socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 7.5
Ὅπως Σαββάτιος ὁ ἐξ Ἰουδαίων , Ναυατιανῶν πρεσβύτερος , ἀπέστη τῶν ὁμοδοξούντων αὐτῷ . Πολλοὶ δὲ παῤ οὐδὲν ταῦτα τιθέμενοι , τῇ αὐτῶν μοχθηρίᾳ ἐσχόλαζον : οὐ γὰρ μόνον Ἰουδαῖοι τοῖς γινομένοις τεραστίοις ἠπίστουν , ἀλλὰ δὴ καὶ οἱ φιλοῦντες ἐκείνοις ἀκολουθεῖν ἐφάμιλλα αὐτοῖς φρονοῦντες ἠλέγχθησαν . Σαββάτιος μὲν οὖν , οὗ μικρὸν ἔμπροσθεν ἐμνήσθημεν , μὴ βουλόμενος ἐν τῷ οἰκείῳ τάγματι τοῦ πρεσβυτερείου μένειν , ἐπισκοπεῖν δὲ ἐξ ἀρχῆς σπεύδων , ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς χρόνους τῆς Ναυατιανῶν ἐκκλησίας ἀνεχώρησε , πρόφασιν τὴν παρατήρησιν τοῦ Ἰουδαϊκοῦ Πάσχα ποιούμενος . Παρασυνάγων οὖν τῷ ἐπισκόπῳ ἑαυτοῦ Σισιννίῳ ἐν τόπῳ τῆς πόλεως , ᾧ προσωνυμία Ξηρόλοφος , ἐν ᾧ νῦν ἡ ἀγορὰ Ἀρκαδίου ὀνομάζεται , πρᾶγμα ἐτόλμησε πολλῶν κινδύνων ἄξιον . Ἐν ἡμέρᾳ γὰρ συνάξεως τοῦ εὐαγγελίου περιοχὴν ἀναγινώσκων ἐν ᾧ λέλεκται , ὅτι , Ἦν δὲ ἡ ἑορτὴ ἡ λεγομένη τῶν Ἰουδαίων Πάσχα , προστίθησι τὰ μηδαμῶς μήτε γεγραμμένα , μήτε ἀκουσθέντα ποτέ : ἔστι δὲ ταῦτα : Ἐπικατάρατος , φησὶν , ὁ ἔξω ἀζύμων τὸ Πάσχα ποιήσας . Τοῦτο ἀκουσθὲν διεδόθη εἰς τοὺς πολλούς : καὶ συναρπασθέντες οἱ ἀκέραιοι τῶν παρὰ Ναυατιανοῖς λαϊκῶν πρὸς αὐτὸν ἐχώρουν . Οὐ μὴν ἀπώνατο τοῦ σοφίσματος : εἰς κακὸν γὰρ τέλος αὐτῷ τὰ τῆς πλαστογραφίας κατέστρεψε . Μετ̓ οὐ πολὺ γὰρ τὴν ἐκ προλήψεως λήψεως ἑορτὴν ἐπετέλει : καὶ συνέρρεον πρὸς αὐτὸν ἐξ ἔθους πολλοί : καὶ τὴν ἐξ ἔθους παννυχίδα ποιούντων , θόρυβός τις δαιμόνιος ἐνέπεσεν εἰς αὐτοὺς , ὡς ἄρα Σισίννιος ὁ αὐτῶν ἐπίσκοπος σὺν πολλῷ πλήθει ἔρχεται κατ̓ αὐτῶν . Καὶ ταραχῆς γενομένης , οἶα εἰκὸς , ἐν νυκτὶ καὶ στενῷ τόπῳ ἀποληφθέντες ἑαυτοὺς συνέτριψαν : ὡς ἀπολέσθαι ἐξ αὐτῶν ὑπὲρ τοὺς ἑβδομήκοντα ἀνθρώπους . τοῦτο γενόμενον πολλοὺς τοῦ Σαββατίου ἀπέστησε : τινὲς δὲ αὐτῷ παρέμειναν τῇ ἀγροικικῇ προλήψει κρατούμενοι . Ἀλλὰ Σαββάτιος μὲν , ὡς ἐπὶ τὴν ἐπίορκον παρῆλθεν ἐπισκοπὴν , μικρὸν ὕστερον λέξομεν .
