ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
socraticorum-epistulae.epistulae 8.1
Οὐκ ἔστι τοῦτο φιλοσοφεῖν τὸ παρὰ τυράννοις ἀνδράσιν εἶναι καὶ Σικελικαῖς προσανέχειν τραπέζαις , ἀλλὰ μᾶλλον τὸ ἐν τῇ ἰδίᾳ τῶν αὐτάρκων ἐφίε σθαι . σὺ δ’ οἴει ταύτην εἶναι πλεονεξίαν τοῦ σπουδαίου , τὸ δύνασθαι κτᾶσθαι χρήματα μὲν πολλά , τοὺς δὲ δυνατωτάτους ἔχειν φίλους , οὔτε γὰρ τὰ χρήματα ἀναγκαῖά ἐστιν , οὔτ’ , εἰ ἀναγκαῖα ἦν , οὕτω ποριζόμενα καλά · οὔτε φίλοι γένοιντο ἂν οἱ πολλοὶ ἀμαθεῖς ὄντες , καὶ ταῦτα τύραννοι . ὥστε σοι συμβουλεύσαιμ’ ἂν ἀπιέναι Συρακουσῶν τε καὶ Σικελίας . εἰ δ’ , ὥς φασί τινες , ἡδονὴν θαυμάζεις καὶ τούτων ἀντέχῃ ὧν μὴ προσήκει τοὺς φρονίμους ἀνθρώπους , ἄπιθι εἰς Ἀντίκυραν καὶ ὠφελήσει σε ὁ ἐλλέβορος ποθεὶς πολύς · κρείττων γάρ ἐστιν οὗτος τοῦ παρὰ Διονυσίου οἴνου . ἐκεῖνος μὲν γὰρ μανίαν ποιεῖ πολλήν , οὗτος δὲ ἀποπαύει . ὁπόσον οὖν ὑγίειά τε καὶ φρόνησις νόσου τε καὶ ἀφροσύνης διαφέρει , τοσοῦτον ἂν καὶ σὺ διενέγκαις πρὸς τὰ νῦν σοὶ ὄντα . ἔρρωσο .
Lemmas: οὐ εἰμί οὗτος φιλοσοφέω ὁ παρά τύραννος ἀνήρ ἔρχομαι καί Σικελικός προσανέχω τράπεζα , ἀλλά μᾶλλον ὁ ἐν ὁ ἴδιος ὁ αὐτάρκης εφιός ἕπομαι . σύ δέ οἴομαι οὗτος ἔρχομαι πλεονεξία ὁ σπουδαῖος , ὁ δύναμαι κτάομαι χρῆμα μέν πολύς , ὁ δέ δυνατός ἔχω φίλος , οὔτε γάρ ὁ χρῆμα ἀναγκαῖος εἰμί , οὔτε , εἰμί ἀναγκαῖος εἰμί , οὕτως πορίζω καλός · οὔτε φίλος γίγνομαι ἄν ὁ πολύς ἀμαθής ο , καί οὗτος τύραννος . ὥστε σύ συμβουλεύω ἄν ἀπέρχομαι Συράκουσαι τε καί Σικελία . εἰμί δέ , ὅς φημί τις , ἡδονή θαυμάζω καί οὗτος ἀντέχω ὅς μή προσήκω ὁ φρόνιμος ἄνθρωπος , ἀπέρχομαι εἰς Ἀντίκυρα καί ὠφελέω σύ ὁ ἑλλέβορος πίνω πολύς · ἀγαθός γάρ εἰμί οὗτος ὁ παρά Διονύσιος οἶνος . ἐκεῖνος μέν γάρ μανία ποιέω πολύς , οὗτος δέ ἀποπαύω . ὁπόσος οὖν ὑγίεια τε καί φρόνησις νόσος τε καί ἀφροσύνη διαφέρω , τοσοῦτος ἄν καί σύ διαφέρω πρός ὁ νῦν σύ εἰμί . ῥώννυμι .
socraticorum-epistulae.epistulae 9.1
Κακοδαιμονοῦμεν , ὦ Ἀντίσθενες , οὐ μετρίως . πῶς γὰρ οὐ μέλλομεν κακοδαιμονεῖν , ὄντες παρὰ τυράννῳ καὶ ὁσημέραι ἐσθίοντες καὶ πίνοντες πολυτελέα καὶ ἀλειφόμενοί τινι τῶν εὐωδεστάτων μύρων καὶ σύροντες ἐσθῆτας μαλακὰς ἐκ Τάραντος ; καὶ οὐδείς με ἐξαιρήσεται τῆς Διονυσίου ὠμότητος , ὅς μ’ ὥς τινα ἐνεχύριον οὐκ ἀγνῶτα , ἀλλὰ καὶ λόγων ἐπιμελητὰν τῶν Σωκρατικῶν κατέχει , οἷάπερ ἔφην σιτίζων καὶ ἀλείφων καὶ ἀμφιεννύς , καὶ οὔτε δίκαν φοβεῖται τὰν θεῶν , οὔτ’ ἄνθρωπον αἰδεῖται ὅστις με τοιαῦτα διατίθεται . νῦν δ’ αὖ καὶ τὸ κακὸν εἰς τὸ δεινότερον οἴχεται , ὅπου δεδώρηται γυναῖκας Σικελικὰς τρεῖς ἀναλέκτους τὸ κάλλος καὶ ἀργύρια πάμπολλα .
Lemmas: κακοδαιμονέω , ὦ Ἀντισθένης , οὐ μέτριος . πῶς γάρ οὐ μέλλω κακοδαιμονάω , ο παρά τύραννος καί ὁσημέραι ἐσθίω καί πίνω πολυτελής καί ἀλείφω τις ὁ εὐώδης μύρον καί σύρω ἐσθής μαλακός ἐκ Τάρας ; καί οὐδείς ἐγώ ἐξαιρέω ὁ Διονύσιος ὠμότης , ὅς εἷς ὅς τις ἐνεχύριον οὐ ἀγνώς , ἀλλά καί λόγος ἐπιμελητής ὁ Σωκρατικός κατέχω , οἷος φημί σιτίζω καί ἀλείφω καί ἀμφιέννυμι , καί οὔτε δίκη φοβέω ὁ θεός , οὔτε ἄνθρωπος αἰδέομαι ὅστις ἐγώ τοιοῦτος διατίθημι . νῦν δέ αὖ καί ὅς κακός εἰς ὁ δεινός οἴχομαι , ὅπου δωρέω γυνή Σικελικός τρεῖς ανάλεκτος ὁ κάλλος καί Ἀργυρία πάμπολλοι .
socraticorum-epistulae.epistulae 9.2
καὶ πότε παύσεται ἄνθρωπος οὗτος τοιαῦτα ποιέων οὐκ οἶδα . εὖ οὖν ποιεῖς ἀχθόμενος ἐπὶ τᾷ κακοδαιμονίᾳ τῶν ἄλλων , κἀγὼ δὲ ἐπὶ τᾷ σᾷ εὐδαιμονίᾳ ἅδομαι , ἵνα σοι τὰ αὐτὰ δόξω ποιεῖν τε καὶ ἀποτίνειν τὰς χάριτας . ἔρρωσο . τῶν τε ἰσχάδων ἀποτίθεσο ἵν’ ἔχῃς εἰς τὸ χεῖμα , καὶ τῶν ἀλφίτων τῶν ἔχεις Κρητικῶν ( ταῦτα γὰρ δοκέει ἀμείνω τοῦ χράματος εἶναὶ ) , καὶ ἀπὸ τᾶς Ἐννεακρούνω λούου τε καὶ πῖνε καὶ τὸν αὐτὸν τρίβωνα θέρους τε καὶ χειμῶνος ἔχε ῥυπόωντα , ὡς πρέπει ἐλεύθερον καὶ ζῶντα ἐν Ἀθήναις δαμοκρατικῶς .
Lemmas: καί πότε παύω ἄνθρωπος οὗτος τοιοῦτος ποιέω οὐ οἶδα . εὖ οὖν ποιέω ἄχθομαι ἐπί ὁ κακοδαιμονία ὁ ἄλλος , ἐγώ δέ ἐπί ὁ σός εὐδαιμονία ἥδομαι , ἵνα σύ ὁ αὐτός δοκέω ποιέω τε καί ἀποτίνω ὁ χάρις . ῥώννυμι . ὁ τε ἰσχάς ἀποτίθημι ἵνα χέω εἰς ὁ χεῖμα , καί ὁ ἄλφιτον ὁ ἔχω Κρητικός ( οὗτος γάρ δοκέω ἀγαθός ὁ κρᾶμα εἰμί ) , καί ἀπό ὁ ἐννεάκρουνος λούω τε καί πίνω καί ὁ αὐτός τρίβων θέρος τε καί χειμών ἔχω ῥυπάω , ὡς πρέπω ἐλεύθερος καί ζάω ἐν Ἀθῆναι δαμοκρατικῶς .
socraticorum-epistulae.epistulae 9.3
ἐγὼ μὲν γὰρ ἐξ οὗ εἰς τυραννουμένην ἧκον πόλιν τε καὶ νᾶσον , ᾔδειν ὅτι κακοδαιμονήσω ταῦτα πάσχων , καθάπερ σύ μοι γράφεις . νῦν δὲ ἐλεοῦντές με περιβλέποντι Συρακούσιοι καὶ Ἀκραγαντίνων οἱ ἐπιδημοῦντες καὶ Γελώων καὶ οἱ ἄλλοι Σικελιῶται . τᾶς δὲ μανίας ἇς ἐμάνην εἰς ταῦτα ἐλθὼν ἀβούλως τὰ ἀτοπήματα , ἐπαρῶμαι ἀρὰν κατ’ ἐμαυτοῦ , ἇς ἄξιός εἰμι , μὴ ἐκλιπεῖν με τὰ κακὰ ταῦτα , ὁπότε ἐγὼ γεγονὼς ἔτη τοσαῦτα καὶ φρονεῖν δοκέων πεινῆν καὶ ῥιγοῦν καὶ ἀδοξεῖν οὐκ ἠθέλησα , οὐδὲ πώγωνα τρέφειν μέγαν .
Lemmas: ἐγώ μέν γάρ ἐκ ὅς εἰς τυραννεύω ἔκω πόλις τε καί νᾶσος , Ἠείδω ὅτι κακοδαιμονώ οὗτος πάσχω , καθά σῦς ἐγώ γράφω . νῦν δέ ἐλεέω ἐγώ περιβλέπω Συρακούσιος καί Ἀκραγαντῖνος ὁ ἐπιδημέω καί γελώων καί ὁ ἄλλος Σικελιώτης . ὁ δέ μανία ὅς μαίνομαι εἰς οὗτος ἔρχομαι ἄβουλος ὁ ατόπημα , ἐπαρῶμαι ἀρή κατά ἐμαυτοῦ , ὅς ἄξιος εἰμί , μή ἐκλείπω ἐγώ ὁ κακός οὗτος , ὁπότε ἐγώ γίγνομαι ἔτος τοσοῦτος καί φρονέω δοκέω πεινάω καί ῥιγέω καί ἀδοξέω οὐ ἐθέλω , οὐδέ πώγων τρέφω μέγας .
socraticorum-epistulae.epistulae 9.4
πέμψω δέ σοι τῶν θέρμων τὼς μεγάλως τε καὶ λευκώς , ἵν’ ἔχῃς μετὰ τὸ ἐπιδείξασθαι τὸν Ἡρακλέα τοῖς νέοις ὑποτραγεῖν · αἰσχρὸν γὰρ οὔ φαντί σοι περὶ τοιούτων λέγειν ἢ γράφειν . Διονυσίω γὰρ ἐάν τις λέγῃ περὶ θέρμων , αἰσχρον γε οἶμαι διὰ τώς τῶν τυράννων νόμως . τὰ λοιπὰ δὲ παρὰ Σίμωνα τὸν σκυτοτόμον βάδιζε διαλεγόμενος , οὗ μεῖζον ἐν σοφίᾳ οὐδ’ ἔστιν οὐδ ἂν γένοιτο . ἐμοὶ μὲν γὰρ ἀπηγόρευται τοῖς χειροτέχναις προσιέναι , ἐπειδὴ ὑφ’ ἑτέρων ἐξουσίᾳ εἰμί .
Lemmas: πέμπω δέ σύ ὁ θέρμος τώς μέγας τε καί λευκός , ἵνα χέω μετά ὁ ἐπιδείκνυμι ὁ Ἡρακλῆς ὁ νέος υποτρωγω · αἰσχρός γάρ οὐ φημί σύ περί τοιοῦτος λέγω ἢ γράφω . Διονύσιος γάρ ἐάν τις λέγω περί θέρμος , αἰσχρός γε οἴομαι διά τώς ὁ τύραννος νόμος . ὁ λοιπός δέ παρά Σίμων ὁ σκυτοτόμος βαδίζω διαλέγω , ὅς μέγας ἐν σοφία οὐδέ εἰμί οὐδέ ἄν γίγνομαι . ἐγώ μέν γάρ ἀπαγορεύω ὁ χειροτέχνης προσέρχομαι , ἐπεί ὑπό ἕτερος ἐξουσία εἰμί .
socraticorum-epistulae.epistulae 10.1
Ἔγραψα μὲν καὶ Πλάτωνι παρακαλῶν ὅπως πράξησθε σωθῆναι τοὺς Λοκροὺς νεανίσκους , καὶ σοὶ δὲ τὰ αὐτὰ ἐπιστέλλων οὐχ ἁμαρτάνειν οἶμαι · ποιήσεις γὰρ ἄσμενος . οἶσθα δὲ τὴν πρὸς αὐτούς μοι ἑταιρείαν , καὶ ὅτι Διονύσιος ἐξηπάτηται , ὡς ἀδικούντων αὐτῶν ἔχων δόξαν . ἤδη πειρῷ τοῦτο ποιῆσαι θᾶττον . ἔρρωσο .
