socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 2.19
Περὶ τῆς μακροστίχου ἐκθέσεως . Τριετοῦς δὲ ἐν τῷ μέσῳ διαδραμόντος χρόνου , αὖθις οἱ ἀνατολικοὶ ἐπίσκοποι συνέδριον ποιησάμενοι , καὶ ἑτέραν πίστιν συντάξαντες , τοῖς ἐν Ἰταλίᾳ ἀποστέλλουσι δἰ Εὐδοξίου τοῦ τότε ἐπισκόπου Γερμανικείας καὶ Μαρτυρίου καὶ Μακεδονίου , ὃς Μοψουεστίας τῆς ἐν Κιλικίᾳ ἐπίσκοπος ἦν . Ἡ δὲ πίστις διὰ μακροτέρων γραφεῖσα , προσθήκας τε πλείστας παρὰ τὰ προλαβόντα περιέχουσα , ἐν τούτοις ἐξετέθη τοῖς ῥήμασι : Πιστεύομεν εἰς ἕνα Θεὸν Πατέρα παντοκράτορα , κτίστην καὶ ποιητὴν τῶν πάντων , ἐξ οὗ πᾶσα πατριὰ ἐν οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ γῆς ὀνομάζεται . Καὶ εἰς τὸν μονογενῆ αὐτοῦ Υἱὸν Ἰησοῦν Χριστὸν τὸν Κύριον ἡμῶν , τὸν πρὸ πάντων τῶν αἰώνων γεννηθέντα ἐκ τοῦ Πατρὸς , Θεὸν ἐκ Θεοῦ , φῶς ἐκ φωτὸς , δἰ οὗ ἐγένετο τὰ πάντα τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ ἀόρατα , λόγον ὄντα , καὶ σοφίαν , καὶ δύναμιν , καὶ ζωὴν , καὶ φῶς ἀληθιν̔??ʼν , τὸν ἐπ’ ἐσχάτου τῶν ἡμερῶν δἰ ἡμᾶς ἐνανθρωπήσαντα , καὶ γεννηθέντα ἐκ τῆς ἁγίας παρθένου , τὸν σταυρωθέντα , καὶ ἀποθανόντα , καὶ ταφέντα , καὶ ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ , καὶ ἀναληφθέντα εἰς οὐρανὸν , καὶ καθεσθέντα ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρὸς , ἐρχόμενον ἐπὶ συντελείᾳ τῶν αἰώνων κρῖναι ζῶντας καὶ νεκροὺς καὶ ἀποδοῦναι ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ , οὗ ἡ βασιλεία ἀκατάπαυστος οὖσα διαμένει εἰς ἀπείρους αἰώνας : καθέζεται γὰρ ἐν δεξιᾷ τοῦ Πατρὸς , οὐ μόνον ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ , ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ μέλλοντι . Πιστεύομεν δὲ καὶ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον , τουτέστιν εἰς τὸν Παράκλητον : ὅπερ ἐπαγγειλάμενος τοῖς ἀποστόλοις , μετὰ τὴν εἰς οὐρανὸν ἄνοδον ἀπέστειλε διδάξαι καὶ ὑπομνῆσαι αὐτοὺς πάντα , δἰ οὗ καὶ ἁγιάζονται αἱ τῶν εἰλικρινῶς εἰς αὐτὸν πιστευόντων ψυχαί . Τοὺς δὲ λέγοντας ἐξ οὐκ ὄντων τὸν Υἱὸν , ἤ ἐξ ἑτέρας ὑποστάσεως , καὶ μὴ ἐκ τοῦ θεοῦ , καὶ ὅτι ἦν ποτε χρόνος ἢ αἰὼν ὅτε μὴ ἦν , ἀλλοτρίους οἶδεν ἡ ἁγία καθολικὴ ἐκκλησία . Ὁμοίως καὶ τοὺς λέγοντας τρεῖς εἶναι Θεοὺς , ἢ τὸν