socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 4.30
Ὡς τοῦ Μεδιολάνων ἐπισκόπου Αὐξεντίου τελευτήσαντος , καὶ στάσεως ἐπὶ τῇ ἐκλογῇ τοῦ μέλλοντος χειροτονηθῆναι γενομένης , Ἀμβρόσιὸς ὁ τοῦ ἔθνους ἔπαρχος , τὴν στάσιν μετὰ στρατιωτικῆς χειρὸς καταπαύων , ψήφῳ κοινῇ , καὶ αὐτοῦ τοῦ βασιλέως Οὐαλεντινιανοῦ συναινέσαντος , πάντων προεκρίθη τῆς ἐκκλησίας πρόεδρος . Ὑπὸ δὲ τὸν αὐτὸν χρόνον καὶ ἕτερον μνήμης ἄξιον ἐν τῇ Μεδιολάνῳ συνέβη γενέσθαι : τελευτήσαντος γὰρ τοῦ ἐν αὐτῇ ἐπισκόπου Αὐξεντίου , ὃς ὑπὸ τῶν Ἀρειανῶν κεχειροτόνητο , πάλιν οἱ ἐν τῇ Μεδιολάνῳ περὶ ἐπιλογῆς ἐπισκόπου ἐταράσσοντο : πολλή τε ἦν αὐτοῖς ἡ φιλονεικία , ἄλλων ἄλλον προβάλλεσθαι σπευδόντων . Ὡς δὲ περὶ τούτου στάσις ἐγίνετο , εὐλαβηθεὶς ὁ τῆς ἐπαρχίας ἄρχων τὸ ὑπατικὸν ἔχων ἀξίωμα , ᾧ ἦν ὄνομα Ἀμβρόσιος , μήπως ἐκ τῆς ταραχῆς ἄτοπόν τι κατὰ τὴν πόλιν γένηται , εἰστρέχει εἰς τὴν ἐκκλησίαν ὡς καταπαύσων τὴν στάσιν . Ὡς δὲ ἐκεῖ γενομένῳ ὁ λαὸς ἡσυχίαν παρέσχε , πολλά τε λυσιτελοῦντα παραινῶν κατέστελλε τὰς ἀλόγους τοῦ πλήθους ὁρμὰς , αἰφνίδιος μία συμφωνία τῶν πάντων ἐγίνετο : καὶ ἐβόων , Ἀμβρόσιον ἄξιον εἶναι τῆς ἐπισκοπῆς , αὐτόν τε χειροτονεῖσθαι πάντες ἠξίουν : οὕτω γὰρ μόνως ἕνωσίν τε ἕξειν τὸν λαὸν , καὶ στέρξειν τὴν περὶ τὴν πίστιν ὁμόνοιαν . Ἐπεὶ δὲ ἔκ τινος θείου ἡ ὁμοφωνία τοῦ λαοῦ γενέσθαι τοῖς παροῦσιν ἐπισκόποις ἐφαίνετο , μηδὲν ὑπερθέμενοι συλλαμβάνουσι τὸν Ἀμβρόσιον : καὶ βαπτίσαντες,—κατηχούμενος γὰρ ἦν , — εὐθὺς πρὸς τὴν τῆς ἐπισκοπῆς ἱερωσύνην προχειρίζεσθαι ἔμελλον . Ἐπεὶ δὲ Ἀμβρόσιος τὸ μὲν βάπτισμα ἡδέως ἐδέξατο , πολὺς δὲ ἦν τὴν ἱερωσύνην παραιτούμενος , γνωρίζουσι τῷ βασιλεῖ Οὐαλεντινιανῷ τὰ γενόμενα . Ὁ δὲ βασιλεὺς θαυμάσας τὴν τοῦ λαοῦ ὁμόνοιαν , Θεοῦ τε ἔργον εἶναι γνοὺς τὸ γενόμενον , ἐδήλου τοῖς ἐπισκόποις , ὑπουργεῖν τῷ Θεῷ κελεύοντι χειροτονεῖν : Θεοῦ γὰρ μᾶλλον , ἢ ἀνθρώπων εἶναι τὴν ψῆφον τὴν ἐπ’ αὐτῷ . Τοῦτον τὸν τρόπον καταστάντος Ἀμβροσίου , οἱ ἐν Μεδιολάνῳ πρότερον διεστῶτες δἰ αὐτὸν τότε ἡνώθησαν .
