simplicius.in-aristotelis-physicorum-libros-commentaria 7
Ἔπιγράφειν ἔθος ἐστὶ τοῖς ἐκ τοῦ Περιπάτου . διχῶς δὲ φέρεται κτὰ τὴν λέξιν μόνην ἔχον ὀλίγην τινὰ διαφοράν · τὰ γὰρ προβλήματα καὶ αἱ ἀποδείξεις αὐτῶν ἐπὶ τῆς αὐτῆς τάξεως ἐν ἀμφοτέροις τὰ αὐτὰ φέρεται . ὅπερ δὲ ἀμφοῖν οἱ τοῦ Ἀριστοτέλους ἐξηγηταὶ σαφηνίζουσι , τοῦτο καὶ ἐγὼ νῦν προεχειρισάμην . ἰστέον δὲ ὅτι τῶν ἐν τῷ ἑβδόμῳ τούτῳ βιβλίῳ κειμένων προβλημάτων τὰ κυριώτερα καὶ πρὸς τὴν προκειμένην πραγματείαν οἰκειότερα ἐν τῷ μετὰ τοῦτο βιβλίῳ τῷ τελευταίῳ τῆς ὅλης πραγματείας κεῖται μετὰ ἀκριβεστέρων ἀποδείξεων · διὸ καὶ παρέλκειν ἔδοξέ τισι τοῦτο τὸ βιβλίον ἐν τῇ πραγματείᾳ μαλθακωτέραις ἤ , ὥς φησιν Ἀλέξανδρος , λογικωτέραις χρώμενον ταῖς ἀποδείξεσι καὶ ὅ γε Εὔδημος μέχρι τοῦδε σχεδὸν τοῖς ὅλης τῆς πραγματείας κεφαλαίοις παρακολουθήσας τοῦτο παρελθὼν ὡς περιττὸν ἐπὶ τὰ ἐν τῷ τελευταίῳ βιβλίῳ μετῆλθεν . καὶ ὁ Θεμίστιος δὲ τὴν ὅλην πραγματείαν παραφράζων ἐν τούτῳ τῷ βιβλίῳ γενόμενος πολλὰ τῶν ἐν αὐτῷ κεφαλαίων κατενωτίσατο · ἀλλ’ ἐπειδὴ φαίνεται καὶ τοῦτο μὴ · πάνυ τι τῆς πρὸς τὰ ἄλλα βιβλία συγγενείας τὰ ἐν ταύτῃ τῇ πραγματείᾳ ἀπᾷδον μηδὲ τῆς Ἀριστοτέλους ἀγχινοίας ἀνάξιον , τάχα ἄν εἴποιμι πρότερον μὲν ὑπὸ τοῦ Ἀριστοτέλους γραφῆναι τοῦτο , ὕστερον δὲ ἐν τῷ τελευταίῳ βιβλίῳ τῶν ἐν τούτῳ κεφαλαίων ἀκριβέστερον διαρθραωθέντων τινὰς ὡς οἰκεῖον αὐτὸ τῇ πραγματείᾳ συντάξαι . καὶ ἔχοι ἂν οἶμαι χρείαν οὐκ ἀπόβλητον προγυμνάζον ἡμᾶς καὶ συνεθίζον εἰς τὴν τῶν μεγάλων ὄντως καὶ συνεκτικῶν τῆς ὅλης φυσιολογίας θεωρημάτων κατανόησιν , ὧν ἐν τῷ τελευταίῳ βιβλίῳ παραδίδωσιν ὁ Ἀριστοτέλης . αὐτίκα γοῦν τὸ πρῶτον ἐν τούτῳ ὑπ’ αὐτοῦ προβληθὲν τὸ πᾶν τὸ κινούμενον ὑπό τινος κινεῖσθαι , ἀκριβεστέρας ἐκεῖ τετύχηκεν ἀποδείξεως , ἀλλὰ τοῖς γε ἐνταῦθα παραδιδόμενος τέως παρακολουθοῦντες τὴν ἔννοιαν αὐτῶν ὡς δυνατὸν ἀνιχνεύσωμεν . p . 2411)24 Ἅπαν τὸ κινούμενον ἀνάγκη ὑπό τινος κινεῖσθαι ἕως του καὶ πότερον τὸ κινούμενον . Tὸ μὲν προκείμενόν ἐστιν ὅτι ‘πᾶν τὸ κινούμενον ὑπό τινος κινεῖσθαι’ ἀφ’ οὗ πάντα τὰ ἐφεξῆς ἤρτηται φυσικὰ θεωρήματα . ἐπειδὴ δὲ τῶν κινουμένων τὰ μὲν ἔξωθεν κινεῖται τὰ δὲ οὐκ ἔξωθεν ἔξωθεν μὲν τὰ βίᾳ κινούμενα , οὐκ ἔξωθεν δὲ τά τε κατὰ φύσιν κινούμενα σώματα καὶ τὰ κατὰ ὁρμὴν ψυχικήν ) , ὅτι μὲν τὰ ἔξωθεν κινούμενα ὑπό τινος κινεῖ . ται , οὐκ ἠξίωσε δεῖξαι προφανοῦς ὄντος τοῦ κινοῦντος ἢ τῷ ὠθεῖν ἢ τῷ ἕλκειν ἢ τῷ ὀχεῖν ἢ τῷ δινεῖν , ἐπὶ δὲ τοῦ δοκοῦ ’ντὸς ἐξ ἑαυτοῦ καὶ μὴ ἔξωθεν κινεῖσθαι δείκνυσι , διορίσας πρότερον τὸ καθ’ αὑτὸ καὶ πρώτως κινούμενον ἀπὸ τῶν κατ’ ἄλλο καὶ ὅλως κατὰ συμβεβηκὸς κινουμένων , οἷα καὶ τὰ κατὰ μόριον κινούμενά ἐστιν , ὡς ἐν ἀρχῇ τοῦ πέμπτου βιβλίου διῄρηται . καὶ γὰρ ὁ τὴν χεῖρα κινῶν * * * αὐτὸς λέγεται , ἀλλὰ τῷ τῶν αὐτοῦ τι κινεῖσθαι λέγεται αὐτὸς κινεῖσθαι . τὸ δὴ καθ’ αὑτὸ καὶ πρώτως ἐξ ἑαυτοῦ κινούμενον , ὃ οὔτε κατὰ συμβεβηκὸς οὔτε τῷ τῶν τούτου τι κινεῖσθαι κινεῖται , λαβὼν ἐν τῷ οὕτω κινουμένῳ δείκνυσιν ἄλλο μὲν εἶναι τὸ κινοῦν , ἄλλο δὲ τὸ κινούμενον . πρῶτον δὲ τὴν νόησιν ἡμῶν ἀπευθύνει διδάσκων μὴ διὰ τοῦτο νομίζειν τὸ ἐξ ἑαυτοῦ ὅλον κινούμενον ὑπὸ μηδενὸς κινεῖσθαι , ὅτι μὴ φαίνεται ἔξωθεν τὸ κινοῦν αὐτό . δύναται γὰρ μὴ εἶναι φανερὸν τὸ κινοῦν καὶ ἐφ’ ὧν προδήλως ἄλλο τί ἐστι τὸ κινοῦν καὶ ἄλλο τὸ ὑπὸ τούτου κινούμενον , ὡς ἐπὶ ἐκθετικοῦ παραδείγματος αὐτὸς δείκνυσιν . εἰ γὰρ εἴη τὸ ΚΜ κινούμενον ὅλον τῷ μέρος μὲν αὐτοῦ τὸ ΚΛ κινεῖν κινούμενον καὶ αὐτό , μέρος δὲ τὸ ὑπολειπόμενον αὐτοῦ τὸ ΛΜ ὑπὸ τοὐ ΚΛ κινεῖσθαι , οὐκ ἄν τις λέγοι δικαίως τὸ ΚΜ μὴ κινεῖσθαι ὑπό τινος διὰ τὸ μὴ φανερὸν εἶναι , πότερον ἐν αὐτῷ τὸ κινοῦν καὶ πότερον τὸ κινούμενον · καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν ζῴων ὅλον μὲν ὁρᾶται κινούμενον τὸ ζῷον , ὁμολογεῖται δὲ ὑπὸ τῆς ψυχῆς τὸ σῶμα κινεῖσθαι . ἥτις τῷ κινεῖσθαι τὸ σῶμα συγκινεῖται αὐτῷ . διὸ κἂν μὴ φαίνηται , ὑπ’ αὐτῆς λέγομεν κινεῖσθαι τὸ σῶμα . οὕτως οὖν καὶ τοῦ ΑΒ ὅλου κινουμένου , κἂν μὴ φαίνηται τὸ κινοῦν , οὐ διὰ τοῦτο χρὴ λέγειν ὑπὸ μηδενὸς κινεῖσθαι αὐτό . εἰ οὖν καὶ τὸ ἔξωθεν κινούμενον προδήλως ὑπό τινος κινεῖται καὶ τὸ ἐξ ἑαυτοῦ , κἄν μὴ φαίνηται τὸ κινοῦν , οὐδὲν κωλύει ὑπό τινος κινεῖσθαι , συνάγεται ὅτι πᾶν τὸ κινούμενον ὑπό τινος κινεῖται , τοῦ μὴ φαίνεσθαι τὸ κινοῦν οὐδὲν ἡμῖν ἐμποδίζοντος πρὸς τὸν λόγον . δῆλον δὲ ὅτι ἐκ τούτου τοῦ ἐπιχειρήματος οὐ δέδεικται μέν , ὅτι καὶ τὸ ἐξ ἑαυτοῦ δοκοῦν κινεῖσθαι ἐξ ἀνάγκης ὑπό τινος κινεῖται , ἔγνωμεν δὲ ὅτι , κἂν μὴ φαίνηται τὸ κινοῦν , οὐδὲν κωλύει ὑπό τινος κινεῖσθαι τὸ κινούμενον . τὸ δὲ ἐφεξῆς δείκνυσι τὸ προκείμενον οὕτως · p . 241 b 33 εἶτα τὸ μὴ ὑπό τινος κινούμενον ἕως τοῦ ἀνάγκη καὶ τὸ ὅλον ἠρεμεῖν.| Δείξας ὅτι οὐκ ἀνάγκη , εἰ μὴ φαίνεται τὸ κινοῦν , ὑπὸ μηδενὸς κινεῖσθαι τὸ κινούμενον καὶ τὴν ἀπὸ τοῦ φαίνεσθαι πρόληψιν διαρθρώσας , δείκνυσι λοιπὸν τὸ προκείμενον , ὅτι πᾶν τὸ κινούμενον ὑπό τινος κινεῖται . δείκνυσι δὲ αὐτὸ προλαβὼν ὅτι εἴ τι ἠρεμεῖ τῷ ἄλλο πεπαῦσθαι κινούμενον , ἀνάγκη ὑπό τινος αὐτὸ κινεῖσθαι . τὸ μὲν γὰρ μὴ κινούμενον ὑπό τινος , οὐκ ἀνάγκη παύσασθαι κινούμενον ἄλλου τινὸς παυσσμένου . ἀπὸ τύχης μὲν γὰρ ἄν ποτε καὶ τὸ μὴ ὑπό τινος κινούμενον παυσαμένου τῆς κίνη . σεως ἐκείνου παύσαιτο ἄν κινούμενον καὶ αὐτό , οὐ μὴν ἐξ ἀνάγκης . εἰ οὖν τὸ μὴ ὑπό τινος κινούμενον οὐκ ἀνάγκη παύσασθαι ἄλλου τινὸς παυσαμένου , τὸ ἐξ ἀνάγκης παυσάμενον ἄλλου τινὸς παυσαμένου ἀνάγκη ὑπό τινος κινεῖσθαι . τοῦτο οὖν κατὰ τὸν δεύτερον τῶν ὑποθετικῶν συναγαγὼν καὶ προσλαβὼν τὸ πᾶν τὸ κινούμενον διαιρετὸν εἶναι , ὅπερ ἔδειξε πρὸς τῷ τέλει τοῦ προλαβόντος βιβλίου , ἐκτίθεται τὸ ΑΒ κινούμενον διαιρετὸν ὄν , ὅτι κινούμενον , καὶ διαιρεῖ αὐτὸ κατὰ τὸ Γ καὶ λέγει ὅτι τοῦ ΓΒ μὴ κινουμένου , ὅ ἐστι μέρος τοῦ ΑΓΒ , οὐδὲ τὸ ΑΒ κινηθήσεται ὅλον ἔτι . εἰ γὰρ λέγοι τις τὸ ΑΒ κινεῖσθαι τοῦ ΓΒ μὴ κινουμένου ἀλλὰ τοῦ ΑΓ μόνου , οὐκέτι τὸ ΑΒ ὅλον ἔσται καθ’ αὑτὸ κινούμενον οὐδὲ πρώτως , ἀλλὰ τῷ μόριον αὐτοῦ κινεῖσθαι τὸ ΑΓ . ἀλλ’ οὐχ οὕτως ὑπέκειτο κινεῖσθαι , ἀλλὰ καθ’ αὑτὸ καὶ πρώτως τὸ ΑΒ · μὴ κινουμένου ἄρα τοῦ ΓΒ , οὐδὲ τὸ AB ὅλον πρώτως κινηθήσεται · εἰ δὲ μὴ κινεῖται ἔτι τὸ ΑΒ τοῦ ΓΒ ἠρεμοῦντος , ὑπό τινος ἔσται κινούμενον · τοῦτο γὰρ ἦν κείμενον ὑπ’ ἄλλου κινούμενον , ὃ τῷ στῆναί τι παύεται κινούμενον . Γαύτην τὴν ἀπόδειξιν αἰτιᾶται μὲν καὶ ὁ φιλολογώτατος Γαληνός , αἰτιῶνται δὲ καὶ ἄλλοι ὡς ἀδυνάτῳ χρωμένην ὑποθέσει τῇ λεγούσῃ τοῦ ΑΒ πρώτως καὶ καθ’ αὑτὸ κινουμένου τὸ ΓΒ μὴ κινεῖσθαι . ὁ δὲ Ἀλέξανδρος καίτοι πολλαχοῦ τὴν ἀπόδειξιν ὑποπτεύων εἵλετο λέγειν , ὅτι οὐκ ἔστι πρὸς ὑπόθεσιν ἀδύνατον τὸ τοὐ καθ’ αὑτὸ καὶ πρώτως κινουμένου μέρος ὑποθέσθαι ἱστάμενον · “ μόνα γάρ , φησίν , πρὸς ὑπόθεσίν ἐστιν ἀδύνατα τὰ ἀλλήλων ἀναιρετικά , ὡς τὸ διὰ πέτρας πλεῖν . ” μήποτε δὲ καὶ τοῦτο τοιοῦτόν ἐστιν · εἰ γὰρ τὸ καθ’ αὑτὸ καὶ πρώτως κινούμενον τοῦτο ἦν τὸ ὅλον αὐτὸ κινούμενον , καὶ οὐχὶ τὸ τῷ μέρος τι αὐτοῦ κινεῖσθαι κινούμενον , πῶς δύναται τῷ καθ’ αὑτὸ καὶ πρώτως κινουμένῳ συνυπάρχειν τὸ μέρος μέν τι αὐτοῦ κινεῖσθαι , μέρος δὲ μὴ κινεῖσθαι ; ἀλλ’ ἡ μὲν ἀκολουθία ὑγιής . εἰ γὰρ σταίη τι μόριον τοῦ καθ’ αὑτὸ κινουμένου , καὶ τὸ ὅλον στήσεται , καὶ οὐκέτι ὅλον καθ’ αὑτὸ κινήσεται καὶ πρώτως · τὸ δὲ τοί · καθ’ αὑτὸ κινουμένου στῆναί τι μόριον , ἕως ἂν καθ’ αὑτὸ καὶ ὅλον κινούμενον ὑποκέηται . τοῦτο ἀδύνατον . ἐμοὶ δὲ καὶ τοῦτο ἄπορον δοκεῖ , πῶς εἴλγπται τὸ ΑΓΒ κινούμενον · εἰ μὲν γὰρ ὡς σῶμα μόνον , τί ἄν εἴη ἐν αὐτῷ τὸ κινοῦν ; εἰ δὲ ὡς ζῷον , τοῦ μὲν ΓΒ κινουμένου μόνον ὡς σώμάτος ὄντος , τοῦ δὲ ΑΓ κατὰ τὴν ψυχὴν τοῦ ζῴου τεταγμένου καὶ διὰ τοῦτο κινοῦντός τε ἅμα καὶ κινουμένου , πῶς τὸ ὅλον καθ’ αὑτὸ καὶ πρῴ . τὼς λέγεται κινεῖσθαι . εἴπερ τὸ AB , τουτέστιν ἡ ψυχή , κατὰ συμβεβηκὸς κινεῖται τῷ ἐν κινουμένῳ εἶναι τῷ σώματι ; πῶς δὲ ὅλως τὸ ΑΓ κινοῖτο ἂν τοῦ ΓΒ ἠρεμοῦντος , εἴπερ ἡ ψυχὴ καθ’ ἑαυτὴν μὲν ἀκίνητός ἐστι , κινεῖται δὲ τῷ ἐν κινουμένῳ εἶναι τῷ σώματι ; ὥστε οὐδὲ κατὰ μέρος ἄν τὸ ΑΒ λέγοιτο κινεῖσθαι , ὡς τοῦ ΑΓ ἐν αὐτῷ κινουμένου · εἰ γὰρ τὸ ΓΒ ἠρεμεῖ κατὰ τὸ σῶμα τεταγμένον , καὶ τὸ ΑΓ ἠρεμοίη ἄν ἀντὶ τῆς ψυχῆς παρειλημμένον . ἐγκαλοῦσι δὲ τῷ λόγῳ καὶ ὡς τὸ ἐν ἀρχῇ αἰτοῦντι , εἴπερ διὰ τοῦ μὴ κινεῖσθαι τὸ μέρος δείκνυσι τὸ ὅλον μὴ καθ’ αὑτὸ κινούμενον · ὁ γὰρ ὑποτιθέμενος μὴ κινεῖσθαι τὸ μέρος δι’ αὐτοῦ τούτου ὑποτίθεται μηδὲ τὸ ὅλον κινεῖσθαι καθ’ αὑτὸ καὶ πρώτως . Ἐπειδὴ δὲ οὐδὲ ἀπόβλητόν τι τῶν Ἀριστοτέλους νοημάτων εἶναί μοι δοκεῖ οὔτε ὁ Ἀλέξανδρος καίτοι πολλαχῇ στραφεὶς διαρθρώσας φαίνεται τὸν λόγον ὡς ἄπταιστον , οὐδὲν ἴσως κωλύει καὶ τὴν ἐμὴν περὶ αὐτοῦ ὑπό - νοιαν εἰς ἐξέτασιν προθεῖναι τοῖς ἐντυγχάνουσι . μήποτε οὗν ὁ Ἀριστοτέλης προθέμενος δεῖξαι , ὅτι τὸ καθ’ αὑτὸ καὶ πρώτως κινούμενον τὸ σῶμα ὂν οὐκ ἐξ ἑαυτοῦ τὴν τοὐ εἶναι ἀρχὴν . ἔχει , ἀλλ’ ὑπό τινος κινεῖται , δείκνυσι τοῦτο προλαβών , ὅτι τὸ ἠρεμοῦν τῷ ἄλλο τι πεπαῦσθαι κινοῦ · μένον ὑπό τινος κινεῖται καὶ οὐκ ἐξ ἑαυτοῦ τὴν κίνησιν ἔχει οὐδὲ ἑαυτὸ κινεῖ . τοῦτο δὲ ἔδειξε διὰ τοῦ ἀντικειμένου αὐτῷ ἐναργεστέρου ὄντος σὺν ἀντιθέσει τὴν ἀντιστροφὴν ποιησάμενος . εἰ γὰρ τὸ μὴ ὑπό τινος κινούμενον οὐκ ἀνάγκη παύεσθαι κινούμενον τῷ ἄλλο τι ἠρεμεῖν , ὃ ἀνάγκη παύεσθαι κινούμενον τῷ ἄλλο τι ἠρεμεῖν ὑπό τινος κινεῖται . τὸ δὲ ἄλλο τὸ μέρος ἔλαβεν , οὗ παυομένου παύεσθαι τὸ ὅλον καθ’ αὑτὸ καὶ πρώτως κινούμενον . διὸ καὶ ἐν τῷ τέλει τοῦ λόγου ἐπήγαγε τοῦ δὲ μέρους μὴ κινουμένου ἀνάγκη καὶ τὸ ὅλον ἠρεμεῖν . οὐχ ὡς κινοῦν οὖν ἔλαβεν ἐκεῖνο , οὗ παυομένου παύεται τὸ ὅλον κινούμενον , ἀλλ’ ὡς καὶ αὐτὸ ἐν τῷ ὅλῳ κινούμενον καὶ τῇ ἑαυτοῦ κινήσει συμπληροῦν τὴν τοῦ ὅλου κίνησιν . καίτοι εἰ ἐξ ἑαυτοῦ τὸ ὅλον ἐκινεῖτο καὶ μὴ ὑπό τινος ἄλλου , ἀλλ’ αὐτὸ ἦν καὶ τὸ κινοῦν καὶ τὸ κινούμενον , ἀνάγκη ἦν ὅλον ὅλῳ ἑαυτῷ ἐφαρμόττειν καὶ ἀμερὲς εἶναι καὶ ἀδιαίρετον , προσθήσω δὲ ὅτι καὶ ἀεὶ κινεῖσθαι · ὡς γὰρ μὴ ἀπολεῖπον ἑαυτὸ οὔποτε λήγει κινούμενον . εἰ δὲ διαιρετόν ἐστιν , ἐπειδὴ μὴ ἐφαρμόττει ὅλον ὅλῳ ἑαυτῷ οὐ πάρεστιν ἀλλήλοις πανταχοῦ τὸ κινοῦν καὶ τὸ | κινούμενον , μᾶλλον δὲ οὐδαμοῦ πάρεστιν ἐν ταὐτῷ . διὸ καὶ μέρος τι μὴ κινούμενον δυνατὸν ἐπὶ τούτου λαβεῖν καὶ διὰ τὸ μέρος καὶ τὸ ὅλον ἠρεμεῖν . εἰκότως οὖν καὶ αὐτὸς τὸ διαιρετὸν εἶναι τὸ κινούμενον αἴτιον εἶπεν εἶναι τοῦ τὸ ὅλον ἠρεμεῖν τοῦ μέρους μὴ κινουμένου , ὡς εἶναι τὴν τοῦ λόγου συναγωγὴν κατὰ μὲν τὸν Ἀλέξανδρον ἐν πρώτῳ σχήματι τοιαύτην · ‘πᾶν τὸ καθ’ αὑτὸ κινούμενον καὶ πρώτως ἐξ ἀνάγκης οὐ κινεῖται παυσαμένου τινὸς τῆς κινήσεως · ὃ ἐξ ἀνάγκης οὐ κινεῖται παυσαμένου τινὸς τῆς κινήσεως , τοῦτο ὑπό τινος κινεῖται.’ τάχα δὲ ἐν δευτέρῳ σχήματι συνάγειν ἄμεινον οὕτως · ‘τὸ καθ’ αὑτὸ καὶ πρώτως κινούμενον διαιρετὸν ὂν μέρους ἠρεμοῦντος τὸ ὅλον ἠρεμεῖ · τὸ ἐξ ἑαυτοῦ κινούμενον οὐκ ἠρεμεῖ μέρους ἠρεμοῦντος ὅλον ( οὐ γὰρ ἔχει μέρος τὸ τοιοῦτον ) · τὸ ἄρα καθ’ αὑτὸ καὶ πρώτως κινούμενον διαιρετὸν ὂν οὐκ ἐξ ἑαυτοῦ κινεῖται.’ ὅπερ εἰς τὸ ὑπό τινος κινεῖσθαι μεταλαμβανόμενον καταφκτικὸν ἐποίησε τὸν Ἀλέξανδρον συναγαγεῖν ἐν πρώτῳ σχήμ·ατι τὸ συμπέρασμα . ὅτι δὲ οὕτως ὡς εἶπον συνῆκται , τεκμαίρομαι ἐκ τοῦ τὴν ἐλάττονα πρότασιν ὅλην αὐτὸν τεθεικέναι πρὸς τῷ πέρατι τοῦ λόγου λέγοντα ἀεὶ μὲν γὰρ ἔσται τὸ κινούμενον διαιρετόν , τοῦ δὲ μέρους μὴ μὴκινουμένου ἀνάγκη καὶ τὸ ὅλον ἠρεμεῖν , ὃ ταὐτόν ἐστιν ὡς οἶμαι τῷ ‘τὸ κινούμενον διαιρετὸν ὂν τοῦ μέρους ἠρεμοῦντος τὸ ὅλον ἠρεμεῖ.’ εἰ δὲ ἔτυχον ὁπωσοῦν ἐγὼ τοῦ σκοποῦ τῶν εἰρημένων , οὐκ ἀδύνατον οἶμαι τοῦ καθ’ αὑτὸ καὶ πρώτως κινουμένου μέρος ὑποθέσθαι μὴ κινούμενον · καθ’ αὑτὸ μὲν γὰρ καὶ πρώτως κινούμενον ὑπετέθη τὸ διαιρετὸν μὲν ὄν , οὔπω δὲ διῃρημένον · τὸ δὲ διαιρετὸν ὑποθέσθαι διῃρημένον οὐκ ἔστι τῶν ἀδυνάτων . καὶ διὰ τοῦτο καὶ ὁ Ἀριστοτέλης διαιρετὸν ὑποθέμενος τὸ καθ’ αὑτὸ κινούμενον διεῖλεν αὐτό , καὶ τῇ διαιρέσει τῇ κατ’ ἐνέργειαν ἠκολούθησεν τὸ μὴ καθ’ αὑτὸ κινεῖσθαι . καὶ πρὸς τὴν ἐμὴν δὲ ἀπορίαν λέγω , ὅτι τὸ ΑΒ τὸ κινούμενόν ἐστι σῶμα , ὅπερ ὅτι οὐκ ἐξ ἑαυτοῦ κινεῖται , ἔδειξεν ἐκ τοῦ μερισθῆναι καὶ μέρους ἐν αὐτῷ ἠρεμεῖν ὑποτεθέντος τὸ ὅλον ἠρεμεῖν · ὅπερ τῷ ἐξ ἑαυτοῦ κινουμένῳ οὐχ ὑπάρχει διὰ τὸ μηδὲ ἔχειν μέρος . οὕτω δὲ ληφθεὶς ὁ λόγος οὐδὲ τὸ ἐν ἀρχῇ αἰτεῖν ἄν λέγοιτο . ἐλήφθη μὲν γὰρ τὸ ΑΒ , ἕως ἄν διαιρετὸν ᾖ καὶ μὴ διῃρημένον , καθ’ αὑτὸ καὶ πρώτως κινούμενον · διαιρεθέντος δὲ τοῦ διαιρετοῦ τῇ τοῦ μέρους ἠρεμίᾳ ἐδείχθη τὸ ὅλον ἠρεμοῦν , ὡς μηδὲ καθ’ αὑτὸ καὶ πρώτως ἔτι κινούμενον εἶναι αὐτὸ μετὰ τὸ ἐνεργείᾳ διαιρεθῆναι . εἴτε γὰρ κινεῖται τὰ ἐνεργεία γενόμενα μέρη , οὐκέτι πρώτως τὸ ὅλον κινεῖται , εἴτε ἠρεμεῖ τι τῶν μερῶν , οὐκέτι καθ’ αὑτὸ κινεῖται τὸ ὅλον , ἀλλ’ εἴπερ ἄρα , τῷ μέρος τι αὐτοῦ κινεῖσθαι . ἰστέον μέντοι ὅτι ἐν τῷ ἐφεξῆς βιβλίῳ προτίθεται πάλιν δεῖξαι τοῦτο τὸ πᾶν τὸ κινούμενον ὑπό τινος κινεῖσθαι , καὶ δείκνυσιν αὐτὸ ἀκριβέστερόν τε καὶ ἐνεργέστερον . p . 242 a 15 ἐπεὶ δὲ πᾶν τὸ κινούμενον ἀνάγκη ὑπό τινος κινεῖσθαι ἕως τοῦ τοῦτο δὲ ἀδύνατον . Λαβὼν ὡς δεδειγμένον τὸ πᾶν τὸ κινούμενον ὑπό τινος κινεῖσθαι , τούτου κειμένου δείκνυσιν , ὅτι ἔστι τι τὸ πρῶτον κινοῦν καὶ οὐκ ἐπ’ ἄπειρον ἄλλο ἄλλο κινεῖ , ἀλλ’ ἔστι τι ὃ κινεῖ μὴ ὑπ’ ἄλλου κινούμενον . δείκνυσι δὲ αὐτὸ ἐπὶ τῆς κατὰ τόπον κινήσεως . ἐπειδὴ γὰρ αὕτη πρώτη τῶν κινήσεων τῷ μὴ οὔσης ταύτης μηδὲ ἄλλην τινὰ κίνησιν εἶναι , ὡς ἐν τῷ ἑξῆς βιβλίῳ μαθησόμεθα , ἐὰν ἐπὶ ταύτης δειχθῇ τὸ εἶναι τὸ πρῶτον κινοῦν , καὶ καθόλου ἄν εἴη δεδειγμένον . ἡ δὲ δεῖξις διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς πρόεισιν . ὑποθέμενος γὰρ ἐπ’ ἄπειρον ἄλλο ὑπ’ ἄλλου κινεῖσθαι , δείκνυσιν ἑπόμενον τούτῳ τὸ ἐν πεπερασμένῳ χρόνῳ ἄπειρον γίνεσθαι κίνησιν , ὅπερ ἀδύνατον ἐν τῷ πρὸ τούτου δέδεικται βιβλίῳ . τὸ δὲ ὑπ’ ἄλλου κινούμενον καλῶς εἴρηται , ἵνα μὴ μόνον ὑπ’ ἄλλου εἰπὼν δόξῃ τὸ ἐν ἀρχῇ λαμβάνειν τὸ εἶναί τι τὸ πρῶτον κινοῦν · ὃ δείκνυσι διὰ τοῦ δεῖξαι ὅτι οὐκ ἐπ’ ἄπειρον ἄλλο πρὸ ἄλλου κινούμενον κινεῖ . ἐπὶ τούτου οὖν τοῦ <τὸ> ὑπ’ ἄλλου κινούμενον ἀεὶ κινεῖσθαι ποιεῖται τὴν δεῖξιν ρῶν τούτου τὸ ἐπ’ ἄπειρον καὶ δεικνύς , ὅτι ἔστι τι πρῶτον κινοῦν μὴ ὑπ’ I ἄλλου αὐτὸ κινούμενον . ὑποθέμενος οὖν τὸ κινούμενον ὑπ’ ἄλλου ἀεὶ κινουμένου καὶ αὐτοῦ ὑπ’ ἄλλου κινεῖσθαι καὶ τοῦτο ἐπ’ ἄπειρον , δείκνυσι τὸ ἑπόμενον ἀδύνατον τῇ ὑποθέσει . ἐπεὶ γὰρ τὸ κινοῦν ὑπόκειται κινούμενον αὐτὸ ὑπό τινος κινεῖν , δῆλον ὅτι ἅμα τε αὐτὸ ἔσται κινούμενον ὑπὸ τοῦ κινοῦντος αὐτὸ καὶ κινοῦν τὸ ὑφ’ ἑαυτοῦ κινούμενον , εἴπερ τῷ κινεῖσθαι ὑπ’ ἄλλου κινεῖ · ἐν τῷ αὐτῷ ἄρα χρόνῳ καὶ κατὰ τὸ αὐτὸ ἥ τε τοῦ κινοῦντος καὶ ἡ τοῦ κινουμένου κίνησις ἐπιτελεῖται ὅτε γὰρ κινεῖται τὸ κινοῦν , τότε κινεῖ ) · ὥστε ἅμα ἡ κίνησις ἔσται πάντων τῶν κινούντων τε καὶ κινουμένων . εἰ γὰρ τὸ μὲν Α ὑπὸ τοῦ B κινοῖτο τὸ δὲ Β ὑπὸ τοῦ Γ τοῦτο δὲ ὑπὸ τοῦ Δ καὶ ἀεὶ τὸ ἐχόμενον ὑπὸ τοῦ ἐχομένου , φανε - ρὸν ὅτι ἅμα ἔσται ἡ τοῦ Α καὶ ἡ τοῦ Β καὶ ἡ τοῦ Γ καὶ ἑκάστου τῶν κινούντων καὶ κινουμένων κίνησις , ἐπειδὴ ἕκαστον τῶν κινούντων καὶ κινουμένων ἓν κατ’ ἀριθμόν ἐστι τοῦ δὲ ἑνὸς κατ’ ἀριθμὸν μία κατ’ ἀριθμὸν ἡ κίνησις · κἂν γὰρ ἡ ἐκ πάντων μία καὶ συνεχὴς γίνηται , ἀλλ’ ἡ μία αὕτη σύγκειται ἐκ τῶν κατ’ ἀριθμὸν τοσούτων , ὅσα ἐστὶ τὰ κινοῦντα καὶ κινούμενα · κἄν γὰρ ἅμα πάντα κινῆται , ἀλλ’ ἕκαστον αὐτῶν ἰδίαν κίνησιν κινεῖται διωρισμένα κατ’ ἀριθμόν . τοῦ γὰρ ἀριθμῷ ἑνὸς μία ἡ κατ’ ἀριθμὸν κίνησις καὶ ὡρισμένη τῷ ἑνί . πᾶσα γὰρ κίνησίς φησιν ἔκ τινος εἴς τι . τοῦτο γάρ ἐστι τὸ κινήσει εἶναι καὶ ὅλως μεταβολῇ τὸ εἶναι ἔκ τινος εἴς τι καὶ ὡρίσθαι τῷ ἐξ οὗ καὶ τῷ εἰς ὅ . εἰπὼν δὲ ὅτι ἑκάστου τῶν κινούντων καὶ κινουμένων μία τῷ ἀριθμῷ κίνησις , δείκνυσιν ὅτι ἰὴ ἐκ τοῦ αὐτοῦ εἰς τὸ αὐτὸ κατὰ ἀριθμὸν ἐν τῷ αὐτῷ κατ’ ἀριθμὸν χρόνῳ γινομένη’ . ἐκ τοῦ αὐτοῦ δὲ τὸ ἐξ οὗ λέγει καὶ εἰς τὸ αὐτὸ τὸ εἰς ὅ , εἴτε τὸ αὐτό ἐστιν εἴτε ἕτερον τὸ ἐξ οὗ καὶ εἰς ὅ . καὶ ὁ χρόνος δὲ ἄν μὴ εἷς ᾖ καὶ συνεχὴς τῆς ἀπό τινος εἴς τι κινήσεως ἀλλὰ διαλείπων , οὐκ ἔστι μία ἡ κίνησις · ἄν γὰρ ἐκ τοῦδε τοῦ λευκοῦ εἰς τόδε τὸ μέλαν μεταβάλλῃ μὴ ἐν ἑνὶ κατ’ ἀριθμὸν καὶ συνεχεῖ χρόνῳ , ἀλλ’ ἐν ἄλλῳ καὶ ἄλλῳ , εἰ καὶ ὅτι μάλιστα ἓν κατ’ ἀριθμὸν εἴη τό τε ἐξ οὗ καὶ τὸ εἰς ὃ καὶ τὸ μεταβάλλον ἕν , οὐκ ἔσται κατ’ ἀριθμὸν μία κίνησις ἡ διακεκομμένη , ἀλλ’ εἴπερ ἄρα , μία τῷ εἴδει . Εἰπὼν δὲ περὶ τῆς κατ’ ἀριθμὸν μιᾶς κινήσεως ἐπάγει , ὅτι καὶ ἡ κίνησις ὥσπερ καὶ τὰ ἄλλα τριχῶς τὸ ἓν εἶναι ἔχει · ἢ γὰρ ἀριθμῷ , ὡς εἴρηται , ἢ γένει ἢ εἴδει . καὶ τὶς μὲν ἡ κατ’ ἀριθμὸν μία εἴρηται , γένει δὲ μία κίνησίς ἐστιν ἡ τῆς αὐτῆς κατηγορίας οἷον οὐσίας ὡς ἡ γένεσις καὶ ἡ φθορά , ἢ ποιότητος ὡς ἀλλοίωσις , ἢ ποσότητος ὡς αὔξησις καὶ μείωσις , ἢ τῆς ποῦ ὡς ἡ κατὰ τόπον . κατηγορίας γὰρ ταῦτα τὰ γένη λέγειν ἔθος αὐτῷ . ειοει οε αἱ αὐταὶ κινήσεις εἰσὶν αἱ ἐκ τῶν αὐτῶν τῷ αύτῶν εἰς τὰ αὐτὰ πάλιν ἀλλήλοις τῷ εἴδει γινόμεναι , οἷον ἐκ λευκῶν εἰς μέλανα γινόμεναι · τοῦ γὰρ αὐτοῦ εἴδους ἐστὶ τὰ λευκὰ καὶ τοῦ αὐτοῦ τὰ μέλανα . εἴτε οὖν ἅμα γίνοιντο πλείονες κινήσεις ἐκ λευκῶν εἰς μέλανα εἴτε ἐν ἄλλῳ καὶ ἄλλῳ χρόνῳ αἱ αὐταὶ τῷ εἴδει εἰσίν . εἰπὼν δὲ ἢ ἐξ ἀγαθοῦ εἰς κακόν ἐπήγαγεν ἐὰν ᾖ ἁ διάφορον τῷ εἴδει . τὸ ἀγαθὸν δηλονότι καὶ τὸ κακὸν ὡς σωφροσύνη καὶ ἀκολασία . εἰ μέντοι κατ’ εἶδος διαφέρει τὰ ἀγαθά , τά τε ἐξ ὧν καὶ πάλιν τὰ εἰς ἃ ἡ μεταβολὴ ὡς σωφροσύνη ἀνδρίας καὶ ἀκολασία δειλίας , οὐκέτι ὁμοειδεῖς αἱ ἐν τοῖς τοιούτοις μεταβολαί , ἀλλ’ εἴπερ ἄρα , ὁμογενεῖς κατὰ τὸ ἀγαθὸν καὶ κακόν . περὶ δὲ τῆς μιᾶς κατ’ ἀριθμὸν κινήσεως προειρηκὼς ἔτυχον . καὶ χρὴ τοσοῦτον μόνον προσθεῖναι , ὅτι καὶ τὸ κινούμενον ἓν εἶναι χρὴ κατ’ ἀριθμόν , εἰ μέλλοι μία κατ’ ἀριθμὸν ἡ κίνησις εἶναι . εἴρηται δὲ περὶ τῆς μιᾶς κινήσεως καὶ ἐν τῷ πέμπτῳ τῆσδε τῆς πραγματείας , εἰς ἃ ἡμᾶς ἀναπέμπων εἶπεν ἐν τοῖς πρότερον εἰρῆσθαι . Μετὰ δὲ τὸ συστῆσαι , ὅτι μίαν κατ’ ἀριθμὸν κίνησιν ἕκαστον κινεῖται τῶν κινούντων τε καὶ κινουμένων , λαμβάνει τὸν χρόνον , ἐν ᾧ τὸ ἓν τῶν κινουμένων κινεῖται , οἷον τὸ Α πεπερασμένον ὄντα , ἐπειδὴ καὶ ἡ κίνησις ἡ ἑκάστου πεπερασμένη ὑπόκειται ἔκ τινος εἴς τι οὖσα . ἡ δὲ πεπερασμένη κίνησις ἐν πεπερασμένῳ δέδεικται χρόνῳ . καὶ τίθησι τὸν τῆς κινήσεως τοῦ Α χρόνον πεπερασμένον τὸν Κ . ἐπειδὴ δὲ ἄπειρά ἐστι τὰ κινοῦντα καὶ κινούμενα , κἄν ἡ ἑκάστου κίνησις πεπερασμένη ᾖ , ἀλλ’ ἡ ἐξ ἀπασῶν ἀπείρων ὄντων ἄπειρος ἔσται . τὸ γὰρ συντιθέμενον μέγεθος ἐκ τῆς τῶν ἀπείρων τῷ πλήθει μεγεθῶν συνθέσεως ἀνάγκη ἄπειρον εἶναι , κἀν πεπερασμένον ἕκαστον ᾖ τῶν συντιθέντων . ἄπειρος οὖν ἡ ΕΖΗΘ ὡς τῷ λόγῳ εἰπεῖν κίνησις ἡ ἐκ τῶν ἀπείρων τῷ πλήθει κινήσεων συνεστῶσα . ἐπεὶ οὖν ἐν ᾧ τὸ Α κινεῖται χρόνῳ , τοῦτ’ ἔστιν ἐν τῷ Κ , ἐν τούτῳ καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον τῶν κινουμένων ἀπείρων ὄντων τῷ πλήθει κινεῖται , συμβήσεται καὶ τὴν ὅλην τὴν ΕΖΗΘ κίνησιν ἄπειρον οὖσαν ἐν πεπερασμένῳ γίνεσθαι χρόνῳ τῷ Κ · ἀδύνατον ἄρα τι ἠκολούθησε τὸ ἐν πεπερασμένῳ χρόνῳ ἄπειρον κινεῖσθαι κίνησιν · ἐδείχθη γὰρ τοῦτο ἀδύνατον ἐν τῷ πρὸ τούτου βιβλίῳ . ἠκολούθησε δὲ τῷ ἄπειρα τῷ πλήθει ὑποθέσθαι τὰ κινοῦντα καὶ κινούμενα · ἀδύνατον ἄρα τὸ εἶναι ταῦτα ἄπειρ’ . ἔστιν ἄρα πρῶτόν τι ὃ κινεῖ μηκέτι ὑπ’ ἄλλου κινούμενον . ἐπειδὴ δὲ τὸ ἐξ ἀπείρων τῷ πλήθει μεγεθῶν , κἄν τε ἴσα ᾖ τὰ μεγέθη κἄν τε ἄνισα , ἄπειρόν ἐστι , μέγεθος δέ τι καὶ ἡ κίνησις , εἰκότως προσέθηκεν , ὅτι εἴτε ἴσαι ἀλλήλαις εἰσὶν αἱ ἄπειροι τῷ πλήθει κινήσεις εἴτε ἄλλαι ἄλλων μείζους , ἀμφοτέρως ἄπειρος ἡ ὅλη . p . 242 b 20 οὕτω μὲν οὖν δόξειεν ἄν δεδεῖχθαι τὸ ἐξ ἀρχῆς ἕως τοῦ ἅμα δὲ πολλὰ κινεῖσθαι οὐκ ἀδύνατον . Ἀδιορίστως ληφθέντος ἐν τῇ προειρημένῃ ἀποδείξει τοῦ ἄπειρα εἶναι τῶ πλήθει τὰ κινοῦντα καὶ κινούμενα , ἐφιστάνει καλῶς , ὅτι μὴ τυγχάνων τοῦ προσήκοντος προσδιορισμοῦ ὁ λόγος δοκεῖ μὲν ἀποδεικνύναι τὸ ἐξ ἀρχῆς προτεθὲν τὸ εἶναί τι πρῶτον κινοῦν διὰ τοῦ ἀδύνατόν τι δεῖξαι ἑπόμενον τῷ ἀντικειμένῳ τῷ λέγοντι ἄλλο πρὸ ἄλλου ἐπ’ ἄπειρον ἀεὶ κινεῖν τε καὶ κινεῖσθαι καὶ διὰ τοῦτο ἀπείρους τὰς κινήσεις ὑποθεμένῳ , καὶ μίαν ἄπειρον τῷ μεγέθει τὴν ἐκ τῶν ἀπείρων τῷ πλήθει συστήσαντι καὶ συναγαγόντι ἀδύνατόν τι τὸ τὴν | ἄπειρον ταύτην ἐν πεπερασμένῳ χρόνῳ κινεῖσθαι . ὅτι οὖν μὴ συνάγεται ἐκ τῶν κειμένων τούτων ἀδύνατόν τι , δείκνυσι . τὸ μὲν γὰρ κείμενον ἦν ἀπείρων τῷ πλήθει κινήσεις ἄπειροι καὶ αὐταὶ τῷ πλήθει . ἐνδέχεται δὲ τὰς ἀπείρους τῷ πλήθει ταύτας κινήσεις ἐν πεπερασμένῳ χρόνῳ γίνεσθαι ἅμα γινομένας , ὡς εἴρηται , τὴν τοῦ Α καὶ Β καὶ τῶν ἄλλων . καὶ οὐδὲν ἀδύνατον ἀκολουθεῖ , ἀλλὰ τὸ ἀδύνατον ἠκολούθησε τῷ μίαν ἄπειρον κίνησιν ἐν πεπερασμένῳ χρόνῳ κινεῖσθαι , ἐπεὶ τό γε πλείους τῷ πλήθει καὶ ἀπείρους ἅμα ἐν πεπερασμένῳ γίνεσθαι οὐκ ἀδύνατον . εἰ οὖν μέλλει τὸ ἀδύνατον ἀκολουθεῖν , χρὴ δεῖξαι , πῶς αἱ ἄπειροι τῷ πλήθει κινήσεις εἰς μίαν κίνησιν ἄπειρον τῷ μεγέθει συντίθενται ἅμα γινομένην ἐν πεπερασμένῳ χρόνῳ , ἐν ᾧ καὶ μία τῶν πεπερα - σμένων γίνεται · οὕτω γὰρ ἡκολούθει τὸ ἀδύνατον τὸ ἐν πεπερασμένῳ χρόνῳ ἄπειρον εἶναι κίνησιν . τοῦτο οὖν ἐφεξῆς ποιεῖ δεικνὺς ὅπως μία ἄπειρος ἡ τοιαύτη κίνησις ἀποτελεῖται . p . 242 b 24 Ἀλλ’ εἰ τὸ κινοῦν πρῶτον κατὰ τόπον ἕως τοῦ οὐδὲν προσήκει διὰ τοῦτο γίνεσθαι ἀδύνατον . Πολλῶν μὲν ὄντων καὶ ἀπείρων τῷ πλήθει τῶν κινούντων καὶ κινουμένων οὐδὲν ἀδύνατον ἕπεται τῷ τὰς ἀπείρους κινήσεις ἅμα ἐν πεπερασμένῳ γίνεσθαι χρόνῳ , ἀλλ’ ἕν τι γίνεται , φησί , τὸ ἐκ πάντων τῶν κινούντων καὶ κινουμένων · τὸ γὰρ κινοῦν τι κατὰ τόπον πρῶτον , τοῦτ’ ἔστι προσεχῶς καὶ μὴ δι’ ἄλλου , καὶ σωματικὴν κίνησιν κινοῦν ἀνάγκη συνεχὲς ὂν τῷ κινουμένῳ ἢ ἁπτόμενον αὐτοῦ οὕτω κινεῖν αὐτό . σὼ συματικὴν δὲ λέγει κίνησιν τὴν ἀντερειστικήν · κινεῖ μὲν γὰρ καὶ τὸ πρώτως κινοῦν καὶ τὸ ἐραστόν , καὶ κατὰ τόπον κινεῖ ταῦτα , ἀλλ’ οὐ σωματικῶς · σωματικῶς γὰρ κινεῖ τὸ ὠθοῦν ἢ ἕλκον ἢ δινοῦν ἢ ὀχοῦν . τὰ δὴ τοιαῦτα ἅπτεσθαι ἀνάγκη τῶν ὑπ’ αὐτῶν κινουμένων καὶ διὰ τῆς ἁφῆς τρόπον τινὰ ἑνοῦσθαι αὐτοῖς . κἂν πλείω οὖν κἀν ἄπειρα ᾖ τὰ κινοῦντα καὶ κινούμενα ἐκ διαδοχῆς , καὶ ταῦτα ἓν ἔσται κατὰ τὴν ἁφήν · ‘εἴτε δὲ ἄπειρον , φησί , τὸ ἓν τοῦτο εἴτε πεπερασμένον , οὐδὲν διαφέρει,’ οὐχ ὅτι ἀδύνατον ἐξ ἀπείρων τῷ πλήθει μεγεθῶν ἁπτομένων ἀλλήλων , κἄν τῶν Δημοκρίτου ἀτόμων εἴη τῷ μεγέθει βραχύτερα , πεπερασμένον τι ἓν γίνεσθαι , ἀλλ’ ὅτι οὐ πρόκειται νῦν σκοπεῖν , εἴτε ἔστι τι ἄπειρον μέγεθος εἴτε οὐκ ἔστιν . κἂν γὰρ πεπρασμένον αὐτό τις ὑποθῆται , τῆς κινήσεως ἀπείρου οὔσης καὶ μιᾶς τῆς ἐκ τῶν ἀπείρων τῷ πλήθει κινήσεων συγκειμένης ἀκολουθήσει τὸ ἀδύνατον τὸ ἐν πεπερασμένῳ χρόνῳ ἄπειρον κίνησιν κεκινῆσθαι , εἴτε τὸ πεπερασμένον μέγεθος εἴτε τὸ ἄπειρον · ἀμφοτέρως γὰρ ἀδύνατον , ὡς δέδεικται ἐν τῷ πρὸ τούτου βιβλίῳ . καὶ νῦν δὲ ὑπέμνησεν , ὅτι ὅπως ἂν ληφθῶσιν αἱ ἄπειροι τῷ πλήθει κινήσεις , εἴτε ἴσαι εἴτε ἄνισοι μέγεθος οὖσαι , ἄπειρον τὸ ὅλον τῷ μεγέθει ποιοῦσι , προσθεὶς νῦν , ὅτι καὶ μία γίνεται κίνησις διὰ τὴν τῶν κινούντων καὶ κινουμένων ἐπαφὴν ἓν ποιοῦσαν τὸ κινούμενον . ἡ δὲ τοῦ ἑνὸς κίνησις μία · τὸ δὲ ὃ γὰρ ἐνδέχεται , ληψόμεθα ὡς ὑπάρχον περὶ τοῦ ἴσας ἢ ἀνίσους λαβεῖν εἶπεν . ἐπεὶ γὰρ ἀμφοτέρως ἐνδέχεται , ὅπερ ἄν ὑποτεθῇ , τούτῳ ἕξομεν ἀκολουθοῦν τὸ ἀδύνατον . ἄπειρον δὲ ὑποθέμενος τὸ ἐκ τοῦ ΑΒΓΔ μέγεθος ἀπείρων ὄντων τῷ πλήθει μεγεθῶν ἐν τῇ συναγωγῇ τοῦ λόγου ἢ τὸ πεπερασμένον ἢ τὸ ἄπειρον εἶπεν ὡς καθ’ ἑκάτερον τοῦ ἀδυνάτου ἀκολουθοῦντος . καὶ γὰρ ἄπειρον καὶ πεπερασμένον μέγεθος ἄπειρον κινεῖσθαι κίνησιν ἐν πεπερασμένῳ χρόνῳ ὁμοίως ἀδύνατον ἐδείχθη ἐν τῷ προλαβόντι βιβλίῳ . μετὰ δὲ τὸ διαλῦσαι τὴν ἐκ τοῦ ἀδιορίστως ὑποτεθέντος ἔνστασιν συμπεραίωεται λοιπὸν τὸν λόγον · ἀδυνάτου γὰρ δειχθέντος τοῦ ἐπ’ ἄπειρον εἶναι τὰ κινοῦντα καὶ κινούμενα , εἴπερ ἀδύνατόν τι αὑτῷ ἠκολούθησεν , ἀνάγκη τὸ ἀντικείμενον τούτῳ ἀληθὲς εἶναι , τὸ ἵστασθαι τὴν πρόοδον ταύτην καἰ μὴ ἐπ’ ἄπειρον ἰέναι ἀλλ’ εἶναί τι τὸ πρώτως κινοῦν μηκέτι αὐτὸ ὑπ’ ἄλλου κινούμενον . ἐπειδὴ δὲ οὐ δεικτικῶς ἀλλ’ ἐξ ὑποθέσεως αὐτῷ προῆλθεν ὁ λόγος τῆς ἄπειρα τῷ πλήθει τὰ κινοῦντα καὶ κινούμενα ὑποθεμένης , καὶ ταύτῃ τὸ ἀδύνατον ἐπήγαγεν , ἵνα μή τις εἴπῃ μηδὲν εἶναι δεδεγμένον , εἴπερ ἐξ ὑποθέσεως τὸ ἀδύνατον ἠκολούθησε , καλῶς ἐπήγαγεν ὅτι ‘ἡ ὑπόθεσις εἴληπται ὡς ἐνδεχομένη’ . ὁ γὰρ μὴ συγχωρῶν εἶναί τι πρῶτον κινοῦν ὡς ἐνδεχομένου τοῦ ἐπ’ ἄπειρον δύνασθαι λαμβάνειν ἄλλο πρὸ ἄλλου κινοῦν τε καὶ κινούμενον οὕτως ἐκεῖνο οὐ συγχώρει , τῳ δὲ ενοεχομένῳ ὑποτεθέντι οὐδὲν ἀδύνατον ἀκολουθεῖ , ἀλλὰ ἀδύνατον μὲν ἀδυνάτω , δυνατὸν δὲ δυνατῷ , ὡς ἐν τοῖς Ἀναλυτικοῖς ἐδιδάχθημεν . ὥστε κἂν ὡς ἐνδεχόμενον ὑποτεθῇ , οὐκ ἦν ἐνδεχόμενον . ὅταν δὲ λέγῃ ἡ γὰρ ὑπόθεσις εἴληπται ἐνδεχομένη , ἀντὶ τοῦ ὡς ἐνδεχομένη ἀκουστέον . ὥστε κἂν ἐξ ὑποθέσεως συνέβη τὸ ἀδύνατον , ἐξ ὑποθέσεως συνέβη ὡς ἐνδεχομἐνης ὁποτεθείσης . καὶ εἴπερ ἦν ἐνδεχομένη , οὐκ ἐχρῆν ἀδύνατόν τι αὐτῇ ἀκολουθῆσαι . p . 243 a 3 Τὸ δὲ πρῶτον κινοῦν , μὴ ὡς τὸ οὗ ἕνεκα ἕως τοῦ πρώτη γὰρ αὕτη τῶν κινήσεων . ’Iva δείξῃ μίαν τῷ ἀριθμῷ γινομένην κίνησιν τὴν ἐκ τῆς ἐπ’ ἄπειρον τῶν κινούντων καὶ κινουμένων ὑποθέσεως , καὶ τούτῳ τὸ ἀδύνατον ἐπαγάγῃ τὸ ἐν πεπερασμένῳ χρόνῳ ἄπειρον κινεῖσθαι κίνησιν , ἐχρήσατο τῷ τὸ προσεχῶς κινοῦν ὀφείλειν ἅπτεσθαι τοὐ κινουμένου ἢ συνεχὲς αὐτῷ εἶναι . τοῦτο δὲ τότε μὲν ἀπὸ τῆς ἐπαγωγῆς ἐπιστώσατο εἰπὼν “ καθάπερ ὁρῶμεν ἐπὶ πάντων ” , νῦν δὲ ἀποδεῖξαι αὐτὸ καθ’ ἕκαστον κινήσεως εἶδος προτίφεται , ὅτι τὸ προσεχῶς κινοῦν ἀνάγκη ἅμα εἶναι τῷ κινουμένῳ . ἐπειδὴ δὲ τὸ κινοῦν διττόν , τὸ μὲν ὡς τὸ ὅθεν ἡ ἀρχὴ τῆς κινήσεως , τοῦτ’ ἔστι τὸ ποιητικόν , τὸ δὲ ὡς τὸ οὗ ἕνεκεν , τοῦτ’ ἔστι τὸ τελικόν , περὶ τοῦ ποιητικοῦ νῦν αὐτῷ ἡ ἀπόδειξις γίνεται . τὸ γὰρ ὡς τέλος κινοῦν καὶ ὅλως τὸ ὀρεκτὸν οὐχ ἅμα τῷ κινουμένῳ · ἡ γὰρ ὄρεξις μὴ παρόντος μάλιστά ἐστιν , ἔκτασις ἐπ’ αὐτὸ οὖσα . πρῶτον δὲ κινοῦν λέγεται μὲν καὶ τὸ τὴν αἰτίαν ἐνδιδὸν τῆς κινήσεως κἂν δι’ ἀλῶν τινῶν μεταξὺ κινήσεων , ὡς ὁ διὰ σχοίνων ἕλκων ἢ διὰ ῥάβδου ὠθῶν . οὕτω δὲ καὶ τὸ πρώτιστον αἴτιον τῆς κινήσεως τὸ ἀκίνητον τὰ ἐνταῦθα λέγεται καὶ ὡς ποιητικὸν κινεῖν . πρῶτον δὲ κινοῦν λέγεται καὶ τὸ προσεχῶς κινοῦν , ὡς νῦν ἐχρήσατο τῷ ὀνόματι τὸ πρῶτον οὕτω κινοῦν ἅμα λέγων τῷ κινουμένῳ . ὅπως δὲ τὰ ἅμα λέγει , αὐτὸς ἐξηγήσατο εἰπὼν λέγω δὲ τὸ ἅμα ὅτι οὐδέν ἐστι μεταξύ , ὃ ταὐτόν ἐστι τῷ ἅπτεσθαι . ἅπτεσθαι γὰρ ἐκεῖνα ἐλέγετο , ὧν τὰ ἄκρα ἅμα , ὥστε μηδὲν ἔχειν μεταξύ . εἰπὼν δὲ ὅτι τοῦτο κοινόν ἐστιν ἐπὶ παντὸς κινουμένου καὶ κινοῦντος , δῆλον ὅτι τοῦ οὕτως , ὡς εἴρηται , ποιητικῶς κινοῦντος διαιρεῖ λοιπὸν τὰ εἴδη τῆς κινήσεως εἰς τὴν κατὰ τόπον καὶ κατὰ ποιὸν καὶ κατὰ ποσόν , καὶ τρία τὰ κινοῦντα λαβὼν τὸ φέρον καὶ τὸ ἀλλοιοῦν καὶ τὸ αὖξον ἢ φθῖνον , ἐπὶ πρώτης τῆς φορᾶς ὡς πρώτης οὔσης τῶν κινήσεων , ὡς δείξει ἐν τῷ ἐφεξῆς βιβλίῳ , τὸν λόγον ποιεῖται . p . 243a11 Ἅπαν δὴ τὸ φερόμενον ἤ αὐτὸ ὑφ’ ἑαυτοῦ κινεῖται ἕως τοῦ πλὴν ὅσαι ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ εἰσί . Φερόμενον μὲν λέγει τὸ κατὰ τόπον κινούμενον καὶ ἀπὸ τῆς φορᾶς οὕτω προσαγορευόμενον . ὅτι δὲ ὄντο τοῦ κινουμένου ἀνάγκη καὶ τὸ κινοῦν εἶναι , δῆλον , εἴπερ πᾶν τὸ κινούμενον ὑπό τινος ἐδείχθη κινεῖσθαι . διελὼν δὲ τὰ κατὰ τόπον κινούμενα εἰς τε τὰ ὑφ’ ἑαυτῶν κινούμενα καὶ ἐν ἑαυτοῖς ἔχοντα τὸ κινοῦν , ὥσπερ τὰ ζῷα ἐν ἑαυτοῖς ἔχει τὴν ψυχὴν κινοῦσαν τὸ σῶμα , καὶ εἰς τὰ ἔξωθεν καὶ ὑπ’ ἄλλοθ κινούμενα ( παρὰ γὰρ τούτους τοὺς τρόπους οὐκ ἔστιν κινεῖσθαι ) τὰ μὲν ὑφ’ ἑαυτῶν κινούμενα φανερῶς , φησίν , ἐν ἑαυτοῖς ἅμα τὸ κινοῦν ἔχει τῷ κινουμένῳ , μὴ κεχωρισμένον αὐτοῦ μηδὲ διαλαμβανόμενον ὑπό τινος μεταξὺ παρεμπίπτοντος · οὕτω γὰρ ἡ ψυχὴ σύνεστι τῷ σώματι κινοῦσα αὐτό , κἄν μὴ σωματικῶς κινῇ . ἡ δὲ ὑπό τινος ἔξωθεν κινοῦντος γινομένη κίνησις , βίαιος οὖσα δηλονότι καὶ οὐ κατὰ φύσιν , τέτταρας ἔχει τὰς ἀνωτάτω διαφοράς · ἤ γὰρ ἕλκει τὸ κινοῦν ἤ ὠθεῖ ἤ ὀχεῖ ἤ δινεῖ . ὅτι δὲ οὖτοι μόνοι τρόποι τῆς ἔξωθεν καὶ ὑπ’ ἄλλου γινομένης βιαίου κινήσεώς εἰσι , δείκνυσιν ἐκ τοῦ πάσας τὰς ὑπ’ ἄλλου βίᾳ γινομένας κινήσεις ὑπό τινα τούτων ἀνάγεσθαι τῶν διαφορῶν . τὴν μὲν γὰρ ἔπωσιν καὶ τὴν ἄπωσιν ὑπὸ τὴν ὦσιν ἀνάγει . εἰ γάρ ἐστιν ἡ ὦσις , ὡς αὐτὸς μετ’ ὀλίγον ὁρίζεται , ἤ ἀρ’ ἑαυτοῦ πρὸς ἄλλο ἢ ἀπ᾿ ἄλλου πρὸς ἄλλο , ἔπωσις δέ ἐστιν ὅταν καὶ ἀφ᾿ ἑαυτοῦ τινι κινουμένῳ ἀκολουθοῦν τι ἐπωθῇ αὐτό , ἄπωσις δὲ ὅταν ἀφ’ ἑαυτοῦ ἤ ἀπ’ ἄλλου ὠθῆταί τι ὑπὸ τοῦ κινοῦντος μὴ ἐπακολουθοῦντος τῷ κινουμένῳ , κοινὴ οὖν ἀμφοῖν ἡ ὦσις , διαφέρουσι δὲ ἡ ἔπωσις καὶ ἡ ἄπωσις τῷ ἐπακολουθεῖν ἤ μή . καὶ τὴν ῥῖψιν δὲ εὶς τὴν ὦσιν ἀνάγεσθαί φησιν · ἕως γὰρ τότε ῥιπτεῖσθαι λέγεταί τι , ἕως ἄν ἡ σφοδρότης τῆς ὤσεως ἐπικρατῇ τῆς οἰκείας τοῦ ῥιπτουμένου κινήσεως · ὅταν δὲ ἐκείνης ἐκλυθείσης αὕτη ἐπικρατήςῃ , οἶον εἰ λίθος εἴη , οὐκέτι κατὰ τὴν ῥῖψιν φέρεται πλάγιος εἰ τύχοι ἤ πρὸς τὸ ἄνω , ἀλλἀ κατὰ τὴν οἰκείαν ῥοπὴν ἐπὶ τὸ κάτω . ὦσις οὖν τίς ἐστι καὶ ἡ ῥῖψις · κἄν γὰρ ἐπὶ τὸ κάτω τις ῥίψῃ τὸν λίθον , ἕως μὲν ἡ τοῦ ῥίψαντος ὦσις ἐπικρατῖ τῆς κατὰ φύσιν κινήσεως , ῥῖψίς ἐστιν ἡ κίνησις , ἐκλυθείσης ἰὲ ἐκείνης καὶ τῆς κατὰ φύσιν κρατούσης , οὐκέτι ῥῖψις οὐδὲ ὦσις . καὶ ἐπί τῆς ῥίψεως δέ , κἂν τὸ ῥῖψαν μηκέτι ἃπρηται τοῦ ῥιφθέντος , ἀλλ' ὅ γε ἀὴρ προσεχῶς αὐτὸ κινῶν τὴν ἀρχὴν ἀπὸ τοῦ πρῶτου κινήσαντος λαβὼν χαἰ εὐφυῶς ἔχων πρὸς τὴν ἐπὶ τὸ πλάγιον κίνησιν διὰ τὸ μήτε βαρὺς ἁπλῶς εἷναι μήτε κοῦφος ὠθεῖ τὸ ῥιφθὲν ἐφαπτόμενος αὐτοῦ , ὥσπερ αὐτὸν ὁ πρῶτος κινήσας ἄνθρωπος εἰ τύχοι ἢ ὁ παρ’ ἐκείνου τῆν δύναμιν τοῦ κινεῖν κατὰ τὸ συνεχὲς διαδεξάμενος ἀήρ · οὕτω γὰρ αὐτὸς ἐν τῷ ἐφεξῆς βιβλίῳ τὴν ῥῖψιν αἰτιολογεῖ τὴν ἀντιπερίστασιν μὴ προσιέμενος . καὶ τὴν δίωσιν δὲ καὶ σύνωνσιν τῇ ὤσει ὑπάγει καὶ ἕλξει · ἡ ἵεν γὰρ δίωσις ἄπωσίς ἐστιν ἀπ’ ἀλλήλων , ἡ δὲ ἄπωσις ὦσις , ἡ δὲ δύνωσις ἕλξις , ἡ δὲ ἕλξις ἢ πρὸς πρὸς αὑτὸ ἢ πρὸς ἄλλο . δοκεῖ δὲ καὶ ἡ σύνωσις ὦσίν τινα δηλοῦν , ἀλλ' οὐ χωριστικὴν ὡς ἡ δίωνσις , ἀλλὰ συναγωγὸν μὰλλον χαἰ συμπιλητική . καὶ | τὰ εἴδη δέ , φησίν , τῆς τε διώσεως καὶ τῆς συνώσεως ὑπὸ τὴν ὦσιν χαἰ τὴν ἕλξιν ἀναχθήσεται . εἴδη δὲ τῆς μὲν διώσεως κέρκισις καὶ πτύσις καὶ ἐκπνοὴ καὶ πᾶσα διακριτικὴ κίνησις , τῆς δὲ συνώσεως σπάθησις καὶ εἰσπνοὴ καὶ τῆς τροφῆς ἢ τῶ πόρατος ὁλκὴ καὶ ἁπλῶς πᾶσα συγκριτικὴ κίνησις . ἵνα γάρ μὴ τοῖς καθ' ἕκαστον ἐπιὼν ἅγια μέν μηκύνῃ τὸν λόγον , ἅμα δὲ ὑποψίαν ἐπὶ τοῖς παραλειπομένοις παρἔχηται , εἰς σύγκρισιν καὶ διάκρισιν πάσας τὰς τοιαύτας ἀναγαγὼν τὴν μὲν διάκρισιν ὦσίν τινά φησιν εἶναι , τὴν δὲ σύγκρισιν ἕλξιν . εἰπὼν δὲ ὅτι πᾶσαι αἱ συγκρίσεις καὶ διακρίσεις ἔσονται συνώσεις χαἰ διώσεις ἐπήγαηεν πλὴν ὅσα ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ εἰσιν . ἐπειδὴ γὰρ τοῖς περὶ Ἀναξαγόραν χαἰ Λεύκιππον καὶ Δημόκριτον πᾶσα γένεσις καὶ φθορὰ συγκρίσει καὶ διακρίσει γίνεσθαι ἐδόκει , αὐτῷ μὲν τοῦτο οὐκ ἀρέσκει . εἰ δὲ γίνεται ὅλως , φησί , τινὰ χαἰ φθείρεται κατὰ σύγκρισιν καὶ διάκρισιν , οὐ . ἂν ἡ σύγκρισις αὕτη καὶ διάκρισις ἀνάγοιτο εἰς τὴν σύνωσιν καὶ δίωσιν οὐδὲ διὰ τούτων εἰς τὴν ἕλξιν καὶ τὴν ὦσιν . τὸ ἵεν γάρ συνωθούμενον καὶ διωθούενον ὄντα κατὰ τὴν οὐσίαν καὶ μένοντα , ἅπερ ἐστί , διωθεῖσθαι καὶ συνωθεῖσθαι λέγεται καὶ ὅλως ὠθεῖσθαι καὶ ἕλκεσθαι , τὰ δὲ γινόμενα καὶ φθειρόμενα οὐ μένοντα ἐπὶ τῆς οἰκείας οὐσίας κατὰ γένεσιν καὶ φθορὰν μεταβάλλει , ἐπειδὴ κατ᾿ οὐσίαν εἰσὶν αἱ τοιαῦται μεταβολαί . διὸ οὐχ ἕλξεις οὐδὲ ὤσεις αἱ τοιαῦται συγκρίσεις καὶ διακρίσεις · οὐδὲ γὰρ κινήσεις ὅλως εἰσὶν αἱ γενέσεις χἂ αἰ φθοραί , οὐδὲ ἕλκεσθαι ἢ ὐθεῖσθαι οἰόν τε τὸ ἔτι γινόμενον καὶ μηδέπω ὄν . ἐπειδὴ δὲ ὁ Ἀλέξανδρος ἐν τῷ ἑτέρῳ ἑβδόμῳ βιβλίῳ τῷ κατὰ τὴν λέξιν ἐλίγον τι τούτου διαφέροντι καὶ τὴν σπάθησιν καὶ τὴν κέρκισιν τῇ ὤσει ἐπάγεσθαι λέγει , ίστέον ὅτι ἐν οἶς ἔγνων ἐγὼ οὕτως ηῦρον γεγραμμένον καὶ ἡ σπάθησις δὲ καὶ ἡ κέρκισις · τὸ μὲν γὰρ αὐτῶν σύγκρισις , τὸ δὲ διάκρισις . ἰστέον δὲ ὅτι ὁ Θεμίστιος ἐν οίς ἔγνων ἐγὼ βιβλίοις ἀπὸ ταύτης τῆς ῥήσεως τῆς λεγούσης ἅπαν δὴ τὸ φερόμενον ἢ αὐτὸ ὑφ' ἑαυτοῦ κινεῖται ἢ ὑπ' ἄλλου ἤρξατο τοῦτο τὸ βιβλίον παραφράζειν τῶν μέχρι τοῦδε ῥηθέντων ἐν αὐτῷ καταφρονήσας , καὶ οὐδὲ τοῖς ἑξῆς τὴν συνέχειαν φυλάττει . p . 243 b 10 Ἅμα δὲ φανερὸν ὅτι οὐδὲ ἔστιν ἄλλο τι γένος ἕως τοῦ ἅπασαι γὰρ πίπτουσιν σιν εἰς τέτταρας ταύτας . Ἑἰπὼν τὰς συγκρίσεις καὶ διακρίσεις τὰς μὲν συνώσεις εἶναι τὰς δὲ διώσεις , καὶ διὰ τοῦτο τὰς μὲν ἕλξεις τὰς δὲ ὤσεις , ἐπειδὴ τινες τῶν φυσικῶν ἀρχὰς οὐ μόνον τῶν κατὰ τόπον κινήσεων ἀλλὰ καὶ πασῶν ἐτιθειντο τὴν σύγκρισιν καὶ διάκρισιν καὶ οὐ μόνον κινήσεων ἀλλὰ καὶ μεταβολῶν πασῶν , αὐτὸς οὐ τοῦτο μόνον ἀναιρεῖν δοκεῖ τὸ πασῶν ἀρχὰς αὐτὰς εἶναι τῶν κινήσεων , ἀλλ' οὐδὲ ἀρχαί , φησίν , εἰσὶ πρῶται οὐδὲ γένος τί ἐστιν ὅλως κινήσεως τοῦτο παρὰ τὰ τέτταρα τὰ εἰρημένα , ἀλλ' ὑπ' ἐκεῖνα καὶ ταῦτα ἀνάγεται καὶ τὰ τούτων εἴδη · καὶ γὰρ ἡ μὲν εἰσπνοὴ σύγκρισις οὐσα ἕλξις ἐστίν , ἡ δέ ἐκπνοὴ διάκρισις οὖσα ὦσίς ἐστιν · ὁμοίως δὲ καὶ ἡ πτύσις . καὶ ὅσαι ἄλλαι , φησί , διὰ τοῦ σώματος ἐκκριτικαί εἰσιν ἢ ληππικαὶ κινήσεις αἱ μέν διακριτικαὶ οὖσαι αἱ δὲ συγκριτικαι , αἱ μὲν ὑπὸ τὴν ὦσιν ἀνάγονται , αἱ δὲ ὑπὸ τὴν ἕλξιν . οὕτω μὲν οὖν τὴν ἀρχὴν ὁ Ἀλέξανδρος ἐξηγήσατο τὴν σύγκρισιν καὶ διάκρισιν λέγων δεδεῖχθαι μὴ ἄλλο γένος οὔσας κινήσεως , ἀλλ’ ὑπαγομένας αὐτὰς ταῖς προειρημέναις τέτρασιν ὡς μέρη ἐκείνων οὔσας . ἐφεξῆς δὲ ἀναλαβὼν τὸν λόγον , εἴτε κατ’ ἄλλην ἐπιβολὴν ὕστερον προσγραφεῖσαν εἴτε οὐκ οἶδα ὅπως , γενικωτάτας φησὶν ὑπ’ αὐτοῦ κινήσεις δείκνυσθαι τήν τε σύγκρισιν καὶ τὴν διάκρισιν · “ πάντα γἀρ , γάρ , φησί , τὰ εἴδη κινήσεως ὑπὸ ταῦτα εὑρεθήσεται · εἰ γὰρ πάντα μὲν ὑπὸ τὴν δίωσιν καὶ τὴν σύνωσιν , τούτων δὲ ἡ μὲν σύγκρισις ἡ δὲ διάκρισις , πάντα εἰς σύγκρισιν καὶ διάκρισιν ἀνάγοιτο ἄν.’’ ταῦτα ὁ Ἀλέξανδρος αὐτῇ λέξει γέγραφεν , καίτοι τοῦ Ἀριστοτέλους εἰπόντος “ ὁμοίως δὲ καὶ αἱ ἄλλαι συγκρίσεις καὶ διακρίσεις · ἅπασαι γὰρ ἔσονται διώσεις καὶ συνώσεις . πλὴν ὅσαι ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ . ” ὥστε οὐχ ἡ σύνωσις σύγκρισίς τίς ἐστιν οὐδὲ ἡ δίωσις διάκρισίς τις , ὡς ὁ Ἀλέξανδρός φησιν , ἀλλὰ τοὐναντίον αἱ συγκρίσεις καὶ διακρίσεις συνώσεις καὶ διώσεις εἰσί . πῶς δὲ εἰς σύγκρισιν καὶ διάκρισιν πᾶσαι ἀνάγοιντο ἄν ἐκ τῶν νῦν εἰρημένων αἱ κινήσεις , εἴπερ πάσας εἰς τὰς εἰρημένας τέτταρας πίπτειν φησὶν ὁ Ἀριστοτέλης καὶ τὰς δύο πάλιν τῶν τεττάρων τὴν ὄχησιν καὶ τὴν δίνησιν εἰς τὰς δύο τὰς λοιπὰς ἀναγαγὼν τὴν ἕλξιν καὶ τὴν ὦσιν ἐπὶ τούτων ὡς κοινῶν συνήγαγε τὸν προκείμενον λόγον εἰπὼν “ ὥστε εἰ τὸ ὠθοῦν καὶ τὸ ἕλκον ἅμ τῷ ὠθουμένῳ καὶ ἑλκομένῳ , φανερὸν ὅτι τοῦ κατὰ τόπον κινουμένου καὶ κινοῦντος οὐδέν ἐστι μεταξύ . ” ἀλλ’ οὐκ εἶπεν ‘ὥστε εἰ τὸ συγκρῖνον καὶ διακρῖνον’ . ἐν μέντοι τῷ ἑτέρῳ ἑβδόμῳ βιβλίῳ οὕτως αὐτῇ λέξει γέγραπται · “ καὶ πᾶσα δὴ κίνησις ἡ κατὰ τόπον σύγκρισις καὶ διάκρισίς ἐστι ” . καὶ ἀπὸ ταύτης ἴσως τῆς λέξεως ὁ Ἀλέξανδρος τὰ ὕστερον ῥηθέντα προσέθηκεν οὐ συμφωνοῦντα τοῖς ἐνταῦθα γεγραμμένοις , ὡς δοκεῖ . δυνατὸν δὲ ἴσως συμφώνους δεικνύναι τούτους τοὺς λόγους τοῦ Ἀριστοτέλους τὴν σύγκρισιν καὶ τὴν διάκρισιν οὐχ ἁπλῶς ὑπὸ τὴν σύνωσιν καὶ τὴν δίωσιν ἤτοι τὴν ἕλξιν καὶ τὴν ὦσιν ὡς ὑπὸ καθολικωτέρας ἀνάγοντος , ἀλλ’ ὡς τὰς αὐτὰς ἐκείναις ταύτας λέγοντος . οὕτω γὰρ καὶ ὁ Ἀλέξανδρος ὕστερον διετάξατο λέγων “ πᾶσαι ἂν ὑπάγοιντο ταῖς δύο ταύταις , τῇ τε ἕλξει καὶ τῇ ὤσει , ὧν ἡ μὲν σύγκρίσις ἐστιν ἡ δὲ διάκρισις · καὶ οὕτω γενικώταται ἄν εἶεν κινήσεις σύγκρισίς τε καὶ διάκρισις . p . 243b16 τούτων δὲ πάλιν ἡ ὄχησις καὶ ἡ δίνησις ἕως τοῦ | οὕτω γὰρ συνεφέλκεται θάτερον . Δείξας ὅτι εἰς τὰς τέτταρας τὰς εἰρημένας πᾶσαι αἱ κατὰ τόπον ἀνά . γονται κινήσεις , τὰς δύο πάλιν τήν τε ὄχησιν καὶ τὴν δίνησιν εἰς τὰς λοιπὰς ἀνάγει δύο τήν τε ὦσιν καὶ τὴν ἕλξιν . δείκνυσι γὰρ τὴν μὲν ὄχησιν ἢ κατὰ ἕλξιν ἢ κατὰ ὦσιν ἢ κατὰ δίνησιν γινομένην , τὴν δὲ δίνησιν συγκειμένην ἔκ τε ἕλξεως καὶ ὤσεως . καὶ ὅτι μὲν ἡ ὄχησις ὑπό τινα τῶν τριῶν ἐστι δείκνυσι λαμβάνων τὸ μὲν ὀχούμενον μὴ καθ’ αὑτὸ κινεῖσθαι , ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός · τῶ γὰρ τὸ ὀχοῦν κινεῖσθαι τούτῳ κινεῖται τὸ ὀχούμενον , καὶ ὡς ἐκεῖνο καθ’ αὑτὸ κινεῖται , οὕτω τοῦτο κατὰ συμβεβηκός . ὥστε τὰ ὀχοῦντα χρὴ ζητεῖν κατὰ πόσους κινεῖται τρόπους · κατὰ γὰρ τοὺς αὐτοὺς κινήσεται καὶ τὸ ὀχούμενον . τῶν δὲ ὀχούντων τὰ μὲν ἀφ’ ἑαυτῶν κινούμενα ὀχεῖ , ὡς ὁ ἵππος τὸν ἀναβάτην καὶ ὅλως τὰ ἔμψυχα , τὰ δὲ ἔξωθεν καὶ αὐτὰ κινούμενα . ἀλλὰ περὶ μὲν τῶν ἐμψύχων καὶ ἐξ ἑαυτῶν κινουμένων δέδεικται πρότερον , ὅτι ἅμα ἔχουσιν ἐν ἑαυτοῖς καὶ τὸ κινοῦν καὶ τὸ κινούμενον , τὰ δὲ ἄψυχα καὶ ἔξωθεν κινούμενα , ἐν οἷς τινα ὀχοῦντά ἐστι , κατὰ τοὺ τρεῖς κινεῖται τρόπους · ἢ γὰρ ἑλκόμενα ὡς ἡ ναῦς ἡ ὀχοῦσα τοὺς ἐπιβάτας , ἢ ὠθούμενα ὡς ἡ πρὸς ἄνεμον πλέουσα , ἢ δινούμενα ὡς στρόμβοι καὶ μύλοι , οἵτινες καὶ ὀχοῦσιν ἔστιν ὅτε τινὰ αὐτοῖς ἐπικείμενα . ὥστε ἡ ὄχησις κοινὴ τῶν τριῶν ἐστι τρόπων · ἢ γὰρ ἕλξει ἢ ὤσει ἢ δινήσει κινεῖται τὸ ὀχούμενον . οὕτω μὲν ἡ ὄχησις . ἡ δὲ δίνησις , φησί , σί’ , σύγκειται ἔκ τε ἕλξεως καὶ ὤσεως . ὁ γὰρ δινῶν ποτὲ μὲν ἐφ’ ἑαυτὸν προσάγει τὸ δινούμενον , ποτὲ δὲ ἀφ’ ἑαυτοῦ ἀπωθεῖ ὡς ἐπὶ τῶν ταῖς χερσὶν ἀληθόντων · ὠθῶν γὰρ ἀφ’ ἑαυτοῦ τὴν μύλην καὶ πάλιν ἕλκων ποιεῖται τὴν δίνησιν . Εἰ οὖν αἱ μὲν τέτταρες κινήσεις εἰς ἕλξιν ἀνάγονται καὶ ὦσιν , τὸ δὲ ἕλκον καὶ τὸ ὠθοῦν ἅμα τῷ ἑλκομένῳ καὶ ὠθουμένῳ ἐστί , φανερὸν ὅτι τὰ κατὰ τόπον κινοῦντα ἅμα ἐστὶ τοῖς κατὰ τόπον ὑπ’ αὐτῶν κινουμένοις καὶ οὐδέν ἐστιν αὐτῶν μεταξύ . λοιπὸν οὖν δεῖξαι , ὅτι τὸ ὠθοῦν καὶ τὸ ἕλκον ἅμα τοῖς ὑπ’ αὐτῶν κινουμένοις ἐστί . τοῦτο δὴ δείκνυσιν ἐκ τῶν ὁρισμῶν τῆς τε ὤσεως καὶ τῆς ἕλξεως . ὁ δὲ κυριώτατος τῶν ἀποδείξεων τρόπος ἐκ τῶν ὁρισμῶν ἐστιν . ὁρισμὸς δὲ τῆς μὲν ὤσεως ἐστι κίνησις ἢ ἀφ’ ἑαυτοῦ πρὸς ἄλλο ἢ ἀπ’ ἄλλου πρὸς ἄλλο , τῆς δὲ ἕλξεως κίνησις ἀπ’ ἄλλου ἡ πρὸς ἑαυτὸ ἢ πρὸς ἄλλο , ὅταν , φησίν , θάττων ἡ κίνησις ᾖ τῆς χωριζούσης ἀπ’ ἀλλήλων τὰ συνεχῆ . τότε , φησί , τὸ ἕλκον ἐφέλκεται θάτερον ἢ πρὸς ἑαυτὸ ἢ πρὸς ἄλλο , ὅταν κατισχύῃ τὸ ἕλκον τῆς τοῦ ἑλκομένου οἰκείας κινήσεως τῷ θάττονα εἶναι τὴν τοῦ ἕλκοντος κίνησιν τῆς τοῦ ἑλκομένου , ἥτις ὅσον ἐφ’ ἑαυτῇ χωρίζει ἀπ’ ἀλλήλων τὰ συνεχῆ , τουτέστι τὰ ἑλκόμενα ἐπὶ τὸ ἅψασθαι καὶ ταύτῃ συνεχιζόμενα · ἡ γὰρ οἰκεία κίνησις ἑκάστου ὅσον ἐφ’ ἑαυτῇ χωρίζει καὶ ἀποσπᾷ τὰ ὑπὸ τοῦ ἕλκοντος βίᾳ συναπτόμενα ἀλλήλοις · πολλαχοῦ γὰρ τὰ ἁπτόμενα συνεχῆ καλεῖν εἴωθεν ὁ Ἀριστοτέλης . ὅταν δὲ ἡ τοῦ ἕλκοντος κίνησις θάττων ᾖ τῆς τοῦ ἑλκομένου τῆς χωριζούσης ἀπ’ ἀλλήλων τὰ συνεχῆ μέλλοντα γίνεσθαι ὑπὸ τῆς ὁλκῆς , τότε ἡ ὁλκὴ γίνεται καὶ συνεφέλκεται τὸ κινούμενον ὑπὸ τοῦ κινοῦντος · ἢ μᾶλλον ῥητέον , ὅταν θάττων ἡ κίνησις ᾖ τοῦ ἕλκοντος βίᾳ πρὸς τὸ ἀνόμοιον καὶ ἀποσπῶντος τὸ τέως ὂν συνεχὲς πρὸς τὸ ὅμοιον τῆς τοὺ ἑλκομένου κατὰ φύσιν κινήσεως τῆς χωριζούσης ἀπ’ ἀλλήλων τὰ ἀνόμοια συνεχῆ . αἱ γὰρ κατὰ φύσιν δυνάμεις ἕκαστα τοῖς ὁμοίοις συνεχίζουσαι ἐν τοῖς οἰκείοις φυλάττουσι τόποις , ὥσπερ αἱ βίᾳ ἕλκουσαι ἀποσπῶσαι τὰ τέως συνεχῆ ἐπὶ τοὺς ἀνομοίους ἕλκουσι τόπους . εἰ δὲ καὶ ἐπὶ τοὺς ὁμοίους , ὡς εἴ τις ἐπὶ τὸ κάτω λίθον ἕλκοι ἢ ἐπὶ τὸ ἄνω πῦρ , ἀλλὰ θάττονα εἶναι χρὴ τὴν τοῦ ἕλκοντος κίνησιν τῆς τοῦ ἑλκομένου , κἄν ἐπὶ τὰ αὐτὰ γίνηται , εἰ μέλλοι ἡ ὁλκὴ ἐπιτελεῖσθαι . Ἰστέον δὲ ὅτι τὴν λέξιν ταύτην τὴν λέγουσαν ὅταν θάττων ἡ κίνησις ᾖ τῆς χώρ’ ιζούσης ἁ ’π’ ἀλλήλων τὰ συνεχῆ ἔν τισιν ἀντιγράφοις ὁ Ἀλέξανδρος μὴ φέρεσθαί φησι . πῶς δὲ ἄν ἔχοι τοῦτο λόγον , εἴπερ ἀπὸ ταύτης τῆς προσθήκης ἔνστασιν εὐθὺς ὁ Ἀριστοτέλης ἐπάγει ; ἐν μέντοι τῷ ἑτέρῳ ἑβδόμῳ βιβλίῳ ἡ λέξις αὕτη οὕτως ἔχει · ἡ δὲ ἕλξις ὅταν ἤτοι πρὸς αὐτὸν ἢ πρὸς ἕτερον θάττων ἡ κίνησις ᾖ τοῦ ἕλκοντος μὴ χώρ’ ἱζομένη τῆς τοῦ ἑλκομένου . p . 