ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 5.9
Ὡς ὁ βασιλεὺς Θεοδόσιος Παύλου τοῦ Κωνσταντινουπόλεως ἐπισκόπου τὸ σῶμα σὺν τιμῇ μετεκόμισεν ἀπὸ τῆς ἐξορίας : ὅτε καὶ ὁ τῆς Ἀντιοχέων Μελίτιος τέλει τοῦ βίου ἐχρήσατο . Ὁ δὲ βασιλεὺς τὸ σῶμα Παύλου τοῦ ἐπισκόπου ἐκ τῆς Ἀγκύρας τότε μετέφερεν : ὃν Φίλιππος ὁ τῶν βασιλείων ἔπαρχος διὰ Μακεδόνιον εἰς ἐξορίαν πέμψας ἐν Κουκουσσῷ τῆς Ἀρμενίας ἀποπνιγῆναι πεποίηκεν , ὥς μοι καὶ πρότερον εἴρηται . Σὺν τιμῇ οὖν καὶ σεβάσματι πολλῷ δεξάμενος , εἰς τὴν ἐκκλησίαν τὴν νῦν ἐξ αὐτοῦ χρηματίζουσαν ἀπέθετο , ἣν πρότερον οἱ τὰ Μακεδονίου φρονοῦντες κατέσχον τῶν Ἀρειανῶν χωρισθέντες , τότε δὲ ἐξωσθέντες ὑπὸ τοῦ βασιλέως , ὅτι αὐτοῦ τὴν πίστιν ἀπέφυγον . Τότε δὴ καὶ Μελίτιος ὁ τῆς Ἀντιοχείας ἐπίσκοπος ἀρρωστίᾳ περιπεσὼν ἐτελεύτησεν : ὅτε καὶ τὸν ἐπικήδειον ἐπ’ αὐτῷ λόγον ὁ ἀδελφὸς Βασιλείου Γρηγόριος ἐπεξῆλθεν . Ἀλλὰ Μελιτίου μὲν τὸ σῶμα οἱ προσήκοντες ἐπὶ τὴν Ἀντιόχειαν διεκόμισαν . πάλιν δὲ οἱ Μελιτίῳ προσκείμενοι ὑπὸ Παυλῖνον εἶναι οὐκ ἤθελον , ἀλλ̓ εἰς τόπον Μελιτίου Φλαβιανὸν προβληθῆναι παρασκευάζουσι : πάλιν τε ὁ λαὸς ἄνωθεν διεκρίνετο . Οὕτως αὖθις διὰ τοὺς ἐπισκόπους , οὐ μὴν διὰ τὴν πίστιν , ἡ Ἀντιοχέων ἐκκλησία διῄρητο .
Lemmas: ὡς ὁ βασιλεύς Θεοδόσιος Παῦλος ὁ Κωνσταντινούπολις ἐπίσκοπος ὁ σῶμα σύν τιμή μετακομίζω ἀπό ὁ ἐξορία : ὅτε καί ὁ ὁ Ἀντιοχεύς Μελίτιος τέλος ὁ βίος χράω . ὁ δέ βασιλεύς ὁ σῶμα Παῦλος ὁ ἐπίσκοπος ἐκ ὁ Ἄγκυρα τότε μεταφέρω : ὅς Φίλιππος ὁ ὁ βασίλειος ἔπαρχος διά Μακεδ ́νιος εἰς ἐξορία πέμπω ἐν κουκουσσος ὁ Ἀρμένιος ἀποπνίγω ποιέω , ὅς ἐγώ καί πρότερος εἴρω . σύν τιμή οὖν καί σέβασμα πολύς δέχομαι , εἰς ὁ ἐκκλησία ὁ νῦν ἐκ αὐτός χρηματίζω ἀποτίθημι , ὅς πρότερος ὁ ὁ Μακεδόνιος φρονέω κατέχω ὁ Ἀρειανός χωρίζω , τότε δέ ἐξωθέω ὑπό ὁ βασιλεύς , ὅτι αὐτός ὁ πίστις ἀποφεύγω . τότε δή καί Μελίτιος ὁ ὁ Ἀντιόχεια ἐπίσκοπος ἀρρωστία περιπίπτω τελευτάω : ὅτε καί ὁ ἐπικήδειος ἐπί αὐτός λόγος ὁ ἀδελφός Βασίλειος Γρηγόριος ἐπεξέρχομαι . ἀλλά Μελίτιον μέν ὁ σῶμα ὁ προσήκω ἐπί ὁ Ἀντιόχεια διακομίζω . πάλιν δέ ὁ Μελίτιον πρόσκειμαι ὑπό Παυλῖνος εἰμί οὐ ἐθέλω , ἀλλά εἰς τόπος Μελίτιον Φλαβιανός προβάλλω παρασκευάζω : πάλιν τε ὁ λαός ἄνωθεν διακρίνω . οὕτως αὖθις διά ὁ ἐπίσκοπος , οὖον μήv διά ὁ πίστις , ὁ Ἀντιοχεύς ἐκκλησία διαιρέω .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 5.13
Περὶ τῆς γενομένης ἐν Κωνσταντινουπόλει ταραχῆς ὑπὸ Ἀρειανῶν . Ὑπὸ δὲ τὸν αὐτὸν χρόνον καθ̓ ὃν ὁ βασιλεὺς τῷ πολέμῳ ἐσχόλαζεν , καὶ οἱ ἐν Κωνσταντινουπόλει Ἀρειανοὶ ταραχὴν κεκινήκασι δἰ ἐπινοίας τοιάσδε . Φιλοῦσιν οἱ ἄνθρωποι λόγους πλάττειν περὶ ὧν οὐκ ἐπίστανται : εἰ δὲ καί ποτε προφάσεως ἐπιλάβονται , μείζονας τὰς περὶ ὧν βούλονται φήμας ἐξάπτουσι , νεωτέρων ἀεὶ ὀρεγόμενοι πραγμάτων . Τοῦτο δὴ καὶ τότε κατὰ τὴν πόλιν ἐγίνετο : ἄλλος γὰρ ἄλλο περὶ τοῦ μακρὰν γενομένου πολέμου πλάττοντες διεφήμιζον , ἀεὶ ἐπὶ τὸ χεῖρον τὴν ἐλπίδα λαμβάνοντες . Καὶ μηδενὸς ἐπιγινομένου κατὰ τὸν πόλεμον , αὐτοὶ ὡς τὰ κατ̓ αὐτὸν ἱστορήσαντες περὶ ὧν οὐκ ᾔδεισαν ἔλεγον , ὡς ὁ τύραννος ἐπικρατέστερος εἴη τῆς βασιλέως δυνάμεως : καὶ ὅτι τόσοι καὶ τόσοι κατὰ τὴν μάχην πεπτώκασι : καὶ ὅτι ὁ βασιλεὺς ὅσον οὐδέπω τῷ τυράννῳ ὑποχείριος γίνεται . Τότε δὲ καὶ οἱ Ἀρειανίζοντες ἐκ πάθους κινούμενοι,—σφόδρα γὰρ ἠνιῶντο , ὅτι τῶν ἔνδον ἐκκλησιῶν ἐκράτουν οἱ παῤ αὐτῶν πρότερον διωκόμενοι,—τὰς φήμας πολλαπλασίους εἰργάζοντο . Ἐπεὶ δὲ ἕτερά τινα τῶν λεγομένων αὐτοὺς τοὺς πεπλακότας αὐτὰ εἰς πίστιν ἦγεν , οὐχ ὡς πεπλασμένων , ἀλλ̓ ὡς ἀληθῶς γενομένων ἃ ἔπλασαν : οἱ γὰρ ἀκοῇ παραλαβόντες διεβεβαιοῦντο πρὸς τοὺς λογοποιοῦντας , μὴ ἄλλως ἔχειν , ἢ ὡς παῤ αὐτῶν ἀκηκόασι : τότε δὴ ἀναθαρρήσαντες οἱ Ἀρειανίζοντες εἰς ἄλογον χωροῦσιν ὁρμὴν , καὶ τὴν οἰκίαν τοῦ ἐπισκόπου Νεκταρίου πῦρ ἐμβαλόντες ἀνήλωσαν . Τοῦτο μὲν δὴ τοιοῦτον ἐγένετο κατὰ τὴν ὑπατείαν Θεοδοσίου τὸ δεύτερον καὶ Κυνηγίου .
Lemmas: περι ὁ γίγνομαι ἐν Κωνσταντινούπολις ταραχή ὑπό Ἀρειανός . ὑπό δέ ὁ αὐτός χρόνος κατά ὅς ὁ βασιλεύς ὁ πόλεμος σχολάζω , καί ὁ ἐν Κωνσταντινούπολις Ἀρειανός ταραχή κινέω διά ἐπίνοια τοιόσδε . φιλέω ὁ ἄνθρωπος λόγος πλάσσω περί ὅς οὐ ἐπίσταμαι : εἰμί δέ καί ποτός πρόφασις ἐπιλαμβάνω , μείζων ὁ περί ὅς βούλομαι φήμη ἐξάπτω , νέος ἀεί ὀρέγω πρᾶγμα . οὗτος δή καί τότε κατά ὁ πόλις γίγνομαι : ἄλλος γάρ ἄλλος περί ὁ μακράν γίγνομαι πόλεμος πλάσσω διαφημίζω , ἀεί ἐπί ὁ χείρων ὁ ἐλπίς λαμβάνω . καί μηδείς ἐπιγίγνομαι κατά ὁ πόλεμος , αὐτός ὡς ὁ κατά αὐτός ἱστορέω περί ὅς οὐ οἶδα λέγω , ὡς ὁ τύραννος επικρατέστερος εἰμί ὁ βασιλεύς δύναμις : καί ὅτι τόσος καί τόσος κατά ὁ μάχη πίπτω : καί ὅτι ὁ βασιλεύς ὅσος οὐδέπω ὁ τύραννος ὑποχείριος γίγνομαι . τότε δέ καί ὁ Ἀρειανίζω ἐκ πάθος κινουμενοι,—σφοδραω γάρ ἀνιάω , ὅτι ὁ ἔνδον ἐκκλησία κρατέω ὁ παρά αὐτός πρότερος διώκω φήμη πολλαπλάσιος ἐργάζομαι . ἐπεί δέ ἕτερος τις ὁ λέγω αὐτός ὁ πλάσσω αὐτός εἰς πίστις ἄγω , οὐ ὡς πλάσσω , ἀλλά ὡς ἀληθής γίγνομαι ὁ πλάσσω : ὁ γάρ ἀκοή παραλαμβάνω διαβεβαιόομαι πρός ὁ λογοποιέω , μή ἄλλως ἔχω , ἢ ὡς παρά αὐτός ἀκούω : τότε δή ἀναθαρσέω ὁ Ἀρειανίζω εἰς ἄλογος χωρέω ὁρμή , καί ὁ οἰκίον ὁ ἐπίσκοπος Νεκτάριος πῦρ ἐμβάλλω ἀναλίσκω . οὗτος μέν δή τοιοῦτος γίγνομαι κατά ὁ ὑπατεία Θεοδόσιος ὁ δύο καί κυνήγιον .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 5.15
Περὶ Φλαβιανοῦ τοῦ Ἀντιοχείας . Περὶ δὲ τὸν αὐτὸν χρόνον περὶ τὴν Συρίας Ἀντιόχειαν τάδε ἐγένετο . Παυλίνου τελευτήσαντος , ὁ ὑπ’ αὐτῷ λαὸς τὸν Φλαβιανὸν ἐξετρέπετο : καὶ διὰ τοῦτο παρασκευάζει χειροτονηθῆναι τοῦ οἰκείου μέρους Εὐάγριον . Τοῦ δὲ οὐ πολὺν ἐπιβιώσαντος χρόνον , ἕτερος εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ οὐκέτι καθίσταται , Φλαβιανοῦ τοῦτο κατασκευάσαντος . Ὅσοι δὲ τὸν Φλαβιανὸν διὰ τὴν παράβασιν ἀπεστρέφοντο τῶν ὅρκων , κατ̓ ἰδίαν τὰς συναγωγὰς ἐποιοῦντο . Φλαβιανὸς δὲ , τὸ τοῦ λόγου , πάντα λίθον ἐκίνει , ὑφ̓ αὑτῷ καὶ τούτους ποιήσασθαι : ὅπερ καὶ μικρὸν ὕστερον ἐξίσχυσε κατεργάσασθαι , τὴν ὀργὴν θεραπεύσας Θεοφίλου τότε τοῦ τῆς Ἀλεξανδρείας ἐπισκόπου , δἰ οὗ καὶ κατήλλαξε Δάμασον τὸν τῆς Ῥώμης ἐπίσκοπον . Ἀμφότεροι γὰρ πρὸς Φλαβιανὸν ἐχαλέπαινον οὐ μόνον διὰ τὸ ἐπιορκηκέναι , ἀλλ̓ ὅτι καὶ αἰτίαν παρεῖχε τοῦ χωρίζεσθαι τοὺς ὁμόφρονας . Θεραπευθεὶς οὖν τὴν ὀργὴν Θεόφιλος , πέμψας τε Ἰσίδωρον πρεσβύτερον , καταλλάσσει λυπούμενον Δάμασον , λυσιτελεῖν εἰπὼν δἰ ὁμόνοιαν τοῦ λαοῦ παριδεῖν τὸ φθάσαν Φλαβιανοῦ πλημμέλημα . Οὕτως τε τῷ Φλαβιανῷ τῆς κοινωνίας ἀποδοθείσης , ὁ ἐν Ἀντιοχείᾳ λαὸς κατὰ βραχὺ προϊόντος τοῦ χρόνου τὴν ὁμόνοιαν ἔστερξαν . Τὰ μὲν δὴ κατὰ Ἀντιόχειαν τοιοῦτον ἔσχε τὸ τέλος : οἱ γὰρ κατ̓ αὐτὴν Ἀρειανοὶ τῶν ἐκκλησιῶν ἐξωθηθέντες ἐν προαστείοις τῆς πόλεως τὰς συναγωγὰς ἐποιήσαντο . Ἐν τοσούτῳ δὲ καὶ Κύριλλον τὸν τῶν Ἱεροσολύμων ἐπίσκοπον τελευτήσαντα Ἰωάννης διαδέχεται .
