socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 3.17
Ὡς ὁ βασιλεὺς εἰς Πέρσας μέλλων ἐλαύνειν καὶ ἐν Ἀντιοχείᾳ γενόμενος , ὑπ’ αὐτῶν σκωφθεὶς τὸν Μισοπώγωνα λόγον προσεφώνησε . Ὁ μέντοι βασιλεὺς , πλεῖστα ἐκ τῶν Χριστιανῶν κομισάμενος χρήματα , ἐπὶ Πέρσας τε τὴν σπουδὴν ποιούμενος , τὴν ἐν Συρίᾳ καταλαμβάνει Ἀντιόχειαν . Ἐν ᾗ γενόμενος , τὸ προσόν τε αὐτῷ φιλότιμον καὶ Ἀντιοχεῦσιν ἐπιδεῖξαι βουλόμενος , τὰς τιμὰς τῶν ὠνίων πλέον ἢ ἔδει εἰς ἔλαττον κατεβίβασε , μὴ στοχασάμενος τοῦ καιροῦ , μηδὲ λογισάμενος ὡς παρουσία πολυπληθίας στρατοπέδου τοῖς τε ἐπαρχιώταις ἐξ ἀνάγκης ζημία γίνεται , καὶ τὴν ἀφθονίαν ἐκκόπτει τῶν πόλεων . Διόπερ οἱ μεταβολεῖς καὶ οἱ τῶν ὠνίων κάπηλοι , μὴ ἐνεγκόντες τὴν ἐκ τοῦ βασιλικοῦ προστάγματος ζημίαν , τῆς ἐμπορίας τότε ἀπέσχοντο . Ἐκ δὲ τοῦτο τὰ ὤνια ἀπελείπετο : καὶ τὴν προσβολὴν μὴ ἐνεγκόντες οἱ Ἀντιοχεῖς,—εὐρίπιστοι γὰρ οἱ ἄνθρωποι εἰς ὕβρεις,—μὴ μελλήσαντες , κατὰ τοῦ βασιλέως ἐχώρησαν : κατεβόων τε αὐτοῦ , καὶ ἀπέσκωπτον εἰς τὸν πώγωνα , βαθυγένειος γὰρ ἦν , κείρειν τε ἔλεγον τοῦτον καὶ σχοινία πλέκειν ἐξ αὐτοῦ : τὸ νόμισμά τε αὐτοῦ ταῦρον ἔχειν , καὶ τὸν κόσμον ἀνατετράφθαι . Ὢν γὰρ δὴ ὁ βασιλεὺς πολὺ δεισιδαίμων , ταύρους τε συνεχῶς θύων πρὸς τοῖς βωμοῖς τῶν εἰδώλων , βωμὸν καὶ ταῦρον ἐντυπωθῆναι κεκελεύκει τῷ ἑαυτοῦ νομίσματι . Ἐκ τούτων δὴ τῶν σκωμμάτων εἰς ὀργὴν ἐκπεσὼν ὁ βασιλεὺς διηπείλει πᾶν ποιῆσαι κακὸν τῇ Ἀντιοχέων πόλει : καὶ ἐπὶ Ταρσὸν τῆς Κιλικίας ἐξυποστρέφει : ἐκεῖ τε τὰ ἐπιτήδεια κελεύσας εὐτρεπισθῆναι , ἀπαίρειν ἐσπούδαζεν . Ὅθεν ὑπόθεσιν ἔσχεν ὁ σοφιστὴς Λιβάνιος γράψαι τόν τε πρεσβευτικὸν ὑπὲρ Ἀντιοχέων , καὶ τὸν πρὸς Ἀντιοχεῖς περὶ τῆς τοῦ βασιλέως ὀργῆς . Ἀλλὰ τούτους μὲν τοὺς λόγους φασὶ γράψαντα τὸν σοφιστὴν μηκέτι εἰς πολλοὺς εἰρηκέναι . Ὁ βασιλεὺς δὲ ἀφέμενος ἔργοις τοὺς ὑβρικότας ἀμύνασθαι , τῷ ἀντισκῶψαι τὴν ὀργὴν διελύσατο : τὸν γὰρ πεπονημένον αὐτῷ Ἀντιοχικὸν ἤτοι Μισοπώγωνα λόγον διεξελθὼν , στίγματα διηνεκῆ τῇ Ἀντιοχέων πόλει κατέλιπεν . Περὶ μὲν δὴ τούτων τοσαῦτα εἰρήσθω : λεκτέον δὲ καὶ οἶα τοῖς ἐν Ἀντιοχείᾳ Χριστιανοῖς ὁ βασιλεὺς τότε πεποιήκει .
