soranus.gynaeciorum-libri-iv 1.9
34 . Ἐπεὶ τέκνων ἕνεκα καὶ διαδοχῆϲ , ἀλλ᾿ οὐχὶ ψιλῆϲ ἡδυπαθείαϲ οἱ πολλαὶ γάμοιϲ ϲυγκαταζεύγνυνται , παντελῶϲ 〈 δ᾿ 〉 ἐϲτὶν ἄτοπον περὶ μὲν τῆϲ προγονικῆϲ αὐτῶν εὐγενείαϲ ἐξετάζειν καὶ τῆϲ τῶν χρη - μάτων περιουϲίαϲ , περὶ δὲ τοῦ πότερον δύνανται ϲυλλαμβάνειν ἢ μή , καὶ εἰ πρὸϲ τὸ τίκτειν εὐφυῶϲ ἔχουϲιν ἢ οὖ , ἀνεξέταϲτον ἀπολιπεῖν , δεόντωϲ τὸν περὶ τοῦ προκειμένου ποιούμεθα λόγον . εὐφυῶϲ δὴ πρὸϲ ϲύλληψιν διακεῖϲθαι ϲημειωτέον τὰϲ ἀπὸ πεντεκαιδεκαετοῦϲ ἡλικίαϲ ἕωϲ τεϲϲαρακονταετοῦϲ κατὰ τὸ πλεῖϲτον · μήθ᾿ οἶον ἀνδρώδειϲ καὶ πυκνὰϲ καὶ καταπαγίουϲ [ ἢ καταπιμέλουϲ εἶναι ] μήτε ἄγαν ἐκλελυ - μέναϲ καὶ καθύγρουϲ , 〈 ὥϲτε 〉 καὶ τὴν ὑϲτεραν ἐμφερῆ τοῖϲ ὅλοιϲ 〈 ϲώμαϲιν 〉 ὑπάρχουϲαν ἢ διὰ πολλὴν ϲκληρίαν 〈 ἀρχὴν 〉 μὴ δέχεϲθαι ῥᾳδίωϲ τὴν πρόϲφυϲιν τοῦ ϲπέρματοϲ ἢ δι᾿ ὑπερτεταμένην ἔκλυϲιν καὶ ἀτονίαν 〈 αὐτὸ πάλιν ἀφιέναι 〉 · καὶ μήτε κάθυγρον τὴν μήτραν ἐχούϲαϲ μήτ᾿ αὐχμηρὰν μηδ᾿ ἄγαν εὔπορον ἢ πάλιν ἐϲφιγμένην , εὐτάκτωϲ δὲ καθαιρομέναϲ καὶ οὐ διά τινοϲ ὑγραϲίαϲ ἢ ἰχώρων ἑτερο - γενῶν , αἴματοϲ δέ , καὶ τούτου μήτε ἄγαν πολλοῦ μήτε πάλιν [ ἄγαν ] παντελῶϲ ὀλίγου · καὶ τὸ ϲτόμιον τῆϲ ὑϲτέραϲ ἐχούϲαϲ προκοπώτερον μᾶλλον καὶ κατ᾿ εὐθύ κείμενον ( καὶ γὰρ φύϲει παρεγκεκλικὸϲ καὶ πορ - ρωτέρω τοῦ γυναικείου κόλπου κείμενον πρὸϲ ἐπιϲπαϲμὸν καὶ παρα - δοχὴν τοῦ ϲπέρματοϲ ἀφυέϲτερον ) · καὶ τὰϲ εὐμαρῶϲ πεττούϲαϲ τὴν τροφὴν καὶ μὴ καθυγραινομέναϲ διηνεκῶϲ τὴν κοιλίαν , εὐϲταθεῖϲ δὲ τὴν διάνοιαν καὶ ἱλαράϲ ( καὶ γὰρ αἱ ϲυνεχεῖϲ ἀπεψίαι * τοῖϲ ϲυλλαμ - βανομένοιϲ ἀνθίϲτανται , καὶ ῥευματιϲμὸϲ τῆϲ κοιλίαϲ ἐξίει τὸ κρατού - μένον δυϲέργητον , 〈 τὸ δ᾿ 〉 ἐπίλυπόν τε καὶ θυμικὸν τῆϲ ψυχῆϲ 〈 διὰ 〉 τὴν ταραχὴν τοῦ πνεύματοϲ ἀπωθεῖ τὸ ϲυλλαμβανόμενον ) . 35 . οἱ δὲ καὶ τὰϲ μήτε χαρὰϲ μήτε λύπαϲ τοῖϲ ὄμμαϲιν 〈 ἐμφαι - νούϲαϲ καὶ τὰϲ 〉 δὲ τῷ χρώματι ταχέωϲ τρεπομέναϲ , καὶ μάλιϲτα ἐπὶ τῶν μελανώτερον , ἀνεπιτηδειοτέραϲ ἔλεξαν · πολλὴν γὰρ εἶναι θερμαϲίαν ἐπὶ τούτων τῆϲ ὀρέξεωϲ τρέπουϲαν καὶ μελαίνουϲαν , δι᾿ ἢν καὶ τρόπῳ τινὶ τὸ ϲπέρμα φρυγόμενον ἐξαφανίζεϲθαι . βεβαιοτέρα δὲ 〈 καὶ 〉 πρώτι ϲημείωϲίϲ ἐϲτιν , 〈 ὣϲ φηϲιν 〉 Διοκλῆϲ , δύναϲθαι ϲυλλαμβάνειν