Χριστὸν μὴ εἶναι Θεὸν πρὸ τῶν αἰώνων , μήτε Χριστὸν , μήτε Υἱὸν Θεοῦ εἶναι αὐτὸν , ἢ τὸν αὐτὸν εἶναι Πατέρα καὶ Υἱὸν καὶ Ἅγιον Πνεῦμα , καὶ ἀγέννητον τὸν Υἱὸν , ἢ ὅτι οὐ βουλήσει οὐδὲ θελήσει ἐγέννησεν ὁ Πατὴρ τὸν Υἱὸν , ἀναθεματίζει ἡ ἁγία καὶ καθολικὴ ἐκκλησία . Οὔτε γὰρ ἐξ οὐκ ὄντων λέγειν τὸν Υἱὸν ἀσφαλὲς , ἐπεὶ μηδαμοῦ τοῦτο τῶν θεοπνεύστων γραφῶν ἐμφέρεται περὶ αὐτοῦ : οὔτε μὴν ἐξ ἑτέρας ὑποστάσεως παρὰ τὸν Πατέρα προϋποκειμένης , ἀλλ̓ ἐκ μόνου τοῦ Θεοῦ γνησίως αὐτὸν γεγεννῆσθαι διδασκόμεθα : ἓν γὰρ τὸ ἀγέννητον καὶ ἄναρχον , τὸν Χριστοῦ Πατέρα , ὁ θεῖος διδάσκει λόγος . Ἀλλ̓ οὐδὲ τὸ ἦν ποτε ὅτε οὖκ ἦν ἐξ ἀγράφων ἐπισφαλῶς λέγοντας , χρονικὸν διάστημα προενθυμητέον αὐτοῦ , ἀλλ̓ ἢ μόνον τὸν ἀχρόνως αὐτὸν γεγεννηκότα Θεόν : καὶ χρόνοι γὰρ καὶ αἰῶνες γεγόνασι δἰ αὐτοῦ . Οὔτε μὴν συνάναρχον , οὔτε συναγέννητον τὸν Υἱὸν τῷ Πατρὶ εἶναι , νομιστέον : συνανάρχου γὰρ καὶ συναγεννήτου οὐδεὶς κυρίως πατὴρ ἢ υἱὸς λεχθήσεται : ἀλλὰ τὸν μὲν Πατέρα μόνον ἄναρχον ὄντα καὶ ἀνέφικτον γεγεννηκέναι ἀνεφίκτως καὶ πᾶσιν ἀκαταλήπτως οἴδαμεν : τὸν δὲ Υἱὸν γεγεννῆσθαι πρὸ τῶν αἰώνων , καὶ μηκέτι ὁμοίως τῷ Πατρὶ ἀγέννητον εἶναι καὶ αὐτὸν , ἀλλ̓ ἀρχὴν ἔχειν τὸν γεννήσαντα Πατέρα : κεφαλὴ γὰρ Χριστοῦ , ὁ Θεός . Οὔτε μὴν τρία ὁμολογοῦντες πράγματα , καὶ τρία πρόσωπα , τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος κατὰ τὰς γραφὰς , τρεῖς διὰ τοῦτο τοὺς Θεοὺς ποιοῦμεν . Ἐπειδὴ τὸν αὐτοτελῆ καὶ ἀγέννητον ἄναρχόν τε καὶ ἀόρατον Θεὸν , ἕνα μόνον οἴδαμεν τὸν Θεὸν , καὶ Πατέρα τοῦ μονογενοῦς , τὸν μόνον μὲν ἐξ ἑαυτοῦ τὸ εἶναι ἔχοντα , μόνον δὲ τοῖς ἄλλοις πᾶσιν ἀφθόνως τὸ εἶναι παρεχόμενον . Οὔτε μὴν ἕνα Θεὸν μόνον λέγοντες εἶναι τὸν τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ Πατέρα , τὸν μόνον ἀγέννητον , διὰ τοῦτο ἀρνούμεθα τὸν Χριστὸν Θεὸν εἶναι προαιώνιον : ὁποῖοι εἰσὶν οἱ ἀπὸ Παύλου τοῦ Σαμοσατέως , ὕστερον αὐτὸν μετὰ τὴν ἐνανθρώπησιν ἐκ προκοπῆς τεθεοποιῆσθαι λέγοντες , τῷ τὴν φύσιν ψιλὸν ἄνθρωπον γεγονέναι . Οἴδαμεν γὰρ καὶ αὐτὸν , εἰ καὶ ὑποτέτακται τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Θεῷ ἀλλ̓ ὅμως γεννηθέντα ἐκ τοῦ Θεοῦ , Θεὸν κατὰ φύσιν τέλειον εἶναι καὶ ἀληθῆ , καὶ μὴ ἐξ ἀνθρώπων μετὰ ταῦτα Θεὸν , ἀλλ̓ ἐκ Θεοῦ ἐνανθρωπῆσαι δἰ ἡμᾶς , καὶ μηδὲ πώποτε ἀπολωλεκότα τὸ εἶναι Θεόν . Βδελυσσόμεθα δὲ πρὸς τούτοις καὶ ἀναθεματίζομεν καὶ τοὺς λόγον μὲν μόνον αὐτὸν τοῦ Θεοῦ ψιλὸν καὶ ἀνύπαρκτον ἐπιπλάστως καλοῦντας , ἐν ἑτέρῳ τὸ εἶναι ἔχοντα , νῦν μὲν ὡς τὸν προφορικὸν λεγόμενον ὑπό τινων , νῦν δὲ ὡς τὸν ἐνδιάθετον , Χριστὸν δὲ αὐτὸν καὶ Υἱὸν τοῦ Θεοῦ , καὶ μεσίτην , καὶ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ , μὴ εἶναι πρὸ αἰώνων θέλοντας , ἀλλ̓ ἔκτοτε Χριστὸν αὐτὸν γεγονέναι καὶ Υἱὸν τοῦ Θεοῦ ἐξ οὗ τὴν ἡμετέραν ἐκ τῆς παρθένου σάρκα ἀνείληφε , πρὸ τετρακοσίων ὅλων ἐτῶν : ἔκτοτε γὰρ τὸν Χριστὸν ἀρχὴν βασιλείας ἐσχηκέναι θέλουσι , καὶ τέλος ἕξειν αὐτὴν μετὰ τὴν συντέλειαν καὶ κρίσιν . Τοιοῦτοι δέ εἰσιν οἱ ἀπὸ Μαρκέλλου καὶ φωτεινοῦ , τῶν Ἀγκυρογαλατῶν : οἳ τὴν προαιώνιον ὕπαρξίν τε καὶ θεότητα τοῦ Χριστοῦ καὶ τὴν ἀτελεύτητον αὐτοῦ βασιλείαν ὁμοίως Ἰουδαίοις ἀθετοῦσιν , ἐπὶ προφάσει τοῦ συνίστασθαι δοκεῖν τὴν μοναρχίαν . Ἴσμεν γὰρ αὐτὸν ἡμεῖς οὐχ ἁπλῶς λόγον προφορικὸν ἢ ἐνδιάθετον τοῦ Θεοῦ , ἀλλὰ ζῶντα Θεὸν Λόγον , καθ̓ ἑαυτὸν ὑπάρχοντα καὶ Υἱὸν Θεοῦ καὶ Χριστὸν , καὶ οὐ προγνωστικῶς συνόντα καὶ συνδιατρίβοντα πρὸ αἰώνων τῷ ἑαυτοῦ Πατρὶ , καὶ πρὸς πᾶσαν διακονησάμενον αὐτῷ τὴν δημιουργίαν , εἴτε τῶν ὁρατῶν , εἴτε τῶν ἀοράτων : ἀλλ̓ ἐνυπόστατον Λόγον ὄντα τοῦ Πατρὸς , καὶ Θεὸν ἐκ Θεοῦ . Οὗτος γάρ ἐστι πρὸς ὃν εἶπεν ὁ Πατὴρ , ὅτι ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ̓ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ̓ ὁμοίωσιν : ὃς καὶ τοῖς πατράσιν αὐτοπροσώπως ὤφθη δεδωκὼς τὸν νόμον , καὶ λαλήσας διὰ τῶν προφητῶν , καὶ τὰ τελευταῖα ἐνανθρωπήσας , καὶ τὸν ἑαυτοῦ Πατέρα πᾶσιν ἀνθρώποις φανερώσας , καὶ βασιλεύων εἰς τοὺς ἀτελευτήτους αἰῶνας , οὐδὲν γὰρ πρόσφατον ὁ Χριστὸς προσείληφεν ἀξίωμα : ἀλλ̓ ἄνωθεν τέλειον αὐτὸν , καὶ τῷ Πατρὶ κατὰ πάντα ὅμοιον πεπιστεύκαμεν . Καὶ τοὺς λέγοντας δὲ τὸν αὐτὸν εἶναι Πατέρα καὶ Υἱὸν καὶ Ἅγιον Πνεῦμα , καθ̓ ἑνὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ πράγματός τε καὶ προσώπου τὰ τρία ὀνόματα ἀσεβῶς ἐκλαμβάνοντας , εἰκότως ἀποκηρύσσομεν τῆς ἐκκλησίας , ὅτι τὸν ἀχώρητον καὶ ἀπαθῆ Πατέρα χωρητὸν ἄμα καὶ παθητὸν διὰ τῆς ἐνανθρωπήσεως ὑποτίθενται . Τοιοῦτοι γάρ εἰσιν οἱ Πατροπασιανοὶ παρὰ Ῥωμαίοις , Σαβελλιανοὶ δὲ παῤ ἡμῖν λεγόμενοι . Οἴδαμεν γὰρ ἡμεῖς , τὸν μὲν ἀποστείλαντα Πατέρα ἐν τῷ οἰκείῳ τῆς ἀναλλοιώτου θεότητος ἤθει μεμενηκέναι : τὸν δὲ ἀποσταλέντα Χριστὸν τὴν τῆς ἐνανθρωπήσεως οἰκονομίαν πεπληρωκέναι . Ὁμοίως δὲ καὶ τοὺς οὐ βουλήσει οὐδὲ θελήσει γεγεννῆσθαι τὸν Χριστὸν εἰρηκότας ἀνευλαβῶς , ἀνάγκην δὲ δηλονότι ἀβούλητον οὖσαν καὶ ἀπροαίρετον περιτεθεικότας τῷ Θεῷ ἴνα ἄκων γεννήσῃ τὸν Υἱὸν , δυσσεβεστάτους καὶ τῆς ἀληθείας ξένους ἐπιγινώσκομεν : ὅτι τε παρὰ τὰς κοινὰς ἐννοίας περὶ Θεοῦ , καὶ δὴ παρὰ τὸ βούλημα τῆς θεοπνεύστου γραφῆς , τοιαῦτα τετολμήκασι περὶ αὐτοῦ διορίσασθαι . Αὐτοκράτορα γὰρ ἡμεῖς τὸν Θεὸν καὶ Κύριον αὐτὸν ἑαυτοῦ εἰδότες , ἑκουσίως αὐτὸν καὶ θέλοντα τὸν Υἱὸν γεγεννηκέναι , εὐσεβῶς ὑπειλήφαμεν : πιστεύοντες δὲ ἐμφόβως καὶ τὸ περὶ αὐτοῦ λεγόμενον , Κύριος ἔκτισέ με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ , οὐχ ὁμοίως αὐτὸν τοῖς δἰ αὐτοῦ γενομένοις κτίσμασιν ἣ ποιήμασι γεγενῆσθαι νοοῦμεν . Ἀσεβὲς γὰρ , καὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς πίστεως ἀλλότριον , τὸ τὸν κτίστην τοῖς δἰ αὐτοῦ ἐκτισμένοις δημιουργήμασι παραβάλλειν , καὶ τὸν αὐτὸν τῆς γενέσεως τοῖς ἀλλοτρίοις τρόπον ʽ??ʼχειν καὶ αὐτὸν νομίζειν . Μόνον γὰρ καὶ μόνως τὸν μονογενῆ Υἱὸν γνησίως τε καὶ ἀληθῶς διδάσκουσιν ἡμᾶς αἰ θεῖαι γραφαὶ γεγεννῆσθαι : ἀλλ̓ οὐδὲ τὸν Υἱὸν καθ̓ ἑαυτὸν εἶναι ζῆν τε καὶ ὑπάρχειν ὁμοίως τῷ Πατρὶ λέγοντες , διὰ τοῦτο χωρίζομεν αὐτὸν τοῦ Πατρὸς , τόπους καὶ διαστήματά τινα μεταξὺ τῆς συναφείας αὐτῶν σωματικῶς ἐπινοοῦντες . Πεπιστεύκαμεν γὰρ ἀμεσιτεύτως αὐτοὺς καὶ ἀδιαστάτως ἐπισυνῆφθαι , καὶ ἀχωρίστως ὑπάρχειν ἑαυτῶν : ὅλον μὲν τοῦ Πατρὸς ἐνεστερνισμένου τὸν Υἱὸν , ὅλου δὲ τοῦ Υἱοῦ ἐξηρτημένου καὶ προσπεφυκότος τῷ Πατρὶ , καὶ μόνον τοῖς πατρῴοις κόλποις ἀναπαυόμενον διηνεκῶς . Πιστεύοντες οὖν εἰς τὴν παντέλειον Τριάδα τὴν ἁγιωτάτην , τὸν Πατέρα λέγοντες Θεὸν , καὶ τὸν Υἱὸν , οὐ δύο τούτους Θεοὺς , ἀλλ̓ ἕνα ὁμολογοῦμεν , μετὰ τὸ τῆς θεότητος ἀξίωμα , καὶ μίαν ἀκριβῆ τῆς βασιλείας τὴν συνάφειαν : πανταρχοῦντος μὲν καθόλου τοῦ Πατρὸς πάντων , καὶ αὐτοῦ τοῦ Υἱοῦ : τοῦ δὲ Υἱοῦ ὑποτεταγμένου τῷ Πατρὶ , ἐκτὸς δὲ αὐτοῦ , πάντων