socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 6.2
Περὶ τῆς τελευτῆς Νεκταρίου , καὶ τῆς Ἰωάννου χειροτονίας . Ὀλίγου δὲ διελθόντος χρόνου , καὶ Νεκτάριος ὁ τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἐπίσκοπος ἐτελεύτησεν ἐν ὑπατείᾳ Καισαρίου καὶ Ἀττικοῦ περὶ τὴν εἰκάδα ἑβδόμην τοῦ Σεπτεμβρίου μηνός . Εὐθὺς οὖν σπουδὴ περὶ χειροτονίας ἐπισκόπου ἐγίνετο : καὶ ἄλλων ἄλλον ἐπιζητούντων , περί τε τούτου πολλάκις προτεθείσης βουλῆς , τέλος ἐδόκει ἐκ τῆς Ἀντιοχείας μεταπέμπεσθαι Ἰωάννην τὸν τῆς Ἀντιοχείας πρεσβύτερον : φήμη γὰρ ἐκράτει περὶ αὐτοῦ , ὡς εἴη διδακτικὸς ἐν ταυτῷ καὶ ἐλλόγιμος . Ὀλίγου οὖν διαδράσαντος χρόνου , ψηφίσματι κοινῷ ὁμοῦ πάντων , κλήρου τε φημὶ καὶ λαοῦ , ὁ βασιλεὺς αὐτὸν Ἀρκάδιος μεταπέμπεται . Διὰ δὲ τὸ ἀξιόπιστον τῆς χειροτονίας παρῆσαν ἐκ βασιλικοῦ προστάγματος πολλοί τε καὶ ἄλλοι ἐπίσκοποι , καὶ δὴ καὶ ὁ τῆς Ἀλεξανδρείας Θεόφιλος : ὅστις σπουδὴν ἐτίθετο διασύραι μὲν τὴν Ἰωάννου δόξαν , Ἰσίδωρον δὲ ὑπ’ αὐτῷ πρεσβύτερον πρὸς τὴν ἐπισκοπὴν προχειρίσασθαι , ὃν πάνυ ἠγάπα , ὅτι ὑπὲρ αὐτοῦ ποτὲ κινδυνῶδες ἐπίταγμα ἀνεδέξατο : τί δὲ τοῦτό ἐστιν , λεκτέον . Ἡνίκα ὁ βασιλεὺς Θεοδόσιος πρὸς τὸν τύραννον ἠγωνίζετο Μάξιμον , Θεόφιλος διὰ Ἰσιδώρου ξένια πέμπων βασιλεῖ , δισσὰς αὐτῷ ἐπιστολὰς ἐνεχείρισεν , ἐντειλάμενος προσενεγκεῖν τῷ νικήσαντι καὶ τὰ δῶρα καὶ τὰ γράμματα . Τούτοις διακονούμενος Ἰσίδωρος καταλαβὼν τὴν Ῥώμην τῇ νίκῃ ἐφέδρευεν : ἀλλ̓ οὐκ εἰς μακρὰν τὸ γινόμενον ἔλαθεν , ἀναγνώστου τοῦ συνόντος αὐτῷ τὰς ἐπιστολὰς ἐπικλέψαντος . Οὗ ἕνεκεν ὁ Ἰσίδωρος ἐν φόβῳ γενόμενος , ὡς εἶχεν , ἐπὶ τὴν Ἀλεξάνδρειαν ἔφευγεν . Αὕτη πρόφασις ἦν Θεοφίλῳ τῆς ὑπὲρ Ἰσιδώρου σπουδῆς : οἱ μέντοι κατὰ τὰ βασίλεια τὸν Ἰωάννην προέκριναν . Ἐπειδὴ δὲ κατηγορίας κατὰ Θεοφίλου πολλοὶ ἀνεκίνουν , βιβλία τε κατ̓ αὐτοῦ ἄλλος δἰ ἄλλην αἰτίαν τοῖς παροῦσιν ἐπισκόποις ἐδίδοσαν , ὁ προεστὼς τοῦ βασιλικοῦ κοιτῶνος Εὐτρόπιος , λαβὼν τὰς ἐγγράφους κατηγορίας , ἐπέδειξεν τῷ Θεοφίλῳ , εἰπὼν , ἐπιλογὴν ἔχειν , ἢ χειροτονεῖν Ἰωάννην , ἢ τὰς κατ̓ αὐτοῦ κατηγορίας εἰς ἔλεγχον ἄγεσθαι : ταῦτα φοβηθεὶς ὁ Θεόφιλος τὸν Ἰωάννην ἐχειροτόνησε . Χειροτονηθεὶς οὖν πρὸς τὴν τῆς ἐπισκοπῆς ἱερωσύνην ἐνθρονίζεται τῇ εἰκάδι ἕκτῃ τοῦ Φεβρουαρίου μηνὸς , ὑπατείᾳ τῇ ἑξῆς , ᾗ ἐπετέλουν ἐν μὲν τῇ Ῥώμῃ ὁ βασιλεὺς Ὁνώριος , ἐν δὲ τῇ Κωνσταντινουπόλει Εὐτυχιανὸς , ὁ τότε τῶν βασιλέων ὕπαρχος . Ἐπεὶ δὲ ἐκφανὴς ὁ ἀνὴρ , ἐξ ὦν τε κατέλειπε λόγων , καὶ ἐξ ὧν πολλοῖς δεινοῖς περιέπεσεν , ἄξιον ἡγοῦμαι μὴ σιγῆσαι τὰ κατ̓ αὐτὸν , ἀλλ̓ ὡς οἷόν τε τὰ διὰ μακροτέρων λεχθησόμενα συστεῖλαι , εἰπεῖν τε ὅθεν ἦν καὶ ἐκ τίνων , καὶ ὅπως ἐπὶ τὴν ἱερωσύνην ἐκλήθη : ὅπως τε ἀφῃρέθη αὐτῆς , καὶ ὡς μετὰ θάνατον ἐτιμήθη μᾶλλον ἢ περιών .