Lemmas: ὡς ὁ Μεδιόλανον ἐπίσκοπος Αυξεντίου τελευτάω , καί στάσις ἐπί ὁ ἐκλογή ὁ μέλλω χειροτονέω γίγνομαι , Ἀμβρόσιος ὁ ὁ ἔθνος ἔπαρχος , ὁ στάσις μετά στρατιωτικός χείρ καταπαύω , ψῆφος κοινός , καί αὐτός ὁ βασιλεύς Οὐαλεντινιανός συναινέω , πᾶς προκρίνω ὁ ἐκκλησία πρόεδρος . ὑπό δέ ὁ αὐτός χρόνος καί ἕτερος μνήμη ἄξιος ἐν ὁ Μεδιόλανον συμβαίνω γίγνομαι : τελευτάω γάρ ὁ ἐν αὐτός ἐπίσκοπος Αυξεντίου , ὅς ὑπό ὁ Ἀρειανός χειροτονέω , πάλιν ὁ ἐν ὁ Μεδιόλανον περί ἐπιλογή ἐπίσκοπος ταράσσω : πολύς τε εἰμί αὐτός ὁ φιλονικία , ἄλλος ἄλλος προβάλλω σπεύδω . ὡς δέ περί οὗτος στάσις γίγνομαι , εὐλαβέομαι ὁ ὁ ἐπαρχία ἄρχω ὁ ὑπατικός ἔχω ἀξίωμα , ὅς εἰμί ὄνομα Ἀμβρόσιος , μήπως ἐκ ὁ ταραχή ἄτοπος τίς κατά ὁ πόλις γίγνομαι , εἰστρέχω εἰς ὁ ἐκκλησία ὡς καταπαύω ὁ στάσις . ὡς δέ ἐκεῖ γίγνομαι ὁ λαός ἡσυχία παρέχω , πολύς τε λυσιτελέω παραινέω καταστέλλω ὁ ἄλογος ὁ πλῆθος ὁρμή , Αἰφνίδιος εἷς συμφωνία ὁ πᾶς γίγνομαι : καί βοάω , Ἀμβρόσιον ἄξιος εἰμί ὁ ἐπισκοπή , αὐτός τε χειροτονέω πᾶς ἀξιόω : οὗτος γάρ μόνος ἕνωσις τε ἔχω ὁ λαός , καί στέργω ὁ περί ὁ πίστις ὁμόνοια . ἐπεί δέ ἐκ τις θεῖον ὁ ὁμοφωνία ὁ λαός γίγνομαι ὁ πάρειμι ἐπίσκοπος φαίνω , μηδείς ὑπερτίθημι συλλαμβάνω ὁ Ἀμβρόσιον : καί βαπτίζω γάρ εἰμί , — εὐθύς πρός ὁ ὁ ἐπισκοπή ἱερωσύνη προχειρίζω μέλλω . ἐπεί δέ Ἀμβρόσιος ὁ μέν βάπτισμα ἡδύς δέχομαι , πολύς δέ εἰμί ὁ ἱερωσύνη παραιτέομαι , γνωρίζω ὁ βασιλεύς Οὐαλεντινιανός ὁ γίγνομαι . ὁ δέ βασιλεύς θαυμάζω ὁ ὁ λαός ὁμόνοια , Θεός τε ἔργον εἰμί γιγνώσκω ὁ γίγνομαι , δηλόω ὁ ἐπίσκοπος , ὑπουργέω ὁ Θεός κελεύω χειροτονέω : Θεός γάρ μᾶλλον , ἢ ἄνθρωπος εἰμί ὁ ψῆφος ὁ ἐπί αὐτός . οὗτος ὁ τρόπος καθίστημι Ἀμβρόσιος , ὁ ἐν Μεδιόλανον πρότερος διΐστημι διά αὐτός τότε ἑνόω .