ὁ ἄλλος τρεῖς ἀντίθεσις ἐπί μέν ὁ τρεῖς χρόνος ὡσαύτως ἔχω κατά ὁ μερίζω ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος ἢ ὁ συναληθεύω ἢ ὁ συμψεύδομαι · ἐπί δέ ὁ κατά ἕκαστος ἐπί μέν ὁ ἐνίστημι καί ὁ παροίχομαι πάλιν κατά ὁ αὐτός τρόπος μερίζω πάντως ὡρισμένως ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος , ἐπί δέ ὁ μέλλω χρόνος ἀπορέω μήπως κατά ὁ αὐτός τρόπος μερίζω ὡρισμένως ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος . εἰμί δέ οὗτος , συνάγω τίς ἄτοπος , ὁ ἀναιρέω ὁ ἐνδέχομαι καί γίγνομαι ἐκ ἀνάγκη πᾶς . οὗτος δέ ὁ θεώρημα , ὅσπερ νῦν Ἀριστοτέλης κινέω , εἰμί καί δεολογικος · αὐτός γάρ οὗτος εἰμί ὁ ζητέω , εἰμί ἐκ ἀνάγκη πᾶς γίγνομαι ἢ τις μέν ἐκ ἀνάγκη τις δέ οὖον . ἀλλά μήv καί φυσιολογικός · ζητέω γάρ ὁ πρᾶγμα καί ὁ φύσις ὁ γίγνομαι καί φθείρω , ἆρα γε τοιοῦτος φύσις ἔχω ὥστε ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι ἢ τοιοῦτος ὥστε ποιός μέν γίγνομαι ποτέ δέ οὖον . ἀλλά μήv καί λογικός · αὐτός γάρ οὗτος εἰμί ὁ ζητέω , ἐπεί καί περί ὁ πρότασις ὁ λόγος , ὁ δέ ζήτησις ὁ πρότασις ὁ λογικός εἰμί πραγματεία . οὐ εἰμί δέ ἀλλότριος οὐδέ ὁ ἠθικός πραγματεία ὁ ζητέω · εἰμί γάρ ὁ εἰμί πᾶς ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι , οὖον δεῖ φροντίζω ὁ ἀρετή οὐδέ ἀποστρέφω ὁ κακία . καί πῶς μέν Ἀριστοτέλης ἀπορέω καί πῶς ἐπιλύω , ἐν ὁ αριστοτελικός μανθάνω λέγω , φέρω ἔξωθεν πρός ἀναίρεσις ὁ ἀντέχω δύο τις ἐπιχείρημα , ὅς ὁ μέν εἰμί λογικός ἤγουν ἐπίπλοον , ὁ δέ ἕτερος πραγματειώδης . προάγω δέ ὁ λογικός ἀπό τις ἐνέργεια ἡμέτερος οὗτος ὁ τρόπος . εἰμί θερίζω , φημί , οὖον τάχα μέν θερίζω τάχα δέ οὖον θερίζω , ἀλλά πάντως θερίζω . πάλιν ἐπί ὁ ἀπόφασις , εἰμί οὖον θερίζω , οὖον τάχα μέν οὖον θερίζω τάχα δέ θερίζω , ἀλλά πάντως οὐ θερίζω . ὁ δέ πάντως εἰσάγω ὁ ἀναγκαῖος · ὁ δέ εἰσάγω οἴχομαι ὁ ἐνδέχομαι . πρός οὗτος δέ οὖν ῥᾴδιος ἀντιλέγω ὅτι αὐτός ὁ ζητέω λαμβάνω ὁμολογέω . | ὁ γάρ ὑπόθεσις οὔπω κατασκευάζω ὁ ἵημι θερίζω · αὐτός γάρ οὗτος εἰμί ὁ ζητέω . πᾶς δέ ὑπόθεσις διά κατηγορικός λόγος κατασκευάζω πάντως . τίς γάρ οὐ οἶδα ὅτι , ἐάν θερίζω , πάντως θερίζω ; ἀλλά πόθεν δῆλος ὅτι θερίζω ; οὔπω γάρ κατασκευάζω διά κατηγορικός λόγος . ἐν ὅς ὁ αʹ ἐπιχείρημα . ὁ δέ οὕτως προάγω . ὁ θέω , φημί , ὁ μέλλω ἔχω γνῶσις ἢ οὐ ἔχω . ὁ μέν οὖν εἶπον ὅτι οὐ ἔχω ἀσεβής τε καί ἀδύνατος . εἰμί δέ πάλιν εἶπον ἔχω μέν , ἀόριστος δέ οὗτος , καί οὗτος οὖον πόρρω τις ἀσέβημα · τίς γάρ διαφέρω ὁ ἡμέτερος γνῶσις ; ὅς δέ ὁ ἐνέργεια ὁ αὐτός , δῆλος ὅτι καί ὁ οὐσία ὁ αὐτός . * * * καί πάντως ἐπίσταμαι ὅδε τίς γίγνομαι καί μετά μυριοστός ἔτος , πάντως καί γίγνομαι · ὁ γάρ ἀλήθεια ὁ λόγος , ὡς καί Ἀριστοτέλης φημί , ἕπω ὁ ὕπαρξις ὁ πρᾶγμα . εἰμί γάρ ἀληθής εἰμί ὁ λόγος , καί νόος ὁ δημιουργικός * * * πάντως εἰμί καί ὁ εἰμί . οὗτος ὁ ἀπορία ἐπιλύω ὁ Ἰάμβλιχος φημί ὅτι ὁ γιγνώσκω καί ὁ γιγνώσκω ποτέ ἴσος εἰμί , ὡς ὁ ψυχή ἑαυτοῦ γιγνώσκω ( ἐνταῦθα γάρ αὐτός εἰμί ὁ ζητέω καί ὁ ζητέω καί ὁ καί ὁ γιγνώσκω ) , ἢ κρατύς εἰμί ὁ γιγνώσκω ὁ γιγνώσκω πρᾶγμα , καί κρατύς ἢ κατά ὁ φύσις αὐτός γιγνώσκω , οἷος ἡνίκα ὁ φθαρτός , οἷος Σωκράτης ὡς ζῷον λογικός θνητός . ἐνταῦθα γάρ κρατύς ἢ κατά ὁ φύσις ὁ Σωκράτης γιγνώσκω · ὁ γάρ ζῷον λογικός θνητός ἀίδιος καί ἄφθαρτος . ἢ χειρόνως γιγνώσκω ὁ γιγνώσκω ἐάω κατά φύσις ὁ γνωστός , οἷος ἡνίκα προχειρίζω γιγνώσκω ὁ θέω · πάντως γάρ ἐπινοέω σχῆμα τις καί σωματοειδής μορφή τις , καί δῆλος ὅτι ἐνταῦθα ὁ γνῶσις χείρων εἰμί ὁ γιγνώσκω πρᾶγμα . οὕτως τοίνυν , ὡς εἴρω , δυνατός κρατύς γιγνώσκω ὁ γιγνώσκω | ἐάω κατά ὁ φύσις αὐτός , ὡς ἐπί Σωκράτης εἶπον . γιγνώσκω τοίνυν ὁ θέω ὁ γίγνομαι κρατύς ἢ κατά ὁ φύσις αὐτός . καί οὗτος μέν διά ὁ φύσις αὐτός ἀόριστος γίγνομαι , ὁ δέ θέω ὡρισμένως αὐτός γιγνώσκω . πάλιν δέ οὗτος ἕτερος ἄπορος ἐπιφύω · εἰμί γάρ γιγνώσκω ὅδε τίς μέλλω ποιέω ὁ ἄνθρωπος , ἐπί μέν ὁ ἀγαθός εἰκότως οὖον κωλύω · διά τίς δέ μή ἐπί ὁ φαύλων;οἶον ἐπίσταμαι ὅτι ὅδε ὁ βρέφος μέλλω γόης εἰμί , λοιμός , φονεύς . πότερος δύναμαι κωλώνω ἢ οὖον δύναμαι ; ἀλλά ὁ μέν λέγω ‘ οὖον δύναμαι δυσσεβής . δύναμαι ἄρα . εἰμί δέ δύναμαι μέν , κωλύω δέ οὖον βούλομαι , οὗτος φθονερός καί κακοποιός . λέγω τοίνυν πρός οὗτος ὅτι ὁ αὐτεξούσιος δίδωμι ὁ δημιουργός διά ὁ μέλλω ἀγαθός . εἰμί γάρ μή εἰμί ἀμοιβή , οὐ ἄν στέφω ὁ . ὥσπερ γάρ εὑρίσκω ἐπί στρατιώτης ὅτι μετά ὁ ἀγών ὁ δωρεά ἐπιτυγχάνω , ὁ δέ μή ἀγωνίζομαι οὑδ’ὅλως ἀξιόω δωρεά , τοιοῦτος τίς συμβαίνω καί ἐπί πᾶς οὗτος . καί οὗτος μέν ἔξωθεν . Ἀριστοτέλης δέ προλαμβάνω . τίς λημμάτιον ἀπό τίνω πρός ὁ ὁ ἐνδέχομαι ἀναίρεσις . εἰμί δέ οὗτος ὅτι ὁ ἀλήθεια ὁ λόγος ἕπω ὁ ὕπαρξις ὁ πρᾶγμα καί ὁ ψεύδω ὁ λόγος ὁ ἀνυπαρξία . ἀναιρέω ἄρα ὁ ἐνδέχομαι . εἰμί γάρ ἀληθής εἰμί ὁ λόγος ὁ λέγω χθές περί ὁ σήμερον τίκτω παιδίον ὅτι τίκτω παιδίον αὔριον μέγας τε καί λευκός , πάντως καί τίκτω . καί ἀντιστρόφως εἰμί τίκτω , πάντως ἀληθής ὁ λόγος . πάλιν εἰμί ψευδής εἰμί ὁ λόγος ὁ λέγω ὅτι αὔριον ὅδε τίς γίγνομαι , ὅς γίγνομαι . καί ἐάν οὖον γίγνομαι , ψευδής ὁ λόγος . εἰμί τοίνυν ὁρίζω ἀληθής εἰμί ἐπί ὁ καθίημι γίγνομαι ὅτι ὅδε τίς εἰμί αὔριον , οἶος ὅτι εἰμί ναυμαχία , πάντως εἰμί ναυμαχία , καί πᾶς ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι * * * οὐδείς γάρ κωλύω εἰς τοσοῦτος πλῆθος ἔτος ὁ μέν καταφάσκω ὅστε δέ ἀποφάσκω . εἰμί δέ οὗτος , ἄτοπος εἰμί ὁ ἀναιρέω ὁ ἐνδέχομαι . καί γάρ βουλευτικός εἰμί . ὁ δέ βουλεύω οὐ εἰμί μάτην . οὐδείς γάρ μάτην|οὔτε ὁ θεός οὔτε ὁ φύσις ποιέω . βουλεύω δέ οὔτε περί ὁ ἀναγκαῖος οὔτε πεῖ ὁ ἀδύνατος ( οὐδείς γάρ βουλεύω ἢ ‘ δεῖ ἐγώ πέτομαι ’ ἤ δεῖ ἐγώ ἀναπνέω ) ἀλλά περί ὁ ἐνδέχομαι . εἰμί ἄρα ὁ ἐνδέχομαι . εἰμί δέ εἰμί ὁ ἐνδέχομαι , οὐ εἰμί εἷς ὁ ἀντίκειμαι οὗτος ὁ πρότασις ὡρισμένως πάντως ἢ ἀληθής ἢ ψευδής . καί οὗτος μέν εἰμί ὁ παραδίδωμι . ἐπιφέρω δέ καί ἄλλος τέλειος ἐπίλυσις ὅς ἐν ἕτερος θεωρία σύν θεός μανθάνω . ρ . 18 ὅς 28 ἐπί μέν οὖν ὁ εἰμί καί γίγνομαι ἀνάγκη ὁ κατάφασις ἢ ὁ ἀπόφασις ἀληθής ἢ ψευδής εἰμί . ἐνταῦθα δεῖ προστίθημι ὁ ὡρισμένως , ἐπεί πάντως ὁ μέν αὐτός ἀληθής ὁ δέ ψευδής . * * * τίς οὖν λέγω περί ὁ θεῖος μέν γάρ ἀόριστος εἰμί καί οὐ ἵζω ἆρα γε εἰμί αὔριον ναυμαχία ἢ οὐ εἰμί . ὁ δέ θεός ὡρισμένως ἐφίστημι ὅστις πάντως εἰμί ἤ οὐ εἰμί . ἐγώ δέ ὁ ὅλος οὗτος ἥδομαι εἰμί ἢ οὐ εἰμί ἐπίσταμαι , αὐτός δέ ὁ εἷς , εἴτε εἰμί εἴτε οὐ εἰμί . πρός δέ οὗτος λέγω ὅτι οὖον καθό ἐπίσταμαι , διά οὗτος γίγνομαι ( οὖον γάρ εἰμί ὁ γνῶσις ὁ θεόω αἰτία ὁ γίγνομαι ὁ πρᾶγμα ) ἀλλά ἐναντίος . ἐπεί γάρ ὁ πρᾶγμα , αἰτιάω εἰμί οὗτος ὁ προγιγνώσκω ὁ θέω . p . 18a34 εἰμί γάρ πᾶς κατάφασις καί ἀπόφασις ἀληθής ἤ ψευδής , καί ἅπας ἀνάγκη ὑπάρχω ἢ μή ὑπάρχω . ἐντεῦθεν λαμβάνω ὁ ὑπόθεσις ὁ λέγω ὅτι ὁ ἀλήθεια ὁ λόγος ὁ ὁ πρᾶγμα ὕπαρξις καί ὁ ψεύδω ὁ λόγος ὁ ὁ πρᾶγμα ἀνυπαρξία ἕπω . εἰμί δέ ὑπόθεσις ψευδής εἰς ἀδύνατος προάγω , καί εἰμί ὁ σχῆμα οὗτος εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή . p . 18a38 ἄμφω γάρ οὐ ὑπάρχω ἅμα ἐπί ὁ τοιοῦτος . ὁ απροσδιόριστος αἰνίσσομαι οὗτος φημί ὁ ἔχω ἴδιος ὁ συναληθεύω ἢ ὁ συμψεύδομαι . φημί τοίνυν ὅτι ἐπί ὁ κατά ἕκαστος πρότασις οὖον συμβαίνω οὗτος . p . 18b9 ἔτι εἰμί εἰμί λευκός νῦν , ἀληθής εἰμί εἶπον πρότερος ὅτι εἰμί λευκός . ἐντεῦθεν κατασκευή λαμβάνω ὁ λαμβάνω ὑπόθεσις ὅτι ὁ ἀλήθεια ὁ λόγος ὁ ὁ πρᾶγμα ἔκβασις ἀκολουθέω . p . 18b16 ἀλλά μήv οὐδέ ὡς οὐδέτερος γε ἀληθής ἐνδέχομαι λέγω , οἷος ὅτι οὔτε εἰμί οὔτε οὐ εἰμί καί ὁ ἑξῆς . οὖον μόνος οὗτος εἰμί ἄτοπος , ὅσπερ εἶπον , ἀμφότερος ὁ πρότασις ψευδής εἰμί , ἀλλά πρός οὗτος εὑρίσκω καί εἰμί ὁ πρᾶγμα καί μή εἰμί . εἰμί μέν γάρ ψευδής εἰμί ὁ κατάφασις ὁ λέγω ὅτι αὔριον εἰμί ναυμαχία * * * ψευδής γάρ εἰμί ὁ κατάφασις συμβαίνω ὁ ἀπόφασις ἀληθεύω , ὅστις ὑπόκειμαι καί αὐτός ψευδής . εἰμί δέ πάλιν ψεύδω ὁ ἀπόφασις ὁ λέγω ῾ αὔριον οὐ εἰμί ναυμαχία , οὐκοῦν ἀληθεύω ὁ κατάφασις , καί εἰμί ναυμαχία , καί πάλιν ὁ αὐτός συμβαίνω . p . 18b26 ὁ μέν δή συμβαίνω ἄτοπος οὗτος καί ὁ τοιοῦτος ἕτερος . ποῖος εἰμί ὁ ἄτοπος , ὅτε εἷς ὁ πρότασις οὗτος εἶπον τις πάντως ὡρισμένως ψεύδω ; συμβαίνω ἄτοπος τίς ὁ ἀναιρέω ὁ ἐνδέχομαι καί πᾶς ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι . p . 18b31 ὥστε οὔτε βουλεύω δήω ἄν οὔτε πραγματεύομαι . ἐντεῦθεν ὥσπερ συνηγορέω ὁ εἰμί ὁ ἐνδέχομαι προάγω . πραγματεύομαι δέ λέγω ὁ ἐπιχειρέω ὅλως εἰς ὁ πρᾶγμα . ἐν ὅς ὁ πρᾶξις . Πρᾶξις ἐάω p . 19a23 ὁ μέν οὖν εἰμί ὁ ὅς ὅταν εἰμί καί ὁ μή εἰμί μή εἰμί ὅταν μή εἰμί , ἀνάγκη καί ὁ ἑξῆς . ὁ φέρω ἀπορία κατά ὁ ἐνδέχομαι ἤδη μανθάνω , ὅπως αὐτός ὁ ἀναίρεσις ποιέω ὑπολαμβάνω . οὖον μήv ἀλλά καί ὁ πρός αὐτός λύω ὑποφέρω . εἰμί δέ ὁ αʹ ἐπιχείρημα ὁ ἀπό ὁ θεῖος ὅσπερ κατά ὁ Ἰάμβλιχος ἐπιλύω . ὁ δέ bݲ ἀπό ὁ ἀκολουθία λόγος τε καί πρᾶγμα , ὅτι εἰμί ὁ ἀλήθεια ὁ λόγος * * * καί ὁ ψεύδω ὁ λόγος ὁ ἀνυπαρξία ὁ πρᾶγμα καί ὁ ανυπαρξία ὁ πρᾶγμα ὁ . ψεῦδος ὁ λόγος , ἀναιρέω ὁ ἐνδέχομαι . οὗτος δέ ἐπιλύω Ἀριστοτέλης ἐκ ὁ πρόνοια λέγω ὅτι εἰμί ποιέω ἐγώ ὁ θεός διά μέσος ὁ φύσις βουλευτικός , | βουλεύω δέ οὔτε περί ὁ ἀναγκαῖος εἰμί ἵημι περί ὁ ἀδύνατος , ἀλλά περί ὁ ἐνδέχομαι , δῆλος ὅτι εἰμί ὁ ἐνδέχομαι . καί οὖον καθό ἀληθής εἰμί ὅς λόγος , διά οὗτος γίγνομαι ὁ πρᾶγμα , ἀλλά καθό γίγνομαι ὁ πρᾶγμα , διά οὗτος εἰμί ὁ λόγος ἀληθής ἐπί ὁ ἀληθής λόγος καί ὁ ὕπαρξις ὁ πρᾶγμα . καί ἐναντίος πάλιν οὖον καθό ψευδής εἰμί ὁ λόγος , ἤδη διά οὗτος ὁ ἀνυπαρξία ὁ πρᾶγμα , ἀλλά ἐπεί ὁ ἀνυπαρξία ὁ πρᾶγμα , διά οὗτος οὐ εἰμί ἀληθής ὁ λόγος ἀλλά ψευδής . πᾶς οὗτος κατά ὁ φθάνω διεξέρχομαι νῦν ἔτι διηρθρωμένως ὁ αὐτός ἀπορία ἐπιλύω . ἐκ δέ διαίρεσις προάγω ὁ λόγος λέγω ὅτι ὁ εἰμί διττός εἰμί ἤγουν ὁ ἀναγκαῖος , ἢ ὁ ἁπλόος ἀναγκαῖος ἢ ὁ ἐκ ὑπόθεσις ἀναγκαῖος . καί ἐκ ὑπόθεσις ἀναγκαῖον φημί , ἔστω εἄν ὑπάρχω ὁ κατηγορέω ὁ ὑποχέω . δύναμαι δέ ὁ αὐτός οὗτος καί μή ὑπάρχω , ὡς ὁ καθέζομαι ὁ Σωκράτης ἢ καθίημι · θέω · ἔστω εἄν γάρ καθεύδω ὁ καθεύδω , ἐκ ἀνάγκη ὁ ὕπνος αὐτός ὑπάρχω . ὁ δέ ἁπλόος πάλιν ἀναγκαῖος διττός · ἢ ἐπί ὁ ἀίδιος ὑπάρχω ἢ ἐπί ὁ ἐν γένεσις καί φθορά , ὅταν συστατικός διαφορά ὑπάρχω ὁ ὑπόκειμαι πρᾶγμα . ῾συστατικὴ’ δέ εἶπον , ἐπεί ἐπί ὁ ἐκ ὑπόθεσις ἀναγκαῖος χωρίζω ὁ πρᾶγμα ἤτοι ὁ κατηγορέω οἷος ὁ βαδίζω ἢ ὁ καθεύδω οὖον φθείρω ὁ ὑπόκειμαι , ἐνταῦθα δέ οἷος ἐπί πυρός χωρίζω ὁ θερμότης ὁ ὑπόκειμαι φθείρω , οὗτος εἰμί ὁ πῦς . ποῖος δέ εἰμί ὁ ἐπί ὁ ἀίδιος θεωρέω ; οἷος ὡς ἡνίκα φημί ῾ ὁ ἥλιος ἐκ ἀνάγκη κινέω , ῾ ὁ θεός ἐκ ἀνάγκη ἀγαθός εἰμί . ἐπί δέ ὁ ἐν γένεσις καί φθορά οἷος ὅδε ὁ πῦρ · οἷος ὁ μερικός εἶπον καί οὖον ὁ καθόλου , ἐπεί ὁ μερικός οὗτος γίγνομαι καί φθείρω , ὁ δέ καθόλου ἀεί ὡσαύτως ἔχω καί οὖον φθείρω . οὕτως μέν ἐπί ὁ εἰμί θεωρέω ὁ ἀπλόος ἀναγκαῖος καί ὁ ἐκ ὑπόθεσις . δῆλος δέ ὅτι καί ὁ μή εἰμί διττός · ὁ μηδέ ὅλως εἰμί , ὅσπερ οὔτε γίγνομαι | οὔτε εἰμί οὔτε εἰμί , οἷος σκινδαψός καί ὁ τοιοῦτος , ἢ ὁ μέν ὅς πῇ δέ μή εἰμί , ὡς ἐπί ὁ ἐνδέχομαι . ἀνάγκη τοίνυν , ὡς ἔχω ὁ εἰμί πρός ὁ ἀναγκαῖος καί ὁ μή ἀναγκαῖος , οὕτως ἔχω καί ὁ λόγος · καί ἐπεί ὁ εἰμί [ ὁ ὁ μέν εἰμί ἐκ ἀνάγκη ] ὡς εἴρω , ὁ μέν εἰμί ἁπλόος καί 〈 κύριος 〉 ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ ἐκ ὑπόθεσις , οὕτως δεῖ ἔχω καί ὁ ἀντίφασις αὐτός πάντως * * * ὁ μέν ὁ ἀντι - φάσις ἀληθής εἰμί ὡρισμένως , ὁ δέ ψευδής · ἐπί δέ ὁ ἐνδέχομαι πῇ δέ μή εἰμί , ὅσπερ καί ἐκ ὑπόθεσις ἀναγκαῖος φημί εἰμί , ἀδιάφορος ἢ ὁ κατάφασις ἢ ὁ ἀπόφασις ἀληθής εἰμί ἢ ψευδής ὡρισμένως . ὁ μέν γάρ ὅλος οὗτος γίγνομαι ναυμαχία αὔριον ἢ μή γίγνομαι πάντως ἀναγκαῖος · καί γάρ ἢ εἰμί ὅδε ὁ ὥρα ἢ οὐ εἰμί · διαιρέω δέ εἶπον ὡρισμένως ὅτι πάντως εἰμί 〈 ἢ οὐ εἰμί 〉 οὐκέτι ἀληθής , ἐπεί γάρ αὐτός ὁ ἐπάρχω ἀόριστος . καί οὗτος μέν ὁ λύσις ὁ ἀπορία . ἕτερος δέ θεώρημα παραδίδωμι περί ὁ διαίρεσις ὁ πρότασις ὁ ἐκ ὁ ὑπόκειμαι 〈 καί κατηγορέω σύγκειμαι 〉 ὅσπερ ἤδη μανθάνω , ὅτι ἐν ὁ πρότασις ἀνάγκη ὁ ὑπόκειμαι ἢ ὁρίζω εἰμί ἢ ἀόριστος · καί εἴτε ὁρίζω εἰμί ἢ ἀόριστος ὁ ὑπόκειμαι πάντως ἔχω ῥῆμα ἢ πτῶσις ῥῆμα , ὅσπερ αὐτός διά ὁ σαφής παρίημι , ἢ ἀόριστος ῥῆμα . καί οὗτος ὁ παράδειγμα τίθημι ὁ μέν ἔχω 〉 ὁρίζω ὁ ὑπόκειμαι ῾ Σωκράτης βαδίζω , ἄνθρωπος βαδίζω , τις ἄνθρωπος βαδίζω , πᾶς ἄνθρωπος βαδίζω . ὡσαύτως καί ὁ ἀπόφασις ῾ Σωκράτης οὖον βαδίζω , 〈 ἄνθρωπος οὖον βαδίζω 〉 , οὐδείς ἄνθρωπος βαδίζω , οὖον πᾶς ἄνθρωπος βαδίζω ) . ἀόριστος δέ ὁ ὑπόκειμαι ὁ ἔχω συνάπτω ἑαυτοῦ ὁ οὖον ἄρνησις . καί ὁ παράδειγμα οὗτος δῆλος . οὗτος εἶπον πέρας τίθημι ὁ πάρειμι θεωρία · συγκαταπαύω γάρ ὁ τε πάρειμι δύο τμῆμα καί ὁ πάρειμι πρᾶξις . Ἀρχή ὁ γݲ τμῆμα . Πρᾶξις p . 19b19 ὅταν δέ ὁ εἰμί τρίτος προσκατηγορέω , ἤδη διχῶς λέγω ὁ ἀντίθεσις . | ἐν οὗτος ὁ τμῆμα διαλέγω περί πρότασις ὁ σύγκειμαι ἐκ ὑπόκειμαι καί κατηγορέω καί τρίτος προσκατηγορέω , οἷος ἐν ὁ πρότασις ὁ λέγω ῾ Σωκράτης δίκαιος εἰμί ὁ μέν Σωκράτης ὑπόκειμαι , ὁ δέ δίκαιος κατηγορέω , ὁ δέ ὑπαρκτικός ῥῆμα ὁ εἰμί τρίτος προσκατηγορέω λέγω . ἐγώ δέ πρό ὁ κατά ὁ λέξις ἐξήγησις οὗτος ὁ τρεῖς κεφάλαιος ζητέω · πρῶτος μέν ὁ ἀριθμός ὁ τοιοῦτος πρότασις , δύο δέ πῶς ποιέω ὁ ἀπόφασις ἐκ ὁ τοιοῦτος κατάφασις , καί τρίτος περί ὁ ἀκολουθία ὁ τοιοῦτος πρότασις , οὗτος εἰμί ποῖος πρότασις ποῖος πρότασις συνέπομαι . ἀρκτέος οὖν ὁ πρῶτος , καί εἶπον ὁ ἀριθμός ὁ τοιοῦτος πρότασις . γίγνομαι τοίνυν ὁ τοιοῦτος πρότασις διπλασίων ὁ ἄλλος ὁ σύγκειμαι ἐκ κατηγορέω καί ὑπόκειμαι · ἐκεῖ μέν γάρ ἀποδείκνυμι ρμδʹ εἰμί ὁ πρότασις , ἐνταῦθα δέ ݲσݲπݲη εἰμί διά αἴτιος τοιοῦτος . ἀνάγκη γάρ ἀμφότερος ὁ ὅρος ὁ τε ὑπόκειμαι καί ὁ κατηγορέω ἢ ὁρίζω εἰμί ἢ ἀμφότερος ἀόριστος , ἢ ὁ μέν ὑπόκειμαι ὁρίζω ὁ δέ κατηγορέω ἀόριστος , ἢ ὁ ἀνάπαλιν ὁ μέν ὑπόκειμαι ἀόριστος ὁ δέ κατηγορέω ὁρίζω . γίγνομαι οὖν δ δίδωμι . οὗτος παράδειγμα μέν ἀμφότερος ἔχω ὁρίζω ῾ ἄνθρωπος δίκαιος ἐστιν’ , ὁ δέ ἀμφότερος ἀόριστος ῾ οὐ ἄνθρωπος οὖον δίκαιος εἰμί ’ , ὁ δέ ὑπόκειμαι ὁρίζω ὁ δέ κατηγορέω ἀόριστος ἄνθρωπος οὖον δίκαιος εἰμί , ἔμπαλιν δέ ῾ οὐ ἄνθρωπος δίκαιος εἰμί ’ . πολυπλασιάζω τοίνυν ἕκαστος πρότασις ἐπί ὁ τριμέρεια ὁ χρόνος γίγνομαι Ἶβ πρότασις . εἶτα οὗτος ὁ Ἶβ πολυπλασιάζω ἐπί ὁ τριμέρεια ὁ ὕλη γίγνομαι λςʹ . οὗτος τοίνυν ὁ λςʹ πρότασις | τετραπλασιάζω , ἐπεί καί τέσσαρες εἶπον ὁ καταφατικός πρότασις , ὁ κατά ἕκαστος καί ὁ ἀπροσδιόριστος ὁ τε μερικός προσδιορίζω καί ὁ καθόλου προσδιορίζω . τετραπλασιάζω οὖν ὁ λςʹ πρότασις γίγνομαι ρμδʹ , κατάφασις δῆλος ὅτι , ὁμολογουμένως δέ ὅτι καί τοσοῦτος εἰμί ἀπόφασις · καί εἰμί ὁμοῦ σπάω . ἐν ὅς πρῶτος ἐγώ πληρόω κεφάλαιος . Δεύτερος εἰμί κεφάλαιος , ἐν ὅς ζητέω πῶς ποιέω ὁ ἀπόφασις ἐκ ὁ τοιοῦτος κατάφασις , τίς συνάπτω ὁ οὖον ἄρνησις , ἆρα ὁ ὑπόκειμαι ἢ ὁ κατηγορέω ἢ ὁ τρίτος προσκατηγορέω . καί ὅτι μέν ὁ ὑπόκειμαι οὖον δεῖ συνάπτω ἤδη μανθάνω . ἀλλά μήv οὐδέ ὁ κατηγορέω , διότι πάλιν γίγνομαι ἀόριστος κατάφασις , ὅς ὁ Θεόφραστος ἐκ μετάθεσις καλέω , ἢ διά ὁ μετατίθημι ὁ οὖον ἄρνησις ἐκ ὁ εἰμί τρίτος προσκατηγορέω ἐπί ὁ κατηγορέω , ἢ ὅτι μετατίθημι αὐτός ὁ τάξις ἐν ὁ διάγραμμα · γίγνομαι γίγνομαι ὡς μανθάνω , οὐκέτι ὁ κατάφασις ὑπό ὁ κατάφασις καί ὁ ἀπόφασις ὑπό ὁ ἀπόφασις . διά οὗτος οὖν ὁ αἴτιος ὁ Θεόφραστος ἀξιόω ὁ τοιοῦτος πρότασις ἐκ μετάθεσις ὀνομάζω . ὡς οὖν εἶπον , οὖον δεῖ ὁ κατηγορέω συνάπτω ὁ οὖον ἄρνησις , ἀλλά ὁ τρίτος προσκατηγορέω · εἰμί γάρ ὁ κατηγορέω συνάπτω , οὖον μόνος ἀόριστος κατάφασις ποιέω , ὡς εἶπον ὁ γάρ ῾ ἄνθρωπος οὖον δίκαιος ἑστία κατάφασις μέν εἰμί ἀόριστος δέ ) , οὖον μόνος οὖν οὗτος συμβαίνω , ἀλλά οὖν καί ὁ κῦρος ἐν ὁ τοιοῦτος πρότασις ὁ τρίτος προσκατηγορέω ἔχω · ὅθεν καί οὕτως προσονομάζω ὁ τοιοῦτος πρότασις ἐκ τρίτος προσκατηγορέω . βούλομαι οὖν ἐνταῦθα ἀναιρέω ὁ δεσμός , ἵνα λύω ὅλος ὁ κατάφασις . ὁ γάρ Δίκαιος ἀδύνατος εἰμί συνάπτω ὁ ἄνθρωπος , εἰμί μή διά ὁ εἰμί ὕπαρ - κτιπου ῥῆμα · δεῖ τοίνυν λύω ὁ δεσμός , ἵνα ὅλος ὁ κατάφασις λύω . καί οὗτος μέν ἐάν εἰμί απροσδιόριστος ὁ πρότασις . ἐν δέ ὁ προσδιορίζω πρότασις , ὡς εἴρω , ὁ προσδιορισμός δεῖ συνάπτω ὁ οὖον ἄρνησις . πρῶτος μέν διά ὁ κῦρος ὁ προσδιορισμός . ὁ γάρ προσδιορισμός ποσός σημαίνω , ὡς ἤδη φθάνω ἀποδίδωμι · αὐτός οὖν συνάπτω ὁ οὖον ἄρνησις , ἵνα ὁ ποσός ἀναιρέω . ἐκεῖνος γάρ λέγω ὅτι πᾶς ἄνθρωπος δίκαιος εἰμί λέγω ἀναιρέω ὁ ποσός ὅτι οὗτος οὐ εἰμί ἀληθής · φημί γάρ ὅτι οὖον πᾶς ἄνθρωπος δίκαιος εἰμί . δύο δέ πρός οὗτος , ὅτι εἰμί μή οὗτος ποιέω ὁ ἀπόφασις καί ὁ προσδιορισμός ὁ ἕ συνάπτω ἄρνησις , οὖον γίγνομαι ἀντίφασις · οἷος ἐν ὁ λέγω ῾ πᾶς ἄνθρωπος δίκαιος ἐστιν’ ἐάν ποιέω ὁ ἀπόφασις ἴψ ἄνθρωπος δίκαιος οὐ εἰμί ’ , ἀμφότερος ψευδής εὑρίσκω ἐπί ὁ ἐνδέχομαι ὕλη , καί οὐκέτι ἀντίφασις εἰμί . εἰμί δέ εἶπον ‘ πᾶς ἄνθρωπος δίκαιος εἰμί , οὖον πᾶς ἄνθρωπος δίκαιος ἑστία , πάντως ὁ μέν εἰμί ἀληθής ὁ δέ ψευδής . ἐν ὅς ὁ δύο κεφάλαιος . tριος εἰμί κεφάλαιος , ἐν ὅς περί ὁ ἀκολουθία ὁ πρότασις διαλέγω , ποῖος πρότασις ποῖος πρότασις μέν ἕπω , ποῖος δέ ἕ . οὗτος δέ μανθάνω οὕτως . δύο ἀντίθεσις γίγνομαι , ὁ μέν ὁρίζω ὁ δέ ἀόριστος ὁρίζω δέ ἀντίθεσις ἐνταῦθα λέγω ὁ ἔχω ὁρίζω ὁ κατηγορέω , ἀόριστος δέ ὁ ἔχω ἀόριστος ὁ κατηγορέω · καλέω δέ ὁ μέν ὁρίζω ἀντίθεσις ἁπλόος , οἷος ῾ ἄνθρωπος δίκαιος εἰμί , ἄνθρωπος δίκαιος οὐ ἑστία , ὁ δέ ἀόριστος ἐκ μετάθεσις , ὡς εἴρω ) · γίγνομαι οὖν δ μόριον ἤγουν δ πρότασις ῾ ἄνθρωπος δίκαιος εἰμί ἁπλόος κατάφασις , ῾ ἄνθρωπος δίκαιος οὐ εἰμί ἁπλόος ἀπόφασις , ῾ ἄνθρωπος οὖον δίκαιος εἰμί ἐκ μετάθεσις κατάφασις , ἄνθρωπος οὖον δίκαιος οὐ ἵστημι ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις . οὗτος δέ ὁ δ μόριον εἰμί ὁ μέν δύο μόριος εἰμί ὁ ἐκ μετάθεσις , | πρός ὁ ἁπλόος ἀπόφασις τε καί κατάφασις οὕτως ἔχω κατά ὁ ἀκολουθία ὡς ὁ στερητικός κατάφασις καί ἀπόφασις . ὥσπερ γάρ ὁ στερητικός ἀπόφασις ὁ λέγω ῾ ἄνθρωπος ἄδικος οὐ ἑστία ἕπω ὁ ἁπλόος κατάφασις καί ἐπί πλέω εἰμί αὐτός , οὕτως καί ὁ ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις ὁ λέγω ῾ ἄνθρωπος οὖον δίκαιος οὐ εἰμί ’ ἕπω ὁ ἁπλόος κατάφασις ὁ λέγω ‘ ἄνθρωπος δίκαιος εἰμί , καί ἐπί πλέω αὐτός εἰμί . ὁ μέν γάρ στερητικός ἀπόφασις ὁ λέγω ῾ ἄνθρωπος ἄδικος οὐ εἰμί ’ ἁρμόζω οὖον μόνος ἐπί ὅτε δικαῖος ἄνθρωπος ἀλλά καί ἐπί παῖς καί ἐπί ὁ ἔχω μέσος ὁ ἕξις · ὡσαύτως καί ὁ ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις ὁ λέγω ῾ ἄνθρωπος δίκαιος οὐ ἵστημι ἐπί ὁ αὐτός ἁρμόζω . ὁ μέντοι κατάφασις ὁ ἁπλόος ὁ λέγω ῾ ἄνθρωπος δίκαιος εἰμί ’ ἐπί μόνος ὁ Δίκαιος ἁρμόζω . πάλιν ὁ κατάφασις ὁ ἐκ μετάθεσις ὁ λέγω ῾ ἄνθρωπος οὖον δίκαιος 〈 εἰμί ἐπί ἐλάσσων εἰμί ὁ ἁπλόος ἀπόφασις ὁ λέγω ῾ ἄνθρωπος δίκαιος οὐ ἵστημι . ὁ μέν γάρ στερητικός κατάφασις μόνος ἐπί ὁ ἄδικος λέγω , ὁ δέ ἁπλόος ἀπόφασις οὖον μόνος ἐπί ὁ ἄδικος ἀλλά καί ἐπί παῖς καί ἐπί λίθος καί ἁπλόος ἐπί ὁ μηδέ ὅλως δεκτικός εἰμί ὁ δικαιοσύνη . ὥσπερ οὖν ὁ στερητικός κατάφασις ἔπος ἐλάσσων εἰμί ὁ ἁπλόος ἀπόφασις , οὕτως καί ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις ὁ λέγω ῾ ἄνθρωπος οὖον δίκαιος εἰμί ’ ἐπί ἐλάσσων εἰμί ὁ ἁπλόος ἀπόφασις ὁ λέγω ῾ ἄνθρωπος δίκαιος οὐ ἵστημι . ὁ μέν γάρ ἁπλόος ἀφίημι φάσις , ὡς εἴρω , ἁρμόζω καί ἐπί ὁ λίθος καί ἐπί ὁ παῖς καί ἐπί ὁ ἄδικος · ὁ δέ ἐκ μετάθεσις κατάφασις ἐπί μέν ὁ παῖς ἁρμόζω καί ἐπί ὁ ἔχω μέσος ἕξις , οἷος ὁ μή Δίκαιος μήτε ἄδικος , ἐπί δέ ὁ λίθος οὐ ἁρμόζω · οὐδείς γάρ λέγω ὅτι ὁ λίθος ἄνθρωπος οὖον δίκαιος εἰμί · ψευδής γάρ ὁ πρότασις εὑρίσκω . ὁ δέ ἁπλόος ἀπόφασις ὁ λέγω ὑποτίθημι ὁ λίθος ) ῾ ἄνθρωπος δίκαιος οὐ εἰμί ’ ἀναιρέω καί ὁ Δίκαιος ἐκ ὁ λίθος καί ὁ ἄνθρωπος . ὁ δέ ἄλλος ἐκ μετάθεσις κατάφασις | ὁ λέγω ῾ ὁ λίθος ἄνθρωπος οὖον δίκαιος ἑστία οὗτος φημί ὅτι ἄνθρωπος μέν εἰμί ὁ λίθος , οὖον δίκαιος δέ . ὥστε καθολικός ὁ ἁπλόος ἀπόφασις ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις . οὐκέτι δέ ἀντιστρέφω · οὖον γάρ ὃ·ν λόγος ἔχω ὁ στερητικός πρότασις πρός ὁ ἐκ μετάθεσις πρότασις , ὁ αὐτός λόγος ἔχω κατά ὁ καθολικός καί ὁ μερικός ὁ ἁπλόος . ὁ μέν γάρ στερητικός κατάφασις ὁ λέγω ῾ ἄνθρωπος ἄδικος ἑστία μερικός εἰμί , ὡς εἴρω , ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις ὁ λέγω ῾ ἄνθρωπος οὖον δίκαιος εἰμί · ὁ δέ ἁπλόος ἀπόφασις καθολικός ἐκεῖνος ἀποδείκνυμι κατά ὁ αὐτός τρόπος . ἐπεί ὁ στερητικός