socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 5.12
Ὡς ὁ βασιλεὺς Θεοδόσιος κατὰ Μαξίμου δύναμιν μεγίστην εὐτρεπίσας , καθ̓ ὃν καιρὸν Ὁνώριος αὐτῷ ἐκ Πλακίλλης ἐτέχθη , Ἀρκάδιον μὲν ἐν Κωνσταντινουπόλει κατέλιπεν : αὐτὸς δὲ ἐν Μεδιολάνῳ τῷ τυράννῳ προσέμιξεν . Ὁ δὲ βασιλεὺς Θεοδόσιος ἐν φροντίδι μεγάλῃ καθίστατο , δύναμίν τε μεγίστην κατὰ τοῦ τυράννου ηὐτρέπιζεν , εὐλαβούμενος μὴ καὶ τῷ νέῳ Οὐαλεντινιανῷ ὁ τύραννος φόνον βουλεύσειε . Κατὰ ταὐτὸ δὲ καὶ πρεσβεία Περσῶν παρῆν , εἰρήνην παρὰ τοῦ βασιλέως αἰτοῦσα . Τότε δὴ καὶ προσγίνεται τῷ βασιλεῖ υἱὸς Ὁνώριος τεχθεὶς αὐτῷ ἐκ τῆς γαμετῆς Πλακίλλης , ἐν ὑπατείᾳ Ῥιχομηλίου καὶ Κλεάρχου , τῇ ἐννάτῃ τοῦ Σεπτεμβρίου μηνός . Καθ̓ ἣν ὑπατείαν καὶ Ἀγέλιος ὁ τῶν Ναυατιανῶν ἐπίσκοπος μικρῷ πρότερον ἐτελεύτησεν . Τῇ δὲ ἑξῆς ὑπατείᾳ , ἥτις ἦν Ἀρκαδίου Αὐγούστου τὸ πρῶτον καὶ Βαύδωνος , τελευτήσαντος Τιμοθέου τοῦ ἐπισκόπου Ἀλεξανδρείας , Θεόφιλος τὴν ἐπισκοπὴν ἐκδέχεται . Μετὰ ταῦτα δὲ ἐνιαυτῷ ὕστερον καὶ Δημόφιλος ὁ τῆς Ἀρειανῆς προεστὼς θρησκείας τέλει τοῦ βίου ἐχρήσατο . Ἀρειανοὶ δὲ Μαρῖνόν τινα ἐπίσκοπον τῆς οἰκείας αἱρέσεως ἐκ Θρᾴκης μεταστειλάμενοι , αὐτῷ τὴν ἐπισκοπὴν ἐπέτρεψαν . Ἀλλ̓ οὐκ ἐχρόνισεν ὁ Μαρῖνος : ἐπ’ αὐτῷ γὰρ διῃρέθη ἡ Ἀρειανῶν θρησκεία , ὡς ὕστερον λέξω : Δωρόθεόν θεόν τε αὖθις ἐκ τῆς Ἀντιοχείας τῆς ἐν Συρίᾳ μεταπεμψάμενοι , ὑπ’ αὐτῷ ἐτάττοντο . Ὁ δὲ βασιλεὺς ἐπὶ τὸν κατὰ Μαξίμου πόλεμον ἤλαυνε , καταλιπὼν ἐν τῇ Κωνσταντινουπόλει τὸν υἱὸν Ἀρκάδιον βασιλεύοντα : καταλαβών τε τὴν Θεσσαλονίκην εὑρίσκει τοὺς περὶ Οὐαλεντινιανὸν πολλῇ ἀθυμίᾳ διάγοντας , ὅτι δἰ ἀνάγκην τὸν τύραννον ὡς βασιλέα ἐδέξαντο . Ὁ Θεοδόσιος δὲ ἐν μὲν τῷ φανερῷ οὐδέτερον ἐδείκνυεν : οὔτε γὰρ ἠθέτει οὔτε προσεδέχετο τὴν Μαξίμου πρεσβείαν . Οὐ μὴν ἠνείχετο περιορᾷν τυραννουμένην τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν προσχήματι βασιλικοῦ ὀνόματος : ἀναλαβὼν δὲ τὰς δυνάμεις τῶν στρατιωτικῶν ταγμάτων ἐπὶ τὴν Μεδιόλανον ἐχώρει : ἐκεῖ γὰρ ἐφθάκει ὁ Μάξιμος .