Lemmas: γράφω μέν καί Πλάτων παρακαλέω ὅπως πράσσω σῴζω ὁ Λοκροί νεανίσκος , καί σύ δέ ὁ αὐτός ἐπιστέλλω οὐ ἁμαρτάνω οἴομαι · ποιέω γάρ ἄσμενος . οἶδα δέ ὁ πρός αὐτός ἐγώ ἑταιρεία , καί ὅτι Διονύσιος ἐξαπατάω , ὡς ἀδικέω αὐτός ἔχω δόξα . ἤδη πειράω οὗτος ποιέω ταχύς . ῥώννυμι .
socraticorum-epistulae.epistulae 11.1
Λυθήσονται τᾶς φυλακᾶς οἱ νεανίσκοι περὶ ὧν μοι γράφεις οἱ Λοκροί , καὶ οὐ τεθνάξονται οὐδὲ ἀπολοῦντί τι τῶν χρημάτων , ἥκοντές γε παραυτὰ τοῦ θανεῖν . ταῦτα δὲ Ἀντισθένει μὴ λέξῃς , εἰ σέσωκα τοὺς φίλους · οὐ γὰρ αὐτῷ ἀρέσκει τυράννοις φίλοις χρῆσθαι , ἀλλὰ τὼς ἀλφιτοπώλας καὶ τὼς καπήλως ἀναζητεῖν , οἵτινες δικαίως τὰ ἄλφιτα καὶ τὸν οἶνον πωλοῦσιν ἐν Ἀθήναις καὶ τὰς ἐξωμίδας μισθοῦσι τὰς παχείας , ὁπόταν οἱ σκίρωνες πνέωντι , καὶ τὸν Σίμωνα θεραπεύειν . τοῦτο γὰρ οὐκ ἔστι χρᾶμα .
Lemmas: λύω ὁ φυλακή ὁ νεανίσκος περί ὅς ἐγώ γράφω ὁ Λοκροί , καί οὐ θνῄσκω οὐδέ ἀπόλλυμι τίς ὁ χρῆμα , ἥκω γε παραυτά ὁ θνῄσκω . οὗτος δέ Ἀντισθένης μή λέγω , εἰμί σῴζω ὁ φίλος · οὐ γάρ αὐτός ἀρέσκω τύραννος φίλος χράω , ἀλλά τώς ἀλφιτοπώλης καί τώς κάπηλος ἀναζητέω , ὅστις δίκαιος ὁ ἄλφιτον καί ὁ οἶνος πωλέω ἐν Ἀθῆναι καί ὁ ἐξωμίς μισθόω ὁ παχύς , ὁπόταν ὁ σκίρων πνέω , καί ὁ Σίμων θεραπεύω . οὗτος γάρ οὐ εἰμί Χραμά .
socraticorum-epistulae.epistulae 12.1
Ἀκούω σε τωθάζειν ἡμᾶς τῆς σοφίας παρὰ σίῳ . ἐγὼ δὲ ὁμολογῶ εἶναι σκυτοτόμος καὶ ἐργάζεσθαι τοιαῦτα , καὶ ἕτοιμος , εἰ δέοι , σκύτη τέμνειν αὖ πάλιν εἰς νουθεσίαν ἀνθρώπων ἀφρόνων καὶ οὕτω μετὰ πολλῆς χλιδῆς οἰομένων ζῆν παρὰ τὴν Σωκράτους βουλήν . ἔσται δὲ ὁ σωφρονιστὴς τῶν ἀφρόνων ὑμῶν παιδιῶν Ἀντισθένης · γράφεις γὰρ αὐτῷ κωμῳδῶν ἡμῶν τὰς διατριβάς . ἀλλὰ τούτων μέν , ὦ θεία φρήν , ἅλις πεπαίχθω πρὸς σέ μοι . μέμνησο μέντοι λιμοῦ καὶ δίψης · ταῦτα γὰρ δύναται μεγάλα τοῖς σωφροσύνην διώκουσιν .
Lemmas: ἀκούω σύ τωθάζω ἐγώ ὁ σοφία παρά σίον . ἐγώ δέ ὁμολογέω ἔρχομαι σκυτοτόμος καί ἐργάζομαι τοιοῦτος , καί ἑτοῖμος , εἰμί δέω , σκῦτος τέμνω αὖ πάλιν εἰς νουθεσία ἄνθρωπος ἄφρων καί οὕτως μετά πολύς χλιδή οἴομαι ζάω παρά ὁ Σωκράτης βουλή . εἰμί δέ ὁ σωφρονιστής ὁ ἄφρων σύ παιδιά Ἀντισθένης · γράφω γάρ αὐτός κωμῳδέω ἐγώ ὁ διατριβή . ἀλλά οὗτος μέν , ὦ θεῖος φρήν , ἅλις παίζω πρός σύ ἐγώ . μιμνήσκω μέντοι λιμός καί δίψα · οὗτος γάρ δύναμαι μέγας ὁ σωφροσύνη διώκω .
socraticorum-epistulae.epistulae 13.1
Οὐκ ἐγώ σε κωμῳδῶ , ἀλλὰ Φαίδων , λέγων γεγονέναι σε κρείσσω καὶ σοφώτερον Προδίκω τῶ Κείω , ὃς ἔφα ἀπελέγξαι σε αὐτὸν περὶ τὸ ἐγκώμιον τὸ εἰς τὸν Ἡρακλέα γενόμενον αὐτῷ . θαυμάζω μέντοι σε καὶ ἐπαινῶ , εἰ σκυτικὸς ὤν σοφίας ἐμπλησθεὶς καὶ πάλαι μὲν Σωκράταν ἔπειθες καὶ τὼς καλλίστως τῶν νέων καὶ εὐγενεστάτως παρὰ σὲ καθέζεσθαι , οἷον Ἀλκιβιάδαν τε τὸν Κλεινίου καὶ Φαῖδρον τὸν Μυρρινούσιον καὶ Εὐθύδαμον τὸν Γλαύκωνος καὶ τῶν τὰ κοινὰ πραττόντων Ἐπικράτεα τὸν Σακεσφόρον καὶ Εὐρυπτόλεμον καὶ τὼς ἄλλως , ὡς εἰ καὶ Περικλεῖ γε τῷ Ξανθίππω μὴ αἰ στρατηγιαι ἦσαν καὶ ὁ πόλεμος τότε , κἂν οὗτος οἶμαι ἦν παρὰ σέ . καὶ νῦν ἴσμεν ὁποῖος εἶ · Ἀντισθένας γὰρ παρὰ σὲ φοιτᾷ . δύνῃ δὲ καὶ ἐν Συρακούσαις φιλοσοφεῖν · οἱ γὰρ ἱμάντες τίμιοί εἰσι καὶ τὰ σκύτη .
Lemmas: οὐ ἐγώ σύ κωμῳδέω , ἀλλά Φαίδων , λέγω γίγνομαι σύ κρατύς καί σοφός Πρόδικος ὁ καίω , ὅς φημί ἀπελέγχω σύ αὐτός περί ὁ ἐγκώμιον ὁ εἰς ὁ Ἡρακλῆς γίγνομαι αὐτός . θαυμάζω μέντοι σύ καί ἐπαινέω , εἰμί σκυτικός εἰμί σοφία ἐμπίμπλημι καί πάλαι μέν Σωκράτης πείθω καί τώς καλός ὁ νέος καί εὐγενής παρά σύ καθέζομαι , οἷος Ἀλκιβιάδης τε ὁ Κλεινίας καί Φαῖδρος ὁ Μυρρινούσιος καί Εὐθύδαμος ὁ Γλαύκων καί ὁ ὁ κοινός πράσσω Ἐπικράτης ὁ σακεσφόρος καί Εὐρυπτόλεμος καί τώς ἄλλως , ὡς εἰμί καί Περικλῆς γε ὁ Ξάνθιππος μή ὁ στρατηγία ἥδω καί ὁ πόλεμος τότε , κἀν οὗτος οἴομαι εἰμί παρά σύ . καί νῦν οἶδα ὁποῖος εἰμί · Ἀντισθένης γάρ παρά σύ φοιτώ . δύναμαι δέ καί ἐν Συράκουσαι φιλοσοφέω · ὁ γάρ ἱμάς τίμιος εἰμί καί ὁ σκῦτος .
socraticorum-epistulae.epistulae 13.2
καὶ οὐκ οἶσθα , ὡς ἐγὼ μὲν τῶν ὑποδημάτων χρώμενος παρ’ ἕκαστα τὰν τέχναν σου θαυμασίαν σίαν τινὰ ποιῶ , Ἀντισθένας δὲ γυμνοποδῶν τί γὰρ ἄλλο πράττει ἢ σοὶ ἀργίαν καὶ ἀμισθίαν εἰσάγει , πείθων τὼς νέως καὶ ἅπαντας Ἀθηναίως γυμνοποδεῖν ; σκόπει οὖν ὁπόσον σοι ἐγὼ φίλος ὁ ῥᾳστώναν καὶ τὰν ἁδονὰν ἀποδεχόμενος . σὺ δὲ ὁμολογῶν εὐλόγως ἐρωτᾶν Πρόδικον , τὸ ἀκόλουθον οὐκ ἔγνως ἐπὶ σαυτοῦ · οὕτω γὰρ ἂν ἐμὲ μὲν ἐθαύμαζες , τὼς δὲ ἔχοντας βαθεῖς τὼς πώγωνας καὶ τὼς σκίπωνας ἐγέλασας τᾶς ἀλαζονείας , ῥυπῶντάς τε καὶ φθειριῶντας καὶ ὄνυχας ὥσπερ τὰ θηρία μακρὼς περικειμένως καὶ ἐναντίας σου τᾶς τέχνας ὑποτιθεμένως ὑποθήκας .
Lemmas: καί οὐ οἶδα , ὡς ἐγώ μέν ὁ ὑπόδημα Χράομαι παρά ἕκαστος ὁ τέχνη σύ θαυμάσιος Σιάν τις ποιέω , Ἀντισθένης δέ γυμνοπόδης τίς γάρ ἄλλος πράσσω ἢ σύ ἀργία καί ἀμισθία εἰσάγω , πείθω τώς νέος καί ἅπας Ἀθηναῖος γυμνοποδέω ; σκοπέω οὖν ὁπόσος σύ ἐγώ φίλος ὁ ῥᾳστώνη καί ὁ ἡδονή ἀποδέχομαι . σύ δέ ὁμολογέω εὔλογος ἐρωτάω Πρόδικος , ὁ ἀκόλουθος οὐ γιγνώσκω ἐπί σεαυτοῦ · οὕτως γάρ ἄν ἐγώ μέν θαυμάζω , τώς δέ ἔχω βαθύς τώς πώγων καί τώς σκίπων γελάω ὁ ἀλαζονεία , ῥυπάω τε καί φθειριάω καί ὄνυξ ὥσπερ ὁ θηρίον μακρός περικειμένως καί ἐναντίος σύ ὁ τέχνη ὑποτίθημι ὑποτίθημι .
socraticorum-epistulae.epistulae 14.1
Ἤδη μὲν οἱ περὶ Γρύλλον τὸν παῖδά σου τὸν Γέταν παρὰ σὲ ἐπεπόμφεσαν ἅπαντα ἀπαγγελοῦντα τὰ περὶ Σωκράτην , ἃ ἐγένετο ἔν τε τῇ δίκῃ καὶ τῷ θανάτῳ αὐτοῦ . ἔδει μέντοι καὶ ὧδε τὴν τύχην κωλύμην τινὰ ποιήσασθαι , ὥστε μηδὲ σὲ τυχεῖν Ἀθήνησιν , εἶναι δὲ περὶ Λακεδαίμονα . πῶς ἂν οὖν , ὦ Ξενοφῶν , τὴν μιαρίαν τοῦ βυρσοδέψου Ἀνύτου γράφοιμι , τήν τε Μελήτου τόλμαν καὶ τὸ θράσος αὐτοῖν ; τούτω γὰρ τὼ μιαρωτάτω ἄνδρε μέχρι τῆς τελευτῆς τῶν πραγμάτων παρεμεινάτην πονηρώ , καὶ ἡμῶν οἰομένων αὐτοὺς τὰς τέχνας αὐτοῖν αἰσχυνθέντας καταθέσθαι ἔτι μᾶλλον ἐχώρησαν τοῦ κακὰ ἡμῖν παρέχειν .
