simplicius.in-aristotelis-categorias-commentarium 9
p . 11b1 Ἐπιδέχεται δὲδ καὶ τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν ἐναντιότητα ἕως τοῦ ὐπὲρμἒ́ οὖν τῶν γενῶν ἱκανὰ τὰ εἰρημένα . Τῶν δέκα γενῶν τὰ μὲν τέσσαρα , περὶ ὧν ἤδη διῆλθεν , ὁλικώτερα ὄντα καὶ πλείονα θεωρίαν ἐπιδεχόμενα πολλῶν ἠξίωται λόγων ὐπὸ τοῦ Ἀριστοτέλους , περὶ δὲ τῶν λοιπῶν λέξει , εἰ καὶ ὐφειμένως . ἀλλὰ δυνατὸν ἦν καὶ περὶ ἐκείνων πολλοῦς εἰπεῖν καὶ καλοὺς λόγους , ἀρκεῖται δὲ ὡς ἐν εἰσαγωγῇ τῷ τὴν ἔννοιαν ἀυτῶν παραστῆσαι , ἵνα ἔχωσιν οἱ νέοι τὰ ἁπλᾶ εὶς τὰ οἰκεῖα γένη ἀνάγοντες οὐκείως ποιεῖσθαι τὰς κατηγορίας , ὅπερ ἐν ἀρχῇ διὰ τῶν παραδειγμάτων ἐποίησεν . ἐδίᾳ μέντοι περὶ ἑκάστου τούτων ἀκριβεῖς ἐποιήσατο λόγους · περὶ μὲν τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν ἐν τῇ Περὶ γενέσεως καὶ φθορᾶς , περὶ δὲ τοῦ ποτὲ καὶ τοῦ ποῦ ἐν τῇ Φυσικῇ ἀκροάσει , ἔνθα καὶ περὶ χρόνου καὶ τόπου τελέως ἐδίδαξεν , περὶ πάντων δὲ ἐν τῇ Μετὰ τὰ φυσικὰ τοὺς τελεωτάτους πεποίηται λόγους · αἱ γὰρ ἀρχαὶ κατὰ μὲν τὴv σημαντικὴν αὔτῶν λέξιν ἐν τῇ λογικῇ πραγματείᾳ δηλοῦνται , κατὰ δὲ τὰ σημαινόμενα πράγματα ἐν τῇ Μετὰ τὰ φυσικὰ οἰκείως . Πρώτων δὲ ἐν πούτοις ἐμνημόνευσεν τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν , διότι , φασίν , κατὰ τὴν ποιότητα τὸ ποιεῖν ἐστι καὶ πάσχειν · εἰκότως οὖν μετὰ τὴν ποιότητα εὐθὺς προεβλήθη . καίτοι καὶ κατ’ οὐσίαν ἔστιν ποιεῖν , ὥσπερ τὸ γεννᾶν καὶ οἰκοδομεῖν , καὶ κατὰ ποσότητα , ὡς τὸ ἀριθμεῖν , καὶ πρὸς τὰ πρός τι δὲ οἰκείως ἔχει , εἴπερ τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν πρός τί ἐστιν . κάλλιον οὖν λέγειν ὅτι πρὸς τὰς τέσσαρας κατηγορίας οὐκείως ἔχον τὸ ποιεῖν καὶ πάσχειν ὡς πρὸς ὕπαρξιν ἐνέργεια καὶ πάθος εἰκότως μετὰ τὰς τέσσαρας ἔτυχεν λόγου , καὶ διότι καὶ τοῖς ἀσωμάτοις ὑπάρχει ταῦτα , τῶν ἐφεξῆς γενῶν πάντων ἐν μόνοις θεωρουμένων τοῖς σώμασιν . ἅμα δὲ αὐτῶν ἐμνημόνευσεν , διότι καὶ ἅμα συνυφεστήκασιν , καὶ ὅπου θάτερον , ἐκεῖ καὶ θάτερον , ὡς ἀξιοῦν τινας μηδὲ ἰδίας ἀφορίσζειν αὐτοῖς κατηγορίας , ἀλλ’ ὑπὸ τὰ πρός τι τάττειν αὐτά . ὁ μέντοι Ἀρχύτας καὶ τὸ ἔχειν καὶ τι ποῦ προέρταξεν τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν , καὶ τὴν αἰτίαν εἰπὼν οὕτως · “ ἐπειδὴ πᾶν τὸ κινούμενον ἐν τόπῳ τινὶ κινεῖται , τὸ δὲ ποιὲν καὶ τὸ πάσχειν κινάσιές τινες κατ’ ἐνέργειαν , φανερὸν ὅτι τότον ὐπῆμεν δεῖ πρᾶτον , ἐν ᾧπέρ ἐστιν τὸ ποιεῖν ἢ τὸ πάσχειν ” . Σημαίνει δὲ τὸ μὲν ποιεῖν ἐνέργειαν , τὸ δὲ πάσχειν πάθος , οὐ κατὰ τὸν χαρακτὴρα τῆς πείσεως ( τοῦτο γὰρ ποιότης ἐστίν ) , ἀλλὰ κατὰ τὴν τῷ πάθει κίνησιν . καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ περὶ αὐτῶν προχειρος ἔννοια , διὸ ταύτην μὲν ὡς σαφῆ παρῆκεν εἰπεῖν , τὰ δὲ παρακολουθοῦντα καὶ τούτοις ἐπάγει , ὧν πρῶτον τὸ ἐναντιότητα ἐπιδέχεσθαι τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν . τὸ γὰρ θερμαίνειν καὶ τὸ ψύχειν ἐναντίον , ἑκάτερον δὲ ἐν τῷ ποιεῖν , καὶ ὸ θερμαίνεσθαι τῷ ψύχεσθαι , ἑκάτερον δὲ ἐν τῷ πάσχειν , ὥσπερ καὶ τὸ ἥδεσθαι καὶ τὸ λυπεῖσθαι . εἰ γὰρ κατὰ ποιότητας αἱ ποιαῦται ἐναντιώσεις ( τὸ γὰρ θερμὸν τῷ ψυχρῷ ἐστιv ἐναντίον ) , τὰ δὲ ἐναντία ἐναντίων ἐστὶν ποιητικά , εἴη ἄν καὶ ἐν τῷ ποιεῖν ἐναντίωσις , ὅταν ὡς ἐνέργεια λαμβάνηται τῶν ἐναντιότητα ἐπιδεχομένων γενῶν · εἰ δὲ ἐν τῷ ποιεῖν , καὶ ἐν τῷ πάσχειν · ὅ γὰρ τὸ ποιοῦν ποιεῖ , τοῦτο πάσχει τὸ πάσχον . καὶ τῶν ἐναντέων δὲ τὰ μὲν ἔνι τι μεταξύ , τὰ δὲ οὐκ ἔχει · ὧν μὲν γὰρ ἄν αἱ ποιότητες ἔχωσίν τι μεταξύ , τούτων ἰαὶ ἡ κατὰ τὸ ποιεῖν καὶ πάσχειν ἐναντίωσις ἔχει τι μεταξύ , ὡς τὸ χλιαίνειν καὶ ἐρυθαίνειν , ἐπειδὴ τὸ χλιαρὸν μεταξὺ ἦν θερμοῦ καὶ ψυχροῦ καὶ τὸ ἐρυθραῖον ἢ τὸ φαιὸν λευκοῦ καὶ μέλανος · ὧν δὲ αἱ ποιότητες οὐκ ἔχουσί τι μεταξύ , οὕτε τὰ ἐνεργητικὰ τούτων οὔτε τὰ παθητικά , ὡς τὸ ὑριάζειν καὶ νοσάζειν . διπλοῦς δὲ ὁ λόγος ἐστίν · τῶν γὰρ ποιήσεων αἱ μέν εἰσιν πρὸς ἕτερον τὸ πάσχον ἀντιτιθέμεναι , ὥσπερ ἡ τοῦ θερμαίνειν ( τὸ γὰρ θερμαῖνον θερμαινόμενον θερμαίνει ) , αἱ ἀπόλυτοι , ὥσπερ ἡ τοῦ λέγειν . οὐκ ἔστιν δὲ ἴδιον τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν τὰ ἐναντία · οὔτε γὰρ μόνοις οὔτε πᾶσιν ὑπάρχει τοῦτο , οὐδὲ γὰρδ τῷ λέγειν ἢ γράφειν ἤ τεκταίνεσθαι , ὅτι μηδὲν τούτων ἐν ἐναντιότητι θεωρεῖται , ἀλλ’ ἐκείνοις μόνοις , ὅσα κατ’ ἐνέργειαν ἢ πάθος ἦν τῶν ἐναντιότητα ἐχόντων . ἐπιδέχεται δὲ καὶ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον τὸ ποιεῖν καὶ πάσχειν · θερμαίνειν γὰρ καὶ θερμαίνεσθαι καὶ τὰ ἄλλα τὰ εἰρημένα ποιεῖν καὶ πάσχειν ἔστιν καὶ μᾶλλον καὶ ἧττον , διότι καὶ ἐν αὐταῖς ταῖς ποιότησιν ἦν τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον , καὶ τὰ κατ’ αὐτὰς ποιοῦντα καὶ πάσχοντα τὸ μᾶλλον ἕξει καὶ ἧττον . οὐ δεῖ δὲδ οὐδὲ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἐπὶ παντὸς τοῦ ποιεῖν καὶ τοῦ πάσχειν ζητεῖν , ἀλλ’ ἐπ’ ἐκείνων , ὅσα κατὰ τὰ ἐπιδεχόμενα γένη τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον τὸ ποιεῖν ἐχει καὶ τὸ πάσχειν , ἐπεὶ οὔτε γεννᾶν ἔστι μᾶλλον καὶ ἧττον οὔτε ἀριθμεῖν · οὔτε γὰρ ἡ οὔσία οὔτε τὸ ποσὸν ἐπιδέχεται τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον . διαίρεσις δὲ ἄν εἴη τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν κατά τε τὰς ἐνεργείας πολλαχῶς διαιρουμένας καὶ κατὰ τὰς παθητικὰς ποιότητας . Περὶ δὲ τοῦ κεῖσθαι | εἰς τὰ πρότερον τὸν ἀκροατὴν ἀνέπεμψεν . εἴρηται δὲ ὅτι ἡ μὲν θέσις τινὸς οὖσα τοῦ κειμένου τῶν πρός τί ἐστιν , τὸ δὲ κεῖσθαι παρωνύμως ἀπὸ τῆς θέσεως λεγόμενον ἄλλης εστὶν κατηγορίας , οἷον τὸ ἀνακεῖσθαι , ἑστάναι , καθῆσθαι · οὐ θέσεις γὰρ ταῦτα , ἀλλ’ ἀπὸ τῆς θέσεως παρωνόμασται . καὶ ἔχομεν ἀπ’ αὐτοῦ καὶ τὴν τοῦ κεῖδθαι διαίρεσιν παραδεδομένην . περὶ μέντοι τῶν λοιπῶν τριῶν , τοῦ τε ποῦ καὶ τοῦ ποτὲ καὶ τοῦ ἔχειν , διὰ τὸ προφανῆ εἶναί φησιν οὐδὲν ἄλλο περὶ αὔτῶν ἤ ὅσα ἐν ἀρχῇ εἴρηται · καὶ ἐκεὶ δὲ οὐδὲν ἄλλο ἤ παραδείγματα αὐτῶν παρέθετο “ ποῦ , λέγων , οἷον ἐν Λυκείῳ · ποτὲ δὲ οἷον ἐχθές , πέρυσιν · ἔχειν δὲ οἷον ὑποδέδεται , ὥπλισται ” . προϊὼν δὲ καὶ διαίρεσίν τινα τοῦ ἔχειν ὡς πλεοναχῶς λεγομένου παραδώσει . Αλλ’ ἐπεὶ ταῦτα παρὰ τῷ Ἀριστοτέλει καταπεφρόνηται , καλῶς ἄν ἔχοι τὰ παρὰ Πορφυρίῳ καὶ Ἰαμβλιχῳ περὶ αὔτῶν φιλοτεχνούμενα καταμαθεῖν . τὸ δὴ ποῦ καὶ ποτέ φασιν ὥσπερ καὶ τὰ πρός τι μὴ εἶναι τῶν προηγουμένως ἐπὶ τῶν πραγμάτων θεωρουμένων , ἀλλὰ τῶν ἄλλοις ἐπιγινομένων · τοῦ γὰρ ποσοῦ ὐποκειμένου καὶ τῶν ἐπ’ αὐτῷ , τόπου τε καὶ χρόνου , ἐπισυνίσταται τὸ ποῦ καὶ τὸ ποτέ · οὔτε δὲ τὸ ποῦ ὁ τόπος ἐστὶν οὔτε τὸ ποτὲ ὁ χρόνος , ἀλλὰ προϋπάρχοντος τόπου καὶ χρόνου , εἶτα ἑτέρου ἐν τούτῳ ὄντος ποῦ εἶναι λέγεται τὸ ἐν τόπῳ ὄν καὶ ποτὲ τὸ ἐν χρόνῳ , ὡς Σωκράτης ἐν Λυκείῳ ἢ χθές * * δοκεῖ δὲ μονοειδὲς εἶναι τὸ ποῦ καὶ μὴ ἐπιδέχεσθαι διαφοράς · καὶ γὰρ τὸ μὲν ἀορίστως λέγεται ἐν τόπῳ , οἷον ἐν τῇ πόλει , τὸ δὲ ὡρισμένως , οἷον ἐν τῇ ποικίηῃ στοᾷ ἢ ἐν τῷδε τῆς στοᾶς τῷ μέρει·δ ἐπιδέχεται δὲ καὶ τὰς τοῦ τόπου πάσας διαφοράς · καὶ γὰρ τὸ ἄνω καὶ τὸ κάτω καὶ κατὰ τὸν προσεχῆ τόπον καὶ τὸν κοινὸν καὶ τὸν καθ’ αὑτὸ καὶ κατὰ συμβεβηκός · ἔστιν γὰρ καθ’ ἕκαστον τούτωνδ ποῦ εἶναι . ὁμοίως δὲ καὶ τὸ ποτὲ οὐκ ἔστιν χρόνος , ἀλλὰ προϋπάρχοντος τοῦ χρόνου τὸ ἐν χρόνῳ εἶναι λέγεται ποτέ , οἷον Διονύσια πέρυσιν ἢ τῆτες ἢ εἰς νέωτα · αὐτὸς μέντοι ὁ χρόνος , ἐν ᾧ ἐστιν τὸ ποτὲ λεγόμενον εἶναι , οὐκ ἔστιν τῆς τοῦ ποτὲ κατηγορίας , ἀλλὰ τῆς τοῦ ποσοῦ . ἐπιδέχεται δὲ καὶ τὸ ποτὲ τὰς κατὰ τὸν χρόνον διαφοράς · τὸ μὲν γὰρ πέρυσιν κατὰ τὸν παρεληλυθότα λέγεται , τὸ δὲ τῆτες κατὰ τὸν ἐνεστώτα , τὸ δὲ ἐς νέωτα κατὰ τὸν μέλλοντα . Τὸ Γε ἔχειν σημαίνει , ὅταν ὑπάρχον τινὶ ἐπίκτητόν τι καὶ κεχωρισμένον τῆς οὐσίας τοῦ σώματος συνυπάρχῃ αὐτῷ · σχέσις οὖν ἐπικτήτων τινῶν ἐστι τὸ ἔχειν . τὸ γὰρ ἐνδεδύσθαι ἔχειν ἐστὶ χιτῶνα καὶ τὸ ὑποδεδέσθαι ἔχειν ὑποδήματα · ταῦτα δὲ ἕτερα τοῦ ἔχοντός ἐστιν καὶ κεχωρισμένα τῆς οὐσίας αὐτοῦ , οὔτε κατ’ οὐσίαν οὔτε ὡς συμβεβηκότα αὐτῷ ὑπάρχοντα , ὥσπερ μελανία καὶ χαροπότης . ιδαφορὰς δὲ εἰδοποιοὺς τὸ ἔχειν καθ’ αὑτὸ μὲν οὐκ ἔχει , δύναται δὲ κατὰ τὰςT(ov ἐχομένων διαφορὰς ἐπιδέχεσθαι τὴν διαίρεσιν , εἰ τὰ μὲν ἔμψυχα εἴη , οἷον οἰκέτης καὶ βοῦς , τὰ δὲ ἄψυχα , οἷον ἱμάτιον ἢ ὅπλα . δύναται δὲ καὶ κατὰ τὴν διαφορὰν τῶνδ καθ’ ἅ ἔχει ἐπιδέχεσθαι τὴν διαίρεσιν , οἷον εἰ ἐν ψυχῇ ἔχειν φασὶν τὰς ἐπικτήτους ἕξεις ἢ ἐν σώματι τὰ περὶ σῶμα ἐπίκτητα , κατ’ αὐτὸ μέντοι τὸ ἔχειν ἢ ἐχεσθαι οὐδεμία ἄν γένοιτο διαφορά . ἀλλ’ ἐπεὶ καὶ Πορφύριος καὶ Ἰάμβλιχος τὸ ἐν ψυχῇ ἔχειν παρέλαβον ἐπὶ τῶν ἐπικτήτων ἕξεων , ἐΠιστήσοι ἄν τις , μήποττε ποιότητές εἰσιν ἐκεῖναι καὶ ποιὰ τὰ ἀπ’ αὐτῶν , ὥσπερ καὶ τὰ μελανίας ἐπικτήτου μετέχοντα σώματα · οὐ γὰρ ὡς τὰ ὑποδήματα , οὕτως περίκεινται αἱ ἕξεις τῇ ψυχῇ , ἀλλὰ διαθέσεις τινές εἰσι περὶ αὐτὴν αἱ μᾶλλον ἤ ἧττον αὐτὴν ἀλλοιώσασαι . Ἐκ δὴ τῶν εἰρημένων λέλυνται αἱ τοιαῦται ἀπορίαι , πῶς γένη αἱ ἕξ κατηγορίαι , εἴπερ μὴ ἔστιν αὐτῶν εἴδη · τὰ γὰτ γένη πρὸς εἴδη λέγεται καὶ εἰδῶν ἔστι γένη . ὅτι δὲ γένη εἰδὶν αἱ κατηγορίαι , αὐτὸς ἐδήλωσεν ὁ Ἀριστοτέλης εἰπών · περὶ μὲv οὖν τῶν προτεθέντων γενῶν ἱκανὰ τὰ εἰρημένα . εἰ τοίνυν ἐστὶ καὶ τούτωνέͅ6 εἴδη τινὰ ὡς ἐδείξαμεν , οὐκέτι χώραν ἔχει ἡ ἀπορία · κἄν γὰρ γένη ταῦτα τοιαῦτά ἐστιν , κατ’ εἰδῶν λέγεται τῶν εἰρημένων . ἴσως δέ τις ἐρεῖ ὅτι οὐχ οὕτως λέγεται γένη Γ ταῦτα ὡς κατὰ πλειόνων καὶ διαφερόντων τῷ εἴδει ἐν τῷ τί ἐστι κατηγορούμενα , ἀλλ’ ὅτι μάλιστα σημαίνει τὰς διαφερούσας φύσεις ἰαὶ ἀλλήλων κεχωρισμένας , ὡς λέγομεν καὶ ἐπὶ τῶν ἐπιστημῶν ἑκάστην αὐτῶν εἶναι περί τι γένος ἀφωρισμένον , ἴσον λέγοντες * περί τινα φύσιν τῶν ἄλλων κεχωρισμένην · διὸ καὶ κατηγορίας αὐτὰς ὀνομάζει . Πάλιν δὲ ἀντιλέγουσίν τινες τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν πρὸς ἄλληλα λέγεσθαι βουλόμενοι καὶ εἶναι πρός τι , ἀλλὰ μὴ ἰδίας τινὰς κατηγορίας ὡς ὁ Ἀριστοτέλης φησίν . οὐκ ὀρθῶς δὲ λέγουσιν · οὐ γάρ ἐστιν αὐτοῖς τὸ εἶναι ἐν τῇ πρὸς ἄλληλα σχέσει · οὐ γὰρ ὡς τὸ δεξιὸν καὶ ἀριστερὸν ἐν σχέσει μόνον ὑφέστηκεν , ἀλλ’ ἔστιν καὶ γινόμενόν τι ὑπ’ αὐτῶν , καθὸ τὸ μὲν ποιοῦν ἐστι , τὸ δὲ πάσχον . εἰ δὲ καὶ δοθείη πρὸς ἄλληλα λέγεσθαι τὸ ποιεῖν καὶ πάσχειν , ἀλλ’ οὔ τι γε τὰ κατὰ μέρος · οὐ γὰρ δὴ τὸ περιπατεῖν ἤ τρέχειν πρός τι , καίτοι ποιεῖν ὄν · οὐδὲ γὰρ ἡ γραμματικὴ πρός τι ἦν , ἐπεὶ ἐν ἐπιστήμῃ αὐτῆς τὸ γένος τῶν πρός τι ὄν . ὅλως δὲ κατὰ παντὸς μὲν ἐνεργοῦντος τὸ ποιεῖν λέγεται , οὐ πᾶσα δὲ ἐνέργεια πρὸς πάσχον · οὐδὲ γὰρ αἱ ἀπόλυτοι ποιήσεις , οἷον τὸ λέγειν καὶ τρέχειν καὶ ἀναγινώσκειν καὶ τὰ τοιαῦτα , ὥστε οὐκ ἄν εἴη τὸ ποιεῖν ἅπαν τῶν πρός τι · κἄν γὰρ πάσχῃ τι τὸ ἔδαφος ὑπὸ τοῦ περιπατοῦντος , ἀλλ’ οὐ κατὰ τοῦτο | λέγεται τὸ περιπατεῖν ποιεῖν , ἀλλὰ κατὰ τὴν τοιάνδε κίνησιν , ὁμοίως δὲ καὶ τὸ ἀλγεῖν ἤ μελαίνεσθαι ἢ λευκαίνεσθαι κατὰ τὸ οὕτως ἔχειν . ὡς γὰρ τὸ μὲν κοινῶς ἐναντίον πρός τι , ἕκαστον δὲ αὐτῶν ὑπὸ τὸ οἰκεῖον γένος , οὕτως καὶ τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν κἄν πρὸς ἄλληλα λέγηται , οὐκ ἤδη ἄν εἴη καὶ τὰ ὑπ’ αὐτὰ πρός τι . ἐπεὶ οὖν μήτε ὑπὸ τὰ πρός τί ἐστιν μήτε ὑπό τινα ἄλλων τῶν ἄλλων κατηγοριῶν , ἴδιαι ἄν εἶεν κατηγορίαι . ἀλλ’ ἴσως ἐρεῖ τις , ὅτι ἔδει καὶ τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν ὑπὸ τὰ πρός τι ἀνάγεσθαι , ὥσπερ καὶ τὰ ἐναντία , τὰ δὲ καθ’ ἕκαστα ποιεῖν καὶ πάσχειν ὑπὸ τὰ οἰκεῖα γέην ἕκαστον · τὸ μὲν κτίζειν τυχὸν καὶ γεννᾶν ὑπὸ τὴν οὐσίαν , τὸ δὲ ἀριθμεῖν καὶ λέγειν ὑπὸ τὴν ποσότητα , διότι ποσὸν ὁ λόγος καὶ ὁ ἀριθηός , τὸ δὲ λευκαίνειν καὶ μελαίνειν ὑπὸ τὴν ποιότητα . μήποτε οὖν οὕτως ἔχει τὸ ποιεῖν καὶ πάσχειν πρὸς ἄλλας κατηγορίας , ὡς πρὸς οὐσίαν ἐνέργεια καὶ πάθος · καὶ γὰρ κατὰ τὰ πρός τι ἔστιν ἐνεργεῖν , ὡς τὸ φιλεῖν , καὶ κατὰ τὰς ἄλλας δέκα κατηγορίας . Ἀλλ’ εἴποι ἄv τις ὅτι τὰ μὲν κοινὰ εἶπεν τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν , τὸ δὲ ἴδια οὐκ ἀπέδειξεν . πρὸς ὅ φησιν Ἰάμβλιχος , ὡς “ ἐν αὐτοῖς τοῖς κοινοῖς νομιζομένοις καὶ τὰ ἴδια αὐτῶν ἐπιδέδεικται · οὐ γὰρ ἁπλῶς ἐναντία λαμβάνει καὶ μᾶλλον καὶ ἧττον , ἀλλὰ τὰ μὲν ἐν τῇ ἐνεργείᾳ , τὰ δὲ ἐν τῷ πάθει ” . ῥᾴδιον δὲ πρὸς τοῦτο λέγειν ὡς καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων κατηγοριῶν τὰ ἐναντία καὶ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον οὐ τὰ τυχόντα ἐλαμβάνετο , ἀλλὰ τὰ οἰκεῖα ἑκάστων , καὶ ὅμως οὐδὲν ἧττον ἐδόκει δεῖν τὰ ἴδια τοῖς κοινοῖς προστιθέναι . τὸ οὖν ἐξ ἀρχῆς μᾶλλον ἀληθές , ὅτι ἐπὶ τούτων τοῖ ; ὁλοσχεστέροις ἠρκέσθη . ἀλλὰ πῶς οὐχί , εἰ τὸ ποιεῖν καὶ πάσχειν ἀμφότερα γένη , τοῦ ἔχειν γένους ὄντος καὶ τὸ ἔχεσθαι γένος ἐστίν ; τὸ γὰρ ἔχειν πρὸς τὸ ἔχεσθαι ἀντιδιαιρεῖται ὥσπερ τὸ πάσχειν πρὸς τὸ ποιεῖν . ἥ ὅτι ἐν τῷ ἔχειν καὶ τὸ ἔχεσθαι περιέχεται · ὅ γὰρ ἄν ἔχον ληφθῇ , πάντως καὶ τὸ ἐχό - μενον ἔκει συνηρτημένον . οὐκέτι μέντοι ἐν τῷ ποιεῖν άπλῶς τὸ πάσχειν περιέχεται · καὶ γὰρ ποιεῖν ἐστι τὸ βοᾶν καὶ περιπατεῖν καὶ τρέχειν καὶ γράφειν , καὶ οὐδὲνβ τούτων ἔχει τὸ πάσχον συνηρτημένον . ἀλλὰ μὴν οὐδὲ ἔχειν πρός τί ἐστιν , ὡς δοκεῖ , πρὸς τὸ ἔχεσθαι · καθ᾿ ὦν γὰρ κατηγορεῖται , ὡς κατὰ τοῦ ὑοποδεδέσθαι καὶ ὡπλίσθαι , ταῦτα οὐ λέγεται πρός τι . τὸ μὲν γὰρ ἔχον πρὸς τὸ ἐχόμενον ἄν λέγοιτο , τὸ δὲ ἔχειν , οὐκ ὄν ταὐτὸν τῷ ἔχοντι , οὐ πρὸς ἄλλο . Ἐγκαλοῦσι δέ τινες τῷ Ἀριστοτέλει ὡς ὀλίγα εἰρήκότι περὶ τῶν ἕξ 10 κατηγοριῶν καὶ μήτε τὴν φύσιν αὐτῶν ἥτις ἐστὶν ὑπογράψαντι μήτε εἰς τὰς διαφορὰς διελόντι , καίτοι δυνατὸν ὄν , ὡς παρ᾿ ἡμῶν εἴπρηται , τὸ μὲν ποῦ εἰς τὰς τοῦ τόπου διαφορὰς διελεῖν , τὸ δὲ ποτὲ εἰς τὰς τοῦ χρόνου . καὶ ὅτι μὲν ἐλλιπῶς εἴρηται , πρόδηλον καὶ ἐξ ὦν Ἀρχύτας περὶ αὐτῶν μακρόντερα διδάσκει , τὰ ἴδια καὶ τούτων ἑκάστου ὥσπερ τῶν προτέρων παρα - διδούς . ὑπὲρ δὲ Ἀριστοτέλους ἀπολογοῦνται λέγοντες τὰ μὲν ἐν ταῖς κοιναῖος ἐννοίαις μὴ πάνυ ὑπειλημμένα , ταῦτα αὐτὸν διδάξαι δι᾿ ἀκριβείας · ὅσα δὲ ὑπείληπται καὶ φανερὰ ἦν , ταῦτα παρῆκεν διὰ τὸ φανερὰ εἶναι . δηλοῖ δὲ καὶ αὐτὸς λέγων · διαὰ τὸ προφανῆ εἶναι οὐδὲν ὑπὲρ αὐτῶν λέγεται ἤ ὅσα ὲν ἀρχῇ ἐρρήθη . καὶ γὰρ γὰρ εἰ φυσικῆς ἔχοιτο θεωρίας ἕκαστον τούτων , οἶον κινήσεως μὲν τὸ ποιεῖν , τόπου δὲ καὶ χρόνου τὸ ποῦ καὶ ποτέ , οὐδὲν δεῖ πλέον ἐν λογικῇ πραγματείᾳ περιεργάζεσθαι τῆς κατὰ τὴν σνμασίαν φαινομένης αὐτόθεν νοήσεως , διότι καὶ δύσκολος ἦν ἡ ἀκριβὴς περὶ τοῦ τόπου καὶ χρόνου θεωρία . ἔτι δὲ καὶ ταῦτα γέγουσιν , ὅτι ταῦτα τὰ ἕξ γένη ἐπείσακτον ἔχοντα τὴν φύσιν εἰκότως παρεργοτέρας ἔτυχεν διδασκαλίας . τῇ γὰρ αἰσθητῇ καὶ φυσικῇ οὐσίᾳ τὰ μὲν συνεισῆλθεν ὡς ποιότης καὶ πρός τι , τὰ δὲ ἐπεισῆλθεν ὡς τὸ ποιεῖν καὶ πάσχειν , κινηθείσης ἤδη πρὸς ἅ ἠδύνατο , τούτοις δὲ ἐπηκολούθησαν τὸ ἐν χρόνῳ καὶ ἐν τόπῳ καὶ τὸ κεῖσθαι καὶ τὸ ἔχειν . καὶ γὰρ ποιῶν τις ἐν χρόνῳ ποιεῖ καὶ κινεῖται κατὰ τόπον , καὶ ὁ πάσχων πολλάκις ἐν χρόνῳ πάσχει , καὶ κεῖται τὸ γινόμενον ἤ ἔχει τι . Ἀποροῦσι δέ τινες καὶ διὰ τί οὐ συνῆψεν τὸν περὶ τοῦ ἔχειν λόγον ταῖς ἁπλαῖς κατηγορίαις , ἀλλὰ μεταξὺ περὶ ἀντικειμένου καὶ προτέρου καὶ ὑστέρου καὶ τοῦ ἅμα καὶ κινήσεως καὶ ἄλλων τινῶν μνημονεύσας , οὕτως τὴν τοῦ ἔχειν διαίρεσιν ἐποιήσατο . ἀλλὰ καὶ λύουσιν ἕτεροι καλῶς , ὅτι τὸ ἔχειν τῷ ποῦ καὶ ποτὲ συντάξας ὡς περὶ προφανῶν εῖπεν μηδὲν ἄλλο δεῖν περὶ αὐτῶν λέγειν , ἀλλὰ μετὰ τὰς κατηγορίας βουληθεὶν ἐκεῖνα οἷς ἐχρήσατο κατὰ τὰς τῶν πολλῶν ἐννίας διαρθρῶσαι τεχνικώτερον , περί τε τῶν ἀντικειμένων φημὶ καὶ τοῦ προτέρου καὶ ὑστέρου καὶ τῶν λοιπῶν , ἐπειδὴ ὁμώνυμον τὸ ἔχειν ἦν , ἵνα μὴ τις οἰηθείη τῶν ὀμωνύμων αὐτὸν ἕν γένος τίθεσθαι , τὴν ὁμωνυμίαν τοῦ ἔχειν εἰκότως ἐπὶ τῷ τέλει διεστείλατο . Ἀλλὰ πῶς , φασίν , οὐχὶ αἱ ἕξ τελευταῖαι κατηγορίαι εἰς τὰς φθανούσας ἀναχθήσονται , ἡ μὲν τοῦ ποτὲ εἰς τὸν χρόνονμ , οὗτος δὲ εἰς τὸ ποσόν ἡ δὲ τοῦ ποῦ εἰς τὸν τόποv , καὶ οὗτος δὲ εἰς τὸ ποσόν , ἡ δὲ τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν καὶ τοῦ κεῖσθαι καὶ τοῦ ἔχειν εἰς τὸ πρός τι ; ἔστι δὲ καὶ πρὸς ταῦτα σαφὴς ἐκ τῶν εἰρημένων ἡ ἀντίρρησις . ἄλλο γὰρ τὸ ἔν τινι καὶ ἄλλο ἐκεῖνο τὸ τὸ ᾧ ἐστιν τὸ ἔν τινι · εἰ δὲ τοῦτο , καὶ τὸ ἐν τόπῳ διοίσει τοῦ τόπου καὶ τὸ ἐν χρόνῳ τοῦ χρόνου · ἄλλα οὖν ἔσται γένη τοῦ ποὺ καὶ ποτὲ παρὰ τὸν τόπον καὶ τὸν χρόνον . καὶ τὸ ποιεῖν δὲ καὶ πάσχειν ἐδείχθη πρότερον ἰδίας ἔχοντα φύσεις παρὰ τὰ πρός τι , ὥσπερ | καὶ τὸ κεῖσθαι καὶ ἔχειν · καὶ γὰρ τὰ πρός τι ] σχέσεις μὲν ἔχει διαφόρους τὸ μὲν γὰρ κεῖσθαι τινὸς πρὸς ἕτερον , τὸ δὲ ἔχειν ἑτέρου πρός τι ) , αὐτὸ δὲ τὸ πρός τι κοινὴν ἔχει τὴν πρὸς ἄλληλα σχέσιν · διώρισται ἄρα ἰδίαις διαφοραῖς ταῦτα τὰ γένη καὶ οὐκ ἀνάγεται εἰς τὰ πρός τι . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἔστω κοινῶς τε καὶ σποράδην ἠπορημένα τε καὶ λελυμένα . Τὸ δὲ ἐντεῦθεν περὶ ἑκάστου διευκρινημένως τὰ προσήκοντα ζητήματα ἐπισκεπτέον . καὶ πρῶτον , ὅτι ἀκόλουθόν ἐστιν εἶναι γένη τὸ ποιεῖν καὶ πάσχειν , ἐντεῦθεν δῆλον . ὡς γὰρ μετὰ τὴν οὐσίαν ἦν ποσότης καὶ διὰ τοῦτο ἕν γένος ἐτέθη ἡ ποσότης , καὶ πάλιν μετὰ τὴν οὐσίαν περὶ τὴν οὐσίαν ποιότης καὶ γέγονεν ἕτερον γένος ἡ ποιότης , οὕτως καὶ ἡ ἐνέργεια καὶ τὸ ποιεῖν μετὰ τὴν οὐσίαν , καὶ χρὴ καὶ ἰατὰ ταῦτα γένος τίθεσθαι μετὰ τὴν ὕπαρξιν τὴν ἐνέργειαν καὶ τὸ ταύτης συγγενὲς πάθος ἢ τὸ πάσχειν . ἀλλ’ ἆρα τὸ ποειῖν ἦν τίθεσθαι γένος ἢ τὸ ποιοῦν ἢ τὴν ποίησιν , ὥσπερ καὶ ἡ ποιότης ἦν γένος καὶ τὸ ἀπ’ αὐτῆς ποιόν ; ἤ σύζυγα μὲν ὑπάρχει καὶ ἐνταῦθα ποίησις ποιεῖν ποιοῦν , ἀλλὰ τὸ μὲν ποιοῦν συμπεριλαμβάνει καὶ τὸ ὑποκείμενον καὶ σύνθετον ὑπόνοιαν ἔκ τε τοῦ ἐνεργοῦντος καὶ τῆς ἐνεργείας ἐμποιεῖ , ἡ δὲ ποίησις καὶ τὸ ποιεῖν ἁπλούστερα καὶ οὐδὲν συνθέσεως ἐφαπτόμενα , ὥστε οἰκειότρα ταῦτα τοῦ ποιοῦντος εἰς γένους ἀφορισμόν . τούτων δὲ πάλιν τὸ ποιεῖν καὶ τῆς ποιήσεως προετίμησεν , διότι διχῶς λέγεται ἡ ποίησις · καὶ γὰρ καὶ ἡ ἐνέργεια ποίησις λέγεται καὶ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐνεργείας , ὡς λέγομεν τὴν ‘Ομήρου ποίησιν · χρεία δὲ οὐ τοῦ ἀποτελέσματος , ἀλλὰ τῆς ἐνεργείας , ἥν τὸ ἐνεργεῖν σημαίνει μονοειδῶς . διὸ τὸ ποιεῖν ὡς γένος τίθεται · τὸ τὰρ ποιεῖν τὴν ἔτι γινομένην ἐνέργειαν σημαίνει , ὥσπερ ἡ ποίησις τὸ πεπαυμένον μᾶλλον καὶ τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ ποιουντος . Ἀλλ’ εἰ τὸ ποιεῖν τὸ ἐνεργεῖν παρίστησιν , διὰ τί τὸ γένος οὐκ ἐνέργειαν μᾶλλον τίθεμεν , ἀλλὰ τὸ ποιεῖν ; εἰ δὲ ἰαὶ ἡ ἐνέργεια διὰ τοῦτοδ οἰκειοτέρα τῆς ποιήσεως , διότι τὸ κατὰ κίνησιν ἐμφαίνει , ἀλλ’ οὐ τὸ μετὰ τὴν κίνησιν , ὥσπερ ἡ ποίησις , ἔδει κίνησιν θέσθαι ἕν γένος ἐν ταῖς κατηγορίαις · ὥσπερ γὰρ τὰ ἄλλα περὶ τὴν οὐσίαν , οὕτως καὶ ἡ κίνησις , ἐν ᾗ καὶ τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν ἐστίν · ἄμφω τὰρ ἐν κινήσει . ἀλλ’ οἱ ταῦτα λέγοντες , ὡσπερ Πλωτῖνος , οὐ ταῖς Ἀριστοτέλους ὑποθέσεσι προσχρῶνται . ἐκεῖνος γὰρ τὸ πρώτως κινοῦν καὶ ποιοῦν ἀκίνητον εἶναί φησιν · διὰ τοῦτο καὶ τὸ ποιεῖν παρ’ αὐτῷ κεχώρισται τοῦ πάσχειν καὶ οὐχ ὑφ’ ἕν ἄμφω τέτακται γένος , ὥστε οὔτε εἰς ἕν ἄμφω ταῦτα ἀνάγειν χρή , ἀλλὰ δύο ἀφορίζεσθαι , ὥσπερ καὶ Ἀριστοτέλης αὐτὰ χωρὶς διέστησεν . οὕτως μὲν καὶ Βόηθος καὶ ’lάμβλιχος πρὸς τὴν ἀπορίαν ἐνέστησαν τὴν ἕν γένος ἀξιοῦσαν τὴν κίνησιν τοῦ τε ποιεῖν καὶ τοῦ πάσχειν προϋποτίθεσθαι . Πορφύριος δέ φησιν · “ ἔν τισι δοκεῖ τὴν κίνησιν ἐπί τε τοῦ ποιεῖν καὶ τοῦ πάσχειν μίαν καὶ συνεχῆ εἶναι , ὡς ἐπὶ τῶν κατὰ πληγὴρ κινήσεων , οἷον ῥίψεως καὶ ὤσεως · οἵα γὰρ ἡ τοῦ ῥιπτοῦντος τὸ ξύλον κίνησις , τοιαύτη καὶ ἡ τοῦ ῥιπτουμένου , καὶ οἵα ἡ ὦσις τοῦ ὠθοῦντος , τοιαύτη καὶ ἡ τοῦ ὠθουμένου , διὸ καὶ μία καὶ συνεχὴς ἑκατέρα · τὸ δὲ εἶναι οὐ τὸ αὐτὸ ἔχει πρὸς τὸ πλῆττον καὶ τὸ πληττόμενον , ἀλλὰ τοῦ μὲν πληττομένου πάθος γίνεται , τοῦ δὲ πλήττοντος ποίησις . καὶ αὕτως τὸ ποιεῖν καὶ πάσχειν οὐκ ἔστιν ἁπλῶς ἑνὸς γένους τῆς κινήσεως , ἀλλ’ ἔχει διαφοράν ” . ταύτην δὲ τὴν τῆς ἀπορίας λύσιν αἰτιᾶται ὁ Ἰάμβλιχος ὡς πόρρωθεν ἀναγομένην καὶ μὴ ἀπὸ πάνυ γνωρίμων προϊοῦσαν μήτε ἀπὸ τῶν δοκούντων Ἀριστοτέλει · “ οὐ γὰρ εἰ ἡ τὶς ποίησις οὕτως ἔχει , ἤση καὶ πᾶσα , οὐδὲ ἔδει ἀπὸ τῶν ἐσχάτων ἄρχεσθαι ποιήσεων λέγω δὲ τῶν κατὰ πληγὴν καὶ ὦσιν ) οὐδὲ τοῖς Στωϊκοῖς συγχωρεῖν περὶ οὖ διατελοῦμεν αὐτοῖς διαφερόμενοι , ὡς τὸ ποιοῦν πελάσει τινὶ ποιεῖ καὶ ἅψει . βέλτιον γὰρ λέγειν ὡς οὐ πάντα πλάσει καὶ ἅψει ποιεῖ , ἀλλὰ κατὰ τὴν ἐπιτηδειότητα τοῦ ποιοῦντος πρὸς τὸ πάσχον γίνεται ἡ ποίησις , καὶ ὡς πολλὰ ἀναφῶς δρᾷ , ἅπερ ἅπαντες ἐπιστάμεθα , καὶ ὅτι καὶ ἐφ’ ὧν δεόμενα ὁρῶμεν παραθέσεως τὰ ποιοῦντα , κατὰ συμβεβηκὸς γίνεται ἡ ἐπαφή , διότι ἐν τόπῳ ἐστὶν τὰ μετέχοντα τῆς τοῦ πάσχειν ἢ ποιεῖν δυνάμεως · τοιαῦτα γάρ ἐστιν τὰ σώ ματα καὶ τὰ μετέχοντα τῶν ποιητικῶν ἢ παθητικῶν δυνάμεων · ἐφ’ ὦν δὲ οὐδὲν ἐμπο δίζει διάστασις σωμάτων ὥστε τὸ μὲν ποιῆσαι , τὸ δὲ πάσχειν καὶ δέξασθαι τὴν τοῦ ποιοῦντος ἐνέργειαν , ἐπὶ τούτων ἀδιάστατος γίνεται καὶ ἀκώλυτος ἡ ἐνέργεια , ὡς αἱ τῆς λύρας χορδαὶ συνέχουσιν πόρρω ἀλλήλων διαστᾶσαι καὶ ὁ ἅφθας δέχεταιδ πόρρωθεν τὸ τοῦ πυρὸς εἶδος . πολλὰ δὲ καὶ ἐφαπτόμενα οὐ ποιεῖ , ὡς ἡ ἔμπλαστρος ἤ ἄλλο τι τῶν ἰατρικῶν φαρμάκων ἐπιτιθέμενα λίθῳ . εἰ οὖν καὶ ἁπτόμενα οὐ ποιεῖ πολλάκις καὶ μὴ ἁπτόμενα ποιεῖ , οὐκ ἔστιν πληγὴ καὶ ὦσις ἡ κυριωτάτη ποίησις , οὐδὲ ἐφ’ ὧν ὁρῶμέν τινα πλήττοντα , οὐδὲ ἐπὶ τούτων ἐστὶν ἡ ἁφὴ αἰτία , ἀλλ’ ἡ τῆς δυνάμεως συγγένεια καὶ τότε τὸ κῦρος παρέχεται τοῦ ποιεῖν . εἰ δὲ τὴν αὐτὴν οὐσίαν τις τοῦ ποιοῦντος λέγοι καὶ τοῦ πάσχοντος , καὶ τὸ κινοῦν κινηθήσεται καὶ τὸ κινούμενον κινήσει καὶ ὅλον δι’ ὅλου κινοῦν τε ἔσται καὶ κινούμενον , καὶ τὰ ἀξιώματα τὰ περὶ κινήσεως ἀναιρεθήσεται πάντα , ὡς ἀπό τινος ἡ κίνησις πρόεισιν καὶ περί τι , καὶ ὡς ἄλλη τίς ἐστιν ἡ ἀρχὴ τῆς κινήσεως καὶ ἄλλη αὐτὴ ἡ κίνησις ὡς ἀπὸ τῆς ἀρχῆς ἀποτελουμένη · ἐφ’ ὧν δὲ χωριστά ἐστιν τὰ αἴτια τῆς κινήσεως , πολὺ μᾶλλον ἀναιρεθήσεται . δεῖ οὖν μὴ ἐκείνων ἀποσφάλλεσθαι τὰς τὴν ἀρχὴν τῶν γενῶν διαιρουμένας ἀληθεῖς δόξας καὶ διακρινούσας ἑκά|στην ᾗ πέφυκεν . εἰ τὰρ δεῖ καὶ σύμμικτόν τινα τὴν κίνησιν ὑπονοεῖν ἔκ τε τῆς τοῦ ποιοῦντος ἐνεργείασς καὶ τῆς τοῦ πάσχοντος τροπῆς , οὐκ ἔστιν ἐν τοῖς ἁπλοῖς καὶ ἀμίκτοις αὕτη ἡ γένεσις · σύμμικτος δὲ οὖσα ἔκ τε τοῦ ποιοῦντος καὶ τοῦ πάσχοντος ἀποβληθήσεται εἰκότως τῶν πρώτων γενῶν ὡς δευτέρα , καθάπερ καὶ τὰ ἄλλα σύνθετα πάντα . οὐ δεῖ οὖν συγχωρεῖν ὡς ἡ κίνησις περιέχει τὰς ποιήσεις καὶ πείσεις καὶ συνάπτει αὐτὰς πρὸς ἀλλήλας κατὰ μίαν συνέχειαν οὐδὲ ὅτι κοινωνεῖ τῆς οὐσίας πρὸς ἀμφοτέρας ἢ ὅτι μερίζεται εἰς αὐτὰς καὶ τὸ μὲν ἀποφαίνει ποίησιν τῶν ἐν αὐτῇ , τὸ δὲ πάθος . κατὰ πάντας γὰρ τούτους τους τοὺς τρόπους κοινόν τι γίνεται ἡ κίνησις τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν , κίνησις δὲ τοῦ ποιοῦντος καὶ πάσχοντος κεχώρισται ὡς μέση οὖσα ἀμφοτέρων καὶ ἀπὸ μὲν τοῦ ποιοῦντος προϊοῦσα , εἰς δὲ τὸ πάσχον ἐναπεργαζομένη τὸ πάθος . ὡς οὖν τὸ κινοῦν καὶ κινούμενον δύο ὑπάρχει , οὕτως καὶ τὸ ποιοῦν καὶ τὸ πάσχον διχῇ διώρισται ” . ἀλλὰ ταῦτα μὲv ἀρκείτω πρὸς Πορφύριον ἤτοι τὰς ἀπ’ αὐτοῦ παρατεθείσας δόξας ἀντειρημένα . ‘Ο δὲ μέγας Πλωτῖνος παραιτεῖσθαί φησιν τὸν Ἀριστοτέλη τὴν κίνησιν ἐν γένει τιθέναι διὰ τὸ ἀτελῆ λέγεσθαι ἐνέργειαν τὴν κίνησιν · ‘εἰ δὲ τοῦτο , φησίν , οὐδὲν ἐκώλυεν τὴν μὲν ἐνέργειαν προτάττειν , ὡς ἕν δὲ εἶδοςδ τῆς ἐνεργείας ἀτελῆ οὖσαν ἐνέργειαν τὴν κίνησιν ὑποβάλειν’ . πρὸς δὴ ταῦτα ἀντιλέγων ὁ Ἰάμβλιχος “ τὴν ἀρχήν , φησίν , κατίδωμεν , εἰ οὕτως λέγεται ἀτελὴς ἐνέργεια ἡ κίνησις ὡς ἐν τῇ αὐτῇ φύσει ὐφειμένη ἤ μᾶλλον ὡς ἐξισταμένη εἰς πάντῃ καταδεεστέραν φύσιν . καὶ γὰρ εἰ μὲν οὕτως λέγοιτο ἀτελὴς ὡς ἐν τῇ αὐτῇ φύσει ὑφειμένη , οὐδὲν κωλύει τὴν μὲν ἐνέργειαν ὡς γένος προτάττειν , ὑποβάλλειν δὲ ὡς εἶδος τὴν κίνησιν · εἰ δὲ εῖς ἄλλο γένος ἐξίσταται , οὐ δύναται γένος αὐτῆς εἶναι ἡ ἐνέργεια . εἰ οὖν ἡ μὲν κίνησις ἐπὶ τὸ τέλος σπεύδει ὡς ἕνεκα αὐτοῦ γινομένη καὶ μηδέπω αὐτὸ ἐν ἑαυτῇ ἔχουσα , ἡ δὲ ἐνέργεια κατὰ τὸ τέλος ἕστηκεν , πλήρης οὖσα ἑαυτῆς καὶ τῆς οἰκείας τελειότητος , οὐκ ἄν τὸ τελεώτατον πρὸς τὸ ἐπειγόμενον εἰς τελείωσιν ἔχοι τινὰ κοινωνίαν φύσεως . καὶ εἰ ἡ μὲν ἐνέργεια τὸ εἶδος ἐν ἑαυτῇ τέλειον ἔχει , ἡ δὲ κίνησις ὁδεύει πρὸς τὸ εἶδος δυνάμει μόνον ἐχουσα αὐτὸ καὶ κατὰ ὑλικὴν καὶ ἀνείδεον ἐπιτηδειότητα , δῆλον καὶ οὕτως ἔσται τὸ εἰτρημένον . πάλιν εἴπερ ἡ μὲν κίνησις ἐν διεξόδῳ θεωρεῖται καὶ συνεχείᾳ εἰς ἀεὶ συνεχῆ διαιρετὴ οὖσα ἐπ’ ἄπειρον ἡ δὲ ἐνέργεια καθ’ ἕν πέρας ἵσταται αὐτὴ ἀφ’ ἑαυτῆς ἔχουσα τὸ εἶναι καὶ ἅμα τὸ ἕν πᾶν συλλαβοῦσα καθ’ ἑαυτήν , οὐκ ἄν οὐδὲ οὕτω γένος εἴη τῆς κινήσεως ἡ ἐνέργεια . καὶ εἰ ἡ μὲν κίνησις μεριστὴ καὶ ἄπειρος καὶ ἀόριστος , ἡ δὲ ἐνέργεια ἀμέριστος καὶ πέρας καὶ ταὐτότητι χαίρουσα , πῶς ἄν εἴη τοῦ ἐτέρου γένος τὸ ἕτερον ; εἰ δὲ καὶ ἡ μὲν κίνησις συμμεμιγμένην ἔχει τὴν ὑπόστασιν πρὸς τὸ ἐναντίον καὶ ἀπὸ τοῦ ἐναντίου μεταβαίνει ἀεὶ ἐπὶ τὸ ἐναντίον , ὡς ὅταν ἐκ λευκοῦ μέλαν γίνηται ( ἡ γὰρ ἀπὸ τοῦ ἑτέρου ἕτερον κίνησις οὐδέτερόν ἐστι τῶν ἄκρων , συμμέμικται δὲ ἐξ ἀμφοῖν ) , ἡ δὲ ἐνέργεια ἄμικτος οὖσα παντελῶς καὶ καθ’ ἕν τῶν ἐναντίων ἵσταται οὐδὲν ἀναπιμπλαμένη τῆς ἐναντίας φύσεως , πῶς δύναται εἶναι γένος ἡ ἐνέργεια τῆς κινήσεως ; κἄν λέγοι δὲ χρόνῳ μὲν ἀντιπαρατείνειν τὴν κίνησιν ὡς ἄν διαστατὴν οὖσαν , αἰῶνι δὲ τὴν ἐνέργειαν ὡς ἀδιάστατον ὑπάρχουσαν καὶ ὁμοῦ ὅλην ἐν τῷ νῦν παροῦσαν , οὐδὲ οὕτως ἄν εἴη τιςtojv αἴωνίων καὶ τῶν ἐν χρόνῳ ὁμογενὴς φύσις , ἔτι μᾶλλον εἰ ἡ μὲν ἐνέργεια ἀκίνητος προϋπάρχει , τὴν ἀρχὴν καὶ τὸ τέλος ὁμοῦ τῆς κινήσεως ἐν μιᾷ ἠρεμίᾳ συνέχουσα , ἡ δὲ κίνησις ἐν διεξόδῳ τῇ κατ’ ἀριθμὸν προϊούσῃ διακριθείη . ἀλλ’ ἔοικεν , φησίν , ὁ Πλωτῖνος ταῖς μὲν καθαρωτέραις δόξαις περὶ τῆς ἐνεργείας μὴ συνομολογεῖν , ἐπ’ ἐκείνην δὲ ἀποφέρεσθαι τὴν ἔννοιαν , καθ’ ἥν κατὰ τὸ κινεῖσθαί τινες τὸ ἐνεργεῖν ἀφορίζονται ἰαὶ ταὐτὸν ὑπολαμβάνουσιν κίνησιν τὴν κατὰ τὸ κινεῖσθαι καὶ ἐνέργειαν · ὅ πολλοῦ δεῖ ἀληθὲς εἶναι . ἕτι δὲ δεῖ πείθεσθαι Θεοφράστῳ · τούτῳ γὰρ δοκεῖ μὲν χωρίζεσθαι τὴν κίνησιν τῆς ἐνεργείας , εἶναι δὲ τὴν μὲν κίνησιν καὶ ἐνέργειαν ὡς ἄν ἐν αὐτῇ περιεχομένην , οὐκέτι μέντοι καὶ τὴν ἐνέργειαν κίνησιν · τὴν γὰρ ἑκάστου οὐσίαν ἰαὶ οὐκεῖον εἶδος ἐνέργειαν εἶναι ἑκάστου , μὴ οὖσαν ταύτην κίνησιν . καὶ γὰρ ἡ τελετότης καὶ ἐν τοῖς νοητοῖς καὶ φύσει ἀκινήτοις εἶναι οὐ κεκώλυται · εἰσὶν δὲ καὶ ἐν τοῖς αἰσθητοῖς πολλαὶ τοιαῦται , οἶον [ τὴν ] κατὰ τὸ σχῆμα τοῆυ ἀνδριάντος · ἕστηκεν γὰρ τὸ σχῆμα κατὰ τὴν αὐτὴν τελειότητα . εἰ δὲ εἰς τοσοῦτον προέχει ἡ ἐνέργεια τῆς κινήσεως , οὐκ ἔδει συνάπτειν αὐτὰς οὐδὲ τὸ ἕτερον τοῆυ ἑτέρου γένος ποιεῖν . εἰ δέ τις τὴν μὲν ἐνέργεαν τὸ κινεῖσθαί φησι προβάλλειν κατὰ τὸ συντετάχθαι πρὸς αὐτό , τὸ δὲ ἐνεργείᾳ κατὰ τὸ σχῆμα τοῦ ἀνδριάντος καὶ τὴν ἑκάστου ἐντελέχεαν ἱστάμενον πρὸς τὸ δυνάμειν λέγεσθαι ἐξῃρήμένον αὐτοῦ , ἀλλ᾿ οὐχὶ τῆς κινήσεως τὴν ἐνέργειαν , ἀγνοεῖ οὖτος , ὅτι τὸ μὲν ἐνεργείᾳ ἀντι - τίθεται πρὸς τὸ δυνάμει καὶ τοῦ ἀτελοῦς ἐστι τελειότης σχέσιν τε πρὸς τὸ ἐναντίον προσείληφεν , ἡ μέντοι ἐνέργεια αὐτὴ καθ᾿ ἑαυτήν ἐστιν ἀπόλυτος , πρὸς οὐδὲν ἐναντίον λεγομένη , ἥτις καὶ τῷ ἐνεργείᾳ ὄντι παρέχει τὴν τελειλοτητα . πολλοῦ ἄρα δεῖ ἐνεργείᾳ μὲν εἶναι τὸ σχῆμα , ἐνέργειαν δὲ μὴ ὑπάρχειν . ὅλως γὰρ οἱ τοῦτο λέγοντες τὸ καθαρὸν γένος οὐκ ἴσασι τῆς ἐνεργείας οὐδὲ τὸ χωριστὸν ἀπὸ τῆς κινήσεως οὐδὲ τὸ πρότερον τοῦ ἐνεργείᾳ , καὶ οὐδὲ τοῦτο ἀναμιμνῄσκονται , πῶς λέγομεν ἐνεργείας τὰς νοή σεις , τὸ ἀμερὲς ἀὐτῶν τῆς γνώσεως καὶ ἅμα καὶ ἐν τῷ νῦν καὶ ἐν τῷ ἤδη ἀθρόον καὶ τὰ τοιαῦτα παριστάντες · ὅτερ γὰρ ἐν τῷ χρόνῳ τὸ νῦν ἐστιν , τοῦτο νοεῖσθαι τὴν ἐνέργειαν ἐν τῇ κινήσει , καὶ τὴν μὲν καθαρὰν | ἐνέργειαν κινήσεως ἐκτὸς εἶναι , ἀπ᾿ αὐτῆς δὲ ἄλλας ἀνεργείας προϊέναι , αἵτινες οὐκ ἄνευ κινήσεως θεωροῦνται , ὥσπερ τὴν φαντασίαν καὶ τὴν αἴσθησιν λέγομεν κατὰ μὲν τὸ πάθος κινήσεις εἶναι , κατὰ δὲ τὸ εἶδος ἐνέργειαν , καὶ οὕτως τὰς μὲν ἀχωρίστους τῶν κινήσεων εἶναι , τὰς δὲ χωριστάς , ἀχωρίστους μὲν ὅσανι τελειωτικαὶ τῶν κινήσεων , προηγούμεναι αὖται καὶ 25 προάγουσαι αὐτὰ ἐνέργειαν , χωριστὰς δὲ ὅσαι μονοειδεῖς ἦσαν καὶ παντελῶς ἀκίνητοι . μέχρι μὲν οὖν τούτων ἀνάσχοιτο ἄν τις τῶν οὕτω τὰς ἐνεργείας καθελκόντων , διότι καὶ εἴδη τινὰ ἦν ἔνυλα , μεθ᾿ ὦν καὶ αἱ ἔνυλοι ἐνέργειαι συνεῖναι ἐμφαίνονται · τῶν δὲ προσωτέρω προχωρούντων καὶ καθελκόντων αὐτὰς ἐπὶ τὰς κινήσεις οὐδαμῶς ἄν τις ἀνάσχοιτο , οὐδὲ τῶν τιθεμένων τῆς κοινῆς λεγομένης ἐνεργείας τὰς μὲν ἀμερεῖς καὶ ἀθρόας εἶναι , τὰς δὲ ἐν τῷ γίνεσθαι καὶ γενέσεις , ἅς καὶ κινήσεις καλεῖσθαι . οὔτε γὰρ ἕν γένος γένοιτο ἄν τῶν ἀμερῶν καὶ μεριστῶν οὔτε τῶν ἐν τῷ εἶναι καὶ τῶν ἐν τῷ γίνεσθαι , οὔτ᾿ ἄν ἡ αὐτὴ ἐνέργεια ἀμερής τε εἴη καὶ διατείνοι ἐπὶ τὰ μεριστά , ἀθρόα τε καὶ ἐν τῷ γίνεσθαι ὑπάρχοι · πάντα γὰρ ταῦτα ἀναιρεῖ τὴν τῶν ὄντων φύσιν καὶ τῆς ἐνεργείας τὴν οὐσίαν οὐ διαφυλάττει . δῆλον δὲ ὅτι καὶ τὸ ποιεῖν κοινὸν γένος τῶν ποιήσεων καὶ τῶν πείσεων τὴν κίνησιν ὑπεναντίον ἐστὶν τῇ Ἀριστοτέλους δόξῃ τῇ τε ἄλλῃ καὶ τῇ νῦν ἐν τῇ τῶν κατηγοριῶν διαιρέσει διατεταγμένῃ · οὐκέτι γὰρ δύο ἔσοται γένη τὸ ποιεῖν καὶ πάσχειν , ἀλλ’ ἕν πρὸ αὐτῶν ἡ κίνησις . πρὸς δὲ τὸ κινεῖσθαι κοινῶς διατείνουσιν τά τε ἐν τῷ πάσχειν καὶ τὰ ἐν τῷ ποιεῖν θεωρούμενα κατὰ κίνησιν , οἷον τὸ περιπατεῖν , καὶ κατὰ σχέσιν , οἷον τὸ περιβεβλῆσθαι , καθῆσθαι · μικτὰ γὰρ ταῦτά ἐστιν ἐκ πάθους καὶ ἐνεργείας , οὐ τῆς κυρίως , ἀλλὰ τῆς τῷ πάθει συμμεμιγμένης . ἀλλὰ καὶ τὸ τὴν ἐνέργειαν ἐπὶ μόνων λέγειν τῶν ποιήσεων ἀνεξετάστως λέγεται · οὔτε γὰρ πᾶσα ἐνέργεια ποίησις , οὐ γὰρ δὴ καὶ ἡ νόησις , οὔτε πᾶσα ποίησις ἐνέργεια · εἰσὶν γάρ τινες καὶ παθητικαὶ ποιήσεις ” . Ἐx δὲ τούτων συνακτέον ὅτι Πλωτῖνος καὶ οἱ ἄλλοι οἱ ἀπὸ τῆς τῶν Στωικῶν συνηθείας εἰς τὴν Ἀριστοτέλους αἵρεσιν μεταφέροντες τὸ κοινὸν τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν εἶναι τὴν κίνησιν , οὗτοι συγχίουσιν εἰς ταὐτὸ κίνησίν τε καὶ ἐνέργειαν , καὶ τὴν ποίησιν οὐ τηροῦσιν καθαρὰν ἀπηλλαγμένην τοῦ πάθους , εἴπερ μετὰ κινήσεως αὐτὴν ὁρῶσιν , καὶ ἔτι μέντοι τὴν ἀρχὴν τῆς κινήσεως οὐ τηροῦσιν ἀκίνητον , ὡς Ἀριστοτέλει δοκεῖ . καὶ γὰρ ἰαὶ ὅταν οἱ Στωικοὶ διαφορὰς γενῶν λέγωσιν τὸ ἐξ ἑαυτοῦ κινεῖσθαι , ὡς ἡ μάχαιρα τὸ τέμνειν ἐκ τῆς οἰκείας ἔχει κατασκευῆς ( κατὰ γὰρ τὸ σχῆμα καὶ τὸ εἶδος ἡ ποίησις ἐπιτελεῖται ) , τὸ δὲ δι’ ἑαυτοῦ ἐνεργεῖν τὴν κίνησιν , ὡς αἱ φύσεις καὶ αἱ ἰατρικαὶ δυνάμεις τὴν ποίησιν ἀπεργάζονται ( καταβληθὲν γὰρ τὸ σπέρμα ἀναπλοῖ τοὺς οἰκείους λόγους καὶ τὴν παρακειμένην ὕλην καὶ διαμορφοῖ τοὺς ἐν ἑαυτῷ λόγους ) , ἀλλὰ μὴν καὶ τὸ ἀφ’ ἑαυτοῦ ποιεῖν , ὅ ἐστι κοινῶς μὲν ἀπὸ ἰδίας ὁρμῆς ποιεῖν , ἕτερον δὲ ἀπὸ λογικῆς ὁρμῆς , καὶ πλάττειν καλεῖται , τούτου δὲ ἔτι εἰδικώτερον τὸ κατὰ ἀρετὴν ἐνεργεῖν — ὅταν οὖν ταῦτα διαιρῶνται , τοὐναντίον ἁμάρτημα ποιοῦσιν ἢ ὅπερ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν · πάντα γὰρ ταῦτα ὐφ’ ἕ ὀφείλοντα γένος τετάχθαι , διότι ἐν τῷ ποιεῖν ἐστι πάντα , οὐ καλῶς εἰς πολλὰ γένη διακρίνουσιν , διότι πολλαί εἰσιν αἱ ἀρχαί , ἀφ’ ὧν αἱ ποιήσεις γίνονται . καὶ ὁ τῆς ἐνεργείας δὲ ὅρος συγκεχυμένος ἐστὶν παρ’ αὐτοῖς · διὰ τῆς ἐνεργείας γὰρ αὐτὸν ἀποδιδόασιν . καὶ ὅταν δὲ τὸ ποιεῖν καὶ γένος ποιῶσιν , μὲν καλῶς λέγουσιν · ὅταν δὲ τὸ κινεῖσθαι περιέχειν τὸ κινεῖν διατάττωνται , μάχονται πρὸς ἑαυτούς , καὶ γένος τὸ κινεῖσθαι τοῦ κινεῖν ποιοῦντες , διότι περιέχει αὐτό , καὶ οὐ γένος , διότι πρὸς αὐτὸ ἀντιδιαιρεῖται , εἴπερ τὸ μὲν ποιεῖν ἐστι , δὸ 31 πάσχειν . ‘ καὶ τῆς κινήσεως , φησὶν Ἰάμβλιχος , οὐ καλῶς οἱ Στωικοὶ ἀντιλαμβάνονται λέγοντες τὸ ἀτελὲς ἐπὶ τῆς3 κινήσεως εἰρῆσθαι οὐχ ὄτι οὐκ ἔστιν ἐνέργεια ἔστιν γὰρ πάντως , φασίν , ἐνέργεια , ἀλλ’ ἐχει τὸ πάλιν καὶ πάλιν , οὐχ ἵνα ἀφίκηται εἰς ἐνέργειαν ( ἕστιν γὰρ ἤδη ) , ἀλλ’ ἵνα ἐργάσεηταί που ἕτερον , ὅ ἐστι μετ’ ταῦτα με]ν οἱ Στωκοὶ λέγουσιν . “ πῶς δέ , φησὶν Ἰάμβλιχος , δυνατὸν ἀτέλεστον ἐνέργειαν λέγειν , ἥ πάντων ἐστὶ τελεωτάτη ; τίνα δὲ τρόπον ἐν τῷ ἐνεργεῖν ἐστώσα πληθύεται κατὰ τὸ τάλιν καὶ πάλιν , ὥσπερ τὰ κατ’ ἀριθμὸν προϊόντα ; ὅλως δὲ ἀτελὴς ἡ κίvησις λέγεται παρὰ τοῖς ἀρχαίοις οὐ πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῆς ἐνεργείας · οὐδὲ γὰρ ἐνέργεια ἀλλ’ ἐντελέχεια ἀτελὴς εἴρηται , διότι ἡ μέν ἐστιν ἐντελέχεια συνοχὴ κατὰ τὸ εἶδος τῆς τελειότητος , ἡ δὲ ἀπὸ τοῦ δυνάμει κινητοῦ εἰς τὸ εἶδος ἀγωγή , ἥτις κίνησις οὖσα ἀτελὴν ἐντελέχεια λέγεται πρὸς τὴν τῆς τελείας ἐντελεχείας ἀντιδιαστολήν , οἷον ἡ μὲν τόρευσις καὶ χαλκεία τοῦ ἀνδριάντος κίνησις καὶ ἀτελὴς ἐντελέχεια , τὸ δὲ εἶδος αὐτοῦ καὶ αὐτὸς ὁ ἀνδριὰς ἡ τελείας ἐντελέχεια . καὶ διὰ τοῦτο τὴν κίνησιν ὁ Ἀριστοτέλης ὡρίσατο ἐντελέχειαν τοῦ κινητοῦ ᾗ κινητόν , τοῦτ’ ἔστιν ἐν ἐτελεῖ ἀτελεῖ ἀεὶ μένουσα ἐντελέχεια , ἥτις κεχώρισται τῆς ἐνεργείας . οὐ μὴν οὐδὲ πᾶσα κίνησίς ἐστιν ἀτελής , ἀλλ’ εἰ ἄρα , ἡ ἀρχὴν ἐχουσα καὶ πέρας · διόπερ ἡ τοῦ οὐρανοῦ οὐδαμῶς ἐστιv Μὴς ἀεὶ ἐν τέλει οὖσα . ταράττει δὲ τὸν παρόντα λόγον τὸ ἐνεργείᾳ συγχεόμενον εἰς τὴν ἐνέργειαν · τὸ γὰρ ἀπὸ τοῦ δυνάμει μεταβάλλον εἰς 8 ἠδύνατο , τοῦτο ἐνεργείᾳ λέγεται , ἄν τε εἶδος ᾖ ἄν τε πάθος ἄν τε ἀρεμία ( ὁ μὲν γὰρ χαλκὸς ἀπὸ δυνάμει εἰς τὸ ἐνεργείᾳ προϊὼς ἰαὶ γινόμενος ἀνδριὰς εἰς εἶδος τελειοῦται , τὸ δὲ θερμαντὸν ὅταν θερμαθῇ εἰς πάθος προῆλθεν , καὶ τὸ ἐνεργείᾳ τῆς ικνήσεως γίνεται ἠρεωία , | ὅταν εἰς ταύτην τελειωθῇ ) , διαφέρει δὲ τὸ 78v Δ ἐνεργείᾳ ἦς ἐνεργείας , καθ’ ὅσον τὸ μὲν ἐνεργείᾳ πρὸς τὸ δυνάμει ὐφίσταται , ἡ δὲ ἐνέργεια καθ’ ἑαυτήν ἐστιν “ . εἴποι δ’ ἄν τις οἶμαι , ὅτι κἄν πρὸς τὸ δυνάμει λέηται τὸ ἐνεργείᾳ , οὐδὲ τὸ ἐνεργείᾳ κίνησιν ἐμφίνει , ἀλλλὰ τὴν τοῦ πρότερον ὅντος ἀτελοῦς τελειότητα . Ὁ δὲ πλωτῖνος οὐδὲ τὴν κίνησιν ἀτελῆ συγχωρεῖ εἶναι οὐδὲ τελειοῦσθαί φησιv αὐτήν , ἀλλὰ τὸ πρᾶγμα οὖ ἐστοχάζετο , οἶον τὴν βάδισιν ἐξ ἀρχῆς μὲν εἶναι β΄άδισιν · βάδισιν · ‘εἰ δὲ ἔδει στάδιον βαδίσαι , οὕπω δὲ ἦν διανύσας , οὐ τῆς βαδίσεως οὐδὲ τῆς κινήσεώς ἐστιν τὸ ἐλλεῖπον , ἀλλὰ τῆς ποσῆς βαδίσεως · βάδισις γὰρ ἦν καὶ κίνησις ἥδη κἅν ὁποσηοῦν’ . ὁ δὲ Ἰάμβλιχος ὑπαντῶν πρὸς αὐτὸν “ οὐχ ᾗ χινητόν , φησίν , λαμβάνεις τὸ ἔργον τῆς κινήσεως οὐδὲ πρὸς τὴν δύναμιν αὐτὸ συνάπτεις , ἐπεὶ καθὸ κινητὸν οὔπω ἐστὶν ὅλον · οὐδὲ τὴν ἐντελέχειαν οὖν ὡς κινητοῦ λαμβάνεις ” . καὶ λέγει οἶμαι καλῶς · τοιοῦτῦτον γάρ τι δοκεὶ μοι πάσκειν , οἷον εἴ τις καὶ τὸ ἀτελὲς αὐτὸ τέλειον λέγοι , ὅταν ἀτελὲς ᾖ , κατὰ τὴν ἀτέλειαν θεωρούμενον · οὕτως δὲ καὶ ἡ χίνησις ἀτελής ἐστιν , ὅτι μέμικται αὐτῆς ἡ φύσις ἔκ τε τοῦ δυνάμει καὶ ἐντελεχείᾳ , ἐξ ἀορίστου γεγονὸς καὶ ὡρισμένου , ἀμόρφου τε καὶ εἴδους , καὶ μὴ ὄντος ὁμοῦ καὶ ὄντος · ἐξ ὧν δῆλον γίνεται , ὡς οὐδὲν κοινὸν κινήσει πρὸς τὴν καθαρὰν ἐνέργειαν · αὕτη γὰρ καθαρά ἐστι πάσης ἀπείρου καὶ ἀορίστου συμμίξεως καὶ ὑπερέχει τῶν τοιούτων . Ἐπεὶ δὲ τὴν κίνησιν ἐδόκει τοῖς ἀπὸ τοῦ Περιπάτου εἰς τὸ ποσὸν