κατάφασις μερικός εἰμί ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις , οὐκοῦν καί ὁ ἀπόφασις αὐτός ὁ λέγω ‘ ἄνθρωπος ἄδικος οὐ ἵστημι 〈 καθολικός ὁ ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις ὁ λέγω ῾ ἄνθρωπος οὖον δίκαιος οὐ εἰμί · ὁ δέ ἁπλόος κατάφασις μερικός ἐκεῖνος ἀποδείκνυμι . καλῶς οὖν ὅτι ὁ δ μόριον ὁ μέν ἐκ μετάθεσις οὕτως ἀκολουθέω ὁ ἁπλόος κατάφασις καί ἀπόφασις ὡς ὁ στερητικός πρότασις , οὐκέτι δέ ἀντιστρέφω . στρέφω . καί οὗτος μέν ἐπί ὁ απροσδιόριστος πρότασις . κατά ὁ αὐτός δέ τρόπος καί ἐπί ὁ προσδιορίζω πρότασις ὁ ἀκολουθία · πλήν γε ὁ κατά διάμετρος κεῖμαι πρότασις οὐ ὁμοίως συναληθεύω ἐπί ὁ ἐνδέχομαι ὕλη ὥσπερ ἐκεῖ · ἐκεῖ μέν γάρ ἀεί συναληθεύω ὁ διαγώνιος , οὗτος εἰμί ἐπί ὁ απροσδιόριστος · ἐπί δέ ὁ προσδιορίζω πρότασις ποτέ μέν συναληθεύω ποτέ δέ σύν-ψεύδω . καί οὗτος δῆλος ἐκ ὁ διάγραμμα · οἷος ἐν μέν ὁ 7 . διάγραμμα κεῖμαι ἄνθρωπος δίκαιος ἐστιν’ ἁπλόος κατάφασις , διαγώνιος δέ οὗτος κεῖμαι ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις ὁ λέγω ῾ ἄνθρωπος οὖον δίκαιος ἐστιν’ . ἀμφότερος οὖν ὁμολογυμένως ἀληθής , καί ὁ λέγω ῾ ἄνθρωπος δίκαιος ἑστία διά Σωκράτης καί ὁ λέγω ‘ ἄνθρωπος οὖον δίκαιος ἑστία διά Ἄνυτος ἢ ὁ παιδίον . πάλιν | κεῖμαι ἐπί εὐθύς ἄνθρωπος δίκαιος οὐ εἰμί ἁπλόος ἀπλῆφασις , οὗτος δέ διαγώνιος κεῖμαι ὁ ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις ὁ λέγω ἄνθρωπος οὖον δίκαιος οὐ ἑστία . συναληθεύω · ὁ μέν γάρ ἀπόφασις ὁ λέγω ῾ ἄνθρωπος δίκαιος οὐ εἷς ἐπί παιδίον ἀληθεύω , ἐπί αὐτός δέ οὗτος ἀληθεύω πάλιν καί ὁ ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις . ὥστε ἀποδείκνυμι ὅτι ἀεί ἐπί ὁ απροσδιόριστος ὁ διαγώνιος · συναληθεύω . ἐπί δέ ὁ προσδιορίζω κεῖμαι ἄνω πρότασις ἁπλόος κατάφασις οἷος ἴψ ἄνθρωπος δίκαιος ἑστία ψευδής εἰμί ὁμολογουμένως · ἐπί εὐθύς οὗτος κεῖμαι ἕτερος πρότασις ἀντιφατικός μάχομαι ὁ λέγω ‘ εὐ πᾶς ἄνθρωπος δίκαιος ἐστιν’ . πάλιν δέ ὁ ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις ὑποκάτω κεῖμαι ἕπω ὁ καθόλου κατάφασις ὁ λέγω ῾ οὖον πᾶς ἄνθρωπος οὖον δίκαιος εἰμί · ἐπί εὐθύς δέ οὗτος κεῖμαι ὁ κατάφασις οὗτος ὁ λέγω ῾ πᾶς ἄνθρωπος οὖον δίκαιος εἰμί ’ . ὁ μέν οὖν διαγώνιος καθόλου οἷος ὁ ἁπλόος κατάφασις καί ὁ ἐκ μετατίθημι - σέως σύν-ψεύδω , ὅς τε λέγω ῾ πᾶς ἄνθρωπος δίκαιος ἑστία καί ὁ λέγω ῾ πᾶς ἄνθρωπος οὖον δίκαιος εἰμί · ὁ δέ ἄλλος διαγώνιος , ὅς τε λέγω ἰού πᾶς ἄνθρωπος δίκαιος εἰμί ’ καί ὁ ἰού πᾶς ἄνθρωπος οὖον δίκαιος συναληθεύδιν · ἀληθής γάρ εἶπον ἰού πᾶς ἄνθρωπος δίκαιος δίκαιος καί ὁ λέγω ἰού πᾶς ἄνθρωπος οὖον δίκαιος εἰμί ’ . εἶτα παρακάτειμι ὑπόδειγμα τίς τίθημι καί ὁ πρότασις ὁ ἔχω ὁ ὑπόκειμαι ἀόριστος · ποῖος δέ εἰμί οὗτος , ἤδη μανθάνω . ἐπεί οὖν οὗτος εἶπον καί ὁ ἱκανός μέγεθος ἀπολαμβάνω ὁ πάρειμι θεωρία , φέρω οὗτος ἐνταῦθα καταπαύω ὁ λέξις πολυπραγμονώ , ἵνα , εἰμί πού τίς δήω , σαφηνίζω κατά δύναμις . p . 19b20 οἷος εἰμί δίκαιος ἄνθρωπος · ὁ εἰμί τρίτος φημί σύγκειμαι ὄνομα ἢ ῥῆμα ἐν ὁ κατάφασις . ἰστέον ὅτι ὁ σύγκειμαι οὖον καλῶς εἶπον · οὖον γάρ σύγκειμαι ἐκ δύο τις ἢ πλείων ὁ εἰμί · πᾶς γάρ σύγκειμαι τοὐλάχιστον ἐκ δύο τις σύγκειμαι . σύ οὖν λαμβάνω ὁ δυγκειεπομαι ἢ ἀντί ὁ πρόσκειμαι , ὅσπερ αὐτός μικρός ὕστερος ὁ σύγκειμαι ἐπάγω , ἢ σύγκειμαι ἀντί ὁ σύν ὁ ἄλλος κεῖμαι , οἷος σύν ὁ κατηγορέω καί ὑπόκειμαι . ὄνομα δέ ἢ ῥῆμα εἶπον νῦν οἷος ῾ οἶς βούλομαι ὄνομα καλέω αὐτός εἶπον ὄνομα ὁ κοινός πρόσρημα · εἶπον γάρ ὅτι καί ὁ ὄνομα ὁ παρά ἐγώ καί ὁ ῥῆμα καί πᾶς μέρος λόγος ὄνομα ἐπικαλέω ὁ παλαιός . εἰμί δέ ῥῆμα εἶπον ὁ εἰμί , τότε ὁ ἰδικός ὄνομα καλέω αὐτός . ἰστέον δέ ὅτι κατάφασις καί ἀπόφασις λέγω ὁ ἁπλόος πρότασις , οὐ ὡς καί ὁ ἄλλος μή εἰμί κατάφασις καί ἀπόφασις , ἀλλά ὁ ἁπλόος λέγω κατάφασις καί ἀπόφασις , ἐπεί οὗτος κύριος εἰμί ὁ ἄλλος πρότασις . p . 19b24 λέγω δέ ὅτι ὁ εἰμί ἢ ὁ Δίκαιος πρόσκειμαι ἢ ὁ οὖον Δίκαιος . ἐνταῦδθα καλῶς εἶπον ἐπί ὁ εἰμί πρόσκειμαι * * * ἁπλόος σημαίνω πρότασις , ἐν δέ ὁ εἶπον οὖον Δίκαιος ὁ ἐκ μετάθεσις εἰμί οὖον δίκαιος ἄνθρωπσς᾿ . ἐντεῦθεν ὁ ἐκ μετάθεσις πρότασις παραδίδωμι . καί ἄξιος ζητέω περί ὁ ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις ἆρα γε κατάφασις σημαίνω ἢ ἀπόφασις . λέγω τοίνυν ὅτι ὁ ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις ἕπω ὁ ἁπλόος κατάφασις · καί εἰκότως , διότι ἐπί ὁ εἰμί ὅταν λαμβάνω δύο ἄρνησις ἐπί διάφορος ὁράω κεῖμαι ἢ πρόσρημα πρόσρημα δέ φημί ἢ ὁ προσδιορισμός ἢ ὁ τρίτος προσκατηγορέω ) πάντως κατάφασις σημαίνω , οἷος ῾ ἄνθρωπος δίκαιος εἰμί , ἄνθρωπος οὖον δίκαιος οὐ εἰμί · ἐνταῦθα ὁ ῾ οὖον δίκαιος οὐ ἑστία κατάφασις δηλόω . ὅταν δέ ἐπί ὁ μή εἰμί λαμβάνω , ἀδιάφορος · ὁ αὐτός γάρ ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις ἐπί ὁ ἀδιάφορος , οἷος ὁ μήτε Δίκαιος μήτε ἄδικος , οὐ ἔχω ὁ αὐτός κατάφασις . ἐπί διάφορος δέ ὁράω εἶπον διά ὁ Ἀττική συνήθεια · πολλάκις γάρ αὐτός ὁ δύο ἄρνησις καί ἀλλεπάλληλος τίθημι ἀντί εἷς ἄρνησις αὐτός λαμβάνω . ὡς ὁ ἔοὐ μή ποιέω | ἀντί ὁ οὐ ποιέω - σείω καί ἕτερος τις τοιοῦτος . p . 19b30 οὗτος μέν οὖν , ὥσπερ ἐν ἀναλυτικός λέγω , οὕτως τάσσω . ἰστέον ὅτι ὅσος ἐκ ὁ φράσις ὁ ῥητός οὗτος πρότερος εἰμί ὁ ἀναλυτικός ὁ πάρειμι πραγματεία · εἶπον γάρ ὡς ἐν ὁ ἀναλυτικός λέγω . λαμβάνω οὖν ὁ λέγω ἀντί ὁ λέγω · σκοπός γάρ ἔχω περί ἐκεῖνος γράφω εἶπον ὁ λέγω . p . 19b31 ὅμοιος δέ ἔχω ἐν καθόλου ὁ ὄνομα εἰμί ὁ κατάφασις . ἐπεί δέ πᾶς ὅσος εἶπον ἄνω ὡς ἐπί ὁ απροσδιόριστος πρότασις γυμνάζω , φημί νῦν ὅτι καί ἐπί ὁ προσδιορίζω ὁ αὐτός συμβαίνω . p . 19b35 πλήν οὐ ὁμοίως ὁ κατά διάμετρος ἐνδέχομαι συναληθεύω · ἐνδέχομαι δέ ποτός . εἶπον καί ἐν ὁ θεωρία ὅτι διααἱ ἀεί συναληθεύω ἄνθρωπος δίκαιος εἰμί ἄνθρωπος δίκαιος οὐ εἰμί ἄνθρωπος οὖον δίκαιος οὐ εἰμί ἄνθρωπος οὖον δίκαιος εἰμί ὁ ποτέ μέν ἀληθεύω ποτέ δέ ψεύδω πᾶς ἄνθρωπος δίκαιος εἰμί ψ οὖον πᾶς ἄνθρωπος δίκαιος εἰμί οὖον πᾶς ἄνθρωπος οὐ δίκαιος Σ πᾶς ἄνθρωπος οὖον γݲ ἐπί μικρός | ἄνθρωπος δίκαιος εἰμί | ἁπλόος | ἄνθρωπος δίκαιος οὐ εἰμί πλέω Χ # x772 ; ἐπί πλέω | ἄνθρωπος ἄδικος οὐ εἰμί | στερητικός | ἄνθρωπος ἄδικος εἰμί | μικρός TN χݲ ἐπί πλέω | ἄνθρωπος οὖον δίκαιος οὐ εἰμί | ἐκ μετάθεσις | ἄνθρωπος εἰμί | ἐπί μικρός γ φορός τις ἔχω ὁ προσδιορίζω πρότασις πρός ὁ απροσδιόριστος . ἐπί γάρ ὁ απροσδιόριστος ὁ διαγώνιος ὁ αὐτός γάρ λέγω κατά διά - μέτρον ) ἀεί συναληδευειμι , ἐπί δέ ὁ προσδιορίζω ὁ μέν ὁ διαγώνιος ἀληθεύω , ὁ δέ συμψεύδομαι . οὗτος οὖν αἰνίσσομαι διά ὁ ῥητός οὗτος . p . 19b37 ἄλλος δέ πρός ὁ οὐ ἄνθρωπος ὡς ὑπόκειμαι τίς προστίθημι . ἐπεί ὁ ὁρίζω ἔχω ὁ ὑπόκειμαι πρότασις γυμνάζω , φημί ὅτι εἰμί καί ἄλλος πρότασις ἀόριστος ἔχω ὁ ὑπόκειμαι καί ὁμοίως ὁ κατάφασις καί ἀπόφασις ποιέω · πλήν χωρίζω εἰμί οὗτος ὁ ἔχω ὁρίζω ὁ ὑπόκειμαι . οὗτος ἔχω ὁ πρᾶξις . Πρᾶξις βݲ.> p . 20a3 ἐπί ὅσος δέ ὁ εἰμί μή ἁρμόζω ἐπί ὁ ὑγιαίνω καί βαδίζω , ἐπί οὗτος ὁ αὐτός ποιέω οὕτως τίθημι ὡς εἄν εἰμί ὁ εἰμί προσάπτω , καί ὁ ἑξῆς . οὗτος ὁ θεώρημα , ὅς νῦν Ἀριστοτέλης παραδίδωμι , τις ὁ ἐξηγητής ὑπολαμβάνω αὐτός λέγω , ὅτι ὥσπερ γίγνομαι ἀκολουθία καί τάξις ὁ πρότασις . , ὅς εἰμί ὁ εἰμί τρίτος προσκατηγορέω , οὕτως εἰμί καί ὁ ἀκολουθία καί ὁ τάξις καί ἐν ὁ πρότασις , ἐν ὅς ἀντί ὁ εἰμί ἕτερος ῥῆμα λαμβάνω , οἷος ῾ ἄνθρωπος δίκαιος βαδίζω . ὅτι δέ οὗτος οὐ εἰμί ἀληθής δῆλος · οὖον γάρ εἰμί ἐνταῦθα ὁ πρότασις ἐκ τρίτος προσκατηγορέω , ἀλλά σύνθετος εἰμί ὁ ὑπόκειμαι . ἀδύνατος γάρ εἰμί ἕτερος τίς ῥῆμα τρίτος προσκατηγορέω ὡσαύτως · καί ἐνταῦθα δέ προσδιορίζω καί ἐν ὁ ἀναλυτικός εἶπον , ὡς ἔχω σύν θεός μανθάνω . ἄλλος δέ λέγω ὅτι ὁ ζητέω ἐν οὗτος εἰμί ὡς ἐν ὁ πρότασις ἐν ὅς δύναμις θεωρέω ὁ εἰμί , ὡς ἐν ὁ ῾ Σωκράτης βαδίζω ἐνταῦθα γάρ δύναμις πρόσκειμαι ὁ εἰμί · ἀναλύω γάρ ὁ ῥῆμα εἰς ὁ οἰκεῖος μετοχή μετά ὁ εἰμί ῥῆμα ἀναλύω , ὡς ὁ Σωκράτης βαδίζω ἀντί ὁ ῾ Σωκράτης βαδίζω εἰμί ) , ὅταν οὖν οὕτως γίγνομαι ῾ Σωκράτης βαδίζω ἐστία , Σωκράτης οὖον βαδίζω εἰμί , ἆρα κατάφασις εἰμί ἢ ἀπόφασις · καί λέγω ὅτι ἀπόφασις . οὗτος δέ ἐνταῦθα ζήτησις οὐ εἰμί ἄξιος . τίς γάρ ἀποκλήρωσις ὁ μέν ῾ ἄνθρωπος οὖον δίκαιος ἑστία κατάφασις εἰμί , ὁ δέ ῾ ἄνθρωπος οὖον βαδίζω ἐστία μή εἰμί κατάφασις ; ἐγώ δέ λέγω , ἐπεί μνημονεύω προσεχῶς καί παράδειγμα τίς τίθημι ὁ πρότασις ὁ ἔχω ὁ ὑπόκειμαι ἀόριστος ἐκ τε ὁ κατηγορέω καί ὁ ὑπόκειμαι μόνος σύγκειμαι , οἷος ‘ εἰμί οὐ ἄνθρωπος , εἰμί πᾶς οὐ ἄνθρωπος , καί πάλιν ἐκ ὁ κατηγορέω καί ὑπόκειμαι καί τρίτος προσκατηγορέω ῾ οὐ ἄνθρωπος δίκαιος εἰμί , πᾶς οὐ ἄνθρωπος δίκαιος ἑστία , φοβέω μήπως ὑποπτεύω τις * * * καί αὐτός ἡγέομαι ὁ πᾶς προσδιορισμός ὁ ἄνθρωπος ὄνομα , καί ποιέω ὁ ἀπόφασις ὁ ῾ πᾶς οὐ ἄνθρωπος δίκαιος εἰμί κατάφασις ῾ οὖον πᾶς | ἄνθρωπος δίκαιος ἑστία καί μηκέτι φυλάσσω ὁ οὖον ἄρνησις ἐν ὁ ὑπόκειμαι , λέγω νῦν ὅτι οὖον δεῖ οὕτως ποιέω ὁ ἀποφαίνω , ἀλλά δεῖ φυλάσσω ὁ ἀρνητικός μόριον ἐν ὁ ὑπόκειμαι , ὡς εἰμί ἐν ὁ κατάφασις , καί ποιέω ὁ ἀπόφασις ἰού πᾶς οὐ ἄνθρωπος δίκαιος ἑστία ἢ ῾ πᾶς οὐ ἄνθρωπος δίκαιος οὐ εἰμί ’ . ὁ γάρ πᾶς , ὅσπερ ἀνωτέρω εἴρω , οὖον σημαίνω τις καθολικός φύσις , ὥσπερ ὁ ζῷον λογικός θνητός ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά οὗτος σημαίνω ὅτι καθόλου εἰμί ὁ ὑπόκειμαι ὁ κατηγορέω πᾶς ὁ ὑπό ὁ ὑπόκειμαι ὑπάρχω . καί δῆλος ὁ παράδειγμα τίθημι . εἶτα ἐπεί ἐν ὁ προερέω παράδειγμα οὐ ἐμπεριέχω ὁ καθόλου ἀπόφασις ὁ λέγω ῾ οὐδείς ἄνθρωπος δίκαιος ἑστία , ζητέω ποῖος πρότασις οὗτος ἕπω . καί ἀποφαίνω ὅτι ὁ καθόλου τε καί ἐκ μετάθεσις εἰμί κατάφασις . οἷος ἁπλόος ἀπόφασις ῾ οὐδείς ἄνθρωπος πτερωτός ἑστία · οὗτος ἕπω ῾ πᾶς ἄνθρωπος οὖον πτερωτός εἰμί ’ . ἀκολουθέω δέ καί ὁ μερικός κατάφασις ὁ μερικός ἀπόφασις ποτός . ῾ τις ἄνθρωπος δίκαιος ἑστία μερικός κατάφασις , ῾ οὖον πᾶς ἄνθρωπος δίκαιος ἑστία μερικός ἀπόφασις . οὕτως μέν Ἀριστοτέλης ἐπί ὁ παράδειγμα ἀποδείκνυμι ποῖος πρότασις ποῖος πρότασις ἕπω . ὁ δέ Πρόκλος καθόλου μέθοδος τις ὁ οὗτος εὕρεσις παραδίδωμι . ὁ δέ μέθοδος εἰμί τοιοῦτος · ἐάν προτείνω τις πρότασις , φυλάσσω ὁ αὐτός ὑπόκειμαι καί ὁ αὐτός ποσός , ἀλλάσσω δέ ὁ αὐτός ] ποιός καί ὁ κατηγορέω . καί ὁ μέν ποιός οὕτως · ἐάν ὁ προτείνω πρότασις καταφατικός εἰμί ποιέω αὐτός ἀποφατικός , καί ἔμπαλιν ἐάν ἀποφατικός εἰμί , ποιέω αὐτός καταφατικός . ὁ δέ κατηγορέω ἀμείβω οὕτως , ἐάν ὁρίζω εἰμί , ποιέω αὐτός ἀόριστος , καί ὁ ἀνάπαλιν ἐάν ἀόριστος , ὁρίζω . ὅταν οὖν ὁ μέν ποσός ὁ αὐτός φυλάσσω , οἷος εἰμί μέν μερικός , μερικός ποιέω , καί εἰμί καθόλου , καθόλου , καί ὁ ὑπόκειμαι μένω ὁ αὐτός , ἀμείβω δέ ὁ ποιός καί ὁ κατηγορέω , πάντως f . 