Lemmas: ὡς ὁ βασιλεύς εἰς Πέρσης μέλλω ἐλαύνω καί ἐν Ἀντιόχεια γίγνομαι , ὑπό αὐτός σκώπτω ὁ Μισοπώγων λόγος προσφωνέω . ὁ μέντοι βασιλεύς , πλεῖστος ἐκ ὁ Χριστιανός κομίζω χρῆμα , ἐπί Πέρσης τε ὁ σπουδή ποιέω , ὁ ἐν Συρία καταλαμβάνω Ἀντιόχεια . ἐν ὅς γίγνομαι , ὁ πρόσειμι τε αὐτός φιλότιμος καί Ἀντιοχεύς ἐπιδείκνυμι βούλομαι , ὁ τιμή ὁ ὤνιος πλέω ἢ ἐσθίω εἰς μικρός καταβιβάζω , μή στοχάζομαι ὁ καιρός , μηδέ λογίζομαι ὡς παρουσία πολυπληθία στρατόπεδον ὁ τε ἐπαρχιώτης ἐκ ἀνάγκη ζημία γίγνομαι , καί ὁ ἀφθονία ἐκκόπτω ὁ πόλις . διόπερ ὁ μεταβολεύς καί ὁ ὁ ὤνιος κάπηλος , μή φέρω ὁ ἐκ ὁ βασιλικός πρόσταγμα ζημία , ὁ ἐμπορία τότε ἀπέχω . ἐκ δέ οὗτος ὁ ὤνιος ἀπολείπω : καί ὁ προσβολή μή φέρω ὁ αντιοχεις,—ευριπιστος γάρ ὁ ἄνθρωπος εἰς ὕβρεις,—μὴ μέλλω , κατά ὁ βασιλεύς χωρέω : καταβοάω τε αὐτός , καί ἀποσκώπτω εἰς ὁ πώγων , βαθυγένειος γάρ εἰμί , κείρω τε λέγω οὗτος καί σχοινίον πλέκω ἐκ αὐτός : ὁ νόμισμα τε αὐτός ταῦρος ἔχω , καί ὁ κόσμος ἀνατρέπω . ὦς γάρ δή ὁ βασιλεύς πολύς δεισιδαίμων , ταῦρος τε συνεχῶς θύω πρός ὁ βωμός ὁ εἴδωλον , βωμός καί ταῦρος ἐντυπόω κελεύω ὁ ἑαυτοῦ νόμισμα . ἐκ οὗτος δή ὁ σκῶμμα εἰς ὀργή ἐκπίτνω ὁ βασιλεύς διαπειλέω πᾶς ποιέω κακός ὁ Ἀντιοχεύς πόλις : καί ἐπί Ταρσός ὁ Κιλικία εξυποστρεφω : ἐκεῖ τε ὁ ἐπιτήδειος κελεύω εὐτρεπίζω , ἀπαίρω σπουδάζω . ὅθεν ὑπόθεσις ἔχω ὁ Σοφιστὴς Λιβάνιος γράφω ὁ τε πρεσβευτικός ὑπέρ Ἀντιοχεύς , καί ὁ πρός Ἀντιοχεύς περί ὁ ὁ βασιλεύς ὀργή . ἀλλά οὗτος μέν ὁ λόγος φημί γράφω ὁ σοφιστής μηκέτι εἰς πολύς εἴρω . ὁ βασιλεύς δέ ἀφίημι ἔργον ὁ ὑβρίζω ἀμύνω , ὁ ἀντισκώπτω ὁ ὀργή διαλύω : ὁ γάρ πονέω αὐτός Ἀντιοχικός ἤτοι Μισοπώγων λόγος διεξέρχομαι , στίγμα διηνεκής ὁ Ἀντιοχεύς πόλις καταλείπω . περι μέν δή οὗτος τοσοῦτος εἴρω : λεκτέος δέ καί οἶος ὁ ἐν Ἀντιόχεια Χριστιανός ὁ βασιλεύς τότε ποιέω .