ἀνάγειν , βοὐλεται ὁ Πλωτῖνος εἰς τὴν ἐνέργειαν αὐτὴν ἀνάγειν , ἵνα ὡς ἡ ἐνέργειά ἐστιν οὐ ποσόν , οὕτως καὶ ἡ κίνησις οὐ ποσὴ οὖσα ἀποδειχθῇ καὶ ὅτι μὲν ποσὸν ἡ κίνησις , δῆλον , οὐκ ἐκ τοῦ ἐν χρόνῳ εἶναι τοῦτο γὰρ κατὰ συμβεβηκὸς αὐτῇ ὑπάρχει ) , ἀλλ᾿ ἐκ τῆς διαστάσεως αὐτῆς καὶ καθὸ ἑτερότης ἦν , ὥς φησι Πλάτων , καὶ ἀνομοιότης · μέχρι μὲν γὰρ ἕν καὶ ταὐτόν ἐστιν , πάντα ἠρεμεῖ · καθὸ δ᾿ ἄν λάβῃ τῆν διαφοράν , κεκίνηται · ἐπεὶ οὖν τὴν μὲν ἡρεμίαν ἕν , τὴν δὲ κίνησιν πολλὰ ἀναγκαῖον εἶναι , ποσόν ἐστιν ἡ κίνησις . ἐνέργεια δὲ ὅτι μὲν οὐ πᾶσα κίνησίς ἐστι , πρόδηλον · οὐ γὰρ δὴ καὶ ἡ τοῦ νοῦ ἐνέργεια ἀκίνητος οὖσα · περὶ δέ τινων γεγένηται E ζήτησις , εἰ κινήσεις χρὴ λέγειν , οἷον τήν τε αἴσθησιν καὶ τὴν τῆς ψυχῆς νόησιν , ἅς δοκεῖ τισιν οὐκ ἄνευ μὲν κινήσεως , οὐ μὴν κινήσεις εἶναι , ἀμέριστοί εἰσιν , ὡς ἐν τοῖς Περὶ ψυχῆς δέδεικται , κίνησις δὲ πᾶσα μεριστή · εἰ δὲ καὶ ἐν τῷ νῦν ἥ τε αἴσθησις καὶ ἡ νόησις ἐπιτελοῦνται , οὐδὲ οὕτως ἄν εἶεν κινήσεις , ἀλλ᾿ ἐνέργειαι ἄν ὀρθότερον καλοῖντο . Μελίσσου δὲ εἰπόντος παντὸς τοῦ γινομένου ἀρχὴν εἶναι , φησὶν ’ Ἀριστοτέλης μὴ ἐπὶ πάντων τῶν γενομένων ἀρχὴν εἶναι τοῦ πράγματος , ἀλλὰ τοῦ χρόνου μὲν εἶναι ἀρχήν , οὐκέτι μὴν καὶ τοῦ πράγματος · δύνασθαι γὰρ ἀθρόως μεταβάλλειν , ὡς ἐπὶ τοῦ φωτιζομένου ἀέρος · ἀθρόως γὰρ πᾶς φωτίζεται , οὐ μέντοι καὶ ἀχρόνως · ἐν γὰρ τῇ ἀνατολῇ ἐφωτίσθη , οὐ μέντοι καὶ ἄχρονός ἐστιν ἡ ἀνατολή · οὐ γὰρ κατὰ τὸ νῦν ἐστιν , οὐδὲ ὁ φωτισμὸς κατὰ τὸ νῦν , κἄν ἀθρόως ὁ ἀὴρ καὶ οὐ τόδε μετὰ τόδε φωτίζεται . τοῦ τοίνυν Ἀριστοτέλους ἀθρόαν οὕτως εἰπόντος μεταβολὴν ὁ Πλωτῖνος ῾ εἰ ἀθόα , φησίν , ἔστιν μεταβολή , ἔστιν καὶ ἀθρόα κίνησις καὶ ἄχρονος᾿ . φαίη φαίη οὖν ’ Αριστοτέλης τὴν μὲν κατὰ τὸ μεταβάλλειν εἶναι μεταβολήν , τὴν δὲ κατὰ τὸ μεταβεβωληκέναι · καὶ ἡ μὲν κατὰ τὸ μεταβάλλειν κίνησίς ἐστιν , ἡ δὲ κατὰ τὸ μεταβεβληκέναι ἠρεμία . εἰ μὲν οὖν ἡ κατὰ τὸ μεταβεβληκέναι πάντως ἀπὸ τῆς κατὰ τὸ μεταβάλλειν συνίσταται μεταβολὴ καὶ προϋπάρχει μὲν ἡ κατὰ τὸ μεταβάλλειν ἡλίου ἀνατέλλειν μέλλοντος , ἡμῖν δὲ ἀνεπαισθήτως μόνη ἡ κατὰ τὸ μεταβεβληκέναι ἐνίσταται , εἴη ἄν οὖν οὐκ ἄνευ μὲν κινήσεως , οὐ μὴν κίνησις ἡ τοῦ φωτισμοῦ ἔνστασις · εἰ δὲ ἐνδέχεται τὴν κατὰ τὸ μεταβεβληκέναι ἐνστῆναι ἄνευ τοῦ μεταβάλλειν , οὐκ ἄν εἴη κίνησις οὐδὲ μετὰ κινήσεως ἡ τοιαύτη μεταβολὴ ἡ ἐν τῷ μεταβεβληκέναι , ἀλλ᾿ ἐνέργειαί εἰσιν καὶ οὐχὶ κινήσεις αἱ τιοαῦται μεταβολαί . Πολλὰ δὲ τῶν ὑπὸ Πλωτίνου περὶ κινήσεως λεγομένων οὐκ ἐφαρμόζει ταῖς κινήσεσιν . τό τε γὰρ ἄχρονον λέγεσθαι κίνησιν μάχεται πρὸς τὴν διάνυσιν αὐτῆς καὶ τὴν διέξοδον , τό τε ἐν ἀχρόνῳ αὐτὴν ἄρχεσθαί ποτε τὴν συνέχειαν τῆς φύσεως αὐτῆς ἀναιρεῖ , τό τε νομίζειν πάλιν καὶ πάλιν τὴν Ζ αὐτὴν συμπεραίνεσθαι κίνησιν ἀδύνατον ἐπὶ συνεχοῦς · ἐπὶ γὰρ τῶν κατ’ ἀριθμὸν διωρισμένων μόνων δυνατὸν μονάδα καὶ ἄλλην μονάδα ἐπινοεῖν καὶ οὕτως συντάττειν εἰς ταὐτὸ τὸ διωρισμένον πλῆθος · ἐφ᾿ ὧν δὲ συνέχειά ἐστιν ἀπεριόριστος , οὐκ ἔνεστιν ἐπὶ τούτων ὥσπερ διωρισμένον τι πλῆθος εἰς ταὐτὸ συγκεφαλαιοῦσθαι . οὐκ ὀρθῶς δὲ λέγεται καὶ εἰ ἀθρόα γίνεται μεταβολὴ καὶ ἄχρονος , γίνεσθαι καὶ κίνησιν τοιαύτην · εἰ γὰρ κατ᾿ εἶδος γίνονται ἀκίνητοι παρουσίαι εἰδῶν , μεταβολαὶ μὲν ἄχρονοι ἔσονται , κινήσεις δὲ οὔ . ἀλλ᾿ οὐδὲ τοῦτο ὀρθῶς ὑπολαμβάνουσιν , ὡς εἶς ἐστιν [ ὁ ] λόγος κινήσεων καὶ τῶν ἐνεργειῶν , καὶ εἰ ἄχρονος ἔστιν ἐνέργεια , ἄχρονον εἶναι καὶ κίνησιν ὡσαύτως · καὶ γὰρ ἡ μὲν ἐνέργεια κατὰ τὴν ἀκίνητον εἴδους παρουσίαν καὶ τελειότητα ἕστηκεν ἡ αὐτή , ἡ δὲ κίνησις πρόεισιν ἀεί , ἕως ἄν εἰς τὴν ἐντελέχειαν ἀφίκηται . καὶ τὸ ποσὸν δὲ ἐπὶ τῆς κινήσεως οὐ κατὰ τὸ πλῆθος τὸ διηριθμημένον ληπτέον οὐ γὰρ ἔχει συνέχειαν τὸ τοιοῦτον ) , ἀλλὰ μᾶλλον κατὰ τὴν διέξοδον , παραπλησίως τῇ διαστάσει τοῦ σώματος . εἰ οὖν ποσή ἐστιν ἡ κίνησις , εἰς ἴδιον γένος οὐ δύναται τάττεσθαι . ἀλλά ταῦτα μὲν ἀρκούντως . Τινῶν δὲ λεγόντων ὅτι διὰ τοῦτο οὐκ ἔθετο γένος τὴν κίνησιν καὶ τὴν ἐνέργειαν ἐν ταῖς κατηγορίαις ὁ Ἀριστοτέλης , ὅτι ταῦτα ὑπὸ τὰ πρός τι ἀνάγεται τῷ τὴν μὲν ἐνέργειαν τοῦ δυνάμει | εἶναι ἐνεργητικοῦ , τὴν δὲ κίνησιν τοῦ δυνάμει κινητοῦ , καλῶς ὀ Πλωτῖνος ἀντιλέγων φησὶν ὅτι “ τὰ μὲν πρός τι αὐτὴ ἡ σχέσις ἐγέννα , ἀλλ᾿ οὐ τὸ πρὸς ἕτερον μόνον λέγεσθαι · ὅταν δὲ ᾖ τις ὑπόστασις , κἄν ἑτέρου ᾖ κἄν πρὸς ἕτερον , τήν γε πρό τοῦ πρός τι εἴληχε φύσιν . αὕτη τοίνυν ἡ ἐνέργεια καὶ ἡ κίνησις καὶ ἡ ἕξις , κἄν ἑτέρου εἰσίν , ἀλλὰ τὸ εἶναί τι πρὸ τοῦ πρός τι καὶ νοεῖσθαι καθ᾿ αὑτὰ οὐκ ἀφῄρηνται ” . καὶ ὅλως τὰ μὲν πρός τι κατ᾿ αὐτὴν μόνην θεωροῦνται τὴν σχέσιν , ὥσπερ ἡ δεξιότης καὶ ἡ ὁμοιότης · τὰ δὲ ἑτέρων οντα ουτως ὡς τὰ κατα μετοχην υφισταμενα , ως εν τῳ κινουμενῳ η κανησις καὶ ἐν τῷ ἐνεργοῦντι ἡ ἐνέργεια , οὐ τὴv πρός τι σχέσιν παρίστησιν , ἀλλὰ μετοχὴν τῆς κινήσεως · αἱ δὲ μετοχαὶ οὐκ ἐποίουν τὸ πρός τι , ἐπεὶ οὕτως ἑνὶ λόγῳ πάντα ἔσται πρός τι . * * * καὶ μάλιστα οὕτω συνεζευγμένον ὑπ᾿ αὐτοῦ τὸ ποιεῖν τῷ πάσχειν διὰ τὴν πρὸς αὐτὸ σχέσιν , ὡς περὶ ἀμφοτέρων ἕνα ποιήσασθαι λόγον τὸν Ἀριστοτέλη , καὶ εἰ μὴ ὁ τῆς δεκάδος τῶν γενῶν ἀριθμὸς ἀπῄτει διῃρῆσθαι , ᾠήθησαν ἄν τινες , ὅτι εἰς μίαν τὰ δύο ἀνάγει κατηγορίαν . ἢ ἅτι τὸ ὡς γένος λαμβανόμενον ποιεῖν κατὰ τὴν καθαρῶς ποίησιν ἱστάμενον κεχώρισται τελέως τοῦ πάσχειν · καὶ γὰρ τὸ θερμαίνειν καὶ ψύχειν παρέλαβεν ὁ Ἀριστοτέλης οὐχ ὡς τὰ ὀρθὰ παρὰ τοῖς Στωικοῖς λεγόμενα , ἅπερ ὡς εἰς ἕτερον ῥέπουσαν ἔχει τὴν κίνησιν , ἀλλὰ κατ᾿ αὐτὴν τὴν πρωτουργὸν αἰτίαν τῆς κινήσεως , ἥτις ἐν αὐτῷ τῷ εἴδει τῆς θερμότητος καὶ ψυχρότητος προϋπάρχει · οὕτω γὰρ καὶ καθαρῶς ποίησις ἔσται κεχωρισμένη πάντῃ τοῦ πάσχειν . ἀλλ᾿ οὐδὲ τὸ θερμαίνεσθαι καὶ ψύχεσθαι ταῦτά ἐστιν ἅπερ ὕπτια καλοῦσιν κατὰ τὴν πρὸς τὸ θερμαῖνον σχέσιν θεωρούμενα · ἀλλὰ σημαίνεσθαι μὲν καὶ τοιαῦτά τινα ἀπὸ τῶν φωνῶν τούτων οὐκ ἄν ἀντείποιμεν , οὐ μὴν ταῦτά γε εἶναι τὰ ἐν τῷ πάσχειν ὑπ᾿ Ἀριστοτέλους τιθέμενα . ὡς γὰρ ἔστιν καθαρὰ ποίησις ἄλλη παρὰ τὴν ῥέπουσαν εἰς τὸ πάσχον καὶ ἄμικτος πάντῃ πρὸς αὐτήν , οὕτως ἔστιν καὶ καθαρὰ πεῖσις τὴν ἐν τῷ πάσχοντι μόνην πεῖσιν περιειληφυῖα , μήτε ἀναφορὰς μήτε σχέσεως μήτε συζεύξεως πρὸς τὴν ποίησιν ἐφαπτομένη , ὥστε οὐδὲ ὀρθὰ οὐδὲ ὕπτια ταῦτά ἐστιν , ὡς τοῖς Στωικοῖς καλεὶν ἄθος . ἐφ᾿ ὧν γὰρ οὐκ ἔστω τὸ πάθος ἀπολελυ - μένον τῆς πρὸς τὸ ποιοῦν σχἐσεως . ἐπὶ τούτων καὶ τὰ ὀρθὰ καὶ τὰ ὕπτια εἰκότως ἐνομίζετο , τὰ μὲν τῆν ἐνέργειαν εἰς ἕτερον συντάττοντα , τὰ δὲ ὑφ᾿ ἑτέρου τὴν κίνησιν ἐν τῷ πάσχοντι συναρμόζοντα καὶ ἀναφέροντα αὐτὴν πρὸς ἕτερον · ἅπερ εἰ καὶ τῷ ὄντι ἔστιν , ἀλλ᾿ οὐκ ἔστι γε ἁπλᾶ καὶ ἄμικτα καὶ πρῶτα γένη καὶ καθ᾿ ἑαυτὰ ὑφεστηκότα καὶ μὴ ἐν ἀλλήλοις ἔχοντα τὸ εἶναι . καὶ τοῦτο γὰρ ὀρθῶς λέγεται , ὡς οὐ τοῖς κατηγορήμασιν πρώτοις δεῖ προσεῖναι τὸ πρός τι εἶναι , ἀλλὰ τοῖς συνυφισταμένοις πῶς ἔχουσιν , οἷον τῷ κάοντι καὶ τύπτοντι · οὗτος γάρ ἐστιν ὁ τόνδε τύπτων καὶ τόνδε κάων · κάων · ἐπεὶ γὰρ ἐν συνθέσει πώς ἐστιν ὁ τύπτων μετὰ τοῦ ὑποκειμένουμενος . καὶ ἡ ποίησις αὐτοῦ τὸ σύμμικτόν πως ὲμφαίνει καὶ τὸ ἔχον πως πρὸς ἕτερον . τὸ μέντοι ποιεῖν , ἐπειδὴ καθαρῶς μόνῃ τῇ ἐνεργείᾳ συνέζευκται , διὰ τοῦτο κατ᾿ αὐτὴν ἵσταται μόνην καθαρῶς , καὶ τὸ μὲν οὔτε σχέσεως οὔτε μίξεως τῆς πρὸς τὸ πάσχον ἀναπίμπλαται · καὶ γὰρ μάλιστα μὲν οὐδὲ ἔστιν ἐν τοῖς κατηγορήμασιν τὰ πρός τι , εἰ δὲ ἄρα τις αὐτὸ μέχρις ἐπινοίας λαμβάνει , ὡς δεύτερον νοεῖται · αὐτοὶ μὲν γὰρ οἱ πῶς ἔχοντες κατὰ πρῶτον εἶεν ἄν πρός τι , ετερον δὲ τρόπον κατὰ δευτέραν αἰτίαν καὶ τὰ κατηγορήματα τοιαῦτα ἐπινοεῖται . αἀκεῖνο δὲ καλῶς εἴρηται , ὡς τὰ μὲν πρός τι μόνη ἡ σχέσις ὑφίστησιν , τὸ δὲ ποιεῖν καὶ πάσχειν ἔχει τινὰς ἰδίας φ'θσεος . παρ᾿ ἅς , εἴπερ ἄρα , τὰ πρός τί πως δεύτερον ἐπινοεῖται · διόπερ οὐκ ἐξίσταται ἧς ἔχει ἑκάτερον καθ᾿ ἑαυτὸ ἰδίας κατηγορίας . Ἀλλὰ διὰ τί , φασίν , οὐχ ἕν μὲν γένος τὸ κινεῖσθαι , εἴδη δὲ τούτου δύο , τὸ κινεῖν , ὅπερ ταὐτόν ἐστιν τῷ ποιεὶν , καὶ τὸ ὁμωνύμως τῷ γένει κινεῖσθαι λεγόμενον , ἐν ᾧ τὸ πάσχειν , ὥστε μίαν κατηγορίαν εἶναι τοῦ κινεῖσθαι , ἀλλὰ μὴ δύο , τὸ ποιεῖν καὶ πάσχειν ; λύσις δὲ τούτου καὶ πρόσθεν μὲν ἐπεδείχθη διὰ πλειόνων καὶ νῦν δὲ λεγέσθω ἅτι ἐν τῷ κινεῖσθαι οὐ περιέχεται τὸ ποιεῖν εἴ τις τὰς καθαρὰς λαμβάνει ποιήσεις , μόνον δὲ τὸ πάσχειν περιείληπται · οὐ δύναται οὖν γένος εἶναι τὸ κινεῖσθαι τῶν ποιήσεων , ὧν οὐδὲ ὅλως ἐν τῷ εἶναι κατηγορεῖται . ἡ μὲν γὰρ κίνησις ἐτεροιώσει Γ τινὶ καὶ μεταβολῇ σύνεστιν , ἡ δὲ ποίησις ἡ καθαρά , ἥτις καὶ ἀντιδιαιρεῖται πρὸς τὸ πάσχειν ὡς μηδὲν ἔχουσα κοινὸν πρὸς αὐτήν , ἀπαθής ἐστιν καὶ ἄτρεπτος καὶ ἀμετάβλητος · ποιεῖ οὖν μόνως οὐδὲν αὐτὴ εἰσδεχομένη πάθος , ἀκινήτως ἄρα ποιήσει · οὐκ ἄρα ἐν τῷ κινεῖσθαί ἐστιν τὸ πρώτως ποιεῖν ὡς ἐν γένει , ἀλλὰ μᾶλλον ἐν τῷ μὴ κινεῖσθαι . αὕτη μὲν οὖν ἀκριβὴς λύσις τῆς ἐνστάσεως · εἰ δέ τις τὸ ποιεῖν διατείνοι καὶ ἐπὶ τὰς κινήσεις , λεγέτω ὡς κατὰ τοὺς παλαιοὺς ἀπὸ τῆς κινήσεως ὑφίσταται τὸ κινεῖσθαι , τοιοῦτον δὲ ὄν οὐκ ἑπὶ πασῶν τῶν ἐνεργειῶν τάττεσθαι , ἀλλ᾿ ἐπὶ μόνων ὅσαι κινήσεσιν ἦσαν αἱ αὐταί . τὸ μέντοι ποιεῖν οὐ κινήσεως μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐνεργειῶν ἦν περιληπτικόν · οἰκείως οὖν ἔθετο αὐτὸ εἰς γένους ἰδίου θέσιν , οἰκεῖον ὑπάρχον τῶν τε ἐνεργειῶν , ἅς οὐ περιεῖχεν τὸ κινεῖσθαι , καὶ κινήσεων δραστικῶν κεχωρισμένων παντελῶς ἀπὸ πείσεων , διὸ ἀκολούθως ἕτερον ἔθετο γένος τὸ ποιεῖν τοῦ πάσχειν · τὸ δὲ κινεῖσθαι μηδὲ ὅκως εἶναι ἐπ᾿ αὐτοῖς γένος , οὐχ ὅτι οὐδ᾿ ὅλως λέγεται ἐπὶ τῶν ποιήσεων τὸ κινεῖσθαι , ὡς ἡ πρώτη λύσις ἐβούλετο ἀπολογίζεσθαι , ἀλλ᾿ ἐπειδὴ τὸ ποιεῖν περιεῖχεν καὶ τὰς κατ᾿ ἐνέργειαν κινήσεις , αἵτινες οὐ περιέχονται ἐν τῶ κινεῖσθαι . 'Υπομνήσειε δ’ ἄν τις τὸ δύο εἶναι γένη τὸ ποιεῖν καὶ πάσχειν | καὶ ἀπὸ τῆς ἐν τῷ παντὶ φύσεως . εἰ γὰρ τὸ μὲν γεννᾷ , τὸ δὲ ὑποδέχεται τὴν γένεσιν , καὶ τὸ μέν ἐστι δραστικόν , τὸ δὲ παθητικόν , ἐξ ἀνάγκης δεῖ ταῖς ἀρχαῖς ὁμολογουμένως καὶ τὰ γένη εἶναι διττά . καὶ ἐπεὶ πανταχοῦ τὸ ἄμικτον τοῦ μικτοῦ προηγεῖται , ἐξ ἀνάγκης καὶ τὸ καθαρῶς ποιεῖν καὶ πάσψειν τοῦ μικτοῦ τῆν κινήσεως γένους προϋπάρχει · αὕτη γὰρ ἡ ] ὑπὸ ἄλλο γινομέην εἰς ἄλλο ποιεῖ , καὶ εἴπερ εἴη γένος , ἐν τοῖς μετεχουσι καὶ μικτοῖς ἔσται τὰ γένη , ὅπερ ἄτοπον . πολλὰ μέντοι τῶν ποιούντων καὶ πάσχει ὑπὸ τοῦ δύο ἀρχάς , τήν τε παθητικὴν καὶ τὴν δραστικην , εἰς μίαν πολλαχοῦ συμπίπτειν , φύσιν , ἐπεὶ καθαρῶς γε διορίζοντι τὰ πράγματα οὔτε τὸ ποιοῦν ᾗ ποιεῖ καὶ πάσχει οὔτε τὸ πάσχον ᾗ πάσχει ποιεῖ . διὸ τὰ μὲv πρῶτα τῶν αἰτίων ἀκίνητά ἐΜ ὧν κινήσεων αἴτια γίνεται , τινὰ δὲ τῶν ἑξῆς κινοῦντα καὶ κινεῖται ὑπὸ τοῦ ἀμφοτέρας ἔχειν ἐν ἑαυτοῖς τὰς ἀρχὰς καὶ εἶναι μέν τι αὐτῶν κινοῦν , εἶναι δὲ καὶ κινούμενον ἕτερον , καὶ οὕτως τὸ ὅλον κινεῖν καὶ κινεῖσθαι δοκεῖ . περισπᾷ δὲτ0ὸς πολλοὺς εἰς τὸ καὶ ἐν ταῖς ποιήσεσιν κινήσεις τίθεσθαι τὸ νομίζειν ὤσεσι καὶ μοχλείαις τὰς ποιήσεις γίνεσθαι , ἀλλὰ μὴ ὡς τοῖς παλαιοῖς ἐδόκει τῇ δραστηρίῳ δυνάμει καὶ τῇ ἐπιτηδειότητι τοῦ ποιοῦντοςσ καὶ πάσχοντος . τὰ γὰρ ὠθοῦντα καὶ ἕλκοντα καὶ τὰ τοιαῦτα σύμμικτά ἐστιν ἔκ τε τοῦ ποιεῖν ἔκ τε τοῦ πάσχειν · εἴτε οὖν τὴν αἰτίαν τοῦ ποιεῖν καὶ τοῦ πάσχειν εἴτε τὴv μορφὴν διακρίνοι τις ὡς ἑτέραν , οὐδὲν αὐτοῖς ἔσται κοινὸν γένος . ἀπὸ δὲ τῆς αὐτῆς αἰτίας δείκνυται ὅτι καὶ τὸ νοεῖσθαι καὶ τὸ ὁρᾶσθαι τῆς τοῦ ποιεῖν ἔστι κατηγορίας , ἀλλ’ οὐ τῆς τοῦ πάσχειν . οὐ γὰρ πάσχει τι τὸ νοητὸν εἰς νόησιν , ἀλλ’ ἔστιν τὸ νοεῖσθαι τὸ νόησιν ποιεῖν καὶ τὸ ὀρᾶσθαι τὸ ὅρασιν , τῆς λέξεως τὸ σχῆμα μόνον ἐχούσης τοῦ πάσχειν . δεῖ οὖν μὴ εἰς τὸ σχῆμα τῆς λέξεως ἀφορᾶν , ἀλλ’ εἰς τὰ πράγματα . καὶ γὰρ τινὰ μέν ἐστιν καὶ τῷ πράγματι καὶ τῷ σχήματι τῆς λέξεως τὸ ποιεῖν ἔχοντα , ὡς τὸ ἰατρεύειν · τινὰ δὲ τῷ μὲv πράγματι ποιητικά ἐστιν , τῷ δὲ σχήματι τῆς λέξεως παθητικά , ὡς τὸ νοεῖσθαι καὶ τὸ ὁρᾶσθαι τυποῦν γάρ ἐστιν τοῦτο , τὸ δὲ τυποῦν ποιεῖν ) · τινὰ δὲ ἀνάπαλιν , ὡς τὸ ὁρᾶν καὶ νοεῖν τυποῦσθαι γάρ ἐστιν , τὸ δὲ τυποῦσθαι πάσχειν ) . ἐπιτάσεως δὲ ἄξιον , μήποτε τὸ νοεῖν καὶ τὸ ὀρᾶν οὐκ ἔστιν πάσχειν μόνον καὶ τυποῦσθαι , ἀλλ’ ἔχει τινὰ καὶ ἔνδοθεν ἀνεγειρομένην ἐνέργειαν , καθ’ ἥν ἡ ἀντίληψις γίνεται . καὶ οὐδὲν οἶμαι θαυμαστόν , εἰ συμμιγές τι ἐπὶ τούτων συμβαίνει · καὶ γὰρ ἀκόλουθον τὰ μὲν ποιεῖν μόνως , τὰ δὲ πάσχειν μόνως , τὰ δὲ ποιεῖν ἅμα καὶ πάσχειν , ὥσπερ τὸ νοεῖν καὶ τὸ ὀρᾶν . Πάλιν δὲ 6 Πλωτῖνος “ ἐπισκεπτέον , φησίν , εἰ ἐν τῷ ποιεῖν τὰς μὲν ἐνεργείας φήσουσιν , τὰς δὲ κινήσεις , <τὰς μὲν ἐνεργείας λέγοντες εἶναι τὰς ἀθρόας , τὰς δὲ κινήσεις> οἷον τὸ τέμνειν · <ἐν χρόνῳ γὰρ τὸ πᾶσα ποίησις κίνησίς ἐστιν ἢ μετὰ κινήσεως , καὶ εἰ πάσα ; τὰς ποιήσεις πρὸς τὸ πάσχειν ἤ τινας καὶ ἀπολύτους , οἷον τὸ βαδίζειν καὶ τὸ λέγειν , καὶ εἰ τὰς μὲν πρὸς τὸ πάσχειν πάσας κινήσεις , τὰς 03 ἀπολύτους ἐνεργείας , ἤ ἐν ἐκατέροις ἐκάτερον · τὸ γοῦν βαδίζειν ἀπολελυμένον κίνησιν ἄν πάντες εἴποιεν , τὸ δὲ νοεῖν , καίτοι ἔχον πάσχον τὸ νοούμενον , ἐνέργεαν οἶμαι ῥητέον ” . τούτων δὲ πρὸς τὸ πρῶτον ῤητέον ὅτι τὸ πᾶσαν ποίησιν κίνησιν εἶναι ἤ μετὰ κινήσεως οὐκ ἐγκριτέον , ἀλλὰ τοὐναντίον τὸ ποιοῦν ᾗ ποιεῖ καὶ τὴν καθαρὰν ἐνέργειαν ἔχει οὐδ’ ὅλως κινεῖσθαι , ὥστε ἐν τῷ ποιεῖν οὐ δεῖ τὰς μὲν ἐνεργείας λάγειν , τὰς δὲ κινήσεις · ὅλως γὰρ οὔκ εἰσιν ἐν τῷ ποιεῖν αἱ κινήσεις διὰ τὰς εἰρημένας αἰτίας . ἀλλ’ οὐδὲ τὰς αθρόας ἁπλῶς φήσομεν ἐνεργείας εἶναι , καθ’ ὅσον εἰσὶν ἀθρόαι , διότι τὸ ἀθρόον καὶ τῶν μεταβολῶν ἦν ἴδιον , καὶ οὐδέποτε ταύτῃ ἀντιδιαιρεῖται ἐνέργεια πρὸς κίνησιν , διότι ἡ μὲν ἀθρόα ἐστίν , ἡ δὲ ἐν χρόνῳ , ἀλλ’ ἄλλαι τισὶν διαφοραῖς . πρὸς δὲ τὸ δεύτερον τὸ εἰ πᾶσαι πρὸς τὸ πάσχειν αἱ ποιήσεις ἤ τινές εἰσιν καὶ ἀπόλυτοι , δυνατὸν λέγειν ὅτι οὐκ ἐκεῖνο τὸ ποιεῖν τὸ ἀντιταττόμενον τῷ πάσχειν ὡς γένος τέθεικεν ὁ Ἀριστοτέλης , ἀλλὰ τὸ κοινότερον καὶ ἴσον τῷ ἐνεργεῖν ἰαὶ ἐξ ἑαυτοῦ ποιεῖν , ὥστε ὑποπίπτειν καὶ τὸ περιπατεῖν καὶ τὸ καθῆσθαι καὶ πάντα τὰ ἀπόλυτα , ὑποπίπτειν δὲ καὶ τὸ ἀντιτεταγμένον τῷ πάσχειν , καθὸ τὸ μὲν ἐν αὑτῷ , τὸ δὲ ἐν ἑτέρῳ τὴν τῆς κινήσεως ἀρχὴν ἔχει καὶ αἰτίαν . ἔστιν δὲ καὶ τοῦτο λέγειν , ὡς τὸ μὲν ἀντιταττόμενον πρὸς τὸ πάσχειν καὶ λεγόμενον ὀρθὸν ὑπὸ τῶν Στωικῶν οὐκ εἴληπται νῦν , ἀλλὰ τὸ κοινόν , τὸ δὲ ἀντιτεταγμένον ἐν τοῖς παραδείγμασιν εἴληπται ὡς σαφέστερον ἴσως · ὁμοίως δὲ καὶ τὸ πάσχειν οὐχὶ τὸ ὕπτιον λεγόμενον τὸ πρὸς τὸ ποιοῦν , ἀλλὰ τὸ κοινόν . βέλτιον δὲ τὸ πρῶτον καὶ κυριώτατον τοῦ ποιεῖν γένος καθαρὸν τίθεσθαι καὶ μηδεμίαν ἔχον πρὸς τὸ πάσχον συμπλοκήν · οὕτω τὰρ καθαρὰν νοεῖσθαι τὴν ἐξ ἑαυτοῦ ἐνέργειαν . εἰ δέ τις καὶ τὴν ἀντίθεσιν τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν βούλοιτο λαμβάνειν , ἀποδεκτέον καὶ τοῦτο οὐ κατὰ σχέσιν , ἀλλὰ κατ’ ἰδίαν ἑκατέρου ὑπόστασιν , ἥτις ἐν ἑκατέρῳ οὖσα προσλαμβάνει ἐκ δευτέρου τὸν τῆς ἐναντιώσεως λόγον . τὸ δὲ τρίτον οὐκ ἔστιν εὐδιόριστον διὰ τὴν ἐν πολλοῖς τῶν δύο ἀρχῶν μίξιν · τὸ οὖν βαδιξζειν μέμικται ἔκ τε κινήσεως καὶ ἐνεργείας , ἴσως δὲ καὶ τὸ νοεῖν ἔκ τε τοῦ πάσχειν καὶ τοῦ ἐνεργεῖν , καὶ διὰ τοῦτο οὐ ῥᾴδιον ἀποφαίνεσθαι ἐν ποίῳ γένει τὰ προτεινόμενα . ἀλλὰ καθόλου διαιρετέον πρώτας μὲν ποιήσεις τὰς καθαρὰς καὶ ἀμίκτους λέγοντας , δευτέρας δὲ τὰς ἀπ’ ἐκείνων εἰς τὰ σύμμικτα γένη · τούτων δὲ εἶναι πλείονας διαφοράς · τὰ μὲν γὰρ αὐτῶν | πρὸς τὸ πάσχειν , τὰ δὲ πρὸς 80r ἄλλα τινὰ συμπέλεκται , καὶ τὰ μὲν ἐπικρατεῖ κατὰ τὴν ἐξ ἑαυτῶν ἐνέργειαν , τὰ δὲ ὑπὸ τῶν ἄλλων τῶν συμμιγνυμένων ἐπικρατεῖται , τὰ δὲ ἄλλως ποικίλως συνυφαίνεται . Τοιαῦτα δὲ πρὸς τὸν Πλωτῖνον ἀντιδιαταξάμενος ὁ Ἰάμβλιχος “ τεχνικώτερον , φησίν , ἐστὶν πρότερον διελέσθαι τὴν ἰδιότητα τούτων τῶν γενῶν , τοῦ τε ποιεῖν καὶ τοῦ πάσχειν , καὶ τὴν διαφορὰν αὐτῶν τὴν πρὸς ἄλληλα ἐπιδεῖξαι · ἀπὸ γὰρ τούτου φανήσεται καὶ τίνα ὑποτάττειν αὐτοῖς δεῖ καὶ ποῖα τὰ μεταξὺ αὐτῶν ἐστι σύμμικτα ” . εἰ δὲ δεῖ πρὸ τῶν Ἰαμβλίχου τὰ Ἀρχύτου παραθέσθαι , ὅσα ἐκεῖνος ἴδια τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν ἀνέγραψεν ( καὶ γὰρ καὶ Ἰάμβλιχος ἐκεῖνα ἐπεξηγεῖται ) , γράφει τοίνυν ὁ οὕτως · “ τῶ δὲ ποιέοντος ἴδιόν ἐστιν τὸ ἐν αὑτῷ τὰν αἰτίαν ἔχεν τᾶς κινάσιος , τῶ δὲ ποιωμένω καὶ τῶ πάσχοντος τὸ ἐν ἑτέρῳ . ὁ μὲν γὰρ ἀνδριαντοποιὸς ἐν ἑαυτῷ τὰν αἰτίαν ἔχει τῶ ποιὲν τὸν ἀνδριάντα , ὁ δὲ χαλκὸς τῶ ποιεῖσθαι ἐν αὑτῷ τε καὶ τῷ ἀνδριαντοποιῷ . καὶ ἐπὶ τῶν παθέων δὲ τᾶς ψυχᾶς ὁ αὐτὸς λόγος · ὁ γὰρ θυμὸς ἐφ’ ἑτέρῳ τινὶ πέφυκεν ἀνεγείρεσθαι καὶ ὑφ’ ἑτέρω τινὸς ἔξωθεν ἐρεθίζεσθαι , οἷον ὀλιγωρίας , ἀτιμέας , ὕβριος , ὁ δὲ ταῦτα δρῶν ἐν ἑαυτῷ τὰν αἰτίαν ἔχει τῶ ταῦτα δρᾶν ” . ταῦτα τοίνυν ἐξηγούμενος ὁ Ἰάμβλιχός φησι τὸ ποιεῖν ἐν ἑαυτῷ ἔχειν τὴν αἰτίαν τῆς ἐνεργείας , τὸ δὲ πάσχειν τὴν τῆς κινήσεως ἐν ἑτέρῳ καὶ ἐν ἑαυτῷ , ὡς ὁ χαλκὸς ἐν ἑαυτῷ καὶ τῷ ἀνδριαντοποιῷ , διότι καὶ ἰδίαν τινὰ ἔχει βεβαιότητα τῆς ἑαυτοῦ οὐσίας τὸ πάσχειν καὶ οὐχ ὅλον ἐξήρτηται ἀπὸ τοῦ ποιοῦντος . καὶ λοιπὸν τὰς πρὸς τὸν λόγον ἐνστάσεις ἐπάγει . καὶ γὰρ “ ἀντιλέγουσι , φησί , τινές , ὡς καὶ τοῦ ποιεῖν τινά ἐστιν ἐν ἑτέρῳ ἔχοντα τὴv αἰτίαν , οἷον τὸ νοεῖν · ἢ εἰ μὴ τὸ νοεῖν τις ἐν τῷ ποιεῖν τιθείη , ἀλλὰ τὸ νοεῖσθαι ὡς τοῦ νοεῖν ἐν τῷ πάσχειν ὄντος , οὐδὲ οὕτως τὸ νοεῖσθαι τὴν πᾶσαν αἰτίαν παρέχει τῷ νοοῦντι τοῦ κινεῖσθαι . ἢ οὐ τοιοῦτός ἐστιν 6 τρόπος τῆς κοινωνίας , οἷον ὑπολαμβάνουσιν οἱ ἀποροῦντες , ἐπί τε τοῦ νοῦ καὶ τοῦ νοητοῦ . ” ἀλλ’ ἄρα ἐκεῖνος μὲν τῆς περὶ νοῦ θεωρίας οἰκεῖος , λυτέον δὲ τὴν ἀπορίαν συμμέτρως τοῖς προκειμένοις λέγοντας , ὠς οἶμαι , ὅτι ὁ μὲν Ἀρχύτας τὰς καθαρὰς ποιήσεις καὶ πείσεις ἀπελογίσατο , τὸ δὲ νοεῖς κἄν ἐστί τι πάσχειν , ἀλλ’ ἔχει τινὰ ἔνδοθεν ἐγειρομένην ἐνέργειαν , ὥσπερ τὸ ὀρᾶν καὶ ὅλως τὸ γινώσκειν , καὶ οὐκ ἔδει ἀπὸ τούτων τῶν συμμεμιγμένων προσάγειν τῷ λόγῳ τὴν ἔνστασιν . ἄλλοι δὲ ἀπὸ τοῦ ὀρέγεσθαι καὶ ὁρμᾶν τὴν αὐτὴν ἀπορίαν προσάγουσιν , ὡς ἄρα ταῦτα ἐν αὑτοῖς μὲν ἔχει τὴν αἰτίαν τῆς κινήσεως , οὐ πάντῃ δὲ καθαρεύει τῆς παρ’ ἄλλου καὶ ἔξωθεν προκαταρχούσης αἰτίας . ταύτην δὲ λύων τὴν ἀπορίαν ὁ Ἰάμβλιχός φησιν ὅτι “ οὐκ ἔστιν ἁπλᾶ τὰ ὁρμῶντα καὶ ὀρεγόμενα · σύμθετα δὲ ὄντα οὔτε τὴν αἰτίαν τοῦ ἐνεργεῖν καθ’ ὅλα ἔχει οὐδὲ κυρίως ἀφ’ ἑαυτῶν , ἐκ μέρους δέ τινος τῶν ἐν αὑτοῖς καὶ δυνάμεως ὥρμηται εἰς τὰς ποιήσεις . ὅθεν καὶ συνεργείας ἀπὸ τῶν ἔξωθεν δεῖται , ἤ προκαταρχούσης ἢ συμβαλλομένης , κινήσεώς τε παθητικῆς μεταλαμβάνει , περὶ ἄλλο μὲν γενομένης λέγω δὲ τὸ σύνθετον ζῷον ) , ἀπ’ ἄλλου δὲ ἐνδιδομένης ( λέγω δὲ τῆς αἰτίας τῶν ἐνεργειῶν δυάμεως ) . διὸ οὐδὲ ποίησίς αὕτη καθαρὰ οὐδὲ πάθος μόνον , οὐδὲ ἀπὸ ταύτης ἐνίστασθαι δεὶ πρὸς τὸν ἀποδοθέντα λόγον περί τοῦ ποιεῖν τὸν λέγοντα τὴν αἰτίαν αὐτῷ παρεῖναι τοῦ ἐνεργεῖν ἀφ’ ἑαυτοῦ · μόνον δὲ δεῖ , φησὶν ὁ Ἰάμβλιχος , προστιθέναι τὸ κυρίως καὶ πρώτως ἀφ’ ἑαυτοῦ καὶ ἀφ’ ὅλου ἑαυτοῦ τὴν αἰτίαν παρεχόμενον καὶ μόνως ἐν ἑαυτῷ ταύτην ἐχον καὶ αὐτοτελῶς εἰς τὰ ὅλα αὐτὴν προϊέμενον ” . δῆλον δὲ ὅτι σαφέστερος μὲν ὁ λόγος οὕτως ἔσται διὰ τῆς προσθήκης , καὶ Ἀρχύτας δὲ ἐν βραχεῖ λόγῳ πάντα ταῦτα ἐνεδείξατο · τὸ γὰρ “ ἐν ἑαυτῷ ” ὡς ἐν ὅλῳ εἴληπται καὶ κυρίως καὶ πρώτως . πάλιν δὲ τοῦ πάσχειν ἴδιόν φησι τὸ ἐν ἑτέρῳ τὴν αἰτίαν ἕχειν τῆς κινήσεως · ἢ γὰρ ἀναίτιόν ἐστι τὸ πάθος , ὅπερ ἄτοπον , εἶναί τι τῶν γινομένων ὑπὸ μηδεμιᾶς αἰτίας γινόμενον , ἤ ἔχον αἰτίαν , καὶ εἰ τοῦτο , ἢ ἐν αὐτῷ τῷ πάσχοντι , καὶ οὕτως οὐ πάσχον μόνον ἐστίν , ἀλλὰ καὶ ποιοῦν , ἢ ἔξωθεν καὶ ἐν ἑτέρῳ · ὡς γὰρ ἄν ποιῇ τὸ ποιοῦν καὶ ἅπερ ἄν ἐκεῖνο ποιῇ , ταῦτα πάσχει τὸ πάσχον . Ἀπορεῖ δὲ καὶ πρὸς τοῦτο 6 Πλωτῖνος , πῶς ἐστιν ἀπόλυτά τινα καὶ ἐν τῷ πάσχειν οὐκ ὄντα ἐξ ἄλλων , οἷον τὸ σήπεσθαι καὶ ἰοῦσθαι · πολλὰ δὲ καὶ ἐν ἄλλῳ τὴν αἰτίαν ἔχοντα τῆς κινήσεως οὐ πάσχει , ὥσπερ ὁ κύκνος φέρε ἐκ τοῦ ἐν αὑτῷ λόγου λευκαινόμενος ἄγεται μὲν εἰς τὴν οἰκείαν ἐντελέχειαν , οὐ μέντοι διὰ Τὸ ὑπ’ ἄλλου πάθος Τὸ τοιοῦτον · καὶ Τὸ αὖξον δὲ ἀπὸ τοῦ ἀνόντος λόγου οὐ δήπου κατὰ πάθος εἰς τὴν αὔξησιν ἄγεται . ἄλλὰ πρὸς μὲν τοῦτο ῥητέον μήτε τὸν κύκνον ἐν ἄλλῳ ἔχειν τὴν αἰτίαν τοῦ λευκὸν εἶναι , ἀλλ’ ἐν ἑαυτῷ , μήτε ἄλλο μηδὲν τῶν εἰς τὸ οἰκεῖον εἶδος τὸ σύμφυτον ἔξθεν ἀγομένων ἔχειν τὴν τοῦ οἰκείου εἴδους πάθος τε οὖν λέγομεν τὸ οὕτως μετέχειν , οὐχ ὅτι <ὑπ’> ἄλλου [ οὐ ] πάθος τὸ τοιοῦτον , ἀλλ’ ἐπειδὴ οὐσίας ἦν μετάληψις ἡ τοῦ εἴδους μετοχὴ κατ’ ἐνέργειαν ὑτὸ ἀέρων ἢ ὑπὸ ὑδάτων ἤ ἄλλου τιὸς ὑγροῦ ἀναθυμιάσεως γινομένη . ἴσως δὲ καὶ διὰ τὴν σύνθεσιν τῶν σηπομένων καὶ ἰουμένων ἐστίν τινα ἐν ἀυτοῖς τὰ μὲν ἐν τῳ ποιειν , τα δε εν τῳ πασχειν , ἄπερ μὴ δυνάμενοι διακρίνειν ἀπολύτους πείσεις τὰς τοιαύτας ὑποτίθενται . ἀλλὰ πολλά , φασίν , ἐν ἑαυτοῖς τὴν αἰτίαν ἔχοντα τοῦ ποιεῖν ἐπαθαίνετο , καθὸ πάντας τοὺς φαύλους ἀπὸ τῆς ἐν αὐτοῖς κακίας ἐμπαθεῖς εἶναι λέγομεν . ἤ αὐτῷ δοκεῖ τῷ Πλωτίνῳ μήτε πάθη ἀλλ’ ἐνεργήματα εἶναι τὰ τῆς ψυχῆς πάθη , | ἤ ἐν αὐτῇ μὲν ἐνεργήματα , ἐν δὲ τῷ σώματι πάθη . ὥσπερ οὖν τὴν αἰτίαν τῆς κακίας ἐν ἑαυτοῖς ἔχουσιν οἱ φαῦλοι , οὕτως καὶ τὴν ἐνέργειαν αὐτῆς ἔχουσιν ἐν τῷ ποιεῖν , εἴπερ πάθος ἐπὶ τῆς ψυχῆς οὐ λέγεται · εἰ δὲ περὶ τὸ σῶμα γίνεται τὸ πάσχειν , ἀλλ’ ἐν ἄλλῳ ἔσται τὸ πάθος καὶ ἀπ’ ἄλλου , καὶ οὕτως ἀληθὴς γίνεται ὁ τοῦ πάσχειν ὁρισμός . μήποτε δὲ καὶ ἐν τῇ ψυχῇ πλειόνων ὄντων μορίων ἤ πλειόνων κρίσεων καὶ πλειόνων φαντασιῶν ἢ δυνάμεων ἢ δοξῶν διαφερομένων κατὰ τὴν ἀνομολογίαν αὐτῶν γίνονται ἐμπαθεῖς οἱ φαῦλοι , τῶν μὲν ποιουσῶν , τῶν δὲ πασχουσῶν ἐναντιώσεων , καὶ μένει ὁ τοῦ πάσχειν λόγος ὑγιής , ὡς ἐν ἄλλῳ ἔχουσι τὸ πάσχειν . ἀλλ’ ἡ τῆς ὕλης ἐπιτηδειότης πάθος οὖσα τῆς ὕλης πῶς οὐκ ἀπ’ αὐτῆς ἐστιν τῆς ὕλης , ἀλλ’ ἔξωθεν ; ἤ δύναται μέν τις λέγειν καὶ τὴν ἐπιτηδειότητα ἔμφασιν τοῦ εἴδους οὖσαν ἀπὸ τοῦ εἴδους ἐνδίδοσθαι τῇ ὕλῃ , τινὲς δὲ αὐτὸ τοῦτο ὅπερ ἐστὶν πάθος τὴν ὕλην εἶναι λέγουσιν . εἰ δὲ μὴ ἔστιν πάθος , ἀλλὰ πάσχει , περὶ τῆς ἐπιτηδειότητος ζητητέον . εἰ μὲν πάσχει τὴν ἐπιτηδειότητα , πάντως ἔστι τι τὸ ποιοῦ αὐτήν · εἰ δὲ μὴ πάσχει , ἀλλ’ αὐτὸ ἐπιτηδειότης ἐστίν , οὐσία ἐστὶν αὕτη τῆς ὕλης , ὁ δὲ λόγος περὶ τοῦ πάθους ἐστίν , εἴτε ἔνδοθεν εἴτε ἔξωθεν . ἀλλ’ ἐδόκει , φησίν , οὔτε τὸ αὐτὸ αφ’ ἑαυτοῦἲαὶ μὴ ἀπ’ ἄλλου ἱκανὸν εἴναι χαρακτηρίζειν τὸ ποιεῖν οὔτε τὸ ἐξ ἄλλου καὶ μὴ ἀφ’ ἑαυτοῦ τὸ πάσχειν , ἐπεὶ καὶ εἰς ἄλλο τι ποιοῦν αὐτὸ μὲν ἐφαίνετο πάσχον , <εἰς> ὅ δὲ ἐποίει , οὐ πάσχον , ἀλλὰ ποιοῦν · ὁ γοῦν κασσίτερος ποιῶν εἰς τὸν ἄργυρον αὐτὸς μὲν πάσχει ἀναλισκόμενος καὶ φθειρόμενος , τὸν δὲ ἄργυρον καθαίρει τὸ φθεῖρον αὐτὸν ἀποβάλλων , ὥστε μᾶλλον αὐτὸν συνέχειν τὸν ἄργυρον ἐν τῇ αὐτοῦ ποιότητι . ἀλλ’ ἐπεὶ ἐν συνθέτοις πράγμασιν σύμμικτα εἴληπται ποιήματα καὶ παθήματα , οὔτε ὁ κασσίτερος ποιεῖ μόνον , ἀλλὰ καὶ πάσχει · ποιεῖ μὲν καθαίρων τὸν ἄργυρον , πάσχει δὲ ἀναλισκόμενος ὑπ’ αὐτοῦ , καὶ ὁ ἄργυρος πάσχει μὲν τῷ καθαίρεσθαι , ποιεῖ δὲ τῷ ἀναλίσκειν , κατ’ ἄλλο καὶ ἄλλο . Ἀλλ’ ἐπεὶ καθόλου διώρισται , τί μέν ἐστι τὸ ποιεῖν , τί δὲ τὸ πάσχειν , καὶ τίνα τὸ ἑκατέρου ἰδιώματα , ἐπανιτέον λοιπὸν ἐπὶ τὸ διαστήσασθαι τὰ εἴδη τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν , ὧν ἀφοριζομένων εὔδηλον ἔσται , τίνα οὐκ ὀρθῶς ἀναφέρεται εἰς τὰ κυριώτατα γένη καὶ τίνα ὀρθῶς , τίνα τέ ἐστιν σύμμικτα ἐπ’ ἀμφοτέρων καὶ τίνα ἁπλῶς εἰς τὸ ἕτερον ἀναφέρεται . ἀφ ὧν καὶ τὰ Πλωτίνου εὔδηλα φανεῖται , εἰ ὀρθῶς ὑποτάττει τινὰ ὑπὸ τὸ ποιεῖν καὶ οὐχ ὑποτάττει . δεῖ δὲ κἀνταῦθα τὴν Ἀρχύτου παραθέσθαι τοῦ ποιεῖν διαίρεσιν λέγοντος οὕτως · “ τῶ δὲ ποιὲν ἀνωτάτω μὲν ἀ ἐνέργεια , τᾶς δὲ ἐνεργείας διαφοραὶ τρεῖς . τὸ μὲν γὰρ τί ἐστιν αὐτᾶς ἐν τῷ θεωρέν , οἷον <γεμετρέν> , ἀστρονομέν · τὸ δὲ ἐν τῷ ποιέν , οἷον ὑγιάζεν , τεκταίνεν · δὲ ἐν τῷ πράσσεν , οἷον στραταγέν , πολιτεύσεθαι . γίνεται δὲ ἁ μὲν ἐνέργεια καὶ ἄνευ διανοίας , οἷον ἐν τοῖς ἀλόγοις ζῴοις , γενικωτάτα δὲ αὕτα ” . ἐν δὲ τούτοις τὸ μὲν ἀνωτάτω καὶ κοινὸν τοῦ ποιεῖν κατὰ τὴν ἐνέργειαν ἀφορίζεται τὴν ἁπλῶς , ἥτις ἐν ἐαυτῇ συνείληφεν πάντα ὁπόσα ἐστὶν κατ’ εἴδη διακεκριμένα ἐνεργήματα , κινήσεως πάσης ἀπολελυμένη καὶ τὸ κινητικὸν ἔχουσα καθαρὸν καὶ τὸ αἴτιον ἐξ ἑαυτῆς καὶ οὐκ ἀπ’ ἄλλου τινὸς προκατάρχοντος ἢ συνεργοῦτος . ἀπὸ δὲ τούτου μεριστῶς πλείονα πρόεισιν εἴδη ποιήσεων , ὧν πρῶτόν ἐστι τὸ θεωρητικὸν ἀύλοις ἐνεργειάις χρώμενον καὶ ἀτρέπτοις , καὶ αὐτὸ εἰς πλείονα μεριζόμενον εἴδη · ὧν τὸ πρῶτον ὁμώνυμον ἄν εἴη τῷ προσεχεῖ ἑαυτοῦ γένει , θεωρητικὸν καὶ αὐτὸ καὶ κυρίως τοῦτο θεωρητικὸν καλούμενον · τοῦτο δέ ἐστιν τὸ περὶ τῶν νοητῶι καὶ ἀμερίστων οὐσιῶν ἐπισκοπούμενον ἁπλαῖς νοήσεσιν , οἷόν ἐστιν τὸ νοερόν . τοῦτο δὲ παρῆκεν ὁ Ἀρχύτας , καίτοι τῆς Πυθαγορικῆς ὄν διαιρέσεως , διὰ τὸ πρὸς εἰσαγωγὴν ἴσως ἀσύμμετρον τῆς τοιαύτης θεωρίας . τὸ δὲ περὶ τῶν ἀκινήτων καὶ μαθηματικῶν οὐσιῶν ποιεῖται τὴν διανόησιν , οἷόν ἐστι τὸ γεωμετρεῖν . ὡρισμέναις μὲν οὐ μὴν ἁπλαῖς ἔτι χρώμενον ταῖς ἐπιβολαῖς , ἀλλὰ συνθέτοις ἤδη καὶ κατὰ διέξοδον , οἶαι τῆς καθαρᾶς διανοίας εἰσὶν αἱ ἐνέργειαι . τρίτον δέ ἐστιν ἐν τούτοις τὸ περὶ τῶν ἀιδίων καὶ ἀεικινήτων αἰσθητῶν οὐσιῶν ποιούμενον τὴν θεωρίαν , αἰσθήσει μετὰ λογισμοῦ χρώμενον , οἶόν ἐστιν τὸ ἀστρονομεῖν , συμφώνους τοὺς λόγους τοῖς φαινομένοις ἐπιδεικνύον . καὶ οὕτως ἡ ὅλη τῆς θεωρίας ἐνέργεια ἄνωθεν ἀπὸ τῶν καθαῶν νοήδεων ἐπὶ τοὺς μετ᾿ αἰσθήσεως διαλογισμοὺς προχωρεῖ . μετὰ δὲ τοῦτο τὸ εἶδος τὸ ποιητικὸν ὁμώνυμον τῷ γένει τίθησιν ὁ Ἀρχύτας , ὅπερ ἐν τῷ εἰς οὐσίαν ἄγειν τὰ μηδέπω τοῦ εἶναι μετέχοντα κυρίως ὑφέστηκεν . τούτου δὲ πολὺ μέν ἐστιν τὸ θεῖον , ὅπερ ἐν τῇ δημιουργίᾶ τῶν θεῶν περιέχεται , πολὺ δὲ καὶ ἐν τῇ φύσει τοῦ παντὸς καὶ μάλιστα ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ καθῆκον περὶ πᾶν τὸ γινόμενον , πολὺ δὲ καὶ ἐν ταῖς τέχναις μιμουμέναις τὴν φύσιν καὶ τὸ παραλειπόμενον ὑπ᾿ αὐτῆς ἀναπληρούσαις · ὡς γὰρ ἡ φύσις τὸ τὸ τῆς ὑγιείας εἶδος ἐν τοῖς σώμασιν ἐντίθησιν , οὕτως καὶ ὁ ἰατρὸς ἐν τῷ ὑγιάζειν ἀνασῴζει τὴν τῆν τῆς φύσεως τελειότητα ἐν τοῖς σώμασιν , καὶ ὡς ἡ φύσις ἄντρατε καὶ αὐτοφυῆ περιβλήματα περιέβαλεν τοῖς ζῴοις , οὕτως οἰκοδομικὴ καὶ τεκτονικὴ καὶ ὑφαντικὴ καὶ αἱ ἄλλαι τέχναι τὰ ἐλλείποντα τοῖς ἀνθρώποις ἀναπληροῦσιν , τὰ χρήσιμα πρὸς τὴν αὐτάρκειαν τοῦ βίου κατασκευάζουσαι . τρίτον δὲ τοῦ ποιεῖν γένος τὸ ἐν τῷ πράσσειν ἀπηρίθμηται , ὅπερτοῦ λόγου τὰς περὶ τὰ αἰσθητὰ καὶ σύνθετα ποιήσεις ἐπιτροπεύει , προαίρεσιν | καὶ βουλὴν δόξαν τε καὶ σκέψιν καὶ τὰς τοιαύτας ποιήσεις παρεχόμενον . τούτου δὲ τὸ μέν ἐστι καθόλου , τὰ τῶν πόλεων πράγματα διοικοῦν καὶ ἐν μὲν πολέμῳ στρατηγοῦν , ἐν δὲ εἰρήνῃ τὰς πόλεις ἐπανορθοῦν , τὸ δὲ μερικώτερον , τὰς ἰδίας οἰκήσεις εὐθετίζον , ὅπερ οἰκονομικὸν καλεῖται . τοῦτο δὲ τὸ ὅλον γένος τῶν δοξαστικῶν ἐστι λόγων τῆς ψυχῆς περὶ τὰ αἰσθητὰ ἐνεργούντων καὶ ἀρετὴν καὶ κακίαν ἐπιδεχομένων , διότι κατα προαίρεσιν καὶ ὁρμὴν ζωτικὴν ἐπιτελεῖται . οὕτως μὲν Ἀρχύτας τὸ πράττειν ἀπὸ τοῦ ποιεῖν διαιρεῖ · τινὲς δὲ ποιητικὰς οὕτως μὲν Ἀρχύτας τὸ πράττειν ἀποτελέσματα καὶ μετὰ τὴν ποίησιν , ὡς τεκτονικὴν καὶ οἰκοδομικήν , πρακτικὰς δἐ ὦν τὰ ἀποτελέσματα ἐν τῶ γίνεσθαι ἔχει τὸ εἶναι , ὡς αὐλητική τε καὶ ὀρχηστικὴ καὶ αἱ τοιαῦται . ἄλλο δὲ γένος ἐνεργείας ἐστὶν μετὰ ταῦτα , ὅ κοινῶς “ ἄνευ διανοίας ” Ἀρχύτας ἀποκαλεῖ , τὸ ἐν τοῖς ἀλόγιος ζῴοις , καὶ δῆλον ὅτι ὅσα ποτὲ ἔστιν καὶ ὁποῖα εἴδη τῶν ἀλόγων ζῴων , τοσαῦτα καὶ τοιαῦτα καὶ ἐν τῷ ποιεῖν διάφορα ἔστιν εἴδη κατὰ τῆν τοιαύτην ἐνέργειαν , περὶ ὦν ἐν ταῖς περὶ ζῴων ἱστορίαις διαριθμεῖσθαι εἰώθαμεν . ‘τελευταῖον δὲ γένος ἐνεργειῶν νοείσθω , φησὶν Ἰάμβλιχος , ὅπερ ψυχῆς μὲν καὶ φύσεως καὶ λόγων καὶ ζωῆς οὐκέτι ἐπιδείκνυσιν ποίησιν , τῶν δὲ σωμάτων , ᾖ σώματά ἐστιν ἄψυχα , φανερὰν καθίστησιν τὴν σωματοειδῆ ἀνέργειαν , κατὰ πάσας μὲν τὰς περὶ τὸ σῶμα τὰς ] φαινομένας ἰδιότητας , κατὰ πάσα ; δὲ αὐτῶν τὰς δυνάμεις , οὐχ ᾗ μόνον στερεά ἐστιν καὶ ἀντίτυπα , ἀλλ’ ᾗ καὶ περὶ αὑτοῖς ἔχει πολλὰς δραστηρίους δυνάμεις · αἴ τε γὰρ σύμφυτοι τῶν στοιχείων ἐνέργειαι καὶ αἱ τῆς ῥοπῆς κινήσεις ἢ ἐπὶ τὸ βάθος ἢ ἐπὶ τὸ ὕψος αἱ τε πληκτικαὶ καὶ κατὰ τὴν ὦσιν γινόμεναι ἔσχαταί τε ὑπάρχουσιν καὶ ἐν τοῖς συνθέτοις θεωροῦνται <καὶ> συμμιγεῖς εἰσιν πρὸς ἄλλας φύσεις , οὐκέτι εἰσὶν ἐνέργειαι τό τε δραστήριον οὐκέτι ὁμοίως ἔχουσιν , ἀλλ’ ἐπιμεμιγμέναι πρὸς πάθος εἰσίν , αὐταί τε καθ’ ἑαυτὰς οὖσαι καὶ ἀφ’ ἑτέρων δεχόμεναί τινα εἰς ἑαυτὰς ἐπιπλοκήν ” . ὅσα μὲv οὖν ὑπὸ τὸ ποιεῖν ὑπάγεται , διὰ τούτων πέφηνεν . ἄξιον δὲ πιστῆσαι , διὰ τί τὸ τελευταῖον τοῦτο εἷδος τὸ ἐπὶ τῶν ἀψύχων θεωρούμενον παρῆκεν τελέως ὁ Ἀρχύτας . καί μοι δοκεῖ τὰς κυρίως ποιήσεις διελέσθαι προθέμενονς , αἵτινες ἐν ἑαυταῖς κυρίως ἔχουσιν τὴν ἀρχὴν τῆς κινήσεως , παραιτήσασθαι τὰς σωματικὰς ταύτας ἅτε πρὸς πάθος συμμεμιγμένας καὶ μετὰ κινήσεως καὶ ἀλλοιώσεως γινομένας . Τούτων δὲ διαιρεθέντων καιρὸς ἄν εἴη λοιπὸν τὰ ὑπὸ τοῦ Πλωτίνου λεγόμενα ἐπισκέψασθαι . τὸ τοίνυν τὰς πρὸς τὸ πάσχειν ῥεπούσας κινήσεις λέγειν ποιήσεις συγχεῖ τὰ δύο γένη πρὸς ἄλληλα · οὐ γάρ εἰσιν ἁπλῶς ἐν τῷ ποιεῖν αἱ συμπλεκόμεναι πρὸς τὸ πάσχειν κινήσεις . εἰ δέ τις καὶ τὰς κινήσεις περιέχεσθαι λέγοι ἐν τῷ ποιεῖν , τὰς κατὰ τὸ κινεῖν δηλονότι λήψεται αἰτίας τοῦ κινεῖσθαι , αἵτινες ὡς ἐν αἰτίας λόγῳ περιέχουσι τὰς ἀρχὰς ὅλας τῶν κινήσεων . ἀλλ’ οὐδὲδ τὰς ἐνεργείας τῷ ἀπολύτῳ τρόπῳ δεῖ χαρακτηρίζειν · καὶ γὰρ κινήσεσιν τὸ ἀπόλυτον ὑπάρχει , ὡς τῷ βαδίζειν , καὶ ἐνεργείαις οὐχ ὑπάρχει , ὡς ἐν τῷ νοεῖν , ἐπειδὴ τὸ νοεῖσθαί ἐστιν ἢ ποιεῖν ἢ πάσχειν . τὸ δὲ λέγειν , μήποτε οὐδὲ τοῦ ποιεῖν ἐστι τὸ νοεῖν καὶ τὸ βαδίζειν διὰ τὸ εἶναι ἀπόλυτα , τοὐναντίον μᾶλλον κατασκευάζει δικαίως · πολὺ γὰρ μᾶλλον ἔσται ἐν τῷ ποιεῖν , διότι αἱ προηγούμεναι ἐν αὐτῷ ποιήσεις ἦσαν ἀπόλυτοι . ‘ἀλλὰ μᾶλλον , φησί , τὸ νοεῖν τῶν πρός τι’ . ἢ πρῶτον μὲν οὐδὲ ἡ νόησις πᾶσα πρός τι ἁπλῶς · εἰ γὰρ καὶ πρός τι τιθείη τις αὐτήν , οὖσα γε πρότερον καθ’ ἑαυτὴν προσλαμβάνει τὴν σχέσιν · καὶ γὰρ περὶ τῆς αἰσθήσεως αὐτὸς ὁ Πλωτῖνος ‘καὶ αἴσθησις , φησί , πρὸ τῆς σχέσεως ἐνέργειά ἐστιν ἤ πάθος’ · ὡσαύτως δὲ καὶ ἡ νόησις . εἰ δὲ καὶ τὴν νόησίν τις τῶν πρός τι νομίζοι , ἀλλὰ τό γε νοεῖν ἐν τῷ ποιεῖν ἔσται , ἐπεὶ καὶ ἡ ἀρχὴ τῶν πρός τί ἐστιν , ἀλλὰ τὸ ἄρχειν τοῦ ποιεῖν . Ἐπειδὴ δὲ τὴν αὐτὴν κίνησιν καὶ ἐνέργειαν ὁ Πλωτῖνος ὑποθέμενος ἕνδ γένος τὴν κίνησιν ἐπεφήνατο , ἴδωμεν πῶς διαιρεῖ τὸ γένος τοῦτο . φησὶν δὴ τὰς μὲν σωματικὰς εἶναι , τὰς δὲ ψυχικὰς κινήσεις , καὶ τῶν ψυχικῶν τὰς τὲν λογικάς , τὰς δὲ ἀλόγους . καὶ δῆλον ὅτι παρὰ τὰ μετέχοντα , ἐν οἷς ἐγγίνονται , ἐστὶν ἡ τοιαύτη διαφορὰ κατὰ συμβεβηκὸς ἑπομένη , ἀλλ’ οὐ κατὰ τὴν τοῦ γένους οἰκείαν διαφορὰν γενομένη . εἰσὶν δὲ σωματικαὶ μὲν κινήσεις ἐν τῷ ποιεῖν αἵ τε ὀργάνῳ τῷ σώματι χρώμεναι , ὡς ἐν τῷ τύπτειν , καὶ ὅσαι τοῦ σώματός εἰσιν ἴδιαι , ὥσπερ τὸ βαβεῖν · ἐπὶ ψυχῆς δὲ ἐν τῷ ποιεῖν κίνησις διὰ ψυχῆς μὲν τὸ γεωμετρεῖν , ψυχῆς δὲ οἰκεία ἐνέργεια ἡ ζωή . σύνται δέ τις καὶ τὰ μὲν ἐν ψυχῇ , τὰ δὲ ἐν σώματι ριθέναι , κατὰ τοὺς τιθεμένους καὶ περὶ ψυχὴν γίνεσθαι πάθη . πάλιν δὲ τὰς μὲν παρ’ ἑαυτῶν εἰς ἄλλα φησὶ κινήσεις , τὰς δὲ ὑπ’ ἄλλων εἰς αὐτά . καὶ δῆλον ὅτι τὴν ποιητικὴν καὶ παθητικὴν κίνησιν διορίζει ταῦτα ἀπ’ ἀλλήλων , καθ’ ὅσον ἡ μὲν παρ’ ἑαυτῶν ἔχει τὸ ἐνεργεῖν ἐπ’ ἄλλα ( τοῦτο γάρ ἐστι Ποίησις ) , ἡ δὲ ὑπ’ ἄλλων ἤ ἐξ ἄλλων ἐξ εἰς ἑαυτὴν αὕτη δέ ἡ παθητική ) . ἀλλὰ τὸ μὲν εἱλικρινὲς καὶ καθαρὸν ἰδίωμα τοῦ ποιεῖν ἐστιν ἐν τῷ ἐξ ἑαυτοῦ , τοῦ δὲ πάσχειν τὸ ἐν ἄλλῳ ἔχειν τὴν αἰτίαν · ὁ δὲ οὐ τηρεῖ τὸ καθαρὸν ἀυτῶν , προστιθεὶς τῷ μὲν ἐξ ἑαυτοῦ τὸ εἰς ἄλλα ἐνεργεῖν διὰ γὰρ τὴν σίμμιξιν καὶ τὴν εἰς ἄλλο ῥοπὴν οὐ ιδασῴζει τὴν καθαρὰν ἐνέργεεαν ) , τῷ δὲ ἐξ ἄλλου τὸ εἰς αὐτά , σύνθεσίν τινα ἐργαζόμενος . πολὺ γὰρ διαφέρει ἤ ἐν ἄλλῳ ἔχειν τὴν αἰτίαν τοῦ πάθους κεχωρισμένῳ ἤ συνῆφθαι πρὸς τὴν αἰτίαν τοῦ πάθους · τρόπον γάρ τινα ἐπὶ τούτων αἱ δύο | ἀρχαὶ εἰς ταὐτὸ συγχέονται . αἰτία δὲ τούτου γέγονεν ἡ τῆς κινήσεως ὡς κοινοῦ γένους προτίμησις , δι’ ἥν οὐχ οἷόν τε καθαρῶς λοιπὸν τὸ πάσχειν καὶ ποιεῖνοηαστήσασθαι . ὅθεν καὶ ἐπὶ τῆς τμήσεως συγχεῖ ὁ λόγος ταῦτα , τὰς εἰς ἄλλα κινήσεις τὰς αὐτὰς ταῖς ἐξ ἄλλων κινήσεσιν τιθέμενος · ἔσται γὰρ ‘ἡ μὲν τμῆσις μία , τὸ μέντοι τέμνειν καὶ τέμνεσθαι ἕτερον’ , τοῦτο δὲ οὐδαμῶς συγχωρητέον . ὡς γὰρ ἔχει ἡ τμῆσις , οὕτως καὶ τὸ τεμνειν καὶ τὸ τέμνεσθαι·σ ὥσπερ οὖν ἡ ἀπὸ τοῦ τέμνοντος ἐνέργεια τῆς ἐν τῷ τεμνομένῳ πρίσεως κεχώρισται , οὕτως καὶ ἡ κατὰ τὸ τέμνειν τομὴ τῆς κατὰ τὸ τέμνεσθαι διέστηκεν . ἔστιν γὰρ ἡ μὲν ἐκ τῆς ἐνεργείας καὶ τῆς δραστικῆς κινήσεως προκατάρχουσα αἰτία , ἑτέρα δὲ καὶ διάδοχος ταύτης ἐν τῷ τεμνομένῳ παθητικὴ γινομένη τροπή , ἐπεὶ καὶ ἐπὶ τῆς τριχὸς ἄλλη μέν ἐστιν ἡ τῶν χειρῶν διάστασις τῶν ἐκτεινουσῶν τὴν τρίχα,δ ἄλλη δὲ ἡ τῆς τριχὸς ἀνάπλωσις . οὕτως οὖν καὶ ἐπὶ τῆς τομῆς ἄλλη μὲν ἔσται ἡ κατὰ τὸ ἐνεργεῖν καὶ τέμνειν τμῆσις , ἄλλη δὲ ἡ κατὰ τὸ τέμνεσθαι · ἐπεὶ δὲ παράκειται σύνεγγυς [ ἢ ἐγγὺς ] ἡ ἑτέρα πρὸς τὴν ἐτέραν , τὸ διττὸν αὐτῶν διαλανθάνει , καὶ τοτὲ μὲν δόξαν ἄν τισιν παράσχοι ὡς ἐν τῷ ἐνεργεῖν ὄν τὸ συναμφότερον , τοτὲ δὲ ὡς ἐν τῷ πάσχιεν . οὐ μὴν οὕτω γε τὸ ἀληθὲς ἔχει , ἀλλὰ δύο τὰ κινήματά εστιν , διεστηκότα μὲν ἀλλήλων κατὰ φύσιν , ἐν δὲ τοῖς συνθέτοις εἰς ταὐτὸ συγχεόμενα · διαλανθάνει δὲ διά τε τὴν σύμμιξιν καὶ διότι τὸ ποιεῖν καὶ πάσχειν εἰς ἕν γένος συνάγουσιν . ἑξῆς δὲ ἀλλήλοις καὶ τοῦτο ζητεῖ ὁ Πλωτῖνος κατὰ τὰ λεγόμενα τῆς κινήσεως εἴδη , εἰ πανταχοῦ συνήρτηται τὸ ποιεῖν τῷ πάσχειν · ἦν δὲ τὰ εἴδη τῆς κινήσεως γένεσις καὶ φθορά , αὔξησις καὶ μείωσις , ἀλλοίωσις , καὶ ἔτι ἡ κατὰ τοπον μεταβολή . ὁ δὲ Ἰάμβλιχος “ εὐθὺς μὲν ἐνιστάμεθα , φησίν , πρὸς τὴν ἀρχὴν τῆς ἐφόδου , οὐκ ἀξιοῦντες ἀπὸ ἦς κινήσεως τὰς ποιήσεις χαρακτηρίζεσθαι , ἄλλο γὰρ γένος εἶναι τῶν κινούντων καὶ ἄλλο τῶν κινουμένων . ἔπειτα ἀντιλέγομεν οὐκ οἰόμενοι δεῖν ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ τὰ ποιοῦτα καὶ πάσχοντα χαρακτηρίζεσθαι , ὥσπερ ἀπὸ τοῦ κινεῖσθαι ” . μήποτε δὲ ῥητέον πρὸς τὸν Ἰάμβλιχον , ὡς τὰ αὐτὰ εἴδη τῆς κινήσεως καὶ τῶν κινούντων ἐστὶ καὶ τῶν κινουμένων · τὸ γὰρ γινόμενον ὑπὸ ποιοῦντος γίνεται καὶ τὸ φθειρόμενον ὑπὸ φθείροντος φθείρεται , καὶ ἐπὶ ἀλλοιώσεως δὲ καὶ τῆς κατὰ τόπον μεταβολῆς ὁ αὐτός ἐστι λόγος . πρὸς μὲν οὖν τὰς ἀπορίας τοῦ Πλωτίνου τοιαύτας οἱ μετ’ αὐτὸν ἐπήγαγον λύσεις . Ἐπειδὴ δὲ ἀντὶ τοῦ ἀποδοθέντος ὁρισμοῦ τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν ὐπὸ τῶν Πυθαγορείων ἄλλον ὁ Πλωτῖνος ἐνέκρινεν , πειραθῶμεν καὶ τοῦτον νοῆσαι , γράφοντες καὶ τὰ πρὸς ἀυτὸν εἰρημένα τῷ Ἰαμβλίχῳ καὶ τοῖς ἄλλοις συντόμως . λέγει τοίνυν ὁ Πλωτῖνος , ὅτι ἐδόκει τισὶν μὴ ἐκ τοῦ ἀφ’ ἑαυτοῦ ἢ ἀπ’ ἄλλου χαρακτηρίζειν τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν , ἀλλ’ ἐκ τοῦ κατὰ φύσιν ἤ παρὰ φύσιν · τὰ μὲν τὰρ τοῦ οἰκείου τέλους τυγχάνοντα ἐν τῷ ποιεῖν εἶναι , τὰ δὲ ἐναντία τούτων ἐν τῷ πάσχειν . τὸν γοῦν ὑπὲρ πατρίδος ἀποθνῄσκοντα