244a11 τάχα δὲ δόξειεν ἄν εἶναί τις ἕλξις καὶ ἄλλως ἕως τοῦ φανερὸν ὅτι τοῦ κατὰ τόπον κινοῦντος καὶ κινουμένου , οὐδέν ἐστι μεταξύ . Τὸν λόγον ἀποδοὺς τῆς ἕλξεως καὶ θάττονα ἐν αὐτῷ ἀποδοὺς τὴν κίνησιν τοῦ ἕλκοντος τῆς τοῦ ἑλκομένου κατὰ φύσιν κινήσεως ἐπέστησεν , ὅτι τινὰ τῶν ἑλκόντων δοκεῖ ἕλκειν μὴ κινούμενα αὐτά , ὥσπερ τὸ ξύλον ἕλκειν δοκεῖ τὸ πῦρ πρὸς ἑαυτό , καὶ ἔτι μᾶλλον ἡ Ἡρακλεία λίθος τὸν σίδηρον καὶ τὸ ἤλεκτρον τὸ ἄχυρον οὐ κινούμενα αὐτά . πῶς οὖν θάττων ἡ τούτων κίνησις εἴη ἄν τῆς κατὰ φύσιν τῶν ἑλκομένων κινήσεως ; ἡ καὶ ἐπὶ τούτων τὴν φυσικὴν δύναμιν ἐκείνην τὴν ἕλκουσαν βίᾳ ἰσχυροτέραν εἶναι χρὴ τῆς τῶν ἑλκομένων δυνάμεως , κἂν μὴ κινῆται τὰ ἕλκοντα . διό , φησίν , οὐδὲν διαφέρει , εἴτε κινουμένου τοῦ ἕλκοντος εἴτε μένοντος γίνεται ἡ ὁλκή . τὸ δὲ ὁτὲ μὲν γὰρ ἕλκει οὗ ἐστιν ὁτὲ δὲ οὗ ἦν ὁ Ἀλέξανδρος ἐξηγούμενος “ τὸ μὲν οὗ ἑστι , φησί , σημαίνει τὸ ἀφ’ οὗ ἐστι , τὸ δὲ οῦ ἦν τὸ ἀφ’ οὗ ἦν · καὶ λέγει ὅτι τὸ μὲν ἀφ’ ἑαυτοῦ πρὸς ἄλλο ἕλκον , ἀφ’ οὗ ἐστιν αὐτὸ τὸ ἕλκον , ἀπὸ τούτου ἄγει τὸ ἑλκόμενον , τὸ δὲ ἀπ’ ἄλλου πρὸς αὐτό , ἀφ’ οὗ ἦν τὸ ἑλκόμενον | ἀπάγει αὐτὸ προσάγων ἑαυτω ” . ἀλλὰ ἀπίθανός μοι δοκεῖ ἡ μετάληψις τοῦ οὗ εἰς τὸ ἀφ’ οὗ . κάλλιον οὖν οἶμαι προελθὼν ἐξηγήσατο ὅτι “ εἰπὼν μηδὲν διαφέρειν <μένον τὸ ἕλκον> ἢ κινούμενον ἐπήγαγεν , ὅτι τὸ μὲν μένον ἕλκει , ὅπου ἐστὶν τὸ δὲ κινούμενον ἐλθὸν ἐπὶ τὸ ἑλκόμενον ἄγει αὐτὸ εἰς τὸν ἑαυτοῦ τόπον , ἐν ὧ ἦν πρὸ τοῦ ἐπὶ τὸ ἑλκόμενον κινηθῆναι . ” ζητεῖ δὲ ὁ Ἀλέξανδρος καλῶς , πῶς τὰ φυσικῶς ἕλκοντα οἷον ἡ Ἡρακλεὶα λίθος καὶ τὰ τοιαῦτα ἁπτόμενα τῶν ἑλκομένων ἕλκει αὐτά , καὶ λέγει ὅτι κἄν μὴ αὐτὰ αὐτῶν ἅπτηται , ἀλλὰ τῇ δυνάμει , δι’ ἧς ἕλκει αὐτά , ἐκείνῃ αὐτῶν ἅπτεται . ἀλλ’ οὐ τοῦτο ἦν τὸ προκείμενον τῷ Ἀριστοτέλει δεῖξαι ὅτι ἀσωμάτῳ δυνάμει ἅπτεται τὸ ἕλκον τοῦ ἑλκομένου , ἀλλὰ σωματικῇ , ὡς μηδὲν εἶναι μεταξὺ σῶμα . κάλλιον οὖν τὸ ἐφεξῆς ὑπ’ αὐτοῦ λεγόμενον “ ἢ γὰρ ἀπόρροιαί τινες εἰσὶν ἀπὸ τῶν ἠρεμούντων καὶ οὕτως ἑλκόντων σωματικαί , δι’ ὧν ἁπτομένων καὶ ἐμπλεκομένων , ὥς τινες λέγουσιν , ἕλκεται τὰ ἑλκόμενα , ἢ οὐ περὶ τῶν οὕτως ἑλκομένων ὁ λόγος αὐτῷ νῦν ἄδηλον γὰρ τὸ γινόμενον ἐπ’ ἐκείνων ) , ἀλλὰ περὶ τῶν ξύλων εἶπεν , ἃ μένοντα τὸ πῦρ κατέχει παρ’ αὑτοῖς ἕλκοντά πὼς αὐτὸ καὶ τὴν ἄνω φορὰν αὐτοῦ βιαζόμενα διὰ τὸ ἐξῆ - φθαι ἀπ’ αὐτῶν . ” ὁ δὲ Ἀλέξανδρος ἐπέστησεν , ὅτι ἐν ταύτῃ τῇ ῥήσει προστέθεικεν ὁ Ἀριστοτέλης τῇ λέξει τὸ ἀφ’ ἑαυτοῦ πρὸς ἄλλο , ὅπερ τῆς ὤσεως ἴδιον ἦν καὶ ἀπώσεως · μήποτε δὲ οὐ περὶ τοῦ ἕλκοντος ἄμφω εἶπεν τὸ ἀφ’ ἑαυτοῦ πρὸς ἄλλο ἢ ἀπ’ ἄλλου πρὸς ἑαυτό , ἀλλὰ τὸ μὲν ἀφ’ ἑαυτοῦ πρὸς ἄλλο περὶ τοῦ ὠθοῦντος , τὸ δὲ ἀπ’ ἄλλου πρὸς ἑαυτὸ περὶ τοῦ ἕλκοντος . διὸ τὰς τέτταρας κινήσεις εἰς ὦσιν καὶ ἕλξιν ἀναγαγὼν κοινῶς λοιπὸν συνεπεράνατο ὅτι τὸ ὖ κτὰ τόπον κινουμένου καὶ κινοῦντος οὐδέν ἐστι μεταξύ . Μετὰ δὲ ταύτην τὴν λέξιν ἔν τισιν ἀντιγράφοις ὁ Ἀλέξανδρος τοιαύτην τινὰ λέξιν γεγράφθαι φησίν · “ ὁμοίως δὲ κἄν εἴ τι ἐστι ποιητικὸν καὶ γεννητικὸν τοῦ ποιοῦ , καὶ τοῦτο ἀνάγκη ποιεῖν ἁπτόμενον βαρὺ κοῦφ’ ” ἐφεξῆς δὲ τούτῳ κεῖσθαί φησιν οὐχὶ τὸ “ ἀλλὰ μὴν οὐδὲ τοῦ ἀλλοιουμένου ” , ὅπερ μετὰ τὰ πρότερον εἰρημένα ἐν τοῖς πλείστοις γέγραπται , ἀλλὰ τὸ μετ’ ὀλίγον τούτου τὸ “ ἐν πᾶσι γὰρ συμβαίνει ἅμα εἶναι τὸ ἔσχατον ἀλλοιοῦν καὶ τὸ πρῶιον ἀλλοιούμενον ” . “ καὶ λέγοι ἄν , φησί , διὰ τῆς τοιαύτης λέξεως ὅτι οὐ μόνον τὰ κυρίως κινοῦντα καὶ κινούμενα ἅμα ἐστὶν οἷον τὰ κατὰ τόπον καὶ ποιὸν καὶ ποσὸν μεταβάλλοντα καὶ μεταβαλλόμενα , ἀλλὰ καὶ τὰ κατ’ εἶδος , τοῦτ’ ἔστι τὰ κατ’ οὐσίαν , ἅπερ ἐστὶ γένεσις καὶ φθορά · καὶ ἐν τοῖς τοιούτοις γὰρ τὸ μεταβάλλον ἅμα τῷ μεταβαλλομενῳ τὶν ὡς ἐπὶ τῶν βαρέων καὶ κούφων γινομένων ἔχει , τουτέστι τῶν σωματικῶν στοιχείων . ” τὰ οὖν ποιοῦντα καὶ γεννῶντα ταῦτα ποιοῦ τινός ἐστι γεννητικά · ποιὰ γὰρ τὸ βαρὺ καὶ κοῦφον . καὶ γὰρ ἐν τῷ ἐφεξῆς βιβλίῳ δείκνυσιν , ὅτι καὶ ταῦτα κινεῖται ὑπό τινος τοῦ ποιήσαντος αὐτὰ τοιαῦτα . νῦν δὲ λέγει ὅτι κἂν εἴ τι ἐστι ποιητικὸν καὶ γεννητικὸν βαρέος καὶ κούφου , καὶ τοῦτο ἀνάγκη ποιεῖν ἁπτόμενον · τὸ γὰρ ἐφεξῆς τὸ “ συμβαίνει ἅμα εἶναι τὸ ἔσχατον ἀλλοιοῦν καὶ τὸ πρῶτον ἀλλοιούμενον ” περιττὸν αὐτόθεν δοκεῖ καὶ μετακείμενον , ἐπειδὴ ἐφεξῆς περὶ τοῦ ἀλλοιουμένου καὶ ἀλλοιοῦντος λέγει , καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ἀντιγράφοις ἡ ἐφεξῆς ῥηθησομένη λέξις γέγραπται . p . 244b2 Ἀλλὰ μὴν οὐδὲ τοῦ ἀλλοιουμένου καὶ τοῦ ἀλλοιοῦντος ἕως τοῦ τοῦ ἀλλοιουμένου καὶ τοῦ ἀλλοιοῦντος . Μετὰ τὰ κατὰ τόπον κινοῦντα καὶ κινούμενα καί , εἴπερ ἄρα , μετὰ τὰ κατὰ εἶδος περὶ τῶ ἀλλοιουμένου καὶ ἀλλοιοῦντος προτίθεται εἰπεῖν , ὅτι καὶ ἐπὶ τούτων οὐδέν ἐστι μεταξύ , ὅπερ διὰ τῆς ἐπαγωγῆς γνώριμον εἶναί φησιν · ἐν πάσῃ γὰρ ἀλλοιώσει ἅμα εὑρίσκεται τό τε ἔσχατον ἀλλοιοῦν καὶ τὸ πρῶτον ἀλλοιούμενον . λέγει δὲ ἔσχατον ἀλλοιοῦν , ὃ μέχρι νῦν πρῶτον ἐκάλει τὸ προσεχῶς κινοῦν καὶ μεταβάλλον . τοῦτο δὲ πῇ μὲν πρῶτόν ἐστιν ὡς προσεχὲς τῷ κινουμένῳ , πῇ δὲ ἔσχατον ὡς ἔσχατον τῶν κινούντων , ὅταν διὰ μέσων τινῶν κινῇ τὸ πρώτως καὶ κυρίως κινοῦν . πρῶτον δὲ ἀλλοιούμενον λέγει , ὃ καθ’ αὑτὸ ἀλλοιοῦται καὶ οὔτε κατὰ συμβεβηκὸς οὔτε τῷ τῶν τούτου τι ἀλλοιοῦσθαι · τῷ γὰρ οὕτως ἀλλοιουμένῳ μένω ἅμα τὸ ἀλλοιοῦν . εἰπὼν δὲ ἐκ τῆς ἐπαγωγῆς δῆλον εἶναι , ὅτι οὐδέν ἐστι μεταξὺ τοῦ ἀλλοιοῦντος καὶ τοῦ ἀλλοιουμένου , ἐφεξῆς παρατίθεται ταῦτα δι’ ὧν οἷόν τε ἐκ τῆς ἐπαγωγῆς τὸ προκείμενον λαμβάνειν . καὶ δείξας πρῶτον τῷ λόγῳ , ὑπὸ τίνων ἀλλοιοῦται τὰ ἀλλοιούμενα , ὑπ’ ὄψιν ἄγει ταῦτα ἐπακτικῶς παραδεικνύων , ὅτι ἅμα ὄντων τούτων τοῖς ὑπ’ αὐτῶν ἀλλοιουμένοις ἡ ἀλλοίωσις γίνεται . ὑπόκειται μὲν γὰρ ἡμῖν . φησί , τοῦτ’ ἔστι κεῖται καὶ ὡμολόγηται , τὸ τὰ ἀλλοιούμενα κατὰ τὰς παθητικὰς καλουμένας ποιότητας πάσχοντα ἀλλοιοῦσθαι . εἶδος δὲ ποιότητος ἐν Κατηγορίαις τὸ κατὰ τὰς παθητικὰς ποιότητας ἔγνωμεν , τέταρτον τοῦτο μετὰ τὴν ἕξιν καὶ τὴν δύναμιν καὶ τὸ σχῆμα . j παθητικαὶ δὲ ποιότητές εἰσιν , ὧν ἡ ἀντίληψις διὰ πάθους γίνεται τοῖς αἰσθανομένοις , οἷαί εἰσι θερμότητες ψυχρότητες ξηρότητες ὑγρότητες γλυκύτητες πικρότητες καὶ αἱ τοιαῦται . καὶ αἱ κατὰ τὰ χρώματα διαθέσεις ἐπιπολαιότεραι καὶ οὐκ εἰδοποιοί , ἃς πάσας οὐ τῷ πάθος ἐμποιεῖν τοῖς ἀντιλαμβανομένοις παθητικὰς ἔφη ποιότητας καλεῖσθαι , ἀλλὰ τῷ αὐτὰς ἀπὸ πάθους ἐγγίνεσθαι τοῖς λαμβάνουσιν αὐτάς . ἡ γὰρ τοῦ πυρὸς θερμότης πάθος μὲν ἐμποιεῖ τοῖς μετέχουσιν , οὐ μέντοι παθητικὴ λέγεται , ὅτι μὴ διὰ πάθους ἐνεγένετο , ὥστε διάθεσιν ἐπιπόλαιον εἶναι καὶ εὐμετάβλητον , ἀλλ’ οὐσιώδης ἐστίν . εἰ οὖν τὰ ἀλλοιούμενα πάσχει , τὰ δὲ πάσχοντα ὑπὸ τῶν αἰσθητῶν πάσχει τὰ γὰρ ποιοῦντα τὰ τοιαῦτα πάθη αἰσθητά ἐστι ) , τὰ ἄρα ἀλλοιούμενα ἀλλοιοῦται ὑπὸ τῶν αἰσθητῶν πάσχοντα . αἰσθητὰ δέ φησιν εἶναι , οἷς διαφέρει σῶμα σώματος . διαφέρει δὲ κατὰ τὰς ποιότητας · καὶ γὰρ καὶ αἱ ποσότητες ποιότητές πώς εἰσι . κοινὸν οὖν ἔχοντα τὸ σῶμα διαφέρει ταῖς ποιότησιν ἢ πλείοσιν ἢ ἐλάττοσιν ἢ τῷ τῶν αὐτῶν ποιοτήτων μᾶλλον καὶ ἧττον μετέειν . εἰ οὖν σώματά ἐστι τὰ κατὰ τὰς παθητικὰς ποιότητας ἀλλοιοῦντα καὶ ἀλλοιούμενα , ἀνάγκη πελάζοντα ἀλλήλοις ἀλλοιοῦν καὶ ἀλλοιοῦσθαι . οὔτε γὰρ τὸ σῶμα δρᾷ τι εἰς ἄλλο σῶμα κεχωρισμένον οὔτε ἡ ποιότης χωριστὴ τοῦ σώματός ἐστιν οὔτε ἐνεργεῖ χωριστῶς . τὸ δὲ ταῦτα γάρ ἐστι πάθη τῆς ὑποκειμένης ποιότητος εἶπεν δηλῶν , ὅτι τοῦ τετάρτου ὑποτεθέντος εἴδους τῆς ποιότητος , ὃ παθητικὸν λέγεται , ταῦτά ἐστι τὰ πάθη . ἢ ὑποκειμένην ποιότητα τὴν αἰσθητὴν λέγει , περὶ ἧς ἦν ὁ λόγος , ὅτι ταὐτά ἐστιν αὐτῆς τὰ πάθη . Ἐφεξῆς δὲ διαιρεῖ τὰ ἀλλοιούμενα σώματα εἴς τε τὰ ἔμψυχα καὶ τὰ ἄψυχα καὶ τῶν ἐμψύχων τὰ μέρη εἴς τε τὰ αἰσθητικά , οἷον σάρκας νεῦρα καὶ τὰ τοιαῦτα , καὶ εἰς τὰ ἀναίσθητα , ὀστᾶ καὶ τρίχας καὶ ὄνυχας , καὶ εἰς αὐτὰς τὰς αἰσθήσεις , αἷς ἔοικε καὶ τὰ αἰσθητικὰ συμπαραλαμβάνειν εἰπὼν τῶν ἐμψύχων τά τε μὴ αἰσθητικὰ τῶν μερῶν καὶ αὐτὰς τὰς αἰσθήσεις . ἀλλοιοῦνται γάρ , φησί , πὼς καὶ αἱ αἰσθήσεις αὐταὶ καὶ οὐ μόνα τὰ αἰσθητικὰ μόρια · οὐ μὴν ὡς τὰ σώματα ἀλλοιοῦνται . ὅτι δὲ ἀλλοιοῦνται καὶ αἱ αἰσθήσεις , ἔδειξεν εἰπών , πῶς γίνονται αἱ αἰσθήσεις αἱ κατ’ ἐνέργειαν . τριττὴ γὰρ ἡ αἴσθησις , ἡ μὲν οὐσιώδης , ἡ δὲ δύναμις τῆς τοιαύτης οὐσίας , ἡ δὲ ἐνέργεια τῆς οὐσίας κατὰ τὴν δύναμιν . αὕτη οὖν ἡ κατ’ ἐνέργειαν , φησίν , αἴσθησις , οἷον τὸ ὁρᾶν καὶ ἀκούειν , κίνησίς ἐστι διὰ τοῦ σώματος τοῦ αἰσθητικοῦ μορίου συγκρινομένου ἢ διακρινομένου . ἀλλ’ οὔπω τοῦτο αἴσθησις συγκρίνεται γὰρ καὶ διακρίνεται καὶ τὰ ἀναίσθητα σώματα ) , ἀλλ’ ὅταν αὐτὴ ἡ κατ’ οὐσίαν αἴσθησις πάθῃ τι πάθος οἰκεῖον , τότε ἡ κατ’ ἐνέργειαν αἴσθησις ἐπιτελεῖται . τί δὲ τὸ πάθος , ἐν τῷ Περὶ αἰσθήσεως λέγει , ὅτι ἀντίληψίς ἐστι τοῦ αἰσθητοῦ εἴδους χωρὶς τῆς ὕλης , ἀντίληψις δὲ οὐ καθαρῶς ἐνεργητική , ὡς ἡ τοῦ νῦν ἔνδοδεν ὅλη οὖσα , ἀλλ’ ἔχουσά τι καὶ παθητικὸν ὑπὸ τοῦ αἰσθητοῦ . διὸ μετὰ ἀλλοιώσεως γίνεται , καὶ ἀλλοιοῦσθαι λέγονται καὶ αἱ αἰσθήσεις αἱ οὐσιωδεις . Εἰπὼν δὲ πῶς αἱ αἰσθήσεις ἀλλοιοῦνται , ὅτι τῷ ἔχειν τι παθητικὸν αὐτῶν τὴν ἐνέργειαν , ἐφεξῆς τὴν διαφορὰν τῆς ἀλλοιώσεως παραδίδωσι τῶν τε ἐμψύχων σωμάτων καὶ τῶν ἀψύχων . καὶ πρῶτον μὲν λέγει ταύτην , ὅτι καθ’ ὅσα μὲν τὰ ἄψυχα σώματα ἀλλοιοῦται , κατὰ ταῦτα καὶ τὰ ἔμψυχα · καὶ γὰρ ψύχεται καὶ θερμαίνεται καὶ ὑγραίνεται καὶ ξηραίνεται , καὶ πάσας τὰς τοιαύτας ἀλλοιώσεις ἄμφω ὑφίσταται · οὐ μὴν καθ’ ὅσα τὸ ἔμψυχον ἀλλοιοῦται , κατὰ τοσαῦτα καὶ τὸ ἄψυχον . τὴν γὰρ κατὰ τὰς αἰσθήσεις ἀλλοίωσιν οὐδὲν τῶν ἀψύχων ἀλλοιοῦται . ἔμψυχα δὲ νῦν λέγει κατὰ τὰς αἰσθήσεις ἀλλοιοῦσθαι οὐχὶ πάντα · οὐ γὰρ δὴ καὶ τὰ φυτὰ καίτοι ἔμψυχα ὄντα καὶ αὐτὰ κατὰ τὰς αἰσθήσεις ἀλλοιοῦται , ἀλλὰ τὰ ζῷα λέγει νῦν ἔμψυχα τὰ αἰσθήσει καὶ τῇ κατὰ τόπον κινήσει χαρακτηριζόμενα . δευτέραν δὲ λέγει διαφορὰν τῆς τῶν ἐμψύχων ἀλλοιώσεως πρὸς τὴν τῶν ἀψύχων , ὅτι τὰ μὲν ἄψυχα οὐ γνωρίζει οὐδὲ αἰσθάνεται πάσχοντα οὐδέποτε . τὰ δὲ ἔμψυχα , τοῦτ’ ἔστι τὰ ζῷα ποτὲ μὲν αἰσθάνεται πάσχοντα , ὅταν κατὰ τὰς αἰσθήσεις πάσχῃ , ὥστε ὁρᾶν ἢ ἀκούειν ἢ κατά τινα ἄλλην αἴσθησιν αἰσθάνεσθαι , ποτὲ δέ , κἂν αἰσθητικὰ ᾖ , οὐκ αἰσθάνεται . καὶ γὰρ λευκαίνεται καὶ μελαίνεται τὰ ζῷα καὶ αὔξεται καὶ μειοῦται οὐκ αἰσθανόμενα τούτων . εἰπὼν δὲ ταύτας τὰς διαφορὰς ἐπάνεισιν ἐπὶ τὸ προκείμενον , ὑπ’ ὄψιν ἄγων τὸ τὰ ὑπὸ τῶν αἰσθητῶν ἀλλοιούμενα ἅμα εἶναι . ἐν ἅπασι , γάρ φησι , φανερόν , ὅτι ἅμα ἐστὶ τὸ ἔσχατον ἀλλοιοῦν καὶ τὸ πρῶτον ἀλλοιούμενον . καὶ δείκνυσιν αὐτὸ φανερὸν ὂν τῇ παραθέσει τῶν καθ’ ἑκάστην αἴσθησιν ἀλλοιούντων τε καὶ ἀλλοιουμένων . καὶ πρῶτον τῶν κατὰ τὴν ἁφήν . τῷ μὲν γὰρ αἰσθητῷ , φησί , τῷ ἀλλοιοῦντι συνεχής ἐστιν ὁ ἀήρ , τῷ δὲ ἀέρι τὸ σῶμα τὸ ἀλλοιούμενον . εἰ μὲν γὰρ μηδὲν ἦν μεταξὺ τοῦ ἀλλοιουμένου , δῆλον ἄν ἦν τὸ ἐξ ἀρχῆς . καὶ ἐφ’ ὧν δὲ ὁ ἀήρ ἐστι μεταξὺ δείκνυσιν , ὅτι οὗτος ὢν τὸ ἔσχατον καὶ προσεχῶς ἀλλοιοῦν ἅμα ἐστὶ τῷ πρώτως ἀλλοιουμένῳ καὶ συνεχὴς αὐτῷ , συνεχὲς πάλιν τὸ ἁπιόμενον καλέσας . ἐπειδὴ δὲ τὸ ἁπτὸν αἰσθητόν , προστέθεικε καὶ τὴν ἁφήν , ἥτις οὐκ ἔστιν ἐν ἀποκεχωρισμένῳ τινὶ αἰσθητηρίῳ , ἀλλ’ ἐν ὅλῳ τῷ σώματι . διὰ τοῦτο εἶπεν τῷ δὲ ἀέρι τὸ σῶμα · οὕτω γὰρ ψυχρότητος καὶ θερμότητος αἰσθανόμεθα καὶ τῶν τοιούτων , ὅταν μὴ ἀμέσως πελάζῃ τὸ ἀλλοιοῦν , ἀλλὰ διὰ μέσου τοῦ ἀέρος . ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ ὁρατοῦ · τὸ μὲν χρῶμα τὸ ὁρατὸν πελάζει τῷ φωτί , τοῦτ’ ἔστι τῷ πεφωτισμένῳ ἀέρι · ἀδύνατον γὰρ ἄνευ φωτὸς αἰσθέσθαι τινὸς ὁρατοῦ . τὸ δὲ φῶς τῇ ὄψει , τοῦτ’ ἔστι τῷ ὀπτικῷ αἰσθητηρίῳ . τὸ γὰρ χρῶμα κινητικόν ἐστι τοῦ κατ’ ἐνέργειαν διαφανοῦς , ὅπερ προσεχῶς κινεῖ τὴν ὄψιν . τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ ἡ ἀκοὴ καὶ ἡ ὄσφρησις τῷ πρώτῳ κινοῦντι πελάζει . πρῶτον δὲ πάλιν κινοῦν τὸ προσεχῶς κινοῦν λέγει , ὃ πρὸ ὀλίγου ἔσχατον ἐκάλει , καὶ τὴν αἰτίαν νῦν προσθεὶς τοῦ πρῶτον αὐτὸ λέγεσθαι · πρὸς γὰρ τὸ κινούμενον , φησί , τοῦτο πρῶτον λέγεται ὡς προσεχὲς αὐτῷ . ὅτι δὲ διὰ ἀέρος ἥ τε ἀκοὴ καὶ ἡ ὄσφρησις γίνεται ἐν τοῖς Περὶ | ψυχῆς ἀπεδείχθη . ἐπὶ μέντοι τῆς γεύσεως ἅμα τῆ γεύσει ὁ χυμὸς ὁ γευστός , ὡς μὴ δεῖσθαι τῆς διὰ τοῦ μέσου τεχνολογίας . δείξας δὲ ἐπὶ τῶν αἰσθητικῶν ἀλλοιώσεων ἅμα τὸ πρῶτον κινοῦν καὶ τὸ κινούμενον , ὁμοίως φησὶ δειχθήσεσθαι καὶ ἐπὶ τῆς τῶν ἀψύχων ἀλλοιώσεως ἅμα ὂν τὸ πρῶτον καὶ προσεχῶς κινοῦν τῷ κινουμένῳ . οὔτε γὰρ θερμαίνεταί τι ἄψυχον σῶμα οὔτε ψύχεται οὔτε ξηραίνεται οὔτε ὑγραίνεται οὔτε ὅλως πάσχει τι καὶ ἀλλοιοῦται μὴ ἁπτομένου αὐτοῦ τοῦ ἀλλοιοῦντος . εἰ δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἐμψύχων καὶ ἐπὶ τῶν ἀψύχων ἡ ἀλλοίωσις γίνεται , ἅμα ὄντος τοῦ προσεχῶς ἀλλοιοῦντος τῷ ἀλλοιουμένῳ , ἀσφαλὲς καὶ καθόλου λέγειν , ὅτι οὐδέν ἐστι μεταξὺ τοῦ ἀλλοιοῦντος καὶ ἀλλοιουμένου . ἀψύχων δὲ εἰπὼν προσέθηκε καὶ ἀναισθήτων ἢ περὶ τῶν αὐτῶν λέγων τὰ γὰρ αἰσθανόμενα μόρια . καὶ τὰ φυτὰ δὲ ἀναίσθητα μέν , οὐκ ἄψυχα δέ . p . 245a11 οὐδὲ μὴν τοῦ αὐξάνομέν οὐ τε καὶ αὔξοντος ἕως τοῦ οὐδέν ἐστιν ἀνὰ μέσον . Μετὰ τὰ κατὰ ἀλλοίωσιν κινοῦντα καὶ κινούμενα δείκνυσιν , ὅτι καὶ τοῦ αὔξοντος καὶ αὐξομένου προσεχῶς οὐδέν ἐστιν ἀνὰ μέσον οὐδὲ τοὐ μειοῦντος καὶ τοῦ μειουμένου . καὶ ἔστι ταῦτα ἐναργέστερα , εἴπερ τὸ προσεχῶς αὖξον προστιθέμενον τῷ αὐξομένῳ καὶ ἑνούμενον οὕτως αὐτὸ αὔξει καὶ τὸ μειούμενον τῷ ἀπορρεῖν τι αὐτοῦ φθίνει καὶ ἔλαττον γίνεται · τὸ δὲ ἀπορρέον συνεχὲς ἦν πρὸ τοῦ ἀπορρεῦσαι τῷ μειουμένῳ . εἰ οὖν τὸ μὲν αὖξον καὶ τὸ μειοῦν τὸ προστιθέμενόν ἐστι καὶ τὸ ἀπορρέον , ταῦτα δὲ συνεχῆ κυρίως ἦν τῷ αὐξομένῳ καὶ μειουμένῳ , τῶν δὲ συνεχῶν οὐδὲν ἀνὰ μέσον , τοῦ αὔξοντος ἄρα καὶ αὐξομένου καὶ τοῦ μειοῦντος καὶ μειουμένου οὐδέν ἐστιν ἀνὰ μέσον . δείξας δὲ ἰδίᾳ ἐπὶ ἑκάστου τῶν τῆς κινήσεως εἰδῶν καὶ κοινῶς λοιπὸν ἐπὶ πάντων συνεπεράνατο , ὅτι τοῦ κινουμένου καὶ τοῦ κινοῦντος πρώτου καὶ ἐσχάτου πρὸς τὸ κινούμενον οὐδέν ἐστιν ἀνὰ μέσον . τὸ δὲ προσεχῶς κινοῦν καὶ πρῶτον κινοῦν ὡς πρὸς τὸ κινούμενον λέγεται , ὅτι προσεχὲς ἐκείνῳ . καὶ ἔσχατον δὲ πρὸς αὐτὸ λέγεται , ὅτι πάντων τῶν κινούντων ἔσχατόν ἐστι τὸ προσεχὲς τῳ κινουμένῳ . p . 245b3 3 Ὅτι δὲ τὸ ἀλλοιούμενον πᾶν λέγεται ἕως τοῦ φανερὸν ὅτι οὐκ ἂν εἶεν αἱ γενέσεις ἀλλοιώσεις . Δεικνὺς ὅτι ἡ κατ’ ἀλλοίωσιν κίνησις ἅμα ὄντων τοῦ τε ἀλλοιοῦντος καὶ τοῦ ἀλλοιουμένου γίνεται , συνεχρήσατο τῷ τὴν ἀλλοίωσιν κατὰ πάθος γίνεσθαι , πάσχειν δὲ τὰ πάσχοντα ὑπὸ τῶν αἰσθητῶν , ὥστε τὰ ἀλλοιούμενα ὑπὸ τῶν αἰσθητῶν ἀλλοιοῦσθαι · τούτῳ οὖν χρησάμενος τότε νῦν δείκνυσιν αὐτό . ὅτι γὰρ ἐν μόνοις τούτοις , φησί , λέγεται ἀλλοίωσις ὅσα καθ’ αὑτὰ πάσχει ὑπὸ τῶν αἰσθητῶν , καθ’ αὑτὰ μὲν τὰ μὴ κατὰ συμβεβηκὸς πάσχοντα λέγων ( ὁ γὰρ Σωκράτης κατὰ συμβεβηκὸς ὁρατός , καθ’ αὑτὸ δὲ τὸ χρῶμα ) , ὑπὸ τῶν αἰσθητῶν δὲ λέγει τῶν παθητικῶν ποιοτήτων , δῆλόν φησιν ἐκ τοῦ κατὰ μηδεμίαν ἄλλην ποιότητα ἀλλοίωσιν γίνεσθαι . ὅτι μὲν γὰρ κατὰ τὰς πα παθητικὰς ποιότητας ἀλλοίωσις γίνεται , ἐναργὲς καὶ ὁμολογούμενόν ἐστιν . ὅτι δὲ κατὰ μόνας ταύτας καὶ κατ’ οὐδεμίαν x003E ; ποιότητα γίνεται ἀλλοίωσις , τοῦτο οὐκ ὃν ἐναργὲς δείκνυσιν ἐκ τοῦ μήτε τὰς κατὰ τὸ σχῆμα μεταβολὰς μήτε τὰς κατὰ ἕξιν ἀλλοιώσεις εἶναι . ἕξεις δέ εἰσιν αἵ τε ἐπιστῆμαι καὶ αἰ ἀρεταὶ καὶ ὑγεῖαι καὶ νόσοι καὶ τὰ τοιαῦτα . εἰπὼν δὲ ἐν τοῖς σχήμασι καὶ μορφαῖς καὶ ταῖς ἕξεσιν ὑπολαβεῖν ἄν τινα εἶναι τὴν ἀλλοίωσιν προσέθηκεν ἢ ταῖς τούτων λήψεσι καὶ ἀποβολαῖς . οὐ γὰρ ταὐτόν ἐστιν τὸ ποιότητα ἔχειν τῷ ἀλλοιοῦσθαι · ἐν γὰρ μεταβολῇ ἡ ἀλλοίωσις . δείκνυσιν οὖν ὅτι οὔτε ἐν τοῖς σχήμασιν ἢ ταῖς ἕξεσιν οὔτε ἐν ταῖς λήψεσιν αὐτῶν καὶ ἀποβολαῖς ἡ ἀλλοίωσίς ἐστι . καὶ πρῶτον ἐπὶ τοῦ σχήματος τὸν λόγον ποιεῖται , δεικνὺς ὅτι μὴ ἔστιν ἀλλοιοῦσθαι τὸ σχηματίζεσθαι ἢ κατὰ σχῆμα μεταβάλλειν . τῶν δὲ ἄλλων μάλιστα ἄν τις ὑπολάβοι , φησί , τὸ σχῆμα καὶ τὴν ἕξιν δέχεσθαι ἀλλοίωσιν , ἤτοι πάντων τῶν ἄλλων λέγων ἢ μᾶλλον τῶν ἐν τῇ ποιότητι . ἔστι γάρ τι καὶ ἄλλο ποιότητος εἶδος ἡ δύναμις καὶ ἐπιτηδειότης , καθ’ ἣν πυκτικοὺς ἢ δρομικοὺς λέγομεν . περὶ δὲ τούτου τοῦ εἴδους τὸν λόγον οὐκ ἐποιήσατο τῷ μήτε , εἰ τὰ τοιαῦτα ποιότητές εἰσι , γνώριμον εἶναι τάς τε λήψεις καὶ ἀποβολὰς αὐτῶν ἔτι μᾶλλον ἀδήλους ὑπάρχειν . δείκνυσι δέ , ὅτι οὐκ ἀλλοιοῦται τὸ σχηματιζόμενον , ἐν δευτέρῳ σχήματι συλλογιζόμενος οὕτω · τὸ σχηματιζόμενον , ὅταν ἀπολάβῃ τὸ σχῆμα καὶ τελειωθῇ κατ’ αὐτό , οὐκέτι λέγεται τῷ ὀνόματι ᾧ τὸ ὑποκείμενον καὶ σχηματιζόμενον ἐλέγετο · ὁ γὰρ ἀνδριὰς οὐκέτι λέγεται χαλκός , ἀλλὰ παρωνύμως χαλκοῦς · καὶ ἡ κλίνη οὐ λέγεται ξύλον , ἀλλὰ ξυλίνη · καὶ ἡ ἀπὸ τοῦ κηροῦ πυραμὶς οὐ κηρός , ἀλλὰ κηρίνη . τὸ δὲ ὦ ἠλλοιωμένον καὶ θερμὸν ἢ ψυχρὸν γεγονὸς ἤ τινα τοιαύτην ἠλλαχὸς ποιότητα , ἔτι τῷ αὐτῷ ὀνόματι καλεῖται · εἴτε χαλκὸς εἴτε ξύλον εἴη τὸ θερ - μαινό|μενον ἢ ψυχόμενον ἢ λευκαινόμενον ἢ μελαινόμενον ἤ τι τοιοῦτον πάσχον μένει χαλκὸς καὶ ξύλον λεγόμενον καὶ μετὰ τὸ πάθος · χαλκὸς γὰρ ὑγρὸς ἢ σκληρὸς καὶ ξύλον λέγεται . καὶ οὐ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀντιστρόφως τὸ ὑγρὸν τόδε χαλκὸν λέγομεν , ἄν τύχῃ κεχυμένος , καὶ τὸ θερμὸν ξύλον . ὥστε ὅθεν ἂν ἀρχοίμεθα , τὸ ἠλλοιωμένον ταὐτὸν εἶναι λέγεται , ὅπερ καὶ πρότερον ἦν . προσέθηκε δὲ τὴν ἀντιστροφήν , ἵνα κἂν βιάζοιτό τις ἐπὶ τῶν ἐσχηματισμένων ἀπὸ τοῦ ὑποκειμένου ἀρχόμενος , τῷ <τῷ> αὐτῷ καλεῖν ὀνόματι , οἷον ὁ κηρὸς τρίγωνόν ἐστιν ἢ ὁ χαλκὸς μηκέτι δύναιτο τὸ αὐτὸ φυλάττειν ὄνομα ἀρχόμενος ἀπὸ τοῦ σχήματος . οὐ γὰρ δυνατὸν λέγειν τὸ τρίγωνον κηρὸν ἢ τὸν ἀνδριάντα χαλκόν . ὁμωνύμως δὲ τῷ πάθει προσαγορεύειν τὴν ὕλην φησίν , ὅτι ὑγρὸν καὶ τὸ πάθος λέγομεν καὶ τὸν χαλκὸν καὶ θερμὸν τὸ πάθος καὶ τὸ ξύλον . κατασκευάσας δὲ διὰ πλειόνων τὰς προτάσεις εἶτα συνῃρημένως αὐτὰς ἐκθέμενος , καὶ πρώτην τὴν ἐλάττονα , ὅταν λέγῃ ὥστε εἰ κατὰ μὲν τὸ σχῆμα καὶ τὰ ἑξῆς , εἶτα τὴν μείζονα , ὅταν λέγῃ κατὰ δὲ τὰ πάθη καὶ τὰς ἀλλοιώσεις λέγεται , οὕτως ἐπιφέρει τὸ συμπέρασμα . Καὶ ἦν μὲν τὸ προκείμενον εἰπεῖν , ὅτι αἱ σχηματίσεις οὐκ εἰσὶν ἀλλοιώσεις , ὁ δὲ ἐπήγαγεν ὅτι αἱ γενέσεις οὐκ εἰσὶν ἀλλοιώσεις δεικνύς , ὅθεν ἔχει τὴν ἰσχὺν ὁ λόγος , ὅτι ἐκ τοῦ τὰς μετασχηματίσεις γενέσεις ἤδη τινὰς εἶναι . δέδεικται δὲ ἐν τῷ πέμπτῳ βιβλίῳ , ὅτι αἱ γενέσεις οὐκ εἰσὶ κινήσεις , ὥστε οὐδὲ ἀλλοιώσεις . αἱ γὰρ ἀλλοιώσεις κινήσεις τινές εἰσιν . ὑπομιμνῄσκει οὖν ἡμᾶς τῶν ἐκεῖ δειχθέντων , εἰ γὰρ τὸ μὲν ἀλλοιούμενον μένον ὅπερ ἐστὶν ἀλλοιοῦται , ὡς δηλοῖ καὶ ὄνομα τὸ αὐτὸ φυλάττον , τὸ δὲ γινόμενον οὐ μένον ὅπερ ἦν μεταβάλλει . ἀλλ’ οὐδὲ τὸ σχηματιζόμενον μένει τελείως ὅπερ ἦν , ὡς δηλοῖ τὸ μὴ καλεῖσθαι τῷ αὐτῶ ὀνόματι , κἂν μὴ τελέως γινόμενον ᾖ . μέσην μὲν γὰρ ἔοικεν ἔχειν τινὰ φύσιν τὸ σχηματιζόμενον μένον τῶν τε γινομένων καὶ τῶν ἀλλοιουμένων , πρὸς δὲ τὸ γινόμενον αὐτῷ δοκεῖ μᾶλλον ἀποκλίνειν , διότι μηδὲ τῷ αὐτῷ καλεῖται ὀνόματι , ὅπερ τοῖς γινομένοις ὑπάρχει . τὸ μέντοι παρφνυμιάζεσθαι δηλοῖ τὸ ἀποχωρεῖν αὐτὸ τῶν τελέως γινομένων . ἀπορήσοι δὲ ἂν τις ἴσως , μήποτε μᾶλλον δράττονται τοῦ ὑποκειμένου αἱ παθητικαὶ ποιότητες καὶ μᾶλλον μεταβάλλουσιν αὐτὸ διὰ βάθους χωροῦσαι ἤπερ τὸ σχῆμα τὴν ἐπιφάνειαν μόνην διατιθέν , ἢ κἂν διὰ βάθους πὼς χωρῶσιν αἱ παθητικαὶ ποιότητες , ἀλλ’ ἐπεισοδιώδεις εἰσὶ καὶ συμβεβηκότα παράχρωσίν τινα ἀμυδρὰν καὶ εὐαπόβλητον ποιοῦσαι · κατὰ γὰρ τὰς τοιαύτας ἡ ἀλλοίωσις γίνεται · ἀλλοιοῦται γοῦν ὁ σίδηρος ἐπιπολαίως θερμαινόμενος , ἐὰν δὲ πυρακτωθῇ , οὐκέτι ἀλλοίωσις τοῦτο , ἀλλ’ εἰς ἕτερον εἶδος μετάβασις . τοιγαροῦν καὶ ἐνεργείας ἔχει τότε πυρίους . p . 246a4 Ἔτι δὲ καὶ εἰπεῖν οὕτως ἄτοπον ἕως οὐδὲ ἡ γένεσις αὐτῶν ἀλλοίωσίς ἐστιν . Δείξας μὴ ὁμοίως λέγεσθαι ἐπὶ τῶν κατὰ τὸ σχῆμα μεταβολῶν τό τε ὑποκείμενον καὶ τὸ ἐσχηματισμένον , καὶ ταύτῃ τοῖς γινομένοις ἐξομοιώσας τὰ σχηματιζόμενα , ἐπὶ τῆς γενέσεως δείκνυσιν ὅτι μὴ ἔστιν ἡ γένεσις ἀλλοίωσις , ὡς ἔχων λοιπὸν ὅτι οὐδὲ ἡ μετασχημάτισις ἀλλοίωσίς ἐστιν . ἄτοπον γάρ φησιν τὸν γεγονότα ἄνθρωπον , ἢ τὴν γεγονυῖαν οἰκίαν ἠλλοιῶσθαι λέγειν · ἄλα γάρ τινα καὶ οὐκ ἀλλοῖα γέγονε · κατ’ οὐσίαν γὰρ ἀλλ’ οὐ κατά τι συμβεβηκὸς αὐτοῖς ἡ μεταβολὴ γέγονε . τὸ μὲν γὰρ ἀλλοιούμενον καὶ μένον ὅπερ ἦν καὶ μετὰ τὸ ἠλλοιῶσθαι οὕτως ἀλλοιοῦται , τὸ δὲ γινόμενον μήπω ὂν γίνεται . οὕτε γὰρ ὁ ἄνθρωπος ἦν πω οὔτε ἡ οἰκία · ὃ δὲ ἠλλοιοῦτο , τοῦτο καὶ ἠλλοίωται . εἰπὼν δὲ ἄτοπον εἶναι τὸ γεγονὸς ἠλλοιῶσθαι λέγειν , ἐπειδὴ φαίνεται ἀλλοίωσις ἐν τῇ γενέσει , καὶ οὐδ’ ἂν γένοιτό τι μὴ οὔσης ἀλλοιώσεως , διορίζει τοῦτο καλῶς λέγων γίνεσθαι μὲν ἕκαστον τῶν γινομένων ἀλλοιουμένης τῆς ὑποκειμένης ὕλης · μένουσα γὰρ ἐκείνη ὅπερ ἐστὶν ὑπομένει τὰς μεταβολάς , οὐ μὴν ἡ γένεσις τοῦ γινομένου ἀλλοίωσίς ἐστιν · οὐ γὰρ ἂν ἀλλοιοῖτο τὸ μήπω ὄν · τὸ γὰρ γινόμενον οὔπω ἔστιν . p . 246a10 Ἀλλὰ μὴν οὔτε αἰ ἕξεις οὔτε αἱ τοῦ σώματος ἕως τοῦ ὥστε οὐκ ἀλλοιώσεις . Δείξας ὅτι ἡ κατὰ τὸ σχῆμα καὶ τὴν μορφὴν μεταβολὴ οὐκ ἔστιν ἀλλοίωσις , ἀλλὰ γένεσις μᾶλλον , δείκνυσιν ὅτι οὐδὲ ἡ κατὰ τὴν ἕξιν μεταβολή , ἥτις ἦν τὸ πρῶτον εἶδος τῆς ποιότητος , οὐδὲ αὕτη ἀλλοίωσίς ἐστιν , ἀλλὰ γένεσις μᾶλλον . διαιρεῖ δὲ τὰς ἕξεις εἴς τε τὰς ψυχικὰς ὡς ἀρετὴν καὶ κακίαν καὶ εἰς τὰς σωματικὰς ὡς ὑγείαν καὶ νόσον , ὧν οὐδεμία αἰσθητή ἐστιν , ἵνα καὶ ταύτας δείξας μὴ οὔσας ἀλλοιώσεις κρατύνῃ τὸ τὰς ἀλλοιώσεις κατὰ τὰς παθητικὰς καὶ αἰσθητὰς ποιότητας γίνεσθαι μόνας , ὅπερ ἦν τὸ προκείμενον . οὐδὲ αἱ ἔξεις δέ φησιν ἀλλοιώσεις εἰσί , τουτέστιν αἱ κατὰ τὰς ἕξεις μεταβολαί . ἢ ὅτι οὐ δι’ ἀλλοιώσεως αἱ ἕξεις παραγίνονται . ὅτι δὲ οὐκ εἰσὶν ἀλλοιώσεις , δείκνυσιν εἰς ἀρετὴν καὶ κακίαν πάσας ἀναγαγών · καὶ γὰρ καὶ ὑγεία καὶ νόσος ἀρετὴ καὶ κακία σώματός εἰσιν . εἰ οὖν τὸ εἰς τὴν ἀρετὴν τὴν ἑαυτοῦ μεταβάλλον εἰς τὸ κατὰ φύσιν τὸ ἑαυτοῦ μεταβάλλει , τὸ δὲ εἰς τὸ κατὰ φύσιν τὸ ἑαυτοῦ μεταβάλλον τὴν τελειότητα τότε τὴν οἰκείαν ἀπολαμβάνει , ὅτε δὲ τὴν τελειότητα τὴν οἰκείαν ἕκαστον ἀπολάβοι , τότε ἐστὶν ὅπερ ἐστίν , ὅτε δὲ εἰς τοῦτο ἴ’ προέλθοι τὸ εἶναι ὅπερ ἐστί , τότε γέγονεν ἀλλ’ οὐκ ἠλλοίωται , καὶ τὸ συμπέρασμα δῆλον . αὐτὸς δὲ συμπέρασμα εἰπὼν τὸ ‘ὅταν λάβῃ τὴν ἑαυτοῦ ἀρετήν , τότε μάλιστα κατὰ φύσιν ἐστίν . ὅτε δὲ μάλιστα κατὰ φύσιν ἐστί , τότε λέγεται τέλειον ἕκαστον . τὸ δὲ τὴν τελειότητα τὴν ἑαυτοῦ ἀπολαμβάνον οὐκ ἄν λέγοιτο ἀλλοιοῦσθαι · οὐδὲ γὰρ ὁ κεραμούμενος οἶκος ἀλλοιοῦσθαι λέγεται , ἀλλὰ γίνεσθαι μᾶλλον . ὥσπερ δὲ ἡ εἰς τὴν ἀρετὴν τὴν οἰκείαν ἑκάστου μεταβολὴ γένεσίς τίς ἐστιν αὐτοῦ , οὕτω καὶ ἡ εἰς τὴν οἰκείαν κακίαν φθορά’ . θαυμαστῶς δὲ τὸ τοὺ κύκλου παράδειγμα παρέθετο δηλῶν ὅτι ὥσπερ λέγονται μέν τινες κύκλοι , οὐ μέντοι εἰσὶ κύκλοι , ἂν μὴ τὸ τέλειον ἔχωσιν , οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων εἰδῶν ἁπάντων οὐκ ἔστι κυρίως τοῦτο ὃ λέγεται τὸ μὴ ἔχον τὴν ἑαυτοῦ τελειότητα . οὐδὲ γὰρ ἐπιδέχεται τὸν τοῦ εἴδους ὁρισμὸν τὸ ἀτελὲς κατὰ τὸ εἶδος . εἰ δέ εἰσιν αἱ μὲν εἰς τὰς ἀρετὰς μεταβολαὶ τελειώσεις , αἱ δὲ εἰς τὰς κακίας φθοραὶ καὶ ἐκστάσεις τῆς τελειότητος , γενέσεις ἂν εἷεν μᾶλλον καὶ φθοραὶ αἱ εἰς τὰς ἕξεις μεταβολαί , ἀλλ’ οὐκ ἀλλοιώσεις . ἄτοπον γὰρ τὴν τοῦ θριγκοῦ περιβολὴν ἢ τὴν τοῦ κεράμου ἐπίθεσιν ἀλλοίωσιν λέγειν τῆς οἰκίας τῆς μηδέπω οὔσης ἀλλ’ ἔτι γινομένης . ὁμοίως δὲ καὶ ἡ εἰς τὴν ἀρετὴν μεταβολὴ τελείωσίς ἐστιν · ἡ δὲ τελείωσις εἰς γένεσιν συντελεῖ . Ἀλλὰ ζητήσοι ἄν τις οἶμαι , πῶς τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν κακίαν γένεσιν καὶ φθορὰν τῆς ψυχῆς δυνατὸν λέγειν , ἥπερ ἔχουσα τὸ εἶδος τῆς ἀνθρωπίνης ψυχῆς καὶ ὑπομένουσα ἐν τῷ αὐτῷ ποτὲ μὲν ἀρετοῦται ποτὲ δὲ κακύνεται · διόπερ ὁ αὐτὸς ποτὲ μὲν φαῦλος ποτὲ δὲ σπουδαῖος γίνεται . πῶς δὲ ὁμοία ἡ τῆς ἀρετῆς πρόσληψις τῇ τοῦ κεράμου ἢ τοῦ περιβόλου ; ταῦτα μὲν γὰρ μέρη τῆς οἰκίας ἐστὶ καὶ οὐχ ἕξεις · ἐκεῖνα δὲ οὐ μέρη · εἰ γὰρ μέρος ἦν ἡ ἀρετὴ τῆς ψυχῆς , ἀπολώλει ἂν ἡ τὴν ἀρετὴν ἀποβαλοῦσι ὅλως δὲ διττὴ ἡ τελειότης , ἡ μὲν τῆς οὐσίας αὐτῆς οὖσα , καθ’ ἣν πρώτοις καὶ μέσοις καὶ ἐσχάτοις ἑαυτῆς μέρεσι συμπεπλήρωται οὐκ οὖσα ἕξις αὐτή τί γὰρ ἄν ἦν τὸ ἔχον μήπω τοῦ εἴδους ὄντος χωρὶς τῆς τοιαύτης τελειότητος ; ) , ἡ δὲ κατὰ τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν κακίαν καὶ ὅλως κατὰ τὴν ἕξιν ἐκείσακτός ἐστι τῷ ὅλῳ εἴδει καὶ ἐπισυμβαίνουσα · καὶ γὰρ γίνονται καὶ ἀπογίνονται αὗται χωρὶς τῆς τοῦ ὑποκειμένου φθορᾶς . πῶς οὖν εἰς παρά - δειγμα τῆς ἕφεως τὴν κατὰ τὰ μέρη τελειότητα παρέθετο ὡς ἐπὶ τῆς οἰκίας ; μήποτε οὖν ἕκαστον εἶδος κατὰ φύσιν ἔχον οὐ μόνον τῇ τῶν μερῶν τῶν οἰκείων τελειότητι συμπεπλήρωται , ἀλλὰ καὶ τῇ οἰκείᾳ ἀρετῇ · τὸ γὰρ κατὰ φύσιν ἔχειν οὐδὲν ἄλλο ἐστὶν ἢ τὸ τὴν οἰκείαν ἔχειν ἀρετήν , ὥστε τὰς κατὰ φύσιν ἐνεργείας ἀποτελεῖν . καὶ διὰ τοῦτο ὁ Ἀριστοτέλης ἀπὸ τοῦ κατὰ φύσιν τὴν τελειότητα συνελογίσατο . ὥσπερ οὖν τὸ νοσοῦν σῶμα οὐκ ἂν εἴη τέλειον , ὅτι μὴ δύναται τὰς κατὰ φύσιν ἐνεργείας ἀποδιδόναι , κἂν πάντα ἔχῃ τὰ σωματικὰ μέρη νεκρὰ γὰρ αὐτὰ ἔχει τοῦ κατὰ φύσιν ἐστερημένα καὶ τῷ νεκρῷ προσέοικεν ) , οὕτω καὶ ἡ λογικὴ ψυχὴ τὴν κατὰ φύσιν αὐτῇ προσήκουσαν ἀρετὴν ἀποβαλοῦσα καὶ μὴ δυναμένη τὰς κατὰ φύσιν αὐτῇ προσηκούσας ἐνεργείας ἀποτελεῖν οὐ ψυχὴ κυρίως οὐδὲ ζωὴ λογικὴ κατὰ φύσιν ἔχουσα , ἀλλὰ νενεκρωμένη τίς ἐστιν . ὡς μέρος οὖν τὸ κυριώτατον τῆς ὅλης ἑκάστου οὐσίας τὴν κατὰ φύσιν αὐτῷ προσήκουσαν ἀρετὴν προσλογιστέον , ἧς χωρὶς νεκρὸν τὸ λοιπόν ἐστι καὶ ὁμωνόμως λεγόμενον . δηλοῖ δὲ τὸ τὰς οἰκείας ἐνεργείας τοῦ εἴδους μὴ ἀποδιδόναι . καλῶς οὖν ὁ Ἀριστοτέλης τοῖς μέρεσι τῆς οἰκίας τὴν κατὰ τὴν ἕξιν τελειότητα ὡς μέρος οὖσαν τὸ κυριώτατον παρέβαλεν . οὐδὲ γὰρ συμ - βεβηκός ἐστι κατὰ ἀλήθειαν ἡ ἕξις καὶ ἡ ἀρετή ( φθείρει γὰρ τὸ ὑποκείμενον ἀποχωροῦσα ) , ὥσπερ οὐδὲ ἡ ψυχὴ συμβεβηκὸς τῷ ἐμψύχῳ σώματι . p . 246b3 Ἔτι καί φαμεν ἁπάσας εἶναι τὰς ἀρετὰς ἕως τοῦ ἢ ἐναντίως ἀπαθές . Ὅτι μή εἰσιν ἀλλοιώσεις αἱ κατὰ τὰς ἀρετὰς καὶ τὰς κακίας μεταβολαί , δείκνυσιν ἐκ τοῦ μηδὲ ποιότητας αὐτὰς εἶναι , ἀλλ’ ὑπὸ τὰ πρός τι ἀνάγεσθαι · κατὰ δὲ τὰ πρός τι δέδειχεν αὐτὸς ἐν τῷ πέμπτῳ βιβλίῳ μήτε ἀλλοίωσιν γίνεσθαι μήτε ὅλως μεταβολήν . ὅτι δὲ αἱ ἀρεταὶ καὶ αἱ κακίαι ὑπὸ τὰ πρός τι , δείκνυσι πρῶτον μὲν ἐπὶ τῶν τοῦ σώματος ποιούμενος τὸν λόγον , εἶτα ἀπὸ τούτων μεταβαίνων ἐπὶ τὰς τῆς ψυχῆς . ἡ γὰρ ὑγεία , φησί , καὶ ἡ εὐεξία σώματος οὖσαι ἀρεταὶ ἐν συμμετρίᾳ εἰσὶ τῶν σωματικῶν ποιοτήτων καὶ τῶν πρώτων δυνάμεων , θερμοτήτων ψυχροτήτων ξηροτήτων ὑγροτήτων , ἤτοι πρὸς ἀλλήλας αὐτῶν τὸ σύμμετρον ἐχουσῶν ἢ καὶ πρὸς τὸ περιέχον , ὡς διὰ τὴν τοιαύτην συμμετρίαν μὴ εἶναι εὔτρεπτα καὶ εὐπαθῆ τὰ σώματα ὑπὸ τοῦ περιέχοντος . καὶ τὸ κάλλος δὲ ἀρετὴ καὶ καὶ τοῦτο σώματος ὂν ἐν συμμετρίᾳ τῶν τε μερῶν ἐστι τῶν ἀνομοιομερῶν μάλιστα καὶ τοῦ χρώματος . καὶ ἡ ἰσχὺς δὲ ἀρετὴ καὶ αὐτὴ οὖσα σώματος ἐν συμμετρίᾳ τῶν ὁμοιομερῶν ἐστι νεύρων μάλιστα καὶ ὀστῶν · ἡ δὲ συμμετρία τῶν πρός τι . ἑκάστη οὖν τῶν ἀρετῶν τῶν σωματικῶν ἐν τῷ πρός τί πως ἔχειν , εἴπερ συμμετρία ἐστίν . ὁμοίως δὲ καὶ αἱ κακίαι ταῖς ἀρεταῖς ἀντικείμεναι ἐν | ἀσυμμετρίᾳ τῶν αὐτῶν εἰσι παθῶν · ἐν γὰρ 248v ὑπερβολῇ ἢ ἐλλείψει . καὶ ἡ μὲν ἀρετὴ ἑκάστη εὖ διατίθησι περὶ τὰ οἰκεῖα πάθη τὸν ἔχοντα αὐτήν · οἰκεῖα δὲ πάθη ἐστίν , ὑφ’ ὧν συμμέτρως μὲν ἐχόντων γίνονται καὶ εὐθημονοῦσι , θερμότητες ψυχρότητες ξηρότητες ὑγρότητες καὶ τὰ τοιαῦτα , ἀσυμμέτρως δὲ ἐχόντων φθείρονται καὶ κακύνονται τὰ σώματα , εὐπαθέστερα γινόμενα καὶ εὐμετάβολα ἐν τοῖς οἰκείοις πάθεσιν ὑπό τε τοῦ περιέχοντος καὶ ὑπ’ ἀλλήλων · εἰ οὖν αἱ ἀρεταὶ καὶ αἱ κακίαι τοῦ σώματος ἐν τῷ πρός τί πὼς ἔχειν εἰσί , δέδεικται δὲ ἐν τῷ πέμπτῳ βιβλίῳ , ὅτι ἐν τῷ πρός τι οὐκ ἔστιν κίνησις καθ’ αὑτὸ οὐδὲ μεταβολὴ ὅλως , δῆλον ὅτι οὐδὲ ἀλλοίωσις εἴη ἄν . ἐδείχθη γὰρ πᾶσα μεταβολὴ ἢ κατ’ οὐσίαν γινομένη ὡς γένεσις καὶ φθορά , ἢ κατὰ ποσὸν ὡς αὔξησις καὶ μείωσις , ἢ κατὰ ποιὸν ὡς ἀλλοίωσις , ἢ κατὰ τόπον ὡς ἡ φορά . εἰ οὖν αἱ μὲν ἀρεταὶ καὶ αἱ κακίαι τῶν σωμάτων ἐν τῷ πρός τί εἰσιν ὡς συμμετρίαι καὶ ἀσυμμετρίαι , τὰ δὲ πρός τι οὐκ ἔστιν ἐν ποιότητι , τῶν δὲ μὴ ἐν ποιῷ ὄντων οὐ κατὰ ἀλλοίωσιν ἡ μεταβολή , δῆλον ὅτι ἡ κατὰ τὰς ἀρετὰς καὶ τὰς κακίας μεταβολὴ οὐκ ἔστιν ἀλλοίωσις . Δείξας δὲ ὅτι αἱ ἀρεταὶ καὶ αἱ κακίαι καὶ ὅλως αἱ ἕξεις αἱ σωματικαὶ ἐν τῷ πρὸς τί εἰσιν , ἐπάγει ὅτι τὰ πρός τι οὔτε αὐτά ἐστιν ἀλλοιώσεις , ὡς ἡ θέρμανσις , ὥστε τὸ μετέχον αὐτῶν ἀλλοιοῦσθαι . τὸ μὲν γὰρ θερμαινόμενον ἢ ψυχόμενον ἀλλοιοῦσθαι λέγομεν , τὸ δὲ διπλάσιον ἢ δεξιὸν ἢ σύμμετρον ἢ ὅμοιον ἢ ἴσον γινόμενον οὐ λέγομεν ἀλλοιοῦσθαι . ἀλλ’ οὐδὲ τῶν πρός τι ἄλλο ἴωσίς ἐστιν ὥσπερ τῆς οὐσίας , ὥστε τὰ πρός τι γινόμενα καὶ σχέσιν λαμβάνοντα πρός τι καὶ ἀλλοιοῦσθαί ποτε λέγειν · οὐ γὰρ τὸ διπλάσιον μέγεθος ἴσον γινόμενον ἀλλοιοῦται ὥσπερ τὸ θερμαινόμενον . διαφέρει δὲ τὸ ἀλλοίωσις εἶναι τοῦ ἀλλοιουμένου , ὅτι ἡ μὲν ἀλλοίωσις μετέχεται ὑπὸ τοῦ ἀλλοιουμένου ὡς ἡ θέρμανσις ὑπὸ τοῦ θερμαινομένου , τὸ δὲ ἀλλοιούμενον ἀλλοιώσεως μετέχον ἀλλοιοῦται . τὸ οὖν πρός τι , φησίν , οὔτε ἀλλοίωσίς ἐστιν οὔτε ἀλλοιοῦται . ἔδειξε δὲ ἐν τῷ πέμπτῳ βιβλίῳ , ὅτι οὔτε γένεσις οὔτε κίνησις οὔτε ὅλως μεταβολή ἐστι κατὰ τὰ πρός τι ἐκ τοῦ μηδὲν αὐτό τι μεταβάλλον ἀλλοίου τινὸς μεταβάλλοντος ποτὲ μὲν διπλάσιον εἶναι , ποτὲ δὲ οὔ . φανερὸν οὖν ἐκ μὲν τῶν πρότερον εἰρημένων , ὅτι ἡ κατὰ τὸ σχῆμα μεταβολὴ οὐκ ἔστιν ἀλλοίωσις , ἐκ δὲ τῶν νῦν , ὅτι οὐδὲ ἡ κατὰ τὰς ἕξεις · μόνως ἄρα ἀλλοίωσίς ἐστιν ἡ κτὰ τὰς παθητικὰς καλουμένας ποιότητας μεταβολή . Δείξας δὲ ὅτι αἱ κατὰ τὰς ἀρετὰς καὶ τὰς κακίας τοῦ σώματος μεταβολαὶ καὶ ὅλως αἱ τῶν ἕξεων ἀποβολαὶ καὶ λήψεις οὐκ εἰσὶν ἀλλοιώσεις ἐφεξῆς τὴν αἰτίαν διδάσκει , δι’ ἣν ἀλλοιοῦσθαι δοκεῖ τὰ κατ’ αὐτὰς μεταβάλλοντα καὶ λέγει ὅτι γίνεσθαι καὶ φθείρεσθαι αὐτὰς ἀλλοιουμένων τινῶν ἀνάγκη · ὑγεία γὰρ γίνεται θερμαινομένων τινῶν τοῦ σώματος καὶ ψυχομένων , τουτέστιν ἀλλοιουμένων . ἀλλ’ οὔτε ἡ ἀλλοίωσις ἡ ὑγεία ἦν οὔτε ἡ ὑγεία ἡ ἀλλοίωσις , ἀλλ’ ἐπιγίνεται τῇ ἀλλοιώσει ἡ συμμετρία τῶν ἀλλοιουμένων , καθ’ ἣν ἡ ὑγεία θεωρεῖται . ὁ δὲ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ ἰσχύος καὶ ἐπὶ κάλλους · εἰ γάρ τινων ἀλλοιουμένων ἐπιγίνεται ταύτα , πῶς ἄν τις λέγοι τὰ ἐπιγινόμενα καὶ μηδέπω ὄντα ἀλλοιοῦσθαι ; οὐ γὰρ τὸ εἰς ὑγείαν μεταβάλλον κατ’ αὐτὸ τοῦτο ἀλλοιοῦται , ἀλλὰ διὰ τοῦ ἀλλοιοῦσθαι μεταβάλλει . εἰ μὲν γὰρ ἐν τῷ θερμὸν ἢ ψυχρὸν εἶναι τὸ ὑγιαίνειν ἦν ἡ εἰς ὑγείαν μεταβολή , ἦν ἄν ἀλλοίωσις · ἐπειδὴ δὲ τούτων οὐδὲν ἦν ἡ ὑγεία ἐν δὲ τῇ τούτων συμμετρίᾳ τὸ εἶναι ἔχει , δῆλον ὡς ἀλλοίωσις μὲν οὐκ ἔστιν ἡ εἰς ὑγείαν μεταβολή , δι’ ἀλλοιώσεως δὲ ἐπιγίνεται . τὸ δὲ καθάπερ τὸ εἶδος καὶ τὴν μορφὴν εἶπεν δηλῶν , ὅτι ὥσπερ ἡ γένεσις ( αὕτη γάρ ἐστιν ἡ εἰς τὸ εἶδος καὶ τὴν μορφὴν μεταβολή ) κατά τε τὴν τοῦ εἴδουςλῆψιν καὶ ἀποβολὴν οὐκ ἔστι μὲν ἀλλοίωσις , ἀλλοιουμένων δὲ γίνεταί τινων , οὕτως ἔχει καὶ ἐπὶ τῆς κατὰ τὴν ἕξιν μεταβολῆς · καὶ γὰρ αὕτη ἀλλοίωσις μὲν οὐκ ἔστιν , ἀλλοιουμένων δέ τινων ἐπιγίνεται . ἢ τὸ εἶδος καὶ τὴν μορφὴν εἶπεν , τὸ σχῆμα δηλῶν καὶ τὴν κατ’ ἐκεῖνο μεταβολήν · εἶπεν γὰρ καὶ ἐπ’ ἐκείνου γίνεσθαι ἴσως ἕκαστον ἀλλοιουμένου τινὸς οἷον τῆς ὕλης πυκνουμένης η μανουμένης · Εἰπὼν δὲ ὅτι αἱ ἕξεις ἐγγίνονται ἀλλοιουμένων τινῶν οἷον θερμῶν καὶ ψυχρῶν ξηρῶν καὶ ὑγρῶν , ἐπήγαγεν ἢ ἐν οἷς τυγχάνουσιν οὖσαι πρώτοις , ὡς οὐ προκείμενον αὐτῷ νῦν ζητεῖν , περὶ τὰ τίνων πάθη καὶ κατὰ τίνας μεταβολὰς πρώτας καὶ ἀλλοιώσεις αἱ ἕξεις ἐγγίνονται , εἴτε τὰ τῶν ὁμοιομερῶν , ὡς Ἀναξαγόρας , εἴτε τὰ τῶν ἀτόμων , ὡς Δημόκριτος , εἴτε τὰ τῶν ποιοτήτων , ὡς Ἀριστοτέλης . ὅτι μὲν γὰρ ἀλλοιουμένων τινῶν ἐγγίνονται , πρόδηλον , τίνων δὲ ζητείσθω . πιστοῦται δὲ τὸν λόγον καὶ ἐκ τοῦ τὴν κακίαν καὶ τὴν ἀρετὴν περὶ τὰ πάθη λέγεσθαι , ὑφ’ ὧν ἀλλοιοῦσθαι πέφυκε τὸ ἔχον . ἥ τε γὰρ ἀρετὴ ἐγγινομένη ἢ τελέως ἀπαθὲς ποιεῖ , εἴ γε πάθη μόνα τὰ μοχθηρὰ καλοῦμεν ἢ ὣ δὶ παθητικόν , τουτέστι μεμετρημένως , εἰ μὴ ἐν ἀπαθείᾳ , ἀλλ’ ἐν συμμετρίᾳ παθῶν τὴν ἀρετὴν θεωροῦμεν . τοιαῦται γάρ εἰσιν ἐπὶ τῆς ψυχῆς αἵ τε ἠθικαὶ καὶ αἱ πολιτικαὶ ἀρεταί οὐκ ἐκκόπτουσι τελέως τῆς ψυχῆς τοὺς θυμοὺς καὶ τὰς ἐπιθυμίας , ἀλλὰ μετροῦσαι αὐτῶν τὰ κινήματα . καὶ ἐπὶ τοῦ σώματος οὐκ ἀπαθὲς ποιεῖ τὸ σῶμα ὑπὸ τῶν θερμῶν καὶ ψυχρῶν , ἀλλὰ μετρεῖ αὐτῶν τὰ πάθη ἡ σωματικὴ ἀρετή , τουτέστιν ἡ ὑγεία , ὥσπερ ἡ κακία καὶ ἡ νόσος ἡ ἀμετρία αὐτῶν ἐστίν . εἰ οὖν περὶ ταῦτα αἱ ἀρεταὶ καὶ αἱ κακίαι εἰσίν , ὑφ’ ὧν καὶ καθ’ ἃ τὸ ἔχον αὐτὰς ἀλλοιοῦσθαι πέφυκε , κατὰ δὲ τὰς παθητικὰς ποιότητας αἱ ἀλλοιώσεις , περὶ τὰ πάθη ἄν καὶ τὰς παθητικὰς τοῦ σώματος ποιότητας εἶεν αἱ ἀρεταὶ καὶ αἱ κακίαι τοῦ σώματος · ὥστε ἐκείνων ἀλλοιουμένων ταύτας ἐγγίνεσθαι . περὶ τίνα δὲ πάθη ἑκάστη τῶν τοῦ σώματος ἀρετῶν οἷον ὑγεία καὶ ἰσχὺς καὶ κάλλος , οὐκ ὂν προκείμενον νῦν παρῆκε ζητεῖν . ὥσπερ δὲ ἡ ἀρετὴ τῶν μὲν μοχθηρῶν παθῶν ἀπαθεῖς ποιεῖ , τῶν δὲ μεμετρημένων ( ἅπερ οὐδὲ πάθη καλεῖν ἀξιοῦσι τινές ) παθητικούς , οὕτως ἡ κακία τῶν μὲν μοχθηρῶν παθῶν παθητικοὺς ποιεῖ , τῶν δὲ μεμετρημένων ἀπαθεῖς · ὥστε περὶ πάθη ἡ ἀρετὴ καὶ ἡ κακία καὶ τῇ κατὰ ταῦτα ἀλλοιώσει ἐγγίνονται τῇ μὲν συμμετρίᾳ αὐτῶν ἡ ἀρετή , τῇ δὲ ἀμετρίᾳ ἡ κακία · ὥστε οὔτε αἰ ἕξεις ἀλλοιώσεις εἰσὶν οὔτε αἱ κατὰ τὰς ἕξεις μεταβολαί . ἐπειδὴ δὲ καὶ | ἐν τούτοις ὁ Ἀριστοτέλης λέγει , ὅτι τῶν πρός τι οὐκ ἔστιν ἀλλοίωσις οὔτε γένεσις οὔτε ὅλω μεταβολὴ οὐδεμία , ἐπιστῆσαι χρὴ ὅτι τὰς ἀρετὰς καὶ τὰς κακίας εἰπὼν τῶν πρός τι εἶναι ( ἑκάστη γάρ φησιν ἐστὶ τῷ πρός τί πὼς ἔχειν ) γίνεσθαι καὶ φθείρεσθαι λέγει αὐτὰς ἀλλοιουμένων τινῶν . πῶς οὖν τῶν πρός τι οὐκ ἔστι γένεσις οὐδὲ ὅλως μεταβολή ; ἢ γίνεται μὲν πάντως καὶ φθείρεται καὶ τὰ πρός τι · τὸ γὰρ μὴ ὂν πρότερον διπλάσιον ὕστερόν ἐστι καὶ πάλιν οὐκ ἔστιν · ὃ δὲ πρότερον μὴ ὂν ὕστερόν ἐστι , τοῦτο γίνεται , καὶ ὃ πρότερον ὂν ὕστερον οὐκ ἔστι , τοῦτο φθείρεται · ἀλλ’ οὐ καθ’ αὑτὰ γίνεται καὶ φθείρεται ἀλλ’ ὡς ἐνταῦθα διώρισεν , ἀλλμένων τινῶν ἢ ὅλως μεταβαλλόντων γίνεται ταῦτα καὶ φθείρεται . “ ἐνδέχεται γάρ , φησὶν ἐν τῷ πέμπτῳ βιβλίῳ , θατέρου μεταβάλλοντος ἀληθεύεσθαι θάτερον μηθὲν μεταβάλλον , ὥστε κατὰ συμβεβηκὸς ἡ κίνησις αὐτῶν.’’ τὴν δὲ κατὰ συμβεβηκὸς μεταβολὴν ἀφῆκεν ἐν ἐκείνοις ὡς ἀόριστον . “ ἐν ἅπασι γάρ , φησίν , ἐστὶ καὶ ἀεὶ καὶ πάντων.’’ εἰ οὖν τὰ πρός τι μή ἐστι καθ’ αὑτά , ἀλλ’ ἐν ἄλλοις τὸ εἶναι ἔχει , ἐκείνων μεταβαλλόντων καὶ τὰ πρός τι μεταβάλλει οὐ καθ’ αὑτά , ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός . p . 246b20 Ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν τῆς ψυχῆς ἔξεων ἕως τοῦ αὐ τὴ δὲ οὐκ ἔστιν ἀλλοίωσις . Δείξας ὅτι αἱ ἀρεταὶ καὶ αἱ κακίαι τοῦ σώματος καὶ ὅλως αἱ ἕξεις αἱ σωματικαὶ οὐ δι’ ἀλλοιώσεως γίνονται καὶ ἀπογίνονται , εἴπερ αἱ μὲν ἀρεταὶ τελειότητές εἰσι κατὰ φύσιν , αἱ δὲ κακίαι παρὰ φύσιν , τὰ δὲ εἰς τὸ κατὰ φύσιν ἰόντα γίνεται ἀλλ’ οὐκ ἀλλοιοῦται καὶ τὰ εἰς τὸ παρὰ φύσιν φθείρεται , καὶ εἴπερ ἐν τῷ πρός τί εἰσι , μετέβη λοιπὸν ἐπὶ τἀς τῆς ψυχῆς ἕξεις . καὶ δείκνυσιν ὅτι οὐδὲ αἱ κατὰ ταύτας μεταβολαὶ ἀλλοιώσεις εἰσίν , εἴπερ καὶ αὗται ὥσπερ καὶ αἱ σωματικαὶ τελειότητές εἰσι τῆς ψυχῆς καὶ ἐν τῷ πρός τί πὼς εἶναι τὴν ὑπόστασιν ἔχουσιν . ὡς οὖν τελειότητος γενέσεις μᾶλλον αἱ λήψεις αὐτῶν καὶ φθοραὶ αἱ ἀποβολαί , ἀλλ’ οὐκ ἀλλοιώσεις · ἕκαστον γὰρ τῶν ὄντων , ὅταν τέλειον ᾖ καὶ κατὰ φύσιν , τότε μάλιστά ἐστιν ὅπερ λέγεται εἶναι · καὶ γὰρ ἵππος μάλιστα ὁ τὴν ἵππου ἀρετὴν ἔχων καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον . ὅτι δὲ καὶ αἱ τῆς ψυχῆς ἀρεταὶ <τὼν> πρός τι δῆλον , εἴπερ καὶ αὗται συμμετρίαι εἰσὶν ἐκείνων , ἐν οἷς ἐγγίνονται , θυμῶν καὶ ἐπιθυμιῶν καὶ τῶν τοιούτων ὥσπερ αἱ σωματικαὶ θερμῶν καὶ ψυχρῶν καὶ τῶν τοιούτων . αὐτὸς δὲ τὸ πρός τι αὐτῶν ἐδήλωσε διὰ τοῦ ἡ μὲν ἀρετὴ εὖ διατίθησι πρὸς τὰ οἰκεῖα πάθη , ἡ δὲ κακία κακῶς . ὡς γὰρ ταῖς σωματικαῖς ἕξεσι πρός τι οὔσαις ὑπῆρχε τὸ ἑκάστην αὐτῶν περὶ τὰ οἰκεῖα πάθη εὖ ἢ κακῶς διατιθέναι τὸ ἔχον αὐτὴν <καὶ> μὲν ἀρετὴ διὰ συμμετρίαν ἡ δὲ κακία διὰ ἀσυμμετρίαν ἢ ἀπαθὲς ἢ παθητικὸν ὡδὶ ποιοῦσιν , οὕτω καὶ αἱ ἀρεταὶ εὖ διατιθέασι πρὸς τὸ οἰκεῖα πάθη τὰ ἔχοντα καὶ αἱ κακίαι κακῶς , ὥστε καὶ αὗται τῶν πρός τί εἰσι συμμετρίαι τινὲς οὖσαι καὶ ἀσυμμετρίαι . εἰ οὖν τὰ πρός τι μήτε αὐτὰ ἀλλοιώσεις μήτε ἐστὶν αὐτῶν ἀλλοίωσις , οὔτε αἱ ψυχικαὶ ἕξεις ἀλλοιώσας εἰσὶν οὔτε ἀποβολαὶ καὶ λήψεις αὐτῶν · γίνεσθαι μέντοι καὶ ταύτας ἀναγκαῖον ὥσπερ τὰς σωματικὰς ἀλλοιουμένου τινός . αἱ μὲν γὰρ σωματικαὶ ἕξεις γίνονται ἀλλοιουμένων τινῶν “ ἐν οἷς τυγχάνουσιν οὖσι πρώτως’’ , θερμῶν καὶ ψυχρῶν καὶ τῶν τοιούτων , αἱ δὲ ψυχικαὶ ἀλλοιουμένου τοῦ αἰσθητικοῦ μέρους · ἀλλοιωθήσεται δὲ τοῦτο δηλονότι ὑπὸ τῶν αἰσθητῶν , πρὸς ἃ πέφυκεν . τοῦ δὲ αἰσθητικοῦ ἀλλοιουμένου εἶπεν , ὡς τοῦ παθητικοῦ · τὰ γὰρ πάθη , ὥς φησιν ὁ Πλωτῖνος , ἢ αἰσθήσεις εἰσὶν ἢ οὐκ ἄνευ αἰσθήσεων . Εἰπὼν δὲ πρότερον κοινῶς περὶ τῶν ψυχικῶν ἕξεων , ὅτι καὶ αὗται τελειώσεις εἰσὶ καὶ ἐν τῷ πρός τι συμμετρίαι τινὲς οὖσαι καὶ ἀσυμμετρίαι καὶ ὅτι γίνονται ἀλλοιουμένου τοῦ αἰσθητικοῦ , διαιρεῖ λοιπὸν τὰς ψυχικὰς ἀρετὰς εἴς τε τὰς ἠθικὰς καὶ τὰς νοητικὰς καὶ ἐφ’ ἑκατέρων δείκνυσι , πῶς ἐν τῷ πρός τί εἰσι καὶ πῶς ἀλλοίωσις μὲν οὐδετέρα οὐδὲ ἔστιν αὐτῶν ἀλλοίωσις , γίνονται δὲ ἀλλοιουμένων τινῶν . καὶ ὅτι μὲν ἡ ἠθικὴ ἀρετὴ ἀλλοιουμένου τοῦ αἰσθητικοῦ γίνεται , δείκνυσιν ἐκ τοῦ πᾶσαν τὴν ἠθικὴν ἀρετὴν περὶ ἡδονὰς εἶναι καὶ λύπας τὰς σωματικάς , ὡς ἐν τοῖς Ἠθικοῖς ἀποδέδεικται . αἱ δὲ ἡδοναὶ καὶ αἱ λῦπαι αἱ σωματικαὶ καὶ ] ἀλλοιουμένου τοῦ αἰσθητικοῦ ὑπὸ τῶν αἰσθητῶν γίνονται , ὥστε ἡ ἠθικὴ ἀρετὴ ἀλλοιουμένου τοῦ αἰσθητικοῦ ὑπὸ τῶν αἰσθητῶν γίνεται . ὅτι δὲ αἱ ἡδοναὶ καὶ αἱ λῦπαι ἀλλοιουμένου τοῦ αἰσθητικοῦ γίνονται , δείκνυσιν ἐκ διαιρέσεως . ἡδόμεθα γὰρ ἢ λυπούμεθα ἢ ἐν τῷ πράττειν τι ἢ ἐν τῷ μεμνῆσθαι ( καὶ γὰρ ἡ μνήμη τῶν ἡδέων ἡδονὴν ποιεῖ καὶ τῶν λυπηρῶν λύπην ) ἢ ἐν τῷ ἐλπίζειν ( καὶ γὰρ καὶ ἐλπίδες αἱ μὲν τῶν ἡδέων ἥδουσιν , αἱ δὲ τῶν λυπηρῶν λυποῦσιν ) . εἰ οὖν καὶ αἱ ἐν τῷ πράττειν ἡδοναὶ καὶ λῦπαι αἰσθηταί τέ εἰσι καὶ ὑπὸ αἰσθητῶν γίνονται καὶ αἱ ἐν τῷ μεμνῆσθαι δὲ ἢ ἐλπίζειν γινόμεναι ὑπὸ αἰσθητῶν γίνονται ( ἢ γὰρ οἷα ἐπάθομεν καὶ ὧν ᾐσθόμεθα μεμνημένοι ἡδόμεθα ἢ λυπούμεθα ἢ οἷα πεισόμεθα καὶ οἵων αἰσθησόμεθα ἐννοοῦντες ) δῆλον ὅτι αἱ ἡδοναὶ καὶ λῦπαι ἡμῖν συμβαίνουσιν ἀλλοιουμένου τοῦ αἰσθητικοῦ ὑπὸ τῶν αἰσθητῶν . ὅτι δὲ ἡ ἠθικὴ ἀρετὴ περὶ ἡδονάς ἐστι καὶ λύπας , δέδεικται μὲν ὥσπερ εἶπον ἐν τοῖς Ἠθικοῖς διὰ πλειόνων , λεγέσθω δὲ καὶ νῦν συντόμως , ὅτι συνεθισμὸς τοῦ ἥδεσθαι καὶ λυπεῖσθαι μὴ ὡς ἔτυχεν , ἀλλ’ ἐφ’ οἷς δεῖ καὶ ὅτε δεῖ καὶ ἐφ’ ὅσον δεῖ , οὗτος τὴν ἠθικὴν ἀρετὴν ποιεῖ . καὶ ταῦτα καὶ ὁ Πλάτων’ ἐν Νόμοις διδάσκει περὶ τῆς ἡδονῆς καὶ τῆς λύπης λέγων “ δύο γὰρ αὗται πηγαὶ μεθεῖνται ῥεῖν , ὧν ὁ μὲν ἀρυτόμενος ὅθεν τε δεῖ καὶ ὁπότε καὶ ὁπόσον εὐδαιμονεῖ καὶ πόλις καὶ ζῷον ἅπαν.’’ Ἀποδείξας δὲ τὰς προτάσεις συνῃρημένως ἐκτίθεται τὸν συλλογισμὸν οὕτως · ἀρετὴ ψυχῆς καὶ κακία ἐγγίνεται ἡδονῆς καὶ λύπης ἐγγινομένης , ἡδοναὶ δὲ καὶ λῦπαι ἀλλοιώσεις εἰσὶν τοῦ αἰσθητικοῦ , φανερὸν ἄρα ὅτ’ ἀρετὴ καὶ κακία ἐγγίνονται καὶ φθείρονται , ἀλλοιουμένου τοῦ αἰσθητικοῦ , ὥστε τότε ἀποβάλλειν αὐτὰς καὶ λαμβάνειν . δῆλον οὖν ἐκ τῶν εἰρημένων ὅτι ἡ μὲν γένεσις τῆς ἀρετῆς καὶ κακίας ἀλλοιουμένων τινῶν ἕπεται , αὐτὴ δὲ ἡ γένεσις αὐτῶν οὐκ ἔστιν ἀλλοίωσις , ἀλλ’ ἐπιγίνεται τῇ κατὰ τὴν ἡδονὴν καὶ λύπην ἀλλοιώσει τοῦ αἰσθητικοῦ , ἡ μὲν ἀρετὴ κατὰ τὸ ἐγγινόμενον τῇ ἀλλοιώσει ταύτῃ μέτρον , ἡ δὲ κακία κατὰ τὴν ἀμετρίαν . τὸ δὲ αἱ ἡδοναὶ καὶ αἱ λῦπαι ἀλλοιώσεις εἰσὶ τοῦ αἰσθητικοῦ εἶπεν ἀντὶ τοῦ ἀλλοιουμένου τοῦ αἰσθητικοῦ γίνονται . ἡ μὲν γὰρ ἀλλοίωσις τοῦ αἰσθητικοῦ , οἷον θέρμανσις ἢ ψῦξις ἢ διάκρισις ἢ σύγκρισις ἢ ὅπως ἄν τις αὐτῶν τὰς ἰδιοτροπίας ὀνομάζειν δύναιτο , πάθη τοῦ αἰσθητικοῦ ἐστιν ὑπὸ τῶν αἰσθητῶν ἐγγινόμενα · τούτοις δὲ ἐπιγίνεται ποτὲ μὲν ἡδονή , ποτὲ δὲ λύπη · τούτων δὲ συμμέτρων μὲν ἐγγινομένων ἀρετὴ ἀκολουθεῖ , ἀσυμμέτρων δὲ κακία . p . 247b1 Ἀλλὰ μὴν οὐδὲ ἡ τοῦ νοητικοῦ μέρους ἕξις ἕως τοῦ ἐπίσταταί πὼς τῇ καθόλου τὰ ἐν μέρει . Δείξας ὅτι αἱ ἠθικαὶ ἀρεταὶ καὶ κακίαι καὶ αἱ τούτων λήψεις τε καὶ ἀποβολαὶ οὐκ εἰσὶν ἀλλοιώσεις , ἐφεξῆς δείκνυσιν ὅτι οὐδὲ αἱ τοῦ νοητικοῦ μέρους οὔτε αἱ τούτων λήψεις καὶ ἀποβολαὶ ἀλλοιώσεις εἰσίν . ὥσπερ δὲ ἠθικαὶ ἦσαν ἀρεταὶ αἱ περὶ τὸ ἄλογον τῆς ψυχῆς , ἐν ᾧ ἡδοναὶ καὶ λῦπαι κοινῶς αὗται καὶ τοῖς ἀλόγοις ζῴοις ὑπάρχουσαι ( πολλὰ γάρ ἐστι καὶ ἐν τούτοις διὰ συνεθισμοῦ κατορθούμενα ) , οὕτω νοητικαὶ ἢ διανοητικαί ( γράφεται γὰρ ἑκατέρως ) , αἳ περὶ τὸ λογικόν εἰσι τῆς ψυχῆς , περὶ ὃ ἐπιστήμη συνίσταται καὶ ἡ κατ’ αὐτὴν ἀρετή . οὐδὲ ἡ τούτου οὖν , φησίν , ἕξις συνίσωσίς ἐστιν , οὐδὲ ἔστιν αὐτῆς ἀλλοίωσις οὐδὲ γένεσις , ἅπερ εἰς τὰ πρός τι καὶ ταύτην ἀνάγει . τὰ γὰρ πρός τί ἐστι , περὶ ὧν εἶπεν πρὸ ὀλίγου , ὅτι “ οὔτε αὐτά ἐστιν ἀλλοιώσεις οὔτε ἔστιν αὐτῶν ἀλλοίωσις οὔτε γένεσις οὔτε ὅλως μεταβολή’’ καθ’ αὑτὸ δηλονότι , ἐπεὶ καὶ τὰ πρός τι κατὰ συμβεβηκὸς καὶ γίνεσθαι βούλεται καὶ μεταβάλλειν . εἰ οὖν ἐν τῷ πρός τί ἐστι τὸ ἐπιστήμονί τοῦ ἆ πρός τι οὐκ ἔστιν ἀλλοίωσις , οὐδὲ τῆς ἕξεως τῆς ἐπιστήμονος ἔστιν ἀλλοίωσις οὔτε γένεσις οὔτε ὅλως μεταβολὴ καθ’ αὑτό . ὅτι δὲ ἡ κατὰ τὴν ἐπιστήμην ἕξις ἐν τῷ πρός τί ἐστι κατασκευάζων ἐκ τοῦ μᾶλλον τὴν ἀρχὴν ὑπέμνησε , πολὺ μᾶλλον [ ἐκ ] τῶν ἠθικῶν ἕξεων τὸ ἐπιστῆμον ἐν τῷ πρός τί πὼς ἔχειν λεγόμενον παραδεικνύς . ἐναργέστερον γὰρ ἔχει τὸ πρός τι ἡ ἐπιστήμη τῶν ἐν τῷ ἠθικῷ ἀρετῶν , σωφροσύνης καὶ δικαιοσύνης . ἐκεῖναι μὲν γὰρ διὰ τῆς συμμετρίας εἰς τὸ πρός τι ἀνήγοντο , ἡ δὲ ἐπιστήμη ἐπιστητοῦ ἐστι καὶ πᾶσα γνῶσις τοῦ γνωστοῦ . δεύτερον δείκνυσιν ὅτι αἱ τοῦ νοητικοῦ ἕξεις ἐν τῷ πρός τί εἰσι διὰ τοῦ μὴ εἶναι γένεσιν αὐτῶν . τοῦτο γὰρ ἴδιον ἦν τῶν πρός τι τὸ τὸ δυνάμει ἐν αὐτοῖς ἐνεργείᾳ γίνεσθαι μηδὲν αὐτὸ καθ’ αὑτὸ μεταβάλλον . δεῖ γὰρ τούτου μεμνῆσθαι πανταχοῦ , ὅτι τὴν καθ’ αὑτὸ γένεσιν καὶ μεταβολὴν ἀποφάσκει τῶν πρός τι ὁ Ἀριστοτέλης κατὰ σομβεβηκὸς αὐτὸ καὶ γίνεσθαι καὶ μεταβάλλειν συγχωρῶν . ὃ μέντοι μηδὲν αὐτὸ καθ’ αὑτὸ μεταβάλλει , δῆλον ὅτι οὐδὲ γίνεται καθ’ αὑτό · πᾶσα γὰρ γένεσις μεταβολή . εἰ οὖν τὸ κατὰ δύναμιν ἐπιστῆμον τὸ ἐν τῷ νοητικῷ ἐνεργείᾳ γίνεται καὶ συνίσταται , τότε ἡ ἐπισιήμη τοῦ καθόλου γνῶσις οὖσα , ὅταν ἐξ αἰσθήσεως ἐμπειρία τις τῶν καθ’ ἕκαστα γνώσεων συναχθῇ . ὅτι γὰρ πᾶς ἄνθρωπος λογικός , ἐπιστημονικῶς γνωρίζομεν ἐκ τῆς τῶν καθ’ ἕκαστα ἐφόδου καὶ πείρας , ἥτις οὐκ ἐν τῷ νοητικῷ γίνεται , ἀλλ’ ἐν τῷ αἰσθητικῷ καὶ φανταστικῷ . ἐν τούτοις οὖν τῆς τοῦ κατὰ μέρος πείρας συναχθείσης τὸ δυνάμει ἐπιστῆμον τὸ ἐν τῷ νοητικῷ ἐνεργείᾳ ἐγένετο οὐδὲν αὐτὸ κινηθέν . οὕτω μὲν οὖν ὁ Ἀλέξανδρος ἐξηγήσατο ἐκ τῶν κατὰ μέρος συνάγεσθαι τὸ καθόλου καὶ τὴν τοῦ καθόλου γνῶσιν βουλόμενος . καὶ τὸ ἐπίσταται [ γάρ ] πὼς | τῇ καθόλου τὰ ἐν μέρει ὡς σημεῖον εἶπεν εἰρῆσθαι τοῦ διὰ τῶν ἐν μέρει τὴν τοῦ καθόλου γνῶσιν ἀθροίζεσθαι , εἴπερ ἡ καθόλου ἐπιστήμη ἑκάστου τῶν ὑπὸ τὸ καθόλου ἐστίν , ἐξ ὧν ἠθροίσθη · περιείληπται γὰρ ἐν τῇ τοῦ καθόλου ἐπιστήμη τὰ ἐν μέρει ὡς ἐκ τούτων καὶ ἐπὶ τούτοις ἐκείνης γινομένης . εἰ δὲ μὴ δυνατὸν ἐκ τῶν κατὰ μέρος ἀπείρων ὄντων τὰ καθόλου συνάγεσθαι μήτε τὴν ἐν τῷ αἰσθητικῷ καὶ φανταστικῷ γνῶσιν τῆς ἐν νῷ ἐπιστήμης ὑποστατικὴν εἶναι χείρονα οὖσαν πολλῷ κρείττονος , ἁπλοϊκώτερον καὶ ἀληθέστερον οἶμαι μᾶλλον ἐξηγητέον τὸ ὑπὸ τοῦ Ἀριστοτέλους εἰρημένον . ὁ γὰρ νοῦς ἐπιστήμην ἔχων τῶν μὲν καθόλου ἀεὶ κατ’ ἐνέργειαν εἴτε πρόχειρον εἴτε μή , τῶν δὲ ἐν μέρει δυνάμει , ὅταν ἡ αἴσθησις προσβάλλῃ τῷ μερικῷ , τότε οὖν ὁ νοῦς ἐνεργείᾳ γινώσκει τῷ καθόλου τὰ ἐν μέρει · “ ὁ γὰρ τὶς ἄνθρωπος καὶ ἄνθρωπος’’ , ὡς αὐτὸς ἐν ἄλλοις εἶπεν . καὶ διὰ τοῦτο τὸ πῶς προσέθηκεν , ὅτι οὐκ ἔστι σύστοιχος ἡ τοῦ καθόλου γνῶσις τῇ τοῦ μερικοῦ , ἀλλὰ γινώσκεται τῇ καθόλου τὸ μερικὸν τῷ περιέχεσθαι ὑπὸ τοῦ καθόλου τὸ ἐν μέρει . p . 