ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 4.9
Ὡς ὁ βασιλεὺς Οὐάλης καὶ Ναυατιανοὺς ὁμοίως τοῖς ὀρθοδόξοις τὸ ὁμοούσιον φρονοῦντας ἤλαυνεν . Ὁ μέντοι βασιλεὺς τοῦ διώκειν τοὺς τοῦ ὁμοουσίου φρονήματος οὐκ ἐπαύετο , ἀλλ̓ ἐξήλαυνε μὲν αὐτοὺς τῆς Κωνσταντινουπόλεως : σὺν αὐτοῖς δὲ καὶ Ναυατιανοὺς ὡς ὁμόφρονας . Καὶ τὰς ἐκκλησίας αὐτῶν κλεισθῆναι ἐκέλευσε : καὶ τὸν ἐπίσκοπον αὐτῶν ἐξορίᾳ ζημιοῦν προσέταττε . Ἀγέλιος ὄνομα αὐτῷ : ἀνὴρ ἤδη πάλαι ἐκ τῶν Κωνσταντίνου χρόνων τῶν ἐκκλησιῶν προεστὼς , καὶ βίον ἀποστολικὸν βιούς : ἀνυπόδητος γὰρ διόλου διῆγε , καὶ ἐνὶ χιτῶνι ἐκέχρητο , τὸ τοῦ εὐαγγελίου φυλάττων ῥητόν . Ἐπέσχε δὲ τὴν κατὰ Ναυατιανῶν τοῦ βασιλέως ὀργὴν ἀνὴρ εὐλαβὴς ἐν ταὐτῷ καὶ ἐλλόγιμος , Μαρκιανὸς τοὔνομα , ὃς πάλαι μὲν κατὰ τὰ βασίλεια ἐστρατεύετο , τότε δὲ καὶ πρεσβύτερος τῆς Ναυατιανῶν ἐκκλησίας τυγχάνων γραμματικοὺς λόγους Ἀναστασίαν καὶ Κάρωσαν τὰς τοῦ βασιλέως θυγατέρας ἐδίδασκεν , ὧν ἐπ’ ὀνόματι καὶ δημόσια λουτρὰ ἐν τῇ Κωνσταντινουπόλει κατεσκευασμένα ὑπὸ Οὐάλεντος δείκνυται . Αἰδοῖ οὖν τῇ πρὸς τὸν ἄνδρα , πρὸς ὀλίγον κλεισθεῖσαι , αἱ τῶν Ναυατιανῶν ἐκκλησίαι αὖθις ἠνοίγοντο . Οὐ μέντοι ταραχῆς τῆς παρὰ Ἀρειανῶν ἐπιφερομένης τελέως ἦσαν ἐλεύθεροι : ἐμισοῦντο γὰρ ὑπ’ αὐτῶν , ὅτι τοὺς ὁμόφρονας ἠγάπων καὶ ἔστεργον . Τὰ μὲν οὖν περὶ τόνδε τὸν χρόνον οὕτω διέκειτο : ἰστέον δὲ , ὅτι ὁ μὲν πρὸς τὸν τύραννον Προκόπιον πόλεμος ἐν ὑπατείᾳ Γρατιανοῦ καὶ Δαγαλαίφου ἐγένετο περὶ τὰ τελευταῖα τοῦ Μαΐου μηνός .
Lemmas: ὡς ὁ βασιλεύς Οὐάλης καί Ναυατιανός ὁμοίως ὁ ὀρθόδοξος ὁ ὁμοούσιος φρονέω ἐλαύνω . ὁ μέντοι βασιλεύς ὁ διώκω ὁ ὁ ὁμοούσιος φρόνημα οὐ παύω , ἀλλά ἐξελαύνω μέν αὐτός ὁ Κωνσταντινούπολις : σύν αὐτός δέ καί Ναυατιανός ὡς ὁμόφρων . καί ὁ ἐκκλησία αὐτός καλέω κελεύω : καί ὁ ἐπίσκοπος αὐτός εξορία ζημιόω προστάσσω . Ἀγέλιος ὄνομα αὐτός : ἀνήρ ἤδη πάλαι ἐκ ὁ Κωνσταντῖνος χρόνος ὁ ἐκκλησία προίστημι , καί βίος ἀποστολικός βιός : ἀνυπόδητος γάρ διόλου διάγω , καί ἐν χιτών χράομαι , ὁ ὁ εὐαγγέλιον φυλάσσω ῥητός . ἐπέχω δέ ὁ κατά Ναυατιανός ὁ βασιλεύς ὀργή ἀνήρ εὐλαβής ἐν αὐτός καί ἐλλόγιμος , Μαρκιανός ὄνομα , ὅς πάλαι μέν κατά ὁ βασίλεια στρατεύω , τότε δέ καί πρέσβυς ὁ Ναυατιανός ἐκκλησία τυγχάνω γραμματικός λόγος Ἀναστασία καί καρώνω ὁ ὁ βασιλεύς θυγάτηρ διδάσκω , ὅς ἐπί ὄνομα καί δημόσιος λουτρόν ἐν ὁ Κωνσταντινούπολις κατασκευάζω ὑπό Οὐάλης δείκνυμι . Αἰδώς οὖν ὁ πρός ὁ ἀνήρ , πρός ὀλίγος κλείω , ὁ ὁ Ναυατιανός ἐκκλησία αὖθις ἀνοίγω . οὖον μέντοι ταραχή ὁ παρά Ἀρειανός ἐπιφέρω τέλειος εἰμί ἐλεύθερος : μισέω γάρ ὑπό αὐτός , ὅτι ὁ ὁμόφρων ἀγαπάω καί στέργω . ὁ μέν οὖν περί ὅδε ὁ χρόνος οὗτος διάκειμαι : ἰστέον δέ , ὅτι ὁ μέν πρός ὁ τύραννος Προκόπιος πόλεμος ἐν ὑπατεία Γρατιανός καί Δαγαλαίφου γίγνομαι περί ὁ τελευταῖος ὁ Μάϊος μείς .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 4.10
Ὡς ὁ βασιλεὺς Οὐαλεντινιανὸς ὁμώνυμον παῖδα γεγέννηκεν , Γρατιανοῦ πρὸ τῆς βασιλείας αὐτοῦ γεγεννημένου . Ὀλίγον δὲ ὕστερον τοῦδε τοῦ πολέμου κατὰ τὴν αὐτὴν ὑπατείαν Οὐαλεντινιανῷ τῷ βασιλεῖ ἐν τοῖς ἑσπερίοις μέρεσιν ἐτέχθη υἱὸς ὁμώνυμος αὐτῷ : Γρατιανὸς γὰρ ἤδη πρότερον πρὸ τῆς βασιλείας αὐτῷ γεγέννητο .
Lemmas: ὡς ὁ βασιλεύς Οὐαλεντινιανός ὁμώνυμος παῖς γεννάω , Γρατιανός πρό ὁ βασίλεια αὐτός γεννάω . Ὀλίγος δέ ὕστερος ὅδε ὁ πόλεμος κατά ὁ αὐτός ὑπατεία Οὐαλεντινιανός ὁ βασιλεύς ἐν ὁ ἑσπέριος μέρος τίκτω υἱός ὁμώνυμος αὐτός : Γρατιανός γάρ ἤδη πρότερος πρό ὁ βασίλεια αὐτός γεννάω .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 4.11
Περὶ τῆς κατενεχθείσης οὐρανόθεν ἐξαισίου χαλάζης , καὶ περὶ τῶν ἐν Βιθυνίᾳ καὶ Ἑλλησπόντῳ σεισμῶν . Τῇ δὲ ἑξῆς ὑπατείᾳ , ἥτις ἦν Λουπικίνου καὶ Ἰοβιανοῦ , χειροπληθὴς κατηνέχθη χάλαζα ἐν τῇ Κωνσταντινουπόλει τῇ δευτέρᾳ τοῦ Ἰουνίου μηνὸς λίθοις ἐμφερής . Τὴν δὲ χάλαζαν πολλοὶ ἔφασκον κατὰ μῆνιν Θεοῦ κατενηνέχθαι , ὅτι πολλοὺς τῶν ἱερωμένων ἀνδρῶν ἐξορίστους ὁ βασιλεὺς ἐποίει , μὴ βουλομένους κοινωνεῖν Εὐδοξίῳ . Ὀλίγον δὲ μετὰ τόνδε τὸν χρόνον κατὰ τὴν αὐτὴν ὑπατείαν Οὐαλεντινιανὸς ὁ βασιλεὺς τὸν υἱὸν Γρατιανὸν βασιλέα κατέστησε τῇ τετάρτῃ καὶ εἰκάδι τοῦ Αὐγούστου μηνός . Τῇ δὲ ἑξῆς ὑπατείᾳ , ἥτις ἦν Οὐαλεντινιανοῦ τὸ δεύτερον καὶ Οὐάλεντος τὸ δεύτερον , σεισμὸς περὶ τὴν Βιθυνίαν γενόμενος Νίκαιαν τὴν πόλιν κατέστρεψεν τῇ ἑνδεκάτῃ τοῦ μηνὸς Ὀκτωβρίου : τοῦτο ἦν δωδέκατον ἔτος μετὰ τὴν Νικομηδείας πτῶσιν . Ὀλίγον δὲ μετὰ τόνδε τὸν σεισμὸν καὶ Γέρμης τῆς ἐν Ἑλλησπόντῳ τὰ πολλὰ μέρη ὑπὸ τοῦ ἑτέρου σεισμοῦ κατηνέχθη . Καὶ τούτων γινομένων , οὐδεμία εὐλάβεια οὔτε Εὐδόξιον ὑπεισῄει τὸν τῶν Ἀρειανῶν ἐπίσκοπον , οὔτε μὴν τὸν βασιλέα Οὐάλεντα : τοῦ γὰρ διώκειν τοὺς μὴ τὰ αὐτῶν φρονοῦντας οὐκ ἐπαύοντο . Τεκμήρια δὲ ἐδόκει εἶναι τὰ τῶν σεισμῶν τῆς τῶν ἐκκλησιῶν ταραχῆς . Ἐγίνοντο οὖν , ὡς ἔφην , ἐξόριστοι πολλοὶ τῶν ἱερωμένων ἀνδρῶν : μόνοι δὲ ἔκ τινος Θεοῦ προνοίας , δἰ ὑπερβάλλουσαν εὐλάβειαν , οὐχ ὑπεβλήθησαν ἐξορίαις Βασίλειος καὶ Γρηγόριος , ὦν ὁ μὲν Καισαρείας τῆς ἐν Καππαδοκίᾳ ἐπίσκοπος ἦν , Γρηγόριος δὲ Ναζιανζοῦ πόλεως εὐτελοῦς γειτνιαζούσης τῇ Καισαρείᾳ . Περὶ μὲν οὖν Βασιλείου καὶ Γρηγορίου προϊόντες ἐροῦμεν .