οὐ πάσχειν ἀλλὰ ἐνεργεῖν φησι , σῴζοντα τὸ κατὰ λόγον καὶ τὸ κατὰ τὴν οἰκείαν τελειότητα , τὸν δὲ ἀδικοῦντα , κἄν πάντας ἀνθρώπους ἀναιρῇ , φθείροντα τὸ κατὰ λόγον ἰαὶ τὰς κατὰ φύσιν ἀφορμὰς πάσχειν ἀλλ’ οὐ ποιεῖν φησιν . διὸ καὶ τὴν αὐτὴν κίνησιν συμβαίνει τοῦ ποιεῖν καὶ τοῦ πάσχειν εἶναι · τὸ γὰρ αὐτὸ ὡς μὲν τεχνητὸν κατὰ φύσιν ποιεῖ , ὡς δὲδ φυσικὸν παρὰ φύσιν , οἷον τὸ ἐν τοῖς ζῴοις πῦρ κάτω κινούμενον καὶ ἡ γῆ ἄνω κατὰ μὲν τὴν τέχνην τοῦ δημιουργοῦ κατὰ φύσιν κινοῦνται , διὸ οὐκ ἔστιν παθητικὴ ἀλλὰ δραστικὴ ἡ ποιαύτη κίνησις , πρὸς δὲ τὴν ἐξ ἀρχῆς οὐσίαν παθητική . πρὸς δὴ ταῦτα ἀντιλέγοντες ἄλλο φασὶν εἶναι τὸ ποιητικὸν αἴτιον καὶ ἄλλο τὸ τελικόν , κἄν ἐν τοῖς αιτίοις τὸ τελικὸν ὑπερέχουσαν ἀξίαν ἔχῃ , ἀλλ’ ἐν τῷ ποιεῖν τὸ ποιητικὸν κυριώτερον καὶ οὐδενὸς ἄλλου προσδεόμενον ἐν τούτῳ . ὅταν οὖν ποιοῦν τι τοῦ τέλους διαμαρτάνῃ , κατὰ μὲν τὸ ποιητικὸν ἐν ἑαυτῷ αἴτιον ποιεῖν ἄν λέγοτιο δικαίως , κατὰ δὲ τὴν διαμαρτίαν τοῦ τέλους πάσχειν , εἰ παρὰ φύσιν διατιθοῖτο . τάχα δὲ κατὰ τὴν τεῦξιν τοῦ τέλους , ὅταν κατὰ φύσιν διατιθῆται , πάσχειν ἄν λέγοιτο καὶ οὕτως · οὐ γὰρ πᾶν πάθος δηλοῖ τὸ παρὰ φύσιν , ἀλλ’ ἔστιν τι καὶ κατὰ φύσιν · εἰ δὲ καὶ τὸ τέλος καὶ τὸ ἀγαθὸν ἐν ἑαυτῷ ἔχει , ὥς φασι , τὸ ποιεῖν λεγόμενον , καὶ οὕτως ὁ περὶ τοῦ ποιεῖν ἀποδοθεὶς λόγος ἀραρὼς ἔσται , ὅτι ποιεῖν ἐστι τὸ ἐν ἑαυτῷ τὴν αἰτίαν ἔχειν . μήποτε δὲ ἐπὶ τῶν ἐπλῶν οὔτε διαιρεῖται τὸ ποιητικὸν καὶ τὸ τέλος , ἀλλ’ εἰς τὸ αὐτὸ συνδεδράμηκεν · εἰ δὲ διῄρηται , οὐδὲν ἄτοπον κατὰ μὲν τὸ ποιητικὸν ποιεῖν , κατὰ δὲ τὸ τέλος πάσχειν . ὅταν δὲ τὸ τέλος ποιῇ , καὶ κατ’ ἐκεῖνο ποιεῖν λέγεται · ὁ γοῦν ὑπὲρ πατρίδος ἀποθνῄσκων τὴν μὲν κατὰ τὸ τέλος ποίησιν , καθ’ ἥν σῴζει τὸ κατὰ φύσιν καὶ κατὰ λόγον , ταύτην ενεργεῖ , καὶ ἔχει ἐν ἑαυτῷ τὴν αἰτίαν τῆς τοιαύτης ἐνεργείας τῆς τὸ τέλος περιποιούσης τὸ οἰκεῖον · ἡ δὲ τοῦ τέλους μέθεξις πεπόνθησις , ἀλλ’ ὐφ’ ἑαυτοῦ . τὴν μέντοι σωστικὴν καὶ τηρητικὴν ἐαυτοῦ ἐνέργειαν οὐκέτι ἔχει ὅταν ἀποθνῄσκῃ , ἀλλ’ ἄλλος αἴτιος τοῦ ἀποθῄσκειν . διὸ καθὸ οὐκ ἔχει ἐν ἑαυτῷ τὴν αἰτίαν ἀλλ’ ἐν ἄλλῳ , κατὰ τοῦτο πάσχει ἀλλ’ οὐ ποιεῖ · εἰ μὴ ἄρα ἑαυτὸν ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἐπιδιδοὺς αὐτὸς πάλιν τὸ ποιοῦν ᾖ καὶ τὸ πάσχον κατ’ ἄλλο καὶ ἄλλο . πᾶν οὖν καθ’ ὅσον ποιεῖ , ἐν ἑαυτῷ τὸ αἴτιον ἔχει τοῦ ποιεῖν , πᾶν δὲ πάσχον καθὸ πάσχει , ἐν ἄλλῳ . καὶ τὸν ἀδι|κοῦντα οὖν ὅταν πάσχειν τις λέγῃ φθειρομένου τοῦ κατὰ λόγον ἐν αὐτῷ , κἄν ἀναιρῇ πάντας ἀνθρώπους , πολλὰ ἐν αὐτῷ θεωρεῖ · καὶ γὰρ ποιεῖ αὐτὸς ἐν ἑαυτῷ τὴν τοῦ κατὰ λόγον φθοράν , εἴπερ ἑαυτὸν διαφθείροι καὶ πάσχει δὲ ὡς ὑπ’ ἄλλου ἑαυτοῦ διαφθειρόμενος , καὶ μέντοι καὶ τὴν τῶν ἄλλων ἀναίρεσιν ποιεῖ . εἰ μέντοι ὑπ’ ἄλλου γένοιτο ἄδικος , ἐκεῖνος εἰς αὐτὸν ποιεῖ , οὗτος δὲ πάσχει μὲν ὑπὸ τοῦ ποιοῦντος εἰς αὐτόν , ποιεῖ δὲ εἰς τοὺς ἀναιρουμένους . “ καὶ τὸ πῦρ δὲ τὸ ἐν τοῖς ζῴοις εἰ κάτω κινεῖται καὶ ἡ γῆ ἄνω , πρὸς μὲν τὴν τέχνην τοῦ δημιουργοῦ , φησὶν 6 Ἰάμβλιχος , ἀρχὴν οὖσαν καὶ τὴν ποιήσεως ποιεῖ τοῦτο , πρὸς δὲ τὴν τῆς φύσεως αἰτίαν , εἴπερ παρὰ φύσιν κινεῖται , πάσχει τοῦτο ” . θαυμάζω δὲ ἐγώ , εἰ μὴ νῦν ὅπερ βούλεται ὁ Πλωτῖνος καὶ ἡμεῖς λέγομεν , ὅτι τὰ μὲν κατὰ φύσιν ἐν τῷ ποιεῖν ἐστιν , τὰ δὲ παγὰ φύσιν ἐν τῷ πάσχειν . ἴσως οὖν σαφέστερόν ἐστι λέγειν ὅτι τοῦ πυρὸς ἡ ἐπὶ τὸ τὸ κάτω κίνησις καὶ τῆς γῆς ἡ ἐπὶ τὸ ἄνω πάθη ἐστὶν ἀπὸ τῆς δημιουργικῆς ποιήσεως ἐγγινόμενα , ἀλλὰ τελειωτικὰ καὶ εἰδοποιὰ τοῦ συνθέτου . παθητὴν δὲ ποἰησιν αὐτῶν τῶν στοιχείων εἴ τις ἐπιξητεῖ , τὴν κατὰ τὸ εἶδος καὶ τὴν ἐν αὐτοῖς αἰτίαν ἐνεργοῦσαν , ἀφοριξέσθω , διὸ κατὰ μὲν τὰς ἐνεργείας καὶ ἔρρωται καὶ αὔξεται , κατὰ δὲ τὰ πάθη , κἂν ἀπὸ δημιουργικῶν ᾖ λόγων ἐγγινόμενα , τοῖς μὲν συνθέτοις εἰς τὴν σύστασιν τοῦ εἴδους συντελεῖ , εἰς ἥν καὶ ὁ δημιουργὸς βλέπει , αὐτὰ δὲ βιαξόμενα φθίνει τε καὶ ἀμυδροῦται . ‘καὶ ἐπὶ τῶν ξᾠων δὲ αἱ ἀνοικείως , φασίν , τῷ εἴδει γινόμεναι ὁρμαὶ καὶ κινήσεις ἀφιστάμεναι τῆς ποιητικῆς αὐτῶν ἀρχῆς παρὰ φύσιν τε ἔχουσιν καὶ εἰς τὴν ἐναντίαν τῇ τοῦ ποιεῖν αἰτίᾳ περιίστανται . διὸ ἐν τῷ πάσχειν σὐτὰς ῥητέον , τά τε ἄλλα καὶ ὅτι ἡ μὲν τοῦ ποιεῖν ἀρχὴ εἰς τὸ εἶναι αὐτὰς συνέχει , ταῦτα δἐ εἰς φθορὰν ἀποκλίνει’ . ἀλλ' εἰ τοῦτο , ἔσονται καὶ τούτων αἰ ἀρχαὶ οὐκ ἐν αὐταῖς ἀλλ' ἔξωθεν , εἴπερ εἰδὶν ἐν τῷ πάσχειν . εἰ μέντοι ἔνδοθεν αἱ ἀρχαί , ποιήσεις καὶ ταύτας ῥητέον , κἂν ἀφιστῶνται τοῦ κατὰ φύσιν . εἰσὶν γὰρ φθαρτικαὶ ποιήσεις , ὥσπερ καὶ πείσεις τελειωτικαί , καὶ οὑ πᾶν B τὸ ποιεῖν εἰς τὸ εἶναι ἄγει , ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ μὴ εἶναι , εἴτε εἰς ἐαυτό τι ἐνεργεῖ εἴτε ἄλλο . καὶ γὰρ τὸ παρὰ φύσιν ἔχον ἀπὸ τῆς παρὰ φύσιν ταύτης διαθέσεως ἐνεργεῖ τινα ἐνεργείας , εἰ καὶ μὴ καθαράς , διότι πάθει συμμιγεῖς εἰσιν , εἴγε καὶ ἀπὸ πεπονθυίας διαθέσεως προαγόμεναι . καὶ ἐπὶ τῶν ἔξωθεν δὲ κινούντων , ὅταν εὶς τὴν φύσιν κινῶσιν ὥσπερ οἰ γεωργοὶ καὶ οἱ διδάσκαλοι , ἐπειδὴ ἡ ποιητικὴ ἀρχὴ τῆς φύσεως καὶ ἡ τῆς τέχνης εἱς ταὐτὸ συμπίπίπτουσιν καὶ δύο ἐνέργειαι συνέρχονται , αἱ μὲν τῆς τέχνης ὠς τέχνης ἔξωθεν ἔχουσαι τὴν ἀρχὴν πάθη γίνονται ἐν τῷ κατὰ φύσιν ἔχοντι , αἱ δὲ σωστικαὶ ἦς φύσεως ἔνδοθεν ἔχουσαι τὴν ἄρχὴν μένουσιν ἐν τῷ τῆς ἐνεργείας εἴδει . καὶ ὅταν δὲ ἡ τοῦ διδάσκοντος φωνή εἰσίῃ εἰς τὸν μανθάνοντα , ἡ μὲν ἀπὸ τῆς φωνῆς ἐνέργεια τὸ διὰ τῆς ἀκοῆς πάθος σύξυγον ἔχει , καὶ οὔτως ἐπὶ τούτων τὸ ποιεῖν τῷ πάσχειν συνέξευκται , ἄλλης μὲν οὕσης τῆς κατὰ τὴν φωνὴν ἐνεργείας , ἄλλου δὲ τοῦ κατὰ τὴν ἀκοὴν πάθους . ὅταν δὲ τὸ ὑπὸ τῆς φωνῆς παθὸν μηκέτι ἱστῆται ἐν τῷ πάθει , ἀλλὰ προβάλλει ἀφ' ἐαυτῆς ἄλλην ἐνέργειαν τὴν ἀντίληψιν , τότε ἄλλη ἀρχὴ γίνεται τῆς ἐξ ἑαυτοῦ ἐνεργείας , ἡ γνώρισις τοῦ ῥηθέντος . εἰ δὲ ὁ δεξάμενος τὴν προτέραν ἐνέργειαν κατὰ πάθος ἄλλην ποιεῖται ἐκ τοῦ πάθους ἐνέργειαν , οὐ διὰ τοῦτο χρὴ συνάπτειν αὐτὴν πρὸς τὴν προηγησαμένην τοῦ πάθους ἐνέργειαν τὸ ἐν μέσῳ πάθος ἐκλείποντα , οὐδὲ τὴν ἀρχὴν τῆς δευτέρας ἐνεργείας ἐν τῷ διδάσκοντι θετέον , ἵνα ἐν ἄλλῳ φανῇ τῆς πόιήσεως ἡ αἰτία , ἀλλ' ὥσπερ ἐστὶ σύξυγον , τοῦ μὲν ἐν τῷ μανθάνοντι διὰ τῆς φωνῆς τῇ ἀκοῇ πάθους ἐν ἄλλῳ ἡ αἰτία τῷ διδάσκοντι , τῆς μέντοι ἀνιλήφεως τὴν οἰκείαν ἀρχὴν ἐν τῇ τοῦ μανθάνοντος ψυχῇ ὑποθετέον , ἐγειρομένην ἀπὸ τῶν ἐν τῇ ψυχῇ λόγων , ἵνα καὶ ἀληθως ἐπιγνῷ τὸ ῥηθὲν καὶ οἱκείως αὐτὸ παραδέξηται καὶ μὴ ἐν μόηῃ μείνῃ τῇ πληγῇ καὶ τῇ ἀκούσει . καὶ οὕτως ἡ τῆς ἐνεργείας ἀρχὴ ἐν αὐτῷ τινι ἔσται καὶ οὐκ ἐν ἄλλῳ . Ἀπὸ δὲ τῆς αὐτῆς ἐννοίας καὶ ταῦτα ὁ πλωτῖνος ἐπάγει . ‘ἆρα ὅπου μὴ ἐνέργεια , πεῖσις δὲ μόνον , ταῦτα ἔσται ἐν τῷ πάσχειν ; τί οὖν εἰ κάλλιον γίνοιτο τὸ πάσχον ἡ δὲ ἐνέργεια τὸ χεῖρον ἔχοι ; > ἢ> εἰ κατὰ κακίαν ἐνεργοίη τις καὶ ἄρχοι εἰς ἄλλον ἀκολάστως ; μόνως δὴ ταῦτα ἐν τῷ πάσχειν θήσομεν;’ καὶ εἴρηται μὲν ταῦτα ἀπὸ τῆς ἔννοίας τοῦ πάσχειν καὶ ποιεῖν σωςτικὸν μὲν τὸ ποιεῖν , φθαρτικὸν δὲ τὸ πάσχειν λεγούσης καὶ τὸ μὲν κάλλιον , τὸ δὲ χεῖρον , μἀχεται δὲ τῇ συνηθείᾳ ἐνεργείας καὶ ποιήσεις καὶ φαύλας καὶ παρὰ φύσιν λεγούσῃ καὶ αὖ πάλιν πάθη τελειωτικὰ καὶ κατὰ φύσιν λογιξομένῃ ἡ γὰρ ἁπλῶς ποίησις οὑχ ἕν τι γένος ἐστὶν ἐνεργειῶν , ὰλλ' ὅσαι ποτὲ εἰσὶν διαφοραὶ τῶν ποιήσεων κατ’ εἴδη διωρισμέναι , πᾶσαι περιέχονται ὑφ' ἓν τὸ ποιεῖν . ὡσαύτως δὲ καὶ ὑπὸ τὸ πάσχειν ἔστι μὲν τελεσιουργὰ πάθη , ἔστιν δὲ καὶ τὰ ἀτελῆ , καὶ τὰ μὲν καλά , τὰ δὲ αἰσχρά , καὶ τὰ μὲν κατὰ φύσιν ἐν ἑκατέρῳ , τὰ δὲ παρὰ φύσιν . εἰ δέ τις τὰ ἕτερα μόνον τῶν ἀντικειμένων ἐπ' αὐτῶν λαμβανει , οὖτος ἐπὶ βραχὺ συστέλλει τὰ γένη ταῦτα , ὥσπερ ἂν εἴ τις ὅλην τὴν ποιότητα τὴν κατὰ φύσιν ἔξιν λέγοι μόνην ἢ μόνην τὴν παρὰ φύσιν . ‘ἀλλ' οὑδὲ πᾶν , φησί , τὸ ποιεῖν’ ἑαυτοῦ , ἀλλὰ καὶ παρ' ἑρέρου , παρ' ἐαυτοῦ μὲν τὸ ἀπόλυτον , ὡς τὸ βαδίξειν , καὶ τὸ ὁρθόν , ὡς τὸ τύπτειν , παρ' ἐτέρου δὲ ὡς τὸ ὀρέγεσθαι . ὅταν γὰρ τὸ ὀρεκτόν , φησί , βιάξηται τὴν ἐπιθυμίαν , τί διαφέρει τοῦ πεπλῆχθαι ἢ ὡσθέντα κατενεχθῆναι;’ ἐν δὲ| τούτοις τὰς ὁρέξεις ἐνεργείας οὔσας οὑκ ἐξ ἑαυτῶν , ἐκ δὲ τοῦ ὁρεκτοῦ φησιν ὡρμῆσθαι . καίτοι ἐξ ἑαυτῶν εἰσιν ὡρμημέναι , τὸ δὲ ὁρεκτὸν ἄλλως προηγεῖται , οὐ μοχλεῦον οὑδὲ ὡθοῦν τἠν ὄρεξιν , ἀλλὰ προκαλούμενον αὐτὴν τῇ ἐπιτηδετότητι . καὶ γὰρ ἄτοπον τοιαύτην εῖναι τὴν ὄρεξιν ἐπὶ τῆς αὐτοκινήτου ψυχῆς ἢ ἀκινήτου κατὰ Ἀριστοτέλη . εἱ μέντοι πάθημά ἐστιν ἡ ὄρεξις , ὡς αὐτός φησιν , οὑδὲν ἂτοπον , εί ἔξωθεν ἔχει τὸ κινοῦν . καίτοι ἂτοπον τὸ απροαίρετον εἰσάγειν ὄρεξιν καὶ οὐκ ἐξ αὐτῆς ἔχουσαν τὴν ἀρχήν , πολὺ δὲ ατοπώτερον τὴν τοιαύτην ὑποτάττειν τῷ ποιεῖν . περὶ μὲν οὖν τοῦ ποιεῖν τοσαῦτα πρὸς τὸν Πλωτῖνον ἀντείρηται . Περὶ δὲ τοῦ πάσχειν ἐφξῆς επειδὴ καὶ καὶ αὐτὸς ὁ Πλωτῖνος ἱδίᾳ ἀπολαβὼν αὐτὸ σκοπεῖ . ‘μὴ γὰρ οὐδὲ ᾖ , φησίν , τῷ παρ' ἐτέρου χαρακτηρίξειν τὸ πάσχειν . ἔστι γὰρ τι καὶ παρ' ἐαυτοῦ καὶ οὐ πᾶν παρ' ἑτέρου , παρ' ἑαυτοῦ μὲν τὸ σήπεσθαι , παρ' ἐτέρου δὲ τὸ τύπτεσθαι , καὶ οὕτως οὑδὲν διαφέρει τοῦ ποιεῖν , εἴπερ καὶ ἐκεῖνο παρ' ἑαυτοῦ ἦν καὶ παρ' ἑτέρου’ . ἀλλ' πρότερον , ὅτι οὐδὲ ἐπὶ τοῦ ποιεῖν τὸ παρ' ἐτέρου προστίθεσθαι δεῖ οὔτε ἐπὶ τοῦ πάσχειν τὸ παρ' ἐαυτοῦ , καὶ περὶ τῆς σήψεως ὅπως ἔξωθεν γίνται , πρότερον εἴρηται . ‘ ἀλλ' ὅταν , φησί , μηδὲν συμβαλλόμενον αὐτὸ ὑπομένῃ ἀλλοίωσιν τὴν μὴ εἰς οὐδίαν ἄγουσαν , ἥτις ἐξίστησιν αὐτὸ πρὸς τὸ χεῖρον ἢ μὴ πρὸς τὸ βέλτιον , τὴν τοιαύτην ἀλλοίωσιν πεῖσιν εἶναι’ . τοῦτο δὲ οὔτε διδάσκει τὴν αἰτίαν τοῦ πάθους καὶ τούναντίον ἢ βούλεται συνάγει . εἰ γὰρ μηδὲν αὐτὸ συμβάλλεται εἰς τὸ πάσχειν , ἢ ἀναιτιον ἔσται τὸ πάθος ἢ ἀπ' ἄλλου τινὸς ἔξωθεν . κἂν τῶν ἐν αὐτῷ δὲ ὄντων τὰ μὲν ποιεῖ , τὰ δὲ πάσχει , καὶ οὕτως ἔσται ὡς ἀπ' ἄλλου τὸ πάθος . “ πῶς δὲ δεῖ , μησὶν Ἰάμβλιχος , μὴ ἄγειν εἰς οὐσίαν τὰ πάθη , εἴπερ ἔνια τῶν παθῶν καὶ εἰς οὐσίαν προάγει , ὄσα ἐστὶν γενεσιουργά ; ” μήποτε δὲ τοῦτο οἰκεῖόν ἐστιν τῷ πάθει . εἰ γὰρ δεὶ προüπάρχειν τὴν οὐσίαν τὴν δεξομένην τὸ πάθος , οὐκ ἔστιν τὸ πάθος , ὥσπερ οὐδὲ ἡ ἀλλοίωσις ἴδιον . ἀλλοίωσιν δὲ εἶπεν ὑπομένειν τὸ πάσχον τὴν μὴ εἰς οὐσίαν ἄγουσαν . ἀλλὰ πῶς πρὸς τὸ χεῖρον ἢ μὴ πρὸς τὸ βέλτιον δοκιμάξομεν τὰ πάθη συντελεῖν , ὅταν ἔνια αὐτῶν τὸ κάλλιον ἐν ἡμῖν ἀπεργάξηται ; ἣ ἐπειδὴ καὶ αὐτὸς ὁ Πλωτῖνος ἡπόρησεν πρὸς τοῦτο , ἴδωμεν τί πρὸς ἐαυτὸν ἀντιτίθησιν . ‘ ἀλλ' εἰ κάλλιον ὁ χαλκὸς ἀπὸ τοῦ θερμαίνεσθαι , οὐδὲν κωλύει τὸ πάσχειν . διττὸν γὰρ εἶναι τὸ πάσχειν , τὸ μὲν ἐν τῷ χεῖρον γίνεσθαι , τὸ δὲ ἐν τῷ βέλτιον ἢ οὐδέτερον’ . καὶ δῆλον ὅτι πρότερον μὲν τῷ χεῖρον γίνεσθαι τὸ πάσχειν ἐτίθετο , ἐνταῦθα δὲ ἐνδίδωσιν εἶναί τινα πάθη καὶ πρὸς τὸ βέλτιον ἄγοντα . “ τεθείσης δέ , φησὶν Ἰάμβλιχος , τῆς ἐπ' ἄμφω ῥοπῆς ἐν τῷ πάσχειν οὐκ ὁρθῶς ἐπήχθη τὸ “ ἢ οὐδέτερον ” μαχομένως γὰρ γέγεται πρὸς τὴν ὑπόθεσιν τὴν τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν , εἴπερ τὸ μὲν ἐν τῷ κατὰ φύσιν καὶ βελτίονι ἐτίθετο , τὸ δὲ ἐν τῷ παρὰ φύσιν καὶ χείρονι ” . καίτοι εἰ ὅμοιον γίνοιτο τὸ πάσχον , οὐδὲ χεῖρον δηλονότι οὐδὲ βέλτιον Μήσεται , ‘ὅστε οὐδέτερον . ἔστω δὲ καὶ διάφορον γινεσθαι τὴν κατὰ τὸ χεῖρον ἢ βέλτιον σύγκρισιν μὴ ἔχον , ὡς ὅταν ἑρυθρὸν ἐκ φαιοῦ γίνηται . ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ μὴ εἰς οὐσίαν ἄγειν τὰ πάθη ἀπορεῖ ὁ Πλωτῖνος · γὰρ τὸ θερμαίνεσθαι , φησί , θερμότητά ἐστιν ἴσχειν , εἴη δὲ τὸ θερμαίνεσθαι τὸν χαλκὸν τοῦ μὲν ἀνδριάντος εἰς τὴν οὐσίαν συντελοῦν , τοῦ δὲ οὐκέτι , εἴη ἂν τὸ αὐτὸ πάσχειν καὶ οὐ πάσχειν , εἴπερ τὸ πάσχειν ἦν τὸ μὴ εἰς οὐσίαν συντελεῖν’ . πρὸς δὲ τοῦτό φησιν ὁ Ἰάμβλιχος , ὅτι “ κακῶς εἴληπται ὁ τοῦ πάσχειν ὁρισμὸς κατὰ τὸ μὴ εἰς οὐσίαν συντελεῖν . εἴτε γὰρ εἰς οὐσίαν συντελεῖ εἴτε εἰς ἀλλοίωσιν εἴτε εἰς ἄλλο ὁτιοῦν τὸ θερμαίνεσθαι , ἐν ἑνί τῷ πάσχειν ἐστίν ” . μήποτε δὲ τὸ μὲν μὴ εἰς οὐσίαν συντελεῖν τὸ πάθος καλῶς εἴρηται δἰ ἥν καὶ πρότερον εἶπον αἰτίαν , ἐνταῦθα δὲ ὁ μὲν χαλκὸς θερμαίνεται καὶ πάσχει θερμαινόμενος , ὁ δὲ ἀνδριὰς κατὰ συμβεβηκὸς θερμαίνεται , διότι χαλκοῦς ἐστιν . οὐδὲ τοῦτο Ἰάμβλιχος ἀποδέχεται , ὡς γίνεται τὸ πάσχειν τῷ ἔχειν ἐν ἐαυτῷ κίνησιν τὴν ἀλλοίωσιν τὴν κατὰ τὸ ἀλλοιοῦσθαι ὁπωσοῦ . “ οὐ γὰρ τὴν κατ’ ἀλλοίωσιν μόνην κίνησιν , φησίν , ἐν τῷ πάσχειν θετέον , ἀλλὰ καὶ ἄλλας πλείονας . καὶ γὰρ καὶ τὸ αὐξόμενον πάσχειν ἂν λέγοιτο καὶ τὸ κατὰ τόπον κινούμενον , ὡς δὲ Ἰάμβλιχός Φησι , καὶ τὸ εἰς οὐσίαν ἀγόμενον ” . ‘ ἔτι δέ , φησὶν ὁ πλωτῖνος , κινδυνεύει ἄμφω πρός τι εἶναι , ὅσα τοῦ ποιεῖν πρὸς τὸ πάσχειν . οὖτος κινεῖ καὶ οὖτος κινεῖται , καὶ δύο κατηγορίαι ἑκάτερον , τό τε πρός τι καὶ τὸ ποιεῖν ἢ τὸ πάσχειν . καὶ οὖτος δίδωσιν τῷδε κίνησιν , ὥστε οὖτος λαμβάνει , ὤστε δόσις καὶ λῆψις καὶ πρός τι . ἢ εἰ ἔχει ὁ λαβὼν ὥσπερ λέγεται ἔχειν χρῶμα , διὰ τί οὐκ ἔχει κίνησιν ; καὶ μήποτε καὶ τῇ τοῦ ἔχειν κατηγορίᾳ ὑποτάσσεται οὐ τὰ πρὸς ἄλληλα μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰ άπόλυτα . καὶ γὰρ καὶ ἡ ἀπόλυτος κίνησις ἡ τοῦ βαδίξειν ἔχει βάδισιν’ . πρὸς δὲ ταῦτα ῥᾀδιον λέγειν ὅτι οὕτως πάντα ἔσται τοῦ ἔχειν , ἔπειδὴ ἔν τῷ μετέχσεσθαι θεωρεῖται . τε γὰρ λευκὸς ἔχει λευκότητα καὶ τὸ δίπηχυ τοσόνδε μέγεθος καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὡσαύτως . ἀλλ' ἕκαστον χρὴ καθ' ὃ λέγεται , κατὰ τοῦτο ἀνάγειν ἐπὶ τὸ γένος . τὸ δὲ πρὸς τι πολλάκις εἴρηται ὅτι αὐτὸ καθ' αὐτὸ κατὰ μόνην θεωρούμενον τὴν σχέσιν ἐν ταῖς ἄλλαις κατηγορίαις ἔχει τὸ εἶναι . σχεσις γὰρ καθ' ἑαυτὴν οὐκ ἔστιν . ὡς οὖν ἐν τῇ οὑσίᾳ τὸ πρός 2 διάφορον γίνεται K 3 efs otn . A . 5 . 6 τοῦ δὲ χαλχοῦ οὐκέτι om . K 6 πάσχειν τε ἰαὶ Av οὐ ] μὴ V 7 ὁ om . L 10 ἐν om . A 11 πρότερον ] p . 32519 13 οὐδὲ τοῦτο ] Plot . Enn . YI 1,22 14 γίνεσθαι v τῶ Av Plot . : τὸ JLK ἑαυτῶι , ἑ supra J 1 16 αὐξανόμενον v 18 ἔστι A riXojTtvos ] Enn . VI 122 19 post πάσχειν add . τὸ αὐτὸ γὰρ τι κατὰ μὲν τοῦτο , τὸ ποιεῖν , κατὰ δὲ τοῦτο , τὸ πάσχειν . καὶ ἑκάτερον δὴ θεωρεῖται οὐ καθ' αὑτὸ , ἀλλὰ μετὰ τοῦ ποιοῦντος καὶ πάσχοντος , ὅπου b usus Ficino ( nempe aliquid idtm penes hoc quidem esl facere , sed penes illud pciti , el utrum - que sane consideratur , non tam secundum se ipsum , quam una cwn ipso faciente atque patiente , ubi ) : εἰ μὲν παρὰ τούτῳ , τὸ αὐτὸ ποιεῖν , εἱ δὲ παρὰ τῷδε , πάσχειν καὶ θεωρούμενον ἑκάτερον οὑ καθ' αὑτό , ἀλλὰ μετὰ τοῦ ποιοῦντος καὶ πάσχοντος ( om . ὅπου ) Plot . 19 όυτο||ς ( ante νεῖ ) J 20 ἰαὶ ] κἂν v κατηγορίαι s sic K 21 outo ; b in marg . : ὓτως JLKAv ὥστε οὖτος JLKAv , καὶ in marg . b : οὖτος δὲ Plot . ὤστε || J 22 λέγεται ἔχει JA , corr . Ja 26 πάντα οὕτως A 29 εἴρηται ] velut p . 1674 31 οὖν om . Kv τι κατὰ τὸ πατὴρ καὶ υἱός καὶ ἐν τῷ ποιῷ κατὰ τὸ ὅμοιον καὶ ἀνόμοιον καὶ ἐν τῷ ποσῷ κατὰ τὸ ἴσον καὶ ἄνισον , οὕτως καὶ ἐν τῷ ποιεῖν Ι καὶ πάσχειν κατὰ τὸ τὐπτειν καὶ τύπτεσθαι , καὶ οὐδὲν ἄτοπον τὸ αὐτὸ ὑπὸ δὺο κατηγορίας εἶναι , κατά τε τὴν καθ' αὑτὰ ὑπόστασιν καὶ κατὰ τὴν πρὸς ἀλληλα σχέσιν . Μετὰ δὲ τὰς τοιαύτας ἀπορίας τε καὶ λύσεις ἐπὶ τὴν θεωρητικωτέραν τεχνολογίαν μετελθὼν ὁ Ἰάμβλιχος * περὶ τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν , τίνα τε ἔχει καθ' αὐτὰ ὑπόστασιν καὶ ὅπως συνήρμοσται πρὸς ἄλληλα καὶ ἑπὶ ποῖα καὶ τίνα διατείνει ἑκάτερον . ἄρχεται δὲ ἀπὸ τῆς Πλάτωνος περὶ τοῦ ποιεῖν ἐννοίας , ὃς τὸ ποιοῦν τοῦ αἰτίου ὀνόματι διαφέρειν φησίν . καὶ ὅτι μὲν τὸ ποιητικὸν αἴτιον τὸ ποιοῦν ἐστι , πρόδηλον . πῶς δὲ οὐχὶ τινὸς αἰτίου , ἀλλὰ τοῦ αἰτίου ἁπλῶς οὐδὲν διαφέρειν φησὶν τὸ ποιοῦν ; ἢ ὅτι κυρίως αἴτιον τὸ ποιοῦν ἐστιν . ὓλη μὲν γὰρ εἶδος συναίτια μᾶλλόν ἐστιν , ἀλλ' οὐχὶ αἴτια , τὸ δὲ παράδειγμα καὶ τὸ τέλος οὐ τοῦ ἀποτελέσματος προσεχῶς , ἀλλὰ τῷ ποιοῦντι τοῦ ποιεῖν ὄντα αἴτια πρός τι ἂν λέγοιτο τοῦ γινομένου κυρίως . τὸ οὖν ποιοῦν ἂν εἴη τὸ μάλιστα αἴτιον , ὥστε ἀκριβεῖ λόγῳ ἡ περὶ τοῦ ποιεῖν θεωρία περὶ αἰτίου ἔστίν . ὄσα οὖν τὰ αἴτια καὶ ὀποῖα , καὶ ὅσους ἔχει διαφέροντας τρόπους , καὶ τίνα μὲν αὐτῶν πρῶτα , τίνα δὲ δεύτερα ἢ τρίτα , πάντα ταῦτα καὶ ἐπὶ τὸ ποιεῖν οἰκείως μετενεκτέον . πάλιν τοίνυν , ἐπειδὴ αἱ τῶν ἀσωμάτων αἰτίων εἰσὶν ἐνέργειαι , ἥτοι τῶν καθ' αὑτὰ κεχωρισμένων ἢ τῶν τῷ κόσμῳ ὑπαρχόντων καὶ καὶ ἀχωρίστων τοῦ παντός , ὥσπερ αἱ τοῦ οὐρανοῦ εἰς ἄπαντα τὰ ὑπὸ σελήνην γιγνόμενα , αἱ δὲ τῆς φύσεως κατὰ τοὺς οἰκείους λόγους , αἱ δὲ τῶν μεριστῶν εἰδῶν , διήκει καὶ διὰ τούτων ὄλων τὸ ποιεῖν καὶ ἡ περὶ αὐτοῦ θεωρία . καθ' ἔτερον δὲ διορισμόν , ἐπειδὴ τῶν ἐνεργειῶν αἱ μέν εἰσι καθαραὶ καὶ ἄμικτοι πρὸς πάντα τὰ ἄλλα γένη , αἱ δὲ σύμμικτοι πρὸς τὰ ἄλλα , αἴτινες καὶ τὴν συμπλοκὴν ποιοῦνται πολυειδῶς , αἱ δὲ ἔσχατοι οὖσαι πρὸς τὰ παθήματα ἐπικοινωνοῦσιν , ἔσται καὶ τοῦ ποιεῖν ἀρχὴ τε καὶ μέσα καὶ τέλη κατὰ πάσας τὰς τοιαύτας διαφοράς . ἐπεὶ δὲ τῶν ποιούντων τὰ μὲν τἦν γεννητικά , τὰ δὲ εἰδοποιά , τὰ δὲ τελεσιουργά , καὶ τούτων τὰ μὲν ἑνωτικά , τὰ δὲ διακριτικά , τὰ δὲ Β ἄλλην τινὰ ἔχοντα ἐν τοῖς οὖσι ποίησιν , ἔσται καὶ κατὰ πάντων τούτων τὸ ποιεῖν κυρίως λεγόμενον . ἔτι δὲ τὰ μέν ἐστι φυσικά , ὡς τὸ θερμαίνειν , ψύχειν , τὰ δὲ τεσχνικά , οἶον ἰατρεύειν , τεκταίνειν , καὶ τὰ μὲν πεπερασμένα , ὡς τὰ ἐν ταῖς τέχναις , τὰ δὲ ἄπειρα καὶ ἀκατάπαυστα , ὡς ἐπὶ τῶν θείων ποιήσεων καὶ τῶν οὐρανίων , εἴπερ ἀίδιος ὁ κόσμος ἐστίν . ἀλλὰ καὶ εἰ ’to εἶναί τινα ἀπεργάζοντο , ὥσπερ ὁ ἥλιος τῷ εἶναι φωτίζει , εἴτε τῷ νοεῖν ποιεῖ ὥσπερ ὁ τοῦ κόσμου νοῦς εἴτε τῷ λογίζεσθαι ὥσπαρ ἡ τοῦ παντὸς ψυχή , καὶ ταῦτα πάντα ἐν τῷ ποιεῖν ἐστιν . ἀλλ᾿ οὐδὲ ὅσαι ἐν αὐτοῖς εἰσιν ἐνέργειαι καθ᾿ ἐαυτὰ καὶ πρὸς ἑαυτά , ὥσπερ τῶν ἀύλων καὶ χωριστῶν νοήσεων , οὐδὲ ὅσαι δι᾿ ἑτέρων ἐνεργοῦνται , ὥσπερ αἱ διὰ τῆς ψυχῆς πίπτουσιν τῶν σωμάτων ἢ διὰ τῶν σωματικῶν δυνάμεων , οὐδὲ αὗται ἐκτὸς πίπτουσιν τῆς εἰς τὸ ποιεῖν συντάξεως . ὡσαύτως δὲ καὶ τὰ εἰς αὑτὰ ἐνεργοῦντα καὶ μηδενὸς ἑτέρου προσδεόμενα ἐνεργήματα καὶ τὰ εἰς ἕτερον ἐνεργοῦντα καὶ τὰ εἰς ἑαυτά με ὁμοῦ καὶ εἰς ἕτερον καὶ τὰ προηγουμένως μὲν εἰς ἑαυτά , ἔχοντα δὲ κατὰ δεύτερον λόγον καὶ τὴν πρὸς ἄλληλα ἐνέργειαν , καὶ ταῦτα ἂν ἐν τῷ ποιεῖν περιέχοιντο . ἀλλὰ δὴ καὶ περὶ πάντα τὰ εἴδη τῶν κατηγοριῶν κατὰ τὴν παροῦσαν διαίρεσιν διατέταται τὸ ποιεῖν · περὶ μὲν τὴν οὐσίαν ἐν τῷ εἰς οὐσίαν ἄγειν τὸ γινόμενον , περὶ δὲ τὴν ποιότητα ἐν τῷ εἰς ποιότητα ἄγειν τὸ ἀλλοιούμενον , περὶ δὲ τὸ ποσὸν ἐν τῷ μεγεθύνειν ἢ μειοῦν , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων γενῶν ὡσαύτως ἐστὶν τοῦ ποιεῖν ἡ ἐπὶ πάντα διήκουσα αἰτία . εἰ δὲ δεῖ συλλήβδην τὸ γένος τοῦ ποιεῖν ἑνὶ λόγῳ συλλαβεῖν , νοήσωμεν κατὰ πάντα τὰ ὄντα , ὅσα ποτέ ἐστιν καὶ ὁποῖα , τὰς τελειοτάτας ἐνεργείας πανταχοῦ προηγουμένας τὰς ὅτι μάλιστα ἀπηλλαγμένας παντὸς τοῦ δυνάμει . τούτων δὲ τὰς γινομένας καὶ καθ᾿ ἑαυτὰς μονοειδεῖς εἰκότως ἂν ἀρχηγικωτάτας εἴποιμεν ἐν τῷ ποιεῖν . αὗται γὰρ ἀφ᾿ ἑαυτῶν ἔχουσιν τὸ ἐνεργεῖν ποιεῖν καὶ ἀπὸ μιᾶς αἰτίας πᾶν αὐτὸ προάγουσιν ἐμερίστως τε παρέχουσιν τοῖς μετ᾿ αὐτὰ ταττομένοις καὶ συνέχουσιν αὐτὰ μονοειδῶς καὶ δυνατώτατα αὐτὰ καὶ αὐταρκέστατα ἐπεργάζονται · ἅπερ καὶ αἱ ἐνταῦθα ἐνέργειαι , ὅταν ἱκανῶς ἔχωσι καὶ τελείως , ἀπομιμοῦντα πλήρωσίν τινα ἀπ᾿ ἐκείνων δεχόμεναι . περὶ μὲν οὖν τοῦ ποιεῖν τοσαῦτα . Δεῖ δὲ καὶ τοῦ πάσχειν μὲν κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον τὸ παντελὲς περιλαβεῖν . τοῦτο δὲ ἐναντίωσιν μὲν πρὸς τὸ ποιεῖν οὐκ ἔχει , κἂν ὅτι μάλιστα ἀντιθέτοις χρῆται φωναῖς · ὡς δὲ συνεζευγμένον αὐτὸ ταῖς κατιούσαις ἀπὸ τῶν ποιούντων ἐνεργείαις συνθεωρεῖν ὀφείλομεν . ὅταν οὖν αἱ ἐνέργειαι προϊοῦσαι ἐπὶ τὰ ἐκτὸς μετὰ σχέσεως δύνανται καθομοιοῦν πρὸς ἑαυτὰ τὰ δυνάμενα αὐτῶν μετέχειν οὐ κατὰ τὴν ἐνέργειαν , ἀλλὰ κατὰ τὴν ἀδιάδοχον τοῦ ἐνεργήματος κίνησιν , τότε αἱ κινήσεις αὗται τὸ κοινὸν τοῦ πάθους ἡ ἐν τῷ παντὶ τὸ μὲν ἔχει κινητικὸν καὶ γενεσιουργόν , τὸ δὲ κινούμενον καὶ γινόμενον καὶ ὡς ἐν ἀποτελέσματος τάξει θεωρούμενον . εἰ τοίνυν τὸ δι᾿ ὅλων τούτων διῆκον γένος ἐν παντὶ τῷ κόσμῳ καὶ καθ᾿ ὅλας τὰς κινήσεις τῷ λογισμῷ περιλάβοιμεν , εὔροιμεν ἂν τὸ πάσχειν ὄσον τέ ἐστιν καὶ ὁπόσην ἔχει τὴν δύναμιν . ὅλως δὲ τὸ ἐπίκτητον πᾶν καὶ παρ’ ἄλλου ἐπεισιὸν καὶ μηδαμῶς ἑαυτοῦ ὂν ἀλλ' ἄλλου καὶ συνακολουθοῦν ταῖς τοῦ προηγουμένου ἐνερ|γείαις καὶ ὑπ' ἐκείνων τρεπόμενον εἰκότως ἂν ἐν τῷ πάσχειν τεθείη . ἔτι δὲ τὸ ἀντικείμενον τῷ εἴδει καὶ τὸ τὸ ὡς ὑλικὸν ὑποκείμενον μορφῆς τε μεταλαμβάνον καὶ δύναμιν ἔχον τοῦ τελειοῦσθαι καὶ τὸ ὑποδεχόμενον πάντα ἐν ἑαυτῷ , καὶ τοῦτο ἂν κοινόν τι τοῦ πάθους εἴη γνώρισμα . εἰ δὲ καὶ τὴν ὑπὸ σελήνην τις τῶν ὑλικῶν στοιχείων σύσταιν ὡς παθητὴν ὑποτιθείη πρὸς τὴv ποιητικὴν τοῦ οὐρανοῦ αἰτίαν , καὶ οὕτως ἂν ἔχοι τι δεικνύναι κοινὸν ἐν τῷ παντί . καὶ ἐν ἑνὶ δὲ τῷ ποιοῦντι καὶ τὸ πάσχειν δυνατὸν θεωρεῖν . καὶ γὰρ ἡ φύσις ποιοῦσα εἰς ἐαυτὴν καὶ ὑφ' ἑαυτῆς πάσχει , καὶ καθὸ μὲν τοὺς λόγους ἐπιτόθησι τοῖς γινομένοις , ποιητικὴν αὐτὴν ἀφοριξόμεθα , καθὸ δὲ τὴν διακόσμησιν τῶν λόγων τούτων αὐτὴ παρ’ ἑαυτῆς ὑποδέχεται , πάσχειν εἰκότως λέγεται . καὶ ἐπὶ τῆς ψυχῆς δὲ κἂν μὴ οὕτως , ὅμως καὶ ἐπὶ ταύτης διᾐρηται πολὺ τὸ παθητικόν . καθ’ ἑτέραν δὲ αὖθις ἀναλογίαν καὶ ἐπὶ τοῦ λόγου καὶ ἐπὶ τοῦ τῆς ψυχῆς νοῦ θεψρεῖταί τις [ ἡ ] κατὰ πάθος ὑποδοχὴ τῶν τελειοτέρων νοήσεων . ὅλως ἐν πᾶσιν ἐν οἶς τὸ μέν ἐστι τελειότερον , τὸ δὲ ἀτελέστερον , καὶ τὸ μὲν ἐναπεργάξεται τὴν τελείωσιν , τὸ δὲ ὑποδέχεται ταύτην , θεωρῖταί τις ἀναλογία πάθους , καθ' ἣν τὸ μὲν ἐμποιεῖ τὸ τέλειον εἶδος , τὸ δὲ εἰσδέχεται τοῦτο ἐν ἑαυτῷ , ἀεὶ μέντοι ἀπ' ἄλλου ἐνδίδοται ἡ τοιαύτη μετουσία τοῦ πάθοθς , κἄν ποτε δοκῇ ἀφ' ἑαυτοῦ τι πάσχειν , οὐκ ὁρθῶς ὑπολαμβάνεται τὸ τοιοῦτον . οὐ γὰρ κατὰ ταὐτὸν τῶν ἐν ἑαυτῷ πάσχει τε καὶ τὴν αἰτίαν ἑαυτῷ παρέχει τοῦ πάσχεν , ὥστε οὕτως ἀφ' ἑτέρου γίνεται τὸ πάθος . ἡ μὲν γὰρ δραστήριος ἐνέργεια δύναται καὶ ἑαυτῆς εἶναι αἰτία καὶ ἀφ' ἑαυτῆς ἄρχεσθαι , τὸ δὲ πάθος ἀτελὲς ὂν πάντῃ οὐ πέφυκεν πρὸς τὴν ἑαυτοῦ γένεσιν ἐξηγεῖσθαι . εἰ γὰρ τὸ ἀφ' ἑαυτοῦ τὴν αἰτίαν τοῦ ἐνεργεῖν ἔχον τὸ ποιητικόν ἔστιν , τὸ πάσχον ἀπολειπόμενον πάσης αἰτίας οὐδὲ τὴν τοῦ πάσχειν αἰτίαν ἐν ἑαυτῷ ἔχει . οὐδὲν οὖν ἔσται πάθημα ἀπόλυτον , ὥσπερ ἦν ἀπόλυτον ἐνέργημα τὸ βαδίξειν , καὶ τοῦτο εἰκότως . τὰ μὲν γὰρ κρείττον ἀπολελυμένα τῆνς πρὸς ἕτερα σχέσεως αὐτάρκη καθ' ἐαυτὰ καὶ ἐν ἐαυτοῖς ὑπάρχει , τὰ δὲ χείρονα δεῖται τῶν κριττόνων πρὸς τὸ ὑποστῆναι , καὶ ἐν τῷ ἐξηρτῆσθαι ἐκείνων καὶ παρ' αὐτῶν δέχεσθαί τινα μετουσίαν τοῦ εἶναι μεταλαμβάνει . οὐ χρὴ οὖν ὁμοίως τοῖς ἐπὶ τοῦ ποιεῖν διατάττεσθαι , ὅτι καὶ τῶν παθημάτων ἐστὶν τὰ μὲν ἀπόλυτα , τὰ δὲ ὕπτια . ἀεὶ γὰρ συνήρτηται τοῖς ποιοῦσιν τὰ πάσχοντα . Ἐπειδὴ δὲ διάκρισιν Ἀρχύτας τοῦ πάθους καὶ τοῦ πεπονθότος καὶ τοῦ ποιήματος καὶ παθήματος παραδέδωκεν , ἄξιόν ἔστιν μηδὲ ταύτην παραλιπεῖν ἀνεξέταστον . λέγει δὲ ὦδε . “ τὸ δὲ πάθος τοῦ πεπονθότος διαφέρει . πάθος μὲν γὰρ γίνεται μετ’ αἰσθήσεως , οἶον θυμός , ἀδονά , φόβος , πεπονθέναι δὲ δύναταί τι καὶ ἄνευ αἰσθήσεως , οἶον ὁ κηρὸς τακεὶς καὶ ὁ πηλὸς ξηρανθείς . ὀμοίως δὲ καὶ τὸ ποίημα τοῦ πεπονθότος . τὸ μὲν γὰρ ποιηθὲν καὶ πέπονθέ πως , τὸ δὲ πεπονθὸς οὐκ εὐθέως πεποίηται . δύναται γὰρ πεπονθέναι τι καὶ κατ’ ἔνδειαν καὶ κατὰ στέρησιν ” . ἐν δὲ τούτοις πάθος μὲν ό Ἰάμβλιχος ἀκούει τὸ μετ’ αἰσθήσεως καὶ ἀντιλήψεως ἐν τῷ ἀλλοιοῦσθαι σθαι [ τὰ ] μένον τά τε τῆς ψυχῆς καὶ τῶν ξᾠων καὶ εἴ τινα τούτων ἀνωτέρω μετὰ συναθήσεως ἢ ἄλλης τινὸς παρακολουθήσεως γινόμενα πάθη περιέχον , ὅπερ καὶ ἀντιτίθεσθαί φησιν τῷ πρώτῳ γένει τοῦ ποιεῖν . ὡς γὰρ ἐκεῖνο ἐν τῷ θεωρεῖν προετάττετο , οὕτως τοῦτο ἐν τῷ πάσχειν μετὰ τῆς ὠκείας γνώσεως ὑποτίθεται , ὑποτίθεται , ἣν καλεῖ συναίσθησιν . δὲ τοῦτο κατ' εἴδη τῆς συναισθήσεως πολυειδῶς . καὶ γὰρ ταῖς δυνάμεσι τῆς ἐν τῇ ψυχῇ ξωῇς παρακολουθήσεις ἀποδιδόναι χρὴ καὶ ταῖς τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν ἄλλων ξᾠων αἰσθήσεσιν τὴν ἐπιβάλλουσαν ἀποδιδόναι χρὴ καὶ ἐπὶ τῶν ἀμυδρὰν ἐχόντων φυσικὴν ἀντίληψιν τοῦ παάσχειν ἐσχάτην τινὰ τίθεσθαι δεῖ συναίσθησιν . καὶ οὕτως , φησίν , ὄλον ἡμῖν τοῦτο τὸ γένος τοῦ πάσχειν παρ' ἐκεῖνο τὸ πρῶτοντοο͂ ποιεῖν γἐνος εἴληφε τὴν ἀντίθεσιν . τὸ δὲ πεπνθός ξησιν εἶναι ὅπερ ἐν μὲν τῷ γίνεσθαι οὑ συνεμφαίνει τὸ πάθος , μετὰ δὲ τὸ γεγονέναι ἔνδηλος αὐτοῦ γίνεται ἡ τροπή , ὥσπερ τὸ τετηκέναι τὸν κηρὸν ἢ τὸν πηλὸν ἐξηράνθαι . διόπερ καίτοι διὰ πάθους ὁδεῦσαν καὶ τοῦτο ὅμως κατὰ τὸ πεπονθέναι αὐτὸ χαρακτηρίξει . ἔστιν δὲ τοῦτο ἄνευ αἰσθήσεως , πάντα περιέχον οἶά τε ἔστιν ἐν τῇ φύσει παθήματα καὶ ὅσα * ἐν τοῖς φυσικοῖς στοιχείοις ἔν τε τοῖς συνθέτοις καὶ τοῖς ἁπλοῖς σώμασιν αἱ ἁπαρακολούθητοι γίνονται ἀλλοιώσεις , πᾶσαι σὖται κατὰ τὸ πεπονθέναι χαρακτηρίξονται . γένοιντο δὲ ὰν καὶ τούτων πολυειδεῖς διαιρέσεις , εἴγε τὰ τεμνόμενα καὶ αὐξόμενα καὶ ἀλλοιούμενα καὶ ἄλλως πολλαχῶς ἐν τῷ πεπονθέναι θεωρούμενα , καθ' ὅσον ἐστὶν σώματα , ἐννοεῖν ἐθέλοιμεν . ἀντιτίθεται δὲ τοῦτο τὸ γἐνος πρὸς τὰς τῶν ἀψύχων ποιήσεις . τὸ δὲ ποίημαξ τοῦ πάθους διαφέρειν φησὶν οὐχ ᾖ τινες οἴονται , τῷ τὸ μὲν ἀπ' ἄλλου ἐνεργήσαντος γίνεσθαι , τὸ δὲ οὐδαμῶς ( οὐ γὰρ ἔστιν τι ὅλως πάθος ἐαυτοῦ ) , α'λλ' τὰ ποιήματα εἰς οὐσίνα συντελεῖ , τὰ τούτοις ἀντιδιαστελλόμενα παθήματα εἰς οὐδὲν ἀποτέλεσμα ἀποτελευτῶντα ἐξίστησιν ἀπὸ τοῦ εἶναι . διττῆς δὲ οὔσης οὐσίας , τῆς μὲν κατὰ τὸ εἶδος , τῆς δὲ κατὰ τὸ ὑλικὸν καὶ ὑποκείμενον , διτταὶ καὶ αἰ φθοραὶ ’-covTaf ἡ μὲν κατὰ στέρησιν ἀπουσίαν οὖσαν τοῦ εἴδους καὶ ἔκστασιν τοῦ κατὰ ταῦτα εἶναι παρεχομένην , ἡ δὲ κατ’ ἔνδειαν τῆς ἐπιρρεούσης τοῖς ὑλικοῖς ἀποπληρώσεως καὶ κατ' ἀνάλωσιν τῆς ἐν αὐτοῖς ὕλης . ἀλλ' εἰ ἡ στέ|ρησις πάθος , πῶς ἐν τοῖς Φυσικοῖς ποιητικὴ λέγεται αἰτία ; “ ἀλλὰ καὶ ἡ στέρησις , Ἱάμβλιχος , αἰτία γίνεται ποιητιδή , ὥσπερ καὶ ἡ ἡ τοῦ εἴδους καὶ γίνεται ἄλλο μὲν ἡ στέρησις , ἄλλο δὲ τὸ ἐστερημένον , ὥστε καὶ ἐπὶ ταύτης ὑπ' ἄλλου γίνεται καὶ ἐν τῷ ἐστρημένῳ πεῖσις , τοῦ προηγησαμένου ποιητικοῦ τῆς στερήσεως αἰτίου . καὶ ἐπὶ τῆς ἐνδείας δὲ καὶ ἀποπληρώσεως ὁ αὐτός ἐστιν λόγος . λόγος . ἐν ἄλλῳ μὲν γάρ ἐστιν τὸ ἀποπληροῦν , ἐν ἄλλῳ δὲ τὸ ἀποπληροῦσθαι , καὶ ἐν ἄλλῳ μὲν τὸ ἐνδεῶς ἔχειν , ἐν ἄλλῳ δὲ τὸ τὴν αἰτίαν τῆς ἐνδείας ἐναπεργάξεσθαι ” . πρὸς δὲ ταῦτα οἶμαι ξητεῖν ἄξιον , τίς ἂν εἲη ποιητικὴ στερήσεως αἰτία ἄλλη παρὰ τὴν ἐν τῷ ἐστερημένῳ . ἆρα τὸ ἐναντίον ἐστὶν αἴτιον τὸ φθεῖρον τὸ ἑαυτῷ ἐναντίον ; ἢ τοῦτο μὲν κατὰ συμβεβηκός , ἡ δὲ τῆς γενέσεως καὶ φθορᾶς ἐν τῷ ὑπὸ σελήνην ἀνάγκη ὥσπερ τῆς παρουσίας τῶν εἰδῶν αἴτια ἄπαιτεῖ προηγούμενα , οὕτως καὶ τῆς ἀπουσίας , ἅπερ οἱ μυθοπλάσται τοῖς δημιουργικοῖς αἰτίοις εἰς πόλεμον ἀντιτάττουσιν . τὸ δὲ ποίημα τοῦτο ἀνετιαχθείη ἂν τῷ † πρώτῳ τοῦ ποιεῖν εἴδει τῷ κατὰ τὸ ποιητικὸν θεωρουμένῳ . καὶ τοῦτο γὰρ κατὰ τὸ εἱς οὑσίαν ἄγεσθαι ἀφυρίξεται . ὡς γὰρ τὸ οἱκοδομεῖν ἱδίως καλεῖται ποιητικόν , οὕτως καὶ τὸ οἱκοδομεῖσθαι ποίημα λέγεται . ὅσα τε καὶ οἶα ἀποδεδώκαμεν εἴδη ταῖς ποιητικαῖς ἐνεργείαις , εἴτε θεῖα εἴτε ἀνθρώπινα , εἴτε τεχνητὰ εἴτε ἐπιστητά , εἴτε ἄλλως ὁπωσοῦν διαιρούμενα , τοιαὺτα καὶ τοσαῦτα ἀπονέμειν χρὴ τοῖς ποιήμασιν τοῖς ἀπὸ τῶν ποιήσεων ἀποτελεσθεῖσιν . δῆλον γὰρ ὅτι μετὰ πάθους ποιεῖται τὰ ποιούμενα . τοιαύτη μὲν οὖν τις καὶ τοῦ πάσχειν ὥσπερ τοῦ ποιεῖν διαίρεσις ὑπὸ τοῦ Ἁρχύτου παραδέδοται . Ἀριστοτέλης δὲ ἐν τῇ Μετὰ τὰ φυσικὰ τὰ πάθη ὦδέ πως διαιρεῖ . “ πάθος λέγεται ἔνα τρόπον ποιότης , καθ' ἥν ἀλλοιοῦσθαι ἐνδέχεται , οἶον τὸ λευκὸν καὶ τὸ μέλαν καὶ γλυκὺ καὶ πικρὸν καὶ βαρύτης καὶ κουμότης καὶ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα . ἕνα δὲ αἱ τούτων ἐνέργειαι καὶ ἀλλοιώσεις , ’Jo καὶ μάλιστα ὅσαι βλαβεραί . ἔτι τὰ μεγέθη τῶν συμφορῶν καὶ λυπηρῶν πάθη λέγεται ” . τούτων δὴ τὸ μὲν πρῶτον αὐτὸ οἶμαι τὸ παθητικὸν ἀποτελεσμα καλεῖ πάθος , τὸ δὲ δεύτερον τὴν κίνησιν τὴν παθητικήν , τὸ δέ γε τρίτον καὶ τέταρτον τῇ κατὰ τὴν συνήθειαν ὁνομασίᾳ προσκέχρηται . ἀλλὰ μέχρι μὲν τούτων τὰ δύο γένη ὅλα καὶ τὰ ἐν αὐτοῖς εἴδη πόσα τε καὶ τίνα ἐστίν , ικανῶς τεθεωρήκαμεν , ὥς γε αὐτὰ καθ' ἑαυτὰ ἐκάτερα συλλαβεῖν . Δεῖ δὲ καὶ τὴν πρὸς ἄλληλα αὐτῶν σύμμιξιν ἰδεῖν . καὶ γὰρ καὶ ταύτην σὺν τοῖς ἁπλοῖς Ἀρχύτας παραδέδωκεν λέγων . “ τὸ μέν ἐντι ποιέον , τὸ πάσχον , τὸ δὲ καὶ ποιέον καὶ πάσχον , οἶον ἐν τοῖς φυσικοῖς ποιέον μὲν ὁ θεός , πάσχον δὲ ἀ ὕλα , καὶ ποιέον δὲ καὶ πάσχον τὰ στοιχεῖα ” . σαφοῦς δὲ ὄντος τοῦ λεγομένου παραδείγματα ἀρχηγικώτατα παρέθετο , ποιεῖν μὲν τὸν θεὸν εἰπών , ῷ καὶ τὰ ἄλλα τὰ ποιητικὰ αἴτια συνέπεται , πάσχειν δὲ τὴν ὕλην , δι' ἣν καὶ τὰ ἄλλα τοῦ πάσχειν , καὶ ποιεῖν καὶ δὲ καὶ πάσχειν τὰ στοιχεῖα , ὡς ἂν δὴ μετέχοντα καὶ ὕλης καὶ εἴδους . περὶ δὲ τῆς πρὸς ἄλληλα αὐτῶν σχέσεως ξητοῦντες λέγουσιν ὅτι ἀντιθέτως μὲν λέγεται , ἐναντία δὲ οὐκ ἔστιν , ὥσπερ Ἀνδρόντκος ᾠήθη . πῶς γὰρ οἶόν τε τὸ ἐναντίον ἀποτέλεσμα τοῦ ἐναντίου γίνεσθαι ; Δοιπὸν δὲ ἄξιον , κἂν εἴρηται πρότερον , ἀλλὰ καὶ ἐνταῦθα ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων γενῶν , οὕτως καὶ ἐπὶ τούτων μετὰ τὴν ἄλλην τεχνολογίαν τὰ παρακολουθοῦντα θεωρῆσαι . ἔστι τοίνυν ἐναντίωσις ἐν τῷ ποιεῖν καὶ ἐν τῷ πάσχειν , καὶ τῶν ἐν αὐτοῖς ἐναντίων τὰ μὲν ἔχει μεταξύ , τὰ δὲ οὐκ ἔχει . τὰ μὲν οὖν κατὰ ἐναντίας ποιότητας ἐναντία , ὡς τὸ θερμαίνειν τῷ ψύχειν καὶ τὸ θερμαίνεσθαι τῷ ψύχεσθαι , καὶ ὦν αἱ ποιότητες ἔχουσί τι μεταξύ , τούτων καὶ τὰ ἐν τῷ ποιεῖν καὶ τῷ πάσχειν ἔχει τι μεταξύ , ὡς τὸ χλιαίνειν καὶ ἐρυθαίνειν . ὦν δὲ οὐκ ἔχουσιν , οὐδὲ ταῦτα , ὡς τὸ ὑγιάξειν καὶ νοσάξειν . καίτοι γε οἱ ἰατροὶ καὶ ὑγιείας καὶ νόσου μέσην τίθενται τὴν οὐδετέραν κατάστασιν . ἐπιδέχεται δὲ καὶ τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἦττον τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν , οὐκ ἐπὶ πάντων δὲ ἔστιν ταῦτα . “ ἐπὶ γὰρ τοῦ φρονεῖν , Ἰάμβλιχος , τοῦ ἐπὶ τῆς τελείας φρονήσεως οὐκ ἄν εἴη ταῦτα . τὸ γὰρ ἐπὶ τῆς ἀτελοῦς ἔπιδέχεται ” . μήποτε δὲ καὶ ἐπὶ πάντων τῶν τὸ μᾶλλον καὶ ἦττον ἐπιδεχομένων τὰ μὲν μάλιστα οὐκ ἐπιδέχεται , τὰ δὲ ἀτελῆ , ταὺτά ἐστι τὰ δεχόμενα . ἀλλ' ἴσως ὦδε διαιρετέον . τὰ μὲν ἐν τοῖς γένεσιν ἐκείνοις ἔχοντα τὸ ποιεῖν καὶ πάσχειν , ἐν οἶς ἐστι τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἦττον , ἐπιδέχεται , ὥσπερ ἐν ποιότητι τὸ λευκαίνειν λευκαίνεσθαι . ὅσα δὲ ἐν γένεσίν ἐστιν τοῖς μὴ ἐπιδεχομένοις τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἦττον , οἶον ἐπὶ ποσῷ τὸ ἀριθμεῖν καὶ μετρεῖν , ταῦτα οὑκ ἐπιδέχεται , ἀλλ' οὐδὲ τὸ γεννᾶν καὶ τὸ γεννᾶσθαι ἤ τι ὅλως τῶν ἐν οὐσίᾳ λεγομένων . καὶ τοῦτο εἰκότως . τὸ γὰρ ποιεῖν ἐνεργεῖν ἐστιν , ἡ δὲ ἐνέργεια ὁμοειδής ἐστιν τῇ ὑπάρξει , ἦν ἐστιν ἐνέργει . Καὶ καθ' ἑκάστην δὲ τῶν κατηγοριῶν θεωρεῖται τὸ ποιεῖν καὶ πάσχειν . καὶ γὰρ ἑκάστη ὥσπερ οὐσία τις οὖσα καὶ ὕπαρξις ἔχει τινὰ οἰκείαν τῆς ἑαυτῆς ὑπάρξεως ἐνέργειαν . καὶ τὸ μὲν κατ' οὐσίαν ποιεῖν ὡς τὸ ἀνθρωποποιεῖν οἰκοδομεῖν , ναυπηγεῖν , τὸ δὲ κατ' οὐσίαν πάσχειν ἀνθρωποποιεῖσθαι , οἰκοδομεῖσθαι . ἐνταῦθα δὲ ἐφιστάνει ὁ Ἱάμβλιχος , μήποτε ταῦτα εἰς οὐσίαν ἄγεσθαι ῥητέον , ἁλλ' οὑ πάσχειν κατ' οὐσίαν , διότι , ὡς ἔλεγον πρότερον , εἶναι δεῖ πρότερον καὶ οὕτως πάσχειν . κατὰ ποσὸν δὲ ποιεῖν ἐστι καὶ πάσχειν οἶον μεγεθύνειν μεγεθύνεσθαι , πλατύνειν πλατύνεσθαι , βα|θύνειν βαθύνεσθαι , αὶ ἁριθμεῖν καὶ χρονίξειν καὶ κινεῖν καὶ λέγειν καὶ τὰ τούτοις παθητικῶς ἀντικίμενα . κατα δὲ ποιότητα λευκαίνειν λευκαίνεσθαι , ὑγάξειν ὑγιάξεσθαι . Κατὰ δὲ τὸ πρός τι διπλασιάξειν διπλασιάξεσθαι . κατὰ δὲ τὸ κεὶσθαιξ ἀνακλίνειν ἀνακλίνεσθαι . κατὰ δὲ τὸ ἔχειν θωρακίξειν θωρακίξεσθαι . Πέρας δὲ τοῦ μὲν ποιεῖν ἔργον ἢ εἶδος . ἔργον μὲν τὸ ἐν τῷ γίνεσθαι τὸ εἶναι ἔχον , ὡς ἡ ὄρχησις τοῦ ὁρχουμένου εἶδος δὲ τὸ ἐπιδιαμένον ἀποτέλεσμα , ὡς τοῦ ξωγραφοῦντος ἡ μορφή . τοῦ δὲ πάσχειν πέρας , ὅπερ καὶ τοῦ ποιεῖν . ξητεῖται δὲ πότε περιγράφεται τὸ ποιεῖν καὶ μεταβάλλει εἰς τὸ πεποιηκέναι , καὶ οἱ μὲν ἐν τῷ ἐσχάτῳ χρόνῳ ἔθεσαν τὸ πέας> τοῦ ποιεῖν , οἱ δὲ ἐν τῷ μετὰ τὸν ἔσχατον πρῶτῳ . τὸν γὰρ ἔσχατον ἔτι ἐν τῷ ποιεῖν εἶναι . κοινὴ δὲ ξήτησις περὶ τοῦ ἐσταδιευκότος καὶ ἱατρευκότος καὶ τεθνηκότος . μήποτε δὲ τὸ πέρας τοῦ ποιεῖν ἐστι τὸ πρώτως πεποιηκέναι οὐκ ἐν χρόνῳ , ὥσπερ οὑδὲ τὸ τῆς κινήσεως πέρας , ὃ κίνημα καλοῦμεν . παράκειται δὲ παρὰ μὲν τὸ ποιεῖν ποίησις , ποιοῦν , παρὰ δὲ τὸ πασχειν πεῖσις , πάσχον . καὶ ὲπὶ μὲν τῶν πάντων ἡ ποίησις καὶ ἡ πεῖσις ἤδη τῷ πρός τι κατηρίθμηται , ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ κεῖσθαι ἡ θέσις . παρατηρεῖν δὲ δεῖ πότε ὁρθόν ἐστιν καὶ πότε ὕπτιον τὸ ἐνέργημα ἢ πάθος . αὐτίκα τὸ μὲν λυπεῖν ὁρθὸν τοῖς πολλοῖς δοκεῖ , τὸ δὲ λυπεῖσθαι ὐπτιον , οὐ μὴν ἀεὶ τοῦτο συμβαίνει , ὤσπερ ἐπὶ τοῦ τύπτοντος καὶ τυπτομένου . ἐνδέχεται γὰρ μὴ ὰεὶ συνεῖναι τον λυποῦντα , οἶον τὸν ἀποθανόντα υἰόν , εἰ ἐπ' αὐτῷ τις λυποῖτο , ἐνδέχεται δὲ καὶ μὴ λυπεῖσθαι , εἰ μὴ ἄρα ἡ φαντασία ποιητικὸν οὖσα καὶ αὐτὴ αἴτιον ἐπιμένει . ἔστιν δὲ ὄταν καὶ παυσαμένου τοῦ ποιοῦντος πάσχει τὸ πάσχον ἐπιμενούσης τῆς διαθέσεως , ὡς ἐπὶ τοῦ ὑπὸ πυρὸς θερμαινομένου καὶ μετὰ τὴν αναχώρησιν τοῦ πυρὸς ἔτι πάσψοντος τὸ θερμαίνεσθαι . διττὸν γὰρ τὸ πάσχειν , τὸ μὲν τῷ ποιεῖν συνηρτημένον , τὸ δὲ κατὰ τὴν διάθεσιν θεωρούμενον . ὄσως δε καὶ ἐνταῦθα ἔνδον συνέξευκται τὸ ποιοῦν . ἤτοι ἡ φαντασία ἢ τὸ ἔξωθεν ἐγγενόμενον πῦρ . τοῖς οὖν πράγμασιν ἀλλ' οὐ ταῖς λέξεσιν ἐν τῇ τούτων ἐπικρίσει ἀκολουθεῖν καλόν . πολλὴ δὲ ἡ τῶν τοιούτων ἐξεργασία παρὰ τοῖς Στωικοῖς , ὧν ἐφ᾿ ἡμῶν καὶ ἡ διδασκαλία καὶ τὰ πλεῖστα τῶν συγγραμμάτων ἐπιλέλοιπεν . ἀλλ᾿ ἐπείπερ περὶ τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν αὐτάρκως εἴρηται , καιρὸς ἂν εἴη μεταβαίνειν ἤδη καὶ ἐπὶ τὰ λειπόμενα τῶν γενῶν . Περὶ τοῦ κεῖσθαι . Μετὰ δὴ τὸ ποιεῖν καὶ πάσχειν μὲν Ἀριστοτέλης τὸ κεῖσθαι τέθεικεν , ὁ δὲ Αρχύτας τὸ ἔχειν . ὁ μὲν γὰρ ἀπεῖδεν εἰς τὸ τέλος εἶναι τοῦ ποιεῖν ἢ τοῦ πάσχειν τὸ κεῖσθαι · ἢ γὰρ τίθησίν τι ἢ τίθεται , ἵνα οὕτως τὸ κεῖσθαι γένηται · ἔστιν δὲ τὸ μὲν τιθέναι ποιεῖν , τὸ δὲ τίθεσθαι πάσχειν . ἢ ἐπειδὴ κατὰ φύσιν ἕκαστα ἐν τοῖς οἰκείοις ἢ ἀλλοτρίοις τόποις κείμενα ποιεῖ καὶ πάσχει , διὰ τοῦτο ποιεῖν καὶ πάσχειν συνῆψε τὸ κεῖσθαι , κστά γε τοῦτο καὶ προηγεῖσθαι ὀφεῖλον αὐτῶν , καὶ διότι πρώτη σχέσις ἐστὶν παντὸς σώματος ἡ πρὸς τὸ δεχόμενον αὐτοῦ τὴν θέσιν , ἔπειτα οὕτως δέχεται τὴν τῶν ἐπικτήτων ἕξιν . Ἀρχύτας δὲ ἀπιδὼν εἰς τὰς σχέσεις , τήν τε ἀφ᾿ ἑαυτοῦ πρὸς ἕτερον καὶ τὴν ἀφ᾿ ἑτέρων πρὸς αὐτό , καὶ ὅτι κατὰ ταύτην μὲν τὸ ἔχειν , κατ᾿ ἐκείνην δὲ τὸ κεῖσθαι γίνεται , προετίμησε τὸ ἔχειν τοῦ κεῖσθαι , διότι ἀσχετωτέρα πώς ἐστιν ἡ ἀφ᾿ ἑτέρων πρὸς ἑαυτὰ σχέσις τῆς ἀφ᾿ ἑαυτῶν πρὸς ἕτερα , καὶ διότι ἐνέργειαν μᾶλλον ἐμφαίνει τὸ ἔχειν ἤπερ τὸ κεῖσθαι , καὶ διότι κοινότερόν ἐστι τὸ ἔχειν τοῦ κεῖσθαι . οἰκείως δὲ ἑκάτερος ταῖς ἑαυτοῦ περὶ τῶν γενῶν τούτων ὐποθέσεσιν καὶ τὴν τάξιν αὐτοῖς ἐπιτέθεικεν . ὁ μὲν γὰρ Ἀρχύτας τὰ καθαρὰ γένη τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν ἐν τοῖς