socrates-rhodius.socrates-hist-fhg4 socrates_hist_fhg4_0583.1
καὶ ἄνδρας καὶ γυναῖκας οὐ μόνον τῶν εἰς τὸν δῆμον καὶ τοὺς ἱππεῖς τελούντων , ἀλλὰ καὶ τοῦ βουλευτικοῦ ἀξιώματος , καὶ οὐχ ὅπως νέους , ἀλλ’ ἤδη καὶ παρηδηκότας διπλομαχεῖν ἐν τοῖς θεάτροις ἠνάγκαζε καὶ θηρία φονευεῖν καὶ ὀρχεῖσθαι καὶ ἀδεῖν καὶ πρὸς τὴν ἀρχηγμοσύνην ἵεσθαι · ἵνα δὲ δή εὐτραπεῖς εἴη , καὶ αὐτὸς ἐς τὸ θέατρον παρέηλθε . Καὶ εἶδον οἱ τότε ἄνθρωποι τὰ γένῃ τὰ μεγάλα , τοὺς Φουρίους , τοὺς Ὀρατίους , τοὺς Φαβίους , τοὺς Πορκίους , τοὺς Βαλερίους κάτω ἐστηκότας καὶ τοιαῦτα δράν ἀναγκαζομένους , τῶν ἔνια οὐδὲ ὑπὸ ἄλλων γινόμενα πρόσθεν δράν ἠνείγοντο · Αἰλία γυνὴ Κατέλλα γυνὴ τοῦτο μὲν γένοι , τοῦτο δὲ καὶ πλούτῳ προῆκουσα , πρὸς γῆρας τε μακρὸν ἀφικμένη ( ὁδηγοῦντοῦτὶς γὰρ ἦν ) ἐπὶ τῆς σκηνῆς ὠρχήσατο , οἱ δὲ ἄλλοι τῶν ἐπιφανῶν , ἢ διὰ γῆρας ἢ διὰ νόσον οὐδὲν ἴδια ποιήσαι δυναθέντες , ἤδον κατὰ χοροὺς ἰστάμενοι . Ἐπετελεῖ δὲ ταύτας τὰς ἐκθέσμους θέας ἐπὶ τε τῷ γενεῖν τὸ πρῶτον φιληθέντι , καὶ ἐπὶ τῷ τῆς μητρός φόνῳ · ἀπολελοῖπε γὰρ αὐτὸν οὐδὲ τὸ φονικὸν τε καὶ ἀτηνές , καίτοι γε παίζειν δοκοῦντα · ἀλλ’ ἤν μὲν καθάπας τοῖς ἀγαθοῖς τε καὶ πεπαιδευμένοις ἔγχοτος . Τὸ δὲ πλεῖστον καὶ κράτιστον ἐπὶ παραλόγοις αἰτίαις ἀπανηλώκει τῆς βουλῆς μέρος , τοὺς μὲν ὅτι εὐγενεῖς , τοὺς δὲ ὅτι περιουσίας ἔχοντας , τοὺς δὲ ὅτι σώφρονας ἤσαν μισῶν τε καὶ κολάζων . Μουσωνίων τε καὶ Κορνοῦτον μικροῦ μὲν ἐδέησεν ἀποκτεῖναι , τῆς δὲ Ῥώμης ἐξῆλασεν · ἄλλο μὲν οὐδὲν ἐπιχαλῶν , ὅτι δὲ σοφοὶ καὶ ἀρίστοι [ τῶν ] βίον ἐγενέσθην . Συγγενῶν τε φόνους ἐκάστης , ὡς εἰπεῖν , ἐμιαινότο τῆς ἡμέρας . Τῶν τε γὰρ Βρεττανικῶν ἀδελφῶν οἱ εἶναι δοκοῦντες , πρῶτον μὲν εἰς τὴν ὥραν ἀσελγῶς ὑβρίσας , ἐπεῖτα δὲ παρὰ δεῖπνον δηλητηρίῳ φαρμάκῳ διέφθειρεν · ὡς δεινὸν μὴ μόνον ἀκούεσθαι , ἀλλὰ καὶ ὁρᾶσθαι · πελινδὸς γὰρ ὅλος ἐγένετο , καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἀνεφωμένοι καὶ τοὺς ἐφόρους πρὸς τιμωρίαν καλοῦντες . Καὶ τὴν ἐαυτοῦ γαμετὴν Ὀκταβίαν δι’ ἣν εἰς τὴν ἀρχὴν οὐχ ἡμίστα παρεληλύθει , πρῶτον μὲν ἀπεπέμφατο , ἐπεῖτα καὶ ἀπέκτεινε . Καὶ ἐν νυκτὶ ἐκώμαζε κατὰ πᾶσαν [ τὴν ] πόλιν , ὑβρίζων τὰς γυναῖκας καὶ ἀσελγαίων εἰς τὰ μετριάκι , ἀποδύων τε τοὺς ἀπαντῶντας , παῖων , τιτρώσκων , φονεύων · καὶ ἐδόκει λανθάνειν ἀλλοτρίαις ἐσθῆσι χρῶμενος · τὰς τε τῶν ἐλευθέρων γυναῖκας ἐς ἐπηρεσίας ὑβρίζων , καὶ ταῖς παρθένοις ὡς καὶ ἐταίρισι μετὰ τῶν φίλων χρῶμενος . Ἡ δὲ Ἄγριππίνη ἐς τε τὰ συνεδρία ἐροῖτα , ταῖς τε πρεσβείαις ἐχρημάτιζε , καὶ ἐπιστολὰς δήμοις καὶ ἄρχοις καὶ βασιλεῦσιν ἐπέστελλεν . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν Ἄγριππίνη ἐπράττεν , ἄχρις οὗ