τὰϲ κατ᾿ ὀϲφν καὶ λαγόναϲ εὐϲάρκουϲ , πλατυτέραϲ , φακώδειϲ , πυρράϲ , ἀρρενω - πούϲ , ἀγόνουϲ τὰϲ ἐναντίαϲ δὲ πάλιν · ἀτρόφουϲ , ἰϲχνὰϲ ἢ καταπιμέλουϲ , πρεϲβυτέραϲ λίαν ἢ νέαϲ . μάλιϲτα δὲ προϲέχει ϲημειώϲει τῇ διὰ τῶν προϲθέτων , οἱον ῥητίνηϲ , πηγάνου , ϲκόρδου , καρδάμου , καριάνδρου · εἰ μὲν γὰρ ἡ ποιότηϲ προϲτεθέντων αὐτῶν μέχρι τοῦ ϲτόματοϲ ἀναφἐ - ροιτο , δύναϲθαί φηϲιν ϲυλλαμβάνειν αὐτάϲ , εἰ δὲ μή , τοὐναντίον , εὐήνωρ δὲ καὶ Εὐρυφῶν ἐπὶ δίφρου μαιωτικοῦ καθίϲαντεϲ τοῖϲ αὐτοῖϲ ὑπεθυμίαϲαν . ἄπερ ψευδῆ · καὶ γὰρ οὐκ εὔϲαρκοϲ κατ᾿ ὀϲφὺν οὐϲα ϲυνέλαβε , τὰ προϲτεθέντα δὲ καὶ εἰλητικὰ καὶ [ ἡ ] διὰ τῶν λόγῳ θεωρητῶν ἀναδοθήϲεται πόρων , 〈 εἰ 〉 καὶ μὴ δυνηθήϲεταί τιϲ ϲυλλαμ - βάνειν . ὁ γοῦν Ἀϲκληπιάδηϲ φηϲὶν ἐπιτιθεμένηϲ τῆϲ διὰ πηγάνου κηρωτῆϲ ἑλκωμένῳ τὰ ϲκέλη ἀντίληψιν τῷ κάμνοντι [ ἡ ] γενέϲθαι τῆϲ ποιότητοϲ κατὰ διάδοϲιν . ἐν τῷ καθόλου δὲ ζητητέον τὰϲ κατὰ φύϲιν ἐχούϲαϲ τῷ τε ὅλῳ ϲώματι καὶ τῇ ὑϲτέρᾳ . καθάπερ γὰρ οὐδὲ λυπρὸν χωρίον τελειοῖ ϲπέρματα καὶ φυτά , τῇ δὲ παρ᾿ ἑαυτοῦ κακίᾳ καὶ τὰϲ ἀρετὰϲ τῶν φυτῶν τε καὶ ϲπερμάτων ἀπόλλυϲιν , οὕτω καὶ τὰ ϲώματα τὰ τῶν θηλειῶν παρὰ φύϲιν διακείμενα οὐ κρατεῖ τῶν μεθιεμένων εἰϲ αὐτὰ ϲπερμάτων , ἀλλὰ τῇ παρ᾿ ἑαυτῶν κακίᾳ ϲυννοϲεῖν ἢ καὶ ἀπόλλυϲθαι ταῦτα ἀναγκάζει . |
Lemmas: 34 . ἐπεί τέκνον ἕνεκα καί διαδοχή , ἀλλά οὐ ψιλός ἡδυπάθεια ὁ πολύς γάμος συγκαταζεύγνυμι , παντελῶς 〈 δέ 〉 εἰμί ἄτοπος περί μέν ὁ προγονικός αὐτός εὐγένεια ἐξετάζω καί ὁ ὁ χρή - Μάτων περιουσία , περί δέ ὁ πότερος δύναμαι συλλαμβάνω ἢ μή , καί εἰμί πρός ὁ τίκτω εὐφυής ἔχω ἢ οὖον , ἀνεξέταστος ἀπολείπω , δήω ὁ περί ὁ πρόκειμαι ποιέω λόγος . εὐφυής δή πρός σύλληψις διάκειμαι σημειωτέος ὁ ἀπό πεντεκαιδεκαετής ἡλικία ἠώς τεσσαρακονταετής κατά ὁ πλεῖστος · μήτε οἶος ἀνδρώδης καί πυκνός καί καταπάγιος [ ἢ καταπίμελος εἰμί ] μήτε ἄγαν ἐκλύω - Μένας καί κάθυγρος , 〈 ὥστε 〉 καί ὁ ὕστερος ἐμφερής ὁ ὅλος 〈 σῶμα 〉 ὑπάρχω ἢ διά πολύς σκληρία 〈 ἀρχή 〉 μή δέχομαι ῥᾳδίως ὁ πρόσφυσις ὁ σπέρμα ἢ διά ὑπερτείνω ἔκλυσις καί ἀτονία 〈 αὐτός πάλιν ἀφίημι 〉 · καί μήτε κάθυγρος ὁ μήτρα ἔχω μήτε αὐχμηρός μηδέ ἄγαν εὔπορος ἢ πάλιν σφίγγω , εὔτακτος δέ καθαίρω