soranus.gynaeciorum-libri-iv 2.10
12 [ 81 ] . Μετὰ δὲ τὴν ὀμφαλοτομίαν οἱ πολλοὶ τῶν βαρβάρων , ὡϲ οἱ Γερμανοὶ καὶ Ϲκύθαι , τινὲϲ δὲ καὶ τῶν Ἐλλήνων εἰϲ ψυχρὸν ὕδωρ καθιᾶϲι τὸ βρέφοϲ ϲτερεοποιήϲεωϲ χάριν καὶ 〈 τοῦ 〉 τὸ μὴ φέρον τὴν ψύξιν , ἀλλὰ πελιούμενον ἢ ϲπώμενον ὡϲ οὐκ ἄξιον ἐκτροφῆϲ ὄν ἀπολέϲθαι . τινὲϲ δὲ οἰνάλμῃ , τινὲϲ δὲ καθαρῷ λούουϲιν οἴνῳ , τινὲϲ δὲ οὔρῳ παιδὸϲ ἀφθόρου , τινὲϲ δὲ μυρϲίνῃ λεπτῇ ϲυμπεπαϲμένον ἢ κηκῖδι . τούτων δὲ ἕκαϲτον ἡμεῖϲ ἀποδοκιμάζομεν . τὸ ψυχρὸν μὲν γὰρ διὰ τὴν πολλὴν καὶ ἀθρόαν πύκνωϲιν , ἢϲ ἀμέτοχον ἦν τὸ γεν - νηθέν , πάντα βλάπτει , τῆϲ δὲ ἐξ αὐτοῦ βλάβηϲ τὸ ἀποτέλεϲμα λαν - θάνει μὲν ἐπὶ τῶν δυϲπαθεϲτέρων , ἐλέγχεται δὲ ὑπὸ τῶν εὐπαθῶν ϲπαϲμοῖϲ καὶ ἀποπληξίαιϲ ἁλιϲκομένων . οὐ μὴν ἐπεὶ τὴν βλάβην οὐκ ἦνεγκεν , ζῆϲαι μὴ βλαβὲν οὐκ ἠδύνατο , καὶ τὰ δυϲπαθέϲτερα βελτίω τὴν ἀνατροφὴν ἔξει μηδὲ ὅλωϲ ἀδικούμενα . κἂν ῇ δὲ χρεία ψύξεωϲ , αὐτάρκηϲ ἡ ἐπὶ τοῦ ἀέροϲ ψύξιϲ , δι’ ἣν εὐθέωϲ κλαυθμυρίζει ξενοπα - θοῦντα τῇ ψύξει διὰ τὸ ἀκμὴν ἀπὸ θερμῆϲ καὶ ϲυνεχοῦϲ προεληλυθέναι τῆϲ μήτραϲ . ὁ δὲ | οἶνοϲ διὰ τὴν ἀποφορὰν πληκτικὸϲ καὶ καρώδηϲ οὐ μόνον 〈 ἐπὶ 〉 τῶν οὕτω τρυφερῶν παίδων ἀλλὰ καὶ τῶν ἥδη τε - λείων · ὡϲαύτωϲ δὲ καὶ τὸ οὖρον , ὅτι δυϲῶδεϲ . αἱ μυρϲίναι δὲ καὶ κηκῖδεϲ ϲτύφουϲιν μέν , οὐκ ἀποϲμήχουϲι δέ , χρεία δὲ τῶν μετὰ ϲτύ - ψεωϲ ἀποϲμηχόντων , ἵνα ὁ φυϲικὸϲ τοῦ γλίϲχρου 〈 τοῦ 〉 οἴματοϲ κατὰ τῶν ϲωμάτων ἐπίπαγοϲ ἀποτακῇ μετὰ τοῦ πήγνυϲθαι τὴν ἐπιφάνειαν καὶ δυϲάλωτον εἰϲ τὴν τῶν ἐξανθημάτων γένεϲιν ἀποτελεῖϲθαι . 13 [ 82 ] . διόπερ τοῦ ἁλιϲμοῦ ὁ τρόποϲ οὖτοϲ ἂν δοκιμαϲθείη . [ Περὶ ἁλιϲμοῦ . ] ἢ λεπτὸν καὶ χνοῶδεϲ ἄλαϲ ἢ νίτρον ἢ ἀφρόνιτρον λαβόντα δεῖ ϲυμπάϲϲειν τὸ βρέφοϲ , φυλαϲϲόμενον τοὺϲ ὀφθαλμοὺϲ καὶ τὸ ϲτόμα · τὸ γὰρ παρεμπεϲὸν τοῖϲ μέρεϲι τούτοιϲ ἕλκωϲιν ἐργάζεται καὶ διαπύρωϲιν ἢ πνιγμονήν . μήτε δὲ πολλῷ τῷ ἅλατι ϲυμπάϲϲειν , διὰ γὰρ τὴν πλείονα δριμύτητα βρυώδηϲ ἀκμὴν καὶ ἀϲθενὴϲ ἄγαν ἡ ϲύγκριϲιϲ ὑπάρχουϲα διαβιβρώϲκεται , μήτε ὀλίγῳ διὰ τὸ μὴ ἱκανῶϲ ϲτερεοποιεῖϲθαι τὴν ἐπιφάνειαν . ἐνδέχεται δὲ τρυφεροῦ τοῦ βρέφουϲ ὄντοϲ τὸ ἅλαϲ μέλιτι δεῖν ἀνακόψαι ἢ ἐλαίῳ 〈 ἢ 〉 χυλῷ πτιϲάνηϲ ἢ τήλεωϲ ἢ μαλάχηϲ . μετὰ δὲ τὸ ἀποϲμῆξαι τὸ ϲῶμα δεῖ χλιαρῷ ἀπο - λούειν ὕδατι καὶ ἀποπλύνειν τὸ περικείμενον νίτραϲμα πᾶν . εἶτα ἐκ δευτέρου τὸ αὐτὸ ποιεῖν καὶ ϲυμπάϲϲειν μὲν τοὺϲ ἄλαϲ , θερμοτέρῳ δὲ τῷ ὕδατι μᾶλλον ἀπολούειν . καὶ δακτύλοιϲ ἀποθλίβειν τὸ ἐγκείμενον ταῖϲ ῥιϲὶν γλίϲχραϲμα , ἀποκαθαίρειν δὲ καὶ τὸ ϲτόμα καὶ τοὺϲ τῶν ὤτων πόρουϲ , ἐγχυματίζειν δὲ καὶ τοὺϲ ὀφθαλμοὺϲ ἐλαίῳ · ϲμῆξαι γὰρ ἀγαθὸν τούτῳ τὸ παχύτατον ἐν αὐτοῖϲ ὑγρόν , οὐ μὴ γενομένου κατὰ τὸ πλεῖϲτον ἀμβλυωπεῖν ϲυμβαίνει τὰ τρεφόμενα . διὰ δὲ τοῦ ϲμικροῦ δακτύλου προαπωνυχιϲμένου τὸν δακτύλιον διαϲτέλλειν καὶ διαιρεῖν τὸ περιπεφυκὸϲ αὐτῷ πολλάκιϲ ϲῶμα λεπτὸν καὶ ὑμενῶδεϲ εἰϲ ἀπαραπό - διϲτον τῶν περιϲϲωμάτων ἔκδοϲιν . παραχρῆμα γοῦν ἐκκρίνεται τὸ καλούμενον ϲυνήθωϲ μηκκώνειον . κατὰ δὲ τοῦ ὀμφαλοῦ πτυγμάτιον ἐπιρρῖψαι ἐλαιοβραχὲϲ ἢ καὶ ἔριον , τὸ δὲ κύμινον ὡϲ δριμὺ παραιτεῖ . ϲθαι δεῖ . τοῦ μέντοι καταλειφθέντοϲ ὀμφαλοῦ τὸ ἀποϲφιχθὲν ἔνιοι μὲν τῷ μηρῷ προϲέδηϲαν · ἄμεινον δὲ διπλώϲαντα καὶ τῷ ἐριδίῳ περι - τυλίξαντα πράωϲ ἐντιθέναι κατὰ τὴν μεϲότητα τοῦ ὀμφαλοῦ , τάχα γὰρ καὶ τῷ βάρει πιεζούμενον τὸ μέροϲ εἰϲ εὐμορφοτέραν κοίλωϲιν τυπω - θήϲεται .
Lemmas: 12 [ 81 ] . μετά δέ ὁ ὀμφαλοτομία ὁ πολύς ὁ βάρβαρος , ὡς ὁ Γερμανός καί Σκύθης , τις δέ καί ὁ Ἕλλην εἰς ψυχρός ὕδωρ καθίημι ὁ βρέφος στερεοποίησις χάρις καί 〈 ὁ 〉 ὁ μή φέρω ὁ ψῦξις , ἀλλά πελιόω ἢ σπάω ὡς οὐ ἄξιος ἐκτροφή εἰμί ἀπόλλυμι . τις δέ οἰνάλμη , τις δέ καθαρός λούω οἶνος , τις δέ ὅρος παῖς ἄφθορος , τις δέ μυρσίνη λεπτός συμπάσσω ἢ κηκίς . οὗτος δέ ἕκαστος ἐγώ ἀποδοκιμάζω . ὁ ψυχρός μέν γάρ διά ὁ πολύς καί ἀθρόος πύκνωσις , εἶμαι ἀμέτοχος εἰμί ὁ γε - νέος , πᾶς βλάπτω , ὁ δέ ἐκ αὐτός βλάβη ὁ ἀποτέλεσμα λάω - θάω μέν ἐπί ὁ δυσπαθής , ἐλέγχω δέ ὑπό ὁ εὐπαθής σπασμός καί ἀποπληξία ἁλίσκομαι . οὖον μήv ἐπεί ὁ βλάβη οὐ φέρω , ζῶ μή βλάπτω οὐ δύναμαι , καί ὁ δυσπαθής ἀγαθός ὁ ἀνατροφή ἔξειμι μηδέ ὅλως ἀδικέω . κἀν ᾗ δέ χρεία ψῦξις , αὐτάρκης ὁ ἐπί ὁ ἀήρ ψῦξις , διά ὅς εὐθύς κλαυθμυρίζω