67v εὑρίσκω ὁ ἀκολουθέω πρότασις . οἷος πρόκειμαι καθόλου πρότασις ῾ πᾶς ἄνθρωπος ζώιον ἑστία · φυλάσσω ὁ ὑπόκειμαι , οὗτος εἰμί ὁ ἄνθρωπος , φυλάσσω καί ὁ ποσός , ἀμείβω δέ ὁ ποιός , ἔτι δέ καί ὁ κατηγορέω , καί ποιέω ῾ οὐδείς ἄνθρωπος οὖον ζώιον εἰμί · ὅσπερ αὐτός φθέγγομαι ὁ προτείνω πρότασις . ὡσαύτως ἔχω καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁ προσδιορίζω πρότασις , καί ὁ κατάφασις ὁ ἀπόφασις ἕπω κατά ὁ μέθοδος οὗτος καί ὁ ἀπόφασις ὁ κατάφασις . ἐπί δέ ὁ απροσδιόριστος ὁ μέν κατάφασις ἕπω ὁ ἀπόφασις , οὐκέτι δέ αντισροφαος ὁ ἀπόφασις ὁ κατάφασις · δείκνυμι γάρ ὅτι ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις μερικός εἰμί ὁ ἁπλόος ἀπόφασις , καί εἰκότως οὐ ἕπω · ὁ γάρ μερικός ὁ καθολικός ἕπω οὐ ἐγχωρέω . οὗτος ἔχω ὁ θεωρία . p . 20a23 Φανερός δέ ἐπί μέν ὁ κατά ἕκαστος , εἰμί ἀληθής ἐρωτάω ἀπόφημι , ὅτι κατάφημι ἀληθής · οἷος ἆρα Σωκράτης σοφός ; οὖον . Σωκράτης ἄρα οὖον σοφός εἰμί . πληρόω ὁ περί ὁ ἀκολουθία ὁ πρότασις λόγος ἐντεῦθεν ἕτερος τις ὁ εἴρω ἀκόλουθος θεώρημα παραδίδωμι . ἀλλά πρῶτος ὁ ἀναφαίνω ἐγώ ἀπορία εἰς ὁ διάγραμμα ὁ περί ὁ ἀκολουθία ὁ πρότασις διεξέρχομαι · μετά δέ οὗτος ὁ οὗτος ἀκόλουθος μανθάνω . εἴρω γάρ τοίνυν ἐν ὁ διάγραμμα ὅτι ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις ἀπροσδιόριστος μερικός ὁ ἁπλόος ἀπόφασις εἰμί τυγχάνω . εἰμί δέ οὗτος ὁ λέγω ἄνθρωπος οὖον δίκαιος ἑστία , καί εἶπον ὅτι ὁ λέγω ῾ ἄνθρωπος δίκαιος οὐ ἁπλόος ἁπλόος ἀπόφασις μερικός εἰμί . κατασκευάζω δέ οὗτος ὁ τρόπος · λαμβάνω ὁ κατηγορέω συντίθημι καί δείκνυμι ὅτι ἐπί ὅσος μέν οὗτος ἀληθής εἰμί , ἐκεῖνος οὐ εἰμί ἀληθής , ἤγουν ὁ ἁπλόος ἀπόφασις · ὥστε ἐκ οὗτος συνάγω ὅτι ὁ ἁπλόος | ἀπόφασις καθολικός εἰμί ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις . οἷος ἵστημι ἐκ μετάθεσις κατάφασις ὁ λέγω ῾ ὁ παιδίον ἄνθρωπος εἰμί οὖον δίκαιος · ἀληθής εἰμί καί ἁρμόζω · ἵστημι καί ἀπόφασις ὁ λέγω ῾ ὁ παιδίον ἄνθρωπος δίκαιος ἐκ εἰμί · ψευδής 〈 εἰμί 〉 . ὥστε οὗτος μέν καθολικός εἰμί , ἐκεῖνος δέ ὁ ἐκ μετάθεσις καταφατικός μερικός . καί οὕτως μέντοι δῆθεν ἀποδείκνυμι · ἐγώ δέ λέγω μηδείς διαφέρω κατά ὁ σημαίνω ὁ ἁπλόος ἀπόφασις ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις , εἴτε Ἀπλοῦς εἰμί ὁ κατηγορέω εἴτε σύνθετος . εἰμί γάρ δείκνυμι ὅτι ἐπί ὅσος ἀληθεύω ὁ εἷς οὗτος , πάντως καί ὁ λοιπός συναληθεύω , καί ἐπί ὅσος ψεύδω , πάντως καί ὁ λοιπός συμψεύδομαι , δῆλος ὅτι οὐδείς διαφέρω ἀλλήλων . ὥσπερ γάρ εἰμί δείκνυμι ὅτι ἐπί ὅσος κατηγορέω ὁ ἄνθρωπος , ἐπί τοσοῦτος καί ὁ γελαστικός , καί διά οὗτος ἐξισάζω καί ἀντιστρέφω πρός ἀλλήλων καί μηδείς οὗτος εἰμί διαφορά , οὕτως καί ἐπί ὁ πρόκειμαι · ἀλλά πρῶτος οὗτος διορίζω , ὅτι ὁ κατηγορέω ἐν ὁ πρότασις ἢ ἁπλόος εἰμί ἢ σύνθετος · καί δῆλος ὁ παράδειγμα . ὑπόκειμαι οὖν νῦν ἁπλόος ὁ κατηγορέω ἐν ἀμφότερος ὁ πρότασις , καί σκοπέω ἐπί πᾶς ὕλη καί ἐπί πᾶς χρόνος ὁ πρότασις . ἵστημι ῾ ὁ παιδίον οὖον δίκαιος εἰμί ) ἐκ μετάθεσις κατάφασις ἐπί ὁ ἐνδέχομαι ὕλη καί ἐπί ὁ ἐνίστημι χρόνος · πάλιν <‘ ὁ παιδίον οὖον πτερωτός ἐστιν’ ἐπί ὁ ἀδύνατος ὕλη καί ἐπί ὁ ἐνίστημι χρόνος 〉 · ἀμφότερος οὗτος ἀληθής καθίστημι · ῾ ὁ παιδίον οὐ ἀναπνέω εἰμί , ἐκ μετάθεσις κατάφασις ἐπί ὁ ἀναγκαῖος ὕλη καί ὁ ἐνδίδομαι χρόνος , ψευδής εἰμί . εἶπον οὖν καί ὁ ἁπλόος ἀπόφασις ὁ μέν πρῶτος ῾ ὁ παιδίον Δίκαιος οὐ ἑστία , ῾ ὁ παιδίον πτερωτός οὐ ἑστία ὁ δύο · καί οὗτος ὁ ἀπόφασις ἀληθής . ὁ τρίτος ῾ ὁ παιδίον οὐ εἰμί ἀναπνέω ψεύδω . ὁράω οὖν πῶς δείκνυμι ὅτι ἐπί ὅς ἀληθεύω ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις , ἀληθεύω καί ὁ ἀπόφασις ὁ ἁπλόος ἐπί ὅς δέ ἐκεῖνος ψευδής δείκνυμι , καί οὗτος . ἐπεί οὖν εἶπον | ὁ πρότασις ὁ ἔχω ἀπολόω ὁ κατηγορέω , εἶπον καί ὁ συντίθημι ἔχω ὁ κατηγορέω . ἀλλά ἐνταῦθα γίγνομαι ὁ λόγος πρῶτος προσδιορίζω ὅτι ὁ οὖον ἀρνητικός μόριον ὅλος ὁ κατηγορέω ἀναιρέω . καί οὗτος εἰκότως · εἰμί γάρ τις εἶπον ὅτι ὁ μέν Δίκαιος φέρω εἶπον ἀναιρέω ἐκ ὁ Σωκράτης ἐν ὁ λέγω ῾ Σωκράτης ἄνθρωπος δίκαιος οὐ ἑστία , ὁ δέ ἄνθρωπος οὐ ἀναιρέω , εἰμί ὁ μέν κατάφασις πῇ δέ ἀπόφασις ὁ αὐτός ( ἑκάτερος γάρ ἄν ἀναιρέω , δέ οὐ ἀναιρέω ) , ὥστε ἐκ ἀνάγκη εἰμί ἄλλος δύο ἀπόφασις ὁ αὐτός κατάφασις . εἰμί γάρ μόνος ὁ Δίκαιος ἀναιρέω , μένω δέ ὁ δήω καί ἕτερος ἀπόφασις εἰς ὁ ἀναιρέω ὁ ἄνθρωπος · καί εἰμί ἤτοι δύο ἀπόφασις εἷς κατάφασις , ὅσπερ ἀδύνατος ( εἶπον γάρ ὅτι εἷς ἀντίκειμαι ἀντιφατικός μάχομαι ) , ἢ καί <ἡ> ἐκ ἀρχή κατάφασις εἰμί εἷς πρότασις ἀλλά δύο . ὡσαύτως δέ καί ὅταν ὁ κατηγορέω συντίθημι εἰμί συνάπτω , οἷος ῾ Σωκράτης οὐ ἄνθρωπος δίκαιος ἐστιν’ · οὖον γάρ ἀναιρέω μόνος ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά ὅλος οὗτος ὅτι οὔτε ἄνθρωπος εἰμί οὔτε δίκαιος . ἔρχομαι τοίνυν ἐπί ὁ πρόκειμαι , καί ἵστημι σύνθετος ὁ κατηγορέω , ὡς εἴρω . λέγω τοίνυν ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις ὅτι ὁ παιδίον οὐ ἄνθρωπος δίκαιος εἰμί . ἆρα γε ψεύδω ἢ ἀληθεύω ; καί οὗτος τοίνυν ψεύδω καί ὁ ἐπί ὁ ἀδύνατος ὕλη ὁ λέγω ῾ ὁ παιδίον οὐ ἄνθρωπος πτερωτός εἰμί . εἶπον καί ἐπί ὁ ἀναγκαῖος ὕλη , ὅταν καί ἀληθής γίγνομαι , ὅς παιδίον οὖον λίθος εἰμί ἄψυχος · ἐνταῦθα γάρ ἀληθεύω , ἐπεί οὔτε λίθος εἰμί οὔτε ἄψυχος . μετά οὖν ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις εἶπον καί ὁ ἁπλόος ἀπόφασις ἐπί ὁ τρεῖς ὕλη σύνθετος εἰμί κατηγορέω · οἷος ὅς παιδίον ἄνθρωπος δίκαιος οὐ ἑστία , ὅς παιδίον ἄνθρωπος πτερωτός οὐ ἵστημι , ὅς παιδίον λίθος ἄψυχος οὐ εἰμί . εἰμί τοίνυν εὑρίσκω ὅτι ἐπί πᾶς ὕλη καί ἐπί πᾶς χρόνος συναληθεύω καί σύν-ψεύδω , δῆλος ὅτι οὐδείς ἀλλήλων διαφέρω . εἶπον δέ καί ὁ πλάνη ὁ λέγω ὅς ὅς ἐκ μερικός εἰμί ὁ ἁπλόος ἀπόφασις . καί κατασκευάζω οὕτως · ὁ κατηγορέω συντίθημι καί διαμερίζω αὐτός οὕτως ὅτι δύναμαι εἶπον ὅτι ὁ παιδίον ἄνθρωπος οὖον δίκαιος εἰμί · εἰμί · γάρ ἀληθεύω , ἐπεί ὁ παιδίον ἄνθρωπος μέν εἰμί , δίκαιος δέ οὐ εἰμί . ἐν δέ ὁ εἶπον ὅτι ὁ παιδίον ἄνθρωπος δίκαιος οὐ εἰμί ψεύδω · ὁ γάρ οὖον ἐνταῦθα καί ὁ ἄνθρωπος ἀναιρέω καί ὁ Δίκαιος ἐκ ὁ παιδίον . ὡς οὗτος μέν ψεύδω , ἐκεῖνος δέ ἀληθεύω . ὅτι δέ οὗτος λίαν ἄλογος ἔχω ἤδη φθάνω ἀποδίδωμι · πῶς γάρ ἐνδέχομαι ὁ οὖον ἄρνησις ὅλος ὁ κατηγορέω μέσος ἐμβάλλω καί ὁ μέν αὐτός ἀναιρέω , ὁ δέ μή ἀναιρέω ; καί ἄλλως ὁ ἐρῶ ἰά ἐκ μετάθεσις κατάφασις ἐπί ὁ απροσδιόριστος μερικός εἰμί ὁ ἁπλόος ἀπόφασις φημί ὁ ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις ἐπί πλέω εἰμί ὁ καθόλου ἁπλόος κατάφασις . οἷος κεῖμαι . ἐν ὁ δύο διάγραμμα ἅπας ἄνθρωπος δίκαιος καθόλου κατάφασις · ἐπί εὐθύς δέ οὗτος κεῖμαι ὁ ἀντιφατικός αὐτός ὁ λέγω οὐ πᾶς ἄνθρωπος δίκαιος ἑστία μερικός ἀπόφασις . πάλιν ὑπό ὁ ἀπολάω καθόλου κατάφασις κάτω τίθημι ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις ὁ λέγω ῾ οὖον πᾶς ἄνθρωπος οὐ δίχαιος εἰμί ’ · ἐπί εὐθύς δέ κεῖμαι οὗτος <ἡ> ἀντιφατικός μάχομαι κατάφασις εἰμί ὁ λέγω ἅπας ἄνθρωπος οὖον δίκαιος ἑστία . καί εἶπον ὁ μερικός ἀπόφασις ἐκ μετάθεσις ἐπί πλέω εἰμί ὁ καθόλου ἁπλόος κατάφασις . πρός δέ οὗτος ὁ κανών οὖον παράγω ὁ Πρόκλος , ὅτι εἰμί βούλομαι πρότασις τις προτείνω ὁ ἀκολουθέω οὗτος φυλάσσω ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ ποσός , ἀμείβω δέ | ὁ κατηγορέω καί ὁ ποιός · καί πάντως ἐκεῖνος ὁ πρότασις εἰμί ὁ ἰσοδυναμέω καί συνακολουθέω . ἔτι δέ ὅτι ἐπί ὁ προσδιορίζω πρότασις κατά ὁ προερέω κανών καί ὁ κατάφασις ἀκολουθέω ὁ ἀπόφασις καί ὁ ἀπόφασις ὁ κατάφασις , ἐπεί τοίνυν ἐνταῦθα κεῖμαι πᾶς ἄνθρωπος δίκαιος ἑστία , ἕπω δηλονότι οὗτος κατά ὁ κανών ῾ οὐδείς ἄνθρωπος οὖον δίκαιος ἑστία . φυλάσσω γάρ καί ὁ ποσός καί ὁ ὑπόκειμαι , ἀμείβω δέ ὁ κατηγορέω καί ὁ ποιός , ἐπεί ἐκεῖ μέν εἰμί , ἐνταῦθα δέ ἀόριστος . ὥστε ὁ ἁπλόος καθόλου κατάφασις ἕπω ὁ ἐκ μετάθεσις καθόλου ἀπόφασις . λέγω δέ καί ὁ μερικός ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις ἐπί πλέω εἰμί ὁ καθόλου ἁπλόος κατάφασις καί ἀκολουθέω αὐτός . εὑρίσκω τοίνυν καί ὁ καθόλου ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις καί ὁ μερικός ὁ αὐτός δύναμις ἔχω , εἰμί ἄμφω ὁ καθόλου ἁπλόος κατά - φάσις ἕπω . καίτοι · πῶς ἐνδέχομαι ὁ μερικός ὅς καθόλου ὁ δύναμις ἔχω ; ὥστε ἀνάγκη ὁ ὁ κανών μή ἀληθής εἰμί ἢ μή εἰμί καθολικός ὁ εἴρω ἐκ μετάθεσις τε καί προσδιορίζω πρότασις ὁ εἴρω ἁπλόος πρότασις . ἄλλος ζητέω ἄξιος , πῶς εἶπον Ἀριστοτέλης ὅτι ἡνίκα ὁ εἰμί τρίτος προσκατηγορέω , ἤδη διχῶς λέγω ὁ ἀντίθεσις . δῆλος ὅτι δ οὗτος δέ ὁ δ μόριον ὁ μέν δύο οὕτως ἔχω πρός ὁ κατάφασις καί ἀπόφασις κατά ὁ στοιχέω ἤτοι ὁ ἀκολουθία ὡς ὁ στερέω , ὁ δέ δύο οὖ λέγω οὖν ὅτι οὐδείς ἀδύνατος συμβαίνω . οὖον γάρ εἶπον Ἀριστοτέλης ὅτι οὕτως ἔχω οὔτε ] κατά ὁ καθολικός τε καί μερικός , οὔτε δεῖ οὕτως νοέω , ἀλλά μόνος ὁ ἀκολουθία σημαίνω εἶπον αὐτός ὥσπερ γάρ ὁ στερητικός ἀπόφασις ὁ λέγω ἄνθρωπος ἄδικος οὐ εἰμί ’ ἀκολουθέω ὁ κατάφασις ὁ λέγω ῾ ἄνθρωπος δίκαιος εἰμί ’ ἁπλόος * * * * * * εἰς ὁ ἐν ὁ ἀναλυτικός παραδίδωμι εἶπον ὅλος ὁ ἀντίφασις δήω ἐρωτάω . ὁ δέ Ἀλέξανδρος ὁ ἐνταῦθα προσέχω εἶπον ἕτερος μόριον ὁ ἀντίφασις ἐρωτάω . καί σχεδόν ὁ αὐτός λέγω · πλήν σαφής εἰμί ὁ ὁ εἷς μόριον ὁ ἀντίφασις ἐρώτησις · δύναμαι γάρ πρός αὐτός ἀπαντάω ὁ ἐρωτάω καί ἀποκρίνω ἢ ὁ ναί ἢ οὖον . ἐάν γάρ εἶπον τις ὅλος οὗτος ὄπος ὁ ψυχή ἀθάνατος εἰμί ἢ θνῄσκω , καί ἀποκρίνω ἐκεῖνος ἢ ὁ ναί ἢ ὁ οὖον , ἄδηλος εἰμί πρός μόριον ὁ ἀντίφασις ὁ ἀπόκρισις ποιέω . ὥστε μᾶλλον ἐν οὗτος Ἰάμβλιχος προαιρετέον Ἀλέξανδρος . λέγω δέ Ἰάμβλιχος ὅτι ὁ πυνθάνομαι , εἰμί καί εἷς πρότασις λέγω , ἀλλά οὖν δύναμις ὅλος ὁ ἀντίφασις ἐρωτάω ὁ πυνθάνομαι ] · ἐν γάρ ὁ λέγω ῾ πότερος ὁ ψυχή ἀθάνατος εἰμί ἢ οὖ πάντως καί ὁ ἄλλος νοέω οἷος θνητός . ὥστε κἀν ὁ εἷς πρότασις τις ἐρωτάω κἀν ὅλος ὁ ἀντίφασις , αὐτός εἰμί καί καλῶς μέν λέγω · πλήν Ἀλέξανδρος μᾶλλον δεῖ πείθω διά ὁ προερέω αἴτιος . ἐν ὅς ὁ πρᾶξις . Πρᾶξις γݲ> . p . 