ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 1.1
Τὸ τοῦ βιβλίου προοίμιον . Εὐσέβιος ὁ Παμφίλου ἐν ὅλοις δέκα βιβλίοις τὴν ἐκκλησιαστικὴν ἱστορίαν ἐκθέμενος , κατέπαυσεν εἰς τοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως Κωνσταντίνου , ἐν οἷς καὶ ὁ παρὰ τοῦ Διοκλητιανοῦ κατὰ Χριστιανῶν γενόμενος διωγμὸς ἀπεπαύσατο . Γράφων δὲ ὁ αὐτὸς εἰς τὸν βίον Κωνσταντίνου , τῶν κατ̓ Ἄρειον μερικῶς μνήμην πεποίηται , τῶν ἐπαίνων τοῦ βασιλέως , καὶ τῆς πανηγυρικῆς ὑψηγορίας τῶν λόγων μᾶλλον , ὡς ἐν ἐγκωμίῳ φροντίσας , ἢ περὶ τοῦ ἀκριβῶς περιλαβεῖν τὰ γενόμενα . Ἡμεῖς δὲ προθέμενοι συγγράψαι τὰ ἐξ ἐκείνου μέχρι τῶν τῇδε περὶ τὰς ἐκκλησίας γενόμενα , τῆς ὑποθέσεως ἀρχὴν , ἐξ ὧν ἐκεῖνος ἀπέλιπε , ποιησόμεθα : οὐ φράσεως ὄγκου φροντίζοντες , ἀλλ̓ ὅσα ἢ ἐγγράφως εὕρομεν , ἢ παρὰ τῶν ἱστορησάντων ἠκούσαμεν διηγουμένων . Καὶ ἐπειδὴ πρὸς τὸ προκείμενον συλλαμβάνεται ἡμῖν μνημονεῦσαι , τίνα τρόπον ὁ βασιλεὺς Κωνσταντῖνος ἐπὶ τὸ Χριστιανίζειν ἐλήλυθε , μικρὰ περὶ τούτου ὡς οἷόν τε μνημονεύσωμεν , ἐνθένδε πόθεν τὴν ἀρχὴν ποιησάμενοι .
Lemmas: ὁ ὁ βιβλίον προοίμιον . Εὐσέβιος ὁ Πάμφιλος ἐν ὅλος δέκα βιβλίον ὁ ἐκκλησιαστικός ἱστορία ἐκτίθημι , καταπαύω εἰς ὁ χρόνος ὁ βασιλεύς Κωνσταντῖνος , ἐν ὅς καί ὁ παρά ὁ Διοκλητιανός κατά Χριστιανός γίγνομαι διωγμός ἀποπαύω . γράφω δέ ὁ αὐτός εἰς ὁ βίος Κωνσταντῖνος , ὁ κατά Ἄρειος μερικός μνήμη ποιέω , ὁ ἔπαινος ὁ βασιλεύς , καί ὁ πανηγυρικός ὑψηγορία ὁ λόγος μᾶλλον , ὡς ἐν ἐγκώμιον φροντίζω , ἢ περί ὁ ἀκριβῶς περιλαμβάνω ὁ γίγνομαι . ἐγώ δέ προτίθημι συγγράφω ὁ ἐκ ἐκεῖνος μέχρι ὁ ὅδε περί ὁ ἐκκλησία γίγνομαι , ὁ ὑπόθεσις ἀρχή , ἐκ ὅς ἐκεῖνος ἀπολείπω , ποιέω : οὖον φράσις ὄγκος φροντίζω , ἀλλά ὅσος ἢ ἔγγραφος εὑρίσκω , ἢ παρά ὁ ἱστορέω ἀκούω διηγέομαι . καί ἐπεί πρός ὁ πρόκειμαι συλλαμβάνω ἐγώ μνημονεύω , τίς τρόπος ὁ βασιλεύς Κωνσταντῖνος ἐπί ὁ χριστιανίζω ἔρχομαι , μικρός περί οὗτος ὡς οἷος τε μνημονεύω , ἐνθένδε πόθεν ὁ ἀρχή ποιέω .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 1.3
Πῶς Κωνσταντίνου τὰ Χριστιανῶν αὔξοντος , Λικίννιος ὁ συμβασιλεύων αὐτῷ Χριστιανοὺς ἐδίωκεν . Ἀλλὰ Κωνσταντῖνος μὲν ὁ βασιλεὺς , τὰ τοῦ Χριστοῦ φρονῶν , πάντα ὡς Χριστιανὸς ἔπραττεν , ἀνεγείρων τὰς ἐκκλησίας , καὶ πολυτελέσι τιμῶν ἀναθήμασιν : ἔτι δὲ καὶ τοὺς Ἑλλήνων ναοὺς κλείων καὶ καθαιρῶν , καὶ δημοσιεύων τὰ ἐν αὐτοῖς ἀγάλματα : Λικίννιος δὲ ὁ συμβασιλεύων αὐτῷ , τὰς Ἑλληνικὰς ἔχων δόξας , ἐμίσει Χριστιανούς . Καὶ διωγμὸν μὲν προφανῆ , φόβῳ τοῦ βασιλέως Κωνσταντίνου , κινεῖν ὑπεστέλλετο : λεληθότως δὲ πολλοὺς ἐσκευωρεῖτο : προϊὼν δὲ , καὶ φανερῶς αὐτοὺς βλάπτειν ἐπεχείρει . Καὶ γίνεται οὗτος ὁ διωγμὸς τοπικός : ἔνθα γὰρ ἦν Λικίννιος , ἐκεῖ μόνον ἐγένετο . Ἐπεὶ δὲ ταῦτά τε καὶ ἄλλα τυραννικῶς ποιῶν , οὐδαμῶς Κωνσταντῖνον ἐλάνθανεν , ἔγνω τε ἐπὶ τούτοις χαλεπαίνοντα , πρὸς ἀπολογίαν ἐτρέπετο . Καὶ θεραπεύων αὐτὸν , πλαστὴν φιλίαν ἐσπένδετο , πολλοὺς ὅρκους ὀμνὺς , μηδὲν τυραννικὸν φρονήσειν ποτέ : ἅμα τε ὀμνὺς , καὶ ἐπιορκῶν : οὐ γὰρ μετετίθετο τοῦ φρονεῖν τε τὰ τυραννικὰ , καὶ κατὰ Χριστιανῶν κινεῖν διωγμόν . Νόμῳ γὰρ ἐκέλευσε , τοὺς ἐπισκόπους μὴ φοιτᾷν παῤ Ἕλλησιν , ὡς ἂν μὴ ἔχῃ πρόφασιν αὔξεσθαι τὰ Χριστιανῶν . Ἦν δὲ ὁ διωγμὸς θρυλούμενος ἐν ταὐτῷ , καὶ ἀπόρρητος : ἐκρύπτετό τε τῷ λόγῳ , καὶ ἔργῳ ἦν φανερός : ἀνήκεστα γὰρ οἱ διωκόμενοι , εἴς τε τὸ σῶμα , καὶ εἰς τὰ χρήματα ἔπασχον .
Lemmas: Πῶς Κωνσταντῖνος ὁ Χριστιανός αὐξάνω , Λικίννιος ὁ συμβασιλεύω αὐτός Χριστιανός διώκω . ἀλλά Κωνσταντῖνος μέν ὁ βασιλεύς , ὁ ὁ Χριστός φρονέω , πᾶς ὡς Χριστιανός πράσσω , ἀνεγείρω ὁ ἐκκλησία , καί πολυτελής τιμή ἀνάθημα : ἔτι δέ καί ὁ Ἕλλην ναός καλέω καί καθαιρέω , καί δημοσιεύω ὁ ἐν αὐτός ἄγαλμα : Λικίννιος δέ ὁ συμβασιλεύω αὐτός , ὁ Ἑλληνικός ἔχω δόξα , μισέω Χριστιανός . καί διωγμός μέν προφανής , φόβος ὁ βασιλεύς Κωνσταντῖνος , κινέω ὑποστέλλω : λεληθότως δέ πολύς σκευωρέω : προέρχομαι δέ , καί φανερῶς αὐτός βλάπτω ἐπιχειρέω . καί γίγνομαι οὗτος ὁ διωγμός τοπικός : ἔνθα γάρ εἰμί Λικίννιος , ἐκεῖ μόνος γίγνομαι . ἐπεί δέ οὗτος τε καί ἄλλος τυραννικός ποιέω , οὐδαμῶς Κωνσταντῖνος λανθάνω , γιγνώσκω τε ἐπί οὗτος χαλεπαίνω , πρός ἀπολογία τρέπω . καί θεραπεύω αὐτός , πλαστός φίλιος σπένδω , πολύς Ὅρκος ὄμνυμι , μηδείς τυραννικός φρονέω ποτός : ἅμα τε ὄμνυμι , καί ἐπιορκέω : οὖον γάρ μετατίθημι ὁ φρονέω τε ὁ τυραννικός , καί κατά Χριστιανός κινέω διωγμός . Νόμος γάρ κελεύω , ὁ ἐπίσκοπος μή φοιτάω παρά Ἕλλην , ὡς εἄν μή ἔχω πρόφασις αὐξάνω ὁ Χριστιανός . ἦς δέ ὁ διωγμός θρυλέω ἐν αὐτός , καί ἀπόρρητος : κρύπτω τε ὁ λόγος , καί ἔργον εἰμί φανερός : ἀνήκεστος γάρ ὁ διώκω , εἰς τε ὁ σῶμα , καί εἰς ὁ χρῆμα πάσχω .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 1.4
Ὅτι πόλεμος μεταξὺ Κωνσταντίνου καὶ Λικιννίου διὰ Χριστιανοὺς ἐγένετο . Ἐκ δὲ τούτου , πρὸς ἀπέχθειαν μεγίστην τὸν βασιλέα Κωνσταντῖνον ἐκίνησεν : ἦσάν τε πολέμιοι , διακοπείσης αὐτοῖς τῆς ἐπιπλάστου φιλίας . Οὐκ εἰς μακράν τε εἰς τὸ πολεμεῖν ἀλλήλους ἐτράπησαν . Καὶ πολλῶν γενομένων συμβολῶν καὶ κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλατταν , τέλος πρὸς Χρυσόπολιν τῆς Βιθυνίας , ἐπίνειον δὲ τοῦτο τῆς Χαλκηδόνος ἐστὶν , ἡττηθεὶς ἐξέδωκεν ἑαυτόν . Ζῶντα οὖν συλλαβὼν φιλανθρωπεύεται : καὶ κτείνει μὲν οὐδαμῶς , οἰκεῖν δὲ τὴν Θεσσαλονικὴν προσέταξεν ἡσυχάζοντα . Ὁ δὲ πρὸς ὀλίγον ἡσυχάσας , ὕστερον βαρβάρους τινὰς συναγαγὼν , ἀναμαχέσασθαι τὴν ἧτταν ἐσπούδαζεν . Τοῦτο γνοὺς ὁ βασιλεὺς , ἀναιρεθῆναι αὐτὸν προσέταξε : καὶ κελεύσαντος αὐτοῦ ἀνῃρέθη . Κωνσταντῖνος τοίνυν πάντων γενόμενος ἐγκρατὴς , αὐτοκράτωρ τε βασιλεὺς ἀναδειχθεὶς , τὰ Χριστιανῶν αὖθις αὔξειν ἐσπούδαζεν : ἐποίει τε τοῦτο διαφόρως : καὶ ἦν ἐν βαθείᾳ εἰρήνῃ τὰ τοῦ Χριστιανισμοῦ δἰ αὐτόν . Ἀλλὰ δὴ τὴν τηλικαύτην εἰρήνην ἐμφύλιος τῶν Χριστιανῶν πόλεμος διαδέχεται : τίς δὲ ἦν οὗτος , καὶ ὅπως ἔλαβε τὴν ἀρχὴν , ὡς οἷόν τε διηγήσομαι .