247b7 Πάλιν δὲ τῆς χρήσεως καὶ τῆς ἐνεργείας ἕως τοῦ τὸ γὰρ χρῆσθαι καὶ τὸ ἐνεργεῖν ὅμοιον τούτοις . Δείξας ὅτι τὸ δυνάμει ἐπιστῆμον τοῦ μερικοῦ καὶ αἰσθητοῦ μηδὲν αὐτὸ κινούμενον , ὅταν γένηται τὸ μερικὸν καὶ εἰς αἴσθησιν ἔλθῃ , γινώσκει αὐτὸ τῇ καθόλου , ἐξ οὗ συνῆκται ὅτι τῶν πρός τί ἐστι καὶ διὰ τοῦτο οὔτε ἀλλοίωσις οὔτε γένεσίς ἐστιν αὐτοῦ καθ’ αὑτὸ οὔτε ὅλως μεταβολή , νῦν δείκνυσιν ὅτι καὶ ὑπάρχοντος τοῦ ἐπιστητοῦ εἴτε μερικοῦ εἴτε καθόλου , ὅταν τὸ ἐπιστῆμον ἐνεργῇ περὶ αὐτὸ χρώμενον τῇ ἐπιστήμῃ , οὐ διὰ γενέσεως ἐπιτελεῖται ἡ τοιαύτη ἐνέργεια οὐδὲ ἔστι τῆς τοιαύτης χρήσεως γένεσις . σις . δι’ ὃ δὲ γένεσις οὐκ ἔστιν αὐτῆς , διὰ τοῦτο οὐδὲ ἀλλοίωσις ἔστι · γένεσις δὲ οὐκ ἔστιν αὐτῆς , διότι ἐνέργειά ἐστιν · ἡ μὲν γὰρ γένεσις ἐν χρόνῳ · ἡ δὲ ἐκ τοῦ μὴ ἐνεργεῖν εἰς τὸ ἐνεργεῖν μεταβολὴ ἀχρόνως γίνεται ὥσπερ καὶ ἡ ἀνάβλεψις καὶ ἡ ἁφή . ὅτι δὲ ἀχρόνως ἡ εἰς ταῦτα μεταβολὴ γίνεται , δῆλον ἐκ τοῦ παντὸς τοῦ ὑποτεθέντος χρόνου ὡς ἐλαχίστου , ἐν ᾧ ἀπὸ τοῦ μὴ ἅπτεσθαι καὶ μὴ ὁρᾶν ἡ μεταβολὴ εἰς τὸ ἅπτεσθαι καὶ τὸ ὁρᾶν γίνεται , ἐλάττονα εὑρίσκεσθαι χρόνον , ὥστε οὐδὲ ἀλλοίωσις ἄν εἴη ἡ τοιαύτη μεταβολή · καὶ γὰρ ἡ ἀλλοίωσις ἐν χρόνῳ . ἔτι δὲ εἰ ἡ μὲν ἀνάβλεψις καὶ ἡ ἁφὴ ἐνέργειαί εἰσιν , ἡ δὲ ἀλλοίωσις πάθος , οὐκ ἄν εἴη τῆς ἐνεργείας πάθος καθὸ ἐνέργεια . ὁμοίως δὲ καὶ ἡ ἐκ τοῦ μὴ ἐνεργεῖν κατὰ τὴν ἐπιστήμην εἰς τὸ ἐνεργεῖν μεταβολὴ οὐ διὰ γενέσεως οὐδὲ δι’ ἀλλοιώσεως γίνεται . p . 247b9 Ἡ δὲ ἐξ ἀρχῆς λῆψις ἕως τοὐ καθάπερ εἴρηται πρότερον . Οὐ μόνον ἡ χρῆσις καὶ ἡ ἐνέργεια ἡ κατὰ τὴν ἐπιστήμην τὴν κατὰ τὴν ἕξιν ἐνοῦσαν , οὐ διὰ γενέσεως οὐδὲ δι’ ἀλλοιώσεως ἀπὸ τοῦ μὴ ἐνεργεῖν εἰς τὸ ἐνεργεῖν μεταβάλλει ἀλλὰ καὶ ἡ ἐξ ἀρχῆς λῆψις τῆς ἐπιστήμης . αὕτη δέ ἐστιν ἡ ἐκ τῆς πρώτης δυνάμεως εἰς τὴν ἕξιν μεταβολὴ τὴν δυναμένην λοιπὸν ἐνεργεῖν , καθ’ ἣν οὐδέπω οἷοί τε ὄντες ἐπιστήμην ἔχειν μεταβάλλομεν εἰς τὸ δύνασθαι λοιπὸν τὴν ἐπιστήμην ἔχειν . τοιαύτη δὲ γίνεται κατάστασις μετὰ τὴν πρώτην ἡλικίαν ἠρεμιζομένης καὶ ἡσυχαζομένης τῆς διανοίας ἀπὸ τῆς πολλῆς ταραχῆς , ἣν ὑπομένει διὰ τὰς πολλὰς προσκρίσεις τε καὶ ἀποκρίσεις τοῦ σώματος τὰς διὰ τὴν τροφὴν καὶ αὔξην γινομένας ἀτονωτέρας ἔτι τῆς φύσεως οὔσης . καὶ τὴν τοιαύτην οὖν μεταβολήν φησι μήτε ἀλλοίωσιν εἶναι μήτε γένεσιν . ἡ γὰρ ἠρέμησις , τουτέστιν ἡ εἰς ἠρεμίαν μεταβολή , κίνησίς ἐστιν , ὡς δέδεικται πρότερον · ‘κινήσεως δὲ κίνησις οὐκ ἔστιν , οὐδὲ γενέσεως γένεσις οὐδὲ ὅλως μεταβολῆς μεταβολή’ , ὡς καὶ ταῦτα προδέδεικται καὶ νῦν ὑπέμνησται διὰ τοῦ γενέσεως γὰρ οὐδεμία μεταβολή , καθάπερ εἴρηται πρότερον . Καλῶς δὲ ἀπὸ τοῦ στῆναι τὴν διάνοιαν τὸ ἐπίστασθαι ὁ Ἀριστοτέλης ἐτυμολογεῖ σύμφωνα κἀνταῦθα τῷ σφετέρῳ καθηγεμόνι φθεγγόμενος · καὶ γὰρ ὁ Πλάτων’ ἐν Τιμαίῳ ταύτας αἰτίας εἶναί φησι τῆς ἐξ ἀρχῆς τῶν ἀνθρωπίνων ψυχῶν ἀνοίας καὶ τοιαύτην τῆς ἐπιστήμης ἀπόληψιν · μετὰ γὰρ τὴν τῶν ἀιδίων δημιουργίαν οἱ τὰ θνητὰ διακοσμοῦντας , φησί , “ τὰς τῆς ἀθανάτου ψυχῆς περιόδους ἐνέδουν εἰς ἐπίρρυτον σῶμα καὶ ἀπόρρυτον . αἱ δὲ εἰς ποταμὸν ἐνδεθεῖσαι πολὺν οὔτε ἐκράτουν οὕτε ἐκρατοῦντο , βίᾳ δὲ ἐφέροντο καὶ ἔφερον.’’ καὶ πολλὰ περὶ τῆς τοιαύτης καταστάσεως εἰπὼν ἐπάγει · “ διὰ δὴ πάντα ταῦτα τὰ πάθη νῦν κατ’ ἀρχάς τε ἄνους ψυχὴ γίνεται τὸ πρῶτον , ὅταν εἰς σῶμα ἐνδεθῇ θνητόν , ὅταν δὲ τὸ τῆς αὔξης καὶ τροφῆς ἔλαττον ἐπίῃ ῥεῦμα , πάλιν δὲ αἱ περίοδοι λαμβανόμεναι νόμεναι γαλήνης , τὴν αὑτῶν ὁδὸν ἴωσι καὶ καθιστῶνται μᾶλλον ἐπιόντος τοῦ χρόνου , τότε ἤδη πρὸς τὸ κατὰ φύσιν ἰόντων σχῆμα ἑκάστων τῶν κύκλων αἱ περιφοραὶ κατευθύνονται . ” εἰ γὰρ καὶ τοῖς τελείοις ἀφροσύνης αἴτιαι γίνονται αἵ τε τοῦ σώματος καὶ αἱ τῶν ἀλόγων ὀρέξεων κινήσεις , πόσω μᾶλλον τοῖς νέοις ἐν οἷς καὶ σφοδρότερα τὰ σωματικὰ κινήματα καὶ ἡ φύσις ἀτονωτέρα καὶ ὁ λόγος ἀγύμναστός τε καὶ ἄπειρός ἐστι . προστίθησι δὲ καὶ ταῦτα ὁ λάτων · “ ἂν μὲν οὖν συνεπιλαμβάνηταί τις ὀρθὴ τροφὴ παιδεύσεως , ὁλόκληρος ὑγιής τε παντελῶς , τὴν μεγίστην ἀποφυγὼν νόσον γίνεται , καταμελὴς δὲ | χωλὴν τοῦ βίου διαπορευθεὶς ζωὴν ἀτελὴς καὶ ἀνόητος εἰς Ἀίδου πάλιν ἔρχεται.’’ Ὁ δὲ ὅλος λόγος τῷ Ἀριστοτέλει συνῆκται οὕτως · ἡ ἐξ ἀρχῆς λῆψις τῆς ἐπιστήμης διὰ τοὐ ἠρεμίζεσθαι γίνεται · τοῦ δὲ ἠρεμίζεσθαι οὐκ ἔστιν κίνησις οὐδὲ μεταβολή , ἐπειδὴ τὸ ἠρεμίζεσθαι μεταβολή ἐστι , μεταβολῆς δὲ οὐκ ἔστι μεταβολή . εἴη γὰρ ἂν εἴς τε τὰ ἀντικείμενα ἅμα τι μεταβάλλον καὶ ἅμα ἐν τοῖς ἀντικειμένοις γινόμενον . ἔτι τε ἐπ’ ἄπειρον ἡ πρόοδος ἔσται τῆς μεταβολῆς καὶ γενέσεως , ὡς δέδεικται πρότερον · διὰ δὲ ταῦτα οὐδὲ τοῦ ἠρεμίζεσθαι εἴη ἄν μεταβολή . τὸ δὲ γένεσις μὲν οὐκ ἐστ’ ἱν εἴρηκε μὲν ὡς ἀνταποδώσων τι , οὐ φαίνεται δέ τι ἀνταποδιδούς , εἰ μὴ ἄρα τὸ μετὰ πολλὰ ῥηθὲν τὸ “ ἐν ἀμφοτέροις δὲ ἀλλοιουμένων τινῶν τῶν ἐν τῷ σώματι ” καὶ πρὸς τοῦτο ἀποδέδοται , ὡς Ἀλέξανδρός φησι . μήποτε δὲ τὴν γραφὴν εὑρὼν ὁ Ἀλέξανδρος ἔχουσαν τῷ γὰρ ἠρεμῆσαι καὶ στῆναι τὴν διάνοιαν ἐνόμισεν ἐλλιπῆ τὸν λόγον εἶναι , ὡς τοῦ ‚ δέ᾿ τῷ ῾μέν᾿ μέν’ μὴ ἀποδεδομένου . ἀλλὰ πρῶτον μὲν καὶ ὁ ῾γάρ’ τὴν αἰτίαν λέγων ἀποδέδοταί πὼς οἶμαι πρὸς τὸν ῾ μέν.᾿ ἔπειτα δὲ ἔν τισι τῶν ἀντιγράφων τῷ δὲ ἠρεμῆσαι καὶ στῆναι γέγραπται καὶ εἴη ἄν ἀποδεδομένον . p . 247b13 Ἔτι δὲ ὥσπερ ἐκ τοῦ μεθύειν ἢ καθεύδειν ἕως τοῦ πολλὴ γὰρ ταραχὴ καὶ ἠ κίνησις . Δείξας ὅτι καὶ ἡ ἐξ ἀρχῆς λῆψις τῆς ἐπιστήμης , τουτέστι τοῦ δύνασθαι τὴν ἐπιστήμην ἔχειν καὶ ἐν ἕξει γίνεσθαι αὐτῆς , οὐ διὰ γενέσεως τῆς ἐπιστήμης οὐδὲ δι’ ἀλλοιώσεως τοῦ ἐπιστήμονος ἐσομένου γίνεται , εἴπερ διὰ τοῦ ἠρεμίζεσθαι τὴν ἐν τῷ σώματι ταραχὴν προσγίνεται , τὸ δὲ ἠρεμίζεσθαι οὐ διὰ κινήσεως , εἴπερ κίνησις μὲν τὸ ἠρεμίζεσθαι , κίνησις δὲ κινήσεως οὐκ ἔστι , καὶ διὰ παραδείγματος νῦν δείκνυσι τοῦ μεθύοντος ἢ καθεύδοντος ἢ νοσοῦντος , ὅτι οὐκ ἀλλοιουμένου τι τοῦ ἐπιστήμονος ἡ εἰς τὴν χρῆσιν καὶ ἐνέργειαν τῆς ἐπιστήμης μεταβολὴ γίνεται οὐδὲ γινομένου ἐπιστήμονος , κἂν ἀδύνατος ἦν τῇ ἐπιστήμῃ χρῆσθαι ἐν τῷ καθεύδειν ἢ μεθύειν ἢ νοσεῖν ὁ ἐπιστήμων · ἀρκεῖ γὰρ ἡ τοῦ ἐμποδίζοντος ἐξαίρεσις . οὕτω , φησίν , οὐδ’ ἐν τῷ ἐξ ἀνεπιστημοσύνης εἰς τὸ φρονεῖν μεταβάλλοντι ἐγγίνεταί τι ὃ μὴ πρότερον ἐνῆν , οὐδὲ ἀλλοιοῦται ὁ νοῦς , ἀλλὰ στάσις μόνη γίνεται τῆς φυσικῆς ταραχῆς καὶ γαλήνη · καὶ ἀρκεῖ τοῦτο πρὸς τὸ δύνασθαι φρονεῖν καὶ ἐπίστασθαι . διὰ γὰρ τὴν ταραχὴν ταύτην , φησί , καὶ τὰ παιδία οὔτε μανθάνειν δύναται οὔτε ὁμοίως τοῖς τελείοις αἰσθάνεσθαι καὶ κρίνειν ἀκριβῶς τὰ αἰσθητά . πολλὴ γάρ , φησίν , ἡ ταραχὴ καὶ ἡ κίνησις ἐν τοῖς παιδίοις διά τε τὴν τροφὴν καὶ τὴν αὔξην ὡς οὖν πρὸς τὸ αἰ - σθάνεσθαι γίνεται ἐπιτήδεια τὰ παιδία παυομένης τῆς ταραχῆς , οὕτω καὶ πρὸς τὸ μανθάνειν καὶ τὸ φρονεῖν καὶ τὸ ἐπίστασθαι ἀρκούσης τῆς τῶν ταραττόντων ἠρεμίσεως . ἀλλ’ οἱ μὲν μεθύοντες καὶ καθεύδοντες καὶ νοσοῦντες τὴν ἕξιν ἔχοντες καὶ πρὸς μόνην τὴν ἐνέργειαν ἐμποδιζόμενοι εἰκότως οὔτε γίνεσθαι ἐπιστήμονες λέγονται οὔτε ἀλλοιοῦσθαι εἰς ἐπιστήμονας . Τὰ δὲ παιδία , εἰ λαμβάνει ποτὲ τὴν ἕξιν τῆς ἐπιστήμης καὶ φρονήσεως μὴ πρότερον ἔχοντα , πῶς οὐκ ἐπιστήμονα γίνεται ἐξ ἀνεπιστημόνων ; ἢ πῶς ὅμοιον τὸ ἀπὸ τοῦ μεθύοντος καὶ καθεύδοντος καὶ νοσοῦντος παράδειγμα τοῖς τὴν ἕξιν , ἣν μὴ εἶχον , λαμβάνουσι ; μήποτε οὖν , εἰ ὁμοίως ἔχει ὁ ἐξ ἀρχῆς λαμβάνων τὴν ἕξιν τῷ μεθύοντι καὶ καθεύδοντι , ἀεὶ ἡ ψυχὴ τὴν ἕξιν ἔχει καὶ αἱ μαθήσεις ὄντως ἀναμνήσεις εἰσίν , ὡς ὁ τοῦ Πλάτωνος βούλεται λόγος . ἀλλ’ ἔστι “ καὶ ἔχειν , ὥς φησιν ὁ Πλωτῖνος , καὶ μὴ πρόχειρον ἔχειν’’ , καὶ τοῦ προχείρου καὶ τοῦ μὴ προχείρου πολλαὶ αἱ διαφοραί . καὶ τὰ μὲν παιδία οὕτως ἔχει τὴν ἕξιν τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς φρονήσεως ὡς ἐν τῇ οὐσίᾳ οὖσαν τέως ἀκίνητον . διὸ καὶ λήψεως ταῦτα δεῖσθαι δοκεῖ τῆς ἐπιστήμης . καὶ μανθάνειν αὐτά φαμεν τῆς μαθήσεως νύξεως οὔσης τινὸς καὶ τῆς λήψεως κινήσεως ἤδη καὶ παρασκευῆς εἰς ἐνέργειαν , ἅπερ οὐδὲ αὐτὰ ὑπάρχει τοῖς παισίν , ἀλλ’ ὅταν ἡ ταραχὴ τοῦ σώματος ἤδη παύηται , ὡς πρότερον ἔτι μᾶλλον κατακεχωσμένης τῆς ἕξεως καὶ πολλῆς βοηθείας δεομένης πρὸς ἔκφανσιν . ὁ δὲ μεθύων καὶ καθεύδων γραμματικὸς προκεχείρισται μέν πὼς τὴν ἕξιν , ἐμπεπόδισται δὲ ἔτι πὼς ὁ προκεχειρισμένος . ὁ δὲ νήφων καὶ ἐγρηγορὼς καὶ ὑγιαίνων προχειροτέραν μὲν καὶ ἑτοιμοτέραν ἔχει τὴν ἕξιν , ἔτι δέ πὼς καὶ οὗτος ἐπεχομένην , κἂν ἡ δύναμις ἐν τούτῳ παρεσκεύασται , πρὸς ἄλλοις δέ ἐστιν , ἢ τὸ γνωστὸν οὔπω πάρεστιν , ὡς ὅ γε ἐνεργῶν κατὰ τὴν ἕξιν ἤδη τελέως αὐτὴν καὶ εἰς ἐνέργειαν προκεχείρισται . ὁ δὲ Ἀριστοτέλης ἤρξατο μὲν ἀπὸ τοῦ πρόχειρον μὲν ἔχοντος τὴν ἕξιν , διὰ δὲ τὸ μὴ παρεῖναι τῇ αἰσθήσει τὸ γνωστὸν μὴ ἐνεργοῦντος , εἶτα ἐπήγαγεν τὸν χρώμενον καὶ ἐνεργοῦντα , εἶτα τὸν λαμβάνοντα τὴν ἐπιστήμην . καὶ ἴσως ἀπὸ τοῦ ἐναργεστέρου τὴν ἀρχὴν ἐποιήσατο . ὁ γὰρ τῷ τὸ ἐπιστητὸν γενέσθαι ἐπιστάμενος οὐδὲν αὐτὸς κινηθείς , ἀλλὰ τῷ ἄλλο τι γενέσθαι ἐπιστήμων γίνεται κατ’ ἐνέργειαν . καὶ ἡ ἐνέργεια δὲ ἡ κατὰ τὴν ἐπιστήμην οὐκ ἔστιν ἀλλοίωσις τοῦ ἐπιστήμονος οὐδὲ γένεσις , ἀλλ’ οὐδὲ ἡ λῆψις τῆς ἐπιστήμης δοκοῦσα ἀλλοιουμένου τοῦ λαμβάνοντος γίνεται . | p . 248a2 Καθίσταται δὲ καὶ ἠρεμίζεται ἕως τοῦ ὅταν νήφων γένηται καὶ ἐγερθῇ . Εἰπὼν ὅτι καθισταμένης τῆς τῶν ἐμποδιζόντων ταραχῆς καὶ αἰσθητικοὶ γίνονται καὶ φρόνιμοι καὶ ἐπιστήμονες ἐπάγει ὅτι πρὸς ἔνια μὲν ὑπὸ τῆς φύσεως καθίσταται , τουτέστι πρὸς τὸ τὰς αἰσθήσεις ἀκριβέστερον ἐνεργεῖν , πρὸς ἔνια δὲ ὑπὸ ἐθῶν καὶ διδασκαλίας ὥσπερ πρὸς τὰς ὀρέξεις βοηθούσης καὶ πρὸς ταύτας τῆς φύσεως . μήποτε δὲ πρὸς μὲν τὰς φυσικὰς κινήσεις τάς τε αἰσθητικὰς καὶ τὰς ὀρεκτικὰς ὑπὸ τῆς φύσεως καθίστανται , πρὸς δὲ τὰς τεχνικὰς καὶ λογικὰς ὑπὸ τοῦ λόγου . καθίστανται δέ , φησίν , ἐν ἀμφοτέροις ἀλλοιουμένων τινῶν . ἐν ἀμφοτέροις δὲ ἄν λέγοι τοῖς τε ὑπὸ τῆς φύσεως ἔνδοθεν καθισταμένοις καὶ τοῖς ἔξωθεν ὑπὸ ἐθῶν καὶ διδασκαλίας . ἢ ἐν ἀμφοτέροις εἶπεν τοῖς τε ἐξ ἀρχῆς λαμβάνουσι τὴν ἕξιν καὶ τοῖς μετὰ μέθην ἢ ὕπνον ἢ νόσον ἀποκαθισταμένοις · ἀλλοιουμένων δέ τινων ἐν τῷ σώματι καθίστανται ἄμφω οἵ τε ἔνδοθεν καὶ ἔξωθεν καθιστάμενοι · ὑγροτέρων γὰρ ἢ ξηροτέρων ἢ θερμοτέρων ἢ ψυχροτέρων <τῶν> σωμάτων γινομένων , ὡς ἔχει ἐπὶ τοῦ ἐκ τοῦ μεθύειν εἰς νήφειν μεταβάλλοντος , ἐξ ὑγρότητος καὶ θερμότητος ἀσυμμέτρου εἰς τὸ κατὰ φύσιν ἀποκαθισταμένου τοῦ πνεύματος καὶ διὰ τοῦτο χρωμένου πάλιν τῇ ἐπιστήμῃ , τοῦ πρότερον ἀδυνατοῦντος χρῆσθαι διὰ τὴν μέθην καὶ τὴν ἀπ’ αὐτῆς δυσκρασίαν . ὥσπερ οὖν ἐπὶ τούτου οὐκ ἀναλαμβάνεται ἡ ἕξις , ὅταν νήψῃ , ἀλλὰ παυσαμένου τοῦ ἐνοχλοῦντος διὰ τῆς τινων ἐν τῷ σώματι ἀλλοιώσεως ἕτοιμος ἡ χρῆσις , οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ τὴν ἕξιν ἐξ ἀρχῆς ἀναλαμβάνειν δοκοῦντος . p . 248a6 Φανερὸν οὖν · ἐκ τῶν εἴρη μένων ἕως τοῦ ἐν ἄλλῳ δὲ οὐδενὶ πλὴν κατὰ συμβεβηκός . Ὑπομιμνῄσκει λοιπὸν ἡμᾶς , οὗ χάριν ἐλέχθη πάντα τὰ προειρημένα · προὔκειτο γὰρ αὐτῷ δεῖξαι , ὅτι ἡ ἀλλοίωσις κατὰ τὰς παθητικὰς ποιότητας γίνεται · αὗται δέ εἰσιν αἱ αἰσθηταί , ὑφ’ ὧν ἡ αἴσθησις ἀλλοιοῦται · ὥστε τῆς ψυχῆς τὸ αἰσθητικὸν μόνον ἀλλοιοῦται καθ’ αὑτό , ἤτοι τὸ ἔχον τὴν ψυχὴν κατὰ τὸ αἰσθητικὸν ἀλλοιοῦται , οὐ μέντοι · ὁ νοῦς οὐδὲ τὸ θεωρεῖν καὶ φρονεῖν δι’ ἀλλοιώσεως ἐπιτελεῖται πλὴν κατὰ συμβεβηκός · “ ἀλλοιουμένων’’ γάρ ‘‘τινῶν <τῶν> ἐν τῷ σώματι’’ ὡς ἐπὶ τοῦ μετὰ νήφοντος εἴρηται , καὶ μέντοι τῷ εἶναι ἐν τῷ αἰσθανομένῳ καὶ ἀλλοιομένῳ , κατὰ δὲ τὴν ἐπιστήμην αὐτὴν οὐκ ἔστιν ἀλλοίωσις . καὶ ὅτι τελειότης ἐστίν , ἡ δὲ εἰς τελειότητα μεταβολὴ γένεσις δοκεῖ μᾶλλον καὶ οὐκ ἀλλοίωσις . καὶ ὅτι τῶν πρός τι ἡ ἐπιστήμη , ἐν δὲ τοῖς πρός τι κίνησις οὐκ ἔστι καθ’ αὑτό . Ζητεῖ δὲ ὁ Ἀλέξανδρος · εἰ ἡ κτὰ ποιότητα μεταβολὴ ἀλλοίωσίς ἐστι , ποιότητος δὲ πρῶτον μὲν εἶδος ἐν Κατηγορίαις ἕξις καὶ διάθεσις ἀπηρίθμηται , τέταρτον δὲ γένος ποιότητος σχῆμά τε καὶ ἡ περὶ ἕκαστον μορφή , πῶς ἡ κτὰ τὴν ἕξιν καὶ τὸ σχῆμα μεταβολὴ οὐκ ἔστιν ἀλλοίωσις ; καὶ λύει καλῶς ἐκ τῶν Ἀριστοτέλους · κατὰ γὰρ τὰς παθητικὰς μόνας ποιότητας τὴν ἀλλοίωσιν γίνεσθαί φησιν ὁ Ἀριστοτέλης , τὸν δὲ πρῶτον καὶ τέταρτον τρόπον τῆς ποιότητος ἐλέγχει ὡς οὐ ποιοῦντας ἀλλοίωσιν · ὅσαι γὰρ ποιότητες εἰς τὴν οὐσίαν καὶ τὴν τελειότητα συντελοῦσιν καὶ εἶδος γίνονται τοῦ μετέχοντος , οὐ ποιοῦσιν ἀλλοῖα τὰ κατ’ αὐτὰς μεταβάλλοντα , ἀλλὰ μᾶλλον ἄλλα . τοιαῦται δέ εἰσιν αἵ τε ἕξεις , τελειότητες οὖσαι καὶ εἶναι ποιοῦσαι τοῦτο ὅπερ λέγεται , καὶ τὰ σχήματα . διὸ τὸ σχηματισθὲν οὐκέτι λέγεται τῷ τῆς ὕλης ὀνόματι ξύλον ἡ χαλκός . ἀλλ’ οὐδὲ ἡ κατὰ θερμότητα καὶ ψυχρότητα καὶ ξηρότητα καὶ ὑγρότητα μεταβολὴ ἀεὶ ἀλλοίωσίς ἐστιν · ὅταν γοῦν ἐξ ὕδατος πῦρ γένηται μεταβαλούσης τῆς ὑγρότητος καὶ ψυχρότητος εἰς ξηρότητα καὶ θερμότητα , οὐ λέγεται ἀλλοίωσις ἡ τοιαύτη μεταβολή , ὅτι οὐσιώδης καὶ εἰδοποιός ἐστιν ἡ μεταβολή . καὶ αἱ κατὰ τὰς ἀρετὰς οὖν μεταβολαὶ τελειοῦσαι τὸ ὑποκείμενον καὶ εἰς τὸ τί ἦν εἶναι συντελοῦσαι οὐκ εἰσὶν ἀλλοιώσεις οὐδὲ αἱ κατὰ τὰ σχήματα καὶ τὰς μορφάς . ἀλλ’ ἐκεῖναι μόναι αἱ κατὰ τὰς συμβεβηκυίας ποιότητας , αἵτινες πάθη μόνον ἐμποιοῦσι τοῖς μετέχουσι καὶ οὐκ οὐσιοῦσιν οὐδὲ εἰδοποιοῦσιν αὐτὰ . p . 248a10 Ἀπορήσειε δ᾿ ἄν τις πότερόν ἐστι κίνησις πᾶσα ἕως τοῦ ὥστε οὐ πᾶσα συμβλητή . Συμπερανάμενος τὸν ἐξ ἀρχῆς λόγον τὸν δεικνύντα , ὅτι τὸ πρώτως κινοῦν μὴ ὡς τὸ οὗ ἕνεκα ἀλλὰ τὸ ὅθεν ἡ ἀρχὴ τῆς κινήσεως καὶ τὸ προσεχῶς ὑπ’ αὐτοῦ κινούμενον κατὰ πᾶν εἶδος κινήσεως ἅμα ἐστὶ καὶ οὐδέν ἐστι μεταξύ , καὶ ἕκαστον εἶδος κινήσεως μέχρι νῦν καθ’ ἑαυτὸ ἐπισκεψάμενος καὶ τὰ ὑπάρχοντα αὐτῷ παραδούς , ἀπορεῖ καὶ ζητεῖ ἐντεῦθεν εἰ πᾶσα κίνησις πάσῃ ἐστὶ συμβλητὴ κατὰ τὰς ἰδίας τῆς κινήσεως διαφοράς , τό τε θᾶττον καὶ τὸ βραδύτερον . ὥστε μὴ μόνον τὰς ὁμοειὸεῖς ἀλλήλαις συμβάλλειν οἷον ἀλλοίωσιν ἀλλοιώσει , ὡς εἶναι αὐτῷ τὴν μὲν θάττω τινὸς ἀλλοιώσεως , τὴν δὲ | βραδυτέραν , τὴν δὲ ἴσην · ἀλλ’ εἰ καὶ ἀλλοίωσιν φορᾷ συμβάλλειν δυνατόν ἐστιν ἢ αὐξήσει καὶ μειώσει , ὡς ἡ ἰσοταχεῖς αὐτὰς λέγειν ἢ τὴν μὲν θάττω , τὴν δὲ βραδυτέραν ( ἰστέον δὲ ὅτι τὸ συμβάλλειν ταὐτὸν σημαίνει τῷ παραβάλλειν καὶ συγκρίνειν καὶ ὅλως συνξετάζειν . ἀλλ’ οἱ μὲν ἀρχαῖοι παραβάλλεσθαι ταῦτα ἀλλήλοις ἔλεγον , οἱ δὲ νεώτεροι συγκρίνεσθαι , τῶν ἀρχαίων φυσικῶν τῷ τῆς συγκρίσεως ὀνόματι κεχρημένων ἐπὶ τοῦ συνάγοντος εἰς ταὐτὸ τὰ κεχωρισμένα ) . ἀπορήσας δὲ τοῦτο δείκνυσιν , ὅτι οὐκ ἔστι πᾶσα κίνησις πάσῃ συμβλητή ( οὐ γάρ ἐστι πασῶν κοινόν τι μέτρον ) , ἀλλ’ αἰ ὁμοειδεῖς μόνον ἀλλήλαις . δείκνυσι δὲ αὐτὸ δι’ ἀδυνάτου ἐπὶ δυεῖν φορῶν πρῶτον , τῆς τε ἐπ’ εὐθείας καὶ τῆς κύκλῳ , προλαβὼν τὸ ἤδη δεδειγμένον αὐτῷ τὸ ὁμοταχῆ εἶναι τὰ ἐν ἴσῳ χρόνω ἴσον κινούμενα καὶ ἐπιφέρων ἀδύνατον τῷ συμβλητὰς εἶναι τὸ ἴσην ἔσεσθαι εὐθεῖαν γραμμὴν περιφερεῖ . εἰ γὰρ εἴη ἰσοταχῆ τινα τὸ μὲν ἐπ’ εὐθείας τινὸς κινούμενον τὸ δὲ ἐπὶ περιφεροῦς ( ἰσοταχῆ δέ ἐστι τὰ ἐν ἴσῳ χρόνῳ ἴσον κινούμενα ) , ἴση ἔσται ἡ εὐθεῖα τῇ περιφερεῖ . τοῦτο δὲ ἐζητεῖτο μὲν ἔτι , εἰ δυνατὸν εὐθεῖαν ἴσην εἶναι περιφερείᾳ , ἀπέγνωστο δὲ μᾶλλον · κα διὰ τοῦτο οὐδὲ ὁ τοῦ κύκλου τετραγωνισμὸς ηὕρητό πω , καὶ νῦν δὲ κἂν δοκῇ ηὑρῆσθαι , ἀλλὰ μετά τινων ὑποθέσεων ἀντιλεγομένων . αἴτιον δὲ τοῦ καίτοι μήπω εὑρεθέντα τὸν τοῦ κύκλου τετραγωνισμὸν ζητεῖσθαι ἔτι καὶ τὸ εἰ ἔστιν εὐθεῖα περιφερεῖ ἴση τὸ μηδὲ ὅτι ἀδύνατα ταῦτά ἐστιν ηὑρῆσθαί πω ὥσπερ τὸ τὴν διάμετρον ἀσύμμετρον εἶναι τῇ πλευρᾷ . διὸ τοῦτο οὐδὲ ζητεῖται ἔτι . Δείξας δὲ τὰς ἐπὶ τῶν γραμμῶν τούτων κινήσεις ἀσυμβλήτους διὰ τὸ ἕπεσθαί τι ἀδύνατον δοκοῦν τῷ συμβλητὰς αὐτὰς ὑποτιθεμένῳ , δείκνυσιν ἐφεξῆς ἐπὶ τῶν ἀνομοειδῶν κινήσεων ἀλλοιώσεως τε καὶ φοράς , ὅτι καὶ αὗται ἔτι μᾶλλον ἀσύμβλητοί εἰσι . δείκνυσι δὲ καὶ τοῦτο δι’ ἀδυνάτου . εἰ γάρ τις λέγοι ἴσην ἀλλοίωσιν φορᾷ , τουτέστιν ἰσοταχῆ , ὅταν ἐν ἴσῳ χρόνῳ τὸ μὲν ἄλλο ἰωθῇ τὸ δὲ ἐνεχθῇ , συμβήσεται ἴσον εἶναι τὸ πάθος τὸ κατὰ τὴν ἀλλοίωσιν τῷ μήκει τῷ κατὰ τὴν φοράν . ἰσοταχῆ γὰρ ἦν τὰ ἐν ἴσῳ χρόνῳ ἴσον κινούμενα . ἀλλὰ ἀδύνατον ἴσον εἶναι πάθος μήκει · ἀσύμβλητα γὰρ τὸ ποσὸν καὶ τὸ ποιόν , ὅτι τοῦ μὲν τὸ ἴσον , τοῦ δὲ τὸ ὅμοιον κατηγορεῖται . καὶ δῆλον ὅτι μὴ δυνατὸν τὸ ἴσον κατηγορῆσαι οὐδ’ ἄν τὰ κινούμενα κατ’ αὐτὰ ἰσοταχῆ λέγεσθαι δυνατόν . πῶς γὰρ οἷόν τε θερμότητα ἢ λευκότητα ἴσην λέγειν μήκει ; εἰ οὖν μὴ ἔστιν ἴσον πάθος μήκει μηδὲ συμβλητὰ ταῦτα ἀλλήλοις , ὄις , οὐδὲ αἱ κατ’ αὐτὰ κινήσεις ἴσαι ἔσονται οὐδὲ συμβληταί · εἰ γὰρ ἐκεῖναι , καὶ ταῦτα διὰ τὸ ἰσοταχῆ εἶναι τὰ ἐν ἴσῳ χρόνῳ ἴσον κινούμενα . εἰπὼν δὲ ὅτι ἔσται ἄρα ἴσον πάθος μήκει , τὴν αἰτίαν τούτου τὸ εἶναι ἀδύνατον ἐπήγαγεν . τότε γὰρ ἰσοταχῆ λέγομεν , ὅταν ἐν ἴσῳ χρόνῳ ἴσον κινηθῇ . τὸ δὲ ἢ ἐλάττων προσκείμενον τὸ ὅλως αὐτὰς εἶναι συμβλητὰς ἀναιρεῖ , εἰ μήτε ἴση μήτε ἐλάττων . δῆλον γὰρ ὅτι οὐδὲ μείζων · ὅπου γὰρ ἡ μείζων , καὶ ἡ ἐλάττων . δείξας δὲ ὅτι οὐδὲ φορὰ πᾶσα πάσῃ συμβλητὴ οὐδὲ ἡ ἀλλοίωσις ὅλως τῇ φορᾷ , εἰκότως συνεπεράνατο , ὅτι οὐ πᾶσα κίνησις πάσῃ συμβλητή . p . 248a18 18 ἐπὶ δὲ τοῦ κύκλου καὶ τῆς εὐθείας ἕως τοῦ ἀλλ’ οὐ συμβλητά · οὐδὲ ἄρα αἱ κινήσεις . Δείξας ὅτι οὔτε ἡ κύκλῳ τῇ ἐπ’ εὐθείας συμβλητή οὔτε ἡ ἀλλοίωσις τῇ φορᾷ , ἀπορεῖ διὰ τί οὐ συμβλητὴ ἡ κύκλῳ τῇ ἐπ’ εὐθείας καὶ αὐτὴ ἡ εὐθεῖα τῇ περιφερεῖ . πρῶτον μὲν γὰρ ἄτοπόν φησι τὸ ἀδύνατον νομίζειν ὁμοίως καὶ ἰσοταχῶς τοῦτο μὲν ἐπὶ τῆς εὐθείας κινεῖσθαι , τοῦτο δὲ ἐπὶ τοῦ κύκλου , ἀλλ’ εὐθὺς οἴεσθαι ἀνάγκη εἶναι θᾶττον κινεῖσθαι τὸ ἐπὶ τοῦ ἑτέρου αὐτῶν κινούμενον , παρὰ τοῦ ὑποκειμένου δηλονότι τὴν διαφορὰν λαμβάνον , ὡς ἄν εἰ τὸ μὲν ἐπὶ κατάντους ἐκινεῖτο , τὸ δὲ ἐπὶ ἀνάντους . ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν οὕτως ἐχόντων οὐδὲν ἄτοπον καὶ τῶν φύσει ἰσοταχῶν ἀνισοταχῆ γίνεσθαι τὴν κίνησιν διὰ τὴν τῶν ὑποκειμένων διαφοράν . ὁ δὲ κύκλος καὶ ἡ εὐθεῖα τίνα ἔχει τοιαύτην πρὸς ἄλληλα διαφοράν ; καὶ μάλιστα εἰ μὴ ὀρθὸς ὁ κύκλος ἑστήκοι , ὥστε δοκεῖν ἀναβαίνειν καὶ καταβαίνειν τὸ κινούμενον , ἀλλ’ ὕπτιος ἐν ἐδάφει κέοιτο . ἐφεξῆς δὲ πειρᾶται δεικνύναι ὅτι , κἄν ὑποτεθῇ ἐπὶ τῆς ἑτέρας αὐτῶν ἀεὶ θάττω γίνεσθαι τὴν κίνησιν εἴτε παρὰ τὰς ὑποκειμένας γραμμὰς εἴτε παρὰ ἄλλην αἰτίαν , καὶ εἴτε τὸ αὐτὸ εἴη τὸ ἐφ’ ἑκατέρας κινούμενον εἴτε ἕτερον καὶ ἕτερον , οὐδὲ οὕτως συμβαίνει τὸ ἀσυμβλήτους αὐτὰς εἶναι · ἔστι γὰρ ἡ μὲν μείζων αὐτῶν , ἐφ’ ἧς ἐν τῷ ἴσῳ χρόνῳ θᾶττον κινεῖσθαι τὸ κινούμενον ἐτέθη , ἡ δὲ ἐλάττων , ἐφ’ ἧς τὸ βραδύτερον . ἐν αἷς δὲ τὸ μεῖζον καὶ τὸ ἔλαττόν ἐστιν , ἐν ταύταις οἷόν τέ ἐστι καὶ τὸ ἴσον λαβεῖν , ὥστε ἔστι τις περιφερὴς εὐθείᾳ ἴση . τὸ δὲ ἔσται γὰρ μείζων καὶ ἐλάττων ἡ περιφερὴς | τῆς εὐθείας εἶπεν ἀντὶ τοῦ ῾ ἔσται γὰρ ποτὲ μείζων ποτὲ δὲ ἐλάττων’ , μείων μέν , ἄν τὸ ἐπ’ αὐτῆς κινούμενον θᾶττον ὑποτεθῇ κινεῖσθαι , ἐλάττων δέ , ἂν βραδύτερον · τὸ γὰρ θᾶττον κινούμενον ἐν τῷ ἴσῳ χρόνῳ μεῖζον κινηθήσεται , καὶ τὸ βραδύτερον ἔλαττον . Δείκνυσι δὲ αὐτὸ καὶ δι’ ἐκθέσεως . εἰ γὰρ ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ τῷ A τὸ μὲν θᾶττον κινούμενον τὴν Β τὴν περιφερῆ διελήλυθε , τὸ δὲ βραδύτερον τὴν Γ τὴν εὐθεῖαν , δῆλον ὡς μείζων ἔστι ἡ Β περιφέρει τὴς Γ εὐθείας , εἴπερ θᾶττον ὡριζόμεθα πρότερον τὸ ἐν ἴσῳ χρόνῳ μεῖζον κινούμενον . ἀλλὰ μὴν θᾶττόν ἐστι καὶ τὸ ἐν ἐλάττονι χρόνῳ ἴσον κινούμενον . ὥστε τὸ θάττον ἐν μέρει τινὶ τοῦ Α χρόνου μέρος τι τῆς Β περιφερείας κινήσεται ὃ ἴσον ἐστὶ τῇ Γ εὐθείᾳ , ἣν ἐν παντὶ τῷ Α χρόνῳ κεκίνηται τὸ βραδύτερον κινούμενον · ἴση ἄρα καὶ οὕτως ἔσται ἡ εὐθεῖα τῇ περιφερείᾳ , ὃ δεδήλωκεν διὰ τοῦ ἔσται τι μέρος τὸ ὖ Α ἐν ᾧ τὸ Β τοῦ κύκλου δίεισι . λαμβάνει δὲ τὸ Β τὸ μέρος τοῦ κύλλου , ὃ ἴσον ἐστὶ τῇ Γ . τὸ δὲ καὶ τὸ Γ ἐν ὅλῳ τῷ Α τὴν Γ ἀσάφειαν ἔσχε , διότι καὶ τὸ κινούμενον κατὰ τῆς εὐθείας ἐκάλεσε νῦν Γ μὴ πρότερον καλέσας . παραστὰς δὲ οὕτω τῷ λέγοντι λόγῳ συμβλητὰ εἶναι καὶ τὴν εὐθεῖαν τῇ περιφερείᾳ καὶ τὰς ἐπ’ αὐτῶν κινήσεις ( ἑκατέρῳ γὰρ θάτερον ἕπεται ) , τὸ μὲν ἐλέγξαι τὸν παραλογισμὸν τῆς συνηγορίας παρῆκε νῦν , ὡς τελειότερον μέλλων τὴν διακριτικὴν αἰτίαν ἐπάγειν τῶν τε συμβλητῶν καὶ τῶν μή , εἰς δὲ τὸ αὐτὸ ἀδύνατον ἀπαγαγὼν πάλιν ἀναιρεῖ τὸ εἶναι συμβλητὰς τὰς κινήσεις καὶ τὰς γραμμάς , τὴν εὐθεῖαν τῇ περιφερεῖ . εἰ γάρ εἰσι συμβληταὶ αἱ γραμμαί , φησί , συμβαίνει τὸ ἀρτίως ῥηθὲν ἀδύνατον τὸ ἴσην εἶναι εὐθεῖαν κύκλῳ . εἰ οὖν τοῦτο ἀδύνατον , οὐκ ἔστι συμβλητὰ ἥ τε εὐθεῖα καὶ ἡ περιφερής · εἰ δὲ μὴ ταῦτα συμβλητά , οὐδὲ αἱ ἐπ’ αὐτῶν κινήσεις · ἕπεται γὰρ ἀλλήλοις , ὡς καὶ ὁ τῶν ἰσοταχῶν ὁρισμὸς δηλοῖ , εἴ γε ἰσοταχῆ τὰ ἐν ἴσῳ χρόνῳ ἴσον κινούμενα . εἴτε γὰρ αἱ κινήσεις συμβληταί , καὶ τὰ διαστήματα ἐφ’ ὧν αἱ κινήσεις συμβλητὰ καὶ ἴσα · εἴτε ταῦτα ἴσα ἃ ἐν τῷ ἴσῳ χρόνῳ κινεῖται , καὶ αἱ κινήσεις ἰσοταχεῖς εἰσιν . p . 248b6 Ἀλλ’ ὅσα μὴ ὁμώνυμα , ἅπαντα συμβλητά ἕως τοῦ πολὺ δ’ ἔτι ἧττον ἐν ἀλλοιώσει καὶ φορᾷ . Ἀπορήσας ἐφ’ ἑκάτερα περὶ τοῦ συμβλητὰς εἶναι ἢ οὒ τάς τε γραμμάς , τήν τε εὐθεῖαν καὶ τὴν περιφερῆ , καὶ τὰς ἐπ’ αὐτῶν κινήσεις , βούλεται λοιπὸν φιλοσόφως κανόνα τινὰ εὑρεῖν , καθ’ ὃν δυνατὸν ἔσται τάς τε συμβλητὰς πάσας καὶ τὰς ἀσυμβλήτους διακρίνειν κινήσεις , κἂν ἐπὶ πασῶν κινήσεων τὸ ταχέως καὶ βραδέως κατηγορεῖται . καὶ πρῶτον λέγει , ὅτι τὰ μὴ ὁμωνύμως ἔχοντα τὸ αὐτὸ ὄνομα , τὸ ταχὺ καὶ βραδύ , ἀλλὰ δηλονότι συνωνύμως , ταῦτα συμβλητά ἐστι . τὰ δὲ ὁμωνύμως λεγόμενα οὐ συμβλητά , ὥσπερ τὸ ὀξὺ τῷ ὀξεῖ τὸ ὁμωνύμως λεγόμενον οὐ συμβλητόν · οὐ γάρ ἐστι συμβλητὰ τὸ ἐν χυμοῖς ὀξὺ καὶ τὸ ἐν ὄγκοις καὶ ἐν φθόγγοις οὐδὲ ἔστι συγκρίνοντα εἰπεῖν , πότερον ὀξύτερόν ἐστι τὸ γραφεῖον ἢ τὸ ὄξος ἡ ἡ νήτη · ἀλλὰ δῆλον ὅτι τὸ μὲν ἐν φθόγγοις ὀξὺ τῷ ἐν φθόγγοις συμβλητόν ἐστι , καὶ ἡ νήτη τῆς παρανήτης ἐστὶν ὀξυτέρα · ταὐτὸν γὰρ ἐπ’ ἀμφοῖν τὸ ὀξὺ σημαίνει . καὶ τὰ ἐν ὄγκοις ὁμοίως συμβλητὰ καὶ τὰ ἐν χυμοῖς . καὶ τὸ ταχὺ οὖν καὶ τὸ βραδύ , κἄν ἀμφοῖν κατηγορῆται τῶν κινήσεων , τῆς τε ἐπ’ εὐθείας καὶ τῆς ἐπὶ τοῦ κύκλου , οὐκ ἔσται συμβλητὸν διὰ τὸ ὁμωνύμως αὐτὰ κατηγορεῖσθαι · καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν ἀνομοειδῶν κινήσεων κατηγορεῖται τὸ ταχύ · καὶ γὰρ ἀλλοίωσις ταχεῖα λέγεται καὶ φορά . ἀλλ’ οὐ διὰ τοῦτο συμβλητὸν τὸ ταχὺ τῷ ταχεῖ · ὁμώνυμον γὰρ ἐπ’ αὐτῶν τὸ ταχύ , εἴπερ καὶ τὰ ἐφ’ ὧν λέγονται μὴ ἔστι συμβλητὰ Μήλοις · τὸ γὰρ ποιὸν οὐκ ἔστι τῷ ποῦ συμβλητόν . εἰ οὖν καὶ ἡ εὐθεῖα καὶ ὁ κύκλος , κἄν μᾶλλον ἐκείνων ἔχῃ τι κοινόν , ἀσύμβλητα ὅμως ἐστί ( τοῦτο γὰρ ὡς ἀξίωμα λαμβάνει ) , καὶ αἱ ἐπ’ αὐτῶν κινήσεις ἀσύμβλητοι ἄν εἶεν , ὡς ὁμωνύμως λεγομένου τοῦ ταχέος τούτου καὶ βραδέος . Εἰπὼν δὲ ὅτι ἡ νήτη τῇ παρανήτῃ συμβλητή , διότι τὸ αὐτὸ σημαίνει τὸ ὀξὺ ἐπ’ ἀμφοῖν , ἐπήγαγεν ἆρα οὖν οὐ ταὐτὸν τὸ ταχὺ ἐνταῦθα κἀκεῖ ; ὡς εἰ ἔλεγεν ‘οὐ ταὐτὸν ἄρα τὸ ταχὺ ἐνταῦθα κἀκεῖ’ , τουτέστιν ἐπί τε τῆς ἐπ’ εὐθείας καὶ τῆς ἐπὶ κύκλου κινήσεως . πολὺ δ’ ἔτι ἧττον , φησί , τὸ ταὐτὸν τοῦ ταχέος ἐν ἀλλοιώσει καὶ φορᾷ · πλείων γὰρ ἐνταῦθα ἡ διαφορά , εἴπερ ἡ μὲν ἀλλοίωσις ποιότητος , ἡ δὲ φορὰ τῆς ποῦ κατηγορίας ἐστίν , ἡ δὲ εὐθεῖα καὶ ἡ περιφερὴς · ποσὰ ἄμφω καὶ ἄμφω συνεχῆ ποσὰ καὶ γραμμαὶ ἄμφω . τοῦτο δὲ προσέθηκε διὰ τὸ μετ’ ὀλίγον ῥηθησόμενον , ὅτι “ εἰσὶ τῶν ὁμωνυμιῶν αἱ μὲν πολὺ ἀπέχουσαι , αἱ δὲ ἔχουσαί τινα ὁμοιότητα.’’ ἰστέον δὲ ὅτι ἡ γραφὴ τοῦ ῥητοῦ τούτου διάφορος φέρεται , ὅπου μὲν ἀλλ’ ὅσα μὴ ὁμώνυμα ἅπαν‘τα συμβλητά , ὡς καὶ ὁ Ἀλέξανδρος ἔγραψεν , ὅπου δὲ ἀλλ’ ὅσα μὴ συνώνυμα ἅπαντα ἀσύμβλητα . τινὲς δὲ τὴν ἐν τῷ ἑτέρῳ ἑβδόμῳ βιβλίῳ γραφὴν ἐνταῦθα μετατεθείκασιν ἔχουσαν οὕτω · ἀλλὰ ἆ ῥά γε ὅσα μὴ ὁμώνυμα ἅπαντα συμβλητά . δῆλον δὲ ὅτι πάντα τὴν αὐτὴν ἔννοιαν ἔχει . p . 248b12 Ἢ πρῶιον μὲν τοῦτο οὐκ ἀληθές ἕως τοῦ δύο γὰρ πρὸς ἓν καὶ οὐ συμβλητά . | Εἰπὼν ὅτι τὰ μὲν μὴ ὁμώνυμα συμβλητά ἐστι , τὰ δὲ ὁμώνυμα οὐ συμβλητά , ἐνίσταται πρὸς τοῦτο παρατιθέμενος τὸ πολὺ συνωνύμως δοκοῦν κατηγορεῖσθαι ἐπί τε ὕδατος καὶ ἀέρος . οὐ γὰρ ὥσπερ τοῦ ὀξέος ἄλλος μὲν ἦν λόγος τοῦ ἐν χυμοῖς καὶ ἄλλος δὲ τοῦ ἐν ὄγκοις καὶ ἄλλος τοῦ ἐν φθόγγοις , οὕτω καὶ τοὐ πολλοῦ ἄλλος μὲν λόγος τοῦ ἐν ὕδατι , ἄλλος δὲ τοῦ ἐν ἀέρι , ἀλλὰ τὸ αὐτὸ σημαίνει τὸ πολὺ ἐν ἑκατέρῳ αὐτῶν . καὶ ὅμως οὐ συμβλητὰ τὸ ἐν ὕδατι πολὺ καὶ τὸ ἐν ἀέρι . τοῦτο δὲ λέγει ὅτι μὴ τοῖς ὄγκοις αὐτῶν καὶ αἱ δυνάμεις ἀκολουθοῦσιν , ἀλλ’ ἡ τοῦ τοσοῦδε ὕδατος δύναμις πολλαπλασία τῆς τοῦ τοσούτου ἀέρος . εἰ οὖν πολὺ ἦν τὸ τοσοῦτον ὕδωρ τῷ πολὺ δύνασθαι σὺν τῷ τηλικούτῳ ὄγκῳ ( ἐν γὰρ τῇ δυνάμει μετὰ τοῦ ὄγκου ἦν τὸ ὕδατι εἶναι ) , οὐκέτι ὁ τοσοῦτος ἀὴρ πολὺς ἔσται , κἂν πλείων εἴη τοῦ κατὰ τὸν ὄγκον ἐλαττουμένου ὕδατος τῷ κατὰ τὴν δύναμιν ἐλαττοῦσθαι αὐτοῦ . ἀσύμβλητα ἄρα τό τε ἐν ὕδατι καὶ τὸ ἐν ἀέρι πολύ . ὁ γὰρ πλείων δοκῶν ἀὴρ τῷ ὄγκῳ ἐλάττων ἔσται τῇ δυνάμει , καίτοι τοῦ πολλοῦ συνωνύμως κατ’ ἀμφοῖν δοκοῦντος κατηγορεῖσθαι . ἢ φαίη τις ἂν καταλλήλως δεῖν τὸ πολὺ συγκρίνειν τὸν μὲν ὄγκον πρὸς τὸν ὄγκον παραβάλλοντα , τὴν δὲ δύναμιν πρὸς τὴν δύναμιν . ὁ δὲ τῇ παραλλαγῇ ταύτῃ ἀποχρησάμενός τι ἀσύμβλητον ἔδειξε , καίτοι τῆς συνωνυμίας κατὰ τὸ ἐν τοῖς ὄγκοις πολὺ καὶ ὀλίγον ληφθείσης , ὑπόπτου δὲ ὄντος τοῦ τὸ πολὺ συνωνύμως κατηγορεῖσθαι διὰ τὰ εἰρημένα τοῦ τε ὕδατος καὶ τοῦ ἀέρος ‘εἰ δὲ μὴ τὸ πολύ , φησί , συνωνύμως κατηγορεῖται , ἐπὶ τοῦ διπλασίου ποιητέον τὸν λόγον.’ καὶ γὰρ καὶ ἐν ὕδατι καὶ ἐν ἀέρι τὸ αὐτὸ σημαίνει τὸ διπλάσιον ἑκατέρῳ , εἰ γὰρ διπλάσιόν ἐστι τὸ λόγον ἔχον ὃν τὰ δύο πρὸς ἕν , ὥστε καὶ λόγος ὁ αὐτὸς τοῦ διπλασίου ἐπ’ ἀμφοτέρων . καὶ ὅμως οὐκ ἔστι συμβλητὰ τὸ ὕδωρ καὶ ὁ ἀὴρ κατὰ τὸ διπλάσιον · οὐ γὰρ ὁ τοῦ τοσοῦδε ἀέρος διπλάσιος ἀὴρ ἔσται καὶ τοῦ τοσούτου ὕδατος διπλάσιος . τοῦτο δὲ πάλιν διὰ τὰς δυνάuεις , ἐν αἷς ἐστι τὸ εἶναι ὕδατι ἢ ἀέρι . εἰ γὰρ ὁ διπλάσιος ἀὴρ τοῦ ἡμίσεος τῷ ὄγκῳ ἀέρος πρός τῷ ὄγκῳ καὶ τὴν δύναμιν ἔχει διπλασίαν , ἐν τῷ λόγῳ τῷ δύο πρὸς ἕν ἐστιν · οὐκέτι δὲ τὸ τῷ ὄγκῳ ἥμισυ ὕδωρ τοῦ τοσούτου ἀέρος καὶ τῇ δυνάμει ἥμισύ ἐστιν οὐδὲ ἔλαττον ἴσως , ἀλλ’ ἐνίοτε καὶ ὑπερέχει τῆς ἔν τῷ διπλασίῳ ἀέρι δυνάμεως . οὐκ ἄν εἴη οὖν τὸ ἐν ἀέρι καὶ ὕδατι διπλάσιον συμβλητά . ἐὰν γὰρ πάλιν κατὰ τὴν δύναμιν ληφθῇ τὸ ἕτερον τοὐ ἑτέρου διπλάσιον , οὐκέτι κατὰ τὸν ὄγκον ἔσται διπλάσιον . ἄλλο οὗν τι τὸ διπλάσιον ἔσται , ὅταν ἀὴρ καὶ ὕδωρ συμβάλλωνται , ἀλλ’ οὐχ ὃ καθ’ ἑκατέρου αὐτῶν κατηγορεῖται . καίτοι ταὐτὸν ἐδόκει σημαίνειν ἐφ’ ἑκατέρου αὐτῶν . ὥστε οὐδὲ τὰ συνωνύμως κατηγορούμενα ἅπαντα συμβλητά · τοῦτο γὰρ βούλεται προσθεῖναι τοῖς ἐπὶ τῶν ὁμωνύμων εἰρημένοις , ἵνα κἄν φανῇ συνωνύμως κατηγορούμενον τὸ ταχὺ ἐπί τε τῆς κυκλοφορίας καὶ τῆς εὐθυφορίας , μὴ ἤδη ἀκολουθῇ τὸ καὶ συμβλητὰς εἶναι ταύτας τὰς κινήσεις . p . 248b15 15 Ἢ καὶ ἐπὶ τούτων ὁ αὐτὸς λόγος ἕως τοῦ ἀλλὰ κατὰ τὸ λευκόν . Συγκρούσας τοὺς δύο λόγους τόν τε λέγοντα τὰ ὁμώνυμα πάντα μὴ εἶναι συμβλητὰ καὶ τὸν λέγοντα τὰ συνώνυμα συμβλητὰ εἶναι , καὶ δείξας ὅτι ἐπὶ ἀέρος καὶ ὕδατος τὸ πολὺ καίτοι συνωνύμως ἀμφοῖν κατηγορεῖσθαι δοκοῦν ὅμως οὐκ ἔστι συμβλητόν , εἰ δὲ μὴ τοῦτο , ἀλλὰ τό γε διπλάσιον ἐναργέστερον καὶ λόγον ἔχει τὸν αὐτὸν ἐν ἀμφοτέροις καὶ ὅμως οὐκ ἔστι συμβλητὸν διὰ τὴν παράλλαξιν τοὐ ὄγκου πρὸς τὰς δυνάμεις , καὶ ποιήσας οὕτως ἀπορώτερον τὸν λόγον λέγει , ὅτι καὶ ἐπὶ τοὐ ὕδατος καὶ τοῦ ἀέρος ὀρθῶς ἔχει ὁ πρότερον ἀποδοθεὶς διορισμός , ὅτι τὰ μὲν ὁμώνυμα οὐ συμβλητά , τὰ δὲ συνώνυμα συμβλητά . καὶ γὰρ τὸ πολὺ καὶ τὸ διπλάσιον ἀσύμβλητά ἐστιν ἐπὶ τοῦ ὕδατος καὶ τοῦ ἀέρος , διότι καὶ αὐτὰ ὁμωνύμως κατὰ ἀλήθειαν κατηγορεῖται · οὐ δοκεῖ δέ , ἐπειδὴ καὶ ὁ λόγος αὐτῶν ὁμώνυμος ὢν κατ’ ἀμφοτέρων λέγεται καθ’ ὧν καὶ τὸ ὄνομα . ὁ γὰρ λόγος τοῦ πολλοῦ ὁ λέγων ὅτι πολύ ἐστι τὸ τοσοῦτον καὶ ἔτι ὁμώνυμος καὶ αὐτός ἐστιν . ἄλλο γὰρ τῷ εἴδει τὸ ἐν ὕδατι τοσοῦτον καὶ ἔτι καὶ ἄλλο τὸ ἐν ἀέρι . καὶ τῶν ἴσων δὲ λόγος τὸ τῶν αὐτῶν μέτρων ἢ τῶν αὐτῶν ἀριθμῶν εἶναι , ἀλλὰ καὶ τούτων καὶ τὸ ὄνομα καὶ ὁ λόγος ὁμωνύμως κατηγορεῖται , ὧν κατηγορεῖται . διὸ οὐ συμβλητὰ οὐδὲ κατὰ τὸ ἴσον τὸ ὕδωρ καὶ ὁ ἀήρ . οὐδὲ γὰρ εἰ τοῖς ὄγκοις ἴσα , καὶ ταῖς δυνάμεσιν ἴσα ἐστίν . καὶ ὁ τοῦ διπλασίου δὲ λόγος ὁ λέγων δύο πρὸς ἓν ὁμώνυμός ἐστι . καὶ γὰρ καὶ τὸ ἓν αὐτὸ ὁμώνυμόν ἐστιν , εἴπερ ἄλλως μὲν κατηγορεῖται κατὰ οὐσίας ἄλλως δὲ κατὰ ποιότητος . εἰ δὲ τὸ ἓν ὁμώνυμον , καὶ τὰ δύο . ὁ δὲ ἐξ ὁμωνύμων νύμων συγκείμενος λόγος | καὶ αὐτὸς ὁμώνυμός ἐστιν . ὡς οὖν εὐλόγως εἰπὼν καὶ ταῦτα ὁμωνύμως κατηγορεῖσθαι ἐπήνεγκε τὸ ἐπεὶ διὰ τί τὰ μὲν συμβλητὰ τὰ δὲ οὔ , εἴπερ ἦν μία φύσις ; εἰ γὰρ τὸ διπλάσιον τὸ αὐτὸ ἦν ἐπί τε ἀέρος καὶ ὕδατος , ὡς ἔστιν ἐπὶ ἀέρος καὶ ἀέρος καὶ ὕδατος καὶ ὕδατος , διὰ τί ἀὴρ μὲν ἀέρος διπλάσιος καὶ ἥμισυς καὶ συμβλητοὶ καὶ ὕδωρ ὕδατι , ἀὴρ δὲ ὕδατι οὐκέτι συμβλητός , ὥστε τὸν τοσόνδε ἀέρα τοῦ τοσοῦδε ὕδατος εἶναι διπλάσιον , εἴπερ ἦν μία φύσις τοῦ διπλασίου ἐν ἀέρι καὶ ὕδατι , ὡς ἐν ἀέρι καὶ ἀέρι καὶ ὕδατι καὶ ὕδατι ; ἀπορήσας δὲ οὕτω πρὸς τὴν συνώνυμον ῥηθεῖσαν εἶναι τοῦ πολλοῦ καὶ τοῦ διπλασίου κατηγορίαν ἐπὶ ἀέρος καὶ ὕδατος καὶ διὰ τοῦτο ὁμώνυμον αὐτὴν εἰπὼν ἐπάγει καὶ ἄλλην αἰτίαν τοῦ , κἄν συνωνύμως κατηγορῆται , μὴ εἶναι αὐτὰ συμβλητὰ τὸ ἄλλο καὶ ἄλλο εἶναι τὰ πρῶτα δεδεγμένα αὐτὰ σώματα · ἄλλο γὰρ ὕδωρ καὶ ἄλλο ἀήρ , κἄν τὸ πολὺ καὶ τὸ διπλάσιον ταὐτὸν ἐφ᾿ ἑκατέρου σημαίνει ὡς συνωνύμως κατηγορούμενα . ἐπεὶ ὅπου τὸ πρῶτον δεδεγμένον τὰ συνωνύμως κατηγορούμενα ταὐτόν ἐστι τῷ εἴδει , κἂν τὰ ἐν οἷς ἐστι διαφέρῃ , συμβλητά ἐστιν ἐκεῖνα . καὶ δῆλον ἐκ τοῦ τὸν ἵππον καὶ τὸν κύνα καίτοι διαφέροντα κατ᾿ εἶδος συμβλητὰ ὅμως εἶναι κατὰ τὸ λευκόν . λέγομεν γὰρ πότερον λευκότερον ὁ ἵππος ἢ ὁ κύων ἐπὶ ἀτόμων ζητοῦντες , ἢ τὸ ψιμύθιον καὶ τὴν χιόνα παραβάλλομεν , διότι τὸ πρώτως δεξάμενον τὸ λευκὸν ἐν ἀμφοτέροις ταὐτόν ἐστιν , ἡ γὰρ ἐπιφάνεια . ὁμοίως δὲ καὶ κατὰ τὸ μέγεθος συμβλητά ἐστιν ἵππος καὶ κύων συνωνύμως αὐτῶν κατηγορούμενον καὶ τὴν αὐτὴν ἔχον ἐν ἑκατέρῳ φύσιν , διότι τὸ ἐν αὐτοῖς πρῶτον δεκτικὸν τοῦ μεγέθους ταὐτόν ἐστι τῷ εἴδει τὸ σῶμα . ὕδωρ δὲ καὶ φωνὴ οὐ συμβλητὰ οὔτε κατὰ τὸ λευκὸν οὔτε κατὰ τὸ μέγεθος , ὅτι ἐν μὲν ὕδατι τοῦ λευκοῦ ἡ ἐπιφάνειά ἐστι δεκτική , τοῦ δὲ μεγέθους τὸ σῶμα · ἐν δὲ φωνῇ οὔτε ἐπιφάνειά ἐστιν οὔτε σῶμα . ὡς εἴ γε καὶ τὸ πολὺ καὶ τὸ διπλάσιον μὴ τοῦ ὕδατος καὶ τοῦ ἀέρος κατηγοροῖτο πρώτως , ὧν ἑκάτερον καὶ κατὰ τὸν ὄγκον ἅμα καὶ κατὰ τὴν δύναμιν εἰδοποιεῖται , ἀλλ᾿ ἢ κατὰ τοῦ ὄγκου ἀμφοῖν λέγοιτο τὸ πολὺ ἢ τὸ διπλάσιον ἢ κατὰ τῆς δυνάμεως , συμβλητὰ ἄν εἴη , πότερος πλείων ἢ μείζων ὄγκος ὁ τοῦ ἀέρος ἢ ὁ τοῦ ὕδατος , καὶ ὅτι διπλάσιος καὶ ἥμισυς , καὶ ἐπὶ τῆς δυνάμεως ὁμοίως . Ἀλλ’ ἥ γε τοῦ Ἀριστοτέλους ἀγχίνοια καὶ πρὸς τοῦτον ἐνίσταται τὸν λόγον ἐντρεπτικῶς . τούτῳ γὰρ χρώμενον , φησίν , ἔστιν ἀναιρεῖν ἐκ τῶν ὄντων τὴν τῶν ὁμωνύμων φύσιν λέγοντα καὶ τὰ ὁμολογουμένως ὁμώνυμα μὴ εἶναι ὁμώνυμα , ἀλλ’ ἕν τι καὶ ταὐτὸ σημαίνειν . μὴ παραβάλλεσθαι δὲ πρὸς ἄλληλα διὰ τὸ ἐν διαφόροις εἶναι τοῖς δεκτικοῖς τὸ αὐτό . οἷον λευκὸν ταὐτὸν μὲν καὶ τὸ ἐν φωνῇ καὶ τὸ ἐν σώματι σημαίνειν , μὴ εἶναι δὲ συμβλητὰ τὴν φωνὴν καὶ τὸ σῶμα κατὰ τὸ λευκόν , διότι ἄλλο τῷ εἴδει ἑκάτερον τῶν δεδεγμένων αὐτό ἐστιν · ἄλλο γὰρ τῷ εἴδει φωνὴ καὶ ἄλλο σῶμα . ὁμοίως δὲ καὶ τὸ γλυκὺ ταὐτὸν μὲν ἐρεῖ τις σημαίνειν ἐν φωνῇ καὶ ἐν χυμῷ , μὴ συγκρίνεσθαι δὲ φωνὴν καὶ χυμὸν κατὰ τὸ γλυκύ , ὅτι τὰ δεκτικὰ αὐτῶν ἕτερα τὴν φύσιν ἀλλήλων ἐστίν . ὁμοίως δὲ καὶ τὸ ἴσον ταὐτὸν μὲν ἐπί τε ὕδατος καὶ ἀέρος , οὐ συμβλητὰ δὲ τὸ ὕδωρ καὶ ὁ ἀὴρ κατὰ τὸ ἴσον , ὅτι διαφέροντα ὄντα τὸ αὐτὸ δέδεκται . Προστίθησι δὲ καὶ ἄλλο ἐπιχείρημα τοῦ αὐτοῦ δεικτικόν , ὅτι οὐκ ὀρθῶς λέγει ὁ λέγων τὰ αὐτὰ τῇ φύσει μὴ συγκρίνεσθαί ποτε διὰ τὸ ἐν διαφόροις εἴσεσιν εἶναι , καὶ φησὶν ὅτι οὐκ ἔστι τὸ τυχὸν τοῦ τυχόντος δεκτικὸν καὶ μάλιστα τὸ πρῶτον , ἀλλ’ ἓν ἑνὸς φύσει δεκτικὸν καὶ τοῦ αὐτοῦ τῷ εἴδει , ὡς χρωμάτων ἐπιφάνεια , χυμῶν γεῦσις . καὶ ἀδύνατον ἢ τὰ αὐτὰ ὄντα ἐν διαφέρουσιν εἶναι πρώτως ἢ διαφέροντα ἐν τῷ αὐτῷ . ὥστ·ε ὅταν ἐν διαφέρουσιν ᾖ τι πρώτως , ὁμώνυμόν ἐστι , καὶ οὐ παρὰ τὸ ἄλλο εἶναι τὸ ὕδωρ καὶ ἄλλο τὸν ἀέρα ἄλλο ἔσται τὸ πολὺ καὶ τὸ διπλάσιον τὸ ἐν ἑκατέρῳ αὐτῶν τὰ αὐτὰ ὄντα τὴν φύσιν , ὥς φησιν ὁ ἀπορήσας , ἀλλὰ καὶ αὐτὰ διάφορα τὴν φύσιν ἐστὶ καὶ ὁμώνυμα · διὸ ἐν διαφόροις τῷ εἴδει δεκτικοῖς ἐνεγένετο . ἀσφαλῶς δὲ καὶ ἐνταῦθα τὸ πρῶτον προσέθηκεν εἰπὼν ἀλλ’ ἓν ἑνὸς τὸ πρῶτον · δύναται γάρ τινα δευτέρως ὄντα δεκτικά τινος διαφέροντα ἀλλήλων κατ’ εἶδος συμβλητὰ ἀλλήλοις εἶναι κατ’ ἐκεῖνο , ὃ δευτέρως ἐδέξατο , διότι τὸ πρώτως αὐτὸ δεδεγμένον ἕν τι ὂν αὐτὸ τὴν φύσιν τῶν διαφερόντων ἐστί . καὶ γὰρ ἄνθρωπος καὶ ἵππος ἕτερα τῷ εἴδει ὄντα συγκρίνεται κατὰ τὸ λευκὸν τὸ ἐν αὐτοῖς , ὅτι τὸ πρῶτον αὐτὸ δεδεγμένον ἐν ἀμφοτέροις ἓν τὴν φύσιν ἡ ἐπιφάνεια . εἰπὼν δὲ ἓν ἑνὸς δεκτικὸν τὸ πρῶτον καὶ διὰ τοῦτο συγκρίνεσθαι ἀλλήλοις ὡς μὴ ὄντα ὁμώνυμα τὰ ἑνὸς εἴδους ὄντα , ἐπέστησεν ὅτι οὐκ ἀρκεῖ τὸ μὴ ὁμώνυμα εἶναι πρὸς τὸ συμβλητὰ εἶναι · ἡ γὰρ ἐπιφάνεια χρωμάτων ἐστὶ δεκτικὴ πρώτως λευκοῦ καὶ μέλανος , ἀλλ’ οὐ τῶν ὁμωνύμως λεγομένων χρωμάτων · οὐ γὰρ δὴ καὶ τῶν ἐν μουσικῇ . καὶ ὅμως οὐκ ἔστι συμβλητὸν τὸ λευκὸν τῷ μέλανι κατὰ τὸ χρῶμα . οὐ γὰρ λέγει τις μᾶλλον εἶναι χρῶμα ἢ ἧττον τὸ ἕτερον τοῦ ἑτέρου , ἀλλὰ δεῖ πρὸς τῷ μὴ εἶναι ὁμώνυμα τὰ συμβλητὰ ὁμογενῆ ὄντα μηδὲ τὴν κατ’ εἶδος ἔχειν διαφοράν , ἀλλ’ ἓν εἶναι καὶ τῷ εἴδει ἀτόμῳ ὄντι , καὶ μὴ μόνον τῷ γένει καὶ ἐν ἑνὶ τῷ εἴδει δεκτικῷ · τοῦτο γὰρ σημαίνει τὸ μὴ ἔχειν διαφοράν , μήτε ὃ μήτε ἐν οἷς · τὸ μὲν γὰρ ὃ τὸ εἶδος αὐτὸ τὸ συγκρινόμενον λέγει οἷον τὸ πολὺ ἢ τὸ διπλάσιον , τὸ δὲ ἐν οἷς τὸ ἐφ’ οὗ τὸ καθ’ ὃ ἡ σύγκρισις οἷον ὕδωρ ἢ ἀέρα ἢ ὄγκον ἢ δύναμιν . τὰ γὰρ κατὰ τὸ γένος τὰ αὐτὰ καὶ οὕτω συνώνυμα , διαφορὰς δὲ ἔχοντα οὐκ ἔστι συμβλητά . πότερον μᾶλλον χρῶμά ἐστι τὸ λευκὸν ἢ τὸ μέλαν ἢ τὸ φαιόν ; ἢ πότερον τῶν ἐχόντων αὐτὰ μᾶλλον κέχρωσται ; τὰ μέντοι τοῦ λευκοῦ χρώματος μετέχοντα συγκρίνεται ἀλλήλοις , πότερον αὐτῶν μᾶλλον λευκὸν χιὼν ἢ κύκνος . | p . 249a8 οὕτω καὶ περὶ κίνησιν ὁμοταχὲς ἕως τοῦ καὶ γὰρ ἡ φορὰ εἴδη ἔχει ἄν ἐκεῖνο ἔχῃ εἴδη , ἐφ’ οὗ κινεῖται . Διαρθρώσας οὕτω τὸν λόγον καὶ δείξας ὅτι , εἰ μέλλοι τινὰ συμβλητὰ εἶναι , οὐ μόνον χρὴ αὐτὰ μὴ εἶναι ὁμώνυμα , ἀλλὰ μηδὲ κατ’ εἶδος ἔχειν διαφορὰν μήτε αὐτὰ καθ’ ἃ ἡ σύγκρισις γίνεται ( οἰον τὰ λευκὰ μήτε ἐν οἷς ἐστι ταῦτα οἷον αἱ ἐπιφάνειαι αἱ κατὰ τὰ λευκὰ συγκρινόμεναι ) , ἀλλ’ ἓν εἶναι τῷ εἴδει καὶ τὸ λευκὸν καὶ τὴν ἐπιφάνειαν , ἐπάνεισι λοιπὸν ἐπὶ τὸν προκείμενον λόγον τὸν περὶ κινήσεως , οὗ χάριν αἱ προειρημέναι ζητήσεις ἐκινήθησαν . προθέμενος γὰρ δεῖξαι ὅτι οὐ πᾶσα κίνησις πάσῃ συμβλητή ἐστιν οὐδὲ γὰρ ἡ ὁμοειδὴς πᾶσα · οὐδὲ γὰρ ἡ φορὰ ἡ ἐπὶ κύκλου τῇ ἐπ’ εὐθείας ) , ἵνα μὴ ἀδύνατον ἀκολουθήσῃ τι τὸ εἶναι εὐθεῖαν ἴσην περιφερείᾳ , καὶ διορίσας ἐπ’ ἄλλων παραδειγμάτων τὸ ζητούμενον , ὁμοίως ἔχειν φησὶ καὶ ἐπὶ τῶν κινήσεων . τῷ γὰρ πλείω εἴδη κινήσεως εἶναι οὐ μόνον τὰ κοινὰ οἷον φορὰν ἀλλοίωσιν αὔξησιν μείωσιν , ἀλλὰ καὶ καθ’ ἑκάστην τούτων , οὐ πᾶσα πάσῃ ἐστὶ συμβλητή , ἀλλὰ μόναι αἱ κατὰ τὸ αὐτὸ εἶδος τὸ ἔσχατον γινόμεναι · ὃ οὐκέτι καὶ γένος ἐστί . καὶ τοῦτο δὲ ὁδῷ προιὼν διαρθροῖ . τὰ γὰρ ἐν ἴσῳ χρόνῳ ἴσα μήκη κινηθέντα ἰσοταχῆ ῥηθήσεται καὶ συμβλητὰ ἔσται · τὰ γὰρ μήκη ἓν εἶδός ἐστιν ἐπ’ εὐθειῶν λεγόμενα . καὶ οὐκ ἔχει εἴδη πλείω ἡ εὐθεῖα οὐδὲ ἡ ἐπ’ εὐθείας κίνησις , ὥσπερ οὐδὲ τὸ λευκὸν χρῶμα , εἰ ἔσχατον εἶδος εἴη , καὶ ἡ ἐπιφάνεια . εἰ μέντοι ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ τὸ μὲν ὑποκείμενον ἓν εἴη ἡ εὐθεῖα , αἱ δὲ κινήσεις διάφοροι , ὥστε κατὰ μὲν τὸ ἥμισυ τοὐ μήκους , τουτέστι τῆς εὐθείας , παρατεταμένον τι ἢ αὐτὸ τὸ ἥμισυ τοῦ μήκους ἀλλοιωθῆναι , κατὰ δὲ τὸ λοιπὸν ἐνεχθῆναί τι κατὰ φορὰν κινούμενον , οὐκέτι ἰσοταχὴς ῥηθήσεται ἡ ἀλλοίωσις τῇ φορᾷ , κἂν ἄμφω κινήσεις , κἄν ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ , διότι ἡ κίνησις ἡ ἐπὶ τῆς εὐθείας διάφορα εἴδη ἔχει · ἄλλο γὰρ ἀλλοίωσις καὶ ἄλλο φορά . κἄν ταὐτὸν οὖν ᾖ τὸ μῆκος ἢ ἴσον ἐφ’ οὗ ἡ κίνησις , ἀλλὰ δεῖ καὶ τὴν κίνησιν τὴν ἐπὶ τῶν ἴσων εὐθειῶν ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ γινομένην τὸ αὐτὸ εἶδος ἔχειν τῆς κινήσεως , εἰ μέλλοι ἰσοταχῆ εἷναι τὰ κινούμενα . ὡς δὲ αἱ διαφέρουσαι τῷ εἴδει κινήσεις ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ὑποκειμένου γινόμεναι οὐ συμβληταί , οὐδὲ αἱ ἀδιάφοροι κατ’ εἶδος κινήσεις συμβληταὶ ἔσονται , ἄν ᾖ τὰ ὑποκείμενα αὐταῖς κατ’ εἶδος διάφορα . ὥστε τὰ ἐν ἴσῳ χρόνῳ ἴσον μῆκος κατὰ φορὰν ἄμφω κινηθέντα ἰσοταχῆ ἄν εἴη καὶ συμβλητά . εἰ οὖν λέγοι τις ἰσοταχῆ τὰ ἐπὶ εὐθείας καὶ περιφερείας , ἴση ἔσται ἡ εὐθεῖα τῇ περιφερεῖ . εἰ οὖν τοῦτο ἀδύνατον , τί τὸ αἴτιον τοῦ ἀδύνατον ἀκολουθῆσαι τῷ λέγοντι συμβλητὰς εἶναι ταύτας τὰς κινήσεις ; ἆρα ὅτι ἡ φορὰ οὐκ ἔστιν ἔσχατον εἶδος ἀλλ’ ἔτι γένος ἐστὶν ὡς διαιρεῖσθαι εἰς εἴδη τήν τε ἐπ’ εὐθείας καὶ τὴν ἐπὶ κύκλου , ἢ ἀρά ἐστιν ἡ γραμμὴ γένος διαιρούμενον εἰς εὐθεῖαν καὶ περιφερῆ ; εἴτε γὰρ αἱ κινήσεις αὗται διάφοροι τῷ εἴδει , κἂν ἄμφω φοραί , εἴτε τὰ ἐφ’ ὧν αἱ κινήσεις διάφορα , κἄν ἄμφω γραμμαί , οὐκ ἂν εἶεν συμβληταὶ αἱ κινήσεις · ἔδει γὰρ ἐπὶ τῶν συμβλητῶν τήν τε κίνησιν ὁμοειδῆ εἶναι καὶ τὰ ἐν οἷς ἡ κίνησις . Πλὴν αὐτὸς ζητεῖ , πότερον ἄρα τῷ ἑτέρῳ τῆς διαφορᾶς αἴτιόν ἐστιν ἡ φορὰ γένος ἔτι οὖσα ἢ ἡ γραμμὴ γένος οὖσα · ὁ μὲν γὰρ χρόνος ὁ αὐτὸς ὤν , οὐ τῷ εἴδει μόνον ὁ αὐτὸς ἀλλὰ τῷ ἀριθμῷ , οὐκ ἂν εἴη ταύτης τῆς διαφορᾶς αἴτιος . ἀλλ’ ἔοικεν τὴν τῶν γραμμῶν διαφορὰν αἰτιᾶσθαι τῆς τῶν κινήσεων διαφορᾶς · τὸ γὰρ ἄν δὲ τῷ εἴδει ᾖ ἄλλα περὶ τῶν γραμμῶν εἰπὼν ἐπήνεγκε κατ’ ἐκεῖνα εἴδει διαφέρει ἥ τε ἐπ’ εὐθείας φορὰ καὶ ἡ ἐπὶ κύκλου ὡς δηλοῖ τὰ ἐφεξῆς · καὶ γὰρ ἡ φορά , φησίν , εἴδη ἔχει , ἄν ἐκεῖνο εἴδη ἔχῃ ἐφ’ οὗ κινεῖται . ὁ δὲ Ἀλέξανδρος εὑρὼν γεγραμμένον ἄν δὲ τῷ εἴδει ᾖ , καὶ ἐπ’ ἐκεῖνα εἴδει διαφέρει ἐλλείπειν φησὶ τῷ ἂν δὲ τῷ εἴδει ἦ τὸ ῾ἕτερα᾿ , ἐγὼ μέντοι ἐν διαφόροις ἀντιγράφοις οὕτως ηὗρον τὴν γραφήν · ἄν δὲ τῷ εἴδει ᾖ ἄλλα , καὶ ἐκεῖνα εἴδει διαφέρει . Καὶ ἄλλην δὲ γραφὴν φέρεσθαί φησιν ὁ Ἀλέξανδρος ἔχουσαν οὕτως · ὁ μὲν γὰρ χρόνος ὁ αὐτὸς ἀεὶ ἄτομος τῷ εἴδει . ἢ ἅμα κἀκεῖνα εἴδει διαφέρει , ἀλλὰ τὴν μὲν γραφὴν ταύτην ἐκ τοῦ ἑτέρου ἑβδόμου βιβλίου ἐνταῦθά τις μετατέθεικε , καὶ οὐδὲν ἔδει πολυπραγμονεῖν αὐτὴν νῦν ὥσπερ οὐδὲ τὰ ἄλλα τὰ ἐκεῖ γεγραμμένα . πλὴν ἐπειδὴ ἀσαφῶς προῆκται , οὐδὲν κωλύει τὴν ἐπ’ αὐτῇ τοὺ Ἀλεξάνδρου ἐξήγησιν παραγράψαι · “ παρεμβεβλημένου , γάρ φησι , τοῦ πάντα χρόνον , ἐν ἇ τὰ ἅμα κινούμενα κινεῖται , τὸν αὐτὸν τῷ ἀριθμῷ καὶ ἄτομον εἶναι συναπτέον τῷ πότερον οὖν αἴτιον , ὅτι ἐστὶν ἡ φορὰ γένος ἢ ὅτι ἡ γραμμή γένος · τὸ ἢ ἅμα κἀκεῖνα εἴδει διαφέρει · τῇ γὰρ ἀπορία ὑποφέρει τὸ ἢ ἅμα κἀκεῖνα εἴδει διαφέρει , τουτέστιν ἀκολουθεῖ θατέρῳ θάτερον . πόθεν δὲ ἀρχομένης τῆς διαφορᾶς ἀκολουθεῖ ἡ τοῦ ἑτέρου διαφορά , ἐδήλωσε προσθεὶς καὶ γὰρ ἡ φορὰ εἴδη ἔχει , ἄν ἐκεῖνο ἔχῃ εἴδη . ἄν μὲν γὰρ τὰ ὑποκείμενα ᾖ τῷ εἴδει διαφέροντα , ἀνάγκη καὶ τὰς ἐν αὐτοῖς κινήσεις εἴδει διαφέρειν . οὐ μὴν ἀνάπαλιν , φησὶν ὁ Ἀλέξανδρος , ἐπὶ πάντων ἀληθές · οὐ γὰρ αἱ κατ’ εἶδος διαφέρουσαι κινήσεις ἀεὶ ἐπὶ διαφόρων κατ’ εἶδος ὑποκειμένων γίνονται . αἱ γοῦν κατὰ τὰ χρώματα μεταβολαὶ αἱ κατ’ εἶδος διαφέρουσαι ἐπὶ ὁμοειδοῦς ὑποκειμένου γίνονται τῆς ἐπιφανείας · ὁμοίως δὲ κἂν αἱ γραμμαὶ εἴδει διαφέρωσιν , ἀκολουθεῖ καὶ τὴν ἐπ’ αὐτῶν κίνησιν εἴδει διαφέρειν . μήποτε δέ φησὶν ὁ Ἀλέξανδρος , ἐπὶ τῆς φορᾶς καὶ ἀντιστρέφει · καὶ γὰρ τῶν φορῶν εἴδει διαφερουσῶν καὶ τὰ ὑποκείμενα εἴδει διοίσει . ἢ ὁ αὐτός , φησί , λόγος καὶ ἐπὶ ἀλλοιώσεως καὶ ἐπὶ φορᾶς . ὅν γὰρ ἔχει λόγον ἐπὶ τῆς | φορᾶς τὰ ὑποκείμενα καθ’ ἃ ἡ φορά , τοῦτον ἐπὶ ἀλλοιώσεως τὰ χρώματα , καθ’ ἃ ἡ κατὰ ἀλλοίωσιν μεταβολὴ ἡ ἐν τῇ ἐπιφανεία · ὡς καὶ τῇ φορᾷ κτὰ τὰ ὑποκείμενα καθ’ ἃ ἡ φορά , ἐπεὶ καὶ ἐπὶ τῆς φορᾶς ἡ εὐθεῖα καὶ ἡ περιφερὴς ἐν ἐπιφανείᾳ ὡς ἐκεῖ τὸ λευκὸν καὶ μέλαν . ἐρεῖ δέ , φησίν , καὶ αὐτὸς προελθὼν περὶ τούτου · καὶ γὰρ τῷ ὄντι , ὥσπερ τὰ ἀλλοιούμενα τὴν διαφορὰν ἔχει κατὰ τὴν τῶν χρωμάτων διαφορὰν καθ’ ἃ ἀλλοιοῦται , οὕτω καὶ τὰ φερόμενα διαφέρει κατὰ τὴν διαφορὰν τῶν διαστάσεων καθ’ ἃς φέρονται . ’Ev δὲ τῇ λέξει ταύτῃ ἀσάφειαν ἔχειν ἐκεῖνό μοι δοκεῖ τὸ ῥητόν εἰ δὴ τοῦ μήκους ἐν τῳδὶ τὸ μὲν ἠλλοιώθη τὸ δὲ ἠνέχθη . πῶς γὰρ λέγεται ἀλλοιωθῆναί τι ἐν τῷ ἡμίσει εἰ τύχοι τῆς εὐθείας ; εἰ μὴ ἄρα τὸ φερόμενον ἐν μὲν τῷ ἡμίσει τῆς εὐθείας φερόμενον ἅμ καὶ ἀλλοιοῖτο , ἐν δὲ τῷ ἡμίσει φέροιτο μόνον ἢ αὐτὸ ἢ ἄλλο · ἢ εἴ τι σῶμα συμπαρατεταμένον τῷ ἡμίσει τοῦ μήκους , κατὰ μὲν τὸ τοσοῦτον μῆκος ἠλλοιώθη , κατὰ δὲ τὸ ἕτερον ἥμισυ ἠνέχθη ἐν τῷ ἴσῳ χρόνῳ ἑκάτερον . οὐ γὰρ ἔστιν εἰπεῖν τότε , ὅτι ἡ ἀλλοίωσις ὁμοταχής ἐστι τῇ φορᾶ̣ , κἂν ὁ χρόνος ἴσως ᾖ κἂν τὰ διαστήματα ἴσα ᾖ τοῦ μήκους τό τε καθ’ ὃ ἀλλοιοῦται καὶ τὸ καθ’ ὃ φέρεται . καὶ ἴσως διὰ τοῦτο εἶπεν τοῦ μήκους ἐν τῳδὶ τὸ μὲν ἀλλοιοῦσθαι τὸ δὲ φέρεσθαι , ἵνα δείξῃ ὅτι , κἄν τὸ μῆκος ἴσον τις ὑποθῆται τῆς ἀλλοιώσεως , οὐδὲ οὕτως συμβληταί εἰσιν αἱ κινήσεις . p . 