21a6 ὅπως δέ θετέος , λέγω νῦν . ὁ δή Χάι ἐπί ὅς κατηγορέω συμβαίνω , ὅσος μέν λέγω κατά συμβαίνω ἢ κατατίθημι αὐτός ἢ ἕτερος κατά θατέρου , οὗτος οὐ εἰμί εἷς , λοιπός . ὁράω κατά ὁ προτεραῖος ὅτι διπλόος θεώρημα παραδίδωμι ὁ φιλόσοφος μέχρι ὁ τέλος , ἐν ὅς ζητέω , ἆρα δύναμαι ὁ ἰδίως λέγω καί ἅμα λέγω ἀεί , ἢ ποιός μέν ἐνδέχομαι ποτέ δέ οὖον · καί εἰμί ὁ λέγω δύναμαι ἀεί καί ἴδιος λέγω , ἢ ποτέ μέν ναί ποτέ δέ οὖον . καί ἤδη μέν ἔναγχος εἶπον ὅτι ὁ ἰδίως λέγω δύναμαι ποτός καί ἅμα λέγω , γίγνομαι , οὐ ἀεί δέ , ἵνα · μή εὑρίσκω καί ψεύδω καί ἀδολεσχέω καί παρέλκω τις καί μάταιος λέγω . ποῖος δέ οὗτος ὑπάρχω , ἤδη μανθάνω . νῦν οὖν ὁ κανών παραδίδωμι , πότε μέν δυνατός ὁ ἰδίως κατηγορέω * * * μή εἰμί ἀμφότερος συμβεβηκός , ἢ ὁ μέν συμβαίνω ὁ δέ οὐσία , ἢ ὁ μέν καθολικός ὁ δέ μερικός . εἰμί δέ συμβαίνω ποτός ὁ μέν καθολικός ὁ δέ μερικός , οὖον μερικός ὁ καθολικός προτάσσω , ἄν ἄμφω συνώνυμος ὁ αὐτός . εἶπον οὗτος πᾶς , εἰμί δοκέω , ὁ παράδειγμα · ἀμφότερος συμβεβηκός οἷος ῾ ὁ λευκός βαδίζω ἐστία , ῾ ὁ ὁ λευκός μουσικός εἰμί εἰμί γάρ καί εὑρίσκω ποτός ἀληθής ὁ πρότασις ὁ λέγω ῾ ὁ λευκός βαδίζω εἰμί , ἀλλά ἐπεί ἄλλος λόγος ὁ λευκός καί ἄλλος βαδίζω καί ὁ μουσικός , οὐ εἰμί εἷς πρότασις . πάλιν ἵστημι ὁ μέν ἐκ αὐτός οὐσία , ὁ δέ συμβεβηκός · ἐπεί ἕτερος λόγος εἰμί οὐσία καί συμβεβηκός . οἷος ἐν ὁ λέγω ῾ ἄνθρωπος βαδίζω ἄλλος λόγος ὁ ἄνθρωπος καί ἄλλος λόγος ὁ βαδίζω , διά οὗτος οὖον εἷς πρότασις · ἐνδέχομαι γάρ ὁ βαδίζω χωρίζω ὁ ἄνθρωπος . καί τρίτος πρός οὗτος , ὅταν ἀμφότερος μέν συνώνυμος κατηγορέω , οἷος ὁ δίπους <καὶ> ὁ ζῷον κατά ὁ ἄνθρωπος , <καὶ> προτάσσω ὁ καθόλου ὁ οὗτος εἰμί ὁ ζῷον ὁ δίπους , δυνατός εἰμί εἷς ποιέω πρότασις ἐκ ὁ δύο πρότασις ὁ λέγω ῾ ἄνθρωπος δίπους εἰμί ’ ἄνθρωπος ζώιον εἰμί ’ , ὁ λέγω ῾ ἄνθρωπος ζῷον δίπους εἰμί · ὅταν δέ ὁ ἀνάπαλιν ποιέω καί ὁ μερικός προτάσσω , ἀδύνατος . ἐν γάρ ὁ ἄνθρωπος μέν ἐν-περιέχω ὁ δίπους , ἐν δέ ὁ ῾ δίπους ’ ὁ ζῷον · καί ἐν ὁ λογικός δέ πάλιν ἐν-περιέχω ὁ ζῷον , καί ἄλλος δέ τοιοῦτος εὑρίσκω . οὗτος μέν οὖν περί ὁ πρῶτος πλοκή . ὁ δέ ἀντίστροφος αὐτός οὗτος εἰμί , πότε δυνατός ὁ ἅμα λέγω καί ἴδιος λέγω · οὖον γάρ ἀεί οὗτος δυνατός · οἷος ὅλος οὗτος δύναμαι εἶπον ἰή νυκτερίς ὄρνις καί οὐ ὄρνις εἰμί ’ , 6 εὐνοῦχος ἀνήρ εἰμί καί οὐ ἀνήρ ’ · χωρίζω δέ οὗτος καί εἶπον ὅτι ὁ νυκτερίς ὄρνις εἰμί , ὁ εὐνοῦχος ἀνήρ εἰμί οὖον δύναμαι , ἐπεί πᾶς ὄρνις σχιζόπτερος εἰμί . καί ἐπί ὁ αὐτός δέ ὁ αὐτός συμβαίνω καί ἐπί ὁ ἄλλος πολύς . ὅθεν καί κανών τις καί ἐπί οὗτος ὁ πλοκή παραδίδωμι , πότε δυνατός εἰμί ὁ ἅμα 1 λέγω καί ἴδιος λέγω . φημί οὖν , ὁπηνίκα ὁ λέξις προφανῶς ὁ λέγω οὖον ] μάχομαι , ὥσπερ ἔχω ἐπί ὁ ὄρνις καί οὐ ὄρνις ( ἐνταῦθα γάρ φανερῶς ὁ λέξις ὁ λέγω μάχομαι ἀντιφατικός ) , ἢ ὅταν ὁ λέξις ὁ λέγω ἀντιφατικός οὖον δοκέω μάχομαι , ἐν δέ ὁ λόγος ἤγουν ὁ ὁρισμός ὁ λέξις ἀντίφασις εὑρίσκω , τότε οὖον δυνατός ὁ ἅμα λέγω καί ἴδιος λέγω . οἷος ἐπί ὁ νεκρός δύναμαι ὅλος οὗτος εἶπον ῾ ὁ θνήσκω νεκρός ἄνθρωπος εἰμί , οὖον δύναμαι δέ Χωρὶς εἶπον ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἰμί · ἐνταῦθα γάρ ὁ μέν λέξις ὁ λέγω οὖον μάχομαι κατά ἀντίφασις ποῖος γάρ μάχη ἔχω ὁ νεκρός καί ὁ ἄνθρωπος ; ) ὁ δέ ὁρισμός αὐτός μάχομαι · ὁρισμός γάρ εἰμί ὁ μέν ἄνθρωπος φέρω εἶπον ὁ ζῷον λογικός , ὅς δέ νεκρός οὔτε ζῷον οὔτε λογικός ἀλλά ἄλογος καί ὅσος ἄλλος τοιοῦτος . οὗτος δέ προστίθημι καί ἕτερος τρόπος · καί ὅταν οὔτε ὁ λέξις ὁ λέγω δοκέω μάχομαι οὔτε ὁ ὁρισμός ὁ λέξις , ἀλλά ὅταν ἐν ὁ σύνθετος πρότασις εὑρίσκω ὁ τρίτος προσκατηγορέω ἤτοι ὁ ὑπαρκτικός ῥῆμα κατά συμβαίνω ὁ τότε οὖον δυνατός εἰμί χωρίζω καί ποιέω εἷς κατηγορία . οἷος † ὑπόκειμαι ὁ μέν ὁ τρόπος φαῦλος κατά δέ ὁ τέχνη ὁ ἀνάπαλιν ὅς ἐν ὁ προτεραῖος τάξις ἔχω . δύναμαι οὖν Σίμων σκυτεύς ἀγαθός εἰμί ’ ὅλος οὗτος , ἤ ῾ Σίμων ἀγαθός σκυτοτόμος οὐκέτι δέ Σίμων ἀγαθός ἐστιν’ . ἐν δέ ὁ πρῶτος κατηγορία ὁ εἰμί συμβαίνω κατηγορέω ὁ Σίμων , οὐκέτι κατά ἑαυτοῦ . πάλιν ἐν Ὅμηρος ποιητής εἰμί ’ κατά συμβαίνω κατηγορέω ὁ οὖν δύναμαι εἶπον Ὅμηρος ἵστημι ὁ γάρ εἰμί ὑπαρκτικός ῥῆμα ὅταν ἑαυτοῦ κατηγορέω καί οὐκέτι ὡς τρίτος προσκατηγορέω , ὁ ὕπαρξις σημαίνω ὁ πρᾶγμα . ἕτερος πάνυ σαφής παράδειγμα ἔχω εἶπον , ὅσπερ καί αὐτός τίθημι , ῾ ὁ μή εἰμί · δοξαστός εἰμί οὗτος ὅλος δύναμαι εἶπον , ἐπεί ὁ εἰμί ὁ μή εἰμί κατά συμβαίνω κατηγορέω . οὐκέτι δέ δυνατός εἶπον ὅτι ὁ μή εἰμί εἰμί · δόξα γάρ ἔχω περί ὁ μή εἰμί οὐ ὅτι εἰμί ἀλλά ὅτι οὐ εἰμί . οὗτος εἶπον πέρας τίθημι ὁ πάρειμι τρίτος τμῆμα . p . εἶμι ὁ δέ μή εἰμί ὅτι δοξαστός εἰμί , οὐ ἀληθής εἶπον τίς · δόξα γάρ οὐ εἰμί ὅτι εἰμί ἀλλά ὅτι οὐ εἰμί . ἰστέον ὅτι ὑπόθεσις εἰμί ὁ Πλάτων ὅτι ὁ παῖς οὗτος σύγκειμαι ἐκ ὁ εἰμί καί ἐκ ὁ μή εἰμί · λέγω δέ ὁ μή εἰμί , οὗτος εἰμί ὁ ὕλη , μηδείς εἰμί ὁ ἐνέργεια εἰμί . Ἀριστοτέλης οὖν φημί ὅτι ὁ μή εἰμί δοξαστός εἰμί , οὐ ὅτι εἰμί , ἀλλά ὅτι δόξα ἔχω περί αὐτός ὅτι οὐ εἰμί . οὗτος ἔχω ὁ πρᾶξις . Ἀρχή ὁ τμῆμα . Πρᾶξις ὅς p . 21a34 οὗτος δέ διά-ὁρίζω σκεπτέος ὅπως ἔχω ἀπόφασις καί κατάφασις πρός ἀλλήλων , καί ὁ ἑξῆς . ’Ev οὗτος ὁ δ τμῆμα σκοπός ἔχω ὁ φιλόσοφος περί ὁ μετά τρόπος πρότασις διαλαμβάνω , ὁ δύο οὗτος θεώρημα ζητέω . πρῶτος μέν πῶς ἀπό ὁ κατάφασις γίγνομαι ὁ ἀπόφασις , δύο δέ τίς ἀκολουθία ὁ τοιοῦτος πρότασις . ἐγώ δέ πρό ὁ κατά ὁ λέξις ἐξήγησις ζητέω πρῶτος μέν τίς εἰμί τρόπος καί πόσος τρόπος , καί τίς διαφέρω ὁ ὅλος ὁ καλέω τρόπος · δύο δέ τίς ὁ ἀριθμός ὁ τοιοῦτος πρότασις . ἄρχω ὁ τρόπος . τρόπος τοίνυν εἰμί πρόσρημα ἤγουν φωνή σημαίνω ὁ πῶς ὑπάρχω ὁ κατηγορέω ὁ ὑπόκειμαι . καί ὁ μέν προσδιορισμός ὁ ποσός σημαίνω εἴρω γάρ ὅτι προσδιορισμός εἰμί πρόσρημα σημαίνω ἐπί πόσος ὑπάρχω ὁ κατηγορέω ὁ ὑπόκειμαι ) ὁ δέ τρόπος ὁ ποιός ἀφορίζω . εἰμί δέ τρόπος ἀριθμός μέν σχεδόν ἀπερίληπτος καί ἀκατάληπτος , ἀνακεφαλαιόομαι δέ εἰς ὁ ὅς τρόπος οὗτος ἀνάγω , ἀναγκαῖος δέ φημί καί ἀδύνατος ἐνδέχομαι , δυνατός . πᾶς γάρ ὅσπερ ἄν εἶπον τις πάντως ἢ ἀναγκαῖος τρόπος σημαίνω , ὡς ὅτι ὁ ἥλιος ἀεί κινέω ἐνταῦθα γάρ ὁ ἀεί εἰμί καί μή κύριος εἰμί τρόπος , ἀλλά οὖν ὁ ἀναγκαῖος ὑποκρίνομαι τρόπος · ἀναγκαῖος γάρ ὁ ἥλιος κινέω ) , ἢ ἐνδέχομαι τρόπος σημαίνω , ὡς ὁ Σωκράτης καλῶς βαδίζω ’ ὁ καλῶς ὁ ἐνδέχομαι τρόπος εἰμί αἴνιγμα ) , ἢ ὁ δυνατός τρόπος σημαίνω , ὡς ὁ Σωκράτης πάνυ φιλέω ’ ὁ πάνυ ὁ δυνατός σημαίνω ἢ ὁ ἀδύνατος , ὡς ἡνίκα εἶπον ῾ ὁ ὁ Σωκράτης ἀμήχανος πτερωτός εἶμαι ὥστε ὁ · δ εἰμί οὗτος τρόπος , καί οὐ εἰμί ἄλλος , ἀάω τις ὁ ἐξηγητής Ἀριστοτέλης φαντάζω ἐν ὁ λέγω αὐτός ἐν ὁ ἀναλυτικός ὅτι πᾶς πρότασις ἢ ὁ ὑπάρχω εἰμί ἢ ὁ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ἢ ὁ ἐνδέχομαι ὑπάρχω . νομίζω γάρ ἐκεῖ καί ὁ ὑπάρχω τρόπος * * * ὅτι δέ ἀδύνατος ὁ ὑπάρχω τρόπος εἰμί δῆλος καί ἐκ αὐτός καθίστημι Ἀριστοτέλης καί ἐκ ὁ ἀλήθεια · ἐκ αὐτός μέν ὁ Ἀριστοτέλης , διότι οὐδαμοῦ ἐν ὁ διάγραμμα ὁ ὑπάρχω μνημονεύω , ἀλλά μόνος ὁ δ τρόπος · ἐκ δέ ὁ ἀλήθεια , ὅτι ὁ πρῶτος διαφορά ὁ πρότασις εἰμί κατά ὁ εἰμί αὐτός ἢ μετά τρόπος ἢ ἄνευ τρόπος . ὁ μέν οὖν ἄνευ τρόπος Αριστοτέλης ὑπάρχω καλέω , ὡς ὁ ἀναλυτικός λέγω - σέτα σύν θεός , ἡνίκα διαλέγω περί ὁ ὁ πρότασις διαφέρω δέ τρόπος ὕλη , ὅτι ὁ μέν ὕλη συναναφαίνω ὁ εἶδος ὁ πρότασις , ὡς εἴρω , ὁ δέ τρόπος ἔξωθεν προστίθημι . οἷος ἐν ὁ λέγω Σωκράτης ζώιον εἰμί ’ συναναφαίνω ὁ ὕλη ὅτι ἀναγκαῖος εἰμί · εἰμί δέ εἶπον ὅτι Σωκράτης ἐκ ἀνάγκη ζώιον εἰμί , προστίθημι ἔξωθεν ὁ ἐκ ἀνάγκη ἤγουν ὁ τρόπος . διό καί διαφωνέω πολλάκις · εἰμί μέν γάρ εἰμί ὕλη ἀναγκαῖος , ὁ δέ τρόπος οὐ ἀναγκαῖος , ψευδής εὑρίσκω ὁ πρότασις . οἷος ῾ ἄνθρωπος ζώιον ἐστιν’ ὁ ὕλη ἀναγκαῖος · εἰμί δέ συνάπτω ἐνδέχομαι τρόπος ὁ ἀναγκαῖος καί εἶπον ῾ ἄνθρωπος ἐνδεχομένως ζώιον εἰμί ’ , ψευδής ὁ τοιοῦτος πρότασις ποιέω . ὁ γάρ ἐνδέχομαι ὅσπερ οὐ εἰμί σημαίνω , δυνατός δέ γίγνομαι . ἐν ὅς ὁ ὅς κεφάλαιος . Δεύτερος εἰμί κεφάλαιος τίς ὁ ἀπαρίθμησις ὁ τοιοῦτος πρότασις . γίγνομαι τοίνυν κατάφασις ἐκ ὁ τοιοῦτος πρότασις ݲαݲσݲοݲς διά αἴτιος . ὁ τρόπος ἢ ἐν ὁ πρότασις εὑρίσκω ὁ σύγκειμαι ἐκ ὁ ὑπόκειμαι καί κατηγορέω μόνος ὡς ὁ ῾ Σωκράτης ἐνδεχομένως βαδίζω , ἀναγκαῖος ἀναπνέω ’ καί ὁ τοιοῦτος , ἢ ἐν ὁ πρότασις ὁ ἐκ ὁ <υποκειμαι καί κατηγορέω καί τρίτος προσκατηγορέω . καί ἡνίκα μέν ἐν ὁ πρότασις εὑρίσκω ὁ ἐκ ὁ ὑπόκειμαι καί κατηγορέω μόνος σύγκειμαι , τετραχῶς ποικίλλω ὁ κατάφασις . ὑπο - κεῖμαι τοίνυν οὗτος , ὅσπερ αὐτός κατά λέξις φημί , ὅτι ἡνίκα ὁ οὖον ἄρνησις ὁ τρόπος μή συνάπτω , κατάφασις ποιέω . ἀνάγκη τοίνυν ἀμφότερος ὁ ὅρος ἢ ὁρίζω εἰμί ἢ ἀόριστος , ἢ ὁ μέν ὁρίζω ὁ δέ ἀόριστος . καί οὗτος διχῶς . ἢ γάρ ὁ μέν ὑπόκειμαι ὁρίζω εἰμί ὁ δέ κατηγορέω ἀόριστος , ἢ ὁ μέν κατηγορέω ὁρίζω ὁ δέ ὑπόκειμαι ἀόριστος . ἡνίκα δέ πάλιν ὁ τρόπος εὑρίσκω ἐν ὁ πρότασις ὁ ἐκ ὁ ὑπόκειμαι καί κατηγορέω καί τρίτος προσκατηγορέω σύγκειμαι , ὀκταχῶς ποικίλλω ὁ κατάφασις . ἀνάγκη γάρ ὁ τρεῖς ὅρος ὁ τε κατηγορέω καί ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ τρίτος προσκατηγορέω ὑπόκειμαι γάρ νῦν καί ὁ τρίτος προσκατηγορέω ὅρος ) ἢ ὁρίζω εἰμί ἢ ὁ τρεῖς ἀόριστος , ἢ ὁ μέν ὁρίζω εἰμί , ὁ δέ ἀόριστος . καί οὗτος πάλιν ἢ ὁ ἄκρος ὁρίζω εἰμί ὁ δέ μέσος ἀόριστος , ἢ ἔμπαλιν ὁ μέν ἄκρος ἀόριστος ὁ δέ μέσος ὁρίζω , ἢ ὁ ἐφεξῆς πρῶτος ὁρίζω ὁ δέ τελευταῖος ἀόριστος , ἢ ἔμπαλιν ὁ μέν τελευταῖος ὁρίζω ὁ δέ πρῶτος ἀόριστος , ἢ ὁ μέν ὅς ὁρίζω δέ δύο ὁ τελευταῖος ἀόριστος , ἢ ἔμπαλιν ὁ μέν ὅς ἀόριστος ὁ δέ # x772;β ὁρίζω . ὁ δέ παράδειγμα οὗτος ὁ βούλομαι γράφω εἰμί οὖν ὁ πρότασις ὁ ἐκ ὁ ὑπόκειμαι καί κατηγορέω μόνος κατάφασις 0 , ἐνταῦθα δέ γίγνομαι ὁ ἐπί ὁ . ἐκ τρίτος προσκατηγορέω · ὡς εἰμί τέως Ἶβ . οὗτος ὁ πρότασις ὁ δώδεκα πολυπλασιάζω ἐπί ὁ ἐκεῖ πρότασις ἤϊος ἐπί ὁ τέσσα|ρα εἶδος ὁ πρότασις ὁ καταφατικός , φημί δή ἐπί ὁ κατά ἕκαστος , ἐπί ὁ ἀπροσδιόριστος , ἐπί ὁ μερικός προσδιορίζω , ἐπί ὁ καθόλου προσδιορίζω . ὁ οὖν Ἶβ πρότασις τετραπλασιάζω ἐπί οὗτος ὁ πρότασις γίγνομαι μ#x772;η#x772 ; . οὗτος εἰς μ#x772;η#x772 ; πολυπλασιάζω ἐπί ὁ τριμέρεια καί γίγνομαι ρμδʹ . οὗτος πάλιν πολυπλασιάζω ἐπί ὁ τριμέρεια ὁ ὕλη , καί γίγνομαι υλβʹ . οὗτος τοίνυν ὁ υλβʹ πολυπλασιάζω ἐπί ὁ τρεῖς τρόπος γίγνομαι χίλιοι διακόσιοι ἐνενήκοντα ἐκ · εἶπον δέ τρεῖς καί μόνος τρόπος , διότι ὁ δυνατός καθολικός λέγω μόνος ὁ τε ἀναγκαῖος καί ἐνδέχομαι καί διαιρέω εἰς ὁ δύο οὗτος τρόπος . οὐδείς οὖν εἰμί ὁ διαιρέω παρά ὁ εἰς ὁ διαιρέω , καί διά οὗτος τρεῖς καί μόνος τρόπος φημί , ἀναγκαῖος καί ἐνδέχομαι καί γίγνομαι οὖν εἰκότως κατάφασις ὁ τοιοῦτος πρότασις αὖος ; . προστίθημι καί ὁ ἄλλος κατάφασις ὁ ὁ Β καί γ#x772 ; τμῆμα . οὖν ὁ ὁ β#x772 ; τμῆμα οβʹ ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ κατηγορέω καί μόνος , ὁ δέ ὁ γ τμῆμα ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ ὑπόκειμαι καί κατηγορέω καί τρίτος προσκατηγορέω ρμδʹ . οὗτος οὖν ὁ ὁ β#x772 ; καί γ#x772 ; τμῆμα σ#x772;ι#x772;ς#x772 ; συνάπτω ὁ αὖος ; αφιβ . καί ἐπειδή , ὅσος κατάφασις , δῆλος ὅτι τοσοῦτος καί ἀπόφασις εἰμί , εἰμί πᾶς ὁ ἀπόφασις καί κατάφασις ἤτοι πᾶς ὁ πρότασις ὅς ἐν πάρειμι βιβλίον παραδίδωμι ὁ φιλόσοφος γκδ . ἐν ὅς σύν θεός καί ὁ β#x772 ; κεφάλαιος καί ὁ πάρειμι πρᾶξις πληρόω . Πρᾶξις β.