Lemmas: περι ὁ καταφέρω οὐρανόθεν ἐξαίσιος χάλαζα , καί περί ὁ ἐν Βιθυνία καί Ἑλλήσποντος σεισμός . ὁ δέ ἑξῆς ὑπατεία , ὅστις εἰμί Λουπικίνος καί Ἰοβιανός , χειροπληθής καταφέρω χάλαζα ἐν ὁ Κωνσταντινούπολις ὁ δύο ὁ Ἰούνιος μείς λίθος ἐμφερής . ὁ δέ χάλαζα πολύς φάσκω κατά μῆνις Θεός καταφέρω , ὅτι πολύς ὁ ἱερόω ἀνήρ ἐξόριστος ὁ βασιλεύς ποιέω , μή βούλομαι κοινωνέω Εὐδόξιος . Ὀλίγος δέ μετά ὅδε ὁ χρόνος κατά ὁ αὐτός ὑπατεία Οὐαλεντινιανός ὁ βασιλεύς ὁ υἱός Γρατιανός βασιλεύς καθίστημι ὁ τέταρτος καί εἰκάς ὁ Αὔγουστος μείς . ὁ δέ ἑξῆς ὑπατεία , ὅστις εἰμί Οὐαλεντινιανός ὁ δύο καί Οὐάλης ὁ δύο , σεισμός περί ὁ Βιθυνία γίγνομαι Νίκαια ὁ πόλις καταστρέφω ὁ ἑνδέκατος ὁ μείς Ὀκτώβριος : οὗτος εἰμί δωδέκατος ἔτος μετά ὁ Νικομήδεια πτῶσις . Ὀλίγος δέ μετά ὅδε ὁ σεισμός καί Γέρμη ὁ ἐν Ἑλλήσποντος ὁ πολύς μέρος ὑπό ὁ ἕτερος σεισμός καταφέρω . καί οὗτος γίγνομαι , οὐδείς εὐλάβεια οὔτε Εὐδόξιος ὑπείσειμι ὁ ὁ Ἀρειανός ἐπίσκοπος , οὔτε μήv ὁ βασιλεύς Οὐάλης : ὁ γάρ διώκω ὁ μή ὁ αὐτός φρονέω οὐ παύω . τεκμήριον δέ δοκέω εἰμί ὁ ὁ σεισμός ὁ ὁ ἐκκλησία ταραχή . γίγνομαι οὖν , ὡς φημί , ἐξόριστος πολύς ὁ ἱερόω ἀνήρ : μόνος δέ ἐκ τις Θεός πρόνοια , διά ὑπερβάλλω εὐλάβεια , οὐ ὑποβάλλω ἐξορία Βασίλειος καί Γρηγόριος , οὖν ὁ μέν Καισάρεια ὁ ἐν Καππαδοκία ἐπίσκοπος εἰμί , Γρηγόριος δέ Ναζιανζός πόλις εὐτελής γειτνιάζων ὁ Καισάρεια . περι μέν οὖν Βασίλειος καί Γρηγόριος πρόειμι εἴρω .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 4.13
Ὅπως Εὐνόμιος Εὐδοξίου κεχώριστο διὰ τὸ προσκεῖσθαι αὐτὸν Ἀετίῳ , καὶ ὅτι σπουδῇ Εὐδοξίου ταραχῆς ἐν Ἀλεξανδρείᾳ γενομένης , Ἀθανάσιος πάλιν φεύγει : καὶ ὅτι τοῦ λαοῦ διὰ τοῦτο στασιάσαντος , ὁ βασιλεὺς δείσας , διὰ γραμμάτων τε τοὺς ἐν Ἀλεξανδρείᾳ παρακαλέσας , αὖθις τὸν Ἀθανάσιον κρατεῖν ἀδεῶς τὴν ἐκκλησίαν ἐκέλευσε . Περὶ δὲ τούσδε τοὺς χρόνους Εὐνόμιος Εὐδοξίου χωρισθεὶς κατ̓ ἰδίαν τὰς συναγωγὰς ἐποιήσατο , ὅτι πολλάκις αὐτοῦ παρακαλοῦντος δεχθῆναι τὸν καθηγητὴν ἑαυτοῦ Ἀέτιον , Εὐδόξιος οὐχ ὑπήκουσε . Τοῦτο δὲ οὐχ ἑκὼν ἐποίησεν : οὐ γὰρ τὴν Ἀετίου δόξαν ἠθέτει , τὴν αὐτὴν οὖσαν τῇ ἑαυτοῦ : ἀλλ̓ ὅτι πάντες οἱ ὁμόφρονες ὡς ἑτερόδοξον περιΐσταντο : αὕτη ἡ αἰτία τοῦ Εὐδοξίου τὸν Εὐνόμιον χωρισθῆναι πεποίηκε . Ταῦτα μὲν ἐν Κωνσταντινουπόλει τοῦτον τὸν τρόπον ἐγένετο : κατὰ δὲ τὴν Ἀλεξάνδρειαν πρόσταγμα ἐπάρχων σπουδῇ Εὐδοξίου πεμφθὲν τὴν ἐκκλησίαν ἐτάραξεν . Ἀθανάσιος δὲ τὴν ἐκ τοῦ πλήθους ἄλογον ὁρμὴν ὑφορώμενος , δεδοικώς τε μὴ τῶν γενησομένων ἀτόπων αὐτὸς τὴν αἰτίαν λάβῃ , τέσσαρας ὅλους μῆνας ἐν μνημείῳ πατρῴῳ ἀπέκρυπτεν ἑαυτόν . Ἐπειδὴ δὲ διὰ τὴν αὐτοῦ ἀπουσίαν ὁ λαὸς πόθῳ τῷ πρὸς αὐτὸν ἐστασίαζε , μαθὼν ὁ βασιλεὺς στυγνάζειν διὰ τοῦτο τὴν Ἀλεξάνδρειαν , διὰ γραμμάτων ἐσήμανεν , ἀδεῶς κρατεῖν τῶν ἐκκλησιῶν Ἀθανάσιον . Καὶ τοῦτ̓ ἦν αἴτιον τοῦ μὴ ταραχθῆναι τὴν Ἀλεξανδρέων ἐκκλησίαν , ἕως τῆς Ἀθανασίου τελευτῆς . Ὅτι μὲν οὖν μετὰ τὴν τελευτὴν αὐτοῦ , πάλιν οἱ τοῦ Ἀρειανοῦ μέρους τῶν ἐκκλησιῶν ἐκράτησαν , μικρῷ ὕστερον λέξομεν .
Lemmas: ὅπως Εὐνόμιος Ευδοξίου χωρίζω διά ὁ πρόσκειμαι αὐτός Ἀέτιος , καί ὅτι σπουδή Ευδοξίου ταραχή ἐν Ἀλεξάνδρεια γίγνομαι , Ἀθανάσιος πάλιν φεύγω : καί ὅτι ὁ λαός διά οὗτος στασιάζω , ὁ βασιλεύς δείδω , διά γράμμα τε ὁ ἐν Ἀλεξάνδρεια παρακαλέω , αὖθις ὁ Ἀθανάσιος κρατέω ἀδεῶς ὁ ἐκκλησία κελεύω . περι δέ ὅδε ὁ χρόνος Εὐνόμιος Ευδοξίου χωρίζω κατά ἴδιος ὁ συναγωγή ποιέω , ὅτι πολλάκις αὐτός παρακαλέω δέχομαι ὁ καθηγητής ἑαυτοῦ Ἀέτιος , Εὐδόξιος οὐ ὑπακούω . οὗτος δέ οὐ ἑκών ποιέω : οὖον γάρ ὁ Ἀέτιος δόξα ἀθετέω , ὁ αὐτός εἰμί ὁ ἑαυτοῦ : ἀλλά ὅτι πᾶς ὁ ὁμόφρων ὡς ἑτερόδοξος περιίστημι : οὗτος ὁ αἰτία ὁ Ευδοξίου ὁ Εὐνόμιον χωρίζω ποιέω . οὗτος μέν ἐν Κωνσταντινούπολις οὗτος ὁ τρόπος γίγνομαι : κατά δέ ὁ Ἀλεξάνδρεια πρόσταγμα ἔπαρχος σπουδή Ευδοξίου πέμπω ὁ ἐκκλησία ταράσσω . Ἀθανάσιος δέ ὁ ἐκ ὁ πλῆθος ἄλογος ὁρμή ὑφοράω , δείδω τε μή ὁ γίγνομαι ἄτοπος αὐτός ὁ αἴτιος λαμβάνω , τέσσαρες ὅλος μείς ἐν μνημεῖον πατρῷος ἀποκρύπτω ἑαυτοῦ . ἐπεί δέ διά ὁ αὐτός ἀπουσία ὁ λαός πόθος ὁ πρός αὐτός στασιάζω , μανθάνω ὁ βασιλεύς στυγνάζω διά οὗτος ὁ Ἀλεξάνδρεια , διά γράμμα σημαίνω , ἀδεῶς κρατέω ὁ ἐκκλησία Ἀθανάσιος . καί οὗτος εἰμί αἴτιος ὁ μή ταράσσω ὁ Ἀλεξανδρεύς ἐκκλησία , ἠώς ὁ Ἀθανάσιος τελευτή . ὅτι2 μέν οὖν μετά ὁ τελευτή αὐτός , πάλιν ὁ ὁ αρειανός μέρος ὁ ἐκκλησία κρατέω , μικρός ὕστερος λέγω .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 4.14
Ὡς Εὐδοξίου ἐν Κωνσταντινουπόλει τελευτήσαντος , οἱ μὲν Ἀρειανοὶ Δημόφιλον , οἱ ὀρθόδοξοι δὲ Εὐάγριον , δἰ Εὐσταθίου τοῦ Ἀντιοχείας ἐχειροτόνησαν . Τοιγαροῦν ὁ βασιλεὺς Οὐάλης , πάλιν ἐπὶ τὴν Ἀντιόχειαν σπεύδων , ἀπῇρεν ἀπὸ τῆς Κωνσταντινουπόλεως : καὶ γενόμενος ἐν Νικομηδείᾳ πόλει τῆς Βιθυνίας , ἐπεσχέθη κατ̓ αὐτὴν δἰ αἰτίαν τοιαύτην . Εὐδόξιος οὗτος ὁ τῆς Ἀρειανῆς ἐκκλησίας ἐπίσκοπος εὐθὺς μετὰ τὴν τοῦ βασιλέως ἔξοδον τέλει τοῦ βίου ἐχρήσατο , ἐν ὑπατείᾳ Οὐαλεντινιανοῦ τὸ τρίτον καὶ Οὐάλεντος τὸ τρίτον , δεκάενα ἐνιαυτοὺς τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει ἐκκλησίας τὸν θρόνον κατεσχηκώς . Διὸ οἱ Ἀρειανοὶ εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ καθιστῶσι Δημόφιλον : καιροῦ δὲ νομίσαντες δεδράχθαι οἱ τοῦ ὁμοουσίου τῆς ἑαυτῶν πίστεως Εὐάγριόν τινα προεβάλλοντο : καὶ χειροτονεῖ τοῦτον Εὐστάθιος , ὁ πάλαι ποτὲ ἐπίσκοπος Ἀντιοχείας γεγονώς . Ὃς πρότερον μὲν ὑπὸ Ἰοβιανοῦ τῆς ἐξορίας ἀνακέκλητο , τότε δὲ παρῆν εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν , σκοπῷ τοῦ στηρίξαι τοὺς τῆς ὁμοουσίου πίστεως : καὶ κατ̓ αὐτὴν λανθάνων διέτριβεν .
Lemmas: ὡς Ευδοξίου ἐν Κωνσταντινούπολις τελευτάω , ὁ μέν Ἀρειανός Δημόφιλος , ὁ ὀρθόδοξος δέ Εὐάγριος , διά Εὐστάθιος ὁ Ἀντιόχεια χειροτονέω . τοιγάρ ὁ βασιλεύς Οὐάλης , πάλιν ἐπί ὁ Ἀντιόχεια σπεύδω , ἀπαίρω ἀπό ὁ Κωνσταντινούπολις : καί γίγνομαι ἐν Νικομήδεια πόλις ὁ Βιθυνία , ἐπέχω κατά αὐτός διά αἴτιος τοιοῦτος . Εὐδόξιος οὗτος ὁ ὁ αρειανός ἐκκλησία ἐπίσκοπος εὐθύς μετά ὁ ὁ βασιλεύς ἔξοδος τέλος ὁ βίος χράω , ἐν ὑπατεία Οὐαλεντινιανός ὁ τρίτος καί Οὐάλης ὁ τρίτος , δεκάενα ἐνιαυτός ὁ ἐν Κωνσταντινούπολις ἐκκλησία ὁ θρόνος κατέχω . Διὸ ὁ Ἀρειανός εἰς ὁ τόπος αὐτός καθίστημι Δημόφιλος : καιρός δέ νομίζω δράσσομαι ὁ ὁ ὁμοούσιος ὁ ἑαυτοῦ πίστις Εὐάγριος τις προβάλλω : καί χειροτονέω οὗτος Εὐστάθιος , ὁ πάλαι ποτέ ἐπίσκοπος Ἀντιόχεια γίγνομαι . ὅς πρότερος μέν ὑπό Ἰοβιανός ὁ ἐξορία ἀνακαλέω , τότε δέ πάρειμι εἰς ὁ Κωνσταντινούπολις , σκοπός ὁ στηρίζω ὁ ὁ ὁμοούσιος πίστις : καί κατά αὐτός λανθάνω διατρίβω .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 4.15
Ὡς τοῦ βασιλέως Εὐάγριον καὶ Εὐστάθιον ἐξορίσαντος , οἱ τὰ Ἀρείου φρονοῦντες σφόδρα τοὺς τὸ ὁμοούσιον κρατοῦντας ἐκάκουν . Τούτου δὲ γενομένου , αὖθις ἐξ ἑτέρας ἀρχῆς ἀνεκίνουν οἱ Ἀρειανοὶ τὸν διωγμὸν κατ̓ αὐτῶν . Εἰς γνῶσιν οὖν τοῦ βασιλέως ταχέως ἔρχεται τὰ γινόμενα : εὐλαβούμενός τε μή τις ἐκ τῆς παρατριβῆς τῶν ὄχλων γενομένη στάσις ἀνατρέψῃ τὴν πόλιν , στρατιωτικὴν χεῖρα ἐκ τῆς Νικομηδείας εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν ἔπεμψεν : ἐκέλευσέν τε ἐν ταὐτῷ συλληφθέντας τὸν χειροτονήσαντα καὶ τὸν χειροτονηθέντα ἄλλον ἀλλαχοῦ περιορίζεσθαι . Εὐστάθιος μὲν οὖν ἐν Βιζύῃ τῆς Θρᾴκης πόλει περιωρίζετο : Εὐάγριος δὲ εἰς ἄλλον τόπον ἀπήχθη . Τούτων οὕτω καταπραχθέντων , πλέον οἱ Ἀρειανίζοντες καταθρασυνόμενοι τοὺς τῆς ἐκκλησίας κατέβλαπτον : τύπτοντες , καθυβρίζοντες , κατακλείστους δεσμωτηρίοις ποιοῦντες , χρήμασι ζημιοῦντες , πάντα ἁπλῶς τὰ ἀνήκεστα πράττοντες κατ̓ αὐτῶν . Ἅπερ μὴ φέροντες , ἐπὶ τῷ δεηθῆναι τοῦ βασιλέως ἤρχοντο , εἴ πως δύναιντο μερικῶς γοῦν ἀνεθῆναι τῆς βίας : ἀλλὰ τοῦτο σκεψάμενοι , πολὺ τῆς ἐλπίδος διήμαρτον , ὅτι παρὰ τοῦ ἀδικοῦντος τῶν δικαίων προσεδόκων τυχεῖν .