Lemmas: περι Φλαβιανός ὁ Ἀντιόχεια . περι δέ ὁ αὐτός χρόνος περί ὁ Συρία Ἀντιόχεια ὅδε γίγνομαι . Παυλῖνος τελευτάω , ὁ ὑπό αὐτός λαός ὁ Φλαβιανός ἐκτρέπω : καί διά οὗτος παρασκευάζω χειροτονέω ὁ οἰκεῖος μέρος Εὐάγριος . ὁ δέ οὖον πολύς ἐπιβιόω χρόνος , ἕτερος εἰς ὁ τόπος αὐτός οὐκέτι καθίστημι , Φλαβιανός οὗτος κατασκευάζω . ὅσος δέ ὁ Φλαβιανός διά ὁ παράβασις ἀποστρέφω ὁ Ὅρκος , κατά ἴδιος ὁ συναγωγή ποιέω . Φλαβιανός δέ , ὁ ὁ λόγος , πᾶς λίθος κινέω , ὑπό ἑαυτοῦ καί οὗτος ποιέω : ὅσπερ καί μικρός ὕστερος ἐξισχύω κατεργάζομαι , ὁ ὀργή θεραπεύω Θεόφιλος τότε ὁ ὁ Ἀλεξάνδρεια ἐπίσκοπος , διά ὅς καί καταλλάσσω Δάμασος ὁ ὁ Ῥώμη ἐπίσκοπος . Ἀμφότερος γάρ πρός Φλαβιανός χαλεπαίνω οὖον μόνος διά ὁ ἐπιορκέω , ἀλλά ὅτι καί αἴτιος παρέχω ὁ χωρίζω ὁ ὁμόφρων . θεραπεύω οὖν ὁ ὀργή Θεόφιλος , πέμπω τε Ἰσίδωρος πρέσβυς , καταλλάσσω λυπέω Δάμασος , λυσιτελέω εἶπον διά ὁμόνοια ὁ λαός παρεῖδον ὁ φθάνω Φλαβιανός πλημμέλημα . οὕτως τε ὁ Φλαβιανός ὁ κοινωνία ἀποδίδωμι , ὁ ἐν Ἀντιόχεια λαός κατά βραχύς πρόειμι ὁ χρόνος ὁ ὁμόνοια στέργω . ὁ μέν δή κατά Ἀντιόχεια τοιοῦτος ἔχω ὁ τέλος : ὁ γάρ κατά αὐτός Ἀρειανός ὁ ἐκκλησία ἐξωθέω ἐν προάστειον ὁ πόλις ὁ συναγωγή ποιέω . ἐν τοσοῦτος δέ καί Κύριλλος ὁ ὁ Ἱερουσαλήμ ἐπίσκοπος τελευτάω Ἰωάννης διαδέχομαι .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 5.20
Ὡς καὶ ἐν Ἀρειανοῖς , καὶ τοῖς ἄλλοις αἱρετικοῖς , σχίσματα πολλὰ γεγόνασιν . Ἄξιον δὲ ἡγοῦμαι μὴ ἀμνημόνευτα καταλιπεῖν καὶ τὰ παρὰ τοῖς ἄλλοις γενόμενα , φημὶ δὴ Ἀρειανοῖς , καὶ Ναυατιανοῖς , καὶ τοῖς ἀπὸ Μακεδονίου καὶ Εὐνομίου τὰς προσωνυμίας εἰληφόσιν . Ἡ γὰρ ἐκκλησία διαιρεθεῖσα , ἐπὶ τῇ ἅπαξ γενομένῃ διαιρέσει οὐχ ἵστατο : ἀλλὰ στραφέντες καθ̓ ἑαυτῶν πάλιν ἐχώρουν : καὶ μικρᾶς καὶ εὐτελοῦς προφάσεως λαβόμενοι ἀλλήλων διεχωρίζοντο . Ὅπως μὲν οὖν , καὶ πότε , καὶ δἰ ἃς αἰτίας ἕκαστοι καὶ εἰς ἑαυτοὺς διαιρέσεις πεποίηντο , προϊόντος τοῦ λόγου δηλώσομεν . Τοῦτο δὲ ἰστέον , ὡς ὁ βασιλεὺς Θεοδόσιος οὐδένα τούτων ἐδίωκε , πλὴν ὅτι τὸν Εὐνόμιον ἐν Κωνσταντινουπόλει ἐπὶ οἰκίας συνάγοντα , καὶ τοὺς συγγραφέντας αὐτῷ λόγους ἐπιδεικνύμενον , ὡς ταῖς διδασκαλίαις πολλοὺς λυμαινόμενον , εἰς ἐξορίαν πεμφθῆναι ἐκέλευσε . Τῶν μέντοι ἄλλων οὐδένα οὔτε ἔσκυλεν , οὔτε αὐτῷ κοινωνῆσαι ἠνάγκαζεν : ἀλλ̓ ἑκάστους συνεχώρει κατὰ τοὺς ἰδίους τόπους συνάγεσθαι , καὶ δοξάζειν τὰ τοῦ Χριστιανισμοῦ , ὡς καταλαβεῖν ἕκαστοι τὴν περὶ αὐτῶν δόξαν ἠδύναντο . Καὶ τοὺς μὲν ἄλλους ἔξω τῶν πόλεων συνεχώρησε εὐκτηρίους οἴκους κατασκευάζειν : Ναυατιανοὺς δὲ , ὡς ὁμόφρονας τῇ αὐτοῦ πίστει , ἐντὸς τῶν πόλεων τὰς ἑαυτῶν ἐκκλησίας θαρροῦντας ἔχειν ἐκέλευσεν , ὥς μοι καὶ πρότερον εἴρηται . Περὶ ὧν μνημονεῦσαι μικρὰ εὔκαιρον εἶναι ἡγοῦμαι,ἀναλαβόντας βραχύ .
Lemmas: ὡς καί ἐν Ἀρειανός , καί ὁ ἄλλος αἱρετικός , σχίσμα πολύς γίγνομαι . Ἄξιος δέ ἡγέομαι μή ἀμνημόνευτος καταλείπω καί ὁ παρά ὁ ἄλλος γίγνομαι , φημί δή Ἀρειανός , καί Ναυατιανός , καί ὁ ἀπό Μακεδόνιος καί Εὐνόμιος ὁ προσωνυμία λαμβάνω . ὁ γάρ ἐκκλησία διαιρέω , ἐπί ὁ ἅπαξ γίγνομαι διαίρεσις οὐ ἵστημι : ἀλλά στρέφω κατά ἑαυτοῦ πάλιν χωρέω : καί μικρός καί εὐτελής πρόφασις λαμβάνω ἀλλήλων διαχωρίζω . ὅπως μέν οὖν , καί πότε , καί διά ὅς αἴτιος ἕκαστος καί εἰς ἑαυτοῦ διαίρεσις ποιέω , πρόειμι ὁ λόγος δηλόω . οὗτος δέ ἰστέον , ὡς ὁ βασιλεύς Θεοδόσιος οὐδείς οὗτος διώκω , πλήν ὅτι ὁ Εὐνόμιον ἐν Κωνσταντινούπολις ἐπί οἰκίον συνάγω , καί ὁ συγγράφω αὐτός λόγος ἐπιδείκνυμι , ὡς ὁ διδασκαλία πολύς λυμαίνομαι , εἰς ἐξορία πέμπω κελεύω . ὁ μέντοι ἄλλος οὐδείς οὔτε σκύλλω , οὔτε αὐτός κοινωνέω ἀναγκάζω : ἀλλά ἕκαστος συγχωρέω κατά ὁ ἴδιος τόπος συνάγω , καί δοξάζω ὁ ὁ χριστιανισμός , ὡς καταλαμβάνω ἕκαστος ὁ περί αὐτός δόξα δύναμαι . καί ὁ μέν ἄλλος ἔξω ὁ πόλις συγχωρέω εὐκτήριος οἶκος κατασκευάζω : Ναυατιανός δέ , ὡς ὁμόφρων ὁ αὐτός πίστις , ἐντός ὁ πόλις ὁ ἑαυτοῦ ἐκκλησία θαρσέω ἔχω κελεύω , ὅς ἐγώ καί πρότερος εἴρω . περι ὅς μνημονεύω μικρός Εὔκαιρον εἰμί ἡγοῦμαι,ἀναλαβόντας βραχύς .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 5.26
Ὡς μετὰ τὴν νίκην ὁ βασιλεὺς ἀρρωστήσας τὸν υἱὸν Ὁνώριον ἐν Μεδιολάνῳ μετεκαλέσατο : καὶ μικρὸν δόξας τῆς νόσου ῥαΐσαι ἱπποδρομίαν τελεσάμενος κατ̓ αὐτὴν τὴν ἡμέραν ἐτελεύτησεν . Ὁ δὲ βασιλεὺς Θεοδόσιος ἐκ τοῦ πολεμικοῦ μόχθου κακῶς διετέθη τὸ σῶμα : προσδοκήσας δὲ ἐκ τῆς ἐπιγενομένης ἀρρωστίας τέλος ἔχειν αὐτῷ τὰ τῆς ζωῆς , μείζονα τῆς τελευτῆς περὶ τῶν δημοσίων πραγμάτων εἶχε φροντίδα , λογιζόμενος ὅσα καταλαμβάνει κακὰ τοὺς ἀνθρώπους , βασιλέως τελευτήσαντος . Μεταπέμπεται οὖν ᾗ τάχος τὸν υἱὸν Ὁνώριον ἐκ τῆς Κωνσταντινουπόλεως , καταστῆσαι τὰ ἑσπέρια μέρη βουλόμενος . Φθάσαντος δὲ τοῦ υἱοῦ ἐν τῇ Μεδιολάνῳ , ἀνερρώσθη τῆς νόσου , ἱπποδρομίας τε ἐπινικίους ἐπιτελεῖ : καὶ πρὸ ἀρίστου μὲν ἔρρωτο , τὰς ἱπποδρομίας θεώμενος : μετὰ δὲ τὸν ἄριστον ἐξαίφνης διετέθη κακῶς . Καὶ εἰς μὲν τὴν θέαν προελθεῖν οὐκ ἴσχυσεν : τὸν δὲ υἱὸν τὴν ἱπποδρομίαν ἐπιτελέσαι κελεύσας , νυκτὸς ἐπιγενομένης ἐτελεύτησεν , ἐν ὑπατείᾳ Ὀλυβρίου καὶ Προβίνου , τῇ ἑπτακαιδεκάτῃ τοῦ Ἰαννουαρίου μηνός . Τοῦτο δὲ ἦν πρῶτον ἔτος τῆς διακοσιοστῆς ἐννενηκοστῆς τετάρτης Ὀλυμπιάδος . Ἔζησε δὲ ὁ βασιλεὺς Θεοδόσιος ἔτη ἑξήκοντα : ἐβασίλευσε δὲ ἔτη δεκαέξ . Περιέχει ἡ βίβλος χρόνον ἐτῶν δεκαὲξ , μηνῶν ὀκτώ .