ἀρχηγικωτάτοις θέμενος , τοῦ μὲν ποιεῖν ἐν τῷ θεῷ , τοῦ δὲ πάσχειν ἐν τῇ | ὕλῃ , εὐλόγως συνέταξεν τὸ ἔχειν , ὕπερ ἐγγίνεται τῇ ὕλῃ ἀπὸ τοῦ θεοῦ · ἐγγινομένου δὲ τοῦ ἔχειν τῇ ὕλῃ ἀπὸ τοῦ θεοῦ , τὸ εἶδος τότε γίνεται τὸ σύνθετον , σῶμα ἤδη ὂν καὶ τοῦ κεῖσθαι δεόμενον · ἔστιν οὖν ἀρχηγικὸν καὶ τὸ ἔχειν . ἔστιν δὲ καὶ κοινότερον τοῦ κεῖσθαι · τὸ μὲν γὰρ ἔχειν καὶ ἀσωμάτοις ὑπάρχει , ὡς τῇ ψυχῇ τὸ μὴ ποιωτικὸν αὐτῆς ἄκουσμα , τὸ δὲ κεῖσθαι σώμασιν μόνοις καὶ τοῖς τῶν μεγεθῶν πέρασιν , ὡς ἐπιφανείᾳ καὶ γραμμῇ καὶ σημείῳ . ὁ δὲ Ἀριστοτέλης φυσικὰς τὰς ποιήσεις παραδοὺς τὰς κατὰ τὸ θερμαίνειν καὶ ψύχειν , αἵτινες περὶ τὰ σώματα καὶ ἐν σώμασιν ὑπάρχουσιν , συμφώνως ἑαυτῷ τὸ κεῖσθαι τῷ ποιεῖν καὶ πάσχειν συνέταξεν , τὸ δὲ ἔχειν ἐν μόνοις τοῖς μεριστοῖς κτήμασιν οἷον ὑποδήμασιν καὶ ὅπλοις ἀφοριζόμενος εἰκότως ὕστερον τέθεικεν , τὸ ὅλον αὐτοῦ καὶ ἀρχηγικὸν γένος μηδέπω παραδοὺς ἐν ταῖς Κατηγορίαις . ὅτι δὲ ἀντιπλεονεκτεῖ ἄλληλα τό τε κεῖσθαι καὶ τὸ ἔχειν , καὶ αὐτὸς Ἀρχύτας ἐδήλωσεν πρὸς τοῖς τέλεσι προτάττων τὸ κεῖσθαι τοῦ ἔχειν , ἐν οἶς φησιν ἔτι δὲ ποιὲν πάσχεν καὶ κεῖσθαι καὶ ἔχεν ” ἔχεν ” καὶ πάλιν “ οὐδὲ μὰν ποιέων τι ἢ πάσχων , οὐδὲ κείμενος οὐδὲ ἔχων τι ” . πολλαχοῦ δὲ καὶ παραλιμπάνει λιμπάνει τὸ κεῖσθαι ὁ Ἀρχύτας . περὶ μὲν τῆς τάξεως τοῦ κεῖσθαι τοσαῦτα εἰρήσθω . Περὶ δὲ τῆς ἐννοίας αὐτοῦ τὸ μὲν διὰ παραδειγμάτων ὑπογράφειν , οἷον κάθηται , ἀνάκειται ἢ τὰ ἀπαρέμφατα λέγοντα οἷον τὸ καθῆσαι , ἑστάναι , ἔχει μὲν τὴν ὑπόμνησιν , οὐ μὴν αὔταρκες εἰς ἀκριβῆ γνῶσιν , ἀλλὰ διαρίθμησιν μᾶλλον ποιεῖται τῶν ἐν τῷ κεῖσθαι περιεχομένων . βέλτιον οὖν διακαθαίρειν τὴν περὶ αὐτοῦ ἔννοιαν ἀφαιροῦντα τὴν ἐπεισιοῦσαν τοῦ πρός τι σχέσιν , ἀφαιροῦντα δὲ καὶ κίνησιν καὶ στάσιν , ἔτι δὲ καὶ τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν , καὶ μόνην ἁπλῆν θεωροῦντα τὴν τῆς θέσεως σχέσιν . ὡς γὰρ ἡ πρὸς τὸν τόπον σχέσις ποιεῖ τὸ ποῦ καὶ ἡ πρὸς τὸν χρόνον τὸ οὕτως ἡ πρὸς τὴν θέσιν ποιεῖ κεῖσθαι . οὔτε οὖν τὸ κείμενον σῶμα σῶμα οὔτε τὸν τόπον ἐν ᾦ κεῖται τῇ διανοίᾳ περιλαμβάνοντα δεῖ νοεῖν τὸ κεῖσθαι , μόνην δὲ τὴν ἔχουσάν πως θέσιν ἐν τῷ γένει τοῦ κεῖσθαι λογιζόμενον κατὰ πάντα τὰ ὄντα , ὅσα πέφυκεν ἕτερα ὑφ᾿ ἑτέρων ἀνέχεσθαι ἢ ἐνιδρύεσθαι B τὰ ἕτερα ἐν τοῖς ἑτέροις · ἡ γὰρ τοιάδε συμπλοκὴ τῶν ἐνιδρυμένων καὶ τῶν τὴν ἔδραν πανρεχόντων κυριωτάτη καὶ πρωτίστη ἐστὶν τοῦ κεῖσθαι ὑπογραφή . ἐὰν μέντοι σχέσιν τις προσάψῃ ἢ τὸ ποιεῖν ἦ τὸ πάσχειν ἦ ποιότητα ἤ τι ἄλλο τῶν τοιούτων , ἐὰν μὲν ἐπικρατῇ καὶ ἐν τοῖς συμμίκτοις τὸ τοῦ κεῖσθαι γένος , ὥστε οὕτως ἐπινοεῖσθαι κατὰ τὴν πρώτην προσβολήν , οὐδὲν ἧττον ἔσται ἐν τῷ κεῖσθαι · ἐὰν δὲ ἄλλο τι τῶν γενῶν προχειροτέραν ποιῆται τὴν φαινομένην εἰδοποιίαν , κατὰ τὰ νικῶντα γένη ἔσται ἡ ἐπικράτεια τοῦ εἴδους ἀφωρισμένη . Ἀλλὰ δεῖ λοιπὸν καὶ ἐπὶ τοῦ κεῖσθαι , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων γενῶν , τὰ παρακολουθοῦντα αὐτῷ διελθεῖν . δοκεῖ δὴ ἐναντίωσις εἶναι τῶν ἐν τῷ κεῖσθαι · ὁ γὰρ ὕπτιος τῷ πρηνεῖ ἐναντίαν ἔχων θέσιν ἐναντίως κεῖται . ἡ δὲ ἐναντίωσις αὕτη παρά τε τὴν θέσιν συμβαίνει ( ἡ γὰρ θέσις τῇ ὑπτίᾳ ἐστὶν ἐναντία ) καὶ παρὰ τὸν τόπον ( ἔστιν γὰρ καὶ ἐν ἐναντίωσις · διὸ ὁ ἄνω κείμενος τῷ κάτω κειμένῳ ἐναντίως κεῖται , προσειληφὼς τὴν κατὰ τὸν τόπον ἐναντίωσιν ) . καὶ ταύτην μὲν πάντα δέχεται ὡς οἶμαι τὰ ἐν τῷ κεῖσθαι ὄντα , ἐπειδὴ καὶ πάντα ἔν τινι τόπῳ ἔχοντι πρὸς ἄλλον τόπον ἀντίθεσιν , ἡ δὲ παρὰ τὴν θέσιν ἐναντίωσις οὐκ ἐπὶ πάντων ἐστίν · ὁ γὰρ κύβος καὶ ἡ σφαῖρα καὶ ἄλλα πολλὰ τῶν ἀψύχων , κἆν διαφορὰν ἔχῃ θέσεων , οἷον κατὰ γωνίαν ἢ κατὰ πλευράν , ἀλλ᾿ οὐκ ἤδη καὶ ἐναντίωσιν , ὡς τὰ πρηνῆ καὶ ὕπια ἐπὶ τῶν ξῷων μάλιστα θεωρούμενα τῶν φυσικῶς ἐχόντων τὸ ἔμπροσθεν καὶ ὅπισθεν ἢ τὸ ἄνω καὶ τὸ κάτω καὶ δεξιὸν καὶ ἀριστερόν . τὸ δὲ μᾶλλον καὶ ἦττον ἐπὶ τοῦ κεῖσθαι ποτὲ μὲν λέγεται συνήθως , ὅταν πλάτος ἐπιδέχηται τὰ κείμενα ὡς ἐπὶ τοῦ ἀνακεῖσθαι , ποτὲ δὲ τῷ μὲν σχήματι τῆς λέξεως τὸ μᾶλλον καὶ ἦττον ἐμφαίνει , σημαίνει δὲ ὑπερβολὴν κατὰ τὴν δοκοῦσαν σύγκρισιν , ὡς ὅταν ὑπτιώτερος σκάφης λέγεται . οὐκ ἐπὶ πάντων δὲ τῶν ἐν τῷ κεῖσθαι τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἦττον ἔστιν . ἡ γοῦν ἐπιφάνεια καὶ ἡ γραμμὴ καὶ τὸ σημεῖον καὶ εἴ τι ἄλλο τῶν ἐν τῷ κεὶσθαι ἀσώματόν ἐστιν οὐκ ἔχει τὸ μᾶλλον καὶ ἦττον . ὥσπερ δὲ ἡ μὲν ποίησις καὶ ἡ πεῖσις ἐν τοῖς πρός τι ἦν , τὸ δὲ ποιεῖν καὶ πάσχειν ἱδίας ἔτυχεν κατηγορίας , οὕτως ἡ μὲν θέσις τῶν πρός τί ἐστιν , τὸ δὲ κεὶσθαι ἴδιόν τι γένος ἑχαρακτήρισεν πολὺ διαφέρον τοῦ πρός Τι . Δεῖ δὲ λοιπὸν καὶ τὴν διαίρεσιν τοῦ κεῖσθαι τήν τε ἰατὰ τὰς εἰδοποιοὺς διαφορὰς ἐπισκέψασθαι καὶ τὴν κατ' ἄλλους τρόπους κἂν μὴ εἰδοποιούς , ἀλλὰ χωρίξοντάς γε τὰ ὑπ' αὐτὸ τεταγμένα . τῶν τοίνυν ἐν τῷ κεῖσθαι θεωρουμένων τὰ μέν ἐστιν φύσει , ὡς τὰ τέσσαρα στοιχεῖα ἐν τοῖς οἱκείοις ἱδρυμένα τόποις καὶ ὁ οὐρανὸς τὴν ἀνωτάτω χώραν ἐπέχων , τὰ δὲ θεσει , ὡς ἀνδριάντες καὶ εἰκόνες καὶ σκεύη καὶ ὅλως τὰ κατὰ τέχνην τινὰ ἢ χρείαν τιθέμενα . ἔτι ἔτι δὲ τὰ μὲν ἐν στάσει ἔχει τὴν θέσιν , ὡς ἡ γῆ καὶ τὰ ἑστῶτα τῶν στοιχείων , τὰ δὲ ἐν κινήσει , ὡς αἵ τε τοῦ οὐρανοῦ περιφοραὶ ἐν ἀλλήλαις ἱδρυμέναι καὶ τῶν στοιχείων τὰ κινούμενα . καὶ τῶν κινουμένων δὲ καὶ ἑστώτων τὰ μὲν ἀίδιον ἔχει τὸ κεῖσθαι , ὡς τὰ ἀίδια τῶν σωμάτων , τὰ δὲ ἔγχρονον , ὡς τὰ ἐν μέρει χρόνου ὑφεστῶτα . “ Δοκεῖ δέ , φησὶν Ἰάμβλιχος , πᾶν τὸ ἐν τῷ κεῖσθαι ἐν τόπῳ τινὶ τὴν ἵδρυσιν ἔχειν , οὑ μὴν ἀλλ' ἔχει γε τὴν αὐτὴν τοῦ γένους φύσιν καὶ τὰ ἐν δυνάμεσιν ἱδρυμένα ( κεῖται γὰρ ἐν ταῖς δυνάμεσιν καὶ ἐν ξωῇ ἕδραν ἔχοντα . καὶ γὰρ ταῦτα ὑπὸ τῆς ξωῆς ἀνέχεται ) , ὅσα τε ἑν τοῖς κυριωτάτοις αἰτίοις πανταχόθεν συνέχεται , κεὶσθαι ἐν αὐτοῖς εἰκότως ἂν νομισθείη ” . μήποτε δὲ οὑ πὰσαν Ι ἐνίδρυσιν τὸ κεῖσθαι σημαίνει , εἰ μὴ τις κατὰ μεταφορὰν ἐκδέχοιτο , ἀλλὰ τὴν οἶον πτῶσιν τῶν σωμάτων , ἣν ἔσχον ἀποστάντα τῆς αὐτοκρατοῦς τῶν ἀμερίστων εἰδῶν φύσεως καὶ δεηθέντα τῶν τὴν πιωσιν αὐτῶν ὑποδεχομένων καὶ εὐθετιξόντων . καὶ γὰρ τόπος ταύτην παρέχεται τὴν χρείαν , τὸ δποδέχεσθαι , τὸ εὐθετίξειν τὰ μὴ ἀνέχοντα ἑαυτά , ἀλλὰ πεπτωκότα καὶ ἐσκορπισμένα . ἀμφότερα γὰρ ἔσχεν τὰ τῆς ἀμερίστου φύσεως ἀποστάντα , καὶ τὸ ἐν ἄλλῳ εἶναι ἀλλὰ μὴ ἐν ἑαυτῷ καὶ τὸ διεσπάσθαι ἀλλὰ μὴ μένειν ἀμέριστον , διὸ καὶ ἐδεήθη τόπου καὶ ὑποδεχομένου αὐτὰ καὶ τάξιν τοῖς μορίοις καὶ εὐθετισμὸν παρεχομένου . τὰ γὰρ ἄπαξ διασπασθέντα δεῖται τοῦ εὐθετισμοῦ ἵνα ἡ κεφαλὴ τὸν οἰκεῖον ἔχῃ τόπον καὶ ὁ τράχηλος , ἀλλὰ μὴ ‘πολλαὶ κόρσαι ἀναύχενοι βλαστῶσιν’ , ὡς Ἐμπεδοκλῆς φησιν . τὸ δὲ κεὶσθαι ὅτι καὶ τὸ πεπεωκέναι σημαίνει , ἐδήλωσεν Ὅμηρος εἰπών · κεῖται Πάτροκλος , νέκυος δὲ δὴ ἀμφιμάχονται . τὰ οὖν ἐν δυνάμεσι καὶ ἐν ξωῇ καὶ ἐν τοῖς κυριωτάτοις αἰτίοις ἱδρυμένα ἄλλως λέγεται κεὶσθαι καὶ οὑ κυρίως . Ὁμολογεῖται δὲ παρὰ πᾶσιν παντὶ σώματι τὸ κεῖσθαι συμβεβηκέναι , διὶ πᾶν σῶμα ἐν τόπῳ ἐστὶν καὶ θέσιν ἔχει κατὰ τόπον , πλὴν τό Τε τῆς ἀπλανοῦς σὼμα καὶ τὸ τοῦ παντὸς οὐκ ἔστιν ἐν τῷ κεῖσθαι . οὐδὲ γὰρ ἐν τόπῳ ἐστὶν κατὰ τὴν Ἀριστοτέλους περὶ τόπου διάταξιν , διότι οὐκ ἔστιν τὸ περιέχον αὐτὸ σῶμα , ὁ δὲ τόπος τὸ πέρας ἦν τοῦ περιέχοντος , καθ' ὅ περιέχει τὸ περιεχόμενον . καὶ ἀσωμάτοις δὲ τὸ κεῖσθαι ἐφαρμόξει , ὥσπερ τοῖς τῶν σωμάτων πέρασιν . καὶ γὰρ τῷ τόπῳ προσήκει καὶ ἁπλῶς ἐπιφανείᾳ καὶ γραμμῇ καὶ σημείῳ . θέσιν γὰρ ἔχει πάντα ταῦτα . τοῖς δὲ καθ' αὑτὰ ἀσωμάτοις τὸ κεῖσθαί που οὐχ ὑπάρχει , εἰ μή τις κατὰ μεταφορὰν ἐν νῷ καὶ θεῷ λέγοι κεῖσθαι πάντα ὡς ἐν ἀρχῇ καὶ αἰτίᾳ συνεχόμενα . ἐν δὲ κεῖνται πυρσοὺς ἕλκοντες ἀκμαίους , φησὶν τὸ λόγιον . ἐπιστὴσαι δὲ χρή , ὅτι τὸ . μὲv σῶμα ἐν τόπῳ κεὶται , ὁ δὲ τόπος κεῖται μέν ( περὶ γὰρ τὰ σώματά ἐστιν καὶ ἔχει αὐτὸς καὶ αὐτὸς τὰς τὰς θέστως διαφοράς , τὸ ἄνω καὶ κάτω καὶ τὰ λοιπά , καὶ τὸ ὡρισμένον καὶ ἀόριστον ) , οὐ μέντοι ἐν τόπῳ κεῖται ὁ τόπος , ὥσπερ τὰ σώματα . τόπος γὰρ τόπου οὐκ ἔστιν , ἵνα μὴ ἐπ' ἄπειρον ὁ λόγος προέλθῃ τόπον πρὸ τόπου ξητῶν . ἀλλ' ἀπορίας ἄξιον , εἰ κεῖται ὅλως ὁ τόπος , ἐν τίνι κεῖται . τὸ γὰρ κείμενον ἔν τινι κεῖσθαι βούλεται . ἢ ὁ μὲν Ἀριστοτέλης πέρας λέγων εἶναι τοῦ περιέχοντος σὠματος τὸν τόπον ἐν αὐτῷ φαίη ἂν κεῖσθαι , ὥσπερ καὶ αἱ ἄλλαι ἐπιφάνειαι ἐν τοῖς σώμασιν κεῖνται , ὦν εἰσιν πέρατα . εἰ δὲ διάστημά τις λέγοι τὸν τόπον ἢ μέτρον καὶ εὐθετισμὸν τῆς τῶν μεγεθῶν παραθέσεως , ὥσπερ τὸν χρόνον μέτρον τῆς κατὰ τὴν κίνησιν παρατάσεως , οὐ χρή τι ἄλλο ξητεῖν , ἐν ῷ κείσεται ό τόπος . ἔδρα γὰρ ὢν αὐτὸς τῶν ἄλλων οὐκέτι ἕδρας δεήσεται , ὥσπερ καὶ τὰ πέρατα τῶν μεγεθῶν αὐτοπέρατα ὄντα οὐκέτι δεῖται τῶν περατούντων . διὸ καὶ Ἀρχύτας “ <ἀνάγκα> τοιγαροῦν , φησί , μὲν ἄλλα ἐν τόπῳ ἦμεν , τὸν δὲ τόπον ἐν μηδενί , ἀλλὰ οὔτως ἔχεν ποτὶ τὰ ἐόντα , ὥσπερ τὰ πέρατα ποτὶ τὰ πεπερασμένα ” . Τῶν δὲ κειμένων τὰ μὲν ἁπλοῦν ἔχει τὸ κεῖσθαι , τὰ δὲ διπλοῆν . ὁ μὲν γὰρ κενὸς ἀμφορεὺς κεῖται εἰ τύχοι ἐν τῷ λίθῳ , ό δὲ οἶνος ό ἐν τῷ ἀμφορεῖ καὶ ἐν τῷ ἀμφορεῖ κεῖται καὶ ἐν ῷ κεῖται ὁ ἀμφορεύς . κατ' ἄλλην δὲ ἐπίνοιαν αὐτός τε ὁ ἁμφορεὺς κεῖταί που καὶ τὰ μέρη αὐτοῦ ἐν τῷ ὅλῳ , καὶ ὁ οἶνος δὲ αὐτός τε ἐν τῷ ἀμφορεῖ κεῖται καὶ τὰ μέρη αὐτοῦ ἐν τῷ ὅλῳ , ὥστε ό πλήρης ἀμφορεὺς τετραπλοῦν ἔξει τὸ κεῖσθαι . ἐπιστὴσαι δὲ ἄξιον , εἰ τὰ μέρη ἐν τῷ ὅλῳ κεῖσθαι λέγεται κυρίως . οὐ γὰρ πᾶν τὸ ἔν τινι καὶ κεῖται ἐν ἐκείνῳ ἐν ᾦ ἐστιν , ἀλλὰ τὰ ἐν τόπῳ μόνον ὄντα , ταῦτα κεῖσθαι λέγεται ἐν τῷ τόπῳ . καὶ κατὰ τὰ σχήματα δὲ καὶ κατὰ τàς τοπικὰς διαστάσεις ἔσονται τοῦ κεῖσθαι διαφοραί . ό μέντοι Ἀρχύτας διαφορὰς τοῦ κεῖσθαι λέγων “ τὸ μέν τι αὐτῶν ἐν δυνάμει , φησί , τὸ δὲ ἐν στάσει , καὶ τὸ ἐν δυνάμει τὸ μὲν ἐν τῷ ἐνεργεῖν , τὸ δὲ ἐν τῷ περὶ μὲν γὰρ τὴν στάσιν θενρεῖται τὸ κεῖσθαι . μένει γὰρ ἐν ταὐτῷ τοῦτο , ἐάν τε ἀσώματον ᾖ ἐάν τε σῶμα τὸ ἐν τῇ στάσει κείμενον . περὶ δὲ τὴν δύναμιν διχῶς θεωρεῖται κατ' ἀμφότερα τὰ ἐναντία , ἔν τε τῷ ποιεῖν καὶ . πάσχειν καὶ ἐν τῷ καὶ κινεῖσθαι , [ καὶ ] ἐπειδὴ καὶ ἡ δύναμις πρὸς ἀμφότερα τἀναντία ἄγεσθαι δύναται . εἰ μέντοι τις δύναμιν λαμβάνοι μὴ τὴν ἀτελῆ τὴν τελείαν καὶ τῶν ἐνεργειῶν παρεκτικήν , ἥτις ἀνέχοι τὰ κείμενα ἐν ἑαυτῇ , καὶ οὕτως δεῖ τὰς ἀρχηγικωτέρας αἰτίας περιεκτιχωτέρας τέρας εἶναι τῶν δευτέρων , καὶ κεῖσθαι ἐν τοῖς προτέροις τὰ δεύτερα εὐλόγως ἐροῦμεν . Ἀλλ' ἐπὶ τὰς ἀπορίας λοιπὸν τὰς ὑπὸ Πλωτίνου πρὸς τὸ κεῖσθαι ἰτέον λεγομένας . λέγει τοίνυν ἐν ὀλόγοις εἶναι τὸ κεῖσθαι καὶ διὰ τοῦτο μὴ ἄξιον ἐν οἰκείῳ γένει καταχωρίξεσθαι . ἀλλ' εἰ πᾶσιν ὑπάρχει τοῖς σώμασιν τοῖς τε ἀιδίοις καὶ τοῖς ὑπὸ σελήνην , πῶς οὐκ ἄξιον καὶ τοῦτο γένους οἰκείου τυγχάνειν ; καὶ Ἀρχύτας δὲ ἐπὶ πολλὰ διατείνειν αὐτό φησιν . ’ ἀλλὰ τὸ ἀνακεῖσθαι , φησίν , καὶ καθῆσθαι οὐκ ἔστιν ἁπλοῦν , σημαίνει δὲ τὸ ἐν σχήματι τοιῷδε κεῖσθαι , τουτέστιν ἐν τόπῳ εἶναι . ἔστιν τὸ μὲν αχῆμα ἄλλο , ὁ δὲ τόπος ἄλλο , καὶ εἴρηται περὶ ἀμφοῖν , καὶ οὐδὲν ἔδει λοιπὸν εἰς ἓν δύο κατηγορίας συνάπτειν' . πρὸς ἃ ῥητέον ὅτι αἱ τῶν σχημάτων αὖται * , οἶον ἡ τοῦ καθὴσθαι καὶ ἀνακεὶσθαι , οὐχ ἁπλῶς σχημάτων ἀλλὰ τῶν κατὰ τὴν θέσιν σχημάτων σημαίνουσι τὰς διαφοράς . κἂν ποιότητα δὲ δηλῶσιν , ἐπειδὴ τὸ σχῆμα ποιότης , οὑ τὴν ἁπλῶς ποιότητα ἐροὺσιν , ἀλλὰ τὴν τοῦ δεὶσθαι . ἡξίου δὲ καὶ αὐτὸς τὰς συμπληρωτικάς Ι τινος ποιότητας εἰς ἐκεῖνο τὸ γένος ἀνάγειν , ὑφ' ὃ καὶ τὸ συμπληρούμενον ἀνάγεται , οἶον περὶ γραμμήν ἐστιν εὐθύτης , ἡ δὲ γραμμὴ τοῦ ποσοῦ . ἔσται οὖν καὶ ἡ εὐθύτης τοῦ ποσοῦ , καὶ τὸ ὅλον τοῦτο ποσοῦ ποιότης . ὥσπερ οὖν τὸ φέρειν οὐκ ἐξίσταται τῆς οὐκείας κατηγορίας , ὅταν ἀναφέρειν λέγωμεν , οὕτως οὐδὲ τὸ ἀνακεῖσθαι ἢ κατακεῖσθαι . ἔτι δὲ μᾶλλον ἐνιστάμενοι πρὸς τὴν ἀπορίαν οἱ μετ᾿ αὐτὸν ἀντιλέγουσιν ὡς οὔτε σχήματος οὔτε τόπου ἐφάπτεται τὸ κεῖσθαι , ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἄλλως παρακολουθεῖ , ὥσπερ καὶ ταῖς ἄλλαις κατηγορίαις πλείονα ὁμοῦ συνθεωρεῖται , ἡ μέντοι ἰδιάζουσα τοῦ κεῖσθαι κατηγορτία κατ᾿ αὐτὴν μόνην τὴν θέσιν ψιλῶς νοεῖται , μηδὲν συνεπινοούντων ἡμῶν ἐν τίνι κεῖται καὶ πῶς ἔχον αὐτὸ κεῖται . “ ἀλλ᾿ οὐδὲ πάντως ἐν τόπῳ ἐστίν , φησὶν Ἰάμβλιχος , τὸ κεῖσθαι , ἐπεὶ καὶ ὁ τόπος κεῖταί που , μὴ ὢν ἐν τόπῳ · οὐκ ἄρα ὑγιὲς τὸ περιλαμβάνεσθαι τόπον ἐν τῷ κεῖσθαι . εἰ δὲ οἷόν τε καὶ ἄνευ σχήματος ἐπινοεῖν τινα θέσιν τῶν ἀσχηματίστων εἴτε σωμάτων <εἴτε ἀσωμάτων> ὡς γραμμῆς καὶ σημείου , ἔσται καὶ ἄνευ σχήματος τὸ κεῖσθαι . ” ῾ἀλλ᾿ εἰ μὲν τὸ κεῖσθαι , φησίν , ἐνέργειαν σημαίνει , καὶ ἐνταῦτα ῥητέον ὅτι τὸ καθαρῶς νοούμενον κεῖσθαι οὐδ᾿ ὁτιοῦν ποιήσεων ἢ παθῶν ἀναπίμλαται , ἐκτὸς δὲ ὂν ἀμφοτέρων ἰδίαν ἔχει καθ᾿ αὑτὸ κατηγορίαν . εἰ δὲ ἄρα τις καὶ συνεμφαίνεσθαι λέγει τῷ κεῖσθαι τὸ ποιεῖν καὶ πάσχειν , ὡς ἕτερα γένη ἑτέρῳ συνυπάρξει διὰ τὴν σύμμικτον τῶν αἰσθητῶν σύνοδον . βέλτιον δὲ δι᾿ ἀκριβείας ἀφορίζεσθαι τὸ κεῖσθαι , ὡσπερ καὶ Βοήθῳ δοκεῖ · ἐφ᾿ ὧν γὰρ οὔτε τὸ ποιεῖν οὔτε τὸ πάσχειν πρόσεστιν καθ᾿ ἣν κεῖται θέσιν καὶ καθ᾿ ἣν τέτακται τάξιν , ταῦτα μόνον φησὶν εἶναι τῆς κατηγορίας , οἳον τὸ ἑστηκέναι ἢ καθῆσθαι ἐπὶ ἀνδριάντος λεγόμενον ἢ τὸ ἀνακεῖσθαι τὴν εἰκόνα · ἐφ᾿ ἡμῶν μὲν γὰρ ἐνέργειαν τὰ τοιαῦτα συνεμφαίνει , ἐπὶ δὲ τῶν ἀψύχων οὔτε τὸ ποιεῖν οὔτε τὸ πάσχειν ἐνδείκνυται ταῦτα , ἀλλὰ μόνον καθαρῶν τὸ κεῖσθαι . ἐπεὶ δὲ ὁ ἄνω καὶ κάτω τόπος συνεπινοεῖται καὶ σχέσις συνεμφαίνεται πρὸς τινας τόπους ἐν τῷ ἀνακεῖσθαι καὶ κατακεῖσθαι , δεῖ νοεῖν ὡς καθ᾿ αὑτὸ ὄντος τοῦ κεῖσθαι πρότερον ἐπεισῆλθεν ἡ σχέσις πρὸς τὸ ἄνω καὶ κάτω , ὥσπερ καὶ παρὰ τὰς ἄλλας κατηγορίας παρεφύετο ἀεὶ τὸ πρός τι . τὸ μέντοι κεῖσθαι τὴν πρὸ τοῦ πρός τι εἰληφὸς φύσιν καθ᾿ αὑτό ἐστιν , ὥσπερ καὶ τῶν ἄλλων γενῶν ἕκαστον , ὁπόσα προγηγεῖτο τοῦ πρός τι . εἰ δὲ πάντα οἷς ἐπεισέρχεται τὰ πρός τι ἐν τοῖς πρός τι θήσομεν , οὐκ ἂν φθάνοιμεν , καθὰ καὶ αὐτὸς εἶπεν ὁ Πλωτῖνος , πάντα τὰ γένη ἐν τοῖς πρός τι τιθέντες . ταῦτα μὲν οὖν εἴρηται πρὸς τὰς Πλωτίνου ἀπορίας . Φησὶν δὲ Ἰάμβλιχος ἄλλως μὲν ἐπὶ τῶν σωμάτων θεωρεῖσθαι τὸ κεῖσθαι , ὡς ἂν διαστατῶν ὄντων καὶ μεριστῶν καὶ τόπον διαστατὸν ἐχόντων , ἄλλως δὲ ἐπὶ ψυχῆς · “ καὶ γὰρ αὕτη τόπος λέγεται τῶν ἐν αὐτῇ λόγων , ὡς χώραν αὐτοῖς παρέχουσα εἰς τὸ ἐνδρύεσθαι καὶ ἐνργεῖν ἐν αὐτῇ · ἄλλως δὲ ὁ νοῦς τόπος λέγεται τῶν εἰδῶν , ὡς τὴν αὐτὴν ἔχων οὐσίαν πρὸς τὰ εἴδη καὶ ὁμοῦ τὰς νοήσεις καὶ τὰ εἴδη συνέχων ἐν ἑαυτῷ . κυριώτατα δὲ ἐν τῷ θεῷ κεῖσθαι λέγεται πάντα , ἐπειδὴ τὰ μετ’ αὐτὸν ὅλα ἐν αὐτῷ συνείληπται . ἀλλ' ἴσως , φησίν , δόξει τισὶν πολλαχῶς λέγεσθαι οὕτως τὸ κεῖσθαι , ἄλλως μὲν ἐπὶ τῶν σωμάτων , ἄλλως δὲ ἐπὶ τῶν ἀσωμάτων . οὑ μὴν ἀλλ' εἴ τις ἀκριβέστερον ἐπισκοποίη , μία καὶ <ἡ> αὐτὴ ἀναλογία κατὰ τὸ περιέχειν καὶ περιέχεσθαι καὶ κατὰ τὸ ἕδραν παρέχειν καὶ ἐνιδρύεσθαι . ὁ γὰρ αὐτὸς λόγος τοῦ κεῖσθαι ἐπὶ πάντων τούτων διήκει τοῦ ἕτερον ἐν ἑτέρῳ ἀποπερατοῦσθαι κατ' αἰτίαν ἢ δύναμιν ἢ ἐνέργειαν ἢ οὐσίαν ἢ διάστασιν , διαφορὰ δὲ γἰνεται παρὰ τὰ πράγματα ἒτερα ὄντα καὶ πρὸς ἔτερα ποιούμενα τὴν θέσιν , ἤτις οὐκ ἐξίοτησιν τὸν ἔνα λόγον τοῦ κεσθαι ἐξ ἐαυτοῦ ” . τοσαῦτα καὶ περὶ τοῦ κεῖσθαι εἰρήσθω , ἐννούντων ἡμῶν ὡς ἐπὶ σωμάτων εἴρηται κυρίως τὸ κεὶσθαι . | Περὶ τοῦ ποτὲ κα ὶ ποῦ . Μετὰ δὲ τὸ κεῖσθαι ἀμφίβολος ἡ τάξις ἐστὶν τῶν λοιπῶν κατηγοριῶν . καὶ γὰρ Ἀριστοτέλης ἄλλοτε ἄλλως μνημονεύει τῆς τάξεως , ἐν ἀρχῇ μὲν τὸ ποῦ καὶ ποτὲ προτάξας τοῦ κεῖσθαι καὶ τοῦ ἔχειν , ὕστατα δὲ πάντων θεὶς τὸ ποιεῖν καὶ πάσχειν . προϊὼν δὲ τὸ ποιεῖν μὲν καὶ πάσχειν προτίθησιν , τὸ δὲ κεῖσθαι προτάττει τοῦ ποτὲ καὶ ποῦ , οἶς αὐτὸ πρότερον ὑπέταξεν . καὶ τὰ ἄλλα δὲ ἄλλοτε ἄλλως τίθησιν , ἐνίοτε δὲ καὶ ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ ἐναλλάττων φαίνεται τὴν τάξιν . ἐν μὲν γὰρ τῷ φάναι περὶ μὲν τοῦ ποτὲ καὶ τοῦ ποῦ καὶ τοῦ ἔχειν ἄλλως φαίνεται διορίξων , ἐν δὲ τῷ ἐπεκδιηγεῖσθαι ἑτέρως διορίξει τὴν τάξιν . ἀλλ' οὐδὲ ἐπὶ τῶν προτέρων κατηγοριῶν , ἐφ' ὦν πὸν πολὺν ποιεῖται λόγον , φαίνεται τηρῶν τὴν αὐτὴν τάξιν , ἀλλ' ὅπου μὲν τὸ ποιὸν προτάττει τοῦ πρός τι , ἐν δὲ τῷ διαπραγματεύσθαι περὶ αὐτῶν τὸ πρός τι τοῦ ποιοῦ . καὶ καὶ ὅλως οὐδαμοῦ περὶ τῆς τάξεως τῶν γενῶν οὐδεμίαν αἰτίαν Ἀριστοτέλης ἁπεφήνατο , ό μέντοι Ἀρχύτας μετ’ αἰτίας τὴν τάξιν τῶν κατηγοριῶν ἀποδοὺς φυλάττει τὴν αὐτὴν ἐν τοῖς πλείοσι , πλὴν ὅτι καὶ αὐτὸς ἔστιν ὅπου τὴν τάξιν έναλλάττει . ἐν μὲν γὰρ τῷ περὶ τῆς τάξεως λόγῳ ” ἐπειδὴ πᾶν τὸ κινούμενον , φησίν , ἐν τόπῳ τινὶ κινεῖται , τὸ δέ γε ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν κινάσιές τινες κατ’ ἐνέργειαν , φανερὸν ὅτι τόπον ὑπῆμεν δεῖ πρῶτον , ἐν ᾦπέρ ἐστι τὸ ποιέον ἢ τὸ πάσχον ” , τὰς δὲ διαφορὰς αὐτῶν καὶ τὰ ἴδια παραδιδοὺς τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν προτάττει τοῦ ποῦ ἑκατέρωθι . καὶ ἴσως αἴτιον τῆν τοσαύτης τῶν γενῶν περὶ τὴν τάξιν ἀδιαφοράς γέγονεν ἡ πολλαχοῦ τῶν γενῶν ἀντιπλεονέκτησις . κρατεῖ δὲ ὅμως συνήθεια παρὰ τοῖς τοῦ Ἀριστοτέλους ἐξηγηταῖς , ὥστε προτάττειν τοῦ ποῦ τὸ ποτέ . ἐπειδὴ καὶ αὐτὸς ἐνταῦθα τοῦ κεῖσθαι μνημονεύσας ἐπήγαεν περὶ δὲ τῶν λοιπῶν , τοῦ τε ποτὲ καὶ τοῦ ποῦ , ὡς ταύτην αὐταῖς τὴν τάξιν ἀποδιδούς . Δοκεῖ μέντοι τισὶν καὶ συνηγορεῖν τῇ τάξει ταύτῃ , καὶ λέγουσιν ὅτι πᾶν μὲν τὸ κινούμενον ἐν χρόνῳ καὶ ἐν τόπῳ κινεῖται , πρότερον δέ ἐστιν τὸ ποτὲ τοῦ ποῦ , ὅτι τῶν γενητῶν οὐδὲν ἄνευ χρόνου οὔτε εἶναι οὔτε γεγονέναι οὔτε ἔσεσθαι δύναται , πολλὰ δὲ ἄτερ τόπου , ὥσπερ αὐτὸς ὁ τόπος · καὶ αἱ πράξεις δὲ οὐκ ἐν τόπῳ ἀλλ᾿ ἐν χρόνῳ , κἂν ὁ πράττων ἐν τόπῳ . πρὸς δὴ ταῦτα ὁ Ἰάμβλιχος καίτοι φυλάττων τὴν συνήθειαν καὶ περὶ προτέρου τοῦ ποτὲ διαλεγόμενος ἀντιλέγων “ οὐ δεῖ , φησίν , πρὸς κίνησιν ἀναφέρειν τὴν αἰτίαν τῆς τάξεως τῶν γενῶν · ἀλλ᾿ εἴπερ τὰ γένη περὶ τὴν οὐσίαν ὑφίσταται , ὡς ἐκείνης μὲν καθ᾿ ἑαυτὴν ἐχούσης τὸ εἶναι , τούτων δὲ περὶ αὐτὴν ὑφισταμένων καὶ πρὸς αὐτὴν εἰς μίαν σύνταξιν συντελούντων , ἐκ τῆς πρὸς τὴν οὐσίαν τάξεως τὴν τάξιν συλλογισώμεθα τῶν γενῶν . εἰ τοίνυν ὁ μὲν τόπος τῇ οὐσίᾳ τῶν σωμάτων συνυπάρχει , ὁ δὲ χρόνος τῇ κινήσει συνυφίσταται , πρότερον δέ ἐστιν τὸ εἶναι τῶν γινομένων ἢ τὸ κινεῖσθαι , πρότερον ἔσται γένος τὸ τῇ ὑποστάσει τῶν γινομένων συνυφιστάμενον , ὕστερον δὲ τὸ τῇ κινήσει συνακολουθοῦν ” . μήποτε δὲ καὶ ὁ χρόνος οὐ τὴν κατ᾿ ἐνέργειαν μόνην κίνησιν τῶν γινομένων μετρεῖ , ἀλλὰ καὶ τὴν οὐσιώδη ( κίνησις γὰρ ἡ ὅλη γένεσίς ἐστιν ) , ὥσπερ καὶ ὁ τόπος οὐ τὴν κατ᾿ οὐσίαν μόνην διάστασιν ἀλλὰ καὶ τὴν κατ᾿ ἐνέργειαν συνέχει . ἔοικεν δὲ ὁ μὲν τόπος κατὰ τὴν στάσιν μᾶλλον θεωρεῖσθαι , ὁ δὲ χρόνος κατὰ τὴν κίνησιν , διότι κἂν ἠρεμίαν ὁ χρόνος μετρῇ , ἀλλὰ κατὰ τὴν παράτασιν καὶ ῥοὴν τοῦ εἶναι καὶ ἡ ἠρεμία μετρεῖται ὑπὸ τοῦ χρόνου . καὶ ἄλλως δὲ τοῦ μὲν τόπου πάντα ἅμα τὰ μόρια ὑπάρχει , τοῦ δὲ χρόνου οὐκέτι , καὶ ὁ μὲν τόπος ἐναργῆ τὴν ὑπόστασιν ἔχει , ὁ δὲ χρόνος ἀμυδράν , ἅτε λόγῳ μόνῳ ληπτὸς ὑπάρχων . ἴσως δὲ ἀληθὲς εἰπεῖν ὅτι ὥσπερ τοῦ χρόνου τὰ μόρια οὐκ ἔστιν ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ , οὕτως καὶ τοῦ τόπου οὐκ ἔστιν ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ διὰ τὴν διάστασιν , κἂν ἐν χρόνῳ τῶ αὐτῷ ᾖ . ἐι δὲ λέγοι τις , ὅτι πλείοσιν ὁ χρόνος ἤπερ ὁ τόπος ὑπάρχει , εἴπερ πάντα μὲν ἐν χρόνῳ τὰ γενητά , οὐ πάντα δὲ ἐν τόπῳ ( οὔτε γὰρ ὁ τόπος ἐν τόπῳ ἐστὶν οὔτε αἱ πράξεις πολλαὶ οὖσαι καὶ ποικίλαι ) , πρῶτον μὲν ἐννοείτω ὅτι κἂν πλείοσιν ὁ χρόνος ὑπάρχῃ , οὐκ ἀρκεῖ τοῦτο πρὸς τὴν τῆς τάξεως ὑπεροχήν . “ τὰ γοῦν πρός τι , φησὶν Ἰάμβλιχος , διὰ πάντων διατείνοντα οὐκ ἄν τις εὐλόγως προθείη τῆς οὐσίας ἢ τῆς ποιότητος , ἐπειδὴ αὗται οὐ δι᾿ ὅλων διήκουσιν ” . μήποτε δὲ οὐκ ἀληθές ἐστιν ὅτι διὰ πλειόνων διήκει τὰ πρὸς τι ἤπερ ἡ οὐσία καὶ τὸο ποιόν · καὶ γὰρ αὐτὸς ὁ τοῦ πρός τι χαρακὴρ κατὰ ποιότητα ἀφορίζεται , καὶ ἄνευ οὐσίας οὔτε τὸ πρός τι οὔτε ἄλλο τι τῶν γενῶν ὑποσῆναι δύνανται . καὶ αὐτὸ δὲ τοῦτο καθ᾿ αὑτὸ δεικνύναι δυνατόν , ὡς οὐκ | ἐπ᾿ ἔλαττον τοῦ χρόνου καὶ ὁ τόπος διὰ πάντων διήκει · καὶ γὰρ πᾶν τὸ γινόμενον ἐν τόπῳ · εἰ δὲ ὁ τόπος μὴ ἔστιν ἐν τόπῳ , οὐδὲ χρόνος ἐν ἑτέρῳ χρόνῳ ἐστίν · οὐδὲ γὰρ ἄλλο τούτων δεῖται τῆς συνοχῆς , ἣν αὐτὸ τοῖς ἄλλοις παρέχεται · οὐδὲ γὰρ ἄλλο τι τῶν ἀρχηγικῶν αἰτίων ἐπιδεές ἐστιν αὐτὸ τῆς εἰς τὰ ἄλλα ἀφ᾿ ἑαυτοῦ μεταδόσεως . καὶ αἱ πράξεις δὲ οὐκ ἄνευ τόπου γίνονται . οὕτως μὲν οὖν ἡ κατὰ Ἀρχύταν τάξις τούτων τῶν κατηγοριῶν πολὺν ἔχει λόγον . κατὰ συζυγίαν δὲ ἔνιαι κατηγορίαι συντάττονται διὰ τὴν πρὸς ἀλλήλας ἀπόνευσιν , ὥσπερ τοῦ ποιεῖν καὶ τοῦ πάσχειν · τῇ γὰρ ἐνεργείᾳ τοῦ κινοῦντος ἡ τοῦ πάσχοντος κίνησις συνέζευκται . οὕτως δὲ καὶ τὸ ποῦ καὶ ποτὲ ἀδελφά πώς ἐστι πρὸς ἄλληλα , κοινὴν ἐπ᾿ ἴσης παρέχοντα τὴν συντέλειαν πρὸς ὅλην τὴν γένεσιν καὶ τοῖς κινουμένοις τὴν ἴσην χρείαν συμβαλλόμενα . προκείσθω δὲ πρὸ τοῦ ποῦ τὸ ποτὲ εἰς ἐπίσκεψιν διὰ τὴν Ἀριστοτέλους τοιαύτην ἀπαρίθμησιν . Ἰστέον δὲ ὅτι ὁ μὲν Ἀριστοτέλης τὸν χρόνον καὶ τὸν τόπον τοῦ ποσοῦ θεὶς τὸ ποτὲ καὶ ποῦ ἰσίας ἐποιήσατο κατηγορίας , ὁ μέντοι Ἀρχύτας καὶ Ἀνδρόνικος ἀκολουθῶν τῷ Ἀρχύτᾳ τῷ μὲν χρόνῳ τὸ ποτὲ συντάξαντες , τῷ δὲ τότῳ τὸ ποῦ , οὕτως ἔθεντο τὰς δύο κατηγορίας , φυλάξαντες τὴν δεκάδα καὶ οὗτοι τῶν γενῶν . γενῶν . δεῖ δὲ τοὺς ἑπομένους τῷ Ἀριστοτέλει δεῖξαι πρῶτον μὲν ὅτι τοῦ ποσοῦ ὁ χρόνος ἐστὶν καὶ ὁ τόπος , ἔπειτα <ὅτι> τὸ ποτὲ καὶ ποῦ οὐ χρόνον καὶ τόπον ἀλλὰ σχέσιν πρὸς χρόνον καὶ τόπον δηλοῦσιν , καὶ ὅτι ἄξιά ἐστιν εἰς ἀριθμὸν τῶν γενικωτάτων παραλαμβάνεσθαι . ὁ μέντοι Πλωτῖνος συντάττων μὲν τὸ ποτὲ τῷ χρόνῳ , πέντέ δὲ λέγων τὰς πάσας κατηγορίας , οὐσίαν , ποσόν , ποιόν , πρός τι , κίνησιν , ὤφελεν ἢ τοῦ ποσοῦ δεῖξαι τὸν χρόνον ἤ τινος ἄλλης τῶν πέντε τούτων κατηγοριῶν , εἰ μὴ μέλλοι τελέως ὁ χρόνος τῶν ὄντων ἐκβάλλεσθαι . ἀλλ᾿ ὅτι μὲν ποσὸν <οὐ> βούλεται αὐτὸν εἶναι , ἐδήλωσεν ἐν τοῖς περὶ τοῦ ποσοῦ λέγων · “ ὁ δὲ χρόνος εἰ μὲν κατὰ τὸ μετροῦν λαμβάνοιτο , τί ποτε τὸ μετροῦν ληπτέον · ἢ γὰρ ψυχὴν ἢ τὸν νοῦν . εἰ δὲ κατὰ τὸ μετρούμενον , εἰ μὲν κατὰ τὸ τοσόνδε εἶναι , οἶον ἐνιαύσιος , ἔστω ποσόν , κατὰ μέντοι τὸ χρόνος εἶναι φύσις τις ἄλλη . τὸ γὰρ τοσόνδε ἄλλο ὂν τοσόνδε ἐστίν . οὐ δὴ ποσότης ὁ χρόνος . ἡ γὰρ ποσότης οὐκ ἐφαπτοφένη ἄλλου αὐτὸ τοῦτο ἂν εἴη κυρίως ποσόν . εἰ δὲ τὰ μετέχοντα πάντα τοῦ ποσοῦ ποσά τις θεῖτο , καὶ οὐσία ἔσται τὸ αὐτὸ καὶ ποσόν ” . ὲν δὲ τῷ τρίτῳ τῷ περὶ τῶν τοῦ ὄντος γενῶν τόπον δέ , φησί , καὶ χρόνον μὴ μὴ κατὰ τὸ ποσὸν ἐννενοὴσθαι , ἀλλὰ τὸv μὲν χρόνον τῷ μέτρον κινήσεως εἶναι τῷ πρός τι δοτέον , τὸν δὲ τόπον σώματος περιεκτικόν , ὡς καὶ τοῦτον ἐν σχέσει καὶ τῷ πρός τι κεὶσθαι , ἐπεὶ καὶ ἡ κίνησις συνεχὴς καὶ οὺκ ἐν ποσῷ ἐτέθη ” . ἰδίαν γὰρ αὐτοῖς ὁ Πλωτῖνος κατηγορίαν τὴν τῆς κινήσεως ἀφωρίσατο . ἐν μέντοι τῷ περὶ κρόνου οὐκ αὐτὸν μέτρον ἀλλὰ μᾶλλον μετρούμενον ἀποφαίνεται . εἴτε δὲ μέτρον εἴτε μετρούμενον ἀποφαίνεται , ἄλλο ὂν τοῦ μετρεῖν βεβηκὸς ἂν ἔχοι τὸ μετρεῖν ἢ μετρεῖσθαι . ὥσπερ οὖν τὸ μετρούμενον ὑπὸ πήχεος οὑ λέγεται τί ἐστιν αὐτό , καὶ εἰ τὴν κίνησίν τις ἀποδοίη τὸ μετρούμενον ὑπό του , οὑ λέγει τίς ἐστιν αὐτὴ ἡ κίνησις , οὔτω καὶ ὁ μέτρον ἢ μετρούμενον λέγων χρόνον οὑ λέγει , συμβεβηκὸς δὲ εἰ ἄρα τι τῷ χρόνῳ . εἰ δὲ εἰκόνα κινητὴν αἰῶνος αὐτὸν ὥσπερ ό Πλάτων φησίν , ἀναιρεῖ τὸ εἶναι πρός τι · κἂν γὰρ ὑπάρσχῃ αὐτῷ τὸ μετρεῖν καὶ μετρεῖσθαι κατὰ σχέσιν , οὐκ ὅντι σχέσει ἀλλ' ἄλλῳ τινὶ πρὸ τῆς σχέσεως ὑφεστηκότι ὑπάρχει . οὔτε οὖν καθ' ἑαυτὸν οὔτε πρός τι καὶ οὔτως . τοιαῦτα μὲν τὰ πρὸς τὸν Πλωτῖνον . δυνατὸν 05 δὲ ὑπὲρ αὐτοῦ λέγειν ὡς ἐν οὐσίαις ὁ χρόνος θεωρεῖται , μήτε ποσὸν ὢν μήτε πρός τι , καὶ οὕτως ὑπὸ μίαν τῶν ὑπ' αὐτοῦ τεθεισῶν πέντε κατηγοριῶν ὑπαχθήσεται . εἰ γὰρ εἰκών ἐστι κινητὴ τοῦ αἰῶνος , ἀνάλογον καὶ αὐτὸς περιέχει τὰ τῇδε ὥσπερ ὁ αἱὼν τὰ ὄντα , καὶ εἰ νοῦς ἐστιν ἐκεῖνος πασῶν νοήσεων καὶ πάντων εἰδῶν περιεκτικός , καὶ οὖτος πάντας τοὺς λόγους τῶν γινομένων ἐν ἑαυτῷ περιείληξεν , καὶ εἰ ἐν στάσει καὶ τῷ μένειν ἐκεῖνος ἐν ἑνὶ ὥρισται , καὶ οὖτος ἐν τῷ κινεῖσθαι κατ' οὐσιώδη τινὰ ξωὴν καὶ κίνησιν καὶ ἐν τῷ μεταβαίνειν ἀφ' ἐτέρου λόγου εἰς ἔτερον λόγον τὸ εἶναι ἔχει . ἄν τε ᾖ ἐν τοῖς ἦς ψυχῆς λόγοις καὶ τῇ τούτων μεταβατικῇ ἐνεργείᾳ ὁ χρόνος ὑφεστηκώς , ἐν τῷ αὐτῷ ἔσται γἐνει ἐν ᾦπερ καὶ ὁ τῆς ψυχῆς λόγος . καὶ γὰρ εἰ μὲν τὴν κίνησιν τῶν λόγων ὤσπερ ἄλλοι τινὲς οὔτως καὶ ό Πλωτῖνος ἀπεγίνωσκεν εἶναι οὐσιώδη , εἶχεν ἂν λέγειν ὡς οὐχ ὑπὸ τὴν οὐσίαν ἀλλ' ὑπὸ τὴν κίνησιν δεῖ τιθέναι τὸν χρόνον κατὰ τὴν μεταβατικὴν κίνησιν τῆς ψυχῆς . εἰ δὲ οὐσιώδεις εἰσὶ τῶν λόγων ἐνέργειαι καὶ κατ' αὐτούς , ἔσται καὶ ό χρόνος ὑπὸ τὴν οὐσίαν , οὐσίαν δὲ τὴν μέσην τῶν τε νοητῶν καὶ τῶν αἰσθητῶν . καὶ οὔτως ἄν λέγοι τὸ ποτὲ μὴ δεόντως προστίθεσθαι ταῖς κατηγορίαις . εἶναι γὰρ αὐτὸ τοῦ χρόνου , τὸν δὲ χρόνον ὑπὸ τὴν οὐσίαν τεράχθαι . ταῦτα δὲ δηλονότι λέγει ὡς εἰ μὴ διεστῶτος τοῦ ποτὲ καὶ τοῦ χρόνου , ἢ εἰ καὶ διεστήκατον , μὴ ὄντος ἀξίου τοῦ ποτὲ εἰς θέσιν ἰδίας κατηγορίας . ἀλλὰ ταῦτα μὲν μετ' ὁλίγον ἐξετασθησεται . Ὁ δὲ Ἀριστοτέλης πεπεισμένος μὲν εἶναι τὸν χρόνον ἐκ τῆς ἐνεργείας αὐτοῦ , ἀσαφῆ δὲ τὴν οὐσίαν αὐτοῦ ὁρῶν πολλαχῇ μὲν ἐπ' αὐτὸν ἦλθεν , ποτὲ μὲν ὡς ἐπ' ἀριθμὸν κινήσεως , ποτὲ δὲ ὡς ἐπὶ μέτρον , ποτὲ δὲ ὡς ἐπὶ κινήσεώς τι , ποτὲ δὲ ὠς καὶ ἡρεμίας . λαβὼν δὲ τὴν ὡς συνεχοῦς πᾶςι προσπίπτουσαν ἔν|νοιαν ἐν τῷ γένει αὐτὸν ἔθετο ἐκείνῳ , ἐν ᾦ τὸ συνεχὲς καὶ τὸ πηλίκον . τοῦτο δὲ ἦν το ποσόν . ὥσπερ οὖν τὰ ἄλλα πάντα πηλίκα τε καὶ ποσὰ τὰ ὑπὸ τῶν καθ' ἔνα ἐν ἐαυτοῖς μετρεῖται , ὡς ὠς ἄνθρωποι δέκα ὑπὸ τῶν καθ' ἕνα , τὰ δὲ θεμένων τι μέτρον ἐπ' αὐτοῖς ἡμῶν οἶον πόδα καὶ χόα καὶ μέδιμνον , κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ὁ χρόνος ἕν τι ὢν τῶν συνεχῶν ποσῶν τοῖς ἑαυτοῦ μέρεσι μετρεῖται . ὥσπερ ἐν ἐπιφανείᾳ πολλῇ μέρος μὲν οὐδὲν ἀποτειμημένον οὐδὲ περιγεγραμμένον θεωρεῖται , θερένων δὲ ἡμῶν τι μέτρον ἐν αὐτῷ ἔχει καὶ αὐτὸ περιγραφὴν τὴν κατ’ ἐνεῖνο τὸ μέτρον , οἶον πόδα καὶ τὰ ἄλλα μέτρα , οὕτω καὶ ὁ χρόνος τιθεμένων ἡμῶν ἐλάχιστον πρὸς αἴσθησιν χρόνον τὸν τοῖς ἀπλατέσι νῦν ὁριξόμενον , οἶον ὥραν ἢ τὸν καλούμενον ὑπὸ τῶν γνωμονικῶν χρόνον , τούτῳ μετρεῖται . τινὰ δὲ καὶ μείξοσιν ὄροις περιγράφομεν φυσικῶς , οἶον ἡμέρᾳ , νυκτὶ καὶ τῇ ἐξ ἀμφοῖν τοῦ ἡλίου περιόδῳ καὶ μηνὶ καὶ ἐνιαυτῷ καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς τοιούτοις . ἔστιν οὖν συμφυὲς μὲν αὐτῷ τὸ πηλίκον <ἢ> ποσόν , κἂν μὴ αὐτὸς ποσόν , τὸ δὲ μετρεῖν καὶ μετρεὶσθαι καὶ ὅλως τὸ πρὸς τι ἐπείσακτον ἔσχεν . διὰ τοῦτο οὖν οὐκ ἐν τῷ πρός τι ἀλλ' ἐν τῷ ποσῷ τῷ συμφυεῖ τὸv χρόνον ἔταξεν , ὅσα δὲ πρὸς τὰ μέτρα τὰ χρονικὰ τὴν σχέσιν ἔχει , ταῦτα ἀλλης κατηγορίας ἡξίωσεν . πρὸς μὲν γὰρ τὸ νυχθήμερον ἔχει πως τὸ χθὲς ἢ αὔριον , τὸ μὲν πρὸς τὸ παρελθόν , τι δὲ πρὸς τὸ μέλλον , πρὸς δὲ τὴν ἀνατολῆς ἕως ἕως δυσμῶν φορὰν τι τήμερον , πρὸς δὲ τὸν ἡλίου κύκλον τὸν μὲν παρελθόντα τὸ πέρυσιν , τὸν δὲ ἐνεστῶτα τὸ τῆτες , λοιπὸν δὲ καὶ ἀορίστως πρὸς μὲν τὸ παρὸν τὸ ἤδη καὶ τὸ ἄρτι , πρὸς δὲ τὸ παρελθὸν τὸ πάλαι , πρὸς δὲ τὸ μέλλον τὸ οὔπω . γένος οὖν ἄλλο κατὰ ταῦτα πολλὰ ὄντα συνεστήσατο τὸ ποτέ . “ Ταύτην μὲν οὖν τὴν λύσιν , φησὶν Ἰἀμβλιχος , συνευπορησάντων ἐτέρων παρειλήφαμεν , ἡμεῖς δέ , φησίν , καθ' ἑαυτοὺς μετιόντες τὴν περὶ πούτων πραγματείαν οὔτε ἀκατάληπτον τὴν οὐσίαν φαμὲν τοῦ χρόνου , αλλὰ προδήλως ἐν τῷ ποσῷ κειμένην . πρὸς γὰρ τοῖς ἄλλοις καὶ μάχεται πρὸς ἑαυτ[ο τὸ εἰρημένον , ὅτι ἡ οὐσία μὲν τοῦ χρόνου οὐκ ἔστιν ποσόν , ἰδίως αὐτῷ συμφυές ἐστιν τὸ ποσόν . πᾶν γὰρ τὸ συμφυὲς κατ' οὐσίαν ἐνυπάρχει , καὶ τὸ κατ' ἰδιότητα τοῦ εἶναι συνυπάρχον οὐκ ἔξω τῆς οὐσίας ἀφέστηκεν . οὐ μέντοι οὔτε τῷ χρόνῳ ταὐτὸν τὸ ποτέ , ἀλλ' εἴπερ εἴπερ ἄρα , τῇ σχέσει τῇ πρὸς τὸν χρόνον . κυρίως Τὰρ εἰδοποιείται ἐν τῷ διίστασθαι μὲν τοῦ χρόνου , κατὰ τὸ ἐν χρόνῳ δὲ θεωρεὶσθαι . ὁ δὲ χρόνος ὅτι ποσόν , δεικτέον οὕτως . οὐ μόνον μετρεῖ τὴν κίνησιν , ἀλλὰ καὶ μετρεῖται ὑπ' αὐτῆς , ὤσπερ Ἀριστοτέλης φησίν . εἰς γὰρ τἀ μεταξὺ σύμπαντα καὶ τὸ τούτων πλῆθος καὶ μῆκος καὶ τὰς μακρὰς καὶ βραχείας κινήσεις ἀποβλέποντες τὸν πλείω καὶ ἐλάττω χρόνον ὁρίξομεν , ὥσπερ καὶ τὸ μέγεθος πάλιν καὶ τὴν κίνησιν ἀλλήλοις μετροῦμεν . πολλὴν γὰρ φαμεν ὁδόν , ἦς ἡ πορεία πολλή , πολλὴν δὲ πάλιν πορείαν , ὄταν ἡ οδὸς μῆκος ἰκανὸν ἔχῃ . καὶ τοῦτο συμβαίνει εὐλόγως . ἀκολουθεῖ γὰρ τῷ μὲν μεγάθει κίνησις , ταύτῃ δὲ ὁ χρόνος · συνεχῆ γὰρ καὶ διαιρετὰ ὁμοίως τὰ τρία . ποσὸν ἄρα καὶ ὁ χρόνος , ἐπειδὴ ἕκαστα συγγενεῖ μετρεῖται · μονάδες γὰρ μονάδι καὶ αἱ πᾶσαι κινήσεις μετρηθήσονται κινήσει . τίς οὖν ἥδε , εἰ μὴ γὰρ ἡ κυκλοφορία ; ὁμαλὴς γὰρ αὕτη , καὶ δεῖ τὸ μέτρον ὁμαλές τε καὶ ὡρισμένον ὑπάρχειν . ἐπεὶ οὖν ὁ χρόνος κινήσει μετρεῖται , ἡ κυκλοφορία καὶ τοῦ χρόνου ὥσπερ καὶ τῶν κινήσεων ἔσται μέτρον . τούτῳ δὲ ὁμολογεῖ καὶ τὰ εἰωθότα λέγεσθαι , ὅτι κύκλῳ τὰ ἀνθρώπεια καὶ τὰ γινόμενα πάντα , καὶ ὡς ὁ χρόνος κύκλος τις καὶ περίοδος , ὥσπερ καὶ τὰ ἐν αὐτῷ · καὶ γὰρ τοιαύτης ἐστὶ φορᾶς μέτρον καὶ μετρεῖται καὶ αὐτὸς ὑπὸ τοιαύτης . καὶ ὁ Ἀριστοτέλης οὖν εἰδὼς ἐν ταῖς κοιναῖς ἐννοίαις σαφῶς τοῦτο διωρισμένον , τὸ συνεχῆ εἶναι τὸν χρόνον καὶ ποσόν , ἐχρήσατο αὐτῷ ὡς κοινῷ ἀξιώματι . ὅθεν δὴ καὶ τὰ μὴ πεφυκότα κινεῖσθαι μηδὲ ἠρεμεῖν , ἀλλὰ φύσει ἀκίνητα ὄντα οὐδαμῶς φησιν ἐν χρόνῳ εἶναι , οἷά ἐστι τὰ νοήματα . ἐπεὶ δέ ἐστιν ἡ κίνησις ἐν χρόνῳ , δεῖ καὶ τὴν ἠρεμίαν εἶναι σὺν χρόνῳ · μέτρον γὰρ καὶ ταύτῃ ὁ χρόνος · οὐ γὰρ πᾶν τὸ ἀκίνητον ἠρεμοῦν , ἀλλὰ τὸ πεφυκὸς μὲν κινεῖσθαι , πρὸς καιρὸν δὲ τῆς κινήσεως στερόμενον , εἰ οὖν καὶ ἀρχὴν ἔχει χρονικὴν ἡ ἠρεμία καὶ τέλος , δῆλον ὅτι χρόνῳ καὶ αὐτὴ μετρεῖται . προηγουμένως δὲ κινήσεώς ἐστι μέτρον ὁ χρόνος . ὥσπερ δὲ τὸ εἶναι ἐν ἀριθμῷ ταὐτόν ἐστι τῷ μετρεῖσθαι τὸ εἶναι τοῦ πράγματος ἀριθμῷ , οὕτως καὶ τὸ εἶναι ἐν χρόνῳ ταὐτόν ἐστι τῷ μετρεῖσθαι τὸ εἶναι τοῦ πράγματος πάλιν οὖν ποσοῦ συνεχοῦς καὶ κινήσεως συνεχοῦς μέτρον ὁ χρόνος , ὥστε εἰκότως αὐτὸν ἐν τῷ ποσῷ καὶ τῷ συνεχεῖ ἀφοριζόμεθα . διὸ καὶ ὁ ὁρισμὸς αὐτοῦ οἰκείως ἀποδέδοται ἀριθμὸς κινήσεως πάσης καὶ μέτρον τοῦ ἐν κινήσει προτέρου καὶ ὑστέρου . καὶ κατὰ τὰς παλαιὰς δὲ δόξας ἡ αὐτὴ ἔννοια φαίνεται τοῦ χρόνου · ἢ γὰρ κίνησιν ἢ κινήσεώς τι ἤτοι ἢ ἀχώριστον τὸν χρόνον ὑπολαμβάνουσιν . Στράτων μὲν γὰρ τὸ ποσὸν κινήσεως εἰπὼν τὸν χρόνον ἀχώριστόν τι αὐτὸν ὑπέθετο τῆς κινήσεως , Θεόφραστος δὲ συμβεβηκός τι καὶ Ἀριστοτέλης ἀριθμὸν εἰπὼν ὡς χωριστὸν ἐθεάσαντο · ἡνίκα δὲ ἕξιν ἢ πάθος κινήσεως λέγει , ὡς ἀχωρίστῳ καὶ αὐτὸς ἔχρήσατο . ἀλλὰ τούτων μὲν ὡς διὰ τὸ ἀκριβὲς τὴν εἰσαγωγικὴν πραγματείαν ὑπερβαινόντων οὐκ ἐφάπτεται νῦν , τὸ μέντοι συνεχῆ καὶ ποσὸν εἶναι τὸν χρόνον ὡς κοινὸν ἀξίωμα λαμβάνει . | ἀριθμὸν δὲ αὐτὸν οὐ τὸν τῶν μονάδων εἶπεν , ἀλλ᾿ ἀντὶ τοῦ μέτρου τῷ ἀριθμῷ κέχρηται · τὸ γὰρ μετρεῖν τῷ ἀριθμεῖν οὐ ταὐτόν . μέτρον δέ ἐστιν τοῦ ἐν τῇ κινήσει ποτέρου ὑστέρου , ὁποία ποτὲ ἂν ᾖ κίνησις , εἴτε κατὰ γένεσιν καὶ φθορὰν εἴτε αὔξησιν καὶ μείωσιν εἴτε κατὰ ἀλλοίωσιν εἴτε κατὰ τὴν κατὰ τόπον μεταβολήν . ὅτι δὲ συνεχὲς ποσὸν ὁ χρόνος καὶ οὐ διωρισμένον , δῆλον ἐκ τοῦ πᾶν τὸ λαμβανόμενον αὐτοῦ μέρος διαιρετὸν εῖναι · οὐ γὰρ καταλήγομεν διαιροῦντες εἰς ἀδιαίρετόν τι , ὥσπερ ἐπὶ τοῦ ἀριθμοῦ εἰς τὴν μονάδα ἀδιαίρεταον οὖσαν . δῆλον καὶ ὅτι τῷ μεγέθει καὶ τῇ κινήσει ἀκολουθεῖ , ἅπερ συνεχῆ ἐστιν ὁμολογουμένως . ὥστε οὔτε ἀκατάληπτον ἡγεῖται τὸν χρόνον Ἀριστοτέλης οὔτε ἄλλο τι τὴν φύσιν αὐτοῦ παρὰ τὸ ποσὸν ἡγεῖται . καὶ γὰρ καὶ ἄλλως ἄτοπον ἦν , ὡς εἴρηται , τὴν μὲν οὐσίαν τοῦ χρόνου μὴ νομίζειν ποσόν , συμφυὲς δὲ αὐτῷ τὸ ποσὸν ὑπολαμβάνειν · πᾶν γὰρ τὸ συμφυὲς οὐκ ἔξω τῆς οὐσίας ἐστίν . ἀλλ᾿ οὐδὲ τὰ ἀπολαμβανόμενα τοῦ χρόνου φυσικὰ μέτρα , οἷον τὴν ἡλίου ἢ σελήνης περίοδον , ταῦτά ποτε ἐποίησεν ἄλλο γένος ἂν κατηγορίας · ἀλλὰ ταῦτα μὲν τὸν χρόνον συμπληροῖ καὶ μέτροις περιλαμβάνει , ὅταν δέ τι πρᾶγμα ἔτερον ὂν τοῦ χρόνου καὶ οὐχ ὡς μέρος χρόνου λαμβανόμενον σχέσιν ἔχῃ πρὸς χρόνον καὶ διὰ τοῦτο ἐν χρόνῳ ἐστίν , ὥσπερ ἡ ἐν Σαλαμῖνι ναυμαχία ἐν τῷδε τῷ χρόνῳ , τότε ἄλλη κατηγορία γίνεται ἡ τοῦ ποτέ , ἄλλη οὖσα παρὰ τὸ τοσόν ” καὶ αὕτη μὲν ἡ Ἀριστοτέλους δόξα . Ἀρχύτας δὲ καὶ Ἀνδρόντκος ἰδίαν τινὰ φύσιν τὴν τοῦ χρόνου θέμενοι ὁμοῦ τούτῳ συνέταξαν τὸ ποτὲ ὡς περὶ τὸν χρόνον ὑφιστάμενον . αὐτὰ γὰρ τὰ προηγούμενα τῆς ὑποστάσεως πρῶτα γένη , περὶ ἃ τὰ ἄλλα ὑφίσταται , πρόκειται αὐτῷ ὡς ἀρχηγικώτατα λαμβάνειν · ἐπεὶ τοίνον ὁ μὲν χρόνος τοῦ ποτέ , ὁ τόπος τοῦ ποῦ κατ᾿ αὐτὸ τὸ εἶναι προτέτακται , εἰκότως αὐτοῖς ὡς προηγουμένως γένεσι χρῆται παραλιπὼν τὰ ἐν αὐτοῖς περιεχόμενα ὡς δεύτερα ἐκείνων ὄντα . δέδεικται οὖν ἐκ τῶν εἰημένων , ὅπως μὲν Ἀριστοτέλης ἐν ἄλλῃ κατηγορίᾳ τὸ ποτὲ τίθεται ταῖς διαφοραῖς τῶν σημασιῶν προσέχων , ὅπως δὲ Ἀρχύτας τῷ χρόνῳ συνέταξεν τὸ ποτὲ πρὸς τὴν κατὰ τὰ πράγματα συγγένειαν ἀποβλέπων , πῶς δὲ Πλωτῖνος ἀνεῖλεν τὴν τοῦ ποτὲ κατηγορίαν διὰ τὸ συνάγειν εἰς βραχύτατον ἀριθμὸν τὰ πρῶτα γένη καὶ μὴ πάνυ τι διδόναι ταῖς τῶν νοήσεων καὶ σημασιῶν παραλλαγαῖς . Ἀλλὰ ἐπὶ τὰς ἀπορίας λοιπὸν ἰτέον τὰς φερομένας πρὸς τὸ ποτὲ καὶ τὰς λύσεις αὐταῖς ἐπακτέον . ὅταν οὖν οἱ περὶ Πλωτῖνον καὶ Ἀνδρόνικον τὸ χθὲς καὶ αὔριον καὶ πέρουσιν μέρη χρόνου λέγωσιν καὶ διὰ τοῦτο ἀξιῶσιν τῷ χρόνῳ συντετάχθαι , φήσομεν οὐκ εἶναι αὐτὰ μέρη χρόνου , ἀλλὰ σχέσιν περεέχειν τῶν ἐν τῷ χρόνῳ ὄντων πραγμάτων πρὸς τὸν χρόνον , ἄλλο δὲ ἐστιν τοῦτων ἑκάτερον . ῾ἀλλ᾿ εἰ χρόνος , φασίν , παρεληλυθὼς τὸ χθὲς ἢ μέτρον χρόνου , σύνθετόν τι ἔσται , εἰ ἕτερον τὸ παρεληλυθὸς καὶ ἕτερον ὁ χρόνος , καὶ δύο κατηγορίαι ἔσονται καὶ οὐχ ἓν ἁπλοῦν τὸ ποτέ᾿ . ἢ τῷ αὐτῷ λόγῳ φήσομεν , εἰ ἕτερον τὸ ζῷ ον καὶ ἕτερον τὸ λογικὸν καὶ ἕτρον τὸ θνητόν , οὐχ ἁπλοῦν ἔσται , ἀλλὰ τρεῖς κατηγορίαι · ἐι δὲ ἐπὶ τούτου ἑνὶ τῷ εἴδει τὰ τρία συλλαμβάνομεν , καὶ ὁ χρόνος καὶ τὸ παρεληλυθὸς εἰς ἕν πρᾶγμα συντελεῖ καὶ οὐ ποιεῖ δύο κατηγορίας . μήποτε δὲ οὐδὲ χρόνος ἁπλῶς παρεληλουθώς ἐστι τὸ χθὲς οὐδὲ ἔννοιαι πλείονες εἰς ταὐτὸ συντρέχουσιν ἐπὶ τούτου · κατ᾿ αὐτὴν γὰρ μόνην τὴν σχέσιν τοῦ πράγματος πρὸς τὸν χρόνον τὸ χθὲς εἰδοποιεῖται . ῾ἀλλ᾿ εἰ τὸ ποτέ , φασί , τὸ χρόνῳ λέγεται , τοῦ τὸ ἐν χρόνῳ , εἰ μὲν πρᾶγμά τί φατε , οἷον τὸν Σωκράτην , ὅτι πέρυσιν ἦν ὁ Σωκράτης , ἄλλης ἐστὶ κατηγορίας · εἰ δὲ τὸν χρόνον , καὶ οὗτος ἄλλης · ἐι δὲ τὸ σύνθετον , οὐκ ἔσται μία κατηγορία᾿ . ἢ οὔτε τὰ πράγματα τὰ ἐν χρόνῳ οὔτε αὐτὸς ὁ χρόνος οὔτε τὸ σύνθετον ἐξ ἀμφοῖν εἰδοποιεῖ τὴν τοῦ ποτὲ κατηγορίαν , ψιλὴ δὲ ἡ σχέσις τοῦ πράγματος πρὸς τὸν χρόνον · διὰ οὔτε μέρη χρόνου παραληψόμεθα ἐν τῷ ποτὲ οὔτε τὰ πράγματα , ἀλλ᾿ ἔσται καὶ τοῦτο ἁπλοῦν ὥσπερ καὶ τὰ ἄλλα γένη . καὶ Βόηθος δὲ ἄλλο μὲν τὸν χρόνον ὑποτίθεται , ἄλλο δὲ τὸ μετέχον χρόνου καὶ ἐν χρόνῳ , καὶ εἶναι μὲν ἐνιαυτὸν καὶ μῆνα χρόνον , ἐνιαυσιαῖον δὲ καὶ μηνιαῖον μετέχον χρόνου , ὥσπερ ἄλλης κατηγορίας φρόνησις καὶ τὸ κατὰ φρόνησιν , οἷόν ἐστι τὸ φρονεῖν , ἄλλης , καὶ τὸ μέν ἐστι ποιότητος , τὸ δὲ τοῦ ποιεῖν · οὕτως