Lemmas: ὅτι2 πόλεμος μεταξύ Κωνσταντῖνος καί Λικίννιος διά Χριστιανός γίγνομαι . ἐκ δέ οὗτος , πρός ἀπέχθεια μέγας ὁ βασιλεύς Κωνσταντῖνος κινέω : εἰμί τε πολέμιος , διακόπτω αὐτός ὁ ἐπίπλαστος φίλιος . οὐ εἰς μακρός τε εἰς ὁ πολεμέω ἀλλήλων τρέπω . καί πολύς γίγνομαι συμβολή καί κατά γῆ καί κατά θάλασσα , τέλος πρός Χρυσόπολις ὁ Βιθυνία , ἐπίνειον δέ οὗτος ὁ Χαλκηδών εἰμί , ἡσσάομαι ἐκδίδωμι ἑαυτοῦ . ζῶ οὖν συλλαμβάνω φιλανθρωπεύομαι : καί κτείνω μέν οὐδαμῶς , οἰκέω δέ ὁ Θεσσαλονίκη προστάσσω ἡσυχάζω . ὁ δέ πρός ὀλίγος ἡσυχάζω , ὕστερος βάρβαρος τις συνάγω , ἀναμάχομαι ὁ ἧσσα σπουδάζω . οὗτος γιγνώσκω ὁ βασιλεύς , ἀναιρέω αὐτός προστάσσω : καί κελεύω αὐτός ἀναιρέω . Κωνσταντῖνος τοίνυν πᾶς γίγνομαι ἐγκρατής , αὐτοκράτωρ τε βασιλεύς ἀναδείκνυμι , ὁ Χριστιανός αὖθις αὐξάνω σπουδάζω : ποιέω τε οὗτος διάφορος : καί εἰμί ἐν βαθύς εἰρήνη ὁ ὁ χριστιανισμός διά αὐτός . ἀλλά δή ὁ τηλικόσδε εἰρήνη ἐμφύλιος ὁ Χριστιανός πόλεμος διαδέχομαι : τίς δέ εἰμί οὗτος , καί ὅπως λαμβάνω ὁ ἀρχή , ὡς οἷος τε διηγέομαι .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 1.5
Περὶ τῆς Ἀρείου πρὸς Ἀλέξανδρον τὸν ἐπίσκοπον φιλονεικίας . Μετὰ Πέτρον τὸν γενόμενον ἐπίσκοπον Ἀλεξανδρείας , τὸν καὶ ἐπὶ Διοκλητιανοῦ μαρτυρήσαντα , διαδέχεται τὴν ἐπισκοπὴν Ἀχιλλᾶς : μετὰ δὲ Ἀχιλλᾶν , Ἀλέξανδρος ἐπὶ τῆς μνημονευθείσης εἰρήνης : καὶ ἀδεέστερον διάγων , τὴν ἐκκλησίαν συνεκρότει : καί ποτε παρόντων τῶν ὑπ’ αὐτῷ πρεσβυτέρων καὶ τῶν λοιπῶν κληρικῶν , φιλοτιμότερον περὶ τῆς ἁγίας Τριάδος , ἐν Τριάδι μονάδα εἶναι φιλοσοφῶν , ἐθεολόγει . Ἄρειος δέ τις πρεσβύτερος τῶν ὑπ’ αὐτῷ ταττομένων , ἀνὴρ οὐκ ἄμοιρος διαλεκτικῆς λέσχης , οἰόμενος τὸ Σαβελλίου τοῦ Λίβυος δόγμα εἰσηγεῖσθαι τὸν ἐπίσκοπον , ἐκ φιλονεικίας κατὰ διάμετρον εἰς τὸ ἐναντίον τῆς τοῦ Λίβυος δόξης ἀπέκλινε , καὶ ὡς ἐδόκει , γοργῶς ὑπαπήντησε πρὸς τὰ παρὰ τοῦ ἐπισκόπου λεχθέντα : καὶ φησὶν , εἰ ὁ Πατὴρ ἐγέννησε τὸν Υἱὸν , ἀρχὴν ὑπάρξεως ἔχει ὁ γεννηθείς : καὶ ἐκ τούτου δῆλον , ὅτι ἦν ὅτε οὐκ ἦν ὁ Υἱός : ἀκολουθεῖ τε ἐξ ἀνάγκης , ἐξ οὐκ ὄντων ἔχειν αὐτὸν τὴν ὑπόστασιν .
Lemmas: περι ὁ Ἄρειος πρός Ἀλέξανδρος ὁ ἐπίσκοπος φιλονεικία . μετά Πέτρος ὁ γίγνομαι ἐπίσκοπος Ἀλεξάνδρεια , ὁ καί ἐπί Διοκλητιανός μαρτυρέω , διαδέχομαι ὁ ἐπισκοπή Ἀχιλλᾶς : μετά δέ Ἀχιλλᾶς , Ἀλέξανδρος ἐπί ὁ μνημονεύω εἰρήνη : καί ἀδεῶς Διάγων , ὁ ἐκκλησία συγκροτέω : καί ποτός πάρειμι ὁ ὑπό αὐτός πρέσβυς καί ὁ λοιπός κληρικός , φιλότιμος περί ὁ ἅγιος Τριάς , ἐν Τριάς μόνος εἰμί φιλοσοφέω , θεολογέω . Ἄρειος δέ τις πρέσβυς ὁ ὑπό αὐτός τάσσω , ἀνήρ οὐ ἄμοιρος διαλεκτική λέσχη , οἴομαι ὁ Σαβέλλιος ὁ Λίβυς δόγμα εἰσηγέομαι ὁ ἐπίσκοπος , ἐκ φιλονεικία κατά διάμετρος εἰς ὁ ἐναντίος ὁ ὁ Λίβυς δόξα ἀποκλίνω , καί ὡς δοκέω , γοργός ὑπαπαντάω πρός ὁ παρά ὁ ἐπίσκοπος λέγω : καί φημί , εἰμί ὁ πατήρ γεννάω ὁ υἱός , ἀρχή ὕπαρξις ἔχω ὁ γεννάω : καί ἐκ οὗτος δῆλος , ὅτι εἰμί ὅτε οὐ εἰμί ὁ υἱός : ἀκολουθέω τε ἐκ ἀνάγκη , ἐκ οὐ εἰμί ἔχω αὐτός ὁ ὑπόστασις .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 1.15
Ὅτι μετὰ τὴν σύνοδον , Ἀλεξάνδρου τελευτήσαντος , Ἀθανάσιος καθίσταται τῆς Ἀλεξανδρέων πόλεως ἐπίσκοπος . Μετὰ ταῦτα δὲ εὐθέως Ἀλεξάνδρου τοῦ ἐπισκόπου τῆς Ἀλεξανδρείας τελευτήσαντος , προΐσταται τῆς ἐκκλησίας Ἀθανάσιος . Τοῦτον φησὶν ὁ Ῥουφῖνος κομιδῇ νήπιον ὄντα , παίζειν σὺν ἑτέροις ἡλικιώταις ἱερὸν παίγνιον . Τοῦτο δὲ ἦν μίμησις ἱερωσύνης καὶ τοῦ καταλόγου τῶν ἱερωμένων ἀνδρῶν . Ἐν δὴ οὖν τῷ παιγνίῳ τούτῳ Ἀθανάσιος μὲν τῆς ἐπισκοπῆς ἐκεκλήρωτο τὸν θρόνον : τῶν δὲ ἄλλων νέων ἕκαστος ἢ πρεσβύτερον ἢ διάκονον ἐμιμεῖτο . Ταῦτα ἔπαιζον οἱ παῖδες κατὰ τὴν ἡμέραν , ἐν ᾗ τοῦ μάρτυρος καὶ ἐπισκόπου Πέτρου ἐπετελεῖτο μνήμη . Τότε δὴ καὶ Ἀλέξανδρος ὁ τῆς Ἀλεξανδρείας ἐπίσκοπος διαβαίνων , ὁρᾷ τὸ γιγνόμενον παίγνιον : καὶ μεταπεμψάμενος τοὺς παῖδας , ἐπύθετο παῤ αὐτῶν τὸν ἐν τῷ παιγνίῳ κληρωθέντα τόπον ἑκάστῳ , προμηνύεσθαί τι διὰ τοῦ γεγονότος ἡγησάμενος . Ἐκέλευσέν τε ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ἄγεσθαι τοὺς παῖδας , καὶ παιδείας μεταλαμβάνειν , ἐξαιρέτως δὲ τὸν Ἀθανάσιον : εἶτα ἐν τελείᾳ γενόμενον ἡλικίᾳ καὶ διάκονον χειροτονήσας , ἦλἑ??ʼ ἐπὶ τὴν Νίκαιαν , συναγωνιζόμενον αὐτῷ ἐκεῖ , ὅτε συνεκροτεῖτο ἡ σύνοδος . Ταῦτα μὲν ὁ Ῥουφῖνος περὶ αὐτοῦ Ἀθανασίου ἐν τοῖς συντάγμασιν ἑαυτοῦ εἴρηκεν . Οὐκ ἀπεικὸς δὲ γενέσθαι : καὶ γὰρ πολλὰ τοιαῦτα γενόμενα πολλάκις ἐφεύρηται . Περὶ οὗ τέως τοσαῦτα εἰρήσθω μοι .
Lemmas: ὅτι2 μετά ὁ σύνοδος , Ἀλέξανδρος τελευτάω , Ἀθανάσιος καθίστημι ὁ Ἀλεξανδρεύς πόλις ἐπίσκοπος . μετά οὗτος δέ εὐθύς Ἀλέξανδρος ὁ ἐπίσκοπος ὁ Ἀλεξάνδρεια τελευτάω , προίστημι ὁ ἐκκλησία Ἀθανάσιος . οὗτος φημί ὁ Ῥουφῖνος κομιδή νήπιος εἰμί , παίζω σύν ἕτερος ἡλικιώτης ἱερόν παίγνιον . οὗτος δέ εἰμί μίμησις ἱερωσύνη καί ὁ κατάλογος ὁ ἱερόω ἀνήρ . ἐν δή οὖν ὁ παίγνιον οὗτος Ἀθανάσιος μέν ὁ ἐπισκοπή κληρόω ὁ θρόνος : ὁ δέ ἄλλος νέος ἕκαστος ἢ πρέσβυς ἢ διάκονος μιμέομαι . οὗτος παίζω ὁ παῖς κατά ὁ ἡμέρα , ἐν ὅς ὁ μάρτυς καί ἐπίσκοπος Πέτρος ἐπιτελέω μνήμη . τότε δή καί Ἀλέξανδρος ὁ ὁ Ἀλεξάνδρεια ἐπίσκοπος διαβαίνω , ὁράω ὁ γίγνομαι παίγνιον : καί μεταπέμπω ὁ παῖς , πυνθάνομαι παρά αὐτός ὁ ἐν ὁ παίγνιον κληρόω τόπος ἕκαστος , προμηνύω τίς διά ὁ γίγνομαι ἡγέομαι . κελεύω τε ἐν ὁ ἐκκλησία ἄγω ὁ παῖς , καί παιδεία μεταλαμβάνω , ἐξαίρετος δέ ὁ Ἀθανάσιος : εἶτα ἐν τέλειος γίγνομαι ἡλικία καί διάκονος χειροτονέω , Ἕλος ἐπί ὁ Νίκαια , συναγωνίζομαι αὐτός ἐκεῖ , ὅτε συγκροτέω ὁ σύνοδος . οὗτος μέν ὁ Ῥουφῖνος περί αὐτός Ἀθανάσιος ἐν ὁ σύνταγμα ἑαυτοῦ εἴρω . οὐ ἀπεοικώς δέ γίγνομαι : καί γάρ πολύς τοιοῦτος γίγνομαι πολλάκις ἐφευρίσκω . περι ὅς τέως τοσοῦτος εἴρω ἐγώ .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 1.16
Ὡς βασιλεὺς Κωνσταντῖνος τὸ πάλαι Βυζάντιον αὐξήσας , Κωνσταντίνου πόλιν ἐπωνόμασεν . Ὁ βασιλεὺς δὲ μετὰ τὴν σύνοδον ἐν εὐφροσύνῃ διῆγεν : ἐπιτελέσας οὖν δημοτελῆ τῆς εἰκοσαετηρίδος αὐτοῦ ἑορτὴν , εὐθέως περὶ τὸ ἀνορθοῦν τὰς ἐκκλησίας ἐσπούδαζεν : ἐποίει τε τοῦτο κατὰ τὰς ἄλλας πόλεις καὶ ἐν τῇ αὐτοῦ ἐπωνύμῳ , ἣν Βυζάντιον καλουμένην τὸ πρότερον ηὔξησε , τείχη μεγάλα περιβαλὼν , καὶ διαφόροις κοσμήσας οἰκοδομήμασιν : ἴσην τε τῇ βασιλευούσῃ Ῥώμῃ ἀποδείξας , καὶ Κωνσταντινούπολιν μετονομάσας , χρηματίζειν δευτέραν Ῥώμην νόμῳ ἐκύρωσεν : ὃς νόμος ἐν λιθίνῃ γέγραπται στήλῃ , καὶ δημοσίᾳ ἐν τῷ καλουμένῳ στρατηγίῳ πλησίον τοῦ ἑαυτοῦ ἐφίππου παρέθηκε . Καὶ ἐν ταύτῃ τῇ πόλει , δύο μὲν οἰκοδομήσας ἐκκλησίας , μίαν ἐπωνόμασεν Εἰρήνην , ἑτέραν δὲ τὴν τῶν Ἀποστόλων ἐπώνυμον . Καὶ οὐ μόνον , ὡς ἔφην , ηὔξει τὰ τῶν Χριστιανῶν , ἀλλὰ καὶ τὰ τῶν Ἑλλήνων καθῄρει . Τὰ γοῦν ἀγάλματα κόσμον τῇ Κωνσταντίνου πόλει προὐτίθει δημοσίᾳ , καὶ τοὺς Δελφικοὺς τρίποδας ἐν τῷ ἱπποδρομίῳ δημοσιεύσας προὔθηκε . Ταῦτα μὲν οὖν δόξει περιττὰ λέγεσθαι νῦν : ὁρᾶται γὰρ πρότερον ἢ ἀκούεται . Τότε δὲ ὅμως μεγίστην ἐπίδοσιν ἔλαβε τὰ τοῦ Χριστιανισμοῦ : καὶ γὰρ ἐν τοῖς καιροῖς τοῦ βασιλέως Κωνσταντίνου , καὶ ἄλλα πλεῖστα ἡ τοῦ Θεοῦ ἐφύλαττε πρόνοια . Οὕτω τῶν τοῦ βασιλέως ἐγκωμίων μετὰ μεγαλοφώνου φράσεως ὁ Παμφίλου Εὐσέβιος μνήμην πεποίηται : οὐκ ἄκαιρον δὲ ἡγοῦμαι καὶ ἡμᾶς περὶ τῶν αὐτῶν , ὡς οἷόν τε , διὰ βραχέων εἰπεῖν .
Lemmas: ὡς βασιλεύς Κωνσταντῖνος ὁ πάλαι Βυζάντιον αὐξάνω , Κωνσταντῖνος πόλις ἐπονομάζω . ὁ βασιλεύς δέ μετά ὁ σύνοδος ἐν Εὐφρόσυνος διάγω : ἐπιτελέω οὖν δημοτελής ὁ εἰκοσαετηρίς αὐτός ἑορτή , εὐθύς περί ὁ ἀνορθόω ὁ ἐκκλησία σπουδάζω : ποιέω τε οὗτος κατά ὁ ἄλλος πόλις καί ἐν ὁ αὐτός ἐπώνυμος , ὅς Βυζάντιον καλέω ὁ πρότερος αὐξάνω , τεῖχος μέγας περιβάλλω , καί διάφορος κοσμέω οἰκοδόμημα : ἴσος τε ὁ βασιλεύω Ῥώμη ἀποδείκνυμι , καί Κωνσταντινούπολις μετονομάζω , χρηματίζω δύο Ῥώμη νόμος κυρόω : ὅς νόμος ἐν λίθινος γράφω στήλη , καί δημόσιος ἐν ὁ καλέω στρατήγιον πλησίος ὁ ἑαυτοῦ Ἔφιππος παρατίθημι . καί ἐν οὗτος ὁ πόλις , δύο μέν οἰκοδομέω ἐκκλησία , εἷς ἐπονομάζω Εἰρήνη , ἕτερος δέ ὁ ὁ ἀπόστολος ἐπώνυμος . καί οὖον μόνος , ὡς φημί , εὔχομαι ὁ ὁ Χριστιανός , ἀλλά καί ὁ ὁ Ἕλλην καθαιρέω . ὁ γοῦν ἄγαλμα κόσμος ὁ Κωνσταντῖνος πόλις προτίθημι δημόσιος , καί ὁ Δελφικός τρίπους ἐν ὁ ἱπποδρόμιος δημοσιεύω προτίθημι . οὗτος μέν οὖν δοκέω περισσός λέγω νῦν : ὁράω γάρ πρότερος ἢ ἀκούω . τότε δέ ὅμως μέγας ἐπίδοσις λαμβάνω ὁ ὁ χριστιανισμός : καί γάρ ἐν ὁ καιρός ὁ βασιλεύς Κωνσταντῖνος , καί ἄλλος πλεῖστος ὁ ὁ Θεός φυλάσσω πρόνοια . οὕτως ὁ ὁ βασιλεύς ἐγκώμιον μετά μεγαλόφωνος φράσις ὁ Πάμφιλος Εὐσέβιος μνήμη ποιέω : οὐ ἄκαιρος δέ ἡγέομαι καί ἐγώ περί ὁ αὐτός , ὡς οἷος τε , διά βραχύς εἶπον .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 1.21
Περὶ Ἀντωνίου τοῦ μοναχοῦ . Ὁποῖος δὲ ἦν ἐπὶ τῶν αὐτῶν χρόνων καὶ ὁ μοναχὸς Ἀντώνιος ἐν τῇ ἐρήμῳ τῆς Αἰγύπτου , ὃς φανερῶς τοῖς δαίμοσιν ἀντεπάλαιεν , ἐφευρίσκων τε ἁπλῶς τὰς τέχνας αὐτῶν καὶ τοὺς ἄθλους , καὶ ὅπως πολλὰ ἐποίει τεράστια , περιττὸν λέγειν ἡμᾶς : ἔφθασε γὰρ Ἀθανάσιος ὁ Ἀλεξανδρείας ἐπίσκοπος , μονόβιβλον εἰς τὸν αὐτοῦ βίον ἐκθέμενος . Τοιούτων ἀγαθῶν εὐφορία κατὰ ταὐτὸν ὑπὸ τοὺς χρόνους Κωνσταντίνου τοῦ βασιλέως ἐγένετο .
Lemmas: περι Ἀντώνιος ὁ μοναχός . ὁποῖος δέ εἰμί ἐπί ὁ αὐτός χρόνος καί ὁ μοναχός Ἀντώνιος ἐν ὁ ἐρῆμος ὁ Αἴγυπτος , ὅς φανερῶς ὁ δαίμων ἀντεπάλαιεν , ἐφευρίσκω τε ἁπλόος ὁ τέχνη αὐτός καί ὁ ἆθλος , καί ὅπως πολύς ποιέω τεράστιος , περισσός λέγω ἐγώ : φθάνω γάρ Ἀθανάσιος ὁ Ἀλεξάνδρεια ἐπίσκοπος , μονόβιβλον εἰς ὁ αὐτός βίος ἐκτίθημι . τοιοῦτος ἀγαθός εὐφορία κατά αὐτός ὑπό ὁ χρόνος Κωνσταντῖνος ὁ βασιλεύς γίγνομαι .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 1.28
Ὡς διὰ τὰς κατηγορίας τὰς κατὰ Ἀθανασίου σύνοδον ἐπισκόπων ἐν τῇ Τύρῳ ὁ βασιλεὺς γενέσθαι παρεσκεύασεν . Σύνοδον ἐπισκόπων ἐκήρυξε γενέσθαι ἐπὶ τῇ καθιερώσει τοῦ εὐκτηρίου οἴκου , ὃν ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις ἀνήγειρεν . Ὁδοῦ οὖν πάρεργον , πρότερον ἐν τῇ Τύρῳ συναχθέντας τοὺς ἐπισκόπους τὰ κατὰ Ἀθανάσιον γυμνάσαι προσέταξεν : ὅπως ἂν ἐκεῖ πρότερον ἐκποδὼν γενομένης τῆς ἐρεσχελίας , εἰρηνικώτερον τὰ ἐπιβατήρια τῆς ἐκκλησίας ἐπιτελέσωσι καθιεροῦντες αὐτὴν τῷ Θεῷ . Τριακοστὸν δὲ ἔτος ἦν τοῦτο τῆς βασιλείας Κωνσταντίνου : καὶ παρῆσαν ἐπὶ τὴν Τύρον ἐκ διαφόρων τόπων ἐπίσκοποι τὸν ἀριθμὸν ἑξήκοντα , Διονυσίου τοῦ ἀπὸ ὑπατικῶν συναγαγόντος αὐτούς . Καὶ ἤγετο μὲν Μακάριος ὁ πρεσβύτερος ἐκ τῆς Ἀλεξανδρείας σιδηροδέσμιος διὰ στρατιωτικῆς χειρός . Ἀθανάσιος δὲ ἀπαντῆσαι οὐκ ἐβούλετο , οὐ τοσοῦτον τὰς κατηγορίας εὐλαβούμενος , οὐδὲν γὰρ τῶν κατηγορουμένων ἐγίνωσκεν , ἀλλὰ φοβούμενος μή τι καινοτομηθῇ παρὰ τὰ ἐν Νικαίᾳ τῇ τότε συνόδῳ συναρέσαντα : ἐδεδοίκει γὰρ τὰ τοῦ βασιλέως ἀπειλητικὰ γράμματα : ἐγέγραπτο γὰρ αὐτῷ , ὡς εἰ μὴ ἑκὼν ἀπαντήσοι , ἀνάγκῃ ἀχθήσεσθαι . Παρῆν οὖν ἐξ ἀνάγκης καὶ Ἀθανάσιος .
Lemmas: ὡς διά ὁ κατηγορία ὁ κατά Ἀθανάσιος σύνοδος ἐπίσκοπος ἐν ὁ Τύρος ὁ βασιλεύς γίγνομαι παρασκευάζω . Σύνοδος ἐπίσκοπος κηρύσσω γίγνομαι ἐπί ὁ καθιέρωσις ὁ εὐκτήριος οἶκος , ὅς ἐν ὁ Ἱερουσαλήμ ἀνεγείρω . ὁδός οὖν πάρεργον , πρότερος ἐν ὁ Τύρος συνάγω ὁ ἐπίσκοπος ὁ κατά Ἀθανάσιος γυμνάζω προστάσσω : ὅπως εἄν ἐκεῖ πρότερος ἐκποδών γίγνομαι ὁ ἐρεσχελία , εἰρηνικός ὁ επιβατήριος ὁ ἐκκλησία ἐπιτελέω καθιερόω αὐτός ὁ Θεός . τριακοστός δέ ἔτος εἰμί οὗτος ὁ βασίλεια Κωνσταντῖνος : καί πάρειμι ἐπί ὁ Τύρος ἐκ διάφορος τόπος ἐπίσκοπος ὁ ἀριθμός ἑξήκοντα , Διονύσιος ὁ ἀπό ὑπατικός συνάγω αὐτός . καί ἄγω μέν Μακάριος ὁ πρέσβυς ἐκ ὁ Ἀλεξάνδρεια σιδηροδέσμιος διά στρατιωτικός χείρ . Ἀθανάσιος δέ ἀπαντάω οὐ βούλομαι , οὖον τοσοῦτος ὁ κατηγορία εὐλαβέομαι , οὐδείς γάρ ὁ κατηγορέω γιγνώσκω , ἀλλά φοβέω μή τίς καινοτομέω παρά ὁ ἐν Νίκαια ὁ τότε σύνοδος συναρέσκω : δείδω γάρ ὁ ὁ βασιλεύς ἀπειλητικός γράμμα : γράφω γάρ αὐτός , ὡς εἰμί μή ἑκών ἀπαντάω , ἀνάγκη ἄγω . πάρειμι οὖν ἐκ ἀνάγκη καί Ἀθανάσιος .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 1.30
Ὡς Ἀθανασίου ἐπὶ τῇ κατηγορίᾳ ἀθῴου εὑρεθέντος , οἱ κατήγοροι φυγῇ ἐχρήσαντο . Τούτων οὕτως ἐπὶ Ἀρσενίῳ πραχθέντων , ἐν ἀμηχανίᾳ μὲν οἱ ῥάψαντες τὸν δόλον κατέστησαν : Ἀχαὰβ δὲ , ὁ καὶ Ἰωάννης , ὁ κατήγορος , τοῦ δικαστηρίου διαδὺς ἐν τῷ θορύβῳ διέφυγε . Καὶ οὕτω μὲν ταύτην τὴν κατηγορίαν Ἀθανάσιος ἀπεδύσατο μηδεμιᾷ χρησάμενος παραγραφῇ , ἐθάρρει γὰρ , ὡς καταπλήξει τοὺς συκοφάντας καὶ μόνη τοῦ Ἀρσενίου ἡ ζωή .
Lemmas: ὡς Ἀθανάσιος ἐπί ὁ κατηγορία ἀθῷος εὑρίσκω , ὁ κατήγορος φυγή χράω . οὗτος οὕτως ἐπί Ἀρσένιος πράσσω , ἐν ἀμηχανία μέν ὁ ῥάπτω ὁ δόλος καθίστημι : Ἀχαάβ δέ , ὁ καί Ἰωάννης , ὁ κατήγορος , ὁ δικαστήριον διαδύνω ἐν ὁ θόρυβος διαφεύγω . καί οὗτος μέν οὗτος ὁ κατηγορία Ἀθανάσιος ἀποδύω μηδείς χράω παραγράφω , θαρσέω γάρ , ὡς καταπλήσσω ὁ συκοφάντης καί μόνος ὁ Ἀρσένιος ὁ ζωή .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 1.31
Ὅτι τὰς ἐπὶ τῇ δευτέρᾳ κατηγορίᾳ ἀπολογίας Ἀθανασίου μὴ καταδεξαμένων τῶν ἐπισκόπων , Ἀθανάσιος πρὸς τὸν βασιλέα ἀνέδραμεν . Ἐπὶ δὲ ταῖς κατὰ Μακαρίου συκοφαντίαις ταῖς νομικαῖς ἐχρήσατο παραγραφαῖς : καὶ πρῶτον μὲν τοὺς περὶ Εὐσέβιον ὡς ἐχθροὺς παρεγράφετο , φάσκων μὴ δεῖν ἐπὶ ἀντιδίκων κρίνεσθαι : ἔπειτα δὲ καὶ δείκνυσθαι , εἰ ὁ κατήγορος Ἰσχύρας ἀληθῶς πρεσβυτέρου ἔχει ἀξίαν : οὕτω γὰρ καὶ ἐν τῇ κατηγορίᾳ ἐγέγραπτο . Ἐπεὶ δὲ τούτων οὐδένα λόγον οἱ κριταὶ προσεδέξαντο , εἰσήχθη μὲν ἡ κατὰ Μακαρίου δίκη : ἀτονησάντων δὲ τῶν κατηγόρων , ὑπέρθεσιν ἐλάμβανεν ἡ ἀκρόασις , ἐφ̓ ᾧ παραγενέσθαι εἰς τὸν Μαρεώτην τινὰς , ἵνα ἐπὶ τῶν τόπων ζητηθῇ τὰ ἀμφίβολα . Ὡς δὲ Ἀθανάσιος πεμπομένους εἶδεν οὓς παρεγράψατο,—ἐπέμπετο γὰρ Θέογνις , Μαρὶς , Θεόδωρος , Μακεδόνιος , Οὐάλης , Οὐρσάκιος,—ἐβόα σκευωρίαν εἶναι καὶ δόλον τὰ γινόμενα : οὐδὲ γὰρ δίκαιον εἶναι Μακάριον μὲν τὸν πρεσβύτερον ἐν δεσμοῖς εἶναι , τὸν δὲ κατήγορον ἅμα τοῖς ἐχθροῖς δικασταῖς εἶναι , ἐφ̓ ᾧ τε ἐκ μονομεροῦς πρᾶξιν ὑπομνημάτων ποιήσασθαι . Ταῦτα βοῶντος τοῦ Ἀθανασίου , καὶ διαμαρτυρομένου τό τε κοινὸν τῆς συνόδου , καὶ τὸν ἀπὸ ὑπατικῶν Διονύσιον , ὡς οὐδεὶς αὐτοῦ λόγον ἐποιεῖτο , διαλαθὼν ἀνεχώρησεν . Οἱ μὲν οὖν ἀποσταλέντες εἰς τὸν Μαρεώτην ἐκ μονομεροῦς ὑπομνήματα ποιήσαντες , ὡς ἀληθῶς γενομένων ἃ ὁ κατήγορος ἔλεγεν , εἶχον .
Lemmas: ὅτι2 ὁ ἐπί ὁ δύο κατηγορία ἀπολογία Ἀθανάσιος μή καταδέχομαι ὁ ἐπίσκοπος , Ἀθανάσιος πρός ὁ βασιλεύς ἀνατρέχω . ἐπί δέ ὁ κατά Μακάριος συκοφαντία ὁ νομικός χράω παραγραφή : καί πρῶτος μέν ὁ περί Εὐσέβιος ὡς ἐχθρός παραγράφω , φάσκω μή δήω ἐπί ἀντίδικος κρίνω : ἔπειτα δέ καί δείκνυμι , εἰμί ὁ κατήγορος Ἰσχυρός ἀληθής πρέσβυς ἔχω ἄξιος : οὗτος γάρ καί ἐν ὁ κατηγορία γράφω . ἐπεί δέ οὗτος οὐδείς λόγος ὁ κριτής προσδέχομαι , εἰσάγω μέν ὁ κατά Μακάριος δίκη : ἀτονέω δέ ὁ κατήγορος , ὑπέρθεσις λαμβάνω ὁ ἀκρόασις , ἐπί ὅς παραγίγνομαι εἰς ὁ Μαρέη τις , ἵνα ἐπί ὁ τόπος ζητέω ὁ ἀμφίβολος . ὡς δέ Ἀθανάσιος πέμπω ὁράω ὅς παραγράφω γάρ Θέογνις , μαρίς , Θεόδωρος , Μακεδόνιος , Οὐάλης , Οὐρσάκιος,—ἐβόα σκευωρία εἰμί καί δόλος ὁ γίγνομαι : οὐδέ γάρ Δίκαιος εἰμί Μακάριος μέν ὁ πρέσβυς ἐν δεσμός εἰμί , ὁ δέ κατήγορος ἅμα ὁ ἐχθρός δικαστής εἰμί , ἐπί ὅς τε ἐκ μονομερής πρᾶξις ὑπόμνημα ποιέω . οὗτος βοῦς ὁ Ἀθανάσιος , καί διαμαρτύρομαι ὁ τε κοινός ὁ σύνοδος , καί ὁ ἀπό ὑπατικός Διονύσιος , ὡς οὐδείς αὐτός λόγος ποιέω , διαλανθάνω ἀναχωρέω . ὁ μέν οὖν ἀποστέλλω εἰς ὁ Μαρέη ἐκ μονομερής ὑπόμνημα ποιέω , ὡς ἀληθής γίγνομαι ὁ ὁ κατήγορος λέγω , ἔχω .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 1.32
Ὅτι Ἀθανασίου ἀναχωρήσαντος οἱ τῆς συνόδου καθαίρεσιν αὐτοῦ ἐψηφίσαντο . Καὶ Ἀθανάσιος μὲν ἀναχωρήσας πρὸς τὸν βασιλέα ἀνέδραμεν : ἡ σύνοδος δὲ πρῶτον μὲν ἐρήμην αὐτοῦ κατεδιῄτησεν . Ὡς δὲ καὶ τὰ ἐν τῷ Μαρεώτῃ πεπραγμένα συνέφθασε , καθαίρεσιν ἐψηφίσαντο , πολλὰ ἐν τοῖς καθαιρετικοῖς αὐτὸν λοιδορήσαντες , καὶ τῆς ἐπὶ τῷ φόνῳ κατηγορίας τῶν συκοφαντῶν τὴν ἧτταν ἀποσιγήσαντες . Ἐδέξαντο δὲ καὶ αὐτὸν Ἀρσένιον τὸν ἀνῃρῆσθαι λεγόμενον : ὃς πρότερον μὲν τῆς Μελιτιανῶν θρησκείας ἐπίσκοπος ἦν , τότε δὲ εἰς τὴν κατὰ Ἀθανασίου καθαίρεσιν ὡς τῆς Ὑψηλοπολιτῶν πόλεως ἐπίσκοπος καθυπέγραψε : καὶ , τὸ παράδοξον , ὁ λεγόμενος ἀνῃρῆσθαι ὑπὸ Ἀθανασίου ζῶν καθαιρεῖ τὸν Ἀθανάσιον .
Lemmas: ὅτι2 Ἀθανάσιος ἀναχωρέω ὁ ὁ σύνοδος καθαίρεσις αὐτός ψηφίζω . καί Ἀθανάσιος μέν ἀναχωρέω πρός ὁ βασιλεύς ἀνατρέχω : ὁ σύνοδος δέ πρῶτος μέν ἐρῆμος αὐτός καταδιαιτάω . ὡς δέ καί ὁ ἐν ὁ Μαρεώτης πράσσω συμφθάνω , καθαίρεσις ψηφίζω , πολύς ἐν ὁ καθαιρετικός αὐτός λοιδορέω , καί ὁ ἐπί ὁ φόνος κατηγορία ὁ συκοφάντης ὁ ἧσσα ἀποσιγάω . δέχομαι δέ καί αὐτός Ἀρσένιος ὁ ἀναιρέω λέγω : ὅς πρότερος μέν ὁ Μελιτιανός θρησκεία ἐπίσκοπος εἰμί , τότε δέ εἰς ὁ κατά Ἀθανάσιος καθαίρεσις ὡς ὁ Ὑψηλοπολίτης πόλις ἐπίσκοπος καθυπέγραψε : καί , ὁ παράδοξος , ὁ λέγω ἀναιρέω ὑπό Ἀθανάσιος ζῶ καθαιρέω ὁ Ἀθανάσιος .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 1.33
Ὅπως ἡ σύνοδος ἀπὸ τῆς Τύρου ἐπὶ τὰ Ἱεροσόλυμα παραγέγονε , καὶ τὰ ἐγκαίνια ποιησαμένη τῆς νέας Ἱερουσαλὴμ , τοὺς περὶ Ἄρειον εἰς κοινωνίαν ἐδέξαντο . Παρῆν δὲ εὐθὺς γράμματα τοῦ βασιλέως σημαίνοντα ἐπὶ τὴν νέαν Ἱερουσαλὴμ σπεύδειν τὴν σύνοδον : εὐθύς τε , ὡς εἶχον , ἐκ τῆς Τύρου σπουδαίως ἐπὶ τὰ Ἱεροσόλυμα ἐπορεύοντο : πάνδημον δὲ ποιήσαντες ἑορτὴν ἐπὶ τῇ καθιερώσει τῶν τόπων , Ἄρειον μὲν καὶ τοὺς περὶ αὐτὸν ἐδέξαντο , τοῖς βασιλέως γράμμασι πειθαρχεῖν λέγοντες , δἰ ὧν δεδηλώκει αὐτοῖς πεπεῖσθαι περὶ τῆς πίστεως Ἀρείου καὶ Εὐζωΐου . Ἔγραφον δὲ καὶ τῇ Ἀλεξανδρέων ἐκκλησίᾳ , ὡς παντὸς ἐξορισθέντος φθόνου ἐν εἰρήνῃ τὰ τῆς ἐκκλησίας καθέστηκε πράγματα : καὶ ὅτι Ἄρειος ἐκ μετανοίας ἐπιγνοὺς τὴν ἀλήθειαν , ὡς λοιπὸν τῆς ἐκκλησίας ὢν . δικαίως καὶ λοιπὸν παῤ αὐτῶν προσεδέχθη , ἐξορισθέντα τὸν Ἀθανάσιον αἰνιττόμενοι . Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τῷ βασιλεῖ τὰ περὶ τῶν αὐτῶν γνώριμα καθίστων . Ταῦτα δὴ τῶν ἐπισκόπων διατεθέντων , ἐπικαταλαμβάνει ἕτερα τοῦ βασιλέως γράμματα σημαίνοντα , Ἀθανάσιον μὲν ἀναδεδραμηκέναι πρὸς αὐτὸν , αὐτοὺς δὲ ἀναγκαῖον εἶναι δἰ αὐτὸν παραγενέσθαι ἐν Κωνσταντινούπολει . Ἔστι δὲ τὰ ἐπικαταλαβόντα γράμματα τοῦ βασιλέως τάδε .