Lemmas: Ἤδη μέν ὁ περί Γρύλλος ὁ παῖς σύ ὁ Γέτας παρά σύ πέμπω ἅπας ἀπαγγέλλω ὁ περί Σωκράτης , ὅς γίνομαι ἐν τε ὁ δίκη καί ὁ θάνατος αὐτός . δέω μέντοι καί ὧδε ὁ τύχη κωλύμη τις ποιέω , ὥστε μηδέ σύ τυγχάνω Ἀθήνησιν , ἔρχομαι δέ περί Λακεδαίμων . πῶς ἄν οὖν , ὦ Ξενοφῶν , ὁ μιαρία ὁ βυρσοδέψης Ἄνυτος γράφω , ὁ τε Μέλητος τόλμα καί ὁ θράσος αὐτός ; οὗτος γάρ ὁ μιαρός ἀνήρ μέχρι ὁ τελευτή ὁ πρᾶγμα παραμένω πονηρός , καί ἐγώ οἴομαι αὐτός ὁ τέχνη αὐτός αἰσχύνω κατατίθημι ἔτι μᾶλλον χωρέω ὁ κακός ἐγώ παρέχω .
socraticorum-epistulae.epistulae 14.2
καὶ εἴπερ Μέλητος ἐν τῷ δικαστηρίῳ οὐδὲν ἴδιον εἶχε ** , κακοδαίμων ἦν ἄνθρωπος . ἦν μὲν γὰρ ἡ ῥίζα τῆς γραφῆς Ἄνυτος δι’ ὧν Σωκράτης ἔλεγεν αὐτὸς ἐν τοῖς νέοις ἄρρητα εἶναι τὰ περὶ βύρσας , ὁπότε διαλέγοιτο καὶ κατασκευάζοι περὶ τοῦ ἐπιστήμην ἔχοντας προσιέναι τούτοις τοῖς πράγμασιν οἷς προσίασιν . οὕτως οἱ ἐπαγγελλόμενοι ὁτιοῦν πράττειν * * ἀκούομεν τὸν μαθόντα τὰ ἰατρικὰ καὶ τὰ μουσικὰ Δάμωνά τε καὶ Κόννον τὸν Μητροβίου . οὐ γὰρ ᾐδεῖτο , οἶμαι , ὡς μὴ ἐργασάμενος αὐτά , ὁπόταν οἱ υἱεῖς αὐτοῦ ἀκροασάμενοι Σωκράτους * * ἄχρι νῦν οὔτε τὸ βῆμα αὐτὸν τρέφειν * * οὐ κατατετόλμηται * * καὶ δὴ ἐξηρτήσατο ἑαυτοῦ ἄλλην τέχνην * * κἂν πολλάκις περικρύπτηται περιθέμενος τὴν ᾍδου κυνῆν ἢ τὸν Γύγου δακτύλιον καὶ δίκας γράφηται τοῖς ἐν τῇ πόλει · ζῆ γὰρ ἀπὸ βυρσοδεψικῆς .
Lemmas: καί εἴπερ Μέλητος ἐν ὁ δικαστήριον οὐδείς ἴδιος ἔχω ** , κακοδαίμων εἰμί ἄνθρωπος . εἰμί μέν γάρ ὁ ῥίζα ὁ γραφεύς Ἄνυτος διά ὅς Σωκράτης λέγω αὐτός ἐν ὁ νέος ἄρρητος ἔρχομαι ὁ περί βύρσα , ὁπότε διαλέγω καί κατασκευάζω περί ὁ ἐπιστήμη ἔχω προσέρχομαι οὗτος ὁ πρᾶγμα ὅς προσέρχομαι . οὕτως ὁ ἐπαγγέλλω ὁστισοῦν πράσσω * * ἀκούω ὁ μανθάνω ὁ ἰατρικός καί ὁ μουσικός Δάμων τε καί Κόννος ὁ Μητρόβιος . οὐ γάρ αἰδέομαι , οἴομαι , ὡς μή ἐργάζομαι αὐτός , ὁπόταν ὁ υἱός αὐτός ἀκροάζομαι Σωκράτης * * ἄχρι νῦν οὔτε ὁ βῆμα αὐτός τρέφω * * οὐ κατατολμάω * * καί δή ἐξαρτάω ἑαυτοῦ ἄλλος τέχνη * * κἀν πολλάκις περικρύπτω περιτίθημι ὁ ᾍδης κυνέη ἢ ὁ Γύγης δακτύλιος καί δίκη γράφω ὁ ἐν ὁ πόλις · ζάω γάρ ἀπό βυρσοδεψικός .
socraticorum-epistulae.epistulae 14.3
τὸ μὲν οὖν ὄνομα , ὥσπερ ἔφην , ἦν Μελήτου τοῦ μαθητοῦ αὐτοῦ καὶ διακόνου ἅμα · οὗτος γὰρ ὥσπερ ἐν τραγῳδίᾳ ὑπεκρίνατο Μενοικέα τὸν φιλόσοφον , ἀφ’ οὗ ἠγανάκτει , ὡς ἡ πόλις ἀδικοῖτο ὑπὸ τούτων αὐτή . ὁ δὲ λόγος ὁ ἄθλιος ἤθελέ σε εἶναι ἐνθάδε , καὶ ἐγέλασας ἂν ἐν ταῖς συμφοραῖς . ἦν δὲ Πολυκράτους τοῦ λογογράφου , ὃν ἐκεῖνος , ὥσπερ ἐν διδασκάλου παῖδες τὰς ήῥσεις λέγοντες , ἀναβὰς ὁπότε κατηγόρει , ἐδεδίει τε καὶ ἀπεστρέφετο καὶ ἐπελανθάνετο , καὶ ἄλλοι αὐτῷ ὑπέβαλλον , καθότι καὶ Καλλιππίδῃ τῷ ὑποκριτῇ , καὶ κακὸν κακῶς ἄνω τε καὶ κάτω αὑτόν τε καὶ τὸ σύγγραμμα ἐπιτρίψας κατέβη .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ὄνομα , ὥσπερ φημί , εἰμί Μέλητος ὁ μαθητής αὐτός καί διάκονος ἅμα · οὗτος γάρ ὥσπερ ἐν τραγῳδία ὑποκρίνω Μενοικεύς ὁ φιλόσοφος , ἀπό ὅς ἀγανακτέω , ὡς ὁ πόλις ἀδικέω ὑπό οὗτος αὐτός . ὁ δέ λόγος ὁ ἄθλιος ἐθέλω σύ ἔρχομαι ἐνθάδε , καί γελάω ἄν ἐν ὁ συμφορά . εἰμί δέ Πολυκράτης ὁ λογογράφος , ὅς ἐκεῖνος , ὥσπερ ἐν διδάσκαλος παῖς ὁ ἄρσις λέγω , ἀναβαίνω ὁπότε κατηγορέω , δείδω τε καί ἀποστρέφω καί ἐπιλανθάνομαι , καί ἄλλος αὐτός ὑποβάλλω , καθότι καί Καλλιππίδης ὁ ὑποκριτής , καί κακός κακῶς ἄνω τε καί κάτω ἑαυτοῦ τε καί ὁ σύγγραμμα ἐπιτρίβω καταβαίνω .
socraticorum-epistulae.epistulae 14.4
Σωκράτης δὲ πάντα μᾶλλον ἐνενοήθη τότε ἢ ἀγῶνα ὅτι ἀγωνίζοιτο τοσοῦτον , καί , ὁποῖον γὰρ αὐτὸς οἶδας , μειδιάσας βλοσυρόν τε καὶ μεμιγμένον γέλωτι ἐκεῖνα εἶπεν , ἅ σοι οἱ υἱεῖς γράψαντες ἔπεμψαν · οἵ τε δικασταὶ τότε μὲν κρατούμενοι ὑπὸ τοῦ ἐργαστηρίου παντὸς τοῦ ἔξωθεν περιεστῶτος ὅμως ὑποτιμήσασθαι ἔλεγον , ὃ δὲ μάλα θαρραλέως τῆς ἐν πρυτανείῳ σιτήσεως ὑποτιμῶμαι ταύτην τὴν δίκην φησίν . οἳ δὲ ἐπέφυσαν τότε δὴ μᾶλλον · καὶ γὰρ ἀπολογουμένου δέος ἐποιοῦντο μὴ ἀποφύγοι . κἂν ἀπέφυγε Σωκράτης . νῦν δὲ οὔτε κολακείαν οὔτε δέησιν ᾤετο δεῖν προσάγειν τινὰ αὐτοῖς , ἀλλὰ τἀληθῆ καὶ καια λέγειν · οὕτω γὰρ ἀπολογούμενος εἰ ἑάλω , μὴ αὐτὸς ᾤετο ἀδικήσειν , τοὺς μέντοι καταψηφισαμένους αὐτοῦ .
Lemmas: Σωκράτης δέ πᾶς μᾶλλον ἐννοέω τότε ἢ ἀγών ὅτι ἀγωνίζομαι τοσοῦτος , καί , ὁποῖος γάρ αὐτός οἶδα , μειδιάω βλοσυρός τε καί μείγνυμι γέλως ἐκεῖνος λέγω , ὅς σύ ὁ υἱός γράφω πέμπω · ὁ τε δικαστής τότε μέν κρατέω ὑπό ὁ ἐργαστήριον πᾶς ὁ ἔξωθεν περιίστημι ὅμως ὑποτιμάω λέγω , ὁ δέ μάλα θαρσαλέος ὁ ἐν πρυτανεῖον σίτησις υποτιμώ οὗτος ὁ δίκη φημί . ὁ δέ φύω τότε δή μᾶλλον · καί γάρ ἀπολογέομαι δέος ποιέω μή ἀποφεύγω . κἀν ἀποφεύγω Σωκράτης . νῦν δέ οὔτε κολακεία οὔτε δέησις οἴομαι δεῖ προσάγω τις αὐτός , ἄλλος ἀληθής καί Καία λέγω · οὕτως γάρ ἀπολογέομαι εἰμί ἁλίσκομαι , μή αὐτός οἴομαι ἀδικέω , ὁ μέντοι καταψηφίζομαι αὐτός .
socraticorum-epistulae.epistulae 14.5
εἰ μέντοιγε ποιήσας καὶ εἰπὼν ἀνάξια ἑαυτοῦ καὶ φιλοσοφίας ἀπολυθείη , ἀνδραπόδου βίον ἔφη βιώσειν ἐπαράτου , ἄλλως τε καὶ γῆρας αὐτῷ ἔφη ὑποκεῖσθαι καὶ τὸ ζῆν μὴ κρεῖττον αὐτῷ ἔσεσθαι τὸ ἔπειτα , ἀλλὰ κάκιον . κἂν εἰ ἀπολυθείη , οὔτε κρεῖττον ἰδεῖν ἢ ἀκοῦσαι ἔτι δύναιτο , ὥστε κατὰ θεὸν αὐτῷ ἐδόκει ἤδη παρεῖναι ὁ θάνατος , καὶ καταψηφισθεὶς γελῶν ἐξῄει καὶ τὸν χρόνον τὸν ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ μᾶλλον ἥδετο ἡμῖν διαλεγόμενος ἢ ὁπότε οὐδέπω αὐτὸν ἐγέγραπτο Μέλητος , οὐδὲ ἐνεπεπτώκει εἰς τὸ δεσμωτήριον . ἔλεγε δὲ διότι τὸ οἴκημα , ἔνθα ἦν , καὶ τοὺς δεσμοὺς ἀναγκάζειν αὐτὸν φιλοσοφεῖν · ἀεὶ μὲν γάρ τοι πρός τινων ἔφασκεν ἐν ἀγορᾷ περιειλκόμην .
Lemmas: εἰμί μέντοι ποιέω καί λέγω ἀνάξιος ἑαυτοῦ καί φιλοσοφία ἀπολύω , ἀνδράποδον βίος φημί βιόω ἐπάρατος , ἄλλως τε καί γῆρας αὐτός φημί ὑπόκειμαι καί ὁ ζάω μή ἀγαθός αὐτός εἰμί ὁ ἔπειτα , ἀλλά κακός . κἀν εἰμί ἀπολύω , οὔτε ἀγαθός ὁράω ἢ ἀκούω ἔτι δύναμαι , ὥστε κατά θεός αὐτός δοκέω ἤδη πάρειμι ὁ θάνατος , καί καταψηφίζομαι γελάω ἐξέρχομαι καί ὁ χρόνος ὁ ἐν ὁ δεσμωτήριον μᾶλλον ἥδομαι ἐγώ διαλέγω ἢ ὁπότε οὐδέπω αὐτός γράφω Μέλητος , οὐδέ ἐμπίπτω εἰς ὁ δεσμωτήριον . λέγω δέ διότι ὁ οἴκημα , ἔνθα εἰμί , καί ὁ δεσμός ἀναγκάζω αὐτός φιλοσοφέω · ἀεί μέν γάρ τοι πρός τις φάσκω ἐν ἀγορά περιλέγω .
socraticorum-epistulae.epistulae 14.6
καὶ τοιαῦτα καὶ τοσαῦτα καὶ οὕτως ἡμῖν διελέγετο , ὥστε ἐπιλανθάνεσθαι πολλάκις ὅτι ἐνεπεπτώκει , καὶ προσπίπτειν λόγοις καὶ φωναῖς τοιαύταις , αἳ οὐκ ἂν λεχθεῖεν ἐν συμφοραῖς , εἶτα ἀναμιμνησκομένους εἰς αὑτοὺς ἐπιτιμᾶν ἡμῖν αὐτοῖς τῆς ἀμνημοσύνης ἕκαστον ἑκάστῳ τῶν παρόντων , τὸν δὲ ὑποτοπάζοντα τὸ γινόμενον ἡμῖν πάθος διασκοπεῖν καὶ λέγειν , ὡς οὐ μέλει ἡμῖν εἰ αὐτίκα τεθνήξοιτο , ὅτι οὕτω γελῷμεν . καὶ ἐπιλαβόμενος αὖ Κρίτωνος ὦ μῶρε ἔφη , νῦν γὰρ θάνε Ὀλύμπια καὶ πᾶσα πανήγθρις , ἐπειδὴ ἀποδημεῖν μέλλομεν εἴς τι χωρίον κρεῖττον καὶ τούτου τεθανατωμένοι ὡς πρὸς τὴν ἀλήθειαν .