ξενοπα - θέω ὁ ψύχω διά ὁ ἀκμή ἀπό θερμός καί συνεχής προέρχομαι ὁ μήτρα . ὁ δέ | οἶνος διά ὁ ἀποφορά πληκτικός καί καρώδης οὖον μόνος 〈 ἐπί 〉 ὁ οὗτος τρυφερός παῖς ἀλλά καί ὁ ἥδη τε - λεῖος · ὡσαύτως δέ καί ὁ ὅρος , ὅτι δυσώδης . ὁ μυρσίνη δέ καί κηκίς στύφω μέν , οὐ ἀποσμήχω δέ , χρεία δέ ὁ μετά ΣΤΥ - ψεως ἀποσμήχω , ἵνα ὁ φυσικός ὁ γλίσχρος 〈 ὁ 〉 οἶμα κατά ὁ σῶμα ἐπίπαγος ἀποτήκω μετά ὁ πήγνυμι ὁ ἐπιφάνεια καί δυσάλωτος εἰς ὁ ὁ ἐξάνθημα γένεσις ἀποτελέω . 13 [ 82 ] . διόπερ ὁ ἁλισμός ὁ τρόπος οὗτος εἄν δοκιμάζω . [ περι ἁλισμός . ] ἢ λεπτόν καί χνοώδης Ἄλας ἢ νίτρον ἢ ἀφρόνιτρον λαμβάνω δεῖ συμπάσσω ὁ βρέφος , φυλάσσω ὁ ὀφθαλμός καί ὁ στόμα · ὁ γάρ παρεμπίπτω ὁ μέρος οὗτος ἕλκω ἐργάζομαι καί διαπύρωσις ἢ πνιγμονή . μήτε δέ πολύς ὁ ἅλς συμπάσσω , διά γάρ ὁ πλείων δριμύτης βρυώδης ἀκμή καί ἀσθενής ἄγαν ὁ σύγκρισις ὑπάρχω διαβιβρώσκω , μήτε ὀλίγος διά ὁ μή ἱκανῶς στερεοποιέω ὁ ἐπιφάνεια . ἐνδέχομαι δέ τρυφερός ὁ βρέφος εἰμί ὁ ἅλς μέλι δήω ἀνακόπτω ἢ ἔλαιον 〈 ἢ 〉 χυλός πτισάνη ἢ τῆλις ἢ μαλάχη . μετά δέ ὁ ἀποσμήχω ὁ σῶμα δεῖ χλιαρός ἀπος - λούω ὕδωρ καί ἀποπλύνω ὁ περίκειμαι νίτρασμα πᾶς . εἶτα ἐκ δύο ὁ αὐτός ποιέω καί συμπάσσω μέν ὁ Ἄλας , θερμός δέ ὁ ὕδωρ μᾶλλον ἀπολούω . καί δάκτυλος ἀποθλίβω ὁ ἔγκειμαι ὁ ῥίς γλίσχρασμα , ἀποκαθαίρω δέ καί ὁ στόμα καί ὁ ὁ οὖς πόρος , ἐγχυματίζω δέ καί ὁ ὀφθαλμός ἔλαιον · σμήχω γάρ ἀγαθός οὗτος ὁ παχύς ἐν αὐτός ὑγρός , οὖον μή γίγνομαι κατά ὁ πλεῖστος ἀμβλυωπέω συμβαίνω ὁ τρέφω . διά δέ ὁ μικρός δάκτυλος προαπωνυχισμένου ὁ δακτύλιος διαστέλλω καί διαιρέω ὁ περιφύομαι αὐτός πολλάκις σῶμα λεπτόν καί ὑμενώδης εἰς ἀπαραπό - διΐστημι ὁ περίσσωμα ἔκδοσις . παραχρῆμα γοῦν ἐκκρίνω ὁ καλέω συνήθης μηκάομαι . κατά δέ ὁ ὀμφαλός πτυγμάτιον ἐπιρριπτέω ἐλαιοβραχής ἢ καί ἔριον , ὁ δέ κύμινον ὡς δριμύς παραιτέομαι . ἕπομαι δεῖ . ὁ μέντοι καταλείπω ὀμφαλός ὁ ἀποσφίγγω ἔνιοι μέν ὁ μηρός προσδέω · ἀγαθός δέ διπλόω καί ὁ ἐρίδιον περί - τυλίσσω πρᾶος ἐντίθημι κατά ὁ μεσότης ὁ ὀμφαλός , τάχα γάρ καί ὁ βάρος πιέζω ὁ μέρος εἰς εὔμορφος κοίλωσις τύπος - τίθημι .