Lemmas: ὡς ὁ βασιλεύς Εὐάγριος καί Εὐστάθιος ἐξορίζω , ὁ ὁ Ἄρειος φρονέω σφόδρα ὁ ὁ ὁμοούσιος κράτος κακόω . οὗτος δέ γίγνομαι , αὖθις ἐκ ἕτερος ἀρχή ἀνακινέω ὁ Ἀρειανός ὁ διωγμός κατά αὐτός . εἰς γνῶσις οὖν ὁ βασιλεύς ταχέως ἔρχομαι ὁ γίγνομαι : εὐλαβέομαι τε μή τις ἐκ ὁ παρατριβή ὁ ὄχλος γίγνομαι στάσις ἀνατρέπω ὁ πόλις , στρατιωτικός χείρ ἐκ ὁ Νικομήδεια εἰς ὁ Κωνσταντινούπολις πέμπω : κελεύω τε ἐν αὐτός συλλαμβάνω ὁ χειροτονέω καί ὁ χειροτονέω ἄλλος ἀλλαχοῦ περιορίζω . Εὐστάθιος μέν οὖν ἐν Βιζύη ὁ Θρᾴκη πόλις περιορίζω : Εὐάγριος δέ εἰς ἄλλος τόπος ἀπάγω . οὗτος οὗτος καταπράσσω , πλέω ὁ Ἀρειανίζω καταθρασύνομαι ὁ ὁ ἐκκλησία καταβλάπτω : τύπτω , καθυβρίζω , κατάκλειστος δεσμωτήριον ποιέω , χρῆμα ζημιόω , πᾶς ἁπλόος ὁ ἀνήκεστος πράσσω κατά αὐτός . ὅσπερ μή φέρω , ἐπί ὁ δήω ὁ βασιλεύς ἄρχω , εἰμί πως δύναμαι μερικός γοῦν ἀνίημι ὁ Βίας : ἀλλά οὗτος σκέπτομαι , πολύς ὁ ἐλπίς διαμαρτάνω , ὅτι παρά ὁ ἀδικέω ὁ Δίκαιος προσδοκάω τυγχάνω .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 4.17
Ὡς ὁ βασιλεὺς ἐν Ἀντιοχείᾳ γενόμενος πάλιν τοὺς τὸ ὁμοούσιον φρονοῦντας ἐδίωκε . Οὐάλης δὲ ὁ βασιλεὺς μικρὰ τῶν ἐκ τοῦ λιμοῦ γενομένων φροντίσας ἐπὶ τὴν Συρίας Ἀντιόχειαν παραγίνεται : διατρίβων τε κατ̓ αὐτὴν ἐπόρθει τοὺς μὴ Ἀρειανίζοντας . Τέλεον γὰρ ἐξελάσας τοὺς τὸ ὁμοούσιον φρονοῦντας τῶν ἐκκλησιῶν σχεδὸν τῶν ἀνατολικῶν πόλεων , οὐκ ἠρκεῖτο τούτῳ , ἀλλὰ καὶ διαφόροις κολαστηρίοις ὑπέβαλλεν . Ἀπώλλυεν δὲ πολλῷ πλείους τῶν πρότερον , διαφόροις μὲν θανάτοις παραδιδοὺς , ἐξαιρέτως δὲ τῷ ποταμῷ .
Lemmas: ὡς ὁ βασιλεύς ἐν Ἀντιόχεια γίγνομαι πάλιν ὁ ὁ ὁμοούσιος φρονέω διώκω . Οὐάλης δέ ὁ βασιλεύς μικρός ὁ ἐκ ὁ λιμός γίγνομαι φροντίζω ἐπί ὁ Συρία Ἀντιόχεια παραγίγνομαι : διατρίβω τε κατά αὐτός πορθέω ὁ μή Ἀρειανίζω . τελέω γάρ ἐξελαύνω ὁ ὁ ὁμοούσιος φρονέω ὁ ἐκκλησία σχεδόν ὁ ἀνατολικός πόλις , οὐ ἀρκέω οὗτος , ἀλλά καί διάφορος κολαστήριον ὑποβάλλω . ἀπόλλυμι δέ πολύς πλείων ὁ πρότερος , διάφορος μέν θάνατος παραδίδωμι , ἐξαίρετος δέ ὁ ποταμός .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 4.19
Ὡς βασιλεὺς Οὐάλης πολλοὺς ἀνεῖλε στοιχεῖον Θῆτα ἔχοντας ἐν τῇ καταρχῇ τοῦ ὀνόματος , ἔκ τινος νεκυομαντείας τοῦτο φημισθείσης . Ὑπὸ δὲ τὸν αὐτὸν χρόνον καὶ δαίμων τις ἀλάστωρ τῇ τοῦ βασιλέως ὠμότητι ἀπεχρήσατο : ἀνέπεισε γάρ τινας περιεργαζομένους , τίς μετὰ Οὐάλεντα βασιλεύσειεν , νεκυομαντείαν ποιήσασθαι . Οἷστισι μαγικῇ τινὶ μαγγανείᾳ χρωμένοις ἀνεῖλεν ὁ δαίμων οὐ φανερὰ , ἀλλὰ συνήθως λοξά : δείξας τέσσαρα γράμματα , θ καὶ ε καὶ ο καὶ δ , εἰπὼν , ἐκ τούτων ἄρχεσθαι τοὔνομα τοῦ μετὰ Οὐάλεντα βασιλεύσοντος , εἶναι δὲ αὐτὸ σύνθετον . Ἥκει δὲ εἰς τὰς ἀκοὰς τοῦ βασιλέως ἡ τῶν γενομένων φήμη . Καὶ γὰρ οὐ παρεχώρει τὸ μέλλον εἰδέναι Θεῷ , καὶ ποιεῖν ὃ ἐδόκει τῷ πάντα διοικοῦντι καλῶς : ἀλλὰ παρεὶς τὰ τοῦ Χριστιανισμοῦ παραγγέλματα , ὧν ζῆλον ἔχειν ἐνόμιζεν , πολλοὺς ἀπώλλυεν , οὓς τυραννήσειν ὑπώπτευεν . Ἀπεκτίννυντο οὖν Θεόδωροι καὶ Θεόδοτοι καὶ Θεοδόσιοι καὶ Θεόδουλοι , καὶ ὅσοι τούτοις εἶχον ὀνόματα παραπλήσια . Ἐν οἷς καὶ Θεοδοσίολός τις , ἀνὴρ γενναῖος ἐκ τῶν εὐπατριδῶν τῆς Ἱσπανίας καταγόμενος , ἀνῃρεῖτο . Ὑπὸ δὲ τοῦ ἐπικειμένου δέους , πολλοὶ τὰ ἑαυτῶν ὀνόματα μετετίθεσαν , ἀπαρνούμενοι ἃ οἱ γονεῖς τεχθεῖσιν ἐπέθεσαν , ὡς κίνδυνον ἔχοντα . Περὶ μὲν δὴ τούτου τοσαῦτα εἰρήσθω .
Lemmas: ὡς βασιλεύς Οὐάλης πολύς ἀναιρέω στοιχεῖον θῆτα ἔχω ἐν ὁ καταρχή ὁ ὄνομα , ἐκ τις νεκρομαντεία οὗτος φημίζω . ὑπό δέ ὁ αὐτός χρόνος καί δαίμων τις ἀλάστωρ ὁ ὁ βασιλεύς ὠμότης ἀποχράω : ἀναπείθω γάρ τις περιεργάζομαι , τίς μετά Οὐάλης βασιλεύω , νεκυομαντεία ποιέω . ὅστις μαγικός τις μαγγανεία χράω ἀναιρέω ὁ δαίμων οὖον φανερός , ἀλλά συνήθης λοξός : δείκνυμι τέσσαρες γράμμα , θ καί ε καί ὁ καί δ , εἶπον , ἐκ οὗτος ἄρχω ὄνομα ὁ μετά Οὐάλης βασιλεύω , εἰμί δέ αὐτός συντίθημι . ἥκω δέ εἰς ὁ ἀκοή ὁ βασιλεύς ὁ ὁ γίγνομαι φήμη . καί γάρ οὖον παραχωρέω ὁ μέλλω οἶδα Θεός , καί ποιέω ὅς δοκέω ὁ πᾶς διοικέω καλῶς : ἀλλά παρίημι ὁ ὁ χριστιανισμός παράγγελμα , ὅς ζῆλος ἔχω νομίζω , πολύς ἀπόλλυμι , ὅς τυραννέω ὑποπτεύω . ἀποκτείνω οὖν Θεόδωρος καί Θεόδοτος καί Θεοδόσιος καί Θεόδουλος , καί ὅσος οὗτος ἔχω ὄνομα παραπλήσιος . ἐν ὅς καί Θεοδόσιος τις , ἀνήρ γενναῖος ἐκ ὁ εὐπατρίδης ὁ Ἱσπανία κατάγω , ἀναιρέω . ὑπό δέ ὁ ἐπίκειμαι δέος , πολύς ὁ ἑαυτοῦ ὄνομα μετατίθημι , ἀπαρνέομαι ὁ ὁ γονεύς τίκτω ἐπιτίθημι , ὡς κίνδυνος ἔχω . περι μέν δή οὗτος τοσοῦτος εἴρω .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 4.20
Περὶ τῆς Ἀθανασίου τελευτῆς , καὶ Πέτρου προαγωγῆς . Ἰστέον δὲ , ὅτι ἕως περιῆν Ἀθανάσιος ὁ τῆς Ἀλεξανδρέων ἐπίσκοπος , ἔκ τινος Θεοῦ προνοίας ὑπερέθετο ταράξαι τὴν Ἀλεξάνδρειαν καὶ τὴν Αἴγυπτον ὁ βασιλεὺς , πυνθανόμενος πλεῖστον εἶναι κατ̓ αὐτὴν τὸ πλῆθος τῶν προσκειμένων Ἀθανασίῳ , καὶ ἐκ τούτου ὑφορώμενος , μήποτε , γενομένης κατὰ τὴν Ἀλεξάνδρειαν στάσεως , φύσει τὸ δημῶδες ἔνθερμον ὂν προσβλάψῃ τὰ δημόσια πράγματα . Ὁ δὲ Ἀθανάσιος ἐν ὑπατείᾳ Γρατιανοῦ τὸ δεύτερον καὶ Πρόβου , μετὰ πολλοὺς ἐκείνους τοὺς ὑπὲρ τῆς ἐκκλησίας ἀγῶνας , τὸν τῇδε βίον κατέλειπε , τεσσαράκοντα καὶ ἓξ ἔτη σὺν πολλοῖς κινδύνοις τὴν ἐπισκοπὴν διανύσας , καταλιπὼν εἰς τὸν ἑαυτοῦ τόπον Πέτρον , ἄνδρα εὐλαβῆ καὶ ἐλλόγιμον .
