socrates-scholasticus.historia-ecclesiastica-2 6.16
Ὡς τοῦ λαοῦ στασιάσαντος διὰ τὴν ἀπαγωγὴν Ἰωάννου , Βρίσων ὁ τῆς βασιλίδος εὐνοῦχος ἀποσταλεὶς πάλιν αὐτὸν ἐπανήγαγεν ἐν Κωνσταντινουπόλει . Ὁ δὲ λαὸς ἀφόρητα ἐστασίαζεν . Οἷα δὲ ἐν τοῖς τοιούτοις φιλεῖ γίνεσθαι , πολλοὶ τῶν ἀπεχθῶς πρὸς αὐτὸν ἐχόντων ἐπὶ οἶκτον μετεβάλλοντο , καὶ συκοφαντεῖσθαι ἔλεγον , ὃν μικρῷ ἔμπροσθεν καθῃρημένον ἐπεθύμουν θεάσασθαι . Πλείους οὖν καὶ διὰ τοῦτο ἐγίνοντο οἱ καταβοῶντες καὶ τοῦ βασιλέως καὶ τῆς συνόδου τῶν ἐπισκόπων . Μάλιστα δὲ Θεοφίλῳ τῆς σκευωρίας τὴν αἰτίαν ἐτίθεσαν : οὐ γὰρ ἔτι λανθάνειν ἐπὶ τοῖς σκευωρημένοις ἐδύνατο : ἐκ πολλῶν μὲν οὖν καὶ ἄλλων τεκμηρίων , μάλιστα δὲ ὅτι τοῖς περὶ Διόσκορον τοῖς ἐπιλεγομένοις Μακροῖς εὐθὺς μετὰ τὴν Ἰωάννου καθαίρεσιν ἐκοινώνησε . Τότε δὴ καὶ Σεβηριανὸς ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας διδάσκων εὐκαίρως ἔδοξε διασύρειν τὸν Ἰωάννην , φήσας , ‘Εἰ καὶ διὰ μηδὲν ἄλλο κατέγνωστο Ἰωάννης , ἀλλ̓ οὖν γε ἱκανὸν ἔγκλημα πρὸς καθαίρεσιν τὸ ἀλαζονικὸν ἦθος αὐτοῦ : πάντα μὲν γὰρ τὰ ἁμαρτήματα συγχωρεῖται τοῖς ἀνθρώποις , ὑπερηφάνοις δὲ ὁ Θεὸς ἀντιτάσσεται , ὡς διδάσκουσιν αἱ θεῖαι γραφαί.ʼ Ταῦτα λεχθέντα φιλονεικότερον ἐποίει τὸ πλῆθος : διὸ τὴν ἀνάκλησιν ταχεῖαν ὁ βασιλεὺς ἐποίησε γενέσθαι . Πεμφθεὶς οὖν Βρίσων ὁ τῆς βασιλίδος εὐνοῦχος καταλαμβάνει αὐτὸν ἐν Πρενέτῳ,—ἐμπόριον δὲ τοῦτο καταντικρὺ τῆς Νικομηδείας κείμενον , — καὶ ἀναστρέφει αὐτὸν ἐπὶ τὴν Κωνσταντινούπολιν . Ἐπεὶ δὲ ἀνακληθεὶς Ἰωάννης οὐ πρότερον εἰς τὴν πόλιν εἰσελθεῖν προῃρεῖτο , ἢ ἐν μείζονι δικαστηρίῳ ἀθῳωθῆναι , ἐν προαστείῳ ὃ καλεῖται Μαριαναὶ τέως ἐπέμενε . Παρέλκοντος δὲ αὐτοῦ , καὶ μὴ βουλομένου εἰς τὴν πόλιν ἐπανελθεῖν , ἠγανάκτει τὸ πλῆθος , καὶ ᾗ τάχος βλάσφημα κατὰ τῶν κρατούντων ἠφίεσαν ῥήματα : διὸ καὶ ἀνάγκην ἐπέθηκαν τῇ ἐπανόδῳ αὐτοῦ . Ἀπαντῆσαν οὖν τὸ πλῆθος σὺν πολλῇ σεβασμίῳ τιμῇ ἐπὶ τὴν ἐκκλησίαν εὐθὺς ἄγουσι : καὶ παρεκάλουν , ἔν τε τῷ ἐπισκοπικῷ θρόνῳ καθέζεσθαι , καὶ συνήθως τῷ λαῷ τὴν εἰρήνην ἐπεύξασθαι . Τοῦ δὲ παραιτουμένου , καὶ λέγοντος ὅτι τοῦτο δεῖ κρίσει γενέσθαι , καὶ δεῖν τοὺς καταψηφισαμένους πάλιν ἀποψηφίσασθαι , ἐξεκαίετο τὸ πλῆθος , ἰδεῖν αὐτὸν καθήμενον ἐν τῷ θρόνῳ ποθοῦντες , καὶ πάλιν αὐτοῦ διδάσκοντος ἀκροᾶσθαι . Ἐξίσχυσεν ὁ λαὸς ταῦτα κατεργάσασθαι : καὶ καθίσας ὁ Ἰωάννης εἰς τὸν ἐπισκοπικὸν θρόνον συνήθως μὲν τὴν εἰρήνην τῷ λαῷ ἐπηύξατο : προσαναγκασθεὶς δὲ , καὶ ἐδίδαξε . Τοῦτο πραχθὲν τοῖς ἀπεχθῶς ἔχουσι πρὸς αὐτὸν ἑτέρας σκευωρίας παρέσχεν ὑπόθεσιν : ἀλλὰ περὶ τούτου μὲν τέως ἡσύχαζον .