Lemmas: ὡς ὁ βασιλεύς Θεοδόσιος κατά Μάξιμος δύναμις μέγας εὐτρεπίζω , κατά ὅς καιρός Ὁνώριος αὐτός ἐκ Πλακίλλης τίκτω , Ἀρκάδιος μέν ἐν Κωνσταντινούπολις καταλείπω : αὐτός δέ ἐν Μεδιόλανον ὁ τύραννος προσμείγνυμι . ὁ δέ βασιλεύς Θεοδόσιος ἐν φροντίς μέγας καθίστημι , δύναμις τε μέγας κατά ὁ τύραννος εὐτρεπίζω , εὐλαβέομαι μή καί ὁ νέος Οὐαλεντινιανός ὁ τύραννος φόνος βουλεύω . κατά αὐτός δέ καί πρέσβυς Πέρσης πάρειμι , εἰρήνη παρά ὁ βασιλεύς αἰτέω . τότε δή καί προσγίγνομαι ὁ βασιλεύς υἱός Ὁνώριος τίκτω αὐτός ἐκ ὁ γαμετή Πλακίλλης , ἐν ὑπατεία ριχομηλιος καί Κλέαρχος , ὁ ἐννάτη ὁ Σεπτέμβριος μείς . κατά ὅς ὑπατεία καί Ἀγέλιος ὁ ὁ Ναυατιανός ἐπίσκοπος μικρός πρότερος τελευτάω . ὁ δέ ἑξῆς ὑπατεία , ὅστις εἰμί Ἀρκάδιος Αὔγουστος ὁ πρῶτος καί Βαύδωνος , τελευτάω Τιμόθεος ὁ ἐπίσκοπος Ἀλεξάνδρεια , Θεόφιλος ὁ ἐπισκοπή ἐκδέχομαι . μετά οὗτος δέ ἐνιαυτός ὕστερος καί Δημόφιλος ὁ ὁ αρειανός προίστημι θρησκεία τέλος ὁ βίος χράω . Ἀρειανός δέ Μαρῖνος τις ἐπίσκοπος ὁ οἰκεῖος αἵρεσις ἐκ Θρᾴκη μεταστέλλομαι , αὐτός ὁ ἐπισκοπή ἐπιτρέπω . ἀλλά οὐ χρονίζω ὁ Μαρῖνος : ἐπί αὐτός γάρ διαιρέω ὁ Ἀρειανός θρησκεία , ὡς ὕστερος λέγω : Δωρόθεος θεός τε αὖθις ἐκ ὁ Ἀντιόχεια ὁ ἐν Συρία μεταπέμπω , ὑπό αὐτός τάσσω . ὁ δέ βασιλεύς ἐπί ὁ κατά Μάξιμος πόλεμος ἐλαύνω , καταλείπω ἐν ὁ Κωνσταντινούπολις ὁ υἱός Ἀρκάδιος βασιλεύω : καταλαμβάνω τε ὁ Θεσσαλονίκη εὑρίσκω ὁ περί Οὐαλεντινιανός πολύς ἀθυμία διάγω , ὅτι διά ἀνάγκη ὁ τύραννος ὡς βασιλεύς δέχομαι . ὁ Θεοδόσιος δέ ἐν μέν ὁ φανερός οὐδέτερος δείκνυμι : οὔτε γάρ ἀθετέω οὔτε προσδέχομαι ὁ Μάξιμος πρεσβεία . οὖον μήv ἀνέχω περιοράω τυραννεύω ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή πρόσχημα βασιλικός ὄνομα : ἀναλαμβάνω δέ ὁ δύναμις ὁ στρατιωτικός τάγμα ἐπί ὁ Μεδιόλανον χωρέω : ἐκεῖ γάρ φθάνω ὁ Μάξιμος .