Lemmas: ὅπως ὁ σύνοδος ἀπό ὁ Τύρος ἐπί ὁ Ἱερουσαλήμ παραγίγνομαι , καί ὁ ἐγκαίνια ποιέω ὁ νέος Ἱεροσόλυμα , ὁ περί Ἄρειος εἰς κοινωνία δέχομαι . πάρειμι δέ εὐθύς γράμμα ὁ βασιλεύς σημαίνω ἐπί ὁ νέος Ἱεροσόλυμα σπεύδω ὁ σύνοδος : εὐθύς τε , ὡς ἔχω , ἐκ ὁ Τύρος σπουδαῖος ἐπί ὁ Ἱερουσαλήμ πορεύω : πάνδημος δέ ποιέω ἑορτή ἐπί ὁ καθιέρωσις ὁ τόπος , Ἄρειος μέν καί ὁ περί αὐτός δέχομαι , ὁ βασιλεύς γράμμα πειθαρχέω λέγω , διά ὅς δηλόω αὐτός πείθω περί ὁ πίστις Ἄρειος καί ευζωον . γράφω δέ καί ὁ Ἀλεξανδρεύς ἐκκλησία , ὡς πᾶς ἐξορίζω φθόνος ἐν εἰρήνη ὁ ὁ ἐκκλησία καθίστημι πρᾶγμα : καί ὅτι Ἄρειος ἐκ μετάνοια ἐπιγιγνώσκω ὁ ἀλήθεια , ὡς λοιπός ὁ ἐκκλησία εἰμί . δικαίως καί λοιπός παρά αὐτός προσδέχομαι , ἐξορίζω ὁ Ἀθανάσιος αἰνίσσομαι . οὖον μήv ἀλλά καί ὁ βασιλεύς ὁ περί ὁ αὐτός γνώριμος καθιστάω . οὗτος δή ὁ ἐπίσκοπος διατίθημι , ἐπικαταλαμβάνω ἕτερος ὁ βασιλεύς γράμμα σημαίνω , Ἀθανάσιος μέν ἀνατρέχω πρός αὐτός , αὐτός δέ ἀναγκαῖος εἰμί διά αὐτός παραγίγνομαι ἐν Κωνσταντινούπολις . εἰμί δέ ὁ ἐπικαταλαμβάνω γράμμα ὁ βασιλεύς ὅδε .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 1.35
Ὅτι τῆς συνόδου μὴ ἐλθούσης παρὰ τὸν βασιλέα , οἱ περὶ Εὐσέβιον διέβαλλον Ἀθανάσιον ὡς ἀπειλήσαντα ἀποστρέφειν τὸν σῖτον τὸν ἐκ τῆς Ἀλεξανδρείας τῇ Κωνσταντίνου πόλει χορηγούμενον : ἐφ̓ οἷς κινηθεὶς ὁ βασιλεὺς εἰς ἐξορίαν ἐξέπεμψε τὸν Ἀθανάσιον κελεύσας τὰς Γαλλίας οἰκεῖν . Ταῦτα τὰ γράμματα εἰς ἀγῶνα τοὺς ἐν τῇ συνόδῳ κατέστησε : καθὸ οἱ μὲν πλείους ἐπὶ τὰς ἑαυτῶν ἐχώρησαν πόλεις . Οἱ δὲ περὶ Εὐσέβιον καὶ Θέογνιν καὶ Μάριν , Πατρόφιλόν τε καὶ Οὐρσάκιον καὶ Οὐαλέντα εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν ἐλθόντες οὐκέτι περὶ ποτηρίου κατεαγότος , ἢ τραπέζης , ἢ Ἀρσενίου ἀναιρεθέντος ζήτησιν γενέσθαι συνεχώρησαν : ἀλλ̓ ἐπὶ ἑτέραν χωροῦσι διαβολὴν διδάξαντες τὸν βασιλέα , ὡς εἴη Ἀθανάσιος ἀπειλήσας κωλύσειν πεμφθῆναι τὸν σῖτον τὸν ἐξ ἔθους ἐκ τῆς Ἀλεξανδρείας εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν κομιζόμενον : καὶ τούτων λεγομένων παρὰ Ἀθανασίου ἀκηκοέναι Ἀδαμάντιον , Ἀνουβίωνα , Ἀρβαθίωνα , καὶ Πέτρον , τοὺς ἐπισκόπους . Ἀλλὰ γὰρ ἰσχύει διαβολὴ , ὅταν ὁ διαβάλλων ἀξιόπιστος ᾖ . Τούτῳ γὰρ συναρπαγεὶς ὁ βασιλεὺς καὶ εἰς θυμὸν ἀχθεὶς ἐξορίᾳ ὑποβάλλει τὸν Ἀθανάσιον , τὰς Γαλλίας κελεύσας οἰκεῖν . Φασὶ δέ τινες τοῦτο πεποιηκέναι τὸν βασιλέα σκοπῷ τοῦ ἑνωθῆναι τὴν ἐκκλησίαν , ἐπειδὴ Ἀθανάσιος πάντῃ κοινωνῆσαι τοῖς περὶ Ἄρειον ἐξετρέπετο . Ἀλλ̓ οὗτος μὲν ἐν Τριβέρει τῆς Γαλλίας διήγαγεν .
Lemmas: ὅτι2 ὁ σύνοδος μή ἔρχομαι παρά ὁ βασιλεύς , ὁ περί Εὐσέβιος διαβάλλω Ἀθανάσιος ὡς ἀπειλέω ἀποστρέφω ὁ σῖτος ὁ ἐκ ὁ Ἀλεξάνδρεια ὁ Κωνσταντῖνος πόλις χορηγέω : ἐπί ὅς κινέω ὁ βασιλεύς εἰς ἐξορία ἐκπέμπω ὁ Ἀθανάσιος κελεύω ὁ Γαλλία οἰκέω . οὗτος ὁ γράμμα εἰς ἀγών ὁ ἐν ὁ σύνοδος καθίστημι : καθό ὁ μέν πλείων ἐπί ὁ ἑαυτοῦ χωρέω πόλις . ὁ δέ περί Εὐσέβιος καί Θέογνις καί Μάρις , Πατρόφιλος τε καί Οὐρσάκιον καί Οὐάλης εἰς ὁ Κωνσταντινούπολις ἔρχομαι οὐκέτι περί ποτήριον κατάγνυμι , ἢ τράπεζα , ἢ Ἀρσένιος ἀναιρέω ζήτησις γίγνομαι συγχωρέω : ἀλλά ἐπί ἕτερος χωρέω διαβολή διδάσκω ὁ βασιλεύς , ὡς εἰμί Ἀθανάσιος ἀπειλέω κωλύω πέμπω ὁ σῖτος ὁ ἐκ ἔθος ἐκ ὁ Ἀλεξάνδρεια εἰς ὁ Κωνσταντινούπολις κομίζω : καί οὗτος λέγω παρά Ἀθανάσιος ἀκούω Ἀδαμάντιον , Ἀνουβίων , αρβαθιαναξ , καί Πέτρος , ὁ ἐπίσκοπος . ἀλλά γάρ ἰσχύω διαβολή , ὅταν ὁ διαβάλλω ἀξιόπιστος εἰμί . οὗτος γάρ συναρπάζω ὁ βασιλεύς καί εἰς θυμός ἄγω εξορία ὑποβάλλω ὁ Ἀθανάσιος , ὁ Γαλλία κελεύω οἰκέω . φημί δέ τις οὗτος ποιέω ὁ βασιλεύς σκοπός ὁ ἑνόω ὁ ἐκκλησία , ἐπεί Ἀθανάσιος πάντῃ κοινωνέω ὁ περί Ἄρειος ἐκτρέπω . ἀλλά οὗτος μέν ἐν Τριβέρει ὁ Γαλλία διάγω .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 1.39
Ὡς ὁ βασιλεὺς ἀρρωστίᾳ περιπεσὼν τέλει τοῦ βίου ἐχρήσατο . Ἐνιαυτοῦ δὲ μετὰ ταῦτα παραδραμόντος ἐπιβὰς ἑξηκονταπέντε ἐνιαυτῶν ὁ βασιλεὺς Κωνσταντῖνος ἀρρωστίᾳ περιπίπτει : καὶ ἐκ τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἐκπλεῖ ἐπὶ τὴν Ἑλενούπολιν , ὡς φυσικοῖς θερμοῖς χρησόμενος τοῖς ἐκεῖ γειτνιάζουσιν . Ἐπεὶ δὲ σφοδροτέρου τοῦ νοσήματος ᾔσθετο , τὰ μὲν λουτρὰ ὑπερέθετο : ἀπαίρει δὲ ἐκ τῆς Ἑλενουπόλεως εἰς τὴν Νικομήδειαν : κᾀκεῖ ἐν προαστείῳ διάγων τοῦ Χριστιανικοῦ μεταλαμβάνει βαπτίσματος . Εὔθυμός τε ἐπὶ τούτῳ γενόμενος διαθήκας ποιεῖται , ἐν αἷς τοὺς μὲν τρεῖς υἱοὺς κληρονόμους τῆς βασιλείας ἐνίσταται , καθὰ καὶ ζῶν αὐτοῖς τοὺς κλήρους διένειμε . Πολλὰ δὲ τῇ Ῥωμαίων πόλει καὶ τῇ ἑαυτοῦ ἐπωνύμῳ πρεσβεῖα καταλιπὼν , τὰς διαθήκας ἐκείνῳ παρατίθεται τῷ πρεσβυτέρῳ δἰ ὅν περ Ἄρειος ἀνακέκληται , οὗ καὶ μικρὸν ἔμπροσθεν πεποιήμεθα μνήμην : ἐντειλάμενος μηδενὶ ἑτέρῳ ἢ τῷ υἱῷ τῷ τῆς ἀνατολῆς ἄρχοντι Κωνσταντίῳ εἰς τὰς χεῖρας βαλεῖν . Μετὰ δὲ τὸ θέσθαι τὰς διαθήκας ὀλίγας ἡμέρας ἐπιβιοὺς τὸν βίον ἀπέλιπε : τῶν μέντοι υἱῶν αὐτοῦ ἐπὶ τῇ τελευτῇ παρῆν οὐδείς : πέμπεται οὖν εὐθὺς πρὸς τὴν ἑῴαν ὁ Κωνσταντίῳ μηνύσων τὴν τελευτήν .
Lemmas: ὡς ὁ βασιλεύς ἀρρωστία περιπίπτω τέλος ὁ βίος χράω . Ἐνιαυτός δέ μετά οὗτος παρατρέχω ἐπιβαίνω ἑξηκονταπέντε ἐνιαυτός ὁ βασιλεύς Κωνσταντῖνος ἀρρωστία περιπίπτω : καί ἐκ ὁ Κωνσταντινούπολις ἐκπλέω ἐπί ὁ Ἑλενόπολις , ὡς φυσικός θερμός χράω ὁ ἐκεῖ γειτνιάζω . ἐπεί δέ σφοδρός ὁ νόσημα αἰσθάνομαι , ὁ μέν λουτρόν ὑπερτίθημι : ἀπαίρω δέ ἐκ ὁ ελενουπολις εἰς ὁ Νικομήδεια : ἀικής ἐν προάστειον Διάγων ὁ Χριστιανικός μεταλαμβάνω βάπτισμα . Εὔθυμος τε ἐπί οὗτος γίγνομαι διαθήκη ποιέω , ἐν ὅς ὁ μέν τρεῖς υἱός κληρονόμος ὁ βασίλεια ἐνίστημι , καθά καί ζῶ αὐτός ὁ κλῆρος διανέμω . Πολύς δέ ὁ Ῥωμαῖος πόλις καί ὁ ἑαυτοῦ ἐπώνυμος πρεσβεῖον καταλείπω , ὁ διαθήκη ἐκεῖνος παρατίθημι ὁ πρέσβυς διά ὅς περ Ἄρειος ἀνακαλέω , ὅς καί μικρός ἔμπροσθεν ποιέω μνήμη : ἐντέλλω μηδείς ἕτερος ἢ ὁ υἱός ὁ ὁ ἀνατολή ἄρχω Κωνστάντιος εἰς ὁ χείρ βάλλω . μετά δέ ὁ τίθημι ὁ διαθήκη ὀλίγος ἡμέρα ἐπιβιόω ὁ βίος ἀπολείπω : ὁ μέντοι υἱός αὐτός ἐπί ὁ τελευτή πάρειμι οὐδείς : πέμπω οὖν εὐθύς πρός ὁ ἑῷος ὁ Κωνστάντιος μηνύω ὁ τελευτή .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 1.40
Περὶ τῆς κηδείας τοῦ βασιλέως Κωνσταντίνου . Τὸ δὲ σῶμα τοῦ βασιλέως οἱ ἐπιτήδειοι χρυσῇ ἐνθέμενοι λάρνακι ἐπὶ τὴν Κωνσταντινούπολιν διεκόμισαν : ἀπέθεντό τε ἐν τοῖς βασιλείοις ἐφ̓ ὑψηλοῦ , καὶ διὰ τιμῆς ἦγον καὶ δορυφορίας πολλῆς , ὡς καὶ ζῶντος ἐγίνετο : καὶ τοῦτο ἐποίουν ἕως τις τῶν υἱῶν αὐτοῦ παραγένηται . Μετὰ δὲ ταῦτα ἐκ τῶν ἀνατολικῶν μερῶν ἐπιστάντος Κωνσταντίου , κηδείας τῆς βασιλικῆς ἠξιοῦτο ἀποτεθεὶς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ τῇ ἐπωνύμῳ τῶν ἀποστόλων , ἣν δἰ αὐτὸ τοῦτο πεποιήκει , ὅπως ἂν οἱ βασιλεῖς τε καὶ οἱ ἱερεῖς τῶν ἀποστολικῶν λειψάνων μὴ ἀπολιμπάνοιντο . Ἔζησε δὲ ὁ βασιλεὺς Κωνσταντῖνος ἔτη ἑξηκονταπέντε , ἐβασίλευσε δὲ ἔτη τριάκοντα ἕν : ἐτελεύτησε δὲ ἐν ὑπατίᾳ Φιλικιανοῦ καὶ Τατιανοῦ , τῇ δευτέρᾳ καὶ εἰκάδι τοῦ Μαΐου μηνός : τοῦτο δὲ ἦν δεύτερον ἔτος τῆς διακοσιοστῆς ἑβδομηκοστῆς ὀγδόης Ὀλυμπιάδος . Περιέχει δὲ ἡ βίβλος χρόνον ἐτῶν ἑνὸς πρὸς τοῖς τριάκοντα .