Lemmas: καί ἀνήρ καί γυνή οὖον μόνος ὁ εἰς ὁ δῆμος καί ὁ ἱππεύς τελέω , ἀλλά καί ὁ βουλευτικός ἀξίωμα , καί οὐ ὅπως νέος , ἀλλά ἤδη καί παραδέω διπλομαχεῖν ἐν ὁ θέατρον ἀναγκάζω καί θηρίον φονεύω καί ὀρχέομαι καί ἀδέω καί πρός ὁ αρχηγμοσυνειμι ἵημι · ἵνα δέ δή ευτρεπω εἰμί , καί αὐτός εἰς ὁ θέατρον παρέρχομαι . καί εἶδον ὁ τότε ἄνθρωπος ὁ γίγνομαι ὁ μέγας , ὁ Φούριος , ὁ Ὀράτιος , ὁ Φάβιος , ὁ Πόρκιος , ὁ Βαλέριος κάτω ἵστημι καί τοιοῦτος δράω ἀναγκάζω , ὁ ἔνιοι οὐδέ ὑπό ἄλλος γίγνομαι πρόσθεν δράω φέρω · Αἰλία γυνή Κατέλλα γυνή οὗτος μέν γίγνομαι , οὗτος δέ καί πλοῦτος προήκω , πρός γῆρας τε μακρός ἀφικνέομαι ( ὁδηγέω γάρ εἰμί ) ἐπί ὁ σκηνή ὀρχέομαι , ὁ δέ ἄλλος ὁ ἐπιφανής , ἢ διά γῆρας ἢ διά νόσος οὐδείς ἴδιος ποιέω δύναμαι , ἀείδω κατά χορός ἵστημι . ἐπιτελέω δέ οὗτος ὁ ἔκθεσμος θέα ἐπί τε ὁ γίνομαι ὁ πρῶτος φιλέω , καί ἐπί ὁ ὁ μήτηρ φόνος · ἀπολείπω γάρ αὐτός οὐδέ ὁ φονικός τε καί ἀτηνές , καίτοι γε παίζω δοκέω · ἀλλά ἐάν μέν καθάπας ὁ ἀγαθός τε καί παιδεύω ἔγχος . ὁ δέ πλεῖστος καί ἀγαθός ἐπί παράλογος αἴτιος ἀπαναλίσκω ὁ βουλή μέρος , ὁ μέν ὅτι εὐγενής , ὁ δέ ὅτι περιουσία ἔχω , ὁ δέ ὅτι σώφρων ἀσάω μισέω τε καί κολάζω . Μουσώνιος τε καί Κορνοῦτος μικρός μέν δήω ἀποκτείνω , ὁ δέ Ῥώμη ἐξελαύνω · ἄλλος μέν οὐδείς ἐπιχαλάω , ὅτι δέ σοφός καί ἀγαθός [ ὁ ] βίος γίγνομαι . συγγενής τε φόνος ἕκαστος , ὡς εἶπον , μιαίνω ὁ ἡμέρα . ὁ τε γάρ βρεττανικός ἀδελφός ὁ εἰμί δοκέω , πρῶτος μέν εἰς ὁ ὥρα ἀσελγής ὑβρίζω , ἔπειτα δέ παρά δεῖπνον δηλητήριος φάρμακον διαφθείρω · ὡς δεινός μή μόνος ἀκούω , ἀλλά καί ὁράω · πελινδὸς γάρ ὅλος γίγνομαι , καί ὁ ὀφθαλμός αὐτός ἀνεφωμένοι καί ὁ ἔφορος πρός τιμωρία καλέω . καί ὁ ἑαυτοῦ γαμετή Οκταβιάν διά ὅς εἰς ὁ ἀρχή οὐ ἡμίστα παρέρχομαι , πρῶτος μέν ἀποπέμπω , ἔπειτα καί ἀποκτείνω . καί ἐν νύξ κωμάζω κατά πᾶς [ ὁ ] πόλις , ὑβρίζω ὁ γυνή καί ἀσελγαίων εἰς ὁ μέτριος , ἀποδύω τε ὁ ἀπαντάω , Παίων , τιτρώσκω , φονεύω · καί δοκέω λανθάνω ἀλλότριος ἐσθής χράω · ὁ τε ὁ ἐλεύθερος γυνή εἰς ἐπηρεσίας ὑβρίζω , καί ὁ παρθένος ὡς καί εταιρις μετά ὁ Φίλων χράω . ὁ δέ Ἀγριππίνη εἰς τε ὁ συνεδρία ἔρομαι , ὁ τε πρέσβυς χρηματίζω , καί ἐπιστολή δῆμος καί ἄρχω καί βασιλεύς ἐπιστέλλω . ἀλλά οὗτος μέν Ἀγριππίνη πράσσω , ἄχρι ὅς