τῶν μετ̓ αὐτὸν βασιλεύοντος τῶν δἰ αὐτοῦ γενομένων , καὶ τὴν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος χάριν ἀφθόνως τοῖς ἁγίοις δωρουμένου πατρικῷ βουλήματι : οὕτως γὰρ τὸν περὶ τῆς ἐν Χριστῷ μοναρχίας συνίστασθαι λόγον παραδεδώκασιν ἡμῖν οἱ ἱεροὶ λόγοι . Ταῦτα ἠναγκάσθημεν μετὰ τὴν ἐν ἐπιτομῇ ἐκτεθεῖσαν πίστιν πλατύτερον ἐπεξεργάσασθαι , οὐ κατὰ περιττὴν φιλοτιμίαν , ἀλλ̓ ἵνα πᾶσαν τὴν κατὰ τῆς ἡμετέρας ὑπολήψεως ἀλλοτρίαν ἀποκαθάρωμεν ὑποψίαν παρὰ τοῖς τὰ καθ̓ ἡμᾶς ἀγνοοῦσι : καὶ γνῶσιν οἱ κατὰ τὴν δύσιν πάντες ὁμοῦ μὲν τῆς συκοφαντίας τῶν ἑτεροδόξων τὴν ἀναίδειαν , ὁμοῦ δὲ τῶν ἀνατολικῶν τὸ ἐκκλησιαστικὸν ἐν Χριστῷ φρόνημα , μαρτυρούμενον ἀβιάστως ὑπὸ τῶν θεοπνεύστων γραφῶν παρὰ τοῖς ἀδιαστρόφοις .
Lemmas: περι ὁ μακρόστιχος ἔκθεσις . τριετής δέ ἐν ὁ μέσος διατρέχω χρόνος , αὖθις ὁ ἀνατολικός ἐπίσκοπος συνέδριον ποιέω , καί ἕτερος πίστις συντάσσω , ὁ ἐν Ἰταλία ἀποστέλλω διά Ευδοξίου ὁ τότε ἐπίσκοπος Γερμανίκεια καί μαρτύριον καί Μακεδόνιος , ὅς Μοψουεστία ὁ ἐν Κιλικία ἐπίσκοπος εἰμί . ὁ δέ πίστις διά μακρός γράφω , προσθήκη τε πλεῖστος παρά ὁ προλαμβάνω περιέχω , ἐν οὗτος ἐκτίθημι ὁ ῥῆμα : πιστεύω εἰς εἷς θεός πατήρ παντοκράτωρ , κτίστης καί ποιητής ὁ πᾶς , ἐκ ὅς πᾶς πατριά ἐν οὐρανός καί ἐπί γῆ ὀνομάζω . καί εἰς ὁ μονογενής αὐτός υἱός Ἰησοῦς Χριστός ὁ κύριος ἐγώ , ὁ πρό πᾶς ὁ αἰών γεννάω ἐκ ὁ πατήρ , θεός ἐκ Θεός , φάος ἐκ φάος , διά ὅς γίγνομαι ὁ πᾶς ὁ ἐν ὁ οὐρανός καί ὁ ἐπί ὁ γῆ , ὁ ὁρατός καί ὁ ἀόρατος , λόγος εἰμί , καί σοφία , καί δύναμις , καί ζωή , καί φάος ἀληθινός , ὁ ἐπί ἔσχατος ὁ ἡμέρα διά ἐγώ ἐνανθρωπέω , καί γεννάω ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος , ὁ σταυρωθείς , καί ἀποθνῄσκω , καί θάπτω , καί ἀνίστημι ἐκ νεκρός ὁ τρίτος ἡμέρα , καί ἀναλαμβάνω εἰς οὐρανός , καί κατά-ἕζομαι ἐκ δεξιός ὁ πατήρ , ἔρχομαι ἐπί συντέλεια ὁ αἰών κρίνω ζῶ καί νεκρός καί ἀποδίδωμι ἕκαστος κατά ὁ ἔργον αὐτός , ὅς ὁ βασίλειος ἀκατάπαυστος εἰμί διαμένω εἰς ἤπειρος αἰών : καθέζομαι γάρ ἐν δεξιός ὁ πατήρ , οὖον μόνος ἐν ὁ αἰών οὗτος , ἀλλά καί ἐν ὁ μέλλω . πιστεύω δέ καί εἰς ὁ πνεῦμα ὁ Ἅγιον , τουτέστιν εἰς ὁ Παράκλητος : ὅσπερ ἐπαγγέλλω ὁ ἀπόστολος , μετά ὁ εἰς οὐρανός ἄνοδος ἀποστέλλω διδάσκω