socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 2.2
ʽ??ʼς οἱ περὶ Εὐσέβιον τὸν Νικομηδείας ἐπίσκοπον αὖθις τὸ Ἀρείου σπουδάσαντες εἰσαγαγεῖν δόγμα ταραχὰς ταῖς ἐκκλησίαις ἐκίνησαν . ʽ?ʽ?ʼοῦ βασιλέως Κωνσταντίνου τελευτήσαντος , οἱ περὶ Εὐσέβιον ʽ??ʼ Νικομηδέα καὶ Θέογνιν Νικαίας ἐπίσκοπον , καιροῦ δεδράχθαι ʽ??ʼαίρου νομίσαντες , ἀγῶνα ἔθεντο τὴν τοῦ ὁμοουσίου πίστιν ʽ??ʼαλεῖν , ἀντεισάγειν δὲ τὴν Ἀρειανίζουσαν . Περιέσεσθαι δὲ ʽ??ʼτου οὐκ ἂν δύναιντο , εἰ μὴ ὑπονοστήσῃ Ἀθανάσιος . Ταῦτα ʽ??ʼκατεσκεύαζον ὑπουργῷ χρώμενοι τῷ πρεσβυτέρῳ , ὃς τῆς Ἀρείου ʽ??ʼκλήσεως αἴτιος μικρὸν ἔμπροσθεν ἐγεγόνει . Πῶς δὲ τοῦτο ʽ??ʼάχθη λεκτέον . Τὴν διαθήκην ὁ πρεσβύτερος καὶ τὰ ἐνταλθέντα ʽ??ʼρὰ τοῦ κατοιχομένου βασιλέως προσφέρει Κωνσταντίῳ τῷ τοῦ ʽ??ʼσιλέως υἱῷ : ὁ δὲ τοῦθ̓ εὑρηκὼς γεγραμμένον ὅπερ ἐβούλετο , — ʽ??ʼς γὰρ ἑῴας βασιλεύειν αὐτὸν ἐπέτρεπεν ἡ διαθήκη,—διὰ τιμῆς ʽ??ʼε τὸν πρεσβύτερον , παρρησίας τε μετεδίδου πολλῆς , εἴς τε τὰ ʽ??ʼσίλεια θαρροῦντα εἰσιέναι ἐκέλευεν . Ἡ τοίνυν δοθεῖσα παρρἡ??ʼα γνώριμον αὐτὸν ταχέως κατέστησε τῇ τε τοῦ βασιλέως γαμετῇ ʽ??ʼὶ τοῖς εὐνούχοις αὐτῆς . Ἦν δὲ ἐν τῷ χρόνῳ τούτῳ πρωτότυπος ʽ??ʼν κοιτώνων τοῦ βασιλέως εὐνοῦχος , ᾧ ὄνομα ἦν Εὐσέβιος : ʽ??ʼῦτον ὁ πρεσβύτερος συνθέσθαι τῇ Ἀρείου δόξῃ συνέπεισεν . ʽ??ʼκ δὲ τούτου καὶ οἱ λοιποὶ τῶν εὐνούχων τὰ αὐτὰ φρονεῖν ἀνεπεἵ??ʼντο : οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἡ τοῦ βασιλέως γαμετὴ διὰ τῶν εὐνούχων ʽ??ʼὶ τοῦ πρεσβυτέρου τῇ Ἀρείου δόξῃ προστίθεται . Μετ̓ οὐ πολὺ ʽ??ʼ καὶ ἐπ’ αὐτὸν διέβαινε τὸν βασιλέα τὸ ζήτημα . Τοῦτο γίνεται ʽ??ʼανερὸν κατὰ βραχὺ πρῶτον μὲν τοῖς κατὰ τὰ βασίλεια στρατευὁ??ʼένοις : ἔπειτα δὲ διεδόθη καὶ εἰς τὰ πλήθη τῆς πόλεως . Δἱ??ʼλέγοντο δὲ περὶ τῆς δόξης ἐν μὲν τοῖς βασιλείοις οἱ ἐπικοιτωνῖται ʽ??