socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 2.9
Περὶ Εὐσεβίου τοῦ Ἐμισηνοῦ . Ἐπὶ τούτοις τότε τῆς διαβολῆς γενομένης , προχειρίζονται τῆς Ἀλεξανδρείας ἐπίσκοπον , πρῶτον μὲν Εὐσέβιον τὸν ἐπικληθέντα Ἐμισηνόν . Τίς δὲ οὗτος ἦν διδάσκει Γεώργιος ὁ Λαοδικείας , ὃς τότε παρῆν ἐν τῇ συνόδῳ . Φἡ??ʼ εἰς αὐτὸν πεπονημένῳ βιβλίῳ , ὡς εἴη Εὐσέβιος ἐκ τῶν ʽ??ʼων τῆς ἐν Μεσοποταμίᾳ Ἐδέσης καταγόμενος : ἐκ νέας τε ἡλικίας τὰ ἱερὰ μαθὼν γράμματα . Εἶτα τὰ Ἑλλήνων παιδευθεὶς παρὰ τῷ τηνικαῦτα τῇ Ἐδέσῃ ἐπιδημήσαντι παιδευτῇ , τέλος ὑπὸ Πατροφίλου καὶ Εὐσεβίου τὰ ἱερὰ ἡρμηνεύσθη βιβλία : ὧν ὁ μὲν τῶν ἐν Καισαρείᾳ , ὁ δὲ τῆς ἐν Σκυθοπόλει προΐστατο ἐκκλησίας . Μετὰ ταῦτα δὲ ἐπιδημήσαντος αὐτοῦ τῇ Ἀντιοχείᾳ , συνέβη Εὐστάθιον ὑπὸ Κύρου κατηγορηθέντα τοῦ Βεροιέως καθαιρεθῆναι ὡς Σαβελλίζοντα . Εἶτα αὖθις τὸν Εὐσέβιον συνεῖναι Εὐφρονίῳ τῷ διαδεξαμένῳ Εὐστάθιον , φεύγοντά τε τὴν ἱερωσύνην καταλαβεῖν τὴν Ἀλεξάνδρειαν , κᾀκεῖ μαθεῖν τὰ φιλόσοφα : ἐπανελθόντα τε εἰς τὴν Ἀντιόχειαν Πλακίτῳ τῷ μετὰ Εὐφρόνιον συνεῖναι , ὑπό τε Εὐσεβίου τοῦ Κωνσταντινουπόλεως ἐπισκόπου προβληθῆναι εἰς τὴν Ἀλεξανδρείας ἐπισκοπήν : ἀλλ̓ ἐκεῖ μὲν μηκέτι ὁρμῆσαι , διὰ τὸ σφόδρα ὑπὸ τοῦ Ἀλεξανδρέων λαοῦ ἀγαπᾶσθαι Ἀθανάσιον , πεμφθῆναι δὲ εἰς τὴν Ἐμισηνῶν πόλιν . Διαστασιασάντων δὲ τῶν Ἐμισηνῶν ἐπὶ τῇ χειροτονίᾳ αὐτοῦ — ἐλοιδορεῖτο γὰρ ὡς μαθηματικὴν ἀσκούμενοσ—φυγῇ χρῆται , καὶ ἄπεισιν εἰς Λαοδίκειαν πρὸς τὸν περὶ αὐτοῦ πολλὰ εἰπόντα Γεώργιον . Οὗτος δὲ αὐτὸν εἰς τὴν Ἀντιόχειαν καταστήσας , παρεσκεύασεν αὖθις ὑπὸ Πλακίτου καὶ Ναρκίσσου καταχθῆναι εἰς τὴν Ἔμισαν : πάλιν τε μέμψιν ὑπομεῖναι ὡς τὰ Σαβελλίου φρονοῦντα αὐτόν . Καὶ τὰ μὲν περὶ τῆς καταστάσεως αὐτοῦ πλατύτερον διεξῆλθεν ὁ Γεώργιος : τελευταῖον δὲ ἐπάγει , ὅτι καὶ ὁ βασιλεὺς αὐτὸν ἐπὶ τοὺς βαρβάρους ἀπιὼν ἀπῆγε , καὶ ὅτι τεράστια ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ ἐγένετο . Τὰ μὲν δὴ Γεωργίῳ εἰρημένα περὶ τοῦ Ἐμισηνοῦ Εὐσεβίου ἐπὶ τοσοῦτον λελέχθω μοι .