Lemmas: καί τοιοῦτος καί τοσοῦτος καί οὕτως ἐγώ διαλέγω , ὥστε ἐπιλανθάνω πολλάκις ὅτι ἐμπίπτω , καί προσπίπτω λόγος καί φωνή τοιοῦτος , ὅς οὐ ἄν λέγω ἐν συμφορά , εἶτα ἀναμιμνήσκω εἰς ἑαυτοῦ ἐπιτιμάω ἐγώ αὐτός ὁ αμνημοσύνη ἕκαστος ἕκαστος ὁ πάρειμι , ὁ δέ ὑποτοπάζω ὁ γίγνομαι ἐγώ πάθος διασκοπέω καί λέγω , ὡς οὐ μέλω ἐγώ εἰμί αὐτίκα θνῄσκω , ὅτι οὕτως γελάω . καί ἐπιλαμβάνω αὖ Κρίτων ὦ μωρός φημί , νῦν γάρ θνῄσκω Ὀλύμπιος καί πᾶς πανήγθρις , ἐπεί ἀποδημέω μέλλω εἰς τίς χωρίον ἀγαθός καί οὗτος θανατόω ὡς πρός ὁ ἀλήθεια .
socraticorum-epistulae.epistulae 14.7
ἑτέρους τε λόγους καὶ πολλοὺς καὶ καλοὺς πρὸς Κέβητα καὶ Σιμμίαν τὼ Θηβαίω διελέχθη , ὅτι εἴη ἡ ψυχὴ ἀθάνατος καὶ ὅτι οἱ τῆς φρονήσεως ἐπιμεληθέντες εἰς χῶρον τῶν θεῶν ἀπίασι καὶ οὐδὲν δεινὸν ἐν τῷ λεγομένῳ θανάτῳ πάσχουσιν , ὥσθ’ ἡμᾶς μὴ οἷον κλαίειν Σωκράτην ὅτι μέλλει ἀποθνήσκειν ἀλλὰ φθονεῖν αὐτῷ , ἡμᾶς δὲ αὐτοὺς κλαίειν ὅτι ζῶμεν τητώμενοι τοσούτου ἀγαθοῦ τῇ ἀληθείᾳ . ἀποδημίαν γὰρ ἔλεγε τὸ χρῆμα τοῦτο , καὶ Εὐηνὸν τὸν ποιητὴν παρεκάλει δι’ ἡμῶν , εἰ εὖ γινώσκοι , ἰέναι θᾶττον παρ’ αὐτόν , ἐπειδὴ φιλόσοφός ἐστι διὰ τὴν ποίησιν .
Lemmas: ἕτερος τε λόγος καί πολύς καί καλός πρός Κέβης καί Σιμμίας ὁ Θηβαῖος διαλέγω , ὅτι εἰμί ὁ ψυχή ἀθάνατος καί ὅτι ὁ ὁ φρόνησις ἐπιμελέομαι εἰς χῶρος ὁ θεός ἀπέρχομαι καί οὐδείς δεινός ἐν ὁ λέγω θάνατος πάσχω , ὥστε ἐγώ μή οἷος κλαίω Σωκράτης ὅτι μέλλω ἀποθνήσκω ἀλλά φθονέω αὐτός , ἐγώ δέ αὐτός κλαίω ὅτι ζάω τητάομαι τοσοῦτος ἀγαθός ὁ ἀλήθεια . ἀποδημία γάρ λέγω ὁ χρῆμα οὗτος , καί Εὐηνός ὁ ποιητής παρακαλέω διά ἐγώ , εἰμί εὖ γιγνώσκω , ἔρχομαι ταχύς παρά αὐτός , ἐπεί φιλόσοφος εἰμί διά ὁ ποίησις .
socraticorum-epistulae.epistulae 14.8
τὸν γὰρ φιλόσοφον μηδὲν ἄλλο ποιεῖν ἢ θανατᾶν , ἐπειδὴ τῶν τοῦ σώματος αἰτημάτων καταφρονεῖ , μὴ δουλούμενος ταῖς τοῦ σώματος ἡδοναῖς , τοῦτο δὲ μηδὲν ἕτερον εἶναι ἢ ψυχῆς ἀπόστασιν ἀπὸ σώματος , τὸν δὲ θάνατον μηδὲν ἕτερον εἶναι ἢ ψυχῆς αὖ πάλιν ἀπὸ σώματος ἀπόστασιν . τούτῳ γὰρ δὴ καὶ μάλα τις πειθήνιος ἐγίνετο · ἐξηπάτα γὰρ ἡμᾶς τούτοις τοῖς λόγοις , οἶμαι , ἵνα μὴ κλαίωμεν ὡς ἐν κακῷ ἐσομένου αὐτοῦ , σχεδὸν δέ τι καὶ ἀληθεῖς ἦσαν οἱ λόγοι . εἶτα δὴ ἐτελεύτα ποιήσας ἡμέρας τριάκοντα διὰ τὸ πλοῖον τὸ εἰς Δῆλον πεμπόμενον κατ’ ἔτος · οὐ γὰρ ἀφῖκτο ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας καὶ οὐκ ἦν τινὰ τελευτᾶν δημοσίᾳ , ὥσπερ οἶσθα · ἱεραὶ γὰρ ἦσαν .
Lemmas: ὁ γάρ φιλόσοφος μηδείς ἄλλος ποιέω ἢ θανατάω , ἐπεί ὁ ὁ σῶμα αἴτημα καταφρονέω , μή δουλόω ὁ ὁ σῶμα ἡδονή , οὗτος δέ μηδείς ἕτερος ἔρχομαι ἢ ψυχή ἀπόστασις ἀπό σῶμα , ὁ δέ θάνατος μηδείς ἕτερος ἔρχομαι ἢ ψυχή αὖ πάλιν ἀπό σῶμα ἀπόστασις . οὗτος γάρ δή καί μάλα τις πειθήνιος γίνομαι · ἐξαπατάω γάρ ἐγώ οὗτος ὁ λόγος , οἴομαι , ἵνα μή κλαίω ὡς ἐν κακός εἰμί αὐτός , σχεδόν δέ τίς καί ἀληθής ἥδω ὁ λόγος . εἶτα δή τελευτάω ποιέω ἡμέρα τριάκοντα διά ὁ πλοῖον ὁ εἰς Δῆλος πέμπω κατά ἔτος · οὐ γάρ ἀφικνέομαι ἐπί πολύς ἡμέρα καί οὐ εἰμί τις τελευτάω δημοσίᾳ , ὥσπερ οἶδα · ἱερός γάρ ἥδω .
socraticorum-epistulae.epistulae 14.9
τῶν δὲ φίλων παρῆμεν αὐτῷ τελευτῶντι ἐγὼ καὶ Τερψίων καὶ Ἀπολλόδωρος καὶ Φαίδων καὶ Ἀντισθένης καὶ Ἑρμογένης καὶ Κτήσιππος , Πλάτων δὲ καὶ Κλέλομβροτος καὶ Ἀρίστιππος ὑστέρουν · ὁ μὲν γὰρ Πλάτων ἐνόσει , τὼ ἑτέρω δὲ περὶ Αἴγιναν ἤστην . ὡς δ’ ἔπιε τὸ φάρμακον , ἐπέστελλεν ἡμῖν τῷ Ἀσκληπιῷ θῦσαι ἀλεκτρυόνα · ὀφείλειν γὰρ αὐτῷ κατ’ εὐχήν τινα , ὁπότε ἠσθένει ἀφικόμενος ἀπὸ τῆς ἐπὶ Δηλίῳ μάχης . δακρύσαντες οὖν μετά τινος θαυμασμοῦ ἐκκομίζοντες αὐτὸν κατεθάπτομεν , ὡς τότε ὁ καιρὸς ἐδίδου καὶ αὐτὸς ἐβούλετο ·
Lemmas: ὁ δέ φίλος πάρειμι αὐτός τελευτάω ἐγώ καί Τερψίων καί Ἀπολλόδωρος καί Φαίδων καί Ἀντισθένης καί Ἑρμογένης καί Κτήσιππος , Πλάτων δέ καί κλελομβροος καί Ἀρίστιππος ὑστερέω · ὁ μέν γάρ Πλάτων νοσέω , ὁ ἕτερος δέ περί Αἴγινα εἰμί . ὡς δέ πίνω ὁ Φάρμακος , ἐπιστέλλω ἐγώ ὁ Ἀσκληπιός θύω ἀλεκτρυών · ὀφείλω γάρ αὐτός κατά εὐχή τις , ὁπότε ἀσθενέω ἀφικνέομαι ἀπό ὁ ἐπί Δήλιος μάχη . δακρύω οὖν μετά τις θαυμασμός ἐκκομίζω αὐτός καταθάπτω , ὡς τότε ὁ καιρός δίδωμι καί αὐτός βούλομαι ·
socraticorum-epistulae.epistulae 14.10
οὐδὲ γὰρ πρόνοιάν τινα ἡμῖν ἐπέστειλε ποιήσασθαι τοῦ σώματος , εἶναι γὰρ αὐτὸ ἄτιμον καὶ μηκέτι χρήσιμον τῆς ψυχῆς αὐτὸ ἐγκαταλιπούσης . ὅμως δ’ οὖν ἡμεῖς εἰς τὸ δυνατὸν καὶ τῆς συμφορᾶς ὑπερείδομεν καὶ τῶν λόγων παρηκούσαμεν καὶ ὡς οἷόν τ’ ἦν ἐκαλλωπίσαμεν αὐτὸν λούσαντες καὶ τοῖς τριβωνίοις ἀμπίσχοντες καὶ πρεπόντως θάψαντες ἀπῇμεν . ταῦτ’ ἦν τὰ περὶ Σωκράτην καὶ ἡμᾶς , ὦ Ξενοφῶν . καὶ σοὶ δὲ ἡ στρατεία ἦν μέγα ἐμπόδιον , ἐπεὶ ἦσθα ἂν σὺν ἡμῖν θεραπεύων Σωκράτην ζῶντά τε καὶ τελευτῶντα .
Lemmas: οὐδέ γάρ πρόνοια τις ἐγώ ἐπιστέλλω ποιέω ὁ σῶμα , ἔρχομαι γάρ αὐτός ἄτιμος καί μηκέτι χρήσιμος ὁ ψυχή αὐτός ἐγκαταλείπω . ὅμως δέ οὖν ἐγώ εἰς ὁ δυνατός καί ὁ συμφορά ὑπερείδω καί ὁ λόγος παρακούω καί ὡς οἷος τε εἰμί καλλωπίζω αὐτός λούω καί ὁ τριβώνιον αμπιεχω καί πρεπόντως θάπτω ἀπέρχομαι . αὐτός εἰμί ὁ περί Σωκράτης καί ἐγώ , ὦ Ξενοφῶν . καί σύ δέ ὁ στρατεία εἰμί μέγας ἐμπόδιος , ἐπεί εἰμί ἄν σύν ἐγώ θεραπεύω Σωκράτης ζάω τε καί τελευτάω .
socraticorum-epistulae.epistulae 15.1
Καὶ οἱ περὶ Γρύλλον τὸν υἱέα μου ἐποίουν ὅπερ ἦν εἰκὸς αὐτοὺς ποιεῖν , καὶ ὑμεῖς δὲ εὖ πράττετε γράψαντες ἡμῖν τὰ περὶ Σωκράτους . δεῖ μέντοι γε ἡμᾶς ἄνδρας ἀγαθοὺς γίνεσθαι κἀκεῖνον μὲν ἐπαινεῖν ὧν ἐβίωσε σωφρόνως καὶ ὁσίως καὶ εὐσεβῶς , αἰτιᾶσθαι δὲ καὶ ψέγειν τὴν τύχην καὶ τοὺς ἐπισυστάντας αὐτῷ , οἳ οὐκ εἰς μακρὰν τίσουσι δίκην . δεινὸν δὲ ποιοῦνται καὶ Λακεδαιμόνιοι ( τὸ γὰρ πάθος ἤδη ἄχρι καὶ δεῦρο διῖκται ) καὶ κακίζουσι τὸν δῆμον ἡμῶν , λέγοντες ὡς πάλιν ἀφραίνει , ἐπεὶ τὸν σοφώτατον καὶ παρὰ τῆς Πυθίας μαρτυρηθέντα σωφρονέστατον ἐπείσθησαν ἀποκτιννύναι .