Lemmas: περι ὁ Ἀθανάσιος τελευτή , καί Πέτρος προαγωγεύς . ἰστέον δέ , ὅτι ἠώς περίειμι Ἀθανάσιος ὁ ὁ Ἀλεξανδρεύς ἐπίσκοπος , ἐκ τις Θεός πρόνοια ὑπερτίθημι ταράσσω ὁ Ἀλεξάνδρεια καί ὁ Αἴγυπτος ὁ βασιλεύς , πυνθάνομαι πλεῖστος εἰμί κατά αὐτός ὁ πλῆθος ὁ πρόσκειμαι Ἀθανάσιος , καί ἐκ οὗτος ὑφοράω , μήποτε , γίγνομαι κατά ὁ Ἀλεξάνδρεια στάσις , φύσις ὁ δημώδης ἔνθερμος εἰμί προσβλάπτω ὁ δημόσιος πρᾶγμα . ὁ δέ Ἀθανάσιος ἐν ὑπατεία Γρατιανός ὁ δύο καί Πρόβου , μετά πολύς ἐκεῖνος ὁ ὑπέρ ὁ ἐκκλησία ἀγών , ὁ ὅδε βίος καταλείπω , τεσσαράκοντα καί ἓξ ἔτος σύν πολύς κίνδυνος ὁ ἐπισκοπή διανύω , καταλείπω εἰς ὁ ἑαυτοῦ τόπος Πέτρος , ἀνήρ εὐλαβής καί ἐλλόγιμος .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 4.21
Ὡς Ἀθανασίου τελευτήσαντος , οἱ Ἀρειανοὶ προστάξει τοῦ βασιλέως Οὐάλεντος Λουκίῳ τῷ ὑπ’ αὐτῶν πρότερον χειροτονηθέντι τὰς ἐν Ἀλεξανδρείᾳ παραδόντες ἐκκλησίας τὸν Πέτρον φυλακῇ παρέδοσαν . Εὐθὺς οὖν ἀνεθάρρουν οἱ Ἀρειανίζοντες , τῇ τοῦ βασιλέως αὐχοῦντες θρησκείᾳ : καὶ μηδὲν μελλήσαντες γνωρίζουσι βασιλεῖ κατὰ τὴν Ἀντιόχειαν τότε διάγοντι . Τότε δὴ καὶ Εὐζώϊος ὁ ἐν Ἀντιοχείᾳ τῆς Ἀρειανῆς προεστὼς θρησκείας ἁρπάζει τὸ εὐεπιχείρητον τοῦ καιροῦ : κατασκευάζει τε αὐτὸς κατελθεῖν εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν , ἐπὶ τῷ παραδοῦναι Λουκίῳ τῷ Ἀρειανῷ τὰς ἐκεῖ ἐκκλησίας . Ταῦτ̓ ἐδόκει καὶ βασιλεῖ : καὶ ᾗ τάχος σὺν δυνάμει βασιλικῇ παρῆν ἐπὶ τὴν Ἀλεξάνδρειαν : καὶ γὰρ Μάγνος ὁ ἐπὶ τῶν βασιλικῶν θησαυρῶν συγκατῆλθεν αὐτῷ . Καὶ βασιλέως πρόσταγμα Παλλαδίῳ τῷ Ἀλεξανδρείας ἐπάρχῳ ἐγέγραπτο , καὶ στρατιωτικὴ χεὶρ ὑπουργεῖν προσετέτακτο : διὸ τὸν μὲν Πέτρον συλλαβόντες , κατάκλειστον πεποιήκασι : τοὺς δὲ ἄλλους κληρικοὺς ἄλλον ἀλλαχῇ διασπείραντες , τὸν Λούκιον ἐνθρονίζουσιν .
Lemmas: ὡς Ἀθανάσιος τελευτάω , ὁ Ἀρειανός πρόσταξις ὁ βασιλεύς Οὐάλης Λούκιος ὁ ὑπό αὐτός πρότερος χειροτονέω ὁ ἐν Ἀλεξάνδρεια παραδίδωμι ἐκκλησία ὁ Πέτρος φυλακή παραδίδωμι . εὐθύς οὖν ἀναθαρσέω ὁ Ἀρειανίζω , ὁ ὁ βασιλεύς αὐχέω θρησκεία : καί μηδείς μέλλω γνωρίζω βασιλεύς κατά ὁ Ἀντιόχεια τότε διάγω . τότε δή καί Ευζώιος ὁ ἐν Ἀντιόχεια ὁ αρειανός προίστημι θρησκεία ἁρπάζω ὁ εὐεπιχείρητος ὁ καιρός : κατασκευάζω τε αὐτός κατέρχομαι εἰς ὁ Ἀλεξάνδρεια , ἐπί ὁ παραδίδωμι Λούκιος ὁ Ἀρειανός ὁ ἐκεῖ ἐκκλησία . ταῦτα δοκέω καί βασιλεύς : καί ὅς τάχος σύν δύναμις βασιλικός πάρειμι ἐπί ὁ Ἀλεξάνδρεια : καί γάρ Μάγνος ὁ ἐπί ὁ βασιλικός θησαυρός συγκατέρχομαι αὐτός . καί βασιλεύς πρόσταγμα Παλλάδιον ὁ Ἀλεξάνδρεια ἔπαρχος γράφω , καί στρατιωτικός χείρ ὑπουργέω προστάσσω : διό ὁ μέν Πέτρος συλλαμβάνω , κατάκλειστος ποιέω : ὁ δέ ἄλλος κληρικός ἄλλος ἀλλαχῆ διασπείρω , ὁ Λούκιος ἐνθρονίζω .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 4.22
Ὅτι πολλῶν κακῶν γενομένων εἰς τὸν Λουκίου ἐνθρονισμὸν , Σαβῖνος ὁ Μακεδονιανὸς οὐδενὸς ἐμνημόνευσε : Πέτρος δὲ συγγράφων ἐμνήσθη , ὃς καὶ διαφυγὼν πρὸς Δάμασον τὸν Ῥώμης ἀπεσώθη : οἱ δὲ Ἀρειανοὶ καὶ Λούκιος πολλὰ κακὰ τοῖς ἐν ἐρήμῳ ἁγίοις μονάζουσιν ἐνεδείξαντο . Οἷα μὲν οὖν κακὰ ἐπὶ τῆς εἰσόδου Λουκίου γεγένηται , ἢ ὅσα κατὰ τῶν ἐξωθηθέντων ἔν τε δικαστηρίοις καὶ ἐκτὸς δικαστηρίων ἐπράχθη , ὅπως τε οἱ μὲν βασάνοις ποικίλαις ὑπεβλήθησαν , οἱ δὲ καὶ μετὰ τὰς βασάνους ἐξωρίσθησαν , Σαβῖνος μὲν οὐδ̓ ἡντιναοῦν πεποίηται μνήμην : Ἀρειανίζων γὰρ τὸ ἥμισυ , κρύπτει τὰ τῶν φίλων ἀδικήματα . Πέτρος δέ τοι γράμμασιν οἰκείοις , ἃ μετὰ τὴν ἐκ τῶν δεσμῶν φυγὴν ταῖς πανταχοῦ ἐκκλησίαις διεπέμψατο , φανερὰ τοῖς πᾶσι κατέστησεν . Οὗτος μὲν οὖν διαδράσαι τῆς εἱρκτῆς ἰσχύσας , πρὸς Δάμασον τὸν ἐπίσκοπον Ῥώμης ἀνέδραμε . Πάλιν δὲ οἱ Ἀρειανοὶ , καὶ ὀλίγοι τυγχάνοντες , τῶν κατὰ τὴν Ἀλεξάνδρειαν ἐκκλησιῶν ὅμως ἐκράτησαν . Οὐ πολὺς δὲ ἐν μέσῳ χρόνος ἐγίνετο , καὶ βασιλέως ἐκέλευε πρόσταγμα , τῆς τε Ἀλεξανδρείας καὶ πανταχόθεν τῆς Αἰγύπτου ἐλαύνεσθαι τοὺς φρονοῦντας τὸ ὁμοούσιον . Ἐπετέτακτο δὲ καὶ ὁ ἄρχων σὺν πολλῷ πλήθει στρατιωτῶν διώκειν πανταχόθεν ὅσους ἐκέλευσε Λούκιος . Ἔσκυλαν δὲ τηνικαῦτα καὶ ἐτάραξαν καὶ δεινῶς κατεπολέμησαν τὰ ἐν τῇ ἐρήμῳ μοναστήρια : ἐπελθόντες γὰρ ἔνοπλοι γυμνοῖς ἀνδράσι καὶ οὐδὲ τὴν χεῖρα αὐτὴν ἐκτείνειν πρὸς πληγὴν αἱρουμένοις , οὕτως ἐλεεινῶς ἐξεπόρθησαν , ὡς εἶναι λόγου κρείσσονα τὰ κατ̓ αὐτῶν πάθη γενόμενα .
Lemmas: ὅτι2 πολύς κακός γίγνομαι εἰς ὁ Λούκιος ἐνθρονισμός , Σαβῖνος ὁ Μακεδονιανός οὐδείς μνημονεύω : Πέτρος δέ συγγράφω μιμνήσκω , ὅς καί διαφεύγω πρός Δάμασος ὁ Ῥώμη ἀποσῴζω : ὁ δέ Ἀρειανός καί Λούκιος πολύς κακός ὁ ἐν ἐρῆμος ἅγιος μονάζω ἐνδείκνυμι . οἷος μέν οὖν κακός ἐπί ὁ εἴσοδος Λούκιος γίγνομαι , ἢ ὅσος κατά ὁ ἐξωθέω ἐν τε δικαστήριον καί ἐκτός δικαστήριον πράσσω , ὅπως τε ὁ μέν βάσανος ποικίλος ὑποβάλλω , ὁ δέ καί μετά ὁ βάσανος ἐξορίζω , Σαβῖνος μέν οὐδέ ὁστισοῦν ποιέω μνήμη : Ἀρειανίζω γάρ ὁ ἥμισυς , κρύπτω ὁ ὁ Φίλων ἀδίκημα . Πέτρος δέ ὅς γράμμα οἰκέω , ὁ μετά ὁ ἐκ ὁ δεσμός φυγή ὁ πανταχοῦ ἐκκλησία διαπέμπω , φανερός ὁ πᾶς καθίστημι . οὗτος μέν οὖν διατρέχω ὁ εἱρκτή ἰσχύω , πρός Δάμασος ὁ ἐπίσκοπος Ῥώμη ἀνατρέχω . πάλιν δέ ὁ Ἀρειανός , καί ὀλίγος τυγχάνω , ὁ κατά ὁ Ἀλεξάνδρεια ἐκκλησία ὅμως κρατέω . οὖον πολύς δέ ἐν μέσος χρόνος γίγνομαι , καί βασιλεύς κελεύω πρόσταγμα , ὁ τε Ἀλεξάνδρεια καί πανταχόθεν ὁ Αἴγυπτος ἐλαύνω ὁ φρονέω ὁ ὁμοούσιος . ἐπιτάσσω δέ καί ὁ ἄρχω σύν πολύς πλῆθος στρατιώτης διώκω πανταχόθεν ὅσος κελεύω Λούκιος . σκύλλω δέ τηνικαῦτα καί ταράσσω καί δεινῶς καταπολεμέω ὁ ἐν ὁ ἐρῆμος μοναστήριον : ἐπέρχομαι γάρ ἔνοπλος γυμνός ἀνήρ καί οὐδέ ὁ χείρ αὐτός ἐκτείνω πρός πληγή αἱρέω , οὕτως ἐλεεινός ἐκπορθέω , ὡς εἰμί λόγος κρατύς ὁ κατά αὐτός πάθος γίγνομαι .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 4.27
Περὶ Γρηγορίου τοῦ Θαυματουργοῦ . Ἐπειδὴ δέ τινες ἐκ τῆς ὁμωνυμίας πλανῶνται καὶ ἐκ τῶν ἐπιγραφομένων Γρηγορίου βιβλίων , δεῖ εἰδέναι ὅτι ἄλλος ἐστὶν ὁ Ποντικὸς Γρηγόριος , ὅστις ἐκ τῆς ἐν Πόντῳ Νεοκαισαρείας ὁρμώμενος ἀρχαιότερος τούτων ἐστί : μαθητὴς γὰρ Ὠριγένους ἐγένετο . Περὶ τούτου τοῦ Γρηγορίου πολὺς ὁ λόγος ἔν τε Ἀθήναις καὶ Βηρυτῷ καὶ ὅλῃ τῇ Ποντικῇ διοικήσει , ὡς δὲ εἰπεῖν , καὶ πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ . Οὗτος γὰρ ὡς τῶν Ἀθήνῃσι παιδευτηρίων ἀναχωρήσας , ἐν τῇ Βηρυτῷ νόμους ἐμάνθανε , πυθόμενος ἐν τῇ Καισαρείᾳ τὰ ἱερὰ γράμματα ἑρμηνεύειν Ὠριγένην , δρομαῖος ἐπὶ τὴν Καισάρειαν παραγίνεται . Ἀκροασάμενός τε τῆς μεγαλοφώνου θεωρίας τῶν ἱερῶν γραμμάτων , πολλὰ χαίρειν εἰπὼν τοῖς Ῥωμαϊκοῖς νόμοις , ἀχώριστος ἦν τοῦ λοιποῦ : καὶ ὑπ’ αὐτοῦ παιδευθεὶς τὴν ἀληθῆ φιλοσοφίαν , καὶ μετὰ ταῦτα ἐπὶ τὴν πατρίδα τῶν γονέων καλεσάντων , ἀνεχώρησε . Κἀκεῖ πρῶτον μὲν λαϊκὸς ὢν πολλὰ σημεῖα ἐποίησε , νοσοῦντας θεραπεύων , καὶ δαίμονας δἰ ἐπιστολῶν φυγαδεύων , καὶ τοὺς Ἐλληνίζοντας τοῖς τε λόγοις καὶ πλέον τοῖς γινομένοις ὑπ’ αὐτοῦ προσαγόμενος . Μέμνηται δὲ αὐτοῦ καὶ Πάμφιλος ὁ μάρτυς ἐν τοῖς περὶ Ὠριγένους πονηθεῖσιν αὐτῷ βιβλίοις , ἐν οἷς καὶ συστατικὸς λόγος Γρηγορίου εἰς Ὠριγένην παράκειται . Γεγόνασιν οὖν , ὡς ἐν κεφαλαίῳ εἰπεῖν , Γρηγόριοι , ὅ τε ἀρχαῖος οὗτος καὶ μαθητὴς Ὠριγένους , καὶ ὁ Ναζιανζηνὸς , καὶ ὁ ἀδελφὸς Βασιλείου . Ἐγένετο δὲ καὶ ἄλλος Γρηγόριος ἐν Ἀλεξανδρείᾳ , ὃν οἱ Ἀρειανοὶ κατὰ τὸν καιρὸν τῆς φυγῆς Ἀθανασίου κατέστησαν . Περὶ μὲν δὴ τούτων τοσαῦτα λελέχθω .