> p . 21a34 οὗτος δέ διά-ὁρίζω <σκεπτέον> ὅπως ἀπόφασις καί κατάφασις πρός ἀλλήλων , καί ὁ ἑξῆς . εἶπον δέ καί ἐν ὁ προτεραῖος ὅτι ἐν οὗτος ὁ δ τμῆμα διά - λέγω περί ὁ πρότασις ὁ μετά τρόπος ὁ δύο οὗτος ζητέω θεώρημα , πρῶτος μέν πῶς ὁ ἀπόφασις γίγνομαι ἐκ ὁ κατάφασις , δύο δέ περί ὁ ἀκολουθία ὁ τοιοῦτος πρότασις , ζητέω ἐν ὁ ὅς κεφάλαιος , τίς συνάπτω δήω ὁ οὖον ἄρνησις , πότερος ὁ τρόπος ὁ εἰμί καί ἁπλόος ὁ ῥῆμα . ἐπί μέν γάρ ὁ ἄλλος εἶδος ὁ πρότασις ἐν ] ὁ εἰμί συνάπτω ὁ οὖον ἄρνησις · εἰμί γάρ μή οὗτος ποιέω , εὑρίσκω ποτός συμψεύδομαι ὁ κατάφασις ὁ ἀπόφασις . ὁ γάρ κατάφασις ὁ λέγω τότος ξύλον ἄνθρωπος λευκός ἑστία ψευδής εἰμί εἰμί μέν ποιέω ὁ ἀπόφασις τότος ξύλον ἄνθρωπος λευκός οὐ ἵστημι ’ , ἀληθής οὗτος ἀπεργάζομαι · εἰμί δέ εἶπον τότος ξύλον ἄνθρωπος εἰμί οὖον λευκός ’ , καί οὗτος ὁμοίως ὁ κατάφασις συμψεύδομαι δείκνυμι . οὗτος γάρ λέγω ὁ ἀπόφασις οὗτος , ὅτι ὁ ξύλον ἄνθρωπος μέν εἰμί , οὖον λευκός δέ , ὅσπερ παρά πᾶς ὁμολογέω εἰμί ψεῦδος . εἰκότως οὖν ὁ εἰμί συνάπτω ὁ οὖον ἄρνησις καί ποιέω ὁ ἀπόφασις ῾ ὁ ξύλον ἄνθρωπος λευκός οὐ εἰμί ’ . μήπως οὖν καί ἐνταῦθα δεῖ συνάπτω ὁ οὖον ἄρνησις ὁ εἰμί , ἵνα ποιέω μέν ] ὁ ῾ δυνατός εἰμί ’ κατάφασις ἀπόφασις ὁ ῾ δυνατός μή εἶμαι . καί λέγω ὅτι οὗτος ἀδύνατος ἐνταῦθα οὕτως ποιέω · πρῶτος μέν , ὅσπερ πολλάκις εἶπον , ὅτι ὁ κῦρος ἐνταῦθα ὁ τρόπος ἔχω καί δεῖ αὐτός συνάπτω ὁ οὖον ἄρνησις · αὐτός γάρ ἐθέλω ἀναιρέω καί ὁ πῶς ἤγουν ὁ ποιός . ὁ μέν γάρ κατάφασις λέγω ὅτι ἄνθρωπος ἐνδεχομένως βαδίζω · ἐθέλω οὖν ἀναιρέω ὁ τρόπος καί εἶπον ὅτι οὐ ἐνδεχομένως βαδίζω . πρῶτος μέν οὖν οὗτος ὅτι δεῖ ὁ κύριος μόριον συνάπτω ὁ οὖον ἄρνησις , ὡς πολλάκις εἴρω . δύο δέ ὅτι , εἰμί μή ποιέω οὕτως εἰς ἀπόφασις , εὑρίσκω συναληθεύω ὁ κατάφασις καί ὁ ἀπόφασις , ὅσπερ · ἀδύνατος . ἐάν γάρ εἶπον ῾ δυνατός τέμνω ὁ ἱμάτιον ’ , ῾ δυνατός μή τέμνω ’ , ἀμφότερος ἀληθής ἐπί εἷς ἐνδέχομαι ὕλη . εἰμί δέ εἶπον ὅτι ῾ δυνατός τέμνω ὁ ἱμάτιον ’ , δυνατός τέμνω ’ , πάντως ὁ μέν ἀληθεύω ὁ δέ ψεύδω . ὡς οὖν ἔχω ἐπί ὁ δυνατός , δῆλος ὅτι καί ἐπί ὁ ἐνδέχομαι καί ἀναγκαῖος καί ἀδύνατος ἔχω . κατά ὁ αὐτός δέ τρόπος καί ἐπί ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις . ἐν ὅς ὁ ὅς πληρόω κεφάλαιος ὁ πῶς ἐκ ὁ κατάφασις δεῖ ποιέω ὁ ἀπόφασις ἐπί ὁ μετά τρόπος πρότασις , ὅτι ὁ τρόπος συνάπτω ὁ οὖον ἄρνησις . δεύτερος εἰμί κεφάλαιος ἐν ὅς ὁ ἀκολουθία ὁ τοιοῦτος πρότασις παραδίδωμι διά τρεῖς διάγραμμα . καί εἰμί ὁ ὅς διάγραμμα προτάσσω ὁ κατάφασις πρῶτος ὁ δυνατός καί ὁ ἐνδέχομαι λέγω ῾ δυνατός εἰμί ’ , ῾ ἐνδέχομαι εἰμί ’ , εὐθύς δέ ὁ ἀπόφασις ὁ ἀδύνατος τρίτος τίθημι λέγω οὐ ἀδύνατος εἰμί ’ , καί τέταρτος ὁ ἀπολάω ἀπόφασις ὁ ἀναγκαῖος , λέγω οὐ ἀναγκαῖος εἶμαι . εἶτα ἐφεξῆς ἐά ὁ σελίς ὁ ἐκ μετάθεσις τίθημι κατάφασις , ῾ δυνατός μή εἰμί ’ , ῾ ἐνδέχομαι μή εἰμί ’ , καί τρίτος ὁ ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις ὁ ἀδύνατος ὁ λέγω ῾ οὐ ἀδύνατος μή εἰμί ’ , καί τέταρτος πάλιν ὁ ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις ὁ ἀναγκαῖος ὁ λέγω ῾ οὐ ἀναγκαῖος μή εἶμαι λοιπός · ἔπος εὐθύς ὁ πρῶτος σελίς τίθημι ὁ ἀπόφασις οὐ δυνατός εἰμί ’ , οὐ ἐνδέχομαι εἰμί ’ , εἶτα κατάφασις ὁ λέγω ῾ ἀδύνατος εἰμί ’ καί τέταρτος ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις ὁ ἀναγκαῖος ὁ λέγω ῾ ἀναγκαῖος μή εἰμί ’ , ἐν δέ ὁ τέταρτος σελίς πρῶτος ὁ ἀπόφασις τίθημι ῾ οὖον δυνατός μή εἰμί ’ , ῾ οὐ ἐνδέχομαι μή εἰμί ’ , < εἶτα > ῾ ἀδύνατος μή εἰμί ’ , ἐκ μετάθεσις κατάφασις , καί τέταρτος ἁπλόος ἀναγκαῖος κατάφασις ὁ λέγω ῾ ἀνακ - καίω εἶμαι . οὕτως τίθημι ὁ διάγραμμα εἰς μέν ἄλλος πρότασις καί ὁ ἀκολουθία οὗτος καλῶς ἔχω ἡγέομαι · διαφέρω δέ μόνος ὁ ἀντίφασις ὁ ἀδύνατος , διότι ὁ μέν κατάφασις ἕπω ὁ ἀπόφασις , ὁ δέ ἀπόφασις < ὁ κατάφασις · ἔτι ὁ ἀπόφασις > ὁ ῾ [ οὐ ] ἀναγκαῖος μή εἶμαι οὐ ὁ ῾ οὐ ἀναγκαῖος μή ] εἰμί ’ , ἀλλά ὁ κάτω διαγώνιος κεῖμαι ὁ λέγω ῾ οὐ ἀναγκαῖος μή εἶμαι . διορθόω τοίνυν οὗτος ὁ διάγραμμα ἐν ὁ Β ݲ διάγραμμα καί οὕτως τίθημι ὁ ἀντίφασις ἐπί εὐθύς , ὥσπερ τίθημι καί ὁ ὁ ἀδύνατος . πῶς δέ οὗτος ποιέω , ἐν ἕτερος θεωρία σύν θεός μανθάνω . p . εἶα εἰμί εἰμί γάρ ὁ συμπλέκω αὖταθ ἀλλήλων ἀντίκειμαι . ἰστέον ὅτι συμπλέκω λέγω ἐνταῦθα ἀνίημι ὁ ὁ πρότασις . ’ p . 21b3 εί γάρ πᾶς ὁ κατάφασις ἤ ὁ ἀπάφασις , ῾ ὁ ξύλον εἰμί ἀληθής εἰμί μή λευκός ἄνθρωπος . ἐντεῦθεν ὑποπτεύω τις ὅτι ὁ ἁπλόος ἀπόφασις καθολικός εἰμί ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις , διότι ψευδής μέν εἰμί , ὅς φημί , ὁ ξύλον ἄνθρωπος οὖον Λευ - Κον , ἀληθής δέ εἶπον ὅτι ὁ ξύλον ἄνθρωπος λευκός οὐ εἰμί · ὅλος γάρ ἀναιρέω . εἰμί δέ σῴζω ὅλος ὁ κατηγορέω καί μή μερίζω , δῆλος ὅτι καί αὐτός ἀληθής εὑρίσκω , ὥσπερ καί ὁ ἁπλόος ἀπόφασις , ὡς εἶπον καί ἀνωτέρω . p . 211)14 Λόγος δέ ( λόγος λέγω ἐνταῦθα ὁ αἴτιος ) , ὅτι παῖς ὁ οὕτως δυνατός . λέγω ἐνταῦθα ὁ φέρω ἐπί ὁ ἐνδέχομαι · οὗτος γάρ ἐνδέχομαι μή ἀεί ἐνεργέω · ὁ δέ ἐπί ὁ ἀναγκαῖος φέρω ἀεί ἐνεργέω . λέγω γάρ ὅτι δυνατός ὁ ἥλιος αὔριον κινέω , οὐ ὡς ποτέ μέν κινέω λαμβάνω ποτέ δέ οὖον , ἀλλά ὡς ἀεί ἐνεργέω τε καί κινουυενος . p . 21b17 ἄλλος μήv ἀδύνατος κατά ὁ αὐτός ἀληθεύω ὁ ἀντίκειμαι φάσις . οὗτος φημί ἐνταῦθα , ὅτι ἀδύνατος ὁ ἀνατίθημι ἐπί ὁ αὐτός ἢ συναληθεύω ἢ συμψεύδομαι ἐν ὁ αὐτός χρόνος · δῆλος δέ ὅτι οὖον πολυπραγμονέω ἐνταῦθα πᾶς εἶδος ὁ τοιοῦτος πρότασις . ἐπί γάρ ὁ προσδιορίζω πρότασις οὗτος < οὐ > ἀεί * * * συναλέω - θέω , ἐάν ποιέω ὁ ἀπάφασιν ὁ προσδιορισμός συνάπτω ὁ ὅς ἄρνησις · ἀλλά ποτέ μέν συναληθεύω ἐπί τις ὕλη , οἷος ὁ ἐνδέχομαι , ποτέ δέ οὖον συναληθεύω , ὡς ἐπί ὁ ἀναγκαῖος . ἀληθής μέν γάρ ὁ λέγω ῾ πᾶς ἄνθρωπος ἀναγκαῖος ζῷον εἰμί ’ , ψευδής δέ ὁ ῾ οὖον πᾶς ἄνθρωπος ἀναγκαῖος ζῷον εἶμαι · ὥστε ἐπί ὁ ἀναγκαῖος μερίζω ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος . ἐπί δέ ὁ ἐνδέχομαι οὐκέτι · ψεύδω γάρ καί ὁ λέγω ῾ πᾶς ἄνθρωπος ἐνδέχομαι βαδίζω # x003C;καὶ ὁ λέγω ῾ οὖον πᾶς ἄνθρωπος ἐνδέχομαι βαδίζω ἐπί ὁρίζω χρόνος δῆλος ὅτι · εἰμί δέ ἐπί ἀόριστος , δῆλος ὅτι ἀμφότερος ἀληθής . εἰμί δέ εἶπον ὁ ἄλλος ἀπόφασις ἀπόφασις οὐ ἐνδέχομαι πᾶς ἄνθρωπος βαδίζω ’ , ἀληθεύω καί ψεύδω · σημαίνω γάρ οὗτος ῾ οὐδείς ὁ ἄνθρωπος ἐνδέχομαι βαδίζω ’ , καί οὐδείς ἄλλος λέγω εἰμί μή ὅτι ἀδύνατος βαδίζω πᾶς ἄνθρωπος . ὥστε ἐπί ὁ τοιοῦτος πρότασις δεῖ ὁ τρόπος λαμβάνω καί συνάπτω ὁ οὖον ἄρνησις , εἴτε προσδιορίζω εἰμί ὁ πρότασις , εἴτε οὐ εἰμί προσδιορίζω · οὕτως γάρ ἀντίφασις γίγνομαι . p . 21b22 El οὖν ἐκεῖνος ἀδύνατος . ποῖος λέγω ἀδύνατος ; ὁ ὁ δύο πρότασις ὁ τε κατάφασις καί ὁ ἀπόφασις ἤγουν ὁ ἀντίφασις ἐπί ὁ αὐτός ἀληθής εἰμί . p . 21b26 γίγνομαι γάρ ὥσπερ ἐπί ἐκεῖνος ὁ εἰμί καί μή εἰμί πρόσθεσις πρόσθεσις λέγω ἀντί ὁ πρόσρημα καί οὐ ὑπόκειμαι οὗτος ἔχω ὁ πρᾶξις . Πρᾶξις γݲ.> p . 22a38 ὁ δέ ἀναγκαῖος πῶς , ὀπτέον . φανερός δέ ὅτι οὐ οὕτως , ἀλλά ὁ ἐναντίος ἕπω · ὁ δέ ἀντίφασις χωρίς , καί ὁ ζῶ . λαμβάνω ἐν ὁ # x772 ; διάγραμμα ὁ ἀπολάω ἀπόφασις ὁ ἀναγκαῖος ἕπομαι ὁ κατάφασις ὁ δυνατός καί ὁ ἐνδέχομαι καί ὁ ἀπόφασις ὁ ἀδύνατος , ἐντεῦθεν σκοπέω ἆρα γε ἀληθής ἐκεῖ λαμβάνω . δοκέω γάρ μᾶλλον ὁ κατάφασις ὁ ἁπλόος ἕπω ὁ εἴρω πρότασις , φημί δή ὁ δύο κατάφασις ὅς ὁ δυνατός καί ὁ ὁ ἐνδέχομαι καί ὁ ὁ ἀδύνατος ὅτι δέ ὁ κατάφασις μᾶλλον ἕπω ἤ2 ὁ ἀπόφασις κατασκευάζω διά τις λημμάτιον δείκνυμι διά ὁ καλέω ἀδύνατος δεῖξις . εἰμί δέ ὁ λῆμμα τοιοῦτος . ἐγώ λέγω ὅτι ὁ ῾ ἀνάγκη εἰμί ’ πρότασις καταφατικός ἕπω ὁ λέγω ῾ δυνατός εἶμι . εἰμί δέ σύ λέγω ad p . 