socraticorum-epistulae.epistulae 35.1
Ἔδοξέ μοι γράψαι ἐπιστολάς , τὴν μὲν ἑτέραν μᾶλλόν σεμνυνομένην , τὴν δὲ τῶν κατ’ οἶκον εἰθισμένων λέγεσθαι τρόπον · καὶ γὰρ ἐνεθυμήθην ὅτι δοκοῦσιν ἐνίοτε συμβαίνειν ἀκαιρίαι τοῦ λαμβάνειν τὰ ἐπεσταλμένα . ὁτὲ μὲν γὰρ τυγχάνει ἅτερος ἡμῶν σπουδάζων , ἔστι δ’ ὅτε πρὸς παιδιὰν ἀνειμένος καὶ ἱλαρώτερον ἔχων , τῷ τὲ παρρησίαν ἄγειν ἁπλῶς ἡδόμενος . πρῶτον μὲν οὖν συγχαίρω Συρακουσίοις ὅτι πέπαυνται τὸν χοῖρον ἴακχον καλοῦντες καὶ τὸν βοῦν γαρόταν καὶ βαλλάντια τὰ ἀκόντια , καρποτόκον τε μῆνα , ὅτι καρπὸς ἐν αὐτῷ γίνεται , καὶ τὰ εἰς Δελφοὺς πεμφθέντα ἀναγράψαι τὰ σοφά , ἐφ’ οἷς ἔοικεν ὁ Ἀπόλλων οὐχ ὡς πατὴρ διατεθῆναι ἀκούσας καὶ τὸ ἁμάξιον ἰδὼν τὸ ἐν τῷ ἰπποδρόμῳ περιτρέχον αὐτόματον , ἀλλά μοι δοκεῖ βουληθῆναι παῦσαι ἀφικνούμενον αὐτὸν τοιαῦτα θεωρήματα . ὀρθῶς οὖν ἔχει ἴσως τῶν καλῶν γενομένους θεοφιλήτους νομίζειν . ἐγὼ δὲ οὔπω σε μιμνήσκω τῆς ἐπιστολῆς ἣν ἔγραψας πρὸς ἐμέ , ὅτι αἴτιος εἴην ἐγὼ τοῦ ἐπιμεληθῆναι τὴν πρᾶξιν ταύτην καὶ μὴ ἀνεθῆναι , καὶ ἔφης καλῶς ποιεῖν , εἰ καὶ αὐτὸς ἀνεχοίμην ἀπορίας καὶ πραγματείας . ἕτερος μὲν οὖν ἄν τις εὐθέως μεμνημένος ἐπιστολὰς ἔπεμπε πρὸς σὲ νῦν , κελεύων ἐκείνων μεμνῆσθαι , ἐγὼ δὲ καιρὸν τηρήσας τότε ἐπιστελῶ . πάνυ δὲ πολλοῦ ἐτιμησάμην ἂν ἀπὸ μηχανῆς θεωρεῖν πότερον ἐκεῖνο τὸ σχῆμα διατελεῖς ἔχων ἢ γέγονας ἡμῖν σεμνός τε καὶ αὐθάδης , ὅτι διαλέγεται περὶ σοῦ τὰ παιδία ἐν ταῖς ὁδοῖς καὶ Πολύξενος ἐν τοῖς πορθμείοις καθήμενος καὶ οἱ ποιμένες ἐν τοῖς ὄρεσι . τουτὶ τὸ νεανικόν ἐστι καὶ ἀγητόν ; οὐ δήπου . ἀλλὰ νῦν δείξεις οἷοι καὶ Δαναοῖσιν ἀριστῆες μετέασιν ἀδικίας ἀνέχοντες , ὅθεν δὴ γίνεται πάντα τὰ καλά . καὶ τὴν ἀκαδήμειαν κοσμήσεις , ὥστε κλέος αὐτῆς εἶναι ὅσον τ’ ἐπικίδναται ἠώς . ἐμοὶ δὲ χεῖρες μὲν καὶ πόδες φύσονται πλείονες ἢ τῷ Γηρυόνῃ · τόν τε γὰρ Φιλιστίωνα ἀποπέμψετε καὶ ἄλλον ὅντινα τρόπον δυνατόν ἐστι τὴν δύναμίν μου αὐξήσετε . ἀπότεμψον δέ μοι μίαν * * Μοίριδος καὶ Ἐχεκράτους πυθόμενος τὰς παρὰ Διονυσίῳ συνουσίας · πάνυ γὰρ ἀξιηκόους αὐτὰς οἴομαι εἶναι ἀνδρὸς Φοίβου κοινώμασι βλαστόντος . ἐπίστελλε δὲ καὶ εἴ που δεῖ ἐπιμελεῖσθαι τῶν ἐνθάδε ἢ ἰδίᾳ πρὸς τὴν πόλιν ἢ καὶ εἴ ποθεν ἄλλοθεν συμπαρασκευασάμενος , ὡς ἕτοιμοί εἰσιν οἵπερ συναπέστελλον ὑμᾶς . γίνωσκε δὲ ὅτι πολλοὺς οἶμαι φανεῖσθαι τοὺς ἑτοίμους ὄντας συνεπιμελεῖσθαι τῶν ὑπαρχόντων , ἐάν σοι φαίνηται τὰ παρ’ ἡμῶν κατὰ τὸ προσῆκον ὑφηγούμενα . τὰ δὲ παρ’ ἡμῖν ἔχει παραπλησίως ὥσπερ καὶ ὑμῶν ἐπιδημούντων . ἔρρωσο .
Lemmas: δοκέω ἐγώ γράφω ἐπιστολή , ὁ μέν ἕτερος μάλα σεμνύνω , ὁ δέ ὁ κατά οἶκος ἐθίζω λέγω τρόπος · καί γάρ ἐνθυμέομαι ὅτι δοκέω ἐνίοτε συμβαίνω ἀκαιρία ὁ λαμβάνω ὁ ἐπιστέλλω . ὁτὲ μέν γάρ τυγχάνω ἕτερος ἐγώ σπουδάζω , εἰμί δέ ὅτε πρός παιδιά ἀνίημι καί ἱλαρός ἔχω , ὁ τε παρρησία ἄγω ἁπλῶς ἥδομαι . πρῶτος μέν οὖν συγχαίρω Συρακούσιος ὅτι παύω ὁ χοῖρος ἴακχος καλέω καί ὁ βοῦς γαρότας καί βαλλάντιον ὁ ἀκόντιον , καρποτόκος τε Μήνη , ὅτι καρπός ἐν αὐτός γίγνομαι , καί ὁ εἰς Δελφοί πέμπω ἀναγράφω ὁ σοφός , ἐπί ὅς ἔοικα ὁ Ἀπόλλων οὐ ὡς πατήρ διατίθημι ἀκούω καί ὁ ἁμάξιον ὁράω ὁ ἐν ὁ ἱππόδρομος περιτρέχω αὐτόματος , ἀλλά ἐγώ δοκέω βούλομαι παύω ἀφικνέομαι αὐτός τοιοῦτος θεώρημα . ὀρθός οὖν ἔχω ἴσως ὁ καλός γίγνομαι θεοφιλής νομίζω . ἐγώ δέ οὔπω σύ μιμνήσκω ὁ ἐπιστολή ὅς γράφω πρός ἐγώ , ὅτι αἴτιος εἰμί ἐγώ ὁ ἐπιμελέομαι ὁ πρᾶξις οὗτος καί μή ἀνίημι , καί φημί καλός ποιέω , εἰμί καί αὐτός ἀνέχω ἀπορία καί πραγματεία . ἕτερος μέν οὖν ἄν τις εὐθύς μιμνήσκω ἐπιστολή πέμπω πρός σύ νῦν , κελεύω ἐκεῖνος μιμνήσκω , ἐγώ δέ καιρός τηρέω τότε ἐπιστέλλω . πάνυ δέ πολύς τιμάω ἄν ἀπό μηχανή θεωρέω πότερος ἐκεῖνος ὁ σχῆμα διατελέω ἔχω ἢ γίγνομαι ἐγώ σεμνός τε καί αὐθάδης , ὅτι διαλέγω περί σύ ὁ παιδίον ἐν ὁ οὐδός καί Πολύξενος ἐν ὁ πορθμεῖον κάθημαι καί ὁ ποιμήν ἐν ὁ ὄρος . οὗτος ὁ νεανικός εἰμί καί ἀγητός ; οὐ δήπου . ἀλλά νῦν δείκνυμι οἷος καί Δαναοί ἀριστεύς μέτειμι ἀδικία ἀνέχω , ὅθεν δή γίγνομαι πᾶς ὁ καλός . καί ὁ Ἀκαδήμεια κοσμέω , ὥστε κλέος αὐτηες͂ς ἔρχομαι ὅσον τε ἐπικίδνημι ἠώς . ἐγώ δέ χείρ μέν καί πούς φύω πολύς ἢ ὁ Γηρυόνης · ὁ τε γάρ Φιλιστίων ἀποπέμπω καί ἄλλος ὅστις τρόπος δυνατός εἰμί ὁ δύναμις ἐγώ αὐξάνω . ἀποτέμνω δέ ἐγώ εἷς * * Μοῖρις καί Ἐχεκράτης πυνθάνομαι ὁ παρά Διονύσιος συνουσία · πάνυ γάρ ἀξιήκοος αὐτός οἴομαι ἔρχομαι ἀνήρ Φοῖβος κοίνωμα βλαστάνω . ἐπιστέλλω δέ καί εἰμί ποῦ δέω ἐπιμελέομαι ὁ ἐνθάδε ἢ ἴδιος πρός ὁ πόλις ἢ καί εἰμί πόθεν ἄλλοθεν συμπαρασκευάζω , ὡς ἑτοῖμος εἰμί ὅς συναποστέλλω σύ . γιγνώσκω δέ ὅτι πολύς οἴομαι φαίνω ὁ ἑτοῖμος είμαι συνεπιμελέομαι ὁ ὑπάρχω , ἐάν σύ φαίνω ὁ παρά ἐγώ κατά ὁ προσήκω ὑφηγέομαι . ὁ δέ παρά ἐγώ ἔχω παραπλήσιος ὥσπερ καί σύ ἐπιδημέω . ῥώννυμι .