Lemmas: περι Γρηγόριος ὁ θαυματουργός . ἐπεί δέ τις ἐκ ὁ ὁμωνυμία πλανάω καί ἐκ ὁ ἐπιγράφω Γρηγόριος βιβλίον , δεῖ οἶδα ὅτι ἄλλος εἰμί ὁ Ποντικός Γρηγόριος , ὅστις ἐκ ὁ ἐν Πόντος νεοκαισαρεια ὁρμάω ἀρχαῖος οὗτος εἰμί : μαθητής γάρ Ὠριγένης γίγνομαι . περι οὗτος ὁ Γρηγόριος πολύς ὁ λόγος ἐν τε Ἀθῆναι καί Βηρυτός καί ὅλος ὁ Ποντικός διοίκησις , ὡς δέ εἶπον , καί πᾶς ὁ οἰκέω . οὗτος γάρ ὡς ὁ Ἀθῆναι παιδευτήριον ἀναχωρέω , ἐν ὁ Βηρυτός νόμος μανθάνω , πυνθάνομαι ἐν ὁ Καισάρεια ὁ ἱερόv γράμμα ἑρμηνεύω Ὠριγένης , δρομαῖος ἐπί ὁ Καισάρεια παραγίγνομαι . ἀκροάομαι τε ὁ μεγαλόφωνος θεωρία ὁ ἱερός γράμμα , πολύς χαίρω εἶπον ὁ Ῥωμαϊκός νόμος , ἀχώριστος εἰμί ὁ λοιπός : καί ὑπό αὐτός παιδεύω ὁ ἀληθής φιλοσοφία , καί μετά οὗτος ἐπί ὁ πατρίς ὁ γονεύς καλέω , ἀναχωρέω . ἀκέομαι πρῶτος μέν λαικός εἰμί πολύς σημεῖον ποιέω , νοσέω θεραπεύω , καί δαίμων διά ἐπιστολή φυγαδεύω , καί ὁ ελληνίζω ὁ τε λόγος καί πλέω ὁ γίγνομαι ὑπό αὐτός προσάγω . μιμνήσκω δέ αὐτός καί Πάμφιλος ὁ μάρτυς ἐν ὁ περί Ὠριγένης πονέω αὐτός βιβλίον , ἐν ὅς καί συστατικός λόγος Γρηγόριος εἰς Ὠριγένης παράκειμαι . γίγνομαι οὖν , ὡς ἐν κεφάλαιος εἶπον , Γρηγόριος , ὅς τε ἀρχαῖος οὗτος καί μαθητής Ὠριγένης , καί ὁ Ναζιανζηνός , καί ὁ ἀδελφός Βασίλειος . γίγνομαι δέ καί ἄλλος Γρηγόριος ἐν Ἀλεξάνδρεια , ὅς ὁ Ἀρειανός κατά ὁ καιρός ὁ φυγή Ἀθανάσιος καθίστημι . περι μέν δή οὗτος τοσοῦτος λέγω .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 4.29
Περὶ Δαμάσου τοῦ Ῥώμης καὶ Οὐρσίνου , ὅπως δἰ αὐτοὺς ταραχῆς καὶ στάσεως ἐν Ῥώμῃ γενομένης , φόνος πολὺς ἐπηκολούθησεν . Τοῦ γὰρ βασιλέως Οὐαλεντινιανοῦ ἡσύχως διάγοντος , καὶ οὐδεμίαν σκύλλοντος αἵρεσιν , Δάμασος μετὰ Λιβέριον τὴν τῆς ἐπισκοπῆς ἱερωσύνην ἐν τῇ Ῥώμῃ ἐδέξατο : ἐφ̓ οὗ συνέβη ταραχθῆναι τὴν ἐν Ῥώμῃ ἐκκλησίαν διὰ τοιαύτην αἰτίαν . Οὐρσῖνός τις τῆς αὐτῆς ἐκκλησίας διάκονος ὑπόψηφος γέγονεν , ἡνίκα ἡ ἐπιλογὴ τοῦ ἐπισκόπου ἐγίνετο . Ἐπεὶ οὖν προεκρίθη Δάμασος , μὴ φέρων ὁ Οὐρσῖνος τὴν τῆς ἐλπίδος ἀποτυχίαν , παρασυνάξαι τῇ ἐκκλησίᾳ ἐσπούδασε : καὶ πείθει τινας ἀσήμους ἐπισκόπους ἐν παραβύστῳ χειροτονῆσαι αὐτόν . Καὶ χειροτονεῖται οὐκ ἐν ἐκκλησίᾳ , ἀλλ̓ ἐν ἀποκρύφῳ τόπῳ τῆς βασιλικῆς τῆς ἐπικαλουμένης Σικίνης . Τούτου δὴ γενομένου , διχόνοια τὸν λαὸν ἐκράτησεν : ἐστασίαζον οὖν πρὸς ἑαυτοὺς οὐ διά τινα πίστιν ἢ αἵρεσιν , ἀλλὰ περὶ τοῦ μόνον τίς ὀφείλει τοῦ ἐπισκοπικοῦ θρόνου ἐγκρατὴς γενέσθαι . Ἐντεῦθεν δὲ συμπληγάδες τῶν ὄχλων ἐγίνοντο : ὥστε καὶ ἐκ τῆς παρατριβῆς πολλοὺς ἀποθανεῖν , καὶ διὰ τοῦτο πολλοὺς λαϊκούς τε καὶ κληρικοὺς ὑπὸ τοῦ τότε ἐπάρχου Μαξιμίνου τιμωρηθῆναι , καὶ οὕτω τόν τε Οὐρσῖνον παύσασθαι τῆς ἐπιχειρήσεως , καὶ κατασταλῆναι τοὺς βουληθέντας ἀκολουθῆσαι αὐτῷ .
Lemmas: περι Δάμασος ὁ Ῥώμη καί ουρσινοος , ὅπως διά αὐτός ταραχή καί στάσις ἐν Ῥώμη γίγνομαι , φόνος πολύς ἐπακολουθέω . ὁ γάρ βασιλεύς Οὐαλεντινιανός ἥσυχος διάγω , καί οὐδείς σκύλλω αἵρεσις , Δάμασος μετά Λιβέριος ὁ ὁ ἐπισκοπή ἱερωσύνη ἐν ὁ Ῥώμη δέχομαι : ἐπί ὅς συμβαίνω ταράσσω ὁ ἐν Ῥώμη ἐκκλησία διά τοιοῦτος αἴτιος . Οὐρσῖνός τις ὁ αὐτός ἐκκλησία διάκονος ὑπόψηφος γίγνομαι , ἡνίκα ὁ ἐπιλογή ὁ ἐπίσκοπος γίγνομαι . ἐπεί οὖν προκρίνω Δάμασος , μή φέρω ὁ Οὐρσῖνος ὁ ὁ ἐλπίς ἀποτυχία , παρασυνάγω ὁ ἐκκλησία σπουδάζω : καί πείθω τις ἄσημος ἐπίσκοπος ἐν παράβυστος χειροτονέω αὐτός . καί χειροτονέω οὐ ἐν ἐκκλησία , ἀλλά ἐν ἀπόκρυφος τόπος ὁ βασιλικός ὁ ἐπικαλέω σικινεω . οὗτος δή γίγνομαι , διχόνοια ὁ λαός κρατέω : στασιάζω οὖν πρός ἑαυτοῦ οὖον διά τις πίστις ἢ αἵρεσις , ἀλλά περί ὁ μόνος τίς ὀφείλω ὁ ἐπισκοπικός θρόνος ἐγκρατής γίγνομαι . ἐντεῦθεν δέ Συμπληγάς ὁ ὄχλος γίγνομαι : ὥστε καί ἐκ ὁ παρατριβή πολύς ἀποθνῄσκω , καί διά οὗτος πολύς λαϊκός τε καί κληρικός ὑπό ὁ τότε ἔπαρχος Μαξιμῖνος τιμωρέω , καί οὗτος ὁ τε Οὐρσῖνον παύω ὁ ἐπιχείρησις , καί καταστέλλω ὁ βούλομαι ἀκολουθέω αὐτός .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 4.32
Περὶ Θεμιστίου τοῦ φιλοσόφου καὶ ὡς ἐκ τοῦ προσφωνητικοῦ αὐτοῦ λόγου δυσωπηθεὶς Οὐάλης μίκρον τι τὸν κατὰ Χριστιανῶν ἐμετρίασε θάνατον . Οὐάλης δὲ ἐν τῇ Ἀντιοχείᾳ διάγων ἀπὸ μὲν τῶν ἔξω πολέμων τέως ἡσύχαζε : πανταχόθεν γὰρ οἱ βάρβαροι κατὰ τὰς οἰκείας ἔμενον χώρας . Δεινῶς δὲ ἐπολέμει τοὺς φρονοῦντας τὸ ὁμοούσιον , καὶ καθ̓ ἑκάστην μείζονας τὰς τιμωρίας ἐφεύρισκεν κατ̓ αὐτῶν , ἕως αὐτοῦ τὴν πολλὴν ἀπήνειαν ὁ φιλόσοφος Θεμίστιος μετριωτέραν τῷ προσφωνητικῷ λόγῳ εἰργάσατο : ἐν ᾧ , μὴ δεῖν ξενίζεσθαι ἐπὶ τῇ διαφωνίᾳ τῶν Χριστιανικῶν δογμάτων παραινεῖ τῷ βασιλεῖ : μικρὰν γὰρ εἶναι τὴν αὐτῶν διαφωνίαν , ὡς πρὸς τὸ πλῆθος καὶ τὴν σύγχυσιν τῶν παῤ Ἕλλησι δογμάτων : εἶναι γὰρ ὑπὲρ τὰ τριακόσια δόγματα . Καὶ πρὸς τὸ δόξαν ἐξ ἀνάγκης καὶ τὴν διαφωνίαν εἶναι πολλήν : βούλεσθαί τε οὕτως τὸν Θεὸν διαφόρως δοξάζεσθαι , ἵνα ἕκαστος πλέον αὐτοῦ τὴν μεγαλειότητα φοβοῖτο , ἐκ τοῦ μὴ πρόχειρον ἔχειν τὴν γνῶσιν αὐτοῦ . Ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα τοῦ φιλοσόφου προσφωνήσαντος , πρᾳότερος ὁ βασιλεὺς ἐγίνετο : οὐ μὴν τελέως ὑφίει τῆς ὀργῆς , ἀλλὰ ἀντὶ θανάτου ἐξορίαν ἐπετίθει τὴν ζημίαν τοῖς ἱερωμένοις ἀνδράσιν , ἕως ἀπέπαυσεν αὐτοῦ καὶ ταύτην τὴν ὁρμὴν ἐπιγενόμενον πρᾶγμα τοιόνδε .