Lemmas: ὡς μετά ὁ Νίκη ὁ βασιλεύς ἀρρωστέω ὁ υἱός Ὁνώριος ἐν Μεδιόλανον μετακαλέω : καί μικρός δόξα ὁ νόσος ῥαίζω ἱπποδρομία τελέω κατά αὐτός ὁ ἡμέρα τελευτάω . ὁ δέ βασιλεύς Θεοδόσιος ἐκ ὁ πολεμικός μόχθος κακῶς διατίθημι ὁ σῶμα : προσδοκάω δέ ἐκ ὁ ἐπιγίγνομαι ἀρρωστία τέλος ἔχω αὐτός ὁ ὁ ζωή , μείζων ὁ τελευτή περί ὁ δημόσιος πρᾶγμα ἔχω φροντίς , λογίζομαι ὅσος καταλαμβάνω κακός ὁ ἄνθρωπος , βασιλεύς τελευτάω . μεταπέμπω οὖν ὅς τάχος ὁ υἱός Ὁνώριος ἐκ ὁ Κωνσταντινούπολις , καθίστημι ὁ ἑσπέριος μέρος βούλομαι . φθάνω δέ ὁ υἱός ἐν ὁ Μεδιόλανον , ἀναρρώννυμι ὁ νόσος , ἱπποδρομία τε ἐπινίκιος ἐπιτελέω : καί πρό ἀγαθός μέν ῥώννυμι , ὁ ἱπποδρομία θεάομαι : μετά δέ ὁ ἀγαθός ἐξαπίνης διατίθημι κακῶς . καί εἰς μέν ὁ θέα προέρχομαι οὐ ἰσχύω : ὁ δέ υἱός ὁ ἱπποδρομία ἐπιτελέω κελεύω , νύξ ἐπιγίγνομαι τελευτάω , ἐν ὑπατεία Ὀλυβρίος καί Προβῖνος , ὁ ἑπτακαιδέκατος ὁ Ἰαννουάριος μείς . οὗτος δέ εἰμί πρῶτος ἔτος ὁ διακοσιοστός εννενηκοιστημι τέταρτος Ὀλυμπιάς . ζῶ δέ ὁ βασιλεύς Θεοδόσιος ἔτος ἑξήκοντα : βασιλεύω δέ ἔτος δεκαέξ . περιέχω ὁ βίβλος χρόνος ἔτος δεκαέξ , μείς ὀκτώ .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 6.1
Ὡς τοῦ βασιλέως Θεοδοσίου τελευτήσαντος , τῶν υἱῶν αὐτοῦ διανειμαμένων τὴν βασιλείαν , καὶ τοῦ στρατοῦ μετ̓ ὀλίγον ἀπὸ τῆς Ἰταλίας ἐλθόντος , τοῦ τε Ἀρκαδίου αὐτοῖς ὑπαντήσαντος , Ῥουφῖνος ὁ ὑπάρχων πρὸς τοῖς ποσὶ τοῦ βασιλέως ὑπ’ αὐτῶν ἀναιρεῖται . Τοῦ δὴ βασιλέως Θεοδοσίου τελευτήσαντος ἐν ὑπατείᾳ Ὀλυβρίου καὶ Προβίνου , τῇ ἑπτακαιδεκάτῃ τοῦ Ἰαννουαρίου μηνὸς , οἱ αὐτοῦ υἱοὶ τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν διαδέχονται : καὶ Ἀρκάδιος μὲν τῶν ἑῴων , Ὁνώριος δὲ τῶν ἑσπερίων εἶχε τὸ κράτος . Τῶν ἐκκλησιῶν δὲ κατὰ τούσδε τοὺς χρόνους προειστήκεισαν ἐν μὲν τῇ βασιλευούσῃ Ῥώμῃ Δάμασος : ἐν δὲ Ἀλεξανδρείᾳ Θεόφιλος : τῶν δὲ περὶ τὰ Ἱεροσόλυμα Ἰωάννης ἐκράτει : Φλαβιανὸς δὲ τὴν Ἀντιοχέων εἶχε : κατὰ δὲ τὴν νέαν Ῥώμην Κωνσταντινούπολιν Νεκτάριος εἶχε τὸν θρόνον , καθὰ καὶ ἐν τῷ προλαβόντι βιβλίῳ ἡμῖν ἱστόρηται . Περὶ δὲ τὴν ὀγδόην τοῦ Νοεμβρίου μηνὸς , ἐν τῇ αὐτῇ ὑπατείᾳ , τὸ σῶμα Θεοδοσίου κομισθὲν τῇ νενομισμένῃ κηδείᾳ ὁ υἱὸς ἐτίμα Ἀρκάδιος . Οὐκ εἰς μακρὰν δὲ μετὰ ταῦτα τῇ εἰκάδι ἑβδόμῃ τοῦ αὐτοῦ μηνὸς καὶ ὁ στρατὸς παρῆν , ὁ ἅμα τῷ βασιλεῖ Θεοδοσίῳ κατὰ τοῦ τυράννου στρατεύσας . Ὡς οὖν ὁ βασιλεὺς Ἀρκάδιος κατὰ τὸ εἰωθὸς πρὸ τῶν πυλῶν ἀπήντησε τῷ στρατῷ , τηνικαῦτα καὶ οἱ στρατιῶται Ῥουφῖνον τὸν ὕπαρχον τοῦ βασιλέως ἀπέκτειναν . Ὑπωπτεύετο γὰρ εἰς τυραννίδα ὁ Ῥουφῖνος : καὶ δόξαν εἶχεν , ὡς αὐτὸς εἴη τοὺς Οὕννους τὸ βάρβαρον ἔθνος ἐπικαλεσάμενος εἰς τὴν Ῥωμαίων χώραν . Καὶ γὰρ ἦσαν κατ̓ ἐκεῖνο τοῦ καιροῦ Ἀρμενίαν τε καὶ τινα μέρη τῆς ἑῴας κατατρέχοντες . Καθ̓ἣν μὲν οὖν ἡμέραν ὁ Ῥουφῖνος ἀνῄρητο , κατ̓αὐτὴν καὶ ὁ τῶν Ναυατιανῶν ἐπίσκοπος Μαρκιανὸς ἐτελεύτησε : καὶ διαδέχεται τὴν ἐπισκοπὴν Σισίννιος , οὗ καὶ ἀνωτέρω ἐμνημονεύσαμεν .
Lemmas: ὡς ὁ βασιλεύς Θεοδόσιος τελευτάω , ὁ υἱός αὐτός διανέμω ὁ βασίλειος , καί ὁ στρατός μετά ὀλίγος ἀπό ὁ Ἰταλία ἔρχομαι , ὁ τε Ἀρκάδιος αὐτός ὑπαντάω , Ῥουφῖνος ὁ ὑπάρχω πρός ὁ πούς ὁ βασιλεύς ὑπό αὐτός ἀναιρέω . ὁ δή βασιλεύς Θεοδόσιος τελευτάω ἐν ὑπατεία Ὀλυβρίος καί Προβῖνος , ὁ ἑπτακαιδέκατος ὁ Ἰαννουάριος μείς , ὁ αὐτός υἱός ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή διαδέχομαι : καί Ἀρκάδιος μέν ὁ ἑῷος , Ὁνώριος δέ ὁ ἑσπέριος ἔχω ὁ κράτος . ὁ ἐκκλησία δέ κατά ὅδε ὁ χρόνος προΐστημι ἐν μέν ὁ βασιλεύω Ῥώμη Δάμασος : ἐν δέ Ἀλεξάνδρεια Θεόφιλος : ὁ δέ περί ὁ Ἱερουσαλήμ Ἰωάννης κρατέω : Φλαβιανός δέ ὁ Ἀντιοχεύς ἔχω : κατά δέ ὁ νέος Ῥώμη Κωνσταντινούπολις Νεκτάριος ἔχω ὁ θρόνος , καθά καί ἐν ὁ προλαμβάνω βιβλίον ἐγώ ἱστορέω . περι δέ ὁ ὄγδοος ὁ Νοέμβριος μείς , ἐν ὁ αὐτός ὑπατεία , ὁ σῶμα Θεοδόσιος κομίζω ὁ νομίζω κηδεία ὁ υἱός τιμάω Ἀρκάδιος . οὐ εἰς μακράν δέ μετά οὗτος ὁ εἰκάς ἕβδομος ὁ αὐτός μείς καί ὁ στρατός πάρειμι , ὁ ἅμα ὁ βασιλεύς Θεοδόσιος κατά ὁ τύραννος στρατεύω . ὡς οὖν ὁ βασιλεύς Ἀρκάδιος κατά ὁ εἴωθα πρό ὁ πύλη ἀπαντάω ὁ στρατός , τηνικαῦτα καί ὁ στρατιώτης Ῥουφῖνος ὁ ὕπαρχος ὁ βασιλεύς ἀποκτείνω . ὑποπτεύω γάρ εἰς τυραννίς ὁ Ῥουφῖνος : καί δόξα ἔχω , ὡς αὐτός εἰμί ὁ Οὗννος ὁ βάρβαρος ἔθνος ἐπικαλέω εἰς ὁ Ῥωμαῖος χώρα . καί γάρ εἰμί κατά ἐκεῖνος ὁ καιρός Ἀρμένιος τε καί τις μέρος ὁ ἑῷος κατατρέχω . Καθ̓ἣν μέν οὖν ἡμέρα ὁ Ῥουφῖνος ἀναιρέω , καταής καί ὁ ὁ Ναυατιανός ἐπίσκοπος Μαρκιανός τελευτάω : καί διαδέχομαι ὁ ἐπισκοπή Σισίννιος , ὅς καί ἀνωτέρω μνημονεύω .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 6.12
Ὡς καὶ ἐν Κωνσταντινουπόλει εἰσελθὼν ὁ Ἐπιφάνιος συνάξεις καὶ χειροτονίας ἐπετέλει παρὰ γνώμην τοῦ Ἰωάννου , Θεοφίλῳ χαριζόμενος . Μετ̓ οὐ πολὺ δὲ ἐκ τῆς Κύπρου ὁ ἐπίσκοπος Ἐπιφάνιος ἐπὶ τὴν Κωνσταντινούπολιν πάλιν ἔρχεται , ταῖς ὑποθήκαις Θεοφίλου πεισθείς : ἐπικομιζόμενος ἐν ταὐτῷ τὰ καθαιρετικὰ τῶν Ὠριγένους βιβλίων , δἰ ὧν οὐκ αὐτὸν Ὠριγένην ἀκοινώνητον εἶναι ἀπέφῃνεν , ἀλλὰ τὰ βιβλία μόνον διέβαλλεν . Προσορμίσας οὖν τῷ ἐπὶ Ἰωάννην μαρτυρίῳ , ʽἀπέχει δὲ τοῦτο ἑπτὰ σημεῖα τῆς πόλεωσ̓ , καὶ ἐξελθὼν τῆς νεὼς , σύναξίν τε ἐπιτελέσας , καὶ διάκονον χειροτονήσας , αὖθις εἰς τὴν πόλιν εἰσέρχεται . Καὶ τὴν μὲν προτροπὴν Ἰωάννου ἐξέκλινε Θεοφίλῳ χαριζόμενος , ἐν ἰδιαζούσῃ δὲ καταλύει μονῇ : καὶ συγκαλῶν τοὺς ἐπιδημοῦντας τῶν ἐπισκόπων , τὰ καθαιρετικὰ τῶν βιβλίων Ὠριγένους ὑπανεγίνωσκεν : οὐκ ἔχων μέν τι λέγειν πρὸς αὐτὰ , δοκεῖν δὲ αὐτῷ καὶ Θεοφίλῳ ἐκβαλεῖν αὐτά . Καί τινες μὲν αἰδούμενοι τὸν Ἐπιφάνιον προσυπέγραφον : πολλοὶ δὲ τοῦτο ποιεῖν ἐξετρέποντο : ὧν ἦν καὶ Θεότιμος ὁ ἐπίσκοπος Σκυθίας , ὃς πρὸς τὸν Ἐπιφάνιον τοιάδε ἀπεκρίνατο : Ἐγὼ , ἔφη , ὦ Ἐπιφάνιε , οὔτε τὸν πάλαι καλῶς κεκοιμημένον καθυβρίζειν αἱροῦμαι : οὔτε βλάσφημον ἐπιχειρεῖν πρᾶγμα τολμῶ , ἐκβάλλων ἃ οἱ πρὸ ἡμῶν οὐκ ἠθέτησαν : ἄλλως τε , μήτε κακὴν εἶναι διδασκαλίαν ἐν τοῖς Ὠριγένους βιβλίοις εἰπών . Προκομίσας τε βιβλίον Ὠριγένους , ὑπανέγνω , καὶ ἐδείκνυεν τὰς ἐκκλησιαστικὰς ἐκθέσεις : καὶ μετὰ ταῦτα ἐπῆγε λέγων : Οἱ ταῦτα ὑβρίσαντες , εἰς τὰ περὶ ὧν οἱ λόγοι ἐξυβρίσαντες ἔλαθον ἑαυτούς . Ταῦτα μὲν ὁ ἐπ’ εὐλαβείᾳ καὶ βίου ὀρθότητι περιβόητος Θεότιμος πρὸς Ἐπιφάνιον ἀπεκρίνατο .
