socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 5.10
Ὡς τοῦ βασιλέως σύνοδον πασῶν τῶν αἱρέσεων γενέσθαι παρακελευσαμένου , ὅτε καὶ Ἀρκάδιος ὁ υἱὸς αὐτοῦ Αὔγουστος ἀνηγορεύθη , οἱ μὲν Ναυατιανοὶ μόνοι κατὰ τὴν πίστιν ὁμοφρονοῦντες τοῖς τοῦ ὁμοουσίου ἔνδον τῆς πόλεως συνάγειν ἐπετράπησαν : οἱ δὲ λοιποὶ τῶν αἱρετικῶν ἀπηλάθησαν . Ἐγίνοντο δὲ ταραχαὶ καὶ κατὰ τὰς ἄλλας πόλεις , ἐξωθουμένων τῶν Ἀρειανιζόντων ἐκ τῶν εὐκτηρίων τόπων . Ἐφ̓ ᾧ θαυμάσαι ἔπεισι τὴν τοῦ βασιλέως γνώμην : οὐ γὰρ ἠνέσχετο ὅσον τὸ ἐπ’ αὐτῷ θορύβων πληρῶσαι τὰς πόλεις : ἀλλὰ βραχέως χρόνου διελθόντος , αὖθις σύνοδον πασῶν τῶν αἱρέσεων συγκροτηθῆναι παρεσκεύασε , νομίσας ἐκ τῆς πρὸς ἑαυτοὺς τῶν ἐπισκόπων διαλέξεως μίαν παρὰ πᾶσιν ὁμόφωνον δόξαν κρατήσειν . Ταύτην ἡγοῦμαι τὴν πρόθεσιν τοῦ βασιλέως αἰτίαν αὐτῷ τοῦ εὖ πράττειν γενέσθαι : θείᾳ γάρ τινι προνοίᾳ ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς χρόνους τὰ βαρβάρων ἔθνη αὐτῷ ὑπετάττετο . Ἐν οἶς καὶ Ἀθανάριχος ὁ τῶν Γότθων ἀρχηγὸς ὑπήκοον ἑαυτὸν ἅμα τῷ οἰκείῳ πλήθει παρέσχεν , ὃς καὶ εὐθὺς ἐν Κωνσταντινουπόλει τὸν βίον κατέστρεψεν . Τότε δὴ καὶ ὁ βασιλεὺς τὸν υἱὸν Ἀρκάδιον Αὔγουστον ἀνηγόρευσε κατὰ τὴν ὑπατείαν Μερογαύδου τὸ δεύτερον καὶ Σατορνίλου , τῇ ἑκκαιδεκάτῃ τοῦ Ἰαννουαρίου μηνός . Οὐκ εἰς μακρὰν δὲ μετὰ ταῦτα παρῆσαν οἱ πανταχόθεν πάσης θρησκείας ἐπίσκοποι , κατὰ τὴν αὐτὴν ὑπατείαν , τῷ Ἰουνίῳ μηνί . Μεταπεμψάμενος οὖν ὁ βασιλεὺς Νεκτάριον τὸν ἐπίσκοπον , ἐκοινολογεῖτο πρὸς αὐτὸν , τίς ἂν γένοιτο μηχανὴ ὅπως ἂν μὴ διαφωνοίη ὁ Χριστιανισμὸς , ἀλλ̓ ἑνωθῇ ἡ ἐκκλησία : ἔλεγέν τε δεῖν γυμνασθῆναι τὸ χωρίζον τὰς ἐκκλησίας ζήτημα , τήν τε διαφωνίαν ἐκποδὼν ποιήσαντας , ὁμοφωνίαν ταῖς ἐκκλησίαις ἐργάσασθαι . Τοῦτο ἀκούσας ὁ Νεκτάριος ἐν φροντίσιν ἦν : καὶ μεταστειλάμενος τὸν τηνικαῦτα τῶν Ναυατιανῶν ἐπίσκοπον Ἀγέλιον , ὡς κατὰ τὴν πίστιν ὁμόφρονα , φανερὰν αὐτῷ τὴν τοῦ βασιλέως καθίστησι γνώμην . Ὁ δὲ τὰ μὲν ἄλλα ἦν εὐλαβὴς , σὑ??