speusippus.fragmenta 187
Σπεύσιπος Φιλίππῳ . Ἀντίπατρος ὁ φέρων τὴν ἐπιστολὴν τὸ μὲν γένος ἐστὶ Μάγνης , γράφει δὲ Ἀθήνῃσι πάλαι τὰς Ἑλληνικὰς πράξεις · ἀδικεῖσθαι δέ φησιν ὑπό τινος ἐν Μαγνησίᾳ . Διάκουσον οὖν αὐτοῦ τὸ πρᾶγμα , καὶ βοήθησον , ὡς ἂν δύνῃ , καὶ προθυμότατα . Δικαίως δ’ ἃν αὐτῷ βοηθήσειας διὰ πολλά , καὶ διότι παρ’ ἡμῖν διαγνωσθέντος ἐν διατριβῇ τοῦ σοὶ πεμφθέντος ὑπὸ Ἰσοκράτους λόγου τότε , τὴν μὲν ὑπόθεσιν ἐπῄνεσε , τὸ δὲ παραλιπεῖν τὰς εἰς τὴν Ἑλλάδα γενομένας εὐεργεσίας ὑμῶν ἐνεκάλεσε . Πειράσομαι δ’ αὐτῶν εἰπεῖν ὀλίγας . Ἰσοκράτης μὲν γὰρ οὔτε τὰς εἰς τὴν Ἑλλάδα γενομένας εὐεργεσίας ὑπὸ σοῦ καὶ τῶν σῶν προγόνων δεδήλωκεν , οὔτε τὰς ὑπό τινων κατὰ σοῦ γεγενημένας διαβολὰς λέλυκεν , οὕτε Πλάτωνος ἐν τοῖς πρὸς σὲ πεμφθεῖσι λόγοις ἀπέσχηται . Καίτοι χρὴ πρῶτον μὲν τὴν ὑπάρχουσαν οἰκειότητα πρὸς τὴν ἡμετέραν πόλιν αὐτὸν μὴ λαθεῖν , ἀλλὰ ποιῆσαι καὶ τοῖς ἀπὸ σοῦ γενομένοις φανεράν . Ἡρακλῆς γάρ , ὄντος νόμου τὸ παλαιὸν ἡμῖν μηδένα ξένον μυεῖσθαι , βουληθεὶς μυεῖσθαι γίγνεται Πυλίου θετὸς υἱός . Τούτου δὲ ὄντος τοιούτου , τοὺς λόγους ἐξῆν Ἰσοκράτει λέγειν ὡς πρὸς πολίτην , ἐπειδὴ τὸ γένος ὑμῶν ἐστιν ἀφ’ Ἡρακλέους , μετὰ ταῦτα τὰς Ἀλεξάνδρου τοῦ σοῦ προγόνου , καὶ τῶν ἄλλων τὰς εἰς τὴν Ἑλλάδα γενομένας εὐεργεσίας ἐξαγγέλλειν . Νυνὶ δὲ ὥσπερ ἀποῤῥήτους συμφορὰς αὐτῶν κατασεσιώπηκεν . Ξέρξου γὰρ πρέσβεις ἐπὶ τὴν Ἐλλάδα πέμψαντος γῆν καὶ ὕδωρ αἰτήσοντας , Ἀλέξανδρος τοὺς μὲν πρέσβεις ἀπέκτεινεν · ὕστερον δέ , στασιαζόντων τῶν βαρβάρων , οἱ Ἕλληνες ἐπὶ τὴν ἡμετέραν Ἡράκλειαν ἀπήντησαν , Ἀλεξάνδρου δὲ τοῦ Ἀμύντου τὴν Θετταλῶν προδοσίαν τοῖς Ἕλλησι μηνύσαντος , ἀναζεύξαντες οἱ Ἕλληνες δ’ Ἀλέξανδρον ἐσώθησαν . Καίτοι τούτων χρὴ οὐ μόνον Ἡρόδοτον καὶ Δαμάστην μεμνῆσθαι τῶν εὐεργεσιῶν , ἀλλὰ καὶ τὸν ἐν ταῖς τέχναις ἀποφαινόμενον ἐκ τοῦ τῶν προγόνων ἐγκωμίου εὔνους δεῖν ποιῆσαι τοὺς ἀκροατάς . Προσήκει δὲ καὶ τὴν ἐν Πλαταιαῖς ἐπὶ Μαρδονίου γεγενημένην δηλῶσαι , καὶ τὰς ἑξῆς τούτου τὰς τῶν σῶν προγόνων