249a17 Ὅτι δὲ ἐὰν δι’ οὗ . οἷον , εἰ πόδες , βάδισις ἕως τοῦ ὥστε σκεπτέον , τίς διαφορὰ κινήσεως . Εἰπὼν διάφορον γίνεσθαι κατ’ εἶδος φοράν , ὅταν τὸ ἐφ’ οὗ ἡ φορὰ διάφορον ᾖ κατ’ εἶδος , προστίθησιν ὅτι κἂν τὸ δι’ οὗ ἡ φορὰ γίνεται διάφορον ᾖ κατ’ εἶδος , διάφορον καὶ ἡ φορὰ κατ’ εἶδος ἔσται · οἷον ἐὰν τὸ μὲν διὰ ποδῶν κινῆται τὸ δὲ διὰ πτερύγων , καὶ τῶν κινήσεων γίνεται διαφορά · καὶ γὰρ ἡ μὲν διὰ ποδῶν βάδισίς ἐστιν . ἡ δὲ διὰ πτερύγων πτῆσις · καίτοι ἐπ’ εὐθείας γίνεσθαι δυνατὸν ἄμφω . τοῦτο δὲ εἰπὼν ἐπιφέρει · ἢ οὔ , ἀλλὰ τοῖς σχήμασιν ἡ φορὰ ἄλλη . οὐ βουλόμενος διάφορον κατ’ εἶδος γίνεσθαι κίνησιν , ἄν τὰ ὄργανα δι’ ὧν ἡ κίνησις κατ’ εἶδος διαφέρῃ , μηκέτι δὲ τὰ ἐφ’ ὧν γίνεται . τῷ γὰρ σχήματι μόνῳ , φησίν , ἕτεραί εἰσι κινήσεις ἥ τε πτῆσις καὶ ἡ βάδισις καὶ οὐ τῷ εἴδει , ὅταν ἀμφότεραι ἐπ’ εὐθείας γίνωνται . διὸ καὶ συμβληταὶ αὗται · καὶ γὰρ θάττον κινεῖσθαι τοῦ βαδίζοντος τὸ ἱπτάμενόν φαμεν καὶ τὴν οὐριοδρομοῦσαν ναῦν . ἀλλὰ πῶς οὐ μᾶλλον κατ’ εἶδος διαφέρει πτῆσις βαδίσεως ἢ βάδισις ἡ ἐπ’ εὐθείας τῆς ἐπὶ κύκλου ; ἢ κατ’ ἄλλο μὲν ἴσως μᾶλλον διαφέρει , κατὰ δὲ τὸν νῦν διορισμὸν οὐ διαφέρει . εἰ γὰρ αἱ κατ’ εἶδος διαφέρειν ἐλέγοντο , ἐὰν τὰ ἐφ’ ὧν διάφορα εἴδη γραμμῆς ἡ , τὸ μὲν εὐθεῖα τὸ δὲ κύκλος , δῆλον ὅτι ἐὰν μὴ διάφορα ᾖ τὰ ἐφ’ ὧν ἡ φορά , οὐδὲ ἡ φορὰ διάφορος ἔστι κατὰ τὴν νῦν ζητουμένην διαφοράν , καθ’ ἣν ἀσύμβλητοί εἰσιν αἰ κινήσεις . καὶ γὰρ τὴν ἀρχὴν προθέμενος ζητῆσαι , τίνες τῶν κινήσεων συμβληταί εἰσι κατὰ τὸ θᾶττον καὶ βραδύτερον καὶ ἴσον καὶ τίνες οὗ , τἀς κατ’ εἶδος διφόρους ἔλεγε μὴ εἶναι συμβλητὰς καὶ κατ’ εἶδος διαφέρειν τὰς ἐπὶ διαφερόντων κατ’ εἶδος γινομένας . ἡ δὲ πτῆσις καὶ ἡ βάδισις οὐκ ἐπὶ διαφερόντων κατ’ εἶδος γίνεται · δύνανται γὰρ ἄμφω ἐπ’ εὐθείας καὶ ἄμφω ἐπὶ κύκλου γίνεσθαι . συμπεραίνεται δὲ λοιπόν , τίνα ἐστὶ τὰ ἰσοταχῆ καὶ συμβλητὰ ὅλως , ὅτι τὰ ἐν ἴσῳ χρόνῳ τὸ αὐτὸ διάστημα κινούμενα κατὰ φοράν , δηλονότι ταῦτα ἰσοταχῆ ἐστι . τὸ αὐτὸ δὲ μέγεθος οὐ τῷ ἀριθμῷ πάντως , ἀλλὰ τῷ εἴδει . ὥστε εἴδει ἀδιάφορον αὐτὸ εἶναι . τοιοῦτον δὲ τὸ εὐθὺ πρὸς τὸ εὐθὺ καὶ τὸ περιφερὲς πρὸς τὸ περιφερές . εὐθὺς μέντοι τὸ τῷ μεγέθει ἀδιάφορον εἴδει καὶ τῇ κινήσει ἀδιάφορον κατ’ εἶδός ἐστιν . Εἰπὼν δὲ πρότερον μὲν ὅτι ῾ ἐὰν ἔχῃ εἴδη τὸ ἐφ’ οὗ κινεῖται , καὶ ἡ φορὰ εἴδη ἔχει τουτέστι διαφορὰς κατ’ εἶδος , νῦν δὲ ὅτι , ἐὰν τὸ ὑποκείμενον ἀδιάφορον ἡ τῷ εἴδει , καὶ ἡ κίνησις ἀδιάφορός ἐστι , συντομωτέραν ποιῶν τὴν θεωρίαν · ὅταν , φησί , ζητῶ μὲν ποῖαι κινήσεις συμβληταὶ καὶ ποῖαι ἀσύμβλητοι , οὐκ ἀνάγκη τὸ ὑποκείμενον σκοπεῖν , ἀλλ’ ἀρκεῖ τὴν κίνησιν αὐτήν , περὶ ἧς ζητοῦμεν , ἢ συμβλητὴν ἢ οὒ πρόχειρον ἡμῖν οὖσαν σκοπεῖν , εἰ ἔχει διαφορὰς κατ’ εἶδος · πάντως γὰρ ὁμοίως ἔχει καὶ τὸ ὑποκείμενον , καὶ οὐδὲν δεόμεθα εἰς ἄμφω βλέπειν . ὥστε καὶ ὅτε ἐζητοῦμεν , πότερον αἴτιόν ἐστι τοῦ διαφορὰς ἔχειν , ἆρα ὅτι ἡ φορὰ γένος ἢ ὅτι ἡ γραμμὴ γένος , μάτην ἐζητοῦμεν . οὐ γὰρ διαφωνεῖ τὸ ὑποκείμενον τῇ κινήσει τῇ ἐπ’ αὐτοῦ , ὡς τὸ μὲν διαφορὰς ἔχειν , τὸ δὲ ἀδιάφορον εἶναι · καὶ γὰρ εἴρηται ὅτι “ οὐ τὸ τυχὸν τοῦ τυχόντος δεκτικόν , ἀλλ’ ἓν ἑνὸς τὸ πρῶτόν . ” ἢ τὸ ὥστε σκεπτέον , τίς διαφορὰ κινήσεως ἐπήγαγεν , ὡς δέον ὂν τὸν μέλλοντα γινώσκειν , ποία κίνησις συμβλητὴ καὶ ποία ἀσύμβλητος , τὰς διαφορὰς τῶν κινήσεων πρότερον παρ’ ἑαυτῷ διῃρηκέναι . αἱ γὰρ τῶν γραμμῶν διαφοραὶ πρόδηλοι καὶ τοῖς ἰδιώταις . Πλείονα δέ φησιν αὐτὸν ὁ Ἀλέξανδρος εἰρηκέναι περὶ τῆς ἀσυμβλήτου κινήσεως , διότι οὔπω δέδεικται ὅτι οὐκ ἔστιν εὐθεῖα ἴση περιφερείᾳ , ἀλλὰ μεμένηκε ζητούμενον . διὸ καθόλου λέγει τῇ κατ’ εἶδος διαφορᾶ τῶν γραμμῶν τὴν κατ’ εἶδος διαφορὰν τῶν κινήσεων ἀκολουθεῖν . p . 249a21 Καὶ σημαίνει ὁ λόγος οὗτος , ὅτι τὸ γένος οὐχ ἕν τι ἕως τοῦ διὸ οὐ δοκοῦσιν ὁμῶνυμίαι εἶναι οὖσαι . Δείξας ὅτι αἱ μὲν ὁμοειδεῖς κινήσεις , ὧν τὸ εἶδος οὐκέτι διαιρεῖται εἰς ἄλλα εἴδη , διὰ τὸ μία φύσις εἶναι συμβληταί εἰσιν , αἱ δὲ διαφέρουσαι κατ’ εἶδος ἀσύμβλητοι , ὥσπερ πόρισμα ἐκ τῶν εἰρημένων συνάγει , ὅτι τὰ ὁμογενῆ οὐκ ἔστι συμβλητά , διότι οὐκ ἔστιν ἐν τῷ εἴδει ἀλλὰ τῷ γένει . τὸ δὲ γένος οὐκ ἔστιν ἕν τι εἶδος ὥσπερ τὸ ἔσχατον εἶδος , ὃ μηκέτι διαιρεῖται εἰς εἴδη γένος γάρ ἐστι τὸ εἰς πλείονα εἴδη διαιρούμενον ) , ὥστε τὰ ὁμογενῆ καὶ μὴ ὁμοειδῆ οὐκ ἔστι συμβλητά . καὶ παρὰ τοῦτο , φησί , πολλὰ λανθάνει μὴ ὄντα μέν , νομιζόμενα δὲ συμβλητά · ὡς ἡ εὐθεῖα καὶ ἡ περιφερής , ὅτι γένος οὖσαν τὴν γραμμὴν καὶ διαιρουμένην εἰς ταύτας ὡς μίαν τινὰ φύσιν ἔχον τὸ γένος λαμβάνοντες καὶ τὴν εὐθεῖαν καὶ περιφερῆ ὡς ὁμοφυεῖς συμβλητὰς νομίζουσιν . Εἰπὼν δὲ αἴτιον εἶναι τοῦ τὰ ὁμογενῆ τινας συμβλητὰ νομίζειν τὸ ἕν τι ἡγεῖσθαι τὸ γένος , ἐπάγει καὶ τὴν περὶ τὰ ὁμώνυμα συμβαίνουσαν ἀπάτην , δι’ ἥν , καίτοι πάντων τῶν ὁμωνύμων ἑτεροφυῶν ὄντων , εἴπερ ὄνομα μόνον κοινὸν ἔχουσι τὴν δὲ οὐσίαν διάφορον , καὶ ἀσυμβλήτων ὄντων , τινὰ ὅμως αὐτῶν συμβλητὰ δοκεῖ . τῶν γὰρ ὁμωνύμων , φησί πολλή τίς ἐστι διαφορά · καὶ γὰρ αἱ μὲν πολὺ ἀπέχουσιν ὥσπερ αἱ ἀπὸ τύχης , αἱ δὲ ἔχουσί τινα ὁμοιότητα ὡς αἱ εἰκόνες πρὸς τὰ πρωτότυπα , αἱ δὲ ἐγγύς εἰσιν ἡ γένει ἢ ἀναλογίᾳ , γένει μὲν τὰ ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἓν λεγόμενα · κοινὸν γάρ τι αὐτοῖς τό τε ἀφ’ οὗ καὶ τὸ πρὸς ὃ φαντασίαν ἀποτελοῦν γένους . ἀναλογίᾳ δὲ ὁμώνυμά ἐστι τὰ τὴν ἐν τῷ λόγῳ καὶ τῇ χρεία ὁμοιότητα σῴζοντα ὡς ἡ ἀρχή · καὶ γὰρ ἡ πηγὴ καὶ ἡ καρδία καὶ μονὰς καὶ σημεῖον καὶ τὸ ἡγούμενον ἐν πόλει ἀρχὴ λέγεται τοσοῦτον ἀλλήλων τῆ φύσει διαφέροντα . τὰ οὖν ἐγγὺς ὄντα καὶ ὅμοια ὡς ὁμοφυῆ λαμβάνοντες συμβλητὰ ἡγοῦνται , ὡς τὸ πολὺ καὶ διπλάσιον ἐπὶ ὕδατος καὶ ἀέρος . δύναται δὲ τὸ καὶ σημαίνει ὁ λόγος οὗτος ὅτι τὸ γένος οὐχ ἕν τι ἐπὶ τῆς κινήσεως εἰρῆσθαι . καὶ γὰρ εἶπεν πρότερον , ὅτι αἴτιον τοῦ μὴ συμβλητὰς εἶναι τήν τε φορὰν καὶ τὴν ἀλλοίωσιν κινήσεις οὔσας τὸ τὴν κίνησιν ἔχειν εἴδη καὶ μὴ εἶναι ἕν τι αὐτὴν εἶδος μηδὲ μίαν φύσιν ὥσπερ οὐδὲ ἡ γραμμή . ὁ δὲ ἕν τι νομίζων τὴν κίνησιν εἶδος ἄτομον καίτοι γένος οὖσαν κατὰ ἀλήθειαν , ὁμοφυεῖς πάσας τιθεὶς τὰς κινήσεις , συμβλητὰς πάσας νομίζει καὶ τὰς οὐ συμβλητὰς νομιζομένας . ἔοικε δὲ τὴν κίνησιν γένος οὕτω λαμβάνειν ὡς κοινότητα ὁμωνύμως κατηγορουμένην τῶν διαφόρων κινήσεων , διότι ἄλλη μὲν ἡ κατὰ τόπον , ἄλλη δὲ ἡ κατὰ ποιότητα , καὶ ἄλλη ἡ κατὰ ποσότητα τῷ καὶ τὰ γένη ταῦτα διαφέρειν ἀλλήλων . καὶ διὰ τοῦτο ἐπιφέρει τὴν τῶν ὁμωνυμιῶν διαφορὰν αἰτίαν τῆς πλάνης τῆς περὶ τὰς συμβλητὰς καὶ ἀσυμβλήτους κινήσεις λέγων τὸ τινὰς τῶν ὁμωνύμων κινήσεων δι’ ὁμοιότητα ὁμοφυεῖς δοκεῖν καὶ διὰ τοῦτο συμβλητάς . p . 249a25 Πότε οὖν ἕτερον τὸ εἶδος ἕως τοῦ ἴση δὲ ἢ ἄνισος , ἧ ἐκεῖνο ἄνισον . Εἰπὼν τὰ μὲν διαφέροντα κατ’ εἶδος ἀσύμβλητα εἶναι , τὰ δὲ ἀδιάφορα συμβλητά , ζητεῖ λοιπὸν πότε ἕτερον τὸ εἶδος καὶ διάφορον . ἆρα ὅταν τὰ ὑποκείμενα διαφέρῃ καὶ τὸ εἶδος ἕτερόν ἐστι τὸ ἐν τοῖς διαφόροις ὑποκειμένοις ; οἷον τὸ λευκὸν τό τε ἐν ἵππῳ καὶ ἐν ἀνθρώπῳ ἆρα ἕτερόν ἐστι κατ’ εἶδος διὰ τὴν τῶν ὑποκειμένων διαφορὰν ἢ οὐκ ἀρκεῖ τὸ ὑποκείμενον μόνον διαφορὰν ἔχειν , ἀλλὰ χρὴ πρὸς τῇ τοῦ ὑποκειμένου διαφορᾷ καὶ τὸ εἶδος αὐτὸ διάφορον εἶναι , ὥστε ἄλλο εἶδος ἐν ἄλλῳ ἔχειν ὑποκειμένῳ τὰ διαφέρειν κατ’ εἶδος λεγόμενα ; καὶ γὰρ εἴρηται ἤδη , ὅτι ἓν ἑνὸς δεκτικόν ἐστι , καὶ ὅτι ἀντακολουθεῖ ἀλλήλοις τά τε ὑποκείμενα καὶ τὰ ἐν αὐτοῖς εἴδη . καὶ κἄν τε ἕτερα ᾖ τὰ δεκτικά , καὶ τὰ ἐν αὐτοῖς ἕτερά ἐστι · κἄν τε ὁμοειδῆ τὰ ὑποκείμενα , καὶ τὰ ἐν αὐτοῖς τῆς αὐτῆς ἐστι φύσεως . ὧν γὰρ ἡ ἐπιφάνεια ὁμοειδὴς οὖσα δεκτική ἐστι πρώτων , ταῦτα τῆς αὐτῆς ἐστι φύσεως ἀλλήλοις , κἄν μὴ ὁμοειδῆ τυγχάνῃ ὥσπερ τὰ χρώματα . Ζητεῖ οὖν τίς ὅρος καὶ τίνι κρινοῦμεν , πότε ταὐτὸν σημαίνει τὸ λευκὸν ἢ τὸ γλυκὺ ὡς μίαν καὶ τὴν αὐτὴν ἔχον φύσιν , οἷον ὅταν ἐν ἵππῳ καὶ κυνὶ τὸ λευκὸν θεωρῆται , ἢ ἕτερον καὶ ἕτερον , ὅταν ἐν ἐπιφανείᾳ καὶ ἐν φωνῇ καὶ τὸ γλυκὺ τὸ ἐν χυμῷ καὶ ἐν φωνῇ · ἵνα οὖν μὴ ἐν τοῖς κατὰ μέρος περιπλανώμεθα , τίς ὅρος καὶ κριτήριον ἄν εἴη τῆς τοιαύτης διακρίσεως ; ἆρα οὖν , ὥσπερ ἐδόκει Πρωταγόρᾳ , ἡ αἴσθησις κριτήριον ἱκανὸν τῶν τοιούτων ἐστίν , ὥστε τὸ ἑκάστῳ φαινόμενον κτὰ τὴν αἴσθησιν τοῦτο καὶ ἀληθὲς νομίζειν , εἴτε ταὐτὸν εἴτε ἕτερον ἡ αἴσθησις ἀπαγγέλλει ; ἡ οὐ χρὴ τῇ αἰσθήσει καὶ τῇ ἀπ’ αὐτῆς | φαντασίᾳ τὴν κρίσιν ἐπιτρέπειν , πολλαχοῦ διαψευδομέναις , ἀλλὰ τῷ λόγῳ τὴν φύσιν καὶ τὴν ὕπαρξιν τῶν πραγμάτων ζητεῖν ; ἐπεὶ ἥ γε αἴσθησις τὸ ταχὺ καὶ βραδὺ τῆς κινήσεως ἐπί τε τῆς εὐθείας καὶ ἐπὶ τοῦ κύκλου ὡς ὁμοφυῆ κρίνει . ταῦτα ἐπὶ τῆς κατὰ τὴν φορὰν ἐννοίας ἀπορήσας , κἀν μὴ ὀνομάζῃ τὴν φοράν , ἀλλὰ λευκοῦ καὶ γλυκέος ἐμνημόνευσεν , ἐκτείνει τὴν ζήτησιν καὶ ἐπὶ τὰς ἄλλας κινήσεις καὶ μεταβολὰς ζητῶν , πῶς χρὴ καὶ ἐπ’ ἐκείνων εὑρίσκειν τὰ συμβλητὰ καὶ ἀσύμβλητα , τό ταὐτὸν καὶ μὴ ταὐτὸν διορίζοντας . καὶ πρῶτον τῆς ἀλλοιώσεως μνημονεύσας δείκνυσιν , ὅτι καὶ ἀλλοιώσεις εἰσὶ συμβληταί · ἔστι γὰρ τὸν μὲν ταχέως ἰαθῆναι τὸν δὲ βραδέως καὶ δηλονότι καὶ ἅμα τινάς . εἰ οὖν τὸ ὑγιάζεσθαι ἀλλοιοῦσθαί ἐστιν , ἔσται ἀλλοίωσις ἰσοταχὴς ἡ ἐν ἴσῳ χρόνῳ γινομένη . ἀλλ’ οὐκ ἦν ἀπλῶς ἰσοταχῆ ἐν φορᾷ τὰ ἐν ἴσῳ χρόνῳ κινούμενα , ἀλλ’ ὅταν τὸ ἴσον ἐν ἴσῳ κινῆται · ἴσα δέ ἐστι διαστήματα τὰ τῶν αὐτῶν ὄντα μέτρων . ἀλλ’ ἐπὶ ἀλλοιώσεως τί ἄν εἴη τὸ καθ’ ὃ ἀλλοιοῦται τὸ ἀλλοιούμενον ; δηλονότι ποιότης · ἡ γὰρ κατὰ ποιότητα μεταβολὴ ἀλλοίωσις λέγεται · τὸ δὲ ἴσον οὐκ ἔστιν ἐπὶ ποιότητος λεγόμενον , ἀλλ’ ὡς ἐν τῷ ποσῷ ἰσότης λέγεται , οὕτως ἐν τῷ ποιῷ ὁμοιότης , ὡς καὶ ἐν Κατηγορίαις διώρισται . τούτοις οὖν καλῶς ἐπιστήσας ἔστω , φησίν , ἰσοταχὲς εἶναι ἐπὶ ἀλλοιώσεως τὸ τὸ αὐτὸ μεταβάλλειν ἐν τῷ ἴσῳ χρόνῳ , κοινὸν ὄνομα τὸ τοῦ ταὐτοῦ καὶ τῆς ἰσότητος εὑρὼν καὶ τῆς ὁμοιότητος . καὶ ἀπορεῖ λοιπὸν τὸ ἐν ταῖς συμβληταῖς ἀλλοιώσεσι ταὐτὸν πότερον ἐν τῷ ὑποκειμένῳ δεῖ ζητεῖν , ἐν ᾧ τὸ πάθος ἢ ἐν αὐτῷ τῷ πάθει , τουτέστι ποτέρας ἰσοταχεῖς ῥητέον ἀλλοιώσεις τὰς ἐν τῷ ἴσῳ χρόνῳ τὰ αὐτὰ ὑποκείμενα ἐχούσας ἠλλοιωμένα , ἢ τὰς ἐν τῷ ἴσῳ χρόνῳ κατὰ τὰ αὐτὰ πάθη μεταβεβληκυίας . καί φησιν , ὅτι ἐπὶ μὲν τοῦ προτεθέντος παραδείγματος τοὺ τῆς ὑγείας ἰσοταχὴς ἡ ὑγίανσίς ἐστι τῷ τὸ πάθος , τουτέστι τὴν ὑγείαν καθ’ ἣν ἡ μεταβολὴ τοῖς ὑγιαζομένοις γίνεται τὴν αὐτὴν εἶναι τῷ εἴδει οἶον ὀφθαλμῶν φέρε εἰπεῖν καὶ μὴ ἄλλου μορίου ) ἢ τῷ ὑγείαν ἁπλῶς ἀλλὰ μὴ ἄλλο πάθος εἶναι . Καὶ τοῦτο δὲ χρὴ προσεῖναι ταῖς ἰσοταχέσιν ὑγείαις τὸ μήτε μᾶλλον μήτε ἧττον ἀλλ’ ὁμοίως ὑπάρχειν . ὃ γάρ ἐστιν ἐπὶ τῶν μὴ ἰσοταχῶν φορῶν τὸ ποτὲ μὲν θᾶττον ποτὲ δὲ βραδύτερον φέρεσθαι , τοῦτο ἐπὶ τῶν μὴ ἰσοταχῶν ἀλλοιώσεων δοκεῖ τὸ ποτὲ μὲν μᾶλλον ποτὲ δὲ ἧττον ἀλλοιοῦσθαι . ἐὰν δὲ τὸ πάθος μὴ τὸ αὐτὸ ᾖ , ἀλλὰ τὸ μὲν ἄλλο τὸ δὲ ἄλλο , ὥστε τὸ μὲν λευκαίνεσθαι τὸ δὲ ὑγιάζεσθαι , οὐδέν ἐστιν ἐν τούτοις , καθ’ ὃ συγκριθήσονται · οὔτε γὰρ ἴσον ὡς ἐπὶ τῶν ποσῶν , οὔτε ὅμοιον ὡς ἐπὶ τῶν ποιῶν , οὔτε ταὐτόν , ὅπερ κοινῶς ἐπ’ ἀμφοῖν λέγεται . καὶ τὴν αἰτίαν ἐπήγαγεν · κ.αθ’ ὃ γὰρ ἡ τῶν παθῶν διαφορά , καθ’ ἃ ἡ ἀλλοίωσις , εὐθὺς εἴδη · ποιεῖ διάφορα ἀλλοιώσεως , κἂν περὶ ταὐτὸν ὑποκείμενόν γίνηται . καὶ χρὴ ἐν τῷ ᾗ ἤδη ταῦτα τὸ ᾗ δασύνειν . ἐρρήθη γὰρ καὶ ἐπὶ τῆς φορᾶς , ὅτι αἱ ἀνομοειδεῖς κινήσεις οὐκ εἰσὶ συμβληταί · ὥστε οὐδὲ ἐπὶ ἀλλοιώσεως αἱ κατὰ τὰ διαφέροντα τῷ εἴδει πάθη γινόμεναι συμβληταί εἰσιν . Εἰ οὖν αἱ κατ’ εἶδος διαφοραὶ τῆς τε φορᾶς καὶ τῆς ἀλλοιώσεως αἴτιαι τοῦ ἀσυμβλήτου εἰσί , δεῖ διῃρηκέναι παρ’ ἑαυτῷ πόσα φορᾶς εἴδη καὶ πόσα ἀλλοιώσεως , ἵνα τὰς προτιθεμένας γνωρίζωμεν , πῇ τε διαφέρουσιν ἀλλήλων καὶ πῇ οὔ . ἀλλὰ τὴν μὲν εἰς τὰ ἄτομα εἴδη διαίρεσιν ἑκάστης τῶν κινήσεων νῦν παρατρέχει , κοινὴν δὲ μέθοδον παραδίδωσιν ἀπὸ τῆς τῶν διαφορῶν κοινότητος εἰλημμένην . τὰ γὰρ διαφέροντα , ὡς αὐτὸς ἐδίδαξεν , ἢ γένει διαφέρει ἢ εἴδει ἢ ἀριθμῷ . καθ’ ἣν οὖν διαφορὰν τὰ κινούμενα διαφέρει ἀλλήλων , οὐ κατ’ ἄλλο τι ἀλλὰ καθ’ ἃ κινεῖται ( ταῦτα γὰρ εἶπεν , ὧν αἱ κινήσεις ) , εἰ μὲν κτὰ γένος εἴη αὕτη , καὶ αἱ κινήσεις κατὰ γένος διοίσουσιν ἀλλήλων · οἷον εἰ τὸ μὲν αὔξεται , τὸ δὲ λευκαίνεται , καὶ ἡ αὔξησις τῆς λευκάνσεως γένει διοίσει · καὶ γὰρ ἡ μὲν κατὰ τὸ πόσον , ἡ ’δε κατὰ τὸ ποῖον , ἅπερ γένει διάφορα ἐστι του ὄντος . εἰ δὲ εἴδει διαφέρει τὰ κινούμενα , καθ’ ὃ κινοῦνται , εἴδει καὶ αἱ κινήσεις διοίσουσιν , ὡς ἡ λεύκανσις τῆς μελάνσεως . εἰ δὲ μὴ εἴδει ἀλλ’ ἀριθμῷ μόνῳ τοῖς κινουμένοις ἡ διαφορὰ καθ’ ὃ κινοῦνται , καὶ αἱ κινήσεις αὗται ἀλλήλων ἀριθμῷ διοίσουσι . καὶ αὗται μόναι ἔσονται συμβληταὶ αἱ ἀριθμῷ μόνῳ διαφέρουσαι ὁμοειδεῖς καὶ ὁμογενεῖς κινήσεις . ὥστε ὅπερ ἐπὶ τῆς φορᾶς οὐ διήθρωσε , τοῦτο νῦν σαφέστερον πεποίηκεν , ὅτι τῇ ἑτερότητι καὶ ταὐτότητι τῶν καθ’ ἃ ἡ κίνησις γίνεται χρὴ κρίνειν τὰ ἀσύμβλητα καὶ τὰ συμβλητά . τὸ δὲ ὧν εἰσιν αἱ κινήσεις εἶπεν εἴδει διαφέρειν δεῖν ἐν τοῖς κινουμένοις καθ’ αὑτὸ καὶ μὴ κατὰ συμβεβηκός , ἵνα τὰ κινούμενα κατ’ ἐκεῖνα καθ’ ἃ κινεῖται εἴδει διαφέρῃ , τὸ μὲν εἰ τύχοι λευκαινόμενον , τὸ δὲ ὑγιαζόμενον ( τούτων γάρ εἰσιν αἱ κινήσεις τῆς λευκότητος καὶ τῆς ὑγείας ) καὶ καθ’ αὑτὸ διαφέρῃ τούτοις εἴδει , τουτέστι κατὰ τὴν λεύκανσιν καὶ ὑγίανσιν , ἀλλὰ μὴ κατὰ συμβεκηκὸς τῷ τὴν μὲν εἰ τύχοι ἵππου εἶναι τὴν δὲ ἀνθρώπου . τοῦτο γὰρ οὐκ ἔστι καθ’ ὃ κινοῦνται εἴδει διαφέρειν , ἀλλὰ καθ’ ὃ εἰσί . διὸ καὶ δοκεῖ πολλάκις τῷ τὰ ὑποκείμενα τοῖς καθ’ ἃ ἡ κίνησις γίνεται εἴδει διαφέρειν καὶ αὐτὴ ἡ κίνησις εἴδει διαφέρειν ἐρεῖν οὐ διαφέρουσα τῷ μηδὲ ἐκεῖνα διαφέρειν καθ’ ἃ ἡ κίνησις γίνεται . οὕτως τῇ διαφορᾷ καὶ ταυτότητι τοῦ πάθους τὸ ἀσύμβλητον καὶ συμβλητὸν ἐπὶ τῶν ἀλλοιώσεων χαρακτηρίσας , ὡς τῆς ἀλλοιώσεως κατὰ πάθος γινομένης , καὶ βουλόμενος προσθεῖναι καὶ τὴν κατὰ τὸ ὑποκείμενον διαφορὰν ἐρωτᾷ πάλιν πότερον , ἐὰν ἰσοταχεῖς αἱ ἀλλοιώσεις ὦσι , τὸ πάθος δεῖ μόνον αἰτιάσασθαι ὅτι τὸ αὐτὸ ἢ μᾶλλον ὅτι ὅμοιον ( τοῦτο γὰρ οἰκειότερον ὄνομα τῆς ποιότητος καὶ τῆς ἀλλοιώσεως , ὥσπερ τὸ ταὐτὸν τῆς οὐσίας ) , ἢ καὶ τὸ ὑποκείμενον καὶ ἀλλοιούμενον , ὅταν ἐν ἑκάστῳ τῶν ἀλλοιουμένων ἴσον ᾖ τὸ ἀλλοιούμενον , οἷον τῆς ἐπιφανείας τὸ εἰς τὸ λευκὸν μεταβεβληκὸς ἴσον ᾖ ἐν τῷ ἴσῳ χρόνῳ . καὶ πρὸ ὀλίγου δὲ τοῦτο ἀπορήσας , ὅτε ἔλεγε πότερον οὖν ἐν ᾧ τὸ πάθος ἢ τὸ πάθος δεῖ συμβαλεῖν , καὶ τὸ πάθος αἰτιασάμενος , νῦν προστίθησι τὸ ἐν ᾧ τὸ πάθος πρὸς ἄμφω λέγων χρῆναι βλέπειν καὶ πρὸς τὸ πάθος εἰ ταὐτὸν ἢ ὅμοιον εἴη , καὶ πρὸς τὸ ὑποκείμενον ᾗ ἴσον · καὶ ἄμφω μὲν συμβλητὰ νομίζειν , ἀλλὰ κατὰ μὲν τὸ πάθος ὅμοια ἢ ἀνόμοια ἢ ταὐτὰ ἢ ἕτερα , κατὰ δὲ τὸ ὑποκείμενον ἴσα ἢ ἄνισα . οὕτω δὲ ἔσται τις ἀλλοίωσις ἡ αὐτὴ μέν , ἄν ᾖ κατὰ ταὐτὸν πάθος , ἄνισος δέ , ἄν ᾖ τὰ δεδεγμένα τὸ πάθος ἄνισα , καὶ ἀνάπαλιν ἴση μέν τις οὐχ ἡ αὐτὴ δὲ ἢ οὐχ ὁμοία . p . 249b19 Καὶ ἐπὶ γενέσεως δὲ καὶ φθορᾶς τὸ αὐτὸ σκεπτέον ἕως τοῦ τὸ δὲ ποσὸν μεῖζον . Γὰς αἰτίας τῶν συμβλητῶν καὶ ἀσυμβλήτων μεταβολῶν ἐπί τε φορᾶς παραδοὺς καὶ ἐπὶ ἀλλοιώσεως τὴν αὔξησιν καὶ τὴν μείωσιν παρεὶς ἐπὶ τὴν γένεσιν μετέβη καὶ τὴν φθοράν , ὡς γνώριμον δὲ ὂν ἐκ τῶν προειρημένων παρῆκε τὴν αὔξησιν καὶ τὴν μείωσιν . ἡ γὰρ τοῖς ὁμοειδέσιν ἐν ἴσῳ χρόνῳ ἴση γινομένη προσθήκη δι’ ὅλου ἰσοταχὴς αὔξησις καὶ ἡ ἀφαίρεσις ἡ τοιαύτη αύτη μείωσις ἰσοταχής · τὸ γὰρ ἴσον καὶ ἐπὶ τῆς αὐξήσεως καὶ μειώσεως οὕτω λέγεται ὡς καὶ ἐπὶ τῆς φορᾶς . ἀλλὰ τοῦτο μὲν ὡς σαφὲς παρῆκε , ζητεῖ δὲ ἐπὶ γενέσεως καὶ φθορᾶς , πῶς γένεσις γενέσει καὶ φθορὰ φθορᾷ ἰσοταχὴς λέγεται . καὶ ὥσπερ διαπορῶν καὶ ἐρωτῶν · ἆρα , φησίν , ἰσοταχὴς λέγεται γένεσις , εἰ ἐν ἴσῳ χρόνῳ τὰ αὐτὰ τῷ εἴδει καὶ ἄτομα κατὰ τὸ εἶδος γίνοιτο οἷον ἄνθρωπος , ἀλλὰ μὴ κατὰ γένος τὸ αὐτὸ οἷον ζῷον ; θάττων δὲ γένεσις , ὅταν ἐν τῷ αὐτῷ ἴσῳ μόνῳ μὴ τὸ αὐτὸ ᾖ τὸ γεγονός , ἀλλὰ ἕτερον , οἷον εἰ ἀνθρώπων γινομένων ὁ μὲν ἤδη γεγονὼς εἴη ἄνθρωπος ἐν τῷ ἴσῳ ἢ τῷ αὐτῷ χρόνῳ , ὁ δὲ μηδέπω , ἀλλά τι μέρος εἴη τῶν ἐν αὐτῷ γεγονός , μηδέπω δὲ αὐτός . Εἰπὼν δὲ θάττω , εἰ ἐν ἴσῳ χρόνῳ ἕτερον εἴη γεγονός τι καὶ μὴ τὸ αὐτό , ἀπολογεῖται ὑπὲρ τοὐ ἕτερον εἰπεῖν καὶ μὴ θεῖναί τι ἴδιον ὄνομα . οὐ γὰρ ἔχομεν , φησί , τινὰ δύο , ἃ ἡ ἐπὶ τῆς κατ’ οὐσίαν μεταβολῆς ἑτερότης σημαίνει , ὥσπερ ἐπὶ τῆς κατὰ ποιότητα μεταβολῆς ἡ ἀνομοιότης τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον σημαίνει . καὶ ἐπὶ τῆς κατὰ ποσότητα κοινὸν μὲν ἡ ἀνισότης , δύο δὲ σημαίνει τὸ μεῖζον καὶ τὸ ἔλαττον . οὐχ οὕτω , φησίν , ἡ ἐπὶ τῆς γενέσεως κοινῶς λαμβανομένη ἑτερότης [ ἔχομέν τινα ] δύο σημαίνει . βουλόμενος δὲ καὶ ἐπὶ τῆς κατ’ οὐσίαν μεταβολῆς εὑρεῖν ὀνόματα οἰκεῖα · ἐπειδή , φησίν , ἡ οὐσία , ἧς ἡ γένεσίς ἐστιν , ἐξ ἀριθμῶν σύγκειται , θάττω γένεσιν ῥητέον καὶ βραδυτέραν καὶ ὅλως ἀνισοταχῆ , ὅταν ἐν τῷ αὐτῷ ἢ τῷ ἴσῳ χρόνω τοῦ μὲν πλείων τοῦ δὲ ἐλάττων ἀριθμὸς ὁμοειδὴς γίνοιτο , ὡς ὅταν ἀνθρώπων γινομένων ἐν τῷ αὐτῷ ἢ τῷ ἴσῳ χρόνῳ τοὐ μὲν πλείων ἀριθμὸς γίνηται , οἷον πλείονα τῷ ἀριθμῷ μόρια , τοῦ δὲ ἐλάττων · ὅταν δὲ συμπληρωθῶσιν , ἔστι ὁ μὲν θᾶττον γεγονώς , ὁ δὲ βραδύτερον , ἐκ τῶν ἴσων ἀριθμῶν τῶν ἀνθρωπείων ἄμφω συγκείμενοι . ἀλλ’ ἐπὶ μὲν τῆς κατὰ πάθος μεταβολῆς καὶ τὸ κοινὸν τῆς συγκρίσεως τῶν ἀνισοταχῶν ὠνόμασται ἀνομοιότης λεγόμενον καὶ ἑκάτερον τῶν ὑπὸ τὸ κοινὸν τὸ μὲν μᾶλλον τὸ δὲ ἧττον , καὶ ἐπὶ τῆς κατὰ ποσὸν κοινὸν μὲν τὸ ἄνισον , τῶν δὲ ὑπ’ αὐτὸ τὸ μὲν μεῖζον τὸ δὲ ἔλαττον . αὐτὸς δὲ καίτοι ἑκάτερον προθεὶς εἰπεῖν ἠρκέσθη τὰ ὑπερέχοντα ὁνομάσαι τὸ μᾶλλον καὶ τὸ μεῖζον . ἀλλὰ πῶς καὶ τὸ κοινὸν ἀνώνυμον εἶπεν ἐπὶ τῆς γενέσεως , εἴπερ τὸ ἕτερον αὐτῷ ἁρμόττει ; ἢ ὅτι κοινόν ἐστι τὸ ἕτερον . καὶ γὰρ τὸ ἀνόμοιον καὶ τὸ ἄνισον ἕτερά ἐστιν . ἀριθμὸν δὲ τὴν οὐσίαν εἶπεν ἢ τοῖς Πυθαγορείοις ἀκολουθῶν ἀρχὰς τῶν ὄντων λέγουσιν τοὺς ἀριθμούς κέκλυθι , κύδιμ’ ἀριθμέ , πάτερ μακάρων , πάτερ ἀνδρῶν καὶ ἀριθμῷ δέ τε πάντ’ ἐπέοικεν , ἢ ὅτι κατ’ ἀριθμούς τινας ὡρισμένους τῶν τε στοιχείων καὶ τῶν μερῶν ἁπάντων γενέσεις καὶ συστάσεις ἐπιτελοῦνται · διὸ οὐδὲ τῶν ἀνθρωπίνων τεχνῶν τῶν τὴν ὅλην δημιουργίαν μιμουμένων οὐδεμία δύναται χωρὶς ἀριθμοῦ συστῆναι . p . 249b27 ἐπεὶ δὲ τὸ κινοῦν κινεῖ τι αἰεὶ καὶ ἔν τινι ἕως τοῦ καὶ τὴν ἡμίσειαν τῆς Γ ἐν τῷ ἡμίσει τοῦ Δ χρόνου κινήσει . οἰκεῖος καὶ αὐτὸς ὁ λόγος ἐστὶ τῷ περὶ τῆς τῶν κινήσεων συγκρίσεώς τε καὶ παραβολῆς · καὶ γὰρ ἐνταῦθα παραβάλλων τό τε κινοῦν καὶ τὸ κινούμενον τὰς πρὸς ἄλληλα αὐτῶν ἀναλογίας ἐπιζητεῖ ἐπί τε φορᾶς καὶ ἀλλοιώσεως καὶ αὐξήσεως καὶ μειώσεως . ζητεῖ γὰρ εἰ , ὥσπερ ἡ πολλαπλασία δύναμίς τινος δυνάμεως κινούσης τι πολλαπλάσιον κινεῖ ἐκείνου , οὕτω καὶ τὸ πολλοστημόριον τῆς κινούσης τι δυνάμεως πολλοστημόριον κινήσει τοῦ ὑπ’ ἐκείνης κινουμένου . οἷον εἰ οἱ ἑκατὸν ἄνθρωποι τὴν | ναῦν κινοῦσιν , εἰ καὶ ὁ εἷς τὸ ἑκατοστὸν τῆς νεὼς κινήσει . παραβάλλει δὲ καὶ πρὸς τὸν χρόνον καὶ πρὸς τὸ τῆς κινήσεως διάστημα τήν τε κινοῦσαν δύναμιν καὶ τὸ κινούμενον · οἷον εἰ ἡ κινήσασα δύναμις τόδε τι , οἷον τήνδε τὴν νῦν , ἐν τοσῷδε χρόνῳ τοσόνδε διάστημα , τὸ ἥμισυ τῆς νεὼς ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ διπλάσιον διάστημα κινήσει · καὶ εἰ ἡ ἡμίσεια δύναμις τὸ αὐτὸ διάστημα ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ τὸ ἥμισυ τοῦ κινηθέντος ὑπὸ τῆς ὅλης κινήσει · ἔτι δὲ εἰ ὡς ἡ ὅλη δύναμις τὸ ἥμισυ τοῦ ὑπ’ αὐτῆς κινηθέντος ἔν τινι χρόνῳ διάστημά τι ἐν ἡμίσει τοῦ χρόνου τὸ αὐτὸ διάστημα κινεῖ , οὕτω καὶ τὸ ἥμισυ τῆς δυνάμεως ὅλον τὸ ὑπὸ τῆς ὅλης κινηθὲν ἔν τινι χρόνῳ ἐν διπλασίῳ τούτου τοῦ χρόνου κινήσει . ταῦτα γὰρ φαντασίαν μέν τινα παρέχεται ὡς ἀναλογίαν διασῴζοντα , οὐχ οὕτω δὲ ἔχει , ὡς φαίνεται . πρῶτον δὲ ἐπὶ τῆς φορᾶς τὸν λόγον ποιεῖται , καὶ οὕτω τὰ ἐπὶ ταύτης δεικνύμενα καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων κοινοποιήσει κινήσεων . Προλαμβάνει δὲ ὡς ἐναργῆ τὸ πᾶν τὸ κινοῦν τὶ κινεῖν · οὐ γὰρ οἷόν τε κινεῖν μέν , μηδὲν δὲ κινεῖν , ἀλλ’ ὥσπερ πᾶν τὸ κινούμενον ὑπό τινος κινεῖται , οὕτω καὶ πᾶν τὸ κινοῦν τὶ κινεῖ . καὶ ὅτι ἐν τινι χρόνῳ κινεῖ τὸ κινοῦν · οὐ γὰρ οἷόν τε κίνησιν ἄνευ χρόνου γενέσθαι . καὶ ἔτι μέντοι μέχρι του κινεῖ · τοσονδὶ γὰρ μῆκος κινεῖ τὸ κατὰ φορὰν κινοῦν . καὶ τὰ μὲν ἄλλα ὡς ἐναργῆ παρέλαβεν , τούτου δὲ καὶ ἀπόδειξιν ἐπήγαγεν ἐκ τῶν πρότερον δεδειγμένων αὐτὴν ὑπομιμνῄσκων . εἰ γὰρ πᾶν τὸ κινούμενον κεκίνηται ἤδη καὶ τὸ κινοῦν κεκίνηκεν ἤδη διὰ τὸ ἐπ᾿ ἄπειρον τεμνομένης τῆς κινήσεως μὴ οἷόν τε εἶναι ἀρχὴν κινήσεως λαβεῖν , εἰ δὴ τὸ κινοῦν κεκίνηκε , τὸ δὲ κεκινηκὸς ποσόν τι διάστημα κεκίνηκε , τὸ κινοῦν ἄν εἴη πᾶν ποσόν τι διάστημα κεκινηκὸς ἤδη · οὐ γὰρ δύναται κεκινῆσθαι μὲν τι , μὴ τοσόνδε δέ . ὥστε πᾶν τὸ κινοῦν τί τε κινεῖ καὶ ἐν χρόνῳ τινὶ καὶ διαστήματι . Ταῦτα προλαβὼν ὡς ἀξιώματα ἐπὶ τὰς ἀναλογίας ἔρχεται λοιπὸν τοῦ τε κινοῦντος κατὰ φορὰν καὶ τοῦ κινουμένου ὑπ᾿ αὐτοῦ καὶ τοῦ χρόνου καὶ τοῦ διαστήματος . λαμβάνει δὲ τὴν μὲν κινοῦσαν δύναμιν τὸ Α , τὸ δὲ κινούμενον ὑπ’ αὐτῆς βάρος τὸ Β , τὸ δὲ μῆκος καὶ διάστημα τῆς κινήσεως , σεως , ὃ κεκίνηκεν ἡ Α δύναμις τὸ Β βάρος , τίθησι τὸ Γ , χρόνον δὲ ἐν ᾧ τὴν Δ . τούτων δὲ κειμένων τὸ βάρος πρῶτον διελών φησι τὴν ἴσην δύναμιν ἢ τὴν αὐτὴν τὸ ἥμισυ τοῦ βάρους διπλάσιον διάστημα κινεῖν ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ . εἶτα καὶ τὸν χρόνον διελὼν ἐν τῷ ἡμίσει τοῦ χρόνου φησὶ τὸ ἥμισυ τοὐ βάρους τὸ αὐτὸ τοῦ μήκους διάστημα τὸ ἐξ ἀρχῆς κινηθήσεσθαι τὸ Γ ὑπὸ τῆς αὐτῆς δυνάμεως · οὕτω γὰρ ἡ ἀναλογία σῴζεται . εἰ γάρ τι εἴη δεκατάλαντον βάρος κινοῦν ἐν ὥρᾳ σταδιαῖον διάστημα , τοῦτο τὸ πεντετάλαντον ἐν ὥρᾳ δύο στάδια κινήσει , ἐν ἡμιωρίῳ δὲ τὸ στάδιον μόνον . εἶτα τὸ διάστημα διελὼν τοῦ βάρους τοῦ ἐξ ἀρχῆς μένοντος συνδιαιρεῖ τὸν χρόνον · τῶν γὰρ αὐτῶν ὑποκειμένων ἡ Α δύναμις τὸ Β βάρος τὸ ἥμισυ τοῦ Γ διαστήματος κινήσει ἐν τῷ ἡμίσει τοῦ Δ χρόνου · εἰ γάρ τις δύναμις πάλιν δεκατάλαντον βάρος κινεῖ σταδιαῖον διάστημα ἐν ὥρᾳ μιᾷ , τὸ αὐτὸ βάρος ἡμιστάδιον κινήσει ἐν ἡμιωρίῳ . αἱ δὲ τρεῖς ἀναλογίαι αὗται οὕτω σῴζονται . ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ ἡ αὐτὴ δύναμις τὸ ἔλαττον φορτίον μεῖζον διάστημα κινεῖ , καὶ τοσούτῳ μεῖζον , ὅσῳ ἔλαττον τὸ βάρος . ὡς οὖν τὸ ἥμισυ τοῦ βάρους πρὸς τὸ ὅλον βάρος , οὕτω τὰ δύο στάδια πρὸς τὸ ἕν , εἴπερ τοσούτῳ μεῖζον τὸ διάστημα , ὅσῳ ἔλαττον τὸ βάρος . καὶ ἐναλλὰξ οὖν ὡς τὸ ὅλον βάρος πρὸς τὸ στάδιον , οὕτω τὸ ἥμισυ τοὐ βάρους πρὸς τὸ διπλάσιον τοῦ διαστήματος . ἡ δὲ δευτέρα ἀναλογία ἡ τὸ ἥμισυ τοῦ βάρους τὸ σταδιαῖον διάστημα λέγουσα ἐν τῷ ἡμίσει χρόνῳ κινεῖσθαι οὕτως ἔχει τὸ ἀναγκαῖον · ὡς τὸ ὅλον βάρος πρὸς τὸ ἥμισυ , οὕτως ὁ ὅλος χρόνος πρὸς τὸν ἥμισυν , καὶ ἐναλλὰξ ὡς τὰ δέκα τάλαντα πρὸς ὥραν , οὕτω τὰ πέντε πρὸς ἡμιώριον . ταύτην ὁ Ἀλέξανδρος πρώτην τέθεικε τὴν ἀναλογίαν , τὴν πρώτην οἶμαι παρείς . δευτέραν δὲ τέθεικε τὴν λέγουσαν · εἰ ἡ ὅλη δύναμις τὸ ἥμισυ τοῦ βάρους ἐν τῷ ἡμίσει χρόνῳ τὸ σταδιαῖον ἐκίνησε διάστημα , ἐν τῷ ὅλῳ χρόνῳ διπλάσιον κινήσει τοῦ σταδιαίου διαστήματος . καὶ ἡ ἀναλογία δήλη · ὡς γὰρ τὸ ἡμιώριον πρὸς τὴν ὥραν , οὕτω τὸ στάδιον πρὸς τὰ δύο , καὶ ἐναλλὰξ ὡς τὸ ἡμιώριον πρὸς τὸ στάδιον , οὕτω τὰ δύο στάδια πρὸς τὴν ὥραν · καὶ ἔστι μὲν τῇ πρὸ αὐτῆς ἀκόλουθός πὼς αὕτη τὸ μὲν διάστημα φυλάττουσα τὸ αὐτό , τὸν δὲ χρόνον μερίζουσα , οὐ μέντοι αὐτὴν οἶμαι παρὰ τῷ Ἀριστοτέλει κεῖσθαι . ἡ δὲ τρίτη ἀναλογία ἡ τὸ διάστημα διαιροῦσα τοῦ βάρους τοῦ ἐξ ἀρχῆς μένοντος λέγει , ὅτι ὡς τὸ διάστημα τὸ σταδιαῖον πρὸς τὸ ἡμιστάδιον , οὕτως ἡ ὥρα πρὸς τὸ ἡμιώριον , καὶ ἐναλλὰξ ὡς ἡ ὥρα πρὸς τὸ στάδιον , τὸ ἡμιώριον πρὸς τὸ ἡμιστάδιον . ὥστε εἰ ἡ ὅλη δύναμις τὸ ὅλον βάρος τὸ στάδιον ἐν ὥρᾳ ἐκίνει , τὸ ἡμιστάδιον ἐν ἡμιωρίῳ κινήσει . p . 250a6 Καὶ ἡ ἡμίσει ἰσχὺς τῆς Α τὸ ἥμισυ κινήσει ἕως τοῦ τὴν ἡμίσειαν τῆς Γ , τοῦ μήκους . Τετάρτην ἀναλογίαν ἐπάγει νῦν πρώτως τὴν δύναμιν μερίζων , ἅμα δὲ καὶ τὸ βάρος , καὶ δεικνὺς ὅτι ἡ ἡμίσεια δύναμις τὸ ἥμισυ βάρος ἐν τῷ ὅλῳ χρόνῳ , ᾧ ἡ ὅλη δύναμις τὸ ὅλον βάρος ἐκίνει , τὸ ἴσον διάστημα τῷ ἐξ ἀρχῆς κινήσει · ἡ γὰρ αὐτὴ ἀναλογία μένει τῆς δυνάμεως πρὸς τὸ βάρος , ὃ καὶ | αὐτὸς ᾐτιάσατο . ὡς γὰρ ἡ Α ἰσχὺς πρὸς τὸ Β βάρος , οὕτω τὸ ἥμισυ πρὸς τὸ ἥμισυ , ὥστε ἴσον ἐν ἴσῳ χρόνῳ κινήσουσιν . εἶτα καὶ πέμπτην προστίθησιν , ἐν ᾗ τῆς μὲν δυνάμεως πάλιν τὸ ἥμισυ λαμβάνει , βάρος δὲ τὸ ἐξ ἀρχῆς , καὶ χρόνον ἐκεῖνον τὸν Δ . καὶ λέγει ἇι τὸ ἥμισυ κινήσει τοῦ Γ μήκους . εἰ γὰρ ἡ ὅλη δύναμις τὸ ὅλον βάρος ἐν τῷδέ τινι τῷ χρόνῳ τοσόνδε διάστημα ἐκίνει , τὸ ἥμισυ τῆς δυνάμεως ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ τὸ αὐτὸ βάρος τὸ ἥμισυ κινήσει τοῦ διαστήματος . ὡς γὰρ ἡ ὅλη δύναμις πρὸς τὸ ὅλον διάστημα , καὶ τὸ ἥμισυ πρὸς τὸ ἥμισυ καὶ ἐναλλάξ · καὶ γὰρ ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ ἡ ἐλάττων δύναμις ἔλαττον διάστημα κινεῖ καὶ τοσούτῳ ἔλαττον , ὅσῳ αὐτὴ ἐλάττων . τοῦ δὲ αὐτοῦ διαστήματος ὄντος πρὸς τὸν χρόνον ἀντικειμένην ἀναλογίαν ἔχει ἡ δύναμις . ἡ γὰρ ἐλάττων δύναμις τὸ αὐτὸ διάστημα ἐν πλείονι χρόνῳ κινεῖ τῆς μείζονος καὶ τοσούτῳ πλείονι , ὅσῳ αὐτὴ ἐλάττων ἐστίν . τὴν δὲ νῦν προτεθεῖσαν ἀναλογίαν , ἐν ᾗ τῇ δυνάμει ἀνάλογον ἐλαττοῦσθαι τὸ διάστημα ἔδειξε , προιὼν διελέγξει διὰ τῆς ἐφεξῆς ῥήσεως ὡς οὐκ ἀεὶ τὸ ἀραρὸς ἔχουσαν . ἔστι γάρ τι μόριον τῆς κινούσης τὴν ναῦν δυνάμεως , εἰ ἑκατὸν ἄνδρες ἕλκουσιν αὐτὴν σταδίου διάστημα , ἡ τοῦ ἑνὸς ἀνδρὸς δύναμις , ἥτις οὐ μόνον τὸ ἑκατοστὸν μέρος τοῦ σταδίου ἀδυνατεῖ τὴν ναῦν ἑλκύσαι , ἀλλὰ καὶ τὸ ὁποσονοῦν ἐλάχιστον . Φέρεται δέ τις καὶ τοιαύτα γραφὴ ταύτης τῆς λέξεως · καὶ εἰ τὸ E τὸ Ζ κινεῖ ἐν τῷ Δ χρόνῳ τὴν Γ , οὐκ ἀνάγκη ἐν τῷ ἴσῳ χρόνῳ τὸ ἐφ᾿ οὗ τὸ E διπλάσιον τοῦ Ζ βάρους κινεῖν τὴν ἡμίσειαν τῆς Γ . καὶ ἔστι τὸ ὑπὸ ταύτης τῆς γραφῆς λεγόμενον ἀληθέστερόν τε καὶ τοῖς ἐπιφερομέναις συνᾷδον . p . 250a12 Εἰ δὲ τὸ A τὴν τὸ B κινήσει ἐν τῷ Δ ὅσην ἡ τὸ Γ ἕως τοῦ καὶ τὸ μῆκος ὃ πάντες ἐκίνησαν . Δᾶ μὲν τῆς ταύτης λέξεως λέξεως ἔδειξεν , ὅτι ἐὰν ἡ ἡμίσεια ἰσχὺς τὸ ἥμισυ τοῦ βάρους κινῇ διάστημά τι ἔν τινι χρόνῳ , καὶ τὸ διπλάσιον βάρος κινήσειν τὴν αὐτὴν ἰσχὺν τὸ ἥμισυ τοῦ διαστήματος ἐν τῶ αὐτῷ χρόνῳ · διὰ δὲ ταύτης ἀναιρεῖ τὸ τιν’ ἡμίσειαν ἰσχὺν δύνασθαι τὸ ὅλον βάρος κινεῖν ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ τὸ ἥμισυ τοῦ διαστήματος . ἔοικεν οὗν τὸ πρότερον εἰργμένον ἐπ’ ἐκείνων μόνων εἰρῆσθαι , ἐφ’ ὧν συγχωρεῖται τὰ μὲν κινεῖν , τὰ δὲ κινεῖσθαι · ἔστι γάρ τινα οὕτως ἔχοντα ὄντα πρὸς ἄλληλα , ὡς καὶ τὸ ὅλον τοῦ ὅλου κινητικὸν εἶναι , καὶ τὸ ἥμισυ τοῦ ἡμίσεος ἀναλόγως καὶ τὸ ἥμισυ τοῦ ὅλου , ἢ τοῦ διαστήματος ἐλαττουμένου ἢ τοῦ χρόνου πλεοναζομένου . καὶ δῆλον ὅτι ἐπὶ τῶν τοιούτων ἀληθὲς εἰπεῖν , ὅτι ἐν ᾧ χρόνῳ ἡ ὅλη δύναμις τὸ ὅλον βάρος κινεῖ τοσόνδε τι διάστημα , ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ τὸ ἥμισυ τοῦ βάρους ὑπὸ τῆς ἡμισείας δυνάμεως τὸ αὐτὸ διάστημα κινηθήσεται , καὶ τὸ αὐτὸ βᾶρον ὑπὸ τῆς ἡμισείας δυνάμεως ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ τὸ ἥμισυ τοῦ διαστήματος , ἢ τὸ ὅλον διάστημα ἐν διπλασίῳ χρόνῳ · οὐ γὰρ περὶ τοῦ πάντως κινήσειν ἐκεῖνο εἴρηται , ἀλλ’ ὅτι , ἂν κινῇ , κατὰ τὴν ἐκκειμένην ἀναλογίαν κνίσει . οὐ γάρ πάντως τὸ ἥμισυ τῆς δυνάμεως κινητικὸν ἔσται τοῦ διπλασίου βάρους . ἔτι δὲ μᾶλλον οὐ πᾶν μόριον δυνάμεως πᾶν βάρος ὁποσονοῦν ἐλάχιστον διάστημα κινήσει ἐν ὁποσῳοῦν πλείστῳ χρόνῳ . λέγει οὖν ὅτι ἂν ἡ ὅλη δύναμις οἷον ἡ Α κινῇ βάρος τι τὸ B διάστημά τι τὸ Γ ἐν χρόνῳ τινὶ τῷ Δ , οὐκέτι τὸ ἥμισυ τῆς A δυνάμεως οἷον τὸ E τὸ ὅλον βάρος τὸ Β ἐν τῷ Δ χρόνῳ ἢ ἐν μορίῳ τινὶ αὐτοῦ κινήσει μόριόν τι τοῦ Γ διαστήματος , ὅπερ πρὸς ὅλον τὸ Γ ἐν τῷ αὐτῷ λόγῳ ἔσται , ἐν ᾧ ἡ ὅλη δύναμις ἡ Α πρὸς ἑαυτῆς μόριον , ὃ Z ὠνόμασε · τὸ μὲν γὰρ E ἔκειτο αὐτῆς ἥμισυ εἶναι . οὐ βούλεται δὲ ἐπὶ τοῦ ἡμίσεος μόνου τὸν λόγον ποιήσασθαι , ἀλλ’ ἐφ’ οὗ δή ποτε οὖν μορίου . διὸ οὐ τῷ E ἐχρήσατο , ἀλλὰ τῷ Z , ἵνα ᾖ ὡς ἡ ὅλη δύναμις ἡ Α πρὸς μόριον ἑαυτῆς ὁποσονοῦν τὸ Z , οὕτω τὸ ὅλον διάστημα τὸ Γ πρός τι μόριον τῶν ἐν αὐτῷ . οὔτε οὖν τὸ E , φησίν , ὅ ἐστιν ἥμισυ τῆς A δυνάμεως , κινήσει τὸ Β βάρος ἐν τῷ Δ χρόνῳ οὕτε ἔν τινι τοῦ Δ χρόνου μορίῳ μέρος τοῦ Γ διαστήματος , ὃ τὸν αὐτὸν ἕξει λόγον πρὸς ὅλον τὸ Γ διάστημα , ὃν ἔχει τὸ εἰλημμένον μόριον τῆς Α δυνάμεως πρὸς ὅλην τὴν Α · οὐδὲ γὰρ μόριον τῆς Α ὅλον τὸ Β κινήσει μόριον τοῦ Γ οὔτε ἐν τῷ Δ χρόνῳ οὔτε ἐν μορίῳ αὐτοῦ · ἐνδέχεται γὰρ τὸ μόριον τῆς Α δυνάμεως μηδὲ ὅλως κινεῖν τὸ Β μηδὲ ἐν πολλαπλασίῳ τοῦ Δ χρόνῳ τὸ τυχὸν διάστημα . εἰ γὰρ ἡ κινοῦσα ἰσχὺς ἀναλόγως τῷ διαστήματι ἐφ’ οὗ ἡ κίνησις διαιροῖτο , <ὥστε> ὡς ἡ ὅλη τὸ ὅλον βάρος τὸ ὅλον διάστημα καὶ τὴν ἡμίσειαν τῆς ἰσχύος τὸ αὐτὸ βάρος τὸ ἥμισυ κινεῖν διάστημα καὶ τὴν τρίτην τὸ τρίτον , ἡ ναῦς ἂν ἡ ὑπὸ ἑκατὸν ἀνδρῶν νεωλκουμένη τοσόνδε διάστημα καὶ ὑπὸ ἑνὸς ἄν ἕλκοιτο τὸ ἑκατοστὸν τοῦ διαστήματος , οὗ οἱ ἑκατὸν ἐκίνησαν νεωλκοί · ὅπερ ἀδύνατον ὁρᾶται . “ Ἐκ δὲ τοῦ παραδείγματος δῆλον , ὅτι τὸ Α καὶ τὸ Z ἐπὶ τῆς κινούσης δυνάμεως τέθεικε , τὸ μὲν Α ἀντὶ τῆς ὅλης , τὸ δὲ Ζ ἀντὶ τῆς ὁποσησοῦν , ὅπερ ἀντὶ τοὐ E παρέλαβε , διότι τὸ E ὡρισμένως τὸ ἥμισυ ἐδήλου . ἀσάφειαν δὲ ἐποίησεν εἰπών ῾ὡς γὰρ τὸ μέρος τῆς Γ πρὸς ὅλην αὐτήν , οὕτω τὸ Z πρὸς τὸ ’ ἀλλ’ οὐ τὸ Α πρὸς τὸ Z . εἰ δὲ τὸ Z μὴ ὡς μέρος ὁποσονοῦν τῆς δυνάμεως ἔλαβεν , ἀλλ’ ὡς τὸ ἥμισυ τοῦ βάρους , ὡς πρότερον ὅτε ἔλεγε “ καὶ τοῦ Β βάρους τὸ Ζ ἥμισυ’’ , ἐπειδὴ ἡ Α | δύναμις τὸ Β βάρος ἐν τῷ Δ χρόνῳ τὸ Γ διάστημα ἐκίνει , δῆλον ὅτι ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ τὸ ἥμισυ τοῦ Β βάρους , τουτέστι τὸ Z , διπλάσιον διάστημα τοῦ Ι' κινήσει . ἀντὶ οὖν τοῦ εἰπεῖν , ὅτι ὃν ἔξει λόγον τὸ μόριον τοῦ Γ διαστήματος πρὸς τὸ ὅλον Γ ἢ τὸ ὅλον Γ πρὸς τὸ διπλάσιον αὐτοῦ , εἶπεν ὡς τὸ Α πρὸς τὸ ” οὕτως ὁ Ἀλέξανδρος βουλόμενος τὸ Z μὴ καινοπρεπῶς ἐνταῦθα παρειλῆφθαι μηδὲ ἀκαίρως εἰρῆσθαι τὸ ὡς τὸ Z πρὸς τὸ Α ἀντὶ τοῦ ὡς τὸ Α πρὸς τὸ Z , ἀπιθανωτέραν οἶμαι ἐξήγησιν ἐπενόησεν · οὐ γὰρ ἄν εἶπεν ὁ Ἀριστοτέλης , ὅτι οὐδὲ ἔν τινι τοῦ Δ τὴν Γ ἢ τὴν διπλασίαν αὐτῆς τὸ ἥμισυ τῆς Α δυνάμεως κινήσει . εἰ γὰρ τὸ Γ διάστημα μὴ δύναται κινῆσαι τὸ Β βάρος ἡ ἡμίσεια τοῦ Α δύναμις ἡ E ἐν τῷ Δ χρόνῳ πολλῷ μᾶλλον τὸ διπλάσιον τοῦ Γ μήκους οὐκ ἄν κινήσοι . κάλλιον οὖν τὸ ἢ ἀνάλογον πρὸς τὴν ὅλην Γ ἐπὶ μέρους τῆς Γ ἀκούειν , ὡς εἴρηται πρότερον . p . 250a19 Διὰ τοῦτο ὁ Ζήνωνος λόγος οὐκ ἀληθής ἕως τοῦ τὸ ἴσον κινήσουσι μῆκος καὶ ἐν ἴσῳ χρόνῳ . Εἰπὼν ὅτι οὐκ ἄν , εἰ ἡ ὅλη δύναμις τὸ ὅλον βάρος ἐκίνει ἔν τινι χρόνῳ διάστημά τι , ἤδη καὶ ἡ ἡμίσεια τῆς δυνάμεως τὸ ὅλον βάρος ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ κινήσει ἥμισυ ἢ μόριόν τι τοῦ διαστήματος ( οὐδἒ γὰρ πᾶν μόριον τῆς κινούσης δυνάμεως τὸ ὅλον βάρος κινητικὸν τοῦ ὅλου ἔσται οὐδὲ ἐν ὁσῳοῦν χρόνῳ οὐδὲ ὁσονοῦν διάστημα ) , διὰ τοῦτο λύει καὶ τὸν Ζήνωνος τοῦ Ἐλεάτου λόγον , ὃν ἤρετο Πρωταγόραν τὸν σοφιστήν . “ εἰπὲ γάρ μοι , ἔφη , ὦ Πρωταγόρα , ἆρα ὁ εἷς κέγχρος καταπεσὼν ψόφον ποιεῖ ἢ τὸ μυριοστὸν τοῦ κέγχρου;’’ τοῦ δὲ εἰπόντος μὴ ποιεῖν “ ὁ δὲ μέδιμνος , ἔφη , τῶν κέγχρων καταπεσὼν ποιεῖ ψόφον ἢ οὔ;’’ τοῦ δὲ ψοφεῖν εἰπόντος τὸν μέδιμνον “ τί οὖν , ἔφη ὁ χηνῶν , οὐκ ἔστι λόγος τοῦ μεδίμνου τῶν κέγχρων πρὸς τὸν ἕνα καὶ τὸ μυριοστὸν τὸ τοῦ ἑνός;’’ τοῦ δὲ φήσαντος εἶναι “ τί οὖν , ἔφη ὁ χηνῶν , οὐ καὶ τῶν ψόφων ἔσονται λόγοι πρὸς ἀλλήλους οἱ αὐτοί ; ὡς γὰρ τὰ ψοφοῦντα , καὶ οἱ ψόφοι · τούτου δὲ οὕτως ἔχοντος , εἰ ὁ μέδιμνος τοῦ κέγχρου ψοφεῖ , ψοφήσει καὶ ὁ εἷς κέγχρος καὶ τὸ μυριοστὸν τοῦ κέγχρου’’ . ὁ μὲν οὖν χηνῶν οὕτως ἠρώτα τὸν λόγον . Ὁ δὲ Ἀριστοτέλης λύει λέγων μὴ πᾶσαν δύναμιν παντὸς μεγέθους κινητικὴν εἶναι μηδὲ ἐν ὁσῳοῦν χρόνῳ · κἄν ὁ μέδιμνος οὖν κινῇ τὸν τοσοῦτον ἀέρα , ὅσος κινούμενος ψόφον ποιήσει , οὐκ ἀνάγκη καὶ τὸ μόριον τοῦ μεδίμνου δύνασθαι τοσοῦτον κινεῖν ἀέρα , ὅσος ψοφήσει . ἀλλὰ καὶ τὸ τοσοῦτον μόριον τοὐ ἀέρος ἢ βάρους οὑτινοσοῦν , ὅσον ἄν κινήσῃ μόριον δυνάμεως μετὰ τῆς ὅλης δυνάμεως ὄν , εἰ καθ’ ἑαυτὸ εἴη τὸ μόριον τῆς δυνάμεως , οὐ κινήσει τὸ τοσοῦτον τοῦ βάρους μόριον . οἷον εἰ τὸ ἑκατοστὸν τῆς νεὼς εἷς τῶν ἑκατὸν σὺν τοῖς ἄλλοις κινοῦσι καὶ αὐτοῖς τὰ καθ’ ἑαυτοὺς ἑκατοστὰ ἐκίνει , οὐκ ἤδη καὶ ὁ εἷς νεωλκὸς καθ’ ἑαυτὸν τὸ ἑκατοστὸν τῆς νεὼς διῃρημένον κινήσει , κἂν ἐδόκει τὸ τοσοῦτον μόριον τοῦ βάρους ὑφ’ ἑκάστου μορίου τῆς δυνάμεως ἅμα ὅλης οὔσης κινεῖσθαι . τούτου δὲ αἰτίαν ἀποδέδωκεν , ὅτι οὐκ ἔστιν ἐν τῷ ὅλῳ τὰ μέρη ἐνεργείᾳ ἀλλὰ δυνάμει , ὅτε ἔστιν ὅλον . ὥστε οὐδὲ τότε τὰ ἑκατοστὰ τῆς δυνάμεως ἐκίνει τὰ ἑκατοστὰ τοῦ βάρους . ὃ γὰρ μὴ ἔστιν ἐνεργείᾳ , τοῦτο οὐδ’ ἄν κινοῖ οὐδὲ κινοῖτο ἐνεργείᾳ . ἀλλὰ μερισθείσης μέν , φησί , τῆς δυνάμεως οὐ σῴζεται ἡ ἀναλογία , συντιθεμένης δὲ σῴζεται . εἰ γὰρ δύο τινά , φησί , κεχωρισμένα ἀπ’ ἀλλήλων ἑκάτερον αὐτῶν ἑκάτερον κινοίη βάρος καὶ αὐτὰ κεχωρισμένα ἀλλήλων διάστημά τι ἐν χρόνῳ τινί , καὶ συντιθέμεναι αἱ τῶν δύο τῶν κινούντων δυνάμεις συντεθέντα τὰ δύο βάρη τὸ αὐτὸ διάστημα κινήσουσιν ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ . ἀνάλογον γάρ ἐστιν ὡς ἑκάτερον τῶν κινούντων πρὸς ἑκάτερον τῶν κινουμένων , οὕτω καὶ ἄμφω τὰ κινοῦντα πρὸς ἄμφω τὰ κινούμενα , ὥστε καὶ τὸ συναμφότερον ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ τόσον διάστημα κινήσει . Ἀλλ’ ὅτι μὲν οὔτε ὁ εἷς κέγχρος ( ἢ ἡ μία κέγχρος ) οὕτε τὸ μυριοστὸν τοῦ κέγχρου ψοφήσει οὔτε ὁ εἷς νεωλκὸς τὴν ὅλην ναῦν κινήσει τὸ ὁσονοῦν ἐλάχιστον διάστημα ἐν ὁποσῳοῦν πλείστῳ χρόνῳ , δῆλον · τὴν δὲ αἰτίαν ζητεῖν ἄξιον , δι’ ἣν ἐπὶ μὲν τοῦ ἡμίσεος εἰ τύχοι τῆς δυνάμεως καὶ τοῦ βάρους σῴζεται ἡ ἀναλογία , οὐ μέχρι δὲ παντὸς προχωρεῖ . τὸ γὰρ τὰ μέρη δυνάμει εἶναι ἐν τῷ ὅλῳ καὶ οὐκ ἐνεργείᾳ οὐ τὴν αἰτίαν ἀποδίδωσιν οἶμαι τὴν ζητουμένην , ἀλλὰ τοσοῦτον λέγει μόνον , ὅτι δυνάμει ὄντα ἐν τῷ ὅλῳ τὰ μέρη οὔτε ἐκίνει οὔτε ἐκινεῖτο · ὥστε οὐκ ἔστιν ἐκ τῶν συνεχῶν μερῶν ἀναγκάσαι τὸ καὶ διαιρεθέντα κινεῖν καὶ κινεῖσθαι . οὔπω δὲ δῆλον διὰ τί μὴ μέχρι παντὸς ἡ ἀναλογία ἰσχύει . ἄν δὲ ἰσχύειν τις λέγῃ μέχρι παντός , ἔτι τούτου ἀπορώτερον ὑπαντήσει τὸ τὸν ἕνα ἄνδρα τὸν Ἄθων κινεῖν , εἰ ἔτυχε διῃρημένος τῆς γῆς . εἰ γὰρ λίθον ἕνα τοῦ Ἄθω κινεῖ τοσόνδε τι διάστημα ἐν τοσῷδε χρόνῳ , διὰ τί μὴ καὶ τὸν ὅλον ἐν πολλατοῦ κινοῦντος καὶ τοῦ κινουμένου καὶ τοῦ διαστήματος τὸ σταθμιστικὸν ὄργανον τὸν καλούμενον χαριστίωνα συστήσας ὁ Ἀρχιμήδης ὡς μέχρι παντὸς τῆς ἀναλογίας προχωρούσης ἐκόμπασεν ἐκεῖνο τὸ “ πᾷ βῶ καὶ κινῶ τὰν γᾶν;’’ ῥητέον οὖν ὅπερ καὶ πρότερον συντόμως ἐρρήθη , ὅτι οὐ πᾶσα δύναμις πᾶν βάρος πέφυκε κινεῖν οὔτε ὁσονοῦν ἐλάχιστον διάστημα οὔτε ἐν ὁποσῳοῦν | πλείστῳ χρόνῳ , ἀλλ’ οὐδὲ πᾶν μέγεθος ψοφεῖν πέφυκεν , ἀλλ’ ἔστι τις ὅρος καὶ τῆς δυνάμεως τῆς ἐλαχίστης , ἥτις διαιρουμένη οὐκέτι δύναται κινεῖν οὐδὲ ὁσονοῦν διάστημα οὐδὲ ὁτιοῦν βάρος , καὶ τοῦ κινουμένου βάρους τοῦ μεγίστου , ὅπερ αὐξόμενον οὐκέτι δύναται κινεῖσθαι οὐδὲ ὁσονοῦν διάστημα , οὐδὲ ὑφ’ ἡστινοσοῦν τῶν σωματικῶς κινουσῶν δυνάμεων . ἐν μέσῳ δέ εἰσιν ὅροι τῶν δυνάμεων πρὸς τὰ βάρη καὶ τὰ διαστήματα καὶ τοὺς χρόνους , ἐν οἷς καὶ διαιρεῖσθαι δυνατὸν ἀναλόγως καὶ συντίθεσθαι . τῆς γὰρ τοσῆσδε δυνάμεως τὰ μέρη πάντα μέχρι τοῦ πρὸς τοῦτο ἐλαχίστου ἕκαστον καὶ τὸ ὅλον βάρος δύναται κινεῖν , ὅπερ ἡ ὅλη ἐκίνει , μειουμένου τοῦ διαστήματος ἢ αὐξομένου τοῦ χρόνου ἀναλόγως . δῆλον δὲ ὅτι καὶ τῶν κινεῖν ἰσχυουσῶν δυνάμεων καὶ τῶν κινεῖσθαι πεφυκότων βαρῶν καὶ τῶν διαστημάτων καὶ τῶν χρόνων συμμετρίαι τινές εἰσιν καὶ ἀσυμμετρίαι πρὸς ἄλληλα . ἥδε γὰρ ἡ δύναμις τόδε τὸ βάρος τοσόνδε διάστημα ἐν τοσῷδε χρόνῳ πέφυκε κινεῖν , καὶ πλέον τι βάρος ἔλαττον διάστημα ἐν πλείονι χρόνῳ , τόδε δὲ τὸ βάρος οὐ πέφυκεν οὐδὲ ὁσονοῦν διάστημα οὐδὲ ἐν ὁσῳοῦν χρόνῳ . παρὰ ταύτας οὖν τὰς διαφορὰς τὰ μὲν ἀναλόγως ἔχει πρὸς ἄλληλα , τὰ δὲ οὔ · ἡ δὲ αὐτὴ αἰτία καὶ τοῦ ψόφου πρὸς τὰ ψοφοῦντα μέχρι τινὸς τὴν ἀναλογίαν προχωρεῖν ἀναγκάζει . οὐ γὰρ πᾶν μέγεθος δύναται πλήττειν τοσοῦτον , ὡς καὶ ψόφον ἀποτελεῖν , ἀλλὰ ἀπολείπει τὸ μέγεθος ὁ ψόφος . ὥστε τὰ μὲν μεγέθη ἀνάλογον εἶναι ὁπόσον ἄν ᾖ τὸ ἐλάχιστον , τοὺς δὲ τῶν μεγεθῶν ψόφους οὐκέτι . ἀλλὰ ταῦτα μὲν καθ’ ἑαυτὰ θεωρίαν ἔχει τινὰ καὶ ζήτησιν ἀξιόλογον . ἐπὶ δὲ τὰ ἑξῆς ἰτέον . p . 