ʼτῆναι δὲ λόγοις περὶ τοῦ δόγματος οὐκ ἰσχύων , ἀναγνώστην ὑπ’ αὐτῷ Σισίννιον ὄνομα πρὸς τὸ διαλεχθῆναι προεβάλλετο . Σισίννιος δὲ ἀνὴρ ἐλλόγιμος καὶ πραγμάτων ἔμπειρος , ἀκριβῶς τε εἰδὼς τὰς τῶν ἱερῶν γραμμάτων ἑρμηνείας καὶ τὰ φιλόσοφα δόγματα , συνεῖδεν ὡς αἱ διαλέξεις οὐ μόνον οὐχ ἑνοῦσι τὰ σχίσματα , ἀλλὰ γὰρ καὶ φιλονεικοτέρας τὰς αἱρέσεις μᾶλλον ἀπεργάζονται : καὶ διὰ τοῦτο τοιάνδε τινὰ συμβουλὴν τῷ Νεκταρίῳ ὑπέθετο . Εὖ ἐπιστάμενος ὡς οἱ παλαιοὶ ἀρχὴν ὑπάρξεως τῷ Υἱῷ τοῦ Θεοῦ δοῦναι ἀπέφυγον , κατειλήφεισαν γὰρ αὐτὸν συναΐδιον τῷ Πατρὶ , συμβουλεύει φυγεῖν μὲν τὰς διαλεκτικὰς μάχας , μάρτυρας δὲ καλέσειν τὰς ἐκδόσεις τῶν παλαιῶν : καὶ πεῦσιν παρὰ τοῦ βασιλέως τοῖς αἱρεσιάρχαις προσάγεσθαι , ‘πότερον λόγον ποτε ποιοῦνται τῶν πρὸ τῆς διαιρέσεως ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ προσαρμοσάντων διδασκάλων , ἢ ὡς ἀλλοτρίους τοῦ Χριστιανισμοῦ παρακρούονται . Εἰ μὲν γὰρ τούτους . ἀθετοῦσιν , οὐκοῦν ἀναθεματίζειν αὐτοὺς τολμάτωσαν : καὶ εἰ τοῦτο τολμῆσαι ποιήσωσιν , ὑπὸ τοῦ πλήθους ἐξελαθήσονται . Καὶ τούτου γενομένου , προφανὴς ἔσται ἡ νίκη τῆς ἀληθείας . Εἰ δὲ μὴ παρακρούονται τοὺς ἀρχαίους τῶν διδασκάλων , ἡμέτερόν ἐστι τὸ παρασχεῖν τὰς βίβλους τῶν παλαιῶν , δἰ ὧν ἡ παῤ ἡμῶν δόξα μαρτυρηθήσεται.ʼ Ταῦτα ἀκούσας παρὰ τοῦ Σισιννίου ὁ Νεκτάριος δρομαῖος ἐπὶ τὰ βασίλεια χωρεῖ : γνωρίζει δὲ τῷ βασιλεῖ τὰ συμβεβουλευμένα αὐτῷ . Ὁ δὲ ἁρπάζει τὴν γνώμην , καὶ σοφῶς τὸ πρᾶγμα μετεχειρίσατο : οὐ γὰρ προειπὼν τὸν σκοπὸν , ἐδήλωσε μόνον , εἰ λόγον ἔχουσι καὶ δέχονται τὰ τῶν πρὸ τῆς διαιρέσεως τῆς ἐκκλησίας διδασκάλων . Τῶν δὲ οὐκ ἀρνησαμένων , ἀλλὰ καὶ πάνυ τιμᾷν αὐτοὺς ὡς καθηγητὰς εἰπόντων , αὖθις ἐδήλου ὁ βασιλεὺς , εἰ τούτοις στοιχοῦσιν ἀξιοπίστοις μάρτυσι τοῦ Χριστιανικοῦ δόγματος . Ταῦτα ἀκούσαντες οἱ τῶν θρησκειῶν προεστῶτες καὶ οἱ παῤ ἑκάστοις αὐτῶν διαλεκτικοὶ,—καὶ γὰρ ἦσαν πολλοὶ παῤ αὐτῶν ηὐτρεπισμένοι πρὸς τὸν ἀγῶνα τῆς διαλέξεως,—οὐκ εἶχον ὅτι ποιήσουσιν . Ἐνέπεσε γὰρ εἰς ἑκάστους διαφωνία , τῶν μὲν λεγόντων καλὴν εἶναι τὴν τοῦ βασιλέως πρότασιν , τῶν δὲ μὴ συμφέρουσαν τῷ σκοπῷ τῷ αὐτῶν . Ἄλλοι γὰρ ἄλλως εἶχον περὶ τὰ βιβλία τῶν παλαιῶν , καὶ οὐκέτι ἀλλήλοις συνέπνεον : ἐδιχονόουν τε οὐ μόνον πρὸς τὰς ἄλλας τῶν θρησκειῶν , ἀλλ̓ ἤδη καὶ εἰς ἑαυτοὺς , οἱ τῆς μιᾶς ὄντες αἱρέσεως . Ἡ οὖν ὁμόφωνος κακία , ὡς ἡ γλῶσσα τῶν πάλαι γιγάντων , διέσπαρτο , καὶ ἀνατέτραπτο ὁ τῆς κακίας πύργος αὐτῶν . Γνοὺς δὲ ὁ βασιλεὺς τὴν συγκεχυμένην αὐτῶν διασπορὰν , καὶ ὡς διαλέξει μόνῃ , καὶ οὐκ ἀρχαίων ἐκθέσει τεθαρρήκασιν , ἐπὶ δευτέραν γνώμην ἐβάδιζε . Καὶ δηλοῖ ἔγγραφον ἑκάστην θρησκείαν γνωρίζειν τὸν ὅρον αὐτῶν , ἧς ἔχουσι πίστεως . Τότε οἱ παῤ ἑκάστοις δεινοὶ τὰς λέξεις ἀκριβοῦντες τὸ οἰκεῖον δόγμα ἐνέγραφον : ὥριστό τε ἡμέρα , καὶ οἱ παῤ ἑκάστοις ἐπίσκοποι ἐπὶ τὰ βασίλεια κληθέντες συνήρχοντο . Παρῆσαν οὖν Νεκτάριος μὲν καὶ Ἀγέλιος τῆς ὁμοουσίου προεστῶτες πίστεως , Ἀρειανῶν δὲ Δημόφιλος , Εὐνομιανῶν δὲ αὐτὸς Εὐνόμιος , τῶν δὲ τὰ Μακεδονίου φρονούντων , Ἐλεύσιος ὁ Κυζίκου . Ὁ δὲ βασιλεὺς δέχεται μὲν τοὺς συνεληλυθότας : καὶ τὸ παῤ ἑκάστου δόγμα ἔγγραφον λαβὼν , καθ̓ ἑαυτόν τε γενόμενος , ηὔξατο ἐκτενῶς συνεργῆσαι αὐτῷ τὸν Θεὸν πρὸς τὴν τῆς ἀληθείας ἐπιλογήν . Εἶτα ἕκαστον τῶν γεγραμμένων δογμάτων ἀναγνοὺς , τὰ μὲν ἄλλα πάντα ὡς χωρισμὸν τῆς Τριάδος εἰσάγοντα μεμψάμενος ἔρρηξε : μόνην δὲ τὴν τοῦ ὁμοουσίου ἐπαινέσας ἐδέξατο . Αὕτη πρόφασις γέγονε τοῦ τοὺς Ναυατιανοὺς πάλιν εὖ πράξαντας ἔνδον τῶν πόλεων τὰς συναγωγὰς ποιεῖσθαι . Ὁ γὰρ βασιλεὺς θαυμάσας αὐτῶν τὴν περὶ τοὺς οἰκείους κατὰ τὴν πίστιν ὁμόνοιαν , νόμῳ ἐκέλευε τῶν μὲν οἰκείων κρατεῖν ἀδεῶς εὐκτηρίων τόπων : ἔχειν δὲ καὶ προνόμια τὰς ἐκκλησίας αὐτῶν , ἅπερ καὶ οἱ τῆς αὐτοῦ πίστεως ἔχουσιν . Οἱ δὲ προεστῶτες τῶν ἄλλων θρησκειῶν ἐκ τῆς πρὸς ἑαυτοὺς διαφωνίας ἐν καταγνώσει παρὰ τοῖς ὑφ̓ ἑαυτοῖς λαοῖς ἐγεγόνεισαν , ἀμηχανίᾳ τε καὶ λύπῃ κατασχεθέντες ἀνεχώρουν . Καὶ γράμμασι τοὺς οἰκείους παρεμυθοῦντο παραινοῦντες , μὴ ἄχθεσθαι ἐφ̓ οἶς πολλοὶ καταλιπόντες αὐτοὺς , τῷ ὁμοουσίῳ προσέθεντο : πολλοὺς γὰρ εἶναι τοὺς κλητοὺς , ὀλίγους δὲ τοὺς ἐκλεκτούς : ὅπερ οὐκ ἔλεγον , ἡνίκα τὸ πολὺ τοῦ λαοῦ αὐτοῖς ἐκ δυναστείας προσέκειτο . Ἀλλὰ μὴν οὐδὲ οἱ τῆς ὁμοουσίου πίστεως τῶν λυπηρῶν τελέως ἦσαν ἐλεύθεροι : τὰ γὰρ κατὰ Ἀντιόχειαν τοὺς τῇ συνόδῳ παρόντας διέκρινεν . Αἰγύπτιοι μὲν γὰρ καὶ οἱ ἐξ Ἀραβίας καὶ Κύπρου πάλιν συμπράττοντες , τὸν Φλαβιανὸν ἐξωθεῖσθαι τῆς Ἀντιοχείας ἔλεγον . Οἱ δὲ ἐκ Παλαιστίνης Φοινίκης τε καὶ Συρίας ὑπὲρ Φλαβιανοῦ συνεστήκεσαν : τοῦτο μὲν οἶον τέλος ἐδέξατο , κατὰ χώραν ἐρῶ .
Lemmas: ὡς ὁ βασιλεύς σύνοδος πᾶς ὁ αἵρεσις γίγνομαι παρακελεύομαι , ὅτε καί Ἀρκάδιος ὁ υἱός αὐτός Αὔγουστος ἀναγορεύω , ὁ μέν Ναυατιανός μόνος κατά ὁ πίστις ὁμοφρονέω ὁ ὁ ὁμοούσιος ἔνδον ὁ πόλις συνάγω ἐπιτρέπω : ὁ δέ λοιπός ὁ αἱρετικός ἀπελαύνω . γίγνομαι δέ ταραχή καί κατά ὁ ἄλλος πόλις , ἐξωθέω ὁ Ἀρειανίζω ἐκ ὁ εὐκτήριος τόπος . ἐπί ὅς θαυμάζω ἔπειμι ὁ ὁ βασιλεύς γνώμη : οὖον γάρ ἀνέχω ὅσος ὁ ἐπί αὐτός θόρυβος πληρόω ὁ πόλις : ἀλλά βραχύς χρόνος διέρχομαι , αὖθις σύνοδος πᾶς ὁ αἵρεσις συγκροτέω παρασκευάζω , νομίζω ἐκ ὁ πρός ἑαυτοῦ ὁ ἐπίσκοπος διάλεξις εἷς παρά πᾶς ὁμόφωνος δόξα κρατέω . οὗτος ἡγέομαι ὁ πρόθεσις ὁ βασιλεύς αἴτιος αὐτός ὁ εὕω πράσσω γίγνομαι : θεῖος γάρ τις πρόνοια ὑπό ὁ αὐτός χρόνος ὁ βάρβαρος ἔθνος αὐτός ὑποτάσσω . ἐν οἶς καί Ἀθανάριχος ὁ ὁ Γότθος ἀρχηγός ὑπήκοος ἑαυτοῦ ἅμα ὁ οἰκεῖος πλῆθος παρέχω , ὅς καί εὐθύς ἐν Κωνσταντινούπολις ὁ βίος καταστρέφω . τότε δή καί ὁ βασιλεύς ὁ υἱός Ἀρκάδιος Αὔγουστος ἀναγορεύω κατά ὁ ὑπατεία μερογαυδηω ὁ δύο καί Σατορνίλος , ὁ ἑκκαιδέκατος ὁ Ἰαννουάριος μείς . οὐ εἰς μακράν δέ μετά οὗτος πάρειμι ὁ πανταχόθεν πᾶς θρησκεία ἐπίσκοπος , κατά ὁ αὐτός ὑπατεία , ὁ Ἰούνιος μείς . μεταπέμπω οὖν ὁ βασιλεύς Νεκτάριος ὁ ἐπίσκοπος , κοινολογέομαι πρός αὐτός , τίς εἄν γίγνομαι μηχανή ὅπως εἄν μή διαφωνέω ὁ χριστιανισμός , ἀλλά ἑνόω ὁ ἐκκλησία : λέγω3 τε δήω γυμνάζω ὁ χωρίζω ὁ ἐκκλησία ζήτημα , ὁ τε διαφωνία ἐκποδών ποιέω , ὁμοφωνία ὁ ἐκκλησία ἐργάζομαι . οὗτος ἀκούω ὁ Νεκτάριος ἐν φροντίς εἰμί : καί μεταστέλλομαι ὁ τηνικαῦτα ὁ Ναυατιανός ἐπίσκοπος Ἀγέλιος , ὡς κατά ὁ πίστις ὁμόφρων , φανερός