socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 3.2
Περὶ τῆς ἐν Ἀλεξανδρείᾳ γενομένης στάσεως , καὶ ὅπως Γεώργιος ἀνῃρέθη . Αὖθις δὲ τῶν περὶ τὰς ἐκκλησίας ὑπὸ τὸν αὐτὸν γενομένων χρόνον μνήμην ποιούμεθα . Κατὰ τὴν μεγάλην Ἀλεξάνδρου πόλιν συνέβη ταραχὴν γενέσθαι ἐξ αἰτίας τοιάσδε . Τόπος ἦν τῇ πόλει ἐκ παλαιῶν τῶν χρόνων ἔρημος καὶ ἠμελημένος , συρφετοῦ τε γέμων πολλοῦ , ἐν ᾧ οἱ Ἕλληνες τὸ παλαιὸν τῷ Μίθρᾳ τελετὰς ποιοῦντες ἀνθρώπους κατέθυον . Τοῦτον Κωνστάντιος ὡς σχολαῖον ἤδη πρότερον τῇ Ἀλεξανδρέων ἐκκλησίᾳ προσκεκυρώκει . Γεώργιος δὲ βουλόμενος ἐν αὐτῷ εὐκτήριον οἶκον κατασκευάσαι , ἀνακαθαρθῆναι κελεύει τὸν τόπον . Καὶ δὴ ἀνακαθαιρομένου , ἄδυτον ηὕρηται κατὰ βάθους πολλοῦ , ἐν ᾧ τὰ μυστήρια τῶν Ἑλλήνων ἐκέκρυπτο . Ταῦτα δὲ ἦν κρανία ἀνθρώπων πολλὰ νέων τε καὶ παλαιῶν , οὓς λόγος κατεῖχε πάλαι ἀναιρεῖσθαι , ὅτι ταῖς διὰ σπλάγχνων μαντείαις ἐχρῶντο οἱ Ἕλληνες , καὶ μαγικὰς ἐτέλουν θυσίας , καταμαγγανεύοντες τὰς ψυχάς . Οἱ οὖν Χριστιανοὶ ταῦτα εὑρόντες ἐν τῷ ἀδύτῳ τοῦ Μιθρείου , σπουδὴν ἔθεντο πᾶσιν ἐν τῷ φανερῷ γέλωτα δεῖξαι τὰ Ἑλλήνων μυστήρια : ἐξεπόμπευον δὲ εὐθὺς γυμνὰ τῷ δήμῳ τὰ κρανία δεικνύοντες . Ταῦτα ὁρῶντες οἱ κατὰ Ἀλεξάνδρειαν Ἕλληνες , καὶ μὴ φέροντες τὸ τοῦ πράγματος ἐπονείδιστον , εἰς ὀργὴν ἐξάπτονται : καὶ πᾶν τὸ παρατυχὸν ὅπλον ποιούμενοι ὥρμησαν κατὰ τῶν Χριστιανῶν , καὶ διὰ πάσης ἰδέας θανάτου ἀνεῖλον πολλοὺς ἐξ αὐτῶν . Τοὺς μὲν γὰρ ξίφεσι , τοὺς δὲ ξύλοις ἢ λίθοις ἀπέκτειναν , ἄλλους δὲ σχοινίοις ἀπέπνιξαν : τινὰς δὲ αὐτῶν καὶ ἐσταύρωσαν , ἐφ̓ ὕβρει τοῦ σταυροῦ τοῦτον ἐπάγοντες τὸν θάνατον : τοὺς δὲ πλείστους τραυματίας ἐποίησαν . Τότε δὲ , οἶα ἐν τοῖς τοιούτοις φιλεῖ γίνεσθαι , οὐδὲ τῶν οἰκειοτάτων ἀπέσχοντο : ἀλλὰ καὶ φίλος φίλον ἔπληξε , καὶ ἀδελφὸς ἀδελφὸν , καὶ γονεῖς παῖδας , καὶ ἀλλήλων πρὸς φόνον ὥρμησαν . Διὸ καὶ οἱ Χριστιανοὶ τοῦ ἐκκαθαίρειν τὸ Μιθρεῖον ἐπαύσαντο : οἱ δὲ τὸν Γεώργιον τῆς ἐκκλησίας ἐκσύραντες , καμήλῳ τε προσδήσαντες , καὶ σπαράξαντες , σὺν αὐτῇ κατέκαυσαν .