ʼμα ταῖς γυναιξίν : ἐν δὲ τῇ πόλει καθ̓ ἑκάστην οἰκίαν διαλεκτικὸς ʽ??ʼόλεμος ἦν . Διέτρεχεν οὖν ταχέως τὸ κακὸν καὶ ἐπὶ τὰς ἄλλας ʽ??ʼπαρχίας τε καὶ πόλεις . Καὶ ὡς σπινθὴρ ἐκ μικροῦ λαμβάνον τὴν ʽ??ʼχὴν , τὸ ζήτημα εἰς φιλονεικίαν τοὺς ἀκούοντας ἤγειρεν . Ἕκαστος γὰρ τῶν πυνθανομένων τῆς ταραχῆς τῆς ταραχῆς τὴν αἰτίαν πρόφασιν εὐθὺς εἶχε ζητήσεως : καὶ ἅμα τῇ ἐρωτήσει ἐρίζειν ἐβούλετο , ἐκ δὲ τῆς ἔριδος πάντα ἀνατέτραπτο . Ταῦτα μὲν οὖν κατὰ τὰς ἀνατολικὰς πόλεις ἐγένετο : αἱ γὰρ ἐν Ἰλλυριοῖς καὶ τὰ ἑσπέρια μέρη τέως ἡσύχαζον : τοὺς ὅρους γὰρ τοὺς τῆς ἐν Νικαίᾳ συνόδου παρασαλεύειν οὐκ ἤθελον . Ὡς οὖν ἐξαφθὲν τὸ πρᾶγμα ἐπὶ τὸ χεῖρον ἐπέδωκε , τηνικαῦτα οἱ περὶ Εὐσέβιον τὸν Νικομηδέα ἕρμαιον ἡγοῦντο τὴν τῶν πολλῶν ταραχήν . Οὕτω γὰρ μόνως δύνασθαι τῆς Ἀλεξανδρείας ἐπίσκοπον ἀναδεῖξαι τῆς αὐτῶν δόξης ὁμόφρονα : ἀλλὰ τότε μὲν ἔφθασεν ἐπανελθὼν εἰς αὐτὴν Ἀθανάσιος ἑνὸς τῶν Αὐγούστων ὠχυρωμένος γράμμασιν , ἅπερ τῷ Ἀλεξανδρέων λαῷ Κωνσταντῖνος ὁ νέος , ὁ τῷ πατρὶ ὁμώνυμος , ἐκ τῆς ἐν Γαλλίᾳ Τριβέρεως ἔπεμψεν . Ἔστι δὲ τάδε τὰ γράμματα τὰ ὑποτεταγμένα .
Lemmas: ʽ??ʼς ὁ περί Εὐσέβιος ὁ Νικομήδεια ἐπίσκοπος αὖθις ὁ Ἄρειος σπουδάζω εἰσάγω δόγμα ταραχή ὁ ἐκκλησία κινέω . Ἴ βασιλεύς Κωνσταντῖνος τελευτάω , ὁ περί Εὐσέβιος ʽ??ʼ Νικομηδεύς καί Θέογνις Νίκαια ἐπίσκοπος , καιρός δράσσομαι ʽ??ʼαιροος νομίζω , ἀγών τίθημι ὁ ὁ ὁμοούσιος πίστις ʽ??ʼαλεῖν , ἀντεισάγω δέ ὁ Ἀρειανίζω . περίειμι δέ ʽ??ʼτου οὐ εἄν δύναμαι , εἰμί μή ὑπονοστέω Ἀθανάσιος . οὗτος ʽ??ʼκατεσκευαζω ὑπουργός χράω ὁ πρέσβυς , ὅς ὁ Ἄρειος ʽ??ʼκλήσεως αἴτιος μικρός ἔμπροσθεν γίγνομαι . Πῶς δέ οὗτος ʽ??ʼάχθη λεκτέος . ὁ διαθήκη ὁ πρέσβυς καί ὁ ἐντάλλω Ἔ̓ ὁ κατοίχομαι βασιλεύς προσφέρω Κωνστάντιος ὁ ὁ ʽ??ʼσιλαος υἱός : ὁ δέ οὗτος εὑρίσκω γράφω ὅσπερ βούλομαι , — ʽ??