καί οὖον διά τις ὑγρασία ἢ ἰχώρ έτερος - γένος , αἶμα δέ , καί οὗτος μήτε ἄγαν πολύς μήτε πάλιν [ ἄγαν ] παντελῶς ὀλίγος · καί ὁ στόμιον ὁ ὕστερος ἔχω προκόπος μᾶλλον καί κατά εὐθύς κεῖμαι ( καί γάρ φύσις παρεγκλίνω καί πούς - ρωτέρω ὁ γυναικεῖος κόλπος κεῖμαι πρός ἐπισπασμός καί παρά - δοχή ὁ σπέρμα ἀφυής ) · καί ὁ εὐμαρής πέσσω ὁ τροφή καί μή καθυγραίνω διηνεκής ὁ κοιλία , εὐσταθής δέ ὁ διάνοια καί ἱλαρός ( καί γάρ ὁ συνεχής ἀπεψία * ὁ συλλαμ - βαίνω ἀνθίστημι , καί ῥευματισμός ὁ κοιλία ἐξίημι ὁ κρατέω - μένω δυσεργέω , 〈 ὁ δέ 〉 ἐπίλυπος τε καί θυμικός ὁ Ψυχή 〈 διά 〉 ὁ ταραχή ὁ πνεῦμα ἀπωθέω ὁ συλλαμβάνω ) . 35 . ὁ δέ καί ὁ μήτε χαρά μήτε λύπη ὁ ὄμμα 〈 ἐμφαίνω - Νούσας καί ὁ 〉 δέ ὁ χρῶμα ταχέως τρέπω , καί μάλιστα ἐπί ὁ μέλας , ἀνεπιτήδειος λέγω · πολύς γάρ εἰμί θερμασία ἐπί οὗτος ὁ ὄρεξις τρέπω καί μελαίνω , διά εἄν καί τρόπος τις ὁ σπέρμα φρύγω ἐξαφανίζω . βέβαιος δέ 〈 καί 〉 πρῶτις σημείωσις εἰμί , 〈 ὡς φημί 〉 Διοκλῆς , δύναμαι συλλαμβάνω ὁ κατά ὀσφν καί λαγών εὔσαρκος , πλατύς , φακώδης , πυρρός , ἀρρενόω - πούς , ἄγονος ὁ ἐναντίος δέ πάλιν · ἄτροφος , ἰσχνός ἢ καταπίμελος , πρέσβυς λίαν ἢ νέος . μάλιστα δέ προσέχω σημείωσις ὁ διά ὁ προστίθημι , οἱος ῥητίνη , πήγανον , σκόροδον , κάρδαμον , καριανδρος · εἰμί μέν γάρ ὁ ποιότης προστίθημι αὐτός μέχρι ὁ στόμα ἀναφής - ῥέω , δύναμαι φημί συλλαμβάνω αὐτός , εἰμί δέ μή , ἐναντίος , Εὐήνωρ δέ καί Εὐρυφῶν ἐπί δίφρος μαιωτικός καθίζω ὁ αὐτός ὑποθυμιάω . Ἄπερ ψευδής · καί γάρ οὐ εὔσαρκος κατά ὀσφῦς εἰμί συλλαμβάνω , ὁ προστίθημι δέ καί εἰλητικός καί [ ὁ ] διά ὁ λόγος θεωρητής ἀναδίδωμι πόρος , 〈 εἰμί 〉 καί μή δύναμαι τις συλλαμ - βάω . ὁ γοῦν Ἀσκληπιάδης φημί ἐπιτίθημι ὁ διά πήγανον κηρωτή ἕλκω ὁ σκέλος ἀντίληψις ὁ κάμνω [ ὁ ] γίγνομαι ὁ ποιότης κατά διάδοσις . ἐν ὁ καθόλου δέ ζητητέος ὁ κατά φύσις ἔχω ὁ τε ὅλος σῶμα καί ὁ ὕστερος . καθάπερ γάρ οὐδέ λυπρός χωρίον τελειόω σπέρμα καί φυτός , ὁ δέ παρά ἑαυτοῦ κακία καί ὁ ἀρετή ὁ φυτός τε καί σπέρμα ἀπόλλυμι , οὗτος καί ὁ σῶμα ὁ ὁ θῆλυς παρά φύσις διάκειμαι οὖον κρατέω ὁ μεθίημι εἰς αὐτός σπέρμα , ἀλλά ὁ παρά ἑαυτοῦ κακία συννοσέω ἢ καί ἀπόλλυμι οὗτος ἀναγκάζω . |