socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 1.10
Ὅτι καὶ τὸν Ναυατιανῶν ἐπίσκοπον Ἀκέσιον κεκλήκει εἰς τὴν σύνοδον ὁ βασιλεύς . Κινεῖ δέ με ἡ τοῦ βασιλέως σπουδὴ καὶ ἑτέρου πράγματος μνήμην ποιήσασθαι τῆς αὐτοῦ γνώμης , ὅπως ἐφρόντιζε τῆς εἰρήνης . Τῆς γὰρ ἐκκλησιαστικῆς ὁμονοίας πρόνοιαν ποιούμενος , κέκληκε πρὸς . τὴν σύνοδον καὶ Ἀκέσιον τῆς τῶν Ναυατιανῶν θρησκείας ἐπίσκοπον . Μετὰ οὖν τὸ γραφῆναι καὶ ὑπογραφῆναι παρὰ τῆς συνόδου τὸν ὅρον τῆς πίστεως , ἠρώτα ὁ βασιλεὺς τὸν Ἀκέσιον , εἰ καὶ αὐτὸς τῇ πίστει συντίθεται καὶ τῷ ὁρισμῷ τῆς τοῦ Πάσχα ἑορτῆς : ὁ δὲ , Οὐδὲν καινὸν , ἔφη , ὦ βασιλεῦ , ἡ σύνοδος ὥρισεν : οὕτω γὰρ ἄνωθεν καὶ ἐξ ἀρχῆς ἐκ τῶν ἀποστολικῶν χρόνων παρείληφα καὶ τὸν ὅρον τῆς πίστεως καὶ τὸν χρόνον τῆς τοῦ Πάσχα ἑορτῆς . Ἐπανερομένου οὖν τοῦ βασιλέως , Διὰ τί οὖν τῆς κοινωνίας χωρίζῃ ; ἐκεῖνος τὰ ἐπὶ Δεκίου γενόμενα κατὰ τὸν διωγμὸν ἐδίδασκε : καὶ τὴν ἀκρίβειαν τοῦ αὐστηροῦ κανόνος ἔλεγεν , ὡς ἄρα οὐ χρὴ τοὺς μετὰ τὸ βάπτισμα ἡμαρτηκότας ἁμαρτίαν , ἣν πρὸς θάνατον καλοῦσιν αἱ θεῖαι γραφαὶ , τῆς κοινωνίας τῶν θείων μυστηρίων ἀξιοῦσθαι : ἀλλ̓ ἐπὶ μετάνοιαν μὲν αὐτοὺς προτρέπειν , ἐλπίδα δὲ τῆς ἀφέσεως μὴ παρὰ τῶν ἱερέων , ἀλλὰ παρὰ τοῦ Θεοῦ ἐκδέχεσθαι , τοῦ δυναμένου καὶ ἐξουσίαν ἔχοντος συγχωρεῖν ἁμαρτήματα . Ταῦτα εἰπόντος τοῦ Ἀκεσίου , ἐπειπεῖν τὸν βασιλέα , Θὲς , ὦ Ἀκέσιε , κλίμακα , καὶ μόνος ἀνάβηθι εἰς τὸν οὐρανόν . Τούτων οὔτε ὁ Παμφίλου Εὐσέβιος , οὔτε ἄλλος τις ἐμνημόνευσε πώποτε : ἐγὼ δὲ παρὰ ἀνδρὸς ἤκουσα οὐδαμῶς ψευδομένου , ὃς παλαιός τε ἦν σφόδρα , καὶ ὡς ἱστορήσας τὰ κατὰ τὴν σύνοδον ἔλεγεν . Ὅθεν καὶ τεκμαίρομαι τοῦτο πεπονθέναι τοὺς σιωπῇ ταῦτα παραπεμψαμένους , ὃ πολλοὶ τῶν ἱστορίας συγγραψαμένων πεπόνθασιν : ἐκεῖνοι γὰρ πολλὰ παραλείπουσιν , ἢ προσπάσχοντές τισιν , ἢ προσώποις χαριζόμενοι . Τὰ μὲν οὖν Ἀκεσίου τοσαῦτα .
Lemmas: ὅτι2 καί ὁ Ναυατιανός ἐπίσκοπος Ἀκέσιος καλέω εἰς ὁ σύνοδος ὁ βασιλεύς . κινέω δέ ἐγώ ὁ ὁ βασιλεύς σπουδή καί ἕτερος πρᾶγμα μνήμη ποιέω ὁ αὐτός γνώμη , ὅπως φροντίζω ὁ εἰρήνη . ὁ γάρ ἐκκλησιαστικός ὁμόνοια πρόνοια ποιέω , καλέω πρός . ὁ σύνοδος καί Ἀκέσιος ὁ ὁ Ναυατιανός θρησκεία ἐπίσκοπος . μετά οὖν ὁ γράφω καί ὑπογράφω παρά ὁ σύνοδος ὁ ὅρος ὁ πίστις , ἐρωτάω ὁ βασιλεύς ὁ Ἀκέσιος , εἰμί καί αὐτός ὁ πίστις συντίθημι καί ὁ ὁρισμός ὁ ὁ Πάσχα ἑορτή : ὁ δέ , οὐδείς καινός , φημί , εἰμί βασιλεύς , ὁ σύνοδος ὁρίζω : οὗτος γάρ ἄνωθεν καί ἐκ ἀρχή ἐκ ὁ ἀποστολικός χρόνος παραλαμβάνω καί ὁ ὅρος ὁ πίστις καί ὁ χρόνος ὁ ὁ Πάσχα ἑορτή . ἐπανέρομαι οὖν ὁ βασιλεύς , Ζεύς τίς οὖν ὁ κοινωνία χωρίζω ; ἐκεῖνος ὁ ἐπί Δέκιος γίγνομαι κατά ὁ διωγμός διδάσκω : καί ὁ ἀκρίβεια ὁ αὐστηρός κανών λέγω , ὡς ἄρα οὖον χρή ὁ μετά ὁ βάπτισμα ἁμαρτάνω ἁμαρτία , ὅς πρός θάνατος καλέω ὁ θεῖος γραφή , ὁ κοινωνία ὁ θεῖον μυστήριον ἀξιόω : ἀλλά ἐπί μετάνοια μέν αὐτός προτρέπω , ἐλπίς δέ ὁ ἄφεσις μή παρά ὁ ἱερός , ἀλλά παρά ὁ Θεός ἐκδέχομαι , ὁ δύναμαι καί ἐξουσία ἔχω συγχωρέω ἁμάρτημα . οὗτος εἶπον ὁ Ἀκέσιος , ἐπεῖπον ὁ βασιλεύς , τίθημι , εἰμί Ἀκέσιος , κλῖμαξ , καί μόνος ἀναβαίνω εἰς ὁ οὐρανός . οὗτος οὔτε ὁ Πάμφιλος Εὐσέβιος , οὔτε ἄλλος τις μνημονεύω πώποτε : ἐγώ δέ παρά ἀνήρ ἀκούω οὐδαμῶς ψεύδω , ὅς παλαιός τε εἰμί σφόδρα , καί ὡς ἱστορέω ὁ κατά ὁ σύνοδος λέγω . ὅθεν καί τεκμαίρομαι οὗτος πάσχω ὁ σιωπή οὗτος παραπέμπω , ὅς πολύς ὁ ἱστορία συγγράφω πάσχω : ἐκεῖνος γάρ πολύς παραλείπω , ἢ προσπάσχω τις , ἢ πρόσωπον χαρίζομαι . ὁ μέν οὖν Ἀκέσιος τοσοῦτος .