Lemmas: περι Εὐσέβιος ὁ Ἐμεσηνός . ἐπί οὗτος τότε ὁ διαβολή γίγνομαι , προχειρίζω ὁ Ἀλεξάνδρεια ἐπίσκοπος , πρῶτος μέν Εὐσέβιος ὁ ἐπικαλέω Ἐμεσηνός . Τῖς δέ οὗτος εἰμί διδάσκω Γεώργιος ὁ Λαοδίκεια , ὅς τότε πάρειμι ἐν ὁ σύνοδος . Ἔ εἰς αὐτός πονέομαι βιβλίον , ὡς εἰμί Εὐσέβιος ἐκ ὁ ʽ??ʼων ὁ ἐν Μεσοποταμία Ἔδεσσα κατάγω : ἐκ νέος τε ἡλικία ὁ ἱερόv μανθάνω γράμμα . εἶτα ὁ Ἕλλην παιδεύω παρά ὁ τηνικαῦτα ὁ Ἐδέσῃ ἐπιδημέω παιδευτής , τέλος ὑπό Πατρόφιλος καί Εὐσέβιος ὁ ἱερόv ἑρμηνεύω βιβλίον : ὅς ὁ μέν ὁ ἐν Καισάρεια , ὁ δέ ὁ ἐν Σκυθόπολις προΐστημι ἐκκλησία . μετά οὗτος δέ ἐπιδημέω αὐτός ὁ Ἀντιόχεια , συμβαίνω Εὐστάθιος ὑπό Κῦρος κατηγορέω ὁ Βεροιεύς καθαιρέω ὡς Σαβελλίζω . εἶτα αὖθις ὁ Εὐσέβιος συνίημι Εὐφρόνιος ὁ διαδείκνυμι Εὐστάθιος , φεύγω τε ὁ ἱερωσύνη καταλαμβάνω ὁ Ἀλεξάνδρεια , ἀικής μανθάνω ὁ φιλόσοφος : ἐπανέρχομαι τε εἰς ὁ Ἀντιόχεια Πλάκιτος ὁ μετά Εὐφρόνιον συνίημι , ὑπό τε Εὐσέβιος ὁ Κωνσταντινούπολις ἐπίσκοπος προβάλλω εἰς ὁ Ἀλεξάνδρεια ἐπισκοπή : ἀλλά ἐκεῖ μέν μηκέτι ὁρμάω , διά ὁ σφόδρα ὑπό ὁ Ἀλεξανδρεύς λαός ἀγαπάω Ἀθανάσιος , πέμπω δέ εἰς ὁ Ἐμεσηνός πόλις . διαστασιάζω δέ ὁ Ἐμεσηνός ἐπί ὁ χειροτονία αὐτός — λοιδορέω γάρ ὡς μαθηματικός ἀσκούμενοσ—φυγῇ χράω , καί ἄπειμι εἰς Λαοδίκεια πρός ὁ περί αὐτός πολύς εἶπον Γεώργιος . οὗτος δέ αὐτός εἰς ὁ Ἀντιόχεια καθίστημι , παρασκευάζω αὖθις ὑπό Πλακίτης καί Νάρκισσος κατάγω εἰς ὁ εμίζω : πάλιν τε μέμψις ὑπομένω ὡς ὁ Σαβέλλιος φρονέω αὐτός . καί ὁ μέν περί ὁ κατάστασις αὐτός πλατύς διεξέρχομαι ὁ Γεώργιος : τελευταῖος δέ ἐπάγω , ὅτι καί ὁ βασιλεύς αὐτός ἐπί ὁ βάρβαρος ἀπέρχομαι ἀπάγω , καί ὅτι τεράστιος ἐν ὁ χείρ αὐτός γίγνομαι . ὁ μέν δή Γεώργιος εἴρω περί ὁ Ἐμεσηνός Εὐσέβιος ἐπί τοσοῦτος λέγω ἐγώ .