socrates-rhodius.socrates-hist-fhg4 socrates_hist_fhg4_0421.1
τὸ ποτήριον , παρεκάλει μὴ ἀθυμεῖν αὐτούς , ὡς ἰκανὸς αὐτὸς εἶν ἡγεῖσθαι τῆς σχολῆς , καὶ προσέπειν Ἀπολλοδώρω . Καὶ δὲ εἶπεν , Ἦδιον ἂν παρὰ Σωκράτους τὴν τοῦ φαρμάκου κύλικα εἰλήφειν , ἢ παρὰ σοῦ τὴν τοῦ οἴνου πρόποσιν . Ἕδοκει γὰρ Πλάτων φθονερὸς εἶναι , καὶ κατὰ τὸ ἦθος οὐδαμῶς εὐδοκιμεῖν . Καὶ γὰρ Ἀριστιππον πρὸς Διονύσιον ἀποδημήσαντα ἔσχωπτεν , αὐτὸς τρίς εἰς Σικελίαν ἐκπλεύσας · ἀπαξ μὲν τῶν ρυάκων χάριν , ὅτε καὶ τῷ πρεσβυτέρῳ Διονυσίῳ συγγενόμενος ἐκινδύνευσε , δις δὲ πρὸς τὸν νεώτερον Διονύσιον . Αἰσχίνου τε πένθους ὄντος , καὶ μαθητὴν ἕνα ἔχοντος Ξενοκράτην , τοῦτον περιέσπασε . Καὶ Φαίδωνι δὲ τὴν τῆς δουλείας ἐφίστας δίχην ἐφωράθη · καὶ τὸ καθόλου πᾶσι τοῖς Σωκράτους μαθηταῖς ἐπερύκει μητρῴας ἔχων διαθέσεις . Διόπερ Σωκράτης , οὐχ ἀπὸδὺς περὶ αὐτοῦ στοχαζόμενος , ἐνύπνιον ἔφησεν ἑωραχέναι , πλείονων παρόντων . Δοκεῖν γὰρ ἔφη τὸν Πλάτωνα , κορώνην γενομένου , ἐπὶ τὴν κεφαλήν μου ἀναπηδήσαντα , τὸ φαλακρὸν μου κατασκαραφᾶν , καὶ κράζειν περιβλέπουσαν . Δοκῶ οὖν σε , ὦ Πλάτων , πολλὰ κατὰ τῆς ἐμῆς ψευδεσθαι κεφαλῆς . Ἦν δὲ ὁ Πλάτων πρὸς τὴν κακοθηρίαν καὶ φιλόδοξος , ὅτις ἔφησεν , Ἔσχατον τὸν τῆς δόξης χιτῶνα ἐν τῷ θανάτῳ αὐτῷ ἀποδύμεθα , ἐν διαθήκαις , ἐν ἐκχωμίδαῖς , ἐν τάφοις · ὡς φησι Διοσκουρίδης ἐν τοῖς Ἀπομνημονεύμασι . Καὶ τὸ πολὺν δὲ θελήσει κτῖσαι , καὶ τὸ νομοθετήσει , τῆς οὐ φήσει πάθος εἶναι φιλοδοξίας · Ἄλλων δὲ ἐστι τοῦτο , ἐξ ὧν ἐν τῷ Τιμαίῳ λέγει · « Πέπονθ᾿α τι πάθος πρὸς τὴν πολιτείαν , ὥσπερ ἂν εἰ ζωγράφος ἐβούλετο τὰ ἐκὺτοῦ ἔργα κινούμενα καὶ ἐνεργὰ ἰδεῖν , οὕτω κἀγὼ τοὺς πολίτας , οὓς διαγράφω . » Ceterum ex his nonnisi enim Plato invidiosus fuisse , et moribus minime probis . Nam et Aristippum cavillatus est , quod ad Dionysium esset peregrinatus , quam ipse ter in Siciliam navigasset : semel quidem igneorum Ætnæ profluviorum causa ; quo tempore etiam cum seniore Dionysio congressus , periculum vitæ aditit : bis vero ad juniorem Dionysium . Idem , quam pau - per esset Æschines , unumque haberet discipulum Xeno - cratem , hunc ab illo abstraxit . Idem deprehensus est id agere ut Phædoni litem intentaret , qua in servitutem ille denuo detruderetur : omninoque in omnes Socratis di - scipulos novercalem animum gessit . Quare etiam Socrates , recte de eo conjectans , præsentibus multis non illepide dixerat , visum sibi per insomnium Platonem , in corni - cem mutatum , capiti ipsius insiluisse , calvitiumque perfodientem , et firmiter capiti insidentem , circum - circa prospexisse . Quare existimo , inquit , multa te , Plato , adversus caput meum esse mentiturum . Erat vero Plato non malevolus solum , verum etiam gloriæ cupi - dus ; is qui dixerat : Extremam tunicam , gloriæ cupid - latem , in ipsa morte deponimus , in testamentis , in exsequiis , in sepulcrorum monumentis : ut tradit Dios - corides in Memorabilibus . Quod vero civitatem voluit con - dere , et legibus eam instruere , quis neget esset hominis gloriæ cupiditate insigniter affecti ? Apparet hoc autem ex his quæ in Timæo ipse ait : Equidem adversus Rempu - blicam meam similiter affectus sum , atque pictor ad -