Lemmas: ὅπως Σαββάτιος ὁ ἐκ Ἰουδαῖος , Ναυατιανός πρέσβυς , ἀφίστημι ὁ ὁμοδοξέω αὐτός . πολλός δέ παρά οὐδείς οὗτος τίθημι , ὁ αὐτός μοχθηρία σχολάζω : οὖον γάρ μόνος Ἰουδαῖος ὁ γίγνομαι τεράστιος ἀπιστέω , ἀλλά δή καί ὁ φιλέω ἐκεῖνος ἀκολουθέω ἐφάμιλλος αὐτός φρονέω ἐλέγχω . Σαββάτιος μέν οὖν , ὅς μικρός ἔμπροσθεν μιμνήσκω , μή βούλομαι ἐν ὁ οἰκεῖος τάγμα ὁ πρεσβυτερεῖον μένω , ἐπισκοπέω δέ ἐκ ἀρχή σπεύδω , ὑπό ὁ αὐτός χρόνος ὁ Ναυατιανός ἐκκλησία ἀναχωρέω , πρόφασις ὁ παρατήρησις ὁ Ἰουδαϊκός Πάσχα ποιέω . Παρασυνάγων οὖν ὁ ἐπίσκοπος ἑαυτοῦ Σισίννιος ἐν τόπος ὁ πόλις , ὅς προσωνυμία Ξηρόλοφος , ἐν ὅς νῦν ὁ ἀγορά Ἀρκάδιος ὀνομάζω , πρᾶγμα τολμάω πολύς κίνδυνος ἄξιος . ἐν ἡμέρα γάρ σύναξις ὁ εὐαγγέλιον περιοχή ἀναγιγνώσκω ἐν ὅς λέγω , ὅτι , ἦς δέ ὁ ἑορτή ὁ λέγω ὁ Ἰουδαῖος Πάσχα , προστίθημι ὁ μηδαμῶς μήτε γράφω , μήτε ἀκούω ποτός : εἰμί δέ οὗτος : ἐπικατάρατος , φημί , ὁ ἔξω ἄζυμος ὁ Πάσχα ποιέω . οὗτος ἀκούω διαδίδωμι εἰς ὁ πολύς : καί συναρπάζω ὁ ἀκέραιος ὁ παρά Ναυατιανός λαϊκός πρός αὐτός χωρέω . οὖον μήv ἀπονίναμαι ὁ σόφισμα : εἰς κακός γάρ τέλος αὐτός ὁ ὁ πλαστογραφία καταστρέφω . μετά οὖον πολύς γάρ ὁ ἐκ πρόληψις λῆψις ἑορτή ἐπιτελέω : καί συρρέω πρός αὐτός ἐκ ἔθος πολύς : καί ὁ ἐκ ἔθος παννυχίς ποιέω , θόρυβος τις δαιμόνιος ἐμπίπτω εἰς αὐτός , ὡς ἄρα Σισίννιος ὁ αὐτός ἐπίσκοπος σύν πολύς πλῆθος ἔρχομαι κατά αὐτός . καί ταραχή γίγνομαι , οἶος εἰκός , ἐν νύξ καί στενός τόπος ἀπολαμβάνω ἑαυτοῦ συντρίβω : ὡς ἀπόλλυμι ἐκ αὐτός ὑπέρ ὁ ἑβδομήκοντα ἄνθρωπος . οὗτος γίγνομαι πολύς ὁ Σαββάτιος ἀφίστημι : τις δέ αὐτός παραμένω ὁ ἀγροικίζω προλαμβάνω κρατέω . ἀλλά Σαββάτιος μέν , ὡς ἐπί ὁ ἐπίορκος παρέρχομαι ἐπισκοπή , μικρός ὕστερος λέγω .