εὐεργεσίας . Οὕτως γὰρ ἃν ὁ περὶ σοῦ γραφεὶς λόγος τῆς παρὰ τῶν Ἑλλήνων εὐνοίας ἔτυχε μᾶλλον , ἢ μηδὲν ἀγαθὸν περὶ τῆς ὑμετέρας βασιλείας εἰπόντος . Ἥν δὲ καὶ τὰ παλαίτερα διαλεχθῆναι τῆς Ἰσοκράτους ἡλικίας , τὸ δέ , εὐθαλῶς , ὥς φησιν αὐτός , ἀνθούσης τῆς διανοίας . Ἀλλὰ μὴν καὶ τὰς διαβολὰς ἐνῆν λῦσαι τὰς τὸ πλεῖστον ὑπ’ Ὀλυνθίων γιγνομένας . Τίς γὰρ ἂν οὕτως εὐήθη σε νομίσειεν , ὥστε σοι πολεμούντων Ἰλλυριῶν καὶ Θρᾳκῶν , ἔτι τε Ἀθηναίων καὶ Λακεδαιμονίων , καὶ ἄλλων Ἑλλήνων καὶ βαρβάρων , πόλεμον πρὸς Ὀλυνθίους ἐξενεγκεῖν ; Ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων οὐκ ἐν ἐπιστολῇ πρὸς σὲ μηκυντέον . Ἃ δέ ἐστιν οὐκ ἐμποδὼν τοῖς τυχοῦσιν εἰπεῖν , ἐκ πολλοῦ τε χρόνου τοῖς πᾶσι κατασεσιώπηται , συμφέρει δέ σοι πυθέσθαι , ταῦτά μοι δοκεῖ φράσειν , καὶ τούτων ἀξιώσειν εὐαγγέλια δικαίαν χάριν Ἀντιπάτρῳ παρὰ σοῦ δοθῆναι . Περὶ γὰρ τῆς γιγνομένης Ὀλυνθίοις χώρας , ὡς ἔστι τὸ παλαιὸν Ἡρακλειδῶν , ἀλλ’ οὐ Χαλκιδέων , ὁ φέρων τὴν ἐπιστολὴν μόνος καὶ πρῶτος ἀξιοπίστους μύθους εἴρηκεν . Τὸν αὐτὸν γάρ , φησι , τρόπον Νηλέα μὲν ἐν Μεσσήνῃ , Συλέα δὲ περὶ τὸν Ἀμφιπολιτικὸν τόπον ὑφ’ Ἡρακλέους ὑβριστὰς ὄντας ἀπολέσθαι , καὶ δοθῆναι παρακαταθήκην φυλάττειν , Νέστορι μὲν τῷ Νηλέως Μεσσήνην , Δικαίῳ δὲ τῷ Συλέως ἀδελφῷ τὴν Φυλλίδα χώραν · καὶ Μεσσήνην μὲν ὕστερον πολλαῖς γενεαῖς Κρεσφόντην κομίσασθαι , τὴν δὲ Ἀμφιπολῖτιν Ἡρακλειδῶν οὖσαν Ἀθηναίους καὶ Χαλκιδεῖς λαβεῖν . Ὡσαύτως ὑφ’ Ἡρακλέους ἀναιρεθῆναι κακούργους καὶ παρανόμους , Ἱπποκόωντα μὲν ἐν Σπάρτῃ τύραννον , Ἀλκυονέα δὲ ἐν Πολλήνῃ , καὶ Σπάρτην μὲν Τυνδάρεῳ , Ποτίδαιαν δὲ καὶ τὴν ἄλλην Παλλήνην Σιθῶνι τῷ Ποσειδῶνος παρακαταθέσθαι , καὶ τὴν μὲν Λακωνικὴν τοὺς Ἀριστοδήμου παῖδας ἐν ταῖς Ἡρακλειδῶν καθόδοις ἀπολαβεῖν , Παλλήνην δὲ Ἐρετριεῖς καὶ Κορινθίους , καὶ τοὺς ἀπὸ Τροίας Ἀχαιούς , Ἡρακλειδῶν οὖσαν κατασχεῖν . Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον ἐξαγγέλλει περὶ τὴν Τορωναίαν τοὺς Πρωτείδας τυράννους , Τμῶλον καὶ Τηλέγονον ὡς Ἡρακλῆς ἀνέλοι , καὶ περὶ Ἀμβρακίαν Κλείδην καὶ τοὺς Κλείδου παῖδας ἀποκτείνας , Ἀριστομάχῳ μὲν τῷ Σιθῶνος τὴν Τορωναίαν τηρεῖν προστάξειεν , ἣν Χαλκιδεῖς ὑμετέραν οὖσαν κατῴκισαν · Λαδίκῃ δὲ καὶ Χαράττῃ τὴν Ἀμβρακικὴν χώραν ἐγχειρίσειεν ἀξιῶν ἀποδοῦναι τὰς παρακαταθήκας τοῖς ἀπ’ αὐτοῦ γιγνομένοις . Ἀλλὰ μὴν καὶ τὰς ὑπογυίους Ἀλεξάνδρου τῆς Ἡδωνῶν χώρας κτήσεις Μακεδόνες πάντες ἴσασιν · καὶ ταῦτά ἐστιν οὐ προφάσεις Ἰσοκράτους , οὐδὲ ὀνομάτων ψόφος , ἀλλὰ λόγοι δυνάμενοι τὴν σὴν ἀρχὴν ὠφελεῖν . Ἐπειδὴ δὲ καὶ περὶ τῶν Ἀμφικτυονικῶν πραγμάτων δῆλος εἰ σπουδάζων , ἐβουλήθην σοι φράσαι μῦθον παρὰ Ἀντιπάτρου , τίνα τρόπον πρῶτον οἱ Ἀμφικτύονες συνέστησαν , καὶ πῶς ὄντες Ἀμφικτύονες Φλεγύαι μὲν ὑπὸ Ἀπόλλωνος Δρύοπες δὲ ὑπὸ Ἡρακλέους , Κρισσαῖοι δὲ ὑπὸ Ἀμφικτυόνων ἀνῃρέθησαν . Οὗτοί γὰρ πάντες Ἀμφικτύονες γενόμενοι τῶν ψήφων ἀφῃρέθησαν , ἕτεροι δὲ τὰς τούτων ψήφους λαβόντες τῆς τῶν Ἀμφικτυόνων συντελείας μετέσχον , ὧν ἐνίους σέ φησι μεμιμῆσθαι , καὶ λαβεῖν ἆθλον Πυθίοις τῆς εἰς Δελφοὺς στρατείας παρὰ τῶν Ἀμφικτυόνων τὰς δύο Φωκέων ψήφους . Ὧν ὁ τὰ παλαιὰ καινῶς , καὶ τὰ καινὰ παλαιῶς ἐπαγγελλόμενος διδάσκειν , λέγει νῦν οὔτε τὰς ἀρχαίας πράξεις , οὔτε τὰς ὑπὸ σοῦ νεωστὶ διαγωνισθείσας , οὔτε τὰς τοῖς χρόνοις μεταξὺ γενομένας μεμύθευκε . Καίτοι δοκεῖ τὰς μὲν οὐκ ἀκηκοέναι , τὰς δὲ οὐκ εἰδέναι , τῶν δὲ ἐπιλελῆσθαι . Πρὸς δὲ τούτοις ἐπὶ πράξεις σε δικαίας παρακαλῶν ὁ σοφιστής , τὴν μὲν Ἀλκιβιάδου φυγὴν καὶ κάθοδον ἐπαινῶν , ἐν παραδείγματι δεδήλωκε , τὰ δὲ μείζω καὶ καλλίω πράγματα τῷ πατρί σου πραχθέντα παρέλιπεν . Ἀλκιβιάδης μὲν γὰρ ἐπ’ ἀσεβείᾳ φυγών , καὶ πλεῖστα τὴν πατρίδα τὴν αὐτοῦ κακῶς ποιήσας , εἰς αὐτὴν κατῆλθεν · Ἀμύντας δὲ πὲρ βασιλείας στάσει νικηθεὶς βραχὺν χρόνον ὑποχωρήσας , μετὰ ταῦτα πάλιν Μακεδονίας ἦρξεν . Εἶθ’ ὁ μὲν πάλιν φυγὼν αἰσχρῶς τὸν βίον ἐτελεύτησεν , ὁ δὲ σὸς πατὴρ βασιλεύων κατεγήρασεν . Παρήνεγκε δέ σοι καὶ τὴν Διονυσίου μοναρχίαν , ὥσπερ προσῆκόν σοι τοὺς ἀσεβεστάτους , ἀλλ’ οὐ τοὺς σπουδαιοτάτους