56,28 δυνατός εἰμί ἐνδέχομαι εἰμί οὐ ἀδύνατος εἰμί οὐ ἀναγκαῖος εἰμί οὖον δύο εἰμί οὐ ἐνδέχομαι εἰμί ἀδύνατος εἰμί ἀναγκαῖος <μὴ> δυνατός μή εἰμί ἐνδέχομαι μή εἰμί οὐ ἀδύνατος μή εἰμί οὐ ἀναγκαῖος μή εἰμί οὖον δυνατός μή εἰμί οὐ ἐνδέχομαι μή εἰμί ἀδύνατος μή εἰμί ἀναγκαῖος μή ] εἰμί οὐ ἕπω οὗτος , ἐπεί κατά πᾶς ἢ φαίνω ἢ ἀπόφημι ἀληθής , ἕπω ὁ λέγω οὐ δυνατός εἶμι . καί ἐπεί οὗτος ὁ πρότασις ὁ ῾ οὖον δυνατός εἶμαι ἔχω ἕπομαι πρότασις ὁ λέγω ῾ οὐ οὐ ἐνδέχομαι εἶμαι καί ὁ λέγω ῾ ἀδύνατος εἰμί ’ , ἐκ ἀνάγκη ἕπω ὁ ἁπλόος κατάφασις ὁ ἀναγκαῖος ὁ λέγω ῾ ἀναγκαῖος εἶμαι ὅς τε λέγω ῾ οὐ ἐνδέχομαι εἶμαι καί ὁ ἀδύνατος εἶμαι , ὅσπερ ἄλογος . καί πάλιν ἐπεί ὁ ῾αδυναω εἶμαι κατάφημι ἕπω ὁ ἀναγκαῖος μή εἶμαι , εἶπον δέ τις ὅτι ὁ ῾ οὖον δυνατός εἰμί ἕπω ὁ ἀναγκαῖος εἶμαι , εὑρίσκω καί ὁ πρότασις ὁ λέγω ἀναγκαῖος μή εἰμί ’ ἕπω ὁ πρότασις ὁ λέγω ῾ ἀναγκαῖος εἶμαι · ὅσπερ ἀδύνατος . οὐ ἄρα ὁ ῾ οὖον δυνατός εἶμαι ἕπω ὁ ἀναγκαῖος εἶμαι , ἀλλ' ὁ κατάφασις , οὗτος εἰμί ὁ δυνατός εἶμαι , ἵνα μή εὑρίσκω ὁ ἀπόφασις καί ὁ κατάφασις ὁ δυνατός ὁ αὐτός ἕπω . πάλιν ἐπεί ὁ ἀναγκαῖος ὁρίζω εἰμί , ὁ δέ δυνατός εἰμί επαμθατεριζεω σημαίνω γάρ καί ὁ ἀναγκαῖος εἰμί καί ὁ ἐνδέχομαι εἰμί ) , ἐκ ἀνάγκη τέσσαρες εἰμί πρότασις ὁ ἀναγκαῖος , φημί δή ὁ ἁπλόος καταγάσεως καί ὁ ἁπλόος ἀπόφασις , ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις καί ὁ ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις , δείκνυμι ὅτι ὁ ἁπλόος ἀπόφασις οὐ ἕπω ὡς κεῖμαι ἐν ὁ ὅς διά ὁ δείκνυμι ὅτι ὁ κατάφασις ὁ δυνατός ἕπω ὁ καταπέφτω ὁ ἀναγκαῖος . ἀλλά μήv οὐδέ ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις ὁ λέγω ῾ ἀναγκαῖος μή εἶμαι δύναμαι ἕπω ὁ ῾ δυνατός εἶμαι · ὑπόκειμαι γάρ ὁ ἀπόφασις ἔπω . καταλαμβάνω ἄρα ἕπω ὁ εἴρω πρότασις ὁ ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις ὁ λέγω ῾ οὐ ἀναγκαῖος μή εἶμαι · οὗτος γάρ ἀληθεύω καί ἐπί ὁ ἀναγκαῖος εἶμαι καί καθολικός ἐκεῖνος εἰμί καί ἀόριστος . εἰμί τοίνυν ὑπόλοιπος ὁ ὁ τάξις μεταφέρω καί ὁ πρότασις ὁ λέγω ῾ οὐ ἀναγκαῖος εἶμαι ἁπλόος ἀπόφασις , ὅστις κεῖμαι ἐν ὁ ὁ χώρα ὁ 7 . σελίδιον , τάσσω ἐν ὁ ὄγδοος χώρα , καί εἰς ὁ χώρα ἐκεῖνος οὗτος εἰμί εἰς ὁ τέταρτος , ἀναφέρω ὁ ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις ὁ λέγω ῾ οὐ ἀναγκαῖος μή εἶμαι . οὗτος γάρ καί ἀντιφατικός μάχομαι ὁ ἐπί εὐθύς κεῖμαι , ἤγουν ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις ὁ λέγω ῾ ἀναγκαῖος μή εἶμαι · καί γίγνομαι ὁ ἀκολουθέω ὁ πρότασις κατά ὁ αὐτός τρόπος ὁμοίως ὁ ὁ δυνατός πρότασις , οὗτος εἰμί , ὅτι ἐπί εὐθύς κεῖμαι καί οὐκέτι ὁ ἀντίφασις Χωρὶς ὡς ἐν ὁ 7 . διάγραμμα . ἐν ὅς εἰμί καί δύο διάγραμμα . ἀπορέω δέ πάλιν καί πρός αὐτός καί ὁ ἀπορία ἐπιλύω καί τρίτος διάγραμμα ὁ ἀκολουθέω πρότασις κατά ἀλήθεια παραδίδωμι . πῶς δέ οὗτος ποιέω , σύν θεός ἐν ἕτερος θεωρία μανθάνω . p . 22b3 αἴτιος δέ ὁ μή ἀκολουθέω ὁμοίως ὁ ἕτερος . ἐνταῦθα αἴτιος τις φημί , διά ὅς ὁ ἀντίφασις ὁ ἀντίφασις οὐ ἀποδίδωμι , ἀλλά ὁ εἰμί ὁ μή εἰμί . καί ἐσθίω μέν πρῶτος εἶπον † ποῖος εἰμί ὁ ἀναγκαῖος καί ὁ ὁ εἰμί ἕπω , καί οὕτως εἶπον ὁ αἴτιος , διά ὅς ἀκολουθία τοιοῦτος γίγνομαι · ὁ δέ ὁ τάξις ἐναλλάσσω καί πρῶτος μέν ὁ αἴτιος λέγω , διά ὅς ὡς ] ὁ ἀκολουθία τοιοῦτος εἰμί , καί οὕτως ἀμείβω δύο μόνος πρότασις ὁ ἀκριβής τάξις ἐκτίθημι . ὁ γάρ ἀπόφασις ὁ ἁπλόος ὁ ἀναγκαῖος ἐκ ἀρχή μέν τάσσω μετά ὁ ἁπλόος ἄνω , νῦν δέ κάτω μετά ὁ ἐκ μετάθεσις · ὁ δέ ὁ ἀναγκαῖος ἐκ μετάθεσις ἀπόφασις ὁ ἀνάπαλιν , ὡς εἴρω κατά ὁ θεωρία . p . 22b7 ὥστε εἰμί ἐκεῖνος ὁμοίως ὁ δυνατός καί μή , οὗτος ἐκ ἐναντίος · οὗτος φημί ἐνταῦθα ὁ φιλόσοφος , ὅτι εἰμί ὁ † δυνατός καί εἰμί ὁμοίως ἔχω ὁ δυνατός , ὁ ἀναγκαῖος οὐκέτι ὁμοίως ἔχω ἀλλά ἐναντίος . p . 22b11 ὁ μέν γάρ ἀναγκαῖος εἰμί δυνατός εἰμί · εἰμί γάρ ὁ ἀπόφασις ἀκολουθέω . ἐντεῦθεν ἄρχω ποιέω ὅσπερ εἶπον ἐν ὁ θεωρία , καί βούλομαι δείκνυμι ὅτι ὁ πρότασις ὁ λέγω ῾ ἀναγκαῖος εἶμαι ἕπω ὁ λέγω ῾ δυνατός εἶμαι . εἰμί γάρ μή οὗτος ἕπω , ἐκ ἀνάγκη ὁ ἀπόφασις αὐτός ἕπω ὁ λέγω ἰού δυνατός εἶμαι διά ὁ πάντως f . 76v ἐν οἷος δήποτε τρόπος πρᾶγμα τίς εἰμί κατάφημι ἢ ἀπόφημι . καί συνάγω διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή , ὡς εἶπον , ὅτι πάντως ἡʹ λέγουσα#x003E ; εἶμαι ἕπω ὁ λέγω ῾ ἀναγκαῖος εἶμαι . οὗτος ἔχω ὁ πρᾶξις . Πρᾶξις δ> . p . 22b29 ἀπορέω δέ ἄν τις , εἰμί ὁ ἀναγκαῖος εἰμί ὁ δυνατός ἕπω , καί ὁ ἑξῆς . δείκνυμι ἐν ὁ Β διάγραμμα ὁ δυνατός ἕπω ὁ ἀναγκαῖος εἰμί γάρ μή οὗτος , λέγω ἐκ ἀνάγκη ὁ ἀπόφασις ἕπω ὁ λέγω δύο - ad p . 59,24 δυνατός εἰμί ἐνδέχομαι εἰμί οὐ ἀδύνατος εἰμί οὐ ἀναγκαῖος μή εἰμί δύο μή εἰμί ἐνδέχομαι μή εἰμί οὐ ἀδύνατος μή εἰμί οὐ ἀναγκαῖος εἰμί οὖον δύο εἰμί οὐ ἐνδέχομαι εἰμί ἀδύνατος εἰμί ἀναγκαῖος μή εἰμί οὖον δυνατός μή εἰμί οὐ ἐνδέχομαι μή εἰμί ἀδύνατος μή ἵημι ἀναγκαῖος εἰμί νάω μή εἶμαι ἢ μή δυνατός εἶμαι , ὅσπερ ἑκάτερος ἀδύνατος ἐπί ὁ ἀναγκαῖος λέγω ) νῦν ἀπορέω πῶς εἶπον τις ὁ δυνατός ἰός ἀναγκαῖος ἕπω . ὁ γάρ δυνατός ἐπαμφοτερίζω · ὅς γάρ δυνατός τέμνω , δυνατός καί μή τέμνω · ὁ δέ ἀναγκαῖος ὁρίζω . πῶς ὁ ὁρίζω ὁ ἀόριστος δυνατός ἐπακολουθέω ; ἐπιλύω τοίνυν ὁ ἀπορία οὗτος ὁ ὁμωνυμία αἰτιάομαι , ὅτι πολλαχῶς λέγω ὁ δυνατός , καί τίς μέν δυνατός ὁ ἀναγκαῖος ἕπω , τίς δέ σημαίνω ὁ δυνατός οὐ ἕπω ὁ ἀναγκαῖος . εἰμί δέ καθόλου ὡς ἐκ διαίρεσις λαμβάνω ὁ δυνατός τοσαυταχῶς λέγω · ὁ δυνατός τοίνυν ἢ κατά ἐπιτήδειος λέγω , ὡς ὁ παιδίον δύναμαι γραμματικός εἰμί , ἢ κατά ἕξις ἢ χλωρίς ὁ δύναμις ἤτοι ὁ ἐνέργεια , καί μή φθείρω ἐκεῖνος ὅς τις ὑπάρχω ὁ ἐνέργεια , οἷος ὡς ὁ βαδίζω ὑπάρχω ὁ βαδίζω , καί χωρίζω ὁ βαδίζω οὖον φθείρω ὁ βαδιστικός ’ οὗτος δέ καλέω ἐκ ὑπόθεσις ἀναγκαῖος , ἔστω εἄν ὑπάρχω ὁ κατηγορέω ὁ ὑπόκειμαι . ἢ ὅταν ὑπάρχω κατά ἕξις · μέν ὁ ἐνέργεια * * * οὗτος δέ ὑπάρχω γενητός καί φθαρτός * * * . καί εἰμί μέν γενητός καί φθαρτός ὑπάρχω , χωρίζω πάντως φθείρω ὅς ὑπάρχω . οἷος ὅδε ὁ πῦρ γενητός μέν εἰμί καί φθαρτός · καί ἡνίκα ὑπάρχω , ἀνάγκη ὁ θερμότης ὑπάρχω αὐτός , · ἡνίκα δέ φθείρω ὁ ἐνέργεια ἤγουν ὁ θερμότης , πάντως συμφθείρω ὁ θερμότης . ὑπάρχω δέ ἀίδιος . , ὥσπερ λέγω ὁ κίνησις ἀεί ὑπάρχω ὁ ἥλιος · ἀεί γάρ ὁ ἥλιος κινέω . ὥστε τίς μέν δυνατός , ἤγουν ὁ φέρω ἐπί ὁ ἀίδιος * * * ἢ ὅταν ὁ ὑπόκειμαι ὁ κατηγορέω ἁπλόος ὑπάρχω , ὅσπερ καί καλέω ἐκ ὑπόθεσις ἀναγκαῖος , οὗτος οὖν ὁ δύο σημαίνω ὁ δυνατός ἐνδέχομαι ἕπω ὁ ἀναγκαῖος · ὁ δέ λοιπάς σημαίνω οὐ ἀναγκαῖος . αὐτίκα γοῦν ὁ κατά ἐπιτηδειότης λέγω δυνατός οὐ ἕπω ὁ ἀναγκαῖος · δύναμαι γάρ ὁ ἱμάτιον καί τέμνω καί μή τέμνω , καί οὐ ἐκ ἀνάγκη πάντως ἢ τέμνω ἢ οὖον τέμνω . ὁμοίως καί ὁ παιδίον δύναμαι γίγνομαι καί ] γραμματικός , δύναμαι οἶδα καί μή γίγνομαι . οὗτος οὖν ὁ δυνατός οὐ ἕπω ὁ ἀναγκαῖος , ὥσπερ λέγω ἐκ ἀνάγκη ἄνθρωπος ὁ ζῷον . ὅλος μέν γάρ ὁ ζῷον λέγω ἕπω ὁ ἄνθρωπος , οἷος οὐσία , ἔμψυχος , αἰσθητικός , οὐκέτι δέ καί πᾶς ζῷον ἕπω ὁ ἄνθρωπος . εἰμί γάρ καί ὁ λογικός ζῷον ἕπω ὁ ἄνθρωπος , οὐκέτι δέ καί ὁ ἄλογος . φημί δέ ὁ βιβλίον ὁ ἐξηγητής ὅτι οἴομαι μέν ὁ θεώρημα φανερός εἰμί · ἀεί γάρ ὅταν οὐ ἀντιστρέφω ὁ ἡγέομαι ὁ ἕπομαι , ἀνάγκη ὅς καθολικός ἕπω ὁ ἡγέομαι οὖον κατά πᾶς ὁ μόριον ἀλλά κατά ὅλος ἑαυτοῦ . οἷος ἐν ὁ λέγω ὅς ἄνθρωπος ζώιον εἰμί ’ ὁ ἄνθρωπος εἰμί ἡγέομαι , ὁ δέ ζῷον ἕπω · καί εἰμί τίς μέν ἄνθρωπος , πάντως ζῷον , οὐ εἰμί τίς δέ ζῷον , πάντως ἄνθρωπος . ἐπεί οὖν οὐ ἀντιστρέφω ὁ ἡγέομαι ὁ ἕπομαι , οὗτος χάρις ἕπω αὐτός ὁ ἕπω οὖον κατά πᾶς ἑαυτοῦ ἀλλά κατά ὅλος , ὡς εἶπον . καί ὁ ζῷον γάρ οὐσία εἰμί ἔμψυχος αἰσθητικός , καί ἄνθρωπος . καί οὗτος μέν περί οὗτος . ἐπεί δέ δείκνυμι ὁ δυνατός καθολικός εἰμί ὁ ἀναγκαῖος , ἀντιστρέφω ὁ τάξις ὁ διάγραμμα καί προτάσσω εἰς κεῖμαι κάτω ὁ ἀναγκαῖος πρότασις ἄνω καί ὁ ἄλλος ἐάω κατά ὅς χώρα ἔχω . καί ὁ αἴτιος αὐτός ἀποδίδωμι ὅτι ὁ μερικός καί ἡγέομαι ἀεί προτάσσω ὁ ἕπομαι καί καθολικός . δύο δέ φημί αἴτιος ὅτι | ὁ μέν ἀναγκαῖος ἐπί ὁ ἀίδιος μόνος φέρω , ὁ δέ δυνατός καί ἐπί αὐτός καί ἐπί ὁ ἐν γένεσις καί φθορά · καί ἐπεί κρατύς εἰμί ἐκεῖνος ὁ γενητός καί φθαρτός , εἰκότως καί ἐν ὁ διάγραμμα ὁ ὁ ἀναγκαῖος πρότασις ὁ ὁ δυνατός προτάσσω . ἐν ὅς καί απαριθμώ οὗτος λέγω ὅτι ὁ εἰμί ὁ μέν μόνος ἐνέργεια εἰμί , ὡς ὁ θεῖος οὐσία , ὁ δέ καί δύναμις καί ἐνέργεια , ὡς πᾶς ὁ γενητός καί φθαρτός , ὁ δέ μόνος δύναμις , ὡς ὁ καλέω ἀνείδεος ὕλη . οὗτος εἶπον πέρας τίθημι ὁ σκοπός ὁ περί ὁ πρότασις . ἐν ὅς καί ὁ θεωρία πληρόω . p . 22a11 καί οὗτος μέν ἐπί κινητός εἰμί μόνος δύναμις ἔοικα καλέω ὁ ἐπιτηδειότης ὁ παντάπασι χωρίζω ποτέ ὁ κατά ἐνέργεια , ὡς ἐν ὁ κάθημαι ὁ πρός ὁ βαδίζω . διό καί ἐν ὁ κινητός αὐτός εἰμί φημί , οὗτος εἰμί ὁ ἐν γένεσις καί φθορά ὁ δύναμαι κινέω καί μή , ὁ Χωρὶς ὁ δύναμις οὗτος ἐνέργεια ἐν ὁ ἀίδιος εἰμί τίθημι . ὅθεν ἑξῆς δείκνυμι πρότερος ὁ δύναμις ὁ ἐνέργεια , διά ὁ ὁ ἀίδιος πρότερος εἰμί ὁ γενητός , ἐν ὅς ὁ δύναμις . ἄν εἰμί οὖν ἐν ὁ οὐρανός ὁ δύναμις , ἀλλά οὖον οὗτος ἀλλά ὁ συμπλέκω ὁ κατά ἐνέργεια . p . 23al8 καί εἰμί δή ἀρχή ἴσως ὁ ἀναγκαῖος . ἐντεῦθεν ἐπεί ἀποδείκνυμι ὁ δυνατός καθολικός εἰμί ὁ ἀναγκαῖος , δεῖ δέ ὁ ἐπόμενα ὕστερος τάσσω ὡς καθόλου ὁ ἡγέομαι μερικός εἰμί , ἀρχή καί πρῶτος ὁ ὁ ἀναγκαῖος πρότασις φημί . p . 23a23 καί ὁ μέν ἄνευ δύναμις ἐνέργεια εἰμί , οἶος πρῶτος οὐσία . ἐπί ὁ πρῶτος οὐσία ἤγουν ὁ ἀίδιος φημί ὅτι ὁ αὐτός εἰμί δύναμις καί ἐνέργεια · εἰκότως , ἐπεί οὐ εἰμί ὁράω ἐν αὐτός δύναμις ἐνέργεια χηρεύω . p . 23a24 ὁ δέ μετά δύναμις , ἄτη μέν φύσις πρότερος τροτερας ὁ χρόνος ὕστερος . φύσις πρότερος λέγω ὁ ἐνέργεια ὁ δύναμις τέλειος ἀτελής καί τίμιος ἄτιμος • | ὁ δέ χρόνος ὕστερος αὐτός λέγω , ἐπεί πᾶς ἐνέργεια ἀπό τις προυποκειμενος δύναμις προβάλλω . οὗτος ἔχω ὁ πρᾶξις . Ἀρχή ὁ ὅς τμῆμα . Πρᾶξις αݲ.> p . 23a27 πότερος δέ ἐναντίος εἰμί ὁ κατάφασις ὁ ἀπόφασις ἢ ὁ κατάφασις ὁ κατάφασις , καί ὁ ἑξῆς . ὁ μέν σκοπός ὁ Ἀριστοτέλης περί ὁ πρότασις πληρόω καί ὁ δ κεφάλαιος πέρας ἀπολαμβάνω . οὗτος δέ ὁ νῦν ζητέω παντελῶς οὐ εἰμί Ἀριστοτέλης , γυμνασία δέ ἕνεκα γράφω . ὅθεν καί ὁ πορφύρεος πολύστιχος γράφω ὑπόμνημα εἰς ὁ πάρειμι σύγγραμμα οὗτος ὁ κεφάλαιος οὐ ἀξιόω φροντίς τυγχάνω εἰς σαφήνεια . ὅμως εἴτε εἰμί εἴτε μή εἰμί Ἀριστοτέλης , σαφηνίζω ὁ πρόκειμαι . εἰμί δέ ὁ θεώρημα τοιοῦτος · πρότασις τις ἀληθής ἢ ψευδής εἰμί οἴχομαι τε δύο πρότασις μάχομαι ποῖος μᾶλλον μάχομαι , ἆρα γε ὁ ὁ ἐναντίος κατάφασις ἢ ὁ οἰκεῖος ἀπόφασις . καί ἀποφαίνω ὁ πατήρ ὁ πρόβλημα ὁ οἰκεῖος ἀπόφασις μᾶλλον μάχομαι ὁ τοιοῦτος πρότασις . μεταφέρω ὁ ζητέω ἀπό ὁ λόγος ἐπί ὁ δόξα . ὡς γάρ ἔχω ὁ δόξα ἤγουν ἐπί ὁ ἐνδιάθετος λόγος . οὕτως ἔχω καί ἐπί ὁ προφορικός λόγος . καί πρῶτος προσδιορίζω ποῖος εἰμί ἐναντίος δόξα καί ποῖος μέν οὐ εἰμί , δοκέω δέ εἰμί . λέγω τοίνυν ὅτι ἐκεῖνος δοκέω ἐναντίος δόξα εἰμί ὁ περί ὁ ἐναντίος δοξάζω ῾ ὁ σωφροσύνη ἀγαθός εἰμί , σωφροσύνη κακός εἰμί μετά μετά δέ ὁ προσδιορισμός οὗτος ὁ πρόκειμαι διά πέντε τις ἐπιχείρημα δείκνυμι προτίθημι . καί εἰμί ὁ πρῶτος ἐπιχείρημα ἀπό ὁ κατηγορέω τοιοῦτος . εἰμί τις δόξα ὁ ὁ ὑπάρχω δοξάζω ὡς ὑπάρχω , οἷος ὅτι ὁ ἀγαθός ἀγαθός εἰμί , ὁ ἀγαθός λυσιτελής εἰμί , ὁ ἀγαθός διωκτός εἰμί , ὁ ἀγαθός αἱρετός εἰμί καί ὅσος ἄλλος τοιοῦτος ad p . 