Lemmas: ὁ ποτήριον , παρακαλέω μή ἀθυμέω αὐτός , ὡς ἰκανός αὐτός εἶμαι ἡγέομαι ὁ σχολή , καί προσπίπτω Ἀπολλόδωρος . καί δέ εἶπον , ἡδύς εἄν παρά Σωκράτης ὁ ὁ φάρμακον κύλιξ λαμβάνω , ἢ παρά σύ ὁ ὁ οἶνος πρόποσις . δοκέω γάρ Πλάτων φθονερός εἰμί , καί κατά ὁ ἦθος οὐδαμῶς εὐδοκιμέω . καί γάρ Ἀρίστιππος πρός Διονύσιος ἀποδημέω σκώπτω , αὐτός τρίς εἰς Σικελία ἐκπλέω · ἅπαξ μέν ὁ ῥύαξ χάρις , ὅτε καί ὁ πρέσβυς Διονύσιος συγγίγνομαι κινδυνεύω , δις δέ πρός ὁ νέος Διονύσιος . Αἰσχίνης τε πένθος εἰμί , καί μαθητής εἷς ἔχω Ξενοκράτης , οὗτος περισπάω . καί Φαίδων δέ ὁ ὁ δουλεία ἐφίστημι διχάω φωράω · καί ὁ καθόλου πᾶς ὁ Σωκράτης μαθητής πέρνημι μητρώιος ἔχω διάθεσις . διόπερ Σωκράτης , οὐ ἀποδύω περί αὐτός στοχάζομαι , ἐνύπνιον φημί ὁράω , π́λυος πάρειμι . δοκέω γάρ φημί ὁ Πλάτων , κορώνη γίγνομαι , ἐπί ὁ κεφαλή ἐγώ ἀναπηδάω , ὁ φαλακρός ἐγώ κατασκαραφᾶν , καί κράζω περιβλέπω . δοκάζω οὖν σύ , εἰμί Πλάτων , πολύς κατά ὁ ἐμός ψεύδω κεφαλή . ἦς δέ ὁ Πλάτων πρός ὁ κακοθηρίαν καί φιλόδοξος , ὅστις φημί , ἔσχατος ὁ ὁ δόξα χιτών ἐν ὁ θάνατος αὐτός ἀποδύω , ἐν διαθήκη , ἐν ἐκχωμίδαῖς , ἐν τάφος · ὡς φημί Διοσκουρίδης ἐν ὁ ἀπομνημόνευμα . καί ὁ πολύς δέ ἐθέλω κτίζω , καί ὁ νομοθέτησις , ὁ οὖον φημί πάθος εἰμί φιλοδοξία · Ἄλλων δέ εἰμί οὗτος , ἐκ ὅς ἐν ὁ Τίμαιος λέγω · « Πέπων τίς πάθος πρός ὁ πολιτεία , ὥσπερ εἄν εἰμί ζωγράφος βούλομαι ὁ κυτόω ἔργον κινέω καί ἐνεργός ὁράω , οὗτος ἐγώ ὁ πολίτης , ὅς διαγράφω . » Ceterum ex his nonnisi enim Plato invidiosus fuisse , et moribus minime probis . Nam et Aristippum cavillatus est , quod ad Dionysium esset peregrinatus , quam ipse ter in Siciliam navigasset : semel quidem igneorum Ætnæ profluviorum causa ; quo tempore etiam cum seniore Dionysio congressus , periculum vitæ aditit : bis vero ad juniorem Dionysium . Idem , quam pau - per esset Æschines , unumque haberet discipulum Xeno - cratem , hunc ab illo abstraxit . Idem deprehensus est id agere ut Phædoni litem intentaret , qua in servitutem ille denuo detruderetur : omninoque in omnes Socratis di - scipulos novercalem animum gessit . Quare etiam Socrates , recte de eo conjectans , præsentibus multis non illepide dixerat , visum sibi per insomnium Platonem , in corni - cem mutatum , capiti ipsius insiluisse , calvitiumque perfodientem , et firmiter capiti insidentem , circum - circa prospexisse . Quare existimo , inquit , multa te , Plato , adversus caput meum esse mentiturum . Erat vero Plato non malevolus solum , verum etiam gloriæ cupi - dus ; is qui dixerat : Extremam tunicam , gloriæ cupid - latem , in ipsa morte deponimus , in testamentis , in exsequiis , in sepulcrorum monumentis : ut tradit Dios - corides in Memorabilibus . Quod vero civitatem voluit con - dere , et legibus eam instruere , quis neget esset hominis gloriæ cupiditate insigniter affecti ? Apparet hoc autem ex his quæ in Timæo ipse ait : Equidem adversus Rempu - blicam meam similiter affectus sum , atque pictor ad -