250a28 Ἄρα οὖν οὕτω καὶ ἐπὶ ἀλλοιώσεως καὶ αὐξήσεως ἕως τοῦ τέλους . Δείξας ἐπὶ τῆς φορᾶς τὰς τῶν κινούντων καὶ κινουμένων ἀναλογίας μέχρι τινὸς προιούσας , οὐ μέντοι μέχρι παντός , ζητεῖ λοιπὸν εἰ οὕτως ἕξουσι καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων κινήσεων , τουτέστιν ἐπ’ ἀλλοιώσεως καὶ αὐξήσεως . καὶ δείκνυσιν ὅτι τῶν ἄλλων τῶν αὐτῶν ὄντων ἀναγκαῖον καὶ τὰς συμμετρίας καὶ ἀναλογίας καὶ ἐπὶ τούτων μέχρι τινὸς προιέναι . καὶ γὰρ ὥσπερ ἐπὶ τῆς φορᾶς τὸ μὲν ἦν κινοῦν τὸ δὲ κινούμενον , οὕτω καὶ τὸ μὲν ἀλλοιοῖ τὸ δὲ ἀλλοιοῦται , καὶ τὸ μὲν αὔξει τὸ δὲ αὔξεται . καὶ ἐν χρόνῳ μέντοι τό τε ἀλλοιοῦν ἀλλοιοῖ καὶ τὸ αὖξον αὔξει , καὶ ποσόν τι τὸ μὲν αὔξει τὸ δὲ αὔξεται , καὶ τὸ μὲν ἀλλοιοῖ τὸ δὲ ἀλλοιοῦται · ἀλλὰ τούτου τὸ ποσὸν κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον μετρεῖται , ὅταν τὸ ἀλλοιοῦν ἢ πλέον ἢ ἔλαττον ᾖ κατὰ τὴν δύναμιν , καθ’ ἣν ἀλλοιοῖ . εἰ οὖν τὰ αὐτὰ ἀξιώματα καὶ ἐπὶ τούτων ἐστίν , ἅπερ ἐπὶ τῆς κατὰ τόπον κινήσεως , καὶ τὰ ἀπὸ τῶν ἀξιωμάτων τὰ αὐτὰ ἔσται . εἰ γὰρ ὑπὸ τοῦ Α τὸ Β ἀλλοιοῦται ὅσον τὸ Γ ἐν τῷ Δ χρόνῳ , ἐν διπλασίῳ χρόνῳ διπλάσιον ἀλλοιωθήσεται τὸ αὐτὸ ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ ἀλλοιωτικοῦ καὶ τὸ διπλάσιον ἐν διπλασίῳ καὶ τὸ ἥμισυ ἐν ἡμίσει χρόνῳ καὶ ἐν τῷ ἡμίσει τὸ ἥμισυ , ἢ αὐξηθείσης τῆς δυνάμεως ἐν ἴσῳ χρόνῳ διπλασίων δύναμις διπλάσιον ἀλλοιώσει · ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ αὐξήσεως . οὕτω γὰρ ἐδείχθη καὶ ἐπὶ τῆς κατὰ τόπον κινήσεως . οὐκέτι μέντοι εἰ τὸ τοσόνδε ὑπὸ τοῦ τοσοῦδε ἠλλοίωται τήνδε τινὰ τὴν ἀλλοίωσιν ἢ ηὔξηται τήνδε τὴν αὔξησιν , ἀνάγκη καὶ τὸ ἥμισυ ἐν ἡμίσει ἢ ἐν ἡμίσει ἥμισυ ἀλλοιοῦσθαι ἡ αὔξεσθαι ὑπὸ τῆς ἡμισείας δυνάμεως ἢ ὑπὸ τῆς ἡμισείας τὸ ὅλον ἐν διπλασίῳ χρόνῳ ἀλλοιωθήσεται . οὐδὲ γὰρ τοῦ ὅλου πάντως κινητικὴ ἡ ἡμίσεια δύναμις , ἀλλ’ εἰ ἔτυχε τοσαύτη ἐστὶν ἡ ἡμίσεια , ὡς μὴ ἰσχύειν ἔτι ἀλλοιοῦν ὅλως ἢ αὔξειν . ἀλλ’ ἐν ὅσοις μὲν ἐπὶ τῆς φορᾶς ἐσῴζετο ἡ ἀναλογία , ἐν τούτοις καὶ ἐπὶ τούτων σωθήσεται τῶν κινήσεων , ἐν ὅσοις δὲ ἐπ’ ἐκείνης ἐδείχθη μὴ προἰοῦσα ἡ ἀναλογία , ἐν τούτοις καὶ ἐπὶ ταύτης οὐ προελεύσεται . τοῦτο μὲν οὖν ἔστω τέλος καὶ τῆς τοῦ ἑβδόμου τοῦδε βιβλίου κατὰ τὸ δυνατὸν ἐξηγήσεως . Οὐ χεῖρον δὲ ἴσως καὶ τοῦτο διὰ κεφαλαίων ἐπιδραμεῖν . δείκνυσιν οὖν εὐθὺς ἐν ἀρχῇ , ὅτι πᾶν τὸ κινούμενον ὑπό τινος ἄλλου παρ’ ἑαυτὸ κινεῖται εἴτε ἔμψυχον εἴη εἴτε ἄψυχον , εἶτα ὅτι ἔστι τὸ πρώτως κινοῦν , καὶ οὐκ ἐπ’ ἄπειρον ἄλλο ἄλλο κινεῖ , ἀλλ’ ἔστι τι ὃ κινεῖ μὴ ὑπ’ ἄλλου κινούμενον . δείκνυσι δὲ αὐτὸ ἐκ τοῦ , εἰ ἄπειρα εἴη τὰ κινοῦντα καὶ κινούμενα ἅμ καὶ ἐν τῷ αὐτῷ , συμβαίνειν τὴν τῶν ἀπείρων κίνησιν ἐν πεπερασμένῳ γίνεσθαι χρόνῳ , ὅπερ ἀδύνατον ἐδείχθη ἐν τῷ πρὸ τούτου βιβλίῳ · εἶτα ἐφιστάνει τῷ εἰρημένῳ , ὡς οὐδὲν κωλύει τὰς τῶν ἀπείρων κινήσεις ἅμα γίνεσθαι ἐν πεπερασμένῳ χρόνῳ , ἀλλὰ χρὴ δεῖξαι ὅτι μία ἄπειρος ἡ ἐκ πασῶν γίνεται κίνησις · οὕτω γὰρ συναχθήσεται τὸ ἀδύνατον . δείκνυσιν οὖν ὅτι τὸ κατὰ τόπον κινοῦν προσεχῶς τὴν σωματικὴν κίνησιν καὶ μὴ δι’ ἄλλου ἀνάγκη ἢ συνεχὲς ὂν τῷ κινουμένῳ ἢ ἁπτόμενον κινεῖν , ὥστε ἓν εἶναί πὼς πάντα καὶ μίαν τὴν τοῦ ἑνὸς κίνησιν . ἐπειδὴ δὲ τῇ ὑποθέσει τῇ λεγούσῃ ἄπειρα εἶναι τὰ κινοῦντα καὶ κινούμενα ἠκολούθησε τὸ ἀδύνατον , ἵνα μή τις εἴπῃ μηδὲν εἶναι δεδειγμένον , εἰ ὑποθέσει τὸ ἀδύνατον ἠκολούθησε , καλῶς ἐπήγαγεν ὅτι ἡ ὑπόθεσις ὡς ἐνδεχομένη εἴληπται · τοῦ δὲ ἐνδεχομένου | τεθέντος οὐκ ἔδει τι ἀδύνατον ἀκολουθεῖν · εἰ οὖν ἀδύνατόν τι ἠκολούθησεν , οὐκ ἦν ἐνδεχόμενον τὸ ἄπειρα εἶναι τὰ κινοῦντα καὶ κινούμενα . Χρησάμενος δὲ τῷ τὸ προσεχῶς κινοῦν τὴν σωματικὴν κίνησιν ἢ ἅπτεσθαι ἢ συνεχὲς εἶναι τῷ κινουμένῳ καὶ ἐκ τούτου λαβὼν ἓν εἶναί πὼς τὰ κινοῦντα καὶ κινούμενα καὶ διὰ τοῦτο καὶ τὴν κίνησιν μίαν καὶ ἄπειρον , ᾧ τὸ ἀδύνατον ἀκολουθεῖ , ἐφεξῆς αὐτὸ τοῦτο δείκνυσιν ἐπὶ τῶν τριῶν εἰδῶν τῆς κινήσεως , ὅτι ἅμα ἐστὶ τὸ κινοῦν καὶ κινούμενον ὡς μηδὲν αὐτῶν εἶναι μεταξύ . καὶ πρῶτον ἐπὶ τῆς φορᾶς · τῶν γὰρ κατὰ τόπον κινουμένων τὰ μὲν ὑφ’ ἑαυτῶν κινεῖται , τὰ δὲ ὑπ’ ἄλλων · καὶ τὰ μὲν ὑφ’ ἑαυτῶν κινούμενα ὡς τὰ ἔμψυχα ἐναργῶς ἅμ ἔχει τὸ κινοῦν καὶ τὸ κινούμενον ( οὐ γὰρ ἔστι <τι> μεταξὺ ψυχῆς καὶ σώματος ) , τὰ ἔξωθεν καὶ βίᾳ κινοῦντα ἢ ὠθεῖ ἢ ἕλκει ἢ ὀχεῖ ἢ δινεῖ · καὶ γὰρ αἱ ἄλλαι πᾶσαι κινήσεις εἰς ταύτας ἀνάγονται . καὶ τῶν τεττάρων δὲ τὴν ὄχησιν καὶ τὴν δίνησιν ὑπὸ τὴν ὦσιν καὶ τὴν ἕλξιν ἀναγαγὼν ἐπὶ τούτων δείκνυσιν , ὅτι τοῦ κατὰ τόπον κινοῦντος καὶ κινουμένου οὐδέν ἐᾶι μεταξὺ ἀπὸ τοῦ ὁρισμοῦ τῆς ὤσεως καὶ τῆς ἕλξεως τὴν ἀπόδειξιν ποιούμενος . εἶτα ὅτι καὶ τοὐ ἀλλοιοῦντος καὶ ἀλλοιουμένου οὐδέν ἐστι μεταξὺ δείκνυται · εἰ γὰρ τὰ σώματά ἐστι τὰ κατὰ τὰς παθητικὰς ποιότητας ἀλλοιοῦντα καὶ ἀλλοιούμενα , οὔτε δὲ τὸ σῶμα εἰς κεχωρισμένον σῶμα δρᾷ οὔτε ἡ ποιότης χωρὶς τοῦ σώματος ἐνεργεῖ , οὐκ ἄν εἴη τι μεταξὺ τῶν ἀλλοιούντων καὶ ἀλλοιουμένων . κἄν γὰρ ὁ ἀὴρ ᾖ μεταξύ , οὗτός ἐστι τὸ προσεχῶς κινοῦν . ἐφεξῆς δὲ ὅτι καὶ τοῦ πρώτως αὔξοντος καὶ αὐξομένου οὐδέν ἐστι μεταξὺ οὐδὲ τοῦ μειοῦντος καὶ μειουμένου , εἴπερ πρώτως αὔξει τὸ προστιθέμενον καὶ πρώτως μειοῖ τὸ ἀφαιρούμενον · ταῦτα δὲ συνεχῆ ἐστι τῷ αὐξομένῳ καὶ μειουμένῳ · τῶν δὲ συνεχῶν οὐδέν ἐστι μεταξύ . Χρησάμενος δὲ τῷ τὸ ἀλλοιούμενον ὑπὸ τῶν αἰσθητῶν ἀλλοιοῦσθαι κατὰ τὰς παθητικὰς ποιότητας δείκνυσι τοῦτο ἐκ τοῦ κατὰ μηδεμίαν ἄλλην ποιότητα γίνεσθαι ἀλλοίωσιν · οὔτε γὰρ ἡ κατὰ τὸ σχῆμα μεταβολὴ οὔτε ἡ κατὰ τὴν ἕξιν ἀλλοιώσεις εἰσίν , ἀλλὰ γενέσεις μᾶλλον . ἔτι δὲ καὶ ἄλλως δείκνυσιν ὅτι ἡ κατὰ τὴν ἕξιν μεταβολὴ οὐκ ἔστιν ἀλλοίωσις · αἱ γὰρ ἀρεταὶ καὶ αἱ κακίαι συμμετρίαι καὶ ἀσυμμετρίαι εἰσί · ταῦτα δὲ πρός τι , τῶν δὲ πρός τι οὐκ ἔστιν ἀλλοίωσις οὐδὲ κίνησις ὅλως ἢ μεταβολὴ καθ’ αὑτό · ὥστε κατὰ τὰς ἕξεις οὐκ ἔστιν ἀλλοίωσις , ἀλλοιουμένων δέ τινων ἐπιγίνονται . δείξας δὲ ταῦτα πρῶιον ἐπὶ τῆς σωματικῆς ἀρετῆς καὶ κακίας μεταβαίνει καὶ ἐπὶ τὰς τῆς ψυχῆς ἕξεις καὶ δείκνυσιν , ὅτι καὶ αὗται πρός τί εἰσι καὶ ὅτι γίνονται ἀλλοιουμένου τοῦ αἰσθητικοῦ καὶ αἱ ἠθικαὶ ἀρεταὶ καὶ αἱ τοῦ νοητικοῦ μέρους . καὶ συμπεραίνεται λοιπόν , ὅτι ἡ ἀλλοίωσις ὑπὸ τῶν αἰσθητῶν ἐν τῷ αἰσθητικῷ μορίῳ γίνεται τῆς ψυχῆς κατὰ τὰς παθητικὰς ποιότητας . Δείξας δὲ οὕτως , ὅτι οὐδέν ἐστι μεταξὺ τοῦ τε κινοῦντος καὶ τοῦ κινουμένου κατά τε φορὰν καὶ κατὰ αὔξησιν καὶ μείωσιν καὶ κατὰ ἀλλοίωσιν , ἐφεξῆς ζητεῖ , εἰ πᾶσα κίνησις πάσῃ συμβλητή ἐστι κατὰ τὰς ἰδίας τῆς κινήσεως διαφοράς , τό τε θᾶττον καὶ τὸ βραδύτερον · καὶ δείκνυσιν , ὅτι οὐ πάσαι , ἀλλ’ αἱ κατὰ τὸ ἄτομον εἶδος ὁμοειδεῖς , αἵτινες μόνῳ τῷ ἀριθμῷ διαφέρουσι . δείκνυσι δὲ τοῦτο καθ’ ἑκάστην κίνησιν καὶ μεταβολήν · καὶ πρῶτον ἐπὶ τῆς φορᾶς , ὅτι ἡ κύκλῳ τῇ ἐπ’ εὐθείας οὐκ ἔστι συμβλητή , ἐπεὶ ἔσται ἴση εὐθεῖα περιφερεῖ , ὅπερ ἀδύνατον . ἔτι δὲ μᾶλλον φορὰ ἀλλοιώσει οὐκ ἔσται συμβλητή , ἐπεὶ ἔσται ἴσον πάθος μήκει . εἶτα ἐνίσταται πρὸς τὸ μὴ εἶναι συμβλητὰς τὰς φορὰς τήν τε ἐπὶ τῆς εὐθείας καὶ τὴν ἐπὶ τῆς περιφερείας μηδὲ αὐτὰς τὰς γραμμάς . καὶ λύει τὴν ἔνστασιν εἰς τὸ αὐτὸ ἀδύνατον ἀπαγαγὼν τὸ ἴσην ἔσεσθαι εὐθεῖαν περιφερείᾳ . ἀπορήσας δὲ ἐφ’ ἑκάτερα περὶ τοῦ συμβλητὰς εἶναι ἢ μὴ τάς τε γραμμὰς τήν τε εὐθεῖαν καὶ τὴν περιφέρειαν καὶ τὰς ἐπ’ αὐτῶν κινήσεις καθολικόν τινα κανόνα παραδίδωσιν , καθ’ ὃν δυνατὸν τάς τε συμβλητὰς καὶ τὰς ἀσυμβλήτους κινήσεις διακρίνειν , τὰς μὲν ὁμώνυμον ἐχούσας τὸ ταχὺ καὶ βραδὺ ἀσυμβλήτους λέγων , τὰς δὲ μὴ ὁμώνυμον ἀλλὰ συνώνυμον συμβλητάς . εἶτα ἐνίσταται πρὸς τοῦτον τὸν κανόνα τὸ πολὺ καὶ τὸ διπλάσιον παρατιθεὶς ἐπὶ ὕδατος καὶ ἀέρος συνωνύμως λεγόμενα καίτοι ἀσυμβλήτων κατὰ ταῦτα ὄντων τοῦ ὕδατος καὶ τοῦ ἀέρος , διότι ὁ δοκῶν πλείων εἶναι ἢ διπλάσιος ἀὴρ κατὰ τὸν ὅγκον ἐλάττων ἐστὶ κατὰ τὴν δύναμιν . καὶ ἐφιστάνει , ὅτι καὶ τὸ πολὺ καὶ τὸ διπλάσιον ὁμωνύμως καὶ οὐ συνωνύμως τοῦ ἀέρος καὶ τοῦ ὕδατος κατηγορεῖται , οὐ δοκεῖ δὲ ὁμώνυμα , ὅτι καὶ οἱ ὁρισμοὶ αὐτῶν ἐξ ὁμωνύμων σύγκεινται . εἶτα καὶ ἄλλον διορισμὸν ἐπάγει τῶν συμβλητῶν τὸ δεῖν τὸ πρῶτον δεδεγμένον τὰ συνωνύμως κατηγορούμενα ταὐτὸν εἶναι τῷ εἴδει . οὕτω γὰρ ἵππον κυνὸς λευκότερον λέγομεν , καίτοι διαφέροντα κατ’ εἶδος , διότι τὸ πρώτως δεξάμενον τὸ λευκὸν ἡ ἐπιφάνεια ταὐτόν ἐστιν ἐν ἀμφοτέροις τῷ εἴδει . καὶ πρὸς τοῦτον δὲ ἐνίσταται τὸν λόγον λέγων οὕτω πάντα δυνατὸν εἶναι τὰ ὁμώνυμα ἐκβάλλειν , εἰ διὰ τὴν διαφορὰν τῶν δεχομένων διάφορα γίνεται τὰ ἐνυπάρχοντα τὰ αὐτὰ ὄντα τῇ φύσει . καὶ ἐφίστησιν , ὅτι οὐδὲ δυνατὸν τὰ αὐτὰ τῇ φύσει ἐν διαφόροις εἴδεσιν ὑπάρχειν · ἓν γὰρ ἑνὶ ὑπάρχει πρώτως οἷον τὸ χρῶμα τῆ ἐπιφανείᾳ . εἶτα διδάσκει , ὅτι οὐκ ἀρκεῖ τὸ μὴ εἶναι ὁμώνυμα πρὸς τὸ συμβλητὰ εἶναι , ἀλλὰ χρὴ τοῦ αὐτοῦ εἴδους εἶναι τοῦ ἐσχάτου καὶ αὐτὰ καὶ τὰ ἐν οἷς ἐστι · τὸ γὰρ λευκὸν καὶ τὸ μέλαν οὐκ ἔστιν ὁμωνύμως χρώματα , ἀλλὰ συνωνύμως . καὶ | ὅμως οὐ συγκρίνεται , πότερον αὐτῶν μᾶλλον χρῶμα , ἐπειδὴ μὴ τοῦ αὐτοῦ ἐστιν εἴδους , ἀλλ’ ὁμογενῆ μόνον . ὥστε , φησί , καὶ ἐπὶ κινήσεως μόναι εἰσὶ συμβληταὶ κινήσεις αἱ κατὰ τὸ αὐτὸ εἶδος τὸ ἔσχατον , ὃ οὐκέτι καὶ γένος ἐστί , γινόμεναι ἐν τῷ αὐτῷ κατ’ εἶδος ὑποκειμένῳ . προστίθησι δὲ καὶ τὴν αἰτίαν , δι’ ἣν τῶν ὁμωνύμων τινὰ συμβλητὰ δοκεῖ εἶναι ὥσπερ τὸ πολὺ καὶ τὸ διπλάσιον · διότι γάρ , φησί , τῶν ὁμωνύμων τὰ μὲν πολὺ ἀπέχει τοῦ φύσει τὰ αὐτὰ εἶναι ὡς τὰ ἀπὸ τύχης καὶ κατὰ ἀναλογίαν , τὰ δὲ ἐγγυτέρω ἐστίν . ἐπειδὴ δὲ συμβλητὰς εἶπεν κινήσεις τὰς τῶν ἐν ἴσῳ χρόνῳ ἴσα κινουμένων , ἐπὶ δὲ ἀλλοιώσεως κατὰ ποιότητα γινομένης τῆς παραβολῆς οὐκ ἔστιν εἰπεῖν τὸ ἴσον , ζητεῖ , πῶς ἐπὶ τούτων τὰς συμβλητὰς ῥητέον , καὶ λέγει ὅτι ἀντὶ τοῦ ἴσου καὶ ἀνίσου τὸ ταὐτὸν καὶ ἕτερον καὶ τὸ ὅμοιον καὶ ἀνόμιον ληπτέον , ὥστε τὰ ὡσαύτως ἢ ὁμοίως μεταβάλλοντα ἐν ἴσῳ χρόνῳ ἰσοταχῶς λέγεσθαι ἀλλοιοῦσθαι . ὅταν δὲ τὸ μὲν πάθος ὅμοιον ᾖ οἷον λεύκανσις , αἱ δὲ λευκαινόμεναι ἐπιφάνειαι ἴσαι ἢ ἄνισοι , τότε συμβαίνει τὴν ἀλλοίωσιν κατὰ μὲν τὸ πάθος ὁμοίαν ἢ ἀνομοίαν εἶναι , κατὰ δὲ τὸ ὑποκείμενον ἴσην ἢ ἄνισον . παραδοὺς δὲ οὕτω τὴν διάρθρωσιν τῶν συμβλητῶν τῶν κινήσεων ἐπί τε φορᾶς καὶ ἀλλοιώσεως καὶ τὴν αὔξησιν καὶ μείωσιν ὡς ἐκ τούτων δήλας παραδραμών ἡ γὰρ τοῖς ὁμοειδέσιν ἐν ἴσῳ χρόνῳ ἴση γινομένη δι’ ὅλου προσθήκη ἰσοταχὴς αὔξησίς ἐστι καὶ ἡ ἀφαίρεσις ἡ τοιαύτη μείωσις ἰσοταχής ) , ταύτας οὖν παραδραμὼν ἐπὶ τὴν γένεσιν ἦλθε καὶ φθοράν . καὶ ζητεῖ , ποία γένεσις γενέσει ἰσοταχὴς λέγεται ἢ ἀνισοταχής · καί φησιν ἀνισοταχεῖς εἶναι , ὅταν ἐν τῷ αὐτῷ ἴσῳ χρόνῳ τοῦ μὲν πλείων τοῦ δὲ ἐλάττων ἀριθμὸς μορίων ἐν ὁμοειδέσι γίνηται . Καὶ ἐπὶ τούτοις ἄλλο τι προστίθησι θεώρημα οἰκεῖον τῷ περὶ τῆς τῶν κινήσεων συγκρίσεως λόγῳ · παραβάλλει γὰρ τό τε κινοῦν καὶ τὸ κινούμενον καὶ τὸν χρόνον καὶ τὸ διάστημα καὶ τὰς πρὸς ἄλληλα αὐτῶν ἀναλογίας ἐπιζητεῖ , εἰ ὥσπερ ἡ πολλαπλασία δύναμίς τινος δυνάμεως κινούσης τι πολλαπλάσιον ἐκείνου κινεῖ , οὕτω καὶ τὸ πολλοστημόριον τῆς κινούσης τι δυνάμεως τὸ πολλοστημόριον τοῦ ὑπ’ ἐκείνης κινουμένου κινήσει εἰ ἑκτὸν ἄνθρωποι τὴν ναῦν κινοῦσιν , εἰ καὶ ὁ εἷς τὸ ἑκατοστὸν τῆς νεὼς κινήσει ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ τὸ αὐτὸ διάστημα ἢ τὴν ὅλην ναῦν τὸ ἑκατοστὸν τοῦ διαστήματος . ποιεῖται δὲ τὸν λόγον ἐπὶ πρώτης τῆς φορᾶς , προλαβὼν ὡς ἀξιώματα τὸ πᾶν τὸ κινοῦν τὶ κινεῖν καὶ ἐν χρόνῳ καὶ ἐπὶ τοσόνδε . διελὼν δὲ πρῶτον τὸ βάρος τὴν αὐτὴν δύναμιν τὸ ἥμισυ τοῦ βάρους ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ διπλάσιον διάστημα κινεῖν φησιν . εἶτα τὸν χρόνον διελὼν διηρημένου τοῦ βάρους τὸ ἥμισυ τοῦ βάρους ἐν τῷ ἡμίσει χρόνῳ ὑπὸ τῆς αὐτῆς δυνάμεως τὸ ἥμισυ τοῦ διαστήματος κινήσεσθαί φησιν . εἶτα τὸ διάστημα διελὼν τοῦ βάρους τοῦ ἐξ ἀρχῆς μένοντος συνδιαιρεῖ τὸν χρόνον . καὶ τότε τετάρτην ἀναλογίαν ἐπάγει τὴν δύναμιν μερίζων καὶ τὸ βάρος , καὶ λέγει ὅτι ἡ ἡμίσεια δύναμις τὸ ἥμισυ τοῦ βάρους ἐν τῷ ἐξ ἀρχῆς χρόνῳ τὸ ἐξ ἀρχῆς διάστημα κινήσει · εἶτα τῆς μὲν δυνάμεως τὸ ἥμισυ λαμβάνει , βάρος δὲ τὸ ἐξ ἀρχῆς καὶ χρόνον ἐκεῖνον , καὶ λέγει ὅτι τὸ ἥμισυ κινήσει τοῦ διαστήματος . ταύτην δὲ τὴν ἀναλογίαν εὐθὺς ἀναιρεῖ · εἰ γὰρ μέρος τι τῆς δυνάμεως τὸ ὅλον βάρος ἐν ὁσῳοῦν χρόνῳ διάστημά τι κινήσει , ἡ ναῦς ἄν ἡ ὑπὸ ἑκατὸν ἀνδρῶν νεωλκουμένη τοσόνδε διάστημα καὶ ὑπὸ ἑνὸς ἕλκοιτο ἄν ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ τὸ ἑκατοστὸν τοῦ διαστήματος , ὃ ἐκίνησαν οἱ ἑκατὸν νεωλκοί , ἢ καὶ τὸ αὐτὸ διάστημα ἐν ἑκατονταπλασίῳ χρόνῳ . εἰπὼν δὲ μὴ πάσης δυνάμεως τὴν ἡμίσειαν δύνασθαι τὸ αὐτὸ τῇ ὅλῃ βάρος κινεῖν ἢ ὅλως κινεῖν τι βάρος , διὰ τούτου καὶ τὸν Ζήνωνος λύει λόγον τὸν ἐπὶ τοῦ κέγχρου . εἰ γὰρ ὁ μέδιμνος , φησί , τοῦ κέγχρου καταπεσὼν ψοφεῖ , καὶ ὁ εἷς κέγχρος ψοφήσει καὶ τὸ μυριοστὸν τοῦ κέγχρου . λύει οὖν τοῦτον τὸν λόγον λέγων μὴ πᾶσαν δύναμιν παντὸς βάρους κινητικὴν εἶναι μηδὲ ἐν ὁσῳοῦν χρόνῳ . οὕτω δὲ μηδὲ πᾶν μέγεθος ψοφεῖν . καὶ συνελὼν τὸν λόγον λέγει ὅτι μερισθείσης μὲν τῆς δυνάμεως οὐ σῴζεται ἡ ἀναλογία , ἐπειδὴ μὴ πᾶσα δύναμις καὶ ἡ ἐλαχίστη κινεῖν ἢ ψοφεῖν δύναται , συντιθεμένης δὲ σῴζεται . δείξας οὖν ἐπὶ τῆς φορᾶς ταῦτα , λέγει ὅτι καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων κινήσεων , ἐπειδὴ αἱ ἀρχαὶ αἱ αὐταί εἰσι , τό τε κινοῦν καὶ τὸ κινούμενον καὶ ὁ χρόνος καὶ τὸ διάστημα , καὶ τὰ ἀπὸ τούτων συμβαίνοντα τὰ αὐτὰ ἔσται · ὥστε ἐν ὅσοις μὲν ἐπὶ τῆς φορᾶς σῴζεται ἡ ἀναλογία , ἐν τούτοις καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων κινήσεων σωθήσεται , ἐν ὅσοις δὲ ἐπ’ ἐκείνης οὐ προεχώρει ἡ ἀναλογία , ἐν τούτοις καὶ ἐπὶ τούτων οὐ προχωρήσει .
Lemmas: ἐπιγράφω ἔθος εἰμί ὁ ἐκ ὁ περίπατος . διχῶς δέ φέρω κτάομαι ὁ λέξις μόνος ἔχω ὀλίγος τις διαφορά · ὁ γάρ πρόβλημα καί ὁ ἀποδείκνυμι αὐτός ἐπί ὁ αὐτός τάξις ἐν ἀμφότερος ὁ αὐτός φέρω . ὅσπερ δέ ἄμφω ὁ ὁ Ἀριστοτέλης ἐξηγητής σαφηνίζω , οὗτος καί ἐγώ νῦν προχειρίζω . ἰστέον δέ ὅτι ὁ ἐν ὁ ἕβδομος οὗτος βιβλίον κεῖμαι πρόβλημα ὁ κύριος καί πρός ὁ πρόκειμαι πραγματεία οἰκεῖος ἐν ὁ μετά οὗτος βιβλίον ὁ τελευταῖος ὁ ὅλος πραγματεία κεῖμαι μετά ἀκριβής ἀπόδειξις · διό καί παρέλκω δοκέω τις οὗτος ὁ βιβλίον ἐν ὁ πραγματεία μαλθακός ἤ , ὅς φημί Ἀλέξανδρος , λογικός χράω ὁ ἀπόδειξις καί ὅς γε Εὔδημος μέχρι ὅδε σχεδόν ὁ ὅλος ὁ πραγματεία κεφάλαιος παρακολουθέω οὗτος παρέρχομαι ὡς περισσός ἐπί ὁ ἐν ὁ τελευταῖος βιβλίον μετέρχομαι . καί ὁ Θεμίστιος δέ ὁ ὅλος πραγματεία παραφράζω ἐν οὗτος ὁ βιβλίον γίγνομαι πολύς ὁ ἐν αὐτός κεφάλαιος κατανωτίζομαι · ἀλλά ἐπεί φαίνω καί οὗτος μή · πάνυ τίς ὁ πρός ὁ ἄλλος βιβλίον συγγένεια ὁ ἐν οὗτος ὁ πραγματεία ἀπᾴδω μηδέ ὁ Ἀριστοτέλης ἀγχίνοια ἀνάξιος , τάχα ἄν εἶπον πρότερος μέν ὑπό ὁ Ἀριστοτέλης γράφω οὗτος , ὕστερος δέ ἐν ὁ τελευταῖος βιβλίον ὁ ἐν οὗτος κεφάλαιος ἀκριβής διαρθραωθέντων τις ὡς οἰκέω αὐτός ὁ πραγματεία συντάσσω . καί ἔχω εἄν οἴομαι χρεία οὐ ἀπόβλητος προγυμνάζω ἐγώ καί συνεθίζω εἰς ὁ ὁ μέγας εἰμί καί συνεκτικός ὁ ὅλος φυσιολογία θεώρημα κατανόησις , ὅς ἐν ὁ τελευταῖος βιβλίον παραδίδωμι ὁ Ἀριστοτέλης . αὐτίκα γοῦν ὁ πρῶτος ἐν οὗτος ὑπό αὐτός προβάλλω ὁ πᾶς ὁ κινέω ὑπό τις κινέω , ἀκριβής ἐκεῖ τυγχάνω ἀπόδειξις , ἀλλά ὁ γε ἐνταῦθα παραδίδωμι τέως παρακολουθέω ὁ ἔννοια αὐτός ὡς δυνατός ἀνιχνεύω . p . 2411)24 ἅπας ὁ κινέω ἀνάγκη ὑπό τις κινέω ἠώς ὁ καί πότερος ὁ κινέω . ο μέν πρόκειμαι εἰμί ὅτι πᾶς ὁ κινέω ὑπό τις κινέω ἀπό ὅς πᾶς ὁ ἐφεξῆς ἀρτέομαι φυσικός θεώρημα . ἐπεί δέ ὁ κινέω ὁ μέν ἔξωθεν κινέω ὁ δέ οὐ ἔξωθεν ἔξωθεν μέν ὁ βία κινέω , οὐ ἔξωθεν δέ ὁ τε κατά φύσις κινέω σῶμα καί ὁ κατά ὁρμή ψυχικός ) , ὅτι μέν ὁ ἔξωθεν κινέω ὑπό τις κινέω . ὁ , οὐ ἀξιόω δείκνυμι προφανής εἰμί ὁ κινέω ἢ ὁ ὠθέω ἢ ὁ ἕλκω ἢ ὁ ὀχέω ἢ ὁ δινέω , ἐπί δέ ὁ δοκέω ἐντός ἐκ ἑαυτοῦ καί μή ἔξωθεν κινέω δείκνυμι , διορίζω πρότερος ὁ κατά ἑαυτοῦ καί πρῶτος κινέω ἀπό ὁ κατά ἄλλος καί ὅλως κατά συμβαίνω κινέω , οἷος καί ὁ κατά μόριον κινέω εἰμί , ὡς ἐν ἀρχή ὁ πέμπτος βιβλίον διαιρέω . καί γάρ ὁ ὁ χείρ κινέω * * * αὐτός λέγω , ἀλλά ὁ ὁ αὐτός τίς κινέω λέγω αὐτός κινέω . ὁ δή κατά ἑαυτοῦ καί πρῶτος ἐκ ἑαυτοῦ κινέω , ὅς οὔτε κατά συμβαίνω οὔτε ὁ ὁ οὗτος τίς κινέω κινέω , λαμβάνω ἐν ὁ οὗτος κινέω δείκνυμι ἄλλος μέν εἰμί ὁ κινέω , ἄλλος δέ ὁ κινέω . πρῶτος δέ ὁ νόησις ἐγώ ἀπευθύνω διδάσκω μή διά οὗτος νομίζω ὁ ἐκ ἑαυτοῦ ὅλος κινέω ὑπό μηδείς κινέω , ὅτι μή φαίνω ἔξωθεν ὁ κινέω αὐτός . δύναμαι γάρ μή εἰμί φανερός ὁ κινέω καί ἐπί ὅς πρόδηλος ἄλλος τίς εἰμί ὁ κινέω καί ἄλλος ὁ ὑπό οὗτος κινέω , ὡς ἐπί ἐκθετικός παράδειγμα αὐτός δείκνυμι . εἰμί γάρ εἰμί ὁ ΚΜ κινέω ὅλος ὁ μέρος μέν αὐτός ὁ ΚΛ κινέω κινέω καί αὐτός , μέρος δέ ὁ ὑπολείπω αὐτός ὁ ΛΜ ὑπό ὁ ΚΛ κινέω , οὐ ἄν τις λέγω δικαίως ὁ ΚΜ μή κινέω ὑπό τις διά ὁ μή φανερός εἰμί , πότερος ἐν αὐτός ὁ κινέω καί πότερος ὁ κινέω · καί γάρ ἐπί ὁ ζῷον ὅλος μέν ὁράω κινέω ὁ ζῷον , ὁμολογέω δέ ὑπό ὁ Ψυχή ὁ σῶμα κινέω . ὅστις ὁ κινέω ὁ σῶμα συγκινέω αὐτός . διό κἀν μή φαίνω , ὑπό αὐτός λέγω κινέω ὁ σῶμα . οὕτως οὖν καί ὁ ΑΒ ὅλος κινέω , κἀν μή φαίνω ὁ κινέω , οὖον διά οὗτος χρή λέγω ὑπό μηδείς κινέω αὐτός . εἰμί οὖν καί ὁ ἔξωθεν κινέω πρόδηλος ὑπό τις κινέω καί ὁ ἐκ ἑαυτοῦ , ἄν μή φαίνω ὁ κινέω , οὐδείς κωλύω ὑπό τις κινέω , συνάγω ὅτι πᾶς ὁ κινέω ὑπό τις κινέω , ὁ μή φαίνω ὁ κινέω οὐδείς ἐγώ ἐμποδίζω πρός ὁ λόγος . δῆλος δέ ὅτι ἐκ οὗτος ὁ ἐπιχείρημα οὖον δείκνυμι μέν , ὅτι καί ὁ ἐκ ἑαυτοῦ δοκέω κινέω ἐκ ἀνάγκη ὑπό τις κινέω , γιγνώσκω δέ ὅτι , κἀν μή φαίνω ὁ κινέω , οὐδείς κωλύω ὑπό τις κινέω ὁ κινέω . ὁ δέ ἐφεξῆς δείκνυμι ὁ πρόκειμαι οὕτως · p . 241 b 33 εἶτα ὁ μή ὑπό τις κινέω ἠώς ὁ ἀνάγκη καί ὁ ὅλος ἠρεμέω δείκνυμι ὅτι οὐ ἀνάγκη , εἰμί μή φαίνω ὁ κινέω , ὑπό μηδείς κινέω ὁ κινέω καί ὁ ἀπό ὁ φαίνω πρόληψις διαρθρόω , δείκνυμι λοιπός ὁ πρόκειμαι , ὅτι πᾶς ὁ κινέω ὑπό τις κινέω . δείκνυμι δέ αὐτός προλαμβάνω ὅτι εἰμί τίς ἠρεμέω ὁ ἄλλος παύω κινέω , ἀνάγκη ὑπό τις αὐτός κινέω . ὁ μέν γάρ μή κινέω ὑπό τις , οὐ ἀνάγκη παύω κινέω ἄλλος τις παύω . ἀπό τυγχάνω μέν γάρ ἄν ποτός καί ὁ μή ὑπό τις κινέω παύω ὁ Κίνη . σέως ἐκεῖνος παύω ἄν κινέω καί αὐτός , οὖον μήv ἐκ ἀνάγκη . εἰμί οὖν ὁ μή ὑπό τις κινέω οὐ ἀνάγκη παύω ἄλλος τις παύω , ὁ ἐκ ἀνάγκη παύω ἄλλος τις παύω ἀνάγκη ὑπό τις κινέω . οὗτος οὖν κατά ὁ δύο ὁ ὑποθετικός συνάγω καί προσλαμβάνω ὁ πᾶς ὁ κινέω διαιρετός εἰμί , ὅσπερ δείκνυμι πρός ὁ τέλος ὁ προλαμβάνω βιβλίον , ἐκτίθημι ὁ ΑΒ κινέω διαιρετός εἰμί , ὅτι κινέω , καί διαιρέω αὐτός κατά ὁ Γ καί λέγω ὅτι ὁ ΓΒ μή κινέω , ὅς εἰμί μέρος ὁ ΑΓΒ , οὐδέ ὁ ΑΒ κινέω ὅλος ἔτι . εἰμί γάρ λέγω τις ὁ ΑΒ κινέω ὁ ΓΒ μή κινέω ἀλλά ὁ ΑΓ μόνος , οὐκέτι ὁ ΑΒ ὅλος εἰμί κατά ἑαυτοῦ κινέω οὐδέ πρῶτος , ἀλλά ὁ μόριον αὐτός κινέω ὁ ΑΓ . ἀλλά οὐ οὕτως ὑπόκειμαι κινέω , ἀλλά κατά ἑαυτοῦ καί πρῶτος ὁ ΑΒ · μή κινέω ἄρα ὁ ΓΒ , οὐδέ ὁ AB ὅλος πρῶτος κινέω · εἰμί δέ μή κινέω ἔτι ὁ ΑΒ ὁ ΓΒ ἠρεμέω , ὑπό τις εἰμί κινέω · οὗτος γάρ εἰμί κεῖμαι ὑπό ἄλλος κινέω , ὅς ὁ ἵστημι τίς παύω κινέω . Γαύτης ὁ ἀπόδειξις αἰτιάομαι μέν καί ὁ φιλόλογος Γαληνός , αἰτιάομαι δέ καί ἄλλος ὡς ἀδύνατος χράω ὑπόθεσις ὁ λέγω ὁ ΑΒ πρῶτος καί κατά ἑαυτοῦ κινέω ὁ ΓΒ μή κινέω . ὁ δέ Ἀλέξανδρος καίτοι πολλαχοῦ ὁ ἀπόδειξις ὑποπτεύω αἱρέω λέγω , ὅτι οὐ εἰμί πρός ὑπόθεσις ἀδύνατος ὁ ὁ κατά ἑαυτοῦ καί πρῶτος κινέω μέρος ὑποτίθημι ἵστημι · “ μόνος γάρ , φημί , πρός ὑπόθεσις εἰμί ἀδύνατος ὁ ἀλλήλων ἀναιρετικός , ὡς ὁ διά πέτρα πλέω . ” μήποτε δέ καί οὗτος τοιοῦτος εἰμί · εἰμί γάρ ὁ κατά ἑαυτοῦ καί πρῶτος κινέω οὗτος εἰμί ὁ ὅλος αὐτός κινέω , καί οὐ ὁ ὁ μέρος τίς αὐτός κινέω κινέω , πῶς δύναμαι ὁ κατά ἑαυτοῦ καί πρῶτος κινέω συνυπάρχω ὁ μέρος μέν τίς αὐτός κινέω , μέρος δέ μή κινέω ; ἀλλά ὁ μέν ἀκολουθία ὑγιής . εἰμί γάρ ἵστημι τίς μόριον ὁ κατά ἑαυτοῦ κινέω , καί ὁ ὅλος ἵστημι , καί οὐκέτι ὅλος κατά ἑαυτοῦ κινέω καί πρῶτος · ὁ δέ ὅς · κατά ἑαυτοῦ κινέω ἵστημι τίς μόριον , ἠώς εἄν κατά ἑαυτοῦ καί ὅλος κινέω ὑπόκειμαι . οὗτος ἀδύνατος . ἐγώ δέ καί οὗτος ἄπορος δοκέω , πῶς λέγω ὁ ΑΓΒ κινέω · εἰμί μέν γάρ ὡς σῶμα μόνος , τίς ἄν εἰμί ἐν αὐτός ὁ κινέω ; εἰμί δέ ὡς ζῷον , ὁ μέν ΓΒ κινέω μόνος ὡς σῶμα εἰμί , ὁ δέ ΑΓ κατά ὁ ψυχή ὁ ζῷον τάσσω καί διά οὗτος κινέω τε ἅμα καί κινέω , πῶς ὁ ὅλος κατά ἑαυτοῦ καί πρωΐ . ὁ λέγω κινέω . εἴπερ ὁ AB , τουτέστιν ὁ ψυχή , κατά συμβαίνω κινέω ὁ ἐν κινέω εἰμί ὁ σῶμα ; πῶς δέ ὅλως ὁ ΑΓ κινέω εἄν ὁ ΓΒ ἠρεμέω , εἴπερ ὁ ψυχή κατά ἑαυτοῦ μέν ἀκίνητος εἰμί , κινέω δέ ὁ ἐν κινέω εἰμί ὁ σῶμα ; ὥστε οὐδέ κατά μέρος ἄν ὁ ΑΒ λέγω κινέω , ὡς ὁ ΑΓ ἐν αὐτός κινέω · εἰμί γάρ ὁ ΓΒ ἠρεμέω κατά ὁ σῶμα τάσσω , καί ὁ ΑΓ ἠρεμέω ἄν ἀντί ὁ Ψυχή παραλαμβάνω . ἐγκαλέω δέ ὁ λόγος καί ὡς ὁ ἐν ἀρχή αἰτέω , εἴπερ διά ὁ μή κινέω ὁ μέρος δείκνυμι ὁ ὅλος μή κατά ἑαυτοῦ κινέω · ὁ γάρ ὑποτίθημι μή κινέω ὁ μέρος διά αὐτός οὗτος ὑποτίθημι μηδέ ὁ ὅλος κινέω κατά ἑαυτοῦ καί πρῶτος . ἐπεί δέ οὐδέ ἀπόβλητος τίς ὁ Ἀριστοτέλης νόημα εἰμί ἐγώ δοκέω οὔτε ὁ Ἀλέξανδρος καίτοι πολλαχῆ στρέφω διαρθρόω φαίνω ὁ λόγος ὡς ἄπταιστος , οὐδείς ἴσως κωλύω καί ὁ ἐμός περί αὐτός ὑπό - νοια εἰς ἐξέτασις προτίθημι ὁ ἐντυγχάνω . μήποτε ἐν ὁ Ἀριστοτέλης προτίθημι δείκνυμι , ὅτι ὁ κατά ἑαυτοῦ καί πρῶτος κινέω ὁ σῶμα εἰμί οὐ ἐκ ἑαυτοῦ ὁ ὁ εἰμί ἀρχή . ἔχω , ἀλλά ὑπό τις κινέω , δείκνυμι οὗτος προλαμβάνω , ὅτι ὁ ἠρεμέω ὁ ἄλλος τίς παύω κινέω · μένω ὑπό τις κινέω καί οὐ ἐκ ἑαυτοῦ ὁ κίνησις ἔχω οὐδέ ἑαυτοῦ κινέω . οὗτος δέ δείκνυμι διά ὁ ἀντίκειμαι αὐτός ἐναργής εἰμί σύν ἀντίθεσις ὁ ἀντιστροφή ποιέω . εἰμί γάρ ὁ μή ὑπό τις κινέω οὐ ἀνάγκη παύω κινέω ὁ ἄλλος τίς ἠρεμέω , ὅς ἀνάγκη παύω κινέω ὁ ἄλλος τίς ἠρεμέω ὑπό τις κινέω . ὁ δέ ἄλλος ὁ μέρος λαμβάνω , ὅς παύω παύω ὁ ὅλος κατά ἑαυτοῦ καί πρῶτος κινέω . διό καί ἐν ὁ τέλος ὁ λόγος ἐπάγω ὁ δέ μέρος μή κινέω ἀνάγκη καί ὁ ὅλος ἠρεμέω . οὐ ὡς κινέω οὖν λαμβάνω ἐκεῖνος , ὅς παύω παύω ὁ ὅλος κινέω , ἀλλά ὡς καί αὐτός ἐν ὁ ὅλος κινέω καί ὁ ἑαυτοῦ κινέω συμπληρόω ὁ ὁ ὅλος κίνησις . καίτοι εἰμί ἐκ ἑαυτοῦ ὁ ὅλος κινέω καί μή ὑπό τις ἄλλος , ἀλλά αὐτός εἰμί καί ὁ κινέω καί ὁ κινέω , ἀνάγκη εἰμί ὅλος ὅλος ἑαυτοῦ ἐφαρμόζω καί ἀμερής εἰμί καί ἀδιαίρετος , προστίθημι δέ ὅτι καί ἀεί κινέω · ὡς γάρ μή ἀπολείπω ἑαυτοῦ οὔποτε λήγω κινέω . εἰμί δέ διαιρετός εἰμί , ἐπεί μή ἐφαρμόζω ὅλος ὅλος ἑαυτοῦ οὖον πάρειμι ἀλλήλων πανταχοῦ ὁ κινέω καί ὁ | κινέω , μᾶλλον δέ οὐδαμοῦ πάρειμι ἐν αὐτός . διό καί μέρος τίς μή κινέω δυνατός ἐπί οὗτος λαμβάνω καί διά ὁ μέρος καί ὁ ὅλος ἠρεμέω . εἰκότως οὖν καί αὐτός ὁ διαιρετός εἰμί ὁ κινέω αἴτιος εἶπον εἰμί ὁ ὁ ὅλος ἠρεμέω ὁ μέρος μή κινέω , ὡς εἰμί ὁ ὁ λόγος συναγωγή κατά μέν ὁ Ἀλέξανδρος ἐν πρῶτος σχῆμα τοιοῦτος · πᾶς ὁ κατά ἑαυτοῦ κινέω καί πρῶτος ἐκ ἀνάγκη οὖον κινέω παύω τις ὁ κίνησις · ὅς ἐκ ἀνάγκη οὖον κινέω παύω τις ὁ κίνησις , οὗτος ὑπό τις κινέω τάχα δέ ἐν δύο σχῆμα συνάγω ἀγαθός οὕτως · τότος κατά ἑαυτοῦ καί πρῶτος κινέω διαιρετός εἰμί μέρος ἠρεμέω ὁ ὅλος ἠρεμέω · ὁ ἐκ ἑαυτοῦ κινέω οὐ ἠρεμέω μέρος ἠρεμέω ὅλος ( οὖον γάρ ἔχω μέρος ὁ τοιοῦτος ) · ὁ ἄρα κατά ἑαυτοῦ καί πρῶτος κινέω διαιρετός εἰμί οὐ ἐκ ἑαυτοῦ κινέω ὅσπερ εἰς ὁ ὑπό τις κινέω μεταλαμβάνω καταφκτικὸν ποιέω ὁ Ἀλέξανδρος συνάγω ἐν πρῶτος σχήμ·ατι ὁ συμπέρασμα . ὅτι δέ οὕτως ὡς εἶπον συνάγω , τεκμαίρομαι ἐκ ὁ ὁ μικρός πρότασις ὅλος αὐτός τίθημι πρός ὁ πέρας ὁ λόγος λέγω ἀεί μέν γάρ εἰμί ὁ κινέω διαιρετός , ὁ δέ μέρος μή μηκινουμενοω ἀνάγκη καί ὁ ὅλος ἠρεμέω , ὅς αὐτός εἰμί ὡς οἴομαι ὁ τότος κινέω διαιρετός εἰμί ὁ μέρος ἠρεμέω ὁ ὅλος ἠρεμέω εἰμί δέ τυγχάνω ὁπωσοῦν ἐγώ ὁ σκοπός ὁ εἴρω , οὐ ἀδύνατος οἴομαι ὁ κατά ἑαυτοῦ καί πρῶτος κινέω μέρος ὑποτίθημι μή κινέω · κατά ἑαυτοῦ μέν γάρ καί πρῶτος κινέω ὑποτίθημι ὁ διαιρετός μέν εἰμί , οὔπω δέ διαιρέω · ὁ δέ διαιρετός ὑποτίθημι διαιρέω οὐ εἰμί ὁ ἀδύνατος . καί διά οὗτος καί ὁ Ἀριστοτέλης διαιρετός ὑποτίθημι ὁ κατά ἑαυτοῦ κινέω διαιρέω αὐτός , καί ὁ διαίρεσις ὁ κατά ἐνέργεια ἀκολουθέω ὁ μή κατά ἑαυτοῦ κινέω . καί πρός ὁ ἐμός δέ ἀπορία λέγω , ὅτι ὁ ΑΒ ὁ κινέω εἰμί σῶμα , ὅσπερ ὅτι οὐ ἐκ ἑαυτοῦ κινέω , δείκνυμι ἐκ ὁ μερίζω καί μέρος ἐν αὐτός ἠρεμέω ὑποτίθημι ὁ ὅλος ἠρεμέω · ὅσπερ ὁ ἐκ ἑαυτοῦ κινέω οὐ ὑπάρχω διά ὁ μηδέ ἔχω μέρος . οὗτος δέ λαμβάνω ὁ λόγος οὐδέ ὁ ἐν ἀρχή αἰτέω ἄν λέγω . λαμβάνω μέν γάρ ὁ ΑΒ , ἠώς ἄν διαιρετός εἰμί καί μή διαιρέω , κατά ἑαυτοῦ καί πρῶτος κινέω · διαιρέω δέ ὁ διαιρετός ὁ ὁ μέρος ἠρεμία δείκνυμι ὁ ὅλος ἠρεμέω , ὡς μηδέ κατά ἑαυτοῦ καί πρῶτος ἔτι κινέω εἰμί αὐτός μετά ὁ ἐνέργεια διαιρέω . εἴτε γάρ κινέω ὁ ἐνέργεια γίγνομαι μέρος , οὐκέτι πρῶτος ὁ ὅλος κινέω , εἴτε ἠρεμέω τίς ὁ μέρος , οὐκέτι κατά ἑαυτοῦ κινέω ὁ ὅλος , ἀλλά εἴπερ ἄρα , ὁ μέρος τίς αὐτός κινέω . ἰστέον μέντοι ὅτι ἐν ὁ ἐφεξῆς βιβλίον προτίθημι πάλιν δείκνυμι οὗτος ὁ πᾶς ὁ κινέω ὑπό τις κινέω , καί δείκνυμι αὐτός ἀκριβής τε καί ἐνεργός . p . 242 a 15 ἐπεί δέ πᾶς ὁ κινέω ἀνάγκη ὑπό τις κινέω ἠώς ὁ οὗτος δέ ἀδύνατος . λαμβάνω ὡς δείκνυμι ὁ πᾶς ὁ κινέω ὑπό τις κινέω , οὗτος κεῖμαι δείκνυμι , ὅτι εἰμί τίς ὁ πρῶτος κινέω καί οὐ ἐπί ἤπειρος ἄλλος ἄλλος κινέω , ἀλλά εἰμί τίς ὅς κινέω μή ὑπό ἄλλος κινέω . δείκνυμι δέ αὐτός ἐπί ὁ κατά τόπος κίνησις . ἐπεί γάρ οὗτος πρῶτος ὁ κίνησις ὁ μή εἰμί οὗτος μηδέ ἄλλος τις κίνησις εἰμί , ὡς ἐν ὁ ἑξῆς βιβλίον μανθάνω , ἐάν ἐπί οὗτος δείκνυμι ὁ εἰμί ὁ πρῶτος κινέω , καί καθόλου ἄν εἰμί δείκνυμι . ὁ δέ δεῖξις διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή πρόειμι . ὑποτίθημι γάρ ἐπί ἤπειρος ἄλλος ὑπό ἄλλος κινέω , δείκνυμι ἕπω οὗτος ὁ ἐν περαίνω χρόνος ἤπειρος γίγνομαι κίνησις , ὅσπερ ἀδύνατος ἐν ὁ πρό οὗτος δείκνυμι βιβλίον . ὁ δέ ὑπό ἄλλος κινέω καλῶς εἴρω , ἵνα μή μόνος ὑπό ἄλλος εἶπον δόξα ὁ ἐν ἀρχή λαμβάνω ὁ εἰμί τίς ὁ πρῶτος κινέω · ὅς δείκνυμι διά ὁ δείκνυμι ὅτι οὐ ἐπί ἤπειρος ἄλλος πρό ἄλλος κινέω κινέω . ἐπί οὗτος οὖν ὁ ὅς ὑπό ἄλλος κινέω ἀεί κινέω ποιέω ὁ δεῖξις ῥόος οὗτος ὁ ἐπί ἤπειρος καί δείκνυμι , ὅτι εἰμί τίς πρῶτος κινέω μή ὑπό I ἄλλος αὐτός κινέω . ὑποτίθημι οὖν ὁ κινέω ὑπό ἄλλος ἀεί κινέω καί αὐτός ὑπό ἄλλος κινέω καί οὗτος ἐπί ἤπειρος , δείκνυμι ὁ ἕπω ἀδύνατος ὁ ὑπόθεσις . ἐπεί γάρ ὁ κινέω ὑπόκειμαι κινέω αὐτός ὑπό τις κινέω , δῆλος ὅτι ἅμα τε αὐτός εἰμί κινέω ὑπό ὁ κινέω αὐτός καί κινέω ὁ ὑπό ἑαυτοῦ κινέω , εἴπερ ὁ κινέω ὑπό ἄλλος κινέω · ἐν ὁ αὐτός ἄρα χρόνος καί κατά ὁ αὐτός ὅς τε ὁ κινέω καί ὁ ὁ κινέω κίνησις ἐπιτελέω ὅτε γάρ κινέω ὁ κινέω , τότε κινέω ) · ὥστε ἅμα ὁ κίνησις εἰμί πᾶς ὁ κινέω τε καί κινέω . εἰμί γάρ ὁ μέν Α ὑπό ὁ B κινέω ὁ δέ Β ὑπό ὁ Γ οὗτος δέ ὑπό ὁ δ καί ἀεί ὁ ἔχω ὑπό ὁ ἔχω , φανός - ρός ὅτι ἅμα εἰμί ὁ ὁ Α καί ὁ ὁ Β καί ὁ ὁ Γ καί ἕκαστος ὁ κινέω καί κινέω κίνησις , ἐπεί ἕκαστος ὁ κινέω καί κινέω εἷς κατά ἀριθμός εἰμί ὁ δέ εἷς κατά ἀριθμός εἷς κατά ἀριθμός ὁ κίνησις · κἀν γάρ ὁ ἐκ πᾶς εἷς καί συνεχής γίγνομαι , ἀλλά ὁ εἷς οὗτος σύγκειμαι ἐκ ὁ κατά ἀριθμός τοσοῦτος , ὅσος εἰμί ὁ κινέω καί κινέω · ἄν γάρ ἅμα πᾶς κινέω , ἀλλά ἕκαστος αὐτός ἴδιος κίνησις κινέω διά-ὁρίζω κατά ἀριθμός . ὁ γάρ ἀριθμός εἷς εἷς ὁ κατά ἀριθμός κίνησις καί ὁρίζω ὁ εἷς . πᾶς γάρ κίνησις φημί ἐκ τις εἰς τίς . οὗτος γάρ εἰμί ὁ κινέω εἰμί καί ὅλως μεταβολή ὁ εἰμί ἐκ τις εἰς τίς καί ὁρίζω ὁ ἐκ ὅς καί ὁ εἰς ὅς . εἶπον δέ ὅτι ἕκαστος ὁ κινέω καί κινέω εἷς ὁ ἀριθμός κίνησις , δείκνυμι ὅτι ἰή ἐκ ὁ αὐτός εἰς ὁ αὐτός κατά ἀριθμός ἐν ὁ αὐτός κατά ἀριθμός χρόνος γίγνομαι . ἐκ ὁ αὐτός δέ ὁ ἐκ ὅς λέγω καί εἰς ὁ αὐτός ὁ εἰς ὅς , εἴτε ὁ αὐτός εἰμί εἴτε ἕτερος ὁ ἐκ ὅς καί εἰς ὅς . καί ὁ χρόνος δέ ἄν μή εἷς εἰμί καί συνεχής ὁ ἀπό τις εἰς τίς κίνησις ἀλλά διαλείπω , οὐ εἰμί εἷς ὁ κίνησις · ἄν γάρ ἐκ ὅδε ὁ λευκός εἰς ὅδε ὁ μέλας μεταβάλλω μή ἐν εἷς κατά ἀριθμός καί συνεχής χρόνος , ἀλλά ἐν ἄλλος καί ἄλλος , εἰμί καί ὅτι μάλιστα εἷς κατά ἀριθμός εἰμί ὁ τε ἐκ ὅς καί ὁ εἰς ὅς καί ὁ μεταβάλλω εἷς , οὐ εἰμί κατά ἀριθμός εἷς κίνησις ὁ διακόπτω , ἀλλά εἴπερ ἄρα , εἷς ὁ εἶδος . εἶπον δέ περί ὁ κατά ἀριθμός εἷς κίνησις ἐπάγω , ὅτι καί ὁ κίνησις ὥσπερ καί ὁ ἄλλος τριχῶς ὁ εἷς εἰμί ἔχω · ἢ γάρ ἀριθμός , ὡς εἴρω , ἢ γένος ἢ εἶδος . καί τις μέν ὁ κατά ἀριθμός εἷς εἴρω , γένος δέ εἷς κίνησις εἰμί ὁ ὁ αὐτός κατηγορία οἷος οὐσία ὡς ὁ γένεσις καί ὁ φθορά , ἢ ποιότης ὡς ἀλλοίωσις , ἢ ποσότης ὡς αὔξησις καί μείωσις , ἢ ὁ ποῦ ὡς ὁ κατά τόπος . κατηγορία γάρ οὗτος ὁ γένος λέγω ἔθος αὐτός . ἰόω οεʹ ὁ αὐτός κινέω εἰμί ὁ ἐκ ὁ αὐτός ὁ αὐτός εἰς ὁ αὐτός πάλιν ἀλλήλων ὁ εἶδος γίγνομαι , οἷος ἐκ λευκός εἰς μέλας γίγνομαι · ὁ γάρ αὐτός εἶδος εἰμί ὁ λευκόν καί ὁ αὐτός ὁ μέλας . εἴτε οὖν ἅμα γίγνομαι πλείων κινέω ἐκ λευκός εἰς μέλας εἴτε ἐν ἄλλος καί ἄλλος χρόνος ὁ αὐτός ὁ εἶδος εἰμί . εἶπον δέ ἢ ἐκ ἀγαθός εἰς κακός ἐπάγω ἐάν εἰμί ὅς διάφορος ὁ εἶδος . ὁ ἀγαθός δηλονότι καί ὁ κακός ὡς σωφροσύνη καί ἀκολασία . εἰμί μέντοι κατά εἶδος διαφέρω ὁ ἀγαθός , ὁ τε ἐκ ὅς καί πάλιν ὁ εἰς ὁ ὁ μεταβολή ὡς σωφροσύνη Ἀνδρίας καί ἀκολασία δειλία , οὐκέτι ὁμοειδής ὁ ἐν ὁ τοιοῦτος μεταβολή , ἀλλά εἴπερ ἄρα , ὁμογενής κατά ὁ ἀγαθός καί κακός . περί δέ ὁ εἷς κατά ἀριθμός κίνησις προερέω τυγχάνω . καί χρή τοσοῦτος μόνος προστίθημι , ὅτι καί ὁ κινέω εἷς εἰμί χρή κατά ἀριθμός , εἰμί μέλλω εἷς κατά ἀριθμός ὁ κίνησις εἰμί . εἴρω δέ περί ὁ εἷς κίνησις καί ἐν ὁ πέμπτος ὅδε ὁ πραγματεία , εἰς ὁ ἐγώ ἀναπέμπω εἶπον ἐν ὁ πρότερος εἴρω . μετά δέ ὁ συνίστημι , ὅτι εἷς κατά ἀριθμός κίνησις ἕκαστος κινέω ὁ κινέω τε καί κινέω , λαμβάνω ὁ χρόνος , ἐν ὅς ὁ εἷς ὁ κινέω κινέω , οἷος ὁ Α περαίνω εἰμί , ἐπεί καί ὁ κίνησις ὁ ἕκαστος περαίνω ὑπόκειμαι ἐκ τις εἰς τίς εἰμί . ὁ δέ περαίνω κίνησις ἐν περαίνω δείκνυμι χρόνος . καί τίθημι ὁ ὁ κίνησις ὁ Α χρόνος περαίνω ὁ Κ . ἐπεί δέ ἄπειρος εἰμί ὁ κινέω καί κινέω , ἄν ὁ ἕκαστος κίνησις περαίνω εἰμί , ἀλλά ὁ ἐκ ἀπασάω ἤπειρος εἰμί ἤπειρος εἰμί . ὁ γάρ συντίθημι μέγεθος ἐκ ὁ ὁ ἤπειρος ὁ πλῆθος μέγεθος σύνθεσις ἀνάγκη ἤπειρος εἰμί , ἐν περαίνω ἕκαστος εἰμί ὁ συντίθημι . ἤπειρος οὖν ὁ ΕΖΗΘ ὡς ὁ λόγος εἶπον κίνησις ὁ ἐκ ὁ ἤπειρος ὁ πλῆθος κίνησις συνίστημι . ἐπεί οὖν ἐν ὅς ὁ Α κινέω χρόνος , οὗτος εἰμί ἐν ὁ Κ , ἐν οὗτος καί ὁ ἄλλος ἕκαστος ὁ κινέω ἤπειρος εἰμί ὁ πλῆθος κινέω , συμβαίνω καί ὁ ὅλος ὁ ΕΖΗΘ κίνησις ἤπειρος εἰμί ἐν περαίνω γίγνομαι χρόνος ὁ Κ · ἀδύνατος ἄρα τίς ἀκολουθέω ὁ ἐν περαίνω χρόνος ἤπειρος κινέω κίνησις · δείκνυμι γάρ οὗτος ἀδύνατος ἐν ὁ πρό οὗτος βιβλίον . ἀκολουθέω δέ ὁ ἤπειρος ὁ πλῆθος ὑποτίθημι ὁ κινέω καί κινέω · ἀδύνατος ἄρα ὁ εἰμί οὗτος ἄπειρος . εἰμί ἄρα πρότερος τίς ὅς κινέω μηκέτι ὑπό ἄλλος κινέω . ἐπεί δέ ὁ ἐκ ἤπειρος ὁ πλῆθος μέγεθος , ἄν τε ἴσος εἰμί ὁ μέγεθος ἄν τε ἄνισος , ἄπειρος2 εἰμί , μέγεθος δέ τίς καί ὁ κίνησις , εἰκότως προστίθημι , ὅτι εἴτε Ἴσαι ἀλλήλων εἰμί ὁ ἤπειρος ὁ πλῆθος κινέω εἴτε ἄλλος ἄλλος μείζων , ἀμφοτέρως ἤπειρος ὁ ὅλος . p . 242 b 20 οὗτος μέν οὖν δοκέω ἄν δείκνυμι ὁ ἐκ ἀρχή ἠώς ὁ ἅμα δέ πολύς κινέω οὐ ἀδύνατος . ἀδιορίστως λαμβάνω ἐν ὁ προερέω ἀποδείκνυμι ὁ ἤπειρος εἰμί ὁ πλῆθος ὁ κινέω καί κινέω , ἐφιστάνω καλῶς , ὅτι μή τυγχάνω ὁ προσήκω προσδιορισμός ὁ λόγος δοκέω μέν ἀποδείκνυμι ὁ ἐκ ἀρχή προτίθημι ὁ εἰμί τίς πρῶτος κινέω διά ὁ ἀδύνατος τίς δείκνυμι ἕπω ὁ ἀντίκειμαι ὁ λέγω ἄλλος πρό ἄλλος ἐπί ἤπειρος ἀεί κινέω τε καί κινέω καί διά οὗτος ἤπειρος ὁ κινέω ὑποτίθημι , καί εἷς ἤπειρος ὁ μέγεθος ὁ ἐκ ὁ ἤπειρος ὁ πλῆθος συνίστημι καί συνάγω ἀδύνατος τίς ὁ ὁ | ἤπειρος οὗτος ἐν περαίνω χρόνος κινέω . ὅτι οὖν μή συνάγω ἐκ ὁ κεῖμαι οὗτος ἀδύνατος τίς , δείκνυμι . ὁ μέν γάρ κεῖμαι εἰμί ἤπειρος ὁ πλῆθος κινέω ἤπειρος καί αὐτός ὁ πλῆθος . ἐνδέχομαι δέ ὁ ἤπειρος ὁ πλῆθος οὗτος κινέω ἐν περαίνω χρόνος γίγνομαι ἅμα γίγνομαι , ὡς εἴρω , ὁ ὁ Α καί Β καί ὁ ἄλλος . καί οὐδείς ἀδύνατος ἀκολουθέω , ἀλλά ὁ ἀδύνατος ἀκολουθέω ὁ εἷς ἤπειρος κίνησις ἐν περαίνω χρόνος κινέω , ἐπεί ὁ γε πλείων ὁ πλῆθος καί ἤπειρος ἅμα ἐν περαίνω γίγνομαι οὐ ἀδύνατος . εἰμί οὖν μέλλω ὁ ἀδύνατος ἀκολουθέω , χρή δείκνυμι , πῶς ὁ ἤπειρος ὁ πλῆθος κινέω εἰς εἷς κίνησις ἤπειρος ὁ μέγεθος συντίθημι ἅμα γίγνομαι ἐν περαίνω χρόνος , ἐν ὅς καί εἷς ὁ Πεπέρα - σμένος γίγνομαι · οὗτος γάρ ἀκολουθέω ὁ ἀδύνατος ὁ ἐν περαίνω χρόνος ἤπειρος εἰμί κίνησις . οὗτος οὖν ἐφεξῆς ποιέω δείκνυμι ὅπως εἷς ἤπειρος ὁ τοιοῦτος κίνησις ἀποτελέω . p . 242 b 24 ἀλλά εἰμί ὁ κινέω πρῶτος κατά τόπος ἠώς ὁ οὐδείς προσήκω διά οὗτος γίγνομαι ἀδύνατος . πολλες μέν εἰμί καί ἤπειρος ὁ πλῆθος ὁ κινέω καί κινέω οὐδείς ἀδύνατος ἕπω ὁ ὁ ἤπειρος κινέω ἅμα ἐν περαίνω γίγνομαι χρόνος , ἀλλά εἷς τίς γίγνομαι , φημί , ὁ ἐκ πᾶς ὁ κινέω καί κινέω · ὁ γάρ κινέω τίς κατά τόπος πρῶτος , οὗτος εἰμί προσεχῶς καί μή διά ἄλλος , καί σωματικός κίνησις κινέω ἀνάγκη συνεχής εἰμί ὁ κινέω ἢ ἅπτω αὐτός οὗτος κινέω αὐτός . σός συματικὴν δέ λέγω κίνησις ὁ ἀντερειστικός · κινέω μέν γάρ καί ὁ πρῶτος κινέω καί ὁ ἐραστός , καί κατά τόπος κινέω οὗτος , ἀλλά οὖον σωματικός · σωματικός γάρ κινέω ὁ ὠθέω ἢ ἕλκω ἢ δινέω ἢ ὀχέω . ὁ δή τοιοῦτος ἅπτω ἀνάγκη ὁ ὑπό αὐτός κινέω καί διά ὁ ἁφή τρόπος τις ἑνόω αὐτός . κἀν πλείων οὖν ἐν ἤπειρος εἰμί ὁ κινέω καί κινέω ἐκ διαδοχή , καί οὗτος εἷς εἰμί κατά ὁ ἁφή · ἐπιτίθημι δέ ἤπειρος , φημί , ὁ εἷς οὗτος εἴτε περαίνω , οὐδείς διαφέρει,’ οὐ ὅτι ἀδύνατος ἐκ ἤπειρος ὁ πλῆθος μέγεθος ἅπτω ἀλλήλων , ἄν ὁ Δημόκριτος ἄτομος εἰμί ὁ μέγεθος βραχύς , περαίνω τίς εἷς γίγνομαι , ἀλλά ὅτι οὖον πρόκειμαι νῦν σκοπέω , εἴτε εἰμί τίς ἤπειρος μέγεθος εἴτε οὐ εἰμί . κἀν γάρ πιπράσκω αὐτός τις ὑποτίθημι , ὁ κίνησις ἤπειρος εἰμί καί εἷς ὁ ἐκ ὁ ἤπειρος ὁ πλῆθος κίνησις σύγκειμαι ἀκολουθέω ὁ ἀδύνατος ὁ ἐν περαίνω χρόνος ἤπειρος κίνησις κινέω , εἴτε ὁ περαίνω μέγεθος εἴτε ὁ ἤπειρος · ἀμφοτέρως γάρ ἀδύνατος , ὡς δείκνυμι ἐν ὁ πρό οὗτος βιβλίον . καί νῦν δέ ὑπομιμνῄσκω , ὅτι ὅπως εἄν λαμβάνω ὁ ἤπειρος ὁ πλῆθος κινέω , εἴτε Ἴσαι εἴτε ἄνισος μέγεθος εἰμί , ἤπειρος ὁ ὅλος ὁ μέγεθος ποιέω , προστίθημι νῦν , ὅτι καί εἷς γίγνομαι κίνησις διά ὁ ὁ κινέω καί κινέω ἐπαφή εἷς ποιέω ὁ κινέω . ὁ δέ ὁ εἷς κίνησις εἷς · ὁ δέ ὅς γάρ ἐνδέχομαι , λαμβάνω ὡς ὑπάρχω περί ὁ ἴσος ἢ ἄνισος λαμβάνω εἶπον . ἐπεί γάρ ἀμφοτέρως ἐνδέχομαι , ὅσπερ ἄν ὑποτίθημι , οὗτος ἔχω ἀκολουθέω ὁ ἀδύνατος . ἤπειρος δέ ὑποτίθημι ὁ ἐκ ὁ ΑΒΓΔ μέγεθος ἤπειρος εἰμί ὁ πλῆθος μέγεθος ἐν ὁ συναγωγή ὁ λόγος ἢ ὁ περαίνω ἢ ὁ ἤπειρος εἶπον ὡς κατά ἑκάτερος ὁ ἀδύνατος ἀκολουθέω . καί γάρ ἤπειρος καί περαίνω μέγεθος ἤπειρος κινέω κίνησις ἐν περαίνω χρόνος ὁμοίως ἀδύνατος δείκνυμι ἐν ὁ προλαμβάνω βιβλίον . μετά δέ ὁ διαλύω ὁ ἐκ ὁ ἀδιορίστως ὑποτίθημι ἔνστασις συμπεραίνω λοιπός ὁ λόγος · ἀδύνατος γάρ δείκνυμι ὁ ἐπί ἤπειρος εἰμί ὁ κινέω καί κινέω , εἴπερ ἀδύνατος τίς ἑαυτοῦ ἀκολουθέω , ἀνάγκη ὁ ἀντίκειμαι οὗτος ἀληθής εἰμί , ὁ ἵστημι ὁ πρόοδος οὗτος καίω μή ἐπί ἤπειρος εἶμι ἀλλά εἰμί τίς ὁ πρῶτος κινέω μηκέτι αὐτός ὑπό ἄλλος κινέω . ἐπεί δέ οὖον δεικτικός ἀλλά ἐκ ὑπόθεσις αὐτός προέρχομαι ὁ λόγος ὁ ἤπειρος ὁ πλῆθος ὁ κινέω καί κινέω ὑποτίθημι , καί οὗτος ὁ ἀδύνατος ἐπάγω , ἵνα μή τις εἶπον μηδείς εἰμί δέχομαι , εἴπερ ἐκ ὑπόθεσις ὁ ἀδύνατος ἀκολουθέω , καλῶς ἐπάγω ὅτι ἡʹ ὑπόθεσις λαμβάνω ὡς ἐνδέχομαι . ὁ γάρ μή συγχωρέω εἰμί τίς πρῶτος κινέω ὡς ἐνδέχομαι ὁ ἐπί ἤπειρος δύναμαι λαμβάνω ἄλλος πρό ἄλλος κινέω τε καί κινέω οὕτως ἐκεῖνος οὖον συγχωρέω , ὁ δέ ενοεχω ὑποτίθημι οὐδείς ἀδύνατος ἀκολουθέω , ἀλλά ἀδύνατος μέν ἀδύνατος , δυνατός δέ δυνατός , ὡς ἐν ὁ ἀναλυτικός διδάσκω . ὥστε κἀν ὡς ἐνδέχομαι ὑποτίθημι , οὐ εἰμί ἐνδέχομαι . ὅταν δέ λέγω ὁ γάρ ὑπόθεσις λαμβάνω ἐνδέχομαι , ἀντί ὁ ὡς ἐνδέχομαι ἀκούω . ὥστε κἀν ἐκ ὑπόθεσις συμβαίνω ὁ ἀδύνατος , ἐκ ὑπόθεσις συμβαίνω ὡς ενδεχόμενος οποτεθεισος . καί εἴπερ εἰμί ἐνδέχομαι , οὐ χρή ἀδύνατος τίς αὐτός ἀκολουθέω . p . 243 a 3 ὁ δέ πρῶτος κινέω , μή ὡς ὁ ὅς ἕνεκα ἠώς ὁ πρῶτος γάρ οὗτος ὁ κίνησις . ’Iva δείκνυμι εἷς ὁ ἀριθμός γίγνομαι κίνησις ὁ ἐκ ὁ ἐπί ἤπειρος ὁ κινέω καί κινέω ὑπόθεσις , καί οὗτος ὁ ἀδύνατος ἐπάγω ὁ ἐν περαίνω χρόνος ἤπειρος κινέω κίνησις , χράω ὁ ὁ προσεχῶς κινέω ὀφείλω ἅπτω ὁ κινέω ἢ συνεχής αὐτός εἰμί . οὗτος δέ τότε μέν ἀπό ὁ ἐπαγωγή πιστόω εἶπον “ καθάπερ ὁράω ἐπί πᾶς ” , νῦν δέ ἀποδείκνυμι αὐτός κατά ἕκαστος κίνησις εἶδος προτρίβω , ὅτι ὁ προσεχῶς κινέω ἀνάγκη ἅμα εἰμί ὁ κινέω . ἐπεί δέ ὁ κινέω διττός , ὁ μέν ὡς ὁ ὅθεν ὁ ἀρχή ὁ κίνησις , οὗτος εἰμί ὁ ποιητικός , ὁ δέ ὡς ὁ ὅς ἕνεκα , οὗτος εἰμί ὁ τελικός , περί ὁ ποιητικός νῦν αὐτός ὁ ἀπόδειξις γίγνομαι . ὁ γάρ ὡς τέλος κινέω καί ὅλως ὁ ὀρεκτός οὐ ἅμα ὁ κινέω · ὁ γάρ ὄρεξις μή πάρειμι μάλα εἰμί , ἔκτασις ἐπί αὐτός εἰμί . πρῶτος δέ κινέω λέγω μέν καί ὁ ὁ αἴτιος ἐνδίδωμι ὁ κίνησις κἀν διά ἀλέω τις μεταξύ κίνησις , ὡς ὁ διά σχοῖνος ἕλκω ἢ διά ῥάβδος ὠθέω . οὗτος δέ καί ὁ πρῶτος αἴτιος ὁ κίνησις ὁ ἀκίνητος ὁ ἐνταῦθα λέγω καί ὡς ποιητικός κινέω . πρῶτος δέ κινέω λέγω καί ὁ προσεχῶς κινέω , ὡς νῦν χράω ὁ ὄνομα ὁ πρῶτος οὗτος κινέω ἅμα λέγω ὁ κινέω . ὅπως δέ ὁ ἅμα λέγω , αὐτός ἐξηγέομαι εἶπον λέγω δέ ὁ ἅμα ὅτι οὐδείς εἰμί μεταξύ , ὅς αὐτός εἰμί ὁ ἅπτω . ἅπτω γάρ ἐκεῖνος λέγω , ὅς ὁ ἄκρος ἅμα , ὥστε μηδείς ἔχω μεταξύ . εἶπον δέ ὅτι οὗτος κοινός εἰμί ἐπί πᾶς κινέω καί κινέω , δῆλος ὅτι ὁ οὕτως , ὡς εἴρω , ποιητικός κινέω διαιρέω λοιπός ὁ εἶδος ὁ κίνησις εἰς ὁ κατά τόπος καί κατά ποιός καί κατά ποσός , καί τρεῖς ὁ κινέω λαμβάνω ὁ φέρω καί ὁ ἀλλοιόω καί ὁ αὐξάνω ἢ φθίω , ἐπί πρῶτος ὁ φορός ὡς πρῶτος εἰμί ὁ κίνησις , ὡς δείκνυμι ἐν ὁ ἐφεξῆς βιβλίον , ὁ λόγος ποιέω . p . 243a11 ἅπας δή ὁ φέρω ἤ αὐτός ὑπό ἑαυτοῦ κινέω ἠώς ὁ πλήν ὅσος ἐν γένεσις καί φθορά εἰμί . φέρω μέν λέγω ὁ κατά τόπος κινέω καί ἀπό ὁ φορός οὗτος προσαγορεύω . ὅτι δέ ἀρτύω ὁ κινέω ἀνάγκη καί ὁ κινέω εἰμί , δῆλος , εἴπερ πᾶς ὁ κινέω ὑπό τις δείκνυμι κινέω . διαιρέω δέ ὁ κατά τόπος κινέω εἰς τε ὁ ὑπό ἑαυτοῦ κινέω καί ἐν ἑαυτοῦ ἔχω ὁ κινέω , ὥσπερ ὁ ζῷον ἐν ἑαυτοῦ ἔχω ὁ ψυχή κινέω ὁ σῶμα , καί εἰς ὁ ἔξωθεν καί ὑπό ἄλλοθι κινέω ( παρά γάρ οὗτος ὁ τρόπος οὐ εἰμί κινέω ) ὁ μέν ὑπό ἑαυτοῦ κινέω φανερῶς , φημί , ἐν ἑαυτοῦ ἅμα ὁ κινέω ἔχω ὁ κινέω , μή χωρίζω αὐτός μηδέ διαλαμβάνω ὑπό τις μεταξύ παρεμπίπτω · οὗτος γάρ ὁ ψυχή σύνειμι ὁ σῶμα κινέω αὐτός , ἄν μή σωματικός κινέω . ὁ δέ ὑπό τις ἔξωθεν κινέω γίγνομαι κίνησις , βίαιος εἰμί δηλονότι καί οὖον κατά φύσις , τέσσαρες ἔχω ὁ ἄνω2 διαφορά · ἤ γάρ ἕλκω ὁ κινέω ἤ ὠθέω ἤ ὀχέω ἤ δινέω . ὅτι δέ οὗτος μόνος τρόπος ὁ ἔξωθεν καί ὑπό ἄλλος γίγνομαι βίαιος κίνησις εἰμί , δείκνυμι ἐκ ὁ πᾶς ὁ ὑπό ἄλλος βία γίγνομαι κινέω ὑπό τις οὗτος ἀνάγω ὁ διαφορά . ὁ μέν γάρ ἔπω καί ὁ ἄπειμι ὑπό ὁ εἰμί ἀνάγω . εἰμί γάρ εἰμί ὁ ὠσμός , ὡς αὐτός μετά ὀλίγος ὁρίζω , ἤ ἀρά ἑαυτοῦ πρός ἄλλος ἢ ἀπό ἄλλος πρός ἄλλος , ἔπωσις δέ εἰμί ὅταν καί ἀπό ἑαυτοῦ τις κινέω ἀκολουθέω τίς ἐπωθέω αὐτός , ἄπωσις δέ ὅταν ἀπό ἑαυτοῦ ἤ ἀπό ἄλλος ὠθέω τίς ὑπό ὁ κινέω μή ἐπακολουθέω ὁ κινέω , κοινός οὖν ἄμφω ὁ ὠσμός , διαφέρω δέ ὁ ἔπωσις καί ὁ ἄπωσις ὁ ἐπακολουθέω ἤ μή . καί ὁ ῥῖψις δέ είς ὁ εἰμί ἀνάγω φημί · ἠώς γάρ τότε ῥίπτω λέγω3 τίς , ἠώς ἄν ὁ σφοδρότης ὁ ὠσμός ἐπικρατέω ὁ οἰκεῖος ὁ ῥίπτω κίνησις · ὅταν δέ ἐκεῖνος ἐκλύω οὗτος ἐπικρατέω , οἶος εἰμί λίθος εἰμί , οὐκέτι κατά ὁ ῥῖψις φέρω πλάγιος εἰμί τυγχάνω ἤ πρός ὁ ἄνω , ἄλλος κατά ὁ οἰκεῖος ῥοπή ἐπί ὁ κάτω . ὠσμός οὖν τίς εἰμί καί ὁ ῥῖψις · ἄν γάρ ἐπί ὁ κάτω τις ῥίπτω ὁ λίθος , ἠώς μέν ὁ ὁ ῥίπτω ὠσμός ἐπικρατίς ὁ κατά φύσις κίνησις , ῥῖψις εἰμί ὁ κίνησις , ἐκλύω ἰός ἐκεῖνος καί ὁ κατά φύσις κράτος , οὐκέτι ῥῖψις οὐδέ ὠσμός . καί ἐπί ὁ ῥῖψις δέ , κἀν ὁ ῥίπτω μηκέτι ὁράω ὁ ῥίπτω , ἀλλά ὅς γε ἀήρ προσεχῶς αὐτός κινέω ὁ ἀρχή ἀπό ὁ πρῶτος κινέω λαμβάνω χαῖος εὐφυής ἔχω πρός ὁ ἐπί ὁ πλάγιος κίνησις διά ὁ μήτε βαρύς ἁπλόος ἵημι μήτε κοῦφος ὠθέω ὁ ῥίπτω ἐφάπτω αὐτός , ὥσπερ αὐτός ὁ πρῶτος κινέω ἄνθρωπος εἰμί τυγχάνω ἢ ὁ παρά ἐκεῖνος ὁ δύναμις ὁ κινέω κατά ὁ συνεχής διαδέχομαι ἀήρ · οὗτος γάρ αὐτός ἐν ὁ ἐφεξῆς βιβλίον ὁ ῥῖψις αἰτιολογέω ὁ ἀντιπερίστασις μή προσίημι . καί ὁ δείδω δέ καί σύνοιδα ὁ ὠθέω ὑπάγω καί ἕλκω · ὁ ἵημι γάρ δίωσις ἄπωσις εἰμί ἀπό ἀλλήλων , ὁ δέ ἄπωσις ὠσμός , ὁ δέ δύων ἕλξις , ὁ δέ ἕλξις ἢ πρός πρός ἑαυτοῦ ἢ πρός ἄλλος . δοκέω δέ καί ὁ σύνωσις εἰμί τις δηλόω , ἀλλά οὖον χωριστικός ὡς ὁ δίων , ἀλλά συναγωγός μᾶλλον χαῖος συμπιλητικός . καί | ὁ εἶδος δέ , φημί , ὁ τε δίωσις καί ὁ σύνωσις ὑπό ὁ εἰμί χαῖος ὁ ἕλξις ἀνάγω . εἶδος δέ ὁ μέν δίωσις κέρκισις καί πτύσις καί ἐκπνοή καί πᾶς διακριτικός κίνησις , ὁ δέ σύνωσις σπάθησις καί εἰσπνοή καί ὁ τροφή ἢ ὁ πόρα ὁλκή καί ἁπλόος πᾶς συγκριτικός κίνησις . ἵνα γάρ μή ὁ κατά ἕκαστος ἐπέρχομαι ἅγιος μέν μηκύνω ὁ λόγος , ἅμα δέ ὑποψία ἐπί ὁ παραλείπω παρέχω , εἰς σύγκρισις καί διάκρισις πᾶς ὁ τοιοῦτος ἀνάγω ὁ μέν διάκρισις εἰμί τις φημί εἰμί , ὁ δέ σύγκρισις ἕλξις . εἶπον δέ ὅτι πᾶς ὁ σύγκρισις καί διάκρισις εἰμί σύνωσις χαῖος δίωσις ἐπάγω πλήν ὅσος ἐν γένεσις καί φθορά εἰμί . ἐπεί γάρ ὁ περί Ἀναξαγόρας χαῖος Λεύκιππος καί Δημόκριτος πᾶς γένεσις καί φθορά σύγκρισις καί διάκρισις γίγνομαι δοκέω , αὐτός μέν οὗτος οὐ ἀρέσκω . εἰμί δέ γίγνομαι ὅλως , φημί , τις χαῖος φθείρω κατά σύγκρισις καί διάκρισις , οὖον . εἄν ὁ σύγκρισις οὗτος καί διάκρισις ἀνάγω εἰς ὁ σύνειμι καί δείδω οὐδέ διά οὗτος εἰς ὁ ἕλξις καί ὁ εἰμί . ὁ ἵημι γάρ συνωθέω καί διωθέω εἰμί κατά ὁ οὐσία καί Μένων , ὅσπερ εἰμί , διωθέω καί συνωθέω λέγω καί ὅλως ὠθέω καί ἕλκω , ὁ δέ γίγνομαι καί φθείρω οὖον Μένων ἐπί ὁ οἰκεῖος οὐσία κατά γένεσις καί φθορά μεταβάλλω , ἐπεί κατά οὐσία εἰμί ὁ τοιοῦτος μεταβολή . διό οὐ ἕλκω οὐδέ ὠθέω ὁ τοιοῦτος σύγκρισις καί διάκρισις · οὐδέ γάρ κινέω ὅλως εἰμί ὁ γένεσις χαμαί ὁ φθορά , οὐδέ ἕλκω ἢ εὐθύνω οἷος τε ὁ ἔτι γίγνομαι καί μηδέπω εἰμί . ἐπεί δέ ὁ Ἀλέξανδρος ἐν ὁ ἕτερος ἕβδομος βιβλίον ὁ κατά ὁ λέξις λίγω τίς οὗτος διαφέρω καί ὁ σπάθησις καί ὁ κέρκισις ὁ ὠθέω ἐπάγω λέγω , ἰστέον ὅτι ἐν οἶς γιγνώσκω ἐγώ οὕτως εὑρίσκω γράφω καί ὁ σπάθησις δέ καί ὁ κέρκισις · ὁ μέν γάρ αὐτός σύγκρισις , ὁ δέ διάκρισις . ἰστέον δέ ὅτι ὁ Θεμίστιος ἐν οἶς γιγνώσκω ἐγώ βιβλίον ἀπό οὗτος ὁ ῥῆσις ὁ λέγω ἅπας δή ὁ φέρω ἢ αὐτός ὑπό ἑαυτοῦ κινέω ἢ ὑπό ἄλλος ἄρχω οὗτος ὁ βιβλίον παραφράζω ὁ μέχρι ὅδε εἴρω ἐν αὐτός καταφρονέω , καί οὐδέ ὁ ἑξῆς ὁ συνέχεια φυλάσσω . p . 243 b 10 ἅμα δέ φανερός ὅτι οὐδέ εἰμί ἄλλος τίς γένος ἠώς ὁ ἅπας γάρ πίπτω βρόχος εἰς τέσσαρες οὗτος . εἶπον ὁ σύγκρισις καί διάκρισις ὁ μέν σύνωσις εἰμί ὁ δέ δίωσις , καί διά οὗτος ὁ μέν ἕλκω ὁ δέ ὠθέω , ἐπεί τις ὁ φυσικός ἀρχή οὖον μόνος ὁ κατά τόπος κίνησις ἀλλά καί πᾶς τίθημι ὁ σύγκρισις καί διάκρισις καί οὖον μόνος κίνησις ἀλλά καί μεταβολή πᾶς , αὐτός οὖον οὗτος μόνος ἀναιρέω δοκέω ὁ πᾶς ἀρχή αὐτός εἰμί ὁ κίνησις , ἀλλά οὐδέ ἀρχή , φημί , εἰμί πρῶτος οὐδέ γένος τίς εἰμί ὅλως κίνησις οὗτος παρά ὁ τέσσαρες ὁ εἴρω , ἀλλά ὑπό ἐκεῖνος καί οὗτος ἀνάγω καί ὁ οὗτος εἶδος · καί γάρ ὁ μέν εἰσπνοή σύγκρισις εἰμί ἕλξις εἰμί , ὁ δέ ἐκπνοή διάκρισις εἰμί ὦσις εἰμί · ὁμοίως δέ καί ὁ πτύσις . καί ὅσος ἄλλος , φημί , διά ὁ σῶμα ἐκκριτικός εἰμί ἢ ληππικαὶ κινέω ὁ μέν διακριτικός εἰμί ὁ δέ συγκριτικός , ὁ μέν ὑπό ὁ εἰμί ἀνάγω , ὁ δέ ὑπό ὁ ἕλξις . οὗτος μέν οὖν ὁ ἀρχή ὁ Ἀλέξανδρος ἐξηγέομαι ὁ σύγκρισις καί διάκρισις λέγω δείκνυμι μή ἄλλος γένος εἰμί κίνησις , ἀλλά ὑπάγω αὐτός ὁ προερέω τέσσαρες ὡς μέρος ἐκεῖνος εἰμί . ἐφεξῆς δέ ἀναλαμβάνω ὁ λόγος , εἴτε κατά ἄλλος ἐπιβολή ὕστερος προσγράφω εἴτε οὐ οἶδα ὅπως , γενικός φημί ὑπό αὐτός κινέω δείκνυμι ὁ τε σύγκρισις καί ὁ διάκρισις · “ πᾶς γάρ , γάρ , φημί , ὁ εἶδος κίνησις ὑπό οὗτος εὑρίσκω · εἰμί γάρ πᾶς μέν ὑπό ὁ δείδω καί ὁ σύνειμι , οὗτος δέ ὁ μέν σύγκρισις ὁ δέ διάκρισις , πᾶς εἰς σύγκρισις καί διάκρισις ἀνάγω ἄνος οὗτος ὁ Ἀλέξανδρος αὐτός λέγω γράφω , καίτοι ὁ Ἀριστοτέλης εἶπον “ ὁμοίως δέ καί ὁ ἄλλος σύγκρισις καί διάκρισις · ἅπας γάρ εἰμί δίωσις καί σύνωσις . πλήν ὅσος ἐν γένεσις καί φθορά . ” ὥστε οὐ ὁ σύνωσις σύγκρισις τίς εἰμί οὐδέ ὁ δίωσις διάκρισις τις , ὡς ὁ Ἀλέξανδρος φημί , ἀλλά ἐναντίος ὁ σύγκρισις καί διάκρισις σύνωσις καί δίωσις εἰμί . πῶς δέ εἰς σύγκρισις καί διάκρισις πᾶς ἀνάγω ἄν ἐκ ὁ νῦν εἴρω ὁ κινέω , εἴπερ πᾶς εἰς ὁ εἴρω τέσσαρες πίπτω φημί ὁ Ἀριστοτέλης καί ὁ δύο πάλιν ὁ τέσσαρες ὁ ὄχησις καί ὁ δίνη εἰς ὁ δύο ὁ λοιπάς ἀνάγω ὁ ἕλξις καί ὁ εἰμί ἐπί οὗτος ὡς κοινός συνάγω ὁ πρόκειμαι λόγος εἶπον “ ὥστε εἰμί ὁ ὠθέω καί ὁ ἕλκω ἅμα ὁ ὠθέω καί ἕλκω , φανερός ὅτι ὁ κατά τόπος κινέω καί κινέω οὐδείς εἰμί μεταξύ . ” ἀλλά οὐ εἶπον ὅστε εἰμί ὁ συγκρίνω καί διακρίνω . ἐν μέντοι ὁ ἕτερος ἕβδομος βιβλίον οὕτως αὐτός λέγω γράφω · “ καί πᾶς δή κίνησις ὁ κατά τόπος σύγκρισις καί διάκρισις εἰμί ” . καί ἀπό οὗτος ἴσως ὁ λέξις ὁ Ἀλέξανδρος ὁ ὕστερος εἴρω προστίθημι οὖον συμφωνέω ὁ ἐνταῦθα γράφω , ὡς δοκέω . δυνατός δέ ἴσως σύμφωνος δείκνυμι οὗτος ὁ λόγος ὁ Ἀριστοτέλης ὁ σύγκρισις καί ὁ διάκρισις οὐ ἁπλόος ὑπό ὁ σύνειμι καί ὁ δείδω ἤτοι ὁ ἕλξις καί ὁ εἰμί ὡς ὑπό καθολικός ἀνάγω , ἀλλά ὡς ὁ αὐτός ἐκεῖνος οὗτος λέγω . οὗτος γάρ καί ὁ Ἀλέξανδρος ὕστερος διατάσσω λέγω “ πᾶς εἄν ὑπάγω ὁ δύο οὗτος , ὁ τε ἕλκω καί ὁ ὠθέω , ὅς ὁ μέν σύγκρισις εἰμί ὁ δέ διάκρισις · καί οὗτος γενικός ἄν ἄγω κινέω σύγκρισις τε καί διάκρισις . p . 