Lemmas: καί ὁ περί Γρύλλος ὁ υἱός ἐγώ ποιέω ὅς εἰμί ἔοικα αὐτός ποιέω , καί σύ δέ εὖ πράσσω γράφω ἐγώ ὁ περί Σωκράτης . δέω μέντοι γε ἐγώ ἀνήρ ἀγαθός γίγνομαι ἐκεῖνος μέν ἐπαινέω ὅς βιόω σωφρόνως καί ὅσιος καί εὐσεβής , αἰτιάομαι δέ καί ψέγω ὁ τύχη καί ὁ ἐπισυνίστημι αὐτός , ὅς οὐ εἰς μακρός τίνω δίκη . δεινός δέ ποιέω καί Λακεδαιμόνιος ( ὁ γάρ πάθος ἤδη ἄχρι καί δεῦρο διικνέομαι ) καί κακίζω ὁ δῆμος ἐγώ , λέγω ὡς πάλιν ἀφραίνω , ἐπεί ὁ σοφός καί παρά ὁ Πυθία μαρτυρέω σώφρων πείθω ἀποκτείνω .
socraticorum-epistulae.epistulae 15.2
εἴ του δέοιντο οἱ Σωκράτους ἑταῖροι ὧν ἐπέμψαμεν , σημαίνετόν μοι · ἐπικουρήσομεν γάρ , ἐπειδὴ τοῦτο καλὸν καὶ ἀναγκαῖόν ἐστιν . εὖ ποιεῖτε τὸν Αἰσχίνην ἔχοντες ἐν αὑτοῖς , ὥστε γράφειν μοι · δοκεῖ μέντοι χρῆναι ἡμᾶς συγγράφειν ἅ ποτε εἶπεν ἁνὴρ καὶ ἔπραξε , καὶ αὕτη ἀπολογία γένοιτ’ ἂν αὐτοῦ βελτίστη εἰς τὸ νῦν τε καὶ εἰς τὸ ἔπειτα , οὐκ ἐν δικαστηρίῳ ἀγωνιζομένων ἡμῶν , ἀλλ’ εἰς ἅπαντα τὸν βίον παρατιθέντων τὴν ἀρετὴν τἀνδρός . καί φημι δὴ ἀδικήσειν τὴν κοινὴν ἑταιρείαν καί , ὡς ἐκεῖνος ἔλεγε , τὴν ἀλήθειαν , εἰ μὴ ἄσμενοι γράψαιμεν .
Lemmas: εἰμί τις δέω ὁ Σωκράτης ἑταῖρος ὅς πέμπω , σημαίνω ἐγώ · ἐπικουρέω γάρ , ἐπεί οὗτος καλός καί ἀναγκαῖος εἰμί . εὖ ποιέω ὁ Αἰσχίνης ἔχω ἐν ἑαυτοῦ , ὥστε γράφω ἐγώ · δοκέω μέντοι χρή ἐγώ συγγράφω ὅς ποτέ λέγω ἀνήρ καί πράσσω , καί οὗτος ἀπολογία γίγνομαι ἄν αὐτός ἀγαθός εἰς ὁ νῦν τε καί εἰς ὁ ἔπειτα , οὐ ἐν δικαστήριον ἀγωνίζομαι ἐγώ , ἀλλά εἰς ἅπας ὁ βίος παρατίθημι ὁ ἀρετή ἀνήρ . καί φημί δή ἀδικέω ὁ κοινός ἑταιρεία καί , ὡς ἐκεῖνος λέγω , ὁ ἀλήθεια , εἰμί μή ἄσμενος γράφω .
socraticorum-epistulae.epistulae 15.3
ἤδη δέ μοι καὶ Πλάτωνος περιέπεσε σύγγραμμα τοιοῦτον , ὅπου τοὔνομα ἦν τὸ Σωκράτους καὶ διάλεξίς οὐ φαύλη πρός τινας . οἶμαι τοίνυν περὶ Μέγαρα ἀνέγνων ὡς λέγεταί τινα τῶν Μεγαρέων τῶν τοιούτων . ἡμεῖς μέντοι φαμέν , οὐχ ὅτι τοιαῦτα οὐκ ἀκηκόαμεν , ἀλλ’ ὅτι τοιαῦτα οὐ δυνάμεθα ἀπομνημονεύειν · οὐδὲ γὰρ ἐσμὲν ποιηταί , ὥσπερ καὶ αὐτός , κἂν πάνυ ἀπαρνῆται ποιητικήν . θρυπτόμενος γὰρ πρὸς τοὺς καλούς φησι μηδὲν εἶναι ποίημα αὐτοῦ , Σωκράτους μέντοι νέου καὶ καλοῦ ὄντος . ἔρρωσθόν μοι ὡς ἁρμονιωδεστάτω ἄνδρε .
Lemmas: ἤδη δέ ἐγώ καί Πλάτων περιπίπτω σύγγραμμα τοιοῦτος , ὅπου ὄνομα εἰμί ὁ Σωκράτης καί διάλεξις οὐ φαῦλος πρός τις . οἴομαι τοίνυν περί Μέγαρα ἀναγιγνώσκω ὡς λέγω τις ὁ Μεγαρεύς ὁ τοιοῦτος . ἐγώ μέντοι φημί , οὐ ὅτι τοιοῦτος οὐ ἀκούω , ἀλλά ὅτι τοιοῦτος οὐ δύναμαι ἀπομνημονεύω · οὐδέ γάρ εἰμί ποιητής , ὥσπερ καί αὐτός , κἀν πάνυ ἀπαρνέομαι ποιητικός . θρύπτω γάρ πρός ὁ καλός φημί μηδείς ἔρχομαι ποίημα αὐτός , Σωκράτης μέντοι νέος καί καλός εἰμί . ῥώννυμι ἐγώ ὡς ἁρμονιώδης ἀνήρ .
socraticorum-epistulae.epistulae 16.1
Τὰ περὶ τᾶς τελευτᾶς Σωκράτους ἐμάθομεν ἐγώ τε καὶ Κλεόμβροτος , καὶ ὅτι οὐδὲ παρέμενος ὑπὸ τῶν ἕνδεκα διαδρᾶναι ὑπέμεινε , λέγων ὅτι οὐδὲ νῦν μέλλει διδράσκειν , εἰ μὴ καὶ πρότερον παρὰ τὼς νόμως ἐσώθη · οὕτω γὰρ ἂν ἁ πατρὶς αὐτῶ ὅσον ἐφ’ ἑαυτῷ καταπροδοθείη . ἐμοὶ δὲ ἐδόκει ἀδίκως αὐτὸν ἐμπεσόντα ὁτῳδήποτε τρόπῳ σώζεσθαι . δοκῶ μέντοι πάντα τὰ ἐκείνῳ πρασσόμενα καὶ κακὰ καὶ ἄφρονα δίκαια εἶναι , ὥστε ταῦτα πάλιν μὴ ἐπιμέμφεσθαι ἀμέτρως γεγονέναι . ἐπέστειλας δέ μοι πῶς ἀνεχωρήσατε πάντες ἀπ’ Ἀθηνῶν οἱ Σωκράτους ἐρασταί τε καὶ φιλόσοφοι , δεδιότες μή τι καὶ ἐφ’ ὑμᾶς ἔλθοι τῶν αὐτῶν , καὶ οὐκ ἐποιεῖτε φλαύρως . καὶ ἁμὲς οὖν , ὡς ἔχομεν , ἐν Αἰγίνᾳ διατελέομες ἐπὶ τοῦ παρόντος , εἶτα δὲ παρ’ ὑμᾶς ἀφιξόμεθα καὶ εἴ τι ἔχομες βέλτιον ποιέειν ποιήσομες .
Lemmas: Τά περί ὁ τελευτή Σωκράτης μανθάνω ἐγώ τε καί Κλεόμβροτος , καί ὅτι οὐδέ παρίημι ὑπό ὁ ἕνδεκα διαδιδράσκω ὑπομένω , λέγω ὅτι οὐδέ νῦν μέλλω διδράσκω , εἰμί μή καί πρότερος παρά τώς νόμος σῴζω · οὕτως γάρ ἄν ὁ πατρίς αὐτός ὅσον ἐπί ἑαυτοῦ καταπροδίδωμι . ἐγώ δέ δοκέω ἄδικος αὐτός ἐμπίπτω ὅστις τρόπος σῴζω . δοκέω μέντοι πᾶς ὁ ἐκεῖνος πράσσω καί κακός καί ἄφρων δίκαιος ἔρχομαι , ὥστε οὗτος πάλιν μή ἐπιμέμφομαι ἄμετρος γίγνομαι . ἐπιστέλλω δέ ἐγώ πῶς ἀναχωρέω πᾶς ἀπό Ἀθῆναι ὁ Σωκράτης ἐραστής τε καί φιλόσοφος , δείδω μή τίς καί ἐπί σύ ἔρχομαι ὁ αὐτός , καί οὐ ποιέω φλαῦρος . καί ἅμης οὖν , ὡς ἔχω , ἐν Αἴγινα διατελέω ἐπί ὁ πάρειμι , εἶτα δέ παρά σύ ἀφικνέομαι καί εἰμί τίς ἔχω ἀγαθός ποιέω ποιέω .
socraticorum-epistulae.epistulae 17.1
Εἰδὼς ὅπως εἶχες πρὸς Σωκρατην ζῶντα καὶ πρὸς ἡμᾶς τοὺς ἐκείνου φίλους , καὶ ὅτι κατὰ τὸ εἰκὸς ἐθαύμασάς τε καὶ ἐσχετλίασας εἰ ὁ πρὸς σέ τε καὶ τὸν Κεῖον Πρόδικον καὶ Πρωταγόραν τὸν Ἀβδηρίτην διαμαχόμενος περὶ ἀρετῆς , ᾗ ἂν γένοιτο καὶ ὅπως ἂν γένοιτο καὶ ὅτι χρὴ ταύτης πάντας ἐφίεσθαι , οὗτος ὡς πονηρότατος καὶ ἀμαθέστατος τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ δικαίου πρός τε θεοὺς καὶ πρὸς ἀνθρώπους τοῖς ἕνδεκα δόξαν ἀνῃρέθη , ἔγραψά σοι πυθόμενος ὅτι οἴκοι εἴης ἐν Χίῳ , περὶ τῶν ἔπειτα , ἵνα ἡσθείης .
Lemmas: εἰδώς ὅπως ἔχω πρός Σωκράτης ζάω καί πρός ἐγώ ὁ ἐκεῖνος φίλος , καί ὅτι κατά ὁ ἔοικα θαυμάζω τε καί σχετλιάζω εἰμί ὁ πρός σύ τε καί ὁ Κέως Πρόδικος καί Πρωταγόρας ὁ Ἀβδηρίτης διαμάχομαι περί ἀρετή , ὅς ἄν γίγνομαι καί ὅπως ἄν γίγνομαι καί ὅτι χράω οὗτος πᾶς ἐφίημι , οὗτος ὡς πονηρός καί ἀμαθής ὁ καλός καί ὁ δίκαιος πρός τε θεός καί πρός ἄνθρωπος ὁ ἕνδεκα δόξα ἀναιρέω , γράφω σύ πυνθάνομαι ὅτι οἴκοι εἰμί ἐν Χίος , περί ὁ ἔπειτα , ἵνα ἥδομαι .
socraticorum-epistulae.epistulae 17.2
Ἀθηναῖοι γὰρ ἤδη ποτὲ ἀφυπνώσαντες Ἄνυτόν τε καὶ Μέλητον ὡς ἀνοσιουργοὺς προσκαλεσάμενοι ἀπέκτειναν ὅτι αἴτιοι τῇ πόλει ἐγένοντο τοσούτου κακοῦ . προφάσεις δὲ αὗται κατ’ αὐτοῖν εὑρέθησαν · κατηφεῖς μὲν γὰρ Ἀθηναῖοι περιῄεσαν μετὰ τὸν θάνατον αὐτοῦ παρὰ πάντων εὐθυνόμενοι τῶν γενομένων , ὅτι ἄρα οὐκ ἐχρῆν οὐκ ἀδικοῦντα αὐτὸν κατηγορηθῆναι , μὴ ὅτι ἀποκτιννύναι . τί γὰρ εἰ τὴν πλάτανον ἢ τὸν κύνα ὤμνυε ; τί δὲ εἰ ἀνηρώτα ἰδίᾳ καὶ κοινῇ πάντας ἀνθρώπους , ὅτι οὐδὲν εἰδεῖεν οὔτε δίκαιον οὔτε καλόν ; εἶτα δὲ οἱ νέοι πάντες εἰς ἀκρασίαν καὶ ἀκοσμίαν ἐτρέποντο ἐν τῇ πόλει · ἀεὶ γὰρ τοῦτον καθοσονοῦν ᾐσχύνοντο .
