socraticorum-epistulae.epistulae 36.1
Βούλομαί σοι μετὰ παιδιᾶς παρρησιάσασθαι , ἐπειδὴ καὶ σὺ περὶ ἐμοῦ προεισβέβληκας τῷ τρόπῳ τούτῳ . λέγω δή σοι εὖ πράττειν , εἰ ἄρα τοῦτό ἐστι τοῦ χαίρειν ἄμεινον , ὡς οὐκ ἔστιν . ἀλλὰ τῷ μὲν ἥδεσθαι ὦ Λασθένεια καὶ Σπεύσιππος χρῆται , αἴτιος τοῦ ἐς Σικελίαν στόλου ὁμολογῶν εἶναι , καὶ πλείονας τοῦ Γηρυόνου χεῖρας καὶ πόδας ἕξων , μᾶλλον δὲ τοῦ Βριάρεω , ἐάν σοι Φιλιστίων ὁ ἰατρὸς ἀφίκηται . καὶ τἄλλα , ὅσα ἐπὶ τῷ Γαρότᾳ , περὶ οὗ σὺ εὐμαρῶς ἅτε σοφὸς ὢν ἐξηπατήθης ὡς ἔγωγε ὠνόμασα · ἅτε γὰρ οἶμαι ἐν τῷ ἥπατι τῆς Ἑλλάδος κατοικοῦντά σε οὐδὲν λέληθε . συνήδομαι δὲ τοῖς Ἀθηναίοις , εἰ μὴ ἀνάγκη αὐτοῖς ἔσται τὸν σοφιστὴν σοφὸν καλεῖν , μηδὲ τοὺς θεοῖσιν ἐχθρούς , νεκροῖσι δὲ φίλους τιμᾶν , μηδὲ τὰ περὶ τοῦ ἀγαθοῦ φενακίσματα θαυμάζειν , μηδὲ τὸ ἁμάξιον θεωρεῖν , ἐφ’ ᾧ σὺ ἐκπορεύῃ . καὶ εἰ μὴ ἀποπορεύῃ , ὅπως μὴ τὰς θύρας ἐμπίπρῃς τῶν γειτόνων , μηδὲ καταδείξῃς τὴν τῶν σατύρων σοφίαν , ἣν πρὸς ἐμέ ποτε συμπίνων ἐν Ἰταλίᾳ ἐπηγγέλλου , μηδὲ ὅτι δένδρα μὲν ἅπαντά ἐστιν , ἕτερον δὲ συκῆ καὶ μυρρίνη καὶ δάφνη , ἐφ’ οἷς μέγα φρονοῦσιν οἱ τρισάθλιοι . ἤδη γὰρ ἐνθουσιάζω τε καὶ ἐπισκοπῶ τὸ θεῖον ὡς δίκαιον κακὸν ἐπράξατο . κέλευσον δέ μοι Πολύξενόν τε καὶ τοὺς ἑταίρους καὶ τὰ γραΐδια καὶ τοὺς νομεῖς γράψαι τὰς παρ’ ὑμῖν συνουσίας · πάνυ γὰρ οἴομαι αὐτὰς ἀξιηκόους εἶναι ἀνδρὸς Κέκροπος κοινώμασι βλαστόντος , ᾧ σὺ οὐχ ὡς πάτριον ἐχαρίσω , ἀλλ’ ὡς μὴ χραίνοις τὰ ἱερεῖα , παναπόπληκτος ἐγένου , νόσων τε .............. ἵνα δὲ ἐπίσχῃς τὰ κατ’ οἶκον ἐπιστόλια εὐτραπέλως γράφων οὕνεκεν τοῦ εὐκαταφρονήτου ἀργυριδίου δι’ ὅπερ καὶ ὑμεῖς Ἑρμείαν κολακεύοντες τολμᾶτε θεραπεύειν . ἐπὶ δὲ ταῖς παροιμίαις τε καὶ παραβολαῖς , αἷς χαίρετε , τοιοῦτόν τι βούλομαι εἰπεῖν . φασὶ γὰρ Ἴωνάς τινας εἰς Λακεδαίμονα ἀφικομένους ἀσχημονῆσαί τι τῶν οὐκ ἐννόμων , τοὺς ἐφόρους δὲ καὶ γέροντας δεινῶς φιλοτιμηθῆναι καὶ ἐξευρεῖν αὐτούς . φοβεῖσθαι οὖν σφόδρα τοὺς ἁλόντας , ἐπεὶ ἤγοντο εἰς τὴν ἀγοράν , τοὺς δὲ Λακεδαιμονίους ἀνακηρῦξαι ὡδί πως αὐτοῦ κέλονται τοὶ ἔφοροι καὶ τοὺς μὲν ἰατροὺς ἔτι πονηροτέρους ἦμεν καὶ μέχρι μὲν τούτων ἴσασι τί ἴσον ἔχοιμεν . ἐὰν δὲ τὰ ἄλλα σωφρονήσῃς , κἀγώ σοι συσσωφρονήσω .