καὶ ὁ χρόνος καὶ τὸ κατὰ χρόνον διέστηκεν . Ἐπεὶ δέ τινες ἐκ τῆς τοῦ πράγματος ἀσαφείας διεστηκότα ταῦτα εἰς ταὐτὸ συγχέουσιν , λεγέσθω τι καὶ πρὸς τούτους παραμύθιον , ὅτι τὸ ποτὲ διττόν ἐστι , τὸ μὲν χρόνος , τὸ δὲ ἰδίως ἐν χρόνῳ · ὁμοίως δὲ καὶ τὸ ἀεί , τὸ μὲν ἐν χρόνῳ , καθ᾿ ὃ λέγομεν ῾ἀεί ἐστι πρᾶξις᾿ , τὸ δὲ χρόνος , παρώνυμον τοῦ αἰῶνος · ὁμοίως δὲ καὶ τὸ πέρυσιν διττόν · τὸ δὲ εἰς νέωτα καὶ τῆτες οὐκέτι , ἀλλὰ τὸ ἐν χρόνῳ μόνον δηλοῦσιν . καὶ χρόνου μὲν διαφορὰς τίθενται παρεληλυθότα , ἐνεστῶτα , μέλλοντα , τοῦ ποτὲ δὲ διαφορὰς τὸ πέρυσιν , εἰς νέωτα , τῆτες . τὸ δὲ πάλαι , ὅταν μὲν λέγωμεν ῾ὁ πάλαι ὤν᾿ , χρόνον δηλοῖ , ὅταν δὲ ‘πάλαι ἔπραξεν᾿ , ἐν χρόνῳ · ὁμοίως δὲ καὶ τὸ ἄρτι καὶ νῦν καὶ τὸ ἤδη καὶ χρόνον δηλοῦν καὶ ἐν χρόνῳ . τὸ δὲ χρονίζειν τὸ ἐν χρόνῳ , οὐ τὸν χρόνον · οὐ γὰρ χρονίζει χρόνος , ὅτι μὴ ἔστιν ἐν χρόνῳ χρόνος , καὶ ἔστι τοῦ ποτὲ τὸ χρονίζειν , κἂν σχήματι χρῆται τοῦ ποιεῖν ( καὶ γὰρ ὁ τεμνόμενος χρονίζει καὶ ὁ τέμνων ) , ὥσπερ καὶ ταχύνειν βραδύνειν λέγομεν . καὶ ὁ μὲν χρόνος ἄπειρος , τὸ δὲ ποτὲ πεπέρασται , ὅτι καὶ | ἡ ἐν αὐτῷ πρᾶξις πεπέρασται , διὸ τῶν θείων τὸ ποτὲ ἐξώρισται . ἀλλὰ ταῦτα μὲν προσιστορήσθω τῆς συνηθείας τῶν ὀνομάτων ἕνεκεν . Περὶ δὲ τοῦ ποτὲ καὶ τοῦ ποῦ θαυμάζω μὲν ἐγὼ τὴν Ἀριστοτέλους ἀγχίνοιαν , ὅπως καίτοι τὰ ἄλλα τῷ Ἀρχύτᾳ κατακολουθῶν ὅμως τὴν ἐν χρόνῳ καὶ ἐν τόπῳ διαφορὰν ἐθεάσατο δυνάμενα εἰς γένη διάφορα τίθεσθαι . ἀλλ᾿ ἐκεῖνο πρόχειρον ἀπορεῖν , πῶς πολλῶν ὄντων τῶν ἔν τινι καὶ τό γε ἐλάχιστον ἑνδεκαχῶς λεγομένων δύο μόνα ταῦτα τῶν ἔν τινι , τὸ ἐν χρόνῳ καὶ ἐν τόπῳ , ἰδίας ἡμῖν κατηγορίας ἐχαρακτήρισεν . λέγεται δὲ ἔν τινι ὡς τὸ συμβεβηκὸς ἐν τῇ οὐσίᾳ καὶ ὅλως τὸ ἐν ὑποκειμένῳ , καὶ ὡς τὰ μέρη ἐν τῷ ὅλῳ καὶ τὸ ὅλον ἐν τοῖς μέρεσι , καὶ ὡς τὸ εἶδος ἐν τῇ ὕλῃ , καὶ ἔτι μέντοι ὡς τὸ γένος ἐν τοῖς εἴδεσι καὶ τὰ εἴδη ἐν τῷ γένει , καὶ πρὸς τούτοις τὰ τῶν ἀρχομένων ἐν τῷ ἄρχοντι καὶ τὰ τοῦ ἄρχοντος ἐν τοῖς ἀρχομένοις , καὶ τὸ ὡς ἐν ἀγγείῳ , καὶ ταῦτα τὰ νῦν προκείμενα , τό τε ἐν τόπῳ καὶ τὸ ἐν χρόνῳ . τοσαυταχῶς οὖν λεγομένου τοῦ ἔν τινι , διὰ τί κατὰ μόνας τὰς δύο σχέσεις ταύτας ἴδιαι κατηγορίαι συνέ - στησαν ; εἰ γὰρ ἄλλο τὸ λευκὸν καὶ ἄλλο τὸ σῶμα καὶ ἄλλο τι τὸ εἶναι τὸ λευκὸν ἐν τῷ σώματι , ἀναλογεῖ δὲ τὸ μὲν λευκὸν τῷ Σωκράτει , τὸ δὲ σῶμα τῷ χρόνῳ , τὸ δὲ ἐν σώματι εἶναι τὸ λευκὸν τῷ ἐν χρόνῳ εἶναι τὸν Σωκράτη , διὰ τί μὴ καὶ κατὰ τοῦτο τὸ ἔν τινι ἰδία συνέστη κατηγορία ; ἀπορεῖ δὲ καὶ ὁ Πλωτῖνος ἐν τοῖς περὶ τοῦ ποῦ τοῦτο λέγων · “ εἰ τὸ ἐν χρόνῳ ἄλλο καὶ τὸ ἐν τόπῳ ἄλλο παρὰ χρόνον καὶ τόπον , διὰ τί οὐχὶ καὶ τὸ ἐν ἀγγείῳ ἄλλην ποιήσει κατηγορίαν καὶ τὸ ἐν ὕλῃ ἄλλην καὶ τὸ ἐν ὑποκειμένῳ ἄλλην καὶ τὸ ἐν ὅλῳ μέρος καὶ τὸ τὸ ὅλον ἐν μέρει καὶ ἐν εἴδεσιν καὶ εἶδος ἐν γένει ; καὶ οὕτως ἡμῖν πλείους ἔσονται αἱ κατη - γορίαι ” . λύων δὲ τὴν ἀπορίαν ταύτην ὁ Ἰάμβλιχος τὸ μὲν ὡς ἐν καὶ ὡς ἐν ὕλῃ καὶ ὡς ἐν ὑποκειμένῳ τοπικὰς ἐμφαίνειν σχέσεις φησί , τὸ δὲ ὅλον πρὸς τὰ μέρη καὶ τὰ μέρη πρὸς τὸ ὅλον τὴν τοῦ πρός τι σχέσιν ἔχειν , ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ γένος πρὸς τὸ εἶδος καὶ τὸ εἶδος πρὸς τὸ γένος , οὐδὲν ὅμοιον ἐχούσης τῆς τοῦ πρός τι σχέσεως τῇ πρὸς τόπον καὶ τῇ πρὸς χρόνον . ἀλλ᾿ ἐρεῖ τις οἶμαι , ὅτι κατ’ ἄλλο μὲν ἐν αὐτοῖς τὸ πρός τι θεωρεῖται , κατ᾿ ἄλλο δὲ τὸ ἔν τινι εἶναι · καὶ γὰρ καὶ τὸ ἐν τόπῳ , καθ᾿ ὅσον αὐτὸ μὲν χωρεῖται , ὁ δὲ τόπος χωρεῖ , τῶν πρός τι ἆν εἴη . πῶς δὲ καὶ τὸ ὡς ἐν ὕλῃ καὶ τὸ ὡς ἐν ἀγγείῳ ταὐτὸν ἂν εἴη τῷ μήποτε οὖν ῥητέον ὅτι οὐ πᾶν τὸ ἔν τινι κατηγορίας ἦν εἰδικῆς ἄξιον , ἀλλ᾿ ἐκεῖνα μόνα , ἐν οἷς τὸ μὲν περιέχει , τὸ δὲ περιέχεται , ἑκατέρου τὴν ἑαυτοῦ φύσιν διασῴζοντος καὶ μηδετέρου μέρους τοῦ ἑτέρου γινομένου μηδὲ συμπληροῦντος τὸ ἕτερον · ἐν γὰρ τούτοις μόνοις αὐτὸ τὸ ἔν τινι φύσις τις ἀφωρισμένη γίνεται κατὰ τὴν σχέσιν αὐτὴν ὑφεστῶσα , ὅταν καὶ τὸ καθόλου πάντως ὑπάρχειν δεῖ , οἷον τὸ ἐν τόπῳ εἶναι καὶ ἐν χρόνῳ τὸ σῶμα · ἀλλὰ τοῦ γε μερικοῦ χρόνου καὶ τόπου χωριζόμενα τὰ ἐν αὐτοῖς ὑφέστηκεν ἔτι . τὰ μέντοι ἄλλα σημαινόμενα τοῦ ἔν τινι τὰ μὲν συμπληρωτικά ἐστιν , ὡς τὰ μέρη καὶ τὸ ὅλον καὶ τὰ γένη καὶ τὰ εἴδη καὶ τὸ ἄρχον καὶ τὰ ἀρχόμενα , τὰ δὲ οὐ δυνάμενα χωρὶς ὑποστῆναι , ὡς τὸ ἐν ὕλῃ εἶδος καὶ τὸ ἐν ὑποκειμένῳ συμβεβηκός , ὅπερ καὶ μορφὴ τοῦ ὑποκειμένου γίνεται , διὸ καὶ καλεῖται κατ’ ἐκεῖνο τὸ ὑποκείμενον , οἷον λευκὸν καὶ ηὐξημένον , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων κατηγοριῶν ὁμοίως τῶν τῇ οὐσίᾳ ὑπαρχουσῶν . πῶς οὖν ἂν εἴη τὸ ἕτερον ἐν ἑτέρῳ κυρίως , ὅτε μηδή ἐστιν ἁπλῶς ἕτερα ἀλλήλων κεχωρισμένα καθ᾿ ὑπόστασιν , ἀλλὰ κατ᾿ ἐπίνοιαν μόνην , καθ᾿ ἣν τὰ γένη χωρίζομεν ; τὰ μέντοι ἐν χρόνῳ καὶ ἐν τόπῳ ἕτερά ἐστι τοῦ τόπου καὶ τοῦ χρόνου · τοιγαροῦν καὶ ἄλλοτε ἐν ἄλλῳ γίνεται τὰ αὐτὰ ἀριθμῷ , ἐν ὑποκειμένῳ δὲ ἄλλοτε ἄλλῳ τὸ αὐτὸ κατ᾿ ἀριθμὸν γενέσθαι καὶ τὸ ἐν ἀγγείῳ δὲ ἐν τόπῳ ἐστίν · τόπος γὰρ περιφορητός ἐστι τὸ ἀγγεῖον . διὰ τοῦτο δὲ οἱ ὀνοματοθέται ἐπὶ τοῦ ποτὲ ὀνόματα διάφορα τεθείκασι , χθὲς καὶ αὔριον καὶ πέρυσιν καὶ τῆτες καὶ εἰς νέωτα , καὶ ἐπὶ τοῦ ποῦ , ἐν Λυκείῳ , ἐν ἀγορᾷ , ἐπὶ μέντοι τῶν ἄλλων ἔν τινι οὐ ῾τὸ λευκὸν ἐν τῷ σώματι᾿ λέγειν ἔθος , ἀλλὰ ‘τὸ σῶμα λευκόν᾿ καὶ ῾ἡ κεφαλὴ ζῴοὐ᾿ καὶ ῾ὁ ἄνθρωπος ζῷον᾿ καὶ ῾ἐξ ὕλης καὶ εἴδους τὸ σύνθετον᾿ . ἀλλὰ τοῦτο μὲν οὕτω τέως ἐμοὶ δοκεῖ διαλύειν , εἰ δὲ καὶ ἄλλως δυνατόν , εὖ ἄν ἔχοι . Τὴν δὲ τοῦ χρόνου , φύσιν θεωρητικώτερον παραδιδοὺς ὁ Ἰάμβλιχος τὸν Ἀρχύταν πάλιν ἡγεμόνα προΐσταται , ὅς φησιν ὅτι “ ἐστὶν ὁ χρόνος κινάσιός τινος ἀριθμὸς ἢ καὶ καθόλω διάστημα τᾶς τοῦ παντὸς φύσιος ” , οὐ τὴν Ἀριστοτέλους καὶ τῶν Στωικῶν δόξαν εἰς ταὐτὸ συλλαμβάνων , ὥς τινες οἴονται , διότι ὁ μὲν Ἀριστοτέλης ἀριθμὸν κινήσεως εἶναί φησι χρόνον , τῶν δὲ Στωικῶν Ζήνων μὲν πάσης ἁπλῶς κινήσεως διάστημα τὸν χρόνον εἶπεν , Χρύσιππος δὲ διάστημα τῆς τοῦ κόσμου κινήσεως . οὐ γὰρ δύο ὅρους εἰς ταὐτὸν συνάπτει , ἀλλ᾿ ἕνα ὁρισμὸν ποιεῖται καὶ ἰδιάζοντα τοῦτον παρὰ τὰς τῶν ἄλλων ἀποφάσεις · οὐ γὰρ εἶπεν κινήσεως ἀριθμὸν τῆς πάσης , ὥσπερ Ἀριστοτέλης ἀφωρίσατο , ἀλλὰ κινήσεως τινός , οὐ τῶν ἐν μέρει , οἷον τῆς τοῦ οὐρανοῦ ἢ τῆς τοῦ ἡλίου ἢ ἄλλης τινὸς ἐν τοῖς καθ᾿ ἕκαστα διωρισμένης , ἐπεὶ οὕτως οὔτε ἀρχοειδὴς ἔσται ὁ χρόνος οὔτε κοινὸς ἐπὶ πάντα διατείνων οὔτε ἐν τοῖς πρώτοις γένεσιν ἀφορίζεσθαι ἄξιος , ἀλλ᾿ ἐμφαίνει πάντως διὰ τοῦτο κίνησιν ἀρχοειδῆς καὶ ταῖς ἄλλαις κινήσεσι τοῦ εἶναι αἰτίαν . καὶ γὰρ εἰώθασι πανταχοῦ προτάττειν τὰ καθ’ ἓν εἶδος προϋπάρχοντα καὶ ὁμωνύμως τῶν μεθ᾿ ἑαυτὰ κατηγορούμενα , οἷον | τὸν λόγον αὐτὸν τοῦ ἀνθρώπου τῶν πολλῶν ἀνθρώπων · οὕτως οὖν καὶ μίαν κίνησιν προτάττει τῶν πολλῶν κινήσεων αἰτίαν , ἣν αὐτοκίνητον κατὰ Πλάτωνα ἢ ἀκίνητον κατὰ Ἀριστοτέλη πάντως εἶναι , ἀρχὴν οὖσαν κινήσεων , ὥστε ἔοικεν διὰ τούτων τὴν οὐσιώδη τῆς ψυχῆς κίνησιν ἐμφαίνειν καὶ τὴν τῶν κατ’ οὐσίαν ὑπαρχόντων αὐτῇ λόγων προβολὴν καὶ μετάβασιν ἀπ᾿ ἄλλων εἰς ἄλλους · ταύτην γὰρ μίαν καὶ τινὰ κίνησιν τῷ χρόνῳ φησὶ προσήκειν . ἀριθμὸν δὲ αὐτῆς λέγει τὸν ἤδη γενεσιουργὸν καὶ προϊόντα εἰς ποίησιν τῶν ἐν τῷ κόσμῳ , ὅστις διεξόδους ἢ μεταβάσεις ποιεῖται ἀεὶ κατὰ τὰς προβολὰς τῶν φυομένων ἐξ αὐτοῦ , ὃς καὶ ἐναργής ἐστιν χρόνος . οὗτος δὴ οὐ πολὺ διέστηκεν τοῦ παρὰ Ἀριστοτέλει λεγομένου ἀριθμοῦ · ἐκεῖνος μὲν γὰρ μέτρον αὐτὸν τοῦ συνεχοῦς ἔξωθεν ἐπιγινόμενον θεωρεῖ , οὗτος δὲ μέτρον αὐτῆς ποιεῖται τῆς κινήσεως αὐτοφυὲς καὶ οὐκ ἔξωθεν ὥσπερ ἐκεῖνος . “ καὶ ἔοικεν , φησὶν Ἰάμβλιχος , ἀπὸ τῆς Ποθαγορικῆς παραδόσεως ἡ Περιπατητικὴ δόξα παρατετράφθαι · τὸ δὲ αἴτιον , ὅτι περὶ τοῦ ἀριθμοῦ καὶ τῆς κινήσεως οὐ τὴν αὐτὴν ἔσχον οἱ νεώτεροι πρὸς τοὺς παλαιοὺς γνώμην , ἀλλ᾿ οἱ μὲν συμβεβηκότα αὐτὰ νομίζουσιν καὶ ἔξωθεν ἐπείσακτα θεωροῦσιν , οἱ ὡς οὐσιωδη νοοῦσιν ” . ἐκεῖνο μέντοι θαυμάζω τῆς Ἀριστοτέλους ἀγχινοίας , πῶς καὶ αὐτὸς αἰτίαν τοῦ χρόνου προσεχῆ τὴν ψυχὴν ἔθετο · ζητήσας γὰρ τί τὸ ἀριθμοῦν τὴν ψυχὴν εἶπεν · εἰ γὰρ πάσης κινήσεως ἀρχὴ καὶ αἰτία ἡ ψυχή , εἴτε ὡς αὐτοκίνητος κατὰ Πλάτωνα εἴτε ὡς ἀκίνητος κατὰ Ἀριστοτέλη , εἴη ἂν εἰκότως καὶ τῆς χρονικῆς κινήσεως αἰτία . ἀλλ᾿ εἰ τὸν ἀριθμὸν Ἀρχύτας τὸν γενεσιουργὸν χρόνον εἶναί φησιν τὸν προϊόντα ἀπὸ τῆς ψυχικῆς κινήσεως ὡς μονάδος , δῆλον ὅτι καὶ κίνησιν ἐκείνην ὡς χρόνου μονάδα ἐθεάσατο , καὶ ἔοικεν τὴν πρώτην τήν τε ἐν τῇ ψυχῇ καὶ τὴν ἀπ' αὐτῆς προϊοῦσαν τὸν χρόνον θέσθαι , περὶ ἣν ἡ ἄλλη πᾶσα κίνησις συνέχεται καὶ τέτακται καὶ μεμέτρηται · τὸ γὰρ μέτρον καὶ συνδιεστάναι δεῖ τῷ μετρουμένῳ καὶ ἀρχοειδέστερον αὐτοῦ εἶναι . καὶ οἱ Στωικοὶ δὲ παραλαβόντες τὸν ὁρισμὸν λέγοντα “ τὸ καθόλου διάστημα τῆς τοῦ παντὸς φύσεως ” παρέτρεψαν τὸν λόγον ἐπὶ τὸ διάστημα τῆς κινήσεως , καὶ πλημμελοῦσιν οὗτοι , διότι τῶν Πυθαγορείων τὸ διάστημα φυσικὸν καὶ ἐν φυσικοῖς λόγοις καὶ εἰ οὕτω τις βούλοιτο καλεῖν ἐν τοῖς σπερματικοῖς , ὥς ποτε καὶ κορνοῦτος ὀψὲ τοῦτο ὑπώπτευσεν , ἢ ὡς ἀκριβέστερον ἄν τις εἴποι κατὰ προτέρους λόγους καὶ τῶν σπερματικῶν λόγων τοὺς τῆς ὅλη κοσμικῆς φύσεως , ἐν ᾗ καὶ ἡ ψυχὴ περιλαμβάνεται , τὸ διάστημα ἀφοριζομένων , οὗτοι σαφῶς μὲν οὐκ ἔχουσι διελέσθαι , ὁποῖον λέγουσι διάστημα , ἐοίκασι μέντοι μᾶλλον τὸ τῶν σωματοειδῶν κινήσεων σωματοειδὲς διάστημα ὑπολαμβάνειν ἢ ὥσπερ γραμμοειδές τι τοῦτο ἀποφαίνεσθαι , ὃ πολλῆς ἀτοπίας μεστὸν ἰδίᾳ δείκνυται ἐν τοῖς περὶ χρόνου λόγοις . οὐ μέντοι παρὰ τοῖς ἀρχαίοις οὕτως εἴρηται · τὸ γὰρ “ τῆς τοῦ παντὸς φύσεως ” συμπλεκόμενον τῷ διαστήματι δηλοῖ , ὁποῖον ἀποφαίνονται εἶναι τὸ διάστημα · τοῖς γὰρ τῆς φύσεως λόγοις προσήκει τὸ τοιοῦτο . συμφωνεῖ δὲ πρὸς τὸ αὐτὸ καὶ ἡ τῶν ἔτι παλαιοτέρων δόξα . οἱ μὲν γάρ , ὥσπερ καὶ τοὔνομα δηλοῖ , χορείᾳ τινὶ τῆς ψυχῆς περὶ τὸν νοῦν , οἱ δὲ ταῖς τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ νοῦ αὐτῆς περιόδοις , οἱ δὲ τῇ φυσικῇ περὶ τὸν νοῦν χορείᾳ , οἱ δὲ ταῖς ἐγκυκλίοις περιφοραῖς τὸν χρόνον ἀφωρίζοντο , ἅπερ πάντα περιείληφεν ἡ Πυθαγόρειος αἵρεσις · τὸ γὰρ καθόλου διάστημα τῆς τοῦ παντὸς φύσεως πάσας τὰς φύσεις τοῦ παντὸς καθόλου περιείληφεν καὶ δι᾿ ὅλων αὐτῶν διήκει παντελῶς , τόν τε χρόνον ἄνωθεν ἀρχόμενον ἀπὸ τῶν πρώτων λόγων μέχρι τινὸς διήκοντα ἀφωρίσατο , ὡς κατὰ τὴν μετάβασιν καὶ κίνησιν τῶν ὅλων λόγων καθόλου τὸ διάστημα ἀφορίζοντα . ὡς γὰρ ἐπὶ τῶν ἐν γενέσει τουτὶ τὸ νῦν παρὰ τὸ πρόσθαν νῦν καὶ αὕτη ἡ κίνησις παρὰ τὴν πρώτην κίνησιν μεταβολὴν ἐπιδείκνυσιν , οὕτως πολὺ πρότερον καὶ ἀρχηγικώτερον ἐπὶ τῆς οὐσίας τῶν ὅλων φυσικῶν λόγων προϋπάρχον θεωρεῖται καὶ κυρίως συμπληροῖ τὸ διάστημα τοῦ πρεσβυτάτου πάντων χρόνου . ἀλλὰ νῦν μὲν ὡς δύο ὁρισμοὺς τοῦ χρόνου τούτους ὁ λόγος ἐξηγήσατο , δεῖ δὲ εἰς ἓν συναγαγεῖν ἀμφοτέρους · οὕτως γὰρ ἡ ὅλη φύσις τοῦ χρόνου θεωρηθήσεται . τῆς γὰρ αὐτοκινήτου κινήσεως ὡς μονάδος χρονικῆς ἀριθμὸς ὢς ὁ γενεσιουργὸς χρόνος διάστημά ἐστι τῶν φυσικῶν λόγων , οὐ τὸ κατὰ τὸν ὄγκον οὔτε τὸ κατὰ τὴν κίνησιν ἁπλῶς τὴν ἐκτός , ἀλλὰ τὸ τὸ κατὰ τὴν προϋπάρχουσαν τῆς κινήσεως τάξιν , ἐν ᾗ τὸ πρότερον καὶ ὕσερον προδιατεταγμένα καὶ ταῖς πράξεσι καὶ ταῖς κινήσεσι τὴν τάξιν παρέχεται . οὐδὲ γὰρ οἷόν τε τὸ πρότερον καὶ δεύτερον τῶν πραγμάτων συλλογίζεσθαι μὴ προϋφεστῶτος τοῦ χρόνου καθ᾿ ἑαυτόν , εἰς ὃν καὶ ἡ τῶν πράξεων τάξις ἀναφέρεται . ἀλλὰ περὶ μὲν τῆς οὐσίας τοῦ χρόνου τοσαυτα . Τὸ δὲ ἴδιον αὐτοῦ διὰ πλειόνων Ἀρχύτας παραδέδωκεν , καὶ οὐδὲν ἄτοπον καὶ διὰ τὴν τῶν Πυθαγορικῶν συγγραμμάτων σπάνιν ὅλην αὐτοῦ τὴν περὶ τούτου παραθέσθαι λέξιν · “ τὸ δὲ ποκὰ καὶ ὁ χρόνος καθόλου μὲν ἴδιον ἔχει τὸ ἀμερὲς καὶ τὸ ἀνυπόστατον . τὸ γὰρ νῦν ἀμερὲς † λεγόμενον ἅμα νοούμενον καὶ λεγόμενον παρελήλυθεν καὶ οὐκ ἔστιν παραμένον . γινόμενον γὰρ συνεχῶς τὸ αὐτὸ μὲν οὐδέποκα σῴζεται κατ᾿ ἀριθμόν , κατὰ μέντοι γε τὸ εἶδος . ὁ γὰρ ἐνεστὼς νῦν χρόνος καὶ ὁ μέλλων οὐκ ἔστιν ὁ αὐτὸς τῷ προγεγονόει · ὁ μὲν γὰρ ἀπογέγονεν καὶ οὐκέτι ἔστιν , ὁ δὲ ἅμα νοούμενος καὶ ἐνεστακὼς παρῴχηκεν . καὶ οὕτως ἀεὶ συνάπτει τὸ νῦν συνεχῶς ἄλλο καὶ ἄλλο γινόμενόν τε καὶ φθειρόμενον , κατὰ μέντοι γε τὸ | εἶδος τὸ αὐτό . πᾶν γὰρ τὸ νῦν ἀμερὲς καὶ ἀδιαίρετον καὶ πέρας μέν ἐστι τῶ προγεγονότος , ἀρχά δὲ τῶ μέλλοντος , ὥσπερ καὶ γραμμᾶς εὐθείας κλασθείσας τὸ σαμεῖον περὶ ὃ ἡ κλάσις ἀρχὰ μὲν γίνεται τᾶς ἑτέρας γραμμᾶς , πέρας δὲ τᾶς ἑτέρας . συνεχὴς δὲ ὁ χρόνος καὶ οὐ διωρισμένος ὥσπερ ἀριθμὸς καὶ λόγος καὶ ἁρμονία . τῶ μὲν γὰρ λόγω ταὶ συλλαβαὶ τὰ μόρια , ταῦτα δὲ διωρισμένα , καὶ τᾶς ῥμονίας τοὶ φθόγγοι καὶ τῶ ἀριθμῶ ταὶ μονάδες · γραμμὰ δὲ καὶ χωρίον καὶ τόπος συνεχές · τὰ γάρ κοινὰ τμάματα ποιέει διαιρεύμενα · τέμνεται γὰρ γραμμὰ μὲν κατὰ στιγμάν , ἐπίπεδον δὲ κατὰ γραμμάν , στερεὸν δὲ κατὰ ἐπίπεδον . ἔστιν ὦν καὶ καὶ χρόνος συνεχής · οὐ γὰρ ἦν ποκα φύσις , ὁπόκα χρόνος , οὐδὲ κίνασις , ὁπόκα τὸ νῦν οὐ παρῆς · ἀλλ᾿ ἀεὶ ἦν καὶ ἔσται καὶ οὐδέποκα ἐπιλείψει τὸ νῦν ἄλλο καὶ ἄλλο γινόμενον καὶ ἀριθμῷ μὲν ἅτερον , εἴδει δὲ τωὐτόν . διαφέρει γε μὰν τῶν ἄλλων συνεχέων , ὅτι τᾶς μὲν γραμμᾶς καὶ τῶ χωρίω καὶ τόπω τὰ μέρεα ὑφέστηκεν , τῶ δὲ χρόνω τὰ μὲν γενόμενα ἔφθαρται , τὰ δὲ γενησόμενα φθαρήσεται . διόπερ ὁ χρόνος ἤτοι τὸ παράπαν οὐκ ἔστιν ἢ ἀμυδρὸς καὶ μόλις ἔστιν · οὗ γὰρ τὸ μὲν παρεληλυθὸς οὐκέτι ἔστιν , τὸ δὲ μέλλον οὐδέπω ἔστιν , τὸ δὲ νῦν ἀμερὲς καὶ ἀδιαίρετον , πῶς ἂν ὑπάρχοι τοῦτο κατ᾿ ἀλήθειαν ; ” ἐν δὴ τούτοις οἱ μὲν ἄλλοι τὸ μὲν ἀμερὲς κατὰ τὸ νῦν τοῦ χρόνου θεωροῦσιν , ὅπερ καὶ πέρας ἐστὶν καὶ ἀρχὴ χρόνου , τὸ δὲ ἀνυπόστατον , καθ᾿ ὅσον τὸ μὲν παρεληλυθὸς ἔφθαρται , τὸ δὲ νῦν ἅμα νοούμενον καὶ λεγόμενον μενον παρελήλυθεν · ὁ μέντοι Ἰάμβλιχος ζητῶν , πῶς τὸ ἀμερὲς καὶ ἀνυπόστατον ὑπάρχειν τῷ χρόνῳ φησὶν ἀσύνακτα ὄντα , οὐκ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ τιθέναι φησὶν ἀμφότερα , ἀλλὰ κατὰ μὲν τὰ εἴδη τῶν λόγων τὰ ἑστῶτα ἐν ἑαυτοῖς τὸ ἀμερὲς ἀφοριζόμενος , κατὰ δὲ τὰς προϊούσας ἀπ’ κινήσεις , ἐπειδὴ αὗται οὐ διασῴζουσιν τὴν ἀμέριστον καὶ ἀκίνητον οὐσίαν , τὸ ἀνυπόστατον τιθέμενος , καὶ κατὰ μὲν τὴν μένουσαν ἐν τῇ οὐσίᾳ ἐνέργειαν καὶ τελειότητα τὸ ἀμέριστον ἀφοριζόμενος , κατὰ δὲ τὴν ἐξιοῦσαν εἰς σαμεῖον , α ex η corr . J1 ἡ ] ἁ v , Simpl . Phys . τᾶς , supra η J1L1 τὴν γένεσιν ἀπὸ τοῦ ὄντος ῥοπὴν τὸ ἀνυπόστατον τῷ λόγῳ διαιρῶν . οὔτε οὖν τὸ ἀμερές , ὥς φησιν Ἰάμβλιχος , τὸ ἴδιον τοῦ χρόνονυ , ἄνυπόστατον ἔσται οὔτε τὸ ὑπόστατον ἄνυπόστατον μάχεται ( μάχεται γὰρ τοῦτό γε ἀλλὰ διώρισται τὸ ἄμερὲς καὶ τὸ ἀνυπόστατον ἐπ' ἄλλων καὶ ἄλλων φύσεων , τῶν μὲν τιμωτέρων , τῶν δὲ ἀπολειπομένων τῆς πρεσβυτέρας φύσεως καὶ διὰ τοῦτο λεγομένων ἀνυποστάτων , οὐχ ὅτι μηδὲ ὄλως εἰσίν , ἀλλ' ὄτι τὸ τῆς πρώτης οὐσίας καθαρὸν καὶ ἄχραντον οὑ διασᾠξουσιν . τοιαῦτα γάρ ἐστι πάντα τὰ ἐν τῷ γίνεσθαι τὸ εἶναι ἔχοντα , οὔτε εἶναι κυρίως λεγόμενα οὔτε μὴ εἶναι . ἔπειδὴ οὖν τὸ μὲν παρεληλυθὸς τοῦ χρόνου οὐκέτι ἔστιν , τὸ δὲ μέλλον οὔπω ἔστιν , μόνον δὲ τὸ ἐνεστηκὸς εἶναι δοκεῖ ἀμερὲς ὄν , εἴπερ κατὰ τὸ νῦν λαμβάνοιτο , καὶ ἅμα τῷ εἶναι εἰς τὸ μὴ εἶναι χωροῦν , διὰ τοῦτο οὖν ἴδιον αὐτοῦ τὸ ἀμερὲς ἄμα καὶ ἄνυπόστατον εἶναί φησιν . ὁ μέντοι Ἰάμβλιχος οὐκ ἀποδέχεται τοὺς τὸ ἀμερὲς τοῦ ῥέοντος τούτου καὶ γενητοῦ χρόνου θεωροῦντας καὶ ἀνυπόστατον αὐτὸ λέγοντας διὰ τὸ μηδέποτε μὲν εἶναι , ἀεὶ δὲ γίνεσθαι . “ πᾶν γὰρ τὸ γινόμενον , φησίν , ἢ τὸ ὁπωσοῦν κινούμενον οὑ δύναται εἶναι ἀμερές . διαιρετὴ γὰρ πᾶσα κίνησίς ἐστιν ἀεὶ διὰ τὴν συνέχειαν . ἀλλὰ μὴν καὶ τὸ ἀμέριστον εὐθὺς ἵσταται κατ' αὐτὸ τὸ εἶναι , καὶ εἰ μὲν γίνοιτο ἀεί , οὐκέτι σῷξει τὸ εἶδος . εἰ δὲ σῷξειν τὸ εἶδος διαρρήδην λέγοιτο , οὐκ ἂν ἀεὶ γίνοιτο . κἂν λέγοι οὖν , φησίν , ὅτι τὸ νῦν ἃμα νοούμενον καὶ λεγόμενον παρελήλυθεν , ἐν τοῖς μετέχουσι τοῦ χρόνου δεῖ τὴν τοιαύτην ἔκστασιν ὑποτίθεσθαι . τὰ γὰρ γινόμενα οὐ δύνατοι τὴν ἀμέριστον οὑσίαν ἀκινήτως δέξασθαι , ἄλλοτε δὲ ἄλλοις μέρεσι τοῖς ἑαυτῶν ἐκείνης ἐφαπτόμενα τὸ αὑτῶν πάθημα ἐκείνης καταψεύδεται . διόπερ καὶ ἡ μὲν κατ’ ἀριθμὸν ἑτερότης ἀεὶ ἀλλοιουμένη τῆς · τῶν μετεχόντων εστὶν διαφορότητος δεῖγμα , τὸ δὲ δὲ εἶδος ταὐτὸ μένον τὴν τοῦ ἀμεροῦς νῦν ἐνδείκνυται ταὐτοτητα . καὶ λέγεταί γε ταῦτα καλῶς , εἱ τὸ ἐστὼς ἐν τῇ ῥοῆς τῆς γεμἐσεως δυνηθείημεν τῷ λογισμῷ συλλαβεῖν . ὅταν δὲ λέγῃ , φησίν , ὁ Ἀρχύτας , ώς ὁ ἐν τῷ νῦν χρόνος καὶ ὁ μέλλων οὑκ ἔστιν ὁ αὐτὸς τῷ προγεγονότι ( ὁ μὲν γὰρ ἀπογέγονεν καὶ οὐκέτι ἔστιν , ἔστιν , ὁ δὲ ἄμα νοούμενος καὶ ἐνεστηκὼς παρᾠχηκεν ) , δεῖται διορισμοῦ , φησίν , τὰ τοιαῦτα πρὸς τὴν τελείαν σαφήνειαν , καὶ ῥητέον <τὸν> αὐτόν τε τὸν ἅπαντα χρόνον καὶ οὐ τὸν αὐτόν , ὥσπερ καὶ τὸ νῦν . κατὰ μὲν γὰρ τὴν οὐσίαν καὶ τὸ εἶδος ἕν καὶ ταὐτόν , καθὸ δὲ διαιρεῖ τὸ παρεληλυθὸς καὶ τὸ μέλλον , πολλὰ καὶ ἕτερα , ὥσπερ καὶ αἱ στιγμαὶ σχεδόν τι πᾶσαι μία , τῇ θέσει δὲ καὶ τῇ διαιρέσει πλείους καὶ οὑχ αἱ αὐταί . ᾖ γὰρ διαροῦσαν ἐννοοῦμεν τὴν στιγμήν , δύο γίνονται ἡ μία , ἡ μὲν ὡς ἔσχατον , ἡ δὲ ὡς πρῶτον , καὶ οὕτως ἀεὶ συνάπτει καὶ συνέχει τὸν ὅλον χρόνον ἐν ἑαυτῷ τὸ νῦν ἕτερον καὶ ἕτερον τῇ διαιρέσει γινόμενον , τῷ δὲ εἴδει τὸ αὐτὸ μένον . κἂν γίνεσθαι οὖν καὶ φθείρεσθαι λέγῃ τὸ νῦν , οὐκ αὐτοῦ νῦν τὴν γἐνεσιν καὶ φθορὰν ἀκουστέον , ἀλλὰ τῶν μετεχόνετων αὐτοῦ ἢ οὐ μετεχόντων . τὸ μὲν γὰρ συνέχειν καὶ συνάπτειν οὑκ ἄλλου τινός ἐστιν ἢ τοῦ ἀμεροῦς , τὸ δὲ ἄλλο καὶ ἄλλο γίνεσθαι καὶ φθείρεσθαι καὶ τὸ ἀεὶ ῥεῖν τῆς ἐν τῇ γενέσει μετουσίας τοῦ νῦν ἐστιν οἰκειότατον . πῶς οὖν τὸ αὐτὸ καὶ ἄλλο καὶ ἄλλο γίνεται καὶ μένει τὸ αὐτὸ κατ’ εἶδος , καὶ διαιρεῖται καὶ ἔστιν ἀδιαίρετον , καὶ ἀλλοιοῦται καὶ ἐν ἐνὶ τὸ πέρας καὶ τὴν ἀρχὴν συνείληφεν ; ἢ ὅτι ἄλλο μὲν ἦν τὸ ἐν τῇ φύσει μετεχόμενον νῦν καὶ ἀχώριστον ὂν τῶν γινομενων , ἄλλο δὲ τὸ χωριστὸν καὶ καθ' καὶ τὸ μὲν ἐν εἴδει τῷ αὐτῷ ἔστηκεν ὤσαύτως , τὸ τὸ δὲ ἐν φορᾷ συνεχεῖ θεωρεῖται . ἐπεὶ δὲ τὰ δύο ταῦτα ὁμοῦ συνείληπται ἐν τοῦ τοῦ νῦν ἀρχῇ τῇ συνεχούσῃ τὸν χρόνον , πάνυ σαφῶς διὰ τοῦτο γραμμῆς εὐθείας κλασθείσης εἰς γωνίαν σημείῳ περὶ ὃ ἡ κλάσις ἀπείκασεν τοῦ χρόνου τὸ νῦν . ὥσπερ γὰρ τὸ σημεῖον ἦς μὲν ἀρχὴ γίνεται γραμμῆς , ἦς δὲ πέρας , οὕτω καὶ τὸ νῦν τὴν ἀρχὴν καὶ τὸ τέλος τοῦ χρόνου παντὸς ἐν ἑαυτῷ συνείληφεν , οὑχ ὡς συμβεβηκός τι , ἀλλ' ὡς συνέχον αὐτὸν καὶ τὴν * αὐτοῦ ἐν ἐαυτῷ περιέχον καὶ παρεχόμενον ἐξ ἑαυτοῦ . οὑ τοίνυν ὡς μὴ ὄντος τοῦ νῦν ἐξηγεῖσθαι χρή . τὸ γὰρ κατ' δἶδος ἓν αὐτοῦ μένει τὸ αὐτό , ὅπερ κυριώτερόν ἐστι τῆς κατ' ἀριθμὸν ἑτερότητος . ἄλλὰ συνάπτειν φασὶ τὰ πέρατα τῶν μὴ ὄντων . ἀλλὰ οὐκ ἐν τοῖς μὴ οὖσιν , φαμέν , διαπεφόρηται , ἐν ἑαυτῷ δὲ καὶ τὰ μὴ μὴ ὄντα σθμέχει , καὶ καθ' ἑαυτό ἐστιν ἔχον τινὰ ἱδίαν οὐσίαν . συνεχὴς δέ ἐστιν ὁ χρόνος , οὐ μέντοι διὰ πέρατος ἀεὶ γινομένου καὶ ἀπολλυμένου συνέχεται . ἕστηκεν γὰρ τοῦτο ἐν τῷ οἰκείῳ εἴδει , ἵνα καὶ ὄντως ᾖ συνεχὴς καὶ ἀεὶ συνέχηται . περὶ ἄλλο δὲ νῦν θεωρεῖται τὸ κατ’ ἀριθμὸν ἄλλο καὶ γινόμενον , ὅπερ ἤδη θέσιν θεσιν προσείληφεν καὶ σύνταξιν ἔχει πρὸς τὰ γινόμενα . ὅθεν δή , εἰ μὲν τὸ νῦν λαμβάνοι τις ὡς μέρος χρόνου , λήψεται αὐτὸ ὡς συμφυὲς ὂν πρὸς τὴν κίνησιν . εἱ μέντοι μέρος χρόνον αὐτὸ εἶναι ἄποφαίνοιντο , ὥσπερ ἤδη τινὲς περὶ αὐτοῦ διέγνωσαν , ἀρχὴ ἔσται τοῦ χρόνου χρόνου χωριστὴ καὶ τῷ εἴδει ἡ αὐτὴ διαμένει . καὶ ὅταν οὖ λέγηται τὸ μὲν παρεληλυθὸς τοῦ χρόνου οὐκέτι εἶναι , τὸ δὲ μέλλον οὔπω εἶναι , ἰστέον ὡς ταῦτα κατὰ τὰ νῦν λέγεται τὰ προϊόντα ἔξω καὶ συμφερόμενα τῇ κινήσει καὶ μετὰ τῆς φορᾶς συναλλοιούμενα , τὰ δὲ ἐν τῷ νῦν περιεχόμενα καὶ ἀφωρισμένα ἐν αὐτῷ καὶ μηδέποτε ἐξιστάμενα τῆς οἰκείας ἀρχῆς , ταῦτα ἐν τῷ νῦν ἀεὶ διαμένει . ὅθεν δὴ καὶ εἰκότως αἰῶνος εἰκὼν κινητὴ ὁ χρόνος ἀφώρισται , ὡς τῆς ψυχῆς πρὸς τον νοῦν ἀπεικασθείσης καὶ τῶν λόγων αὐτῆς πρὸς τὰς νοήσεις καὶ τοῦ νῦν πρὸς τὸ ἐν ἑνὶ μένον . ἀπεικάσθη δὲ καὶ τὸ περιεκτικὸν τοῦ χρόνου <πρὸς τὸ ἐκείνου> ἅμα καὶ ἁεὶ ἐν ἐαυτῷ περιέχον καὶ τὸ τούτου κινούμενον πρὸς τὸ ἐκείνου ἑστηκὸς καὶ τὸ κατ' ἁριθμὸν τῆς γενέσεως μέτρον πρὸς τὸ καθ’ ἓν τῶν οὐσιῶν ” . Ἐπιστῆσαι δὲ ἄξιον , ὃτι καὶ ὁ Πλάτων κινουμένην κατ’ ἀριδμὸν εἰκόνα τοῦ αἰῶνος εἶπεν τὸν χρόνον , ὡς μονάδος τοῦ αἰῶνος ἀριθμὸν τὸν χρόνον θεασάμενος . καὶ μήποτε καὶ τὸ Ἀρχύτειον αὐτοφυέστερον οὕτως ἀκούειν , ὅτι ἐστὶν κινήσεώς τινος ἀριθμὸς οὐχ ὡς ἄλλον μὲν χρόνον τῆς κινήσεως δηλούσης , ἄλλον δὲ τοῦ ἀριθμοῦ , ἀλλ' ὡς ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ πάντων ῥηθέντων . ὠς γὰρ ὁ αἰὼν μονίμως τὸ ἓν εἶχεν καὶ οὐκ ἀλλος μὲν αἰὼν ἦν ὁ κατὰ τὸ ἑστώς , ἄλλος δὲ ὁ κατὰ τὸ ἕν , οὕτως καὶ ὁ χρόνος , καὶ ὁ ἐν τῇ ψυχῇ πρώτως ὑποστὰς καὶ ὁ ἐκείνου προελθὼν εἰς τὴν γένεσιν , ἀριθμὸς ἦν ἐν κινήσει , ὁ δὲ αὐτὸς καὶ διάστημα τῆς τοῦ παντὸς φύσεως ἦν . ὡς γὰρ ὁ αἰὼν τῷ ὄντι συνυπῆρχεν κατὰ τὴν ἀμέριστον αὐτοῦ καὶ ἀκίνητον ὁμοῦ ὅλην οὐσίαν θεωρούμενος , οὕτως ὁ χρόνος τῷ γενητῷ παντὶ συνυπέστη κατὰ τὴν κινουμένην καὶ ἀεὶ ἄλλοτε ἄλλην διάστασιν τῆς γενέσεως θεωρούμενος . καὶ ἐκεῖνο δὲ ἄξιον ἐπιστῆσαι , εἰ ἐν ψυχῇ πρώτως ὁ χρόνος ὑπέστη ἢ ἀπὸ ψυχὴς . εἰ γὰρ μέση τῆς ἀμερίστου καὶ μεριστῆς οὐσίας ἐστὶν ἡ ψυχή , καὶ μέτρον ἂν ἔχοι συμφυὲς τὸ μέσον αἰῶνός τε καὶ χρόνου κατ' οὐσίαν ταύτῃ συνυφεστηκός , καὶ ἀπ' ἐκείνου προσεχῶς ὁ χρόνος ὁ κυρίως ἐν τοῖς δυρίως γενητοῖς ὑφίσταται . ἀλλὰ τοῦτο μὲν καὶ αὖθις ξητείσθω . Τὴν δὲ χρείαν , ἥν ὁ χρόνος τῷ παντὶ παρέχεται , δικαιον ἂν εἴη προσθεῖναι . ὡς γὰρ τὸ ὂν διὰ τὸν αἰῶνα ἅμα ὅλον ἐστὶν ἐν ἑνὶ συνῃρημένον , οὕτως ἡ γένεσις διὰ τὸν χρόνον ἐν τάξει διακέκριται , καὶ εἴπερ μὴ ἦν χρόνος , σύγχυσις ἄν ἦν καὶ τῶν γενέσεων καὶ τῶν πράξεων , ὡς συγκεχύσθαι τοῖς ἐπὶ τῶν Τρωικῶν τὰ νῦν . ἀλλὰ πῶς τοσαύτην ἔχοντος δύναμιν τοῦ χρόνου ὁ Ἀρχύτας ἤτοι τὸ παράπαν οὐκ εἶναί φησιν αὐτὸν ἢ ἀμυδρὸν καὶ μόλις εἶναι ; ἢ ὅτι ὡς πρὸς τὰ κυρίως καὶ ἀληθῶς ὄντα παραβάλλων αὐτὸν ταύτην αὐτοῦ τὴν μοῖραν κατεψηφίστο , διότι ἐν τῷ γίνεσθαι τὸ εἶναι ἔχει καὶ τὸ μὲν παρεληλυθὸς οὐκέτι ἔστιν , τὸ δὲ μέλλον οὐδέπω , τὸ δὲ νῦν ἀμερὲς καὶ ἀδιαίρετον . πῶς οὖν ἄν , φησίν , ὑπάρχοι τοῦτο , οὑχ ἁπλῶς , ἀλλὰ κατ' ἀλήθειαν ; οὐ γὰρ προσήκει τὸ ὄντως εἶναι τῷ χρόνῳ , ὥσπερ οὐδὲ τῇ γενέσει . δοκεῖ δὲ καὶ τῶν ἄλλων συνεχῶν ἀμενηνοτέραν αὐτῷ διδόναι τὴν ὑπόστασιν ὁ Ἀρχύτας , διότι γραμμῆς μὲν καὶ ἐπιφανείας καὶ τόπου τὰ μέρη ὑφέστηκεν ὁμοῦ , τοῦ δὲ χρόνου τὸ μὲν ἔφθαρται , τὸ δὲ οὔπω μήποτε δὲ καὶ τὰ ὑφεστάναι δοκοῦντα , εἴπερ γενητά ἐστιν καὶ ἀεὶ ῥέοντα , τῷ εἴδει τὰ αὐτὰ ὑφέστηκεν , ἀλλ' οὑ τῷ ἀριθμῷ , ὥσπερ καὶ τὸ νῦν τοῦ χρόνου . καὶ περὶ μὲν τοῦ ποτὲ τοσαῦτα , μεταβαίνειν δὲ λοιπὸν ἐπὶ τὰ ἐξῆς καιρός . | Περὶ τῆς ποῦ κατηγορὶας . Δοκεῖ δὲ μετὰ τὸ ποτὲ τὸ ποῦ τάττεσθαι διὰ τὴν πρὸς ἄλληλα τούτων συγγένειαν . ὡς γὰρ ὁ τόπος καὶ ὁ χρόνος συγγενεῖς εἰσιν μέτρα ὄντες ἄμφω συνεκτικὰ τῆς γενέσεως , ὁ μὲν κατὰ τὸν ὄγκον , ὁ δὲ κατὰ τὴν τοῦ εἶναι διάστασιν , καὶ τοῦ αἰῶνος ἄμφω τὴν τε ἅμα καὶ ὁμοῦ συνῃρημένην ἀμέρειαν ἔνεικονίσαντο , οὕτω καὶ τὸ ποτὲ καὶ τὸ ποῦ συγγενῶς ἔχει πρὸς ἄλληλα . ἐν ὑστέρῳ δὲ τἐτακται τὸ ποῦ , διότι καὶ ὁ τόπος πέρας τῶν γινομένων ἐστὶν καὶ ὡς περιέχων τὸ ἄλλα , οὕτως θεωρεῖται , καὶ διότι προηγεῖται μὲν τὸ ποιεῖν τῶν κινουμένων , τοῖς δὲ κινουμένοις ὁ χρόνος ὡς μέτρον αὐτῶν συνέξευκται , ἀποτελευτᾷ δὲ τὰ κινούμενα εἰς τὴν ἐν τόπῳ θέσιν , “ ἐπεὶ ἕως Τε , φησὶν Ἰάμβλιχος , κινεῖται , οὑδέπω ἔστιν ἐν τόπῳ , ἀλλὰ κινεῖται μὲν κατὰ τόπον , οὐδέπω δὲ ἤδη ἔστιν ἐν τόπῳ ” . ὅλως δὲ τόπου μὲν δεῖται τὸ γεγονὸς ἤδη καὶ περιεχόμενον , ὁ δὲ χρόνος αὐτὴν μετρεῖ τὴν εὶς τὸ εἶναι φέρουσαν ὁδόν . καἂν γὰρ ἐν τόπῳ γίνοιτο τὸ γινόμενον , ἀλλὰ τὸ ἀεὶ γεγονός ἐστιν τὸ ἐν τόπῳ . ὁ μέντοι Ἀρχύτας τῆς κινήσεως προϋπάρχειν τὸν τόπον φησὶν καὶ δηλονότι καὶ τὸν χρόνον , ἐν οἶς φησιν . “ ἐπειδὴ πᾶν τὸ κινούμενον ἐν τόπῳ τινὶ κινεῖται , τὸ δὲ γε ποιεῖν καὶ πάσχειν κινήσιές τινες , φανερὸν ὅτι τόπον ὑπέμεν δεῖ πρᾶτον , ἐν ῷπέρ ἔστι τὸ ποιέον ἢ τὸ πάσχον ” . ὥστε ὁ λέγων τὰ κινούμενα μὴ εἶναι ἐν τόπῳ οὐ δόξει τῷ Ἀρχύτᾳ συμφωνεῖν , εἰ μὴ ἄρα κινεῖται μὲν ἐν τόπῳ , οὐκ ἔστιν δὲ ἐν τόπῳ . εἰ μὴ καθ’ ὅσον κείνηται ἕκαστον . εἴρηται δὲ ἤδη , ὅτι Ἀρχύτας μὲν καὶ Ἀνδρόνικος συνέταξαν τῷ μὲν χρόνῳ τὸ ποτέ , τῷ δὲ τὸ ποῦ , καὶ οὕτως ἔθεντο τὰς δύο κατηγορίας , Ἀριστοτέλης δὲ τὸν μὲν χρόνον καὶ τὸν τόπον τοῦ ποσοῦ τέθεικεν διὰ τὰς εἰρημένας ἔμπροσθεν αἰτίας , τοῦ δὲ ποτὲ καὶ τοῦ ποῦ ἄλλας ὑπεστήσατο κατηγορίας . ὡς τὰ πρός τι προϋποκειμένοις ἄλλοις γένεσιν παρεφύετο οἶον τῇ οὐσίᾳ καὶ τῷ ποσῷ κατὰ τὴν αντιστρέφουσαν καὶ ἐξισάξουσαν σχέσιν θεωρούμενον , οὕτως καὶ τὸ ποτὲ καὶ τὸ ποῦ κἂν ἄλλοις ἐπισυνίσταται γένεσιν , οὐδὲν ἄτοπον ιδίας αὐτῶν κατηγορίας ὑποτίθεσθαι , εἰ μόνον ἴδιά τινα τὰ σημαινόμενα ἔχουσιν . ὥσπερ γὰρ ὁ χρόνος οὑκ ἦν τὸ ποτέ , οὐδὲ τόπος ἐστὶν τὸ ποῦ , ἀλλ' ὥσπερ ἐπὶ τοῦ χρόνου ἄλλο μὲν ἦν ὁ χρόνος , ἄλλο δὲ τὸ κατὰ χρόνον ἢ χρόνου τι , οὕτως ἄλλο μὲν ὀ τόπος , ἄλλο δὲ τὸ κατὰ τόπον ἢ τόπου τι . καὶ γὰρ ἄλλο τί ἐστι ποσὸν καὶ ἄλλο τὸ Ζ ποσοῦ τι εἶναι . ὥσπερ οὖν ἄτοπον τὸ λέγειν ποσὸν εἶναι τὸ διπλάσιον καὶ τὸ ἴσον , διότι ποσοῦ τί ἐστιν , οὕτω καὶ ὁ τὸ κατὰ τόπον ἢ τόπου τι τόπον λέγων ἄτοπος ἂν εἴη . Πλωτῖνος μέντοι τελείως ἀνεῖλεν τὴν τὴν τοῦ κατηγορίαν , ἀποδοὺς μὲν καὶ αὐτὸς τὸ ποῦ τᾷ τόπῳ , ὥσπερ καὶ Ἀρχύτας καὶ Ἀνδρόνικος , τὸν δὲ τόπον ὥσπερ καὶ τὸν χρόηνον ἢ τῷ ποσῷ ἀπονείμας ἢ τᾷ πρός Τι . Δύο δὲ σημαίνει τὸ ποῦ , τόν τε τόπον καὶ τὸ ἐν τόπῳ , ὥσπερ καὶ τὸ ποτὲ ἔλέγετο δύο σημαινειν , τόν τε παρεληλυθότα χρόνον καὶ τὸ ἐν χρόνῳ . ἡ δὲ τοῦ ποῦ κατηγορία κατὰ τὸ δεύτερον σημαινόμενον ἀφώρισται . τὸ μὲν γὰρ ὡς τόπος λεγόμενον ποσὸν ἄν εἴη κατὰ Ἀριστοτέλη , τὸ δὲ ἐν τόπῳ τῆς τοῦ ποῦ κατηγορίας . κἂν σύνθετος δέ τις ᾖ ἡ ἐν τόπῳ καὶ ἐν φωνή , ἁπλοῦν τι δεῖ ἐκδέχεσθαι ἀπὸ τῆς συνθέτου λέξεως , ὡς ἀπὸ τοῦ Ἀγαθὸς δαίμων καὶ Ἰερὰ πόλις ἕν τι ἁπλοῦν ὑπολαμβάνομεν . διήκει δὲ ἡ διττὴ σημασία αὕτη καὶ ἐπὶ πάσας πάσας τὰς τοῦ τόπου διαφοράς . καὶ γὰρ τὸ ἄνω καὶ κάτω καὶ πρόσω καὶ ὀπίσω καὶ δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ διττάἐστιν , τὰ μὲν ὡς τόποι , τὰ δὲ ὡς ἐν τόπῳ ὄντα , καὶ δῆλον ὅτι τὰ μὲν τόπον δηλοῦντα ποσά ἐστιν , τὰ δὲ τὰ δὲ ἐν τόπῳ τῇ τοῦ κατηγορίᾳ ὑποταχθήσεται . διατείνει δὲ ἡ τοῦ ποῦ σημασία καὶ εἰς τὸ πόθεν , ὡς τὸ Ἀθήνηθεν , καὶ εἰς τὸ ποῖ , ὡς τὸ Ἀθήναξε . Ι καὶ ταῦτα δὲ ἄμφω δηλοῖ , αὶ τόπον καὶ τὴν ἐν τόπῳ σχέσιν . καὶ μετὰ συνδέσμων λεγόμενα τὰ αὐτὰ σημαίνει , οἶον ἐκ Δυκείου καὶ εἰς Δύκειον καὶ ἐν Δυκείῳ . ἰσοδυναμεῖ γὰρ τῷ Ἀθήνηθεν καὶ Ἀθήναξε καὶ Ἀθήνησι . καὶ τὰ δεικτικὰ δὲ συντακτέον τούτοις , οἶον ἐκεῖ ἐνθάδε , πάρρω ἐγγὺς καὶ τὰ τοιαῦτα . τὸ δὲ Ἀθηναῖος καὶ τὸ Ῥόδιος οὑ τὸν τόπον ἀλλὰ τὸ ὅθεν παρίστησιν , καὶ σχλεσις πρὸς τὸς τόπον σημαίνεται , οὑ τόπος . Ἐπιδέχεται δὲ καὶ ἐναντίωσιν τὸ ποῦ κατὰ τὰς τοῦ τόπου διαφοράς , οἶον ἄνω κάτω , πρόσω ὁπίσω , εἰς δεξιὰ εἰς ἀριστερά . ἐπιδέχεται δὲ καὶ τὸ μᾶλλον καὶ ἦττον . ἕτερον γὰρ ἑτέρου μᾶλλόν ἔστιν ἄνω καὶ μᾶλλον κάτω καὶ μᾶλλον πρόσω καὶ ἦττον , ὅσα μὴ ἀποκλίνει πρὸς τὸ πλάγιον , καὶ εἰς δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ ὁμοίως . ἔτι δὲ τὰ μὲν ἀορίστως λέγεται , τὰ δὲ ὡρισμένως . ἢ γὰρ ἄπλῶς ἐν τόπῳ ἢ ἐν τινὶ τόπῳ . καὶ τὰ μὲν ἐν πλάτει , οἶον ἐν Ἀθήναις , τὰ δὲ κατὰ περιγραφὴν ἀφώρισται , οἶον ἑν Δυκείῳ ἢ τῷδε τοῦ δυκείου τῷ τόπῳ . ἀλλὰ ταῦτα μὲν οὕτως . Κορνοῦτος δὲ ἄπορεῖ , εἰ τὸ ποῦ τοῦ τόπου καὶ τὸ ποτὲ τοῦ χρόνου κατὰ τὸν χαρακτηρισμὸν τῶν λέξεων διενηνοχότα εἱς ἰδίας κατατέτακται κατηγορίας διὰ τὸ τὴν πρόθεσιν περὶ χαρακτήρων εἶναι λεκτικῶν , τί δήποτε οὐχὶ καὶ ταῦτα τῇ κατηγορίᾳ ταύτῃ προσέθηκεν , οἶον τὸ διωνόθεν καὶ εἰς Δίωνα καὶ τὰ τοιαῦτα πολλὰ ὅντα . ὅμοια γὰρ ἐστιν τῷ Ἀθήνηθεν καὶ εἰς Ἀθήνας . πρὸς δὲ ταῦτα ἐξαρκεῖ λέγειν ὅτι οὑ περὶ χαρακτὴρος λέξεώς ἐστιν ἡ τῶν κατηγοριῶν διαίρεσις . καθόλου γὰρ τὰς μὲν [ δια]λεκτικὰς διαφορὰς εἰς ὄνομα ἀνῆγον ἢ ῥῆμα ἤ τι τοιοῦτον , οὑ μέντοι εἰς κατηγορίαν τινά , επὶ δὲ τούτων ἔχεσθαι μὲν δεῖ τῶν φωνῶν , οὐ μέντοι κατὰ τὸ πτωτικὸν σχῆμα τῆς λέξεως , ἄλλὰ διαρούμενον τὰς σημασίας κατὰ τὰς τῶν ὅντων διαφοράς , ὅθεν οὔτε ὁ τόπος , ἔπειδὴ τὸν αὐτὸν χαρακτῆρα ἔχει τῷ ἵπος , οὔτε ὁ χρόνος , ἐπειδὴ τὸ αὐτὸ σχῆμα τῆς λέξεως ἔχει τῷ λύκος , τῆς αὐτῆς εἰσι κατηγορίας , ἀλλὰ τὰ μὲν τοῦ ποσοῦ ἐστιν , τὰ δὲ τῆς οὑσίας . Πάλιν δὲ ὁ αὐτὸς ἀνὴρ τὸ πόρρω καὶ ἐγγὺς εἰς τὸ πρός τι ανάρειν ἀξιοῖ τοπικὸν ἔχοντα τὸ ὑποκείμενον , Ἀνδρόνικος δὲ εἰς τὸ ποῦ τίθησιν αὐτὰ ἀόριστα κατὰ τόπον ὄντα . καὶ εἴπερ ἡ τοῦ τόπου διαφορὰ ἐπικρατοῦσα φαίνεται ἐν αὐτοῖς , εἰς τὸ ποῦ μᾶλλον ἀνενεκτέα , ἀλλ' οὐκ εἰς ἔτερον γένος . οὐ γὰρ τὴν ἀντίστροφον σχέσιν ἔχει πρόχειρον , ὡς τὸ πορρώτερον καὶ ἐγγέτερον , ἀλλὰ τὴν τοῦ τόπου διάστασιν . ἐφιστάνει 61 καὶ περὶ τοῦ ἁμα καὶ χωρὶς καὶ συνεγγίξον καὶ διεστηκὸς καὶ παρακείμενον καὶ > εἰ δεῖ ταῦτα τῆς τοῦ ποῦ κατηγορίας τίθεσθαι ἢ τοῦ κεῖσθαι ἢ μᾶλλον τοῦ πρός τι · ὑπὸ γὰρ τούτου κρατεῖσθαι , καθάπερ τὸ διπλάσιον καίτοι ποσὸν ἐμφαῖνον . μήποτε δὲ οὑ πάντα ταῦτα ἕνα ἔχει λόγον , ἀλλὰ τὰ μὲν ἅμα καὶ τὰ συνεγγίξοντα τὸ πρός τι μᾶλλον ἐμφαίνει . κοινὴν γὰρ σχέσιν καὶ ταῦτα καὶ ἀντιστρέφουσαν συμπαρίστησιν . τὰ δὲ χωρὶς καὶ διεστηκότα τὴν τοῦ ποῦ . πλεονάξει γὰρ ἐν αὐτοῖς ἡ πρὸς τὸν τόπον σχέσις τῶν χωρὶς ὄντων καὶ τῶν διεστηκότων . τὰ μέντοι παρακείμενα καὶ ὑποκείμενα τῆς τοῦ κεῖσθαί ἐστιν κατηγορίας . προηγεῖται γὰρ ἐν αὐτοῖς ἡ δέσις καὶ ἔξωθεν ἡ σχέσις ἐπισυμβαίνει . καὶ τὰ ἄλλα δὲ οὕτως χρὴ διακρίνειν τῷ πλεονάξοντι καὶ ἐπικρατοῦντι καὶ τὴν ἔννοιαν προβάλλοντι πρόχειρον , τούῳ τὸ βραβεῖον τοῦ γένους ἀπονέμοντας . Ὁ δὲ Πλωτῖνος προβαλλόμενος τὸ ἐν Ἀκαδημίᾳ ἐν Δυκείῳ , ἄνω κάτω , ξητεῖ , πότερον τόπους διαφέροντας ταῦτα δηλοῖ ἢ ἄλλα ἐν ἄλλῳ . ‘εἰ’ μὲν γὰρ τόπους , τί δεῖ παρὰ τὸv τόπον ἄλλο ξητεῖν τὸ ποῦ ; εἰ δὲ ἄλλο ἐν ἄλλῳ , οὑχ ἓν οὐδὲ ἁπλοῦν τὸ τοιοῦτον’ . πρὸς καὶ νῦν ῥητέον ὅτι οὕτε τόπος ἀπλῶς σημαίνεται ὑπὸ τούτων οὔτε σύνθετόν τι · οὐ γὰρ τὰ πράγματα ἐν τόπῳ καὶ αὐτὸς ὁ τόπος συμπλέκεται , αὐτὴ δὲ μόνη ἡ σχέσις μοειδῶς συνεμφαίνεται . ἀλλ' οὐδὲ τὸ ἐν μόριον σύνθεσιν ἐμποιεῖ ἐν τῷ φάναι ‘ἐν Δυκείῳ’ ἀλλὰ τὴν σχέσιν μόνην παρίστησι τὴν πρὸς τὸν τόπον . ‘ἀλλ' εἰ τοῦτο , φησί , λέγομεν , σχέσιν τινὰ γεννῶμεν τοῦδε ἐν τῷδε , τοῦ δεξαμένου πρὸς ὃ ἐδέξατο . διὰ τί οὖν οὐ πρός τί ἐστιν ταῦτα , ἐκ τῆς ἐκατέρου πρὸς ἑκάτερον σχέσεως ἔχοντα τὸ εἶναι;’ πρὸ ὃ ῥητέον ὅτι ἄλλη μέv ἐστιν σχέσις ἐξισάξουσα καὶ ἀντιστρέφουσα καὶ τῶν αὐτὰ ἅπερ ἐστὶν ἑτέρων εἶναι λεγομένων ἢ ὁπωσοῦν ἄλλως πρὸς ἔτερα , ἤτις ἐπὶ τῶν πρός Γ τι ἱδίως θεωρεῖται , ἄλλη δέ ἐστιν ἡ μὴ ἀντιστρέφουσα ἀλλ' ἐπὶ τὰ ἔτερα μόνα ἀποαλίνουσα καὶ ἱδίως πρὸς χρόνον ἢ τόπον ποιουμένη τὴν σχέσιν , ἥτις οὑκ ἦν τῶν ἰδίως λεγομένων πρός τι , διόπερ οὐδὲ ἀντέστρεφεν τὰ πρός τι . ἐν γὰρ τῷ ποῦ καὶ ποτὲ οὐχ ἡ τοῦ τόπου καὶ τοῦ χρόνου σχέσις πρὸς τὸ ἐν τόπῳ καὶ ἐν χρόνῳ λαμβάνεται , ἀλλὰ τοῦ ἐν τόπῳ πρὸς τὸν τόπον . δὐδὲν δὲ θαυμαστόν , εἰ προσλαμβάνει ποτὲ αὔτη καὶ τὴv τοῦ πρός τι σχέσιν , ὡς ἐπὶ τοῦ ἐπὶ τάδε καὶ ἐπέκεινα καὶ τοῦ καὶ ὑποκάτω . οὕτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν κατὰ χρόνον ὁ μὲν πρέσβυς καὶ ὁ νέος καὶ ὁ πρόσφατος καὶ ὁ παλιὸς εκτός ἐστιν τῆς τῶν πρός τι κατηγορίας καίτοι σχέσιν ἔχοντα πρὸς χρόνον ἢ τῶν περὶ χρόνον ἱδίως ὄντα , ὁ δὲ πρεσβύτερος καὶ νεώτερος καὶ ὁ προσφατώτερος καὶ παλαιότερος καὶ τὰ τοιαῦτα τὴν τῶν πρός τι σχέσιν ἰδίως ἐμφαίνουσιν . καὶ αἱ τῶν συνδέσμων δὲ προσθῆκαι οὑ ποιοῦσι σύνθεσιν ἐν ταῖς κατηγορίαις , ὅτι μηδὲ ἀνάγονται καὶ καθ' ἐαυτοὺς εἰς κατηγορίαν ᾖ σύνδεσμοι μηδὲ σημαίνουσίν τι καθ ἑαυτούς , ἀλλ' εἴπερ ἄρα αυσσημαίνουσιν . καὶ τὰ δεικτικὰ δέ , τὸ ὦδε καὶ ἐκεῖ καὶ τὰ τοιαῦτα , κατὰ μὲν τὴν πρὸς τόπον δεῖξιν χαρακτηριξόμενα τόπον ἂν δείκνυσιν , κατὰ δὲ τὴν ἐν τόπῳ τῆν τοῦ ποῦ ἂν εἴη σχέσεως δεκτικά . οὐδὲ δεῖ ταῖς ἐξηγήσεσι τῶν λέξεων I ἐμπλέκεσθαι , ἐπεὶ οὕτως πολλὰ τῶν ἀπλουστάτων οὐησόμεθα σύνθετα . τινὰ γὰρ καὶ συνεμφαίνει τι ἑαυτοῖς , οὑ μέντοι εἰς ἱδίαν κατηγορίαν ἀναφερόμενον , ὥσπερ τὸ οὖτος καὶ αὓτη . σημαίνει γὰρ ὅδε ἄρρην , ἣδε θήλεια , οὑ μέντοι σύνθεσιν ἔχει γενῶν . οὑ γὰρ εἰς ἄλλο μὲν γένος τὸ ὅδε <ἢ εἰς ἄλλο δὲ τὸ ἄρρεν ἢ τὸ θῆλυ . οὕτως δὲ ἐν τῷ περιπατεῖ καὶ ὁ χρόνος ὁ νῦν περιείληπται καὶ τὸ τοῦ ἐνεργοῦντος πρόσωπον , καὶ ὅμως εἱς τὴν τοῦ ποιεῖν μόνην ἀνάγεται κατηγορίαν . ὤστε οὖν καὶ τὸ Ἀθήνησιν κἂν δηλοῖ τὸ ‘ἐν Ἀθήναις ἐστίν᾿ , οὑ πρὸς τῷ τόπῳ τὸ ἐστίν προσκατηγορεῖται ὡς σύνθεσιν ποιοῦν , ἀλλ' ὡς βεβαιούμενον τὴν ἐν τόπῳ ὕπαρξιν πρόσκειται καὶ ὡς ἀπαρτίξον τὸ ἐν Ἀθήναις . καὶ γὰρ ὅταν λέγωμεν ‘Σωκράτης καλῶς διαλέγεται’ , οὔκ εἰσιν τρεῖς κατηγορίαι ὡς τρεῖς αἰ λέξεις . ἀλλὰ τὸ καλῶς τοῦ τρόπου τῆς διαλέξεως ἐφπτόμενον ἐκείνης ἐστὶ χαρακτηριστικόν , ἀλλ' οὑ σύνθετόν τι μετ' ἐκείνης ποιεῖ . Τούτοις δὲ πᾶσι νοερὰν θεωρίαν προστιθεὶς ὁ Ἰάμβλιχος ξητεῖ πρῶτον , πότερον αὐτὰ τὰ πράγματα ἐν τόπῳ ὅντα ἀφορίξει τὸν τόπον περὶ ἐαυτὰ σὺν αὑτοῖς , ἢ ὁ ἀφορίξει τὰ πράγματα ὡς ἂν αὐτὸς αὐτὰ συμπερίνων . καὶ φησιν ὅτι , εἰ μὲν ὡς οἱ Στωικοὶ λέγουσιν , παρυφίσταται τοῖς σώμασιν ὁ τόπος , καὶ τὸν ὅρον ἀπ’ αὐτῶν προσλαμβάνει τὸν μέχρι τοσοῦδε , καθ᾿ ὅσον συμπληροῦται ὑπὸ τῶν σωμάτων · εἰ μέντοι οὐσίαν ἔχει καθ᾿ αὑτὸν ὁ τόπος καὶ οὐδὲ ὅλως εἶναί τι τῶν σωμάτων δύναται , ἐὰν μὴ ᾖ ἐν τόπῳ , ὥσπερ ἔοικεν Ἀρχύτας βούλεσθαι σημαίνειν , αὐτὸς ὁ τόπος ἀφορίζει τὰ σώματα καὶ ἐν ἑαυτῷ συμπεραίνει . εἰ μὲν γὰρ ἦν ἀδρανὴς ὁ τόπος ἐν ἀπείρῳ κενῷ καὶ διαστήματι ἄνευ τινὸς ὑποστάσεως ἔχων τὸ εἶναι , καὶ τὸν ὅρον ἂν ἔξωθεν παρεδέχετο · εἰ δὲ καὶ δραστήριον ἔχει δύναμιν καὶ οὐσίαν ἀσώματον ὡρισμένην καὶ τὴ τῶν σωμάτων διάστασιν οὐκ ἐᾷ μᾶλλον καὶ ἧττον εἰς ἄπειρον προχωρεῖν , ἀλλ᾿ ἑαυτῷ ὁρίζει , εἰκότως ἂν καὶ τὸ πέρας ἀφ᾿ ἑαυτοῦ τοῖς σώμασιν ἐπάγοι . ταῦτα δὲ καὶ Ἀρχύτας ἐδήλωσεν εἰπών · “ ἐπεὶ γὰρ πᾶν τὸ κινεόμενον ἐν τόπῳ τινὶ κινεῖται , φανερὸν ὅτι τόπον ὑπῆμεν δεῖ πρότερον , ἐν ᾡπερ ἐσσεῖται τὸ κινέον ἢ τὸ πάσχον . ἴσως δὲ τᾷ καὶ πρᾶτον τοῦτο ἁπάντων , ἐπειδήπερ τὰ ὄντα πάντα ἤτοι ἐν τόπῳ ἐντὶ ἢ οὐκ ἄνευ τόπω ” . σαφῶς δὲ πρεσβύτερον ὑποτίθεται τὸν τόπον τῶν ποιούντων καὶ πασχόντων , ἐπειδὴ > συνυφέστηκεν ἀεὶ τῷ τόπῳ τὰ ἐν τόπῳ , διὰ τοῦτο εἶπεν “ ἴσως δὲ πρᾶτον ” . εἰ δὲ τὰ ὄντα ἢ ἐν τόπῳ ἐστὶν ἢ οὐκ ἄνευ τόπου , δῆλον ὅτι οὐ παρυφίσταται ὁ τόπος τοῖς οὖσι . καὶ εἰ μὲν τὸν οὐσιώδη τις ἢ τὸν τῆς ζωῆς ἢ τὸν εἰδητικὸν ἢ τὸν κατὰ δύναμιν συνεκτικὸν τόπον λαμβάνοι , ἐν τῷ τοιούτῳ τόπῳ τὰ ὄντα πάντα ἔχει τὸ εἶναι · εἰ δὲ τὸ πέρας τοῦ περιέχοντος ψιλὸν καὶ τὴν ἀφώματον ἐπιφάνειαν νοεῖ τις τὸν τόπον , οὐκ ἄνευ τόπου ἐστι τὰ ὄντα ὅτι συμβέβηκεν ἄλλως αὐτοῖς τὸ πέρας οὐδ᾿ ὅτι ὕστερόν ἐστι τοῦ τριχῇ διαστατοῦ τὰ ἐφ᾿ ἓν ἢ ἐπὶ δύο διαστατά , ἀλλ᾿ ὅτι ἡ περιέ - χουσα αὐτὰ ἐπιφάνεια ἀρχηγός ἐστι τῶν σωμάτων καὶ ἀφ᾿ ἑαυτῆς ὑποστήσασα αὐτὰ ἐν ἑαυτῇ περιέχει αὐτὰ καὶ ἀφορίζει , ὅθεν δὴ καὶ ἐν τόπῳ ἔχει τὸ εἶναι τὰ σώματα ὡς περιεχόμενα ὑπ᾿ αὐτοῦ καὶ ἐν τῇ ἀδιασστάτῳ φύσει τὴν διάστασιν ἑαυτῶν συνέχοντα . πανταχοῦ γὰρ ἡ ἀσώματος οὐσία τῆς σωματοειδοῦς προτέτακται · καὶ ὁ τόπος οὖν ἀσώματος ὢν τῶν ἐν αὐτῷ ὄντων προέχει · καὶ ὡς αὐταρκέστερος τῶν ἐνδεῶν καὶ δεομένων ἐν τόπῳ εἶναι προέχει . οὐδὲ γὰρ ὡς δοκεῖ τισιν σωμάτων ἐστὶ μόνον τελευτὴ ὁ τόπος , ἀλλὰ καὶ τῆς περὶ αὐτὰ μορφῆς καὶ τῆς ἐν αὐτοῖς ζωῆς σχημάτων τε τῶν περὶ αὐτὰ καὶ εἴ τις ἔνεστιν ἐν αὐτοῖς δύναμις καὶ οὐσία , πάντων τούτων κοινόν ἐστι πέρας ὁ τόπος , ὥστε χρἢ ψιλὸν πέρας ἐπινοεῖν τὸν τόπον ὡς ἐπινοοῦμεν τὰς μαθηματικὰς ἐπιφανείας τῶν μαθηματικῶν σωμάτων πέρατα , ἀλλ' ὡς φυσικῶν σωμάτων φυσικοὺς ὅρους καὶ ὡς ἐμψύχων ζῴων ζωτικοὺς ὅρους καὶ ὡς νεορῶν ὄντων νοερὰ πέρατα καὶ ὡς ἐν δυνάμει ὄντων δυνατώτατα καὶ ὡς εἰδητικῶν εἰδητικά , καὶ τὰ ἄλλα ῳσαύτως οἰκείως εφ᾿ ἕκαστον ἀφοροιστέον ἵνα ὄντως ᾖ συγγενῆ τὰ πέρατα ἐκείνοις , ὅσα ἐν ἑαυτοῖς συμπεραίνει . μετὰ δὲ ταῦτα κατὰ τὸ περιέχειν καὶ κατὰ τὸ ὅλον γένος τῆς περιοχῆς τὸν τόπον θεωρητέον , κατὰ δὲ τὸ περιέχεσθαι τὰ ἐν τόπῳ ἀφοριστέον . μὴ τοίνυν διάστημά τις τὴν περιοχὴν ψιλῶς οὕτως νοείτω · οὐδὲ γάρ ἐστιν τὸ τοῦ παντὸς διάστημα ἀργόν , ἀλλὰ πεπλήρωται , μὲν τὰ εἴδη τῶν ὅλων εἰδῶν , κατὰ δὲ τὰς τὰς ζωὰς τῶν ὅλων ζωῶν , κατὰ δὲ τὰς δυνάμεις τῶν ὅλων δυνάμεων , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὡσαύτως . δεῖ δὲ οὐ μόνον ὡς περιέχοντα τὸν τόπον καὶ ὡς ἐνιδρύντα ἐν ἑαυτῷ τὰ ἐν τόπῳ ὄντα ἀλλὰ καὶ ὡς ἀνέχοντα αὐτὰ κατὰ δύναμιν μίαν , οὕτως νοεῖν · οὕτως γὰρ οὐκ ἔξωθεν μόνον περιέξει τὰ σώματα ὁ τόπος , ἀλλὰ καὶ ὅλα δι᾿ ὅλων αὐτῶν πληρώσει τῆς ἀνεγειρούσης αὐτὰ δνάμεως . τὰ δὲ ὑπ᾿ αὐτῆς ἀνεχόμενα σώματα πίπτοντα μὲν κατὰ τὴν οἰκείαν φύσιν , ἀνεγειρόμενα δὲ κατὰ τὴν ἐπικράτειαν τοῦ τόπου , οὕτως ἐν αὐτῷ ἐνέσται . διὸ ἡ μὲν τῶν πολλῶν δόξα ἡ τὸ πέρας τοῦ περιέχοντος ἀφοριζομένη τόπον , καθ᾿ ὅσον ἐστὶ διαστατόν , τὸ περιεχόμενον ἔσχατον τοῦ τόπου λέγει καὶ τὸ κατ’ ἐπακολούθησιν ἐπισυμβαῖνον τῷ τέλει · ἡ δὲ τὸ πέρας κατὰ ταύτην τὴν αἰτίαν καὶ τὴν ἀρχὴν περιλαμβάνουσα τῷ λογισμῷ δόξα οὐ τῶν συμβεβηκότων τι περὶ τὸν τόπον λέγει οὐδὲ τῶν ἐπὶ τέλει περὶ αὐτὸν ὑπαρχόντων , ἀλλὰ τὴν οὐσίαν ὅλην αὐτοῦ καὶ τὴν πρεσβυτάτην αἰτίαν παραδίδωσιν . ἀπὸ δὲ τούτων | ῥᾴδιον μαθεῖν , πῶς ἡ νοητὴ ψυχὴ τόπος τῶν ἐν ἑαυτῇ λόγων 92rA λέγεται · δῆλον γὰρ ὡς εἰς ἕνα λόγον καὶ ἓν κεφάλαιον τοὺς πολλοὺς ἐν ἑαυτῇ συνειληφυῖα , οὐχ ὡς ἑτέρους ἐν ἑτέρῳ , ἀλλ᾿ ὡς τοὺς αὐτοὺς ἐν τῷ αὐτῷ · ἔνθα δὲ καὶ ὁ τόπος ζωτικός ἐστι καὶ λογικός . ὡσαύτως δὲ καὶ ὁ τῶν εἰδῶν τόπος ἓν εἶδός ἐστι πάντων εἰδῶν περιληπτικόν . καὶ ἐπὶ τῆς ζωῆς δὲ καὶ δυνάμεως ὁ αὐτὸς λόγος ἔστω , ὅσπερ ἐπὶ τοῦ νοῦ καὶ τῆς νοήσεως . καὶ γὰρ καὶ ἐπὶ τούτων ἡ φαινομένη σχέσις τῶν περιεχομένων πρὸς τὰ περιέχοντα ὡς τῶν ἐν τόπῳ πρὸς τὸν τόπον ἐστίν · εἰ γὰρ καὶ ὅτι μάλιστα συμπέφυκεν ἐπὶ τῶν ἀσωμάτων τὰ περιεχόμενα τοῖς περιέχουσιν , ἀλλ᾿ ὅμως τὴν τάξιν οὐ συγχεῖ τὴν ὡς ἑτέρων ἐν ἑτέροις . “ δεῖ οὖν , φησὶν ὁ Ἰάμβλιχος , ἐπιδιατεῖναι ἐφ᾿ ὅλα τὰ ὁπωσοῦν ὄντα ὡς ἕτερα ἐν ἑτέροις τὴν ὅλην τοῦ τόπου φύσιν , οὐχ ὁμωνύμως ἀλλὰ κατ᾿ αὐτὸν τὸν τοῦ γένους λόγον . μία γάρ ἐστιν ἡ τῶν περιεχομένων πρὸς τὰ περιέχοντα σχέσις , ἡ αὐτὴ μὲν πανταχοῦ , κατὰ δὲ τὰς διαφόρους ὑποστάσεις τῶν μετεχόντων ἐξαλλαττομένη · ἄλλη μὲν γάρ ἐστιν ἐν τοῖς σώμασιν , ἄλλη δὲ ἐπὶ τῶν ἀσωμάτων ” . καὶ δὴ καὶ τοῦτο φανερόν , ὅτι ὥσπερ ἐπὶ τῶν ὁρωμένων ἕτερα ἐν ἑτέροις περιέχεται , οἷον τὰ μὲν στερεὰ σώματα ὑτὸ τῶν λεπτοτέρων στοιχείων , οἷον γῆ καὶ ὕδωρ ὑπὸ ἀέρος καὶ πυρός , ταῦτα δὲ ὑπὸ τοῦ οὐρανοῦ , οὕτως ἐν ταῖς ἄλλαις οὐσίαις αἱ δεύτεραι ὑπὸ τῶν προτέρων περιέχονται καὶ ἐν αὐταῖς κεῖνται , ὁ μὲν κόσμος ἐν τῇ ψυχῇ , ἡ δὲ ψυχὴ ἐν τῷ νῷ , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὡσαύτως · ἀεὶ γὰρ τὰ ἀρχηγικώτατα τὴν τοῦ πρεσβυτάτου τόπου τάξιν περιείληφεν . ταύτην δὲ τὴν ἰδιότητα καὶ Ἀρχύτας ἀποδίδωσιν τῷ τόπῳ λέγων . “ τῶ δὲ τόπω ἴδιόν ἐστιν τὸ τὰ μὲν ἄλλα ἐν αὐτῷ ἦμεν , αὐτὸν δὲ ἐν μηδενί . εἰ γὰρ ἔν τινι τόπῳ , ἔσται καὶ ὁ τόπος πάλιν αὐτὸς ἐν ἑτέρῳ , καὶ τοῦτο μέχρι ἀπείρω συμβασεῖται . ἀνάγκα τοιγαροῦν τὰ μὲν ἄλλα ἐν τόπῳ ἦμεν , τὸν δὲ τόπον ἐν μηδενί , ἀλλ᾿ οὕτως πὸτ τὰ ἄντα ὥσπερ καὶ τὰ πέρατα πρὸς τὰ περατούμενα · ὁ γὰρ τῶ παντὸς κόσμω τόπος πέρας ἁπάντων τῶν ὄντων ἐστίν ” . “ σαφῶς δέ , φησὶν Ἰάμβλιχος , ἐνταῦθα πέρας τῶν ὁπωσοῦν περατουμένων τὴν ἰδιότητα τοῦ τόπου λέγει , εἰ μὴ ἄρα ὄντα τὰ σώματα λέγει , περὶ ὧν αἱ κατηγορίαι ” . ἀλλ᾿ ὁ Ἰάμβλιχος ταῦτά φησιν , μὴ , ὥσπερ ἐμφαίνει ὁ λόγος , ἐπὶ τοῦ κόσμου μόνου ταῦτα στήσωμεν , ἀλλὰ κοινῶς τὸ πέρας ἀεὶ τὴν πρεσβυτέραν αἰτίαν ἐπαναγάγωμεν · οὕτω γὰρ ἡμῖν ἔσται τοῦ μὲν ὅλου κόσμου πέρας ἡ ψυχὴ ἢ ὁ νοῦς καὶ τούτου ἡ μία καὶ ἡνωμένη ἐνέργεια , ἀνωτέρω δὲ ἔτι καὶ τούτου τὴν ὡς θεοῦ οὐσίαν τοῦ τόπου κατψόμεθα , ἑνοειδῆ τινα οὖσαν καὶ πάντα συνέχουσαν ἐν ἑαυτῇ καὶ καθ᾿ ἓν μέτρον τὰ ὅλα συμπεραίνουσαν . τὸ αὐτὸ δὲ καὶ ἀπὸ τῆς περιοχῆς ἔστι συλλογίσασθαι · τὸ γὰρ μέχρι τῶν ἀνωτάτω ἀνῆκον αἴτιον τῆς περιοχῆς προάγει ἡμᾶς ἐπ᾿ ἐκεῖνον τὸν θεῖον τόπον , ὅστις αὐτός τε ἑαυτοῦ ἐστιν αἴτιος καῖ αὐτὸς ἑαυτοῦ περιληπτικὸς ἐν ἑαυτῷ τε ὑφέστηκεν καὶ οὐκ ἔτι αχὠριστον , χωριστην δὲ των οντων εχει την υποστασιν . αλλα ταῦτα μὲν ἔστω τῆς Ἰαμβλίχου νοερᾶς θεωμίας περὶ τοῦ τόπου δόγματα . Ἡμεῖς δὲ συμμετρότερον τήν τε χρείαν καὶ τὴν φύσιν τοῦ τόπου ζητοῦντες τοῦ κυρίως καὶ οὐχὶ κατὰ μεταφορὰν λεγομένου φαμὲν ὅτι τὰ μὲν ἀγένητα καὶ ἀμέριστα πάντα τήν τε οὐσίαν καὶ τὴν τοῦ εἶναι παράτασιν ἡνωμένην ἔχοντα ὅλα ἄμα ἐν ἑαυτοῖς ἐστιν καὶ διὰ τοῦτο οὐδὲ τόπου ἐδεήθη οὔτε χρόνου , ἀρκεῖ δὲ ὁ αἰὼν ἐκεῖ ἐν ἑνὶ μένειν πάντα ποιῶν · τὰ δὲ γενητὰ καὶ μεριστὴν ἔχοντα τήν τε οὐσίαν αὐτὴν καὶ τὴν τοῦ εἶναι παράτασιν , ταῦτα τοῦ μὲν χρόνου ἐδεήθη μὴ συγχωροῦντος μήτε σκεδάννυσθαι μήτε συγχεῖσθαι τὴν τοῦ εἶναι παράτασιν , ἀλλ᾿ ὡς δυνατὸν ἐν τάξει κατὰ τὸ πρότερον καὶ ὕστερον συνάγοντος αὐτὴν καὶ συνεχίζοντος . διὸ οὐδὲ συμπέφυρται εἰς ταὐτὸν ὁ τῶν Τρωικῶν καὶ τῶν νῦν χρόνος , οὔτε μέντοι ἀπέσπασται πάντῃ ἀλλήλων τὰ μέρη , ἀλλ᾿ ἐν τάξει διασῴζει τὴν πρὸς ἄλληλα συνέχειαν . οὕτως δὲ καὶ ὁ τόπος τὰ μὴ ἐν ἀμερεῖ μείναντα τῶν σωμάτων μέρη ἀλλ᾿ εἰς ὄγκον διαστάντα καὶ πεσόντα ἐκ τῆς ἑαυτῶν ἀμερείας ἅμα μὲν ὑποδέχεται , ἅμα δὲ εὐθετίζει καὶ τάττει καῖ ὁρίζει , ὡς μήτε συμφύρεσθαι τὰς χεῖρας τοῖς ποσὶν μήτε διασπάσθαι πάντῃ ἀπ᾿ Γ ἀλλήλων , διότι τὸν οἰκεῖον ἕκαστα κατέχει τόπον . διττὸς δὲ ὁ χρόνος καὶ διττὸς ὁ τόπος ἐστίν · ὁ μὲν συμφυὴς καὶ ἴδιος ἑκάστου , ὁ τήνδε μὲν τὴν χεῖρα καὶ τόδε τὸ σπλάγχνον ἐν τοῖς δεξιοῖς συνέχων , τήνδε δὲ καὶ τόδε ἐν τοῖς ἀριστεροῖς , καὶ τὴν μὲν κεφαλὴν ὑπὲρ τὸν τράχηλον ἄνω , τοὺς δὲ πόδας μετὰ τὴν ἥβην κάτω , ὁ δὲ κοινός , καὶ ἄλλος ἄλλου κοινότερος · καὶ γὰρ τῶν χερσαίων πάντων τόπος ἡ γῆ καὶ ὁ ἀὴρ καὶ τόδε τὸ μέρος τῆς καὶ τοῦ ἀέρος , καὶ ἔτι μᾶλλον ὁ προσεχῶς περιέχων , ὃν καὶ Ἀριστοτέλης ἀποδέδωκεν καὶ Ἀρχύτας · τὸν μέντοι ἴδιον ἑκάστου καὶ συμφυᾶ οὐκ ἔστιν εὑρεῖν σαφῶς παραδεδομένον . καίτοι χρόνον ἀνάγκη ὥσπερ κοινόν , οὕτως καὶ ἴδιον ἀποδιδόναι , εἴπερ καὶ κίνησιν . καὶ ὁ κοινότερος δὲ τόος ὁ κατὰ τὸ πέρας τοῦ περιέχοντος οὐχ ὡς πέρας ἁπλῶς ἔχει τὸ τόπος εἶναι , ἀλλὰ κατὰ τὸ δραστικὸν καὶ ὑποδεκτικὸν καὶ ὁριστικόν , ὡς καὶ Ἰάμβλιχος εἶπεν · τὰ γὰρ περιέχοντα ἀεὶ δραστικὴν ἔχει καὶ περιεκτικὴν κὴν καὶ ὁριστικὴν τῶν ἐν αὐτοῖς δύναμιν . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἀρκείτω πρὸς τὸ παρόν . | Περὶ τῆς ιݲ τοῦ ἔχειν κατηγορίας . Επὶ δὲ τὴν λοιπὴν κατηγορίαν τὴν τοῦ ἔχειν ἰόντες πρῶτον πάλιν περὶ τῆς τάξεως ζητῶμεν . καὶ γὰρ Ἀρχύτας μὲν μετὰ τὴν οὐσίαν καὶ τὰ συνυπάρχοντα τῇ οὐσίᾳ , τήν τε ποιότητα καὶ ποσότητα , καὶ μετὰ τὰ πρός τι ἐφεξῆς τὴν τοῦ ἔχειν κατηγορίαν τίθησι λέγων · “ μετὰ δὲ ταῦτα ἡ τῶν ἐπικτάτων σχέσις · φανερὸν δὲ ὅτι καὶ ἁ κράτησις ὁποίων ἂν ᾖ τινων ἐπικτάτων ἀπὸ ταὐτομάτου ὑπὸ ταύταν ἐντί ” · μετὰ γὰρ τὴν πρὸς ἄλληλα ἐξισάζουσαν σχέσιν οἰκείως ἐνόμισεν εὐδὺς τὴν τῶν ἐπικτήτων σχέσιν διηριθμῆσθαι , οὕτως ἔχουσαν συγγενῶς πρὸς ἐκείνην . ὁ δέ γε Ἀριστοτέλης τὸ ἐξ ἑαυτοῦ πᾶν ἀρχηγικώτερον οἰόμενος εἶναι τοῦ ἔξωθεν προσγινομένου καὶ ἐπικτήτου , ἐπειδὴ τὰ μὲν ἄλλα πάντα γένη ἢ ἐν οὐσίᾳ ἢ ἐν σχέσεσίν τισιν ὄντα ἀφ᾿ ἑαυτῶν τινα μοῖραν εἰς τὸ εἶναι συμβάλλεται , τὸ δὲ ἔχειν ἔξωθεν ὅλον καὶ ἐπίκτητον περὶ ἡμᾶς γίνεται , διὰ τοῦτο τελευταῖον αὐτὸ τίθησιν . καὶ τὸ πολλαχῶς δὲ λέγεσθαι τὸν ἔχειν ἐναργέστερον τοῦ ποῦ καὶ ποτέ ( καὶ γὰρ ἐκεῖνα πολλαχῶς ἐλέγετο ἐπί τε τοῦ τόπου καὶ τοῦ ἐν καὶ τοῦ χρόνου καὶ τοῦ ἐν χρόνῳ ) , καὶ τοῦτο οὖν ἀφορμὴν παρέχει τῆς ἐπὶ τῷ τέλει θέσεως αὐτῆς . δῆλον δὲ ὅτι κἂν πολλαχῶς λέγηται τὸ ἔχειν , οὐ τὸ ὁμώνυμόν ἐστιν τὸ γένος , ἀλλὰ τὸ ἐκ τῆς ὁμωνυμίας διακρινόμενον . ἐν μέντοι ταῖς τῶν ἰδίων ἀποδόσεσιν καὶ ὁ Ἀρχύτας οὐ μετὰ τὰ πρός τι ἀλλὰ μετὰ τὸ ποιεῖν καὶ πάσχειν ἔταξεν τὸ ἔχειν ἑβδόμην αὐτῷ τάξιν ἀποδούς . καὶ | ἴσως ἐνδείκνυται διὰ τούτου , ὅτι κἂν ἔχῃ τινὰ τάξιν τὰ γένη , ἣν ἐν τῷ περὶ τῆς τάξεως λόγῳ παραδέδωκεν , ἀλλὰ τὰ γε ἔσχατα καὶ ἀδιαφορεῖ πως κατὰ τὴν τάξιν διὰ τὴν ἀρχηγὸν καὶ γενικὴν ἁπάντων ὕπαρξιν . ἀλλὰ περὶ τῆς τάξεως ἀρκεῖ τοσαῦτα . Τὴν δὲ φύσιν αὐτοῦ καλῶς ὁ Ἀρχύτας παρέστησεν εἰπών · “ τῶ δὲ ἔχεν ἴδιόν ἐστιν τὸ ἐπίκτατον καὶ τὸ κεχωρισμένον τᾶς οὐσίας σωματῶδες ὑπάρχον . τό τε λώπιον καὶ τὰ ὑποδήματα ἕτερα τῶ ἔχοντός ἐστιν οὔτε συμπεφύκαντι αὐτῷ οὔτε μὰν συμβεβήκαντι ὥσπερ χαρωπότας καὶ μανότας ( γούτων γὰρ ἀσώματον ) , ἀλλ᾿ ὥσπερ τὸ σῶμα καὶ τὸ ἐπίκτατον ” . ἐπικτήτου οὖν τινος μετουσία καὶ τοῦ κεχωρισμένου τῆς οὐσίας καὶ μὴ διατιθέντος αὐτὴν καθ᾿ αὑτὸ μηδὲ ὀνομάζεσθαι ἀφ᾿ ἑαυτοῦ ποιοῦντος καὶ περικειμένου τὸ ἴδιόν ἐστιν τοῦ ἔχειν . καὶ σωματικὸν οὖν εὐθὺς τοῦτο , ἀλλ᾿ οὐχὶ συμβεβηκός , διὸ οὔτε συμφυές ἐστιν οὔτε ἀλλοιωτικὸν τοῦ ἔχοντος , ὥστε οὔτε ποιότητα οὔτε ποσότητα οὔτε σχέσιν ἢ ἐνέργειαν ἢ πάθος ἔχον τι κατὰ τὸ γένος τοῦτο λέγεται ἔχειν , ἀλλ᾿ οὐδὲ ἔστιν ὡς μέρος ἔχειν ( συμφυῆ γὰρ ταῦτά ἐστιν καὶ ἐκεῖνο ) , ἀλλ᾿ εἴ τι σῶμα ἐπίκτητον ὡς ἕτερον ἑτέρῳ περίκειται , τοῦτο ἐν τῇ τοῦ ἔχειν περιείληπται κατηγορίᾳ . διὸ οὐδὲ τὰ κτήματα ἢ ἀνδράποδα ἢ φίλους ἢ πατέρας ἢ υἱεῖς κατὰ τοῦτο τὸ γένος ἔχειν λεγόμεθα , διότι οὐκ ἐν περιθέσει ταῦτά ἐστιν καίτοι κτήματα ὄντα . τοιγαροῦν καὶ ὁ Πλάτων ἐν Θεαιτήτῳ τὸ ἔχειν ἀπὸ τοῦ κεκτῆσθαι σαφῶς διέκρινεν εἰπών · “ οὐ ταὐτόν μοι φαίνεται τὸ κεκτῆσθαι τῷ ἔχειν · οἷον ἱμάτιον πριάμενός τις καὶ ἐγκρατὴς ὢρ μὴ φοροῖ · ἔχειν μὲν οὐκ αὐτόν , κεκτῆσθαί γε μήν φαμεν . ὅρα δὴ καὶ ἐπιστήμην εἰ δυνατὸν οὕτως κεκτημένον μὴ ἔχειν ἄν , ὥσπερ εἴ τις ὄρνιθας ἀγρίας , περιστερὰς ἢ ἄλλο τι , θηρεύσας οἴκοι κατασκευασάμενος περιστερῶνα τρέφοι , τρόπον μὲν ἄν πού τινα φαῖμεν αὐτὸν ἀεὶ αὐτὰς ἔχειν , ὅτι δὴ κέκτηται , τρόπον δὲ ἄλλον οὐδεμίαν ἔχειν , ἀλλὰ δύναμιν μὲν αὐτῷ περὶ αὐτὰς παραγεγονέναι , ἐπειδὴ ἐν ἰδίῳ περιβόλῳ ὑποχειρίους ἐποιήσατο λαβεῖν καὶ ἔχειν , ἐπειδὰν βούληται ” . ὥστε καὶ κατὰ Πλάτωνα τότε γίνεται τὸ ἔχειν , ὅταν ἐγκρατὴς ᾖ ὁ ἔχων τοῦ ἐχομένου , ὡς ὅταν κρατῇ τὴν περιστεράν , ὥσπερ ὅταν περίκειται τὸν δακτύλιον , τότε λέγεται ἔχειν αὐτόν , καὶ οὐκ ἔστιν ἀπόλυτος ἐνέργεια οὔτε ἄλλου πρὸς ἄλλο ἁπλῶς ἀλλὰ πρὸς ἄλλο εἰς ἑαυτὸ κράτησις , πολλῷ ἐκβεβηκυῖα πασῶν τῶν ἄλλων κατηγοριῶν . φαίνεται δὲ λοιπὸν καὶ πῶς τῶν ὁμωνύμως λεγομένων ἔχειν διέστηκεν τὸ ὅντως γένος τοῦ ἔχειν . οὔτε γὰρ τὸ ἕξιν ἔχειν ἢ ποιότητα ἢ ποσότητα περιέχεται ἐν αὐτῷ . ἀσώματα γὰρ ταῦτα . οὔτε τὸ ὡς ἀγρὸν ἔχειν ἢ υἱὸν ἔχειν ἢ κεκτῆσθαι . κτήματα μὲν γὰρ καὶ ταῦτα σωματικά , ἀλλ' οὑ περιεχόμενα ἔξωθεν ἢ περιέχοντα . καὶ ἔοικεν μέσον πως εἶναι τὸ ἔχειν τοῦ κεκτῆσθαι καὶ τοῦ καθ' ἕξιν διακεῖασθι . ᾖ μὲν γὰρ ἔχεται ὡς ἡ λευκότης , χωρίξεται ἀπὸ τῶν ἔξωθεν τημάτων , ἅ οὐ περικείμεθα . ᾖ δὲ σωματικόν ἐστιν καὶ ἔξωθεν , χωρίξεται τῶν ἕξεων , αἵ συμβεήκεσιν ἡμῖν συμφθεῖς οὖσαι καὶ οὐκ ἐπίκτητοι . τοιαύτη μὲν οὖν ἡ τοῦ ἐχειν ἱδιότης ἔστὶν καὶ οὕτως ἀπὸ τῶν ὁμωνύμως λεγομένων κεχωρισται . Επεὶ δὲ δεῖ καὶ τούτου τοῦ γένους παραδοῦναι τὰς κατ’ εἴδη διαφοράς , ὡς καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων γενῶν αὑτός τε ὁ Ἀριστοτέλης ἐποίει καὶ ἡμεῖς κατακολουθεῖν ἐπειρώμεθα , λέγεται δὲ πολλαχῶς τοῦτο , φυλακτέον μὴ λάθωμεν εἱς ἄλλο τι σημαινόμενον μεταχωρήσαντες . καὶ γὰρ καὶ αὐτὸς ὁ Ἀρχύτας ἀντὶ τῶν κατ’ εἴδη διαφορῶν τὰς πολλὰς σημασίας ἀπαριθμεῖται λέγων . “ τὸ δὲ ἔχειν διαφορὰς μὲν οὑκ ἐπιδέχεται πλέονας εἰδέων , λέγεται δὲ πολλαχῶς . καὶ γἀρ οἱ ἐπιστάμονες ἔχεν λέγονται τὰν ἐπιστάμαν καὶ τοὶ νοέοντες τὰν νόασιν καὶ τοὶ κεκτημένοι τὰν κτᾶσιν ” . καὶ Ἀριστοτέλης δὲ ἑπὶ τέλει τοῦ συγγράμματος τὸ ἔχειν εἰπὼν κατὰ πλείους τρόπους λέγεσθαι οὑ τὰς κατ' εἴδη διαφορὰς ἀλλὰ τὰς πολλὰς αὐτοῦ σημασίας παραδίδωσιν . ὁ μέντοι Ἰάμβλιχος πειρᾶται καὶ τοῦτο κατ’ εἴδη διακρίνειν , κατ’ αὐτὸ τοῦτο μόνον τὸ τοῦ ἔχειν γένος ἀποδιδοὺς τὰς διαφοράς . “ ἔστιν δέ , φησίν , τοῦ ἔχειν τά τε περικείμενα περὶ τοῖς σώμασιν μεριστῶς , ὥσπερ δακτύλιος περὶ δάκτυλον , καὶ τὰ περὶ ὅλον τὸ σῶμα , ὥσπερ ἱμάτια . τὸ δὲ ἀμυντήριά ἔστιν ὄργανα , ὥσπερ ὅπλα . τὰ δὲ προβέβληται τοῦ σώματος , ἢ ὡς κόσμον τινὰ παρεχόμενα αὐτῷ ἢ ἄλλης ἕνεκεν χρείας . ἔνεστιν δέ , φησίν , καὶ κατὰ τὰς σχέσεις τὰς περὶ τὸν βίον διαιρεῖσθαι τὰς τοῦ ἔχειν διαφοράς , οἶον εἰ τὰ μὲν εἰς εἰρήνην , τὰ δὲ εἰς πόλεμόν ἐστι χρήσιμα , ὡς κόσμια καὶ ὄπλα , καὶ τὰ μὲν κατὰ προαίρεσιν ἡμῖν περίκειται , ὡς ἱμάτια καὶ ὅπλα , τὰ 61 ἄνευ προαιρέσεως , ὡς δεσμοί . καὶ τὰ μὲν κρατοῦμεν , ὡς δόρυ καὶ βακτηρίαν , ὑπὸ δὲ τινῶν κρατούμεθα , ὡς ὑπὸ τῶν ὑποδημάτων . καὶ ἤτοι διὰ σπουδῆς παραγίνεται ἡμῖν τὸ ἔχειν ἢ ἄνευ τινὸς πραγματείας ” . ταύτας μὲν οὖν ὡς εἰδητικὰς διαφορὰς τοῦ ἔχειν ὁ Ἰάμβλιχος ἁπηριθμήσατο . ἐπιστῆσαι δὲ ἄξιον , μήποτε τὰ πλεῖσα τούτων οὑ τῆς τοῦ ἔχειν διαφορᾶς δηλωτικά , ἀλλὰ τοῦ τοῦ ἔχοντος καὶ τοῦ ἐχομένου καὶ τοῦ τρόπου . εἱ γὰρ ὅλον ἢ μέρος τὸ ἔχον καὶ εἱ ἐκουσίως ἢ ἀκουσίως καὶ εἰ ἄνευ σπουδῆς ἢ μετὰ σπουδῆς καὶ αὖ πάλιν εἰ κόσμια ἢ ἀμυντήρια καὶ τὸ ἐν εἰρήνῃ δὲ ἢ ἐν πολέμῳ οὑ τοῦ ἔχειν ἀλλὰ τοῦ καιροῦ καὶ τῆς περιστάσεως , ἐν ᾖ ἔχει τὸ ἔχον , τούτων λέγει τὴν διαφοράν . τὸ μέντοι κρατεῖν ἢ κρατεῖσθαι δοκεῖ μοι τοῦ ἔχειν αὐτοῦ διαφορὰν σηλοῦν . ἐφιστάνει δὲ Ἰάμβλιχος ἐκ τῶν εἰρημένων τῇ αἰτίᾳ , δι' ἥν ἐπ' ὁλίγα διατείνει τὸ γένος Ι τοῦτο . τὰ γὰρ ἐπίκτητα σώματα καὶ σωμάτων περιβλήματα βλήματα ὁλίγα ἐστίν . ἔτι δὲ καὶ ὅτι ἐπὶ μόνων ἐμφύχων θεωρεῖται , ὡς δειχθήσεται . Ἀπορίαι δὲ πολλῶν καὶ πρὸς τοῦτο γεγόνασι τὸ γένος . καὶ γὰρ Πλωτῖνος ἀπορεῖ λέγων . “ περὶ δὲ τοῦ ἔχειν , εἰ τὸ ἔχειν πολλαχῶς , διὰ τί οὑ πάντες οἱ τρόποι εἰς ταύτην τὴν κατηρογίαν ἀναχθήσονται ; ὥστε καὶ τὸ ποσόν , ὄτι ἔχει μέγεθος , καὶ τὸ ποιόν , ὅτι ἔχει χρῶμα , καὶ ὁ πατήρ , ὅτι ἔχει υἰόν , καὶ ὁ υἱός , ὅτι ἔχει πατέρα , καὶ ὅτι κτήματα ” . πρὸς ὅ ῥητέον ὅτι οὑχ οἶόν τε τῶν ὁμωνύμων καὶ κατὰ γένος ἐξηλλαγμένων μίαν εἶναι κατηγορίαν καὶ ἓν γένος . οὑ μέντοι οὔτε τὸ ποσὸν ἐν τῷ ἔχειν τούτῷ ἐστίν , διότι ἔχει μέγεθος , οὔτε τὸ ποιόν , ὅτι ἔχει χρῶμα . ἀσώματα γὰρ τὸ ποιὸν καὶ τὸ ποσόν , ἡ δὲ κατηγορία αὕτη τῶν περὶ ἡμᾶς ἐπικτήτων σωμάτων ἦν . ὁ δὲ πατήρ , εἰ μὲν καθὸ σῶμα , ἀλλ' οὐ περίθετος ἦν . εἰ δὲ καθὸ σχέσιν ἔχει πρὸς υἱόν , ἀλλ' ἀσώματος ἡ σχέσις . Ὁ δὲ Νικόστρατος ἐγκαλεῖ . “ διὰ τι , φησίν , οὐκ ἔθηκας τὰ ὁκτὼ σημαινομένα τοῦ ἔχειν , ἅπερ ἐν τέλει τοῦ βιβλίου διηριθμήσω , καὶ διὰ τί οὐκ ἀπέκρινας τὰ ἀλλότρια τῆς προκειμένης κατηγορίας , ὅπερ ποιοῦσιν οἱ πολύσημον φωνὴν διαιρούμενοι ; οὐ γὰρ ἴσμεν νῦν , τί ποτέ ἐστιν τῶν κατηριθμένων τὸ δέκατον τοῦτο γένος . ἐὰν γὰρ ἀκριβολογῆταί τις , οὐδὲν τῶν ἐκκειμένων τὸ ἔχειν τὸ ὡς γένος σημαίνει . προκείσθω δὲ αὐτὴ ἡ ἐπὶ τέλει τοῦ Ἀριστοτέλους ῥῆσις οὕτως ἔχουσα . “ τὸ ἔχειν κατὰ πλείους τρόπους λέγεται . ἢ γὰρ ὡς ἕξιν ἰαὶ διάθεσιν ἢ ἄλλην τινὰ ποιότητα . λεγόμεθα γὰρ ἐπιστήμην ἔχειν καὶ ἀρετήν . ἢ ὡς ποσόν , οἶον ὅ τυγχάνει τις ἔχων μέγεθος . λέγεται γὰρ τρίπηχυς . ἢ ὡς τὰ περὶ τῷ σώματι , οἶον ἱμάτιον ἢ χιτῶνα . ἢ ὡς ἐν μορίῳ , οἶον ἐν χειρὶ δικτύλιον . ἢ ὠς μέρος , οἶον πόδα ἢ χεῖρα . ὠς ἐν ἀρρείῳ , οἶον ὁ μέδιμνος πυροῦ . ἢ ὡς κτῆμα . ἔχειν γὰρ οἰκίαν καὶ ἀγρὸν λεγόμεθα . λεγόμεθα δὲ καὶ γυναῖκα ἔχειν καὶ η γυνὴ ἄνδρα . ἔοικεν δὲ ἀλλοτριώτατος ὁ νῦν ῥηθεὶς τρόπος τοῦ ἔχειν εἶναι . οὐθὲν γὰρ ἄλλο τῷ ἔχειν γυναῖκα σημαίνομεν ἢ ὅτι συνοικεῖ ” ἐν δὴ τούτοις τὸ μὲν ὄγδοον τὸ ἔχειν γυναῖκα ἢ ἄνδρα καὶ αὐτὸς παρῃτήσατο ὠς μήτε τοῦ ὑμωνύμως λεγομένου ἔχειν ἀπτόμενον , ἀλλὰ μᾶλλον τὸ συνεῖναι δηλοῦν . τὸ δὲ πρῶτον σαφῶς ἐστιν τοῦ ποιοῦ . τὸ γὰρ ἓξιν ἔχειν καὶ διάθεσιν οὐδὲν ἄλλο , φησὶν ὁ Νικόστρατος , σημαίνει , ἐὰν μεταλάβωμεν εἰς τὸ τί έστιν , ἢ τὸ ἐπιστήμονα εἶναι καὶ ἑκτικὸν εἶναι , ἅπερ ἐστὶν τοῦ ποιοῦ . ἀλλὰ καὶ τὸ μέγεθος ἔχειν καὶ τρίπηχυν εἶναι τοῦ ποσοῦ , καὶ το τρίτον δὲ καὶ τἐταρτον καὶ τὸ ἕβδομον τοῦ ἔχειν σημαινόμενον σαφῶς ἔκστόν ἐστιν ἐν τῇ τοῦ πρός τι κατηγορίᾳ . καὶ γὰρ τὸ ἱμάτιον , φησίν , ἔχειν καὶ δακτύλιον ἔχειν ἴσον ἐστὶν τῷ οἰκίαν ἔχειν καὶ κεκτῆσθαι , καὶ ἔστιν τῶν πρός τι . τὸ γὰρ κτῆμα τοῦ κτήτορος καὶ ὁ κτήτωρ τοῦ κτήματος . καὶ τὸ πέμπτον δέ , τουτέστιν τὸ μόριον ἔχειν οὐκ ἄδηλον ὅτι καὶ τῶν πρός τί ἐστιν , εἴπερ μέρος πρὸς ὅλον , καὶ ἄλλως τῆς κατὰ τὴν οὑσίαν ἐστὶ κατηγορίας . ἐὰν γὰρ μεταλαβὼν εἴπῃς , τί ἐστιν τὸ ἔχειν πόδας καὶ χεῖρας , ἐρεὶς κατὰ τὸν ἀκριβῆ λόγον , κἂν ἀσύνηθες ᾖ , τὸ πεποδῶσθαι καὶ κεχεριδῶσθαι καὶ κοινῶς τὸ οὐσιῶσθαι , ἄηθες ὂν καὶ τοῦτο . διαλεκτικῷ δὲ οὐχ οὕτως συνηθείας ὡς ἀκριβείας μέλει . ἥμαρτεν οὖν , φησίν , μὴ ἀποκρίνας τὰ ἄλλα σημαινόμενα , ὡς εἰδείημεν , τίς ποτέ ἐστιν ἡ τοῦ ἔχειν κατηγορία ” . πρὸς δὴ τοῦτό φησιν Ἰαμβλιχος , ὅτι “ διὰ τοῦτο ἐν τῷ τέλει διέκρινεν τὰ τοῦ ἔχειν σημαινόμενα , ἵνα αὐτὰ χωρίσῃ τῆς τοῦ ἔχειν κατηγορίας . ἐν μὲν ἀρχῇ καὶ ἐν μέσῳ , ὅτε περὶ τῶν ἕξ ἅμα γενῶν ἐλεγεν , διὰ τῶν παραδειγμάτων ἐδήλωσεν . καὶ γὰρ σύνηθες τοῖς διαλεκτικοῖς τὸ ἀφορίσαι τι παράδειγμα , ὡς τὰ τούτῳ μὴ ὄντα παραπλήσια ἀποκρίνεσθαι . οἱ γοῦν ἐκ τῆς Ἀκαδημίας ὁρισάμενοι τὸ ἑκτὸν τὸ οἶόν τε ἔχεσθαι , πρὸς τοὺς ξητοῦντας , κατὰ τί τοῦ ἔχειν σημαινόμενον λέγουσιν , ἐπειδὴ πολλαχῶς τὸ ἔχειν , ὡς καὶ Ἀριστοτέλης διώρισεν — πρὸς τούτους οὖν παράδειγμα ἐπῆγον , ἑκτὸν λέγοντες εἶναι ὅ οἶόν τε ἔχεσθαι οὕτως ὡς ἡ φρόνησις ἔχεται ὑπὸ τοῦ φρονίμου , διὰ τοῦ παραδείγματος τὴν ὑπογραφὴν ποιούμενοι xai ἅμα τὰ ἀλλότρια σημαινόμενα τοῦ ἔχειν ἀποκρίνοντες . καὶ ὁ Ἀριστοτέλης οὖν ὅταν τοῦ ἔχειν πολλαχῶς λεγομένου τοιοῦτον τὸ κατὰ γένος ἔχειν ὑπολαμβάνῃ οἶον τὸ ὑποδεδέσθαι καὶ ὡπλίσθαι , διὰ τοῦ παραδείγματος πᾶν τὸ ἄλλο πλῆθος τῶν ὁμωνύμως λεγομένων ἀπεσκευάσατο . καὶ γὰρ χωρίξεται ἀπὸ κτημάτων . οὑ γὰρ περικείμεθα ἐκεῖνα . καὶ ἀπὸ τῶν ἕξεων καὶ τῆς ποσότητος . συμβεβήκασι γὰρ αὖται καὶ ἅμα εἰσὶν ἀσώματοι . χωρίξεται δὲ καὶ τῶν ὡς μορίων ἐχομένων , ὅτι ἐκεῖνα μὲν συμφυῆ , ταῦτα δὲ ἐπίκτητα , καὶ ἔτι τῶν ὡς κτημάτων , ὅτι πάντῃ ἔξωθεν ταῦτα καὶ οὑ περικείμενα . χωρίξεται δὲ καὶ τῶν ἐν ἀγγείῳ , ὅτι ἐκεῖνα ἁπλῶς κεῖται ὡς ἐν τόπῳ . μόνα δέ ἐστιν ἐν τοῖς ἀπηριθμημένοις τῆς τοῦ ἔχειν κατηγορίας τό τε τρίτον καὶ τὸ τέταρτον , τὸ μὲν ἱμάτιον ἔχειν κατὰ τὸ ἐν ὅλῳ τῷ σύματι , τὸ δὲ δακτύλιον κατὰ τὸ ἐν μέρει . καὶ δῆλον ὄτι εὐσύνοπτα ταῦτα ἦν διὰ τὴν πρὸς τὸ ὡπίσθαι καὶ ὑποδεδέσθαι ὁμοιότητα , ἅπερ τῆς τοῦ ἔχειν κατηγορίας ὁ Ἀριστοτέλης παραδείγματα προεβάλλετο . μάτην οὖν ὁ Νικόστρατος ἔγκαλεῖ ώς ἐν τοῖς τοῦ ἔχειν σημαινομένοις μὴ ἀποκρίνοντι τὸ κατὰ τὸ γένος ἔχειν , εἰ μὴ ἄρα ὅτι μὴ προσέθηκεν ὁ Ἀριστοτέλης τῷ τρίτῳ καὶ τετάρτῳ ὅτι ταῦτά ἔστιν κατὰ τὸ γένος , τὰ δὲ ἄλλα ἔκτὸς ἀποβλτέον . ἀλλ' οὕκ εἰσιν αἰ τοιαῦται προσθῆκαι συνήθεις τῇ Ἀριστοτελικῇ συντομίᾳ . τὸ δὲ καὶ ἐν μέσῳ θεῖναι τὰ Ι τῆς κατηγορίας σημαινόμενα γυμνάξοντος ἦν , ὡς οἶμαι , τοὺς ἐντευξομένους πρὸς ἀγχίνοιαν . ὁ μέντοι Νικόστρατος ὁπὸ τὰ πρός τι καὶ τὸ τρίτον καὶ τὸ τέταρτον ἀνάγων συγκρύπτει τὴν ἄλήθειαν . κἂν γὰρ κτήματά ἐστιν τὰ ἱμάτια καὶ ὁ δακτύλιος , ἀλλὰ κατά γε τὴν περίσθειν καὶ τὸ ἔχεσθαι προχείρως διαφέροντα τῶν ἄλλων κτημάτων , ὡς καὶ τῷ Πλάτωνι δοκεῖ τῆς τοῦ ἔχειν γίνεσθαι κατηγορίας ” . Ἅλλ' εἰ τὸ τὰ σωματικά , φησὶν ὁ Πλωτῖνος , ἔχειν περὶ τὸ σῶμα καὶ μὴ ἀσώματα ἄλλην ποιεῖ κατηγορίαν , διὰ τί καὶ ἐπὶ τοῦ ποιεῖν πολλῆς οὕσης διαφορᾶς οὑκ ἄλλη μὲν κατηγορία γίνεται κατὰ τὸ τέμνειν , ἄλλη δὲ κατὰ τὸ κάειν ἢ κατορύττειν ἢ ἀποβάλλειν;’ ἢ ἡ μὲν τοῦ ποιεῖν ἐνέργεια μία ἔστὶν καὶ ἕνα ἔχουσα λόγον καὶ οὐδὲν δεομένη τῆς διαφόρου ὑποδοχῆς τῶν τὸ ποιεῖν ὑποδεχομένων . καὶ ὁ τέμνων γὰρ καὶ ὁ κάων καὶ οἱ ἄλλοι οὑδὲν κατὰ τὸ ποιεῖν διαφέρουσιν . ἡ μέντοι τοῦ ἔχειν κατηγορία ἐν τούτῳ τὴv ὅλην ἔχει ἱδιότητα ἐν τῷ μὴ ἀσώματον , σῶμα δὲ εἶναι τὸ περικείμενον , ἥ ἀπὸ τῆς τυούσης σχέσεως χαρακτηρίξεται , ἀλλ' ἐκ τῆς πρὸς ἄλλο εἰς ἑαυτὸ κυρίως θεωρεῖται . ‘ἀλλ' εἰ τὸ περικείμενον , φησίν , ἱμάτιον ἄλλην κατηγορίαν ποιεῖ , διὰ τί μὴ καὶ τὸ κείμενον ἐπὶ κλίνης ἄλλην ποιήσει;’ ἢ τὸ μὲν κεῖσθαι ἱμάτιον ἐπὶ κλίνης τῆς τοῦ κεῖσθαί ἐστιν κατηγορίας ἢ τῆς ἐν τόπῳ . οὐδεμίαν γὰρ ἐνέργειαν παρέχεται ἡ κλίνη εἰς τὸ ἔχειν . ἔξιν γὰρ καὶ κράτησιν ἐμφαίνει τινὰ ἡ τοῦ ἔχειν κατηγορία , ἀλλὰ σωμάτων ἐπικτήτων . εἰ δὲ τοῦτο ἀληθές , ἐπὶ μόνων τῶν ἐμψύχων τὸ ἔχειν ἐπαληθεύεται , ὥστε κἂν ἀγάλματι κόσμος περίκειται , ὡς μὲν ἄψυχον οὐκ ἂν λέγοιτο ἔχειν τὸ ἄγαλμα , ἀλλὰ κεῖσθαι ἐν τῷ ἀγάλματι ὁ κόσμος . εἰ δὲ ὡς ἔμψυχόν τι θεωροῖτο , κατὰ τὴν πρὸς τὸ ἔμψυχον ἀναφορὰν ἔχειν ἂν λέγοιτο τὸν κόσμον . ‘ἀλλ' εἰ κατὰ τὴν κἀθεξιν τὸ ἔχειν χαρακτηρίξεται , εἰς ἔξιν ἀναχθήσεται , φησίν , ἡ δὲ ἕξις ἐν τῇ ποιότητἰ . ἢ ὁμώνυμος αὕτη ἡ ἔξις . ἡ μὲν γὰρ ἦν αἀωμάτων συνοχή , αὕτη δὲ ἐπικτήτων σωμάτων κράτησις , καὶ ἡ μὲν τοῦ ἔχειν δι' ἐνεργείας τῶν ἐχόντων παραγίνεται , ἡ δὲ ποιοτήτων οὑ δι' ἐνεργείας οὔτε τῶν μετεχομένων οὔτε τῶν μεταλαμβανόντων . διαφέρουσιν δὲ καὶ κατὰ τὰ ἐχόμενα , ὅτι ἐκεῖ μὲν ἀσώματά ἐστιν , ἐνταῦθα δὲ σώματα , καὶ καὶ κατὰ τὰ ἔχοντα , ὁτι ἐκεῖ μὲν ἐν τῇ οὐσίᾳ , ἐνταῦθα δὲ περὶ τὴν οὐσίαν ἔξωθεν . ‘ ἀλλ' εἰ ποιότητα , φησίν , οὑ δεῖ λέγειν ἔχειν , ὅτι ἤδη ποιότης εἴρηται , οὔτε ποσότητα ἔχειν ςἰρημένης ποσότητος οὑδὲ μέρη ἔχειν εἰρημένης οὐσίας , διὰ τί τὸ ὅπλα ἔχειν ἄλλης δεῖ λέγειν κατηγορίας καίτοι εἰρημένης οὐσίας , ἐν ᾖ τὰ ὅπλα;’ ἢ ὅτι οὐ τὰ ὅπλα ἢ τὰ ὑποδήματα καθ' αὑτὰ εἴρηται εἶναι τῆς τοῦ ἔχειν κατηγορίας οὐδὲ ἡ κτῆσις αὐτῶν , εἴ τις κεκτημένος αὐτὰ χρῆσιν αὐτῶν μὴ ποιήσαιτο , ἀλλ' ἡ κράτσις αὐτῶν καὶ ἡ ἐκ τοῦ ἔχειν αὐτὰ λεγομένη ἓξις , αὕτη ποιεῖ τὴν τοῦ ἔχειν κατηγορίαν . ἄλλο δὲ ἦν τὸ ποιότητα ἔχειν καὶ ποσότητα , ἄλλο τὸ ὅπλα ἔχειν καὶ ὑποδήματα . ἐκεῖ μὲν γὰρ ἀσωμάτων ἡ ἕξις , ἐνταῦθα δὲ σωματικῶν , καὶ ἐκεῖ μὲν ἀλλοιωτικά ἐστι τῶν μετεχόντων τὰ μετεχόμενα , ἐνταῦθα δὲ περίκειται μόνον . ‘ἀλλὰ τὸ ἐν ὁλίγοις , φησίν , πῶς γένος;’ ἢ ὅτι ἐν τοῖς ἐσχάτοις ἐστὶ τοῦτο τὸ γένος καὶ περὶ τὰ αώματα καὶ ἐν τοῖς σώμασιν ὑπάρχει , καὶ διὰ τοῦτο εἰς βραχύτατον συνέσταλται , καὶ οὑ διὰ τοῦτο οὑκ ἄν εἴη γένος . καὶ γὰρ ὁ φοίνιξ εἶς ὣν τὸ εἶδος ὅλον ἔχει ἐν ἑαυτῷ . Ἀλλὰ διὰ τί μὴ συνῆψεν τὸν περὶ τοῦ ἔχειν λόγον ταῖς ἄλλαις κατηγορίαις , ἀλλ' ὥσπερ ἐκ μετανοίας μετὰ τὸv περὶ τῶν ἀντικειμένων καὶ περὶ τῶν ἅμα καὶ περὶ κινήσεως λόγον περὶ τοῦ ἔχειν ἐμνημόνευσεν ; ἢ συμπληρώσας τὸν περὶ τῶν κατηγοριῶν λόγον , ἐπειδή τινων κατὰ παραδρομὴν ἐν αὐτῷ ἐμνήσθη , ἐξεργάξεται καὶ ἐκεῖνα . τελευταίας δὲ οὕσης τῆς τοῦ ἔχειν κατηγορίας , φροντίξων τάξεως εἰκότως τελευταίας <τῆς> τοῦ ἔχειν ἑμνημόνεθεν , οὑ μόνον αὐταῖς ταῖς κατηγορίαις τὴν προσήκουσαν ἀποδιδοὺς τάξιν , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἔξωθεν ἐπιλεγομένοις καὶ ἐξεργαξομένοις τὴν αὐτὴν ἀποδικούς . ‘ ἀλλ' ἄτοπος , φησίν , ἀποδοκιμάξων ἀποδοκιμάξων τὸ λέγειν ἔχεσθαι γυναῖκα σύνηθες ὅν' . ἀλλ' εἰ μὲν μὴ ἐμνήσθη , ἄτοπος ἦν παρεὶς τὸ ἐν τῷ ἔθει , ὁ δὲ μνησθεὶς καὶ ἐπικρίνας διαλεκτικοῦ ἔργον ἐποίησεν , ᾦ μάλιστα διαφέρει ἡ τῆς ἀληθείας κρίσις . ταῦτα μὲν οὖν καὶ πρὸς τὰς ἀπορίας εἰρήσθω . Ἀκριβέστερον δὲ ὁ Ἀριστοτέλης ἐν τῷ Δ τῶν Μετὰ τὰ φυσικὰ τοῖς τοῦ ἔχειν σημαινομένοις ἐπεξῆλθεν . ἔχειν , γὰρ φησιν , λέγεται πολλαχῶς . καὶ γὰρ > κατὰ τὴν ἐν αὐτῷ φύσιν καὶ ὁρμὴν καὶ ὅλως ἐν ᾢ ἡ ἀρχὴ τῆς τοῦ ἔχομένου κινήσεως , οἶον ὁ τύραννος ἔχει τὴν πόλιν καὶ ὁ πυρετὸς τόνδε τινὰ ἢ βήξ . καὶ ἐπὶ τῶν ἐναντίων . καὶ γὰρ ἡ πόλις ἔχειν τύραννον λέγεται καὶ ὅλως ἄρχοντα κάὶ ἡ ναῦς κυβερνήτην καὶ ὁ παῖς παιδαγωγόν . ταῦτα μὲν οὖν οὕτως ἔχειν λέγεται , ὅτι ἢ ἄγει κατὰ τὴν ἑαυτοῦ ἀρχὴν ἢ ἄγεται κατà τὴν ἐν ἐκείνῳ , καὶ ἔστιν κατηγορίας τῆς τοῦ ποιεῖν ἢ πάσχειν . ἑτέρως δὲ ἔχειν λέγεται ἡ ὕλη τὸ εἶδος , οἶον ὁ χαλκὸς ἢ ὁ κηρὸς τὸ σχῆμα καὶ τὸ σῶμα τὴν ὑγίειαν ἢ τὸ χρῶμα καὶ ὁ Σωκράτης δικατοσύνην ἢ σωφροσύνην . ὅλως γὰρ τὸ δεκτικὸν πολλαχῶς , καθ' ἕνα μὲν τρόπον , ὡς εἴρηται , ἡ ὕλη τοῦ εἴδους , κατ' ἄλλον δὲ τὸ ὡς ἐν ἀγγείῳ . οὕτως οἶνον λέγεται ἔχειν ὁ ἀμφορεὺς καὶ ἔλαιον ἡ λἠκυθος καὶ ὄχλον τὸ βαλανεῖον . καὶ ἔστιν τὰ μὲν τῆν τοῦ ποιοῦ κατηγορίας , τὸ δὲ τῆς τοῦ Ι ποῦ . ἀγρὸν δὲ ἔχειν καὶ νοῦν ἵππον καὶ νοῦν δοκεῖ μὲν διαφόρως λέγεσθαι , λέγεται δὲ κατὰ πρῶτον τοῦ ἔχειν τρόπον . ὅτι γὰρ κρατοῦμεν καὶ κύριοί ἐσμεν χρῆσθαι αὐτοῖς κατὰ τὴν ἑαυτῶν προαίρεσιν , ἔχειν αὐτὰ λεγόμεθα . ἄλλως δὲ καὶ τὰ μέρη λεγόμεθα ἔχειν , χεῖρα καὶ κεφαλήν , καὶ τὰ δένδρα τὰς ῥίξας . λεγόμεθα δὲ καὶ γυναῖκα ἔχειν καὶ πατέρα καὶ συγγενεῖς καὶ ἀδελφούς , εἰ καὶ τούτων ἔνια ὑπὸ τὸν πρῶτον τρόπον πεσεῖται · γυναῖκα μὲν γὰρ ἔχει ὁ ἄνήρ , ὅτι ἄγει κατὰ τὴν ἕαυτοῦ ἄρχήν , γυνὴ δὲ ἄνδρα , ὅτι ἄγεται κατὰ τὴν ἐν ἐτέρῳ . τούτων δὲ τὰ μὲν εἰς τὴν οὑσίαν , τὰ δὲ εἰς τὸ ποιεῖν καὶ πάσχειν ἀναχθήσεται . πράγματα δὲ ἔχειν τις λέγεται , ὅτι πράττει καὶ πρὸς αὐτοῖς ἐστιν , λόγον δὲ ἔχειν , ὅτι φροντίξει καὶ οὐκ ὁλιγωρεῖ αὐτοῦ , ἅ δὴ πάντα τοῦ ποιεῖν . ὑποδήματα δὲ καὶ ἐσθῆτα καὶ ὡς κτήματα λεγόμεθα ἔχειν καὶ τῷ ἡμφιάσθαι καὶ ὑποδεδέσθαι , καὶ ἔστιν ταῦτα ὑπὸ τὴν τοῦ ἔχειν κατηγορίαν ἀπὸ τῆς ἕξεως . καὶ ἡ ἔξις δὲ πολλαχῶς . μία μὲv ἡ τῷ ἔχειν συξυγοῦσα , ὡς τῷ λαμβάνειν ἡ λῆψις . ὥσπερ οὖν τὴν λῆψιν οὐ λαμβάνομεν , οὕτως οὐδὲ τὴν ἔξιν ἔχομεν , εἰ δὲ μή , εἰς ἄπειρον πρόεισιν ἑτέρα δέ ἐστιν διάθεσις ἔμμονος , ὥς φαμεν τὴν ἀρετὴν ἔξιν καὶ τοὺς τεχνίτας ἑκτικοὺς εἶναι . διαφέρουσιν δὲ αὖται τῷ τὴν μὲν ἔχειν ἡμᾶς , τὴν 03 μή , ἔπειτα τῷ τὴν μὲν ἐπίτασιν ἐπιδέχεσθαι ( δυνατὸν γὰρ καὶ ἑκτικὸν ἐν τῇ μελέτῃ ὄντα ἑκτικώτερον γενέσθαι ) , τὴν δὲ μὴ ἐπιδέχεσθαι ( οἱ γὰρ ἔχοντές τι οὑ μᾶλον καὶ ἦττον ἔχουσιν ) . ἔτι δὲ τῇ μὲν ἔξις ἀντιτίθεται , ὡς τῇ ἀρετῇ ἡ κακία , τῇ δὲ οὑχ ἕξις ἀλλὰ στέρησις . Δόξειε δ' ἂν ἐναντίον εἶναι τῷ ἔχειν τὸ ἔχεσθαι καὶ ἑτέρα κατηγορία , ὡς τὸ ποιεῖν καὶ πάσχειν ἔτεραι , δεῖ δὲ εἰδέναι ὅτι κοινῶς τοῦ ἔχειν λεγομένου , τούτου τὸ μέν ἐστιν ἔχειν εἰδικόν , τὸ δὲ ἔχεαθαι , τὸ δὲ κοινόν ἐστιν ἡ κατηγορία , ὑφ' ἥν καὶ τὰ εἰδικῶς ἔχειν λεγόμενα , ὡς τὸ ὐποδέσεται , καὶ τὸ ἔχεσθαι , ὁμωνύμως καὶ τοῦτο . ὑποδέδεται γὰρ καἰ ὁ ἄυθρωπος καὶ τὸ ὑπόδημα . ἔτι δὲ καὶ τοῦτο ῥητέον , ὅτι ἔχειν ἐπί τινων ὁμωνύμως λέγεται τῷ ἐνηργηκέναι . τὸ γὰρ ὑποδεδέσθαι καὶ τὸ ἔχειν ὑποδήματα δηλοῖ καὶ τὸ ἀνειληφέναι , ὅπερ ἐστὶ τὸ συντελικὸν τῷ ὑποδέδεται . ἀντίκειται δὲ τῷ ἔχειν στέρησις , οἷον γυμνός , ἀνυπόδητος , ἄνοπλος · τὸ γὰρ ἐστερῆσθαί ἐστιν τὸ μὴ ἔγειν τότε , ὅτε πέφυκεν ἔχειν . καὶ ὁ Ἀρχύτας δὲ τὸ μέν τι ἔχειν ὡς ἁπλῶς λαβῶν πειρᾶται αὐτὸ διελεῖν , τὸ τὸ δὲ ὑπὸ τὸ ἁπλῶς ἔχειν εἰς τὴν ἔχειν εἰς τοῦ ἔχειν κατηγορίαν τάξας ὑπουγάφει , ὡς φθάσαντες δεδηλώκαμεν . Τῶν δὲ ἀπὸ τῆς Στοᾶς ἀξιούντων εἰς τὸ πῶς ἔχειν ἀναφέρειν τὸ τὸ ὁ Βόηθος ἐνατιοῦται , οὔτε εἰς τὸ πῶς ἔχον ἡγούμενος δεῖν οὔτε εἰς τὸ πρός τι τι ἀνάγειν αὐτό , ἰδίαν δὲ εἶναι κατηγορίαν · εἶναι μὲν γὰρ αὐτήν , τριχῶς δὲ μάλιστα καὶ ὁμωνύμως τὴν σχέσιν λέγεσθαι · τὴν μὲν γὰρ εἶναι ἐν ἑαυτῷ καὶ καθ' ἑαυτό , τὴν δὲ πρὸς πρὸς ἕτερον , τὴν δὲ ἑτέρου πρὸς ἑαυτό . ἡ μὲν οὖν ἐν ἑαυτῷ θεωρεῖται κατὰ τὸν πῶς ἔχοντα , οἶος ὁ προβεβλημένος · σχέσις γάρ ἐστιν αὐτοῦ πρὸς ἑαυτόν . ἡ δὲ πρὸς ἔτερον ἡ τῶν λεγομένων πρὸς τι · ό γὰρ πατὴρ καὶ ό δεξιὸς κατὰ σχέσιν λέγται οὐ τὴν αὐτοῦ τινος πρὸς ἑαυτόν , ἀλλὰ τὴν πρὸς ἑτερον . ἡ δὲ ἀφ' ἑτέρου πρὸς ἑαυτό . οἵα ἡ τοῦ ὡπλισμένου καὶ ὑποδεδεμένου · ἔστιν γὰρ ἄλλου σχέσις πρὸς αὐτός , τῶν μὲν ὅπλων πρὸς πρὸς τὸν ὡπλισμένον , τῶν δὲ πρὸς τὸv ὑποδεδεμένον . μηποτε δέ , φησὶν ὁ Βόηθος , τοῦ ἔχειν ἐστὶ σημαινόμενα τὸ μὲv ὅ ἐσοδυναμεῖ τῷ ἔχειν ὁτιοῦν ὁτιοῦν εἴτε εἴτε ὅ δὴ καὶ τάχα ὁπὸ τῆς λέξεως καθ' σὐτὴν προταθείσης σημαίνεται , τὸ δὲ πλείω ἐκεῖνα καὶ ἕτερα ἐν τῇ συντάξει · ό γὰρ ἀγρὸς προταθεὶς ἤ ό πατὴρ ἢ τὸ μέρος τὴv διαφορὰν ποιεῖ " ὑπὸ δὲ ταύτην ἄλλην εἶναι τοῦ ἔχειν σημασίαν τῆν ἰδὶως ἐπὶ τοῦ κρατεῖν τεταγμένην . ἐὰν μὲν οὖν τὴν κατηγρίαν κατὰ τὸ πρῶτον σημαινόμενον τιθῇ τις , καὶ τὸ φρονεῖν καὶ τὸ σωφρονεῖν καὶ τὸ ὑγιαίνειν εἰς ταύτην τὴν κατηγορίαν ἀναχθήσεται φρόνησιν γὰρ ἔχειν τὸ φρονεῖν ἐστιν ) , ὑπεξαιρεθήσεται δὲ ἀπὸ ταύτης ἡ κατὰ τὸ ποιεῖν καὶ καὶ πάσχειν κατηγορία · διακριθήσεται δὲ καὶ τοῦ πρός τι · ὁ μὲν γὰρ κεκτημένος τοῦ πρός τι ἔσται , τὸ τὸ δὲ κεκτῆσθαι τοῦ ἔχειν , καὶ ὁ πατὴρ τοῦ πρός τι , τι , τὸ δὲ πατέρα εἶναι ἐν τῷ υἱὸν ἔχειν . ἐὰν δὲ κατὰ δεύτερον , τὰ μὲv ἄλλα τοῦ ἔχειν σημαινόμενα εἰς τὰς ἄλλας κατηγορίας ἀναχθήσεται , ὅσα δὲ κατὰ κράτησιν ἐπικτήτου τινός , εἰς ταύτην μόνα " τοιαῦτα μὲv οὖν καὶ τὸ τοῦ γενναίου Βοήθου προσιστορήσθω . Εἰ δὲ καὶ διαίρεσίν τις ἐθέλοι τοῦ οὕτως ἀφωρισμένου γένους ποιεῖσθαι , λεγέτω ὅτι τὰ οὕτως ἐχόμενα ἤ ἢ κατὰ πόλεμον ἐχεται ἢ ἐν εἰρήνῃ , τῶν κατὰ πόλεμον τὸ τὰ μὲν περικείμενά εστιν , τὰ δὲ κρατούμενα , καὶ ἑκατέρων τὸ μὲv φυλάγματά ἐστιν , ὡς θώραξ περικείμενος καὶ ἀσπὶς κρατουμένη , τὰ δὲ ἀμυντήρια , ὡς ξίφος περικείμενον καὶ δόρυ κρατούμενον · τῶν δὲ ἐν εἰρήνῃ τὰ μὲν κόσμου ἕνεκα κατὰ διάφορα μέρη τοῦ σώματος , ὡς διάδημα καὶ περιδέραιον καὶ δατύλιος , τὰ δὲ σκέπης , καὶ τούτων τὰ μὲν περὶ ὅλον τὸ σῶμα , ὡς ϊμάτιον , τὰ δὲ περὶ μέρος , ὡς ὑπόδημα . τινὰ καὶ ὡς ὄργανα ἔχεται , ὡς τὸ σκέπαρνον καὶ τὸ τὸ πηδάλιον καὶ ἡ τινὰ δὲ καὶ ὡσαύτως κτήματα ὡς ἀργάριον ἤ τι ἄλλο ὅ διὰ τὸ ἔχειν κρατοῦμεν . δεῖ δὲ οἶμαι πᾶν τὸ ἔχον κατὰ προαίρεσιν ἔχειν · διὸ οὐδὲ λέγεται τὰ ἄψυχα Ι ἔχειν κατὰ τὸ τοῦ γένους σημαινόμενον . Μετὰ δὲ τὴν τοῦ ἔχειν τεχνολογίαν τῆς νοερᾶς περὶ αὐτοῦ θεωρίας ἀντιλαβόμενος ὁ Ἰάμβλεχος αὐτὸ τοῦτο ζητεῖ πρῶτον , πόθεν ὑφίσταται καὶ τίνα ἔχει χρείαν ἐν τῷ παντί , καί φησιν ὅτι πολλὰ τῶν ἐν τῷ παντί ἐστιν μὴ συνυπάρχοντα ἀλλὴλοις μηδὲ συμπεφυκότα , δυνάμενα δέ τινα ὠφέλειαν ἀπ' ἀλλήλων παραδέχεσθαι . τῆς οὖν τοῦ παντὸς φύσεως μηχανησαμένης ἐπίκτητα καὶ τούτων τὰ ἑτερα τοῖς ἑτέροις ἐγένετο , ὥστε ἐπιπλοκὴν εἶναι καὶ τοῖς πόρρωθεν ἀλλήλων διῳκσμένοις καὶ δύναμιν τῆς κτήσεως τῶν μήπω παρόντων , ὠφελίμων δὲ ὄντων . οὐ γὰρ ἔδει τὴν ἐν γενίσει φερομένην <οὐσίαν> πολλῶν οὖσαν καθ' αὑτὴν ἐπιδεῆ διὰ τὸν ἔσχατον μερισμὸν ἄμοιρον αὐτῶν τελέως τῆς μετουσίας ἀτολείπεσθαι . πόρον οὖν τινα ἐκτήσατο καὶ ἰσχὺν εἰς τὴν ράτησιν τῶν ὠφελίμων ἐγειρόμενα , καὶ τῶν ἐχομένων διδόντων ἑαυτὰ ἑτοίμως εἰς τὰ ἀντιλαμβανόμενα ἑαυτῶν . πολὺ δὲ πρὸ τῆς φύσεως ἡ τοῦ παντὸς πρώτη αἰτία τὰ τὰ γινόμενα κατευθύνει , συναρμόζουσα οἰκείως τὰ οἰκεῖα κτήματα εἰς τῆν προσήκουσαν χρῆσιν τοῖς ἔχουσιν καὶ τοὺς ἔχοντας ἐπ' αὐτὴν ἀνεγείρουσα . χρείαν μὲν οὖν τῷ παντὶ τοιαύτην τοῦτο τὸ γένος παρέχεται , πρὸς αὐτάρκειαν τῶν ἐνδεῶν καὶ ἕνωσιν τὴν δυνατὴν καὶ τῶν πάντῃ διεστηκότων εἰς τὰ ὄντα προελθόν . τὴν δὲ ὅλην αὐτοῦ φύσιν , φησὶν Ἰάμβλιχος , οὐκ ἐφ' ἡμῶν καὶ τοῦ ἡμετέρου σώματος ἱστάνειν χρή · εἰς στενὸν γὰρ αὐτῷ κατακλεισθήσεται · ἀνωτέρω δὲ ἔτι , περὶ τὴν ψυχὴν τὴν ἡμετέραν καὶ τὴν φύσιν , κατὰ τὰς ἐπικτήτους καὶ μὴ συμφυεῖς περικρατήσεις τὸ ἔχειν θεωρητέον . οὐ γὰρ δὴ τῷ μὲν σώματι περίκειται ὁμοφυῆ πρὸς αὐτὸ σώματα , τῇ δὲ ψυχῇ πολοειδεῖς ἐχούσῃ δυνάμεις οὐκ ἔσονται ἐπίκτητοί τινες ζωαί , αἱ μὲν ὁμοφυεῖς , αἱ δὲ ὑποδεέστεραι τῶν οἰκείων ἐν αὐτῇ μέτρων . ἴδοι δὲ ἄν τις ὅ λέγω , ξησίν , καὶ ἀπὸ τῶν ἐνοργῶς φαινομένων · εἰ γὰρ εἰς τὸ σῶμα κατιοῦσα προβάλλει τινὰς ζωὰς περὶ ἑαυτὴν ὤσπερ ἐπικτήτους , ἄλλας δὲ ἀπὸ τοῦ σώματος παραδέχεται , ἕσαι ἐν τροπῇ καὶ ἐκστάσει θεωροῦνται , πῶς οὐκ ἄν λέγοιτο ταύτας ἔχειν ; ἀλλὰ καὶ εἰς ἕκαστα μέρη τοῦ κόσμου παπαγινομένη ζωάς τινας ἰαὶ δυνάμεις παραδέχεται , τὰς μὲν αὐτὴ προβάλλουσα , τὰς δὲ λαμβάνουσα ἀπὸ τοῦ δόσμου , σώματά τε οἰκεῖα ἐν ἑκάστῳ μέρει τοῦ παντὸς τὰ μὲν ἀπὸ τοῦ κόσμου λαμβάνει , τὸ δὲ αὐ ποιεῖ κατὰ τοὺς οἰκείους λόγους , καὶ ταύτας τὰς υνάμεις καὶ τὰς ζωὰς καὶ τὰ σώματα ἀποτίθεται , ὅταν τύχῃ εἰς ἄλλην λῆξιν μεθισταμένη . φανερὸν δὴ ἐκ τούτων γέγονεν , ὅτι ἐπίκτητα αὐτῇ πάντα ταῦτα ἦν καὶ εἶχεν αὐτὰ ὡς ἕτερα οὐσίας ἑτέρας ὅντα · οὔτε γὰρ συνεφύετο αὐτοῖς ὥσπερ τὰ συγκρινόμενα σώματα , ἀλλ' ἀμιγὴς οὖσα καθ' αὑτὴν εἶχεν αὐτὰ περικείμενα . ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῆς φύσεως , φησίν , τοῦ παντός , ὅταν κατὰ τοὺς λόγους αὐτῆς περιέχῃ γινόμενα πολλὰ ὑπ' αὐτῆς καὶ τούτων τινὰ ἀπογίνοιντο ὥσπερ τινὰ ἐπίκτητα ἄντα , αὐτὴ δὲ μένῃ ή αὐτὴ οὖσα καὶ περιδρασσομένη τὰ τὸ ἐν αὐτῇ καὶ ἀφιεῖσα μηδὲν παύηται σώματά σώματά ζῷα καὶ φυτά , τότε καὶ περὶ τὴν φύσιν τοῦ παντὸς τὸ ἔχειν θεωρηθήσεται , τὰ ἐπίκητα ἐπίκτητα πάντα , ὅσα μὴ συμβεβηκότα ἐστὶν μηδὲ συμφυῆ , ἐν ἑαυτῇ  † περιεχούσῃ . τούτων δὲ ἔτι μᾶλλον ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ τῷ κατὰ τὰς ζωὰς αὐτοῦ πάσας ωοουμένῳ καὶ τὰς ψυχὰς τὰς ἐν αὐτῷ στοιχεῖά στοιχεῖά τε καὶ καὶ τὰ κοινῶς ὑπ' αὐτῶν συνιστάμενα θεωρεῖται ἡ νυνὶ λεγομένη ἕξις . αὐτοτελὴς γὰρ ὤν ὁ ὅλος κόσμος ἐκ μερῶν τελείων συμπεπληρωμένος ἔχει πάντα τὰ ἐν ἑαυτῷ πλήρη καὶ οὐδενὸς ἀμοιροῦντα τῶν ἐπιβαλλόντων ἑαυτοῖς . εἴτε οὖν σύμφυτα ταῦτα εἴη , μετέχει τούτων , εἴτε ἐπίκτητα , περικρατεῖ καὶ ταῦτα , εἴτε καὶ τὸ συναμφότερον , καὶ ταῦτα περιέχει , οἵα ἡ γῆ ἔχει τὰ ἐν ἑαυτῇ ζῷα , ποτὲ μὲv γινόμενα , ποτὲ δὲ ἀπογινόμενα · εἴποις ἄν οὖν ἀπίκτητα αὐτὰ εἶτὰ εἶναι γῆς καὶ μετουσίαν τινὰ αὐτῇ παρέχοντα καὶ αὖθις ἀφιστάμενα ἀπ' αὀτῆς , καὶ ἡ γῆ περικρατεῖ αὐτά , ὡς ἰδεῖν φαίνεται , καὶ θάλασσα δὲ ὁμοίως τὰ ἐν ἑαυτῇ θαλάττια ζῷα περιείληφεν . εἰ δὲ ἐφ' ἡμῶν μὲν ἔξωθεν περίκειται τὰ ἐχόμενα , ἐπὶ δὲ τοῦ παντὸς εἰς τὸ ἐντὸς μᾶλλον περιειργόμενα οὕτως ἴχεται , καὶ τοῦτο οὐκ ἀποδεῖ τῆς μεριστῆς καὶ τῆς ὅλης φύσεως · τὰ μὲν τὰ μὲν γὰρ ἡμέτερα σώματα ἔξωθεν ἔχει τὰ ἐχόμενα σώματα , τὸ δὲ πᾶν τέλεον ὄν καὶ οὐδὲν ἔξωθεν ἑαυτοῦ ἀπολεῖπον ἐν ἑαυτῷ περιέχει τὰ ἐχόμενα καὶ εἴσω ἑαυτοῦ πανταχόθεν αὐτὰ περιείληφεν . καὶ ὁ οὐρανὸς δὲ <τὰ> τέτταρα στοιχεῖα ἑαυτῷ περιείληφεν · ἄλλον δὲ τρόπον καὶ τὸς ἐν ἑαυτῷ σφαίρας ἔχει καὶ ὅσα ἐστὶν ἄστρα , καὶ τὰ ἐν τοῖς τέτρασι δὲ στοιχείοις ζῷα ὅ τε σύμπας οὐρανὸς καὶ τὰ τέσσαρα στοιχεῖα ἔχει ἐν ἑαυτοὶς , καὶ ὅλως ἀεὶ τὸ περιέχοντα ἔχει τὸ περιεχόμενα . διακέχριται γὰρ καθ' ἕκαστα τεταγμένως τὰ ἐν τῷ κόσμφ , καὶ τὰ ἀνωτέρω καὶ πρεσβύτερα ἀεὶ περιείληφεν τὰ ὑποδεέστερα , καὶ οὕτως ἐξ ἀρχῆς τὸ τοῦ ἔχειν γένος παρήχθη . καὶ εἰ ό κόσμος δὲ ὅλος νῦν μὲv ταῦτα ἔχει τὰ πληροῦντα αὐτόν , αὖθις δὲ ἄλλα , ὅσα ἡ γένεσις εἰς αὐτὸν ἐνδίδωσιν , ἔσται ἡ ἕξις αὐτοῦ διάφορος καὶ ἄλλοτε ἄλλη διὰ τὴν τῶν παραγινομένων εἰς αὐτὸν μεταβολήν . καὶ εἴπερ αἱ δυνάμεις αἱ ἐν τῷ παντί , ἢ αἰ δαιμόνιαι ἢ αί θεῖαι , ἔχουσιν μέρη τοῦ κόσμου περικείμενα ἑαυταῖς καὶ τοῦτο ἀδιαλείπτως ἐν τῷ παντὶ γίνεται , ἢ δαιμονίων ἢ θείων λήξεων ἐχουσῶν τὰ διακληρωθέντα αὐτοῖς μόρια τοῦ κόσμου , καὶ οὕτως ἄν μεστὰ πάντα εἴη τοῦ ἔχειν . ἔτι δὲ εἰ αἱ τῆς ζωῆς τοῦ παντὸς μοῖραι ἔχουσιν μέρη τοῦ κόσμου περικείμενα καὶ τοῦτα οὐ συμφυῆ πρὸς αὐτάς ἐστιν ἀλλ' ὡς ἔξωθεν Ι αὐταῖς ἐπίκτητα , κἄν οὑτως εἰς τὸ ἔχειν τάττοιτο πάωτα ταῦτα . καὶ εἰ τὸ κοινὸν ζῷον ἔχει μικρότερα μέρη περὶ ἑαυτὸ καὶ μικρότερα ζῷα ἐν ἑαυτῷ περιειλημμένα , καὶ κατὰ τοῦτον ἄν τὸv τρόπον εἰς τὸ ἔχειν τάττοιτο πᾶσα ἡ τοιαύτη σύνταξις " . ταῦτα μὲν οὖν ὁ Ἱάμβλιχος θεωρητικῶς ὄντως καὶ νοερῶς ἐπεσκέψατο . Τολμητέον δὲ ἐφιστάνειν τοῖς εἱρημένοις , ἐπειδὴ καὶ αὐτῷ φίλον μὴ ἀπερισκέπτως ἐκδέχεσθαι τὰ λεγόμενα . καὶ τὰ μὲν περὶ τῆς χρείας τοῦ ἔχειν εἱρημένα θαυμαστῶς ὅπως καὶ ἀξίως τῆς τοῦ ἀνδρὸς μεγαλονοίας εἰρῆσθαί μοι δοδεῖ , πῶς δὲ τὰς προβαλλομένας ὑπὸ τῆς ψυχῆς ζωὰς καὶ τὰς ἀπò τοῦ σώματος ἐνδιδομένας αὐτῇ δυνάμεις ἔχειν τὴν ψυχήν φησιν , εἴπερ καὶ αὐτὸς ὁμολογεῖ σώματα εἶναι τὰ ἐχόμενα καὶ περὶ σώματα τὰ ἔχοντα κατὰ τὴν τοῦ ἔχειν κατηγορίαν ; πῶς δὲ τὰ γινόμενα ὑπὸ τῆς ὅλης φύσεως ἔχεσθαί φησιν ὑπ' αὐτῆς ; οὐ γὰρ ταὐτὸν ἦν τὸ κατ’ αἰτίαν καὶ τὸ ἔχον κατὰ τὸ τοῦ ἔχειν γένος . ἔτι δὲ μᾶλλον ἀπορῶ , πῶς τὸv ὅλον κόσμον τὸν κατὰ τὸς ζωὰς πάσας νοούμενον καὶ τὰ στοιχεῖα καὶ τὰς φύσεις , εἴτε σύμφυτα εἴη ταῦτα , μετέχειν αὀτῶv φησιν , εἴτε ἐπίκτητα , περικρατεῖν ἀῦτῶν . καὶ γὰρ ταῦτα πρῶτον μὲν κατὰ τὰς ζωὰς οὐ δύναται ἔχειν , εἴπερ ἀσώματοι αἱ ζωαί , σώματα δὲ ἦν τὰ ἐχόμενα · ἔπειτα εἰ μὲν συμφυῆ ἤ μέρη ὁπωσοῦν τοῦ παντός , οὐκ ἄν εἴη ἐχόμενα , ὡς αὀτὸς διετάττετο , εἰ δὲ γεννήματα , ἄλλος ὁ τῆς συνοχῆς τρόπος . καὶ τὰ ἐν τῇ γῇ δὲ καὶ τὰ ἐν ἄλλοις στοιχείοις ζῷα , εἴτε ὡς μἐρη θεωροῖτο τῆς ὅλης γῆς εἴτε ὡς ὡς γεννήματα , οὐκ ἄν ἔχεσθαι λέγοιτο ὑπ' αὐτῆς . δὲ καὶ ὁ οὐρανὸς τὰς ἐν ἑαυτῷ σφαίρας ἔχει , ἔχει , εἰ μὴ ώς μέρη ; γὰρ αὗται καὶ οὑκ ἐπίκτητοι . πῶς δὲ τὸ κοινὸν ζῷον μικρότερα τὰ ] ζῷα ἐν ἑαυτῷ περιείληφεν , εἰ μὴ ὡς μέρη ἥ ὡς γεννήματα ; ταῦτα μὲv οὖν ἄν τις ἐπιστήσοι καὶ ἄλλα τοιαῦτα προχείρως . δυνατὸν δὲ οἶμαι λέγειν ὅτι ἐπίκτητον μὲν εἶναι δεῖ καὶ κεχωρισμένον τῆς οὐσίας τὸ ἐχόμενον , οὐ πάωτως δὲ σῶμα , ἀλλὰ σωματοειδές · καὶ γὰρ καὶ Ἀρχύτας οὐ σῶμα εἶπεν , ἀλλὰ σωματῶδες , διότι τοῦτό ἐστιν τὸ ἐπίκτητον καὶ κεχωρισμένον · τὰ γὰρ ἀσώματα τελέως συμφύεται . καὶ ἡ ζωὴ οὖν ἡ σωματοειδὴς , κεχωαἱ E ρισμένη τῆς ψυχικῆς οὐσίας καὶ ἐπίκτητος αὐτῇ γενομένη οὕτως ὡς μὴ ἀλλοιοῦν αὐτὴν μηδὲ ἕν τι σὺν αὐτῇ ποιεῖν , ἔχεσθαι ἄν ὑπ' αὐτῆς λέγοιτο · εἰ μέντοι ἀλλοιωτικὴ τίς τίς ἐστιν ἡ ζωὴ καὶ ἡ ποιητικὴ τῆς ὅλης οὐσίας οὐκ ἄν ἔχεσθαι λέγοιτο . τὰ δὲ μέρη τῶν ὅλων καὶ τὰ γεννήματα οὐκ ἄν ἔχοιτο , ὡς δὲ ἐπίκτητα καὶ κεχωρισμένα καὶ προσητημένα τῷ ὅλῳ ἔχεσθαι ἄν λέγοιτο καὶ αὐτὰ δικαίως · οὔτε γὰρ τὰ μέρη ἐκείνων οὕτως ἀτόμως συμπέφυκεν ὡς ὡς ἐφ' ἡμῶν οὔτε τὰ γεννήματα ἀπέσπασται οὕτως τὰ ἡμέτερα . ἀλλὰ ταῦτα μὲv καὶ ἐπὶ πλέον ζητητέον .
