socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 2.32
Περὶ τῆς ἥττης Μαγνεντίου τοῦ τυράννου . Μαγνέντιος μὲν οὖν τὴν βασιλεύουσαν Ῥώμην καταλαβὼν πολλοὺς μὲν τῆς συγκλήτου βουλῆς ἀνῄρει , πολλοὺς δὲ καὶ τοῦ δήμου ἀπώλλυεν : ὡς δὲ οἱ στρατηγοὶ Κωνσταντίου τὴν Ῥωμαϊκὴν δύναμιν συγκροτήσαντες ἐπ’ αὐτὸν ἐχώρουν , ἀναχωρήσας τῆς Ῥώμης τὰς Γαλλίας κατέλαβεν . Ἔνθα συμβολαὶ συνεχεῖς ἐγίνοντο : καὶ ποτὲ μὲν τοῦτο τὸ μέρος , ποτὲ δὲ θάτερον ἐκράτει . Τέλος δὲ περὶ Μούρσαν—φρούριον δὲ τοῦτο τῶν Γαλλιῶν—ὁ Μαγνέντιος ἡττηθεὶς συνεκλείσθη . Ἐν ᾧ φρουρίῳ λέγεται τοιόνδε θαῦμα συμβῆναι . Ὁ Μαγνέντιος , ὑπὸ τῆς ἥττης καταπεπτωκότας τοὺς ἑαυτοῦ στρατιώτας ἀναρρῶσαι σπουδάζων , ὑψηλοῦ βήματος ἐπέβη . Οἱ δὲ τὴν συνήθη τοῖς βασιλεῦσιν εὐφημίαν ἐπιβοῆσαι βουλόμενοι , παρὰ γνώμην ἐπὶ τὸν Κωνστάντιον ταύτην μεταφέρουσιν : οὐ γὰρ Μαγνέντιον , ἀλλὰ Κωνστάντιον Αὔγουστον κοινῇ πάντες ἐβόησαν . Τοῦτο σύμβολον καθ̓ ἑαυτοῦ ὁ Μαγνέντιος ἡγησάμενος , ἐκ τοῦ φρουρίου εὐθὺς ἀπανίσταται φυγῇ ἐπὶ τὰ περαιτέρω τῆς Γαλλίας χωρῶν . Ἐπέκειντο δὲ οἱ τοῦ Κωνσταντίου στρατηγοὶ διώκοντες : αὖθίς τε γίνεται συμβολὴ περὶ τόπον , ᾧ ὄνομα Μιλτοσέλευκος : ἐν ᾧ κατὰ κράτος ἡττηθεὶς ὁ Μαγνέντιος φεύγει μόνος εἰς Λουγδοῦνον πόλιν τῆς Γαλλίας , εἰς ἣν ἀπὸ Μούρσων ἐστὶ τοῦ φρουρίου τριῶν ἡμερῶν ὁδός . Ἐν ταύτῃ τῇ Λουγδούνῳ γενόμενος ὁ Μαγνέντιος ἀναιρεῖ μὲν τὴν ἑαυτοῦ μητέρα : ἀνελὼν δὲ καὶ τὸν ἀδελφὸν , ὃν Καίσαρα ἑαυτῷ πεποιήκει , τέλος ἐπικατέσφαξεν ἑαυτόν . Τοῦτο ἐπράχθη ἐν ὑπατείᾳ Κωνσταντίου τὸ ἕκτον καὶ Κωνσταντίου τοῦ Γάλλου τὸ δεύτερον , περὶ τὴν πεντεκαιδεκάτην τοῦ Αὐγούστου μηνός . Οὐκ εἰς μακρὰν δὲ καὶ ὁ ἕτερος τοῦ Μαγνεντίου ἀδελφὸς , Δεκένιος ὄνομα αὐτῷ , τοῦ βίου ἐξήγαγεν ἑαυτὸν ἀγχόνῃ χρησάμενος . Τὰ μὲν οὖν κατὰ Μαγνέντιον τέλος τοιοῦτο ἐδέξατο : τὰ δὲ δημόσια τελέως οὐχ ἡσύχαζεν . Μετὰ ταῦτα γὰρ εὐθὺς ἕτερος ἐπανέστη τύραννος , ᾧ ὄνομα Σιλουανός . Καὶ τοῦτον δὲ οἱ Κωνσταντίου στρατηγοὶ περὶ τὴν Γαλλίαν ταράττοντα ταχέως καθεῖλον .