243b16 οὗτος δέ πάλιν ὁ ὄχησις καί ὁ δίνησις ἠώς ὁ | οὗτος γάρ συνεφέλκω ἕτερος . δείκνυμι ὅτι εἰς ὁ τέσσαρες ὁ εἴρω πᾶς ὁ κατά τόπος ἀνά . γοντ κινέω , ὁ δύο πάλιν ὁ τε ὄχησις καί ὁ δίνη εἰς ὁ λοιπάς ἀνάγω δύο ὁ τε εἰμί καί ὁ ἕλξις . δείκνυμι γάρ ὁ μέν ὄχησις ἢ κατά ἕλξις ἢ κατά εἰμί ἢ κατά δίνη γίγνομαι , ὁ δέ δίνη σύγκειμαι ἐκ τε ἕλξις καί ὠσμός . καί ὅτι μέν ὁ ὄχησις ὑπό τις ὁ τρεῖς εἰμί δείκνυμι λαμβάνω ὁ μέν ὀχέω μή κατά ἑαυτοῦ κινέω , ἀλλά κατά συμβεβηκός · ὁ γάρ ὁ ὀχέω κινέω οὗτος κινέω ὁ ὀχέω , καί ὡς ἐκεῖνος κατά ἑαυτοῦ κινέω , οὗτος οὗτος κατά συμβεβηκός . ὥστε ὁ ὀχέω χρή ζητέω κατά πόσος κινέω τρόπος · κατά γάρ ὁ αὐτός κινέω καί ὁ ὀχέω . ὁ δέ ὀχέω ὁ μέν ἀπό ἑαυτοῦ κινέω ὀχέω , ὡς ὁ ἵππος ὁ ἀναβάτης καί ὅλως ὁ ἔμψυχος , ὁ δέ ἔξωθεν καί αὐτός κινέω . ἀλλά περί μέν ὁ ἔμψυχος καί ἐκ ἑαυτοῦ κινέω δείκνυμι πρότερος , ὅτι ἅμα ἔχω ἐν ἑαυτοῦ καί ὁ κινέω καί ὁ κινέω , ὁ δέ ἄψυχος καί ἔξωθεν κινέω , ἐν ὅς τις ὀχέω εἰμί , κατά ὅς τρεῖς κινέω τρόπος · ἢ γάρ ἕλκω ὡς ὁ ναῦς ὁ ὀχέω ὁ ἐπιβάτης , ἢ ὠθέω ὡς ὁ πρός ἄνεμος πλέω , ἢ δινεύω ὡς στρόμβος καί μύλος , ὅστις καί ὀχέω εἰμί ὅτε τις αὐτός ἐπίκειμαι . ὥστε ὁ ὄχησις κοινός ὁ τρεῖς εἰμί τρόπος · ἢ γάρ ἕλκω ἢ ὠθέω ἢ δινέω κινέω ὁ ὀχέω . οὗτος μέν ὁ ὄχησις . ὁ δέ δίνησις , φημί , θεός , σύγκειμαι ἐκ τε ἕλξις καί ὠσμός . ὁ γάρ δίνη ποτέ μέν ἐπί ἑαυτοῦ προσάγω ὁ δινέω , ποτέ δέ ἀπό ἑαυτοῦ ἀπωθέω ὡς ἐπί ὁ ὁ χείρ ἀλήθω · ὠθέω γάρ ἀπό ἑαυτοῦ ὁ μύλη καί πάλιν ἕλκω ποιέω ὁ δίνη . εἰμί οὖν ὁ μέν τέσσαρες κινέω εἰς ἕλξις ἀνάγω καί εἰμί , ὁ δέ ἕλκω καί ὁ ὠθέω ἅμα ὁ ἕλκω καί ὠθέω εἰμί , φανερός ὅτι ὁ κατά τόπος κινέω ἅμα εἰμί ὁ κατά τόπος ὑπό αὐτός κινέω καί οὐδείς εἰμί αὐτός μεταξύ . λοιπός οὖν δείκνυμι , ὅτι ὁ ὠθέω καί ὁ ἕλκω ἅμα ὁ ὑπό αὐτός κινέω εἰμί . οὗτος δή δείκνυμι ἐκ ὁ ὁρισμός ὁ τε ὠσμός καί ὁ ἕλξις . ὁ δέ κύριος ὁ ἀπόδειξις τρόπος ἐκ ὁ ὁρισμός εἰμί . ὁρισμός δέ ὁ μέν ὠσμός εἰμί κίνησις ἢ ἀπό ἑαυτοῦ πρός ἄλλος ἢ ἀπό ἄλλος πρός ἄλλος , ὁ δέ ἕλξις κίνησις ἀπό ἄλλος ὁ πρός ἑαυτοῦ ἢ πρός ἄλλος , ὅταν , φημί , ταχύς ὁ κίνησις εἰμί ὁ χωρίζω ἀπό ἀλλήλων ὁ συνεχής . τότε , φημί , ὁ ἕλκω ἐφέλκω ἕτερος ἢ πρός ἑαυτοῦ ἢ πρός ἄλλος , ὅταν κατισχύω ὁ ἕλκω ὁ ὁ ἕλκω οἰκεῖος κίνησις ὁ ταχύς εἰμί ὁ ὁ ἕλκω κίνησις ὁ ὁ ἕλκω , ὅστις ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ χωρίζω ἀπό ἀλλήλων ὁ συνεχής , τουτέστι ὁ ἕλκω ἐπί ὁ ἅπτω καί οὗτος συνεχίζω · ὁ γάρ οἰκεῖος κίνησις ἕκαστος ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ χωρίζω καί ἀποσπάω ὁ ὑπό ὁ ἕλκω βία συνάπτω ἀλλήλων · πολλαχοῦ γάρ ὁ ἅπτω συνεχής καλέω εἴωθα ὁ Ἀριστοτέλης . ὅταν δέ ὁ ὁ ἕλκω κίνησις ταχύς εἰμί ὁ ὁ ἕλκω ὁ χωρίζω ἀπό ἀλλήλων ὁ συνεχής μέλλω γίγνομαι ὑπό ὁ ὁλκός , τότε ὁ ὁλκή γίγνομαι καί συνεφέλκω ὁ κινέω ὑπό ὁ κινέω · ἢ μᾶλλον ῥητέος , ὅταν ταχύς ὁ κίνησις εἰμί ὁ ἕλκω βία πρός ὁ ἀνόμοιος καί ἀποσπάω ὁ τέως εἰμί συνεχής πρός ὁ ὅμοιος ὁ ὅς ἕλκω κατά φύσις κίνησις ὁ χωρίζω ἀπό ἀλλήλων ὁ ἀνόμοιος συνεχής . ὁ γάρ κατά φύσις δύναμις ἕκαστος ὁ ὅμοιος συνεχίζω ἐν ὁ οἰκέω φυλάσσω τόπος , ὥσπερ ὁ βία ἕλκω ἀποσπάω ὁ τέως συνεχής ἐπί ὁ ἀνόμοιος ἕλκω τόπος . εἰμί δέ καί ἐπί ὁ ὅμοιος , ὡς εἰμί τις ἐπί ὁ κάτω λίθος ἕλκω ἢ ἐπί ὁ ἄνω πῦρ , ἀλλά ταχύς εἰμί χρή ὁ ὁ ἕλκω κίνησις ὁ ὁ ἕλκω , ἄν ἐπί ὁ αὐτός γίγνομαι , εἰμί μέλλω ὁ ὁλκή ἐπιτελέω . ἰστέον δέ ὅτι ὁ λέξις οὗτος ὁ λέγω ὅταν ταχύς ὁ κίνησις εἰμί ὁ χωρίς ἵζω ὅς ἐπί ἀλλήλων ὁ συνεχής ἐν τις ἀντίγραφος ὁ Ἀλέξανδρος μή φέρω φημί . πῶς δέ ἄν ἔχω οὗτος λόγος , εἴπερ ἀπό οὗτος ὁ προσθήκη ἔνστασις εὐθύς ὁ Ἀριστοτέλης ἐπάγω ; ἐν μέντοι ὁ ἕτερος ἕβδομος βιβλίον ὁ λέξις οὗτος οὕτως ἔχω · ὁ δέ ἕλξις ὅταν ἤτοι πρός αὐτός ἢ πρός ἕτερος ταχύς ὁ κίνησις εἰμί ὁ ἕλκω μή χωρίς ἵζω ὁ ὁ ἕλκω . p . 244a11 τάχα δέ δοκέω ἄν εἰμί τις ἕλξις καί ἄλλως ἠώς ὁ φανερός ὅτι ὁ κατά τόπος κινέω καί κινέω , οὐδείς εἰμί μεταξύ . ὁ λόγος ἀποδίδωμι ὁ ἕλξις καί ταχύς ἐν αὐτός ἀποδίδωμι ὁ κίνησις ὁ ἕλκω ὁ ὁ ἕλκω κατά φύσις κίνησις ἐφίστημι , ὅτι τις ὁ ἕλκω δοκέω ἕλκω μή κινέω αὐτός , ὥσπερ ὁ ξύλον ἕλκω δοκέω ὁ πῦρ πρός ἑαυτοῦ , καί ἔτι μᾶλλον ὁ Ἡράκλειος λίθος ὁ σίδηρος καί ὁ ἤλεκτρον ὁ ἄχυρον οὖον κινέω αὐτός . πῶς οὖν ταχύς ὁ οὗτος κίνησις εἰμί ἄν ὁ κατά φύσις ὁ ἕλκω κίνησις ; ὁ καί ἐπί οὗτος ὁ φυσικός δύναμις ἐκεῖνος ὁ ἕλκω βία ἰσχυρός εἰμί χρή ὁ ὁ ἕλκω δύναμις , κἀν μή κινέω ὁ ἕλκω . διό , φημί , οὐδείς διαφέρω , εἴτε κινέω ὁ ἕλκω εἴτε Μένων γίγνομαι ὁ ὁλκός . ὁ δέ ὁτὲ μέν γάρ ἕλκω ὅς εἰμί ὁτὲ δέ ὅς εἰμί ὁ Ἀλέξανδρος ἐξηγέομαι “ ὁ μέν ὅς εἰμί , φημί , σημαίνω ὁ ἀπό ὅς εἰμί , ὁ δέ ἀρτύω εἰμί ὁ ἀπό ὅς εἰμί · καί λέγω ὅτι ὁ μέν ἀπό ἑαυτοῦ πρός ἄλλος ἕλκω , ἀπό ὅς εἰμί αὐτός ὁ ἕλκω , ἀπό οὗτος ἄγω ὁ ἕλκω , ὁ δέ ἀπό ἄλλος πρός αὐτός , ἀπό ὅς εἰμί ὁ ἕλκω | ἀπάγω αὐτός προσάγω ἑαυτοῦ ” . ἀλλά ἀπίθανος ἐγώ δοκέω ὁ μετάληψις ὁ ὅς εἰς ὁ ἀπό ὅς . καλός οὖν οἴομαι προέρχομαι ἐξηγέομαι ὅτι “ εἶπον μηδείς διαφέρω μένων ὁ ἕλκω ἢ κινέω ἐπάγω , ὅτι ὁ μέν μένω ἕλκω , ὅπου εἰμί ὁ δέ κινέω ἔρχομαι ἐπί ὁ ἕλκω ἄγω αὐτός εἰς ὁ ἑαυτοῦ τόπος , ἐν ἵημι εἰμί πρό ὁ ἐπί ὁ ἕλκω κινέω . ” ζητέω δέ ὁ Ἀλέξανδρος καλῶς , πῶς ὁ φυσικός ἕλκω οἷος ὁ Ἡράκλειος λίθος καί ὁ τοιοῦτος ἅπτω ὁ ἕλκω ἕλκω αὐτός , καί λέγω ὅτι ἄν μή αὐτός αὐτός ἅπτω , ἀλλά ὁ δύναμις , διά ὅς ἕλκω αὐτός , ἐκεῖνος αὐτός ἅπτω . ἀλλά οὖον οὗτος εἰμί ὁ πρόκειμαι ὁ Ἀριστοτέλης δείκνυμι ὅτι ἀσώματος δύναμις ἅπτω ὁ ἕλκω ὁ ἕλκω , ἀλλά σωματικός , ὡς μηδείς εἰμί μεταξύ σῶμα . καλός οὖν ὁ ἐφεξῆς ὑπό αὐτός λέγω “ ἢ γάρ ἀπόρροια τις εἰμί ἀπό ὁ ἠρεμέω καί οὕτως ἕλκω σωματικός , διά ὅς ἅπτω καί ἐμπλέκω , ὅς τις λέγω , ἕλκω ὁ ἕλκω , ἢ οὖον περί ὁ οὕτως ἕλκω ὁ λόγος αὐτός νῦν ἄδηλος γάρ ὁ γίγνομαι ἐπί ἐκεῖνος ) , ἀλλά περί ὁ ξύλον εἶπον , ὁ Μένων ὁ πῦρ κατέχω παρά ἑαυτοῦ ἕλκω πως αὐτός καί ὁ ἄνω φορά αὐτός βιάζομαι διά ὁ ἔξεστι - φθάνω ἀπό αὐτός . ” ὁ δέ Ἀλέξανδρος ἐφίστημι , ὅτι ἐν οὗτος ὁ ῥῆσις προστίθημι ὁ Ἀριστοτέλης ὁ λέγω ὁ ἀπό ἑαυτοῦ πρός ἄλλος , ὅσπερ ὁ ὠσμός ἴδιος εἰμί καί ἄπωσις · μήποτε δέ οὖον περί ὁ ἕλκω ἄμφω εἶπον ὁ ἀπό ἑαυτοῦ πρός ἄλλος ἢ ἀπό ἄλλος πρός ἑαυτοῦ , ἀλλά ὁ μέν ἀπό ἑαυτοῦ πρός ἄλλος περί ὁ ὠθέω , ὁ δέ ἀπό ἄλλος πρός ἑαυτοῦ περί ὁ ἕλκω . διό ὁ τέσσαρες κινέω εἰς εἰμί καί ἕλξις ἀνάγω κοινῶς λοιπός συμπεραίνω ὅτι ὁ ὒ κτάομαι τόπος κινέω καί κινέω οὐδείς εἰμί μεταξύ . μετά δέ οὗτος ὁ λέξις ἐν τις ἀντίγραφος ὁ Ἀλέξανδρος τοιοῦτος τις λέξις γράφω φημί · “ ὁμοίως δέ ἄν εἰμί τίς εἰμί ποιητικός καί γεννητικός ὁ ποιέω , καί οὗτος ἀνάγκη ποιέω ἅπτω βαρύς κοῦφος ” ἐφεξῆς δέ οὗτος κεῖμαι φημί οὐ ὁ “ ἀλλά μήv οὐδέ ὁ ἀλλοιόω ” , ὅσπερ μετά ὁ πρότερος εἴρω ἐν ὁ πλεῖστος γράφω , ἀλλά ὁ μετά ὀλίγος οὗτος ὁ “ ἐν πᾶς γάρ συμβαίνω ἅμα εἰμί ὁ ἔσχατος ἀλλοιόω καί ὁ πρώϊος ἀλλοιόω ” . “ καί λέγω ἄν , φημί , διά ὁ τοιοῦτος λέξις ὅτι οὖον μόνος ὁ κύριος κινέω καί κινέω ἅμα εἰμί οἷος ὁ κατά τόπος καί ποιός καί ποσός μεταβάλλω καί μεταβάλλω , ἀλλά καί ὁ κατά εἶδος , οὗτος εἰμί ὁ κατά οὐσία , ὅσπερ εἰμί γένεσις καί φθορά · καί ἐν ὁ τοιοῦτος γάρ ὁ μεταβάλλω ἅμα ὁ μεταβάλλω σύ ὡς ἐπί ὁ βάρος καί κοῦφος γίγνομαι ἔχω , τουτέστι ὁ σωματικός στοιχεῖον . ” ὁ οὖν ποιέω καί γεννάω οὗτος ποιέω τις εἰμί γεννητικός · ποιός γάρ ὁ βαρύς καί κοῦφος . καί γάρ ἐν ὁ ἐφεξῆς βιβλίον δείκνυμι , ὅτι καί οὗτος κινέω ὑπό τις ὁ ποιέω αὐτός τοιοῦτος . νῦν δέ λέγω ὅτι κἀν εἰμί τίς εἰμί ποιητικός καί γεννητικός βαρύς καί κοῦφος , καί οὗτος ἀνάγκη ποιέω ἅπτω · ὁ γάρ ἐφεξῆς ὁ “ συμβαίνω ἅμα εἰμί ὁ ἔσχατος ἀλλοιόω καί ὁ πρῶτος ἀλλοιόω ” περισσός αὐτόθεν δοκέω καί μετάκειμαι , ἐπεί ἐφεξῆς περί ὁ ἀλλοιόω καί ἀλλοιόω λέγω , καί ἐν πᾶς ὁ ἀντίγραφος ὁ ἐφεξῆς εἴρω λέξις γράφω . p . 244b2 ἀλλά μήv οὐδέ ὁ ἀλλοιόω καί ὁ ἀλλοιόω ἠώς ὁ ὁ ἀλλοιόω καί ὁ ἀλλοιόω . μετά ὁ κατά τόπος κινέω καί κινέω καί , εἴπερ ἄρα , μετά ὁ κατά εἶδος περί ὁ ἀλλοιόω καί ἀλλοιόω προτίθημι εἶπον , ὅτι καί ἐπί οὗτος οὐδείς εἰμί μεταξύ , ὅσπερ διά ὁ ἐπαγωγή γνώριμος εἰμί φημί · ἐν πᾶς γάρ ἀλλοιόω ἅμα εὑρίσκω ὁ τε ἔσχατος ἀλλοιόω καί ὁ πρῶτος ἀλλοιόω . λέγω δέ ἔσχατος ἀλλοιόω , ὅς μέχρι νῦν πρῶτος καλέω ὁ προσεχῶς κινέω καί μεταβάλλω . οὗτος δέ πῇ μέν πρότερος εἰμί ὡς προσεχής ὁ κινέω , πῇ δέ ἔσχατος ὡς ἔσχατος ὁ κινέω , ὅταν διά μέσος τις κινέω ὁ πρῶτος καί κύριος κινέω . πρῶτος δέ ἀλλοιόω λέγω , ὅς κατά ἑαυτοῦ ἀλλοιόω καί οὔτε κατά συμβαίνω οὔτε ὁ ὁ οὗτος τίς ἀλλοιόω · ὁ γάρ οὕτως ἀλλοιόω μένω ἅμα ὁ ἀλλοιόω . εἶπον δέ ἐκ ὁ ἐπαγωγή δῆλος εἰμί , ὅτι οὐδείς εἰμί μεταξύ ὁ ἀλλοιόω καί ὁ ἀλλοιόω , ἐφεξῆς παρατίθημι οὗτος διά ὅς οἷος τε ἐκ ὁ ἐπαγωγή ὁ πρόκειμαι λαμβάνω . καί δείκνυμι πρῶτος ὁ λόγος , ὑπό τίνω ἀλλοιόω ὁ ἀλλοιόω , ὑπό ὄψις ἄγω οὗτος ἐπακτικός παραδείκνυμι , ὅτι ἅμα εἰμί οὗτος ὁ ὑπό αὐτός ἀλλοιόω ὁ ἀλλοίωσις γίγνομαι . ὑπόκειμαι μέν γάρ ἐγώ . φημί , οὗτος εἰμί κεῖμαι καί ὁμολογέω , ὁ ὁ ἀλλοιόω κατά ὁ παθητικός καλέω ποιότης πάσχω ἀλλοιόω . εἶδος δέ ποιότης ἐν κατηγορία ὁ κατά ὁ παθητικός ποιότης γιγνώσκω , τέταρτος οὗτος μετά ὁ ἕξις καί ὁ δύναμις καί ὁ σχῆμα . j παθητικός δέ ποιότης εἰμί , ὅς ὁ ἀντίληψις διά πάθος γίγνομαι ὁ αἰσθάνομαι , οἷος εἰμί θερμότης ψυχρότης ξηρότης ὑγρότης γλυκύτης πικρότης καί ὁ τοιοῦτος . καί ὁ κατά ὁ χρῶμα διάθεσις ἐπιπόλαιος καί οὐ ειδοποιός , ὅς πᾶς οὖον ὁ πάθος ἐμποιέω ὁ ἀντιλαμβάνω παθητικός φημί ποιότης καλέω , ἀλλά ὁ αὐτός ἀπό πάθος ἐγγίγνομαι ὁ λαμβάνω αὐτός . ὁ γάρ ὁ πυρός θερμότης πάθος μέν ἐμποιέω ὁ μετέχω , οὖον μέντοι παθητικός λέγω , ὅτι μή διά πάθος ἐγγίγνομαι , ὥστε διάθεσις ἐπίπλοον εἰμί καί εὐμετάβλητος , ἀλλά οὐσιώδης εἰμί . εἰμί οὖν ὁ ἀλλοιόω πάσχω , ὁ δέ πάσχω ὑπό ὁ αἰσθητής πάσχω ὁ γάρ ποιέω ὁ τοιοῦτος πάθος αἰσθητής εἰμί ) , ὁ ἄρα ἀλλοιόω ἀλλοιόω ὑπό ὁ αἰσθητής πάσχω . αἰσθητός δέ φημί εἰμί , ὅς διαφέρω σῶμα σῶμα . διαφέρω δέ κατά ὁ ποιότης · καί γάρ καί ὁ ποσότης ποιότης πως εἰμί . κοινός οὖν ἔχω ὁ σῶμα διαφέρω ὁ ποιότης ἢ πλείων ἢ μικρός ἢ ὁ ὁ αὐτός ποιότης μᾶλλον καί κακός μετέρχομαι . εἰμί οὖν σῶμα εἰμί ὁ κατά ὁ παθητικός ποιότης ἀλλοιόω καί ἀλλοιόω , ἀνάγκη πελάζω ἀλλήλων ἀλλοιόω καί ἀλλοιόω . οὔτε γάρ ὁ σῶμα δράω τίς εἰς ἄλλος σῶμα χωρίζω οὔτε ὁ ποιότης χωριστός ὁ σῶμα εἰμί οὔτε ἐνεργέω χωριστός . ὁ δέ οὗτος γάρ εἰμί πάθος ὁ ὑπόκειμαι ποιότης εἶπον δηλόω , ὅτι ὁ τέταρτος ὑποτίθημι εἶδος ὁ ποιότης , ὅς παθητικός λέγω , οὗτος εἰμί ὁ πάθος . ἢ ὑπόκειμαι ποιότης ὁ αἰσθητός λέγω , περί ὅς εἰμί ὁ λόγος , ὅτι αὐτός εἰμί αὐτός ὁ πάθος . ἐφεξῆς δέ διαιρέω ὁ ἀλλοιόω σῶμα εἰς τε ὁ ἔμψυχος καί ὁ ἄψυχος καί ὁ ἔμψυχος ὁ μέρος εἰς τε ὁ αἰσθητικός , οἷος σάρξ νεῦρον καί ὁ τοιοῦτος , καί εἰς ὁ ἀναίσθητος , ὀστέον καί θρίξ καί ὄνυξ , καί εἰς αὐτός ὁ αἴσθησις , ὅς ἔοικα καί ὁ αἰσθητικός συμπαραλαμβάνω εἶπον ὁ ἔμψυχος ὁ τε μή αἰσθητικός ὁ μέρος καί αὐτός ὁ αἴσθησις . ἀλλοιόω γάρ , φημί , πως καί ὁ αἴσθησις αὐτός καί οὖον μόνος ὁ αἰσθητικός μόριον · οὖον μήv ὡς ὁ σῶμα ἀλλοιόω . ὅτι δέ ἀλλοιόω καί ὁ αἴσθησις , δείκνυμι εἶπον , πῶς γίγνομαι ὁ αἴσθησις ὁ κατά ἐνέργεια . τρισσός γάρ ὁ αἴσθησις , ὁ μέν οὐσιώδης , ὁ δέ δύναμις ὁ τοιοῦτος οὐσία , ὁ δέ ἐνέργεια ὁ οὐσία κατά ὁ δύναμις . οὗτος οὖν ὁ κατά ἐνέργεια , φημί , αἴσθησις , οἷος ὁ ὁράω καί ἀκούω , κίνησις εἰμί διά ὁ σῶμα ὁ αἰσθητικός μόριον συγκρίνω ἢ διακρίνω . ἀλλά οὔπω οὗτος αἴσθησις συγκρίνω γάρ καί διακρίνω καί ὁ ἀναίσθητος σῶμα ) , ἀλλά ὅταν αὐτός ὁ κατά οὐσία αἴσθησις πάσχω τίς πάθος οἰκέω , τότε ὁ κατά ἐνέργεια αἴσθησις ἐπιτελέω . τίς δέ ὁ πάθος , ἐν ὁ περι αἴσθησις λέγω , ὅτι ἀντίληψις εἰμί ὁ αἰσθητής εἶδος Χωρὶς ὁ ὕλη , ἀντίληψις δέ οὖον καθαρός ἐνεργητικός , ὡς ὁ ὁ νῦν δοδ́νω ὅλος εἰμί , ἀλλά ἔχω τίς καί παθητικός ὑπό ὁ αἰσθητής . διό μετά ἀλλοίωσις γίγνομαι , καί ἀλλοιόω λέγω καί ὁ αἴσθησις ὁ ουσιώδης . εἶπον δέ πῶς ὁ αἴσθησις ἀλλοιόω , ὅτι ὁ ἔχω τίς παθητικός αὐτός ὁ ἐνέργεια , ἐφεξῆς ὁ διαφορά ὁ ἀλλοίωσις παραδίδωμι ὁ τε ἔμψυχος σῶμα καί ὁ ἄψυχος . καί πρῶτος μέν λέγω οὗτος , ὅτι κατά ὅσος μέν ὁ ἄψυχος σῶμα ἀλλοιόω , κατά οὗτος καί ὁ ἔμψυχος · καί γάρ ψύχω καί θερμαίνω καί ὑγραίνω καί ξηραίνω , καί πᾶς ὁ τοιοῦτος ἀλλοιόω ἄμφω ὑφίστημι · οὖον μήv κατά ὅσος ὁ ἔμψυχος ἀλλοιόω , κατά τοσοῦτος καί ὁ ἄψυχος . ὁ γάρ κατά ὁ αἴσθησις ἀλλοίωσις οὐδείς ὁ ἄψυχος ἀλλοιόω . ἔμψυχος δέ νῦν λέγω κατά ὁ αἴσθησις ἀλλοιόω οὐ πᾶς · οὖον γάρ δή καί ὁ φυτόν καίτοι ἔμψυχος εἰμί καί αὐτός κατά ὁ αἴσθησις ἀλλοιόω , ἀλλά ὁ ζῷον λέγω νῦν ἔμψυχος ὁ αἴσθησις καί ὁ κατά τόπος κινέω χαρακτηρίζω . δύο δέ λέγω διαφορά ὁ ὁ ἔμψυχος ἀλλοίωσις πρός ὁ ὁ ἄψυχος , ὅτι ὁ μέν ἄψυχος οὖον γνωρίζω οὐδέ αἰσθάνομαι πάσχω οὐδέποτε . ὁ δέ ἔμψυχος , οὗτος εἰμί ὁ ζῷον ποτέ μέν αἰσθάνομαι πάσχω , ὅταν κατά ὁ αἴσθησις πάσχω , ὥστε ὁράω ἢ ἀκούω ἢ κατά τις ἄλλος αἴσθησις αἰσθάνομαι , ποτέ δέ , κἀν αἰσθητικός εἰμί , οὐ αἰσθάνομαι . καί γάρ λευκαίνω καί μελαίνω ὁ ζῷον καί αὐξάνω καί μειόω οὐ αἰσθάνομαι οὗτος . εἶπον δέ οὗτος ὁ διαφορά ἐπάνειμι ἐπί ὁ πρόκειμαι , ὑπό ὄψις ἄγω ὁ ὁ ὑπό ὁ αἰσθητής ἀλλοιόω ἅμα εἰμί . ἐν ἅπας , γάρ φημί , φανερός , ὅτι ἅμα εἰμί ὁ ἔσχατος ἀλλοιόω καί ὁ πρῶτος ἀλλοιόω . καί δείκνυμι αὐτός φανερός εἰμί ὁ παράθεσις ὁ κατά ἕκαστος αἴσθησις ἀλλοιόω τε καί ἀλλοιόω . καί πρῶτος ὁ κατά ὁ ἁφή . ὁ μέν γάρ αἰσθητός , φημί , ὁ ἀλλοιόω συνεχής εἰμί ὁ ἀήρ , ὁ δέ ἀήρ ὁ σῶμα ὁ ἀλλοιόω . εἰμί μέν γάρ μηδείς εἰμί μεταξύ ὁ ἀλλοιόω , δῆλος ἄν εἰμί ὁ ἐκ ἀρχή . καί ἐπί ὅς δέ ὁ ἀήρ εἰμί μεταξύ δείκνυμι , ὅτι οὗτος εἰμί ὁ ἔσχατος καί προσεχῶς ἀλλοιόω ἅμα εἰμί ὁ πρῶτος ἀλλοιόω καί συνεχής αὐτός , συνεχής πάλιν ὁ ἀπίω καλέω . ἐπεί δέ ὁ ἁπτός αἰσθητός , προστίθημι καί ὁ ἁφή , ὅστις οὐ εἰμί ἐν ἀποχωρίζω τις αἰσθητήριον , ἀλλά ἐν ὅλος ὁ σῶμα . διά οὗτος εἶπον ὁ δέ ἀήρ ὁ σῶμα · οὗτος γάρ ψυχρότης καί θερμότης αἰσθάνομαι καί ὁ τοιοῦτος , ὅταν μή ἀμέσως πελάζω ὁ ἀλλοιόω , ἀλλά διά μέσος ὁ ἀήρ . ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ ὁρατής · ὁ μέν χρῶμα ὁ ὁρατός πελάζω ὁ φάος , οὗτος εἰμί ὁ φωτίζω ἀήρ · ἀδύνατος γάρ ἄνευ φάος αἰσθάνομαι τις ὁρατής . ὁ δέ φάος ὁ ὁράω , οὗτος εἰμί ὁ ὀπτικός αἰσθητήριον . ὁ γάρ χρῶμα κινητικός εἰμί ὁ κατά ἐνέργεια διαφανής , ὅσπερ προσεχῶς κινέω ὁ ὄψις . ὁ αὐτός δέ τρόπος καί ὁ ἀκοή καί ὁ ὄσφρησις ὁ πρῶτος κινέω πελάζω . πρῶτος δέ πάλιν κινέω ὁ προσεχῶς κινέω λέγω , ὅς πρό ὀλίγος ἔσχατος καλέω , καί ὁ αἴτιος νῦν προστίθημι ὁ πρῶτος αὐτός λέγω · πρός γάρ ὁ κινέω , φημί , οὗτος πρῶτος λέγω ὡς προσεχής αὐτός . ὅτι δέ διά ἀήρ ὅς τε ἀκοή καί ὁ ὄσφρησις γίγνομαι ἐν ὁ περι | Ψυχή ἀποδείκνυμι . ἐπί μέντοι ὁ γεῦσις ἅμα τῆ γεύω ὁ χυμός ὁ γευστός , ὡς μή δήω ὁ διά ὁ μέσος τεχνολογία . δείκνυμι δέ ἐπί ὁ αἰσθητικός ἀλλοίωσις ἅμα ὁ πρῶτος κινέω καί ὁ κινέω , ὁμοίως φημί δείκνυμι καί ἐπί ὁ ὁ ἄψυχος ἀλλοίωσις ἅμα εἰμί ὁ πρῶτος καί προσεχῶς κινέω ὁ κινέω . οὔτε γάρ θερμαίνω τίς ἄψυχος σῶμα οὔτε ψύχω οὔτε ξηραίνω οὔτε ὑγραίνω οὔτε ὅλως πάσχω τίς καί ἀλλοιόω μή ἅπτω αὐτός ὁ ἀλλοιόω . εἰμί δέ καί ἐπί ὁ ἔμψυχος καί ἐπί ὁ ἄψυχος ὁ ἀλλοίωσις γίγνομαι , ἅμα εἰμί ὁ προσεχῶς ἀλλοιόω ὁ ἀλλοιόω , ἀσφαλής καί καθόλου λέγω , ὅτι οὐδείς εἰμί μεταξύ ὁ ἀλλοιόω καί ἀλλοιόω . ἄψυχος δέ εἶπον προστίθημι καί ἀναίσθητος ἢ περί ὁ αὐτός λέγω ὁ γάρ αἰσθάνομαι μόριον . καί ὁ φυτόν δέ ἀναίσθητος μέν , οὐ ἄψυχος δέ . p . 245a11 οὐδέ μήv ὁ αὐξάνω οὖον τε καί αὐξάνω ἠώς ὁ οὐδείς εἰμί ἀνά μέσος . μετά ὁ κατά ἀλλοίωσις κινέω καί κινέω δείκνυμι , ὅτι καί ὁ αὐξάνω καί αὐξάνω προσεχῶς οὐδείς εἰμί ἀνά μέσος οὐδέ ὁ μειόω καί ὁ μειόω . καί εἰμί οὗτος ἐναργής , εἴπερ ὁ προσεχῶς αὐξάνω προστίθημι ὁ αὐξάνω καί ἑνόω οὕτως αὐτός αὐξάνω καί ὁ μειόω ὁ ἀπορρέω τίς αὐτός φθίω καί μικρός γίγνομαι · ὁ δέ ἀπορρέω συνεχής εἰμί πρό ὁ ἀπορρέω ὁ μειόω . εἰμί οὖν ὁ μέν αὐξάνω καί ὁ μειόω ὁ προστίθημι εἰμί καί ὁ ἀπορρέω , οὗτος δέ συνεχής κύριος εἰμί ὁ αὐξάνω καί μειόω , ὁ δέ συνεχής οὐδείς ἀνά μέσος , ὁ αὐξάνω ἄρα καί αὐξάνω καί ὁ μειόω καί μειόω οὐδείς εἰμί ἀνά μέσος . δείκνυμι δέ ἴδιος ἐπί ἕκαστος ὁ ὁ κίνησις εἶδος καί κοινῶς λοιπός ἐπί πᾶς συμπεραίνω , ὅτι ὁ κινέω καί ὁ κινέω πρῶτος καί ἔσχατος πρός ὁ κινέω οὐδείς εἰμί ἀνά μέσος . ὁ δέ προσεχῶς κινέω καί πρῶτος κινέω ὡς πρός ὁ κινέω λέγω , ὅτι προσεχής ἐκεῖνος . καί ἔσχατος δέ πρός αὐτός λέγω , ὅτι πᾶς ὁ κινέω ἔσχατος εἰμί ὁ προσεχής ὁ κινέω . p . 245b3 3 ὅτι2 δέ ὁ ἀλλοιόω πᾶς λέγω ἠώς ὁ φανερός ὅτι οὐ εἄν ἄγω ὁ γένεσις ἀλλοιόω . δείκνυμι ὅτι ὁ κατά ἀλλοίωσις κίνησις ἅμα εἰμί ὁ τε ἀλλοιόω καί ὁ ἀλλοιόω γίγνομαι , συγχράω ὁ ὁ ἀλλοίωσις κατά πάθος γίγνομαι , πάσχω δέ ὁ πάσχω ὑπό ὁ αἰσθητής , ὥστε ὁ ἀλλοιόω ὑπό ὁ αἰσθητής ἀλλοιόω · οὗτος οὖν χράω τότε νῦν δείκνυμι αὐτός . ὅτι γάρ ἐν μόνος οὗτος , φημί , λέγω ἀλλοίωσις ὅσος κατά ἑαυτοῦ πάσχω ὑπό ὁ αἰσθητής , κατά ἑαυτοῦ μέν ὁ μή κατά συμβαίνω πάσχω λέγω ( ὁ γάρ Σωκράτης κατά συμβαίνω ὁρατός , κατά ἑαυτοῦ δέ ὁ χρῶμα ) , ὑπό ὁ αἰσθητής δέ λέγω ὁ παθητικός ποιότης , δῆλος φημί ἐκ ὁ κατά μηδείς ἄλλος ποιότης ἀλλοίωσις γίγνομαι . ὅτι μέν γάρ κατά ὁ πῃ παθητικός ποιότης ἀλλοίωσις γίγνομαι , ἐναργής καί ὁμολογέω εἰμί . ὅτι δέ κατά μόνος οὗτος καί κατά οὐδείς x003E ; ποιότης γίγνομαι ἀλλοίωσις , οὗτος οὐ ὅς ἐναργής δείκνυμι ἐκ ὁ μήτε ὁ κατά ὁ σχῆμα μεταβολή μήτε ὁ κατά ἕξις ἀλλοιόω εἰμί . ἔχω δέ εἰμί ὁ τε ἐπιστήμη καί ὁ ἀρετή καί ὑγεία καί νόσος καί ὁ τοιοῦτος . εἶπον δέ ἐν ὁ σχῆμα καί μορφή καί ὁ ἕξις ὑπολαμβάνω ἄν τις εἰμί ὁ ἀλλοίωσις προστίθημι ἢ ὁ οὗτος λῆψις καί ἀποβολή . οὖον γάρ αὐτός εἰμί ὁ ποιότης ἔχω ὁ ἀλλοιόω · ἐν γάρ μεταβολή ὁ ἀλλοίωσις . δείκνυμι οὖν ὅτι οὔτε ἐν ὁ σχῆμα ἢ ὁ ἕξις οὔτε ἐν ὁ λῆψις αὐτός καί ἀποβολή ὁ ἀλλοίωσις εἰμί . καί πρῶτος ἐπί ὁ σχῆμα ὁ λόγος ποιέω , δείκνυμι ὅτι μή εἰμί ἀλλοιόω ὁ σχηματίζω ἢ κατά σχῆμα μεταβάλλω . ὁ δέ ἄλλος μάλιστα ἄν τις ὑπολαμβάνω , φημί , ὁ σχῆμα καί ὁ ἕξις δέχομαι ἀλλοίωσις , ἤτοι πᾶς ὁ ἄλλος λέγω ἢ μᾶλλον ὁ ἐν ὁ ποιότης . εἰμί γάρ τίς καί ἄλλος ποιότης εἶδος ὁ δύναμις καί ἐπιτηδειότης , κατά ὅς πυκτικός ἢ δρομικός λέγω . περί δέ οὗτος ὁ εἶδος ὁ λόγος οὐ ποιέω ὁ μήτε , εἰμί ὁ τοιοῦτος ποιότης εἰμί , γνώριμος εἰμί ὁ τε λαμβάνω καί ἀποβολή αὐτός ἔτι μᾶλλον ἄδηλος ὑπάρχω . δείκνυμι δέ , ὅτι οὐ ἀλλοιόω ὁ σχηματίζω , ἐν δύο σχῆμα συλλογίζομαι οὗτος · ὁ σχηματίζω , ὅταν ἀπολαμβάνω ὁ σχῆμα καί τελειόω κατά αὐτός , οὐκέτι λέγω ὁ ὄνομα ὅς ὁ ὑπόκειμαι καί σχηματίζω λέγω · ὁ γάρ ἀνδριάς οὐκέτι λέγω χαλκός , ἀλλά παρώνυμος χάλκεος · καί ὁ κλίνη οὖον λέγω ξύλον , ἀλλά Ξυλίνη · καί ὁ ἀπό ὁ κῆρ πυραμίς οὖον κῆρ , ἀλλά κήρινος . ὁ δέ εἰμί ἀλλοιόω καί θερμός ἢ ψυχρός γίγνομαι ἤ τις τοιοῦτος ἀλλάσσω ποιότης , ἔτι ὁ αὐτός ὄνομα καλέω · εἴτε χαλκός εἴτε ξύλον εἰμί ὁ θερ - μαίνομαι ἢ ψύχω ἢ λευκαίνω ἢ μελαίνω ἤ τίς τοιοῦτος πάσχω μένω χαλκός καί ξύλον λέγω καί μετά ὁ πάθος · χαλκός γάρ ὑγρός ἢ σκληρός καί ξύλον λέγω . καί οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί ἀντιστρόφως ὁ ὑγρός ὅδε χαλκός λέγω , ἄν τυγχάνω χέω , καί ὁ θερμός ξύλον . ὥστε ὅθεν εἄν ἄρχω , ὁ ἀλλοιόω αὐτός εἰμί λέγω , ὅσπερ καί πρότερος εἰμί . προστίθημι δέ ὁ ἀντιστροφή , ἵνα κἀν βιάζω τις ἐπί ὁ σχηματίζω ἀπό ὁ ὑπόκειμαι ἄρχω , ὁ ὅς αὐτός καλέω ὄνομα , οἷος ὁ κηρός τρίγωνος εἰμί ἢ ὁ χαλκός μηκέτι δύναμαι ὁ αὐτός φυλάσσω ὄνομα ἄρχω ἀπό ὁ σχῆμα . οὖον γάρ δυνατός λέγω ὁ τρίγωνος κηρός ἢ ὁ ἀνδριάς χαλκός . ὁμώνυμος δέ ὁ πάθος προσαγορεύω ὁ ὕλη φημί , ὅτι ὑγρός καί ὁ πάθος λέγω καί ὁ χαλκός καί θερμός ὁ πάθος καί ὁ ξύλον . κατασκευάζω δέ διά πλείων ὁ πρότασις εἶτα συνῃρημένως αὐτός ἐκτίθημι , καί πρῶτος ὁ μικρός , ὅταν λέγω ὥστε εἰμί κατά μέν ὁ σχῆμα καί ὁ ἑξῆς , εἶτα ὁ μείζων , ὅταν λέγω κατά δέ ὁ πάθος καί ὁ ἀλλοιόω λέγω , οὕτως ἐπιφέρω ὁ συμπέρασμα . καί εἰμί μέν ὁ πρόκειμαι εἶπον , ὅτι ὁ σχημάτισις οὐ εἰμί ἀλλοιόω , ὁ δέ ἐπάγω ὅτι ὁ γένεσις οὐ εἰμί ἀλλοιόω δείκνυμι , ὅθεν ἔχω ὁ ἰσχύς ὁ λόγος , ὅτι ἐκ ὁ ὁ μετασχημάτισις γένεσις ἤδη τις εἰμί . δείκνυμι δέ ἐν ὁ πέμπτος βιβλίον , ὅτι ὁ γένεσις οὐ εἰμί κινέω , ὥστε οὐδέ ἀλλοιόω . ὁ γάρ ἀλλοιόω κινέω τις εἰμί . ὑπομιμνῄσκω οὖν ἐγώ ὁ ἐκεῖ δείκνυμι , εἰμί γάρ ὁ μέν ἀλλοιόω μένω ὅσπερ εἰμί ἀλλοιόω , ὡς δηλόω καί ὄνομα ὁ αὐτός φυλάσσω , ὁ δέ γίγνομαι οὖον μένω ὅσπερ εἰμί μεταβάλλω . ἀλλά οὐδέ ὁ σχηματίζω μένω τέλειος ὅσπερ εἰμί , ὡς δηλόω ὁ μή καλέω ὁ αὐτός ὄνομα , κἀν μή τέλειος γίγνομαι εἰμί . μέσος μέν γάρ ἔοικα ἔχω τις φύσις ὁ σχηματίζω μένω ὁ τε γίγνομαι καί ὁ ἀλλοιόω , πρός δέ ὁ γίγνομαι αὐτός δοκέω μᾶλλον ἀποκλίνω , διότι μηδέ ὁ αὐτός καλέω ὄνομα , ὅσπερ ὁ γίγνομαι ὑπάρχω . ὁ μέντοι παρφνυμιαζομαι δηλόω ὁ ἀποχωρέω αὐτός ὁ τέλειος γίγνομαι . ἀπορέω δέ εἄν τις ἴσως , μήποτε μᾶλλον δράσσομαι ὁ ὑπόκειμαι ὁ παθητικός ποιότης καί μᾶλλον μεταβάλλω αὐτός διά βάθος χωρέω ἤ2 ὁ σχῆμα ὁ ἐπιφάνεια μόνος διατίθημι , ἢ κἀν διά βάθος πως χωρέω ὁ παθητικός ποιότης , ἀλλά ἐπεισοδιώδης εἰμί καί συμβεβηκός παράχρωσις τις ἀμυδρός καί εὐαπόβλητος ποιέω · κατά γάρ ὁ τοιοῦτος ὁ ἀλλοίωσις γίγνομαι · ἀλλοιόω γοῦν ὁ σίδηρος ἐπιπόλαιος θερμαίνω , ἐάν δέ πυρακτόω , οὐκέτι ἀλλοίωσις οὗτος , ἀλλά εἰς ἕτερος εἶδος μετάβασις . τοιγάρ καί ἐνέργεια ἔχω τότε πύριος . p . 246a4 ἔτι δέ καί εἶπον οὕτως ἄτοπος ἠώς οὐδέ ὁ γένεσις αὐτός ἀλλοίωσις εἰμί . δείκνυμι μή ὁμοίως λέγω ἐπί ὁ κατά ὁ σχῆμα μεταβολή ὁ τε ὑπόκειμαι καί ὁ σχηματίζω , καί οὗτος ὁ γίγνομαι ἐξομοιόω ὁ σχηματίζω , ἐπί ὁ γένεσις δείκνυμι ὅτι μή εἰμί ὁ γένεσις ἀλλοίωσις , ὡς ἔχω λοιπός ὅτι οὐδέ ὁ μετασχημάτισις ἀλλοίωσις εἰμί . ἄτοπος γάρ φημί ὁ γίγνομαι ἄνθρωπος , ἢ ὁ γίγνομαι οἰκίον ἀλλοιόω λέγω · Ἄλας γάρ τις καί οὐ ἀλλοῖος γίγνομαι · κατά οὐσία γάρ ἀλλά οὖον κατά τίς συμβαίνω αὐτός ὁ μεταβολή γίγνομαι . ὁ μέν γάρ ἀλλοιόω καί μένω ὅσπερ εἰμί καί μετά ὁ ἀλλοιόω οὕτως ἀλλοιόω , ὁ δέ γίγνομαι μήπω εἰμί γίγνομαι . ἵημι γάρ ὁ ἄνθρωπος εἰμί πω οὔτε ὁ οἰκίον · ὅς δέ ἀλλοιόω , οὗτος καί ἀλλοιόω . εἶπον δέ ἄτοπος εἰμί ὁ γίγνομαι ἀλλοιόω λέγω , ἐπεί φαίνω ἀλλοίωσις ἐν ὁ γένεσις , καί οὐδέ εἄν γίγνομαι τίς μή εἰμί ἀλλοίωσις , διορίζω οὗτος καλῶς λέγω γίγνομαι μέν ἕκαστος ὁ γίγνομαι ἀλλοιόω ὁ ὑπόκειμαι ὕλη · μένω γάρ ἐκεῖνος ὅσπερ εἰμί ὑπομένω ὁ μεταβολή , οὖον μήv ὁ γένεσις ὁ γίγνομαι ἀλλοίωσις εἰμί · οὖον γάρ εἄν ἀλλοιόω ὁ μήπω εἰμί · ὁ γάρ γίγνομαι οὔπω εἰμί . p . 246a10 ἀλλά μήv οὔτε ὁ ἔχω οὔτε ὁ ὁ σῶμα ἠώς ὁ ὥστε οὐ ἀλλοιόω . δείκνυμι ὅτι ὁ κατά ὁ σχῆμα καί ὁ μορφή μεταβολή οὐ εἰμί ἀλλοίωσις , ἀλλά γένεσις μᾶλλον , δείκνυμι ὅτι οὐδέ ὁ κατά ὁ ἕξις μεταβολή , ὅστις εἰμί ὁ πρῶτος εἶδος ὁ ποιότης , οὐδέ οὗτος ἀλλοίωσις εἰμί , ἀλλά γένεσις μᾶλλον . διαιρέω δέ ὁ ἔχω εἰς τε ὁ ψυχικός ὡς ἀρετή καί κακία καί εἰς ὁ σωματικός ὡς ὑγεία καί νόσος , ὅς οὐδείς αἰσθητός εἰμί , ἵνα καί οὗτος δείκνυμι μή εἰμί ἀλλοιόω κρατύνω ὁ ὁ ἀλλοιόω κατά ὁ παθητικός καί αἰσθητός ποιότης γίγνομαι μόνος , ὅσπερ εἰμί ὁ πρόκειμαι . οὐδέ ὁ ξέω δέ φημί ἀλλοιόω εἰμί , τουτέστιν ὁ κατά ὁ ἔχω μεταβολή . ἢ ὅτι οὖον διά ἀλλοίωσις ὁ ἔχω παραγίγνομαι . ὅτι δέ οὐ εἰμί ἀλλοιόω , δείκνυμι εἰς ἀρετή καί κακία πᾶς ἀνάγω · καί γάρ καί ὑγεία καί νόσος ἀρετή καί κακία σῶμα εἰμί . εἰμί οὖν ὁ εἰς ὁ ἀρετή ὁ ἑαυτοῦ μεταβάλλω εἰς ὁ κατά φύσις ὁ ἑαυτοῦ μεταβάλλω , ὁ δέ εἰς ὁ κατά φύσις ὁ ἑαυτοῦ μεταβάλλω ὁ τελειότης τότε ὁ οἰκεῖος ἀπολαμβάνω , ὅτε δέ ὁ τελειότης ὁ οἰκεῖος ἕκαστος ἀπολαμβάνω , τότε εἰμί ὅσπερ εἰμί , ὅτε δέ εἰς οὗτος εἷς προέρχομαι ὁ εἰμί ὅσπερ εἰμί , τότε γίγνομαι ἀλλά οὐ ἀλλοιόω , καί ὁ συμπέρασμα δῆλος . αὐτός δέ συμπέρασμα εἶπον ὁ ‘ὅταν λαμβάνω ὁ ἑαυτοῦ ἀρετή , τότε μάλιστα κατά φύσις εἰμί . ὅτε δέ μάλιστα κατά φύσις εἰμί , τότε λέγω τέλειος ἕκαστος . ὁ δέ ὁ τελειότης ὁ ἑαυτοῦ ἀπολαμβάνω οὐ ἄν λέγω ἀλλοιόω · οὐδέ γάρ ὁ κεραμόω οἶκος ἀλλοιόω λέγω , ἀλλά γίγνομαι μᾶλλον . ὥσπερ δέ ὁ εἰς ὁ ἀρετή ὁ οἰκεῖος ἕκαστος μεταβολή γένεσις τίς εἰμί αὐτός , οὗτος καί ὁ εἰς ὁ οἰκεῖος κακία φθορά . θαυμαστός δέ ὁ ὅς κύκλος παράδειγμα παρατίθημι δηλόω ὅτι ὥσπερ λέγω μέν τις κύκλος , οὖον μέντοι εἰμί κύκλος , εἄν μή ὁ τέλειος ἔχω , οὗτος καί ἐπί ὁ ἄλλος εἶδος ἅπας οὐ εἰμί κύριος οὗτος ὅς λέγω ὁ μή ἔχω ὁ ἑαυτοῦ τελειότης . οὐδέ γάρ ἐπιδέχομαι ὁ ὁ εἶδος ὁρισμός ὁ ἀτελής κατά ὁ εἶδος . εἰμί δέ εἰμί ὁ μέν εἰς ὁ ἀρετή μεταβολή τελείωσις , ὁ δέ εἰς ὁ κακία φθορά καί ἔκστασις ὁ τελειότης , γένεσις εἄν ἵημι μᾶλλον καί φθορά ὁ εἰς ὁ ἔχω μεταβολή , ἀλλά οὐ ἀλλοιόω . ἄτοπος γάρ ὁ ὁ θριγκός περιβολή ἢ ὁ ὁ κέραμος ἐπίθεσις ἀλλοίωσις λέγω ὁ οἰκίον ὁ μηδέπω εἰμί ἀλλά ἔτι γίγνομαι . ὁμοίως δέ καί ὁ εἰς ὁ ἀρετή μεταβολή τελείωσις εἰμί · ὁ δέ τελείωσις εἰς γένεσις συντελής . ἀλλά ζητέω ἄν τις οἴομαι , πῶς ὁ ἀρετή καί ὁ κακία γένεσις καί φθορά ὁ Ψυχή δυνατός λέγω , ὅσπερ ἔχω ὁ εἶδος ὁ ἀνθρώπινος Ψυχή καί ὑπομένω ἐν ὁ αὐτός ποτέ μέν ἀρετάω ποτέ δέ κακύνω · διόπερ ὁ αὐτός ποτέ μέν φαῦλος ποτέ δέ σπουδαῖος γίγνομαι . πῶς δέ ὅμοιος ὁ ὁ ἀρετή πρόσληψις ὁ ὁ κέραμος ἢ ὁ περίβολος ; οὗτος μέν γάρ μέρος ὁ οἰκίον εἰμί καί οὐ ἔχω · ἐκεῖνος δέ οὖον μέρος · εἰμί γάρ μέρος εἰμί ὁ ἀρετή ὁ Ψυχή , ἀπόλλυμι εἄν ὁ ὁ ἀρετή ἀποβάλλω ὅλως δέ δισσός ὁ τελειότης , ὁ μέν ὁ οὐσία αὐτός εἰμί , κατά ὅς πρῶτος καί μέσος καί ἔσχατος ἑαυτοῦ μέρος συμπληρόω οὐ εἰμί ἕξις αὐτός τίς γάρ ἄν εἰμί ὁ ἔχω μήπω ὁ εἶδος εἰμί Χωρὶς ὁ τοιοῦτος τελειότης ; ) , ὁ δέ κατά ὁ ἀρετή καί ὁ κακία καί ὅλως κατά ὁ ἕξις κεῖμαι εἰμί ὁ ὅλος εἶδος καί ἐπισυμβαίνω · καί γάρ γίγνομαι καί ἀπογίγνομαι οὗτος Χωρὶς ὁ ὁ ὑπόκειμαι φθορά . πῶς οὖν εἰς παρά - δεῖγμα ὁ ἕφεως ὁ κατά ὁ μέρος τελειότης παρατίθημι ὡς ἐπί ὁ οἰκίον ; μήποτε οὖν ἕκαστος εἶδος κατά φύσις ἔχω οὖον μόνος ὁ ὁ μέρος ὁ οἰκέω τελειότης συμπληρόω , ἀλλά καί ὁ οἰκεῖος ἀρετή · ὁ γάρ κατά φύσις ἔχω οὐδείς ἄλλος εἰμί ἢ ὁ ὁ οἰκεῖος ἔχω ἀρετή , ὥστε ὁ κατά φύσις ἐνέργεια ἀποτελέω . καί διά οὗτος ὁ Ἀριστοτέλης ἀπό ὁ κατά φύσις ὁ τελειότης συλλογίζομαι . ὥσπερ οὖν ὁ νοσέω σῶμα οὐ εἄν εἰμί τέλειος , ὅτι μή δύναμαι ὁ κατά φύσις ἐνέργεια ἀποδίδωμι , κἀν πᾶς ἔχω ὁ σωματικός μέρος νεκρός γάρ αὐτός ἔχω ὁ κατά φύσις στερέω καί ὁ νεκρός προσέοικα ) , οὗτος καί ὁ λογικός ψυχή ὁ κατά φύσις αὐτός προσήκω ἀρετή ἀποβάλλω καί μή δύναμαι ὁ κατά φύσις αὐτός προσήκω ἐνέργεια ἀποτελέω οὖον ψυχή κύριος οὐδέ ζωή λογικός κατά φύσις ἔχω , ἀλλά νεκρωμένος τίς εἰμί . ὡς μέρος οὖν ὁ κύριος ὁ ὅλος ἕκαστος οὐσία ὁ κατά φύσις αὐτός προσήκω ἀρετή προσλογιστέον , ὅς Χωρὶς νεκρός ὁ λοιπός εἰμί καί ομωνομαω λέγω . δηλόω δέ ὁ ὁ οἰκεῖος ἐνέργεια ὁ εἶδος μή ἀποδίδωμι . καλῶς οὖν ὁ Ἀριστοτέλης ὁ μέρος ὁ οἰκίον ὁ κατά ὁ ἕξις τελειότης ὡς μέρος εἰμί ὁ κύριος παραβάλλω . οὐδέ γάρ συμ - βαίνω εἰμί κατά ἀλήθεια ὁ ἕξις καί ὁ ἀρετή ( φθείρω γάρ ὁ ὑπόκειμαι ἀποχωρέω ) , ὥσπερ οὐδέ ὁ ψυχή συμβαίνω ὁ ἔμψυχος σῶμα . p . 246b3 ἔτι καί φημί ἅπας εἰμί ὁ ἀρετή ἠώς ὁ ἢ ἐναντίος ἀπαθής . ὅτι2 μή εἰμί ἀλλοιόω ὁ κατά ὁ ἀρετή καί ὁ κακία μεταβολή , δείκνυμι ἐκ ὁ μηδέ ποιότης αὐτός εἰμί , ἀλλά ὑπό ὁ πρός τίς ἀνάγω · κατά δέ ὁ πρός τίς δείκνυμι αὐτός ἐν ὁ πέμπτος βιβλίον μήτε ἀλλοίωσις γίγνομαι μήτε ὅλως μεταβολή . ὅτι δέ ὁ ἀρετή καί ὁ κακία ὑπό ὁ πρός τίς , δείκνυμι πρῶτος μέν ἐπί ὁ ὁ σῶμα ποιέω ὁ λόγος , εἶτα ἀπό οὗτος μεταβαίνω ἐπί ὁ ὁ Ψυχή . ὁ γάρ ὑγεία , φημί , καί ὁ εὐεξία σῶμα εἰμί ἀρετή ἐν συμμετρία εἰμί ὁ σωματικός ποιότης καί ὁ πρῶτος δύναμις , θερμότης ψυχρότης ξηρότης ὑγρότης , ἤτοι πρός ἀλλήλων αὐτός ὁ σύμμετρος ἔχω ἢ καί πρός ὁ περιέχω , ὡς διά ὁ τοιοῦτος συμμετρία μή εἰμί εὔτρεπτος καί εὐπαθής ὁ σῶμα ὑπό ὁ περιέχω . καί ὁ κάλλος δέ ἀρετή καί καί οὗτος σῶμα εἰμί ἐν συμμετρία ὁ τε μέρος εἰμί ὁ ἀνομοιομερής μάλιστα καί ὁ χρῶμα . καί ὁ ἰσχύς δέ ἀρετή καί αὐτός εἰμί σῶμα ἐν συμμετρία ὁ ὁμοιομερής εἰμί νεῦρον μάλιστα καί ὀστέον · ὁ δέ συμμετρία ὁ πρός τίς . ἕκαστος οὖν ὁ ἀρετή ὁ σωματικός ἐν ὁ πρός τίς πως ἔχω , εἴπερ συμμετρία εἰμί . ὁμοίως δέ καί ὁ κακία ὁ ἀρετή ἀντίκειμαι ἐν | ἀσυμμετρία ὁ αὐτός εἰμί πάθος · ἐν γάρ 248v ὑπερβολή ἢ ἔλλειψις . καί ὁ μέν ἀρετή ἕκαστος εὕω διατίθημι περί ὁ οἰκεῖος πάθος ὁ ἔχω αὐτός · οἰκεῖος δέ πάθος εἰμί , ὑπό ὅς σύμμετρος μέν ἔχω γίγνομαι καί εὐθημονέω , θερμότης ψυχρότης ξηρότης ὑγρότης καί ὁ τοιοῦτος , ἀσυμμέτρως δέ ἔχω φθείρω καί κακύνω ὁ σῶμα , εὐπαθής γίγνομαι καί εὐμετάβολος ἐν ὁ οἰκέω πάθος ὑπό τε ὁ περιέχω καί ὑπό ἀλλήλων · εἰμί οὖν ὁ ἀρετή καί ὁ κακία ὁ σῶμα ἐν ὁ πρός τίς πως ἔχω εἰμί , δείκνυμι δέ ἐν ὁ πέμπτος βιβλίον , ὅτι ἐν ὁ πρός τίς οὐ εἰμί κίνησις κατά ἑαυτοῦ οὐδέ μεταβολή ὅλως , δῆλος ὅτι οὐδέ ἀλλοίωσις εἰμί ἄν . δείκνυμι γάρ πᾶς μεταβολή ἢ κατά οὐσία γίγνομαι ὡς γένεσις καί φθορά , ἢ κατά ποσός ὡς αὔξησις καί μείωσις , ἢ κατά ποιός ὡς ἀλλοίωσις , ἢ κατά τόπος ὡς ὁ φορός . εἰμί οὖν ὁ μέν ἀρετή καί ὁ κακία ὁ σῶμα ἐν ὁ πρός τίς εἰμί ὡς συμμετρία καί ἀσυμμετρία , ὁ δέ πρός τίς οὐ εἰμί ἐν ποιότης , ὁ δέ μή ἐν ποιός εἰμί οὖον κατά ἀλλοίωσις ὁ μεταβολή , δῆλος ὅτι ὁ κατά ὁ ἀρετή καί ὁ κακία μεταβολή οὐ εἰμί ἀλλοίωσις . δείκνυμι δέ ὅτι ὁ ἀρετή καί ὁ κακία καί ὅλως ὁ ἔχω ὁ σωματικός ἐν ὁ πρός τίς εἰμί , ἐπάγω ὅτι ὁ πρός τίς οὔτε αὐτός εἰμί ἀλλοιόω , ὡς ὁ θέρμανσις , ὥστε ὁ μετέχω αὐτός ἀλλοιόω . ὁ μέν γάρ θερμαίνω ἢ ψύχω ἀλλοιόω λέγω , ὁ δέ διπλάσιος ἢ δεξιός ἢ σύμμετρος ἢ ὅμοιος ἢ ἴσος γίγνομαι οὖον λέγω ἀλλοιόω . ἀλλά οὐδέ ὁ πρός τίς ἄλλος ἴωσις εἰμί ὥσπερ ὁ οὐσία , ὥστε ὁ πρός τίς γίγνομαι καί σχέσις λαμβάνω πρός τίς καί ἀλλοιόω ποτός λέγω · οὖον γάρ ὁ διπλάσιος μέγεθος ἴσος γίγνομαι ἀλλοιόω ὥσπερ ὁ θερμαίνω . διαφέρω δέ ὁ ἀλλοίωσις εἰμί ὁ ἀλλοιόω , ὅτι ὁ μέν ἀλλοίωσις μετέχω ὑπό ὁ ἀλλοιόω ὡς ὁ θέρμανσις ὑπό ὁ θερμαίνω , ὁ δέ ἀλλοιόω ἀλλοίωσις μετέχω ἀλλοιόω . ὁ οὖν πρός τίς , φημί , οὔτε ἀλλοίωσις εἰμί οὔτε ἀλλοιόω . δείκνυμι δέ ἐν ὁ πέμπτος βιβλίον , ὅτι οὔτε γένεσις οὔτε κίνησις οὔτε ὅλως μεταβολή εἰμί κατά ὁ πρός τίς ἐκ ὁ μηδείς αὐτός τίς μεταβάλλω ἀλλοῖος τις μεταβάλλω ποτέ μέν διπλάσιος εἰμί , ποτέ δέ οὖον . φανερός οὖν ἐκ μέν ὁ πρότερος εἴρω , ὅτι ὁ κατά ὁ σχῆμα μεταβολή οὐ εἰμί ἀλλοίωσις , ἐκ δέ ὁ νῦν , ὅτι οὐδέ ὁ κατά ὁ ἔχω · μόνος ἄρα ἀλλοίωσις εἰμί ὁ κτάομαι ὁ παθητικός καλέω ποιότης μεταβολή . δείκνυμι δέ ὅτι ὁ κατά ὁ ἀρετή καί ὁ κακία ὁ σῶμα μεταβολή καί ὅλως ὁ ὁ ἕξις ἀποβολή καί λαμβάνω οὐ εἰμί ἀλλοιόω ἐφεξῆς ὁ αἴτιος διδάσκω , διά ὅς ἀλλοιόω δοκέω ὁ κατά αὐτός μεταβάλλω καί λέγω ὅτι γίγνομαι καί φθείρω αὐτός ἀλλοιόω τις ἀνάγκη · ὑγεία γάρ γίγνομαι θερμαίνω τις ὁ σῶμα καί ψύχω , τουτέστιν ἀλλοιόω . ἀλλά οὔτε ὁ ἀλλοίωσις ὁ ὑγεία εἰμί οὔτε ὁ ὑγεία ὁ ἀλλοίωσις , ἀλλά ἐπιγίγνομαι ὁ ἀλλοιόω ὁ συμμετρία ὁ ἀλλοιόω , κατά ὅς ὁ ὑγεία θεωρέω . ὁ δέ αὐτός λόγος καί ἐπί ἰσχύς καί ἐπί κάλλος · εἰμί γάρ τίνω ἀλλοιόω ἐπιγίγνομαι οὗτος , πῶς ἄν τις λέγω ὁ ἐπιγίγνομαι καί μηδέπω εἰμί ἀλλοιόω ; οὖον γάρ ὁ εἰς ὑγεία μεταβάλλω κατά αὐτός οὗτος ἀλλοιόω , ἀλλά διά ὁ ἀλλοιόω μεταβάλλω . εἰμί μέν γάρ ἐν ὁ θερμός ἢ ψυχρός εἰμί ὁ ὑγιαίνω εἰμί ὁ εἰς ὑγεία μεταβολή , εἰμί ἄν ἀλλοίωσις · ἐπεί δέ οὗτος οὐδείς εἰμί ὁ ὑγεία ἐν δέ ὁ οὗτος συμμετρία ὁ εἰμί ἔχω , δῆλος ὡς ἀλλοίωσις μέν οὐ εἰμί ὁ εἰς ὑγεία μεταβολή , διά ἀλλοίωσις δέ ἐπιγίγνομαι . ὁ δέ καθάπερ ὁ εἶδος καί ὁ μορφή εἶπον δηλόω , ὅτι ὥσπερ ὁ γένεσις ( οὗτος γάρ εἰμί ὁ εἰς ὁ εἶδος καί ὁ μορφή μεταβολή ) κατά τε ὁ ὁ εἴδουςλῆψιν καί ἀποβολή οὐ εἰμί μέν ἀλλοίωσις , ἀλλοιόω δέ γίγνομαι τίνω , οὕτως ἔχω καί ἐπί ὁ κατά ὁ ἕξις μεταβολεύς · καί γάρ οὗτος ἀλλοίωσις μέν οὐ εἰμί , ἀλλοιόω δέ τίνω ἐπιγίγνομαι . ἢ ὁ εἶδος καί ὁ μορφή εἶπον , ὁ σχῆμα δηλόω καί ὁ κατά ἐκεῖνος μεταβολή · εἶπον γάρ καί ἐπί ἐκεῖνος γίγνομαι ἴσως ἕκαστος ἀλλοιόω τις οἷος ὁ ὕλη πυκνόω ὁ μανόω · εἶπον δέ ὅτι ὁ ἔχω ἐγγίγνομαι ἀλλοιόω τις οἷος θερμός καί ψυχρός ξηρός καί ὑγρός , ἐπάγω ἢ ἐν ὅς τυγχάνω εἰμί πρῶτος , ὡς οὖον πρόκειμαι αὐτός νῦν ζητέω , περί ὁ τίνω πάθος καί κατά τίς μεταβολή πρῶτος καί ἀλλοιόω ὁ ἔχω ἐγγίγνομαι , εἴτε ὁ ὁ ὁμοιομερής , ὡς Ἀναξαγόρας , εἴτε ὁ ὁ ἄτομος , ὡς Δημόκριτος , εἴτε ὁ ὁ ποιότης , ὡς Ἀριστοτέλης . ὅτι μέν γάρ ἀλλοιόω τις ἐγγίγνομαι , πρόδηλος , τίνω δέ ζητέω . πιστόω δέ ὁ λόγος καί ἐκ ὁ ὁ κακία καί ὁ ἀρετή περί ὁ πάθος λέγω , ὑπό ὅς ἀλλοιόω φύω ὁ ἔχω . ὅς τε γάρ ἀρετή ἐγγίγνομαι ἢ τέλειος ἀπαθής ποιέω , εἰμί γε πάθος μόνος ὁ μοχθηρός καλέω ἢ ὅς δί παθητικός , τουτέστι μεμετρημένως , εἰμί μή ἐν ἀπάθεια , ἀλλά ἐν συμμετρία πάθος ὁ ἀρετή θεωρέω . τοιοῦτος γάρ εἰμί ἐπί ὁ Ψυχή ὁ τε ἠθικός καί ὁ πολιτικός ἀρετή οὐ ἐκκόπτω τέλειος ὁ Ψυχή ὁ θυμός καί ὁ ἐπιθυμία , ἀλλά μετρέω αὐτός ὁ κίνημα . καί ἐπί ὁ σῶμα οὐ ἀπαθής ποιέω ὁ σῶμα ὑπό ὁ θερμός καί ψυχρός , ἀλλά μετρέω αὐτός ὁ πάθος ὁ σωματικός ἀρετή , τουτέστιν ὁ ὑγεία , ὥσπερ ὁ κακία καί ὁ νόσος ὁ ἀμετρία αὐτός εἰμί . εἰμί οὖν περί οὗτος ὁ ἀρετή καί ὁ κακία εἰμί , ὑπό ὅς καί κατά ὁ ὁ ἔχω αὐτός ἀλλοιόω φύω , κατά δέ ὁ παθητικός ποιότης ὁ ἀλλοιόω , περί ὁ πάθος ἄν καί ὁ παθητικός ὁ σῶμα ποιότης ἄγω ὁ ἀρετή καί ὁ κακία ὁ σῶμα · ὥστε ἐκεῖνος ἀλλοιόω οὗτος ἐγγίγνομαι . περί τίς δέ πάθος ἕκαστος ὁ ὁ σῶμα ἀρετή οἷος ὑγεία καί ἰσχύς καί κάλλος , οὐ εἰμί πρόκειμαι νῦν παρίημι ζητέω . ὥσπερ δέ ὁ ἀρετή ὁ μέν μοχθηρός πάθος ἀπαθής ποιέω , ὁ δέ μετρέω ( ὅσπερ οὐδέ πάθος καλέω ἀξιόω τις ) παθητικός , οὕτως ὁ κακία ὁ μέν μοχθηρός πάθος παθητικός ποιέω , ὁ δέ μετρέω ἀπαθής · ὥστε περί πάθος ὁ ἀρετή καί ὁ κακία καί ὁ κατά οὗτος ἀλλοιόω ἐγγίγνομαι ὁ μέν συμμετρία αὐτός ὁ ἀρετή , ὁ δέ ἀμετρία ὁ κακία · ὥστε οὔτε ὁ ἔχω ἀλλοιόω εἰμί οὔτε ὁ κατά ὁ ἔχω μεταβολή . ἐπεί δέ καί | ἐν οὗτος ὁ Ἀριστοτέλης λέγω , ὅτι ὁ πρός τίς οὐ εἰμί ἀλλοίωσις οὔτε γένεσις οὔτε ὅλος μεταβολή οὐδείς , ἐφίστημι χρή ὅτι ὁ ἀρετή καί ὁ κακία εἶπον ὁ πρός τίς εἰμί ( ἕκαστος γάρ φημί εἰμί ὁ πρός τίς πως ἔχω ) γίγνομαι καί φθείρω λέγω αὐτός ἀλλοιόω τις . πῶς οὖν ὁ πρός τίς οὐ εἰμί γένεσις οὐδέ ὅλως μεταβολή ; ἢ γίγνομαι μέν πάντως καί φθείρω καί ὁ πρός τίς · ὁ γάρ μή εἰμί πρότερος διπλάσιος ὕστερον εἰμί καί πάλιν οὐ εἰμί · ὅς δέ πρότερος μή εἰμί ὕστερον εἰμί , οὗτος γίγνομαι , καί ὅς πρότερος εἰμί ὕστερος οὐ εἰμί , οὗτος φθείρω · ἀλλά οὖον κατά ἑαυτοῦ γίγνομαι καί φθείρω ἀλλά ὡς ἐνταῦθα διά-ὁρίζω , ἅλλομαι τις ἢ ὅλως μεταβάλλω γίγνομαι οὗτος καί φθείρω . “ ἐνδέχομαι γάρ , φημί ἐν ὁ πέμπτος βιβλίον , θατέρου μεταβάλλω ἀληθεύω ἕτερος μηδείς μεταβάλλω , ὥστε κατά συμβαίνω ὁ κίνησις αὐτός ὁ δέ κατά συμβαίνω μεταβολή ἀφίημι ἐν ἐκεῖνος ὡς ἀόριστος . “ ἐν ἅπας γάρ , φημί , εἰμί καί ἀεί καί πάντων εἰμί οὖν ὁ πρός τίς μή εἰμί κατά ἑαυτοῦ , ἀλλά ἐν ἄλλος ὁ εἰμί ἔχω , ἐκεῖνος μεταβάλλω καί ὁ πρός τίς μεταβάλλω οὖον κατά ἑαυτοῦ , ἀλλά κατά συμβεβηκός . p . 246b20 ὅμοιος δέ καί ἐπί ὁ ὁ Ψυχή ἕξις ἠώς ὁ αὖος ὅς δέ οὐ εἰμί ἀλλοίωσις . δείκνυμι ὅτι ὁ ἀρετή καί ὁ κακία ὁ σῶμα καί ὅλως ὁ ἔχω ὁ σωματικός οὖον διά ἀλλοίωσις γίγνομαι καί ἀπογίγνομαι , εἴπερ ὁ μέν ἀρετή τελειότης εἰμί κατά φύσις , ὁ δέ κακία παρά φύσις , ὁ δέ εἰς ὁ κατά φύσις εἶμι γίγνομαι ἀλλά οὐ ἀλλοιόω καί ὁ εἰς ὁ παρά φύσις φθείρω , καί εἴπερ ἐν ὁ πρός τίς εἰμί , μεταβαίνω λοιπός ἐπί εἰς ὁ Ψυχή ἔχω . καί δείκνυμι ὅτι οὐδέ ὁ κατά οὗτος μεταβολή ἀλλοιόω εἰμί , εἴπερ καί οὗτος ὥσπερ καί ὁ σωματικός τελειότης εἰμί ὁ Ψυχή καί ἐν ὁ πρός τίς πως εἰμί ὁ ὑπόστασις ἔχω . ὡς οὖν τελειότης γένεσις μᾶλλον ὁ λαμβάνω αὐτός καί φθορά ὁ ἀποβολή , ἀλλά οὐ ἀλλοιόω · ἕκαστος γάρ ὁ εἰμί , ὅταν τέλειος εἰμί καί κατά φύσις , τότε μάλα εἰμί ὅσπερ λέγω εἰμί · καί γάρ ἵππος μάλιστα ὁ ὁ ἵππος ἀρετή ἔχω καί ὁ ἄλλος ἕκαστος . ὅτι δέ καί ὁ ὁ Ψυχή ἀρετή <τὼν> πρός τίς δῆλος , εἴπερ καί οὗτος συμμετρία εἰμί ἐκεῖνος , ἐν ὅς ἐγγίγνομαι , θυμός καί ἐπιθυμία καί ὁ τοιοῦτος ὥσπερ ὁ σωματικός θερμός καί ψυχρός καί ὁ τοιοῦτος . αὐτός δέ ὁ πρός τίς αὐτός δηλόω διά ὁ ὁ μέν ἀρετή εὕω διατίθημι πρός ὁ οἰκεῖος πάθος , ὁ δέ κακία κακῶς . ὡς γάρ ὁ σωματικός ἕξις πρός τίς εἰμί ὑπάρχω ὁ ἕκαστος αὐτός περί ὁ οἰκεῖος πάθος εὕω ἢ κακῶς διατίθημι ὁ ἔχω αὐτός <καὶ> μέν ἀρετή διά συμμετρία ὁ δέ κακία διά ἀσυμμετρία ἢ ἀπαθής ἢ παθητικός ὡδί ποιέω , οὗτος καί ὁ ἀρετή εὕω διατίθημι πρός ὁ οἰκεῖος πάθος ὁ ἔχω καί ὁ κακία κακῶς , ὥστε καί οὗτος ὁ πρός τίς εἰμί συμμετρία τις εἰμί καί ἀσυμμετρία . εἰμί οὖν ὁ πρός τίς μήτε αὐτός ἀλλοιόω μήτε εἰμί αὐτός ἀλλοίωσις , οὔτε ὁ ψυχικός ἔχω ἀλλοιόω εἰμί οὔτε ἀποβολή καί λαμβάνω αὐτός · γίγνομαι μέντοι καί οὗτος ἀναγκαῖος ὥσπερ ὁ σωματικός ἀλλοιόω τις . ὁ μέν γάρ σωματικός ἔχω γίγνομαι ἀλλοιόω τις “ ἐν ὅς τυγχάνω εἰμί πρῶτος , θερμός καί ψυχρός καί ὁ τοιοῦτος , ὁ δέ ψυχικός ἀλλοιόω ὁ αἰσθητικός μέρος · ἀλλοιόω δέ οὗτος δηλονότι ὑπό ὁ αἰσθητής , πρός ὁ φύω . ὁ δέ αἰσθητικός ἀλλοιόω εἶπον , ὡς ὁ παθητικός · ὁ γάρ πάθος , ὅς φημί ὁ Πλωτῖνος , ἢ αἴσθησις εἰμί ἢ οὐ ἄνευ αἴσθησις . εἶπον δέ πρότερος κοινῶς περί ὁ ψυχικός ἕξις , ὅτι καί οὗτος τελείωσις εἰμί καί ἐν ὁ πρός τίς συμμετρία τις εἰμί καί ἀσυμμετρία καί ὅτι γίγνομαι ἀλλοιόω ὁ αἰσθητικός , διαιρέω λοιπός ὁ ψυχικός ἀρετή εἰς τε ὁ ἠθικός καί ὁ νοητικός καί ἐπί ἑκάτερος δείκνυμι , πῶς ἐν ὁ πρός τίς εἰμί καί πῶς ἀλλοίωσις μέν οὐδέτερος οὐδέ εἰμί αὐτός ἀλλοίωσις , γίγνομαι δέ ἀλλοιόω τις . καί ὅτι μέν ὁ ἠθικός ἀρετή ἀλλοιόω ὁ αἰσθητικός γίγνομαι , δείκνυμι ἐκ ὁ πᾶς ὁ ἠθικός ἀρετή περί ἡδονά εἰμί καί λύπη ὁ σωματικός , ὡς ἐν ὁ Ἠθικός ἀποδείκνυμι . ὁ δέ ἡδονά καί ὁ λύπη ὁ σωματικός καί ] ἀλλοιόω ὁ αἰσθητικός ὑπό ὁ αἰσθητής γίγνομαι , ὥστε ὁ ἠθικός ἀρετή ἀλλοιόω ὁ αἰσθητικός ὑπό ὁ αἰσθητής γίγνομαι . ὅτι δέ ὁ ἡδονά καί ὁ λύπη ἀλλοιόω ὁ αἰσθητικός γίγνομαι , δείκνυμι ἐκ διαίρεσις . ἥδομαι γάρ ἢ λυπέω ἢ ἐν ὁ πράσσω τίς ἢ ἐν ὁ μιμνήσκω ( καί γάρ ὁ μνήμη ὁ ἡδύς ἡδονά ποιέω καί ὁ λυπηρός λύπη ) ἢ ἐν ὁ ἐλπίζω ( καί γάρ καί ἐλπίς ὁ μέν ὁ ἡδύς ἥδω , ὁ δέ ὁ λυπηρός λυπέω ) . εἰμί οὖν καί ὁ ἐν ὁ πράσσω ἡδονά καί λύπη αἰσθητής τε εἰμί καί ὑπό αἰσθητής γίγνομαι καί ὁ ἐν ὁ μιμνήσκω δέ ἢ ἐλπίζω γίγνομαι ὑπό αἰσθητής γίγνομαι ( ἢ γάρ οἷος πάσχω καί ὅς αἰσθάνομαι μιμνήσκω ἥδομαι ἢ λυπέω ἢ οἷος πείθω καί οἷος αἰσθάνομαι ἐννοέω ) δῆλος ὅτι ὁ ἡδονά καί λύπη ἐγώ συμβαίνω ἀλλοιόω ὁ αἰσθητικός ὑπό ὁ αἰσθητής . ὅτι δέ ὁ ἠθικός ἀρετή περί ἡδονή εἰμί καί λύπη , δείκνυμι μέν ὥσπερ εἶπον ἐν ὁ ἠθικός διά πλείων , λέγω δέ καί νῦν σύντομος , ὅτι συνεθισμός ὁ ἥδομαι καί λυπέω μή ὡς τυγχάνω , ἀλλά ἐπί ὅς δεῖ καί ὅτε δεῖ καί ἐπί ὅσος δεῖ , οὗτος ὁ ἠθικός ἀρετή ποιέω . καί οὗτος καί ὁ Πλάτων ἐν Νόμος διδάσκω περί ὁ ἡδονή καί ὁ λύπη λέγω “ δύο γάρ οὗτος πηγή μεθίημι ῥέω , ὅς ὁ μέν ἀρύω ὅθεν τε δεῖ καί ὁπότε καί ὁπόσος εὐδαιμονέω καί πόλις καί ζῷον ἅπας ἀποδείκνυμι δέ ὁ πρότασις συνῃρημένως ἐκτίθημι ὁ συλλογισμός οὕτως · ἀρετή Ψυχή καί κακία ἐγγίγνομαι ἡδονή καί λύπη ἐγγίγνομαι , ἡδονά δέ καί λύπη ἀλλοιόω εἰμί ὁ αἰσθητικός , φανερός ἄρα ὅτι ἀρετή καί κακία ἐγγίγνομαι καί φθείρω , ἀλλοιόω ὁ αἰσθητικός , ὥστε τότε ἀποβάλλω αὐτός καί λαμβάνω . δῆλος οὖν ἐκ ὁ εἴρω ὅτι ὁ μέν γένεσις ὁ ἀρετή καί κακία ἀλλοιόω τις ἕπω , αὐτός δέ ὁ γένεσις αὐτός οὐ εἰμί ἀλλοίωσις , ἀλλά ἐπιγίγνομαι ὁ κατά ὁ ἡδονά καί λύπη ἀλλοιόω ὁ αἰσθητικός , ὁ μέν ἀρετή κατά ὁ ἐγγίγνομαι ὁ ἀλλοιόω οὗτος μέτρον , ὁ δέ κακία κατά ὁ ἀμετρία . ὁ δέ ὁ ἡδονά καί ὁ λύπη ἀλλοιόω εἰμί ὁ αἰσθητικός εἶπον ἀντί ὁ ἀλλοιόω ὁ αἰσθητικός γίγνομαι . ὁ μέν γάρ ἀλλοίωσις ὁ αἰσθητικός , οἷος θέρμανσις ἢ ψῦξις ἢ διάκρισις ἢ σύγκρισις ἢ ὅπως ἄν τις αὐτός ὁ ἰδιοτροπία ὀνομάζω δύναμαι , πάθος ὁ αἰσθητικός εἰμί ὑπό ὁ αἰσθητής ἐγγίγνομαι · οὗτος δέ ἐπιγίγνομαι ποτέ μέν ἡδονή , ποτέ δέ λύπη · οὗτος δέ σύμμετρος μέν ἐγγίγνομαι ἀρετή ἀκολουθέω , ἀσύμμετρος δέ κακία . p . 247b1 ἀλλά μήv οὐδέ ὁ ὁ νοητικός μέρος ἕξις ἠώς ὁ ἐπίσταμαι πως ὁ καθόλου ὁ ἐν μέρος . δείκνυμι ὅτι ὁ ἠθικός ἀρετή καί κακία καί ὁ οὗτος λαμβάνω τε καί ἀποβολή οὐ εἰμί ἀλλοιόω , ἐφεξῆς δείκνυμι ὅτι οὐδέ ὁ ὁ νοητικός μέρος οὔτε ὁ οὗτος λαμβάνω καί ἀποβολή ἀλλοιόω εἰμί . ὥσπερ δέ ἠθικός εἰμί ἀρετή ὁ περί ὁ ἄλογος ὁ Ψυχή , ἐν ὅς ἡδονά καί λύπη κοινῶς οὗτος καί ὁ ἄλογος ζῷον ὑπάρχω ( πολύς γάρ εἰμί καί ἐν οὗτος διά συνεθισμός κατορθόω ) , οὗτος νοητικός ἢ διανοητικός ( γράφω γάρ ἑκατέρως ) , ὅς περί ὁ λογικός εἰμί ὁ Ψυχή , περί ὅς ἐπιστήμη συνίστημι καί ὁ κατά αὐτός ἀρετή . οὐδέ ὁ οὗτος οὖν , φημί , ἕξις συνίσωσίς εἰμί , οὐδέ εἰμί αὐτός ἀλλοίωσις οὐδέ γένεσις , ὅσπερ εἰς ὁ πρός τίς καί οὗτος ἀνάγω . ὁ γάρ πρός τίς εἰμί , περί ὅς εἶπον πρό ὀλίγος , ὅτι “ οὔτε αὐτός εἰμί ἀλλοιόω οὔτε εἰμί αὐτός ἀλλοίωσις οὔτε γένεσις οὔτε ὅλως μεταβολή κατά ἑαυτοῦ δηλονότι , ἐπεί καί ὁ πρός τίς κατά συμβαίνω καί γίγνομαι βούλομαι καί μεταβάλλω . εἰμί οὖν ἐν ὁ πρός τίς εἰμί ὁ ἐπίστημος ὁ ἆ πρός τίς οὐ εἰμί ἀλλοίωσις , οὐδέ ὁ ἕξις ὁ ἐπιστήμων εἰμί ἀλλοίωσις οὔτε γένεσις οὔτε ὅλως μεταβολή κατά ἑαυτοῦ . ὅτι δέ ὁ κατά ὁ ἐπιστήμη ἕξις ἐν ὁ πρός τίς εἰμί κατασκευάζω ἐκ ὁ μᾶλλον ὁ ἀρχή ὑπομιμνῄσκω , πολύς μᾶλλον [ ἐκ ] ὁ ἠθικός ἕξις ὁ ἐπιστήμων ἐν ὁ πρός τίς πως ἔχω λέγω παραδείκνυμι . ἐναργής γάρ ἔχω ὁ πρός τίς ὁ ἐπιστήμη ὁ ἐν ὁ ἠθικός ἀρετή , σωφροσύνη καί δικαιοσύνη . ἐκεῖνος μέν γάρ διά ὁ συμμετρία εἰς ὁ πρός τίς ἀνάγω , ὁ δέ ἐπιστήμη ἐπιστητός εἰμί καί πᾶς γνῶσις ὁ γνωστός . δύο δείκνυμι ὅτι ὁ ὁ νοητικός ἔχω ἐν ὁ πρός τίς εἰμί διά ὁ μή εἰμί γένεσις αὐτός . οὗτος γάρ ἴδιος εἰμί ὁ πρός τίς ὁ ὁ δύναμις ἐν αὐτός ἐνέργεια γίγνομαι μηδείς αὐτός κατά ἑαυτοῦ μεταβάλλω . δεῖ γάρ οὗτος μιμνήσκω πανταχοῦ , ὅτι ὁ κατά ἑαυτοῦ γένεσις καί μεταβολή ἀποφάσκω ὁ πρός τίς ὁ Ἀριστοτέλης κατά σομβεβηκὸς αὐτός καί γίγνομαι καί μεταβάλλω συγχωρέω . ὅς μέντοι μηδείς αὐτός κατά ἑαυτοῦ μεταβάλλω , δῆλος ὅτι οὐδέ γίγνομαι κατά ἑαυτοῦ · πᾶς γάρ γένεσις μεταβολή . εἰμί οὖν ὁ κατά δύναμις ἐπιστήμων ὁ ἐν ὁ νοητικός ἐνέργεια γίγνομαι καί συνίστημι , τότε ὁ ἐπίσιμος ὁ καθόλου γνῶσις εἰμί , ὅταν ἐκ αἴσθησις ἐμπειρία τις ὁ κατά ἕκαστος γνῶσις συνάγω . ὅτι γάρ πᾶς ἄνθρωπος λογικός , ἐπιστημονικός γνωρίζω ἐκ ὁ ὁ κατά ἕκαστος ἔφοδος καί πείρω , ὅστις οὐ ἐν ὁ νοητικός γίγνομαι , ἀλλά ἐν ὁ αἰσθητικός καί φανταστικός . ἐν οὗτος οὖν ὁ ὁ κατά μέρος πείρω συνάγω ὁ δύναμις ἐπιστήμων ὁ ἐν ὁ νοητικός ἐνέργεια γίγνομαι οὐδείς αὐτός κινέω . οὗτος μέν οὖν ὁ Ἀλέξανδρος ἐξηγέομαι ἐκ ὁ κατά μέρος συνάγω ὁ καθόλου καί ὁ ὁ καθόλου γνῶσις βούλομαι . καί ὁ ἐπίσταμαι [ γάρ ] πως | ὁ καθόλου ὁ ἐν μέρος ὡς σημεῖον εἶπον εἴρω ὁ διά ὁ ἐν μέρος ὁ ὁ καθόλου γνῶσις ἀθροίζω , εἴπερ ὁ καθόλου ἐπιστήμη ἕκαστος ὁ ὑπό ὁ καθόλου εἰμί , ἐκ ὅς ἀθροίζω · περιλαμβάνω γάρ ἐν ὁ ὁ καθόλου ἐπιστήμη ὁ ἐν μέρος ὡς ἐκ οὗτος καί ἐπί οὗτος ἐκεῖνος γίγνομαι . εἰμί δέ μή δυνατός ἐκ ὁ κατά μέρος ἤπειρος εἰμί ὁ καθόλου συνάγω μήτε ὁ ἐν ὁ αἰσθητικός καί φανταστικός γνῶσις ὁ ἐν νάω ἐπιστήμη ὑποστατικός εἰμί χείρων εἰμί πολύς ἀγαθός , ἁπλοϊκός καί ἀληθής οἴομαι μᾶλλον ἐξηγητέον ὁ ὑπό ὁ Ἀριστοτέλης εἴρω . ὁ γάρ νόος ἐπιστήμη ἔχω ὁ μέν καθόλου ἀεί κατά ἐνέργεια εἴτε πρόχειρον εἴτε μή , ὁ δέ ἐν μέρος δύναμις , ὅταν ὁ αἴσθησις προσβάλλω ὁ μερικός , τότε οὖν ὁ νόος ἐνέργεια γιγνώσκω ὁ καθόλου ὁ ἐν μέρος · “ ὁ γάρ τις ἄνθρωπος καί ἄνθρωπος , ὡς αὐτός ἐν ἄλλος εἶπον . καί διά οὗτος ὁ πῶς προστίθημι , ὅτι οὐ εἰμί σύστοιχος ὁ ὁ καθόλου γνῶσις ὁ ὁ μερικός , ἀλλά γιγνώσκω ὁ καθόλου ὁ μερικός ὁ περιέχω ὑπό ὁ καθόλου ὁ ἐν μέρος . p . 247b7 πάλιν δέ ὁ χρῆσις καί ὁ ἐνέργεια ἠώς ὁ ὁ γάρ χράω καί ὁ ἐνεργέω ὅμοιος οὗτος . δείκνυμι ὅτι ὁ δύναμις ἐπιστήμων ὁ μερικός καί αἰσθητής μηδείς αὐτός κινέω , ὅταν γίγνομαι ὁ μερικός καί εἰς αἴσθησις ἔρχομαι , γιγνώσκω αὐτός ὁ καθόλου , ἐκ ὅς συνάγω ὅτι ὁ πρός τίς εἰμί καί διά οὗτος οὔτε ἀλλοίωσις οὔτε γένεσις εἰμί αὐτός κατά ἑαυτοῦ οὔτε ὅλως μεταβολή , νῦν δείκνυμι ὅτι καί ὑπάρχω ὁ ἐπιστητός εἴτε μερικός εἴτε καθόλου , ὅταν ὁ ἐπιστήμων ἐνεργέω περί αὐτός χράω ὁ ἐπιστήμη , οὖον διά γένεσις ἐπιτελέω ὁ τοιοῦτος ἐνέργεια οὐδέ εἰμί ὁ τοιοῦτος χρῆσις γένεσις . τις . διά ὅς δέ γένεσις οὐ εἰμί αὐτός , διά οὗτος οὐδέ ἀλλοίωσις εἰμί · γένεσις δέ οὐ εἰμί αὐτός , διότι ἐνέργεια εἰμί · ὁ μέν γάρ γένεσις ἐν χρόνος · ὁ δέ ἐκ ὁ μή ἐνεργέω εἰς ὁ ἐνεργέω μεταβολή ἄχρονος γίγνομαι ὥσπερ καί ὁ ἀνάβλεψις καί ὁ ἁφή . ὅτι δέ ἄχρονος ὁ εἰς οὗτος μεταβολή γίγνομαι , δῆλος ἐκ ὁ πᾶς ὁ ὑποτίθημι χρόνος ὡς μικρός , ἐν ὅς ἀπό ὁ μή ἅπτω καί μή ὁράω ὁ μεταβολή εἰς ὁ ἅπτω καί ὁ ὁράω γίγνομαι , μικρός εὑρίσκω χρόνος , ὥστε οὐδέ ἀλλοίωσις ἄν εἰμί ὁ τοιοῦτος μεταβολή · καί γάρ ὁ ἀλλοίωσις ἐν χρόνος . ἔτι δέ εἰμί ὁ μέν ἀνάβλεψις καί ὁ ἁφή ἐνέργεια εἰμί , ὁ δέ ἀλλοίωσις πάθος , οὐ ἄν εἰμί ὁ ἐνέργεια πάθος καθό ἐνέργεια . ὁμοίως δέ καί ὁ ἐκ ὁ μή ἐνεργέω κατά ὁ ἐπιστήμη εἰς ὁ ἐνεργέω μεταβολή οὖον διά γένεσις οὐδέ διά ἀλλοίωσις γίγνομαι . p . 247b9 ὁ δέ ἐκ ἀρχή λῆψις ἠώς ὁ καθάπερ εἴρω πρότερος . οὖον μόνος ὁ χρῆσις καί ὁ ἐνέργεια ὁ κατά ὁ ἐπιστήμη ὁ κατά ὁ ἕξις ἔνειμι , οὖον διά γένεσις οὐδέ διά ἀλλοίωσις ἀπό ὁ μή ἐνεργέω εἰς ὁ ἐνεργέω μεταβάλλω ἀλλά καί ὁ ἐκ ἀρχή λῆψις ὁ ἐπιστήμη . οὗτος δέ εἰμί ὁ ἐκ ὁ πρῶτος δύναμις εἰς ὁ ἕξις μεταβολή ὁ δύναμαι λοιπός ἐνεργέω , κατά ὅς οὐδέπω οἷος τε εἰμί ἐπιστήμη ἔχω μεταβάλλω εἰς ὁ δύναμαι λοιπός ὁ ἐπιστήμη ἔχω . τοιοῦτος δέ γίγνομαι κατάστασις μετά ὁ πρῶτος ἡλικία ἠρεμίζω καί ἡσυχάζω ὁ διάνοια ἀπό ὁ πολύς ταραχή , ὅς ὑπομένω διά ὁ πολύς πρόσκρισις τε καί ἀπόκρισις ὁ σῶμα ὁ διά ὁ τροφή καί αὔξη γίγνομαι ἄτονος ἔτι ὁ φύσις εἰμί . καί ὁ τοιοῦτος οὖν μεταβολή φημί μήτε ἀλλοίωσις εἰμί μήτε γένεσις . ὁ γάρ ἠρέμησις , τουτέστιν ὁ εἰς ἠρεμία μεταβολή , κίνησις εἰμί , ὡς δείκνυμι πρότερος · κίνησις δέ κίνησις οὐ εἰμί , οὐδέ γένεσις γένεσις οὐδέ ὅλως μεταβολεύς μεταβολή , ὡς καί οὗτος προδείκνυμι καί νῦν ὑπομιμνῄσκω διά ὁ γένεσις γάρ οὐδείς μεταβολή , καθάπερ εἴρω πρότερος . καλῶς δέ ἀπό ὁ ἵστημι ὁ διάνοια ὁ ἐφίστημι ὁ Ἀριστοτέλης ἐτυμολογέω σύμφωνος ἐνταῦθα ὁ σφέτερος καθηγεμών φθέγγομαι · καί γάρ ὁ Πλάτων ἐν Τίμαιος οὗτος αἴτιος εἰμί φημί ὁ ἐκ ἀρχή ὁ ἀνθρώπινος Ψυχή ἄνοια καί τοιοῦτος ὁ ἐπιστήμη ἀπόληψις · μετά γάρ ὁ ὁ ἀίδιος δημιουργία ὁ ὁ θνητός διακοσμέω , φημί , “ ὁ ὁ ἀθάνατος Ψυχή περίοδος ἐνδέω εἰς ἐπίρρυτος σῶμα καί ἀπόρρυτος . ὁ δέ εἰς ποταμός ἐνδέω πολύς οὔτε κρατέω ἵημι κρατέω , βία δέ φέρω καί φέρω καί πολύς περί ὁ τοιοῦτος κατάστασις εἶπον ἐπάγω · “ διά δή πᾶς οὗτος ὁ πάθος νῦν κατά ἀρχή τε ἄνοος ψυχή γίγνομαι ὁ πρῶτος , ὅταν εἰς σῶμα ἐνδέω θνητός , ὅταν δέ ὁ ὁ αὔξη καί τροφή μικρός ἔπειμι ῥεῦμα , πάλιν δέ ὁ περίοδος λαμβάνω νόμεναι γαλήνη , ὁ ἑαυτοῦ ὁδός ἔρχομαι καί καθίστημι μᾶλλον ἔπειμι ὁ χρόνος , τότε ἤδη πρός ὁ κατά φύσις ἔρχομαι σχῆμα ἕκαστος ὁ κύκλος ὁ περιφορά κατευθύνω . ” εἰμί γάρ καί ὁ τέλειος ἀφροσύνη αἴτιος γίγνομαι ὁ τε ὁ σῶμα καί ὁ ὁ ἄλογος ὄρεξις κινέω , πόσος μᾶλλον ὁ νέος ἐν ὅς καί σφοδρός ὁ σωματικός κίνημα καί ὁ φύσις ἄτονος καί ὁ λόγος ἀγύμναστος τε καί ἄπειρος εἰμί . προστίθημι δέ καί οὗτος ὁ λάτος · “ εἄν μέν οὖν συνεπιλαμβάνω τις ὀρθός τροφή παίδευσις , ὁλόκληρος ὑγιής τε παντελῶς , ὁ μέγας ἀποφεύγω νόσος γίγνομαι , καταμελέω δέ | χωλός ὁ βίος διαπορεύω ζωή ἀτελής καί ἀνόητος εἰς ᾍδης πάλιν ἔρχομαι ὁ δέ ὅλος λόγος ὁ Ἀριστοτέλης συνάγω οὕτως · ὁ ἐκ ἀρχή λῆψις ὁ ἐπιστήμη διά ὁ ἠρεμίζω γίγνομαι · ὁ δέ ἠρεμίζω οὐ εἰμί κίνησις οὐδέ μεταβολή , ἐπεί ὁ ἠρεμίζω μεταβολή εἰμί , μεταβολεύς δέ οὐ εἰμί μεταβολή . εἰμί γάρ εἄν εἰς τε ὁ ἀντίκειμαι ἅμα τίς μεταβάλλω καί ἅμα ἐν ὁ ἀντίκειμαι γίγνομαι . ἔτι τε ἐπί ἤπειρος ὁ πρόοδος εἰμί ὁ μεταβολεύς καί γένεσις , ὡς δείκνυμι πρότερος · διά δέ οὗτος οὐδέ ὁ ἠρεμίζω εἰμί ἄν μεταβολή . ὁ δέ γένεσις μέν οὐ ἐστώ ἐν εἴρω μέν ὡς ἀνταποδίδωμι τίς , οὖον φαίνω δέ τίς ἀνταποδίδωμι , εἰμί μή ἄρα ὁ μετά πολύς ἐρώ ὁ “ ἐν ἀμφότερος δέ ἀλλοιόω τις ὁ ἐν ὁ σῶμα ” καί πρός οὗτος ἀποδίδωμι , ὡς Ἀλέξανδρος φημί . μήποτε δέ ὁ γραφή εὑρίσκω ὁ Ἀλέξανδρος ἔχω ὁ γάρ ἠρεμέω καί ἵστημι ὁ διάνοια νομίζω ἐλλιπής ὁ λόγος εἰμί , ὡς ὁ ‚ δεῖ ὁ ὅς μένω μή ἀποδίδωμι . ἀλλά πρῶτος μέν καί ὁ ἄγαρ ὁ αἴτιος λέγω ἀποδίδωμι πως οἴομαι πρός ὁ ῾ μέν ἔπειτα δέ ἐν τις ὁ ἀντίγραφος ὁ δέ ἠρεμέω καί ἵστημι γράφω καί εἰμί ἄν ἀποδίδωμι . p . 247b13 ἔτι δέ ὥσπερ ἐκ ὁ μεθύω ἢ καθεύδω ἠώς ὁ πολύς γάρ ταραχή καί ὁ κίνησις . δείκνυμι ὅτι καί ὁ ἐκ ἀρχή λῆψις ὁ ἐπιστήμη , τουτέστι ὁ δύναμαι ὁ ἐπιστήμη ἔχω καί ἐν ἔχω γίγνομαι αὐτός , οὖον διά γένεσις ὁ ἐπιστήμη οὐδέ διά ἀλλοίωσις ὁ ἐπιστήμων εἰμί γίγνομαι , εἴπερ διά ὁ ἠρεμίζω ὁ ἐν ὁ σῶμα ταραχή προσγίγνομαι , ὁ δέ ἠρεμίζω οὖον διά κίνησις , εἴπερ κίνησις μέν ὁ ἠρεμίζω , κίνησις δέ κίνησις οὐ εἰμί , καί διά παράδειγμα νῦν δείκνυμι ὁ μεθύω ἢ καθεύδω ἢ νοσέω , ὅτι οὐ ἀλλοιόω τίς ὁ ἐπιστήμων ὁ εἰς ὁ χρῆσις καί ἐνέργεια ὁ ἐπιστήμη μεταβολή γίγνομαι οὐδέ γίγνομαι ἐπιστήμων , κἀν ἀδύνατος εἰμί ὁ ἐπιστήμη χράω ἐν ὁ καθεύδω ἢ μεθύω ἢ νοσέω ὁ Ἐπιστήμων · ἀρκέω γάρ ὁ ὁ ἐμποδίζω ἐξαίρεσις . οὗτος , φημί , οὐδέ ἐν ὁ ἐκ ἀνεπιστημοσύνη εἰς ὁ φρονέω μεταβάλλω ἐγγίγνομαι τίς ὅς μή πρότερος ἐν-εἰμί , οὐδέ ἀλλοιόω ὁ νόος , ἀλλά στάσις μόνος γίγνομαι ὁ φυσικός ταραχή καί γαλήνη · καί ἀρκέω οὗτος πρός ὁ δύναμαι φρονέω καί ἐφίστημι . διά γάρ ὁ ταραχή οὗτος , φημί , καί ὁ παιδίον οὔτε μανθάνω δύναμαι οὔτε ὁμοίως ὁ τέλειος αἰσθάνομαι καί κρίνω ἀκριβῶς ὁ αἰσθητής . πολύς γάρ , φημί , ὁ ταραχή καί ὁ κίνησις ἐν ὁ παιδίον διά τε ὁ τροφή καί ὁ αὔξη ὡς οὖν πρός ὁ ὁ - θνῄσκω γίγνομαι ἐπιτήδειος ὁ παιδίον παύω ὁ ταραχή , οὗτος καί πρός ὁ μανθάνω καί ὁ φρονέω καί ὁ ἐφίστημι ἀρκέω ὁ ὁ ταράσσω ἠρέμισις . ἀλλά ὁ μέν μεθύω καί καθεύδω καί νοσέω ὁ ἕξις ἔχω καί πρός μόνος ὁ ἐνέργεια ἐμποδίζω εἰκότως οὔτε γίγνομαι ἐπιστήμων λέγω οὔτε ἀλλοιόω εἰς ἐπιστήμων . ὁ δέ παιδίον , εἰμί λαμβάνω ποτέ ὁ ἕξις ὁ ἐπιστήμη καί φρόνησις μή πρότερος ἔχω , πῶς οὐ ἐπιστήμων γίγνομαι ἐκ ἀνεπιστήμων ; ἢ πῶς ὅμοιος ὁ ἀπό ὁ μεθύω καί καθεύδω καί νοσέω παράδειγμα ὁ ὁ ἕξις , ὅς μή ἔχω , λαμβάνω ; μήποτε οὖν , εἰμί ὁμοίως ἔχω ὁ ἐκ ἀρχή λαμβάνω ὁ ἕξις ὁ μεθύω καί καθεύδω , ἀεί ὁ ψυχή ὁ ἕξις ἔχω καί ὁ μανθάνω εἰμί ἀναμιμνήσκω εἰμί , ὡς ὁ ὁ Πλάτων βούλομαι λόγος . ἀλλά εἰμί “ καί ἔχω , ὅς φημί ὁ Πλωτῖνος , καί μή πρόχειρον ἔχω , καί ὁ πρόχειρος καί ὁ μή πρόχειρος πολύς ὁ διαφορά . καί ὁ μέν παιδίον οὕτως ἔχω ὁ ἕξις ὁ ἐπιστήμη καί ὁ φρόνησις ὡς ἐν ὁ οὐσία εἰμί τέως ἀκίνητος . διό καί λῆψις οὗτος δήω δοκέω ὁ ἐπιστήμη . καί μανθάνω αὐτός φημί ὁ μάθησις νύξις εἰμί τις καί ὁ λῆψις κίνησις ἤδη καί παρασκευή εἰς ἐνέργεια , ὅσπερ οὐδέ αὐτός ὑπάρχω ὁ παῖς , ἀλλά ὅταν ὁ ταραχή ὁ σῶμα ἤδη παύω , ὡς πρότερος ἔτι μᾶλλον καταχώννυμι ὁ ἕξις καί πολύς βοήθεια δήω πρός ἔκφανσις . ὁ δέ μεθύω καί καθεύδω γραμματικός προχειρίζω μέν πως ὁ ἕξις , ἐμποδίζω δέ ἔτι πως ὁ προχειρίζω . ὁ δέ νήφω καί ἐγείρω καί ὑγιαίνω πρόχειρος μέν καί ἑτοῖμος ἔχω ὁ ἕξις , ἔτι δέ πως καί οὗτος ἐπέχω , κἀν ὁ δύναμις ἐν οὗτος παρασκευάζω , πρός ἄλλος δέ εἰμί , ἢ ὁ γνωστός οὔπω πάρειμι , ὡς ὅς γε ἐνεργός κατά ὁ ἕξις ἤδη τέλειος αὐτός καί εἰς ἐνέργεια προχειρίζω . ὁ δέ Ἀριστοτέλης ἄρχω μέν ἀπό ὁ πρόχειρον μέν ἔχω ὁ ἕξις , διά δέ ὁ μή πάρειμι ὁ αἴσθησις ὁ γνωστός μή ἐνεργέω , εἶτα ἐπάγω ὁ χράω καί ἐνεργέω , εἶτα ὁ λαμβάνω ὁ ἐπιστήμη . καί ἴσως ἀπό ὁ ἐναργής ὁ ἀρχή ποιέω . ὁ γάρ ὁ ὁ ἐπιστητός γίγνομαι ἐπίσταμαι οὐδείς αὐτός κινέω , ἀλλά ὁ ἄλλος τίς γίγνομαι Ἐπιστήμων γίγνομαι κατά ἐνέργεια . καί ὁ ἐνέργεια δέ ὁ κατά ὁ ἐπιστήμη οὐ εἰμί ἀλλοίωσις ὁ ἐπιστήμων οὐδέ γένεσις , ἀλλά οὐδέ ὁ λῆψις ὁ ἐπιστήμη δοκέω ἀλλοιόω ὁ λαμβάνω γίγνομαι . | p . 248a2 καθίστημι δέ καί ἠρεμίζω ἠώς ὁ ὅταν νήφω γίγνομαι καί ἐγείρω . εἶπον ὅτι καθίστημι ὁ ὁ ἐμποδίζω ταραχή καί αἰσθητικός γίγνομαι καί φρόνιμος καί ἐπιστήμων ἐπάγω ὅτι πρός ἔνιοι μέν ὑπό ὁ φύσις καθίστημι , τουτέστι πρός ὁ ὁ αἴσθησις ἀκριβής ἐνεργέω , πρός ἔνιοι δέ ὑπό ἔθος καί διδασκαλία ὥσπερ πρός ὁ ὄρεξις βοηθός καί πρός οὗτος ὁ φύσις . μήποτε δέ πρός μέν ὁ φυσικός κινέω ὁ τε αἰσθητικός καί ὁ ὀρεκτικός ὑπό ὁ φύσις καθίστημι , πρός δέ ὁ τεχνικός καί λογικός ὑπό ὁ λόγος . καθίστημι δέ , φημί , ἐν ἀμφότερος ἀλλοιόω τις . ἐν ἀμφότερος δέ ἄν λέγω ὁ τε ὑπό ὁ φύσις ἔνδοθεν καθίστημι καί ὁ ἔξωθεν ὑπό ἔθος καί διδασκαλία . ἢ ἐν ἀμφότερος εἶπον ὁ τε ἐκ ἀρχή λαμβάνω ὁ ἕξις καί ὁ μετά μέθη ἢ ὕπνος ἢ νόσος ἀποκαθίστημι · ἀλλοιόω δέ τίνω ἐν ὁ σῶμα καθίστημι ἄμφω ὁ τε ἔνδοθεν καί ἔξωθεν καθίστημι · ὑγρός γάρ ἢ ξηρός ἢ θερμός ἢ ψυχρός ὅς σῶμα γίγνομαι , ὡς ἔχω ἐπί ὁ ἐκ ὁ μεθύω εἰς νήφω μεταβάλλω , ἐκ ὑγρότης καί θερμότης ἀσύμμετρος εἰς ὁ κατά φύσις ἀποκαθίστημι ὁ πνεῦμα καί διά οὗτος χράω πάλιν ὁ ἐπιστήμη , ὁ πρότερος ἀδυνατέω χράω διά ὁ μέθη καί ὁ ἀπό αὐτός δυσκρασία . ὥσπερ οὖν ἐπί οὗτος οὐ ἀναλαμβάνω ὁ ἕξις , ὅταν νήφω , ἀλλά παύω ὁ ἐνοχλέω διά ὁ τίνω ἐν ὁ σῶμα ἀλλοίωσις ἑτοῖμος ὁ χρῆσις , οὗτος καί ἐπί ὁ ὁ ἕξις ἐκ ἀρχή ἀναλαμβάνω δοκέω . p . 248a6 Φανερός οὖν · ἐκ ὁ εἴρη Μένων ἠώς ὁ ἐν ἄλλος δέ οὐδείς πλήν κατά συμβεβηκός . ὑπομιμνῄσκω λοιπός ἐγώ , ὅς χάρις λέγω πᾶς ὁ προερέω · πρόκειμαι γάρ αὐτός δείκνυμι , ὅτι ὁ ἀλλοίωσις κατά ὁ παθητικός ποιότης γίγνομαι · οὗτος δέ εἰμί ὁ αἰσθητής , ὑπό ὅς ὁ αἴσθησις ἀλλοιόω · ὥστε ὁ Ψυχή ὁ αἰσθητικός μόνος ἀλλοιόω κατά ἑαυτοῦ , ἤτοι ὁ ἔχω ὁ ψυχή κατά ὁ αἰσθητικός ἀλλοιόω , οὖον μέντοι · ὁ νόος οὐδέ ὁ θεωρέω καί φρονέω διά ἀλλοίωσις ἐπιτελέω πλήν κατά συμβεβηκός · “ ἀλλοιόω γάρ τίνη ὅς ἐν ὁ σῶμα ὡς ἐπί ὁ μετά νήφω εἴρω , καί μέντοι ὁ εἰμί ἐν ὁ αἰσθάνομαι καί ἀλλοιόω , κατά δέ ὁ ἐπιστήμη αὐτός οὐ εἰμί ἀλλοίωσις . καί ὅτι τελειότης εἰμί , ὁ δέ εἰς τελειότης μεταβολή γένεσις δοκέω μᾶλλον καί οὐ ἀλλοίωσις . καί ὅτι ὁ πρός τίς ὁ ἐπιστήμη , ἐν δέ ὁ πρός τίς κίνησις οὐ εἰμί κατά ἑαυτοῦ . ζητέω δέ ὁ Ἀλέξανδρος · εἰμί ὁ κτάομαι ποιότης μεταβολή ἀλλοίωσις εἰμί , ποιότης δέ πρῶτος μέν εἶδος ἐν κατηγορία ἕξις καί διάθεσις ἀπαριθμέω , τέταρτος δέ γένος ποιότης σχῆμα τε καί ὁ περί ἕκαστος μορφή , πῶς ὁ κτάομαι ὁ ἕξις καί ὁ σχῆμα μεταβολή οὐ εἰμί ἀλλοίωσις ; καί λύω καλῶς ἐκ ὁ Ἀριστοτέλης · κατά γάρ ὁ παθητικός μόνος ποιότης ὁ ἀλλοίωσις γίγνομαι φημί ὁ Ἀριστοτέλης , ὁ δέ πρῶτος καί τέταρτος τρόπος ὁ ποιότης ἔλεγχος ὡς οὖον ποιέω ἀλλοίωσις · ὅσος γάρ ποιότης εἰς ὁ οὐσία καί ὁ τελειότης συντελέω καί εἶδος γίγνομαι ὁ μετέχω , οὖον ποιέω ἀλλοῖος ὁ κατά αὐτός μεταβάλλω , ἀλλά μᾶλλον ἄλλος . τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ τε ἔχω , τελειότης εἰμί καί εἰμί ποιέω οὗτος ὅσπερ λέγω , καί ὁ σχῆμα . διό ὁ σχηματίζω οὐκέτι λέγω ὁ ὁ ὕλη ὄνομα ξύλον ὁ χαλκός . ἀλλά οὐδέ ὁ κατά θερμότης καί ψυχρότης καί ξηρότης καί ὑγρότης μεταβολή ἀεί ἀλλοίωσις εἰμί · ὅταν γοῦν ἐκ ὕδωρ πῦρ γίγνομαι μεταβάλλω ὁ ὑγρότης καί ψυχρότης εἰς ξηρότης καί θερμότης , οὖον λέγω ἀλλοίωσις ὁ τοιοῦτος μεταβολή , ὅτι οὐσιώδης καί εἰδοποιός εἰμί ὁ μεταβολή . καί ὁ κατά ὁ ἀρετή οὖν μεταβολή τελειόω ὁ ὑπόκειμαι καί εἰς ὁ τίς εἰμί εἰμί συντελέω οὐ εἰμί ἀλλοιόω οὐδέ ὁ κατά ὁ σχῆμα καί ὁ μορφή . ἀλλά ἐκεῖνος μόνος ὁ κατά ὁ συμβαίνω ποιότης , ὅστις πάθος μόνος ἐμποιέω ὁ μετέχω καί οὐ οὐσιόω οὐδέ εἰδοποιέω αὐτός . p . 248a10 ἀπορέω δέ ἄν τις πότερον εἰμί κίνησις πᾶς ἠώς ὁ ὥστε οὖον πᾶς συμβλητός . συμπεραίνω ὁ ἐκ ἀρχή λόγος ὁ δείκνυμι , ὅτι ὁ πρῶτος κινέω μή ὡς ὁ ὅς ἕνεκα ἀλλά ὁ ὅθεν ὁ ἀρχή ὁ κίνησις καί ὁ προσεχῶς ὑπό αὐτός κινέω κατά πᾶς εἶδος κίνησις ἅμα εἰμί καί οὐδείς εἰμί μεταξύ , καί ἕκαστος εἶδος κίνησις μέχρι νῦν κατά ἑαυτοῦ ἐπισκοπέω καί ὁ ὑπάρχω αὐτός παραδίδωμι , ἀπορέω καί ζητέω ἐντεῦθεν εἰμί πᾶς κίνησις πᾶς εἰμί συμβλητός κατά ὁ ἴδιος ὁ κίνησις διαφορά , ὁ τε ταχύς καί ὁ βραδύς . ὥστε μή μόνος ὁ ὁμοιόω ἀλλήλων συμβάλλω οἷος ἀλλοίωσις ἀλλοιόω , ὡς εἰμί αὐτός ὁ μέν ταχύς τις ἀλλοίωσις , ὁ δέ | βραδύς , ὁ δέ ἴσος · ἀλλά εἰμί καί ἀλλοίωσις φορός συμβάλλω δυνατός εἰμί ἢ αὐξάνω καί μειόω , ὡς ὁ ἰσοταχής αὐτός λέγω ἢ ὁ μέν ταχύς , ὁ δέ βραδύς ( ἰστέον δέ ὅτι ὁ συμβάλλω αὐτός σημαίνω ὁ παραβάλλω καί συγκρίνω καί ὅλως συνεξετάζω . ἀλλά ὁ μέν ἀρχαῖος παραβάλλω οὗτος ἀλλήλων λέγω , ὁ δέ νέος συγκρίνω , ὁ ἀρχαῖος φυσικός ὁ ὁ σύγκρισις ὄνομα χράομαι ἐπί ὁ συνάγω εἰς αὐτός ὁ χωρίζω ) . ἀπορέω δέ οὗτος δείκνυμι , ὅτι οὐ εἰμί πᾶς κίνησις πᾶς συμβλητός ( οὖον γάρ εἰμί πᾶς κοινός τίς μέτρον ) , ἀλλά ὁ ὁμοειδής μόνος ἀλλήλων . δείκνυμι δέ αὐτός διά ἀδύνατος ἐπί δύο φορός πρῶτος , ὁ τε ἐπί εὐθύς καί ὁ κύκλος , προλαμβάνω ὁ ἤδη δείκνυμι αὐτός ὁ ὁμοταχής εἰμί ὁ ἐν ἴσος χρόνος ἴσος κινέω καί ἐπιφέρω ἀδύνατος ὁ συμβλητός εἰμί ὁ ἴσος εἰμί εὐθύς γραμμή περιφερής . εἰμί γάρ εἰμί ἰσοταχής τις ὁ μέν ἐπί εὐθύς τις κινέω ὁ δέ ἐπί περιφερής ( ἰσοταχής δέ εἰμί ὁ ἐν ἴσος χρόνος ἴσος κινέω ) , ἴσος εἰμί ὁ εὐθύς ὁ περιφερής . οὗτος δέ ζητέω μέν ἔτι , εἰμί δυνατός εὐθύς ἴσος εἰμί περιφέρεια , ἀπογιγνώσκω δέ μᾶλλον · ἄν διά οὗτος οὐδέ ὁ ὁ κύκλος τετραγωνισμός εὑρίσκω πω , καί νῦν δέ κἀν δοκέω εὑρίσκω , ἀλλά μετά τίνω ὑπόθεσις ἀντιλέγω . αἴτιος δέ ὁ καίτοι μήπω εὑρίσκω ὁ ὁ κύκλος τετραγωνισμός ζητέω ἔτι καί ὁ εἰμί εἰμί εὐθύς περιφερής ἴσος ὁ μηδέ ὅτι ἀδύνατος οὗτος εἰμί εὑρίσκω πω ὥσπερ ὁ ὁ διάμετρος ἀσύμμετρος εἰμί ὁ πλευρά . διό οὗτος οὐδέ ζητέω ἔτι . δείκνυμι δέ ὁ ἐπί ὁ γραμμή οὗτος κινέω ἀσύμβλητος διά ὁ ἕπομαι τίς ἀδύνατος δοκέω ὁ συμβλητός αὐτός ὑποτίθημι , δείκνυμι ἐφεξῆς ἐπί ὁ ἀνομοειδής κίνησις ἀλλοίωσις τε καί φορός , ὅτι καί οὗτος ἔτι μᾶλλον ασύμβλητος εἰμί . δείκνυμι δέ καί οὗτος διά ἀδύνατος . εἰμί γάρ τις λέγω ἴσος ἀλλοίωσις φορός , τουτέστιν ἰσοταχής , ὅταν ἐν ἴσος χρόνος ὁ μέν ἄλλος ἰόομαι ὁ δέ φέρω , συμβαίνω ἴσος εἰμί ὁ πάθος ὁ κατά ὁ ἀλλοίωσις ὁ μῆκος ὁ κατά ὁ φορός . ἰσοταχής γάρ εἰμί ὁ ἐν ἴσος χρόνος ἴσος κινέω . ἀλλά ἀδύνατος ἴσος εἰμί πάθος μῆκος · ἀσύμβλητος γάρ ὁ ποσός καί ὁ ποιός , ὅτι ὁ μέν ὁ ἴσος , ὁ δέ ὁ ὅμοιος κατηγορέω . καί δῆλος ὅτι μή δυνατός ὁ ἴσος κατηγορέω οὐδέ ἄν ὁ κινέω κατά αὐτός ἰσοταχής λέγω δυνατός . πῶς γάρ οἷος τε θερμότης ἢ λευκότης ἴσος λέγω μῆκος ; εἰμί οὖν μή εἰμί ἴσος πάθος μῆκος μηδέ συμβλητός οὗτος ἀλλήλων , ὄις , οὐδέ ὁ κατά αὐτός κινέω Ἴσαι εἰμί οὐδέ συμβλητός · εἰμί γάρ ἐκεῖνος , καί οὗτος διά ὁ ἰσοταχής εἰμί ὁ ἐν ἴσος χρόνος ἴσος κινέω . εἶπον δέ ὅτι εἰμί ἄρα ἴσος πάθος μῆκος , ὁ αἴτιος οὗτος ὁ εἰμί ἀδύνατος ἐπάγω . τότε γάρ ἰσοταχής λέγω , ὅταν ἐν ἴσος χρόνος ἴσος κινέω . ὁ δέ ἢ μικρός πρόσκειμαι ὁ ὅλως αὐτός εἰμί συμβλητός ἀναιρέω , εἰμί μήτε ἴσος μήτε μικρός . δῆλος γάρ ὅτι οὐδέ μείζων · ὅπου γάρ ὁ μείζων , καί ὁ μικρός . δείκνυμι δέ ὅτι οὐδέ φορά πᾶς πᾶς συμβλητός οὐδέ ὁ ἀλλοίωσις ὅλως ὁ φορός , εἰκότως συμπεραίνω , ὅτι οὖον πᾶς κίνησις πᾶς συμβλητός . p . 248a18 18 ἐπί δέ ὁ κύκλος καί ὁ εὐθύς ἠώς ὁ ἀλλά οὖον συμβλητός · οὐδέ ἄρα ὁ κινέω . δείκνυμι ὅτι οὔτε ὁ κύκλος ὁ ἐπί εὐθύς συμβλητός οὔτε ὁ ἀλλοίωσις ὁ φορός , ἀπορέω διά τίς οὖον συμβλητός ὁ κύκλος ὁ ἐπί εὐθύς καί αὐτός ὁ εὐθύς ὁ περιφερής . πρῶτος μέν γάρ ἄτοπος φημί ὁ ἀδύνατος νομίζω ὁμοίως καί ἰσοταχής οὗτος μέν ἐπί ὁ εὐθύς κινέω , οὗτος δέ ἐπί ὁ κύκλος , ἀλλά εὐθύς οἴομαι ἀνάγκη εἰμί ταχύς κινέω ὁ ἐπί ὁ ἕτερος αὐτός κινέω , παρά ὁ ὑπόκειμαι δηλονότι ὁ διαφορά λαμβάνω , ὡς ἄν εἰμί ὁ μέν ἐπί κατάντης κινέω , ὁ δέ ἐπί ἀνάντης . ἐπί μέν γάρ ὁ οὕτως ἔχω οὐδείς ἄτοπος καί ὁ φύσις ἰσοταχής ἀνισοταχής γίγνομαι ὁ κίνησις διά ὁ ὁ ὑπόκειμαι διαφορά . ὁ δέ κύκλος καί ὁ εὐθύς τίς ἔχω τοιοῦτος πρός ἀλλήλων διαφορά ; καί μάλιστα εἰμί μή ὀρθός ὁ κύκλος ἵστημι , ὥστε δοκέω ἀναβαίνω καί καταβαίνω ὁ κινέω , ἀλλά ὕπτιος ἐν ἔδαφος κεῖμαι . ἐφεξῆς δέ πειράω δείκνυμι ὅτι , ἄν ὑποτίθημι ἐπί ὁ ἕτερος αὐτός ἀεί ταχύς γίγνομαι ὁ κίνησις εἴτε παρά ὁ ὑπόκειμαι γραμμή εἴτε παρά ἄλλος αἴτιος , καί εἴτε ὁ αὐτός εἰμί ὁ ἐπί ἑκάτερος κινέω εἴτε ἕτερος καί ἕτερος , οὐδέ οὕτως συμβαίνω ὁ ἀσύμβλητος αὐτός εἰμί · εἰμί γάρ ὁ μέν μείζων αὐτός , ἐπί ὅς ἐν ὁ ἴσος χρόνος ταχύς κινέω ὁ κινέω τίθημι , ὁ δέ μικρός , ἐπί ὅς ὁ βραδύς . ἐν ὅς δέ ὁ μείζων καί ὁ ἐλάσσων εἰμί , ἐν οὗτος οἷος τε εἰμί καί ὁ ἴσος λαμβάνω , ὥστε εἰμί τις περιφερής εὐθύς ἴσος . ὁ δέ εἰμί γάρ μείζων καί μικρός ὁ περιφερής | ὁ εὐθύς εἶπον ἀντί ὁ ῾ εἰμί γάρ ποτέ μείζων ποτέ δέ ελαττώνω , μείων μέν , ἄν ὁ ἐπί αὐτός κινέω ταχύς ὑποτίθημι κινέω , μικρός δέ , εἄν βραδύς · ὁ γάρ ταχύς κινέω ἐν ὁ ἴσος χρόνος μείζων κινέω , καί ὁ βραδύς μικρός . δείκνυμι δέ αὐτός καί διά ἔκθεσις . εἰμί γάρ ἐν ὁ αὐτός χρόνος ὁ A ὁ μέν ταχύς κινέω ὁ Β ὁ περιφερής διέρχομαι , ὁ δέ βραδύς ὁ Γ ὁ εὐθύς , δῆλος ὡς μείζων εἰμί ὁ Β περιφέρω σής Γ εὐθύς , εἴπερ ταχύς ὁρίζω πρότερος ὁ ἐν ἴσος χρόνος μείζων κινέω . ἀλλά μήv ταχύς εἰμί καί ὁ ἐν μικρός χρόνος ἴσος κινέω . ὥστε ὁ ταχύς ἐν μέρος τις ὁ Α χρόνος μέρος τίς ὁ Β περιφέρεια κινέω ὅς ἴσος εἰμί ὁ Γ εὐθύς , ὅς ἐν πᾶς ὁ Α χρόνος κινέω ὁ βραδύς κινέω · ἴσος ἄρα καί οὕτως εἰμί ὁ εὐθύς ὁ περιφέρεια , ὅς δηλόω διά ὁ εἰμί τίς μέρος ὁ ὒ Α ἐν ὅς ὁ Β ὁ κύκλος δίειμι . λαμβάνω δέ ὁ Β ὁ μέρος ὁ κυλλός , ὅς ἴσος εἰμί ὁ Γ . ὁ δέ καί ὁ Γ ἐν ὅλος ὁ Α ὁ Γ ἀσάφεια ἔχω , διότι καί ὁ κινέω κατά ὁ εὐθύς καλέω νῦν Γ μή πρότερος καλέω . παραστὰς δέ οὗτος ὁ λέγω λόγος συμβλητός εἰμί καί ὁ εὐθύς ὁ περιφέρεια καί ὁ ἐπί αὐτός κινέω ( ἑκάτερος γάρ ἕτερος ἕπω ) , ὁ μέν ἐλέγχω ὁ παραλογισμός ὁ συνηγορία παρίημι νῦν , ὡς τέλειος μέλλω ὁ διακριτικός αἴτιος ἐπάγω ὁ τε συμβλητός καί ὁ μή , εἰς δέ ὁ αὐτός ἀδύνατος ἀπάγω πάλιν ἀναιρέω ὁ εἰμί συμβλητός ὁ κινέω καί ὁ γραμμή , ὁ εὐθύς ὁ περιφερής . εἰμί γάρ εἰμί συμβλητός ὁ γραμμή , φημί , συμβαίνω ὁ ἄρτιος ἐρώ ἀδύνατος ὁ ἴσος εἰμί εὐθύς κύκλος . εἰμί οὖν οὗτος ἀδύνατος , οὐ εἰμί συμβλητός ὅς τε εὐθύς καί ὁ περιφερής · εἰμί δέ μή οὗτος συμβλητός , οὐδέ ὁ ἐπί αὐτός κινέω · ἕπω γάρ ἀλλήλων , ὡς καί ὁ ὁ ἰσοταχής ὁρισμός δηλόω , εἰμί γε ἰσοταχής ὁ ἐν ἴσος χρόνος ἴσος κινέω . εἴτε γάρ ὁ κινέω συμβλητός , καί ὁ διάστημα ἐπί ὅς ὁ κινέω συμβλητός καί ἴσος · εἴτε οὗτος ἴσος ὁ ἐν ὁ ἴσος χρόνος κινέω , καί ὁ κινέω ἰσοταχής εἰμί . p . 248b6 ἀλλά ὅσος μή ὁμώνυμος , ἅπας συμβλητός ἠώς ὁ πολύς δέ ἔτι κακός ἐν ἀλλοιόω καί φορός . ἀπορέω ἐπί ἑκάτερος περί ὁ συμβλητός εἰμί ἢ οὖον ὁ τε γραμμή , ὁ τε εὐθύς καί ὁ περιφερής , καί ὁ ἐπί αὐτός κινέω , βούλομαι λοιπός φιλόσοφος κανών τις εὑρίσκω , κατά ὅς δυνατός εἰμί ὁ τε συμβλητός πᾶς καί ὁ ἀσύμβλητος διακρίνω κινέω , κἀν ἐπί πᾶς κίνησις ὁ ταχέως καί βραδύς κατηγορέω . καί πρῶτος λέγω , ὅτι ὁ μή ὁμώνυμος ἔχω ὁ αὐτός ὄνομα , ὁ ταχύς καί βραδύς , ἀλλά δηλονότι συνώνυμος , οὗτος συμβλητός εἰμί . ὁ δέ ὁμώνυμος λέγω οὖον συμβλητός , ὥσπερ ὁ ὀξύς2 ὁ ὀξύς ὁ ὁμώνυμος λέγω οὖον συμβλητός · οὖον γάρ εἰμί συμβλητός ὁ ἐν χυμός ὀξύς2 καί ὁ ἐν ὄγκος καί ἐν φθόγγος οὐδέ εἰμί συγκρίνω εἶπον , πότερος ὀξύς εἰμί ὁ γραφεῖον ἢ ὁ ὄξος ὁ ὁ νέατος · ἀλλά δῆλος ὅτι ὁ μέν ἐν φθόγγος ὀξύς2 ὁ ἐν φθόγγος συμβλητός εἰμί , καί ὁ νέατος ὁ παρανήτη εἰμί ὀξύς · αὐτός γάρ ἐπί ἄμφω ὁ ὀξύς2 σημαίνω . καί ὁ ἐν ὄγκος ὁμοίως συμβλητός καί ὁ ἐν χυμός . καί ὁ ταχύς οὖν καί ὁ βραδύς , ἄν ἄμφω κατηγορέω ὁ κίνησις , ὁ τε ἐπί εὐθύς καί ὁ ἐπί ὁ κύκλος , οὐ εἰμί συμβλητός διά ὁ ὁμώνυμος αὐτός κατηγορέω · καί γάρ ἐπί ὁ ἀνομοειδής κίνησις κατηγορέω ὁ ταχύς · καί γάρ ἀλλοίωσις ταχύς λέγω καί φορός . ἀλλά οὖον διά οὗτος συμβλητός ὁ ταχύς ὁ ταχύς · ὁμώνυμος γάρ ἐπί αὐτός ὁ ταχύς , εἴπερ καί ὁ ἐπί ὅς λέγω μή εἰμί συμβλητός μῆλον · ὁ γάρ ποιός οὐ εἰμί ὁ ποῦ συμβλητός . εἰμί οὖν καί ὁ εὐθύς καί ὁ κύκλος , ἄν μᾶλλον ἐκεῖνος ἔχω τίς κοινός , ἀσύμβλητος ὅμως εἰμί ( οὗτος γάρ ὡς ἀξίωμα λαμβάνω ) , καί ὁ ἐπί αὐτός κινέω ἀσύμβλητος ἄν ἄγω , ὡς ὁμώνυμος λέγω ὁ ταχύς οὗτος καί βραδύς . εἶπον δέ ὅτι ὁ νέατος ὁ παρανήτη συμβλητός , διότι ὁ αὐτός σημαίνω ὁ ὀξύς2 ἐπί ἄμφω , ἐπάγω ἆρα οὖν οὖον αὐτός ὁ ταχύς ἐνταῦθα ἐκεῖ ; ὡς εἰμί λέγω οὐ αὐτός ἄρα ὁ ταχύς ἐνταῦθα ἀκεῖον , τουτέστιν ἐπί τε ὁ ἐπί εὐθύς καί ὁ ἐπί κύκλος κίνησις . πολύς δέ ἔτι κακός , φημί , ὁ αὐτός ὁ ταχύς ἐν ἀλλοιόω καί φορός · πλείων γάρ ἐνταῦθα ὁ διαφορά , εἴπερ ὁ μέν ἀλλοίωσις ποιότης , ὁ δέ φορά ὁ ποῦ κατηγορία εἰμί , ὁ δέ εὐθύς καί ὁ περιφερής · ποσός ἄμφω καί ἄμφω συνεχής ποσός καί γραμμή ἄμφω . οὗτος δέ προστίθημι διά ὁ μετά ὀλίγος εἴρω , ὅτι “ εἰμί ὁ ὁμωνυμία ὁ μέν πολύς ἀπέχω , ὁ δέ ἔχω τις ὁμοιότης ἰστέον δέ ὅτι ὁ γραφή ὁ ῥητός οὗτος διάφορος φέρω , ὅπου μέν ἀλλά ὅσος μή ὁμώνυμος ἅπας συμβλητός , ὡς καί ὁ Ἀλέξανδρος γράφω , ὅπου δέ ἀλλά ὅσος μή συνώνυμος ἅπας ἀσύμβλητος . τις δέ ὁ ἐν ὁ ἕτερος ἕβδομος βιβλίον γραφή ἐνταῦθα μετατίθημι ἔχω οὗτος · ἀλλά ἆ ἄρα γε ὅσος μή ὁμώνυμος ἅπας συμβλητός . δῆλος δέ ὅτι πᾶς ὁ αὐτός ἔννοια ἔχω . p . 248b12 ἤ πρώϊος μέν οὗτος οὐ ἀληθής ἠώς ὁ δύο γάρ πρός εἷς καί οὖον συμβλητός . | εἶπον ὅτι ὁ μέν μή ὁμώνυμος συμβλητός εἰμί , ὁ δέ ὁμώνυμος οὖον συμβλητός , ἐνίστημι πρός οὗτος παρατίθημι ὁ πολύς συνώνυμος δοκέω κατηγορέω ἐπί τε ὕδωρ καί ἀήρ . οὖον γάρ ὥσπερ ὁ ὀξύς ἄλλος μέν εἰμί λόγος ὁ ἐν χυμός καί ἄλλος δέ ὁ ἐν ὄγκος καί ἄλλος ὁ ἐν φθόγγος , οὗτος καί ὁ πολύς ἄλλος μέν λόγος ὁ ἐν ὕδωρ , ἄλλος δέ ὁ ἐν ἀήρ , ἀλλά ὁ αὐτός σημαίνω ὁ πολύς ἐν ἑκάτερος αὐτός . καί ὅμως οὖον συμβλητός ὁ ἐν ὕδωρ πολύς καί ὁ ἐν ἀήρ . οὗτος δέ λέγω ὅτι μή ὁ ὄγκος αὐτός καί ὁ δύναμις ἀκολουθέω , ἀλλά ὁ ὁ τοσόσδε ὕδωρ δύναμις πολλαπλάσιος ὁ ὁ τοσοῦτος ἀήρ . εἰμί οὖν πολύς εἰμί ὁ τοσοῦτος ὕδωρ ὁ πολύς δύναμαι σύν ὁ τηλικόσδε ὄγκος ( ἐν γάρ ὁ δύναμις μετά ὁ ὄγκος εἰμί ὁ ὕδωρ εἰμί ) , οὐκέτι ὁ τοσοῦτος ἀήρ πολύς εἰμί , κἀν πλείων εἰμί ὁ κατά ὁ ὄγκος ἐλασσόω ὕδωρ ὁ κατά ὁ δύναμις ἐλασσόω αὐτός . ἀσύμβλητος ἄρα ὁ τε ἐν ὕδωρ καί ὁ ἐν ἀήρ πολύς . ὁ γάρ πλείων δοκέω ἀήρ ὁ ὄγκος μικρός εἰμί ὁ δύναμις , καίτοι ὁ πολύς συνώνυμος κατά ἄμφω δοκέω κατηγορέω . ἢ φημί τις εἄν κατάλληλος δήω ὁ πολύς συγκρίνω ὁ μέν ὄγκος πρός ὁ ὄγκος παραβάλλω , ὁ δέ δύναμις πρός ὁ δύναμις . ὁ δέ ὁ παραλλαγή οὗτος ἀποχράω τίς ἀσύμβλητος δείκνυμι , καίτοι ὁ συνωνυμία κατά ὁ ἐν ὁ ὄγκος πολύς καί ὀλίγος λαμβάνω , ὕποπτος δέ εἰμί ὁ ὁ πολύς συνώνυμος κατηγορέω διά ὁ εἴρω ὁ τε ὕδωρ καί ὁ ἀήρ ἰάομαι δέ μή ὁ πολύς , φημί , συνώνυμος κατηγορέω , ἐπί ὁ διπλάσιος ποιητέος ὁ λόγος καί γάρ καί ἐν ὕδωρ καί ἐν ἀήρ ὁ αὐτός σημαίνω ὁ διπλάσιος ἑκάτερος , εἰμί γάρ διπλάσιος εἰμί ὁ λόγος ἔχω ὅς ὁ δύο πρός εἷς , ὥστε καί λόγος ὁ αὐτός ὁ διπλάσιος ἐπί ἀμφότερος . καί ὅμως οὐ εἰμί συμβλητός ὁ ὕδωρ καί ὁ ἀήρ κατά ὁ διπλάσιος · οὖον γάρ ὁ ὁ τοσόσδε ἀήρ διπλάσιος ἀήρ εἰμί καί ὁ τοσοῦτος ὕδωρ διπλάσιος . οὗτος δέ πάλιν διά ὁ δύναμαι , ἐν ὅς εἰμί ὁ εἰμί ὕδωρ ἢ ἀήρ . εἰμί γάρ ὁ διπλάσιος ἀήρ ὁ ἥμισυς ὁ ὄγκος ἀήρ πρός ὁ ὄγκος καί ὁ δύναμις ἔχω διπλάσιος , ἐν ὁ λόγος ὁ δύο πρός εἷς εἰμί · οὐκέτι δέ ὁ ὁ ὄγκος ἥμισυς ὕδωρ ὁ τοσοῦτος ἀήρ καί ὁ δύναμις ἥμισυς εἰμί οὐδέ μικρός ἴσως , ἀλλά ἐνίοτε καί ὑπερέχω ὁ ἐν ὁ διπλάσιος ἀήρ δύναμις . οὐ ἄν εἰμί οὖν ὁ ἐν ἀήρ καί ὕδωρ διπλάσιος συμβλητός . ἐάν γάρ πάλιν κατά ὁ δύναμις λαμβάνω ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος διπλάσιος , οὐκέτι κατά ὁ ὄγκος εἰμί διπλάσιος . ἄλλος ἐν τίς ὁ διπλάσιος εἰμί , ὅταν ἀήρ καί ὕδωρ συμβάλλω , ἀλλά οὐ ὅς κατά ἑκάτερος αὐτός κατηγορέω . καίτοι αὐτός δοκέω σημαίνω ἐπί ἑκάτερος αὐτός . ὥστε οὐδέ ὁ συνώνυμος κατηγορέω ἅπας συμβλητός · οὗτος γάρ βούλομαι προστίθημι ὁ ἐπί ὁ ὁμώνυμος εἴρω , ἵνα ἄν φαίνω συνώνυμος κατηγορέω ὁ ταχύς ἐπί τε ὁ κυκλοφορία καί ὁ εὐθυφορία , μή ἤδη ἀκολουθέω ὁ καί συμβλητός εἰμί οὗτος ὁ κινέω . p . 248b15 15 ἤ καί ἐπί οὗτος ὁ αὐτός λόγος ἠώς ὁ ἀλλά κατά ὁ λευκός . συγκρούω ὁ δύο λόγος ὁ τε λέγω ὁ ὁμώνυμος πᾶς μή εἰμί συμβλητός καί ὁ λέγω ὁ συνώνυμος συμβλητός εἰμί , καί δείκνυμι ὅτι ἐπί ἀήρ καί ὕδωρ ὁ πολύς καίτοι συνώνυμος ἄμφω κατηγορέω δοκέω ὅμως οὐ εἰμί συμβλητός , εἰμί δέ μή οὗτος , ἀλλά ὁ γε διπλάσιος ἐναργής καί λόγος ἔχω ὁ αὐτός ἐν ἀμφότερος καί ὅμως οὐ εἰμί συμβλητός διά ὁ παράλλαξις ὁ ὄγκος πρός ὁ δύναμις , καί ποιέω οὕτως ἄπορος ὁ λόγος λέγω , ὅτι καί ἐπί ὁ ὕδωρ καί ὁ ἀήρ ὀρθῶς ἔχω ὁ πρότερος ἀποδίδωμι διορισμός , ὅτι ὁ μέν ὁμώνυμος οὖον συμβλητός , ὁ δέ συνώνυμος συμβλητός . καί γάρ ὁ πολύς καί ὁ διπλάσιος ασύμβλητος εἰμί ἐπί ὁ ὕδωρ καί ὁ ἀήρ , διότι καί αὐτός ὁμώνυμος κατά ἀλήθεια κατηγορέω · οὖον δοκέω δέ , ἐπεί καί ὁ λόγος αὐτός ὁμώνυμος εἰμί κατά ἀμφότερος λέγω κατά ὅς καί ὁ ὄνομα . ὁ γάρ λόγος ὁ πολύς ὁ λέγω ὅτι πολύς εἰμί ὁ τοσοῦτος καί ἔτι ὁμώνυμος καί αὐτός εἰμί . ἄλλος γάρ ὁ εἶδος ὁ ἐν ὕδωρ τοσοῦτος καί ἔτι καί ἄλλος ὁ ἐν ἀήρ . καί ὁ ἴσος δέ λόγος ὁ ὁ αὐτός μέτρον ἢ ὁ αὐτός ἀριθμός εἰμί , ἀλλά καί οὗτος καί ὁ ὄνομα καί ὁ λόγος ὁμώνυμος κατηγορέω , ὅς κατηγορέω . διό οὖον συμβλητός οὐδέ κατά ὁ ἴσος ὁ ὕδωρ καί ὁ ἀήρ . οὐδέ γάρ εἰμί ὁ ὄγκος ἴσος , καί ὁ δύναμις ἴσος εἰμί . καί ὁ ὁ διπλάσιος δέ λόγος ὁ λέγω δύο πρός εἷς ὁμώνυμος εἰμί . καί γάρ καί ὁ εἷς αὐτός ὁμώνυμος εἰμί , εἴπερ ἄλλως μέν κατηγορέω κατά οὐσία ἄλλως δέ κατά ποιότης . εἰμί δέ ὁ εἷς ὁμώνυμος , καί ὁ δύο . ὁ δέ ἐκ ὁμώνυμος Νύμων σύγκειμαι λόγος | καί αὐτός ὁμώνυμος εἰμί . ὡς οὖν εὔλογος εἶπον καί οὗτος ὁμώνυμος κατηγορέω ἐπιφέρω ὁ ἐπεί διά τίς ὁ μέν συμβλητός ὁ δέ οὖον , εἴπερ εἰμί εἷς φύσις ; εἰμί γάρ ὁ διπλάσιος ὁ αὐτός εἰμί ἐπί τε ἀήρ καί ὕδωρ , ὡς εἰμί ἐπί ἀήρ καί ἀήρ καί ὕδωρ καί ὕδωρ , διά τίς ἀήρ μέν ἀήρ διπλάσιος καί ἥμισυς καί συμβλητός καί ὕδωρ ὕδωρ , ἀήρ δέ ὕδωρ οὐκέτι συμβλητός , ὥστε ὁ τοσόσδε ἀήρ ὁ τοσόσδε ὕδωρ εἰμί διπλάσιος , εἴπερ εἰμί εἷς φύσις ὁ διπλάσιος ἐν ἀήρ καί ὕδωρ , ὡς ἐν ἀήρ καί ἀήρ καί ὕδωρ καί ὕδωρ ; ἀπορέω δέ οὗτος πρός ὁ συνώνυμος εἴρω εἰμί ὁ πολύς καί ὁ διπλάσιος κατηγορία ἐπί ἀήρ καί ὕδωρ καί διά οὗτος ὁμώνυμος αὐτός εἶπον ἐπάγω καί ἄλλος αἴτιος ὁ , ἄν συνώνυμος κατηγορέω , μή εἰμί αὐτός συμβλητός ὁ ἄλλος καί ἄλλος εἰμί ὁ πρῶτος δέχομαι αὐτός σῶμα · ἄλλος γάρ ὕδωρ καί ἄλλος ἀήρ , ἄν ὁ πολύς καί ὁ διπλάσιος αὐτός ἐπί ἑκάτερος σημαίνω ὡς συνώνυμος κατηγορέω . ἐπεί ὅπου ὁ πρῶτος δέχομαι ὁ συνώνυμος κατηγορέω αὐτός εἰμί ὁ εἶδος , κἀν ὁ ἐν ὅς εἰμί διαφέρω , συμβλητός εἰμί ἐκεῖνος . καί δῆλος ἐκ ὁ ὁ ἵππος καί ὁ κύω καίτοι διαφέρω κατά εἶδος συμβλητός ὅμως εἰμί κατά ὁ λευκός . λέγω γάρ πότερος λευκός ὁ ἵππος ἢ ὁ κύω ἐπί ἄτομος ζητέω , ἢ ὁ ψίμυθος καί ὁ χιών παραβάλλω , διότι ὁ πρῶτος δέχομαι ὁ λευκός ἐν ἀμφότερος αὐτός εἰμί , ὁ γάρ ἐπιφάνεια . ὁμοίως δέ καί κατά ὁ μέγεθος συμβλητός εἰμί ἵππος καί κύω συνώνυμος αὐτός κατηγορέω καί ὁ αὐτός ἔχω ἐν ἑκάτερος φύσις , διότι ὁ ἐν αὐτός πρῶτος δεκτικός ὁ μέγεθος αὐτός εἰμί ὁ εἶδος ὁ σῶμα . ὕδωρ δέ καί φωνή οὖον συμβλητός οὔτε κατά ὁ λευκός οὔτε κατά ὁ μέγεθος , ὅτι ἐν μέν ὕδωρ ὁ λευκός ὁ ἐπιφάνεια εἰμί δεκτικός , ὁ δέ μέγεθος ὁ σῶμα · ἐν δέ φωνή οὔτε ἐπιφάνεια εἰμί οὔτε σῶμα . ὡς εἰμί γε καί ὁ πολύς καί ὁ διπλάσιος μή ὁ ὕδωρ καί ὁ ἀήρ κατηγορέω πρῶτος , ὅς ἑκάτερος καί κατά ὁ ὄγκος ἅμα καί κατά ὁ δύναμις εἰδοποιέω , ἀλλά ἢ κατά ὁ ὄγκος ἄμφω λέγω ὁ πολύς ἢ ὁ διπλάσιος ἢ κατά ὁ δύναμις , συμβλητός ἄν εἰμί , πότερος πλείων ἢ μείζων ὄγκος ὁ ὁ ἀήρ ἢ ὁ ὁ ὕδωρ , καί ὅτι διπλάσιος καί ἥμισυς , καί ἐπί ὁ δύναμις ὁμοίως . ἀλλά ὅς γε ὁ Ἀριστοτέλης ἀγχίνοια καί πρός οὗτος ἐνίστημι ὁ λόγος ἐντρεπτικός . οὗτος γάρ χράω , φημί , εἰμί ἀναιρέω ἐκ ὁ εἰμί ὁ ὁ ὁμώνυμος φύσις λέγω καί ὁ ὁμολογουμένως ὁμώνυμος μή εἰμί ὁμώνυμος , ἀλλά εἷς τίς καί αὐτός σημαίνω . μή παραβάλλω δέ πρός ἀλλήλων διά ὁ ἐν διάφορος εἰμί ὁ δεκτικός ὁ αὐτός . οἷος λευκός αὐτός μέν καί ὁ ἐν φωνή καί ὁ ἐν σῶμα σημαίνω , μή εἰμί δέ συμβλητός ὁ φωνή καί ὁ σῶμα κατά ὁ λευκός , διότι ἄλλος ὁ εἶδος ἑκάτερος ὁ δέχομαι αὐτός εἰμί · ἄλλος γάρ ὁ εἶδος φωνή καί ἄλλος σῶμα . ὁμοίως δέ καί ὁ γλυκύς αὐτός μέν εἴρω τις σημαίνω ἐν φωνή καί ἐν χυμός , μή συγκρίνω δέ φωνή καί χυμός κατά ὁ γλυκύς , ὅτι ὁ δεκτικός αὐτός ἕτερος ὁ φύσις ἀλλήλων εἰμί . ὁμοίως δέ καί ὁ ἴσος αὐτός μέν ἐπί τε ὕδωρ καί ἀήρ , οὖον συμβλητός δέ ὁ ὕδωρ καί ὁ ἀήρ κατά ὁ ἴσος , ὅτι διαφέρω εἰμί ὁ αὐτός δέχομαι . προστίθημι δέ καί ἄλλος ἐπιχείρημα ὁ αὐτός δεικτικός , ὅτι οὐ ὀρθῶς λέγω ὁ λέγω ὁ αὐτός ὁ φύσις μή συγκρίνω ποτός διά ὁ ἐν διάφορος εἶμι εἰμί , καί φημί ὅτι οὐ εἰμί ὁ τυγχάνω ὁ τυγχάνω δεκτικός καί μάλιστα ὁ πρῶτος , ἀλλά εἷς εἷς φύσις δεκτικός καί ὁ αὐτός ὁ εἶδος , ὡς χρῶμα ἐπιφάνεια , χυμός γεῦσις . καί ἀδύνατος ἢ ὁ αὐτός εἰμί ἐν διαφέρω εἰμί πρῶτος ἢ διαφέρω ἐν ὁ αὐτός . ὥστε ὅταν ἐν διαφέρω εἰμί τίς πρῶτος , ὁμώνυμος εἰμί , καί οὖον παρά ὁ ἄλλος εἰμί ὁ ὕδωρ καί ἄλλος ὁ ἀήρ ἄλλος εἰμί ὁ πολύς καί ὁ διπλάσιος ὁ ἐν ἑκάτερος αὐτός ὁ αὐτός εἰμί ὁ φύσις , ὅς φημί ὁ ἀπορέω , ἀλλά καί αὐτός διάφορος ὁ φύσις εἰμί καί ὁμώνυμος · διό ἐν διάφορος ὁ εἶδος δεκτικός ἐγγίγνομαι . ἀσφαλῶς δέ καί ἐνταῦθα ὁ πρῶτος προστίθημι εἶπον ἀλλά εἷς εἷς ὁ πρῶτος · δύναμαι γάρ τις δύο εἰμί δεκτικός τις διαφέρω ἀλλήλων κατά εἶδος συμβλητός ἀλλήλων εἰμί κατά ἐκεῖνος , ὅς δύο δέχομαι , διότι ὁ πρῶτος αὐτός δέχομαι εἷς τίς εἰμί αὐτός ὁ φύσις ὁ διαφέρω εἰμί . καί γάρ ἄνθρωπος καί ἵππος ἕτερος ὁ εἶδος εἰμί συγκρίνω κατά ὁ λευκός ὁ ἐν αὐτός , ὅτι ὁ πρῶτος αὐτός δέχομαι ἐν ἀμφότερος εἷς ὁ φύσις ὁ ἐπιφάνεια . εἶπον δέ εἷς εἷς δεκτικός ὁ πρῶτος καί διά οὗτος συγκρίνω ἀλλήλων ὡς μή εἰμί ὁμώνυμος ὁ εἷς εἶδος εἰμί , ἐφίστημι ὅτι οὐ ἀρκέω ὁ μή ὁμώνυμος εἰμί πρός ὁ συμβλητός εἰμί · ὁ γάρ ἐπιφάνεια χρῶμα εἰμί δεκτικός πρῶτος λευκός καί μέλας , ἀλλά οὖον ὁ ὁμώνυμος λέγω χρῶμα · οὖον γάρ δή καί ὁ ἐν μουσικός . καί ὅμως οὐ εἰμί συμβλητός ὁ λευκός ὁ μέλας κατά ὁ χρῶμα . οὖον γάρ λέγω τις μᾶλλον εἰμί χρῶμα ἢ κακός ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος , ἀλλά δεῖ πρός ὁ μή εἰμί ὁμώνυμος ὁ συμβλητός ὁμογενής εἰμί μηδέ ὁ κατά εἶδος ἔχω διαφορά , ἀλλά εἷς εἰμί καί ὁ εἶδος ἄτομος εἰμί , καί μή μόνος ὁ γένος καί ἐν εἷς ὁ εἶδος δεκτικός · οὗτος γάρ σημαίνω ὁ μή ἔχω διαφορά , μήτε ὅς μήτε ἐν ὅς · ὁ μέν γάρ ὅς ὁ εἶδος αὐτός ὁ συγκρίνω λέγω οἷος ὁ πολύς ἢ ὁ διπλάσιος , ὁ δέ ἐν ὅς ὁ ἐπί ὅς ὁ κατά ὅς ὁ σύγκρισις οἷος ὕδωρ ἢ ἀήρ ἢ ὄγκος ἢ δύναμις . ὁ γάρ κατά ὁ γένος ὁ αὐτός καί οὗτος συνώνυμος , διαφορά δέ ἔχω οὐ εἰμί συμβλητός . πότερος μᾶλλον χρῶμα εἰμί ὁ λευκός ἢ ὁ μέλας ἢ ὁ φαιός ; ἢ πότερος ὁ ἔχω αὐτός μᾶλλον χρῴζω ; ὁ μέντοι ὁ λευκός χρῶμα μετέχω συγκρίνω ἀλλήλων , πότερος αὐτός μᾶλλον λευκός χιών ἢ κύκνος . | p . 249a8 οὗτος καί περί κίνησις ὁμοταχής ἠώς ὁ καί γάρ ὁ φορά εἶδος ἔχω ἄν ἐκεῖνος ἔχω εἶδος , ἐπί ὅς κινέω . διαρθρόω οὗτος ὁ λόγος καί δείκνυμι ὅτι , εἰμί μέλλω τις συμβλητός εἰμί , οὖον μόνος χρή αὐτός μή εἰμί ὁμώνυμος , ἀλλά μηδέ κατά εἶδος ἔχω διαφορά μήτε αὐτός κατά ὁ ὁ σύγκρισις γίγνομαι ( οἷος ὁ λευκόν μήτε ἐν ὅς εἰμί οὗτος οἷος ὁ ἐπιφάνεια ὁ κατά ὁ λευκόν συγκρίνω ) , ἀλλά εἷς εἰμί ὁ εἶδος καί ὁ λευκός καί ὁ ἐπιφάνεια , ἐπάνειμι λοιπός ἐπί ὁ πρόκειμαι λόγος ὁ περί κίνησις , ὅς χάρις ὁ προερέω ζητέω κινέω . προτίθημι γάρ δείκνυμι ὅτι οὖον πᾶς κίνησις πᾶς συμβλητός εἰμί οὐδέ γάρ ὁ ὁμοειδής πᾶς · οὐδέ γάρ ὁ φορά ὁ ἐπί κύκλος ὁ ἐπί εὐθύς ) , ἵνα μή ἀδύνατος ἀκολουθέω τίς ὁ εἰμί εὐθύς ἴσος περιφέρεια , καί διορίζω ἐπί ἄλλος παράδειγμα ὁ ζητέω , ὁμοίως ἔχω φημί καί ἐπί ὁ κίνησις . ὁ γάρ πλείων εἶδος κίνησις εἰμί οὖον μόνος ὁ κοινός οἷος φορά ἀλλοίωσις αὔξησις μείωσις , ἀλλά καί κατά ἕκαστος οὗτος , οὖον πᾶς πᾶς εἰμί συμβλητός , ἀλλά μόνος ὁ κατά ὁ αὐτός εἶδος ὁ ἔσχατος γίγνομαι · ὅς οὐκέτι καί γένος εἰμί . καί οὗτος δέ ὁδός προέρχομαι διαρθρόω . ὁ γάρ ἐν ἴσος χρόνος ἴσος μῆκος κινέω ἰσοταχής εἴρω καί συμβλητός εἰμί · ὁ γάρ μῆκος εἷς εἶδος εἰμί ἐπί εὐθύς λέγω . καί οὐ ἔχω εἶδος πλείων ὁ εὐθύς οὐδέ ὁ ἐπί εὐθύς κίνησις , ὥσπερ οὐδέ ὁ λευκός χρῶμα , εἰμί ἔσχατος εἶδος εἰμί , καί ὁ ἐπιφάνεια . εἰμί μέντοι ἐν ὁ αὐτός χρόνος ὁ μέν ὑπόκειμαι εἷς εἰμί ὁ εὐθύς , ὁ δέ κινέω διάφορος , ὥστε κατά μέν ὁ ἥμισυς ὁ μῆκος , τουτέστι ὁ εὐθύς , παρατείνω τίς ἢ αὐτός ὁ ἥμισυς ὁ μῆκος ἀλλοιόω , κατά δέ ὁ λοιπός φέρω τίς κατά φορά κινέω , οὐκέτι ἰσοταχής εἴρω ὁ ἀλλοίωσις ὁ φορός , κἀν ἄμφω κινέω , ἄν ἐν ὁ αὐτός χρόνος , διότι ὁ κίνησις ὁ ἐπί ὁ εὐθύς διάφορος εἶδος ἔχω · ἄλλος γάρ ἀλλοίωσις καί ἄλλος φορός . ἄν αὐτός οὖν εἰμί ὁ μῆκος ἢ ἴσος ἐπί ὅς ὁ κίνησις , ἀλλά δεῖ καί ὁ κίνησις ὁ ἐπί ὁ ἴσος εὐθύς ἐν ὁ αὐτός χρόνος γίγνομαι ὁ αὐτός εἶδος ἔχω ὁ κίνησις , εἰμί μέλλω ἰσοταχής ἵημι ὁ κινέω . ὡς δέ ὁ διαφέρω ὁ εἶδος κινέω ἐπί ὁ αὐτός ὑπόκειμαι γίγνομαι οὖον συμβλητός , οὐδέ ὁ ἀδιάφορος κατά εἶδος κινέω συμβλητός εἰμί , ἄν εἰμί ὁ ὑπόκειμαι αὐτός κατά εἶδος διάφορος . ὥστε ὁ ἐν ἴσος χρόνος ἴσος μῆκος κατά φορά ἄμφω κινέω ἰσοταχής ἄν εἰμί καί συμβλητός . εἰμί οὖν λέγω τις ἰσοταχής ὁ ἐπί εὐθύς καί περιφέρεια , ἴσος εἰμί ὁ εὐθύς ὁ περιφερής . εἰμί οὖν οὗτος ἀδύνατος , τίς ὁ αἴτιος ὁ ἀδύνατος ἀκολουθέω ὁ λέγω συμβλητός εἰμί οὗτος ὁ κινέω ; ἆρα ὅτι ὁ φορά οὐ εἰμί ἔσχατος εἶδος ἀλλά ἔτι γένος εἰμί ὡς διαιρέω εἰς εἶδος ὁ τε ἐπί εὐθύς καί ὁ ἐπί κύκλος , ἢ ἀρά εἰμί ὁ γραμμή γένος διαιρέω εἰς εὐθύς καί περιφερής ; εἴτε γάρ ὁ κινέω οὗτος διάφορος ὁ εἶδος , κἀν ἄμφω φορός , εἴτε ὁ ἐπί ὅς ὁ κινέω διάφορος , ἄν ἄμφω γραμμή , οὐ εἄν ἄγω συμβλητός ὁ κινέω · ἐσθίω γάρ ἐπί ὁ συμβλητός ὁ τε κίνησις ὁμοειδής εἰμί καί ὁ ἐν ὅς ὁ κίνησις . πλήν αὐτός ζητέω , πότερος ἄρα ὁ ἕτερος ὁ διαφορά αἴτιος εἰμί ὁ φορά γένος ἔτι εἰμί ἢ ὁ γραμμή γένος εἰμί · ὁ μέν γάρ χρόνος ὁ αὐτός εἰμί , οὖον ὁ εἶδος μόνος ὁ αὐτός ἀλλά ὁ ἀριθμός , οὐ εἄν εἰμί οὗτος ὁ διαφορά αἴτιος . ἀλλά ἔοικα ὁ ὁ γραμμή διαφορά αἰτιάομαι ὁ ὁ κίνησις διαφορά · ὁ γάρ ἄν δέ ὁ εἶδος εἰμί ἄλλος περί ὁ γραμμή εἶπον ἐπιφέρω κατά ἐκεῖνος εἶδος διαφέρω ὅς τε ἐπί εὐθύς φορά καί ὁ ἐπί κύκλος ὡς δηλόω ὁ ἐφεξῆς · καί γάρ ὁ φορός , φημί , εἶδος ἔχω , ἄν ἐκεῖνος εἶδος ἔχω ἐπί ὅς κινέω . ὁ δέ Ἀλέξανδρος εὑρίσκω γράφω ἄν δέ ὁ εἶδος εἰμί , καί ἐπί ἐκεῖνος εἶδος διαφέρω ἐλλείπω φημί ὁ εἄν δέ ὁ εἶδος εἰμί ὁ ἕτερος , ἐγώ μέντοι ἐν διάφορος ἀντίγραφος οὕτως εὑρίσκω ὁ γραφεύς · ἄν δέ ὁ εἶδος εἰμί ἄλλος , καί ἐκεῖνος εἶδος διαφέρω . καί ἄλλος δέ γραφή φέρω φημί ὁ Ἀλέξανδρος ἔχω οὕτως · ὁ μέν γάρ χρόνος ὁ αὐτός ἀεί ἄτομος ὁ εἶδος . ἢ ἅμα ἐκεῖνος εἶδος διαφέρω , ἀλλά ὁ μέν γραφή οὗτος ἐκ ὁ ἕτερος ἕβδομος βιβλίον ἐνταῦθα τις μετατίθημι , καί οὐδείς ἐσθίω πολυπραγμονέω αὐτός νῦν ὥσπερ οὐδέ ὁ ἄλλος ὁ ἐκεῖ γράφω . πλήν ἐπεί ἀσαφής προάγω , οὐδείς κωλύω ὁ ἐπί αὐτός ὅς Ἀλέξανδρος ἐξήγησις παραγράφω · “ παρεμβάλλω , γάρ φημί , ὁ πᾶς χρόνος , ἐν ἆ ὁ ἅμα κινέω κινέω , ὁ αὐτός ὁ ἀριθμός καί ἄτομος εἰμί συναπτέον ὁ πότερος οὖν αἴτιος , ὅτι εἰμί ὁ φορά γένος ἢ ὅτι ὁ γραμμή γένος · ὁ ἢ ἅμα ἐκεῖνος εἶδος διαφέρω · ὁ γάρ ἀπορία ὑποφέρω ὁ ἢ ἅμα ἐκεῖνος εἶδος διαφέρω , τουτέστιν ἀκολουθέω ἕτερος ἕτερος . πόθεν δέ ἄρχω ὁ διαφορά ἀκολουθέω ὁ ὁ ἕτερος διαφορά , δηλόω προστίθημι καί γάρ ὁ φορά εἶδος ἔχω , ἄν ἐκεῖνος ἔχω εἶδος . ἄν μέν γάρ ὁ ὑπόκειμαι εἰμί ὁ εἶδος διαφέρω , ἀνάγκη καί ὁ ἐν αὐτός κινέω εἶδος διαφέρω . οὖον μήv ἀνάπαλιν , φημί ὁ Ἀλέξανδρος , ἐπί πᾶς ἀληθής · οὖον γάρ ὁ κατά εἶδος διαφέρω κινέω ἀεί ἐπί διάφορος κατά εἶδος ὑπόκειμαι γίγνομαι . ὁ γοῦν κατά ὁ χρῶμα μεταβολή ὁ κατά εἶδος διαφέρω ἐπί ὁμοειδής ὑπόκειμαι γίγνομαι ὁ ἐπιφάνεια · ὁμοίως δέ κἀν ὁ γραμμή εἶδος διαφέρω , ἀκολουθέω καί ὁ ἐπί αὐτός κίνησις εἶδος διαφέρω . μήποτε δέ φημί ὁ Ἀλέξανδρος , ἐπί ὁ φορός καί ἀντιστρέφω · καί γάρ ὁ φορός εἶδος διαφέρω καί ὁ ὑπόκειμαι εἶδος διαφέρω . ἢ ὁ αὐτός , φημί , λόγος καί ἐπί ἀλλοίωσις καί ἐπί φορός . ὅς γάρ ἔχω λόγος ἐπί ὁ | φορός ὁ ὑπόκειμαι κατά ὁ ὁ φορός , οὗτος ἐπί ἀλλοίωσις ὁ χρῶμα , κατά ὁ ὁ κατά ἀλλοίωσις μεταβολή ὁ ἐν ὁ ἐπιφάνεια · ὡς καί ὁ φορός κτάομαι ὁ ὑπόκειμαι κατά ὁ ὁ φορός , ἐπεί καί ἐπί ὁ φορός ὁ εὐθύς καί ὁ περιφερής ἐν ἐπιφάνεια ὡς ἐκεῖ ὁ λευκός καί μέλας . εἴρω δέ , φημί , καί αὐτός προέρχομαι περί οὗτος · καί γάρ ὁ εἰμί , ὥσπερ ὁ ἀλλοιόω ὁ διαφορά ἔχω κατά ὁ ὁ χρῶμα διαφορά κατά ὁ ἀλλοιόω , οὗτος καί ὁ φέρω διαφέρω κατά ὁ διαφορά ὁ διάστασις κατά ὅς φέρω . ’Ev δέ ὁ λέγω οὗτος ἀσάφεια ἔχω ἐκεῖνος ἐγώ δοκέω ὁ ῥητός εἰμί δή ὁ μῆκος ἐν ᾳδίς ὁ μέν ἀλλοιόω ὁ δέ φέρω . πῶς γάρ λέγω ἀλλοιόω τίς ἐν ὁ ἥμισυς εἰμί τυγχάνω ὁ εὐθύς ; εἰμί μή ἄρα ὁ φέρω ἐν μέν ὁ ἥμισυς ὁ εὐθύς φέρω ἅμα καί ἀλλοιόω , ἐν δέ ὁ ἥμισυς φέρω μόνος ἢ αὐτός ἢ ἄλλος · ἢ εἰμί τίς σῶμα συμπαρατείνω ὁ ἥμισυς ὁ μῆκος , κατά μέν ὁ τοσοῦτος μῆκος ἀλλοιόω , κατά δέ ὁ ἕτερος ἥμισυς φέρω ἐν ὁ ἴσος χρόνος ἑκάτερος . οὖον γάρ εἰμί εἶπον τότε , ὅτι ὁ ἀλλοίωσις ὁμοταχής εἰμί ὁ φορός , κἀν ὁ χρόνος ἴσως εἰμί κἀν ὁ διάστημα ἴσος εἰμί ὁ μῆκος ὁ τε κατά ὅς ἀλλοιόω καί ὁ κατά ὅς φέρω . καί ἴσως διά οὗτος εἶπον ὁ μῆκος ἐν ᾳδίς ὁ μέν ἀλλοιόω ὁ δέ φέρω , ἵνα δείκνυμι ὅτι , ἄν ὁ μῆκος ἴσος τις ὑποτίθημι ὁ ἀλλοίωσις , οὐδέ οὕτως συμβλητός εἰμί ὁ κινέω . p . 249a17 ὅτι2 δέ ἐάν διά ὅς . οἷος , εἰμί πούς , βάδισις ἠώς ὁ ὥστε σκεπτέος , τίς διαφορά κίνησις . εἶπον διάφορος γίγνομαι κατά εἶδος φορός , ὅταν ὁ ἐπί ὅς ὁ φορά διάφορος εἰμί κατά εἶδος , προστίθημι ὅτι κἀν ὁ διά ὅς ὁ φορά γίγνομαι διάφορος εἰμί κατά εἶδος , διάφορος καί ὁ φορά κατά εἶδος εἰμί · οἷος ἐάν ὁ μέν διά πούς κινέω ὁ δέ διά πτέρυξ , καί ὁ κίνησις γίγνομαι διαφορά · καί γάρ ὁ μέν διά πούς βάδισις εἰμί . ὁ δέ διά πτέρυξ πτῆσις · καίτοι ἐπί εὐθύς γίγνομαι δυνατός ἄμφω . οὗτος δέ εἶπον ἐπιφέρω · ἢ οὖον , ἀλλά ὁ σχῆμα ὁ φορά ἄλλος . οὖον βούλομαι διάφορος κατά εἶδος γίγνομαι κίνησις , ἄν ὁ ὄργανον διά ὅς ὁ κίνησις κατά εἶδος διαφέρω , μηκέτι δέ ὁ ἐπί ὅς γίγνομαι . ὁ γάρ σχῆμα μόνος , φημί , ἕτερος εἰμί κινέω ὅς τε πτῆσις καί ὁ βάδισις καί οὖον ὁ εἶδος , ὅταν ἀμφότερος ἐπί εὐθύς γίγνομαι . διό καί συμβλητός οὗτος · καί γάρ ταχύς κινέω ὁ βαδίζω ὁ πέτομαι φημί καί ὁ οὐριοδρομέω ναῦς . ἀλλά πῶς οὖον μᾶλλον κατά εἶδος διαφέρω πτῆσις βάδισις ἢ βάδισις ὁ ἐπί εὐθύς ὁ ἐπί κύκλος ; ἢ κατά ἄλλος μέν ἴσως μᾶλλον διαφέρω , κατά δέ ὁ νῦν διορισμός οὖον διαφέρω . εἰμί γάρ ὁ κατά εἶδος διαφέρω λέγω , ἐάν ὁ ἐπί ὅς διάφορος εἶδος γραμμή ὁ , ὁ μέν εὐθύς ὁ δέ κύκλος , δῆλος ὅτι ἐάν μή διάφορος εἰμί ὁ ἐπί ὅς ὁ φορός , οὐδέ ὁ φορά διάφορος εἰμί κατά ὁ νῦν ζητέω διαφορά , κατά ὅς ασύμβλητος εἰμί ὁ κινέω . καί γάρ ὁ ἀρχή προτίθημι ζητέω , τίς ὁ κίνησις συμβλητός εἰμί κατά ὁ ταχύς καί βραδύς καί ἴσος καί τίς ὅς , εἰς κατά εἶδος δίφορος λέγω μή εἰμί συμβλητός καί κατά εἶδος διαφέρω ὁ ἐπί διαφέρω κατά εἶδος γίγνομαι . ὁ δέ πτῆσις καί ὁ βάδισις οὐ ἐπί διαφέρω κατά εἶδος γίγνομαι · δύναμαι γάρ ἄμφω ἐπί εὐθύς καί ἄμφω ἐπί κύκλος γίγνομαι . συμπεραίνω δέ λοιπός , τίς εἰμί ὁ ἰσοταχής καί συμβλητός ὅλως , ὅτι ὁ ἐν ἴσος χρόνος ὁ αὐτός διάστημα κινέω κατά φορός , δηλονότι οὗτος ἰσοταχής εἰμί . ὁ αὐτός δέ μέγεθος οὖον ὁ ἀριθμός πάντως , ἀλλά ὁ εἶδος . ὥστε εἶδος ἀδιάφορος αὐτός εἰμί . τοιοῦτος δέ ὁ εὐθύς2 πρός ὁ εὐθύς2 καί ὁ περιφερής πρός ὁ περιφερής . εὐθύς μέντοι ὁ ὁ μέγεθος ἀδιάφορος εἶδος καί ὁ κινέω ἀδιάφορος κατά εἶδος εἰμί . εἶπον δέ πρότερος μέν ὅτι ῾ ἐάν ἔχω εἶδος ὁ ἐπί ὅς κινέω , καί ὁ φορά εἶδος ἔχω τουτέστι διαφορά κατά εἶδος , νῦν δέ ὅτι , ἐάν ὁ ὑπόκειμαι ἀδιάφορος ὁ ὁ εἶδος , καί ὁ κίνησις ἀδιάφορος εἰμί , σύντομος ποιέω ὁ θεωρία · ὅταν , φημί , ζητέω μέν ποῖος κινέω συμβλητός καί ποῖος ἀσύμβλητος , οὐ ἀνάγκη ὁ ὑπόκειμαι σκοπέω , ἀλλά ἀρκέω ὁ κίνησις αὐτός , περί ὅς ζητέω , ἢ συμβλητός ἢ οὖον πρόχειρον ἐγώ εἰμί σκοπέω , εἰμί ἔχω διαφορά κατά εἶδος · πάντως γάρ ὁμοίως ἔχω καί ὁ ὑπόκειμαι , καί οὐδείς δήω εἰς ἄμφω βλέπω . ὥστε καί ὅτε ζητέω , πότερος αἴτιος εἰμί ὁ διαφορά ἔχω , ἆρα ὅτι ὁ φορά γένος ἢ ὅτι ὁ γραμμή γένος , μάτην ζητέω . οὖον γάρ διαφωνέω ὁ ὑπόκειμαι ὁ κινέω ὁ ἐπί αὐτός , ὡς ὁ μέν διαφορά ἔχω , ὁ δέ ἀδιάφορος εἰμί · καί γάρ εἴρω ὅτι “ οὖον ὁ τυγχάνω ὁ τυγχάνω δεκτικός , ἀλλά εἷς εἷς ὁ πρότερος . ” ἢ ὁ ὥστε σκεπτέος , τίς διαφορά κίνησις ἐπάγω , ὡς δήω εἰμί ὁ μέλλω γιγνώσκω , ποῖος κίνησις συμβλητός καί ποῖος ἀσύμβλητος , ὁ διαφορά ὁ κίνησις πρότερος παρά ἑαυτοῦ διαιρέω . ὁ γάρ ὁ γραμμή διαφορά πρόδηλος καί ὁ ἰδιώτης . πλείων δέ φημί αὐτός ὁ Ἀλέξανδρος εἴρω περί ὁ ασύμβλητος κίνησις , διότι οὔπω δείκνυμι ὅτι οὐ εἰμί εὐθύς ἴσος περιφέρεια , ἀλλά μένω ζητέω . διό καθόλου λέγω ὁ κατά εἶδος διαφοράω ὁ γραμμή ὁ κατά εἶδος διαφορά ὁ κίνησις ἀκολουθέω . p . 