ʼς γάρ ἑῷος βασιλεύω αὐτός ἐπιτρέπω ὁ διαθήκη τιμή ʽ??ʼε ὁ πρέσβυς , παρρησία τε μεταδίδωμι πολύς , εἰς τε ὁ ʽ??ʼσιλειος θαρσέω εἴσειμι κελεύω . ὁ τοίνυν δίδωμι ὅρ γνώριμος αὐτός ταχέως καθίστημι ὁ τε ὁ βασιλεύς γαμετή ὅς ὁ εὐνοῦχος αὐτός . ἦς δέ ἐν ὁ χρόνος οὗτος πρωτότυπος ʽ??ʼν κοιτών ὁ βασιλεύς εὐνοῦχος , ὅς ὄνομα εἰμί Εὐσέβιος : ʽ??ʼυος ὁ πρέσβυς συντίθημι ὁ Ἄρειος δόξα συμπείθω . ʽ??ʼκ δέ οὗτος καί ὁ λοιπός ὁ εὐνοῦχος ὁ αὐτός φρονέω ἀναπίπτω : οὖον μήv ἀλλά καί ὁ ὁ βασιλεύς γαμετή διά ὁ εὐνοῦχος ὅς ὁ πρέσβυς ὁ Ἄρειος δόξα προστίθημι . μετά οὖον πολύς ʽ??ʼ καί ἐπί αὐτός διαβαίνω ὁ βασιλεύς ὁ ζήτημα . οὗτος γίγνομαι ʽ??ʼανερὸν κατά βραχύς πρῶτος μέν ὁ κατά ὁ βασίλεια στρατευὁ??ʼένοις : ἔπειτα δέ διαδίδωμι καί εἰς ὁ πλῆθος ὁ πόλις . Δἱ??ʼλέγοντο δέ περί ὁ δόξα ἐν μέν ὁ βασίλειος ὁ επικοιτωνιτης ʽ??ʼμα ὁ γυνή : ἐν δέ ὁ πόλις κατά ἕκαστος οἰκίον διαλεκτικός ʽ??ʼόλεμος εἰμί . διατρέχω οὖν ταχέως ὁ κακός καί ἐπί ὁ ἄλλος ʽ??ʼπαρχίας τε καί πόλις . καί ὡς σπινθήρ ἐκ μικρός λαμβάνω ὁ Ἔ̓ , ὁ ζήτημα εἰς φιλονεικία ὁ ἀκούω ἐγείρω . ἕκαστος γάρ ὁ πυνθάνομαι ὁ ταραχή ὁ ταραχή ὁ αἴτιος πρόφασις εὐθύς ἔχω ζήτησις : καί ἅμα ὁ ἐρωτάω ἐρίζω βούλομαι , ἐκ δέ ὁ Ἔρις πᾶς ἀνατρέπω . οὗτος μέν οὖν κατά ὁ ἀνατολικός πόλις γίγνομαι : ὁ γάρ ἐν Ἰλλυριός καί ὁ ἑσπέριος μέρος τέως ἡσυχάζω : ὁ ὅρος γάρ ὁ ὁ ἐν Νίκαια σύνοδος παρασαλεύω οὐ ἐθέλω . ὡς οὖν ἐξάπτω ὁ πρᾶγμα ἐπί ὁ χείρων ἐπιδίδωμι , τηνικαῦτα ὁ περί Εὐσέβιος ὁ Νικομηδεύς ἕρμαιον ἡγέομαι ὁ ὁ πολύς ταραχή . οὕτως γάρ μόνος δύναμαι ὁ Ἀλεξάνδρεια ἐπίσκοπος ἀναδείκνυμι ὁ αὐτός δόξα ὁμόφρων : ἀλλά τότε μέν φθάνω ἐπανέρχομαι εἰς αὐτός Ἀθανάσιος εἷς ὁ Αὔγουστος ὀχυρόω γράμμα , ὅσπερ ὁ Ἀλεξανδρεύς λαός Κωνσταντῖνος ὁ νέος , ὁ ὁ πατήρ ὁμώνυμος , ἐκ ὁ ἐν Γαλλία Τριβέρεως πέμπω . εἰμί δέ ὅδε ὁ γράμμα ὁ ὑποτάσσω .