Lemmas: περι ὁ ἐν Ἀλεξάνδρεια γίγνομαι στάσις , καί ὅπως Γεώργιος ἀναιρέω . αὖθις δέ ὁ περί ὁ ἐκκλησία ὑπό ὁ αὐτός γίγνομαι χρόνος μνήμη ποιέω . κατά ὁ μέγας Ἀλέξανδρος πόλις συμβαίνω ταραχή γίγνομαι ἐκ αἴτιος τοιόσδε . τόπος εἰμί ὁ πόλις ἐκ παλαιός ὁ χρόνος ἐρῆμος καί ἀμελέω , συρφετός τε γέμω πολύς , ἐν ὅς ὁ Ἕλλην ὁ παλαιός ὁ Μίθρας τελετή ποιέω ἄνθρωπος καταθύω . οὗτος Κωνστάντιος ὡς σχολαῖος ἤδη πρότερος ὁ Ἀλεξανδρεύς ἐκκλησία προσκυρόω . Γεώργιος δέ βούλομαι ἐν αὐτός εὐκτήριον οἶκος κατασκευάζω , ἀνακαθαίρω κελεύω ὁ τόπος . καί δή ἀνακαθαίρω , ἄδυτος εὑρίσκω κατά βάθος πολύς , ἐν ὅς ὁ μυστήριον ὁ Ἕλλην κρύπτω . οὗτος δέ εἰμί κρανίον ἄνθρωπος πολύς νέος τε καί παλαιός , ὅς λόγος κατέχω πάλαι ἀναιρέω , ὅτι ὁ διά σπλάγχνον μαντεῖος χράω ὁ Ἕλλην , καί μαγικός τελέω θυσία , καταμαγγανεύω ὁ Ψυχή . ὁ οὖν Χριστιανός οὗτος εὑρίσκω ἐν ὁ ἄδυτος ὁ Μιθρείου , σπουδή τίθημι πᾶς ἐν ὁ φανερός γέλως δείκνυμι ὁ Ἕλλην μυστήριον : ἐκπομπεύω δέ εὐθύς γυμνός ὁ δῆμος ὁ κρανίον δείκνυμι . οὗτος ὁράω ὁ κατά Ἀλεξάνδρεια Ἕλλην , καί μή φέρω ὁ ὁ πρᾶγμα ἐπονείδιστος , εἰς ὀργή ἐξάπτω : καί πᾶς ὁ παρατυγχάνω ὅπλον ποιέω ὁρμάω κατά ὁ Χριστιανός , καί διά πᾶς ἰδέα θάνατος ἀναιρέω πολύς ἐκ αὐτός . ὁ μέν γάρ ξίφος , ὁ δέ ξύλον ἢ λίθος ἀποκτείνω , ἄλλος δέ σχοινίον ἀποπνίγω : τις δέ αὐτός καί σταυρόω , ἐπί ὕβρις ὁ σταυρός οὗτος ἐπάγω ὁ θάνατος : ὁ δέ πλεῖστος τραυματίας ποιέω . τότε δέ , οἶος ἐν ὁ τοιοῦτος φιλέω γίγνομαι , οὐδέ ὁ οἰκεῖος ἀπέχω : ἀλλά καί φίλος φίλος πλήσσω , καί ἀδελφός ἀδελφός , καί γονεύς παῖς , καί ἀλλήλων πρός φόνος ὁρμάω . Διὸ καί ὁ Χριστιανός ὁ ἐκκαθαίρω ὁ Μιθρεῖον παύω : ὁ δέ ὁ Γεώργιος ὁ ἐκκλησία ἐκσύρω , κάμηλος τε προσδέω , καί σπαράσσω , σύν αὐτός κατακαίω .