μιμήσασθαι , καὶ ζηλωτὴν τῶν κακίστων , ἀλλ’ οὐ τῶν δικαιοτάτων γενέσθαι . Καί φησι μὲν ἐν ταῖς τέχναις προσήκειν οἰκεῖα καὶ γνώριμα τὰ παραδείγματα φέρειν · ὀλιγωρήσας δὲ τῆς τέχνης , ἀλλοτρίοις καὶ τοῖς αἰσχίστοις , καὶ τοῖς πρὸς τὸν λόγον ὡς ἐναντιωτάτοις παραδείγμασι χρῆται . Καίτοι πάντων καταγελαστότατα τοιαῦτα γράφων χαριέντως ἀμύνασθαί φησι τῶν μαθητῶν τοὺς ἐπιτιμῶντας . Οἱ δὲ χειρωθέντες ὑπὸ τῶν αὐτῷ πλησιαζόντων ἀκμαζόντων τῆς ῥητορικῆς τῇ δυνάμει , καὶ παρὰ ταῦτα οὐδὲν ἔχοντες εἰπεῖν οὕτως ἐπῄνεσαν τὸν λόγον , ὥστε τὸ πρωτεῖον τῶν λόγων τῷ λόγῳ τούτῳ δεδώκασι . Καταμάθοις δ’ ἂν ἐν βραχεῖ τὴν Ἰσοκράτους ἱστορίαν ἐξ ὧν Κυρηναίους μὲν ποιεῖ τοὺς ἀκούοντας ἀποίκους Λακεδαιμονίων , τὸν δὲ Ποντικὸν ἀπέδειξε τῆς αὐτοῦ σοφίας διάδοχον , οὗ σὺ πολλοὺς τεθεαμένος σοφιστὰς βδελυρώτερον οὐχ ἑώρακας . Πυνθάνομαι δὲ καὶ Θεόπομπον παρ' ὑμῖν μὲν εἶναι πάνυ ψυχρόν , περὶ δὲ Πλάτωνος βλασφημεῖν , καὶ ταῦτα , ὥσπερ οὐ Πλάτωνος τὴν ἀρχὴν τῆς ἀρχῆς ἐπὶ Περδίκκα κατασκευάσαντος καὶ διὰ τέλους χαλεπῶς φέροντος , εἴ τι γίγνοιτο παρ’ ὑμῖν ἀνήμερον ἢ μὴ φιλάδελφον . Ἵνα οὖν Θεόπομπος παύσηται τραχὺς ὤν , κέλευσον Ἀντίπατρον παραναγνῶναι τῶν ἑλληνικῶν πράξεων αὐτῷ , καὶ γνώσεται Θεόπομπος δικαίως μὲν ὑπὸ πάντων ἐξαλειφόμενος , ἀδίκως δὲ παρὰ σοῦ χορηγίας τυγχάνων . Ὁμοίως δὲ καὶ Ἰσοκράτης , ἐπειδὴ νέος μὲν ὢν εἰς τὸν δῆμον μετὰ Τιμοθέου καθ’ ὑμῶν ἐπιστολὰς αἰσχρὰς ἔγραψε , νυνὶ δὲ πρεσβύτης ὢν ὥσπερ ἀγνοῶν , ἢ φθονῶν τὰ πλεῖστα τῶν ὑμῖν ὑπαρχόντων ἀγαθῶν παραλέλοιπεν · ἀπέσταλκε δέ σοι λόγον , ὃν τὸ μὲν πρῶτον ἔγραψεν Ἀγησιλάῳ , μικρὰ διασκευάσας ὕστερον ἐπώλει τῷ Σικελίας τυράννῳ Διονυσίῳ · τὸ δὲ τρίτον τὰ μὲν ἀφελών , τὰ δὲ προσθεὶς ἐμνήστευσεν Ἀλεξάνδρῳ τῷ Θετταλῷ · τὸ δὲ τελευταῖον νῦν πρὸς σὲ γλίσχρως αὐτὸν ἐπηκόντισεν . Βουλοίμην δ’ ἂν χωρῆσαι τὸ βυβλίον ἀναμνῆσαι τὰς ἐν τῷ λόγῳ πρὸς σὲ πεμφθείσας ὑπ' αὐτοῦ προφάσεις . Ἐπὶ μὲν γὰρ Ἀμφιπόλεώς φησι κωλῦσαι τὴν γενομένην εἰρήνην γράψαι λόγον ὑπὲρ τῆς Ἡρακλέους ἀθανασίας , ὕστερον δὲ αὐτῷ σοι φράσειν . Ὑπὲρ ἐνίων δὲ διὰ τὴν ἡλικίαν ὁμολογῶν μαλακώτερον γράφειν , συγγνώμης ἀξιοῖ τυχεῖν · μὴ θαυμάζειν δέ , εἰ καί πως ἀναγνοὺς ὁ Ποντικὸς ἀμβλύτερον καὶ φαυλότερον ποιεῖ φαίνεσθαι τὸν λόγον · τὸν Πέρσην δὲ ὡς καταστρατηγήσεις αὐτὸν εἰδέναι σέ φησιν . Ἀλλὰ γὰρ τὰς λοιπὰς σκήψεις γράψοντα ἐπιλείπει με τὸ βυβλίον · τοσαύτην ἡμῖν σπάνιν βυβλίων βασιλεὺς Αἴγυπτον λαβὼν πεποίηκεν . Ἔῤῥωσο , καὶ Ἀντιπάτρου διὰ ταχέων ἐπιμεληθεὶς πρὸς ἡμᾶς αὐτὸν ἀπόστειλον .
Lemmas: σπευσιπους Φίλιππος . Ἀντίπατρος ὁ φέρω ὁ ἐπιστολή ὁ μέν γένος εἰμί Μάγνης , γράφω δέ Ἀθῆναι πάλαι ὁ Ἑλληνικός πρᾶξις · ἀδικέω δέ φημί ὑπό τις ἐν Μαγνησία . διακούω οὖν αὐτός ὁ πρᾶγμα , καί βοηθέω , ὡς ἄν δύναμαι , καί πρόθυμος . δίκαιος δέ ὅς αὐτός βοηθέω διά πολύς , καί διότι παρά ἐγώ διαγιγνώσκω ἐν διατριβή ὁ σύ πέμπω ὑπό Ἰσοκράτης λόγος τότε , ὁ μέν ὑπόθεσις ἐπαινέω , ὁ δέ παραλείπω ὁ εἰς ὁ Ἑλλάς γίγνομαι εὐεργεσία σύ ἐγκαλέω . πειράζω δέ αὐτός λέγω ὀλίγος . Ἰσοκράτης μέν γάρ οὔτε ὁ εἰς ὁ Ἑλλάς γίγνομαι εὐεργεσία ὑπό σύ καί ὁ σός πρόγονος δηλόω , οὔτε ὁ ὑπό τις κατά σύ γίγνομαι διαβολή λύω , ἵημι Πλάτων ἐν ὁ πρός σύ πέμπω λόγος ἀπέχω . καίτοι χράω πρῶτος μέν ὁ ὑπάρχω οἰκειότης πρός ὁ ἡμέτερος πόλις αὐτός μή λανθάνω , ἀλλά ποιέω καί ὁ ἀπό σύ γίγνομαι φανερός . Ἡρακλῆς γάρ , εἰμί νόμος ὁ παλαιός ἐγώ μηδείς ξένος μυέω , βούλομαι μυέω γίγνομαι Πύλιος θετός γιός . Τοῦτος δέ εἰμί τοιοῦτος , ὁ λόγος ἔξεστι Ἰσοκράτης λέγω ὡς πρός πολίτης , ἐπεί ὁ γένος σύ εἰμί ἀπό Ἡρακλῆς , μετά οὗτος ὁ Ἀλέξανδρος ὁ σός πρόγονος , καί ὁ ἄλλος ὁ εἰς ὁ Ἑλλάς γίγνομαι εὐεργεσία ἐξαγγέλλω . νυνί δέ ὥσπερ ἀπόρρητος συμφορά αὐτός κατασιωπάω . Ξέρξης γάρ πρέσβυς ἐπί ὁ Ἐλλάς πέμπω γῆ καί ὕδωρ αἰτέω , Ἀλέξανδρος ὁ μέν πρέσβυς ἀποκτείνω · ὕστερον δέ , στασιάζω ὁ βάρβαρος , ὁ Ἕλλην ἐπί ὁ ἡμέτερος Ἡράκλεια ἀπαντάω , Ἀλέξανδρος δέ ὁ Ἀμύντας ὁ Θεσσαλός προδοσία ὁ Ἕλλην μηνύω , ἀναζεύγνυμι ὁ Ἕλλην δέ Ἀλέξανδρος εἰσωθέω . καίτοι οὗτος χράω οὐ μόνος Ἡρόδοτος