Lemmas: περι ὁ ἧσσα Μαγνέντιος ὁ τύραννος . Μαγνέντιος μέν οὖν ὁ βασιλεύω Ῥώμη καταλαμβάνω πολύς μέν ὁ σύγκλητος βουλή ἀναιρέω , πολύς δέ καί ὁ δῆμος ἀπόλλυμι : ὡς δέ ὁ στρατηγός Κωνστάντιος ὁ Ῥωμαικός δύναμις συγκροτέω ἐπί αὐτός χωρέω , ἀναχωρέω ὁ Ῥώμη ὁ Γαλλία καταλαμβάνω . ἔνθα συμβολή συνεχής γίγνομαι : καί ποτέ μέν οὗτος ὁ μέρος , ποτέ δέ ἕτερος κρατέω . Τέλος δέ περί Μούρσαν—φρούριον δέ οὗτος ὁ Γαλλιός Μαγνέντιος ἡσσάομαι συγκλείω . ἐν ὅς φρούριον λέγω τοιόσδε θαῦμα συμβαίνω . ὁ Μαγνέντιος , ὑπό ὁ ἧσσα καταπίπτω ὁ ἑαυτοῦ στρατιώτης ἀναρρώννυμι σπουδάζω , ὑψηλός βῆμα ἐπιβαίνω . ὁ δέ ὁ συνήθης ὁ βασιλεύς Εὐφημία ἐπιβοάω βούλομαι , παρά γνώμη ἐπί ὁ Κωνστάντιος οὗτος μεταφέρω : οὖον γάρ Μαγνέντιος , ἀλλά Κωνστάντιος Αὔγουστος κοινός πᾶς βοάω . οὗτος σύμβολον κατά ἑαυτοῦ ὁ Μαγνέντιος ἡγέομαι , ἐκ ὁ φρούριον εὐθύς ἀπανίστημι φυγή ἐπί ὁ περαιτέρω ὁ Γαλλία χώρα . ἐπίκειμαι δέ ὁ ὁ Κωνστάντιος στρατηγός διώκω : αὖθις τε γίγνομαι συμβολή περί τόπος , ὅς ὄνομα Μιλτοσέλευκος : ἐν ὅς κατά κράτος ἡσσάομαι ὁ Μαγνέντιος φεύγω μόνος εἰς Λούγδουνον πόλις ὁ Γαλλία , εἰς ὅς ἀπό Μοῦρσος εἰμί ὁ φρούριον τρεῖς ἡμέρα ὁδός . ἐν οὗτος ὁ Λούγδουνον γίγνομαι ὁ Μαγνέντιος ἀναιρέω μέν ὁ ἑαυτοῦ μήτηρ : ἀναιρέω δέ καί ὁ ἀδελφός , ὅς Καῖσαρ ἑαυτοῦ ποιέω , τέλος ἐπικατασφάζω ἑαυτοῦ . οὗτος πράσσω ἐν ὑπατεία Κωνστάντιος ὁ ἕκτος καί Κωνστάντιος ὁ Γάλλος ὁ δύο , περί ὁ πεντεκαιδέκατος ὁ Αὔγουστος μείς . οὐ εἰς μακράν δέ καί ὁ ἕτερος ὁ Μαγνέντιος ἀδελφός , Δεκένιος ὄνομα αὐτός , ὁ βίος ἐξάγω ἑαυτοῦ ἀγχόνη χράω . ὁ μέν οὖν κατά Μαγνέντιος τέλος τοιοῦτος δέχομαι : ὁ δέ δημόσιος τέλειος οὐ ἡσυχάζω . μετά οὗτος γάρ εὐθύς ἕτερος ἐπανίστημι τύραννος , ὅς ὄνομα Σιλουανός . καί οὗτος δέ ὁ Κωνστάντιος στρατηγός περί ὁ Γαλλία ταράσσω ταχέως καθαιρέω .