stephanus-grammar.ethnica-epitome stephanus_byz_meineke_1849_0139.3
1 . Λύκτον AV , Λίκτον R , Λυκίας B . 3 . Ἀρσινόης RV , Ἀρσινοίτης A , Ἀρσινίτης H . vide ad Νινόν . 6 . χώρα PpR , χωρίον AV . χώρα [ μεταξὺ ] τῶν B . 7 . τριακόσια inepte Strabonis libri . οἶνον V . 8 . Ἀρσυνόν M , ἀρσύνινον R , ἀρσύνινον V , ἀρσυσινόν A . ω' ] p . 645 . ubi de Chio insula agit : εἶτα Μέλανα ἄκρα , καθ' ἣν τὰ Ψέρα νῆσος ἀπὸ πεντήκοντα σταδίων τῆς ἄκρας — εἰδ' ἡ Ἀριονσία χώρα , τραχεῖα καὶ ἀλίμενος , σταδίων ὅσον τριακοσίων , οἶνον ἄριστον φέρουσα τῶν Ἑλληνικῶν . hinc viri docti , cum Arsysiam aliunde cognitam non haberent , apud Stephanum Ἀρσυσία ex Ἀριονσία corruptum esse suspicati sunt , non facturi opinor , si Arsyenum vinum simul cum Ariusio commemorari scivissent a Galeno ed . Kuhn . vol . 6 p . 276 . ἐπὶ δὲ τῆς Ἁσίας ἐκ μὲν τοῦ προτέρου ( γένοος ) Ἀεσβίος τε καὶ Ἀριούσιος , ἐκ δὲ τοῦ δευτέρου Τιτακαζηνός τε καὶ Ἀρσινῖνος ( Ἀρσυνρός ) . ibid . p . 335 . Σαβίνω δὲ καὶ Ἀδριανῷ Τιτακαζηνός τε καὶ Ἀρσινῖνος ( Ἀρσυνρός ) εὐίκασι . τούτων οὖν μετρίως παλαιωθέντων πίνειν χρή τοὺς πρεσβύτας ὅσοι μὴ πάνυ γε κεφαλὴν ἰσχυρὰν ἔχουσιν · οἷς δ' ἰσχυρά , τούτοις Φαλερινός τε καὶ Σουρρεντῖνος Ἀριούσιός τε καὶ Ἀεσβίος ἐπιτήδειοι . ib . p . 806 . ὅτι Τιβηνός ἐστι τοιοῦτος καὶ ὁ Ἀρσινῖνος ( Ἀρσυνρός ) καὶ μετ' αὐτοὺς ὁ Τιτακαζηνός . vol . 10 p . 483 . ὁ Σαβίνος μὲν ἐπὶ τῆς Ἰταλίας , Ἀρσινῖνος ( Ἀρσυνρός ) δὲ κατὰ τὴν Ἁσίαν . ib . p . 485 . ὁμοίως δὲ Ἀρσινῖνον ( Ἀρσυνόν ) τε καὶ Τιτακαζηνόν . ib . p . 833 . ἐπὶ τῆς Ἁσίας ὁ τε Τιβηνῖνος ( leg . Τιβηνός ) καὶ ὁ Τιτακαζηνός καὶ τρίτος μετ' αὐτοὺς ὁ Ἀρσινῖνος ( Ἀρσυνρός ) . vol . 11 p . 87 . ὁ Σαβίνος καὶ Ἀδριανός καὶ Ἀρσινῖνος ( Ἀρσυνρός ) . denique vol . 12 p . 517 . Τιτακαζηνός καὶ Ἀρσυνῖνος ( Ἀρσυνρός ) καὶ Ἀριούσιος . ex horum locorum comparatione hoc certe intelligitur rectissime apud Stephanum legi Ἀρσυσία , qui cum ad Strabonis fidem provocet , aut apud hunc Ἀρσυσία scriptum repperit pro eo quod nunc legitur Ἀριονσία , aut Ariusii et Arsyeni agri memoriam coniunxerat epitomatoris culpa obliteratam . diversos enim , quamquam sine dubio contiguos , fuisse agros e Galeno intelligitur , ut qui aliam vim Ariusio aliam