Lemmas: Ἀθηναῖος γάρ ἤδη ποτέ ἀφυπνόω Ἄνυτος τε καί Μέλητος ὡς ἀνοσιουργός προσκαλέω ἀποκτείνω ὅτι αἴτιος ὁ πόλις γίνομαι τοσοῦτος κακός . πρόφασις δέ αὐτός κατά αὐτός εὑρίσκω · κατηφής μέν γάρ Ἀθηναῖος περίειμι μετά ὁ θάνατος αὐτός παρά πᾶς εὐθύνω ὁ γίνομαι , ὅτι ἄρα οὐ χρή οὐ ἀδικέω αὐτός κατηγορέω , μή ὅτι ἀποκτείνω . τίς γάρ εἰμί ὁ πλάτανος ἢ ὁ κύων ὄμνυμι ; τίς δέ εἰμί ἀνερωτάω ἴδιος καί κοινός πᾶς ἄνθρωπος , ὅτι οὐδείς οἶδα οὔτε δίκαιος οὔτε καλός ; εἶτα δέ ὁ νέος πᾶς εἰς ἀκρασία καί ἀκοσμία τρέπω ἐν ὁ πόλις · ἀεί γάρ οὗτος καθόσον αἰσχύνω .
socraticorum-epistulae.epistulae 17.3
ἐκίνησε δὲ αὐτοὺς μάλιστα καὶ τὸ τοῦ νεανίσκου τοῦ Λακεδαιμονίου πάθος . ἧκε γάρ τις κατ’ ἔρωτα Σωκράτους συγγενέσθαι αὐτῷ , μὴ προειδὼς Σωκράτην , ἀλλ’ ἀκούων περὶ αὐτοῦ . ὡς δὲ ἡδομένῳ αὐτῷ τῆς ἀφίξεως ὄντι ἤδη περὶ τὰς πύλας τοῦ ἄστεος προσηγγέλθη ὅτι Σωκράτης , πρὸς ὃν ἐληλύθοι , τεθνήκοι , ἐς μὲν τὴν πύλην οὐκέτι εἰσῆλθε , διαπυθόμενος δὲ ὅπου εἴη ὁ τάφος , προσελθὼν διελέγετο τῇ στήλῃ καὶ ἐδάκρυε , καὶ ἐπειδὴ νὺξ κατέλαβεν αὐτόν , κοιμηθεὶς ἐπὶ τοῦ τάφου , ὄρθρου πολλοῦ φιλήσας τὴν ἐπικειμένην αὐτῷ κόνιν , πολλὰ δὲ περιασπασάμενος πάσῃ φιλότητι ᾤχετο ἀπιὼν Μέγαράδε .
Lemmas: κινέω δέ αὐτός μάλιστα καί ὁ ὁ νεανίσκος ὁ Λακεδαιμόνιος πάθος . ἥκω γάρ τις κατά ἔρως Σωκράτης συγγίγνομαι αὐτός , μή πρόοιδα Σωκράτης , ἀλλά ἀκούω περί αὐτός . ὡς δέ ἥδομαι αὐτός ὁ ἄφιξις εἰμί ἤδη περί ὁ πύλη ὁ ἄστυ προσαγγέλλω ὅτι Σωκράτης , πρός ὅς ἔρχομαι , θνῄσκω , εἰς μέν ὁ πύλη οὐκέτι εἰσέρχομαι , διαπυνθάνομαι δέ ὅπου εἰμί ὁ τάφος , προσέρχομαι διαλέγω ὁ στήλη καί δακρύω , καί ἐπεί νύξ καταλαμβάνω αὐτός , κοιμάω ἐπί ὁ τάφος , ὄρθρος πολύς φιλέω ὁ ἐπίκειμαι αὐτός κόνις , πολύς δέ περιασπάζομαι πᾶς φιλότης οἴχομαι ἀπέρχομαι Μέγαρα .
socraticorum-epistulae.epistulae 17.4
ᾔσθοντο οὖν καὶ τοῦτο Ἀθηναῖοι καὶ ὅτι μέλλοιεν Λακεδαιμονίοις διαβάλλεσθαι ἐπὶ τοῖς δεινοτάτοις , εἰ ἐκείνων μὲν οἱ υἱεῖς τοὺς παρ’ αὐτοῖς σοφοὺς δι’ ἔρωτος ποιοῦνται , αὐτοὶ δὲ ἀποκτιννύασι , καὶ οἳ μὲν τοσοῦτον διάστημα ἀφικνοῦνται ἰδεῖν Σωκράτην , οἳ δὲ οὐχ ὑπομένουσι παρ’ αὑτοῖς ἔχοντες αὐτὸν φυλάξαι . χαλεπηνάμενοι οὖν μόνον οὐ διέφαγον τὼ πονηρὼ ἄνδρε ἐκείνω , ὥστε τὴν μὲν πόλιν ἀπολελογῆσθαι ὅτι αὐτὴ τούτων οὐδὲν δρᾷ , τοὺς δ’ αἰτίους τεθνάναι . ἐκριφέντες οὖν οἷόν κοινὸν ἄγος τῶν Ἑλλήνων , μᾶλλον δὲ πάντων ἀνθρώπων , ὤνησαν μὲν ἡμᾶς , ὤνησαν δὲ καὶ τοὺς ἄλλους ταῦτα παθόντες . πάλιν οὖν συνελευσόμεθα Ἀθήναζε οἱ ἀναξίως ἀνασεσοβημένοι ὡς τὸ πρόσθεν .
Lemmas: αἰσθάνομαι οὖν καί οὗτος Ἀθηναῖος καί ὅτι μέλλω Λακεδαιμόνιος διαβάλλω ἐπί ὁ δεινός , εἰμί ἐκεῖνος μέν ὁ υἱός ὁ παρά αὐτός σοφός διά ἔρως ποιέω , αὐτός δέ ἀποκτείνω , καί ὁ μέν τοσοῦτος διάστημα ἀφικνέομαι ὁράω Σωκράτης , ὁ δέ οὐ ὑπομένω παρά ἑαυτοῦ ἔχω αὐτός φυλάσσω . χαλεπαίνω οὖν μόνος οὐ διεσθίω ὁ πονηρός ἀνήρ ἐκεῖνος , ὥστε ὁ μέν πόλις ἀπολογέομαι ὅτι αὐτός οὗτος οὐδείς δράω , ὁ δέ αἴτιος θνήσκω . ἐκρίπτω οὖν οἷος κοινός ἄγος ὁ Έλληνας , μᾶλλον δέ πᾶς ἄνθρωπος , ὀνίνημι μέν ἐγώ , ὀνίνημι δέ καί ὁ ἄλλος οὗτος πάσχω . πάλιν οὖν συνέρχομαι Ἀθήναζε ὁ ἀνάξιος ἀνασοβέω ὡς ὁ πρόσθεν .
socraticorum-epistulae.epistulae 18.1
Ἄγοντες τὴν ἔτειον ἑορτὴν τῇ Ἀρτέμιδι τῇ ὑφ’ ἡμῶν καθιδρυμένῃ περὶ τὴν Λακωνικὴν ἐπέμψαμεν παρ’ ὑμᾶς ἵνα ἵκοισθε , καλὸν μέν , εἰ πάντες , εἰ δὲ μὴ οἷόν τε , συνθύτας τινὰς ἐξ ὑμῶν πέμψαιτε · τοῦτο γὰρ κεχαρισμένον ἡμῖν ἐστίν . ἐγένετο δὲ Ἀρίστιππος ἐνθάδε καὶ ἔτι πρότερον Φαίδων , καὶ ἐγανύσκοντο τοῦ τόπου καὶ τῆς ἄλλης δημιουργίας τῶν οἰκοδομιῶν καὶ τῶν φυτῶν , ἅτινα αὐτὸς ταῖς ἐμαυτοῦ χερσὶν ἐφυτευσάμην . ἔχει γὰρ ὁ τόπος καὶ θήραν , ὥστε ἔνι ἡμῖν καὶ κυνηγετεῖν ἵνα μετ’ ἀνδρείας , ὅπερ καὶ φίλον τῇ θεῷ , θαλίας ἄγωμεν καὶ χάριν εἰδῶμεν αὐτῇ ὅτι με ἀνεσώσατο ἄρα ἀπὸ βασιλέως τοῦ βαρβάρου καὶ τῶν ἔπειτα περί τε τὸν Πόντον καὶ τὴν Θρᾴκην κακῶν σχεδόν τι μειζόνων , ὅτε δὴ ἐδοκοῦμεν ἤδη σεσῶσθαι ἀπὸ τῆς τοσαύτης πολεμίας γῆς .
Lemmas: ἄγω ὁ ἔτειος ἑορτή ὁ Ἀρτέμιδι ὁ ὑπό ἐγώ καθιδρύω περί ὁ Λακωνικός πέμπω παρά σύ ἵνα ἱκνέομαι , καλός μέν , εἰμί πᾶς , εἰμί δέ μή οἷος τε , συνθύτης τις ἐκ σύ πέμπω · οὗτος γάρ χαρίζω ἐγώ εἰμί . γίνομαι δέ Ἀρίστιππος ἐνθάδε καί ἔτι πρότερος Φαίδων , καί ἐγανύσκοντο ὁ τόπος καί ὁ ἄλλος δημιουργία ὁ οἰκοδομία καί ὁ φυτόν , ὅστις αὐτός ὁ ἐμαυτοῦ χείρ φυτεύω . ἔχω γάρ ὁ τόπος καί θήρα , ὥστε ἔνειμι ἐγώ καί κυνηγετέω ἵνα μετά ἀνδρεία , ὅς καί φίλος ὁ θεός , θαλία ἄγω καί χάρις οἶδα αὐτός ὅτι ἐγώ ἀνασῴζω ἄρα ἀπό βασιλεύς ὁ βάρβαρος καί ὁ ἔπειτα περί τε ὁ Πόντος καί ὁ Θρᾴκη κακός σχεδόν τίς μέγας , ὅτε δή δοκέω ἤδη σῴζω ἀπό ὁ τοσοῦτος πολέμιος γῆ .
socraticorum-epistulae.epistulae 18.2
εἰ δὲ μὴ ἴητε , ἡμῖν μὲν ἦν ἀναγκαῖον γράφειν ὑμῖν . πεποίημαι δέ τινα ἀπομνημονεύματα Σωκράτους . ὅταν οὖν μοι δόξῃ εὖ ἔχειν παντελῶς , διαπέμψομαι αὐτὰ καὶ ὑμῖν · Ἀριστίππῳ μὲν γὰρ καὶ Φαίδωνι ἐδόκει ἁρμόδιά τινα εἶναι . προσαγορεύσατε Σίμωνα τὸν σκυτοτόμον καὶ ἐπαινέσατε αὐτόν , ὅτι διατελεῖ προσέχων τοῖς Σωκράτους λόγοις καὶ οὔτε πενίαν οὔτε τὴν τέχνην πρόφασιν ποιεῖται τοῦ μὴ φιλοσοφεῖν , καθάπερ τινὲς τῶν ἄλλων μὴ βουλόμενοι λόγους καὶ τὰ ἐν λόγοις ἐξειδέναι τε καὶ θαυμάζειν .
Lemmas: εἰμί δέ μή ἔρχομαι , ἐγώ μέν εἰμί ἀναγκαῖος γράφω σύ . ποιέω δέ τις ἀπομνημόνευμα Σωκράτης . ὅταν οὖν ἐγώ δοκέω εὖ ἔχω παντελής , διαπέμπω αὐτός καί σύ · Ἀρίστιππος μέν γάρ καί Φαίδων δοκέω ἁρμόδιος τις ἔρχομαι . προσαγορεύω Σίμων ὁ σκυτοτόμος καί ἐπαινέω αὐτός , ὅτι διατελέω προσέχω ὁ Σωκράτης λόγος καί οὔτε πενία οὔτε ὁ τέχνη πρόφασις ποιέω ὁ μή φιλοσοφέω , καθά τις ὁ ἄλλος μή βούλομαι λόγος καί ὁ ἐν λόγος ἔξοιδα τε καί θαυμάζω .
socraticorum-epistulae.epistulae 19.1
Ἧκε , θαυμασιώτατε , παρ’ ἡμᾶς · πεποίηται γὰρ ἡμῖν ἱερὸν τῆς Ἀρτέμιδος μάλα ἀριπρεπές , καὶ περίφυτος ὁ χῶρος καὶ ἀνεῖται ἱερὸς εἶναι . καὶ τὰ ὄντα ἡμᾶς διαβοσκήσει · ὡς γὰρ Σωκράτης ἔλεγεν , εἰ μὴ ἀρκέσει ἡμῖν ταῦτα , ἡμεῖς αὐτοῖς ἀρκέσομεν . ἔγραψα δὲ καὶ Γρύλλῳ τῷ υἱῷ καὶ τῷ ἑταίρῳ , εἴ του δέοιο , παρέχειν σοι . Γρύλλῳ δ’ ἔγραψα , ἐπειδὴ ἀπὸ νέου ἔτι κομιδὴν εἰς αὐτὸν ἐβάλλου καὶ φιλεῖν ἔλεγες . ἔρρωσο .