Lemmas: ὡς καί ἐν Κωνσταντινούπολις εἰσέρχομαι ὁ Ἐπιφάνιος συνάγω καί χειροτονία ἐπιτελέω παρά γνώμη ὁ Ἰωάννης , Θεόφιλος χαρίζομαι . μετά οὖον πολύς δέ ἐκ ὁ Κύπρος ὁ ἐπίσκοπος Ἐπιφάνιος ἐπί ὁ Κωνσταντινούπολις πάλιν ἔρχομαι , ὁ ὑποθήκη Θεόφιλος πείθω : ἐπικομίζω ἐν αὐτός ὁ καθαιρετικός ὁ Ὠριγένης βιβλίον , διά ὅς οὐ αὐτός Ὠριγένης ἀκοινώνητος εἰμί ἀποφαίνω , ἀλλά ὁ βιβλίον μόνος διαβάλλω . προσορμίζω οὖν ὁ ἐπί Ἰωάννης μαρτύριον , ἀπέχω δέ οὗτος ἑπτά σημεῖον ὁ πολέω , καί ἐξέρχομαι ὁ ναός , σύναξις τε ἐπιτελέω , καί διάκονος χειροτονέω , αὖθις εἰς ὁ πόλις εἰσέρχομαι . καί ὁ μέν προτροπή Ἰωάννης ἐκκλίνω Θεόφιλος χαρίζομαι , ἐν ἰδιάζω δέ καταλύω μονή : καί συγκαλέω ὁ ἐπιδημέω ὁ ἐπίσκοπος , ὁ καθαιρετικός ὁ βιβλίον Ὠριγένης ὑπαναγιγνώσκω : οὐ ἔχω μέν τίς λέγω πρός αὐτός , δοκέω δέ αὐτός καί Θεόφιλος ἐκβάλλω αὐτός . καί τις μέν αἰδέομαι ὁ Ἐπιφάνιος προσυπογράφω : πολύς δέ οὗτος ποιέω ἐκτρέπω : ὅς εἰμί καί Θεότιμος ὁ ἐπίσκοπος Σκυθία , ὅς πρός ὁ Ἐπιφάνιος τοιόσδε ἀποκρίνω : ἐγώ , φημί , εἰμί Ἐπιφάνιος , οὔτε ὁ πάλαι καλῶς κοιμάω καθυβρίζω αἱρέω : οὔτε βλάσφημος ἐπιχειρέω πρᾶγμα τολμάω , ἐκβάλλω ὁ ὁ πρό ἐγώ οὐ ἀθετέω : ἄλλως τε , μήτε κακός εἰμί διδασκαλία ἐν ὁ Ὠριγένης βιβλίον εἶπον . προκομίζω τε βιβλίον Ὠριγένης , ὑπαναγιγνώσκω , καί δείκνυμι ὁ ἐκκλησιαστικός ἔκθεσις : καί μετά οὗτος ἐπάγω λέγω : ὁ οὗτος ὑβρίζω , εἰς ὁ περί ὅς ὁ λόγος ἐξυβρίζω λανθάνω ἑαυτοῦ . οὗτος μέν ὁ ἐπί εὐλάβεια καί βίος ὀρθότης περιβόητος Θεότιμος πρός Ἐπιφάνιος ἀποκρίνω .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 6.20
Ὡς μετὰ Ἀρσάκιον Ἀττικὸς τὸν Κωνσταντινουπόλεως θρόνον κατέσχεν . Ἀρσάκιος δὲ οὐ πολὺν ἐπεβίω τῇ ἐπισκοπῇ χρόνον : τῇ γὰρ ἑξῆς ὑπατείᾳ , ἥτις ἦν Στελίχωνος τὸ δεύτερον καὶ Ἀνθεμίου , περὶ τὴν ἑνδεκάτην τοῦ Νοεμβρίου μηνὸς ἐτελεύτησε . Περισπουδάστου δὲ πολλοῖς γενομένης τῆς ἐπισκοπῆς , καὶ διὰ τοῦτο πολλοῦ διαδραμόντος χρόνου , τῇ ἑξῆς ὑπατείᾳ , ἥτις ἦν Ἀρκαδίου τὸ ἕκτον , καὶ Πρόβου , προεβλήθη εἰς τὴν ἐπισκοπὴν ἀνὴρ εὐλαβὴς , ᾧ ὄνομα ἦν Ἀττικός : ὃς τὸ μὲν γένος ἐκ Σεβαστείας τῆς Ἀρμενίας κατῆγεν : ἀσκητικὸς δὲ τὸν βίον ἐκ νέας ἡλικίας , καὶ ἄλλως μετὰ τοῦ μετρίως πεπαιδεῦσθαι πλέον φυσικῶς φρόνιμος ἦν : ἀλλὰ περὶ μὲν τούτου μικρὸν ὕστερον λέξω .
Lemmas: ὡς μετά Ἀρσάκιος Ἀττικός ὁ Κωνσταντινούπολις θρόνος κατέχω . Ἀρσάκιος δέ οὖον πολύς ἐπιβιόω ὁ ἐπισκοπέω χρόνος : ὁ γάρ ἑξῆς ὑπατεία , ὅστις εἰμί Στελίχων ὁ δύο καί Ανθεμίου , περί ὁ ἑνδέκατος ὁ Νοέμβριος μείς τελευτάω . περισπούδαστος δέ πολύς γίγνομαι ὁ ἐπισκοπή , καί διά οὗτος πολύς διατρέχω χρόνος , ὁ ἑξῆς ὑπατεία , ὅστις εἰμί Ἀρκάδιος ὁ ἕκτος , καί Πρόβου , προβάλλω εἰς ὁ ἐπισκοπή ἀνήρ εὐλαβής , ὅς ὄνομα εἰμί Ἀττικός : ὅς ὁ μέν γένος ἐκ Σεβάστεια ὁ Ἀρμένιος κατάγω : ἀσκητικός δέ ὁ βίος ἐκ νέος ἡλικία , καί ἄλλως μετά ὁ μέτριος παιδεύω πλέω φυσικός φρόνιμος εἰμί : ἀλλά περί μέν οὗτος μικρός ὕστερος λέγω .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 6.21
Περὶ τῆς Ἰωάννου ἐν ἐξορίᾳ πρὸς Κύριον ἀναλύσεως . Ἰωάννης δὲ ἐπὶ τὴν ἐξορίαν ἀπαγόμενος ἐν Κομάνοις τοῦ Εὐξείνου Πόντου ἐτελεύτησε , τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ Σεπτεμβρίου μηνὸς , τῇ ἑξῆς ὑπατείᾳ , ἥτις ἦν Ὁνωρίου τὸ ἕβδομον καὶ Θεοδοσίου τὸ δεύτερον . Ἀνὴρ , ὡς καὶ πρότερον ἔφην , διὰ ζῆλον σωφροσύνης θυμῷ πλέον ἢ αἰδοῖ χαριζόμενος , καὶ διὰ σωφροσύνην παρρησιαιτέρᾳ διὰ βίου τῇ γλώσσῃ χρησάμενος . Θαυμάσαι δέ μοι ἔπεισι , πῶς τοσοῦτον ζῆλον σωφροσύνης ἀσκῶν ἐν προσομιλίαις αὐτοῦ καταφρονεῖν τῆς σωφροσύνης ἐδίδαξε . Μιᾶς γὰρ μετὰ τὸ βάπτισμα παρὰ τῆς συνόδου τῶν ἐπισκόπων μετανοίας τοῖς ἐπταικόσι δοθείσης , αὐτὸς ἀπετόλμησεν εἰπεῖν , Χιλιάκις μετανοήσας εἴσελθε . Ἐφ̓ ᾗ διδασκαλίᾳ πολλοὶ μὲν τῶν γνωρίμων αὐτοῦ κατέγνωσαν : μάλιστα δὲ Σισίννιος ὁ τῶν Ναυατιανῶν ἐπίσκοπος , ὃς καὶ λόγον ὑπεναντίον τοῦ λεχθέντος συνέγραψεν , καὶ γενναίως αὐτοῦ διὰ τοῦτο κατέδραμεν : ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἤδη πρότερον ἐγεγόνει .
Lemmas: περι ὁ Ἰωάννης ἐν εξορία πρός κύριος ἀνάλυσις . Ἰωάννης δέ ἐπί ὁ ἐξορία ἀπάγω ἐν Κόμανος ὁ Εὔξεινος Πόντος τελευτάω , ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος ὁ Σεπτέμβριος μείς , ὁ ἑξῆς ὑπατεία , ὅστις εἰμί Ὁνώριος ὁ ἕβδομος καί Θεοδόσιος ὁ δύο . ἀνήρ , ὡς καί πρότερος φημί , διά ζῆλος σωφροσύνη θυμός πλέω ἢ αἰδώς χαρίζομαι , καί διά σωφροσύνη παρρησιαιτερας διά βίος ὁ γλῶσσα χράω . θαυμάζω δέ ἐγώ ἔπειμι , πῶς τοσοῦτος ζῆλος σωφροσύνη ἀσκέω ἐν προσομιλία αὐτός καταφρονέω ὁ σωφροσύνη διδάσκω . μία γάρ μετά ὁ βάπτισμα παρά ὁ σύνοδος ὁ ἐπίσκοπος μετάνοια ὁ πταίω δίδωμι , αὐτός ἀποτολμάω εἶπον , χιλιάκις μετανοέω εἰσέρχομαι . ἐπί ὅς διδασκαλία πολύς μέν ὁ γνώριμος αὐτός καταγιγνώσκω : μάλιστα δέ Σισίννιος ὁ ὁ Ναυατιανός ἐπίσκοπος , ὅς καί λόγος ὑπεναντίος ὁ λέγω συγγράφω , καί γενναῖος αὐτός διά οὗτος κατατρέχω : ἀλλά οὗτος μέν ἤδη πρότερος γίγνομαι .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 7.1
Ὡς τοῦ βασιλέως Ἀρκαδίου τελευτήσαντος , καὶ καταλιπόντος τὸν υἱὸν Θεοδόσιον ὀκταετῆ , Ἀνθέμιος ὕπαρχος τὴν τῶν ὅλων διοίκησιν ἐποιεῖτο . Τοῦ δὴ βασιλέως Ἀρκαδίου τελευτήσαντος τῇ πρώτῃ τοῦ Μαίου μηνὸς , ἐν ὑπατείᾳ Βάσσου καὶ Φιλίππου , Ὁνώριος μὲν ὁ αὐτοῦ ἀδελφὸς τὰ ἑσπέρια διεῖπε μέρη : ὑπὸ δὲ τῷ υἱῷ τῷ νέῳ Θεοδοσίῳ ὀκταετεῖ τυγχάνοντι τὰ τῆς ἑῴας ἐτάττετο : Ἀνθεμίου τοῦ ὑπάρχου τὴν διοίκησιν ποιουμένου τῶν ὅλων , ὃς ἔγγονος μὲν ἦν Φιλίππου τοῦ Παῦλον τὸν ἐπίσκοπον ἐπὶ Κωνσταντίου ἐκβαλόντος τῆς ἐκκλησίας , ἀντεισαγαγόντος δὲ Μακεδόνιον . Οὗτος τὰ μεγάλα τείχη τῇ Κωνσταντινουπόλει περιεβάλετο : φρονιμώτατος δὲ τῶν τότε ἀνθρώπων καὶ ἐδόκει καὶ ἦν , καὶ ἀβούλως ἔπραττεν οὐδέν : ἀλλὰ ἀνεκοινοῦτο πολλοῖς τῶν γνωρίμων περὶ τῶν πρακτέων , μάλιστα δὲ Τρωΐλῳ τῷ σοφιστῇ , ὃς μετὰ τῆς οὔσης αὐτῷ σοφίας καὶ κατὰ τὴν πολιτικὴν φρόνησιν τῷ Ἀνθεμίῳ ἐφάμιλλος ἦν : διὸ σχεδὸν πάντα τῇ συμβουλῇ Τρωΐλου ἐπράττετο .