καί ὑπομιμνήσκω αὐτός πᾶς , διά ὅς καί ἁγίζω ὁ ὁ εἰλικρινής εἰς αὐτός πιστεύω Ψυχή . ὁ δέ λέγω ἐκ οὐ εἰμί ὁ υἱός , ἤ ἐκ ἕτερος ὑπόστασις , καί μή ἐκ ὁ θεός , καί ὅτι εἰμί ποτός χρόνος ἢ αἰών ὅτε μή εἰμί , ἀλλότριος οἶδα ὁ ἅγιος καθολικός ἐκκλησία . ὅμοιος καί ὁ λέγω τρεῖς εἰμί θεός , ἢ ὁ Χριστός μή εἰμί θεός πρό ὁ αἰών , μήτε Χριστός , μήτε υἱός Θεός εἰμί αὐτός , ἢ ὁ αὐτός εἰμί πατήρ καί υἱός καί Ἅγιον πνεῦμα , καί ἀγέννητος ὁ υἱός , ἢ ὅτι οὖον βούλομαι οὐδέ ἐθέλω γεννάω ὁ πατήρ ὁ υἱός , ἀναθεματίζω ὁ ἅγιος καί καθολικός ἐκκλησία . οὔτε γάρ ἐκ οὐ εἰμί λέγω ὁ υἱός ἀσφαλής , ἐπεί μηδαμοῦ οὗτος ὁ θεόπνευστος γραφεύς ἐμφέρω περί αὐτός : οὔτε μήv ἐκ ἕτερος ὑπόστασις παρά ὁ πατήρ προυπόκειμαι , ἀλλά ἐκ μόνος ὁ Θεός γνήσιος αὐτός γεννάω διδάσκω : εἷς γάρ ὁ ἀγέννητος καί ἄναρχος , ὁ Χριστός πατήρ , ὁ θεῖος διδάσκω λόγος . ἀλλά οὐδέ ὁ εἰμί ποτός ὅτε οὐ εἰμί ἐκ ἄγραφος ἐπισφαλής λέγω , χρονικός διάστημα προφέρω αὐτός , ἀλλά ἢ μόνος ὁ ἄχρονος αὐτός γεννάω Θεός : καί χρόνος γάρ καί αἰών γίγνομαι διά αὐτός . οὔτε μήv συνάναρχος , οὔτε συνάγω ὁ υἱός ὁ πατήρ εἰμί , νομιστέος : συνάναρχος γάρ καί συναγέννητος οὐδείς κύριος πατήρ ἢ υἱός λέγω : ἀλλά ὁ μέν πατήρ μόνος ἄναρχος εἰμί καί ἀνέφικτος γεννάω ἀνεφίκτως καί πᾶς ἀκατάληπτος οἶδα : ὁ δέ υἱός γεννάω πρό ὁ αἰών , καί μηκέτι ὁμοίως ὁ πατήρ ἀγέννητος εἰμί καί αὐτός , ἀλλά ἀρχή ἔχω ὁ γεννάω πατήρ : κεφαλή γάρ Χριστός , ὁ Θεός . οὔτε μήv τρεῖς ὁμολογέω πρᾶγμα , καί τρεῖς πρόσωπον , ὁ πατήρ καί ὁ υἱός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα κατά ὁ γραφή , τρεῖς διά οὗτος ὁ θεός ποιέω . ἐπεί ὁ αὐτοτελής καί ἀγέννητος ἄναρχος τε καί ἀόρατος θεός , εἷς μόνος οἶδα ὁ θεός , καί πατήρ ὁ μονογενής , ὁ μόνος μέν ἐκ ἑαυτοῦ ὁ εἰμί ἔχω , μόνος δέ ὁ ἄλλος πᾶς ἄφθονος ὁ εἰμί παρέχω . οὔτε μήv εἷς θεός μόνος λέγω εἰμί ὁ ὁ κύριος Ἰησοῦς Χριστός πατήρ , ὁ μόνος ἀγέννητος , διά οὗτος ἀρνέομαι ὁ Χριστός θεός εἰμί προαιώνιος : ὁποῖος εἰμί ὁ ἀπό Παῦλος ὁ Σαμοσατεύς , ὕστερος αὐτός μετά ὁ ἐνανθρώπησις ἐκ προκοπή θεοποιέω λέγω , ὁ ὁ φύσις ψιλός ἄνθρωπος γίγνομαι . οἶδα γάρ καί αὐτός , εἰμί καί ὑποτάσσω ὁ πατήρ καί ὁ Θεός ἀλλά ὅμως γεννάω ἐκ ὁ Θεός , θεός κατά φύσις τέλειος εἰμί καί ἀληθής , καί μή ἐκ ἄνθρωπος μετά οὗτος θεός , ἀλλά ἐκ Θεός ἐνανθρωπέω διά ἐγώ , καί μηδέ πώποτε ἀπόλλυμι ὁ εἰμί Θεός . βδελύσσομαι δέ πρός οὗτος καί ἀναθεματίζω καί ὁ λόγος μέν μόνος αὐτός ὁ Θεός ψιλός καί ἀνύπαρκτος ἐπίπλαστος καλέω , ἐν ἕτερος ὁ εἰμί ἔχω , νῦν μέν ὡς ὁ προφορικός λέγω ὑπό τίνω , νῦν δέ ὡς ὁ ἐνδιάθετος , Χριστός δέ αὐτός καί υἱός ὁ Θεός , καί μεσίτης , καί εἰκών ὁ Θεός , μή εἰμί πρό αἰών ἐθέλω , ἀλλά ἔκτοτε Χριστός αὐτός γίγνομαι καί υἱός ὁ Θεός ἐκ ὅς ὁ ἡμέτερος ἐκ ὁ παρθένος σάρξ ἀναλαμβάνω , πρό τετρακόσιοι ὅλος ἔτος : ἔκτοτε γάρ ὁ Χριστός ἀρχή βασίλεια ἔχω ἐθέλω , καί τέλος ἔχω αὐτός μετά ὁ συντέλεια καί κρίσις . τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ ἀπό Μάρκελλος καί φωτεινός , ὁ Ἀγκυρογαλάτης : ἕ ὁ προαιώνιος ὕπαρξις τε καί θεότης ὁ Χριστός καί ὁ ἀτελεύτητος αὐτός βασίλειος ὁμοίως Ἰουδαῖος ἀθετέω , ἐπί πρόφασις ὁ συνίστημι δοκέω ὁ μοναρχία . οἶδα γάρ αὐτός ἐγώ οὐ ἁπλόος λόγος προφορικός ἢ ἐνδιάθετος ὁ Θεός , ἀλλά ζῶ θεός Λόγος , κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω καί υἱός Θεός καί Χριστός , καί οὖον προγνωστικός σύνειμι καί συνδιατρίβω πρό αἰών ὁ ἑαυτοῦ πατήρ , καί πρός πᾶς διακονέω αὐτός ὁ δημιουργία , εἴτε ὁ ὁρατής , εἴτε ὁ ἀόρατος : ἀλλά ἐνυπόστατος Λόγος εἰμί ὁ πατήρ , καί θεός ἐκ Θεός . οὗτος γάρ εἰμί πρός ὅς εἶπον ὁ πατήρ , ὅτι ποιέω ἄνθρωπος κατά εἰκών ἡμέτερος καί κατά ὁμοίωσις : ὅς καί ὁ πατήρ αὐτοπρόσωπος ὁράω δίδωμι ὁ νόμος , καί λαλέω διά ὁ προφήτης , καί ὁ τελευταῖος ἐνανθρωπέω , καί ὁ ἑαυτοῦ πατήρ πᾶς ἄνθρωπος φανερόω , καί βασιλεύω εἰς ὁ ἀτελεύτητος αἰών , οὐδείς γάρ πρόσφατος ὁ Χριστός προσλαμβάνω ἀξίωμα : ἀλλά ἄνωθεν τέλειος αὐτός , καί ὁ πατήρ κατά πᾶς ὅμοιος πιστεύω . καί ὁ λέγω δέ ὁ αὐτός εἰμί πατήρ καί υἱός καί Ἅγιον πνεῦμα , κατά εἷς καί ὁ αὐτός πρᾶγμα τε καί πρόσωπον ὁ τρεῖς ὄνομα ἀσεβής ἐκλαμβάνω , εἰκότως ἀποκηρύσσω ὁ ἐκκλησία , ὅτι ὁ ἀχώρητος καί ἀπαθής πατήρ χωρητός ἄμη καί παθητός διά ὁ ἐνανθρώπησις ὑποτίθημι . τοιοῦτος γάρ εἰμί ὁ Πατροπασιανοί παρά Ῥωμαῖος , Σαβελλιανός δέ παρά ἐγώ λέγω . οἶδα γάρ ἐγώ , ὁ μέν ἀποστέλλω πατήρ ἐν ὁ οἰκεῖος ὁ αναλλοίωτος θεότης ἠθέω μένω : ὁ δέ ἀποστέλλω Χριστός ὁ ὁ ἐνανθρώπησις οἰκονομία πληρόω . ὅμοιος δέ καί ὁ οὖον βούλομαι οὐδέ ἐθέλω γεννάω ὁ Χριστός λέγω ἀνευλαβής , ἀνάγκη δέ δηλονότι ἀβούλητος εἰμί καί ἀπροαίρετος περιτίθημι ὁ Θεός ἵνα ἄκων γεννάω ὁ υἱός , δυσσεβής καί ὁ ἀλήθεια ξένος ἐπιγιγνώσκω : ὅτι τε παρά ὁ κοινός ἔννοια περί Θεός , καί δή παρά ὁ βούλημα ὁ θεόπνευστος γραφεύς , τοιοῦτος τολμάω περί αὐτός διορίζω . Αὐτοκράτωρ γάρ ἐγώ ὁ θεός καί κύριος αὐτός ἑαυτοῦ οἶδα , ἑκούσιος αὐτός καί ἐθέλω ὁ υἱός γεννάω , εὐσεβής ὑπολαμβάνω : πιστεύω δέ ἔμφοβος καί ὁ περί αὐτός λέγω , Κύριος κτίζω ἐγώ ἀρχή ὁδός αὐτός εἰς ἔργον αὐτός , οὐ ὁμοίως αὐτός ὁ διά αὐτός γίγνομαι κτίσμα ὅς ποίημα γίγνομαι νοέω . ἀσεβής γάρ , καί ὁ ἐκκλησιαστικός πίστις ἀλλότριος , ὁ ὁ κτίστης ὁ διά αὐτός ἐκτίνω δημιούργημα παραβάλλω , καί ὁ αὐτός ὁ γένεσις ὁ ἀλλότριος τρόπος ʽ??ʼχειν καί αὐτός νομίζω . Μόνος γάρ καί μόνος ὁ μονογενής υἱός γνήσιος τε καί ἀληθής διδάσκω ἐγώ ὁ θεῖος γραφή γεννάω : ἀλλά οὐδέ ὁ υἱός κατά ἑαυτοῦ εἰμί ζῶ τε καί ὑπάρχω ὁμοίως ὁ πατήρ λέγω , διά οὗτος χωρίζω αὐτός ὁ πατήρ , τόπος καί διάστημα τις μεταξύ ὁ συνάφεια αὐτός σωματικός ἐπινοέω . πιστεύω γάρ ἀμεσίτευτος αὐτός καί ἀδιάστατος ἐπισυνάπτω , καί ἀχώριστος ὑπάρχω ἑαυτοῦ : ὅλος μέν ὁ πατήρ ἐνστερνίζω ὁ υἱός , ὅλος δέ ὁ υἱός ἐξαρτάω καί προσφύω ὁ πατήρ , καί μόνος ὁ πατρῷος κόλπος ἀναπαύω διηνεκής . πιστεύω οὖν εἰς ὁ παντέλειος Τριάς ὁ ἅγιος , ὁ πατήρ λέγω θεός , καί ὁ υἱός , οὖον δύο οὗτος θεός , ἀλλά εἷς ὁμολογέω , μετά ὁ ὁ θεότης ἀξίωμα , καί εἷς ἀκριβής ὁ βασίλεια ὁ συνάφεια : πανταρχέω μέν καθόλου ὁ πατήρ πᾶς , καί αὐτός ὁ υἱός : ὁ δέ υἱός ὑποτάσσω ὁ πατήρ , ἐκτός δέ αὐτός , πᾶς ὁ μετά αὐτός βασιλεύω ὁ διά αὐτός γίγνομαι , καί ὁ ὁ Ἅγιος πνεῦμα χάρις ἄφθονος ὁ ἅγιος δωρέω πατρικός βούλημα : οὕτως γάρ ὁ περί ὁ ἐν Χριστός μοναρχία συνίστημι λόγος παραδίδωμι ἐγώ ὁ ἱερός λόγος . οὗτος ἀναγκάζω μετά ὁ ἐν ἐπιτομή ἐκτίθημι πίστις πλατύς ἐπεξεργάζομαι , οὖον κατά περισσός φιλοτιμία , ἀλλά ἵνα πᾶς ὁ κατά ὁ ἡμέτερος ὑπόληψις ἀλλότριος ἀποκαθαίρω ὑποψία παρά ὁ ὁ κατά ἐγώ ἀγνοέω : καί γνῶσις ὁ κατά ὁ δύσις πᾶς ὁμοῦ μέν ὁ συκοφαντία ὁ ἑτερόδοξος ὁ ἀναίδεια , ὁμοῦ δέ ὁ ἀνατολικός ὁ ἐκκλησιαστικός ἐν Χριστός φρόνημα , μαρτυρέω ἀβιάστως ὑπό ὁ θεόπνευστος γραφεύς παρά ὁ ἀδιάστροφος .