Lemmas: ὡς ὁ λαός στασιάζω διά ὁ ἀπαγωγή Ἰωάννης , Βρίσων ὁ ὁ βασιλίς εὐνοῦχος ἀποστέλλω πάλιν αὐτός ἐπανάγω ἐν Κωνσταντινούπολις . ὁ δέ λαός ἀφόρητος στασιάζω . οἷος δέ ἐν ὁ τοιοῦτος φιλέω γίγνομαι , πολύς ὁ ἀπεχθῶς πρός αὐτός ἔχω ἐπί οἶκτος μεταβάλλω , καί συκοφαντέω λέγω , ὅς μικρός ἔμπροσθεν καθαιρέω ἐπιθυμέω θεάομαι . πλέως οὖν καί διά οὗτος γίγνομαι ὁ καταβοάω καί ὁ βασιλεύς καί ὁ σύνοδος ὁ ἐπίσκοπος . μάλιστα δέ Θεόφιλος ὁ σκευωρία ὁ αἴτιος τίθημι : οὖον γάρ ἔτι λανθάνω ἐπί ὁ σκευωρέω δύναμαι : ἐκ πολύς μέν οὖν καί ἄλλος τεκμήριον , μάλιστα δέ ὅτι ὁ περί Διόσκορος ὁ ἐπιλέγω Μακρός εὐθύς μετά ὁ Ἰωάννης καθαίρεσις κοινωνέω . τότε δή καί Σεβηριανός ἐπί ὁ ἐκκλησία διδάσκω εὔκαιρος δοκέω διασύρω ὁ Ἰωάννης , φημί , Εἰ καί διά μηδείς ἄλλος καταγιγνώσκω Ἰωάννης , ἀλλά οὖν γε ἱκανός ἔγκλημα πρός καθαίρεσις ὁ ἀλαζονικός ἦθος αὐτός : πᾶς μέν γάρ ὁ ἁμάρτημα συγχωρέω ὁ ἄνθρωπος , ὑπερήφανος δέ ὁ θεός ἀντιτάσσω , ὡς διδάσκω ὁ θεῖος γραφαί.ʼ οὗτος λέγω φιλόνεικος ποιέω ὁ πλῆθος : διό ὁ ἀνάκλησις ταχύς ὁ βασιλεύς ποιέω γίγνομαι . πέμπω οὖν Βρίσων ὁ ὁ βασιλίς εὐνοῦχος καταλαμβάνω αὐτός ἐν Πρενέτῳ,—ἐμπόριον δέ οὗτος καταντικρύ ὁ Νικομήδεια κεῖμαι , — καί ἀναστρέφω αὐτός ἐπί ὁ Κωνσταντινούπολις . ἐπεί δέ ἀνακαλέω Ἰωάννης οὖον πρότερος εἰς ὁ πόλις εἰσέρχομαι προαιρέω , ἢ ἐν μείζων δικαστήριον ἀθῳόω , ἐν προάστειον ὅς καλέω Μαριανός τέως ἐπιμένω . παρέλκω δέ αὐτός , καί μή βούλομαι εἰς ὁ πόλις ἐπανέρχομαι , ἀγανακτέω ὁ πλῆθος , καί ὅς τάχος βλάσφημος κατά ὁ κρατέω ἀφίημι ῥῆμα : διό καί ἀνάγκη ἐπιτίθημι ὁ ἐπάνοδος αὐτός . ἀπαντάω οὖν ὁ πλῆθος σύν πολύς σεβάσμιος τιμή ἐπί ὁ ἐκκλησία εὐθύς ἄγω : καί παρακαλέω , ἐν τε ὁ ἐπισκοπικός θρόνος καθέζομαι , καί συνήθης ὁ λαός ὁ εἰρήνη ἐπεύχομαι . ὁ δέ παραιτέομαι , καί λέγω ὅτι οὗτος δεῖ κρίσις γίγνομαι , καί δήω ὁ καταψηφίζομαι πάλιν ἀποψηφίζομαι , ἐκκαίω ὁ πλῆθος , ὁράω αὐτός κάθημαι ἐν ὁ θρόνος ποθέω , καί πάλιν αὐτός διδάσκω ἀκροάομαι . ἐξισχύω ὁ λαός οὗτος κατεργάζομαι : καί καθίζω ὁ Ἰωάννης εἰς ὁ ἐπισκοπικός θρόνος συνήθης μέν ὁ εἰρήνη ὁ λαός ἐπεύχομαι : προσαναγκάζω δέ , καί διδάσκω . οὗτος πράσσω ὁ ἀπεχθῶς ἔχω πρός αὐτός ἕτερος σκευωρία παρέχω ὑπόθεσις : ἀλλά περί οὗτος μέν τέως ἡσυχάζω .