Lemmas: ὡς ὁ βασιλεύς Ἀρκάδιος τελευτάω , καί καταλείπω ὁ υἱός Θεοδόσιος ὀκταέτης , Ἀνθέμιος ὕπαρχος ὁ ὁ ὅλος διοίκησις ποιέω . ὁ δή βασιλεύς Ἀρκάδιος τελευτάω ὁ πρῶτος ὁ Μαίου μείς , ἐν ὑπατεία Βάσσος καί Φίλιππος , Ὁνώριος μέν ὁ αὐτός ἀδελφός ὁ ἑσπέριος διέπω μέρος : ὑπό δέ ὁ υἱός ὁ νέος Θεοδόσιος ὀκταετής τυγχάνω ὁ ὁ ἑῷος τάσσω : Ανθεμίου ὁ ὑπάρχω ὁ διοίκησις ποιέω ὁ ὅλος , ὅς ἔγγονος μέν εἰμί Φίλιππος ὁ Παῦλος ὁ ἐπίσκοπος ἐπί Κωνστάντιος ἐκβάλλω ὁ ἐκκλησία , ἀντεισάγω δέ Μακεδ ́νιος . οὗτος ὁ μέγας τεῖχος ὁ Κωνσταντινούπολις περιβάλλω : φρόνιμος δέ ὁ τότε ἄνθρωπος καί δοκέω καί εἰμί , καί ἀβούλως πράσσω οὐδείς : ἀλλά ἀνακοινόω πολύς ὁ γνώριμος περί ὁ πρακτέος , μάλιστα δέ Τρώϊλος ὁ σοφιστής , ὅς μετά ὁ εἰμί αὐτός σοφία καί κατά ὁ πολιτικός φρόνησις ὁ Ἀνθέμιον ἐφάμιλλος εἰμί : διό σχεδόν πᾶς ὁ συμβουλή Τρωΐλος πράσσω .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 7.2
Περὶ Ἀττικοῦ τοῦ Κωνσταντινουπόλεως ἐπισκόπου , ὁποῖος ἦν τὸ ἦθος . Τοῦ τοίνυν βασιλέως ὄγδοον ἔτος ἄγοντος , τρίτον ἔτος εἶχεν Ἀττικὸς τοῦτο ἐν τῇ Κωνσταντινουπόλει διαπρέπων : ἀνὴρ , ὡς φθάσαντες εἴπομεν , μετὰ τοῦ πολὺ πεπαιδεῦσθαι εὐλαβής τε καὶ φρόνιμος : διὸ καὶ τὰς ἐκκλησίας ἐπὶ αὐτοῦ συνέβη εἰς μέγα ἐπιδοῦναι . Οὐ γὰρ μόνον τοὺς οἰκείους τῆς πίστεως συνεκρότει , ἀλλὰ καὶ τοὺς αἱρεσιώτας τῇ φρονήσει κατέπληττε : καὶ σκύλλειν μὲν αὐτοὺς οὐδαμῶς ᾑρεῖτο , φοβεῖν δὲ ἐπιχειρῶν αὖθις αὐτοῖς πρᾷον ἑαυτὸν ἐπεδείκνυεν . Ἀλλὰ μὴν οὔτε λόγων ἠμέλει : ἐπόνει γὰρ περὶ τὰ τῶν παλαιῶν ἀναγνώσματα , διανυκτερεύων ἐν αὐτοῖς : διὸ καὶ οὐκ ἐξενοφωνεῖτο παρὰ τῶν φιλοσόφων ἢ σοφιστῶν . Ἦν δὲ καὶ τοῖς ἐντυγχάνουσι χαρίεις τε καὶ ἐπαγωγὸς , καὶ τοῖς λυπουμένοις μένοις συνεστύγναζε : καὶ ἁπλῶς κατὰ τὸν ἀπόστολον τοῖς πᾶσι τὰ πάντα ἐγίνετο . Καὶ πρότερον μὲν ἡνίκα ἐν τῷ πρεσβυτερίῳ ἐτάττετο , ἐκμαθὼν οὓς καὶ ἐπόνει λόγους ἐπ’ ἐκκλησίας ἐδίδασκε : μετὰ δὲ ταῦτα σὺν τῇ φιλοπονίᾳ καὶ παρρησίαν κτησάμενος , ἐξ αὐτοσχεδίου καὶ πανηγυρικωτέραν τὴν διδασκαλίαν ἐποιεῖτο . Οὐ μὴν τοιοῦτοι ἦσαν οἱ λόγοι ὡς καὶ παρὰ τῶν ἀκροατῶν σπουδάζεσθαι ἢ γραφῇ παραδίδοσθαι . Περὶ μὲν οὖν ἤθους αὐτοῦ καὶ τρόπου καὶ παιδεύσεως ἀποχρώντως εἰρήσθω : ὅσα μέντοι μνήμης ἄξια ἐπὶ τῶν αὐτοῦ χρόνων ἐγένετο , διηγήσομαι .
Lemmas: περι Ἀττικός ὁ Κωνσταντινούπολις ἐπίσκοπος , ὁποῖος εἰμί ὁ ἦθος . ὁ τοίνυν βασιλεύς ὄγδοος ἔτος ἄγω , τρίτος ἔτος ἔχω Ἀττικός οὗτος ἐν ὁ Κωνσταντινούπολις διαπρέπω : ἀνήρ , ὡς φθάνω εἶπον , μετά ὁ πολύς παιδεύω εὐλαβής τε καί φρόνιμος : διό καί ὁ ἐκκλησία ἐπί αὐτός συμβαίνω εἰς μέγας ἐπιδίδωμι . οὖον γάρ μόνος ὁ οἰκεῖος ὁ πίστις συγκροτέω , ἀλλά καί ὁ αἱρεσιώτης ὁ φρόνησις καταπλήσσω : καί σκύλλω μέν αὐτός οὐδαμῶς αἱρέω , φοβέω δέ ἐπιχειρέω αὖθις αὐτός πρᾶος ἑαυτοῦ ἐπιδείκνυμι . ἀλλά μήv οὔτε λόγος ἀμελέω : πονέω γάρ περί ὁ ὁ παλαιός ἀνάγνωσμα , διανυκτερεύω ἐν αὐτός : διό καί οὐ ξενοφωνέω παρά ὁ φιλόσοφος ἢ σοφιστής . ἦς δέ καί ὁ ἐντυγχάνω χαρίεις τε καί ἐπαγωγός , καί ὁ λυπέω μένω συστυγνάζω : καί ἁπλόος κατά ὁ ἀπόστολος ὁ πᾶς ὁ πᾶς γίγνομαι . καί πρότερος μέν ἡνίκα ἐν ὁ πρεσβυτέριον τάσσω , ἐκμανθάνω ὅς καί πονέω λόγος ἐπί ἐκκλησία διδάσκω : μετά δέ οὗτος σύν ὁ φιλοπονία καί παρρησία κτάομαι , ἐκ αὐτοσχέδιος καί πανηγυρικός ὁ διδασκαλία ποιέω . οὖον μήv τοιοῦτος εἰμί ὁ λόγος ὡς καί παρά ὁ ἀκροατής σπουδάζω ἢ γράφω παραδίδωμι . περι μέν οὖν ἦθος αὐτός καί τρόπος καί παίδευσις ἀποχρώντως εἴρω : ὅσος μέντοι μνήμη ἄξιος ἐπί ὁ αὐτός χρόνος γίγνομαι , διηγέομαι .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 7.4
Περὶ τοῦ ἰαθέντος ἐν τῷ θείῳ βαπτίσματι Ἰουδαίου παραλυτικοῦ ὑπὸ Ἀττικοῦ τοῦ ἐπισκόπου . Ἓν μὲν οὖν τοῦτο χρηστὸν ἐπὶ τῶν Ἀττικοῦ χρόνων τῇ ἐκκλησίᾳ ὑπῆρξεν : οὔτε δὲ θαυμάτων ἢ ἰαμάτων ἡ τῶν χρόνων τούτων κατάστασις ἄμοιρος ἦν . Ἰουδαῖος γάρ τις παραλυτικὸς ὢν ἐκ πολλῶν ἐτῶν ἐπὶ κλίνης κατέκειτο , καὶ πάσης ἰατρικῆς εἰς αὐτὸν γυμνασθείσης , καὶ πάσης Ἰουδαϊκῆς εὐχῆς οὐδὲν ἐπ’ αὐτῷ δυνηθείσης , τέλος προστρέχει τῷ Χριστιανικῷ βαπτίσματι , τούτῳ μόνῳ ἀληθινῷ ἰατρῷ χρήσασθαι πιστεύσας . Τοῦτο καταφανὲς τῷ ἐπισκόπῳ Ἀττικῷ ταχέως ἐγίνετο : κατηχήσας οὖν αὐτὸν , καὶ τὴν εἰς Χριστὸν ἐλπίδα εὐαγγελισάμενος , κομισθῆναι σὺν τῇ κλίνῃ κελεύει ἐπὶ τὸ φωτιστήριον . Ὁ δὲ παραλυτικὸς Ἰουδαῖος εἰλικρινεῖ πίστει τὸ βάπτισμα δεξάμενος , ἀπὸ τῆς κολυμβήθρας τοῦ βαπτιστηρίου ἀναληφθεὶς , εὐθὺς ἀπήλλακτο τοῦ νοσήματος , καὶ τοῦ λοιποῦ ἐν τοῖς ὑγιαίνουσιν ἦν . Ταύτην τὴν θεραπείαν ἡ τοῦ Χριστοῦ δύναμις καὶ ἐπὶ τοῖς ἡμετέροις καιροῖς δεῖξαι τοῖς ἀνθρώποις ἠθέλησε : δἰ ἣν Ἕλληνες μὲν πολλοὶ πιστεύσαντες ἐβαπτίσθησαν : Ἰουδαίους δὲ , καίπερ σημεῖα ζητοῦντας , οὐδὲ τὰ γινόμενα σημεῖα προσηγάγετο . Τοιαῦτα μὲν οὖν παρὰ τοῦ Χριστοῦ τοῖς ἀνθρώποις ὑπῆρχε χρηστά .
Lemmas: περι ὁ ἰάομαι ἐν ὁ θεῖον βάπτισμα Ἰουδαῖος παραλυτικός ὑπό Ἀττικός ὁ ἐπίσκοπος . εἷς μέν οὖν οὗτος χρηστός ἐπί ὁ Ἀττικός χρόνος ὁ ἐκκλησία ὑπάρχω : οὔτε δέ θαῦμα ἢ ἴαμα ὁ ὁ χρόνος οὗτος κατάστασις ἄμοιρος εἰμί . Ἰουδαῖος γάρ τις παραλυτικός εἰμί ἐκ πολύς ἔτος ἐπί κλίνη κατάκειμαι , καί πᾶς ἰατρικός εἰς αὐτός γυμνάζω , καί πᾶς Ἰουδαϊκός εὐχή οὐδείς ἐπί αὐτός δύναμαι , τέλος προστρέχω ὁ Χριστιανικός βάπτισμα , οὗτος μόνος ἀληθινός ἰατρός χράω πιστεύω . οὗτος καταφανής ὁ ἐπίσκοπος Ἀττικός ταχέως γίγνομαι : κατηχέω οὖν αὐτός , καί ὁ εἰς Χριστός ἐλπίς εὐαγγελίζω , κομίζω σύν ὁ κλίνη κελεύω ἐπί ὁ φωτιστήριον . ὁ δέ παραλυτικός Ἰουδαῖος εἰλικρινής πίστις ὁ βάπτισμα δέχομαι , ἀπό ὁ κολυμβήθρα ὁ βαπτιστήριον ἀναλαμβάνω , εὐθύς ἀπαλλαξείω ὁ νόσημα , καί ὁ λοιπός ἐν ὁ ὑγιαίνω εἰμί . οὗτος ὁ θεραπεία ὁ ὁ Χριστός δύναμις καί ἐπί ὁ ἡμέτερος καιρός δείκνυμι ὁ ἄνθρωπος ἐθέλω : διά ὅς Ἕλλην μέν πολύς πιστεύω βαπτίζω : Ἰουδαῖος δέ , καίπερ σημεῖον ζητέω , οὐδέ ὁ γίγνομαι σημεῖον προσάγω . τοιοῦτος μέν οὖν παρά ὁ Χριστός ὁ ἄνθρωπος ὑπάρχω χρηστός .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 7.7
Ὡς Θεόφιλον τὸν Ἀλεξανδρείας ἐπίσκοπον Κύριλλος διεδέξατο . Μετ̓ οὐ πολὺ δὲ καὶ Θεόφιλος ὁ τῆς Ἀλεξανδρείας ἐπίσκοπος ληθαργικῷ πάθει περιπεσὼν ἐτελεύτησεν ἐν ὑπατείᾳ Ὁνωρίου τὸ ἔννατον καὶ Θεοδοσίου τὸ πέμπτον , τῇ πεντεκαιδεκάτῃ τοῦ Ὀκτωβρίου μηνός . Ἐπιμάχου δὲ γενομένης καὶ ἐνταῦθα τῆς ἐπισκοπῆς , οἱ μὲν ἐζήτουν ἐνθρονισθῆναι Τιμόθεον ἀρχιδιάκονον : οἱ δὲ Κύριλλον , ὃς ἦν ἀδελφιδοῦς Θεοφίλου . Στάσεως δὲ διὰ τοῦτο μεταξὺ τοῦ λαοῦ κινηθείσης , συνελαμβάνετο τῷ μέρει Τιμοθέου ὁ τοῦ στρατιωτικοῦ τάγματος ἡγεμὼν Ἀβουνδάτιος . Διὸ τρίτῃ ἡμέρᾳ μετὰ τὴν τελευτὴν Θεοφίλου ὁ Κύριλλος ἐνθρονισθεὶς , ἐπὶ τὴν ἐπισκοπὴν ἀρχικώτερον Θεοφίλου παρῆλθε : καὶ γὰρ ἐξ ἐκείνου ἡ ἐπισκοπὴ Ἀλεξανδρείας πέρα τῆς ἱερατικῆς τάξεως καταδυναστεύειν τῶν πραγμάτων ἔλαβε τὴν ἀρχήν . Εὐθέως οὖν Κύριλλος τὰς ἐν Ἀλεξανδρείᾳ Ναυατιανῶν ἐκκλησίας ἀποκλείσας , πάντα μὲν αὐτῶν τὰ ἱερὰ κειμήλια ἔλαβεν : τὸν δὲ ἐπίσκοπον αὐτῶν Θεόπεμπτον πάντων ὧν εἶχεν ἀφείλετο .