Lemmas: περι ὁ κηδεία ὁ βασιλεύς Κωνσταντῖνος . ὁ δέ σῶμα ὁ βασιλεύς ὁ ἐπιτήδειος χρύσεος ἐντίθημι λάρναξ ἐπί ὁ Κωνσταντινούπολις διακομίζω : ἀποτίθημι τε ἐν ὁ βασίλειος ἐπί ὑψηλός , καί διά τιμή ἄγω καί δορυφορία πολύς , ὡς καί ζῶ γίγνομαι : καί οὗτος ποιέω ἠώς τις ὁ υἱός αὐτός παραγίγνομαι . μετά δέ οὗτος ἐκ ὁ ἀνατολικός μέρος ἐφίστημι Κωνστάντιος , κηδεία ὁ βασιλικός ἀξιόω ἀποτίθημι ἐν ὁ ἐκκλησία ὁ ἐπώνυμος ὁ ἀπόστολος , ὅς διά αὐτός οὗτος ποιέω , ὅπως εἄν ὁ βασιλεύς τε καί ὁ ἱερεύς ὁ ἀποστολικός λείψανον μή ἀπολιμπάνω . ζῶ δέ ὁ βασιλεύς Κωνσταντῖνος ἔτος ἑξηκονταπέντε , βασιλεύω δέ ἔτος τριάκοντα εἷς : τελευτάω δέ ἐν Ὑπατία φιλικιανω καί Τατιανός , ὁ δύο καί εἰκάς ὁ Μάϊος μείς : οὗτος δέ εἰμί δύο ἔτος ὁ διακοσιοστός ἑβδομηκοστός ὄγδοος Ὀλυμπιάς . περιέχω δέ ὁ βίβλος χρόνος ἔτος εἷς πρός ὁ τριάκοντα .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 2.4
Ὡς τελευτήσαντος Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου Ἀκάκιος τὴν ἐπισκοπὴν Καισαρείας διεδέξατο . Ἐν δὲ τῷδε τῷ χρόνῳ τελευτήσαντος Εὐσεβίου , ὃς τῆς ἐν Παλαιστίνῃ Καισαρείας ἐπίσκοπος ἦν καὶ τὴν Παμφίλου προσωνυμίαν ἐκέκτητο , Ἀκάκιος μαθητὴς αὐτοῦ τὴν ἐπισκοπὴν διαδέχεται : ὃς ἄλλα μὲν βιβλία πολλὰ ἐξέθετο , καὶ εἰς τὸν βίον δὲ τοῦ διδασκάλου αὐτοῦ συνέγραψεν .
Lemmas: ὡς τελευτάω Εὐσέβιος ὁ Πάμφιλος Ἀκάκιος ὁ ἐπισκοπή Καισάρεια διαδέχομαι . ἐν δέ ὅδε ὁ χρόνος τελευτάω Εὐσέβιος , ὅς ὁ ἐν Παλαιστίνη Καισάρεια ἐπίσκοπος εἰμί καί ὁ Πάμφιλος προσωνυμία κτάομαι , Ἀκάκιος μαθητής αὐτός ὁ ἐπισκοπή διαδέχομαι : ὅς ἄλλος μέν βιβλίον πολύς ἐκτίθημι , καί εἰς ὁ βίος δέ ὁ διδάσκαλος αὐτός συγγράφω .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 2.5
Περὶ τῆς Κωνσταντίνου τοῦ νεωτέρου τελευτῆς . Μετ̓ οὐ πολὺ δὲ ὁ τοῦ βασιλέως Κωνσταντίου ἀδελφὸς ὃς ἦν ὁμώνυμος τῷ πατρὶ , ὁ νέος Κωνσταντῖνος , ἐπιὼν τοῖς μέρεσι τοῦ νέου ἀδελφοῦ Κώνσταντος , συμβαλών τε τοῖς στρατιώταις αὐτοῦ , ἀναιρεῖται ὑπ’ αὐτῶν ἐν ὑπατείᾳ Ἀκινδύνου καὶ Πρόκλου .
Lemmas: περι ὁ Κωνσταντῖνος ὁ νέος τελευτή . μετά οὖον πολύς δέ ὁ ὁ βασιλεύς Κωνστάντιος ἀδελφός ὅς εἰμί ὁμώνυμος ὁ πατήρ , ὁ νέος Κωνσταντῖνος , ἐπέρχομαι ὁ μέρος ὁ νέος ἀδελφός Κώνστας , συμβάλλω τε ὁ στρατιώτης αὐτός , ἀναιρέω ὑπό αὐτός ἐν ὑπατεία Ἀκίνδυνος καί Πρόκλος .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 2.6
Ὡς Ἀλέξανδρος ὁ Κωνσταντίνου πόλεως ἐπίσκοπος τελευτῶν ὑπόψηφον πεποίηκε Παῦλον καὶ Μακεδόνιον . Ὑπὸ δὲ τὸν αὐτὸν τοῦτον χρόνον κατὰ τὴν Κωνσταντινούπολιν ἑτέρα ταῖς προτέραις ἐπισυμπλέκεται ταραχὴ ἐξ αἰτίας τοιαύτης . Ἀλέξανδρος ὁ κατὰ τήνδε τὴν πόλιν τῶν ἐκκλησιῶν προεστὼς , ὁ τὴν πρὸς Ἄρειον μάχην ἀγωνισάμενος , τὸν ἐνθάδε βίον ἀπέλειπεν , εἰκοσιτρία μὲν ἔτη κατὰ τὴν ἐπισκοπὴν διατρίψας , ἐνενήκοντα καὶ ὀκτὼ δὲ ἔτη τὰ πάντα βιοὺς , οὐδένα εἰς τὸν αὐτοῦ τόπον χειροτονήσας . Ἐνετείλατο δὲ τοῖς καθήκουσιν ἑλέσθαι δυοῖν τὸν ἕτερον ὧν ἂν αὐτὸς ὀνομάσειεν : καὶ εἰ μὲν βούλοιντο διδασκαλικὸν ἐν ταὐτῷ καὶ βίου χρηστοῦ μαρτυρούμενον , Παῦλον τὸν ὑπ’ αὐτοῦ χειροτονηθέντα πρεσβύτερον , ἄνδρα νέον μὲν τὴν ἡλικίαν , προβεβηκότα δὲ ταῖς φρεσίν : εἰ δὲ μόνον ἐκ τοῦ προσχήματος τῆς εὐλαβείας δεικνύμενον , αἱρεῖσθαι Μακεδόνιον , διάκονον τυγχάνοντα μὲν ἤδη πάλαι τῆς ἐκκλησίας , τῇ ἡλικίᾳ δὲ γέροντα . Ἐκ τούτου μείζων φιλονεικία περὶ χειροτονίας γίνεται ἐπισκόπου , καὶ τὴν ἐκκλησίαν διετάραττεν . Ἐπεὶ γὰρ ὁ λαὸς εἰς δύο διετέτμητο μέρη , τῶν μὲν προσκειμένων τῷ Ἀρειανῷ δόγματι , τῶν δὲ φρονούντων καθ̓ ἃ ἡ ἐν Νικαίᾳ σύνοδος ὥρισε : καὶ ἕως μὲν Ἀλέξανδρος περιῆν , κατεκράτουν οἱ φρονοῦντες τὸ ὁμοούσιον , τῶν Ἀρειανιζόντων διακρινομένων καὶ ὁσημέραι διαπληκτιζομένων περὶ τοῦ δόγματος , ἐπἑ??ʼ δὲ ἐκεῖνος τετελευτήκει , ἀμφήριστος ἡ τοῦ λαοῦ μάχη καθίστατο : διὸ οἱ μὲν τοῦ ὁμοουσίου τὴν πίστιν φυλάττοντες Παῦλον εἰς τὴν ἐπισκοπὴν προχειρίζονται , οἱ δὲ Ἀρειανίζοντες Μακεδόνιον ἔσπευδον . Καὶ ἐν μὲν τῇ τῆς Εἰρήνης ἐπωνύμῳ ἐκκλησίᾳ καὶ ἐχομένῃ τῆς νῦν μεγάλης καὶ Σοφίας ὀνομαζομένης χειροτονεῖται Παῦλος , ἐφ̓ οὗ καὶ μᾶλλον ἡ τοῦ ἀπελθόντος ψῆφος ἐδόκει κρατεῖν .
Lemmas: ὡς Ἀλέξανδρος ὁ Κωνσταντῖνος πόλις ἐπίσκοπος τελευτή ὑπόψηφος ποιέω Παῦλος καί Μακεδ ́νιος . ὑπό δέ ὁ αὐτός οὗτος χρόνος κατά ὁ Κωνσταντινούπολις ἕτερος ὁ πρότερος ἐπισυμπλέκω ταραχή ἐκ αἴτιος τοιοῦτος . Ἀλέξανδρος ὁ κατά ὅδε ὁ πόλις ὁ ἐκκλησία προίστημι , ὁ ὁ πρός Ἄρειος μάχη ἀγωνίζομαι , ὁ ἐνθάδε βίος ἀπολείπω , εικοσιτρεις μέν ἔτος κατά ὁ ἐπισκοπή διατρίβω , ἐνενήκοντα καί ὀκτώ δέ ἔτος ὁ πᾶς βιόω , οὐδείς εἰς ὁ αὐτός τόπος χειροτονέω . ἐντέλλω δέ ὁ καθήκω αἱρέω δύο ὁ ἕτερος ὅς εἄν αὐτός ὀνομάζω : καί εἰμί μέν βούλομαι διδασκαλικός ἐν αὐτός καί βίος χρηστός μαρτυρέω , Παῦλος ὁ ὑπό αὐτός χειροτονέω πρέσβυς , ἀνήρ νέος μέν ὁ ἡλικία , προβαίνω δέ ὁ φρήν : εἰμί δέ μόνος ἐκ ὁ πρόσχημα ὁ εὐλάβεια δείκνυμι , αἱρέω Μακεδ ́νιος , διάκονος τυγχάνω μέν ἤδη πάλαι ὁ ἐκκλησία , ὁ ἡλικία δέ γέρων . ἐκ οὗτος μείζων φιλονικία περί χειροτονία γίγνομαι ἐπίσκοπος , καί ὁ ἐκκλησία διαταράσσω . ἐπεί γάρ ὁ λαός εἰς δύο διατέμνω μέρος , ὁ μέν πρόσκειμαι ὁ Ἀρειανός δόγμα , ὁ δέ φρονέω κατά ὁ ὁ ἐν Νίκαια σύνοδος ὁρίζω : καί ἠώς μέν Ἀλέξανδρος περίειμι , κατακρατέω ὁ φρονέω ὁ ὁμοούσιος , ὁ Ἀρειανίζω διακρίνω καί ὁσημέραι διαπληκτίζω περί ὁ δόγμα , ἔπειμι δέ ἐκεῖνος τελευτάω , ἀμφήριστος ὁ ὁ λαός μάχη καθίστημι : διό ὁ μέν ὁ ὁμοούσιος ὁ πίστις φυλάσσω Παῦλος εἰς ὁ ἐπισκοπή προχειρίζω , ὁ δέ Ἀρειανίζω Μακεδ ́νιος σπεύδω . καί ἐν μέν ὁ ὁ Εἰρήνη ἐπώνυμος ἐκκλησία καί ἔχω ὁ νῦν μέγας καί Σοφία ὀνομάζω χειροτονέω Παῦλος , ἐπί ὅς καί μᾶλλον ὁ ὁ ἀπέρχομαι ψῆφος δοκέω κρατέω .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 2.7
Ὡς ὁ βασιλεὺς Κωνστάντιος Παῦλον τὸν προσβληθέντα ἐπίσκοπον ἐκβάλλει : Εὐσεβίῳ δὲ ἐκ τῆς Νικομηδείας μεταπεμφθέντι τὴν ἐπισκοπὴν Κωνσταντίνου πόλεως ἐνεχείρισεν . Μετ̓ οὐ πολὺ δὲ ἐπιστὰς ὁ βασιλεὺς τῇ Κωνσταντινουπόλει πρὸς ὀργὴν ἐκκάεται ἐπὶ τῇ γενομένῃ χειροτονίᾳ . Καὶ καθιστὰς συνέδριον τῶν τὰ Ἀρείου φρονούντων ἐπισκόπων , τὸν μὲν Παῦλον σχολάζ̔??ʼν ἐποίησεν , Εὐσέβιον δὲ ἐκ τῆς Νικομηδείας μεταστήσας τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἐπίσκοπον ἀναδείκνυσι . Καὶ ὁ μὲν βασιλεὺς ταῦτα πράξας ἐπὶ τὴν Ἀντιόχειαν ὥρμησεν .