Lemmas: 1 . Λύκτος AV , λικτω R , Λύκιος B . 3 . Ἀρσινόη RV , αρσινοιταμος A , αρσινιος H . vide ad νίνον . 6 . χώρα PpR , χωρίον AV . χώρα [ μεταξύ ] ὁ B . 7 . τριακόσιοι inepte Strabonis libri . οἶνος V . 8 . Ἀρσυνόν M , ἀρσύνινον R , ἀρσύνινον V , αρσυσινομαι A . ᾠόν ] p . 645 . ubi de Chio insula agit : εἶτα Μέλας ἄκρος , κατά ὅς ὁ Ψέρα νῆσος ἀπό πεντήκοντα στάδιος ὁ ἄκρος — εἶδος ὁ Ἀριονσία χώρα , τραχύς καί ἀλίμενος , στάδιος ὅσος τριακόσιοι , οἶνος ἀγαθός φέρω ὁ Ἑλληνικός . hinc viri docti , cum Arsysiam aliunde cognitam non haberent , apud Stephanum αρσυθεος ex Ἀριονσία corruptum esse suspicati sunt , non facturi opinor , si Arsyenum vinum simul cum Ariusio commemorari scivissent a Galeno ed . Kuhn . vol . 6 p . 276 . ἐπί δέ ὁ Ἀσία ἐκ μέν ὁ πρότερος ( γένος ) Ἀεσβίος τε καί Ἀριούσιος , ἐκ δέ ὁ δύο Τιτακαζηνός τε καί αρσινινον ( Ἀρσυνρός ) . ibid . p . 335 . Σαβῖνος δέ καί ἀδριανός Τιτακαζηνός τε καί αρσινινον ( Ἀρσυνρός ) εὐίκασι . οὗτος οὖν μέτριος παλαιόω πίνω χρή ὁ πρεσβύτης ὅσος μή πάνυ γε κεφαλή ἰσχυρός ἔχω · ὅς δέ ἰσχυρός , οὗτος Φαλερῖνος τε καί Σουρρεντῖνος Ἀριούσιος τε καί Ἀεσβίος ἐπιτήδειος . ib . p . 806 . ὅτι Τιβηνός εἰμί τοιοῦτος καί ὁ αρσινινον ( Ἀρσυνρός ) καί μετά αὐτός ὁ Τιτακαζηνός . vol . 10 p . 483 . ὁ Σαβίνος μέν ἐπί ὁ Ἰταλία , αρσινινον ( Ἀρσυνρός ) δέ κατά ὁ Ἀσία . ib . p . 485 . ὁμοίως δέ Ἀρσινῖνον ( Ἀρσυνόν ) τε καί Τιτακαζηνός . ib . p . 833 . ἐπί ὁ Ἀσία ὁ τε Τιβηνῖνος ( leg . Τιβηνός ) καί ὁ Τιτακαζηνός καί τρίτος μετά αὐτός ὁ αρσινινον ( Ἀρσυνρός ) . vol . 11 p . 87 . ὁ Σαβίνος καί Ἀδριανός καί αρσινινον ( Ἀρσυνρός ) . denique vol . 12 p . 517 . Τιτακαζηνός καί αρσυνινον ( Ἀρσυνρός ) καί Ἀριούσιος . ex horum locorum comparatione hoc certe intelligitur rectissime apud Stephanum legi αρσυθεος , qui cum ad Strabonis fidem provocet , aut apud hunc αρσυθεος scriptum repperit pro eo quod nunc legitur Ἀριονσία , aut Ariusii et Arsyeni agri memoriam coniunxerat epitomatoris culpa obliteratam . diversos enim , quamquam sine dubio contiguos , fuisse agros e Galeno intelligitur , ut qui aliam vim Ariusio aliam