Lemmas: ὡς Θεόφιλος ὁ Ἀλεξάνδρεια ἐπίσκοπος Κύριλλος διαδέχομαι . μετά οὖον πολύς δέ καί Θεόφιλος ὁ ὁ Ἀλεξάνδρεια ἐπίσκοπος ληθαργικός πάθος περιπίπτω τελευτάω ἐν ὑπατεία Ὁνώριος ὁ ἔννατος καί Θεοδόσιος ὁ πέμπτος , ὁ πεντεκαιδέκατος ὁ Ὀκτώβριος μείς . Ἐπίμαχος δέ γίγνομαι καί ἐνταῦθα ὁ ἐπισκοπή , ὁ μέν ζητέω ἐνθρονίζω Τιμόθεος ἀρχιδιάκονος : ὁ δέ Κύριλλος , ὅς εἰμί ἀδελφιδέος Θεόφιλος . στάσις δέ διά οὗτος μεταξύ ὁ λαός κινέω , συλλαμβάνω ὁ μέρος Τιμόθεος ὁ ὁ στρατιωτικός τάγμα ἡγεμών Ἀβουνδάτιος . Διὸ τρίτος ἡμέρα μετά ὁ τελευτή Θεόφιλος ὁ Κύριλλος ἐνθρονίζω , ἐπί ὁ ἐπισκοπή ἀρχικός Θεόφιλος παρέρχομαι : καί γάρ ἐκ ἐκεῖνος ὁ ἐπισκοπή Ἀλεξάνδρεια πέρα ὁ ἱερατικός τάξις καταδυναστεύω ὁ πρᾶγμα λαμβάνω ὁ ἀρχή . εὐθύς οὖν Κύριλλος ὁ ἐν Ἀλεξάνδρεια Ναυατιανός ἐκκλησία ἀποκλείω , πᾶς μέν αὐτός ὁ ἱερόv κειμήλιον λαμβάνω : ὁ δέ ἐπίσκοπος αὐτός Θεόπεμπτος πᾶς ὅς ἔχω ἀφαιρέω .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 7.9
Οἱ κατὰ τούσδε τοὺς χρόνους ἐν Ἀντιοχείᾳ καὶ Ῥώμῃ ἐπισκοπήσαντες . Περὶ δὲ τοὺς αὐτοὺς χρόνους κατὰ τὴν Ἀντιόχειαν Φλαβιανοῦ τελευτήσαντος , Πορφύριος τὴν ἐπισκοπὴν διεδέξατο : μετὰ δὴ Πορφύριον αὖθις Ἀλέξανδρος τῆς ἐκεῖσε ἐκκλησίας προέστη . Κατὰ δὲ τὴν Ῥωμαίων , Δάμασον ἐπὶ δεκαοκτὼ ἔτη τῆς ἐπισκοπῆς κρατήσαντα Σιρίκιος διεδέξατο : Σιρικίου δὲ δεκαπέντε ἔτη κρατήσαντος , Ἀναστάσιος ἐπὶ ἔτη τρία τῆς ἐκκλησίας ἐκράτησε : μετὰ δὲ Ἀναστάσιον Ἰνοκέντιος : ὃς πρῶτος τοὺς ἐν Ῥώμῃ Ναυατιανοὺς ἐλαύνειν ἤρξατο , πολλάς τε αὐτῶν ἐκκλησίας ἀφείλετο .
Lemmas: ὁ κατά ὅδε ὁ χρόνος ἐν Ἀντιόχεια καί Ῥώμη ἐπισκοπέω . περι δέ ὁ αὐτός χρόνος κατά ὁ Ἀντιόχεια Φλαβιανός τελευτάω , Πορφύριος ὁ ἐπισκοπή διαδέχομαι : μετά δή Πορφύριον αὖθις Ἀλέξανδρος ὁ ἐκεῖσε ἐκκλησία προίστημι . κατά δέ ὁ Ῥωμαῖος , Δάμασος ἐπί δεκαοκτώ ἔτος ὁ ἐπισκοπή κρατέω Σιρίκιος διαδέχομαι : Σιρίκιος δέ δεκαπέντε ἔτος κρατέω , Ἀναστάσιος ἐπί ἔτος τρεῖς ὁ ἐκκλησία κρατέω : μετά δέ Ἀναστάσιος Ἰνοκέντιος : ὅς πρῶτος ὁ ἐν Ῥώμη Ναυατιανός ἐλαύνω ἄρχω , πολύς τε αὐτός ἐκκλησία ἀφαιρέω .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 7.11
Περὶ τῶν ἐν Ῥώμῃ ἐπισκοπησάντων . Μετὰ δὲ Ἰνοκέντιον Ζώσιμος τῆς ἐν Ῥώμῃ ἐκκλησίας ἐπὶ δύο ἔτη ἐκράτησε : καὶ μετὰ τοῦτον δὲ Βονιφάτιος ἔτη τρία τῆς ἐκκλησίας προέστη : ὃν Κελεστῖνος διεδέξατο . Καὶ οὗτος ὁ Κελεστῖνος τὰς ἐν Ῥώμῃ Ναυατιανῶν ἐκκλησίας ἀφείλετο , καὶ τὸν ἐπίσκοπον αὐτῶν Ῥουστικούλαν κατ̓ οἰκίας ἐν παραβύστῳ συνάγειν ἠνάγκασεν . Ἄχρι γὰρ τούτου Ναυατιανοὶ μεγάλως ἐπὶ τῆς Ῥώμης ἤνθησαν , ἐκκλησίας πλείστας ἔχοντες , καὶ λαὸν πολὺν συναθροίζοντες . Ἀλλ̓ ὁ φθόνος καὶ τούτων ἥψατο , τῆς Ῥωμαίων ἐπισκοπῆς ὁμοίως τῇ Ἀλεξανδρέων πέρα τῆς ἱερωσύνης ἐπὶ δυναστείαν ἤδη πάλαι προελθούσης . Καὶ διὰ τοῦτο οὐδὲ τοὺς ὁμοφρονοῦντας οἱ ἐπίσκοποι ἐπ’ ἀδείας συνάγεσθαι συνεχώρησαν : ἀλλὰ πάντα λαβόντες αὐτῶν , μόνον διὰ τὴν ὁμοφροσύνην ἐπαινοῦσιν αὐτούς . Οὐ μὴν οἱ ἐν Κωνσταντινουπόλει τοῦτο πεπόνθασιν : ἀλλὰ μετὰ τοῦ στέργειν αὐτοὺς καὶ ἔνδον πόλεως συνάγειν εἴασαν , ὡς δὴ πρότερον ἤδη ταῦτα ἱκανῶς ἔφην .
Lemmas: περι ὁ ἐν Ῥώμη ἐπισκοπέω . μετά δέ Ἰνοκέντιος Ζώσιμος ὁ ἐν Ῥώμη ἐκκλησία ἐπί δύο ἔτος κρατέω : καί μετά οὗτος δέ Βονιφάτιος ἔτος τρεῖς ὁ ἐκκλησία προίστημι : ὅς Κελεστῖνος διαδέχομαι . καί οὗτος ὁ Κελεστῖνος ὁ ἐν Ῥώμη Ναυατιανός ἐκκλησία ἀφαιρέω , καί ὁ ἐπίσκοπος αὐτός ρουστικουλας κατά οἰκίον ἐν παράβυστος συνάγω ἀναγκάζω . ἄχρι γάρ οὗτος Ναυατιανός μέγας ἐπί ὁ Ῥώμη ἀνθέω , ἐκκλησία πλεῖστος ἔχω , καί λαός πολύς συναθροίζω . ἀλλά ὁ φθόνος καί οὗτος ἅπτω , ὁ Ῥωμαῖος ἐπισκοπή ὁμοίως ὁ Ἀλεξανδρεύς πέρα ὁ ἱερωσύνη ἐπί δυναστεία ἤδη πάλαι προέρχομαι . καί διά οὗτος οὐδέ ὁ ὁμοφρονέω ὁ ἐπίσκοπος ἐπί ἄδεια συνάγω συγχωρέω : ἀλλά πᾶς λαμβάνω αὐτός , μόνος διά ὁ ὁμοφροσύνη ἐπαινέω αὐτός . οὖον μήv ὁ ἐν Κωνσταντινούπολις οὗτος πάσχω : ἀλλά μετά ὁ στέργω αὐτός καί ἔνδον πόλις συνάγω ἐάω , ὡς δή πρότερος ἤδη οὗτος ἱκανῶς φημί .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 7.15
Περὶ Ὑπατίας τῆς φιλοσόφου . Ἦν τις γυνὴ ἐν τῇ Ἀλεξανδρείᾳ , τοὔνομα Ὑπατία : αὕτη Θέωνος μὲν τοῦ φιλοσόφου θυγάτηρ ἦν : ἐπὶ τοσοῦτον δὲ προὔβη παιδείας , ὡς ὑπερακοντίσαι τοὺς κατ̓ αὐτὴν φιλοσόφους , τὴν δὲ Πλατωνικὴν ἀπὸ Πλωτίνου καταγομένην διατριβὴν διαδέξασθαι , καὶ πάντα τὰ φιλόσοφα μαθήματα τοῖς βουλομένοις ἐκτίθεσθαι : διὸ καὶ οἱ πανταχόθεν φιλοσοφεῖν βουλόμενοι κατέτρεχον παῤ αὐτήν . Διὰ τὴν προσοῦσαν αὐτῇ ἐκ τῆς παιδεύσεως σεμνὴν παρρησίαν καὶ τοῖς ἄρχουσι σωφρόνως εἰς πρόσωπον ἤρχετο : καὶ οὐκ ἦν τις αἰσχύνη ἐν μέσῳ ἀνδρῶν παρεῖναι αὐτήν : πάντες γὰρ δἰ ὑπερβάλλουσαν σωφροσύνην πλέον αὐτὴν ᾐδοῦντο καὶ κατεπλήττοντο . Κατὰ δὴ ταύτης τότε ὁ φθόνος ὡπλίσατο : ἐπεὶ γὰρ συνετύγχανε συχνότερον τῷ Ὀρέστῃ , διαβολὴν τοῦτ̓ ἐκίνησε κατ̓ αὐτῆς παρὰ τῷ τῆς ἐκκλησίας λαῷ , ὡς ἄρα εἴη αὕτη ἡ μὴ συγχωροῦσα τὸν Ὀρέστην εἰς φιλίαν τῷ ἐπισκόπῳ συμβῆναι . Καὶ δὴ συμφρονήσαντες ἄνδρες τὸ φρόνημα ἔνθερμοι , ὧν ἡγεῖτο Πέτρος τις ἀναγνώστης , ἐπιτηροῦσι τὴν ἄνθρωπον ἐπανιοῦσαν ἐπὶ οἰκίαν ποθέν : καὶ ἐκ τοῦ δίφρου ἐκβαλόντες , ἐπὶ τὴν ἐκκλησίαν ᾗ ἐπώνυμον Καισάριον συνέλκουσιν , ἀποδύσαντές τε τὴν ἐσθῆτα ὀστράκοις ἀνεῖλον : καὶ μεληδὸν διασπάσαντες , ἐπὶ τὸν καλούμενον Κιναρῶνα τὰ μέλη συνάραντες πυρὶ κατηνάλωσαν . Τοῦτο οὐ μικρὸν μῶμον Κυρίλλῳ καὶ τῇ Ἀλεξανδρέων ἐκκλησίᾳ εἰργάσατο : ἀλλότριον γὰρ παντελῶς τῶν φρονούντων τὰ Χριστοῦ φόνοι καὶ μάχαι καὶ τὰ τούτοις παραπλήσια . Καὶ ταῦτα πέπρακται τῷ τετάρτῳ ἔτει τῆς Κυρίλλου ἐπισκοπῆς , ἐν ὑπατείᾳ Ὁνωρίου τὸ δέκατον , καὶ Θεοδοσίου τὸ ἕκτον , ἐν μηνὶ Μαρτίῳ , νηστειῶν οὐσῶν .