Lemmas: βούλομαι σύ μετά παιδιά παρρησιάζομαι , ἐπεί καί σύ περί ἐγώ προεισβάλλω ὁ τρόπος οὗτος . λέγω δή σύ εὖ πράσσω , εἰμί ἄρα τούτος εἰμί ὁ χαίρω ἀγαθός , ὡς οὐ εἰμί . ἀλλά ὁ μέν ἥδομαι ὦ Λασθένεια καί Σπεύσιππος χράω , αἴτιος ὁ εἰς Σικελία στόλος ὁμολογέω ἔρχομαι , καί πολύς ὁ Γηρυόνης χείρ καί πόδι ἔχω , μᾶλλον δέ ὁ Βριάρεως , ἐάν σύ Φιλιστίων ὁ ἰατρός ἀφικνέομαι . καί ἄλλος , ὅσος ἐπί ὁ γαρότας , περί ὅς σύ εὐμαρής ἅτε σοφός εἰμί ἐξαπατάω ὡς ἐγώ ὀνομάζω · ἅτε γάρ οἴομαι ἐν ὁ ἧπαρ ὁ Ἑλλάς κατοικέω σύ οὐδείς λανθάνω . συνήδομαι δέ ὁ Ἀθηναῖος , εἰμί μή ἀνάγκη αὐτός εἰμί ὁ σοφιστής σοφός καλέω , μηδέ ὁ θεός ἐχθρός , νεκρός δέ φίλος τιμάω , μηδέ ὁ περί ὁ ἀγαθός φενάκισμα θαυμάζω , μηδέ ὁ ἁμάξιον θεωρέω , ἐπί ὅς σύ ἐκπορεύω . καί εἰμί μή ἀποπορεύομαι , ὅπως μή ὁ θύρα ἐμπίμπρημι ὁ γείτων , μηδέ κατάδειξη ὁ ὁ Σάτυρος σοφία , ὅς πρός ἐγώ ποτέ συμπίνω ἐν Ἰταλία ἐπαγγέλλω , μηδέ ὅτι δέντρο μέν ἅπας εἰμί , ἕτερος δέ συκῆ καί μυρσίνη καί δάφνη , ἐπί ὅς μέγας φρονέω ὁ τρισάθλιος . ἤδη γάρ ἐνθουσιάζω τε καί ἐπισκοπέω ὁ θεῖος ὡς Δίκαιος κακός πράσσω . κελεύω δέ ἐγώ Πολύξενος τε καί ὁ ἑταῖρος καί ὁ γραΐδιον καί ὁ νομεύς γράφω ὁ παρά σύ συνουσία · πάνυ γάρ οἴομαι αὐτός ἀξιήκοος ἔρχομαι ἀνήρ Κέκροψ κοίνωμα βλαστάνω , ὅς σύ οὐ ὡς πάτριος χαρίζω , ἀλλά ὡς μή χραίνω ὁ ἱερεῖον , παναπόπληκτος γίγνομαι , νόσος τε .............. ἵνα δέ ἐπέχω ὁ κατά οἶκος ἐπιστόλιον εὐτράπελος γράφω οὕνεκεν ὁ εὐκαταφρόνητος ἀργυρίδιον διά ὅς καί σύ Ἑρμῆς κολακεύω τολμάω θεραπεύω . ἐπί δέ ὁ παροιμία τε καί παραβολή , ὅς χαίρω , τοιοῦτος τίς βούλομαι λέγω . φημί γάρ Ἰωνᾶς τις εἰς Λακεδαίμων ἀφικνέομαι ἀσχημονέω τίς ὁ οὐ ἔννομος , ὁ ἔφορος δέ καί γέρων δεινός φιλοτιμέομαι καί ἐξευρίσκω αὐτός . φοβέω οὖν σφόδρα ὁ ἁλίσκομαι , ἐπεί ἄγω εἰς ὁ Ἀγορή , ὁ δέ Λακεδαιμόνιος ἀνακηρύσσω ὡδί πως αὐτοῦ κέλομαι ὁ ἔφορος καί ὁ μέν ἰατρός ἔτι πονηρός εἰμί καί μέχρι μέν οὗτος οἶδα τίς ἴσος ἔχω . ἐάν δέ ὁ ἄλλος σωφρονέω , ἐγώ σύ συσσωφρονέω .