Lemmas: περι Θεμίστιος ὁ φιλόσοφος καί ὡς ἐκ ὁ προσφωνητικός αὐτός λόγος δυσωπέω Οὐάλης μικρός τίς ὁ κατά Χριστιανός μετριάζω θάνατος . Οὐάλης δέ ἐν ὁ Ἀντιόχεια Διάγων ἀπό μέν ὁ ἔξω Πολέμων τέως ἡσυχάζω : πανταχόθεν γάρ ὁ βάρβαρος κατά ὁ οἰκεῖος μένω χώρα . δεινῶς δέ πολεμέω ὁ φρονέω ὁ ὁμοούσιος , καί κατά ἕκαστος μείζων ὁ τιμωρία ἐφευρίσκω κατά αὐτός , ἠώς αὐτός ὁ πολύς ἀπήνεια ὁ φιλόσοφος Θεμίστιος μέτριος ὁ προσφωνητικός λόγος ἐργάζομαι : ἐν ὅς , μή δήω ξενίζω ἐπί ὁ διαφωνία ὁ Χριστιανικός δόγμα παραινέω ὁ βασιλεύς : μικρός γάρ εἰμί ὁ αὐτός διαφωνία , ὡς πρός ὁ πλῆθος καί ὁ σύγχυσις ὁ παρά Ἕλλην δόγμα : εἰμί γάρ ὑπέρ ὁ τριακόσιοι δόγμα . καί πρός ὁ δόξα ἐκ ἀνάγκη καί ὁ διαφωνία εἰμί πολύς : βούλομαι τε οὕτως ὁ θεός διάφορος δοξάζω , ἵνα ἕκαστος πλέω αὐτός ὁ μεγαλειότητα φοβέω , ἐκ ὁ μή πρόχειρον ἔχω ὁ γνῶσις αὐτός . οὗτος καί ὁ τοιοῦτος ὁ φιλόσοφος προσφωνέω , πρᾶος ὁ βασιλεύς γίγνομαι : οὖον μήv τέλειος ὑφίημι ὁ ὀργή , ἀλλά ἀντί θάνατος ἐξορία ἐπιτίθημι ὁ ζημία ὁ ἱεράομαι ἀνήρ , ἠώς ἀποπαύω αὐτός καί οὗτος ὁ ὁρμή ἐπιγίγνομαι πρᾶγμα τοιόσδε .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 4.34
Ὡς οἱ Γότθοι ὑφ̓ ἑτέρων βαρβάρων καταπολεμηθέντες τῇ τῶν Ῥωμαίων χώρᾳ προσέφυγον , καὶ ὑπὸ τοῦ βασιλέως προσεδέχθησαν : ὅπερ αἴτιον ἀπωλείας καὶ τῆς Ῥωμαίων ἀρχῆς καὶ αὐτοῦ τοῦ βασιλέως κατέστη . Οὐκ εἰς μακρὰν δὲ οἱ βάρβαροι φιλίαν πρὸς ἀλλήλους σπεισάμενοι , αὖθις ὑφ̓ ἑτέρων βαρβάρων γειτνιαζόντων αὐτοῖς , τῶν καλουμένων Οὕννων , καταπολεμηθέντες , καὶ τῆς ἰδίας ἐξελαθέντες χώρας , εἰς τὴν Ῥωμαίων γῆν καταφεύγουσι , δουλεύειν τῷ βασιλεῖ συντιθέμενοι , καὶ τοῦτο πράττειν ὅπερ ἂν ὁ Ῥωμαίων προστάξειε βασιλεύς . Ταῦτα εἰς γνῶσιν ἥκει τοῦ Οὐάλεντος : καὶ μηδὲν προϊδόμενος , κελεύει τοὺς ἱκετεύοντας οἴκτου τυχεῖν , πρὸς ἓν τοῦτο μόνον οἰκτίρμων γενόμενος . Ἀφορίζει οὖν αὐτοῖς τὰ μέρη τῆς Θρᾴκης , εὐτυχεῖν τὰ μάλιστα ἐπὶ τούτῳ νομίσας : ἐλογίζετο δὲ ὡς εἴη ἕτοιμον καὶ εὐτρεπὲς κτησάμενος κατὰ πολεμίων στράτευμα . Ἤλπιζε γὰρ βαρβάρους Ῥωμαίων φοβερωτέρους ἔσεσθαι φύλακας : καὶ διὰ τοῦτο ἠμέλει τοῦ λοιποῦ τοὺς Ῥωμαίων στρατιώτας αὐξῆσαι . Καὶ τοὺς μὲν ἤδη πάλαι στρατευομένους , καὶ κατὰ τοὺς πολέμους γενναίως ἀγωνισαμένους , ὑπερεώρα : τὸν δὲ συντελούμενον ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν κατὰ κώμας στρατιώτην ἐξηργύρισεν , ὀγδοήκοντα χρυσίνους ὑπὲρ ἑκάστου στρατιώτου τοὺς συντελεστὰς ἀπαιτεῖσθαι κελεύσας , οὐ πρότερον τὰς συντελείας κουφίσας αὐτοῖς . Τοῦτο ἀρχὴ γέγονε τοῦ δυστυχῆσαι τότε πρὸς ὀλίγον τὴν Ῥωμαίων ἀρχήν .
Lemmas: ὡς ὁ Γότθος ὑπό ἕτερος βάρβαρος καταπολεμέω ὁ ὁ Ῥωμαῖος χώρα προσφεύγω , καί ὑπό ὁ βασιλεύς προσδέχομαι : ὅσπερ αἴτιος ἀπώλεια καί ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή καί αὐτός ὁ βασιλεύς καθίστημι . οὐ εἰς μακράν δέ ὁ βάρβαρος φίλιος πρός ἀλλήλων σπένδω , αὖθις ὑπό ἕτερος βάρβαρος γειτνιάζων αὐτός , ὁ καλέω Οὗννος , καταπολεμέω , καί ὁ ἴδιος ἐξελαύνω χώρα , εἰς ὁ Ῥωμαῖος γῆ καταφεύγω , δουλεύω ὁ βασιλεύς συντίθημι , καί οὗτος πράσσω ὅσπερ εἄν ὁ Ῥωμαῖος προστάσσω βασιλεύς . οὗτος εἰς γνῶσις ἥκω ὁ Οὐάλης : καί μηδείς προοράω , κελεύω ὁ ἱκετεύω οἶκτος τυγχάνω , πρός εἷς οὗτος μόνος οἰκτίρμων γίγνομαι . ἀφορίζω οὖν αὐτός ὁ μέρος ὁ Θρᾴκη , εὐτυχέω ὁ μάλιστα ἐπί οὗτος νομίζω : λογίζομαι δέ ὡς εἰμί ἑτοῖμος καί εὐτρεπής κτάομαι κατά πολέμιος στράτευμα . ἐλπίζω γάρ βάρβαρος Ῥωμαῖος φοβερός εἰμί φύλαξ : καί διά οὗτος ἀμελέω ὁ λοιπός ὁ Ῥωμαῖος στρατιώτης αὐξάνω . καί ὁ μέν ἤδη πάλαι στρατεύω , καί κατά ὁ πόλεμος γενναῖος ἀγωνίζομαι , ὑπεροράω : ὁ δέ συντελέω ἐκ ὁ ἐπαρχία κατά κώμη στρατιώτης ἐξαργυρίζω , ὀγδοήκοντα χρύσινος ὑπέρ ἕκαστος στρατιώτης ὁ συντελεστής ἀπαιτέω κελεύω , οὖον πρότερος ὁ συντέλεια κουφίζω αὐτός . οὗτος ἀρχή γίγνομαι ὁ δυστυχέω τότε πρός ὀλίγος ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 4.35
Ὡς ὁ βασιλεὺς τῇ φροντίδι τοῦ πρὸς Γότθους πολέμου τὸν κατὰ Χριστιανῶν πόλεμον ἀνῆκεν . Οἱ γὰρ βάρβαροι τὴν Θρᾴκην κατειληφότες , ἐν ἀδείᾳ τὴν Ῥωμαίων καρπούμενοι χώραν , τὴν εὐτυχίαν οὐκ ἤνεγκαν : ἀλλὰ κατὰ τῶν εὐεργετησάντων χωροῦσι , καὶ πάντα τὰ περὶ Θρᾴκην ἀνέτρεπον . Ταῦτα οὕτως ἐπιγενόμενα , εἰς γνῶσιν ἐλθόντα τοῦ Οὐάλεντος , τοῦ εἰς ἐξορίαν πέμπειν τοὺς φρονοῦντας τὸ ὁμοούσιον ἀφίστατο . Ἐν θορύβῳ γὰρ γενόμενος , εὐθὺς ἐκ τῆς Ἀντιοχείας ἐπὶ τὴν Κωνσταντινούπολιν ἦλθε : διὸ καὶ ὁ κατ̓ αὐτὴν Χριστιανικὸς ἐλώφησε πόλεμος . Τότε δὴ καὶ Εὐζώϊος ὁ τῆς Ἀρειανῆς θρησκείας ἐν Ἀντιοχείᾳ προεστὼς τέλει τοῦ βίου ἐχρήσατο , κατὰ τὴν ὑπατείαν Οὐάλεντος τὸ πέμπτον , καὶ Οὐαλεντινιανοῦ νέου τὸ πρῶτον : καὶ καθίσταται εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ Δωρόθεος .
Lemmas: ὡς ὁ βασιλεύς ὁ φροντίς ὁ πρός Γότθος πόλεμος ὁ κατά Χριστιανός πόλεμος ἀνίημι . ὁ γάρ βάρβαρος ὁ Θρᾴκη καταλαμβάνω , ἐν ἄδεια ὁ Ῥωμαῖος καρπόω χώρα , ὁ εὐτυχία οὐ φέρω : ἀλλά κατά ὁ εὐεργετέω χωρέω , καί πᾶς ὁ περί Θρᾴκη ἀνατρέπω . οὗτος οὕτως ἐπιγίγνομαι , εἰς γνῶσις ἔρχομαι ὁ Οὐάλης , ὁ εἰς ἐξορία πέμπω ὁ φρονέω ὁ ὁμοούσιος ἀφίστημι . ἐν θόρυβος γάρ γίγνομαι , εὐθύς ἐκ ὁ Ἀντιόχεια ἐπί ὁ Κωνσταντινούπολις ἔρχομαι : διό καί ὁ κατά αὐτός Χριστιανικός λωφάω πόλεμος . τότε δή καί Ευζώιος ὁ ὁ αρειανός θρησκεία ἐν Ἀντιόχεια προίστημι τέλος ὁ βίος χράω , κατά ὁ ὑπατεία Οὐάλης ὁ πέμπτος , καί Οὐαλεντινιανός νέος ὁ πρῶτος : καί καθίστημι εἰς ὁ τόπος αὐτός Δωρόθεος .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 4.37
Ὡς ἀναχωρήσαντος Οὐάλεντος ἀπὸ Ἀντιοχείας , οἱ ἐν τῇ ἀνατολῇ θαρσήσαντες ὀρθόδοξοι , καὶ μάλιστα ἐν Ἀλεξανδρείᾳ , τὸν Λούκιον ἐκβαλόντες αὖθις τῷ Πέτρῳ τὰς ἐκκλησίας παραδεδώκασι , γράμμασι Δαμάσου τοῦ Ῥώμης ἐπισκόπου κατωχυρωμένῳ . Κατὰ δὲ τὸν καιρὸν τοῦτον τοῦ βασιλέως Οὐάλεντος ἐκ τῆς Ἀντιοχείας ἀναχωρήσαντος , ἀνερρώννυντο οἱ πανταχοῦ ἐλαυνόμενοι , καὶ μάλιστα οἱ κατὰ τὴν Ἀλεξάνδρειαν . Πέτρου τε ἐπανελθόντος ἀπὸ τῆς Ῥώμης μετὰ γραμμάτων Δαμάσου τοῦ Ῥώμης ἐπισκόπου βεβαιούντων τὴν τοῦ ὁμοουσίου πίστιν καὶ τὴν τοῦ Πέτρου κατάστασιν , ἀναθαρρήσας ὁ λαὸς τὸν μὲν Λούκιον ἐξελαύνουσιν , ἀντεισάγουσι δὲ τὸν Πέτρον . Ἀλλὰ Λούκιος μὲν ὡς εἶχεν ἐπὶ τὴν Κωνσταντινούπολιν ἔπλεεν : Πέτρος δὲ ὀλίγον ἐπιβιοὺς χρόνον τελευτᾷ , διάδοχον καταλιπὼν Τιμόθεον ἀδελφὸν ἑαυτοῦ .
Lemmas: ὡς ἀναχωρέω Οὐάλης ἀπό Ἀντιόχεια , ὁ ἐν ὁ ἀνατολή θαρσέω ὀρθόδοξος , καί μάλιστα ἐν Ἀλεξάνδρεια , ὁ Λούκιος ἐκβάλλω αὖθις ὁ Πέτρος ὁ ἐκκλησία παραδίδωμι , γράμμα Δάμασος ὁ Ῥώμη ἐπίσκοπος κατοχυρόω . κατά δέ ὁ καιρός οὗτος ὁ βασιλεύς Οὐάλης ἐκ ὁ Ἀντιόχεια ἀναχωρέω , ἀναρρώννυμι ὁ πανταχοῦ ἐλαύνω , καί μάλιστα ὁ κατά ὁ Ἀλεξάνδρεια . Πέτρος τε ἐπανέρχομαι ἀπό ὁ Ῥώμη μετά γράμμα Δάμασος ὁ Ῥώμη ἐπίσκοπος βεβαιόω ὁ ὁ ὁμοούσιος πίστις καί ὁ ὁ Πέτρος κατάστασις , ἀναθαρσέω ὁ λαός ὁ μέν Λούκιος ἐξελαύνω , ἀντείνω δέ ὁ Πέτρος . ἀλλά Λούκιος μέν ὡς ἔχω ἐπί ὁ Κωνσταντινούπολις πλέω : Πέτρος δέ ὀλίγος ἐπιβιόω χρόνος τελευτάω , διάδοχος καταλείπω Τιμόθεος ἀδελφός ἑαυτοῦ .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 5.1
Ὡς μετὰ τὸν θάνατον Οὐάλεντος , τῶν Γότθων ἐπελθόντων κατὰ Κωνσταντινουπόλεως , ὁ δῆμος αὐτῆς ἀντεπεξήει συμμάχους τοὺς Σαρακηνοὺς ἔχων τοὺς ὑπὸ Μαυΐας ταττομένους . Τοῦ δὴ βασιλέως Οὐάλεντος ἄδηλον ἐσχηκότος τὴν τελευτὴν , οἱ βάρβαροι πάλιν ἕως τῶν τειχῶν τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἐλθόντες τὰ περὶ αὐτὴν ἐπόρθουν προάστεια . Ἐφ̓ οἷς ὁ δῆμος ἀγανακτῶν δἰ ἑαυτῶν τοῖς βαρβάροις ἀντεπεξῄεσαν , ἕκαστος τὸ παρατυγχάνον ἀντὶ ὅπλου λαμβάνοντες . Ἐδίδου δὲ τοῖς ἐξιοῦσιν εἰς τὸν πόλεμον ἡ τοῦ βασιλέως γυνὴ Δομνίκα μισθὸν ἐκ τοῦ βασιλικοῦ ταμείου , καθὰ καὶ τοῖς στρατιώταις ἐνενόμιστο . Ἐπεβοήθουν δὲ αὐτοῖς ὀλίγοι Σαρακηνοὶ ὑπόσπονδοι , παρὰ Μαυΐας πεμφθέντες , ἧς καὶ ἀνωτέρω ἐμνημονεύσαμεν . Τοῦτον οὖν τὸν τρόπον τηνικαῦτα τοῦ δήμου ἀγωνισαμένου , πόρρω τῆς πόλεως ἀπεχώρησαν οἱ βάρβαροι .