Lemmas: ἥκω , θαυμάσιος , παρά ἐγώ · ποιέω γάρ ἐγώ ἱερόν ὁ Ἄρτεμις μάλα ἀριπρεπής , καί περίφυτος ὁ χῶρος καί ἀνίημι ἱερός ἔρχομαι . καί ὁ εἰμί ἐγώ διαβόσκω · ὡς γάρ Σωκράτης λέγω , εἰμί μή ἀρκέω ἐγώ οὗτος , ἐγώ αὐτός ἀρκέω . γράφω δέ καί Γρύλλος ὁ υἱός καί ὁ ἑταῖρος , εἰμί τις δέω , παρέχω σύ . Γρύλλος δέ γράφω , ἐπεί ἀπό νέος ἔτι κομιδή εἰς αὐτός βάλλω καί φιλέω λέγω . ῥώννυμι .
socraticorum-epistulae.epistulae 20.1
Τὴν μὲν σὴν καρτερίαν καὶ πάλαι ᾔδειν καὶ σφόδρα θαυμάζω , διότι διατελεῖς παντὸς ὢν ἐπάνω πλούτου καὶ δόξης καὶ ἐξ ὧν βιοῖς οἷον ἀπεικόνισμά τι Σωκράτους περίει Ἀθήνησιν . ἡμεῖς δὲ καὶ αὐτοὶ ἐπιμελούμέθα νέων ἐν Θήβαις , παραδιδόντες αὐτοῖς οὓς ἠκούσαμεν λόγους παρὰ Σωκράτους . ἔστι τε τοῦτο καὶ ἡμῖν καὶ τοῖς συνοῦσι κεχαρισμένον .
Lemmas: ὁ μέν σός καρτερία καί πάλαι Ἠείδω καί σφόδρα θαυμάζω , διότι διατελέω πᾶς εἰμί ἐπάνω πλοῦτος καί δόξα καί ἐκ ὅς βιόω οἷος ἀπεικόνισμα τίς Σωκράτης περίειμι Ἀθήνησιν . ἐγώ δέ καί αὐτός ἐπιμελέομαι νέος ἐν Θῆβαι , παραδίδωμι αὐτός ὅς ἀκούω λόγος παρά Σωκράτης . εἰμί τε οὗτος καί ἐγώ καί ὁ σύνειμι χαρίζω .
socraticorum-epistulae.epistulae 21.1
Εὔφρονι τῷ Μεγαρεῖ ἔδωκα ἀλφίτων χοίνικας ἓξ καὶ δραχμὰς ὀκτὼ καὶ ἐξωμίδα καινήν , τὸ χεῖμά σοι διαγαγεῖν . ταῦτα οὖν λάβε καὶ ἴσθι Εὐκλείδην καὶ Τερψίωνα πάνυ καλώ τε κἀγαθὼ ἄνδρε καὶ σοί τε καὶ Σωκράτει εὔνω . ἡνίκα δ’ ἂν οἱ παῖδες ἐθέλοιεν παρ’ ἡμᾶς ἰέναι , μὴ κώλυε · οὐ γὰρ πόρρω ἐστὶν ἰέναι εἰς Μέγαρα . τῶν δὲ πολλῶν σοι δακρύων , ὦ ’γαθή , ἅλις · ὀνήσει γὰρ οὐδέν , σχεδὸν δέ τι καὶ βλάψει . ἀναμιμνήσκου γὰρ ὧν ἔλεγε Σωκράτης , καὶ τοῖς ἤθεσιν αὐτοῦ καὶ τοῖς λόγοις πειρῶ ἀκολουθεῖν , ἐπεὶ λυπουμένη παρ’ ἕκαστα καὶ σεαυτὴν ἀδικήσεις ὅτι μάλιστα καὶ τοὺς παῖδας .
Lemmas: Εὔφρων ὁ Μεγαρεύς δίδωμι ἄλφιτον χοῖνιξ ἓξ καί δραχμή ὀκτώ καί ἐξωμίς καινός , ὁ χεῖμα σύ διάγω . οὗτος οὖν λαμβάνω καί εἰμί Εὐκλείδης καί Τερψίων πάνυ καλός τε ἀγαθός ἀνήρ καί σύ τε καί Σωκράτης εὐνάω . ἡνίκα δέ ἄν ὁ παῖς ἐθέλω παρά ἐγώ ἔρχομαι , μή κωλύω · οὐ γάρ πρόσω εἰμί ἔρχομαι εἰς Μέγαρα . ὁ δέ πολύς σύ δάκρυον , ὦ γηθέω , ἅλις · ὀνίνημι γάρ οὐδείς , σχεδόν δέ τίς καί βλάπτω . ἀναμιμνήσκω γάρ ὅς λέγω Σωκράτης , καί ὁ ἦθος αὐτός καί ὁ λόγος πειράω ἀκολουθέω , ἐπεί λυπέω παρά ἕκαστος καί σεαυτοῦ ἀδικέω ὅτι μάλιστα καί ὁ παῖς .
socraticorum-epistulae.epistulae 21.2
οὗτοι γὰρ οἱονεὶ νεοττοί εἰσι Σωκράτους , οὓς δεῖ οὐ μόνον τρέφειν ἡμᾶς , ἀλλὰ καὶ ἡμᾶς αὐτοὺς αὐτοῖς πειρᾶσθαι παραμένειν . ὡς εἰ σὺ ἢ ἐγὼ ἢ ἄλλος τις , ὅτῳ μέλει τελευτήσαντος Σωκράτους τῶν παίδων , ἀποθάνοι , ἀδικήσονται οὗτοι ἔρημοι γενόμενοι τοῦ βοηθήσοντος καὶ θρέψοντος ὁμολογουμένως . ὅθεν πειρῶ ζῆν αὐτοῖς . τοῦτο δὲ οὐκ ἂν ἄλλως γένοιτο , εἰ μὴ τὰ πρὸς τὸ ζῆν αὑτῇ παρέχοις . λύπη δὲ δοκεῖ τῶν ἐναντίων ζωῇ εἶναι , ὅπου βλάπτονται ὑπ’ αὐτῆς οἱ ζῶντες .
Lemmas: οὗτος γάρ οἱονεί νεοσσός εἰμί Σωκράτης , ὅς δέω οὐ μόνος τρέφω ἐγώ , ἀλλά καί ἐγώ αὐτός αὐτός πειράω παραμένω . ὡς εἰμί σύ ἢ ἐγώ ἢ ἄλλος τις , ὅστις μέλω τελευτάω Σωκράτης ὁ παῖς , ἀποθνῄσκω , ἀδικέω οὗτος ἐρῆμος γίγνομαι ὁ βοηθέω καί τρέφω ὁμολογουμένως . ὅθεν πειράω ζάω αὐτός . οὗτος δέ οὐ ἄν ἄλλως γίγνομαι , εἰμί μή ὁ πρός ὁ ζάω αὐτός παρέχω . λύπη δέ δοκέω ὁ ἐναντίος ζωή ἔρχομαι , ὅπου βλάπτω ὑπό αὐτηες͂ς ὁ ζάω .
socraticorum-epistulae.epistulae 21.3
Ἀπολλόδωρος ὁ μαλακὸς ἐπικαλούμενος καὶ Δίων ἐπαινοῦσί σε , διότι παρ’ οὐδενὸς οὐδὲν λαμβάνεις , φῂς δὲ πλουτεῖν . καὶ εὖ ποιεῖς · εἰς ὅσον γὰρ ἐγώ τε καὶ οἱ ἄλλοι φίλοι ἰσχύομεν ἐπικουρεῖν σοι , δεήσει οὐδενός . θάρρει οὖν , ὦ Ξανθίππη , καὶ μηδὲν καταβάλῃς τῶν Σωκράτους καλῶν , εἰδυῖα ὡς μέγα τι ἡμῖν ἐγένετο οὗτος ὁ ἄνθρωπος , καὶ ἐπινόει αὐτὸν ὁποῖα ἔζησε καὶ ὁποῖα ἐτελεύτησεν . ἐγὼ μὲν γὰρ οἶμαι καὶ τὸν θάνατον αὐτοῦ μέγαν τε καὶ καλὸν γεγονέναι , εἰ δή τις , καθὸ χρὴ σκοπεῖν , σκοποίη . ἔρρωσο .
Lemmas: Ἀπολλόδωρος ὁ μαλακός ἐπικαλέω καί Δίων ἐπαινέω σύ , διότι παρά οὐδείς οὐδείς λαμβάνω , φημί δέ πλουτέω . καί εὖ ποιέω · εἰς ὅσον γάρ ἐγώ τε καί ὁ ἄλλος φίλος ἰσχύω ἐπικουρέω σύ , δέω οὐδείς . θαρσέω οὖν , ὦ Ξανθίππη , καί μηδείς καταβάλλω ὁ Σωκράτης καλός , οἶδα ὡς μέγας τίς ἐγώ γίνομαι οὗτος ὁ ἄνθρωπος , καί ἐπινοέω αὐτός ὁποῖος ζάω καί ὁποῖος τελευτάω . ἐγώ μέν γάρ οἴομαι καί ὁ θάνατος αὐτός μέγας τε καί καλός γίγνομαι , εἰμί δή τις , καθό χράω σκοπέω , σκοπέω . ῥώννυμι .
socraticorum-epistulae.epistulae 22.1
Ἦν λόγος ὅτι πένητος πλουσιώτερον οὐδὲν εἴη . κινδυνεύω γάρ , ὡς ὁρῶ , μὴ πολλὰ ἔχων πολλὰ κεκτῆσθαι δι’ ὑμᾶς τοὺς φίλους , οἵτινες ἐπιμελεῖσθε ἡμῶν . ποιοῖτε δ’ ἂν εὖ , εἰ , ὅταν ὑμῖν περί του γράψω , πέμποιτέ μοι . τῶν δὲ συγγραμμάτων οὔπω τι εἶχον τοιοῦτον , ὥστε καὶ ἄλλοις θαρρεῖν δεικνύναι δίχα ἐμοῦ , ὡς παροῦσιν ὑμῖν ἔνδον ἐν τῷ οἴκῳ , ἔνθα Εὐκλείδης κατέκειτο , ἀσμένως ἐλέσχαινον . οἴδατον δὲ δή , ὦ φίλοι , ὡς οὐχ οἷόν τε ἀναλαβεῖν ἐστὶ τὸ ἅπαξ ἐλθὸν εἰς τοὺς πολλοὺς γράμμα .
Lemmas: εἰμί λόγος ὅτι πένης πλούσιος οὐδείς εἰμί . κινδυνεύω γάρ , ὡς ὁράω , μή πολύς ἔχω πολύς κτάομαι διά σύ ὁ φίλος , ὅστις ἐπιμελέομαι ἐγώ . ποιέω δέ ἄν εὖ , εἰμί , ὅταν σύ περί τις γράφω , πέμπω ἐγώ . ὁ δέ σύγγραμμα οὔπω τίς ἔχω τοιοῦτος , ὥστε καί ἄλλος θαρσέω δείκνυμι δίχα ἐγώ , ὡς πάρειμι σύ ἔνδον ἐν ὁ οἶκος , ἔνθα Εὐκλείδης κατάκειμαι , ἄσμενος λεσχαίνω . οἶδα δέ δή , ὦ φίλος , ὡς οὐ οἷος τε ἀναλαμβάνω εἰμί ὁ ἅπαξ ἔρχομαι εἰς ὁ πολύς γράμμα .
socraticorum-epistulae.epistulae 22.2
Πλάτων μὲν γὰρ δύναταί τι μέγα καὶ ἀπὼν τοῖς λόγοις , ὅθεν ἤδη καὶ περὶ Ἰταλίαν θαυμάζεται καὶ περὶ Σικελίαν πᾶσαν , ἡμεῖς δὲ μόλις οἶμαι ἑαυτοὺς πείθομεν ὡς ἄξια ταῦτα σπουδῆς τινός . καὶ οὐχ ὅτι ἐμοὶ μέλει μὴ διαπίπτειν περὶ τῆς δόξης τῆς περὶ τὴν σοφίαν , ἀλλὰ περὶ Σωκράτους φροντιστέον μὴ ἐν ἐμοὶ κινδυνευθῇ τὴν ἐκείνου ἀρετὴν κακῶς εἰπόντι ἐν τοῖς ἀπομνημονεύμασιν . οὐδέν τε οἶμαι διαφέρειν ἢ βλασφημεῖν τινὰ ἢ μὴ ἄξια δοκεῖν συγγράφειν τῆς ἀρετῆς , περὶ ὅτου συγγράφει τις . τὸ δέος οὖν τοῦτό ἐστιν , ὅγε νῦν ἡμᾶς ἔχει , ὦ Κέβης τε καὶ Σιμμία , εἰ μή τι ἕτερον δόξει ὑμῖν αὖ πάλιν περὶ τούτων . ἔρρωσθον .