αὐτός ὁ ὁ βασιλεύς καθίστημι γνώμη . ὁ δέ ὁ μέν ἄλλος εἰμί εὐλαβής , εἰσέρχομαι δέ λόγος περί ὁ δόγμα οὐ ἰσχύω , ἀναγνώστης ὑπό αὐτός Σισίννιος ὄνομα πρός ὁ διαλέγω προβάλλω . Σισίννιος δέ ἀνήρ ἐλλόγιμος καί πρᾶγμα ἔμπειρος , ἀκριβῶς τε εἰδοί ὁ ὁ ἱερός γράμμα ἑρμηνεία καί ὁ φιλόσοφος δόγμα , συνοράω ὡς ὁ διαλέγω οὖον μόνος οὐ ἑνόω ὁ σχίσμα , ἀλλά γάρ καί φιλόνεικος ὁ αἵρεσις μᾶλλον ἀπεργάζομαι : καί διά οὗτος τοιόσδε τις συμβουλή ὁ νεκτάριον ὑποτίθημι . εὕω ἐπίσταμαι ὡς ὁ παλαιός ἀρχή ὕπαρξις ὁ υἱός ὁ Θεός δίδωμι ἀποφεύγω , καταλαμβάνω γάρ αὐτός συνηΐδιος ὁ πατήρ , συμβουλεύω φεύγω μέν ὁ διαλεκτικός μάχη , μάρτυς δέ καλέω ὁ ἔκδοσις ὁ παλαιός : καί πεῦσις παρά ὁ βασιλεύς ὁ αἱρεσιάρχης προσάγω , ὄπος λόγος ποτός ποιέω ὁ πρό ὁ διαίρεσις ἐν ὁ ἐκκλησία προσαρμόζω διδάσκαλος , ἢ ὡς ἀλλότριος ὁ χριστιανισμός παρακρούω . εἰμί μέν γάρ οὗτος . ἀθετέω , οὐκοῦν ἀναθεματίζω αὐτός τολμάω : καί εἰμί οὗτος τολμάω ποιέω , ὑπό ὁ πλῆθος ἐξελαύνω . καί οὗτος γίγνομαι , προφανής εἰμί ὁ νίκη ὁ ἀλήθεια . εἰμί δέ μή παρακρούω ὁ ἀρχαῖος ὁ διδάσκαλος , ἡμέτερος εἰμί ὁ παρέχω ὁ Βίβλος ὁ παλαιός , διά ὅς ὁ παρά ἐγώ δόξα μαρτυρέω οὗτος ἀκούω παρά ὁ Σισίννιος ὁ Νεκτάριος δρομαῖος ἐπί ὁ βασίλεια χωρέω : γνωρίζω δέ ὁ βασιλεύς ὁ συμβουλεύω αὐτός . ὁ δέ ἁρπάζω ὁ γνώμη , καί σοφός ὁ πρᾶγμα μεταχειρίζω : οὖον γάρ προεῖπον ὁ σκοπός , δηλόω μόνος , εἰμί λόγος ἔχω καί δέχομαι ὁ ὁ πρό ὁ διαίρεσις ὁ ἐκκλησία διδάσκαλος . ὁ δέ οὐ ἀρνέομαι , ἀλλά καί πάνυ τιμάω αὐτός ὡς καθηγητής εἶπον , αὖθις δηλόω ὁ βασιλεύς , εἰμί οὗτος στοιχέω ἀξιόπιστος μάρτυς ὁ Χριστιανικός δόγμα . οὗτος ἀκούω ὁ ὁ θρησκεία προίστημι καί ὁ παρά ἕκαστος αὐτός διαλεκτικός γάρ εἰμί πολύς παρά αὐτός ευτρεπισμένος πρός ὁ ἀγών ὁ διαλέξεως,—οὐκ ἔχω ὅτι ποιέω . ἐμπίπτω γάρ εἰς ἕκαστος διαφωνία , ὁ μέν λέγω καλός εἰμί ὁ ὁ βασιλεύς πρότασις , ὁ δέ μή συμφέρω ὁ σκοπός ὁ αὐτός . ἄλλος γάρ ἄλλως ἔχω περί ὁ βιβλίον ὁ παλαιός , καί οὐκέτι ἀλλήλων συμπνέω : διχονοέω τε οὖον μόνος πρός ὁ ἄλλος ὁ θρησκεία , ἀλλά ἤδη καί εἰς