soranus.gynaeciorum-libri-iv 2.24
49[118 ] . Περὶ δὲ τὸν ἕβδομον μῆνα γινομένηϲ τῆϲ φυ??αϲ , ὑφ?᾿ ἧϲ φλεγμοναὶ γίνονται τῶν οὔλων καὶ ϲιαγόνων τε καὶ τενόντων , ἔμπροϲθεν μὲν προφυλακῆϲ χάριν οὑδὲν |δεῖ τῷ νηπίῳ διδό - ναι τῶν μαϲήϲεωϲ δεομένων , περιθλώμενα γὰρ τὰ οὖλα διαγανακτεῖ καὶ δυϲδιαίρετα γίνεται τυλωθέντα . πᾶν δὲ τοὐναντίον ἀπὸ τοῦ πέμπτου μηνὸϲ λελιπαϲμένῳ τῷ δακτύλῳ ϲυνεχῶϲ παρὰ τὸ λουτρὸν τὸ οὖλον ψηλαφᾶν καὶ μαλάϲϲειν ὀρνιθείῳ ϲτέατι · καὶ ὁ λάγειοϲ δὲ ἐγκέφαλοϲ οὕτωϲ τῷ τῆϲ ἀντιπαθείαϲ λόγῳ ποιεῖ . [ τόδε πρὸϲ ἀνιῶντα οὖλα δεῖ δὲ καὶ λίπαϲμά τι προδιδόναι τῷ βρέφει ταῖϲ χερϲὶν κατέχειν μεῖζον ἢ 〈 ὡϲ 〉 καταπίνειν δύναϲθαι πρὸϲ τὸ καὶ ἀποθηλάζειν τοῦ νοτιϲμοῦ καὶ μὴ ἀπρεπῶϲ τὰ οὖλα διαμαλάϲϲειν παρὰ τὴν τῆϲ πιμελῆϲ μαλακότητα . κατὰ δὲ τὴν ὀδοντίαϲιν αὐτὴν καὶ μάλιϲτα τῶν ὀδόντων παρακυψάντων ἤδη τοῦτο μὲν οὐκέτι δεῖ ποιεῖν · πρὸϲ γὰρ τῷ ἐπι - πόνῳ διαϲτραφήϲεται τὰ φατνία ϲπαδονίζοντοϲ τοῦ παιδίου περὶ τοῖϲ ὀδοῦϲιν κατὰ τὸν ἐφελκυϲμὸν τὰϲ τῆϲ πιμελῆϲ κτηδόναϲ . παραιτεῖϲθαι δὲ δεῖ καὶ τὸ βούτυρον καὶ τὰ δριμέα τῶν διαχριϲμάτων ( ἐρεθίζεται γὰρ δακνόμενα τὰ φλεγμαίνοντα ) , παραπέμπειν δὲ ὡϲ ἐπιβλαβῆ καὶ τὴν διὰ τοῦ ϲμιλίου διαίρεϲιν . χρῆϲθαι δὲ τρυφερῶν ἐρίων καὶ καθα - ρῶν ἐπιβολῇ τραχήλου καὶ κεφαλῆϲ καὶ ϲιαγόνων ἐπιβροχῇ τε τῶν αὐτῶν δι᾿ ἐλαίου γλυκέωϲ καὶ θερμοῦ παρενϲταζομένου καὶ τοῖϲ ἀκουϲτικοῖϲ πόροιϲ , ἐπιμενούϲηϲ δὲ τῆϲ φλεγμονῆϲ καὶ καταπλάϲμαϲι τοῖϲ διὰ γύρεωϲ ἢ τήλεωϲ ἢ λινοϲπέρμου πυρίᾳ τε τῇ διὰ ϲπόγγων , καὶ μάλιϲτα τῶν οὔλων , ἔτι δὲ καὶ μέλιτι ϲυμμέτρωϲ ἀπέφθῳ ταῦτα διαχρίειν . καὶ τὸ λουτρόν , ἐὰν μείζων |ἡ ϲυμπάθεια τυγχάνῃ , παραι - τεῖϲθαι δεῖ καὶ τὴν τροφὸν ἐπ᾿ ὀλιγοποϲίαϲ καὶ ὑδροποϲίαϲ τηρεῖν ῥοφηματώδη τροφὴν λαμβάνουϲαν κὰν τῷ διδόναι τὸν μαϲτὸν ἠρέμα τῇ χειρὶ τὸ γάλα παραναθλίβουϲαν , ὡϲ 〈 μὴ 〉 διὰ τὴν ἐκμύζηϲιν τὸ νήπιον κακοπαθοῦν ϲφοδροτέραν ὑπομένειν τὴν φλεγμονήν .