καί Δαμάστης μιμνήσκω ὁ εὐεργεσία , ἀλλά καί ὁ ἐν ὁ τέχνη ἀποφαίνω ἐκ ὁ ὁ πρόγονος ἐγκώμιον εὔνους δεῖ ποιέω ὁ ἀκροατής . προσήκω δέ καί ὁ ἐν Πλάταια ἐπί Μαρδόνιος γίγνομαι δηλόω , καί ὁ ἑξῆς οὗτος ὁ ὁ σός πρόγονος εὐεργεσία . οὕτως γάρ ὅς ὁ περί σύ γράφω λόγος ὁ παρά ὁ Έλληνας εὔνοια τυγχάνω μᾶλλον , ἢ μηδείς ἀγαθός περί ὁ ὑμέτερος βασίλεια λέγω . ὅς δέ καί ὁ παλαιός διαλέγω ὁ Ἰσοκράτης ἡλικία , ὁ δέ , εὐθαλής , ὅς φημί αὐτός , ανθός ὁ διάνοια . ἀλλά μήν καί ὁ διαβολή ἔνειμι λύω ὁ ὁ πλεῖστος ὑπό Ὀλύνθιος γίγνομαι . Τῖς γάρ ἄν οὕτως εὐήθης σύ νομίζω , ὥστε σύ πολεμέω Ἰλλυριός καί Θρᾷξ , ἔτι τε Ἀθηναῖος καί Λακεδαιμόνιος , καί ἄλλος Έλληνας καί βάρβαρος , πόλεμος πρός Ὀλύνθιος ἐκφέρω ; ἀλλά περί μέν οὗτος οὐ ἐν ἐπιστολή πρός σύ μηκυντέον . ὅς δέ εἰμί οὐ ἐμποδών ὁ τυγχάνω λέγω , ἐκ πολύς τε χρόνος ὁ πᾶς κατασιωπάω , συμφέρω δέ σύ πυνθάνομαι , οὗτος ἐγώ δοκέω φράζω , καί οὗτος ἀξιόω εὐαγγέλιον δίκαιος χάρις Ἀντίπατρος παρά σύ δίδωμι . περι γάρ ὁ γίγνομαι Ὀλύνθιος χώρα , ὡς εἰμί ὁ παλαιός Ἡρακλείδης , ἀλλά οὐ Χαλκιδεύς , ὁ φέρω ὁ ἐπιστολή μόνος καί πρῶτος ἀξιόπιστος μῦθος λέγω . ὁ αὐτός γάρ , φημί , τρόπος Νηλεύς μέν ἐν Μεσσήνη , Συλέα δέ περί ὁ αμφιπολιτικος τόπος ὑπό Ἡρακλῆς ὑβριστής είμαι ἀπόλλυμι , καί δίδωμι παρακαταθήκη φυλάσσω , Νέστωρ μέν ὁ Νηλεύς Μεσσήνη , Δίκαιος δέ ὁ Σύλευς ἀδελφός ὁ Φυλλίς χώρα · καί Μεσσήνη μέν ὕστερον πολύς γενεά Κρεσφόντης κομίζω , ὁ δέ αμφιπολιος Ἡρακλείδης εἰμί Ἀθηναῖος καί Χαλκιδεύς λαμβάνω . ὡσαύτως ὑπό Ἡρακλῆς ἀναιρέω κακοῦργος καί παράνομος , Ἱπποκόων μέν ἐν Σπάρτη τύραννος , Ἀλκυονεύς δέ ἐν Πολλήνῃ , καί Σπάρτη μέν Τυνδάρεως , Ποτίδαια δέ καί ὁ ἄλλος Παλλήνη Σιθών ὁ Ποσειδῶν παρακατατίθεμαι , καί ὁ μέν Λακωνικός ὁ Ἀριστόδημος παῖς ἐν ὁ Ἡρακλείδης κάθοδος ἀπολαμβάνω , Παλλήνη δέ Ἐρετριεύς καί Κορίνθιος , καί ὁ ἀπό Τροία Ἀχαιός , Ἡρακλείδης εἰμί κατασχάω . ὁ αὐτός δέ τρόπος ἐξαγγέλλω περί ὁ Τορωναῖος ὁ πρωτειδαις τύραννος , Τμῶλος καί Τηλέγονος ὡς Ἡρακλῆς ἀναιρέω , καί περί