Lemmas: περι Ὑπατία ὁ φιλόσοφος . ἦς τις γυνή ἐν ὁ Ἀλεξάνδρεια , ὄνομα Ὑπατία : οὗτος Θέων μέν ὁ φιλόσοφος θυγάτηρ εἰμί : ἐπί τοσοῦτος δέ προβαίνω παιδεία , ὡς ὑπερακοντίζω ὁ κατά αὐτός φιλόσοφος , ὁ δέ πλατωνικός ἀπό Πλωτῖνος κατάγω διατριβή διαδέχομαι , καί πᾶς ὁ φιλόσοφος μάθημα ὁ βούλομαι ἐκτίθημι : διό καί ὁ πανταχόθεν φιλοσοφέω βούλομαι κατατρέχω παρά αὐτός . Ζεύς ὁ πρόσειμι αὐτός ἐκ ὁ παίδευσις σεμνός παρρησία καί ὁ ἄρχω σωφρόνως εἰς πρόσωπον ἄρχω : καί οὐ εἰμί τις αἰσχύνη ἐν μέσος ἀνήρ πάρειμι αὐτός : πᾶς γάρ διά ὑπερβάλλω σωφροσύνη πλέω αὐτός αἰδέομαι καί καταπλήσσω . κατά δή οὗτος τότε ὁ φθόνος ὁπλίζω : ἐπεί γάρ συντυγχάνω συχνός ὁ Ὀρέστης , διαβολή οὗτος κινέω κατά αὐτός παρά ὁ ὁ ἐκκλησία λαός , ὡς ἄρα εἰμί οὗτος ὁ μή συγχωρέω ὁ Ὀρέστης εἰς φίλιος ὁ ἐπίσκοπος συμβαίνω . καί δή συμφρονέω ἀνήρ ὁ φρόνημα ἔνθερμος , ὅς ἡγέομαι Πέτρος τις Ἀναγνώστης , ἐπιτηρέω ὁ ἄνθρωπος ἐπανέρχομαι ἐπί οἰκίον πίνω : καί ἐκ ὁ δίφρος ἐκβάλλω , ἐπί ὁ ἐκκλησία ὅς ἐπώνυμος Καισάριος συνέλκω , ἀποδύω τε ὁ ἐσθής ὄστρακον ἀναιρέω : καί μεληδόν διασπάω , ἐπί ὁ καλέω Κιναρῶνα ὁ μέλος συναίρω πῦρ καταναλώνω . οὗτος οὖον μικρός μῶμος Κύριλλος καί ὁ Ἀλεξανδρεύς ἐκκλησία ἐργάζομαι : ἀλλότριος γάρ παντελῶς ὁ φρονέω ὁ Χριστός φόνος καί μάχη καί ὁ οὗτος παραπλήσιος . καί οὗτος πράσσω ὁ τέταρτος ἔτος ὁ Κύριλλος ἐπισκοπή , ἐν ὑπατεία Ὁνώριος ὁ δέκατος , καί Θεοδόσιος ὁ ἕκτος , ἐν μείς Μάρτιος , νηστεία εἰμί .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 7.16
Ὡς πάλιν Ἰουδαῖοι πρὸς Χριστιανοὺς πόλεμον συμμίξαντες δίκας ἔτισαν . Ὀλίγον δὲ μετὰ τόνδε τὸν χρόνον Ἰουδαῖοι πάλιν ἄτοπα κατὰ Χριστιανῶν πράξαντες δίκην δεδώκασιν . Ἐν Ἰνμεστὰρ , οὕτω καλουμένῳ τόπῳ , ὃς κεῖται μεταξὺ Χαλκίδος καὶ Ἀντιοχείας τῆς ἐν Συρίᾳ , Ἰουδαῖοι συνήθως ἑαυτοῖς παίγνια ἐπετέλουν τινά . Καὶ πολλὰ ἐν τῷ παίζειν ἄλογα ποιοῦντες , ὑπὸ μέθης ἐξαχθέντες , Χριστιανούς τε καὶ αὐτὸν τὸν Χριστὸν ἐν τοῖς παιγνίοις διέσυρον : γελῶντές τε τὸν σταυρὸν καὶ τοὺς ἐπηλπικότας ἐπὶ τῷ Ἐσταυρωμένῳ , καὶ τοιοῦτόν τι ἐπενόησαν . Παιδίον Χριστιανὸν συλλαβόμενοι σταυρῷ προσδήσαντες ἀπεκρέμασαν : καὶ πρῶτον μὲν καταγελῶντες καὶ χλευάζοντες διετέλουν : μετ̓ οὐ πολὺ δὲ καὶ τῶν φρενῶν ἐκστάντες τὸ παιδίον ᾐκίσαντο , ὥστε καὶ ἀνελεῖν . Ἐπὶ τούτῳ χαλεπὴ μὲν συμπληγὰς μεταξὺ αὐτῶν τε καὶ Χριστιανῶν ἐγίνετο : γνώριμον δὲ τοῦτο τοῖς κρατοῦσι καταστὰν , ἐπεστάλη τοῖς κατὰ τὴν ἐπαρχίαν ἄρχουσιν , ἀναζητῆσαι τοὺς αἰτίους καὶ τιμωρήσασθαι : καὶ οὕτως οἱ ἐκεῖ Ἰουδαῖοι δίκην ἔδοσαν , ὧν παίζοντες ἐκακούργησαν .
Lemmas: ὡς πάλιν Ἰουδαῖος πρός Χριστιανός πόλεμος συμμίγνυμι δίκη τίνω . Ὀλίγος δέ μετά ὅδε ὁ χρόνος Ἰουδαῖος πάλιν ἄτοπος κατά Χριστιανός πράσσω δίκη δίδωμι . ἐν Ἰνμεστὰρ , οὗτος καλέω τόπος , ὅς κεῖμαι μεταξύ Χαλκίς καί Ἀντιόχεια ὁ ἐν Συρία , Ἰουδαῖος συνήθης ἑαυτοῦ παίγνιον ἐπιτελέω τις . καί πολύς ἐν ὁ παίζω ἄλογος ποιέω , ὑπό μέθη εξαχθείς , Χριστιανός τε καί αὐτός ὁ Χριστός ἐν ὁ παίγνιον διασύρω : γελάω τε ὁ σταυρός καί ὁ ἐπελπίζω ἐπί ὁ Ἐσταυρωμένος , καί τοιοῦτος τίς ἐπινοέω . παιδίος Χριστιανός συλλαμβάνω σταυρός προσδέω ἀποκρεμάννυμι : καί πρῶτος μέν καταγελάω καί χλευάζω διατελέω : μετά οὖον πολύς δέ καί ὁ φρήν ἐξίστημι ὁ παιδίον αἰκίζω , ὥστε καί ἀναιρέω . ἐπί οὗτος χαλεπός μέν Συμπληγάς μεταξύ αὐτός τε καί Χριστιανός γίγνομαι : γνώριμος δέ οὗτος ὁ κρατέω καθίστημι , ἐπιστέλλω ὁ κατά ὁ ἐπαρχία ἄρχω , ἀναζητέω ὁ αἴτιος καί τιμωρέω : καί οὕτως ὁ ἐκεῖ Ἰουδαῖος δίκη δίδωμι , ὅς παίζω κακουργέω .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 7.19
Περὶ Παλλαδίου τοῦ ταχυδρόμου . Τὰ μέντοι γενόμενα ταχέως τῷ βασιλεῖ Θεοδοσίῳ ἐγνωρίζετο : ὅπως δὲ ὁ βασιλεὺς τὰ πόρρω γινόμενα ταχέως ἐμάνθανε διηγήσομαι . Ηὐτύχησεν ἀνδρὸς γενναίου ψυχήν τε καὶ σῶμα : ὄνομα ἦν αὐτῷ Παλλάδιος : οὗτος τοσοῦτον ἱππεύων ἤλαυνεν , ὡς ἐν τρισὶν ἡμέραις καταλαμβάνειν τοὺς τόπους τοὺς ὁρίζοντας τὴν χώραν Ῥωμαίων τε καὶ Περσῶν , καὶ αὖθις ἐν τοσαύταις ἐπὶ τὴν Κωνσταντινούπολιν παραγίνεσθαι . Διέβαινε δὲ οὗτος ὁ ἀνὴρ ταχύτατα καὶ κατὰ πάντα τὰ τῆς οἰκουμένης μέρη , ἔνθα αὐτὸν ὁ αὐτοκράτωρ ἀπέστελλε . Καί ποτε τῶν ἐλλογίμων τις περὶ αὐτοῦ τοιοῦτον λόγον ἐφθέγξατο Οὗτος ὁ ἀνὴρ μεγίστην οὖσαν τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν μικρὰν ἔδειξε τῇ ταχυτῆτι . Κατεπλήττετο δὲ καὶ ὁ Περσῶν βασιλεὺς ταῦτα περὶ τοῦ ἀνδρὸς πυνθανόμενος : ἀλλὰ περὶ μὲν δὴ Παλλαδίου τοσαῦτα εἰρήσθω .
Lemmas: περι Παλλάδιον ὁ Ταχυδρόμου . ὁ μέντοι γίγνομαι ταχέως ὁ βασιλεύς Θεοδόσιος γνωρίζω : ὅπως δέ ὁ βασιλεύς ὁ πόρρω γίγνομαι ταχέως μανθάνω διηγέομαι . εὐτυχέω ἀνήρ γενναῖος Ψυχή τε καί σῶμα : ὄνομα εἰμί αὐτός Παλλάδιος : οὗτος τοσοῦτος ἱππεύω ἐλαύνω , ὡς ἐν τρεῖς ἡμέρα καταλαμβάνω ὁ τόπος ὁ ὁρίζων ὁ χώρα Ῥωμαῖος τε καί Πέρσης , καί αὖθις ἐν τοσοῦτος ἐπί ὁ Κωνσταντινούπολις παραγίγνομαι . διαβαίνω δέ οὗτος ὁ ἀνήρ ταχύς καί κατά πᾶς ὁ ὁ οἰκέω μέρος , ἔνθα αὐτός ὁ αὐτοκράτωρ ἀποστέλλω . καί ποτός ὁ ἐλλόγιμος τις περί αὐτός τοιοῦτος λόγος φθέγγομαι οὗτος ὁ ἀνήρ μέγας εἰμί ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή μικρός δείκνυμι ὁ ταχυτής . καταπλήσσω δέ καί ὁ Πέρσης βασιλεύς οὗτος περί ὁ ἀνήρ πυνθάνομαι : ἀλλά περί μέν δή Παλλάδιον τοσοῦτος εἴρω .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 7.24
Ὡς μετὰ τὴν ἀναίρεσιν τοῦ τυράννου Ἰωάννου , Οὐαλεντινιανὸν τὸν Κωνσταντίου καὶ Πλακιδίας τῆς αὐτοῦ θείας ὁ βασιλεὺς Θεοδόσιος βασιλέα τῆς Ῥώμης ἀνέδειξε . Τοῦ δὲ τυράννου ἀναιρεθέντος , ἔμφροντις ἦν ὁ αὐτοκράτωρ Θεοδόσιος , τίνα τῶν ἑσπερίων μερῶν ἀναδείξειε βασιλέα . Ἦν δὲ ἀνεψιὸς αὐτῷ κομιδῇ νέος , Οὐαλεντινιανὸς ὄνομα , ἐκ Πλακιδίας τῆς αὑτοῦ θείας γενόμενος : ἥτις θυγάτηρ μὲν ἦν Θεοδοσίου τοῦ μεγάλου βασιλέως , Ἀρκαδίου δὲ καὶ Ὁνωρίου τῶν δύο Αὐγούστων ἀδελφή : πατρὸς δὲ ἦν ὁ Οὐαλεντινιανὸς Κωνσταντίου , ὃς ὑπὸ Ὁνωρίου βασιλεὺς ἀναδειχθεὶς , καὶ βραχὺν αὐτῷ χρόνον συμβασιλεύσας , εὐθὺς ἐτελεύτησε . Τοῦτον τὸν ἀνεψιὸν Καίσαρα καταστήσας , ἐπὶ τὰ ἐσπέρια μέρη ἀνέπεμψε , τῇ μητρὶ αὐτοῦ Πλακιδίᾳ τὴν φροντίδα τῶν πραγμάτων ἐπιτρέψας . Σπεύδων δὲ καὶ αὐτὸς καταλαβεῖν τὴν Ἰταλίαν , ὥστε τὸν μὲν ἀνεψιὸν ἀναγορεῦσαι βασιλέα , παρὼν δὲ τῇ αὐτοῦ φρονήσει παιδεῦσαι τοὺς ἐκεῖ μὴ ὑπονεύειν τοῖς τυράννοις ῥᾳδίως , ἄχρι τῆς Θεσσαλονίκης γενόμενος , ὑπ’ ἀρρωστίας διεκωλύθη . Πέμψας οὖν τὸν βασιλικὸν στέφανον τῷ ἀνεψιῷ διὰ τοῦ πατρικίου Ἡλίωνος , αὐτὸς ἐπὶ τὴν Κωνσταντινούπολιν ἐξυπέστρεψεν . Ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων ἐξαρκεῖν ἡγοῦμαι τὴν διήγησιν .