Lemmas: 49[118 ] . περι δέ ὁ ἕβδομος μείς γίγνομαι ὁ φυ??ας , ὑφ?᾿ ὅς φλεγμονή γίγνομαι ὁ ὅλος καί σιαγών τε καί τένων , ἔμπροσθεν μέν προφυλακή χάρις οὐδείς δίδωμι ὁ νήπιος Διδός - ναι ὁ μάσησις δήω , περιθλάω γάρ ὁ ὅλος διαγανακτέω καί δυσδιαίρετος γίγνομαι τυλόω . πᾶς δέ ἐναντίος ἀπό ὁ πέμπτος μείς λιπάζω ὁ δάκτυλος συνεχῶς παρά ὁ λουτρόν ὁ ὅλος ψηλαφάω καί μαλάσσω ὀρνίθειος στέαρ · καί ὁ λάγειος δέ ἐγκέφαλος οὕτως ὁ ὁ ἀντιπάθεια λόγος ποιέω . [ ὅδε πρός ἀνία ὅλος δεῖ δέ καί λίπασμα τίς προδίδωμι ὁ βρέφος ὁ χείρ καταχέω μείζων ἢ 〈 ὡς 〉 καταπίνω δύναμαι πρός ὁ καί ἀποθηλάζω ὁ νότισμα καί μή ἀπρεπῶς ὁ ὅλος διαμαλάσσω παρά ὁ ὁ πιμελή μαλακότητα . κατά δέ ὁ ὀδοντίασις αὐτός καί μάλιστα ὁ ὀδούς παρακύπτω ἤδη οὗτος μέν οὐκέτι δεῖ ποιέω · πρός γάρ ὁ ἐπι - πόνος διαστρέφω ὁ φατνίον σπαδονίζω ὁ παιδίον περί ὁ ὀδούς κατά ὁ ἐφελκυσμός ὁ ὁ πιμελή κτηδών . παραιτέομαι δέ δεῖ καί ὁ βούτυρον καί ὁ δριμύς ὁ διάχρισμα ( ἐρεθίζω γάρ δάκνω ὁ φλεγμαίνω ) , παραπέμπω δέ ὡς ἐπιβλαβής καί ὁ διά ὁ σμιλίον διαίρεσις . χράω δέ τρυφερός ἔριον καί καθά - ῥόος ἐπιβολή τράχηλος καί κεφαλή καί σιαγών ἐπιβροχέω τε ὁ αὐτός διά ἔλαιον γλυκύς καί θερμός παρενστάζω καί ὁ ἀκουστικός πόρος , ἐπιμένω δέ ὁ φλεγμονή καί κατάπλασμα ὁ διά γῦρις ἢ τῆλις ἢ λινόσπερμον πυρία τε ὁ διά σπόγγος , καί μάλιστα ὁ ὅλος , ἔτι δέ καί μέλι σύμμετρος ἄπεφθος οὗτος διαχρίω . καί ὁ λουτρόν , ἐάν μείζων ἡʹ συμπάθεια τυγχάνω , παρά - τέῳ δεῖ καί ὁ τροφός ἐπί ολιγοποσία καί ὑδροποσία τηρέω ῥοφηματώδης τροφή λαμβάνω κάν ὁ δίδωμι ὁ μαστός ἠρέμα ὁ χείρ ὁ γάλα παραναθλίβω , ὡς 〈 μή 〉 διά ὁ ἐκμύζησις ὁ νήπιος κακοπαθέω σφοδρός ὑπομένω ὁ φλεγμονή .