Lemmas: ὡς ὁ βασιλεύς Κωνστάντιος Παῦλος ὁ προσβάλλω ἐπίσκοπος ἐκβάλλω : Εὐσέβιος δέ ἐκ ὁ Νικομήδεια μεταπέμπω ὁ ἐπισκοπή Κωνσταντῖνος πόλις ἐγχειρίζω . μετά οὖον πολύς δέ ἐφίστημι ὁ βασιλεύς ὁ Κωνσταντινούπολις πρός ὀργή ἐκκαίω ἐπί ὁ γίγνομαι χειροτονία . καί καθίστημι συνέδριον ὁ ὁ Ἄρειος φρονέω ἐπίσκοπος , ὁ μέν Παῦλος σχολάζ̔??ʼν ποιέω , Εὐσέβιος δέ ἐκ ὁ Νικομήδεια μεθίστημι ὁ Κωνσταντινούπολις ἐπίσκοπος ἀναδείκνυμι . καί ὁ μέν βασιλεύς οὗτος πράσσω ἐπί ὁ Ἀντιόχεια ὁρμάω .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 2.11
Ὡς Γρηγορίου μετὰ χειρὸς στρατιωτικῆς εἰς Ἀλεξάνδρειαν κατελθόντος Ἀθανάσιος ἔφυγεν . Τούτων γινομένων καὶ Γρηγόριον κατήγαγον ἐν Ἀλεξανδρείᾳ Συριανός τε ὁ στρατηγὸς , καὶ οἱ σὺν αὐτῷ ὁπλῖται στρατιῶται ἀριθμὸς ὄντες πεντακισχίλιοι . Συνελαμβάνοντο δὲ αὐτοῖς καὶ οἱ ἐκεῖ τὰ Ἀρείου φρονοῦντες . Ὅπως δὲ Ἀθανάσιος τῆς ἐκκλησίας ἐξωθούμενος τοῦ συλληφθῆναι αὐτὸν διέφυγε , λεκτέον . Ἑσπέρα μὲν ἦν : ὁ δὲ λαὸς ἐπαννύχιζε προσδοκωμένης συνάξεως . Ἥκει δὲ ὁ στρατηγὸς κατὰ φάλαγγα τοὺς στρατιώτας τάξας πανταχόθεν τῆς ἐκκλησίας . Ἀθανάσιος δὲ ἑωρακὼς τὰ γινόμενα φροντίδα ἔθετο ὅπως ἂν τῷ λαῷ μηδαμῶς βλάβη γένηται δἰ αὐτόν : καὶ προστάξας διακόνῳ κηρύξαι εὐχὴν , αὖθις ψαλμὸν λέγεσθαι παρεσκεύασε . Συμφωνίας δὲ ἐκ τῆς ψαλμῳδίας γενομένης , διὰ μιᾶς τῶν πυλῶν τῆς ἐκκλησίας πάντες ἐξῄεσαν . Τούτου γινομένου οἱ στρατιῶται ἀπόμαχοι ἔμενον : ὁ δὲ Ἀθανάσιος ἐν μέσοις τοῖς ψαλμῳδοῦσιν ἀβλαβὴς διεσώζετο . Τοῦτον δὲ τὸν τρόπον διεκφυγὼν ἐπὶ τὴν Ῥώμην ἀνέδραμε : καὶ Γρηγόριος μὲν τότε τῆς ἐκκλησίας ἐκράτησεν . Ὁ δὲ Ἀλεξανδρέων λαὸς , οὐκ ἐνεγκόντες τὸ γεγονὸς , τὴν καλούμενην Διονυσίου ἐκκλησίαν ἐνέπρησαν . Τοσαῦτα μὲν οὖν περὶ τούτων εἰρήσθω . Εὐσέβιος δὲ ὅσα ἐβούλετο κατεργασάμενος , διεπρεσβεύετο πρὸς Ἰούλιον τὸν Ῥώμης ἐπίσκοπον , αὐτὸν κριτὴν τῶν κατὰ Ἀθανάσιον γενέσθαι παρακαλῶν , καὶ πρὸς ἑαυτὸν καλεῖν τὴν δίκην .
Lemmas: ὡς Γρηγόριος μετά χείρ στρατιωτικός εἰς Ἀλεξάνδρεια κατέρχομαι Ἀθανάσιος φεύγω . οὗτος γίγνομαι καί Γρηγόριος κατάγω ἐν Ἀλεξάνδρεια Συριανός τε ὁ στρατηγός , καί ὁ σύν αὐτός ὁπλίτης στρατιώτης ἀριθμός εἰμί πεντακισχίλιοι . συλλαμβάνω δέ αὐτός καί ὁ ἐκεῖ ὁ Ἄρειος φρονέω . ὅπως δέ Ἀθανάσιος ὁ ἐκκλησία ἐξωθέω ὁ συλλαμβάνω αὐτός διαφεύγω , λεκτέος . Ἑσπέρα μέν εἰμί : ὁ δέ λαός παννυχίζω προσδοκάω σύναξις . ἥκω δέ ὁ στρατηγός κατά φάλαγξ ὁ στρατιώτης τάσσω πανταχόθεν ὁ ἐκκλησία . Ἀθανάσιος δέ ὁράω ὁ γίγνομαι φροντίς τίθημι ὅπως εἄν ὁ λαός μηδαμῶς βλάβη γίγνομαι διά αὐτός : καί προστάσσω διάκονος κηρύσσω εὐχή , αὖθις ψαλμός λέγω παρασκευάζω . Συμφωνίας δέ ἐκ ὁ ψαλμῳδία γίγνομαι , διά εἷς ὁ πύλη ὁ ἐκκλησία πᾶς ἔξειμι . οὗτος γίγνομαι ὁ στρατιώτης ἀπόμαχος μένω : ὁ δέ Ἀθανάσιος ἐν μέσος ὁ ψαλμῳδέω ἀβλαβής διασῴζω . οὗτος δέ ὁ τρόπος διεκφυγή ἐπί ὁ Ῥώμη ἀνατρέχω : καί Γρηγόριος μέν τότε ὁ ἐκκλησία κρατέω . ὁ δέ Ἀλεξανδρεύς λαός , οὐ φέρω ὁ γίγνομαι , ὁ καλέω Διονύσιος ἐκκλησία ἐμπίμπρημι . τοσοῦτος μέν οὖν περί οὗτος εἴρω . Εὐσέβιος δέ ὅσος βούλομαι κατεργάζομαι , διαπρεσβεύομαι πρός Ἰούλιος ὁ Ῥώμη ἐπίσκοπος , αὐτός κριτής ὁ κατά Ἀθανάσιος γίγνομαι παρακαλέω , καί πρός ἑαυτοῦ καλέω ὁ δίκη .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 2.12
Ὡς Εὐσεβίου τελευτήσαντος ὁ ἐν Κωνσταντινουπόλει λαὸς Παῦλον αὖθις ἐνεθρόνισε : καὶ ὡς οἱ Ἀρειανοὶ Μακεδόνιον προεβάλλοντο . Ἀλλ̓ οὐκ ἔφθασε μαθεῖν Εὐσέβιος τὰ παρὰ Ἰουλίου περὶ Ἀθανασίου κριθέντα : μικρὸν γὰρ μετὰ τὴν σύνοδον ἐπιβιοὺς ἐτελεύτησε . Διόπερ καὶ ὁ ἐν Κωνσταντινουπόλει λαὸς αὖθις εἰς τὴν ἐκκλησίαν τὸν Παῦλον εἰσάγουσι . Κατὰ ταὐτὸν δὲ καὶ οἱ Ἀρειανίζοντες ἐν τῇ λεγομένῃ ἐπὶ Παῦλον ἐκκλησίᾳ χειροτονοῦσι τὸν Μακεδόνιον . Καὶ τοῦτο δὲ ἐποίησαν οἱ πρώην Εὐσεβίῳ τῷ πάντα κυκῶντι συμπράττοντες , τότε δὴ τὴν αὐθεντίαν διαδεξάμενοι : εἰσὶ δὲ οὗτοι Θέογνις Νικαίας , Μάρις Χαλκηδόνος , Θεόδωρος Ἡρακλείας τῆς ἐν Θρᾴκῃ , Οὐρσάκιος Σιγγιδόνος τῆς ἄνω Μυσίας , Οὐάλης Μουρσῶν τῆς ἄνω Παννονίας . Οὐρσάκιος μὲν οὖν καὶ Οὐάλης ὕστερον μεταγνόντες , βιβλίον μετανοίας τῷ ἐπισκόπῳ Ἰουλίῳ ἐπιδόντες , τῇ ὁμοουσίῳ τε δόξῃ συντιθέμενοι ἐκοινώνησαν . Τότε δὲ διαπύρως τὴν Ἀρειανὴν συγκροτοῦντες θρησκείαν οὐ τοὺς τυχόντας κατὰ τῶν ἐκκλησιῶν πολέμους ἐτύρευσαν , ὧν εἷς ἦν ὁ διὰ Μακεδονίου ἐν τῇ Κωνσταντινουπόλει γενόμενος . Ὑπὸ γὰρ τοῦδε τοῦ ἐμφυλίου τῶν Χριστιανῶν πολέμου συνεχεῖς ἐγίνοντο κατὰ τὴν πόλιν στάσεις , πολλοί τε ἐκ τῶν γινομένων συντριβέντες ἀπώλοντο .
Lemmas: ὡς Εὐσέβιος τελευτάω ὁ ἐν Κωνσταντινούπολις λαός Παῦλος αὖθις ἐνθρονίζω : καί ὡς ὁ Ἀρειανός Μακεδ ́νιος προβάλλω . ἀλλά οὐ φθάνω μανθάνω Εὐσέβιος ὁ παρά Ἰούλιος περί Ἀθανάσιος κρίνω : μικρός γάρ μετά ὁ σύνοδος ἐπιβιόω τελευτάω . διόπερ καί ὁ ἐν Κωνσταντινούπολις λαός αὖθις εἰς ὁ ἐκκλησία ὁ Παῦλος εἰσάγω . κατά αὐτός δέ καί ὁ Ἀρειανίζω ἐν ὁ λέγω ἐπί Παῦλος ἐκκλησία χειροτονέω ὁ Μακεδ ́νιος . καί οὗτος δέ ποιέω ὁ πρώην Εὐσέβιος ὁ πᾶς κυκάω συμπράσσω , τότε δή ὁ αὐθεντία διαδέχομαι : εἰμί δέ οὗτος Θέογνις Νίκαια , Μάρις Χαλκηδών , Θεόδωρος Ἡράκλεια ὁ ἐν Θρᾴκη , Οὐρσάκιος Σιγγιδόνος ὁ ἄνω Μυσία , Οὐάλης Μουρσῶν ὁ ἄνω Παννονία . Οὐρσάκιος μέν οὖν καί Οὐάλης ὕστερος μεταγιγνώσκω , βιβλίον μετάνοια ὁ ἐπίσκοπος Ἰούλιος ἐπεῖδον , ὁ ὁμοούσιος τε δόξα συντίθημι κοινωνέω . τότε δέ διαπύρως ὁ Ἀρειανός συγκροτέω θρησκεία οὖον ὁ τυγχάνω κατά ὁ ἐκκλησία πόλεμος τυρεύω , ὅς εἷς εἰμί ὁ διά Μακεδόνιος ἐν ὁ Κωνσταντινούπολις γίγνομαι . ὑπό γάρ ὅδε ὁ ἐμφύλιος ὁ Χριστιανός πόλεμος συνεχής γίγνομαι κατά ὁ πόλις στάσις , πολύς τε ἐκ ὁ γίγνομαι συντρίβω ἀπόλλυμι .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 2.14
Ὅτι οἱ Ἀρειανοὶ Γρηγόριον τῆς Ἀλεξανδρείας μεταστήσαντες Γεώργιον ἀνταπέστειλαν . Ἐν δὲ τῷδε καὶ οἱ Ἀρειανίζοντες μεθιστῶσιν ἐκ τῆς Ἀλεξανδρείας Γρηγόριον ὡς μισούμενον ἐν ταὐτῷ δὲ καὶ διὰ τὸν τῆς ἐκκλησίας ἐμπρησμὸν , καὶ ὅτι ἧττον τὴν αὐτῶν δόξαν συνεκρότει . Ἀντέπεμπον δὲ Γεώργιον , ὃς ἐκ Καππαδοκίας μὲν ὡρμᾶτο , δόξαν δὲ δεινοῦ περὶ τὴν αὐτῶν θρησκείαν ἐκέκτητο .