Ἀμβρακία Κλείδης καί ὁ Κλείδου παῖς ἀποκτείνω , Ἀριστόμαχος μέν ὁ Σιθών ὁ Τορωναῖος τηρέω προστάσσω , ὅς Χαλκιδεύς ὑμέτερος εἰμί κατοικίζω · Λαδίκη δέ καί Καράττης ὁ Ἀμβρακικός χώρα ἐγχειρίζω ἄξιος ἀποδίδωμι ὁ παρακαταθήκη ὁ ἀπό αὐτός γίγνομαι . ἀλλά μήν καί ὁ ὑπόγυιος Ἀλέξανδρος ὁ Ἠδῶνες χώρα κτῆσις Μακεδών πᾶς οἶδα · καί οὗτος εἰμί οὐ πρόφασις Ἰσοκράτης , οὐδέ ὄνομα ψόφος , ἀλλά λόγος δύναμαι ὁ σός ἀρχή ὠφελέω . Ἐπειδή δέ καί περί ὁ Ἀμφικτυονικός πρᾶγμα δῆλος εἰμί σπουδάζω , βούλομαι σύ φράζω μῦθος παρά Ἀντίπατρος , τίς τρόπος πρῶτος ὁ Ἀμφικτύονες συνίστημι , καί πῶς ο Ἀμφικτύονες Φλεγύαι μέν ὑπό Ἀπόλλων Δρύοπες δέ ὑπό Ἡρακλῆς , Κρισαῖος δέ ὑπό Ἀμφικτύων ἀναιρέω . οὗτος γάρ πᾶς Ἀμφικτύονες γίγνομαι ὁ ψῆφος ἀφαιρέω , ἕτερος δέ ὁ οὗτος ψῆφος λαμβάνω ὁ ὁ Ἀμφικτύων συντέλεια μετέχω , ὅς ἔνιοι σύ φημί μιμέομαι , καί λαμβάνω ἆθλον Πύθιος ὁ εἰς Δελφοί στρατεία παρά ὁ Ἀμφικτύων ὁ δύο Φωκεύς ψῆφος . ὅς ὁ ὁ παλαιός καινός , καί ὁ καινός παλαιός ἐπαγγέλλω διδάσκω , λέγω νῦν οὔτε ὁ ἀρχαῖος πρᾶξις , οὔτε ὁ ὑπό σύ νεωστί διαγωνίζομαι , οὔτε ὁ ὁ χρόνος μεταξύ γίγνομαι μυθεύω . καίτοι δοκέω ὁ μέν οὐ ἀκούω , ὁ δέ οὐ οἶδα , ὁ δέ ἐπιλανθάνω . πρός δέ οὗτος ἐπί πρᾶξις σύ δίκαιος παρακαλέω ὁ σοφιστής , ὁ μέν Ἀλκιβιάδης φυγή καί κάθοδος ἐπαινέω , ἐν παράδειγμα δηλόω , ὁ δέ μέγας καί καλός πρᾶγμα ὁ πατήρ σύ πράσσω παραλείπω . Ἀλκιβιάδης μέν γάρ ἐπί ἀσέβεια φεύγω , καί πλεῖστος ὁ πατρίς ὁ αὐτός κακῶς ποιέω , εἰς αὐτός κατέρχομαι · Ἀμύντας δέ περ βασίλεια στάσις νικάω βραχύς χρόνος ὑποχωρέω , μετά οὗτος πάλιν Μακεδονία ἄρχω . εἶτα ὁ μέν πάλιν φεύγω αἰσχρός ὁ βίος τελευτάω , ὁ δέ σός πατήρ βασιλεύω καταγηράσκω . παραφέρω δέ σύ καί ὁ Διονύσιος μοναρχία , ὥσπερ προσήκω σύ ὁ ἀσεβής , ἀλλά οὐ ὁ σπουδαῖος μιμέομαι , καί ζηλωτός ὁ κακός , ἀλλά οὐ ὁ δίκαιος γίγνομαι . καί φημί μέν ἐν ὁ τέχνη προσήκω οἰκεῖος καί γνώριμος ὁ παράδειγμα φέρω · ὀλιγωρέω δέ ὁ τέχνη , ἀλλότριος καί ὁ αἰσχρός , καί ὁ πρός ὁ λόγος ὡς ἐναντίος παράδειγμα χράω . καίτοι