Lemmas: ὡς μετά ὁ ἀναίρεσις ὁ τύραννος Ἰωάννης , Οὐαλεντινιανός ὁ Κωνστάντιος καί Πλακιδία ὁ αὐτός θεῖος ὁ βασιλεύς Θεοδόσιος βασιλεύς ὁ Ῥώμη ἀναδείκνυμι . ὁ δέ τύραννος ἀναιρέω , ἔμφροντις εἰμί ὁ αὐτοκράτωρ Θεοδόσιος , τίς ὁ ἑσπέριος μέρος ἀναδείκνυμι βασιλεύς . ἦς δέ ἀνεψιός αὐτός κομιδή νέος , Οὐαλεντινιανός ὄνομα , ἐκ Πλακιδία ὁ αὐτός θεῖος γίγνομαι : ὅστις θυγάτηρ μέν εἰμί Θεοδόσιος ὁ μέγας βασιλεύς , Ἀρκάδιος δέ καί Ὁνώριος ὁ δύο Αὔγουστος ἀδελφός : πατήρ δέ εἰμί ὁ Οὐαλεντινιανός Κωνστάντιος , ὅς ὑπό Ὁνώριος βασιλεύς ἀναδείκνυμι , καί βραχύς αὐτός χρόνος συμβασιλεύω , εὐθύς τελευτάω . οὗτος ὁ ἀνεψιός Καῖσαρ καθίστημι , ἐπί ὁ ἑσπέριος μέρος ἀναπέμπω , ὁ μήτηρ αὐτός Πλακιδία ὁ φροντίς ὁ πρᾶγμα ἐπιτρέπω . Σπεύδων δέ καί αὐτός καταλαμβάνω ὁ Ἰταλία , ὥστε ὁ μέν ἀνεψιός ἀναγορεύω βασιλεύς , πάρειμι δέ ὁ αὐτός φρόνησις παιδεύω ὁ ἐκεῖ μή ὑπονεύω ὁ τύραννος ῥᾳδίως , ἄχρι ὁ Θεσσαλονίκη γίγνομαι , ὑπό ἀρρωστία διακωλύω . πέμπω οὖν ὁ βασιλικός στέφανος ὁ ἀνεψιός διά ὁ πατρίκιος Ἡλίων , αὐτός ἐπί ὁ Κωνσταντινούπολις ἐξυπέστρεψεν . ἀλλά περί μέν οὗτος ἐξαρκέω ἡγέομαι ὁ διήγησις .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 7.26
Περὶ Σισιννίου τοῦ μετὰ Ἀττικὸν Κωνσταντινουπόλεως ἐπισκοπήσαντος . Ἐγένετο δὲ μετὰ τὴν τελευτὴν Ἀττικοῦ πολλὴ φιλονεικία περὶ χειροτονίας ἐπισκόπου , ἄλλων ἄλλον ζητούντων : τινὲς μὲν γὰρ , φησὶ , Φίλιππον τὸν πρεσβύτερον ἐζήτουν : τινὲς δὲ Πρόκλον : καὶ οὗτος δὲ πρεσβύτερος ἦν . Κοινῇ δὲ πᾶς ὁ λαὸς ἐπόθει γίνεσθαι Σισίννιον : ὅς τις πρεσβύτερος μὲν ἦν καὶ αὐτὸς , ἐν οὐδεμιᾷ δὲ τῶν ἐντὸς τῆς πόλεως ἐκκλησιῶν ἐτέτακτο , ἀλλ̓ ἐν προαστείῳ τῆς Κωνσταντινουπόλεως , ᾧ ἐπώνυμον Ἐλαία , τὴν ἱερωσύνην ἐκεκλήρωτο : ὅπερ καταντικρὺ μὲν κεῖται τῆς πόλεως , ἐν αὐτῷ δὲ ἐξ ἔθους ἡ ἀναλήψιμος τοῦ Σωτῆρος ἐπιτελεῖται πάνδημος ἑορτή . Πόθον δὲ εἶχον τοῦ ἀνδρὸς πάντες οἱ λαϊκοὶ , ὅτι ἐπ’ εὐλαβείᾳ περιβόητος ἦν , καὶ μάλιστα ὅτι τοὺς πτωχοὺς ὑπὲρ δύναμιν ἐσπούδαζεν . Κατεκράτησεν οὖν ἡ τῶν λαϊκῶν σπουδή : καὶ χειροτονεῖται Σισίννιος τῇ εἰκάδι ὀγδόῃ τοῦ Φεβρουαρίου μηνὸς , τῇ ἑξῆς ὑπατείᾳ , ἥτις ἦν Θεοδοσίου τὸ δωδέκατον καὶ Οὐαλεντινιανοῦ τοῦ νεωτέρου Αὐγούστου τὸ δεύτερον . Ἐπὶ τούτῳ Φίλιππος ὁ πρεσβύτερος , ὅτι αὐτοῦ προεκρίθη ἕτερος , πολλὰ τῆς χειροτονίας καθήψατο ἐν τῇ πεπονημένῃ αὐτῷ Χριστιανικῇ ἱστορίᾳ , διαβάλλων καὶ τὸν χειροτονηθέντα καὶ τοὺς χειροτονήσαντας , καὶ πολλῷ πλέον τοὺς λαϊκούς : τοιαῦτα τε εἶπεν , οἷα οὐκ ἂν ἑλοίμην παραδοῦναι γραφῇ , ἐπεὶ κἀκεῖνον οὐκ ἀποδέχομαι τῆς προπετείας , τοιαῦτα γραφῇ παραδοῦναι τολμήσαντα : μικρὰ δὲ περὶ αὐτοῦ εἰπεῖν οὐκ ἄκαιρον εἶναι ἡγοῦμαι .
Lemmas: περι Σισίννιος ὁ μετά Ἀττικός Κωνσταντινούπολις ἐπισκοπέω . γίγνομαι δέ μετά ὁ τελευτή Ἀττικός πολύς φιλονικία περί χειροτονία ἐπίσκοπος , ἄλλος ἄλλος ζητέω : τις μέν γάρ , φημί , Φίλιππος ὁ πρέσβυς ζητέω : τις δέ Πρόκλος : καί οὗτος δέ πρέσβυς εἰμί . Κοινή δέ πᾶς ὁ λαός ποθέω γίγνομαι Σισίννιος : ὅς τις πρέσβυς μέν εἰμί καί αὐτός , ἐν οὐδείς δέ ὁ ἐντός ὁ πόλις ἐκκλησία τάσσω , ἀλλά ἐν προάστειον ὁ Κωνσταντινούπολις , ὅς ἐπώνυμος Ἐλαία , ὁ ἱερωσύνη κληρόω : ὅσπερ καταντικρύ μέν κεῖμαι ὁ πόλις , ἐν αὐτός δέ ἐκ ἔθος ὁ ἀναλήψιμος ὁ Σωτήρ ἐπιτελέω πάνδημος ἑορτή . Πόθος δέ ἔχω ὁ ἀνήρ πᾶς ὁ λαικός , ὅτι ἐπί εὐλάβεια περιβόητος εἰμί , καί μάλιστα ὅτι ὁ πτωχός ὑπέρ δύναμις σπουδάζω . κατακρατέω οὖν ὁ ὁ λαϊκός σπουδή : καί χειροτονέω Σισίννιος ὁ εἰκάς ὄγδοος ὁ Φεβρουάριος μείς , ὁ ἑξῆς ὑπατεία , ὅστις εἰμί Θεοδόσιος ὁ δωδέκατος καί Οὐαλεντινιανός ὁ νέος Αὔγουστος ὁ δύο . ἐπί οὗτος Φίλιππος ὁ πρέσβυς , ὅτι αὐτός προκρίνω ἕτερος , πολύς ὁ χειροτονία καθάπτω ἐν ὁ πονέω αὐτός Χριστιανικός ἱστορία , διαβάλλω καί ὁ χειροτονέω καί ὁ χειροτονέω , καί πολύς πλέω ὁ λαϊκός : τοιοῦτος τε εἶπον , οἷος οὐ εἄν αἱρέω παραδίδωμι γράφω , ἐπεί ἐκεῖνος οὐ ἀποδέχομαι ὁ προπέτεια , τοιοῦτος γράφω παραδίδωμι τολμάω : μικρός δέ περί αὐτός εἶπον οὐ ἄκαιρος εἰμί ἡγέομαι .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 7.27
Περὶ Φιλίππου πρεσβυτέρου τοῦ ἀπὸ Σίδης . Φίλιππος Σιδίτης μὲν ἦν τὸ γένος : Σίδη δὲ πόλις τῆς Παμφυλίας , ἀφ̓ ἧς ὥρμητο καὶ Τρώϊλος ὁ σοφιστὴς , οὗ καὶ συγγενῆ ἑαυτὸν εἶναι ἐσεμνύνετο . Διάκονος δὲ ἦν , ἐπεὶ τὰ πολλὰ τῷ ἐπισκόπῳ Ἰωάννῃ συνῆν : ἐφιλοπόνει δὲ καὶ περὶ λόγους , καὶ πολλὰ καὶ παντοῖα βιβλία συνῆγε : ζηλώσας δὲ τὸν Ἀσιανὸν τῶν λόγων χαρακτῆρα , πολλὰ συνέγραφε , τά τε τοῦ βασιλέως Ἰουλιανοῦ κατὰ Χριστιανῶν βιβλία ἀνασκευάζων , καὶ Χριστιανικὴν ἱστορίαν συνέθηκεν : ἣν ἐν τριάκοντα ἓξ βιβλίοις διεῖλεν : ἕκαστον δὲ βιβλίον εἶχε τόμους πολλοὺς , ὡς τοὺς πάντας ἐγγὺς εἶναι χιλίους : ὑπόθεσις δὲ ἑκάστου τόμου ἰσάζει τῷ τόμῳ . Τὴν μὲν οὖν πραγματείαν ταύτην οὐκ ἐκκλησιαστικὴν ἱστορίαν , ἀλλὰ Χριστιανικὴν ἐπέγραψεν : πολλὰς δὲ συνεισφέρει ὕλας εἰς αὐτὴν , δεικνύναι βουλόμενος μὴ ἀπείρως ἔχειν ἑαυτὸν τῶν φιλοσόφων παιδευμάτων : διὸ καὶ συνεχῶς γεωμετρικῶν τε καὶ ἀστρονομικῶν καὶ ἀριθμητικῶν καὶ μουσικῶν θεωρημάτων ποιεῖται μνήμην , ἐκφράσεις τε λέγων νήσων καὶ ὀρέων καὶ δένδρων καὶ ἄλλων τινῶν εὐτελῶν . Δἰ ὧν καὶ χαύνην τὴν πραγματείαν εἰργάσατο : διὸ καὶ , ὡς νομίζω , ἀχρεῖον αὐτὴν καὶ ἰδιώταις καὶ εὐπαιδεύτοις πεποίηκεν : οἱ ἰδιῶται μὲν γὰρ τὸ κεκομψευμένον τῆς φράσεως ἰδεῖν οὐκ ἰσχύουσιν , οἱ δὲ εὐπαίδευτοι τῆς ταυτολογίας καταγινώσκουσιν . Ἀλλ̓ ἕκαστος μὲν περὶ τῶν βιβλίων ὡς ἔχει γνώμης κρινέτω : ἐγὼ δὲ ἐκεῖνό φημι , ὅτι τοὺς χρόνους τῆς ἱστορίας συγχέει . Μνημονεύσας γὰρ τῶν τοῦ αὐτοκράτορος Θεοδοσίου χρόνων , αὖθις ἐπὶ τοὺς Ἀθανασίου τοῦ ἐπισκόπου χρόνους ἀνέδραμεν : καὶ τοῦτο ὡς πλεῖστον ποιεῖ . Καὶ τοσαῦτα μὲν περὶ Φιλίππου : ὃ δὲ ἐπὶ Σισιννίου γέγονεν , ἀναγκαῖον εἰπεῖν .
Lemmas: περι Φίλιππος πρέσβυς ὁ ἀπό Σίδη . Φίλιππος σιδιος μέν εἰμί ὁ γένος : Σίδη δέ πόλις ὁ Παμφυλία , ἀπό ὅς ὁρμέω καί Τρωΐλος ὁ Σοφιστὴς , ὅς καί συγγενής ἑαυτοῦ εἰμί σεμνύνω . Διάκονος δέ εἰμί , ἐπεί ὁ πολύς ὁ ἐπίσκοπος Ἰωάννης σύνειμι : φιλοπονέω δέ καί περί λόγος , καί πολύς καί παντοῖος βιβλίον συνάγω : ζηλόω δέ ὁ Ἀσιανός ὁ λόγος χαρακτήρ , πολύς συγγράφω , ὁ τε ὁ βασιλεύς Ἰουλιανός κατά Χριστιανός βιβλίον ἀνασκευάζω , καί Χριστιανικός ἱστορία συντίθημι : ὅς ἐν τριάκοντα ἓξ βιβλίον διαιρέω : ἕκαστος δέ βιβλίον ἔχω τόμος πολύς , ὡς ὁ πᾶς ἐγγύς εἰμί χίλιοι : ὑπόθεσις δέ ἕκαστος τόμος ἰσάζω ὁ τόμος . ὁ μέν οὖν πραγματεία οὗτος οὐ ἐκκλησιαστικός ἱστορία , ἀλλά Χριστιανικός ἐπιγράφω : πολύς δέ συνεισφέρω Ὕλας εἰς αὐτός , δείκνυμι βούλομαι μή ἤπειρος ἔχω ἑαυτοῦ ὁ φιλόσοφος παίδευμα : διό καί συνεχῶς γεωμετρικός τε καί ἀστρονομικός καί ἀριθμητικός καί μουσικός θεώρημα ποιέω μνήμη , ἔκφρασις τε λέγω νῆσος καί ὄρος καί δένδρον καί ἄλλος τις εὐτελής . διά ὅς καί χαῦνος ὁ πραγματεία ἐργάζομαι : διό καί , ὡς νομίζω , ἀχρεῖος αὐτός καί ἰδιώτης καί εὐπαίδευτος ποιέω : ὁ ἰδιώτης μέν γάρ ὁ κομψεύω ὁ φράσις ὁράω οὐ ἰσχύω , ὁ δέ εὐπαίδευτος ὁ ταὐτολογία καταγιγνώσκω . ἀλλά ἕκαστος μέν περί ὁ βιβλίον ὡς ἔχω γνώμη κρίνω : ἐγώ δέ ἐκεῖνος φημί , ὅτι ὁ χρόνος ὁ ἱστορία συγχέω . μνημονεύω γάρ ὁ ὁ αὐτοκράτωρ Θεοδόσιος χρόνος , αὖθις ἐπί ὁ Ἀθανάσιος ὁ ἐπίσκοπος χρόνος ἀνατρέχω : καί οὗτος ὡς πλεῖστος ποιέω . καί τοσοῦτος μέν περί Φίλιππος : ὅς δέ ἐπί Σισίννιος γίγνομαι , ἀναγκαῖος εἶπον .