ἑαυτοῦ , ὁ ὁ εἷς εἰμί αἵρεσις . ὁ οὖν ὁμόφωνος κακία , ὡς ὁ γλῶσσα ὁ πάλαι Γίγας , διασπείρω , καί ἀνατρέπω ὁ ὁ κακία πύργος αὐτός . γιγνώσκω δέ ὁ βασιλεύς ὁ συγχέω αὐτός διασπορά , καί ὡς διαλέγω μόνος , καί οὐ ἀρχαῖος ἔκθεσις θαρσέω , ἐπί δύο γνώμη βαδίζω . καί δηλόω ἔγγραφος ἕκαστος θρησκεία γνωρίζω ὁ ὅρος αὐτός , ὅς ἔχω πίστις . τότε ὁ παρά ἕκαστος δεινός ὁ λέγω ἀκριβόω ὁ οἰκέω δόγμα ἐγγράφω : ὁρίζω τε ἡμέρα , καί ὁ παρά ἕκαστος ἐπίσκοπος ἐπί ὁ βασίλεια καλέω συνέρχομαι . πάρειμι οὖν Νεκτάριος μέν καί Ἀγέλιος ὁ ὁμοούσιος προίστημι πίστις , Ἀρειανός δέ Δημόφιλος , Εὐνομιανός δέ αὐτός Εὐνόμιος , ὁ δέ ὁ Μακεδόνιος φρονέω , Ἐλεύσιος ὁ Κύζικος . ὁ δέ βασιλεύς δέχομαι μέν ὁ συνέρχομαι : καί ὁ παρά ἕκαστος δόγμα ἔγγραφος λαμβάνω , κατά ἑαυτοῦ τε γίγνομαι , εὔχομαι ἐκτενής συνεργέω αὐτός ὁ θεός πρός ὁ ὁ ἀλήθεια ἐπιλογή . εἶτα ἕκαστος ὁ γράφω δόγμα ἀναγιγνώσκω , ὁ μέν ἄλλος πᾶς ὡς χωρισμός ὁ Τριάς εἰσάγω μέμφομαι ῥήγνυμι : μόνος δέ ὁ ὁ ὁμοούσιος ἐπαινέω δέχομαι . Ἄτη πρόφασις γίγνομαι ὁ ὁ Ναυατιανός πάλιν εὕω πράσσω ἔνδον ὁ πόλις ὁ συναγωγή ποιέω . ὁ γάρ βασιλεύς θαυμάζω αὐτός ὁ περί ὁ οἰκεῖος κατά ὁ πίστις ὁμόνοια , νόμος κελεύω ὁ μέν οἰκέω κρατέω ἀδεῶς εὐκτήριος τόπος : ἔχω δέ καί προνομία ὁ ἐκκλησία αὐτός , ὅσπερ καί ὁ ὁ αὐτός πίστις ἔχω . ὁ δέ προίστημι ὁ ἄλλος θρησκεία ἐκ ὁ πρός ἑαυτοῦ διαφωνία ἐν κατάγνωσις παρά ὁ ὑπό ἑαυτοῦ λαός γίγνομαι , ἀμηχανία τε καί λύπη κατέχω ἀναχωρέω . καί γράμμα ὁ οἰκεῖος παραμυθέομαι παραινέω , μή ἄχθομαι ἐπί οἶς πολύς καταλείπω αὐτός , ὁ ὁμοούσιος προστίθημι : πολύς γάρ εἰμί ὁ κλητός , ὀλίγος δέ ὁ ἐκλεκτός : ὅσπερ οὐ λέγω , ἡνίκα ὁ πολύς ὁ λαός αὐτός ἐκ δυναστεία πρόσκειμαι . ἀλλά μήv οὐδέ ὁ ὁ ὁμοούσιος πίστις ὁ λυπηρός τέλειος εἰμί ἐλεύθερος : ὁ γάρ κατά Ἀντιόχεια ὁ ὁ σύνοδος πάρειμι διακρίνω . Αἰγύπτιος μέν γάρ καί ὁ ἐκ Ἀραβία καί Κύπρος πάλιν συμπράσσω , ὁ Φλαβιανός ἐξωθέω ὁ Ἀντιόχεια λέγω . ὁ δέ ἐκ Παλαιστίνη Φοινίκη τε καί Συρία ὑπέρ Φλαβιανός συνίστημι : οὗτος μέν οἶος τέλος δέχομαι , κατά χώρα εἴρω .