Lemmas: περι ὁ τελευτή Νεκτάριος , καί ὁ Ἰωάννης χειροτονία . Ὀλίγος δέ διέρχομαι χρόνος , καί Νεκτάριος ὁ ὁ Κωνσταντινούπολις ἐπίσκοπος τελευτάω ἐν ὑπατεία Καισαρίου καί Ἀττικός περί ὁ εἰκάς ἕβδομος ὁ Σεπτέμβριος μείς . εὐθύς οὖν σπουδή περί χειροτονία ἐπίσκοπος γίγνομαι : καί ἄλλος ἄλλος ἐπιζητέω , περί τε οὗτος πολλάκις προτίθημι βουλή , τέλος δοκέω ἐκ ὁ Ἀντιόχεια μεταπέμπω Ἰωάννης ὁ ὁ Ἀντιόχεια πρέσβυς : φήμη γάρ κρατέω περί αὐτός , ὡς εἰμί διδακτικός ἐν ταυτός καί ἐλλόγιμος . Ὀλίγος οὖν διαδιδράσκω χρόνος , ψήφισμα κοινός ὁμοῦ πᾶς , κλῆρος τε φημί καί λαός , ὁ βασιλεύς αὐτός Ἀρκάδιος μεταπέμπω . Ζεύς δέ ὁ ἀξιόπιστος ὁ χειροτονία πάρειμι ἐκ βασιλικός πρόσταγμα πολύς τε καί ἄλλος ἐπίσκοπος , καί δή καί ὁ ὁ Ἀλεξάνδρεια Θεόφιλος : ὅστις σπουδή τίθημι διασύρω μέν ὁ Ἰωάννης δόξα , Ἰσίδωρος δέ ὑπό αὐτός πρέσβυς πρός ὁ ἐπισκοπή προχειρίζω , ὅς πάνυ ἀγαπάω , ὅτι ὑπέρ αὐτός ποτέ κινδυνώδης ἐπίταγμα ἀναδέχομαι : τίς δέ οὗτος εἰμί , λεκτέος . ἡνίκα ὁ βασιλεύς Θεοδόσιος πρός ὁ τύραννος ἀγωνίζομαι Μάξιμος , Θεόφιλος διά Ἰσίδωρος ξένιος πέμπω βασιλεύς , δισσός αὐτός ἐπιστολή ἐγχειρίζω , ἐντέλλω προσφέρω ὁ νικάω καί ὁ Δῶρα καί ὁ γράμμα . οὗτος διακονέω Ἰσίδωρος καταλαμβάνω ὁ Ῥώμη ὁ Νίκη ἐφεδρεύω : ἀλλά οὐ εἰς μακράν ὁ γίγνομαι λανθάνω , ἀναγνώστης ὁ σύνειμι1 αὐτός ὁ ἐπιστολή ἐπικλέπτω . οὗ ἕνεκα ὁ Ἰσίδωρος ἐν φόβος γίγνομαι , ὡς ἔχω , ἐπί ὁ Ἀλεξάνδρεια φεύγω . Ἄτη πρόφασις εἰμί Θεόφιλος ὁ ὑπέρ Ἰσίδωρος σπουδή : ὁ μέντοι κατά ὁ βασίλεια ὁ Ἰωάννης προκρίνω . ἐπεί δέ κατηγορία κατά Θεόφιλος πολύς ἀνακινέω , βιβλίον τε κατά αὐτός ἄλλος διά ἄλλος αἴτιος ὁ πάρειμι ἐπίσκοπος δίδωμι , ὁ προίστημι ὁ βασιλικός κοιτών Εὐτρόπιος , λαμβάνω ὁ ἔγγραφος κατηγορία , ἐπιδείκνυμι ὁ Θεόφιλος , εἶπον , ἐπιλογή ἔχω , ἢ χειροτονέω Ἰωάννης , ἢ ὁ κατά αὐτός κατηγορία εἰς ἔλεγχος ἄγω : οὗτος φοβέω ὁ Θεόφιλος ὁ Ἰωάννης χειροτονέω . χειροτονέω οὖν πρός ὁ ὁ ἐπισκοπή ἱερωσύνη ἐνθρονίζω ὁ εἰκάς ἕκτος ὁ Φεβρουάριος μείς , ὑπατεία ὁ ἑξῆς , ὅς ἐπιτελέω ἐν μέν ὁ Ῥώμη ὁ βασιλεύς Ὁνώριος , ἐν δέ ὁ Κωνσταντινούπολις Εὐτυχιανός , ὁ τότε ὁ βασιλεύς ὕπαρχος . ἐπεί δέ ἐκφανής ὁ ἀνήρ , ἐκ οὖν τε καταλείπω λόγος , καί ἐκ ὅς πολύς δεινός περιπίπτω , ἄξιος ἡγέομαι μή σιγάω ὁ κατά αὐτός , ἀλλά ὡς οἷος τε ὁ διά μακρός λέγω3 συστέλλω , εἶπον τε ὅθεν εἰμί καί ἐκ τίνω , καί ὅπως ἐπί ὁ ἱερωσύνη καλέω : ὅπως τε ἀφαιρέω αὐτός , καί ὡς μετά θάνατος τιμάω μᾶλλον ἢ περίειμι .