socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 2.13
Περὶ τῆς Ἑρμογένους τοῦ στρατηλάτου ἀναιρέσεως , καὶ ὅπως πάλιν διὰ τοῦτο ἐξεώθη ὁ Παῦλος τῆς ἐκκλησίας . Ἦλθε δὲ τὰ γινόμενα εἰς ἀκοὰς Κωνσταντίου τοῦ βασιλέως κατὰ τὴν Ἀντιόχειαν διατρίβοντος . Ἐντέλλεται οὖν Ἑρμογένει τῷ στρατηλάτῃ , ἐπὶ τὰ Θρᾴκια πεμπομένῳ μέρη , ὁδοῦ πάρεργον ποιῆσαι , καὶ ἐξωθῆσαι τῆς ἐκκλησίας τὸν Παῦλον . Ὃς καταλαβὼν τὴν Κωνσταντινούπολιν , ὅλην διετάραξε βιαζόμενος ἐκβαλεῖν τὸν ἐπίσκοπον : στάσις γὰρ εὐθὺς ἐκ τοῦ δήμου παρηκολούθει , καὶ ἕτοιμοι ἦσαν ἀμύνεσθαι . Ὡς δὲ ἐπέκειτο ὁ Ἑρμογένης διὰ στρατιωτικῆς χειρὸς ἀπελάσαι τὸν Παῦλον , παροξυνθὲν τότε τὸ πλῆθος , οἷα ἐν τοῖς τοιούτοις φιλεῖ γίνεσθαι , ἀλογωτέρας ἐποιεῖτο κατ̓ αὐτοῦ τὰς ὁρμάς : καὶ ἐμπίπρησι μὲν αὐτοῦ τὴν οἰκίαν , αὐτὸν δὲ σύραντες ἀπέκτειναν . Ταῦτα δὲ πέπρακται ἐν ὑπατείᾳ τῶν δύο Αὐγούστων Κωνσταντίου τὸ τρίτον καὶ Κώνσταντος τὸ δεύτερον . Καθ̓ ὃν χρόνον Κώνστας μὲν Φράγκων ἔθνος νικήσας ὑποσπόνδους Ῥωμαίοις ἐποίησε . Κωνστάντιος δὲ ὁ βασιλεὺς περὶ τῆς ἀναιρέσεως Ἑρμογένους πυθόμενος , ἐκ τῆς Ἀντιοχείας ἱππεὺς ἐλάσας καταλαμβάνει τὴν Κωνσταντινούπολιν : καὶ τὸν μὲν Παῦλον ἐξελαύνει τῆς πόλεως , ἐζημίωσε δὲ τὴν πόλιν ἀφελὼν τοῦ σιτηρεσίου τοῦ παρασχεθέντος παρὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἡμερησίου ὑπὲρ τέσσαρας μυριάδας : ὀκτὼ γὰρ ἐγγὺς μυριάδες ἐχορηγοῦντο πρότερον τοῦ σίτου ἐκ τῆς Ἀλεξανδρέων κομιζομένου πόλεως . Μακεδόνιον δὲ ἀναδεῖξαι τῆς πόλεως ἐπίσκοπον ὑπερέθετο : ὠργίζετο γὰρ οὐ μόνον περὶ αὐτοῦ , ὅτ̔??ʼ παρὰ γνώμην αὐτοῦ κεχειροτόνητο , ἀλλ̓ ὅτι καὶ διὰ τὰς μεταξὺ αὐτοῦ τε καὶ Παύλου γενομένας στάσεις πολλοί τε ἄλλοι καὶ ὁ στρατηλάτης Ἑρμογένης ἀνῄρητο . Ἐάσας οὖν αὐτὸν ἐν ᾗ ἐχειροτονήθη ἐκκλησίᾳ συνάγειν , αὖθις ἐπὶ τὴν Ἀντιόχειαν ἀνεχώρησεν .
Lemmas: περι ὁ Ἑρμογένης ὁ στρατηλάτης ἀναίρεσις , καί ὅπως πάλιν διά οὗτος ἐξίημι ὁ Παῦλος ὁ ἐκκλησία . ἔρχομαι δέ ὁ γίγνομαι εἰς ἀκοή Κωνστάντιος ὁ βασιλεύς κατά ὁ Ἀντιόχεια διατρίβω . ἐντέλλω οὖν Ἑρμογένης ὁ στρατηλάτης , ἐπί ὁ Θρᾴκιος πέμπω μέρος , ὁδός πάρεργον ποιέω , καί ἐξωθέω ὁ ἐκκλησία ὁ Παῦλος . ὅς καταλαμβάνω ὁ Κωνσταντινούπολις , ὅλος διαταράσσω βιάζομαι ἐκβάλλω ὁ ἐπίσκοπος : στάσις γάρ εὐθύς ἐκ ὁ δῆμος παρακολουθέω , καί ἑτοῖμος εἰμί ἀμύνω . ὡς δέ ἐπίκειμαι ὁ Ἑρμογένης διά στρατιωτικός χείρ ἀπελαύνω ὁ Παῦλος , παροξύνω τότε ὁ πλῆθος , οἷος ἐν ὁ τοιοῦτος φιλέω γίγνομαι , ἄλογος ποιέω κατά αὐτός ὁ ὁρμή : καί ἐμπίμπρημι μέν αὐτός ὁ οἰκίον , αὐτός δέ σύρω ἀποκτείνω . οὗτος δέ πράσσω ἐν ὑπατεία ὁ δύο Αὔγουστος Κωνστάντιος ὁ τρίτος καί Κώνστας ὁ δύο . κατά ὅς χρόνος Κώνστας μέν Φράγκος ἔθνος νικάω ὑπόσπονδος Ῥωμαῖος ποιέω . Κωνστάντιος δέ ὁ βασιλεύς περί ὁ ἀναίρεσις Ἑρμογένης πυνθάνομαι , ἐκ ὁ Ἀντιόχεια ἱππεύς ἐλαύνω καταλαμβάνω ὁ Κωνσταντινούπολις : καί ὁ μέν Παῦλος ἐξελαύνω ὁ πόλις , ζημιόω δέ ὁ πόλις ἀφαιρέω ὁ σιτηρέσιον ὁ παρέχω παρά ὁ πατήρ αὐτός ἡμερήσιος ὑπέρ τέσσαρες μυριάς : ὀκτώ γάρ ἐγγύς μυριάς χορηγέω πρότερος ὁ σῖτος ἐκ ὁ Ἀλεξανδρεύς κομίζω πόλις . Μακεδ ́νιος δέ ἀναδείκνυμι ὁ πόλις ἐπίσκοπος ὑπερτίθημι : ὀργίζω γάρ οὖον μόνος περί αὐτός , ὅς παρά γνώμη αὐτός χειροτονέω , ἀλλά ὅτι καί διά ὁ μεταξύ αὐτός τε καί Παῦλος γίγνομαι στάσις πολύς τε ἄλλος καί ὁ στρατηλάτης Ἑρμογένης ἀναιρέω . ἐάω οὖν αὐτός ἐν ὅς χειροτονέω ἐκκλησία συνάγω , αὖθις ἐπί ὁ Ἀντιόχεια ἀναχωρέω .