πᾶς καταγέλαστος τοιοῦτος γράφω χαρίεις ἀμύνω φημί ὁ μαθητής ὁ ἐπιτιμάω . ὁ δέ χειρόω ὑπό ὁ αὐτός πλησιάζω ἀκμάζω ὁ ῥητορικός ὁ δύναμις , καί παρά οὗτος οὐδείς ἔχω εἶπον οὕτως ἐπαινέω ὁ λόγος , ὥστε ὁ πρωτεῖον ὁ λόγος ὁ λόγος οὗτος δίδωμι . καταμανθάνω δέ ἄν ἐν βραχύς ὁ Ἰσοκράτης ἱστορία ἐκ ὅς Κυρηναῖος μέν ποιέω ὁ ἀκούω ἄποικος Λακεδαιμόνιος , ὁ δέ Ποντικός ἀποδείκνυμι ὁ αὐτός σοφία διάδοχος , ὅς σύ πολύς θεάομαι σοφιστής βδελυρός οὐ ὁράω . πυνθάνομαι δέ καί Θεόπομπος παρά σύ μέν ἔρχομαι πάνυ ψυχρός , περί δέ Πλάτων βλασφημέω , καί οὗτος , ὥσπερ οὐ Πλάτων ὁ ἀρχή ὁ ἀρχή ἐπί Περδίκκας κατασκευάζω καί διά τέλος χαλεπός φέρω , εἰμί τίς γίγνομαι παρά σύ ἀνήμερος ἢ μή φιλάδελφος . ἵνα οὖν Θεόπομπος παύω τραχύς εἰμί , κελεύω Ἀντίπατρος παραναγιγνώσκω ὁ Ἑλληνικός πρᾶξις αὐτός , καί γιγνώσκω Θεόπομπος δίκαιος μέν ὑπό πᾶς εξαλείφω , ἄδικος δέ παρά σύ χορηγία τυγχάνω . Ὅμοιος δέ καί Ἰσοκράτης , ἐπεί νέος μέν εἰμί εἰς ὁ δῆμος μετά Τιμόθεος κατά σύ ἐπιστολή αἰσχρός γράφω , νυνί δέ πρεσβύτης εἰμί ὥσπερ ἀγνοέω , ἢ φθονέω ὁ πλεῖστος ὁ σύ ὑπάρχω ἀγαθός παραλείπω · ἀποστέλλω δέ σύ λόγος , ὅς ὁ μέν πρῶτος γράφω Ἀγησίλαος , μικρός διασκευάζω ὕστερον πωλέω ὁ Σικελία τύραννος Διονύσιος · ὁ δέ τρίτος ὁ μέν ἀφαιρέω , ὁ δέ προστίθημι μνηστεύω Ἀλέξανδρος ὁ Θεσσαλός · ὁ δέ τελευταῖος νῦν πρός σύ γλίσχρος αὐτός ἐπακοντίζω . βούλομαι δέ ἄν χωρέω ὁ βιβλίον ἀναμιμνήσκω ὁ ἐν ὁ λόγος πρός σύ πέμπω ὑπό αὐτός πρόφασις . ἐπί μέν γάρ Ἀμφίπολις φημί κωλύω ὁ γίγνομαι εἰρήνη γράφω λόγος ὑπέρ ὁ Ἡρακλῆς ἀθανασία , ὕστερον δέ αὐτός σύ φράζω . ὑπέρ ἔνιοι δέ διά ὁ ἡλικία ὁμολογέω μαλακός γράφω , συγγνώμη ἀξιόω τυγχάνω · μή θαυμάζω δέ , εἰμί καί πως ἀναγιγνώσκω ὁ Ποντικός ἀμβλύς καί φαῦλος ποιέω φαίνω ὁ λόγος · ὁ Πέρσης δέ ὡς καταστρατηγώ αὐτός οἶδα σύ φημί . ἀλλά γάρ ὁ λοιπός σκῆψις γράφω ἐπιλείπω ἐγώ ὁ βιβλίον · τοσοῦτος ἐγώ σπάνις βιβλίον βασιλεύς Αἴγυπτος λαμβάνω ποιέω . ῥώννυμι , καί Ἀντίπατρος διά ταχύς ἐπιμελέομαι πρός ἐγώ αὐτός ἀποστέλλω .