Lemmas: Πλάτων μέν γάρ δύναμαι τίς μέγας καί ἄπειμι ὁ λόγος , ὅθεν ἤδη καί περί Ἰταλία θαυμάζω καί περί Σικελία πᾶς , ἐγώ δέ μόλις οἴομαι ἑαυτοῦ πείθω ὡς ἄξιος οὗτος σπουδή τις . καί οὐ ὅτι ἐγώ μέλω μή διαπίπτω περί ὁ δόξα ὁ περί ὁ σοφία , ἀλλά περί Σωκράτης φροντίζω μή ἐν ἐγώ κινδυνεύω ὁ ἐκεῖνος ἀρετή κακῶς λέγω ἐν ὁ ἀπομνημόνευμα . οὐδείς τε οἴομαι διαφέρω ἢ βλασφημέω τις ἢ μή ἄξιος δοκέω συγγράφω ὁ ἀρετή , περί ὅστις συγγράφω τις . ὁ δέος οὖν τούτος εἰμί , ὅσγε νῦν ἐγώ ἔχω , ὦ Κέβης τε καί Σιμμία , εἰμί μή τίς ἕτερος δοκέω σύ αὖ πάλιν περί οὗτος . ῥώννυμι .
socraticorum-epistulae.epistulae 23.1
Ὁπότε ἐγενόμην ἐν Συρακούσαις , εὐθέως κατὰ τὴν ἀγορὰν Ἀριστίππῳ ἐνέτυχον , ὃ δὲ λαβόμενός μου τῆς δεξιᾶς παραχρῆμα μηδὲν μελλήσας εἰσάγει πρὸς Διονύσιον , καί φησιν αὐτῷ ὦ Διονύσιε , εἴ τις ἀφίκοιτο παρὰ σέ , ἵνα σε ἄφρονα ποιήσειεν , ἆρ’ οὗτος οὐχὶ κακά σε ἐργάζεται ; εὐθέως ὡμολόγει ὁ Διονύσιος . τί οὖν ἔφη ὁ Ἀρίστιππος σὺ τοῦτον ἂν ἐργάσαιο ; τὰ κάκιστά γε ἔφη . τί δ’ εἴ τις ἔφη ἀφίκοιτο φρόνιμόν σε ποιῆσαι , ἆρά γε οὐχὶ οὗτος ἂν ἀγαθά σε ἐργάζοιτο ; πάλιν ὁμολογήσαντος τοῦ Διονυσίου καὶ μήν ἔφη οὗτος Αἰσχίνης τῶν Σωκράτους γνωρίμων ἤκει φρόνιμόν σε ποιῆσαι , ὥστε καὶ ἀγαθά σε ἐργάζοιτο ἄν εἰ δὲ ταῦτα δικαιοῖς , ἅτινα ὡμολόγησάς μοι ἐν τῷ λόγῳ , Αἰσχίνην εὖ ποιήσεις .
Lemmas: ὁπότε γίγνομαι ἐν Συράκουσαι , εὐθύς κατά ὁ ἀγορά Ἀρίστιππος ἐντυγχάνω , ὁ δέ λαμβάνω ἐγώ ὁ δεξιός παραχρῆμα μηδείς μέλλω εἰσάγω πρός Διονύσιος , καί φημί αὐτός ὦ Διονύσιος , εἰμί τις ἀφικνέομαι παρά σύ , ἵνα σύ ἄφρων ποιέω , ἆρα οὗτος οὐ κακός σύ ἐργάζομαι ; εὐθύς ὁμολογέω ὁ Διονύσιος . τίς οὖν φημί ὁ Ἀρίστιππος σύ οὗτος ἄν ἐργάζομαι ; ὁ κακός γε φημί . τίς δέ εἰμί τις φημί ἀφικνέομαι φρόνιμος σύ ποιέω , ἆρα γε οὐ οὗτος ἄν ἀγαθός σύ ἐργάζομαι ; πάλιν ὁμολογέω ὁ Διονύσιος καί μήν φημί οὗτος Αἰσχίνης ὁ Σωκράτης γνώριμος ἥκω φρόνιμος σύ ποιέω , ὥστε καί ἀγαθός σύ ἐργάζομαι ἄν εἰμί δέ οὗτος δικαιόω , ὅστις ὁμολογέω ἐγώ ἐν ὁ λόγος , Αἰσχίνης εὖ ποιέω .
socraticorum-epistulae.epistulae 23.2
καγὼ ὑπολαβὼν ἔφην ὦ Διονύσιε , ἑταιρικόν τι καὶ θαυμαστὸν ποιεῖ Ἀρίστιππος οὗτος συλλαμβάνων μοι · ἡμῖν δὲ οὐ τοσαυτη ἐστὶ σοφία , ἀλλ’ ὁπόση μὴ ἀδικῆσαί τινα ἐν τῇ συνουσίᾳ . ἀγάμενος δέ με τοῦ εἰρημένου ἔφη ὁ Διονύσιος καὶ Ἀρίστιππον ἐπαινεῖν [ τῶν εἰρημένων ] καὶ ἐμὲ εὖ ποιήσειν ἅτινα ὡμολόγησεν ἐν τῷ πρὸς Ἀρίστιππον λόγῳ . οὗτος οὖν ἤκουσεν ἡμῶν τοῦ Ἀλκιβιάδου καὶ ἡσθείς , ὡς ἐφαίνετο , παρεκάλει καὶ εἴ τινες ἄλλοι εἰσὶν ἡμῖν τῶν διαλόγων ἀναπέμψαι . ὑπισχνούμεθα οὖν ταῦτα ἡμεῖς , ὦ ἄνδρε φίλω τε καὶ ἑταίρω , ἀφιξόμεθά τε διὰ ταχέων . ἀναγινώσκοντος δέ μου παρῆν Πλάτων ( ὀλίγου δεῖν ἔλαθον γράψαι ὑμῖν ) , καὶ ἐδόκει αὐτῷ ἰδίᾳ περὶ ἐμοῦ διαλέγεσθαι διὰ τὸν Ἀρίστιππον .
Lemmas: κἀγώ ὑπολαμβάνω φημί ὦ Διονύσιος , ἑταιρικός τίς καί θαυμαστός ποιέω Ἀρίστιππος οὗτος συλλαμβάνω ἐγώ · ἐγώ δέ οὐ τοσοῦτος εἰμί σοφία , ἀλλά ὁπόσος μή ἀδικέω τις ἐν ὁ συνουσία . ἄγαμαι δέ ἐγώ ὁ λέγω φημί ὁ Διονύσιος καί Ἀρίστιππος ἐπαινέω [ ὁ λέγω ] καί ἐγώ εὖ ποιέω ὅστις ὁμολογέω ἐν ὁ πρός Ἀρίστιππος λόγος . οὗτος οὖν ἀκούω ἐγώ ὁ Ἀλκιβιάδης καί ἥδομαι , ὡς φαίνω , παρακαλέω καί εἰμί τις ἄλλος εἰμί ἐγώ ὁ διάλογος ἀναπέμπω . ὑπισχνέομαι οὖν οὗτος ἐγώ , ὦ ἀνήρ φίλος τε καί ἑταῖρος , ἀφικνέομαι σός διά ταχύς . ἀναγιγνώσκω δέ ἐγώ πάρειμι Πλάτων ( ὀλίγος δεῖ λανθάνω γράφω σύ ) , καί δοκέω αὐτός ἴδιος περί ἐγώ διαλέγω διά ὁ Ἀρίστιππος .
socraticorum-epistulae.epistulae 23.3
ἔφη γάρ μοι , ὡς τοῦ Διονυσίου ἀπηλλάγη , ὦ Αἰσχίνη , τούτου παρόντος τοῦ ἀνθρώπου ( ἔλεγε τὸν Ἀρίστιππον ) οὐδὲν οὐδαμῆ ἔγωγε ῥᾳδίως ἐθέλω λαλεῖν , Διονύσιος μέντοι μαρτυρήσει μοι ἅτινα ἐγὼ εἶπον περὶ σοῦ . καὶ ὁ Διονύσιος τῇ ὑστεραίᾳ ἐν τῷ κήπῳ πόλλ’ ἄττα ἐμαρτύρει τῷ Πλάτωνι ὡς εἰρηκότι περὶ ἐμοῦ . τῆς μέντοι παιδιᾶς τῆς πρὸς ἀλλήλους ( παιδιὰν γὰρ αὐτὸ χρὴ λέγειν ) παρεκάλουν αὐτοὺς παύσασθαι , τόν τε Ἀρίστιππον καὶ τὸν Πλάτωνα , διὰ τὴν πρὸς τοὺς πολλοὺς δόξαν · οὐ γὰρ καταγελαστότερον ἔτι ἔχοιμεν ἂν ἄλλ’ ἄττα πράττοντες ἢ τοιαῦτα ἐπιδεικνύμενοι .
Lemmas: φημί γάρ ἐγώ , ὡς ὁ Διονύσιος ἀπαλλάσσω , ὦ Αἰσχίνης , οὗτος πάρειμι ὁ ἄνθρωπος ( λέγω ὁ Ἀρίστιππος ) οὐδείς οὐδαμῆ ἐγώ ῥᾴδιος ἐθέλω λαλέω , Διονύσιος μέντοι μαρτυρέω ἐγώ ὅστις ἐγώ λέγω περί σύ . καί ὁ Διονύσιος ὁ ὑστεραῖος ἐν ὁ κῆπος πολύς τις μαρτυρέω ὁ Πλάτων ὡς λέγω περί ἐγώ . ὁ μέντοι παιδιά ὁ πρός ἀλλήλων ( παιδιά γάρ αὐτός χράω λέγω ) παρακαλέω αὐτός παύω , ὁ τε Ἀρίστιππος καί ὁ Πλάτων , διά ὁ πρός ὁ πολύς δόξα · οὐ γάρ καταγέλαστος ἔτι ἔχω ἄν ἄλλος τις πράσσω ἢ τοιοῦτος ἐπιδείκνυμι .
socraticorum-epistulae.epistulae 24.1
Οὔπω μὲν εἶχον τούτων τι πέμπειν εἰς Συρακούνσας , ὧν ἔφης Ἀρχύταν δεηθῆναι λαβεῖν παρὰ σοῦ , θᾶττον δὲ καὶ οὐ διὰ μακροῦ πέμψομέν σοι . ἐμοὶ δὲ φιλοσοφία οὐκ οἶδ’ ὅ τι ποτὲ χρῆμα γέγονεν , ἆρά γε φλαῦρον ἢ καλόν , ὁπότε ἐγὼ μισῶ νῦν συνεῖναι τοῖς πολλοῖς . οἶμαι μὲν οὖν ὡς δικαίως διάκειμαι , ἀμαθαίνουσι δὲ κατ’ ἰδέαν πᾶσαν ἀφροσύνης οἵ τε ἰδίᾳ τι πονοῦντες καὶ οἱ τὰ κοινὰ πράττοντες . εἰ δὲ ἀλόγως τοῦτο πάσχω , οὕτω γε ἴσθι , ὅτι μόλις ἂν οὕτως ἐγένετό μοι ζῆν , ἄλλως δὲ οὐκ ἔνι μοι ψυχῆς λαμβάνειν .
Lemmas: οὔπω μέν ἔχω οὗτος τίς πέμπω εἰς Συρακούνσας , ὅς φημί Ἀρχύτης δέω λαμβάνω παρά σύ , ταχύς δέ καί οὐ διά μακρός πέμπω σύ . ἐγώ δέ φιλοσοφία οὐ οἶδα ὁ τίς ποτέ χρῆμα γίγνομαι , ἆρα γε φλαῦρος ἢ καλός , ὁπότε ἐγώ μισούμαι νῦν σύνειμι ὁ πολύς . οἴομαι μέν οὖν ὡς δίκαιος διάκειμαι , ἀμαθαίνω δέ κατά ἰδέα πᾶς ἀφροσύνη ὁ τε ἴδιος τίς πονέω καί ὁ ὁ κοινός πράσσω . εἰμί δέ ἄλογος οὗτος πάσχω , οὕτως γε εἰμί , ὅτι μόλις ἄν οὕτως γίγνομαι ἐγώ ζάω , ἄλλως δέ οὐ ἔνειμι ἐγώ ψυχή λαμβάνω .
socraticorum-epistulae.epistulae 24.2
διὸ δὴ ἐκ τοῦ ἄστεος ἀπηλλάγην ὥσπερ εἰρκτῆς θηρίων , διατρίβω μέντοι οὐ μακρὰν Ἰφιστιαδῶν · κἂκ τούτων τῶν χωρίων συνέγνων ὅτι Τίμων οὐκ ἦν ἄρα μισάνθρωπος , μὴ εὑρίσκων μέντοι ἀνθρώπους οὐκ ἠδύνατο θηρία φιλεῖν , ὅθεν καθ’ ἑαυτὸν καὶ μόνος διεβίου . κινδυνεύω δὲ τυχὸν ἴσως μηδὲ ἐκείνως εὖ λογίζεσθαι . σὺ δὲ ἐκδέχου ὅπως βούλει · ἐμοὶ γὰρ ὧδε τὰ τῆς γνώμης ἔχει , ἄποθεν εἶναι τοῦ ἄστεος εἴς τε νῦν καὶ τὸν ἄλλον ἅπαντα χρόνον , ὅντινα ἂν ζῆν ὁ θεὸς ἡμῖν διδῷ .
Lemmas: διό δή ἐκ ὁ ἄστυ ἀπαλλάσσω ὥσπερ εἱρκτή θηρίον , διατρίβω μέντοι οὐ μακράν Ἰφιστιάδης · κατά οὗτος ὁ χωρίον συγγιγνώσκω ὅτι Τίμων οὐ εἰμί ἄρα μισάνθρωπος , μή εὑρίσκω μέντοι ἄνθρωπος οὐ δύναμαι θηρίον φιλέω , ὅθεν κατά ἑαυτοῦ καί μόνος διαβιόω . κινδυνεύω δέ τυγχάνω ἴσως μηδέ ἐκεῖνος εὖ λογίζομαι . σύ δέ ἐκδέχομαι ὅπως βούλομαι · ἐγώ γάρ ὧδε ὁ ὁ γνώμη ἔχω , ἄποθεν ἔρχομαι ὁ ἄστυ εἰς τε νῦν καί ὁ ἄλλος ἅπας χρόνος , ὅστις ἄν ζάω ὁ θεός ἐγώ δίδωμι .