249a21 καί σημαίνω ὁ λόγος οὗτος , ὅτι ὁ γένος οὐ εἷς τίς ἠώς ὁ διό οὖον δοκέω ὁμωνυμία εἰμί εἰμί . δείκνυμι ὅτι ὁ μέν ὁμοειδής κινέω , ὅς ὁ εἶδος οὐκέτι διαιρέω εἰς ἄλλος εἶδος , διά ὁ εἷς φύσις εἰμί συμβλητός εἰμί , ὁ δέ διαφέρω κατά εἶδος ἀσύμβλητος , ὥσπερ πόρισμα ἐκ ὁ εἴρω συνάγω , ὅτι ὁ ὁμογενής οὐ εἰμί συμβλητός , διότι οὐ εἰμί ἐν ὁ εἶδος ἀλλά ὁ γένος . ὁ δέ γένος οὐ εἰμί εἷς τίς εἶδος ὥσπερ ὁ ἔσχατος εἶδος , ὅς μηκέτι διαιρέω εἰς εἶδος γένος γάρ εἰμί ὁ εἰς πλείων εἶδος διαιρέω ) , ὥστε ὁ ὁμογενής καί μή ὁμοειδής οὐ εἰμί συμβλητός . καί παρά οὗτος , φημί , πολύς λανθάνω μή εἰμί μέν , νομίζω δέ συμβλητός · ὡς ὁ εὐθύς καί ὁ περιφερής , ὅτι γένος εἰμί ὁ γραμμή καί διαιρέω εἰς οὗτος ὡς εἷς τις φύσις ἔχω ὁ γένος λαμβάνω καί ὁ εὐθύς καί περιφερής ὡς ὁμοφυής συμβλητός νομίζω . εἶπον δέ αἴτιος εἰμί ὁ ὁ ὁμογενής τις συμβλητός νομίζω ὁ εἷς τίς ἡγέομαι ὁ γένος , ἐπάγω καί ὁ περί ὁ ὁμώνυμος συμβαίνω ἀπάτη , διά ὅς , καίτοι πᾶς ὁ ὁμώνυμος ἑτεροφυής εἰμί , εἴπερ ὄνομα μόνος κοινός ἔχω ὁ δέ οὐσία διάφορος , καί ασύμβλητος εἰμί , τις ὅμως αὐτός συμβλητός δοκέω . ὁ γάρ ὁμώνυμος , φημί πολύς τίς εἰμί διαφορά · καί γάρ ὁ μέν πολύς ἀπέχω ὥσπερ ὁ ἀπό τυγχάνω , ὁ δέ ἔχω τις ὁμοιότης ὡς ὁ εἰκών πρός ὁ πρωτότυπος , ὁ δέ ἐγγύς εἰμί ὁ γένος ἢ ἀναλογία , γένος μέν ὁ ἀπό εἷς καί πρός εἷς λέγω · κοινός γάρ τίς αὐτός ὁ τε ἀπό ὅς καί ὁ πρός ὅς φαντασία ἀποτελέω γένος . ἀναλογία δέ ὁμώνυμος εἰμί ὁ ὁ ἐν ὁ λόγος καί ὁ χρεία ὁμοιότης σῴζω ὡς ὁ ἀρχή · καί γάρ ὁ πηγή καί ὁ καρδία καί μονή καί σημεῖον καί ὁ ἡγέομαι ἐν πόλις ἀρχή λέγω τοσοῦτος ἀλλήλων τῆ φύσις διαφέρω . ὁ οὖν ἐγγύς εἰμί καί ὅμοιος ὡς ὁμοφυής λαμβάνω συμβλητός ἡγέομαι , ὡς ὁ πολύς καί διπλάσιος ἐπί ὕδωρ καί ἀήρ . δύναμαι δέ ὁ καί σημαίνω ὁ λόγος οὗτος ὅτι ὁ γένος οὐ εἷς τίς ἐπί ὁ κίνησις εἴρω . καί γάρ εἶπον πρότερος , ὅτι αἴτιος ὁ μή συμβλητός εἰμί ὁ τε φορά καί ὁ ἀλλοίωσις κινέω εἰμί ὁ ὁ κίνησις ἔχω εἶδος καί μή εἰμί εἷς τίς αὐτός εἶδος μηδέ εἷς φύσις ὥσπερ οὐδέ ὁ γραμμή . ὁ δέ εἷς τίς νομίζω ὁ κίνησις εἶδος ἄτομος καίτοι γένος εἰμί κατά ἀλήθεια , ὁμοφυής πᾶς τίθημι ὁ κινέω , συμβλητός πᾶς νομίζω καί ὁ οὖον συμβλητός νομίζω . ἔοικα δέ ὁ κίνησις γένος οὗτος λαμβάνω ὡς κοινότης ὁμώνυμος κατηγορέω ὁ διάφορος κίνησις , διότι ἄλλος μέν ὁ κατά τόπος , ἄλλος δέ ὁ κατά ποιότης , καί ἄλλος ὁ κατά ποσότης ὁ καί ὁ γένος οὗτος διαφέρω ἀλλήλων . καί διά οὗτος ἐπιφέρω ὁ ὁ ὁμωνυμία διαφορά αἴτιος ὁ πλάνης ὁ περί ὁ συμβλητός καί ἀσύμβλητος κινέω λέγω ὁ τις ὁ ὁμώνυμος κίνησις διά ὁμοιότης ὁμοφυής δοκέω καί διά οὗτος συμβλητός . p . 249a25 πότος οὖν ἕτερος ὁ εἶδος ἠώς ὁ ἴσος δέ ἢ ἄνισος , ἧ ἐκεῖνος ἄνισος . εἶπον ὁ μέν διαφέρω κατά εἶδος ἀσύμβλητος εἰμί , ὁ δέ ἀδιάφορος συμβλητός , ζητέω λοιπός πότε ἕτερος ὁ εἶδος καί διάφορος . ἆρα ὅταν ὁ ὑπόκειμαι διαφέρω καί ὁ εἶδος ἕτερος εἰμί ὁ ἐν ὁ διάφορος ὑπόκειμαι ; οἷος ὁ λευκός ὁ τε ἐν ἵππος καί ἐν ἄνθρωπος ἆρα ἕτερος εἰμί κατά εἶδος διά ὁ ὁ ὑπόκειμαι διαφορά ἢ οὐ ἀρκέω ὁ ὑπόκειμαι μόνος διαφορά ἔχω , ἀλλά χρή πρός ὁ ὁ ὑπόκειμαι διαφορά καί ὁ εἶδος αὐτός διάφορος εἰμί , ὥστε ἄλλος εἶδος ἐν ἄλλος ἔχω ὑπόκειμαι ὁ διαφέρω κατά εἶδος λέγω ; καί γάρ εἴρω ἤδη , ὅτι εἷς εἷς δεκτικός εἰμί , καί ὅτι ἀντακολουθέω ἀλλήλων ὁ τε ὑπόκειμαι καί ὁ ἐν αὐτός εἶδος . καί ἄν τε ἕτερος εἰμί ὁ δεκτικός , καί ὁ ἐν αὐτός ἕτερος εἰμί · ἄν τε ὁμοειδής ὁ ὑπόκειμαι , καί ὁ ἐν αὐτός ὁ αὐτός εἰμί φύσις . ὅς γάρ ὁ ἐπιφάνεια ὁμοειδής εἰμί δεκτικός εἰμί πρῶτος , οὗτος ὁ αὐτός εἰμί φύσις ἀλλήλων , ἄν μή ὁμοειδής τυγχάνω ὥσπερ ὁ χρῶμα . ζητέω οὖν τίς ὅρος καί τίς κρίνω , πότε αὐτός σημαίνω ὁ λευκός ἢ ὁ γλυκύς ὡς εἷς καί ὁ αὐτός ἔχω φύσις , οἷος ὅταν ἐν ἵππος καί κύων ὁ λευκός θεωρέω , ἢ ἕτερος καί ἕτερος , ὅταν ἐν ἐπιφάνεια καί ἐν φωνή καί ὁ γλυκύς ὁ ἐν χυμός καί ἐν φωνή · ἵνα οὖν μή ἐν ὁ κατά μέρος περιπλανάομαι , τίς ὅρος καί κριτήριον ἄν εἰμί ὁ τοιοῦτος διάκρισις ; ἆρα οὖν , ὥσπερ δοκέω Πρωταγόρας , ὁ αἴσθησις κριτήριον ἱκανός ὁ τοιοῦτος εἰμί , ὥστε ὁ ἕκαστος φαίνω κτάομαι ὁ αἴσθησις οὗτος καί ἀληθής νομίζω , εἴτε αὐτός εἴτε ἕτερος ὁ αἴσθησις ἀπαγγέλλω ; ὁ οὖον χρή ὁ αἴσθησις καί ὁ ἀπό αὐτός | φαντασία ὁ κρίσις ἐπιτρέπω , πολλαχοῦ διαψεύδω , ἀλλά ὁ λόγος ὁ φύσις καί ὁ ὕπαρξις ὁ πρᾶγμα ζητέω ; ἐπεί ὅς γε αἴσθησις ὁ ταχύς καί βραδύς ὁ κίνησις ἐπί τε ὁ εὐθύς καί ἐπί ὁ κύκλος ὡς ὁμοφυής κρίνω . οὗτος ἐπί ὁ κατά ὁ φορά ἔννοια ἀπορέω , ἐν μή ὀνομάζω ὁ φορός , ἀλλά λευκός καί γλυκύς μνημονεύω , ἐκτείνω ὁ ζήτησις καί ἐπί ὁ ἄλλος κινέω καί μεταβολή ζητέω , πῶς χρή καί ἐπί ἐκεῖνος εὑρίσκω ὁ συμβλητός καί ἀσύμβλητος , ὁ αὐτός καί μή αὐτός διορίζω . καί πρῶτος ὁ ἀλλοίωσις μνημονεύω δείκνυμι , ὅτι καί ἀλλοιόω εἰμί συμβλητός · εἰμί γάρ ὁ μέν ταχέως ἰάομαι ὁ δέ βραδύς καί δηλονότι καί ἅμα τις . εἰμί οὖν ὁ ὑγιάζω ἀλλοιόω εἰμί , εἰμί ἀλλοίωσις ἰσοταχής ὁ ἐν ἴσος χρόνος γίγνομαι . ἀλλά οὐ εἰμί ἀπλόος ἰσοταχής ἐν φορός ὁ ἐν ἴσος χρόνος κινέω , ἀλλά ὅταν ὁ ἴσος ἐν ἴσος κινέω · ἴσος δέ εἰμί διάστημα ὁ ὁ αὐτός εἰμί μέτρον . ἀλλά ἐπί ἀλλοίωσις τίς ἄν εἰμί ὁ κατά ὅς ἀλλοιόω ὁ ἀλλοιόω ; δηλονότι ποιότης · ὁ γάρ κατά ποιότης μεταβολή ἀλλοίωσις λέγω · ὁ δέ ἴσος οὐ εἰμί ἐπί ποιότης λέγω , ἀλλά ὡς ἐν ὁ ποσός Ἰσότης λέγω , οὕτως ἐν ὁ ποιός ὁμοιότης , ὡς καί ἐν κατηγορία διά-ὁρίζω . οὗτος οὖν καλῶς ἐφίστημι ἵστημι , φημί , ἰσοταχής εἰμί ἐπί ἀλλοίωσις ὁ ὁ αὐτός μεταβάλλω ἐν ὁ ἴσος χρόνος , κοινός ὄνομα ὁ ὁ αὐτός καί ὁ ἰσότης εὑρίσκω καί ὁ ὁμοιότης . καί ἀπορέω λοιπός ὁ ἐν ὁ συμβλητός ἀλλοίωσις αὐτός πότερος ἐν ὁ ὑπόκειμαι δεῖ ζητέω , ἐν ὅς ὁ πάθος ἢ ἐν αὐτός ὁ πάθος , τουτέστι πότερος ἰσοταχής ῥητέος ἀλλοιόω ὁ ἐν ὁ ἴσος χρόνος ὁ αὐτός ὑπόκειμαι ἔχω ἀλλοιόω , ἢ ὁ ἐν ὁ ἴσος χρόνος κατά ὁ αὐτός πάθος μεταβάλλω . καί φημί , ὅτι ἐπί μέν ὁ προτίθημι παράδειγμα ὅς ὁ ὑγεία ἰσοταχής ὁ ὑγίανσις εἰμί ὁ ὁ πάθος , τουτέστι ὁ ὑγεία κατά ὅς ὁ μεταβολή ὁ ὑγιάζω γίγνομαι ὁ αὐτός εἰμί ὁ εἶδος οἶος ὀφθαλμός φέρω εἶπον καί μή ἄλλος μόριον ) ἢ ὁ ὑγεία ἁπλόος ἀλλά μή ἄλλος πάθος εἰμί . καί οὗτος δέ χρή πρόσειμι ὁ ἰσοταχής ὑγεία ὁ μήτε μᾶλλον μήτε κακός ἀλλά ὁμοίως ὑπάρχω . ὅς γάρ εἰμί ἐπί ὁ μή ἰσοταχής φορός ὁ ποτέ μέν ταχύς ποτέ δέ βραδύς φέρω , οὗτος ἐπί ὁ μή ἰσοταχής ἀλλοίωσις δοκέω ὁ ποτέ μέν μᾶλλον ποτέ δέ κακός ἀλλοιόω . ἐάν δέ ὁ πάθος μή ὁ αὐτός εἰμί , ἀλλά ὁ μέν ἄλλος ὁ δέ ἄλλος , ὥστε ὁ μέν λευκαίνω ὁ δέ ὑγιάζω , οὐδείς εἰμί ἐν οὗτος , κατά ὅς συγκρίνω · οὔτε γάρ ἴσος ὡς ἐπί ὁ ποσός , οὔτε ὅμοιος ὡς ἐπί ὁ ποιέω , οὔτε αὐτός , ὅσπερ κοινῶς ἐπί ἄμφω λέγω . καί ὁ αἴτιος ἐπάγω · καθίημι ὅς γάρ ὁ ὁ πάθος διαφορά , κατά ὁ ὁ ἀλλοίωσις , εὐθύς εἶδος · ποιέω διάφορος ἀλλοίωσις , κἀν περί αὐτός ὑπόκειμαι γίγνομαι . καί χρή ἐν ὁ ὅς ἤδη οὗτος ὁ ὅς δασύνω . εἴρω γάρ καί ἐπί ὁ φορός , ὅτι ὁ ἀνομοειδής κινέω οὐ εἰμί συμβλητός · ὥστε οὐδέ ἐπί ἀλλοίωσις ὁ κατά ὁ διαφέρω ὁ εἶδος πάθος γίγνομαι συμβλητός εἰμί . εἰμί οὖν ὁ κατά εἶδος διαφορά ὁ τε φορός καί ὁ ἀλλοίωσις αἴτιος ὁ ασύμβλητος εἰμί , δεῖ διαιρέω παρά ἑαυτοῦ πόσος φορός εἶδος καί πόσος ἀλλοίωσις , ἵνα ὁ προτίθημι γνωρίζω , πῇ τε διαφέρω ἀλλήλων καί πῇ οὖον . ἀλλά ὁ μέν εἰς ὁ ἄτομος εἶδος διαίρεσις ἕκαστος ὁ κίνησις νῦν παρατρέχω , κοινός δέ μέθοδος παραδίδωμι ἀπό ὁ ὁ διαφορά κοινότης λαμβάνω . ὁ γάρ διαφέρω , ὡς αὐτός διδάσκω , ἢ γένος διαφέρω ἢ εἶδος ἢ ἀριθμός . κατά ὅς οὖν διαφορά ὁ κινέω διαφέρω ἀλλήλων , οὖον κατά ἄλλος τίς ἀλλά κατά ὁ κινέω ( οὗτος γάρ εἶπον , ὅς ὁ κινέω ) , εἰμί μέν κτάομαι γένος εἰμί οὗτος , καί ὁ κινέω κατά γένος διαφέρω ἀλλήλων · οἷος εἰμί ὁ μέν αὐξάνω , ὁ δέ λευκαίνω , καί ὁ αὔξησις ὁ λεύκανσις γένος διαφέρω · καί γάρ ὁ μέν κατά ὁ πόσος , ὁ ἐσθίω κατά ὁ ποῖος , ὅσπερ γένος διάφορος εἰμί ὁ εἰμί . εἰμί δέ εἶδος διαφέρω ὁ κινέω , κατά ὅς κινέω , εἶδος καί ὁ κινέω διαφέρω , ὡς ὁ λεύκανσις ὁ μέλανσις . εἰμί δέ μή εἶδος ἀλλά ἀριθμός μόνος ὁ κινέω ὁ διαφορά κατά ὅς κινέω , καί ὁ κινέω οὗτος ἀλλήλων ἀριθμός διαφέρω . καί οὗτος μόνος εἰμί συμβλητός ὁ ἀριθμός μόνος διαφέρω ὁμοειδής καί ὁμογενής κινέω . ὥστε ὅσπερ ἐπί ὁ φορός οὖον διαθρῴσκω , οὗτος νῦν σαφής ποιέω , ὅτι ὁ ἑτερότης καί ταὐτότης ὁ κατά ὁ ὁ κίνησις γίγνομαι χρή κρίνω ὁ ἀσύμβλητος καί ὁ συμβλητός . ὁ δέ ὅς εἰμί ὁ κινέω εἶπον εἶδος διαφέρω δήω ἐν ὁ κινέω κατά ἑαυτοῦ καί μή κατά συμβεβηκός , ἵνα ὁ κινέω κατά ἐκεῖνος κατά ὁ κινέω εἶδος διαφέρω , ὁ μέν εἰμί τυγχάνω λευκαίνω , ὁ δέ ὑγιάζω ( οὗτος γάρ εἰμί ὁ κινέω ὁ λευκότης καί ὁ ὑγεία ) καί κατά ἑαυτοῦ διαφέρω οὗτος εἶδος , τουτέστι κατά ὁ λεύκανσις καί ὑγίανσις , ἀλλά μή κατά συμβαίνω ὁ ὁ μέν εἰμί τυγχάνω ἵππος εἰμί ὁ δέ ἄνθρωπος . οὗτος γάρ οὐ εἰμί κατά ὅς κινέω εἶδος διαφέρω , ἀλλά κατά ὅς εἰμί . διό καί δοκέω πολλάκις ὁ ὁ ὑπόκειμαι ὁ κατά ὁ ὁ κίνησις γίγνομαι εἶδος διαφέρω καί αὐτός ὁ κίνησις εἶδος διαφέρω εἴρω οὖον διαφέρω ὁ μηδέ ἐκεῖνος διαφέρω κατά ὁ ὁ κίνησις γίγνομαι . οὕτως ὁ διαφορά καί ταυτότης ὁ πάθος ὁ ἀσύμβλητος καί συμβλητός ἐπί ὁ ἀλλοίωσις χαρακτηρίζω , ὡς ὁ ἀλλοίωσις κατά πάθος γίγνομαι , καί βούλομαι προστίθημι καί ὁ κατά ὁ ὑπόκειμαι διαφορά ἐρωτάω πάλιν πότερος , ἐάν ἰσοταχής ὁ ἀλλοιόω εἰμί , ὁ πάθος δεῖ μόνος αἰτιάομαι ὅτι ὁ αὐτός ἢ μᾶλλον ὅτι ὅμοιος ( οὗτος γάρ οἰκεῖος ὄνομα ὁ ποιότης καί ὁ ἀλλοίωσις , ὥσπερ ὁ αὐτός ὁ οὐσία ) , ἢ καί ὁ ὑπόκειμαι καί ἀλλοιόω , ὅταν ἐν ἕκαστος ὁ ἀλλοιόω ἴσος εἰμί ὁ ἀλλοιόω , οἷος ὁ ἐπιφάνεια ὁ εἰς ὁ λευκός μεταβάλλω ἴσος εἰμί ἐν ὁ ἴσος χρόνος . καί πρό ὀλίγος δέ οὗτος ἀπορέω , ὅτε λέγω πότερος οὖν ἐν ὅς ὁ πάθος ἢ ὁ πάθος δεῖ συμβάλλω , καί ὁ πάθος αἰτιάομαι , νῦν προστίθημι ὁ ἐν ὅς ὁ πάθος πρός ἄμφω λέγω χρή βλέπω καί πρός ὁ πάθος εἰμί αὐτός ἢ ὅμοιος εἰμί , καί πρός ὁ ὑπόκειμαι ὅς ἴσος · καί ἄμφω μέν συμβλητός νομίζω , ἀλλά κατά μέν ὁ πάθος ὅμοιος ἢ ἀνόμοιος ἢ αὐτός ἢ ἕτερος , κατά δέ ὁ ὑπόκειμαι ἴσος ἢ ἄνισος . οὗτος δέ εἰμί τις ἀλλοίωσις ὁ αὐτός μέν , ἄν εἰμί κατά αὐτός πάθος , ἄνισος δέ , ἄν εἰμί ὁ δέχομαι ὁ πάθος ἄνισος , καί ἀνάπαλιν ἴσος μέν τις οὐ ὁ αὐτός δέ ἢ οὐ ὅμοιος . p . 249b19 καί ἐπί γένεσις δέ καί φθορά ὁ αὐτός σκεπτέος ἠώς ὁ ὁ δέ ποσός μείζων . Γῆ αἴτιος ὁ συμβλητός καί ασύμβλητος μεταβολή ἐπί τε φορός παραδίδωμι καί ἐπί ἀλλοίωσις ὁ αὔξησις καί ὁ μείωσις παρίημι ἐπί ὁ γένεσις μεταβαίνω καί ὁ φθορά , ὡς γνώριμος δέ εἰμί ἐκ ὁ προερέω παρίημι ὁ αὔξησις καί ὁ μείωσις . ὁ γάρ ὁ ὁμοειδής ἐν ἴσος χρόνος ἴσος γίγνομαι προσθήκη διά ὅλος ἰσοταχής αὔξησις καί ὁ ἀφαίρεσις ὁ τοιοῦτος οὗτος μείωσις ἰσοταχής · ὁ γάρ ἴσος καί ἐπί ὁ αὔξησις καί μείωσις οὗτος λέγω ὡς καί ἐπί ὁ φορός . ἀλλά οὗτος μέν ὡς σαφής παρίημι , ζητέω δέ ἐπί γένεσις καί φθορά , πῶς γένεσις γένεσις καί φθορά φθορά ἰσοταχής λέγω . καί ὥσπερ διαπορέω καί ἐρωτάω · ἆρα , φημί , ἰσοταχής λέγω γένεσις , εἰμί ἐν ἴσος χρόνος ὁ αὐτός ὁ εἶδος καί ἄτομος κατά ὁ εἶδος γίγνομαι οἷος ἄνθρωπος , ἀλλά μή κατά γένος ὁ αὐτός οἷος ζῷον ; ταχύς δέ γένεσις , ὅταν ἐν ὁ αὐτός ἴσος μόνος μή ὁ αὐτός εἰμί ὁ γίγνομαι , ἀλλά ἕτερος , οἷος εἰμί ἄνθρωπος γίγνομαι ὁ μέν ἤδη γίγνομαι εἰμί ἄνθρωπος ἐν ὁ ἴσος ἢ ὁ αὐτός χρόνος , ὁ δέ μηδέπω , ἀλλά τίς μέρος εἰμί ὁ ἐν αὐτός γίγνομαι , μηδέπω δέ αὐτός . εἶπον δέ ταχύς , εἰμί ἐν ἴσος χρόνος ἕτερος εἰμί γίγνομαι τίς καί μή ὁ αὐτός , ἀπολογέομαι ὑπέρ ὁ ἕτερος εἶπον καί μή τίθημι τίς ἴδιος ὄνομα . οὖον γάρ ἔχω , φημί , τις δύο , ὁ ὁ ἐπί ὁ κατά οὐσία μεταβολεύς ἑτερότης σημαίνω , ὥσπερ ἐπί ὁ κατά ποιότης μεταβολεύς ὁ ἀνομοιότης ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός σημαίνω . καί ἐπί ὁ κατά ποσότης κοινός μέν ὁ ἀνισότης , δύο δέ σημαίνω ὁ μείζων καί ὁ μικρός . οὐ οὗτος , φημί , ὁ ἐπί ὁ γένεσις κοινῶς λαμβάνω ἑτερότης [ ἔχω τις ] δύο σημαίνω . βούλομαι δέ καί ἐπί ὁ κατά οὐσία μεταβολεύς εὑρίσκω ὄνομα οἰκεῖος · ἐπειδή , φημί , ὁ οὐσία , ὅς ὁ γένεσις εἰμί , ἐκ ἀριθμός σύγκειμαι , ταχύς γένεσις ῥητέος καί βραδύς καί ὅλως ἀνισοταχής , ὅταν ἐν ὁ αὐτός ἢ ὁ ἴσος χρόνος ὁ μέν πλείων ὁ δέ μικρός ἀριθμός ὁμοειδής γίγνομαι , ὡς ὅταν ἄνθρωπος γίγνομαι ἐν ὁ αὐτός ἢ ὁ ἴσος χρόνος ὁ μέν πλείων ἀριθμός γίγνομαι , οἷος πλείων ὁ ἀριθμός μόριον , ὁ δέ μικρός · ὅταν δέ συμπληρόω , εἰμί ὁ μέν ταχύς γίγνομαι , ὁ δέ βραδύς , ἐκ ὁ ἴσος ἀριθμός ὁ ἀνθρώπειος ἄμφω σύγκειμαι . ἀλλά ἐπί μέν ὁ κατά πάθος μεταβολεύς καί ὁ κοινός ὁ σύγκρισις ὁ ἀνισοταχής ὀνομάζω ἀνομοιότης λέγω καί ἑκάτερος ὁ ὑπό ὁ κοινός ὁ μέν μᾶλλον ὁ δέ κακός , καί ἐπί ὁ κατά ποσός κοινός μέν ὁ ἄνισος , ὁ δέ ὑπό αὐτός ὁ μέν μείζων ὁ δέ μικρός . αὐτός δέ καίτοι ἑκάτερος προτίθημι εἶπον ἀρκέω ὁ ὑπερέχω ὀνομάζω ὁ μᾶλλον καί ὁ μείζων . ἀλλά πῶς καί ὁ κοινός ἀνώνυμος εἶπον ἐπί ὁ γένεσις , εἴπερ ὁ ἕτερος αὐτός ἁρμόζω ; ἢ ὅτι κοινός εἰμί ὁ ἕτερος . καί γάρ ὁ ἀνόμοιος καί ὁ ἄνισος ἕτερος εἰμί . ἀριθμός δέ ὁ οὐσία εἶπον ἢ ὁ Πυθαγόρειος ἀκολουθέω ἀρχή ὁ εἰμί λέγω ὁ ἀριθμός κλύω , κύδιμος ἀριθμός , πατήρ μάκαρ , πατήρ ἀνήρ καί ἀριθμός δέ τε πᾶς ἐπέοικα , ἢ ὅτι κατά ἀριθμός τις ὁρίζω ὁ τε στοιχεῖον καί ὁ μέρος ἅπας γένεσις καί σύστασις ἐπιτελέω · διό οὐδέ ὁ ἀνθρώπινος τέχνη ὁ ὁ ὅλος δημιουργία μιμέομαι οὐδείς δύναμαι Χωρὶς ἀριθμός συνίστημι . p . 249b27 ἐπεί δέ ὁ κινέω κινέω τίς ἀεί καί ἐν τις ἠώς ὁ καί ὁ ἥμισυς ὁ Γ ἐν ὁ ἥμισυς ὁ δ χρόνος κινέω . οἰκεῖος καί αὐτός ὁ λόγος εἰμί ὁ περί ὁ ὁ κίνησις σύγκρισις τε καί παραβολή · καί γάρ ἐνταῦθα παραβάλλω ὁ τε κινέω καί ὁ κινέω ὁ πρός ἀλλήλων αὐτός ἀναλογία ἐπιζητέω ἐπί τε φορός καί ἀλλοίωσις καί αὔξησις καί μείωσις . ζητέω γάρ εἰμί , ὥσπερ ὁ πολλαπλάσιος δύναμις τις δύναμις κινέω τίς πολλαπλάσιον κινέω ἐκεῖνος , οὗτος καί ὁ πολλοστημόριον ὁ κινέω τίς δύναμις πολλοστημόριον κινέω ὁ ὑπό ἐκεῖνος κινέω . οἷος εἰμί ὁ ἑκατόν ἄνθρωπος ὁ | ναῦς κινέω , εἰμί καί ὁ εἷς ὁ ἑκατοστός ὁ ναός κινέω . παραβάλλω δέ καί πρός ὁ χρόνος καί πρός ὁ ὁ κίνησις διάστημα ὁ τε κινέω δύναμις καί ὁ κινέω · οἷος εἰμί ὁ κινέω δύναμις ὅδε τίς , οἷος ὅδε ὁ νῦν , ἐν τοσόσδε χρόνος τοσόσδε διάστημα , ὁ ἥμισυς ὁ ναός ἐν ὁ αὐτός χρόνος διπλάσιος διάστημα κινέω · καί εἰμί ὁ ἥμισυς δύναμις ὁ αὐτός διάστημα ἐν ὁ αὐτός χρόνος ὁ ἥμισυς ὁ κινέω ὑπό ὁ ὅλος κινέω · ἔτι δέ εἰμί ὡς ὁ ὅλος δύναμις ὁ ἥμισυς ὁ ὑπό αὐτός κινέω ἐν τις χρόνος διάστημα τίς ἐν ἥμισυς ὁ χρόνος ὁ αὐτός διάστημα κινέω , οὗτος καί ὁ ἥμισυς ὁ δύναμις ὅλος ὁ ὑπό ὁ ὅλος κινέω ἐν τις χρόνος ἐν διπλάσιος οὗτος ὁ χρόνος κινέω . οὗτος γάρ φαντασία μέν τις παρέχω ὡς ἀναλογία διασῴζω , οὐ οὗτος δέ ἔχω , ὡς φαίνω . πρῶτος δέ ἐπί ὁ φορός ὁ λόγος ποιέω , καί οὗτος ὁ ἐπί οὗτος δείκνυμι καί ἐπί ὁ ἄλλος κοινοποιώ κίνησις . προλαμβάνω δέ ὡς ἐναργής ὁ πᾶς ὁ κινέω τίς κινέω · οὖον γάρ οἷος τε κινέω μέν , μηδείς δέ κινέω , ἀλλά ὥσπερ πᾶς ὁ κινέω ὑπό τις κινέω , οὗτος καί πᾶς ὁ κινέω τίς κινέω . καί ὅτι ἐν τις χρόνος κινέω ὁ κινέω · οὖον γάρ οἷος τε κίνησις ἄνευ χρόνος γίγνομαι . καί ἔτι μέντοι μέχρι ὁ κινέω · τοσονδὶ γάρ μῆκος κινέω ὁ κατά φορά κινέω . καί ὁ μέν ἄλλος ὡς ἐναργής παραλαμβάνω , οὗτος δέ καί ἀπόδειξις ἐπάγω ἐκ ὁ πρότερος δείκνυμι αὐτός ὑπομιμνήσκω . εἰμί γάρ πᾶς ὁ κινέω κινέω ἤδη καί ὁ κινέω κινέω ἤδη διά ὁ ἐπί ἤπειρος τέμνω ὁ κίνησις μή οἷος τε εἰμί ἀρχή κίνησις λαμβάνω , εἰμί δή ὁ κινέω κινέω , ὁ δέ κινέω ποσός τίς διάστημα κινέω , ὁ κινέω ἄν εἰμί πᾶς ποσός τίς διάστημα κινέω ἤδη · οὖον γάρ δύναμαι κινέω μέν τίς , μή τοσόσδε δέ . ὥστε πᾶς ὁ κινέω τίς τε κινέω καί ἐν χρόνος τις καί διάστημα . οὗτος προλαμβάνω ὡς ἀξίωμα ἐπί ὁ ἀναλογία ἔρχομαι λοιπός ὁ τε κινέω κατά φορά καί ὁ κινέω ὑπό αὐτός καί ὁ χρόνος καί ὁ διάστημα . λαμβάνω δέ ὁ μέν κινέω δύναμις ὁ Α , ὁ δέ κινέω ὑπό αὐτός βάρος ὁ Β , ὁ δέ μῆκος καί διάστημα ὁ κίνησις , σέως , ὅς κινέω ὁ Α δύναμις ὁ Β βάρος , τίθημι ὁ Γ , χρόνος δέ ἐν ὅς ὁ δ . οὗτος δέ κεῖμαι ὁ βάρος πρῶτος διαιρέω φημί ὁ ἴσος δύναμις ἢ ὁ αὐτός ὁ ἥμισυς ὁ βάρος διπλάσιος διάστημα κινέω ἐν ὁ αὐτός χρόνος . εἶτα καί ὁ χρόνος διαιρέω ἐν ὁ ἥμισυς ὁ χρόνος φημί ὁ ἥμισυς ὁ βάρος ὁ αὐτός ὁ μῆκος διάστημα ὁ ἐκ ἀρχή κινέω ὁ Γ ὑπό ὁ αὐτός δύναμις · οὗτος γάρ ὁ ἀναλογία σῴζω . εἰμί γάρ τίς εἰμί δεκατάλαντος βάρος κινέω ἐν ὥρα σταδιαῖος διάστημα , οὗτος ὁ πεντετάλαντος ἐν ὥρα δύο στάδιος κινέω , ἐν ἡμιώριον δέ ὁ στάδιον μόνος . εἶτα ὁ διάστημα διαιρέω ὁ βάρος ὁ ἐκ ἀρχή Μένων συνδιαιρέω ὁ χρόνος · ὁ γάρ αὐτός ὑπόκειμαι ὁ Α δύναμις ὁ Β βάρος ὁ ἥμισυς ὁ Γ διάστημα κινέω ἐν ὁ ἥμισυς ὁ δ χρόνος · εἰμί γάρ τις δύναμις πάλιν δεκατάλαντος βάρος κινέω σταδιαῖος διάστημα ἐν ὥρα εἷς , ὁ αὐτός βάρος ἡμιστάδιον κινέω ἐν ἡμιώριον . ὁ δέ τρεῖς ἀναλογία οὗτος οὗτος σῴζω . ἐν ὁ αὐτός χρόνος ὁ αὐτός δύναμις ὁ μικρός φορτίον μείζων διάστημα κινέω , καί τοσοῦτος μείζων , ὅσος μικρός ὁ βάρος . ὡς οὖν ὁ ἥμισυς ὁ βάρος πρός ὁ ὅλος βάρος , οὗτος ὁ δύο στάδιος πρός ὁ εἷς , εἴπερ τοσοῦτος μείζων ὁ διάστημα , ὅσος μικρός ὁ βάρος . καί ἐναλλάξ οὖν ὡς ὁ ὅλος βάρος πρός ὁ στάδιον , οὗτος ὁ ἥμισυς ὁ βάρος πρός ὁ διπλάσιος ὁ διάστημα . ὁ δέ δύο ἀναλογία ὁ ὁ ἥμισυς ὁ βάρος ὁ σταδιαῖος διάστημα λέγω ἐν ὁ ἥμισυς χρόνος κινέω οὕτως ἔχω ὁ ἀναγκαῖος · ὡς ὁ ὅλος βάρος πρός ὁ ἥμισυς , οὕτως ὁ ὅλος χρόνος πρός ὁ ἥμισυς , καί ἐναλλάξ ὡς ὁ δέκα τάλαντον πρός ὥρα , οὗτος ὁ πέντε πρός ἡμιώριον . οὗτος ὁ Ἀλέξανδρος πρῶτος τίθημι ὁ ἀναλογία , ὁ πρῶτος οἴομαι πείρω . δύο δέ τίθημι ὁ λέγω · εἰμί ὁ ὅλος δύναμις ὁ ἥμισυς ὁ βάρος ἐν ὁ ἥμισυς χρόνος ὁ σταδιαῖος κινέω διάστημα , ἐν ὁ ὅλος χρόνος διπλάσιος κινέω ὁ σταδιαῖος διάστημα . καί ὁ ἀναλογία δῆλος · ὡς γάρ ὁ ἡμιώριον πρός ὁ ὥρα , οὗτος ὁ στάδιον πρός ὁ δύο , καί ἐναλλάξ ὡς ὁ ἡμιώριον πρός ὁ στάδιον , οὗτος ὁ δύο στάδιος πρός ὁ ὥρα · καί εἰμί μέν ὁ πρό αὐτός ἀκόλουθος πως οὗτος ὁ μέν διάστημα φυλάσσω ὁ αὐτός , ὁ δέ χρόνος μερίζω , οὖον μέντοι αὐτός οἴομαι παρά ὁ Ἀριστοτέλης κεῖμαι . ὁ δέ τρίτος ἀναλογία ὁ ὁ διάστημα διαιρέω ὁ βάρος ὁ ἐκ ἀρχή Μένων λέγω , ὅτι ὡς ὁ διάστημα ὁ σταδιαῖος πρός ὁ ἡμιστάδιον , οὕτως ὁ ὥρα πρός ὁ ἡμιώριον , καί ἐναλλάξ ὡς ὁ ὥρα πρός ὁ στάδιον , ὁ ἡμιώριον πρός ὁ ἡμιστάδιον . ὥστε εἰμί ὁ ὅλος δύναμις ὁ ὅλος βάρος ὁ στάδιον ἐν ὥρα κινέω , ὁ ἡμιστάδιον ἐν ἡμιώριον κινέω . p . 250a6 καί ὁ ἥμισυς ἰσχύς ὁ Α ὁ ἥμισυς κινέω ἠώς ὁ ὁ ἥμισυς ὁ Γ , ὁ μῆκος . Τέταρτος ἀναλογία ἐπάγω νῦν πρῶτος ὁ δύναμις μερίζω , ἅμα δέ καί ὁ βάρος , καί δείκνυμι ὅτι ὁ ἥμισυς δύναμις ὁ ἥμισυς βάρος ἐν ὁ ὅλος χρόνος , ὅς ὁ ὅλος δύναμις ὁ ὅλος βάρος κινέω , ὁ ἴσος διάστημα ὁ ἐκ ἀρχή κινέω · ὁ γάρ αὐτός ἀναλογία μένω ὁ δύναμις πρός ὁ βάρος , ὅς καί | αὐτός αἰτιάομαι . ὡς γάρ ὁ Α ἰσχύς πρός ὁ Β βάρος , οὗτος ὁ ἥμισυς πρός ὁ ἥμισυς , ὥστε ἴσος ἐν ἴσος χρόνος κινέω . εἶτα καί πέμπτος προστίθημι , ἐν ὅς ὁ μέν δύναμις πάλιν ὁ ἥμισυς λαμβάνω , βάρος δέ ὁ ἐκ ἀρχή , καί χρόνος ἐκεῖνος ὁ δ . καί λέγω άγιος ὁ ἥμισυς κινέω ὁ Γ μῆκος . εἰμί γάρ ὁ ὅλος δύναμις ὁ ὅλος βάρος ἐν ὅδε τις ὁ χρόνος τοσόσδε διάστημα κινέω , ὁ ἥμισυς ὁ δύναμις ἐν ὁ αὐτός χρόνος ὁ αὐτός βάρος ὁ ἥμισυς κινέω ὁ διάστημα . ὡς γάρ ὁ ὅλος δύναμις πρός ὁ ὅλος διάστημα , καί ὁ ἥμισυς πρός ὁ ἥμισυς καί ἐναλλάξ · καί γάρ ἐν ὁ αὐτός χρόνος ὁ μικρός δύναμις μικρός διάστημα κινέω καί τοσοῦτος μικρός , ὅσος αὐτός μικρός . ὁ δέ αὐτός διάστημα εἰμί πρός ὁ χρόνος ἀντίκειμαι ἀναλογία ἔχω ὁ δύναμις . ὁ γάρ μικρός δύναμις ὁ αὐτός διάστημα ἐν πλείων χρόνος κινέω ὁ μείζων καί τοσοῦτος πλείων , ὅσος αὐτός μικρός εἰμί . ὁ δέ νῦν προτίθημι ἀναλογία , ἐν ὅς ὁ δύναμις ἀνάλογος ἐλασσόω ὁ διάστημα δείκνυμι , προέρχομαι διελέγχω διά ὁ ἐφεξῆς ῥῆσις ὡς οὐ ἀεί ὁ ἀραρίσκω ἔχω . εἰμί γάρ τίς μόριον ὁ κινέω ὁ ναῦς δύναμις , εἰμί ἑκατόν ἀνήρ ἕλκω αὐτός στάδιος διάστημα , ὁ ὁ εἷς ἀνήρ δύναμις , ὅστις οὖον μόνος ὁ ἑκατοστός μέρος ὁ στάδιος ἀδυνατέω ὁ ναῦς ἕλκω , ἀλλά καί ὁ ὁπόσος μικρός . φέρω δέ τις καί τοιοῦτος γραφή οὗτος ὁ λέξις · καί εἰμί ὁ E ὁ Ζ κινέω ἐν ὁ δ χρόνος ὁ Γ , οὐ ἀνάγκη ἐν ὁ ἴσος χρόνος ὁ ἐπί ὅς ὁ E διπλάσιος ὁ Ζ βάρος κινέω ὁ ἥμισυς ὁ Γ . καί εἰμί ὁ ὑπό οὗτος ὁ γραφεύς λέγω ἀληθής τε καί ὁ ἐπιφέρω συνᾴδω . p . 250a12 εἰμί δέ ὁ A ὁ ὁ B κινέω ἐν ὁ δ ὅσος ὁ ὁ Γ ἠώς ὁ καί ὁ μῆκος ὅς πᾶς κινέω . δᾶ μέν ὁ οὗτος λέξις λέξις δείκνυμι , ὅτι ἐάν ὁ ἥμισυς ἰσχύς ὁ ἥμισυς ὁ βάρος κινέω διάστημα τίς ἐν τις χρόνος , καί ὁ διπλάσιος βάρος κινέω ὁ αὐτός ἰσχύς ὁ ἥμισυς ὁ διάστημα ἐν ὁ αὐτός χρόνος · διά δέ οὗτος ἀναιρέω ὁ τις ἥμισυς ἰσχύς δύναμαι ὁ ὅλος βάρος κινέω ἐν ὁ αὐτός χρόνος ὁ ἥμισυς ὁ διάστημα . ἔοικα ἐν ὁ πρότερος εἴργω ἐπί ἐκεῖνος μόνος εἴρω , ἐπί ὅς συγχωρέω ὁ μέν κινέω , ὁ δέ κινέω · εἰμί γάρ τις οὕτως ἔχω εἰμί πρός ἀλλήλων , ὡς καί ὁ ὅλος ὁ ὅλος κινητικός εἰμί , καί ὁ ἥμισυς ὁ ἥμισυς ἀνάλογος καί ὁ ἥμισυς ὁ ὅλος , ἢ ὁ διάστημα ἐλασσόω ἢ ὁ χρόνος πλεονάζω . καί δῆλος ὅτι ἐπί ὁ τοιοῦτος ἀληθής εἶπον , ὅτι ἐν ὅς χρόνος ὁ ὅλος δύναμις ὁ ὅλος βάρος κινέω τοσόσδε τίς διάστημα , ἐν οὗτος ὁ χρόνος ὁ ἥμισυς ὁ βάρος ὑπό ὁ ἥμισυς δύναμις ὁ αὐτός διάστημα κινέω , καί ὁ αὐτός βᾶρος ὑπό ὁ ἥμισυς δύναμις ἐν ὁ αὐτός χρόνος ὁ ἥμισυς ὁ διάστημα , ἢ ὁ ὅλος διάστημα ἐν διπλάσιος χρόνος · οὖον γάρ περί ὁ πάντως κινέω ἐκεῖνος εἴρω , ἀλλά ὅτι , εἄν κινέω , κατά ὁ ἔκκειμαι ἀναλογία κνίζω . οὖον γάρ πάντως ὁ ἥμισυς ὁ δύναμις κινητικός εἰμί ὁ διπλάσιος βάρος . ἔτι δέ μᾶλλον οὖον πᾶς μόριον δύναμις πᾶς βάρος ὁπόσος μικρός διάστημα κινέω ἐν ὁπόσσις πλεῖστος χρόνος . λέγω οὖν ὅτι εἄν ὁ ὅλος δύναμις οἷος ὁ Α κινέω βάρος τίς ὁ B διάστημα τίς ὁ Γ ἐν χρόνος τις ὁ δ , οὐκέτι ὁ ἥμισυς ὁ A δύναμις οἷος ὁ E ὁ ὅλος βάρος ὁ Β ἐν ὁ δ χρόνος ἢ ἐν μόριον τις αὐτός κινέω μόριον τίς ὁ Γ διάστημα , ὅσπερ πρός ὅλος ὁ Γ ἐν ὁ αὐτός λόγος εἰμί , ἐν ὅς ὁ ὅλος δύναμις ὁ Α πρός ἑαυτοῦ μόριον , ὅς Z ὀνομάζω · ὁ μέν γάρ E κεῖμαι αὐτός ἥμισυς εἰμί . οὖον βούλομαι δέ ἐπί ὁ ἥμισυς μόνος ὁ λόγος ποιέω , ἀλλά ἐπί ὅς δή ποτός οὖν μόριον . διό οὖον ὁ E χράω , ἀλλά ὁ Z , ἵνα εἰμί ὡς ὁ ὅλος δύναμις ὁ Α πρός μόριον ἑαυτοῦ ὁπόσος ὁ Z , οὗτος ὁ ὅλος διάστημα ὁ Γ πρός τίς μόριον ὁ ἐν αὐτός . οὔτε οὖν ὁ E , φημί , ὅς εἰμί ἥμισυς ὁ A δύναμις , κινέω ὁ Β βάρος ἐν ὁ δ χρόνος ἵημι ἐν τις ὁ δ χρόνος μόριον μέρος ὁ Γ διάστημα , ὅς ὁ αὐτός ἔχω λόγος πρός ὅλος ὁ Γ διάστημα , ὅς ἔχω ὁ λαμβάνω μόριον ὁ Α δύναμις πρός ὅλος ὁ Α · οὐδέ γάρ μόριον ὁ Α ὅλος ὁ Β κινέω μόριον ὁ Γ οὔτε ἐν ὁ δ χρόνος οὔτε ἐν μόριον αὐτός · ἐνδέχομαι γάρ ὁ μόριον ὁ Α δύναμις μηδέ ὅλως κινέω ὁ Β μηδέ ἐν πολλαπλάσιος ὁ δ χρόνος ὁ τυγχάνω διάστημα . εἰμί γάρ ὁ κινέω ἰσχύς ἀνάλογος ὁ διάστημα ἐπί ὅς ὁ κίνησις διαιρέω , ὅστε ὡς ὁ ὅλος ὁ ὅλος βάρος ὁ ὅλος διάστημα καί ὁ ἥμισυς ὁ ἰσχύς ὁ αὐτός βάρος ὁ ἥμισυς κινέω διάστημα καί ὁ τρίτος ὁ τρίτος , ὁ ναῦς εἄν ὁ ὑπό ἑκατόν ἀνήρ νεωλκέω τοσόσδε διάστημα καί ὑπό εἷς ἄν ἕλκω ὁ ἑκατοστός ὁ διάστημα , ὅς ὁ ἑκατόν κινέω νεωλκός · ὅσπερ ἀδύνατος ὁράω . “ ἐκ δέ ὁ παράδειγμα δῆλος , ὅτι ὁ Α καί ὁ Z ἐπί ὁ κινέω δύναμις τίθημι , ὁ μέν Α ἀντί ὁ ὅλος , ὁ δέ Ζ ἀντί ὁ ὁποσησοῦν , ὅσπερ ἀντί ὁ E παραλαμβάνω , διότι ὁ E ὡρισμένως ὁ ἥμισυς δηλόω . ἀσάφεια δέ ποιέω εἶπον ὡς γάρ ὁ μέρος ὁ Γ πρός ὅλος αὐτός , οὗτος ὁ Z πρός ὁ ’ ἀλλά οὖον ὁ Α πρός ὁ Z . εἰμί δέ ὁ Z μή ὡς μέρος ὁπόσος ὁ δύναμις λαμβάνω , ἀλλά ὡς ὁ ἥμισυς ὁ βάρος , ὡς πρότερος ὅτε λέγω “ καί ὁ Β βάρος ὁ Ζ ἥμισυς , ἐπεί ὁ Α | δύναμις ὁ Β βάρος ἐν ὁ δ χρόνος ὁ Γ διάστημα κινέω , δῆλος ὅτι ἐν ὁ αὐτός χρόνος ὁ ἥμισυς ὁ Β βάρος , τουτέστι ὁ Z , διπλάσιος διάστημα ὁ εἷς κινέω . ἀντί οὖν ὁ εἶπον , ὅτι ὅς ἔξειμι λόγος ὁ μόριον ὁ Γ διάστημα πρός ὁ ὅλος Γ ἢ ὁ ὅλος Γ πρός ὁ διπλάσιος αὐτός , εἶπον ὡς ὁ Α πρός ὁ ” οὕτως ὁ Ἀλέξανδρος βούλομαι ὁ Z μή καινοπρεπῶς ἐνταῦθα παραλαμβάνω μηδέ ἄκαιρος εἴρω ὁ ὡς ὁ Z πρός ὁ Α ἀντί ὁ ὡς ὁ Α πρός ὁ Z , ἀπιθάνως οἴομαι ἐξήγησις ἐπινοέω · οὖον γάρ ἄν εἶπον ὁ Ἀριστοτέλης , ὅτι οὐδέ ἐν τις ὁ δ ὁ Γ ἢ ὁ διπλάσιος αὐτός ὁ ἥμισυς ὁ Α δύναμις κινέω . εἰμί γάρ ὁ Γ διάστημα μή δύναμαι κινέω ὁ Β βάρος ὁ ἥμισυς ὁ Α δύναμις ὁ E ἐν ὁ δ χρόνος πολύς μᾶλλον ὁ διπλάσιος ὁ Γ μῆκος οὐ ἄν κινέω . καλός οὖν ὁ ἢ ἀνάλογος πρός ὁ ὅλος Γ ἐπί μέρος ὁ Γ ἀκούω , ὡς εἴρω πρότερος . p . 250a19 Ζεύς οὗτος ὁ Ζήνων λόγος οὐ ἀληθής ἠώς ὁ ὁ ἴσος κινέω μῆκος καί ἐν ἴσος χρόνος . εἶπον ὅτι οὐ ἄν , εἰμί ὁ ὅλος δύναμις ὁ ὅλος βάρος κινέω ἐν τις χρόνος διάστημα τίς , ἤδη καί ὁ ἥμισυς ὁ δύναμις ὁ ὅλος βάρος ἐν ὁ αὐτός χρόνος κινέω ἥμισυς ἢ μόριον τίς ὁ διάστημα ( οὖδας γάρ πᾶς μόριον ὁ κινέω δύναμις ὁ ὅλος βάρος κινητικός ὁ ὅλος εἰμί οὐδέ ἐν ὁσῳοῦν χρόνος οὐδέ ὁσονοῦν διάστημα ) , διά οὗτος λύω καί ὁ Ζήνων ὁ Ἐλεάτης λόγος , ὅς ἔρομαι Πρωταγόρας ὁ σοφιστής . “ εἶπον γάρ ἐγώ , φημί , εἰμί Πρωταγόρας , ἆρα ὁ εἷς κέγχρος καταπίπτω ψόφος ποιέω ἢ ὁ μυριοστός ὁ κέγχρου;’’ ὁ δέ εἶπον μή ποιέω “ ὁ δέ μέδιμνος , φημί , ὁ κέγχρος καταπίπτω ποιέω ψόφος ἢ οὖ ὁ δέ ψοφέω εἶπον ὁ μέδιμνος “ τίς οὖν , φημί ὁ χήν , οὐ εἰμί λόγος ὁ μέδιμνος ὁ κέγχρος πρός ὁ εἷς καί ὁ μυριοστός ὁ ὁ ἑός ὁ δέ φημί εἰμί “ τίς οὖν , φημί ὁ χήν , οὖον καί ὁ ψόφος εἰμί λόγος πρός ἀλλήλων ὁ αὐτός ; ὡς γάρ ὁ ψοφέω , καί ὁ ψόφος · οὗτος δέ οὕτως ἔχω , εἰμί ὁ μέδιμνος ὁ κέγχρος ψοφέω , ψόφησις καί ὁ εἷς κέγχρος καί ὁ μυριοστός ὁ κέγχρου’’ . ὁ μέν οὖν χήν οὕτως ἐρωτάω ὁ λόγος . ὁ δέ Ἀριστοτέλης λύω λέγω μή πᾶς δύναμις πᾶς μέγεθος κινητικός εἰμί μηδέ ἐν ὁσῳοῦν χρόνος · ἄν ὁ μέδιμνος οὖν κινέω ὁ τοσοῦτος ἀήρ , ὅσος κινέω ψόφος ποιέω , οὐ ἀνάγκη καί ὁ μόριον ὁ μέδιμνος δύναμαι τοσοῦτος κινέω ἀήρ , ὅσος ψόφησις . ἀλλά καί ὁ τοσοῦτος μόριον ὁ ἀήρ ἢ βάρος ὅστις , ὅσος ἄν κινέω μόριον δύναμις μετά ὁ ὅλος δύναμις εἰμί , εἰμί κατά ἑαυτοῦ εἰμί ὁ μόριον ὁ δύναμις , οὖον κινέω ὁ τοσοῦτος ὁ βάρος μόριον . οἷος εἰμί ὁ ἑκατοστός ὁ ναός εἷς ὁ ἑκατόν σύν ὁ ἄλλος κινέω καί αὐτός ὁ κατά ἑαυτοῦ ἑκατοστός κινέω , οὐ ἤδη καί ὁ εἷς νεωλκός κατά ἑαυτοῦ ὁ ἑκατοστός ὁ ναός διαιρέω κινέω , κἀν δοκέω ὁ τοσοῦτος μόριον ὁ βάρος ὑπό ἕκαστος μόριον ὁ δύναμις ἅμα ὅλος εἰμί κινέω . οὗτος δέ αἴτιος ἀποδίδωμι , ὅτι οὐ εἰμί ἐν ὁ ὅλος ὁ μέρος ἐνέργεια ἀλλά δύναμις , ὅτε εἰμί ὅλος . ὥστε οὐδέ τότε ὁ ἑκατοστός ὁ δύναμις κινέω ὁ ἑκατοστός ὁ βάρος . ὅς γάρ μή εἰμί ἐνέργεια , οὗτος οὐδέ ἄν κινέω οὐδέ κινέω ἐνέργεια . ἀλλά μερίζω μέν , φημί , ὁ δύναμις οὖον σῴζω ὁ ἀναλογία , συντίθημι δέ σῴζω . εἰμί γάρ δύο τις , φημί , χωρίζω ἀπό ἀλλήλων ἑκάτερος αὐτός ἑκάτερος κινέω βάρος καί αὐτός χωρίζω ἀλλήλων διάστημα τίς ἐν χρόνος τις , καί συντίθημι ὁ ὁ δύο ὁ κινέω δύναμις συντίθημι ὁ δύο βάρος ὁ αὐτός διάστημα κινέω ἐν ὁ αὐτός χρόνος . ἀνάλογος γάρ εἰμί ὡς ἑκάτερος ὁ κινέω πρός ἑκάτερος ὁ κινέω , οὗτος καί ἄμφω ὁ κινέω πρός ἄμφω ὁ κινέω , ὥστε καί ὁ συναμφότεροι ἐν ὁ αὐτός χρόνος τόσος διάστημα κινέω . ἀλλά ὅτι μέν οὔτε ὁ εἷς κέγχρος ( ἢ ὁ εἷς κέγχρος ) ἵημι ὁ μυριοστός ὁ κέγχρος ψόφησις οὔτε ὁ εἷς νεωλκός ὁ ὅλος ναῦς κινέω ὁ ὁσονοῦν μικρός διάστημα ἐν ὁπόσσις πλεῖστος χρόνος , δῆλος · ὁ δέ αἴτιος ζητέω ἄξιος , διά ὅς ἐπί μέν ὁ ἥμισυς εἰμί τυγχάνω ὁ δύναμις καί ὁ βάρος σῴζω ὁ ἀναλογία , οὖον μέχρι δέ πᾶς προχωρέω . ὁ γάρ ὁ μέρος δύναμις εἰμί ἐν ὁ ὅλος καί οὐ ἐνέργεια οὖον ὁ αἴτιος ἀποδίδωμι οἴομαι ὁ ζητέω , ἀλλά τοσοῦτος λέγω μόνος , ὅτι δύναμις εἰμί ἐν ὁ ὅλος ὁ μέρος οὔτε κινέω οὔτε κινέω · ὥστε οὐ εἰμί ἐκ ὁ συνεχής μέρος ἀναγκάζω ὁ καί διαιρέω κινέω καί κινέω . οὔπω δέ δῆλος διά τίς μή μέχρι πᾶς ὁ ἀναλογία ἰσχύω . ἄν δέ ἰσχύω τις λέγω μέχρι πᾶς , ἔτι οὗτος ἄπορος ὑπάντησις ὁ ὁ εἷς ἀνήρ ὁ Ἄθως κινέω , εἰμί τυγχάνω διαιρέω ὁ γῆ . εἰμί γάρ λίθος εἷς ὁ Ἄθως κινέω τοσόσδε τίς διάστημα ἐν τοσόσδε χρόνος , διά τίς μή καί ὁ ὅλος ἐν Πολλάτου κινέω καί ὁ κινέω καί ὁ διάστημα ὁ σταθμιστικός ὄργανον ὁ καλέω χαριστίων συνίστημι ὁ Ἀρχιμήδης ὡς μέχρι πᾶς ὁ ἀναλογία προχωρέω κομπάζω ἐκεῖνος ὁ “ πᾷ βαίνω καί κινέω ὁ γιγνώσκω ῥητέος οὖν ὅσπερ καί πρότερος σύντομος εἴρω , ὅτι οὖον πᾶς δύναμις πᾶς βάρος φύω κινέω οὔτε ὁσονοῦν μικρός διάστημα οὔτε ἐν ὁπόσσις | πλεῖστος χρόνος , ἀλλά οὐδέ πᾶς μέγεθος ψοφέω φύω , ἀλλά εἰμί τις ὅρος καί ὁ δύναμις ὁ μικρός , ὅστις διαιρέω οὐκέτι δύναμαι κινέω οὐδέ ὁσονοῦν διάστημα οὐδέ ὁστισοῦν βάρος , καί ὁ κινέω βάρος ὁ μέγας , ὅσπερ αὐξάνω οὐκέτι δύναμαι κινέω οὐδέ ὁσονοῦν διάστημα , οὐδέ ὑπό ὅστις ὁ σωματικός κινέω δύναμις . ἐν μέσος δέ εἰμί ὅρος ὁ δύναμις πρός ὁ βάρος καί ὁ διάστημα καί ὁ χρόνος , ἐν ὅς καί διαιρέω δυνατός ἀνάλογος καί συντίθημι . ὁ γάρ τοσόσδε δύναμις ὁ μέρος πᾶς μέχρι ὁ πρός οὗτος μικρός ἕκαστος καί ὁ ὅλος βάρος δύναμαι κινέω , ὅσπερ ὁ ὅλος κινέω , μειόω ὁ διάστημα ἢ αὐξάνω ὁ χρόνος ἀνάλογος . δῆλος δέ ὅτι καί ὁ κινέω ἰσχύω δύναμις καί ὁ κινέω φύζω βάρος καί ὁ διάστημα καί ὁ χρόνος συμμετρία τις εἰμί καί ἀσυμμετρία πρός ἀλλήλων . ὅδε γάρ ὁ δύναμις ὅδε ὁ βάρος τοσόσδε διάστημα ἐν τοσόσδε χρόνος φύω κινέω , καί πλέω τίς βάρος μικρός διάστημα ἐν πλείων χρόνος , ὅδε δέ ὁ βάρος οὖον φύω οὐδέ ὁσονοῦν διάστημα οὐδέ ἐν ὁσῳοῦν χρόνος . παρά οὗτος οὖν ὁ διαφορά ὁ μέν ἀνάλογος ἔχω πρός ἀλλήλων , ὁ δέ οὖον · ὁ δέ αὐτός αἰτία καί ὁ ψόφος πρός ὁ ψοφέω μέχρι τις ὁ ἀναλογία προχωρέω ἀναγκάζω . οὖον γάρ πᾶς μέγεθος δύναμαι πλήσσω τοσοῦτος , ὡς καί ψόφος ἀποτελέω , ἀλλά ἀπολείπω ὁ μέγεθος ὁ ψόφος . ὥστε ὁ μέν μέγεθος ἀνάλογος εἰμί ὁπόσος ἄν εἰμί ὁ μικρός , ὁ δέ ὁ μέγεθος ψόφος οὐκέτι . ἀλλά οὗτος μέν κατά ἑαυτοῦ θεωρία ἔχω τις καί ζήτησις ἀξιόλογος . ἐπί δέ ὁ ἑξῆς εἶμι . p . 250a28 ἄρας οὖν οὗτος καί ἐπί ἀλλοίωσις καί αὔξησις ἠώς ὁ τέλος . δείκνυμι ἐπί ὁ φορός ὁ ὁ κινέω καί κινέω ἀναλογία μέχρι τις προέρχομαι , οὖον μέντοι μέχρι πᾶς , ζητέω λοιπός εἰμί οὕτως ἔχω καί ἐπί ὁ ἄλλος κίνησις , τουτέστιν ἐπί ἀλλοίωσις καί αὔξησις . καί δείκνυμι ὅτι ὁ ἄλλος ὁ αὐτός εἰμί ἀναγκαῖος καί ὁ συμμετρία καί ἀναλογία καί ἐπί οὗτος μέχρι τις προίημι . καί γάρ ὥσπερ ἐπί ὁ φορός ὁ μέν εἰμί κινέω ὁ δέ κινέω , οὗτος καί ὁ μέν ἀλλοιόω ὁ δέ ἀλλοιόω , καί ὁ μέν αὐξάνω ὁ δέ αὐξάνω . καί ἐν χρόνος μέντοι ὁ τε ἀλλοιόω ἀλλοιόω καί ὁ αὐξάνω αὐξάνω , καί ποσός τίς ὁ μέν αὐξάνω ὁ δέ αὐξάνω , καί ὁ μέν ἀλλοιόω ὁ δέ ἀλλοιόω · ἀλλά οὗτος ὁ ποσός κατά ὁ μᾶλλον καί κακός μετρέω , ὅταν ὁ ἀλλοιόω ἢ πλέω ἢ μικρός εἰμί κατά ὁ δύναμις , κατά ὅς ἀλλοιόω . εἰμί οὖν ὁ αὐτός ἀξίωμα καί ἐπί οὗτος εἰμί , ὅσπερ ἐπί ὁ κατά τόπος κίνησις , καί ὁ ἀπό ὁ ἀξίωμα ὁ αὐτός εἰμί . εἰμί γάρ ὑπό ὁ Α ὁ Β ἀλλοιόω ὅσος ὁ Γ ἐν ὁ δ χρόνος , ἐν διπλάσιος χρόνος διπλάσιος ἀλλοιόω ὁ αὐτός ὑπό ὁ αὐτός ἀλλοιωτικός καί ὁ διπλάσιος ἐν διπλάσιος καί ὁ ἥμισυς ἐν ἥμισυς χρόνος καί ἐν ὁ ἥμισυς ὁ ἥμισυς , ἢ αὐξάνω ὁ δύναμις ἐν ἴσος χρόνος διπλάσιος δύναμις διπλάσιος ἀλλοιόω · ὁμοίως δέ καί ἐπί αὔξησις . οὗτος γάρ δείκνυμι καί ἐπί ὁ κατά τόπος κίνησις . οὐκέτι μέντοι εἰμί ὁ τοσόσδε ὑπό ὁ τοσόσδε ἀλλοιόω ὅδε τις ὁ ἀλλοίωσις ἢ αὐξάνω ὅδε ὁ αὔξησις , ἀνάγκη καί ὁ ἥμισυς ἐν ἥμισυς ἢ ἐν ἥμισυς ἥμισυς ἀλλοιόω ὁ αὐξάνω ὑπό ὁ ἥμισυς δύναμις ἢ ὑπό ὁ ἥμισυς ὁ ὅλος ἐν διπλάσιος χρόνος ἀλλοιόω . οὐδέ γάρ ὁ ὅλος πάντως κινητικός ὁ ἥμισυς δύναμις , ἀλλά εἰμί τυγχάνω τοσοῦτος εἰμί ὁ ἥμισυς , ὡς μή ἰσχύω ἔτι ἀλλοιόω ὅλως ἢ αὐξάνω . ἀλλά ἐν ὅσος μέν ἐπί ὁ φορός σῴζω ὁ ἀναλογία , ἐν οὗτος καί ἐπί οὗτος σῴζω ὁ κίνησις , ἐν ὅσος δέ ἐπί ἐκεῖνος δείκνυμι μή πρόειμι ὁ ἀναλογία , ἐν οὗτος καί ἐπί οὗτος οὖον προέρχομαι . οὗτος μέν οὖν ἵστημι τέλος καί ὁ ὁ ἕβδομος ὅδε βιβλίον κατά ὁ δυνατός ἐξήγησις . οὖον χείρων δέ ἴσως καί οὗτος διά κεφάλαιος ἐπιτρέχω . δείκνυμι οὖν εὐθύς ἐν ἀρχή , ὅτι πᾶς ὁ κινέω ὑπό τις ἄλλος παρά ἑαυτοῦ κινέω εἴτε ἔμψυχος εἰμί εἴτε ἄψυχος , εἶτα ὅτι εἰμί ὁ πρῶτος κινέω , καί οὐ ἐπί ἤπειρος ἄλλος ἄλλος κινέω , ἀλλά εἰμί τίς ὅς κινέω μή ὑπό ἄλλος κινέω . δείκνυμι δέ αὐτός ἐκ ὁ , εἰμί ἤπειρος εἰμί ὁ κινέω καί κινέω ἅμα καί ἐν ὁ αὐτός , συμβαίνω ὁ ὁ ἤπειρος κίνησις ἐν περαίνω γίγνομαι χρόνος , ὅσπερ ἀδύνατος δείκνυμι ἐν ὁ πρό οὗτος βιβλίον · εἶτα ἐφιστάνω ὁ εἴρω , ὡς οὐδείς κωλύω ὁ ὁ ἤπειρος κινέω ἅμα γίγνομαι ἐν περαίνω χρόνος , ἀλλά χρή δείκνυμι ὅτι εἷς ἤπειρος ὁ ἐκ πᾶς γίγνομαι κίνησις · οὗτος γάρ συνάγω ὁ ἀδύνατος . δείκνυμι οὖν ὅτι ὁ κατά τόπος κινέω προσεχῶς ὁ σωματικός κίνησις καί μή διά ἄλλος ἀνάγκη ἢ συνεχής εἰμί ὁ κινέω ἢ ἅπτω κινέω , ὥστε εἷς εἰμί πως πᾶς καί εἷς ὁ ὁ εἷς κίνησις . ἐπεί δέ ὁ ὑπόθεσις ὁ λέγω ἤπειρος εἰμί ὁ κινέω καί κινέω ἀκολουθέω ὁ ἀδύνατος , ἵνα μή τις εἶπον μηδείς εἰμί δείκνυμι , εἰμί ὑπόθεσις ὁ ἀδύνατος ἀκολουθέω , καλῶς ἐπάγω ὅτι ὁ ὑπόθεσις ὡς ἐνδέχομαι λαμβάνω · ὁ δέ ἐνδέχομαι | τίθημι οὐ ἐσθίω τίς ἀδύνατος ἀκολουθέω · εἰμί οὖν ἀδύνατος τίς ἀκολουθέω , οὐ εἰμί ἐνδέχομαι ὁ ἤπειρος εἰμί ὁ κινέω καί κινέω . χράω δέ ὁ ὁ προσεχῶς κινέω ὁ σωματικός κίνησις ἢ ἅπτω ἢ συνεχής εἰμί ὁ κινέω καί ἐκ οὗτος λαμβάνω εἷς εἰμί πως ὁ κινέω καί κινέω καί διά οὗτος καί ὁ κίνησις εἷς καί ἤπειρος , ὅς ὁ ἀδύνατος ἀκολουθέω , ἐφεξῆς αὐτός οὗτος δείκνυμι ἐπί ὁ τρεῖς εἶδος ὁ κίνησις , ὅτι ἅμα εἰμί ὁ κινέω καί κινέω ὡς μηδείς αὐτός εἰμί μεταξύ . καί πρῶτος ἐπί ὁ φορός · ὁ γάρ κατά τόπος κινέω ὁ μέν ὑπό ἑαυτοῦ κινέω , ὁ δέ ὑπό ἄλλος · καί ὁ μέν ὑπό ἑαυτοῦ κινέω ὡς ὁ ἔμψυχος ἐναργής ἅμα ἔχω ὁ κινέω καί ὁ κινέω ( οὖον γάρ εἰμί ὅς μεταξύ Ψυχή καί σῶμα ) , ὁ ἔξωθεν καί βία κινέω ἢ ὠθέω ἢ ἕλκω ἢ ὀχέω ἢ δινέω · καί γάρ ὁ ἄλλος πᾶς κινέω εἰς οὗτος ἀνάγω . καί ὁ τέσσαρες δέ ὁ ὄχησις καί ὁ δίνη ὑπό ὁ εἰμί καί ὁ ἕλξις ἀνάγω ἐπί οὗτος δείκνυμι , ὅτι ὁ κατά τόπος κινέω καί κινέω οὐδείς ἐάω μεταξύ ἀπό ὁ ὁρισμός ὁ ὠσμός καί ὁ ἕλξις ὁ ἀπόδειξις ποιέω . εἶτα ὅτι καί ὁ ἀλλοιόω καί ἀλλοιόω οὐδείς εἰμί μεταξύ δείκνυμι · εἰμί γάρ ὁ σῶμα εἰμί ὁ κατά ὁ παθητικός ποιότης ἀλλοιόω καί ἀλλοιόω , οὔτε δέ ὁ σῶμα εἰς χωρίζω σῶμα δράω οὔτε ὁ ποιότης Χωρὶς ὁ σῶμα ἐνεργέω , οὐ ἄν εἰμί τίς μεταξύ ὁ ἀλλοιόω καί ἀλλοιόω . ἄν γάρ ὁ ἀήρ εἰμί μεταξύ , οὗτος εἰμί ὁ προσεχῶς κινέω . ἐφεξῆς δέ ὅτι καί ὁ πρῶτος αὐξάνω καί αὐξάνω οὐδείς εἰμί μεταξύ οὐδέ ὁ μειόω καί μειόω , εἴπερ πρῶτος αὐξάνω ὁ προστίθημι καί πρῶτος μειόω ὁ ἀφαιρέω · οὗτος δέ συνεχής εἰμί ὁ αὐξάνω καί μειόω · ὁ δέ συνεχής οὐδείς εἰμί μεταξύ . χράω δέ ὁ ὁ ἀλλοιόω ὑπό ὁ αἰσθητής ἀλλοιόω κατά ὁ παθητικός ποιότης δείκνυμι οὗτος ἐκ ὁ κατά μηδείς ἄλλος ποιότης γίγνομαι ἀλλοίωσις · οὔτε γάρ ὁ κατά ὁ σχῆμα μεταβολή οὔτε ὁ κατά ὁ ἕξις ἀλλοιόω εἰμί , ἀλλά γένεσις μᾶλλον . ἔτι δέ καί ἄλλως δείκνυμι ὅτι ὁ κατά ὁ ἕξις μεταβολή οὐ εἰμί ἀλλοίωσις · ὁ γάρ ἀρετή καί ὁ κακία συμμετρία καί ἀσυμμετρία εἰμί · οὗτος δέ πρός τίς , ὁ δέ πρός τίς οὐ εἰμί ἀλλοίωσις οὐδέ κίνησις ὅλως ἢ μεταβολή κατά ἑαυτοῦ · ὥστε κατά ὁ ἔχω οὐ εἰμί ἀλλοίωσις , ἀλλοιόω δέ τίνω ἐπιγίγνομαι . δείκνυμι δέ οὗτος πρώϊος ἐπί ὁ σωματικός ἀρετή καί κακία μεταβαίνω καί ἐπί ὁ ὁ Ψυχή ἔχω καί δείκνυμι , ὅτι καί οὗτος πρός τίς εἰμί καί ὅτι γίγνομαι ἀλλοιόω ὁ αἰσθητικός καί ὁ ἠθικός ἀρετή καί ὁ ὁ νοητικός μέρος . καί συμπεραίνω λοιπός , ὅτι ὁ ἀλλοίωσις ὑπό ὁ αἰσθητής ἐν ὁ αἰσθητικός μόριον γίγνομαι ὁ Ψυχή κατά ὁ παθητικός ποιότης . δείκνυμι δέ οὕτως , ὅτι οὐδείς εἰμί μεταξύ ὁ τε κινέω καί ὁ κινέω κατά τε φορά καί κατά αὔξησις καί μείωσις καί κατά ἀλλοίωσις , ἐφεξῆς ζητέω , εἰμί πᾶς κίνησις πᾶς συμβλητός εἰμί κατά ὁ ἴδιος ὁ κίνησις διαφορά , ὁ τε ταχύς καί ὁ βραδύς · καί δείκνυμι , ὅτι οὖον πᾶς , ἀλλά ὁ κατά ὁ ἄτομος εἶδος ὁμοειδής , ὅστις μόνος ὁ ἀριθμός διαφέρω . δείκνυμι δέ οὗτος κατά ἕκαστος κίνησις καί μεταβολή · καί πρῶτος ἐπί ὁ φορός , ὅτι ὁ κύκλος ὁ ἐπί εὐθύς οὐ εἰμί συμβλητός , ἐπεί εἰμί ἴσος εὐθύς περιφερής , ὅσπερ ἀδύνατος . ἔτι δέ μᾶλλον φορά ἀλλοιόω οὐ εἰμί συμβλητός , ἐπεί εἰμί ἴσος πάθος μῆκος . εἶτα ἐνίστημι πρός ὁ μή εἰμί συμβλητός ὁ φορά ὁ τε ἐπί ὁ εὐθύς καί ὁ ἐπί ὁ περιφέρεια μηδέ αὐτός ὁ γραμμή . καί λύω ὁ ἔνστασις εἰς ὁ αὐτός ἀδύνατος ἀπάγω ὁ ἴσος εἰμί εὐθύς περιφέρεια . ἀπορέω δέ ἐπί ἑκάτερος περί ὁ συμβλητός εἰμί ἢ μή ὁ τε γραμμή ὁ τε εὐθύς καί ὁ περιφέρεια καί ὁ ἐπί αὐτός κινέω καθολικός τις κανών παραδίδωμι , κατά ὅς δυνατός ὁ τε συμβλητός καί ὁ ἀσύμβλητος κινέω διακρίνω , ὁ μέν ὁμώνυμος ἔχω ὁ ταχύς καί βραδύς ἀσύμβλητος λέγω , ὁ δέ μή ὁμώνυμος ἀλλά συνώνυμος συμβλητός . εἶτα ἐνίστημι πρός οὗτος ὁ κανών ὁ πολύς καί ὁ διπλάσιος παρατίθημι ἐπί ὕδωρ καί ἀήρ συνώνυμος λέγω καίτοι ασύμβλητος κατά οὗτος εἰμί ὁ ὕδωρ καί ὁ ἀήρ , διότι ὁ δοκέω πλείων εἰμί ἢ διπλάσιος ἀήρ κατά ὁ ὄγκος μικρός εἰμί κατά ὁ δύναμις . καί ἐφιστάνω , ὅτι καί ὁ πολύς καί ὁ διπλάσιος ὁμώνυμος καί οὖον συνώνυμος ὁ ἀήρ καί ὁ ὕδωρ κατηγορέω , οὖον δοκέω δέ ὁμώνυμος , ὅτι καί ὁ ὁρισμός αὐτός ἐκ ὁμώνυμος σύγκειμαι . εἶτα καί ἄλλος διορισμός ἐπάγω ὁ συμβλητός ὁ δήω ὁ πρῶτος δέχομαι ὁ συνώνυμος κατηγορέω αὐτός εἰμί ὁ εἶδος . οὗτος γάρ ἵππος κύων λευκός λέγω , καίτοι διαφέρω κατά εἶδος , διότι ὁ πρῶτος δέχομαι ὁ λευκός ὁ ἐπιφάνεια αὐτός εἰμί ἐν ἀμφότερος ὁ εἶδος . καί πρός οὗτος δέ ἐνίστημι ὁ λόγος λέγω οὗτος πᾶς δυνατός εἰμί ὁ ὁμώνυμος ἐκβάλλω , εἰμί διά ὁ διαφορά ὁ δέχομαι διάφορος γίγνομαι ὁ ἐνυπάρχω ὁ αὐτός εἰμί ὁ φύσις . καί ἐφίστημι , ὅτι οὐδέ δυνατός ὁ αὐτός ὁ φύσις ἐν διάφορος εἶδος ὑπάρχω · εἷς γάρ εἷς ὑπάρχω πρῶτος οἷος ὁ χρῶμα τῆ ἐπιφάνεια . εἶτα διδάσκω , ὅτι οὐ ἀρκέω ὁ μή εἰμί ὁμώνυμος πρός ὁ συμβλητός εἰμί , ἀλλά χρή ὁ αὐτός εἶδος εἰμί ὁ ἔσχατος καί αὐτός καί ὁ ἐν ὅς εἰμί · ὁ γάρ λευκός καί ὁ μέλας οὐ εἰμί ὁμώνυμος χρῶμα , ἀλλά συνώνυμος . καί | ὅμως οὖον συγκρίνω , πότερος αὐτός μᾶλλον χρῶμα , ἐπεί μή ὁ αὐτός εἰμί εἶδος , ἀλλά ὁμογενής μόνος . ὥστε , φημί , καί ἐπί κίνησις μόνος εἰμί συμβλητός κινέω ὁ κατά ὁ αὐτός εἶδος ὁ ἔσχατος , ὅς οὐκέτι καί γένος εἰμί , γίγνομαι ἐν ὁ αὐτός κατά εἶδος ὑπόκειμαι . προστίθημι δέ καί ὁ αἴτιος , διά ὅς ὁ ὁμώνυμος τις συμβλητός δοκέω εἰμί ὥσπερ ὁ πολύς καί ὁ διπλάσιος · διότι γάρ , φημί , ὁ ὁμώνυμος ὁ μέν πολύς ἀπέχω ὁ φύσις ὁ αὐτός εἰμί ὡς ὁ ἀπό τυγχάνω καί κατά ἀναλογία , ὁ δέ ἐγγυτέρω εἰμί . ἐπεί δέ συμβλητός εἶπον κινέω ὁ ὁ ἐν ἴσος χρόνος ἴσος κινέω , ἐπί δέ ἀλλοίωσις κατά ποιότης γίγνομαι ὁ παραβολή οὐ εἰμί εἶπον ὁ ἴσος , ζητέω , πῶς ἐπί οὗτος ὁ συμβλητός ῥητέος , καί λέγω ὅτι ἀντί ὁ ἴσος καί ἄνισος ὁ αὐτός καί ἕτερος καί ὁ ὅμοιος καί ἀνόμιον ληπτέος , ὥστε ὁ ὡσαύτως ἢ ὁμοίως μεταβάλλω ἐν ἴσος χρόνος ἰσοταχής λέγω ἀλλοιόω . ὅταν δέ ὁ μέν πάθος ὅμοιος εἰμί οἷος λεύκανσις , ὁ δέ λευκαίνω ἐπιφάνεια Ἴσαι ἢ ἄνισος , τότε συμβαίνω ὁ ἀλλοίωσις κατά μέν ὁ πάθος ὅμοιος ἢ ἀνόμοιος εἰμί , κατά δέ ὁ ὑπόκειμαι ἴσος ἢ ἄνισος . παραδίδωμι δέ οὗτος ὁ διάρθρωσις ὁ συμβλητός ὁ κίνησις ἐπί τε φορός καί ἀλλοίωσις καί ὁ αὔξησις καί μείωσις ὡς ἐκ οὗτος δῆλος παρατρέχω ὁ γάρ ὁ ὁμοειδής ἐν ἴσος χρόνος ἴσος γίγνομαι διά ὅλος προσθήκη ἰσοταχής αὔξησις εἰμί καί ὁ ἀφαίρεσις ὁ τοιοῦτος μείωσις ἰσοταχής ) , οὗτος οὖν παρατρέχω ἐπί ὁ γένεσις ἔρχομαι καί φθορά . καί ζητέω , ποῖος γένεσις γένεσις ἰσοταχής λέγω ἢ ἀνισοταχής · καί φημί ἀνισοταχής εἰμί , ὅταν ἐν ὁ αὐτός ἴσος χρόνος ὁ μέν πλείων ὁ δέ μικρός ἀριθμός μόριον ἐν ὁμοειδής γίγνομαι . καί ἐπί οὗτος ἄλλος τίς προστίθημι θεώρημα οἰκέω ὁ περί ὁ ὁ κίνησις σύγκρισις λόγος · παραβάλλω γάρ ὁ τε κινέω καί ὁ κινέω καί ὁ χρόνος καί ὁ διάστημα καί ὁ πρός ἀλλήλων αὐτός ἀναλογία ἐπιζητέω , εἰμί ὥσπερ ὁ πολλαπλάσιος δύναμις τις δύναμις κινέω τίς πολλαπλάσιον ἐκεῖνος κινέω , οὗτος καί ὁ πολλοστημόριον ὁ κινέω τίς δύναμις ὁ πολλοστημόριον ὁ ὑπό ἐκεῖνος κινέω κινέω εἰμί ἑκτός ἄνθρωπος ὁ ναῦς κινέω , εἰμί καί ὁ εἷς ὁ ἑκατοστός ὁ ναός κινέω ἐν ὁ αὐτός χρόνος ὁ αὐτός διάστημα ἢ ὁ ὅλος ναῦς ὁ ἑκατοστός ὁ διάστημα . ποιέω δέ ὁ λόγος ἐπί πρῶτος ὁ φορός , προλαμβάνω ὡς ἀξίωμα ὁ πᾶς ὁ κινέω τίς κινέω καί ἐν χρόνος καί ἐπί τοσόσδε . διαιρέω δέ πρῶτος ὁ βάρος ὁ αὐτός δύναμις ὁ ἥμισυς ὁ βάρος ἐν ὁ αὐτός χρόνος διπλάσιος διάστημα κινέω φημί . εἶτα ὁ χρόνος διαιρέω διερέω ὁ βάρος ὁ ἥμισυς ὁ βάρος ἐν ὁ ἥμισυς χρόνος ὑπό ὁ αὐτός δύναμις ὁ ἥμισυς ὁ διάστημα κινέω φημί . εἶτα ὁ διάστημα διαιρέω ὁ βάρος ὁ ἐκ ἀρχή Μένων συνδιαιρέω ὁ χρόνος . καί τότε τέταρτος ἀναλογία ἐπάγω ὁ δύναμις μερίζω καί ὁ βάρος , καί λέγω ὅτι ὁ ἥμισυς δύναμις ὁ ἥμισυς ὁ βάρος ἐν ὁ ἐκ ἀρχή χρόνος ὁ ἐκ ἀρχή διάστημα κινέω · εἶτα ὁ μέν δύναμις ὁ ἥμισυς λαμβάνω , βάρος δέ ὁ ἐκ ἀρχή καί χρόνος ἐκεῖνος , καί λέγω ὅτι ὁ ἥμισυς κινέω ὁ διάστημα . οὗτος δέ ὁ ἀναλογία εὐθύς ἀναιρέω · εἰμί γάρ μέρος τίς ὁ δύναμις ὁ ὅλος βάρος ἐν ὁσῳοῦν χρόνος διάστημα τίς κινέω , ὁ ναῦς ἄν ὁ ὑπό ἑκατόν ἀνήρ νεωλκέω τοσόσδε διάστημα καί ὑπό εἷς ἕλκω ἄν ἐν ὁ αὐτός χρόνος ὁ ἑκατοστός ὁ διάστημα , ὅς κινέω ὁ ἑκατόν νεωλκός , ἢ καί ὁ αὐτός διάστημα ἐν ἑκατονταπλάσιος χρόνος . εἶπον δέ μή πᾶς δύναμις ὁ ἥμισυς δύναμαι ὁ αὐτός ὁ ὅλος βάρος κινέω ἢ ὅλως κινέω τίς βάρος , διά οὗτος καί ὁ Ζήνων λύω λόγος ὁ ἐπί ὁ κέγχρος . εἰμί γάρ ὁ μέδιμνος , φημί , ὁ κέγχρος καταπίπτω ψοφέω , καί ὁ εἷς κέγχρος ψόφησις καί ὁ μυριοστός ὁ κέγχρος . λύω οὖν οὗτος ὁ λόγος λέγω μή πᾶς δύναμις πᾶς βάρος κινητικός εἰμί μηδέ ἐν ὁσῳοῦν χρόνος . οὗτος δέ μηδέ πᾶς μέγεθος ψοφέω . καί συναιρέω ὁ λόγος λέγω ὅτι μερίζω μέν ὁ δύναμις οὖον σῴζω ὁ ἀναλογία , ἐπεί μή πᾶς δύναμις καί ὁ μικρός κινέω ἢ ψοφέω δύναμαι , συντίθημι δέ σῴζω . δείκνυμι οὖν ἐπί ὁ φορός οὗτος , λέγω ὅτι καί ἐπί ὁ ἄλλος κίνησις , ἐπεί ὁ ἀρχή ὁ αὐτός εἰμί , ὁ τε κινέω καί ὁ κινέω καί ὁ χρόνος καί ὁ διάστημα , καί ὁ ἀπό οὗτος συμβαίνω ὁ αὐτός εἰμί · ὥστε ἐν ὅσος μέν ἐπί ὁ φορός σῴζω ὁ ἀναλογία , ἐν οὗτος καί ἐπί ὁ ἄλλος κίνησις σῴζω , ἐν ὅσος δέ ἐπί ἐκεῖνος οὖον προχωρέω ὁ ἀναλογία , ἐν οὗτος καί ἐπί οὗτος οὖον προχωρέω .