Lemmas: ὡς μετά ὁ θάνατος Οὐάλης , ὁ Γότθος ἐπέρχομαι κατά Κωνσταντινούπολις , ὁ δῆμος αὐτός ἀντεπέξειμι σύμμαχος ὁ Σαρακηνός ἔχω ὁ ὑπό μαυια τάσσω . ὁ δή βασιλεύς Οὐάλης ἄδηλος ἔχω ὁ τελευτή , ὁ βάρβαρος πάλιν ἠώς ὁ τεῖχος ὁ Κωνσταντινούπολις ἔρχομαι ὁ περί αὐτός πορθέω προάστειον . ἐπί ὅς ὁ δῆμος ἀγανακτέω διά ἑαυτοῦ ὁ βάρβαρος ἀντεπεξέρχομαι , ἕκαστος ὁ παρατυγχάνω ἀντί ὅπλον λαμβάνω . δίδωμι δέ ὁ ἔξειμι εἰς ὁ πόλεμος ὁ ὁ βασιλεύς γυνή Δομνίκα μισθός ἐκ ὁ βασιλικός ταμεῖον , καθά καί ὁ στρατιώτης νομίζω . ἐπιβοηθέω δέ αὐτός ὀλίγος Σαρακηνός ὑπόσπονδος , παρά μαυια πέμπω , ὅς καί ἀνωτέρω μνημονεύω . οὗτος οὖν ὁ τρόπος τηνικαῦτα ὁ δῆμος ἀγωνίζομαι , πόρρω ὁ πόλις ἀποχωρέω ὁ βάρβαρος .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 5.2
Ὡς Γρατιανὸς ὁ βασιλεὺς τοὺς ὀρθοδόξους ἐπισκόπους ἐκ τῶν ἐξοριῶν ἀνακαλεσάμενος τοὺς αἱρετικοὺς τῶν ἐκκλησιῶν ἐξεδίωξε , καὶ κοινωνὸν τῆς βασιλείας Θεοδόσιον προσελάβετο . Γρατιανὸς δὲ ἅμα τῷ νέῳ Οὐαλεντινιανῷ τῆς βασιλείας ἐγκρατὴς γενόμενος , καταγνούς τε τοῦ θείου Οὐάλεντος τῆς περὶ τοὺς Χριστιανοὺς ὠμότητος , τοὺς μὲν ὑπ’ ἐκείνου ἐξορισθέντας ἀνεκάλει : νόμῳ τε ἐθέσπισε , μετὰ ἀδείας ἑκάστην τῶν θρησκειῶν ἀδιορίστως ἐν τοῖς εὐκτηρίοις συνάγεσθαι : μόνους δὲ τῶν ἐκκλησιῶν εἴργειν Εὐνομιανοὺς , Φωτινιανοὺς , καὶ Μανιχαίους . Συνεωρακὼς δὲ κάμνουσαν τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν , καὶ τὰ βαρβάρων ἐπικρατοῦντα , καὶ ὅτι δεῖται τὰ δημόσια γενναίου ἀνδρὸς , κοινωνὸν προσλαμβάνει τῆς βασιλείας Θεοδόσιον , ἄνδρα ἐκ τῶν εὐπατριδῶν τῆς Ἱσπανίας καταγόμενον , πολλά τε κατὰ τοὺς πολέμους ἀγωνισάμενον , καὶ διὰ τοῦτο ἄξιον τῆς βασιλείας ἤδη πάλαι καὶ πρὸ τῆς Γρατιανοῦ χειροτονίας ὑπὸ πάντων κριθέντα . Ἀναγορεύσας οὖν αὐτὸν ἐν τῷ Σιρμίῳ , πόλις δὲ Ἰλλυριῶν αὕτη , ἐν ὑπατείᾳ Αὐσονίου καὶ Ὀλυβρίου , τῇ ἑκκαιδεκάτῃ τοῦ Ἰαννουαρίου μηνὸς , μερίζεται αὐτῷ τοὺς κατὰ βαρβάρων ἀγῶνας .
Lemmas: ὡς Γρατιανός ὁ βασιλεύς ὁ ὀρθόδοξος ἐπίσκοπος ἐκ ὁ εξορία ἀνακαλέω ὁ αἱρετικός ὁ ἐκκλησία ἐκδιώκω , καί κοινωνός ὁ βασίλεια Θεοδόσιος προσλαμβάνω . Γρατιανός δέ ἅμα ὁ νέος Οὐαλεντινιανός ὁ βασίλεια ἐγκρατής γίγνομαι , καταγιγνώσκω τε ὁ θεῖον Οὐάλης ὁ περί ὁ Χριστιανός ὠμότης , ὁ μέν ὑπό ἐκεῖνος ἐξορίζω ἀνακαλέω : νόμος τε θεσπίζω , μετά ἄδεια ἕκαστος ὁ θρησκεία ἀδιορίστως ἐν ὁ εὐκτήριον συνάγω : μόνος δέ ὁ ἐκκλησία εἴργω Εὐνομιανός , Φωτινιανοὺς , καί Μανιχαῖος . συνοράω δέ κάμνω ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή , καί ὁ βάρβαρος ἐπικρατέω , καί ὅτι δήω ὁ δημόσιος γενναῖος ἀνήρ , κοινωνός προσλαμβάνω ὁ βασίλεια Θεοδόσιος , ἀνήρ ἐκ ὁ εὐπατρίδης ὁ Ἱσπανία κατάγω , πολύς τε κατά ὁ πόλεμος ἀγωνίζομαι , καί διά οὗτος ἄξιος ὁ βασίλεια ἤδη πάλαι καί πρό ὁ Γρατιανός χειροτονία ὑπό πᾶς κρίνω . ἀναγορεύω οὖν αὐτός ἐν ὁ Σίρμιον , πόλις δέ Ἰλλυριός οὗτος , ἐν ὑπατεία Αὐσόνιος καί Ὀλυβρίος , ὁ ἑκκαιδέκατος ὁ Ἰαννουάριος μείς , μερίζω αὐτός ὁ κατά βάρβαρος ἀγών .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 5.3
Τίνες ἐπίσκοποι τῶν μεγάλων ἐκκλησιῶν τηνικαῦτα τὴν προστασίαν εἶχον . Κατὰ δὲ τὸν χρόνον τοῦτον , τῆς μὲν ἐν Ῥώμῃ ἐκκλησίας Δάμασος προΐστατο διαδεδεγμένος Λιβέριον : τῆς δὲ Ἱεροσολύμων ἔτι Κύριλλος ἐκράτει : ἡ δὲ ἐν Ἀντιοχείᾳ , ὡς ἔφημεν , τριχῆ διῄρητο . Τῶν μὲν γὰρ ἐκκλησιῶν Δωρόθεος ὁ Ἀρειανὸς μετὰ Εὐζώϊον ἐγκρατὴς ἐγένετο : τῶν δὲ ἄλλων οἱ μὲν ὑπὸ Παυλίνῳ , οἱ δὲ ὑπὸ Μελιτίῳ τῆς ἐξορίας ἀνακληθέντι ἐτάττοντο . Καὶ τῶν κατὰ Ἀλεξάνδρειαν δὲ , Ἀρειανῶν μὲν Λούκιος καὶ ἐν φυγῇ διάγων : τῆς δὲ ὁμοουσίου πίστεως Τιμόθεος μετὰ Πέτρον προΐστατο . Ἐν δὲ Κωνσταντινουπόλει τῶν μὲν ἐκκλησιῶν Δημόφιλος ἦν ἐγκρατὴς , ὁ μετὰ Εὐδόξιον τῆς Ἀρειανῆς προεστὼς θρησκείας : οἱ δὲ τοῦτον ἐκτρεπόμενοι καθ̓ ἑαυτοὺς τὰς συναγωγὰς ἐποιοῦντο .
Lemmas: τίνω ἐπίσκοπος ὁ μέγας ἐκκλησία τηνικαῦτα ὁ προστασία ἔχω . κατά δέ ὁ χρόνος οὗτος , ὁ μέν ἐν Ῥώμη ἐκκλησία Δάμασος προΐστημι διαδέχομαι Λιβέριος : ὁ δέ Ἱερουσαλήμ ἔτι Κύριλλος κρατέω : ὁ δέ ἐν Ἀντιόχεια , ὡς φημί , τριχῆ διαιρέω . ὁ μέν γάρ ἐκκλησία Δωρόθεος ὁ Ἀρειανός μετά Εὔζωος ἐγκρατής γίγνομαι : ὁ δέ ἄλλος ὁ μέν ὑπό Παυλῖνος , ὁ δέ ὑπό Μελίτιον ὁ ἐξορία ἀνακαλέω τάσσω . καί ὁ κατά Ἀλεξάνδρεια δέ , Ἀρειανός μέν Λούκιος καί ἐν φυγή Διάγων : ὁ δέ ὁμοούσιος πίστις Τιμόθεος μετά Πέτρος προΐστημι . ἐν δέ Κωνσταντινούπολις ὁ μέν ἐκκλησία Δημόφιλος εἰμί ἐγκρατής , ὁ μετά Εὐδόξιος ὁ αρειανός προίστημι θρησκεία : ὁ δέ οὗτος ἐκτρέπω κατά ἑαυτοῦ ὁ συναγωγή ποιέω .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 5.4
Ὡς Μακεδονιανοὶ οἱ πρότερον πρὸς τὸν Ῥώμης Δάμασον περὶ τοῦ ὁμοουσίου διαπρεσβευσάμενοι αὖθις τῇ προτέρᾳ πλάνῃ ὑπήχθησαν . Μακεδονιανοὶ δὲ μετὰ τὴν πρὸς Λιβέριον πρεσβείαν ἀδιάφορον ἕως τινὸς χρόνου τὴν κοινωνίαν ἐποιοῦντο , κατὰ τὰς ἐκκλησίας τὰς ἐν ἑκάστῃ πόλει ἀλλήλοις ἐπιμιγνύμενοι αὐτοί τε καὶ οἱ ἐξ ἀρχῆς τὸν ὅρον τῆς ἐν Νικαίᾳ στέρξαντες πίστεως . Ἐπειδὴ δὲ ὁ Γρατιανοῦ τοῦ βασιλέως νόμος ἄδειαν ταῖς θρησκείαις παρεῖχε , διακριθῆναι πάλιν ἐσπούδασαν . Συναχθέντες δὲ ἐν Ἀντιοχείᾳ τῆς Συρίας αὖθις ἐδογμάτισαν ἐκτρέπεσθαι τὴν τοῦ ὁμοουσίου φωνὴν , καὶ τοῖς ἀσπαζομένοις τὴν ἐν Νικαίᾳ πίστιν μηδαμῶς ἐπιμίγνυσθαι . Ἀλλ̓ οὐκ ἀπώναντο τοῦ ἐπιχειρήματος : καταγνόντες γὰρ αὐτῶν οἱ πλείους , ὡς ἄλλοτε ἄλλα δογματιζόντων , ἀπέστησάν τε αὐτῶν καὶ τοῖς τὸ ὁμοούσιον φρονοῦσι βεβαίως ἡνώθησαν .