62,8 ἀναγκαῖος εἰμί οὖον δυνατός μή εἰμί ἀδύνατος μή εἰμί οὐ ἐνδέχομαι εἰμί οὖον δυνατός εἰμί ἀδύνατος εἰμί οὐ ἀναγκαῖος εἰμί ἐνδέχομαι μή εἰμί δυνατός μή εἰμί οὐ ἀδύνατος μή εἰμί οὐ ἀναγκαῖος μή εἰμί ἐνδέχομαι εἰμί δυνατός εἰμί οὐ ἀδύνατος εἰμί εἰμί . εἰμί δέ πάλιν ἄλλος δόξα λέγω ὁ μή ὑπάρχω ὡς ὁ ] ὑπάρχω * * * , οἷος ῾ ὁ ἀγαθός φευκτός εἰμί , ὁ ἀγαθός ἀλυσιτελής εἰμί , ὁ ἀγαθός οὐ ἀγαθός εἰμί ’ · οὗτος δέ ὁ ὑπάρχω μή ὑπάρχω φημί . λέγω τοίνυν ὅτι οὐδείς δόξα οἰητέον μάχομαι ὁ δοξάζω ὁ ὑπάρχω ὡς ὑπάρχω ἀλλά ὁ ὑπάρχω ὡς μή ὑπάρχω , οἷος ὁ λέγω ῾ ὁ ἀγαθός ἀγαθός εἰμί ’ μάχομαι ὁ λέγω ῾ ὁ ἀγαθός οὐ ἀγαθός εἰμί ’ . ὅτι δέ οὗτος ὁ ἀναγκαῖος οὐ ἔχω αὐτόθεν ὁμολογέω . πολλάκις γάρ ὡς εἴρω ὅτι εἷς εἷς ἐναντίος καθίστημι · ὁ δέ οὐ ἀγαθός εἰσφέρω καί ὁ κακός καί ὁ ἀνωφελής καί ὁ φευκτός καί ἄλλος μυρίος . εὑρίσκω οὖν εἷς πολύς καί ἤπειρος μάχομαι . ὥσπερ γάρ ὁ οὖον λευκός σημαίνω καί ὁ μέλας καί ὁ ξανθός καί ὁ φαιός καί ὁ ἐρυθρός καί ὁ κυάνεος καί ὁ ἄλλος πᾶς ὁ μεταξύ χρῶμα , καί εἰμί τις εἶπον ὁ μή λευκός † φαίνω ὁ δέ λευκός , εὑρίσκω πολύς εἷς μάχομαι , κατά ὁ αὐτός τρόπος καί ἐπί ὁ πρόκειμαι . Δεύτερος δέ ἐπιχείρημα εἰμί ἀπό ὁ κατά ἑαυτοῦ καί ἀπό ὁ κατά συμβεβηκός . φημί τοίνυν ὅτι οὗτος οἶδα , ὡς ὁ μέν κατά ἑαυτοῦ μᾶλλον μάχομαι ὁ κατά ἑαυτοῦ ἢ ὁ κατά συμβεβηκός . ἐάν γάρ εἰμί δύο τις , καί ὁ μέν εἰμί κατά ἑαυτοῦ λευκός , ὁ δέ κατά συμβαίνω λευκός , ἕτερος δέ τις πάλιν ὁ μέν κατά ἑαυτοῦ μέλας ὁ δέ κατά συμβεβηκός , δῆλος ὅτι ὁ κατά ἑαυτοῦ μέλας μάχομαι ὁ κατά ἑαυτοῦ λευκός καί οὐκέτι κατά συμβαίνω . ὁ τοίνυν δόξα ὁ λέγω ὅτι ὁ ἀγαθός οὐ ἀγαθός εἰμί κατά ἑαυτοῦ μάχομαι ὁ δόξα ὁ δοξάζω τότος ἀγαθός ἀγαθός ἐστιν’ , κατά συμβαίνω δέ ὁ λέγω ῾ ὁ ἀγαθός κακός εἰμί ’ . φανερός ἄρα ὡς ὁ οἰκεῖος ἀπόφασις μᾶλλον μάχομαι ὁ κατάφασις . Τρίτος ἐπιχείρημα φημί ἐκ ὁ ἁπλόος καί ὁ σύνθετος , ὅτι ὁ ἀπολόω ὅς ἁπλός κατά | ὁ αὐτός τρόπος μάχομαι καί ὁ συντίθημι ὁ σύνθετος . εἰμί τοίνυν ῾ ὁ ἀγαθός ἀγαθός εἰμί ’ ἁπλόος , καί ῾ ὁ ἀγαθός οὐ ἀγαθός ’ ὁμοίως ἁπλόος , ὁ δέ ἀγαθός κακός εἰμί ’ συμπλέκω , ὁ ῾ ἄρα οὐ ἀγαθός ’ μᾶλλον μάχομαι ὁ ῾ ἀγαθός ἀγαθός εἰμί ’ ἤ2 ὁ δόξα ὁ δοξάζω ῾ ὁ ἀγαθός κακός εἰσέρχομαι . ἔχω δέ ὁ δύο ἐπιχείρημα ὁ αὐιὴν ἔννοια , καί κοινός ὁ ἔλεγχος . ψευδής γάρ εἶπον ὅτι ὁ ῾ ἀγαθός κακός εἰμί ’ συμπλέκω , ὁ δέ ῾ ἀγαθός οὐ ἀγαθός εἰμί ’ ἁπλόος δῆλος γάρ ὡς ὁ ἀπολόω καί ὁ συντίθημι οὖον λέγω ἐνταῦθα ὁ προφορά ὁ λέξις , ἢ κατά ἑαυτοῦ καί κατά συμβεβηκός , ἀλλά κατά σημαίνω , ἐπεί ὡς ἐπί ὁ δόξα ἤγουν ὁ ἐνδιάθετος λόγος γυμτὸ νάζει ὁ πρόβλημα . εἰμί τοίνυν ἐν ὁ εἶπον ὅτι ὅδε κακός εἰμί , ὅδε μέλας εἰμί ὁ ἄκρος σημαίνω , ὁ δέ ἄκρος ὁρίζω , ὁ δέ ῾ οὐ ἀγαθός ἑστία καί ὁ ῾ οὖον μέλας εἰμί ’ σημαίνω οὖον μόνος ὁ ἄκρος ἀλλά καί ὁ μέσος , δῆλος ὅτι οὗτος μᾶλλον συμπλέκω εἰμί καί σύνθετος ἤ2 ὁ δοξάζω δόξα ῾ ὁ ἀγαθός κακός ἐστιν’ καί ὅς λευκός μέλας ἐστιν’ . τέταρτος εἰμί ἐπιχείρημα ἀπό ὁ ἀντίφασις . φημί γάρ ὅτι , εἰμί ἐπί πᾶς ἢ φαίνω ἢ ἀπόφημι ἀληθής εἰμί , καί ἐκ ἀνάγκη ἢ ὁ κατάθασις ἀληθεύω ὁ <ἡ> ἀπόφασις αὐτός ὁ οἰκεῖος , οὐ εἰμί δέ ἐπί ὁ πρᾶγμα εἶπον ὁ ὁ ἐναντίος κατάφασις , δῆλος ὅτι ὡς ἔχω ἐπί ὁ ἄλλος πρότασις ὁ μή ἐναντίος ἔχω ὁ ὁ ἐναντίος κατάφασις ἰστέον γάρ ὅτι ἐάν εἰμί ὁ κατηγορέω ἢ οὐσία ἢ ποσός ἢ ἕτερος τίς ὅς τις οὐδείς εἰμί ἐναντάω , ὁ μέν ὁ ἐναντίος κατάφασις οὐ εἰμί εἶπον , ὁ δέ οἰκεῖος ἀπόφασις δυνατός εἶπον , οἷος ῾ ἄνθρωπος ζώιον εἰμί , ἄνθρωπος ζῷον οὐ εἰμί ’ , ἰή γραμμή τρίπηχυς εἰμί , ὁ γραμμή τρίπηχυς οὐ εἰμί )) , οὕτως οὖν ἔχω καί ἐπί ὁ ἄλλος , ὡς φημί , ὁ . ἔχω ἐναντιότης ὁ ] πρότασις . ὅτι δέ οὗτος ὁ ἐπιχείρημα εὐέλεγκτος καθίστημι αὐτόθεν κατά εἷς ὁμολογέω · ὁ γάρ ζητέω εἰμί ὅτι εἷς πρότασις ἀληθής ἢ ψευδής ὗσις ἔχω τε δύο πρότασις μάχομαι ποῖος μᾶλλον μάχομαι ; ἐπί ὅς οὖν οὐ ἔχω ὁ ὁ ἐναντίος κατάφασις , πῶς προχωρέω ὁ ὁ ζήτησις ; αὐτόθεν γάρ ὁμολογέω ὅτι ὁ οἰκεῖος · ἀπόφασις μάχομαι <καὶ> οὐκέτι θεωρέω ἄλλος ὥσπερ γάρ φέρω εἶπον ἔχω δύο τις πολέμιος καί ζητέω εἰμί σεαυτοῦ * * * μᾶλλον μάχομαι , ἀναιρέω δέ ὁ εἷς οὐκέτι ζήτησις προχωρέω ὅτι ῾ ἆρα γε ἐκεῖνος μάχομαι ἢ οὖον ; ’ οὕτως καί ἐπί ὁ πρόκειμαι . ἐν ὅς καί ὁ δ ἐπιχείρημα · ὁ δέ ὅς καί ἕτερος τις πρός ἕτερος ἐπιχείρημα ἐν ἕτερος θεωρία σύν θεός μανθάνω . p . 23a40 ἄλλη δέ ὅτι οὐ ἀγαθός . οὗτος ὁ πρότασις ἐκ μετάθεσις εἰμί κατάφασις αὐτός ὡς ἀπόφασις λαμβάνω καί ἀδιάφορος χράω . ὅς μέν γάρ δείκνυμι ὅτι οὐδείς διαφέρω ὅς τε ἁπλόος ἀπόφασις καί ὁ ἐκ μετάθεσις κατάφασις . ὅθεν καί αὐτός περί ἀπόφασις ποιέω ὁ λόγος ἐκ μετάθεσις κατάφασις λαμβάνω , οὗτος δῆθεν ἐγώ αἰνίσσομαι ὡς οὐ εἰμί αὐτός διαφορά . p . 23b3 ὁ μέν δή οὗτος οἴομαι ὁ ἐναντίος δόξα ὁρίζω , ὁ ὁ ἐναντίος εἰμί , ψεῦδος . ἐντεῦθεν ὁ προσδιορισμός ἐκτίθημι ὁ λέγω ποῖος εἰμί ἐναντίος δόξα καί ποῖος οὐ εἰμί μέν δοκέω δέ εἰμί . τις δέ ὁ ἐξηγητής , ὅς εἰμί καί Ἀμμώνιος , νομίζω αὐτός πρῶτος ἐπιχείρημα εἰμί . οὐ εἰμί δέ · οὐδείς γάρ πως πρός ὁ πρόκειμαι ἔχω . οὗτος ἔχω ὁ πρᾶξις . Πρᾶξις βݲ.> p . 23b32 ἔτι ὁμοίως ἔχω ὁ ὁ ἀγαθός ὅτι ἀγαθός καί ὁ ὁ μή ἀγαθός ὅτι οὐ ἀγαθός , καί ὁ λοιπός . οὗτος ὁ ἀείδω καί τελευταῖος θεώρημα , δυσχερής ὅς καί λαμβάνω γάρ ἀντίθεσις ἀντίθεσις εἷς μέν ἔχω ὁ ὑπόκειμαι ὁρίζω , οἷος ῾ ὁ ἀγαθός ἀγαθός εἰμί ’ , κατάφασις ἀληθής τυγχάνω , ἕτερος δέ ἀόριστος ὑπόκειμαι ἔχω ὁ λέγω τότος οὐ ἀγαθός > ἀγαθός εἰμί ’ · καί ἀξιόω ὅτι ὥσπερ ἔχω ἐπί ὁ ἀληθής ἀπόφασις ὁ ἀόριστος ἔχω ὁ ὑπόκειμαι , οὕτως ἔχω ἐπί ὁ ἀληθής κατάφασις ὁ ὁρίζω οἴχομαι ὁ ὑπόκειμαι . τοίνυν ποῖος πρότασις ἕπω ἢ ἀναιρέω ὁ ἀληθής ἀπόφασις ῾ ὁ οὐ ἀγαθός <οὐκ> ἀγαθός εὑρίσκω εὑρίσκω τοίνυν ὅτι ὁ πρότασις ὁ λέγω ῾ ὁ οὐ ἀγαθός κακός εἰμί ’ οὖον μάχομαι ὁ εἴρω πρότασις · ἐνδέχομαι γάρ ἀμφότερος συναληθεύω ἐπί τίνω , οἷος ἐπί ὁ ἔχω μοχθηρός ἕξις · δύναμαι γάρ εἶπον ὁ κακός οὐ ἀγαθός . ἀλλά μήv οὐδέ ὁ πρότασις ὁ λέγω ὅτι ὁ οὐ ἀγαθός οὖον κακός εἰμί . οὗτος γάρ πάλιν ἀληθεύω ἐπί ὁ ἔχω μέσος ἕξις καί ἐπί ὁ μηδέ ὅλως φύζω δέχομαι ἀγαθότης · οἷος ὁ λίθος ὁ μή ἀγαθός δύναμαι εἶπον οὖον κακός , καί ὁ παιδίον ὁμοίως . καταλείπω ἄρα εἷς πρότασις ὁ λέγω ὅτι ὁ μή ἀγαθός ἀγαθός εἰμί . οὗτος γάρ ἀεί μάχομαι ὁ εἴρω ἀπόφασις ὁ ἀληθής ὁ λέγω ῾ ὁ οὐ ἀγαθός οὐ ἀγαθός εἰμί ’ . ὡς οὖν ἔχω ἐπί οὗτος ὁ ἀντίθεσις , οὕτως ἔχω καί ἐπί ὁ ἕτερος . μάχομαι ἄρα ὁ πρότασις ὁ λέγω ῾ ὁ ἀγαθός ἀγαθός ἐστιν’ <οὐχ> ὁ πρότασις λέγω ῾ ὁ ἀγαθός κακός εἰμί ’ , ἀλλά οὐ ] ὁ λέγω ὅτι ὁ ἀγαθός οὐ ἀγαθός εἰμί . καί οὗτος μέν ὁ ὁ ὅς ἐπιχείρημα . λέγω δέ πρός οὗτος πρῶτος μέν πόθεν ἀξιόω ὁ ἀκολουθία ὁ τοιοῦτος ἀντίθεσις ἔχω οὕτως ὥσπερ ἔχω ἐπί ὁ ἀόριστος ἔχω ὁ ὑπόκειμαι ; δύο δέ ὅτι καί ὁ ἀνόμοιος πρός ἕτερος ἀντεξετάζω . ὁ μέν γάρ ὑπόκειμαι ὅρος ἀόριστος εἰμί ἀδιάφορος ἔχω καί ὁ ἕπομαι , ὁ δέ ὁρίζω ὅρος πάντως καί ὁ ἕπω ὁρίζω ἔχω . πῶς οὖν ἀξιόω ὁ αὐτός ἔχω ὁ ὁρίζω ἀντίθεσις ὁ ἀόριστος ἀντίθεσις ; καί οὗτος μήν ὁ ὁ ἐπιχείρησις . ἐπεί δέ λαμβάνω ἐν ὁ πάρειμι ἐπιχείρημα οὐκέτι ὁ καθόλου προσδιορισμός , εἴτε ὁ καταφατικός εἴτε ὁ | ἀποφατικός , ἀλλά μόνος ὁ ἄρθρον , προσδιορίζω καί φημί ὅτι οὐδείς διαφέρω εἶπον ὁ ἄρθρον καί ὁ καθόλου προσδιορισμός · ὁ γάρ εἶπον ὅτι ὁ ἀγαθός ἀγαθός εἰμί τίς διαφέρω ὁ λέγω ὅτι εἰμί τίς ἀγαθός , ἀγαθός εἰμί ; ὡσαύτως ἔχω καί ἐπί ὁ ἀπόφασις . ὅταν γάρ ἀναφορά οὖον σημαίνω ὁ ἄρθρον , εἴτε ἑνικός εἰμί εἴτε πληθυντικός , πάντως ὁ καθόλου προσδιορισμός εἰσάγω . αὐτός γάρ εἰμί εἶπον δέκα τις εἰμί ἄνθρωπος ἵσμα ὑφαιρέω ἐγώ ὁ ἄνθρωπος καί ὑφαιρέω πᾶς ὁ ἄνθρωπος ’ , καί ὅς ἄνθρωπος περιπατέω ’ καί ἅπας ἄνθρωπος περιπατέω ’ . ὅταν δέ προγιγνώσκω εἰμί ὁ πρᾶγμα , καί ἀναφορά σημαίνω , τότε οὐκέτι ἰσοδυναμέω . εἰμί δέ χράω τις ἢ ὁ ποιητής ἢ ὁ ῥήτωρ εἶπον σύν ὁ ἄρθρον καί ὁ προσδιορισμός , ἢ μέτρον χάρις ἢ ῥυθμός ἀμφότερος κατά-χράω2 , ὥσπερ Δημοσθένης ἐν ὁ περι ὁ στέφανος εἶπον πέρνημι μέν εὔχομαι αἰτέω θεός πᾶς τε καί πᾶς ’ . εἰμί γάρ εἶπον ὗτος θεός ὁ ἄρθρον οὐ ἐσθίω αὐτός ἐπάγω καί ὁ καθόλου προσδιορισμός , φημί δή πᾶσις τε καί πᾶς ’ . Ἀμμώνιος δέ φημί ὅτι οὖον πάντως ὁ ἄρθρον ὁ δύναμις ἔχω ὁ προσδιορισμός ὁ καθόλου , καί οὗτος δῆλος ἐκ ὁ παρά Ὅμηρος λέγω θωρήσσω σύ κελεύω καρηκομόωντες φημί , ὅτι ὡς μή ἀρκέω ὁ ἄρθρον ἐπάγω ὁ ῾πανδυδίῃ᾿ . ὅθεν ὁ πλάνη ὁ Ἀγαμέμνων γίγνομαι . ἐγώ δέ λέγω ὅτι αὐτόθεν ἐκεῖ οὔτε κεῖμαι ὁ ἄρθρον καί εἰκότως ἐπάγω ὁ ῾πανσυδιος ’ ἤτοι ὁ καθόλου προσδιορισμός · ὁ γάρ απροσδιόριστος πρότασις ἰσοδυναμέω ὁ μερικός . ὥστε , καθά εἴρω , εἰμί μή ἀναφορά σημαίνω ὁ ἄρθρον πάντως ὁ καθόλου προσδιορισμός εἰσάγω , εἰμί μήτοι γε ἢ ῥυθμός χάρις ἢ μέτρον λαμβάνω . εἶπον δέ οὗτος ἐπί δόξα γυμνάζω ὁ λόγος καί ἐπιφέρω λέγω | ὅτι οὐδείς διαφέρω ἐπί δόξα καί ἐπί ὁ προφορικός λόγος ὁ αὐτός λέγω . ὁ γάρ προφορικός λόγος σύμβολος εἰμί ὁ ἐν ὁ Ψυχή πάθημα , καί ὡς ἔχω ἐπί ὁ δόξα , οὕτως ἔχω καί ἐπί ὁ προφορικός λόγος . εἶτα ἐπεί λαμβάνω ἐν ὁ τελευταῖος ἐπιχείρημα ὅτι ὁ ἐναντίος οὐδέποτε συναληθεύω , οἷος ὅς μή ἀγαθός κακός εἰμί ’ καί ὅς μή ἀγαθός οὐ ] ἀγαθός εἰμί ’ , ὡς εἰμί λέγω3 τις πρός αὐτός ὑποτίθημι δῆλος ὅτι ὁ ἐναντίος οὖον συναληθεύω κατασκευάζω αὐτός οὗτος συλλογιστικός ὅτι ὁ ἐναντίος ἀντίκειμαι , ὁ δέ ἀντίκειμαι ἀδύνατος ἅμα εἰμί , ὁ ἐναντίος ἄρα ἀδύνατος ἅμα εἰμί . οὗτος ὁ συμπέρασμα λαμβάνω ὡς πρότασις καί φημί εἰ ὁ ἐναντίος ἅμα ἀδύνατος εἰμί , οὗτος δέ περί ὅς εἶπον ἐνδέχομαι , ὁ οὐ ἀγαθός καί ὅς κακός , ἀδύνατος ἄρα οὗτος ἐναντίος εἶμαι . οὗτος εἶπον πέρας ὁ πάρειμι τίθημι πραγματεία . p . 23b32 ἔτι ὁμοίως ἔχω ὁ ὁ ἀγαθός ὅτι ἀγαθός καί ὁ ὁ μή ἀγαθός ὅτι οὐ ἀγαθός . ἰστέον ὅτι καί ἐνταῦθα , ὡς καί ἐν ὁ προλαμβάνω πρᾶξις εἶπον , κύριος μέν , ὡς παραδίδωμι , κατάφασις εἰμί οὗτος ὁ ἐκ μετάθεσις ἀόριστος ἔχω ὁ ὑπόκειμαι · αὐτός δέ λαμβάνω αὐτός ἀντί ἁπλόος ἀπόφασις . ὅθεν καλῶς ἐγώ εἴρω μηδείς οὗτος ὁ πρότασις κατά ὁ σημαίνω ἀλλήλων διαφέρω . p . 23b36 οὖον γάρ δή ὁ λέγω ὅτι κακός · ἅμα γάρ ἄν ποτός ἄγω ἀληθής . ὁ ποτέ εἶπον , ἐπεί ἐπί ὁ ἀδιάφορος ὁ μέν λέγω κακός ψεύδω , ἐπί δέ ὁ μοχθηρός ἔχω ἕξις ἀμφότερος ἀληθής . ἐν ὅς ὁ πρᾶξις . πληρόω σύν θεός ὁ περι ἑρμηνεία Ἀριστοτέλης εὐτυχής .