socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 1.26
Ὡς Ἄρειος ἀνακληθεὶς , βιβλίον μετανοίας δοὺς τῷ βασιλεῖ , τὴν ἐν Νικαίᾳ πίστιν ὑπεκρίνατο . Οἱ δὲ βιβλίον συντάξαντες , τῷ βασιλεῖ προσκομίζουσι , τοῦτον ἔχον τὸν τρόπον . Τῷ εὐλαβεστάτῳ καὶ θεοφιλεστάτῳ δεσπότῃ ἡμῶν βασιλεῖ Κωνσταντίνῳ Ἄρειος καὶ Εὐζώϊος : καθὼς προσέταξεν ἡ θεοφιλής σου εὐσέβεια , δέσποτα βασιλεῦ , ἐκτιθέμεθα τὴν ἑαυτῶν πίστιν , καὶ ἐγγράφως ὁμολογοῦμεν ἐπὶ Θεοῦ , οὕτως πιστεύεις καὶ αὐτοὶ καὶ οἱ σὺν ἡμῖν , ὡς ὑποτέτακται . Πιστεύομεν εἰς ἕνα Θεὸν , Πατέρα παντοκράτορα : καὶ εἰς Κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν τὸν Υἱὸν αὐτοῦ , τὸν ἐξ αὐτοῦ πρὸ πάντων τῶν αἰώνων γεγεννημένον Θεὸν Λόγον , δἰ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο , τά τε ἐν τοῖς οὐρανοῖς , καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς : τὸν κατελθόντα , καὶ σαρκωθέντα , καὶ παθόντα , καὶ ἀναστάντα , ἀνελθόντα εἰς τοὺς οὐρανοὺς , καὶ πάλιν ἐρχόμενον κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς : καὶ εἰς τὸ Ἅγιον Πνεῦμα , καὶ εἰς σαρκὸς ἀνάστασιν , καὶ εἰς ζωὴν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος , καὶ εἰς βασιλείαν οὐρανῶν , καὶ εἰς μίαν καθολικὴν ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ , τὴν ἀπὸ περάτων ἕως περάτων . Ταύτην δὲ τὴν πίστιν παρειλήφαμεν ἐκ τῶν ἁγίων εὐαγγελίων , λέγοντος τοῦ Κυρίου τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς : Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη , βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος . Εἰ δὲ μὴ ταῦτα οὕτως πιστεύομεν καὶ ἀποδεχόμεθα ἀληθῶς , Πατέρα , Υἱὸν , καὶ Πνεῦμα Ἅγιον , ὡς πᾶσα ἡ καθολικὴ ἐκκλησία καὶ αἱ γραφαὶ διδάσκουσιν , αἷς κατὰ πάντα πιστεύομεν , κριτὴς ἡμῶν ἐστὶν ὁ Θεὸς καὶ νῦν καὶ ἐν τῇ μελλούσῃ κρίσει . Διὸ παρακαλοῦμέν σου τὴν θεοσέβειαν , θεοφιλέστατε βασιλεῦ , ἐκκλησιαστικοὺς ἡμᾶς ὄντας , καὶ τὴν πίστιν καὶ τὸ φρόνημα τῆς ἐκκλησίας καὶ τῶν ἁγίων γραφῶν ἔχοντας , ἑνοῦσθαι ἡμᾶς διὰ τῆς εἰρηνοποιοῦ σοῦ καὶ θεοσεβοῦς εὐσεβείας , τῇ μητρὶ ἡμῶν , τῇ ἐκκλησίᾳ δηλαδὴ , περιῃρημένων τῶν ζητημάτων καὶ περισσολογιῶν : ἵνα καὶ ἡμεῖς καὶ ἡ ἐκκλησία εἰρηνεύσαντες μετ̓ ἀλλήλων τὰς συνήθεις εὐχὰς , ὑπὲρ τῆς εἰρηνικῆς σου βασιλείας καὶ παντὸς τοῦ γένους σου , κοινῇ πάντες ποιησώμεθα .
Lemmas: ὡς Ἄρειος ἀνακαλέω , βιβλίον μετάνοια δίδωμι ὁ βασιλεύς , ὁ ἐν Νίκαια πίστις ὑποκρίνομαι . ὁ δέ βιβλίον συντάσσω , ὁ βασιλεύς προσκομίζω , οὗτος ἔχω ὁ τρόπος . ὁ εὐλαβής καί θεοφιλής δεσπότης ἐγώ βασιλεύς Κωνσταντῖνος Ἄρειος καί Ευζώιος : καθώς προστάσσω ὁ θεοφιλής σύ εὐσέβεια , δεσπότης βασιλεύς , ἐκτίθημι ὁ ἑαυτοῦ πίστις , καί ἔγγραφος ὁμολογέω ἐπί Θεός , οὕτως πιστεύω καί αὐτός καί ὁ σύν ἐγώ , ὡς ὑποτάσσω . πιστεύω εἰς εἷς θεός , πατήρ παντοκράτωρ : καί εἰς κύριος Ἰησοῦς Χριστός ὁ υἱός αὐτός , ὁ ἐκ αὐτός πρό πᾶς ὁ αἰών γεννάω θεός Λόγος , διά ὅς ὁ πᾶς γίγνομαι , ὁ τε ἐν ὁ οὐρανός , καί ὁ ἐπί ὁ γῆ : ὁ κατέρχομαι , καί σαρκόω , καί πάθος , καί ἀνίστημι , ἀνέρχομαι εἰς ὁ οὐρανός , καί πάλιν ἔρχομαι κρίνω ζῶ καί νεκρός : καί εἰς ὁ Ἅγιον πνεῦμα , καί εἰς σάρξ ἀνάστασις , καί εἰς ζωή ὁ μέλλω αἰών , καί εἰς βασίλειος οὐρανός , καί εἰς εἷς καθολικός ἐκκλησία ὁ Θεός , ὁ ἀπό πέρας ἠώς πέρας . οὗτος δέ ὁ πίστις παραλαμβάνω ἐκ ὁ ἅγιος εὐαγγέλιον , λέγω ὁ κύριος ὁ ἑαυτοῦ μαθητής : πορεύω μαθητεύω πᾶς ὁ ἔθνος , βαπτίζω αὐτός εἰς ὄνομα ὁ πατήρ καί ὁ υἱός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα . εἰμί δέ μή οὗτος οὕτως πιστεύω καί ἀποδέχομαι ἀληθής , πατήρ , υἱός , καί πνεῦμα Ἅγιον , ὡς πᾶς ὁ καθολικός ἐκκλησία καί ὁ γραφή διδάσκω , ὅς κατά πᾶς πιστεύω , κριτής ἐγώ εἰμί ὁ θεός καί νῦν καί ἐν ὁ μέλλω κρίσις . Διὸ παρακαλέω σύ ὁ θεοσέβεια , θεοφιλής βασιλεύς , ἐκκλησιαστικός ἐγώ εἰμί , καί ὁ πίστις καί ὁ φρόνημα ὁ ἐκκλησία καί ὁ ἅγιος γραφεύς ἔχω , ἑνόω ἐγώ διά ὁ ειρηνοποιός σύ καί θεοσεβής εὐσέβεια , ὁ μήτηρ ἐγώ , ὁ ἐκκλησία δηλαδή , περιλέγω ὁ ζήτημα καί περισσολογία : ἵνα καί ἐγώ καί ὁ ἐκκλησία εἰρηνεύω μετά ἀλλήλων ὁ συνήθης εὐχή , ὑπέρ ὁ εἰρηνικός σύ βασίλεια καί πᾶς ὁ γένος σύ , κοινός πᾶς ποιέω .