Lemmas: ὡς Μακεδονιανός ὁ πρότερος πρός ὁ Ῥώμη Δάμασος περί ὁ ὁμοούσιος διαπρεσβεύομαι αὖθις ὁ πρότερος πλάνη ὑπάγω . Μακεδονιανός δέ μετά ὁ πρός Λιβέριος πρεσβεία ἀδιάφορος ἠώς τις χρόνος ὁ κοινωνία ποιέω , κατά ὁ ἐκκλησία ὁ ἐν ἕκαστος πόλις ἀλλήλων ἐπιμίγνυμι αὐτός τε καί ὁ ἐκ ἀρχή ὁ ὅρος ὁ ἐν Νίκαια στέργω πίστις . ἐπεί δέ ὁ Γρατιανός ὁ βασιλεύς νόμος ἄδεια ὁ θρησκεία παρέχω , διακρίνω πάλιν σπουδάζω . συνάγω δέ ἐν Ἀντιόχεια ὁ Συρία αὖθις δογματίζω ἐκτρέπω ὁ ὁ ὁμοούσιος φωνή , καί ὁ ἀσπάζομαι ὁ ἐν Νίκαια πίστις μηδαμῶς ἐπιμείγνυμι . ἀλλά οὐ ἀπονίναμαι ὁ ἐπιχείρημα : καταγιγνώσκω γάρ αὐτός ὁ πλείων , ὡς ἄλλοτε ἄλλος δογματίζω , ἀφίστημι τε αὐτός καί ὁ ὁ ὁμοούσιος φρονέω βεβαίως ἑνόω .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 5.5
Περὶ τῶν ἐν Ἀντιοχείᾳ διὰ Παυλῖνον καὶ Μελίτιον τηνικαῦτα συμβάντων . Τότε δὴ καὶ τὰ κατὰ Ἀντιόχειαν τὴν ἐν Συρίᾳ διὰ Μελίτιον φιλονεικίαν ἔσχεν τοιάνδε . Φθάσαντες εἴπομεν , ὅτι Παυλῖνος ὁ τῆς Ἀντιοχείας ἐπίσκοπος δἰ ὑπερβάλλουσαν εὐλάβειαν εἰς ἐξορίαν οὐκ ἐπέμπετο . Μελίτιος δὲ μετὰ τὴν ὑπὸ Ἰουλιανοῦ ἀνάκλησιν , πάλιν ὑπὸ Οὐάλεντος ἐξορισθεὶς , ὕστερον ἐπὶ Γρατιανοῦ ἀνεκλήθη : ἐλθών τε εἰς Ἀντιόχειαν , κατέλαβε Παυλῖνον ἤδη γηραιὸν ὄντα . Εὐθὺς οὖν πάντες οἱ αὐτῷ προσκείμενοι σπουδὴν ἐτίθεντο σύνθρονον γενέσθαι Παυλίνῳ τὸν Μελίτιον . Τοῦ δὲ Παυλίνου λέγοντος , παρὰ κανόνας εἶναι σύνθρονον λαβεῖν τὸν ὑπὸ Ἀρειανῶν χειροτονηθέντα , ἐκβιάζεται ὁ λαός : καὶ ἐν μιᾷ τῶν πρὸ τῆς πόλεως ἐκκλησιῶν παρασκευάζουσιν ἐνθρονισθῆναι αὐτόν . Τούτου γενομένου , πολλὴ φιλονεικία κεκίνητο : μετὰ δὲ ταῦτα εἰς ὁμόνοιαν ἦλθον οἱ λαοὶ ἐπὶ τοιαύταις συνθήκαις . Συναγαγόντες τοὺς ὑποψήφους εἰς ἐπισκοπὴν , εὑρίσκουσι τοὺς πάντας τὸν ἀριθμὸν ἓξ , ἐν οἶς ἦν καὶ Φλαβιανός : ὅρκῳ τε τούτους ἠσφαλίσαντο , τὸ μηδένα παρελθεῖν εἰς τὴν ἐπισκοπὴν , ἑνὸς τῶν ἐπισκόπων προτελευτήσαντος , ἀλλὰ συγχωρεῖν τὸν ὑπολειφθέντα κατέχειν τοῦ προαπελθόντος τὸν θρόνον . Οὕτω δοθέντων τῶν ὅρκων , ὁ λαὸς εἶχεν ὁμόνοιαν καὶ οὐκέτι πρὸς ἀλλήλους διεκρίνοντο : οἱ δὲ Λουκίφερος διὰ τοῦτο διεκρίθησαν , ὅτι Μελίτιος ὑπὸ τῶν Ἀρειανῶν χειροτονηθεὶς εἰς τὴν ἐπισκοπὴν ἐδέχθη . Ἐν τοιαύτῃ καταστάσει τῶν ἐν Ἀντιοχείᾳ καθεστώτων , ἐδέησε τὸν Μελίτιον ἐλθεῖν ἐπὶ τὴν Κωνσταντινούπολιν .
Lemmas: περι ὁ ἐν Ἀντιόχεια διά Παυλῖνος καί Μελίτιον τηνικαῦτα συμβαίνω . τότε δή καί ὁ κατά Ἀντιόχεια ὁ ἐν Συρία διά Μελίτιον φιλονεικία ἔχω τοιόσδε . φθάνω εἶπον , ὅτι Παυλῖνος ὁ ὁ Ἀντιόχεια ἐπίσκοπος διά ὑπερβάλλω εὐλάβεια εἰς ἐξορία οὐ πέμπω . Μελίτιος δέ μετά ὁ ὑπό Ἰουλιανός ἀνάκλησις , πάλιν ὑπό Οὐάλης ἐξορίζω , ὕστερος ἐπί Γρατιανός ἀνακαλέω : ἔρχομαι τε εἰς Ἀντιόχεια , καταλαμβάνω Παυλῖνος ἤδη γηραιός εἰμί . εὐθύς οὖν πᾶς ὁ αὐτός πρόσκειμαι σπουδή τίθημι σύνθρονος γίγνομαι Παυλῖνος ὁ Μελίτιον . ὁ δέ Παυλῖνος λέγω , παρά κανών εἰμί σύνθρονος λαμβάνω ὁ ὑπό Ἀρειανός χειροτονέω , ἐκβιάζω ὁ λαός : καί ἐν εἷς ὁ πρό ὁ πόλις ἐκκλησία παρασκευάζω ἐνθρονίζω αὐτός . οὗτος γίγνομαι , πολύς φιλονικία κινέω : μετά δέ οὗτος εἰς ὁμόνοια ἔρχομαι ὁ λαός ἐπί τοιοῦτος συνθήκη . συνάγω ὁ ὑπόψηφος εἰς ἐπισκοπή , εὑρίσκω ὁ πᾶς ὁ ἀριθμός ἓξ , ἐν οἶς εἰμί καί Φλαβιανός : Ὅρκος τε οὗτος ἀσφαλίζω , ὁ μηδείς παρέρχομαι εἰς ὁ ἐπισκοπή , εἷς ὁ ἐπίσκοπος προτελευτάω , ἀλλά συγχωρέω ὁ ὑπολείπω καταχέω ὁ προαπέρχομαι ὁ θρόνος . οὕτως δίδωμι ὁ Ὅρκος , ὁ λαός ἔχω ὁμόνοια καί οὐκέτι πρός ἀλλήλων διακρίνω : ὁ δέ Λουκιφέρος διά οὗτος διακρίνω , ὅτι Μελίτιος ὑπό ὁ Ἀρειανός χειροτονέω εἰς ὁ ἐπισκοπή δέχομαι . ἐν τοιοῦτος κατάστασις ὁ ἐν Ἀντιόχεια καθίστημι , δήω ὁ Μελίτιον ἔρχομαι ἐπί ὁ Κωνσταντινούπολις .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 5.6
Ὡς Γρηγόριος ὁ Ναζιανζοῦ κοινῷ δόγματι τῶν ὀρθοδόξων τὴν προστασίαν τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει ἐκκλησίας ἀναδέδεκται , καθ̓ ὃν καιρὸν καὶ Θεοδόσιος ὁ βασιλεὺς μετὰ τὴν κατὰ τῶν βαρβάρων νίκην ἐν Θεσσαλονίκῃ νοσήσας ὑπὸ Ἀσχολίου τοῦ ἐπισκόπου βαπτίζεται . Ὅτε κοινῷ δόγματι πολλῶν ἐπισκόπων Γρηγόριος ἀπὸ τῆς Ναζιανζοῦ πρὸς τὴν Κωνσταντινουπόλεως ἐπισκοπὴν μετετίθετο . Τοῦτο μὲν οὕτως ἐγένετο . Ὑπὸ δὲ τὸν αὐτὸν χρόνον οἱ βασιλεῖς Γρατιανὸς καὶ Θεοδόσιος κατὰ βαρβάρων ᾔραντο νίκας : καὶ Γρατιανὸς μὲν εὐθὺς ἐπὶ τὰς Γαλλίας ἐχώρει , Ἀλαμανῶν κατατρεχόντων τὴν ἐκεῖ χώραν : Θεοδόσιος δὲ μετὰ τὰ τρόπαια ἐπὶ τὴν Κωνσταντινούπολιν σπεύδων τὴν Θεσσαλονίκην καταλαμβάνει . Ἐκεῖ τε ἀρρωστίᾳ περιπεσὼν ἀξιωθῆναι τοῦ Χριστιανικοῦ βαπτίσματος ἐπεθύμησεν , ἄνωθεν μὲν ἐκ προγόνων Χριστιανὸς ὑπάρχων , καὶ τῇ τοῦ ὁμοουσίου πίστει προσκείμενος . Τὸ δὲ βαπτισθῆναι διὰ τὴν ἀρρωστίαν σπεύσας , ἐπιζητήσας τε τὸν Θεσσαλονικέων ἐπίσκοπον , ἠρώτησε πρότερον ποίαν πίστιν ἠσπάζετο . Τοῦ δὲ εἰπόντος , ὡς οὐ παρῆλθεν ἡ Ἀρειανῶν δόξα κατὰ τὰ Ἰλλυριῶν ἔθνη , οὐδὲ ἴσχυσε συναρπάσαι ἡ παῤ ἐκείνου γεγενημένη καινοτομία τὰς τῇδε ἐκκλησίας , ἀλλὰ μένουσι φυλάσσοντες ἀσάλευτον τὴν ἄνωθεν μὲν καὶ ἐξ ἀρχῆς ἐκ τῶν ἀποστόλων παραδοθεῖσαν πίστιν , ἐν δὲ τῇ κατὰ Νίκαιαν συνόδῳ βεβαιωθεῖσαν , ὁ βασιλεὺς ἀσμενέστατα ὑπὸ Ἀσχολίου τοῦ ἐπισκόπου βαπτίζεται . Ἀναρρωσθεὶς οὖν ἐκ τῆς νόσου μετ̓ οὐ πολλὰς τὰς ἡμέρας ἐπὶ τὴν Κωνσταντινούπολιν ἔρχεται , περὶ τὴν τετάρτην καὶ εἰκάδα τοῦ Νοεμβρίου μηνὸς , ἐν ὑπατείᾳ Γρατιανοῦ τὸ πέμπτον καὶ αὐτοῦ Θεοδοσίου τὸ πρῶτον .
Lemmas: ὡς Γρηγόριος ὁ Ναζιανζός κοινός δόγμα ὁ ὀρθόδοξος ὁ προστασία ὁ ἐν Κωνσταντινούπολις ἐκκλησία ἀναδέχομαι , κατά ὅς καιρός καί Θεοδόσιος ὁ βασιλεύς μετά ὁ κατά ὁ βάρβαρος Νίκη ἐν Θεσσαλονίκη νοσέω ὑπό Ἀσχόλιος ὁ ἐπίσκοπος βαπτίζω . ὅτε κοινός δόγμα πολύς ἐπίσκοπος Γρηγόριος ἀπό ὁ Ναζιανζός πρός ὁ Κωνσταντινούπολις ἐπισκοπή μετατίθημι . οὗτος μέν οὕτως γίγνομαι . ὑπό δέ ὁ αὐτός χρόνος ὁ βασιλεύς Γρατιανός καί Θεοδόσιος κατά βάρβαρος ἔραμαι Νίκη : καί Γρατιανός μέν εὐθύς ἐπί ὁ Γαλλία χωρέω , Ἀλαμανή κατατρέχω ὁ ἐκεῖ χώρα : Θεοδόσιος δέ μετά ὁ τρόπαιον ἐπί ὁ Κωνσταντινούπολις σπεύδω ὁ Θεσσαλονίκη καταλαμβάνω . ἐκεῖ τε ἀρρωστία περιπίπτω ἀξιόω ὁ Χριστιανικός βάπτισμα ἐπιθυμέω , ἄνωθεν μέν ἐκ πρόγονος Χριστιανός ὑπάρχω , καί ὁ ὁ ὁμοούσιος πίστις πρόσκειμαι . ὁ δέ βαπτίζω διά ὁ ἀρρωστία σπεύδω , ἐπιζητέω τε ὁ Θεσσαλονικεύς ἐπίσκοπος , ἐρωτάω πρότερος ποῖος πίστις ἀσπάζομαι . ὁ δέ εἶπον , ὡς οὖον παρέρχομαι ὁ Ἀρειανός δόξα κατά ὁ Ἰλλυριός ἔθνος , οὐδέ ἰσχύω συναρπάζω ὁ παρά ἐκεῖνος γίγνομαι καινοτομία ὁ ὅδε ἐκκλησία , ἀλλά μένω φυλάσσω ἀσάλευτος ὁ ἄνωθεν μέν καί ἐκ ἀρχή ἐκ ὁ ἀπόστολος παραδίδωμι πίστις , ἐν δέ ὁ κατά Νίκαια σύνοδος βεβαιόω , ὁ βασιλεύς ἀσμενής ὑπό Ἀσχόλιος ὁ ἐπίσκοπος βαπτίζω . ἀναρρώννυμι οὖν ἐκ ὁ νόσος μετά οὖον πολύς ὁ ἡμέρα ἐπί ὁ Κωνσταντινούπολις ἔρχομαι , περί ὁ τέταρτος καί εἰκάς ὁ Νοέμβριος μείς , ἐν ὑπατεία Γρατιανός ὁ πέμπτος καί αὐτός Θεοδόσιος ὁ πρῶτος .