Lemmas: ὅτι2 ὁ Ἀρειανός Γρηγόριος ὁ Ἀλεξάνδρεια μεθίστημι Γεώργιος ἀνταποστέλλω . ἐν δέ ὅδε καί ὁ Ἀρειανίζω μεθίστημι ἐκ ὁ Ἀλεξάνδρεια Γρηγόριος ὡς μισέω ἐν αὐτός δέ καί διά ὁ ὁ ἐκκλησία ἐμπρησμός , καί ὅτι κακός ὁ αὐτός δόξα συγκροτέω . ἀντιπέμπω δέ Γεώργιος , ὅς ἐκ Καππαδοκία μέν ὁρμάω , δόξα δέ δεινός περί ὁ αὐτός θρησκεία κτάομαι .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 2.22
Ὡς τῆς ἐν Σαρδικῇ συνόδου ἀποδούσης τοὺς θρόνους Ἀθανασίῳ καὶ Παύλῳ , καὶ τοῦ βασιλέως τῆς ἑῴας μὴ δεχομένου , πόλεμον ὁ τῶν ἑσπερίων ἠπείλησε βασιλεύς . Οἱ μέντοι ἐν Σαρδικῇ συνελθόντες καὶ ἐν Φιλιππουπόλει τῆς Θρᾴκης ἰδιάζοντα συνέδρια ποιησάμενοι , τὰ δοκοῦντα αὐτοῖς ἑκάτεροι πράξαντες , κατὰ πόλεις τὰς ἑαυτῶν ἀνεχώρησαν . Διεσπᾶτο οὖν τῆς ἀνατολῆς ἡ δύσις : καὶ ἦν ὅρος τῆς κοινωνίας αὐτοῖς τὸ ὄρος τὸ λεγόμενον Τισοῦκις , ὅπερ ἐστὶν Ἰλλυριῶν τε καὶ Θρᾳκῶν : καὶ ἕως μὲν τοῦ ὄρους τούτου ἀδιάφορος ἦν ἡ κοινωνία , διαφόρου τυγχανούσης τῆς πίστεως : περαιτέρω δὲ ἀλλήλοις οὐκ ἐκοινώνουν . Τοιαύτη τις ἦν τότε τῆς περὶ τὰς ἐκκλησίας καταστάσεως σύγχυσις . Μετὰ ταῦτα δὲ εὐθὺς ὁ τῶν ἑσπερίων μερῶν βασιλεὺς τὰ ἐν τῇ κατὰ Σαρδικὴν γενόμενα γνώριμα τῷ ἀδελφῷ Κωνσταντίῳ καθίστησιν , ἀποδίδοσθαί τε τοῖς περὶ Παῦλον καὶ Ἀθανάσιον τοὺς ἰδίους τόπους παρεκελεύετο . Ὡς δὲ ὁ Κωνστάντιος παρεῖλκε πρὸς τὰ γραφόμενα , αἵρεσιν αὖθις προὐτίθει ὁ τῶν ἑσπερίων μερῶν βασιλεὺς , ἢ δέχεσθαι τοὺς περὶ Παῦλον καὶ Ἀθανάσιον ἐν τῇ οἰκείᾳ τάξει , καὶ ἀποδιδόναι αὐτοῖς τὰς ἐκκλησίας , ἢ μὴ ποιοῦντα τοῦτο ἐχθρόν τε εἶναι καὶ προσδέχεσθαι πόλεμον . Ἔστι δὲ τὰ πρὸς τὸν ἀδελφὸν γραφέντα τάδε : Ὧδε μέν εἰσι παῤ ἐμοὶ Ἀθανάσιος καὶ Παῦλος : ἀλλὰ πυνθανόμενος διέγνων εὐσεβείας αὐτοὺς χάριν διώκεσθαι . Εἰ μὲν οὖν ἐπαγγέλλῃ ἀποδιδόναι τούτοις τοὺς θρόνους , ἐπαμυνόμενος τοὺς μάτην αὐτοῖς προσφυομένους , ἀποστελῶ πρός σε τοὺς ἄνδρας : εἰ δ̓ ἀνανεύοις ταῦτα οὕτω ποιεῖν , εὖ ἴσθι ὅτι αὐτὸς ἐγὼ αὐτόθι γενόμενος , καὶ ἄκοντός σου , τούτοις τοὺς οἰκείους ἀποδίδωμι θρόνους .
Lemmas: ὡς ὁ ἐν Σαρδική σύνοδος ἀποδέω ὁ θρόνος Ἀθανάσιος καί Παῦλος , καί ὁ βασιλεύς ὁ ἑῷος μή δέχομαι , πόλεμος ὁ ὁ ἑσπέριος ἀπειλέω βασιλεύς . ὁ μέντοι ἐν Σαρδική συνέρχομαι καί ἐν Φιλιππούπολις ὁ Θρᾴκη ἰδιάζω συνέδριον ποιέω , ὁ δοκέω αὐτός ἑκάτερος πράσσω , κατά πόλις ὁ ἑαυτοῦ ἀναχωρέω . διασπάω οὖν ὁ ἀνατολή ὁ δύσις : καί εἰμί ὅρος ὁ κοινωνία αὐτός ὁ ὄρος ὁ λέγω Τισοῦκις , ὅσπερ εἰμί Ἰλλυριός τε καί Θρᾷξ : καί ἠώς μέν ὁ ὄρος οὗτος ἀδιάφορος εἰμί ὁ κοινωνία , διάφορος τυγχάνω ὁ πίστις : περαιτέρω δέ ἀλλήλων οὐ κοινωνέω . τοιοῦτος τις εἰμί τότε ὁ περί ὁ ἐκκλησία κατάστασις σύγχυσις . μετά οὗτος δέ εὐθύς ὁ ὁ ἑσπέριος μέρος βασιλεύς ὁ ἐν ὁ κατά Σαρδική γίγνομαι γνώριμος ὁ ἀδελφός Κωνστάντιος καθίστημι , ἀποδίδωμι τε ὁ περί Παῦλος καί Ἀθανάσιος ὁ ἴδιος τόπος παρακελεύομαι . ὡς δέ ὁ Κωνστάντιος παρέλκω πρός ὁ γράφω , αἵρεσις αὖθις προτίθημι ὁ ὁ ἑσπέριος μέρος βασιλεύς , ἢ δέχομαι ὁ περί Παῦλος καί Ἀθανάσιος ἐν ὁ οἰκεῖος τάξις , καί ἀποδίδωμι αὐτός ὁ ἐκκλησία , ἢ μή ποιέω οὗτος ἐχθρός τε εἰμί καί προσδέχομαι πόλεμος . εἰμί δέ ὁ πρός ὁ ἀδελφός γράφω ὅδε : ὧδε μέν εἰμί παρά ἐγώ Ἀθανάσιος καί Παῦλος : ἀλλά πυνθάνομαι διαγιγνώσκω εὐσέβεια αὐτός χάρις διώκω . εἰμί μέν οὖν ἐπαγγέλλω ἀποδίδωμι οὗτος ὁ θρόνος , ἐπαμύνω ὁ μάτην αὐτός προσφύω , ἀποστέλλω πρός σύ ὁ ἀνήρ : εἰμί δέ ἀνανεύω οὗτος οὗτος ποιέω , εὕω εἰμί ὅτι αὐτός ἐγώ αὐτόθι γίγνομαι , καί ἄκων σύ , οὗτος ὁ οἰκεῖος ἀποδίδωμι θρόνος .
socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 2.27
Ὡς Μακεδόνιος τοῦ θρόνου ἐπιλαβόμενος πολλὰ κακὰ τοὺς μὴ φρονοῦντας τὰ αὐτοῦ πεποίηκε . Τότε δὲ καὶ ἐν Κωνσταντινουπόλει Μακεδόνιος τῶν ἐκκλησιῶν ἐγκρατὴς γίνεται , Παύλου ἐκποδὼν γενομένου καθ̓ ὃν εἴρηται τρόπον : παρρησίαν τε παρὰ βασιλεῖ μεγίστην κτησάμενος , Χριστιανικὸν ἐκίνησε πόλεμον , οὐχ ἥττονα ἢ ὑπὸ τὸν αὐτὸν χρόνον ἐποίουν οἱ τύραννοι : πείσας τε τὸν βασιλέα συλλαμβάνεσθαι αὐτῷ πορθοῦντι τὰς ἐκκλησίας , παρασκευάζει νόμῳ κυροῦσθαι ὅσα κακῶς πράττειν ἐβούλετο . Καὶ τὸ ἐντεῦθεν κατὰ πόλεις μὲν νόμος προὐτίθετο , στρατιωτικὴ δὲ χεὶρ ὑπουργεῖν κεκέλευστο τοῖς τοῦ βασιλέως θεσπίσμασιν : ἐξωθοῦντό τε οἱ φρονοῦντες τὸ ὁμοούσιον οὐκ ἐκ τῶν ἐκκλησιῶν μόνον , ἀλλ̓ ἤδη καὶ ἐκ τῶν πόλεων . Καὶ τὸ μὲν πρότερον περὶ τὸ ἐξωθεῖν μόνον ἐσχόλαζον : προβαίνοντος δὲ τοῦ κακοῦ , ἐπὶ τὸ ἀναγκάζειν συγκοινωνεῖν αὐτοῖς ἐτρέποντο , μικρὰ τῶν ἐκκλησιῶν φροντίσαντες . Ἦν δὲ ἡ ἀνάγκη οὐ μείων ἧς πρότερον παρέσχον οἱ τοῖς ἀγάλμασι προσκυνεῖν ἀναγκάσαντες . Καὶ γὰρ παντοίας αἰκίας προσέφερον , καὶ στρεβλώσεις ποικίλας καὶ δημεύσεις χρημάτων : ἐξορίαις τε πολλοὶ ὑπεβάλλοντο : καὶ οἱ μὲν ταῖς βασάνοις ἐναπέθνησκον , οἱ δὲ ἐφθείροντο κατὰ τὰς ἐξορίας ἀπαγόμενοι . Καὶ ταῦτα ἐγίνοντο κατὰ πάσας μὲν τὰς ἀνατολικὰς πόλεις , ἐξαιρέτως δὲ ἐν τῇ Κωνσταντινουπόλει . Τοῦτον μὲν οὖν τὸν ἐμφύλιον διωγμὸν , βραχὺν ὄντα πρότερον , εἰς τὴν ἐπισκοπὴν παρελθὼν Μακεδόνιος ηὔξησεν . Αἱ δὲ περὶ τὴν Ἑλλάδα πόλεις καὶ Ἰλλυριοὺς καὶ τὰ ἑσπέρια μέρη ἔμμενον ἔτι ἀσάλευτοι , τῷ συμφωνεῖν τε ἀλλήλοις καὶ τὸν παραδοθέντα ἐκ τῆς ἐν Νικαίᾳ συνόδου κανόνα κρατεῖν .
Lemmas: ὡς Μακεδόνιος ὁ θρόνος ἐπιλαμβάνω πολύς κακός ὁ μή φρονέω ὁ αὐτός ποιέω . τότε δέ καί ἐν Κωνσταντινούπολις Μακεδόνιος ὁ ἐκκλησία ἐγκρατής γίγνομαι , Παῦλος ἐκποδών γίγνομαι κατά ὅς εἴρω τρόπος : παρρησία τε παρά βασιλεύς μέγας κτάομαι , Χριστιανικός κινέω πόλεμος , οὐ κακός ἢ ὑπό ὁ αὐτός χρόνος ποιέω ὁ τύραννος : πείθω τε ὁ βασιλεύς συλλαμβάνω αὐτός πορθέω ὁ ἐκκλησία , παρασκευάζω νόμος κυρόω ὅσος κακῶς πράσσω βούλομαι . καί ὁ ἐντεῦθεν κατά πόλις μέν νόμος προτίθημι , στρατιωτικός δέ χείρ ὑπουργέω κελεύω ὁ ὁ βασιλεύς θέσπισμα : ἐξωθέω τε ὁ φρονέω ὁ ὁμοούσιος οὐ ἐκ ὁ ἐκκλησία μόνος , ἀλλά ἤδη καί ἐκ ὁ πόλις . καί ὁ μέν πρότερος περί ὁ ἐξωθέω μόνος σχολάζω : προβαίνω δέ ὁ κακός , ἐπί ὁ ἀναγκάζω συγκοινωνέω αὐτός τρέπω , μικρός ὁ ἐκκλησία φροντίζω . ἦς δέ ὁ ἀνάγκη οὖον μείων ὅς πρότερος παρέχω ὁ ὁ ἄγαλμα προσκυνέω ἀναγκάζω . καί γάρ παντοῖος αἰκία προσφέρω , καί στρέβλωσις ποικίλος καί δήμευσις χρῆμα : ἐξορία τε πολύς ὑποβάλλω : καί ὁ μέν ὁ βάσανος ἐναποθνῄσκω , ὁ δέ φθείρω κατά ὁ ἐξορία ἀπάγω . καί οὗτος γίγνομαι κατά πᾶς μέν ὁ ἀνατολικός πόλις , ἐξαίρετος δέ ἐν ὁ Κωνσταντινούπολις . οὗτος μέν οὖν ὁ ἐμφύλιος διωγμός , βραχύς εἰμί πρότερος , εἰς ὁ ἐπισκοπή παρέρχομαι Μακεδόνιος αὐξάνω . ὁ δέ περί ὁ Ἑλλάς πόλις καί Ἰλλυριοί καί ὁ ἑσπέριος μέρος ἐμμένω ἔτι ἀσάλευτος , ὁ συμφωνέω τε ἀλλήλων καί ὁ παραδίδωμι ἐκ ὁ ἐν Νίκαια σύνοδος κανών κρατέω .