Lemmas: p . 11b1 ἐπιδέχομαι ΔΕΔ καί ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω ἐναντιότης ἠώς ὁ ὐπὲρμἒ́ οὖν ὁ γένος ἱκανός ὁ εἴρω . ὁ δέκα γένος ὁ μέν τέσσαρες , περί ὅς ἤδη διέρχομαι , ὁλικός εἰμί καί πλείων θεωρία ἐπιδέχομαι πολύς ἀξιόω λόγος ὑπό ὁ Ἀριστοτέλης , περί δέ ὁ λοιπός λέγω , εἰμί καί ὑφίημι . ἀλλά δυνατός εἰμί καί περί ἐκεῖνος Πολλοῦς εἶπον καί καλός λόγος , ἀρκέω δέ ὡς ἐν εἰσαγωγή ὁ ὁ ἔννοια ἀυτέω παρίστημι , ἵνα ἔχω ὁ νέος ὁ ἁπλόος είς ὁ οἰκεῖος γένος ἀνάγω οὐκείως ποιέω ὁ κατηγορία , ὅσπερ ἐν ἀρχή διά ὁ παράδειγμα ποιέω . δῖος μέντοι περί ἕκαστος οὗτος ἀκριβής ποιέω λόγος · περί μέν ὁ ποιέω καί πάσχω ἐν ὁ περι γένεσις καί φθορά , περί δέ ὁ ποτέ καί ὁ ποῦ ἐν ὁ φυσικός ἀκροάομαι , ἔνθα καί περί χρόνος καί τόπος τέλειος διδάσκω , περί πᾶς δέ ἐν ὁ μετά ὁ φυσικός ὁ τέλεος ποιέω λόγος · ὁ γάρ ἀρχή κατά μέν ὅς σημαντικός αὐτός λέξις ἐν ὁ λογικός πραγματεία δηλέομαι , κατά δέ ὁ σημαίνω πρᾶγμα ἐν ὁ μετά ὁ φυσικός οἰκεῖος . Πρώτων δέ ἐν πούτος μνημονεύω ὁ ποιέω καί πάσχω , διότι , φημί , κατά ὁ ποιότης ὁ ποιέω εἰμί καί πάσχω · εἰκότως οὖν μετά ὁ ποιότης εὐθύς προβάλλω . καίτοι καί κατά οὐσία εἰμί ποιέω , ὥσπερ ὁ γεννάω καί οἰκοδομέω , καί κατά ποσότης , ὡς ὁ ἀριθμέω , καί πρός ὁ πρός τίς δέ οἰκεῖος ἔχω , εἴπερ ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω πρός τίς εἰμί . καλός οὖν λέγω ὅτι πρός ὁ τέσσαρες κατηγορία οὐκείως ἔχω ὁ ποιέω καί πάσχω ὡς πρός ὕπαρξις ἐνέργεια καί πάθος εἰκότως μετά ὁ τέσσαρες τυγχάνω λόγος , καί διότι καί ὁ ἀσώματος ὑπάρχω οὗτος , ὁ ἐφεξῆς γένος πᾶς ἐν μόνος θεωρέω ὁ σῶμα . ἅμα δέ αὐτός μνημονεύω , διότι καί ἅμα συνυφίστημι , καί ὅπου ἕτερος , ἐκεῖ καί ἕτερος , ὡς ἀξιόω τις μηδέ ἴδιος ἀφορίζω αὐτός κατηγορία , ἀλλά ὑπό ὁ πρός τίς τάσσω αὐτός . ὁ μέντοι Ἀρχύτας καί ὁ ἔχω καί τίς ποῦ προέρχομαι ὁ ποιέω καί πάσχω , καί ὁ αἴτιος εἶπον οὕτως · “ ἐπεί πᾶς ὁ κινέω ἐν τόπος τις κινέω , ὁ δέ ποῶ καί ὁ πάσχω κινάσιές τις κατά ἐνέργεια , φανερός ὅτι τότος ὕπειμι δεῖ πρῶτος , ἐν ὅς εἰμί ὁ ποιέω ἢ ὁ πάσχω ” . σημαίνω δέ ὁ μέν ποιέω ἐνέργεια , ὁ δέ πάσχω πάθος , οὖον κατά ὁ χαρακτήρ ὁ πεῖσις ( οὗτος γάρ ποιότης εἰμί ) , ἀλλά κατά ὁ ὁ πάθος κίνησις . καί οὗτος εἰμί ὁ περί αὐτός πρόχειρος ἔννοια , διό οὗτος μέν ὡς σαφής παρίημι εἶπον , ὁ δέ παρακολουθέω καί οὗτος ἐπάγω , ὅς πρῶτος ὁ ἐναντιότης ἐπιδέχομαι ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω . ὁ γάρ θερμαίνω καί ὁ ψύχω ἐναντίος , ἑκάτερος δέ ἐν ὁ ποιέω , καί ο θερμαίνω ὁ ψύχω , ἑκάτερος δέ ἐν ὁ πάσχω , ὥσπερ καί ὁ ἥδομαι καί ὁ λυπέω . εἰμί γάρ κατά ποιότης ὁ ποιέω ἐναντίωσις ( ὁ γάρ θερμός ὁ ψυχρός ἐστιv ἐναντίος ) , ὁ δέ ἐναντίος ἐναντίος εἰμί ποιητικός , εἰμί ἄν καί ἐν ὁ ποιέω ἐναντίωσις , ὅταν ὡς ἐνέργεια λαμβάνω ὁ ἐναντιότης ἐπιδέχομαι γένος · εἰμί δέ ἐν ὁ ποιέω , καί ἐν ὁ πάσχω · ὅς γάρ ὁ ποιέω ποιέω , οὗτος πάσχω ὁ πάσχω . καί ὁ ἐνανθέω δέ ὁ μέν ἐν τίς μεταξύ , ὁ δέ οὐ ἔχω · ὅς μέν γάρ ἄν ὁ ποιότης ἔχω τίς μεταξύ , οὗτος ἰά ὁ κατά ὁ ποιέω καί πάσχω ἐναντίωσις ἔχω τίς μεταξύ , ὡς ὁ χλιαίνω καί ἐρυθαίνω , ἐπεί ὁ χλιαρός μεταξύ εἰμί θερμός καί ψυχρός καί ὁ ἐρυθραῖος ἢ ὁ φαιός λευκός καί μέλας · ὅς δέ ὁ ποιότης οὐ ἔχω τίς μεταξύ , ἵημι ὁ ἐνεργητικός οὗτος οὔτε ὁ παθητικός , ὡς ὁ υριαζω καί νοσάζω . διπλόος δέ ὁ λόγος εἰμί · ὁ γάρ ποίησις ὁ μέν εἰμί πρός ἕτερος ὁ πάσχω ἀντιτίθημι , ὥσπερ ὁ ὁ θερμαίνω ( ὁ γάρ θερμαίνω θερμαίνω θερμαίνω ) , ὁ ἀπόλυτος , ὥσπερ ὁ ὁ λέγω . οὐ εἰμί δέ ἴδιος ὁ ποιέω καί πάσχω ὁ ἐναντίος · οὔτε γάρ μόνος οὔτε πᾶς ὑπάρχω οὗτος , οὐδέ γράς ὁ λέγω ἢ γράφω ἤ τεκταίνομαι , ὅτι μηδείς οὗτος ἐν ἐναντιότης θεωρέω , ἀλλά ἐκεῖνος μόνος , ὅσος κατά ἐνέργεια ἢ πάθος εἰμί ὁ ἐναντιότης ἔχω . ἐπιδέχομαι δέ καί ὁ μᾶλλον καί κακός ὁ ποιέω καί πάσχω · θερμαίνω γάρ καί θερμαίνω καί ὁ ἄλλος ὁ εἴρω ποιέω καί πάσχω εἰμί καί μᾶλλον καί κακός , διότι καί ἐν αὐτός ὁ ποιότης εἰμί ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός , καί ὁ κατά αὐτός ποιέω καί πάσχω ὁ μᾶλλον ἔχω καί κακός . οὖον δεῖ ΔΕΔ οὐδέ ὁ μᾶλλον καί κακός ἐπί πᾶς ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω ζητέω , ἀλλά ἐπί ἐκεῖνος , ὅσος κατά ὁ ἐπιδέχομαι γένος ὁ μᾶλλον καί κακός ὁ ποιέω ἔχω καί ὁ πάσχω , ἐπεί οὔτε γεννάω εἰμί μᾶλλον καί κακός οὔτε ἀριθμέω · οὔτε γάρ ὁ οὐσία οὔτε ὁ ποσός ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός . διαίρεσις δέ ἄν εἰμί ὁ ποιέω καί πάσχω κατά τε ὁ ἐνέργεια πολλαχῶς διαιρέω καί κατά ὁ παθητικός ποιότης . περι δέ ὁ κεῖμαι | εἰς ὁ πρότερος ὁ ἀκροατής ἀναπέμπω . εἴρω δέ ὅτι ὁ μέν θέσις τις εἰμί ὁ κεῖμαι ὁ πρός τίς εἰμί , ὁ δέ κεῖμαι παρώνυμος ἀπό ὁ θέσις λέγω ἄλλος εἰμί κατηγορία , οἷος ὁ ἀνάκειμαι , ἵστημι , κάθημαι · οὖον θέσις γάρ οὗτος , ἀλλά ἀπό ὁ θέσις παρονομάζω . καί ἔχω ἀπό αὐτός καί ὁ ὁ κεῖδθαι διαίρεσις παραδίδωμι . περί μέντοι ὁ λοιπός τρεῖς , ὁ τε ποῦ καί ὁ ποτέ καί ὁ ἔχω , διά ὁ προφανής εἰμί φημί οὐδείς ἄλλος περί αὐτός ἤ ὅσος ἐν ἀρχή εἴρω · καί ἐπεί δέ οὐδείς ἄλλος ἤ παράδειγμα αὐτός παρατίθημι “ ποῦ , λέγω , οἷος ἐν Λύκειον · ποτέ δέ οἷος χθές , πέρυσι · ἔχω δέ οἷος ὑποδέω , ὁπλίζω ” . προέρχομαι δέ καί διαίρεσις τις ὁ ἔχω ὡς πλεοναχός λέγω παραδίδωμι . ἀλλά ἐπεί οὗτος παρά ὁ Ἀριστοτέλης καταφρονέω , καλῶς ἄν ἔχω ὁ παρά Πορφύριος καί Ἰάμβλιχος περί αὐτός φιλοτεχνέω καταμανθάνω . ὁ δή ποῦ καί ποτός φημί ὥσπερ καί ὁ πρός τίς μή εἰμί ὁ προηγουμένως ἐπί ὁ πρᾶγμα θεωρέω , ἀλλά ὁ ἄλλος ἐπιγίγνομαι · ὁ γάρ ποσός ὑπόκειμαι καί ὁ ἐπί αὐτός , τόπος τε καί χρόνος , ἐπισυνιστάω ὁ ποῦ καί ὁ ποτός · οὔτε δέ ὁ ποῦ ὁ τόπος εἰμί οὔτε ὁ ποτέ ὁ χρόνος , ἀλλά προυπάρχω τόπος καί χρόνος , εἶτα ἕτερος ἐν οὗτος εἰμί ποῦ εἰμί λέγω ὁ ἐν τόπος εἰμί καί ποτέ ὁ ἐν χρόνος , ὡς Σωκράτης ἐν Λύκειον ἢ χθές * * δοκέω δέ μονοειδής εἰμί ὁ ποῦ καί μή ἐπιδέχομαι διαφορά · καί γάρ ὁ μέν ἀόριστος λέγω ἐν τόπος , οἷος ἐν ὁ πόλις , ὁ δέ ὡρισμένως , οἷος ἐν ὁ ποικίηῃ στοά ἢ ἐν ὅδε ὁ στοά ὁ μέρει·δ ἐπιδέχομαι δέ καί ὁ ὁ τόπος πᾶς διαφορά · καί γάρ ὁ ἄνω καί ὁ κάτω καί κατά ὁ προσεχής τόπος καί ὁ κοινός καί ὁ κατά ἑαυτοῦ καί κατά συμβεβηκός · εἰμί γάρ κατά ἕκαστος τοῦτος ποῦ εἰμί . ὁμοίως δέ καί ὁ ποτέ οὐ εἰμί χρόνος , ἀλλά προυπάρχω ὁ χρόνος ὁ ἐν χρόνος εἰμί λέγω ποτός , οἷος Διονύσια πέρυσι ἢ τῆτες ἢ εἰς νέωτα · αὐτός μέντοι ὁ χρόνος , ἐν ὅς εἰμί ὁ ποτέ λέγω εἰμί , οὐ εἰμί ὁ ὁ ποτέ κατηγορία , ἀλλά ὁ ὁ ποσός . ἐπιδέχομαι δέ καί ὁ ποτέ ὁ κατά ὁ χρόνος διαφορά · ὁ μέν γάρ πέρυσι κατά ὁ παρέρχομαι λέγω , ὁ δέ τῆτες κατά ὁ ἐνίστημι , ὁ δέ εἰς νέωτα κατά ὁ μέλλω . ὁ Γε ἔχω σημαίνω , ὅταν ὑπάρχω τις ἐπίκτητος τίς καί χωρίζω ὁ οὐσία ὁ σῶμα σύν-ὑπάρχω αὐτός · σχέσις οὖν ἐπίκτητος τις εἰμί ὁ ἔχω . ὁ γάρ ἐνδύω ἔχω εἰμί χιτών καί ὁ ὑποδέω ἔχω ὑπόδημα · οὗτος δέ ἕτερος ὁ ἔχω εἰμί καί χωρίζω ὁ οὐσία αὐτός , οὔτε κατά οὐσία οὔτε ὡς συμβεβηκός αὐτός ὑπάρχω , ὥσπερ μελανία καί χαροπότης . ιδαφοηρα δέ εἰδοποιός ὁ ἔχω κατά ἑαυτοῦ μέν οὐ ἔχω , δύναμαι δέ κατά ὅς ἔχω διαφορά ἐπιδέχομαι ὁ διαίρεσις , εἰμί ὁ μέν ἔμψυχος εἰμί , οἷος οἰκέτης καί βοῦς , ὁ δέ ἄψυχος , οἷος ἱμάτιον ἢ ὅπλον . δύναμαι δέ καί κατά ὁ διαφορά ὅδε κατά ὅς ἔχω ἐπιδέχομαι ὁ διαίρεσις , οἷος εἰμί ἐν Ψυχή ἔχω φημί ὁ ἐπίκτητος ἔχω ἢ ἐν σῶμα ὁ περί σῶμα ἐπίκτητος , κατά αὐτός μέντοι ὁ ἔχω ἢ ἔχω οὐδείς ἄν γίγνομαι διαφορά . ἀλλά ἐπεί καί Πορφύριος καί Ἰάμβλιχος ὁ ἐν Ψυχή ἔχω παραλαμβάνω ἐπί ὁ ἐπίκτητος ἕξις , ἐφίστημι ἄν τις , μήπω ποιότης εἰμί ἐκεῖνος καί ποιός ὁ ἀπό αὐτός , ὥσπερ καί ὁ μελανία Ἐπίκτητος μετέχω σῶμα · οὖον γάρ ὡς ὁ ὑπόδημα , οὕτως περίκειμαι ὁ ἔχω ὁ Ψυχή , ἀλλά διάθεσις τις εἰμί περί αὐτός ὁ μᾶλλον ἤ κακός αὐτός ἀλλοιόω . ἐκ δή ὁ εἴρω λύω ὁ τοιοῦτος ἀπορία , πῶς γένος ὁ ἕξ κατηγορία , εἴπερ μή εἰμί αὐτός εἶδος · ὁ γάτος γένος πρός εἶδος λέγω καί εἶδος εἰμί γένος . ὅτι δέ γένος ἀνάκλεις ὁ κατηγορία , αὐτός δηλόω ὁ Ἀριστοτέλης εἶπον · περί ὅς οὖν ὁ προτίθημι γένος ἱκανός ὁ εἴρω . εἰμί τοίνυν εἰμί καί τοῦτος εἶδος τις ὡς δείκνυμι , οὐκέτι χώρα ἔχω ὁ ἀπορία · ἄν γάρ γένος οὗτος τοιοῦτος εἰμί , κατά εἶδος λέγω ὁ εἴρω . ἴσως δέ τις εἴρω ὅτι οὐ οὕτως λέγω γένος Γ οὗτος ὡς κατά πλείων καί διαφέρω ὁ εἶδος ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω , ἀλλά ὅτι μάλιστα σημαίνω ὁ διαφέρω φύσις ἰά ἀλλήλων χωρίζω , ὡς λέγω καί ἐπί ὁ ἐπιστήμη ἕκαστος αὐτός εἰμί περί τίς γένος ἀφορίζω , ἴσος λέγω * περί τις φύσις ὁ ἄλλος χωρίζω · διό καί κατηγορία αὐτός ὀνομάζω . πάλιν δέ ἀντιλέγω τις ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω πρός ἀλλήλων λέγω βούλομαι καί εἰμί πρός τίς , ἀλλά μή ἴδιος τις κατηγορία ὡς ὁ Ἀριστοτέλης φημί . οὐ ὀρθῶς δέ λέγω · οὖον γάρ εἰμί αὐτός ὁ εἰμί ἐν ὁ πρός ἀλλήλων σχέσις · οὖον γάρ ὡς ὁ δεξιός καί ἀριστερός ἐν σχέσις μόνος ὑφίστημι , ἀλλά εἰμί καί γίγνομαι τίς ὑπό αὐτός , καθό ὁ μέν ποιέω εἰμί , ὁ δέ πάσχω . εἰμί δέ καί δίδωμι πρός ἀλλήλων λέγω ὁ ποιέω καί πάσχω , ἀλλά οὖον τίς γε ὁ κατά μέρος · οὖον γάρ δή ὁ περιπατέω ἤ τρέχω πρός τίς , καίτοι ποιέω εἰμί · οὐδέ γάρ ὁ γραμματικός πρός τίς εἰμί , ἐπεί ἐν ἐπιστήμη αὐτός ὁ γένος ὁ πρός τίς εἰμί . ὅλως δέ κατά πᾶς μέν ἐνεργέω ὁ ποιέω λέγω , οὖον πᾶς δέ ἐνέργεια πρός πάσχω · οὐδέ γάρ ὁ ἀπόλυτος ποιέω , οἷος ὁ λέγω καί τρέχω καί ἀναγιγνώσκω καί ὁ τοιοῦτος , ὥστε οὐ ἄν εἰμί ὁ ποιέω ἅπας ὁ πρός τίς · ἄν γάρ πάσχω τίς ὁ ἔδαφος ὑπό ὁ περιπατέω , ἀλλά οὖον κατά οὗτος | λέγω ὁ περιπατέω ποιέω , ἀλλά κατά ὁ τοιόσδε κίνησις , ὁμοίως δέ καί ὁ ἀλγέω ἤ μελαίνω ἢ λευκαίνω κατά ὁ οὕτως ἔχω . ὡς γάρ ὁ μέν κοινῶς ἐναντίος πρός τίς , ἕκαστος δέ αὐτός ὑπό ὁ οἰκέω γένος , οὕτως καί ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω ἄν πρός ἀλλήλων λέγω , οὐ ἤδη ἄν εἰμί καί ὁ ὑπό αὐτός πρός τίς . ἐπεί οὖν μήτε ὑπό ὁ πρός τίς εἰμί μήτε ὑπό τις ἄλλος ὁ ἄλλος κατηγορία , ἴδιος ἄν ἄγω κατηγορία . ἀλλά ἴσως εἴρω τις , ὅτι ἐσθίω καί ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω ὑπό ὁ πρός τίς ἀνάγω , ὥσπερ καί ὁ ἐναντίος , ὁ δέ κατά ἕκαστος ποιέω καί πάσχω ὑπό ὁ οἰκεῖος γέη ἕκαστος · ὁ μέν κτίζω τυγχάνω καί γεννάω ὑπό ὁ οὐσία , ὁ δέ ἀριθμέω καί λέγω ὑπό ὁ ποσότης , διότι ποσός ὁ λόγος καί ὁ ἀριθηός , ὁ δέ λευκαίνω καί μελαίνω ὑπό ὁ ποιότης . μήποτε οὖν οὕτως ἔχω ὁ ποιέω καί πάσχω πρός ἄλλος κατηγορία , ὡς πρός οὐσία ἐνέργεια καί πάθος · καί γάρ κατά ὁ πρός τίς εἰμί ἐνεργέω , ὡς ὁ φιλέω , καί κατά ὁ ἄλλος δέκα κατηγορία . ἀλλά εἶπον ὅς τις ὅτι ὁ μέν κοινός εἶπον ὁ ποιέω καί πάσχω , ὁ δέ ἴδιος οὐ ἀποδείκνυμι . πρός ὅς φημί Ἰάμβλιχος , ὡς “ ἐν αὐτός ὁ κοινός νομίζω καί ὁ ἴδιος αὐτός ἐπιδείκνυμι · οὖον γάρ ἁπλόος ἐναντίος λαμβάνω καί μᾶλλον καί κακός , ἀλλά ὁ μέν ἐν ὁ ἐνέργεια , ὁ δέ ἐν ὁ πάθος ” . ῥᾴδιος δέ πρός οὗτος λέγω ὡς καί ἐπί ὁ ἄλλος κατηγορία ὁ ἐναντίος καί ὁ μᾶλλον καί κακός οὖον ὁ τυγχάνω λαμβάνω , ἀλλά ὁ οἰκεῖος ἕκαστος , καί ὅμως οὐδείς κακός δοκέω δήω ὁ ἴδιος ὁ κοινός προστίθημι . ὁ οὖν ἐκ ἀρχή μᾶλλον ἀληθής , ὅτι ἐπί οὗτος τοῖ ; ὁλοσχεστέροις ἀρκέω . ἀλλά πῶς οὐ , εἰμί ὁ ποιέω καί πάσχω ἀμφότερος γένος , ὁ ἔχω γένος εἰμί καί ὁ ἔχω γένος εἰμί ; ὁ γάρ ἔχω πρός ὁ ἔχω ἀντιδιαιρέω ὥσπερ ὁ πάσχω πρός ὁ ποιέω . ὅς ὅτι ἐν ὁ ἔχω καί ὁ ἔχω περιέχω · ὅς γάρ ἄν ἔχω λαμβάνω , πάντως καί ὁ ἔχω - μένω ἐκεῖ συναρτάω . οὐκέτι μέντοι ἐν ὁ ποιέω ἁπλόος ὁ πάσχω περιέχω · καί γάρ ποιέω εἰμί ὁ βοάω καί περιπατέω καί τρέχω καί γράφω , καί οὐδὲνβ οὗτος ἔχω ὁ πάσχω συναρτάω . ἀλλά μήv οὐδέ ἔχω πρός τίς εἰμί , ὡς δοκέω , πρός ὁ ἔχω · κατά οὖν γάρ κατηγορέω , ὡς κατά ὁ ὑποδείδω καί ὁπλίζω , οὗτος οὖον λέγω πρός τίς . ὁ μέν γάρ ἔχω πρός ὁ ἔχω ἄν λέγω , ὁ δέ ἔχω , οὐ εἰμί αὐτός ὁ ἔχω , οὖον πρός ἄλλος . ἐγκαλέω δέ τις ὁ Ἀριστοτέλης ὡς ὀλίγος λέγω περί ὁ ἕξ 10 κατηγορία καί μήτε ὁ φύσις αὐτός ὅστις εἰμί ὑπογράφω μήτε εἰς ὁ διαφορά διαιρέω , καίτοι δυνατός εἰμί , ὡς παρά ἐγώ εἶπον , ὁ μέν ποῦ εἰς ὁ ὁ τόπος διαφορά διαιρέω , ὁ δέ ποτέ εἰς ὁ ὁ χρόνος . καί ὅτι μέν ἐλλιπῶς εἴρω , πρόδηλος καί ἐκ οὖν Ἀρχύτας περί αὐτός μακρός διδάσκω , ὁ ἴδιος καί οὗτος ἕκαστος ὥσπερ ὁ πρότερος παρά - δίδωμι . ὑπέρ δέ Ἀριστοτέλης ἀπολογέομαι λέγω ὁ μέν ἐν ὁ κοινηιος ἔννοια μή πάνυ ὑπολαμβάνω , οὗτος αὐτός διδάσκω διά ἀκρίβεια · ὅσος δέ ὑπολαμβάνω καί φανερός εἰμί , οὗτος παρίημι διά ὁ φανερός εἰμί . δηλόω δέ καί αὐτός λέγω · διαὰ ὁ προφανής εἰμί οὐδείς ὑπέρ αὐτός λέγω ἤ ὅσος εἰμί ἀρχή εἴρω . καί γάρ γάρ εἰμί φυσικός ἔχω θεωρία ἕκαστος οὗτος , οἶος κίνησις μέν ὁ ποιέω , τόπος δέ καί χρόνος ὁ ποῦ καί ποτός , οὐδείς δεῖ πλέω ἐν λογικός πραγματεία περιεργάζομαι ὁ κατά ὁ σνμασίαν φαίνω αὐτόθεν νόησις , διότι καί δύσκολος εἰμί ὁ ἀκριβής περί ὁ τόπος καί χρόνος θεωρία . ἔτι δέ καί οὗτος γίγνομαι , ὅτι οὗτος ὁ ἕξ γένος ἐπείσακτος ἔχω ὁ φύσις εἰκότως πάρεργος τυγχάνω διδασκαλία . ὁ γάρ αἰσθητής καί φυσικός οὐσία ὁ μέν συνεισέρχομαι ὡς ποιότης καί πρός τίς , ὁ δέ ἐπεισέρχομαι ὡς ὁ ποιέω καί πάσχω , κινέω ἤδη πρός ὅς δύναμαι , οὗτος δέ ἐπακολουθέω ὁ ἐν χρόνος καί ἐν τόπος καί ὁ κεῖμαι καί ὁ ἔχω . καί γάρ ποιέω τις ἐν χρόνος ποιέω καί κινέω κατά τόπος , καί ὁ πάσχω πολλάκις ἐν χρόνος πάσχω , καί κεῖμαι ὁ γίγνομαι ἤ ἔχω τίς . ἀπορέω δέ τις καί διά τίς οὖον συνάπτω ὁ περί ὁ ἔχω λόγος ὁ ἁπλόος κατηγορία , ἀλλά μεταξύ περί ἀντίκειμαι καί πρότερος καί ὕστερος καί ὁ ἅμα καί κίνησις καί ἄλλος τις μνημονεύω , οὕτως ὁ ὁ ἔχω διαίρεσις ποιέω . ἀλλά καί λύω ἕτερος καλῶς , ὅτι ὁ ἔχω ὁ ποῦ καί ποτέ συντάσσω ὡς περί προφανής εἶπον μηδείς ἄλλος δήω περί αὐτός λέγω , ἀλλά μετά ὁ κατηγορία βούλομαι ἐκεῖνος ὅς χράω κατά ὁ ὁ πολύς ἐννία διαρθρόω τεχνικός , περί τε ὁ ἀντίκειμαι φημί καί ὁ πρότερος καί ὕστερος καί ὁ λοιπός , ἐπεί ὁμώνυμος ὁ ἔχω εἰμί , ἵνα μή τις οἴομαι ὁ ὁμώνυμος αὐτός εἷς γένος τίθημι , ὁ ὁμωνυμία ὁ ἔχω εἰκότως ἐπί ὁ τέλος διαστέλλω . ἀλλά πῶς , φημί , οὐ ὁ ἕξ τελευταῖος κατηγορία εἰς ὁ φθάνω ἀνάγω , ὁ μέν ὁ ποτέ εἰς ὁ χρόνονμ , οὗτος δέ εἰς ὁ ποσός ὁ δέ ὁ ποῦ εἰς ὁ τόποv , καί οὗτος δέ εἰς ὁ ποσός , ὁ δέ ὁ ποιέω καί πάσχω καί ὁ κεῖμαι καί ὁ ἔχω εἰς ὁ πρός τίς ; εἰμί δέ καί πρός οὗτος σαφής ἐκ ὁ εἴρω ὁ ἀντίρρησις . ἄλλος γάρ ὁ ἐν τις καί ἄλλος ἐκεῖνος ὁ ὁ ὅς εἰμί ὁ ἐν τις · εἰμί δέ οὗτος , καί ὁ ἐν τόπος διαφέρω ὁ τόπος καί ὁ ἐν χρόνος ὁ χρόνος · ἄλλος οὖν εἰμί γένος ὁ πού καί ποτέ παρά ὁ τόπος καί ὁ χρόνος . καί ὁ ποιέω δέ καί πάσχω δείκνυμι πρότερος ἴδιος ἔχω φύσις παρά ὁ πρός τίς , ὥσπερ | καί ὁ κεῖμαι καί ἔχω · καί γάρ ὁ πρός τίς ] σχέσις μέν ἔχω διάφορος ὁ μέν γάρ κεῖμαι τις πρός ἕτερος , ὁ δέ ἔχω ἕτερος πρός τίς ) , αὐτός δέ ὁ πρός τίς κοινός ἔχω ὁ πρός ἀλλήλων σχέσις · διά-ὁρίζω ἄρα ἴδιος διαφορά οὗτος ὁ γένος καί οὐ ἀνάγω εἰς ὁ πρός τίς . ἀλλά οὗτος μέν ἵστημι κοινῶς τε καί σποράδην ἀπορέω τε καί λύω . ὁ δέ ἐντεῦθεν περί ἕκαστος διευκρινημένως ὁ προσήκω ζήτημα ἐπισκεπτέος . καί πρῶτος , ὅτι ἀκόλουθος εἰμί εἰμί γένος ὁ ποιέω καί πάσχω , ἐντεῦθεν δῆλος . ὡς γάρ μετά ὁ οὐσία εἰμί ποσότης καί διά οὗτος εἷς γένος τίθημι ὁ ποσότης , καί πάλιν μετά ὁ οὐσία περί ὁ οὐσία ποιότης καί γίγνομαι ἕτερος γένος ὁ ποιότης , οὕτως καί ὁ ἐνέργεια καί ὁ ποιέω μετά ὁ οὐσία , καί χρή καί ἰατός οὗτος γένος τίθημι μετά ὁ ὕπαρξις ὁ ἐνέργεια καί ὁ οὗτος συγγενής πάθος ἢ ὁ πάσχω . ἀλλά ἆρα ὁ ποιέω εἰμί τίθημι γένος ἢ ὁ ποιέω ἢ ὁ ποίησις , ὥσπερ καί ὁ ποιότης εἰμί γένος καί ὁ ἀπό αὐτός ποιός ; ἤ σύζυγος μέν ὑπάρχω καί ἐνταῦθα ποίησις ποιέω ποιέω , ἀλλά ὁ μέν ποιέω συμπεριλαμβάνω καί ὁ ὑπόκειμαι καί συντίθημι ὑπόνοια ἐκ τε ὁ ἐνεργέω καί ὁ ἐνέργεια ἐμποιέω , ὁ δέ ποίησις καί ὁ ποιέω ἁπλόος καί οὐδείς σύνθεσις ἐφάπτω , ὥστε οἰκεῖος οὗτος ὁ ποιέω εἰς γένος ἀφορισμός . οὗτος δέ πάλιν ὁ ποιέω καί ὁ ποίησις προτιμάω , διότι διχῶς λέγω ὁ ποίησις · καί γάρ καί ὁ ἐνέργεια ποίησις λέγω καί ὁ ἀποτέλεσμα ὁ ἐνέργεια , ὡς λέγω ὁ ‘ομηρος ποίησις · χρεία δέ οὖον ὁ ἀποτέλεσμα , ἀλλά ὁ ἐνέργεια , ὅς ὁ ἐνεργέω σημαίνω μονοειδής . διό ὁ ποιέω ὡς γένος τίθημι · ὁ ἄρα ποιέω ὁ ἔτι γίγνομαι ἐνέργεια σημαίνω , ὥσπερ ὁ ποίησις ὁ παύω μᾶλλον καί ὁ ἀποτέλεσμα ὁ ποιέω . ἀλλά εἰμί ὁ ποιέω ὁ ἐνεργέω παρίστημι , διά τίς ὁ γένος οὐ ἐνέργεια μᾶλλον τίθημι , ἀλλά ὁ ποιέω ; εἰμί δέ ἰά ὁ ἐνέργεια διά τοῦτος οἰκεῖος ὁ ποίησις , διότι ὁ κατά κίνησις ἐμφαίνω , ἀλλά οὖον ὁ μετά ὁ κίνησις , ὥσπερ ὁ ποίησις , ἐσθίω κίνησις τίθημι εἷς γένος ἐν ὁ κατηγορία · ὥσπερ γάρ ὁ ἄλλος περί ὁ οὐσία , οὕτως καί ὁ κίνησις , ἐν ὅς καί ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω εἰμί · ἄμφω ἄρα ἐν κινέω . ἀλλά ὁ οὗτος λέγω , ὡς Πλωτῖνος , οὖον ὁ Ἀριστοτέλης ὑπόθεσις προσχράομαι . ἐκεῖνος γάρ ὁ πρῶτος κινέω καί ποιέω ἀκίνητος εἰμί φημί · διά οὗτος καί ὁ ποιέω παρά αὐτός χωρίζω ὁ πάσχω καί οὐ ὑπό εἷς ἄμφω τάσσω γένος , ὥστε οὔτε εἰς εἷς ἄμφω οὗτος ἀνάγω χρή , ἀλλά δύο ἀφορίζω , ὥσπερ καί Ἀριστοτέλης αὐτός Χωρὶς διΐστημι . οὕτως μέν καί Βόηθος καί ’lάμβλιχος πρός ὁ ἀπορία ἐνίστημι ὁ εἷς γένος ἄξιος ὁ κίνησις ὁ τε ποιέω καί ὁ πάσχω προυποτίθημι . Πορφύριος δέ φημί · “ ἐν τις δοκέω ὁ κίνησις ἐπί τε ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω εἷς καί συνεχής εἰμί , ὡς ἐπί ὁ κατά πληγὴρ κίνησις , οἷος ῥῖψις καί ὠσμός · οἷος γάρ ὁ ὁ ῥίπτω ὁ ξύλον κίνησις , τοιοῦτος καί ὁ ὁ ῥίπτω , καί οἷος ὁ ὠσμός ὁ ὠθέω , τοιοῦτος καί ὁ ὁ ὠθέω , διό καί εἷς καί συνεχής ἑκάτερος · ὁ δέ εἰμί οὖον ὁ αὐτός ἔχω πρός ὁ πλήσσω καί ὁ πλήσσω , ἀλλά ὁ μέν πλήσσω πάθος γίγνομαι , ὁ δέ πλήσσω ποίησις . καί αὔτως ὁ ποιέω καί πάσχω οὐ εἰμί ἁπλόος εἷς γένος ὁ κίνησις , ἀλλά ἔχω διαφορά ” . οὗτος δέ ὁ ὁ ἀπορία λύσις αἰτιάομαι ὁ Ἰάμβλιχος ὡς πόρρωθεν ἀνάγω καί μή ἀπό πάνυ γνώριμος πρόειμι μήτε ἀπό ὁ δοκέω Ἀριστοτέλης · “ οὖον γάρ εἰμί ὁ τις ποίησις οὕτως ἔχω , ἵημι καί πᾶς , οὐδέ ἐσθίω ἀπό ὁ ἔσχατος ἄρχω ποίησις λέγω δέ ὁ κατά πληγή καί εἰμί ) οὐδέ ὁ Στωϊκός συγχωρέω περί οὖον διατελέω αὐτός διαφέρω , ὡς ὁ ποιέω πελάζω τις ποιέω καί ἅπτω . ἀγαθός γάρ λέγω ὡς οὖον πᾶς πλάσσω καί ἅπτω ποιέω , ἀλλά κατά ὁ ἐπιτηδειότης ὁ ποιέω πρός ὁ πάσχω γίγνομαι ὁ ποίησις , καί ὡς πολύς ἀναφής δράω , ὅσπερ ἅπας ἐπίσταμαι , καί ὅτι καί ἐπί ὅς δήω ὁράω παράθεσις ὁ ποιέω , κατά συμβαίνω γίγνομαι ὁ ἐπαφή , διότι ἐν τόπος εἰμί ὁ μετέχω ὁ ὁ πάσχω ἢ ποιέω δύναμις · τοιοῦτος γάρ εἰμί ὁ σός μάτη καί ὁ μετέχω ὁ ποιητικός ἢ παθητικός δύναμις · ἐπί οὖν δέ οὐδείς ἐμπο δίζω διάστασις σῶμα ὥστε ὁ μέν ποιέω , ὁ δέ πάσχω καί δέχομαι ὁ ὁ ποιέω ἐνέργεια , ἐπί οὗτος ἀδιάστατος γίγνομαι καί ἀκώλυτος ὁ ἐνέργεια , ὡς ὁ ὁ λύρα χορδή συνόχωκα πόρρω ἀλλήλων διαστάζω καί ὁ ἅφθας δέχομαι πόρρωθεν ὁ ὁ πυρός εἶδος . πολύς δέ καί ἐφάπτω οὖον ποιέω , ὡς ὁ ἔμπλαστρος ἤ ἄλλος τίς ὁ ἰατρικός φάρμακον ἐπιτίθημι λίθος . εἰμί οὖν καί ἅπτω οὖον ποιέω πολλάκις καί μή ἅπτω ποιέω , οὐ εἰμί πληγή καί ὠσμός ὁ κύριος ποίησις , οὐδέ ἐπί ὅς ὁράω τις πλήσσω , οὐδέ ἐπί οὗτος εἰμί ὁ ἁφή αἰτία , ἀλλά ὁ ὁ δύναμις συγγένεια καί τότε ὁ κῦρος παρέχω ὁ ποιέω . εἰμί δέ ὁ αὐτός οὐσία τις ὁ ποιέω λέγω καί ὁ πάσχω , καί ὁ κινέω κινέω καί ὁ κινέω κινέω καί ὅλος διά ὅλος κινέω τε εἰμί καί κινέω , καί ὁ ἀξίωμα ὁ περί κίνησις ἀναιρέω πᾶς , ὡς ἀπό τις ὁ κίνησις πρόειμι καί περί τίς , καί ὡς ἄλλος τίς εἰμί ὁ ἀρχή ὁ κίνησις καί ἄλλος αὐτός ὁ κίνησις ὡς ἀπό ὁ ἀρχή ἀποτελέω · ἐπί ὅς δέ χωριστής εἰμί ὁ αἴτιος ὁ κίνησις , πολύς μᾶλλον ἀναιρέω . δεῖ οὖν μή ἐκεῖνος ἀποσφάλλω ὁ ὁ ἀρχή ὁ γένος διαιρέω ἀληθής δόξα καί διακρίνουσα ἕκαστος ὅς φύω . εἰμί ἄρα δεῖ καί σύμμικτος τις ὁ κίνησις ὑπονοέω ἐκ τε ὁ ὁ ποιέω ἐνεργέω καί ὁ ὁ πάσχω τροπή , οὐ εἰμί ἐν ὁ ἁπλόος καί ἄμικτος οὗτος ὁ γένεσις · σύμμικτος δέ εἰμί ἐκ τε ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω ἀποβάλλω εἰκότως ὁ πρῶτος γένος ὡς δύο , καθάπερ καί ὁ ἄλλος σύνθετος πᾶς . οὖον δεῖ οὖν συγχωρέω ὡς ὁ κίνησις περιέχω ὁ ποιέω καί πείθω καί συνάπτω αὐτός πρός ἀλλήλων κατά εἷς συνέχεια οὐδέ ὅτι κοινωνέω ὁ οὐσία πρός ἀμφότερος ἢ ὅτι μερίζω εἰς αὐτός καί ὁ μέν ἀποφαίνω ποίησις ὁ ἐν αὐτός , ὁ δέ πάθος . κατά πᾶς γάρ οὗτος ὁ ὁ τρόπος κοινός τίς γίγνομαι ὁ κίνησις ὁ ποιέω καί πάσχω , κίνησις δέ ὁ ποιέω καί πάσχω χωρίζω ὡς μέσος εἰμί ἀμφότερος καί ἀπό μέν ὁ ποιέω πρόειμι , εἰς δέ ὁ πάσχω ἐναπεργάζομαι ὁ πάθος . ὡς οὖν ὁ κινέω καί κινέω δύο ὑπάρχω , οὕτως καί ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω διχή διά-ὁρίζω ” . ἀλλά οὗτος ὅς ἀρκέω πρός Πορφύριον ἤτοι ὁ ἀπό αὐτός παρατίθημι δόξα ἀντερῶ . ‘Ο δέ μέγας Πλωτῖνος παραιτέομαι φημί ὁ Ἀριστοτέλης ὁ κίνησις ἐν γένος τίθημι διά ὁ ἀτελής λέγω ἐνέργεια ὁ κίνησις · ἰάομαι δέ οὗτος , φημί , οὐδείς κωλύω ὁ μέν ἐνέργεια προτάσσω , ὡς εἷς δέ εἶδος ὁ ἐνέργεια ἀτελής εἰμί ἐνέργεια ὁ κίνησις ὑποβάλλω . πρός δή οὗτος ἀντιλέγω ὁ Ἰάμβλιχος “ ὁ ἀρχή , φημί , καθοράω , εἰμί οὕτως λέγω ἀτελής ἐνέργεια ὁ κίνησις ὡς ἐν ὁ αὐτός φύσις ὑφίημι ἤ μᾶλλον ὡς ἐξίστημι εἰς πάντῃ καταδεής φύσις . καί γάρ εἰμί μέν οὕτως λέγω ἀτελής ὡς ἐν ὁ αὐτός φύσις ὑφίημι , οὐδείς κωλύω ὁ μέν ἐνέργεια ὡς γένος προτάσσω , ὑποβάλλω δέ ὡς εἶδος ὁ κίνησις · εἰμί δέ ἔρχομαι ἄλλος γένος ἐξίστημι , οὖον δύναμαι γένος αὐτός εἰμί ὁ ἐνέργεια . εἰμί οὖν ὁ μέν κίνησις ἐπί ὁ τέλος σπεύδω ὡς ἕνεκα αὐτός γίγνομαι καί μηδέπω αὐτός ἐν ἑαυτοῦ ἔχω , ὁ δέ ἐνέργεια κατά ὁ τέλος ἵστημι , πλήρης εἰμί ἑαυτοῦ καί ὁ οἰκεῖος τελειότης , οὐ ἄν ὁ τέλειος πρός ὁ ἐπείγω εἰς τελέω ἔχω τις κοινωνία φύσις . καί εἰμί ὁ μέν ἐνέργεια ὁ εἶδος ἐν ἑαυτοῦ τέλειος ἔχω , ὁ δέ κίνησις ὁδεύω πρός ὁ εἶδος δύναμις μόνος ἔχω αὐτός καί κατά ὑλικός καί ἀνείδεος ἐπιτηδειότης , δῆλος καί οὕτως εἰμί ὁ λέγω . πάλιν εἴπερ ὁ μέν κίνησις ἐν διέξοδος θεωρέω καί συνέχεια εἰς ἀεί συνεχής διαιρετός εἰμί ἐπί ἤπειρος ὁ δέ ἐνέργεια κατά εἷς πέρας ἵστημι αὐτός ἀπό ἑαυτοῦ ἔχω ὁ εἰμί καί ἅμα ὁ εἷς πᾶς συλλαμβάνω κατά ἑαυτοῦ , οὐ ἄν οὐδέ οὗτος γένος εἰμί ὁ κίνησις ὁ ἐνέργεια . καί εἰμί ὁ μέν κίνησις μεριστός καί ἤπειρος καί ἀόριστος , ὁ δέ ἐνέργεια ἀμέριστος καί πέρας καί ταὐτότης χαίρω , πῶς ἄν εἰμί ὁ ἔτερον γένος ὁ ἕτερος ; εἰμί δέ καί ὁ μέν κίνησις συμμείγνυμι ἔχω ὁ ὑπόστασις πρός ὁ ἐναντίος καί ἀπό ὁ ἐναντίος μεταβαίνω ἀεί ἐπί ὁ ἐναντίος , ὡς ὅταν ἐκ λευκός μέλας γίγνομαι ( ὁ γάρ ἀπό ὁ ἕτερος ἕτερος κίνησις οὐδέτερος εἰμί ὁ ἄκρος , συμμείγνυμι δέ ἐκ ἄμφω ) , ὁ δέ ἐνέργεια ἄμικτος εἰμί παντελῶς καί κατά εἷς ὁ ἐναντίος ἵστημι οὐδείς ἀναπίμπλημι ὁ ἐναντίος φύσις , πῶς δύναμαι εἰμί γένος ὁ ἐνέργεια ὁ κίνησις ; ἄν λέγω δέ χρόνος μέν ἀντιπαρατείνω ὁ κίνησις ὡς ἄν διαστατός εἰμί , αἰών δέ ὁ ἐνέργεια ὡς ἀδιάστατος ὑπάρχω καί ὁμοῦ ὅλος ἐν ὁ νῦν πάρειμι , οὐδέ οὕτως ἄν εἰμί ὅς αἰώνιος καί ὁ ἐν χρόνος ὁμογενής φύσις , ἔτι μᾶλλον εἰμί ὁ μέν ἐνέργεια ἀκίνητος προυπάρχω , ὁ ἀρχή καί ὁ τέλος ὁμοῦ ὁ κίνησις ἐν εἷς ἠρεμία συνέχω , ὁ δέ κίνησις ἐν διέξοδος ὁ κατά ἀριθμός πρόειμι διακρίνω . ἀλλά ἔοικα , φημί , ὁ Πλωτῖνος ὁ μέν καθαρός δόξα περί ὁ ἐνέργεια μή συνομολογέω , ἐπί ἐκεῖνος δέ ἀποφέρω ὁ ἔννοια , κατά ὅς κατά ὁ κινέω τις ὁ ἐνεργέω ἀφορίζω ἰά αὐτός ὑπολαμβάνω κίνησις ὁ κατά ὁ κινέω καί ἐνέργεια · ὅς πολύς δεῖ ἀληθής εἰμί . ἔτι δέ δεῖ πείθω Θεόφραστος · οὗτος γάρ δοκέω μέν χωρίζω ὁ κίνησις ὁ ἐνέργεια , εἰμί δέ ὁ μέν κίνησις καί ἐνέργεια ὡς ἄν ἐν αὐτός περιέχω , οὐκέτι μέντοι καί ὁ ἐνέργεια κίνησις · ὁ γάρ ἕκαστος οὐσία ἰά ουκαιω εἶδος ἐνέργεια εἰμί ἕκαστος , μή εἰμί οὗτος κίνησις . καί γάρ ὁ τελετοος καί ἐν ὁ νοητός καί φύσις ἀκίνητος εἰμί οὖον κωλύω · εἰμί δέ καί ἐν ὁ αἰσθητός πολύς τοιοῦτος , οἶος [ ὁ ] κατά ὁ σχῆμα τοῆυ ἀνδριάς · ἵστημι γάρ ὁ σχῆμα κατά ὁ αὐτός τελειότης . εἰμί δέ εἰς τοσοῦτος προέχω ὁ ἐνέργεια ὁ κίνησις , οὐ ἐσθίω συνάπτω αὐτός οὐδέ ὁ ἕτερος τοῆυ ἕτερος γένος ποιέω . εἰμί δέ τις ὁ μέν ἐνεργέω ὁ κινέω φημί προβάλλω κατά ὁ συντάσσω πρός αὐτός , ὁ δέ ἐνέργεια κατά ὁ σχῆμα ὁ ἀνδριάς καί ὁ ἕκαστος ἐντελέχεαν ἵστημι πρός ὁ δυναμέω λέγω ἐξαιρέω αὐτός , ἀλλά οὐ ὁ κίνησις ὁ ἐνέργεια , ἀγνοέω οὗτος , ὅτι ὁ μέν ἐνέργεια ἀντι - τίθημι πρός ὁ δύναμις καί ὁ ἀτελής εἰμί τελειότης σχέσις τε πρός ὁ ἐναντίος προσλαμβάνω , ὁ μέντοι ἐνέργεια αὐτός κατά ἑαυτοῦ εἰμί ἀπόλυτος , πρός οὐδείς ἐναντίος λέγω , ὅστις καί ὁ ἐνέργεια εἰμί παρέχω ὁ τελειλοτηταω . πολύς ἄρα δεῖ ἐνέργεια μέν εἰμί ὁ σχῆμα , ἐνέργεια δέ μή ὑπάρχω . ὅλως γάρ ὁ οὗτος λέγω ὁ καθαρός γένος οὐ οἶδα ὁ ἐνέργεια οὐδέ ὁ χωριστός ἀπό ὁ κίνησις οὐδέ ὁ πρότερος ὁ ἐνέργεια , καί οὐδέ οὗτος ἀναμιμνῄσκω , πῶς λέγω ἐνέργεια ὁ νοέω Σέις , ὁ ἀμερής αὐτός ὁ γνῶσις καί ἅμα καί ἐν ὁ νῦν καί ἐν ὁ ἤδη ἀθρόος καί ὁ τοιοῦτος παρίστημι · ὅς γάρ ἐν ὁ χρόνος ὁ νῦν εἰμί , οὗτος νοέω ὁ ἐνέργεια ἐν ὁ κινέω , καί ὁ μέν καθαρός | ἐνέργεια κίνησις ἐκτός εἰμί , ἀπό αὐτός δέ ἄλλος ἀνέργεια προΐημι , ὅστις οὐ ἄνευ κίνησις θεωρέω , ὥσπερ ὁ φαντασία καί ὁ αἴσθησις λέγω κατά μέν ὁ πάθος κινέω εἰμί , κατά δέ ὁ εἶδος ἐνέργεια , καί οὕτως ὁ μέν ἀχώριστος ὁ κίνησις εἰμί , ὁ δέ χωριστής , ἀχώριστος μέν ὅσος τελειωτικός ὁ κίνησις , προηγούμενος αὔτης καί 25 προάγω αὐτός ἐνέργεια , χωριστός δέ ὅσος μονοειδής εἰμί καί παντελῶς ἀκίνητος . μέχρι μέν οὖν οὗτος ἀνέχω ἄν τις ὁ οὗτος ὁ ἐνέργεια καθέλκω , διότι καί εἶδος τις εἰμί ἔνυλος , μετά οὖν καί ὁ ἔνυλος ἐνέργεια συνίημι ἐμφαίνω · ὁ δέ προσωτέρω προχωρέω καί καθέλκω αὐτός ἐπί ὁ κινέω οὐδαμῶς ἄν τις ἀνέχω , οὐδέ ὁ τίθημι ὁ κοινός λέγω ἐνέργεια ὁ μέν ἀμερής καί ἀθρόος εἰμί , ὁ δέ ἐν ὁ γίγνομαι καί γένεσις , ὅς καί κινέω καλέω . οὔτε γάρ εἷς γένος γίγνομαι ἄν ὁ ἡμέρα καί μεριστός οὔτε ὁ ἐν ὁ εἰμί καί ὁ ἐν ὁ γίγνομαι , οὔτε ἄν ὁ αὐτός ἐνέργεια ἀμερής τε εἰμί καί διατείνω ἐπί ὁ μεριστός , ἀθρόος τε καί ἐν ὁ γίγνομαι ὑπάρχω · πᾶς γάρ οὗτος ἀναιρέω ὁ ὁ εἰμί φύσις καί ὁ ἐνέργεια ὁ οὐσία οὖον διαφυλάσσω . δῆλος δέ ὅτι καί ὁ ποιέω κοινός γένος ὁ ποίησις καί ὁ πεῖσις ὁ κίνησις ὑπεναντίος εἰμί ὁ Ἀριστοτέλης δόξα ὁ τε ἄλλος καί ὁ νῦν ἐν ὁ ὁ κατηγορία διαίρεσις διατάσσω · οὐκέτι γάρ δύο εἰμί γένος ὁ ποιέω καί πάσχω , ἀλλά εἷς πρό αὐτός ὁ κίνησις . πρός δέ ὁ κινέω κοινῶς διατείνω ὁ τε ἐν ὁ πάσχω καί ὁ ἐν ὁ ποιέω θεωρέω κατά κίνησις , οἷος ὁ περιπατέω , καί κατά σχέσις , οἷος ὁ περιβάλλω , κάθημαι · μικτός γάρ οὗτος εἰμί ἐκ πάθος καί ἐνέργεια , οὖον ὁ κύριος , ἀλλά ὁ ὁ πάθος συμμείγνυμι . ἀλλά καί ὁ ὁ ἐνέργεια ἐπί μόνος λέγω ὁ ποίησις ἀνεξέταστος λέγω · οὔτε γάρ πᾶς ἐνέργεια ποίησις , οὖον γάρ δή καί ὁ νόησις , οὔτε πᾶς ποίησις ἐνέργεια · εἰμί γάρ τις καί παθητικός ποιέω ” . ἘἘΕ δέ οὗτος συνακτέον ὅτι Πλωτῖνος καί ὁ ἄλλος ὁ ἀπό ὁ ὁ στωικός συνήθεια εἰς ὁ Ἀριστοτέλης αἵρεσις μεταφέρω ὁ κοινός ὁ ποιέω καί πάσχω εἰμί ὁ κίνησις , οὗτος συγχέω εἰς αὐτός κίνησις τε καί ἐνέργεια , καί ὁ ποίησις οὖον τηρέω καθαρός ἀπαλλάσσω ὁ πάθος , εἴπερ μετά κίνησις αὐτός ὁράω , καί ἔτι μέντοι ὁ ἀρχή ὁ κίνησις οὖον τηρέω ἀκίνητος , ὡς Ἀριστοτέλης δοκέω . καί γάρ ἰά ὅταν ὁ στωϊκός διαφορά γένος λέγω ὁ ἐκ ἑαυτοῦ κινέω , ὡς ὁ μάχαιρα ὁ τέμνω ἐκ ὁ οἰκεῖος ἔχω κατασκευή ( κατά γάρ ὁ σχῆμα καί ὁ εἶδος ὁ ποίησις ἐπιτελέω ) , ὁ δέ διά ἑαυτοῦ ἐνεργέω ὁ κίνησις , ὡς ὁ φύσις καί ὁ ἰατρικός δύναμις ὁ ποίησις ἀπεργάζομαι ( καταβάλλω γάρ ὁ σπέρμα ἀναπλέω ὁ οἰκεῖος λόγος καί ὁ παράκειμαι ὕλη καί διαμορφόω ὁ ἐν ἑαυτοῦ λόγος ) , ἀλλά μήv καί ὁ ἀπό ἑαυτοῦ ποιέω , ὅς εἰμί κοινῶς μέν ἀπό ἴδιος ὁρμή ποιέω , ἕτερος δέ ἀπό λογικός ὁρμή , καί πλάσσω καλέω , οὗτος δέ ἔτι εἰδικός ὁ κατά ἀρετή ἐνεργέω — ὅταν οὖν οὗτος διαιρέω , ἐναντίος ἁμάρτημα ποιέω ἢ ὅσπερ ἐν ὁ ἔμπροσθεν · πᾶς γάρ οὗτος ὑπό ὅς ὀφείλω γένος τάσσω , διότι ἐν ὁ ποιέω εἰμί πᾶς , οὖον καλῶς εἰς πολύς γένος διακρίνω , διότι πολύς εἰμί ὁ ἀρχή , ἀπό ὅς ὁ ποιέω γίγνομαι . καί ὁ ὁ ἐνέργεια δέ ὅρος συγχέω εἰμί παρά αὐτός · διά ὁ ἐνέργεια γάρ αὐτός ἀποδίδωμι . καί ὅταν δέ ὁ ποιέω καί γένος ποιέω , μέν καλῶς λέγω · ὅταν δέ ὁ κινέω περιέχω ὁ κινέω διατάσσω , μάχομαι πρός ἑαυτοῦ , καί γένος ὁ κινέω ὁ κινέω ποιέω , διότι περιέχω αὐτός , καί οὖον γένος , διότι πρός αὐτός ἀντιδιαιρέω , εἴπερ ὁ μέν ποιέω εἰμί , δίδωμι 31 πάσχω . ‘ καί ὁ κίνησις , φημί Ἰάμβλιχος , οὖον καλῶς ὁ στωϊκός ἀντιλαμβάνω λέγω ὁ ἀτελής ἐπί ὅς κίνησις εἴρω οὐ ὅστις οὐ εἰμί ἐνέργεια εἰμί γάρ πάντως , φημί , ἐνέργεια , ἀλλά ἔχω ὁ πάλιν καί πάλιν , οὐ ἵνα ἀφικνέομαι εἰς ἐνέργεια ( ἕστiν γάρ ἤδη ) , ἀλλά ἵνα ἐργάζομαι ποῦ ἕτερος , ὅς εἰμί μετά οὗτος αἱρέω ὁ στόκος λέγω . “ πῶς δέ , φημί Ἰάμβλιχος , δυνατός ἀτέλεστος ἐνέργεια λέγω , ὅς πᾶς εἰμί τέλειος ; τίς δέ τρόπος ἐν ὁ ἐνεργέω ἵστημι πληθύω κατά ὁ τᾶλις καί πάλιν , ὥσπερ ὁ κατά ἀριθμός πρόειμι ; ὅλως δέ ἀτελής ὁ κίvησις λέγω παρά ὁ ἀρχαῖος οὖον πρός ἀντιδιαστολή ὁ ἐνέργεια · οὐδέ γάρ ἐνέργεια ἀλλά ἐντελέχεια ἀτελής εἴρω , διότι ὁ μέν εἰμί ἐντελέχεια συνοχή κατά ὁ εἶδος ὁ τελειότης , ὁ δέ ἀπό ὁ δύναμις κινητής εἰς ὁ εἶδος ἀγωγή , ὅστις κίνησις εἰμί ἀτελής ἐντελέχεια λέγω πρός ὁ ὁ τέλειος ἐντελέχεια ἀντιδιαστολή , οἷος ὁ μέν τόρευσις καί χάλκεος ὁ ἀνδριάς κίνησις καί ἀτελής ἐντελέχεια , ὁ δέ εἶδος αὐτός καί αὐτός ὁ ἀνδριάς ὁ τέλειος ἐντελέχεια . καί διά οὗτος ὁ κίνησις ὁ Ἀριστοτέλης ὁρίζω ἐντελέχεια ὁ κινητής ὅς κινητός , οὗτος εἰμί ἐν τελέω ἀτελής ἀεί μένω ἐντελέχεια , ὅστις χωρίζω ὁ ἐνέργεια . οὖον μήv οὐδέ πᾶς κίνησις εἰμί ἀτελής , ἀλλά εἰμί ἄρα , ὁ ἀρχή ἔχω καί πέρας · διόπερ ὁ ὁ οὐρανός οὐδαμῶς ἐστιv μής ἀεί ἐν τέλος εἰμί . ταράσσω δέ ὁ πάρειμι λόγος ὁ ἐνέργεια συγχέω εἰς ὁ ἐνέργεια · ὁ γάρ ἀπό ὁ δύναμις μεταβάλλω εἰς 8 δύναμαι , οὗτος ἐνέργεια λέγω , ἄν τε εἶδος εἰμί ἄν τε πάθος ἄν τε ἀρεμία ( ὁ μέν γάρ χαλκός ἀπό δύναμις εἰς ὁ ἐνέργεια προΐημι ἰά γίγνομαι ἀνδριάς εἰς εἶδος τελειόω , ὁ δέ θερμαντός ὅταν θερμαίνω εἰς πάθος προέρχομαι , καί ὁ ἐνέργεια ὁ ικνήσεως γίγνομαι ἠρεωία , | ὅταν εἰς οὗτος τελειόω ) , διαφέρω δέ ὁ 78v δ ἐνέργεια εἰμί ἐνέργεια , κατά ὅσος ὁ μέν ἐνέργεια πρός ὁ δύναμις ὑφίστημι , ὁ δέ ἐνέργεια κατά ἑαυτοῦ εἰμί “ . εἶπον δέ ἄν τις οἴομαι , ὅτι ἄν πρός ὁ δύναμις λανθάνω ὁ ἐνέργεια , οὐδέ ὁ ἐνέργεια κίνησις ἐμπίνω , ἀλλά ὁ ὁ πρότερος εἰμί ἀτελής τελειότης . ὁ δέ Πλωτῖνος οὐδέ ὁ κίνησις ἀτελής συγχωρέω εἰμί οὐδέ τελειόω φησιv αὐτός , ἀλλά ὁ πρᾶγμα οὖον στοχάζομαι , οἶος ὁ βάδισις ἐκ ἀρχή μέν εἰμί β΄άδισιν · βάδισις · ἰάομαι δέ ἐσθίω στάδιον βαδίζω , οὔπω δέ εἰμί διανύω , οὖον ὁ βάδισις οὐδέ ὁ κίνησις εἰμί ὁ ἐλλείπω , ἀλλά ὁ ποσός βάδισις · βάδισις γάρ εἰμί καί κίνησις ἥδη κἄν ὁποσηοῦν’ . ὁ δέ Ἰάμβλιχος ὑπαντάω πρός αὐτός “ οὐ ὅς χινεος , φημί , λαμβάνω ὁ ἔργον ὁ κίνησις οὐδέ πρός ὁ δύναμις αὐτός συνάπτω , ἐπεί καθό κινητός οὔπω εἰμί ὅλος · οὐδέ ὁ ἐντελέχεια οὖν ὡς κινητής λαμβάνω ” . καί λέγω οἴομαι καλῶς · τοιοῦτος γάρ τίς δοκέω ἐγώ πάσχω , οἷος εἰμί τις καί ὁ ἀτελής αὐτός τέλειος λέγω , ὅταν ἀτελής εἰμί , κατά ὁ ἀτέλεια θεωρέω · οὕτως δέ καί ὁ χίνησις ἀτελής εἰμί , ὅτι μίγνυμι αὐτός ὁ φύσις ἐκ τε ὁ δύναμις καί ἐντελέχεια , ἐκ ἀόριστος γίγνομαι καί ὁρίζω , ἄμορφος τε καί εἶδος , καί μή εἰμί ὁμοῦ καί εἰμί · ἐκ ὅς δῆλος γίγνομαι , ὡς οὐδείς κοινός κινέω πρός ὁ καθαρός ἐνέργεια · οὗτος γάρ καθαρός εἰμί πᾶς ἤπειρος καί ἀόριστος σύμμιξις καί ὑπερέχω ὁ τοιοῦτος . ἐπεί δέ ὁ κίνησις δοκέω ὁ ἀπό ὁ περίπατος εἰς ὁ ποσός ἀνάγω , βούλομαι ὁ Πλωτῖνος εἰς ὁ ἐνέργεια αὐτός ἀνάγω , ἵνα ὡς ὁ ἐνέργεια εἰμί οὖον ποσός , οὕτως καί ὁ κίνησις οὖον ποσός εἰμί ἀποδείκνυμι καί ὅτι μέν ποσός ὁ κίνησις , δῆλος , οὐ ἐκ ὁ ἐν χρόνος εἰμί οὗτος γάρ κατά συμβαίνω αὐτός ὑπάρχω ) , ἀλλά ἐκ ὁ διάστασις αὐτός καί καθό ἑτερότης εἰμί , ὅς φημί Πλάτων , καί ἀνομοιότης · μέχρι μέν γάρ εἷς καί αὐτός εἰμί , πᾶς ἠρεμέω · καθό δέ ἄν λαμβάνω ὁ διαφορά , κινέω · ἐπεί οὖν ὁ μέν ἠρεμία εἷς , ὁ δέ κίνησις πολύς ἀναγκαῖος εἰμί , ποσός εἰμί ὁ κίνησις . ἐνέργεια δέ ὅτι μέν οὖον πᾶς κίνησις εἰμί , πρόδηλος · οὖον γάρ δή καί ὁ ὁ νόος ἐνέργεια ἀκίνητος εἰμί · περί δέ τίνω γίγνομαι E ζήτησις , εἰμί κινέω χρή λέγω , οἷος ὁ τε αἴσθησις καί ὁ ὁ Ψυχή νόησις , ὅς δοκέω τις οὐ ἄνευ μέν κίνησις , οὖον μήv κινέω εἰμί , ἀμέριστος εἰμί , ὡς ἐν ὁ περι Ψυχή δείκνυμι , κίνησις δέ πᾶς μεριστός · εἰμί δέ καί ἐν ὁ νῦν ὅς τε αἴσθησις καί ὁ νόησις ἐπιτελέω , οὐδέ οὕτως ἄν ἄγω κινέω , ἀλλά ἐνέργεια ἄν ὀρθός καλέω . Μέλισσος δέ εἶπον πᾶς ὁ γίγνομαι ἀρχή εἰμί , φημί ’ Ἀριστοτέλης μή ἐπί πᾶς ὁ γίγνομαι ἀρχή εἰμί ὁ πρᾶγμα , ἀλλά ὁ χρόνος μέν εἰμί ἀρχή , οὐκέτι μήv καί ὁ πρᾶγμα · δύναμαι γάρ ἀθρόος μεταβάλλω , ὡς ἐπί ὁ φωτίζω ἀήρ · ἀθρόος γάρ πᾶς φωτίζω , οὖον μέντοι καί ἄχρονος · ἐν γάρ ὁ ἀνατολή φωτίζω , οὖον μέντοι καί ἄχρονος εἰμί ὁ ἀνατολή · οὖον γάρ κατά ὁ νῦν εἰμί , οὐδέ ὁ φωτισμός κατά ὁ νῦν , ἄν ἀθρόος ὁ ἀήρ καί οὖον ὅδε μετά ὅδε φωτίζω . ὁ τοίνυν Ἀριστοτέλης ἀθρόος οὕτως εἶπον μεταβολή ὁ Πλωτῖνος ῾ εἰμί ἄθος , φημί , εἰμί μεταβολή , εἰμί καί ἀθρόος κίνησις καί ἄχρονος . φημί φημί οὖν ’ Αριστοτέλης ὁ μέν κατά ὁ μεταβάλλω εἰμί μεταβολή , ὁ δέ κατά ὁ μεταβάλλω · καί ὁ μέν κατά ὁ μεταβάλλω κίνησις εἰμί , ὁ δέ κατά ὁ μεταβάλλω ἠρεμία . εἰμί μέν οὖν ὁ κατά ὁ μεταβάλλω πάντως ἀπό ὁ κατά ὁ μεταβάλλω συνίστημι μεταβολή καί προυπάρχω μέν ὁ κατά ὁ μεταβάλλω ἥλιος ἀνατέλλω μέλλω , ἐγώ δέ ἀνεπαίσθητος μόνος ὁ κατά ὁ μεταβάλλω ἐνίστημι , εἰμί ἄν οὖν οὐ ἄνευ μέν κίνησις , οὖον μήv κίνησις ὁ ὁ φωτισμός ἔνστασις · εἰμί δέ ἐνδέχομαι ὁ κατά ὁ μεταβάλλω ἐνίστημι ἄνευ ὁ μεταβάλλω , οὐ ἄν εἰμί κίνησις οὐδέ μετά κίνησις ὁ τοιοῦτος μεταβολή ὁ ἐν ὁ μεταβάλλω , ἀλλά ἐνέργεια εἰμί καί οὐ κινέω ὁ τιοαυτος μεταβολή . Πολύς δέ ὁ ὑπό Πλωτῖνος περί κίνησις λέγω οὐ ἐφαρμόζω ὁ κίνησις . ὁ τε γάρ ἄχρονος λέγω κίνησις μάχομαι πρός ὁ διάνυσις αὐτός καί ὁ διέξοδος , ὁ τε ἐν ἄχρονος αὐτός ἄρχω ποτός ὁ συνέχεια ὁ φύσις αὐτός ἀναιρέω , ὁ τε νομίζω πάλιν καί πάλιν ὁ Ζ αὐτός συμπεραίνω κίνησις ἀδύνατος ἐπί συνεχής · ἐπί γάρ ὁ κατά ἀριθμός διά-ὁρίζω μόνος δυνατός μόνος καί ἄλλος μόνος ἐπινοέω καί οὕτως συντάσσω εἰς αὐτός ὁ διορίζω πλῆθος · ἐπί ὅς δέ συνέχεια εἰμί ἀπεριόριστος , οὐ ἔνειμι ἐπί οὗτος ὥσπερ διορίζω τίς πλῆθος εἰς αὐτός συγκεφαλαιόω . οὐ ὀρθῶς δέ λέγω καί εἰμί ἀθρόος γίγνομαι μεταβολή καί ἄχρονος , γίγνομαι καί κίνησις τοιοῦτος · εἰμί γάρ κατά εἶδος γίγνομαι ἀκίνητος παρουσία εἶδος , μεταβολή μέν άχρονος εἰμί , κινέω δέ οὖον . ἀλλά οὐδέ οὗτος ὀρθῶς ὑπολαμβάνω , ὡς εἰμί εἰμί [ ὁ ] λόγος κίνησις καί ὁ ἐνέργεια , καί εἰμί ἄχρονος εἰμί ἐνέργεια , ἄχρονος εἰμί καί κίνησις ὡσαύτως · καί γάρ ὁ μέν ἐνέργεια κατά ὁ ἀκίνητος εἶδος παρουσία καί τελειότης ἵστημι ὁ αὐτός , ὁ δέ κίνησις πρόειμι ἀεί , ἠώς ἄν εἰς ὁ ἐντελέχεια ἀφικνέομαι . καί ὁ ποσός δέ ἐπί ὁ κίνησις οὖον κατά ὁ πλῆθος ὁ διαριθμέω ληπτέος οὖον γάρ ἔχω συνέχεια ὁ τοιοῦτος ) , ἀλλά μᾶλλον κατά ὁ διέξοδος , παραπλήσιος ὁ διάστασις ὁ σῶμα . εἰμί οὖν ποσός εἰμί ὁ κίνησις , εἰς ἴδιος γένος οὖον δύναμαι τάσσω . ἀλλά οὗτος μέν ἀρκούντως . τις δέ λέγω ὅτι διά οὗτος οὐ τίθημι γένος ὁ κίνησις καί ὁ ἐνέργεια ἐν ὁ κατηγορία ὁ Ἀριστοτέλης , ὅτι οὗτος ὑπό ὁ πρός τίς ἀνάγω ὁ ὁ μέν ἐνέργεια ὁ δύναμις | εἰμί ἐνεργητικός , ὁ δέ κίνησις ὁ δύναμις κινητής , καλῶς ὁ Πλωτῖνος ἀντιλέγω φημί ὅτι “ ὁ μέν πρός τίς αὐτός ὁ σχέσις γεννάω , ἀλλά οὖον ὁ πρός ἕτερος μόνος λέγω · ὅταν δέ εἰμί τις ὑπόστασις , ἄν ἕτερος εἰμί ἄν πρός ἕτερος , ὁ γε πρό ὁ πρός τίς λαγχάνω φύσις . οὗτος τοίνυν ὁ ἐνέργεια καί ὁ κίνησις καί ὁ ἕξις , ἄν ἕτερος εἰμί , ἀλλά ὁ εἰμί τίς πρό ὁ πρός τίς καί νοέω κατά ἑαυτοῦ οὐ ἀφαιρέω ” . καί ὅλως ὁ μέν πρός τίς κατά αὐτός μόνος θεωρέω ὁ σχέσις , ὥσπερ ὁ δεξιότης καί ὁ ὁμοιότης · ὁ δέ ἕτερος εἰμί οὕτως ὡς ὁ κατά μετοχή υφιστάμενος , ως εν ὁ κινουμενοω ὁ κανησις καί ἐν ὁ ἐνεργέω ὁ ἐνέργεια , οὖον ὅς πρός τίς σχέσις παρίστημι , ἀλλά μετοχή ὁ κίνησις · ὁ δέ μετοχή οὐ ποιέω ὁ πρός τίς , ἐπεί οὕτως εἷς λόγος πᾶς εἰμί πρός τίς . * * * καί μάλιστα οὗτος συζεύγνυμι ὑπό αὐτός ὁ ποιέω ὁ πάσχω διά ὁ πρός αὐτός σχέσις , ὡς περί ἀμφότερος εἷς ποιέω λόγος ὁ Ἀριστοτέλης , καί εἰμί μή ὁ ὁ δεκάς ὁ γένος ἀριθμός ἀπαιτέω διαιρέω , οἴομαι ἄν τις , ὅτι εἰς εἷς ὁ δύο ἀνάγω κατηγορία . ἢ ἵσμα ὁ ὡς γένος λαμβάνω ποιέω κατά ὁ καθαρός ποίησις ἵστημι χωρίζω τέλειος ὁ πάσχω · καί γάρ ὁ θερμαίνω καί ψύχω παραλαμβάνω ὁ Ἀριστοτέλης οὐ ὡς ὁ ὀρθός παρά ὁ στωϊκός λέγω , ὅσπερ ὡς εἰς ἕτερος ῥέπω ἔχω ὁ κίνησις , ἀλλά κατά αὐτός ὁ πρωτουργός αἴτιος ὁ κίνησις , ὅστις ἐν αὐτός ὁ εἶδος ὁ θερμότης καί ψυχρότης προυπάρχω · οὗτος γάρ καί καθαρός ποίησις εἰμί χωρίζω πάντῃ ὁ πάσχω . ἀλλά οὐδέ ὁ θερμαίνω καί ψύχω οὗτος εἰμί ὅσπερ ὕπτιος καλέω κατά ὁ πρός ὁ θερμαίνω σχέσις θεωρέω · ἀλλά σημαίνω μέν καί τοιοῦτος τις ἀπό ὁ φωνή οὗτος οὐ ἄν ἀντιλέγω , οὖον μήv οὗτος γε εἰμί ὁ ἐν ὁ πάσχω ὑπό Ἀριστοτέλης τίθημι . ὡς γάρ εἰμί καθαρός ποίησις ἄλλος παρά ὁ ῥέπω εἰς ὁ πάσχω καί ἄμικτος πάντῃ πρός αὐτός , οὕτως εἰμί καί καθαρός πεῖσις ὁ ἐν ὁ πάσχω μόνος πεῖσις περιλαμβάνω , μήτε ἀναφορά μήτε σχέσις μήτε σύζευξις πρός ὁ ποίησις ἐφάπτω , ὥστε οὐδέ ὀρθός οὐδέ ὕπτιος οὗτος εἰμί , ὡς ὁ στωϊκός καλέω ἄθος . ἐπί ὅς γάρ οὐ ἵστημι ὁ πάθος ἀπολύω - μένω ὁ πρός ὁ ποιέω σχέσις . ἐπί οὗτος καί ὁ ὀρθός καί ὁ ὕπτιος εἰκότως νομίζω , ὁ μέν ὁ ἐνέργεια εἰς ἕτερος συντάσσω , ὁ δέ ὑπό ἕτερος ὁ κίνησις ἐν ὁ πάσχω συναρμόζω καί ἀναφέρω αὐτός πρός ἕτερος · ὅσπερ εἰμί καί ὁ εἰμί εἰμί , ἀλλά οὐ εἰμί γε ἁπλόος καί ἄμικτος καί πρῶτος γένος καί κατά ἑαυτοῦ ὑφίστημι καί μή ἐν ἀλλήλων ἔχω ὁ εἰμί . καί οὗτος γάρ ὀρθῶς λέγω , ὡς οὖον ὁ κατηγόρημα πρῶτος δεῖ πρόσειμι ὁ πρός τίς εἰμί , ἀλλά ὁ συνυφίστημι πῶς ἔχω , οἷος ὁ καίω καί τύπτω · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ὅδε τύπτω καί ὅδε Κάων · Κάων · ἐπεί γάρ ἐν σύνθεσις πως εἰμί ὁ τύπτω μετά ὁ υποκειμενουμην . καί ὁ ποίησις αὐτός ὁ σύμμικτος πως ἐμφαίνω καί ὁ ἔχω πως πρός ἕτερος . ὁ μέντοι ποιέω , ἐπεί καθαρός μόνος ὁ ἐνέργεια συζεύγνυμι , διά οὗτος κατά αὐτός ἵστημι μόνος καθαρός , καί ὁ μέν οὔτε σχέσις οὔτε μίξις ὁ πρός ὁ πάσχω ἀναπίμπλημι · καί γάρ μάλιστα μέν οὐδέ εἰμί ἐν ὁ κατηγόρημα ὁ πρός τίς , εἰμί δέ ἄρα τις αὐτός μέχρι ἐπίνοια λαμβάνω , ὡς δύο νοέω · αὐτός μέν γάρ ὁ πῶς ἔχω κατά πρῶτος ἄγω ἄν πρός τίς , ἕτερος δέ τρόπος κατά δύο αἴτιος καί ὁ κατηγόρημα τοιοῦτος ἐπινοέω . αἀκεῖνο δέ καλῶς εἴρω , ὡς ὁ μέν πρός τίς μόνος ὁ σχέσις ὑφίστημι , ὁ δέ ποιέω καί πάσχω ἔχω τις ἴδιος φθάνω . παρά ὅς , εἴπερ ἄρα , ὁ πρός τίς πως δύο ἐπινοέω · διόπερ οὐ ἐξίστημι ὅς ἔχω ἑκάτερος κατά ἑαυτοῦ ἴδιος κατηγορία . ἀλλά διά τίς , φημί , οὐ εἷς μέν γένος ὁ κινέω , εἶδος δέ οὗτος δύο , ὁ κινέω , ὅσπερ αὐτός εἰμί ὁ ποιέω , καί ὁ ὁμώνυμος ὁ γένος κινέω λέγω , ἐν ὅς ὁ πάσχω , ὥστε εἷς κατηγορία εἰμί ὁ κινέω , ἀλλά μή δύο , ὁ ποιέω καί πάσχω ; λύσις δέ οὗτος καί πρόσθεν μέν ἐπιδείκνυμι διά πλείων καί νῦν δέ λέγω ἵσμα ἐν ὁ κινέω οὖον περιέχω ὁ ποιέω εἰμί τις ὁ καθαρός λαμβάνω ποιέω , μόνος δέ ὁ πάσχω περιλαμβάνω · οὖον δύναμαι οὖν γένος εἰμί ὁ κινέω ὁ ποίησις , ὅς οὐδέ ὅλως ἐν ὁ εἰμί κατηγορέω . ὁ μέν γάρ κίνησις ἑτεροίωσις Γ τις καί μεταβολή σύνειμι , ὁ δέ ποίησις ὁ καθαρός , ὅστις καί ἀντιδιαιρέω πρός ὁ πάσχω ὡς μηδείς ἔχω κοινός πρός αὐτός , ἀπαθής εἰμί καί ἄτρεπτος καί ἀμετάβλητος · ποιέω οὖν μόνος οὐδείς αὐτός εἰσδέχομαι πάθος , ἀκίνητος ἄρα ποιέω · οὐ ἄρα ἐν ὁ κινέω εἰμί ὁ πρῶτος ποιέω ὡς ἐν γένος , ἀλλά μᾶλλον ἐν ὁ μή κινέω . οὗτος μέν οὖν ἀκριβής λύσις ὁ ἔνστασις · εἰμί δέ τις ὁ ποιέω διατείνω καί ἐπί ὁ κινέω , λέγω ὡς κατά ὁ παλαιός ἀπό ὁ κίνησις ὑφίστημι ὁ κινέω , τοιοῦτος δέ εἰμί οὐ ἐπί πᾶς ὁ ἐνέργεια τάσσω , ἀλλά ἐπί μόνος ὅσος κίνησις εἰμί ὁ αὐτός . ὁ μέντοι ποιέω οὖον κίνησις μόνος , ἀλλά καί ἐνέργεια εἰμί περιληπτικός · οἰκεῖος οὖν τίθημι αὐτός εἰς γένος ἴδιος θέσις , οἰκέω ὑπάρχω ὁ τε ἐνέργεια , ὅς οὖον περιέχω ὁ κινέω , καί κίνησις δραστικός χωρίζω παντελῶς ἀπό πεῖσις , διό ἀκόλουθος ἕτερος τίθημι γένος ὁ ποιέω ὁ πάσχω · ὁ δέ κινέω μηδέ ὅπως εἰμί ἐπί αὐτός γένος , οὐ ὅτι οὐδέ ὅλως λέγω ἐπί ὁ ποίησις ὁ κινέω , ὡς ὁ πρῶτος λύσις βούλομαι ἀπολογίζομαι , ἀλλά ἐπεί ὁ ποιέω περιέχω καί ὁ κατά ἐνέργεια κινέω , ὅστις οὖον περιέχω ἐν ὁ κινέω . 'υπομιμνησκω δέ ἄν τις ὁ δύο εἰμί γένος ὁ ποιέω καί πάσχω | καί ἀπό ὁ ἐν ὁ πᾶς φύσις . εἰμί γάρ ὁ μέν γεννάω , ὁ δέ ὑποδέχομαι ὁ γένεσις , καί ὁ μέν εἰμί δραστικός , ὁ δέ παθητικός , ἐκ ἀνάγκη δεῖ ὁ ἀρχή ὁμολογουμένως καί ὁ γένος εἰμί διττός . καί ἐπεί πανταχοῦ ὁ ἄμικτος ὁ μικτός προηγέομαι , ἐκ ἀνάγκη καί ὁ καθαρός ποιέω καί πάσσω ὁ μικτός ὁ κίνησις γένος προυπάρχω · οὗτος γάρ ὁ ] ὑπό ἄλλος γίγνομαι εἰς ἄλλος ποιέω , καί εἴπερ εἰμί γένος , ἐν ὁ μετέχω καί μικτός εἰμί ὁ γένος , ὅσπερ ἄτοπος . πολύς μέντοι ὁ ποιέω καί πάσχω ὑπό ὁ δύο ἀρχή , ὁ τε παθητικός καί ὁ δραστικός , εἰς εἷς πολλαχοῦ συμπίπτω , φύσις , ἐπεί καθαρός γε διορίζω ὁ πρᾶγμα οὔτε ὁ ποιέω ὅς ποιέω καί πάσχω οὔτε ὁ πάσχω ὅς πάσχω ποιέω . διό ὁ ὅς πρῶτος ὁ αἴτιος ἀκίνητος ἐν ὅς κίνησις αἴτιος γίγνομαι , τις δέ ὁ ἑξῆς κινέω καί κινέω ὑπό ὁ ἀμφότερος ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἀρχή καί εἰμί μέν τίς αὐτός κινέω , εἰμί δέ καί κινέω ἕτερος , καί οὕτως ὁ ὅλος κινέω καί κινέω δοκέω . περισπάω δέτος πολύς εἰς ὁ καί ἐν ὁ ποίησις κινέω τίθημι ὁ νομίζω ὦσις καί μοχλεία ὁ ποιέω γίγνομαι , ἀλλά μή ὡς ὁ παλαιός δοκέω ὁ δραστήριος δύναμις καί ὁ ἐπιτηδειότης ὁ ποιέω καί πάσχω . ὁ γάρ ὠθέω καί ἕλκω καί ὁ τοιοῦτος σύμμικτος εἰμί ἐκ τε ὁ ποιέω ἐκ τε ὁ πάσχω · εἴτε οὖν ὁ αἴτιος ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω εἴτε ὅς μορφή διακρίνω τις ὡς ἕτερος , οὐδείς αὐτός εἰμί κοινός γένος . ἀπό δέ ὁ αὐτός αἴτιος δείκνυμι ὅτι καί ὁ νοέω καί ὁ ὁράω ὁ ὁ ποιέω εἰμί κατηγορία , ἀλλά οὖον ὁ ὁ πάσχω . οὖον γάρ πάσχω τίς ὁ νοητός εἰς νόησις , ἀλλά εἰμί ὁ νοέω ὁ νόησις ποιέω καί ὁ ὁράω ὁ ὅρασις , ὁ λέξις ὁ σχῆμα μόνος ἔχω ὁ πάσχω . δεῖ οὖν μή εἰς ὁ σχῆμα ὁ λέξις ἀφοράω , ἀλλά εἰς ὁ πρᾶγμα . καί γάρ τις μέν εἰμί καί ὁ πρᾶγμα καί ὁ σχῆμα ὁ λέξις ὁ ποιέω ἔχω , ὡς ὁ ἰατρεύω · τις δέ ὁ ὅς πρᾶγμα ποιητικός εἰμί , ὁ δέ σχῆμα ὁ λέξις παθητικός , ὡς ὁ νοέω καί ὁ ὁράω τυπόω γάρ εἰμί οὗτος , ὁ δέ τυπόω ποιέω ) · τις δέ ἀνάπαλιν , ὡς ὁ ὁράω καί νοέω τυπόω γάρ εἰμί , ὁ δέ τυπόω πάσχω ) . ἐπίτασις δέ ἄξιος , μήποτε ὁ νοέω καί ὁ ὁράω οὐ εἰμί πάσχω μόνος καί τυπόω , ἀλλά ἔχω τις καί ἔνδοθεν ἀνεγείρω ἐνέργεια , κατά ὅς ὁ ἀντίληψις γίγνομαι . καί οὐδείς οἴομαι θαυμαστός , εἰμί συμμιγής τίς ἐπί οὗτος συμβαίνω · καί γάρ ἀκόλουθος ὁ μέν ποιέω μόνος , ὁ δέ πάσχω μόνος , ὁ δέ ποιέω ἅμα καί πάσχω , ὥσπερ ὁ νοέω καί ὁ ὁράω . πάλιν δέ 6 Πλωτῖνος “ ἐπισκεπτέος , φημί , εἰμί ἐν ὁ ποιέω ὁ μέν ἐνέργεια φημί , ὁ δέ κινέω , <τὰς μέν ἐνέργεια λέγω εἰμί ὁ ἀθρόος , ὁ δέ κινέω οἷος ὁ τέμνω · ἐν χρόνος γάρ ὁ πᾶς ποίησις κίνησις εἰμί ἢ μετά κίνησις , καί εἰμί πᾶς ; ὁ ποιέω πρός ὁ πάσχω ἤ τις καί ἀπόλυτος , οἷος ὁ βαδίζω καί ὁ λέγω , καί εἰμί ὁ μέν πρός ὁ πάσχω πᾶς κινέω , ὁ 03 ἀπόλυτος ἐνέργεια , ἤ ἐν ἑκάτερος ἐκάς · ὁ γοῦν βαδίζω ἀπολύω κίνησις ἄν πᾶς εἶπον , ὁ δέ νοέω , καίτοι ἔχω πάσχω ὁ νοέω , ἐνεργέω οἴομαι ῥητέος ” . οὗτος δέ πρός ὁ πρῶτος ῥητέον ὅτι ὁ πᾶς ποίησις κίνησις εἰμί ἤ μετά κίνησις οὐ ἐγκριτέον , ἀλλά ἐναντίος ὁ ποιέω ὅς ποιέω καί ὁ καθαρός ἐνέργεια ἔχω οὐδέ ὅλως κινέω , ὥστε ἐν ὁ ποιέω οὖον δεῖ ὁ μέν ἐνέργεια λάζω , ὁ δέ κινέω · ὅλως γάρ οὐ εἰμί ἐν ὁ ποιέω ὁ κινέω διά ὁ εἴρω αἴτιος . ἀλλά οὐδέ ὁ ἀθρόος ἁπλόος φημί ἐνέργεια εἰμί , κατά ὅσος εἰμί ἀθρόος , διότι ὁ ἀθρόος καί ὁ μεταβολή εἰμί ἴδιος , καί οὐδέποτε οὗτος ἀντιδιαιρέω ἐνέργεια πρός κίνησις , διότι ὁ μέν ἀθρόος εἰμί , ὁ δέ ἐν χρόνος , ἀλλά ἄλλος τις διαφορά . πρός δέ ὁ δύο ὁ εἰμί πᾶς πρός ὁ πάσχω ὁ ποιέω ἤ τις εἰμί καί ἀπόλυτος , δυνατός λέγω ὅτι οὐ ἐκεῖνος ὁ ποιέω ὁ ἀντιτάσσω ὁ πάσχω ὡς γένος τίθημι ὁ Ἀριστοτέλης , ἀλλά ὁ κοινός καί ἴσος ὁ ἐνεργέω ἰά ἐκ ἑαυτοῦ ποιέω , ὥστε ὑποπίπτω καί ὁ περιπατέω καί ὁ κάθημαι καί πᾶς ὁ ἀπόλυτος , ὑποπίπτω δέ καί ὁ ἀντιτάσσω ὁ πάσχω , καθό ὁ μέν ἐν ἑαυτοῦ , ὁ δέ ἐν ἕτερος ὁ ὁ κίνησις ἀρχή ἔχω καί αἴτιος . εἰμί δέ καί οὗτος λέγω , ὡς ὁ μέν ἀντιτάσσω πρός ὁ πάσχω καί λέγω ὀρθός ὑπό ὁ στωικός οὐ λαμβάνω νῦν , ἀλλά ὁ κοινός , ὁ δέ ἀντιτάσσω ἐν ὁ παράδειγμα λαμβάνω ὡς σαφής ἴσως · ὁμοίως δέ καί ὁ πάσχω οὐ ὁ ὕπτιος λέγω ὁ πρός ὁ ποιέω , ἀλλά ὁ κοινός . ἀγαθός δέ ὁ πρῶτος καί κύριος ὁ ποιέω γένος καθαρός τίθημι καί μηδείς ἔχω πρός ὁ πάσχω συμπλοκή · οὗτος ἄρα καθαρός νοέω ὁ ἐκ ἑαυτοῦ ἐνέργεια . εἰμί δέ τις καί ὁ ἀντίθεσις ὁ ποιέω καί πάσχω βούλομαι λαμβάνω , ἀποδεκτέος καί οὗτος οὖον κατά σχέσις , ἀλλά κατά ἴδιος ἑκάτερος ὑπόστασις , ὅστις ἐν ἑκάτερος εἰμί προσλαμβάνω ἐκ δύο ὁ ὁ ἐναντίωσις λόγος . ὁ δέ τρίτος οὐ εἰμί εὐδιόριστος διά ὁ ἐν πολύς ὁ δύο ἀρχή μίξις · ὁ οὖν βαδίζω μίγνυμι ἐκ τε κίνησις καί ἐνέργεια , ἴσως δέ καί ὁ νοέω ἐκ τε ὁ πάσχω καί ὁ ἐνεργέω , καί διά οὗτος οὖον ῥᾴδιος ἀποφαίνω ἐν ποῖος γένος ὁ προτείνω . ἀλλά καθόλου διαιρετέον πρῶτος μέν ποιέω ὁ καθαρός καί ἄμικτος λέγω , δύο δέ ὁ ἀπό ἐκεῖνος εἰς ὁ σύμμικτος γένος · οὗτος δέ εἰμί πλείων διαφορά · ὁ μέν γάρ αὐτός | πρός ὁ πάσχω , ὁ δέ πρός 80r ἄλλος τις συμπλέκω , καί ὁ μέν ἐπικρατέω κατά ὁ ἐκ ἑαυτοῦ ἐνέργεια , ὁ δέ ὑπό ὁ ἄλλος ὁ συμμείγνυμι ἐπικρατέω , ὁ δέ ἄλλως ποικίλως συνυφαίνω . τοιοῦτος δέ πρός ὁ Πλωτῖνος ἀντιδιατάσσομαι ὁ Ἰάμβλιχος “ τεχνικός , φημί , εἰμί πρότερος διαιρέω ὁ ἰδιότης οὗτος ὁ γένος , ὁ τε ποιέω καί ὁ πάσχω , καί ὁ διαφορά αὐτός ὁ πρός ἀλλήλων ἐπιδείκνυμι · ἀπό γάρ οὗτος φαίνω καί τίς ὑποτάσσω αὐτός δεῖ καί ποῖος ὁ μεταξύ αὐτός εἰμί σύμμικτος ” . εἰμί δέ δεῖ πρό ὁ Ἰάμβλιχος ὁ Ἀρχύτας παρατίθημι , ὅσος ἐκεῖνος ἴδιος ὁ ποιέω καί πάσχω ἀναγράφω ( καί γάρ καί Ἰάμβλιχος ἐκεῖνος ἐπεξηγέομαι ) , γράφω τοίνυν ὁ οὕτως · “ ὁ δέ ποιέω ἴδιος εἰμί ὁ ἐν ἑαυτοῦ ὁ αἴτιος ἔχω ὁ κινάσιος , ὁ δέ ποιέω καί ὁ πάσχω ὁ ἐν ἕτερος . ὁ μέν γάρ ἀνδριαντοποιός ἐν ἑαυτοῦ ὁ αἴτιος ἔχω ὁ ποῶ ὁ ἀνδριάς , ὁ δέ χαλκός ὁ ποιέω ἐν ἑαυτοῦ τε καί ὁ ἀνδριαντοποιός . καί ἐπί ὁ πάθος δέ ὁ Ψυχᾶς ὁ αὐτός λόγος · ὁ γάρ θυμός ἐπί ἕτερος τις φύω ἀνεγείρω καί ὑπό ἕτερος τις ἔξωθεν ἐρεθίζω , οἷος ὀλιγωρία , ἀτιμέας , ὕβρις , ὁ δέ οὗτος δράω ἐν ἑαυτοῦ ὁ αἴτιος ἔχω ὁ οὗτος δράω ” . οὗτος τοίνυν ἐξηγέομαι ὁ Ἰάμβλιχος φημί ὁ ποιέω ἐν ἑαυτοῦ ἔχω ὁ αἴτιος ὁ ἐνέργεια , ὁ δέ πάσχω ὁ ὁ κίνησις ἐν ἕτερος καί ἐν ἑαυτοῦ , ὡς ὁ χαλκός ἐν ἑαυτοῦ καί ὁ ἀνδριαντοποιός , διότι καί ἴδιος τις ἔχω βεβαιότητα ὁ ἑαυτοῦ οὐσία ὁ πάσχω καί οὐ ὅλος ἐξαρτάω ἀπό ὁ ποιέω . καί λοιπός ὁ πρός ὁ λόγος ἔνστασις ἐπάγω . καί γάρ “ ἀντιλέγω , φημί , τις , ὡς καί ὁ ποιέω τις εἰμί ἐν ἕτερος ἔχω ὅς αἴτιος , οἷος ὁ νοέω · ἢ εἰμί μή ὁ νοέω τις ἐν ὁ ποιέω τίθημι , ἀλλά ὁ νοέω ὡς ὁ νοέω ἐν ὁ πάσχω εἰμί , οὐδέ οὕτως ὁ νοέω ὁ πᾶς αἴτιος παρέχω ὁ νοέω ὁ κινέω . ἢ οὖον τοιοῦτος εἰμί 6 τρόπος ὁ κοινωνία , οἷος ὑπολαμβάνω ὁ ἀπορέω , ἐπί τε ὁ νόος καί ὁ νοητός . ” ἀλλά ἄρα ἐκεῖνος μέν ὁ περί νόος θεωρία οἰκεῖος , λυτέος δέ ὁ ἀπορία σύμμετρος ὁ πρόκειμαι λέγω , ὡς οἴομαι , ὅτι ὁ μέν Ἀρχύτας ὁ καθαρός ποιέω καί πείθω ἀπολογίζομαι , ὁ δέ νοέω ἄν εἰμί τίς πάσχω , ἀλλά ἔχω τις ἔνδοθεν ἐγείρω ἐνέργεια , ὥσπερ ὁ ὁράω καί ὅλως ὁ γιγνώσκω , καί οὐ ἐσθίω ἀπό οὗτος ὁ συμμείγνυμι προσάγω ὁ λόγος ὁ ἔνστασις . ἄλλος δέ ἀπό ὁ ὀρέγω καί ὁρμάω ὁ αὐτός ἀπορία προσάγω , ὡς ἄρα οὗτος ἐν ἑαυτοῦ μέν ἔχω ὁ αἴτιος ὁ κίνησις , οὖον πάντῃ δέ καθαρεύω ὁ παρά ἄλλος καί ἔξωθεν προκατάρχομαι αἴτιος . οὗτος δέ λύω ὁ ἀπορία ὁ Ἰάμβλιχος φημί ὅτι “ οὐ εἰμί ἁπλόος ὁ ὁρμή καί ὀρέγω · σύμθετα δέ εἰμί οὔτε ὁ αἴτιος ὁ ἐνεργέω κατά ὅλος ἔχω οὐδέ κύριος ἀπό ἑαυτοῦ , ἐκ μέρος δέ τις ὁ ἐν ἑαυτοῦ καί δύναμις ὁρμάω εἰς ὁ ποιέω . ὅθεν καί συνέργεια ἀπό ὁ ἔξωθεν δήω , ἤ προκατάρχομαι ἢ συμβάλλω , κίνησις τε παθητικός μεταλαμβάνω , περί ἄλλος μέν γίγνομαι λέγω δέ ὁ συντίθημι ζῷον ) , ἀπό ἄλλος δέ ἐνδίδωμι ( λέγω δέ ὁ αἴτιος ὁ ἐνέργεια δυαμι ) . διό οὐδέ ποίησις οὗτος καθαρός οὐδέ πάθος μόνος , οὐδέ ἀπό οὗτος ἐνίστημι δεῖ πρός ὁ ἀποδίδωμι λόγος περί ὁ ποιέω ὁ λέγω ὁ αἴτιος αὐτός πάρειμι ὁ ἐνεργέω ἀπό ἑαυτοῦ · μόνος δέ δεῖ , φημί ὁ Ἰάμβλιχος , προστίθημι ὁ κύριος καί πρῶτος ἀπό ἑαυτοῦ καί ἀπό ὅλος ἑαυτοῦ ὁ αἴτιος παρέχω καί μόνος ἐν ἑαυτοῦ οὗτος ἔχω καί αὐτοτελῶς εἰς ὁ ὅλος αὐτός προΐημι ” . δῆλος δέ ὅτι σαφής μέν ὁ λόγος οὕτως εἰμί διά ὁ προσθήκη , καί Ἀρχύτας δέ ἐν βραχύς λόγος πᾶς οὗτος ἐνδείκνυμι · ὁ γάρ “ ἐν ἑαυτοῦ ” ὡς ἐν ὅλος λαμβάνω καί κύριος καί πρῶτος . πάλιν δέ ὁ πάσχω ἴδιος φημί ὁ ἐν ἕτερος ὁ αἴτιος ἔχω ὁ κίνησις · ἢ γάρ ἀναίτιος εἰμί ὁ πάθος , ὅσπερ ἄτοπος , εἰμί τίς ὁ γίγνομαι ὑπό μηδείς αἴτιος γίγνομαι , ἤ ἔχω αἴτιος , καί εἰμί οὗτος , ἢ ἐν αὐτός ὁ πάσχω , καί οὕτως οὖον πάσχω μόνος εἰμί , ἀλλά καί ποιέω , ἢ ἔξωθεν καί ἐν ἕτερος · ὡς γάρ ἄν ποιέω ὁ ποιέω καί ὅσπερ ἄν ἐκεῖνος ποιέω , οὗτος πάσχω ὁ πάσχω . ἀπορέω δέ καί πρός οὗτος 6 Πλωτῖνος , πῶς εἰμί ἀπόλυτος τις καί ἐν ὁ πάσχω οὐ εἰμί ἐκ ἄλλος , οἷος ὁ σήπω καί ἰόομαι · πολύς δέ καί ἐν ἄλλος ὁ αἴτιος ἔχω ὁ κίνησις οὖον πάσχω , ὥσπερ ὁ κύκνος φέρω ἐκ ὁ ἐν ἑαυτοῦ λόγος λευκαίνω ἄγω μέν εἰς ὁ οἰκεῖος ἐντελέχεια , οὖον μέντοι διά ὁ ὑπό ἄλλος πάθος ὁ τοιοῦτος · καί ὁ αὐξάνω δέ ἀπό ὁ ἄνειμι λόγος οὖον δήπου κατά πάθος εἰς ὁ αὔξησις ἄγω . ἀλλά πρός μέν οὗτος ῥητέος μήτε ὁ κύκνος ἐν ἄλλος ἔχω ὁ αἴτιος ὁ λευκός εἰμί , ἀλλά ἐν ἑαυτοῦ , μήτε ἄλλος μηδείς ὁ εἰς ὁ οἰκέω εἶδος ὁ συμφύω ἔχθω ἄγω ἔχω ὁ ὁ οἰκεῖος εἶδος πάθος τε οὖν λέγω ὁ οὕτως μετέχω , οὐ ὅτι ὑπό ἄλλος [ οὖον ] πάθος ὁ τοιοῦτος , ἀλλά ἐπεί οὐσία εἰμί μετάληψις ὁ ὁ εἶδος μετοχή κατά ἐνέργεια ὑτὸ ἀήρ ἢ ὑπό ὕδωρ ἤ ἄλλος σός ὑγρός ἀναθυμίασις γίγνομαι . ἴσως δέ καί διά ὁ σύνθεσις ὁ σήπω καί ἰόω εἰμί τις ἐν αὐτός ὁ μέν ἐν ὁ ποιέω , ὁ δέ εν ὁ πάσχω , Ἄπερ μή δύναμαι διακρίνω ἀπόλυτος πείθω ὁ τοιοῦτος ὑποτίθημι . ἀλλά πολύς , φημί , ἐν ἑαυτοῦ ὁ αἴτιος ἔχω ὁ ποιέω παθαίνω , καθό πᾶς ὁ φαῦλος ἀπό ὁ ἐν αὐτός κακία ἐμπαθής εἰμί λέγω . ἤ αὐτός δοκέω ὁ Πλωτῖνος μήτε πάθος ἀλλά ἐνέργημα εἰμί ὁ ὁ Ψυχή πάθος , | ἤ ἐν αὐτός μέν ἐνέργημα , ἐν δέ ὁ σῶμα πάθος . ὥσπερ οὖν ὁ αἴτιος ὁ κακία ἐν ἑαυτοῦ ἔχω ὁ φαῦλος , οὕτως καί ὁ ἐνέργεια αὐτός ἔχω ἐν ὁ ποιέω , εἴπερ πάθος ἐπί ὁ Ψυχή οὖον λέγω · εἰμί δέ περί ὁ σῶμα γίγνομαι ὁ πάσχω , ἀλλά ἐν ἄλλος εἰμί ὁ πάθος καί ἀπό ἄλλος , καί οὕτως ἀληθής γίγνομαι ὁ ὁ πάσχω ὁρισμός . μήποτε δέ καί ἐν ὁ Ψυχή πλείων εἰμί μόριον ἤ πλείων κρίσις καί πλείων φαντασία ἢ δύναμις ἢ δόξα διαφέρω κατά ὁ ἀνομολογία αὐτός γίγνομαι ἐμπαθής ὁ φαῦλος , ὁ μέν ποιέω , ὁ δέ πάσχω ἐναντίωσις , καί μένω ὁ ὁ πάσχω λόγος ὑγιής , ὡς ἐν ἄλλος ἔχω ὁ πάσχω . ἀλλά ὁ ὁ ὕλη ἐπιτηδειότης πάθος εἰμί ὁ ὕλη πῶς οὐ ἀπό αὐτός εἰμί ὁ ὕλη , ἀλλά ἔξωθεν ; ἤ δύναμαι μέν τις λέγω καί ὁ ἐπιτηδειότης ἔμφασις ὁ εἶδος εἰμί ἀπό ὁ εἶδος ἐνδίδομαι ὁ ὕλη , τις δέ αὐτός οὗτος ὅσπερ εἰμί πάθος ὁ ὕλη εἰμί λέγω . εἰμί δέ μή εἰμί πάθος , ἀλλά πάσχω , περί ὁ ἐπιτηδειότης ζητητέος . εἰμί μέν πάσχω ὁ ἐπιτηδειότης , πάντως εἰμί τίς ὁ ποιέω αὐτός · εἰμί δέ μή πάσχω , ἀλλά αὐτός ἐπιτηδειότης εἰμί , οὐσία εἰμί οὗτος ὁ ὕλη , ὁ δέ λόγος περί ὁ πάθος εἰμί , εἴτε ἔνδοθεν εἴτε ἔξωθεν . ἀλλά δοκέω , φημί , οὔτε ὁ αὐτός ἀπό ἑαυτοῦ μή ἀπό ἄλλος ἱκανός εἶμι χαρακτηρίζω ὁ ποιέω οὔτε ὁ ἐκ ἄλλος καί μή ἀπό ἑαυτοῦ ὁ πάσχω , ἐπεί καί εἰς ἄλλος τίς ποιέω αὐτός μέν φαίνω πάσχω , <εἰς> ὅς δέ ποιέω , οὖον πάσχω , ἀλλά ποιέω · ὁ γοῦν κασσίτερος ποιέω εἰς ὁ ἄργυρος αὐτός μέν πάσχω ἀναλίσκω καί φθείρω , ὁ δέ ἄργυρος καθαίρω ὁ φθείρω αὐτός ἀποβάλλω , ὥστε μᾶλλον αὐτός συνόχωκα ὁ ἄργυρος ἐν ὁ αὐτός ποιότης . ἀλλά ἐπεί ἐν σύνθετος πρᾶγμα σύμμικτος λαμβάνω ποίημα καί πάθημα , οὔτε ὁ κασσίτερος ποιέω μόνος , ἀλλά καί πάσχω · ποιέω μέν καθαίρω ὁ ἄργυρος , πάσχω δέ ἀναλίσκω ὑπό αὐτός , καί ὁ ἄργυρος πάσχω μέν ὁ καθαίρω , ποιέω δέ ὁ ἀναλίσκω , κατά ἄλλος καί ἄλλος . ἀλλά ἐπεί καθόλου διά-ὁρίζω , τίς μέν εἰμί ὁ ποιέω , τίς δέ ὁ πάσχω , καί τίς ὁ ἑκάτερος ἰδίωμα , ἐπανιτέον λοιπός ἐπί ὁ διΐστημι ὁ εἶδος ὁ ποιέω καί πάσχω , ὅς ἀφορίζω εὔδηλος εἰμί , τίς οὐ ὀρθῶς ἀναφέρω εἰς ὁ κύριος γένος καί τίς ὀρθῶς , τίς τε εἰμί σύμμικτος ἐπί ἀμφότερος καί τίς ἁπλόος εἰς ὁ ἕτερος ἀναφέρω . ἀπό ὅς καί ὁ Πλωτῖνος εὔδηλος φαίνω , εἰμί ὀρθῶς ὑποτάσσω τις ὑπό ὁ ποιέω καί οὐ ὑποτάσσω . δεῖ δέ ἐνταῦθα ὁ Ἀρχύτας παρατίθημι ὁ ποιέω διαίρεσις λέγω οὕτως · “ ὁ δέ ποῶ ἄνω2 μέν ὅς ἐνέργεια , ὁ δέ ἐνέργεια διαφορά τρεῖς . ὁ μέν γάρ τίς εἰμί αὐτός ἐν ὁ θεωρός , οἷος <γεμετρέν> , ἀστρονόμος · ὁ δέ ἐν ὁ ποῶ , οἷος ὑγιάζω , τεκταίνομαι · δέ ἐν ὁ πράσσω , οἷος στρατηγός , πολιτεύω . γίγνομαι δέ ὅς μέν ἐνέργεια καί ἄνευ διάνοια , οἷος ἐν ὁ ἄλογος ζῷον , γενικός δέ οὗτος ” . ἐν δέ οὗτος ὁ μέν ἄνω2 καί κοινός ὁ ποιέω κατά ὁ ἐνέργεια ἀφορίζω ὁ ἁπλόος , ὅστις ἐν ἑαυτοῦ συλλαμβάνω πᾶς ὁπόσος εἰμί κατά εἶδος διακρίνω ἐνέργημα , κίνησις πᾶς ἀπολύω καί ὁ κινητικός ἔχω καθαρός καί ὁ αἴτιος ἐκ ἑαυτοῦ καί οὐ ἀπό ἄλλος τις προκατάρχομαι ἢ συνεργέω . ἀπό δέ οὗτος μεριστός πλείων πρόειμι εἶδος ποίησις , ὅς πρότερος εἰμί ὁ θεωρητικός ἄυλος ἐνέργεια χράω καί ἄτρεπτος , καί αὐτός εἰς πλείων μερίζω εἶδος · ὅς ὁ πρῶτος ὁμώνυμος ἄν εἰμί ὁ προσεχής ἑαυτοῦ γένος , θεωρητικός καί αὐτός καί κύριος οὗτος θεωρητικός καλέω · οὗτος δέ εἰμί ὁ περί ὁ νοητός καί ἀμέριστος οὐσία ἐπισκοπέω ἁπλόος νόησις , οἷος εἰμί ὁ νοερός . οὗτος δέ παρίημι ὁ Ἀρχύτας , καίτοι ὁ Πυθαγορικός εἰμί διαίρεσις , διά ὁ πρός εἰσαγωγή ἴσως ἀσύμμετρος ὁ τοιοῦτος θεωρία . ὁ δέ περί ὁ ἀκίνητος καί μαθηματικός οὐσία ποιέω ὁ διανόησις , οἷος εἰμί ὁ γεωμετρέω . ὁρίζω μέν οὖον μήv ἁπλόος ἔτι χράω ὁ ἐπιβολή , ἀλλά σύνθετος ἤδη καί κατά διέξοδος , οἶος ὁ καθαρός διάνοια εἰμί ὁ ἐνέργεια . τρίτος δέ εἰμί ἐν οὗτος ὁ περί ὁ ἀίδιος καί ἀεικίνητος αἰσθητής οὐσία ποιέω ὁ θεωρία , αἴσθησις μετά λογισμός χράω , οἶος εἰμί ὁ ἀστρονομέω , σύμφωνος ὁ λόγος ὁ φαίνω ἐπιδείκνυμι . καί οὕτως ὁ ὅλος ὁ θεωρία ἐνέργεια ἄνωθεν ἀπό ὁ καθαῶν νοηδυς ἐπί ὁ μετά αἴσθησις διαλογισμός προχωρέω . μετά δέ οὗτος ὁ εἶδος ὁ ποιητικός ὁμώνυμος ὁ γένος τίθημι ὁ Ἀρχύτας , ὅσπερ ἐν ὁ εἰς οὐσία ἄγω ὁ μηδέπω ὁ εἰμί μετέχω κύριος ὑφίστημι . οὗτος δέ πολύς μέν εἰμί ὁ θέω , ὅσπερ ἐν ὁ δημιουργία ὁ θεός περιέχω , πολύς δέ καί ἐν ὁ φύσις ὁ πᾶς καί μάλιστα ἀπό ὁ οὐρανός καθήκω περί πᾶς ὁ γίγνομαι , πολύς δέ καί ἐν ὁ τέχνη μιμέομαι ὁ φύσις καί ὁ παραλείπω ὑπό αὐτός ἀναπληρόω · ὡς γάρ ὁ φύσις ὁ ὁ ὁ ὑγίεια εἶδος ἐν ὁ σῶμα ἐντίθημι , οὕτως καί ὁ ἰατρός ἐν ὁ ὑγιάζω ἀνασῴζω ὁ ὁ ὁ φύσις τελειότης ἐν ὁ σῶμα , καί ὡς ὁ φύσις ἀνταίρω καί αὐτοφυής περίβλημα περιβάλλω ὁ ζῷον , οὕτως οἰκοδομικός καί τεκτονικός καί ὑφαντικός καί ὁ ἄλλος τέχνη ὁ ἐλλείπω ὁ ἄνθρωπος ἀναπληρόω , ὁ χρήσιμος πρός ὁ αὐτάρκεια ὁ βίος κατασκευάζω . τρίτος δέ ὁ ποιέω γένος ὁ ἐν ὁ πράσσω ἀπαριθμέω , ὅπερτοῦ λόγος ὁ περί ὁ αἰσθητός καί σύνθετος ποιέω ἐπιτροπεύω , προαίρεσις | καί βουλή δόξα τε καί σκέψις καί ὁ τοιοῦτος ποιέω παρέχω . οὗτος δέ ὁ μέν εἰμί καθόλου , ὁ ὁ πόλις πρᾶγμα διοικέω καί ἐν μέν πόλεμος στρατηγός , ἐν δέ εἰρήνη ὁ πόλις ἐπανορθόω , ὁ δέ μερικός , ὁ ἴδιος οἰκέω εὐθετίζω , ὅσπερ οἰκονομικός καλέω . οὗτος δέ ὁ ὅλος γένος ὁ δοξαστικός εἰμί λόγος ὁ Ψυχή περί ὁ αἰσθητός ἐνεργέω καί ἀρετή καί κακία ἐπιδέχομαι , διότι κατά προαίρεσις καί ὁρμή ζωτικός ἐπιτελέω . οὕτως μέν Ἀρχύτας ὁ πράσσω ἀπό ὁ ποιέω διαιρέω · τις δέ ποιητικός οὕτως μέν Ἀρχύτας ὁ πράσσω ἀποτέλεσμα καί μετά ὁ ποίησις , ὡς τεκτονικός καί οἰκοδομικός , πρακτικός δεῖ οὖν ὁ ἀποτέλεσμα ἐν ὁ γίγνομαι ἔχω ὁ εἰμί , ὡς αὐλητικός τε καί ὀρχηστικός καί ὁ τοιοῦτος . ἄλλος δέ γένος ἐνέργεια εἰμί μετά οὗτος , ὅς κοινῶς “ ἄνευ διάνοια ” Ἀρχύτας ἀποκαλέω , ὁ ἐν ὁ Ἀλόγιος ζῷον , καί δῆλος ὅτι ὅσος ποτέ εἰμί καί ὁποῖος εἶδος ὁ ἄλογος ζῷον , τοσοῦτος καί τοιοῦτος καί ἐν ὁ ποιέω διάφορος εἰμί εἶδος κατά ὁ τοιοῦτος ἐνέργεια , περί οὖν ἐν ὁ περί ζῷον ἱστορία διαριθμέω εἴωθα . τελευταῖος δέ γένος ἐνέργεια νοέω , φημί Ἰάμβλιχος , ὅσπερ Ψυχή μέν καί φύσις καί λόγος καί ζωή οὐκέτι ἐπιδείκνυμι ποίησις , ὁ δέ σῶμα , εἰμί σῶμα εἰμί ἄψυχος , φανερός καθίστημι ὁ σωματοειδής ἀνέργεια , κατά πᾶς μέν ὁ περί ὁ σῶμα ὁ ] φαίνω ἰδιότης , κατά πᾶς ; δέ αὐτός ὁ δύναμις , οὐ ὅς μόνος στερεός εἰμί καί ἀντίτυπος , ἀλλά ὅς καί περί ἑαυτοῦ ἔχω πολύς δραστήριος δύναμις · ἀεί τε γάρ σύμφυτος ὁ στοιχεῖον ἐνέργεια καί ὁ ὁ ῥοπή κινέω ἢ ἐπί ὁ βάθος ἢ ἐπί ὁ ὕψος ὁ τε πληκτικός καί κατά ὁ εἰμί γίγνομαι ἔσχατος τε ὑπάρχω καί ἐν ὁ σύνθετος θεωρέω <καὶ> συμμιγής εἰμί πρός ἄλλος φύσις , οὐκέτι εἰμί ἐνέργεια ὁ τε δραστήριος οὐκέτι ὁμοίως ἔχω , ἀλλά ἐπιμείγνυμι πρός πάθος εἰμί , αὐτός τε κατά ἑαυτοῦ εἰμί καί ἀπό ἕτερος δέχομαι τις εἰς ἑαυτοῦ ἐπιπλοκή ” . ὅσος ὅς οὖν ὑπό ὁ ποιέω ὑπάγω , διά οὗτος φαίνω . ἄξιος δέ πιστέω , διά τίς ὁ τελευταῖος οὗτος εἶδος ὁ ἐπί ὁ ἄψυχος θεωρέω παρίημι τέλειος ὁ Ἀρχύτας . καί ἐγώ δοκέω ὁ κύριος ποιέω διαιρέω προτίθημι , ὅστις ἐν ἑαυτοῦ κύριος ἔχω ὁ ἀρχή ὁ κίνησις , παραιτέομαι ὁ σωματικός οὗτος ἅτε πρός πάθος συμμείγνυμι καί μετά κίνησις καί ἀλλοίωσις γίγνομαι . οὗτος δέ διαιρέω καιρός ἄν εἰμί λοιπός ὁ ὑπό ὁ Πλωτῖνος λέγω ἐπισκοπέω . ὁ τοίνυν ὁ πρός ὁ πάσχω ῥέπω κινέω λέγω ποιέω συγχέω ὁ δύο γένος πρός ἀλλήλων · οὖον γάρ εἰμί ἁπλόος ἐν ὁ ποιέω ὁ συμπλέκω πρός ὁ πάσχω κινέω . εἰμί δέ τις καί ὁ κινέω περιέχω λέγω ἐν ὁ ποιέω , ὁ κατά ὁ κινέω δηλονότι λαμβάνω αἴτιος ὁ κινέω , ὅστις ὡς ἐν αἴτιος λόγος περιέχω ὁ ἀρχή ὅλος ὁ κίνησις . ἀλλά οὐδή ὁ ἐνέργεια ὁ ἀπόλυτος τρόπος δεῖ χαρακτηρίζω · καί γάρ κίνησις ὁ ἀπόλυτος ὑπάρχω , ὡς ὁ βαδίζω , καί ἐνέργεια οὐ ὑπάρχω , ὡς ἐν ὁ νοέω , ἐπεί ὁ νοέω εἰμί ἢ ποιέω ἢ πάσχω . ὁ δέ λέγω , μήποτε οὐδέ ὁ ποιέω εἰμί ὁ νοέω καί ὁ βαδίζω διά ὁ εἰμί ἀπόλυτος , ἐναντίος μᾶλλον κατασκευάζω δικαίως · πολύς γάρ μᾶλλον εἰμί ἐν ὁ ποιέω , διότι ὁ προηγούμενος ἐν αὐτός ποιέω εἰμί ἀπόλυτος . ἀλλά μᾶλλον , φημί , ὁ νοέω ὁ πρός τίη . ἢ πρῶτος μέν οὐδέ ὁ νόησις πᾶς πρός τίς ἁπλόος · εἰμί γάρ καί πρός τίς τίθημι τις αὐτός , εἰμί γε πρότερος κατά ἑαυτοῦ προσλαμβάνω ὁ σχέσις · καί γάρ περί ὁ αἴσθησις αὐτός ὁ Πλωτῖνος καί αἴσθησις , φημί , πρό ὁ σχέσις ἐνέργεια εἰμί ἤ πάθος · ὡσαύτως δέ καί ὁ νόησις . εἰμί δέ καί ὁ νόησις τις ὁ πρός τίς νομίζω , ἀλλά ὁ γε νοέω ἐν ὁ ποιέω εἰμί , ἐπεί καί ὁ ἀρχή ὁ πρός τίς εἰμί , ἀλλά ὁ ἄρχω ὁ ποιέω . ἐπεί δέ ὁ αὐτός κίνησις καί ἐνέργεια ὁ Πλωτῖνος ὑποτίθημι ενδ γένος ὁ κίνησις φαίνω , ὁράω πῶς διαιρέω ὁ γένος οὗτος . φημί δή ὁ μέν σωματικός εἰμί , ὁ δέ ψυχικός κινέω , καί ὁ ψυχικός ὁ τέ λογικός , ὁ δέ ἄλογος . καί δῆλος ὅτι παρά ὁ μετέχω , ἐν ὅς ἐγγίγνομαι , εἰμί ὁ τοιοῦτος διαφορά κατά συμβαίνω ἕπω , ἀλλά οὖον κατά ὁ ὁ γένος οἰκεῖος διαφορά γίγνομαι . εἰμί δέ σωματικός μέν κινέω ἐν ὁ ποιέω ὁ τε ὄργανον ὁ σῶμα χράω , ὡς ἐν ὁ τύπτω , καί ὅσος ὁ σῶμα εἰμί ἴδιος , ὥσπερ ὁ βαίνω · ἐπί Ψυχή δέ ἐν ὁ ποιέω κίνησις διά Ψυχή μέν ὁ γεωμετρέω , Ψυχή δέ οἰκεῖος ἐνέργεια ὁ ζωή . συντ δέ τις καί ὁ μέν ἐν Ψυχή , ὁ δέ ἐν σῶμα ριθέναι , κατά ὁ τίθημι καί περί ψυχή γίγνομαι πάθος . πάλιν δέ ὁ μέν παρά ἑαυτοῦ εἰς ἄλλος φημί κινέω , ὁ δέ ὑπό ἄλλος εἰς αὐτός . καί δῆλος ὅτι ὁ ποιητικός καί παθητικός κίνησις διορίζω οὗτος ἀπό ἀλλήλων , κατά ὅσος ὁ μέν παρά ἑαυτοῦ ἔχω ὁ ἐνεργέω ἐπί ἄλλος ( οὗτος γάρ εἰμί Ποίησις ) , ὁ δέ ὑπό ἄλλος ἤ ἐκ ἄλλος ἐκ εἰς ἑαυτοῦ οὗτος δέ ὁ παθητικός ) . ἀλλά ὁ μέν εἰλικρινής καί καθαρός ἰδίωμα ὁ ποιέω εἰμί ἐν ὁ ἐκ ἑαυτοῦ , ὁ δέ πάσχω ὁ ἐν ἄλλος ἔχω ὁ αἴτιος · ὁ δέ οὖον τηρέω ὁ καθαρός ἀυτέω , προστίθημι ὁ μέν ἐκ ἑαυτοῦ ὁ εἰς ἄλλος ἐνεργέω διά γάρ ὁ σίμμιξιν καί ὁ εἰς ἄλλος ῥοπή οὖον ιδασῴζει ὁ καθαρός ἐνεργέω ) , ὁ δέ ἐκ ἄλλος ὁ εἰς αὐτός , σύνθεσις τις ἐργάζομαι . πολύς γάρ διαφέρω ἤ ἐν ἄλλος ἔχω ὁ αἴτιος ὁ πάθος χωρίζω ἤ συνάπτω πρός ὁ αἴτιος ὁ πάθος · τρόπος γάρ τις ἐπί οὗτος ὁ δύο | ἀρχή εἰς αὐτός συγχέω . αἰτία δέ οὗτος γίγνομαι ὁ ὁ κίνησις ὡς κοινός γένος προτίμησις , διά ὅς οὐ οἷος τε καθαρός λοιπός ὁ πάσχω καί ποιέω . ὅθεν καί ἐπί ὁ τμῆσις συγχέω ὁ λόγος οὗτος , ὁ εἰς ἄλλος κινέω ὁ αὐτός ὁ ἐκ ἄλλος κίνησις τίθημι · εἰμί γάρ ἡʹ μέν τμῆσις εἷς , ὁ μέντοι τέμνω καί τέμνω ἕτερος , οὗτος δέ οὐδαμῶς συγχωρητέον . ὡς γάρ ἔχω ὁ τμῆσις , οὕτως καί ὁ τέμνω καί ὁ τέμνω ὥσπερ οὖν ὁ ἀπό ὁ τέμνω ἐνέργεια ὁ ἐν ὁ τέμνω πρῖσις χωρίζω , οὕτως καί ὁ κατά ὁ τέμνω τομή ὁ κατά ὁ τέμνω διΐστημι . εἰμί γάρ ὁ μέν ἐκ ὁ ἐνέργεια καί ὁ δραστικός κίνησις προκατάρχω αἰτία , ἕτερος δέ καί διάδοχος οὗτος ἐν ὁ τέμνω παθητικός γίγνομαι τροπή , ἐπεί καί ἐπί ὁ θρίξ ἄλλος μέν εἰμί ὁ ὁ χείρ διάστασις ὁ ἐκτείνω ὁ τρίχα,δ ἄλλος δέ ὁ ὁ θρίξ ἀνάπλωσις . οὕτως οὖν καί ἐπί ὁ τομή ἄλλος μέν εἰμί ὁ κατά ὁ ἐνεργέω καί τέμνω τμῆσις , ἄλλος δέ ὁ κατά ὁ τέμνω · ἐπεί δέ παράκειμαι σύνεγγυς [ ἢ ἐγγύς ] ὁ ἕτερος πρός ὁ ἕτερος , ὁ δισσός αὐτός διαλανθάνω , καί τοτέ μέν δόξα ἄν τις παρέχω ὡς ἐν ὁ ἐνεργέω εἰμί ὁ συναμφότεροι , τοτέ δέ ὡς ἐν ὁ πάσχω . οὖον μήv οὗτος γε ὁ ἀληθής ἔχω , ἀλλά δύο ὁ κίνημα εἰμί , διΐστημι μέν ἀλλήλων κατά φύσις , ἐν δέ ὁ σύνθετος εἰς αὐτός συγχέω · διαλανθάνω δέ διά τε ὁ σύμμιξις καί διότι ὁ ποιέω καί πάσχω εἰς εἷς γένος συνάγω . ἑξῆς δέ ἀλλήλων καί οὗτος ζητέω ὁ Πλωτῖνος κατά ὁ λέγω ὁ κίνησις εἶδος , εἰμί πανταχοῦ συναρτάω ὁ ποιέω ὁ πάσχω · εἰμί δέ ὁ εἶδος ὁ κίνησις γένεσις καί φθορά , αὔξησις καί μείωσις , ἀλλοίωσις , καί ἔτι ὁ κατά τόπος μεταβολή . ὁ δέ Ἰάμβλιχος “ εὐθύς μέν ἐνίστημι , φημί , πρός ὁ ἀρχή ὁ ἔφοδος , οὐ ἄξιος ἀπό εἰμί κίνησις ὁ ποιέω χαρακτηρίζω , ἄλλος γάρ γένος εἰμί ὁ κινέω καί ἄλλος ὁ κινέω . ἔπειτα ἀντιλέγω οὐ οἴομαι δήω ἀπό ὁ αὐτός ὁ ποιέω καί πάσχω χαρακτηρίζω , ὥσπερ ἀπό ὁ κινέω ” . μήποτε δέ ῥητέος πρός ὁ Ἰάμβλιχος , ὡς ὁ αὐτός εἶδος ὁ κίνησις καί ὁ κινέω εἰμί καί ὁ κινέω · ὁ γάρ γίγνομαι ὑπό ποιέω γίγνομαι καί ὁ φθείρω ὑπό φθείρω φθείρω , καί ἐπί ἀλλοίωσις δέ καί ὁ κατά τόπος μεταβολεύς ὁ αὐτός εἰμί λόγος . πρός μέν οὖν ὁ ἀπορία ὁ Πλωτῖνος τοιοῦτος ὁ μετά αὐτός ἐπάγω λύω . ἐπεί δέ ἀντί ὁ ἀποδίδωμι ὁρισμός ὁ ποιέω καί πάσχω ὑπό ὁ Πυθαγόρειος ἄλλος ὁ Πλωτῖνος ἐγκρίνω , πειράω καί οὗτος νοέω , γράφω καί ὁ πρός αὐτός εἴρω ὁ Ἰάμβλιχος καί ὁ ἄλλος σύντομος . λέγω τοίνυν ὁ Πλωτῖνος , ὅτι δοκέω τις μή ἐκ ὁ ἀπό ἑαυτοῦ ἢ ἀπό ἄλλος χαρακτηρίζω ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω , ἀλλά ἐκ ὁ κατά φύσις ἤ παρά φύσις · ὁ μέν ἄρα ὁ οἰκεῖος τέλος τυγχάνω ἐν ὁ ποιέω εἰμί , ὁ δέ ἐναντίος οὗτος ἐν ὁ πάσχω . ὁ γοῦν ὑπέρ πατρίς ἀποθνήσκω οὖον πάσχω ἀλλά ἐνεργέω φημί , σῴζω ὁ κατά λόγος καί ὁ κατά ὁ οἰκεῖος τελειότης , ὁ δέ ἀδικέω , ἄν πᾶς ἄνθρωπος ἀναιρέω , φθείρω ὁ κατά λόγος ἰά ὁ κατά φύσις ἀφορμή πάσχω ἀλλά οὖον ποιέω φημί . διό καί ὁ αὐτός κίνησις συμβαίνω ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω εἰμί · ὁ γάρ αὐτός ὡς μέν τεχνητός κατά φύσις ποιέω , ὡς ΔΕΔ φυσικός παρά φύσις , οἷος ὁ ἐν ὁ ζῷον πῦρ κάτω κινέω καί ὁ γῆ ἄνω κατά μέν ὁ τέχνη ὁ δημιουργός κατά φύσις κινέω , διό οὐ εἰμί παθητικός ἀλλά δραστικός ὁ ποιαύτη κίνησις , πρός δέ ὁ ἐκ ἀρχή οὐσία παθητικός . πρός δή οὗτος ἀντιλέγω ἄλλος φημί εἰμί ὁ ποιητικός αἴτιος καί ἄλλος ὁ τελικός , ἄν ἐν ὁ αἴτιος ὁ τελικός ὑπερέχω ἄξιος ἔχω , ἀλλά ἐν ὁ ποιέω ὁ ποιητικός κύριος καί οὐδείς ἄλλος προσδέω ἐν οὗτος . ὅταν οὖν ποιέω τίς ὁ τέλος διαμαρτάνω , κατά μέν ὁ ποιητικός ἐν ἑαυτοῦ αἴτιος ποιέω ἄν λέγω δικαίως , κατά δέ ὁ διαμαρτία ὁ τέλος πάσχω , εἰμί παρά φύσις διατίθημι . τάχα δέ κατά ὁ τεῦξις ὁ τέλος , ὅταν κατά φύσις διατίθημι , πάσχω ἄν λέγω καί οὕτως · οὖον γάρ πᾶς πάθος δηλόω ὁ παρά φύσις , ἀλλά εἰμί τίς καί κατά φύσις · εἰμί δέ καί ὁ τέλος καί ὁ ἀγαθός ἐν ἑαυτοῦ ἔχω , ὅς φημί , ὁ ποιέω λέγω , καί οὕτως ὁ περί ὁ ποιέω ἀποδίδωμι λόγος ἀραρίσκω εἰμί , ὅτι ποιέω εἰμί ὁ ἐν ἑαυτοῦ ὁ αἴτιος ἔχω . μήποτε δέ ἐπί ὁ ἐπλώ οὔτε διαιρέω ὁ ποιητικός καί ὁ τέλος , ἀλλά εἰς ὁ αὐτός συντρέχω · εἰμί δέ διαιρέω , οὐδείς ἄτοπος κατά μέν ὁ ποιητικός ποιέω , κατά δέ ὁ τέλος πάσχω . ὅταν δέ ὁ τέλος ποιέω , καί κατά ἐκεῖνος ποιέω λέγω · ὁ γοῦν ὑπέρ πατρίς ἀποθνῄσκω ὁ μέν κατά ὁ τέλος ποίησις , κατά ὅς σῴζω ὁ κατά φύσις καί κατά λόγος , οὗτος ἐνεργέω , καί ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ αἴτιος ὁ τοιοῦτος ἐνέργεια ὁ ὁ τέλος περιποιέω ὁ οἰκέω · ὁ δέ ὁ τέλος μέθεξις πεπόνθησις , ἀλλά ὑπό ἑαυτοῦ . ὁ μέντοι σωστικός καί τηρητικός ἑαυτοῦ ἐνέργεια οὐκέτι ἔχω ὅταν ἀποθνῄσκω , ἀλλά ἄλλος αἴτιος ὁ ἀποτίθημι . διό καθό οὐ ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ αἴτιος ἀλλά ἐν ἄλλος , κατά οὗτος πάσχω ἀλλά οὖον ποιέω · εἰμί μή ἄρα ἑαυτοῦ ὑπέρ ὁ πατρίς ἐπιδίδωμι αὐτός πάλιν ὁ ποιέω εἰμί καί ὁ πάσχω κατά ἄλλος καί ἄλλος . πᾶς οὖν κατά ὅσος ποιέω , ἐν ἑαυτοῦ ὁ αἴτιος ἔχω ὁ ποιέω , πᾶς δέ πάσχω καθό πάσχω , ἐν ἄλλος . καί ὁ ἀδικέω οὖν ὅταν πάσχω τις λέγω φθείρω ὁ κατά λόγος ἐν αὐτός , ἄν ἀναιρέω πᾶς ἄνθρωπος , πολύς ἐν αὐτός θεωρέω · καί γάρ ποιέω αὐτός ἐν ἑαυτοῦ ὁ ὁ κατά λόγος φθορά , εἴπερ ἑαυτοῦ διαφθείρω καί πάσχω δέ ὡς ὑπό ἄλλος ἑαυτοῦ διαφθείρω , καί μέντοι καί ὁ ὁ ἄλλος ἀναίρεσις ποιέω . εἰμί μέντοι ὑπό ἄλλος γίγνομαι ἄδικος , ἐκεῖνος εἰς αὐτός ποιέω , οὗτος δέ πάσχω μέν ὑπό ὁ ποιέω εἰς αὐτός , ποιέω δέ εἰς ὁ ἀναιρέω . “ καί ὁ πῦρ δέ ὁ ἐν ὁ ζῷον εἰμί κάτω κινέω καί ὁ γῆ ἄνω , πρός μέν ὁ τέχνη ὁ δημιουργός , φημί 6 Ἰάμβλιχος , ἀρχή εἰμί καί ὁ ποίησις ποιέω οὗτος , πρός δέ ὁ ὁ φύσις αἴτιος , εἴπερ παρά φύσις κινέω , πάσχω οὗτος ” . θαυμάζω δέ ἐγώ , εἰμί μή νῦν ὅσπερ βούλομαι ὁ Πλωτῖνος καί ἐγώ λέγω , ὅτι ὁ μέν κατά φύσις ἐν ὁ ποιέω εἰμί , ὁ δέ πηγή φύσις ἐν ὁ πάσχω . ἴσως οὖν σαφής εἰμί λέγω ὅτι ὁ πυρός ὁ ἐπί ὁ ὁ κάτω κίνησις καί ὁ γῆ ὁ ἐπί ὁ ἄνω πάθος εἰμί ἀπό ὁ δημιουργικός ποίησις ἐγγίγνομαι , ἀλλά τελειωτικός καί εἰδοποιός ὁ σύνθετος . παθητός δέ ποίησις αὐτός ὁ στοιχεῖον εἰμί τις ἐπιξητεῖ , ὁ κατά ὁ εἶδος καί ὁ ἐν αὐτός αἴτιος ἐνεργέω , ἀφορίζω , διό κατά μέν ὁ ἐνέργεια καί ῥώννυμι καί αὐξάνω , κατά δέ ὁ πάθος , κἀν ἀπό δημιουργικός εἰμί λόγος ἐγγίγνομαι , ὁ μέν σύνθετος εἰς ὁ σύστασις ὁ εἶδος συντελής , εἰς ὅς καί ὁ δημιουργός βλέπω , αὐτός δέ βιάζω φθίω τε καί ἀμυδρόω . καί ἐπί ὁ οἴγω δέ ὁ ἀνοίκειος , φημί , ὁ εἶδος γίγνομαι ὁρμή καί κινέω ἀφίστημι ὁ ποιητικός αὐτός ἀρχή παρά φύσις τε ἔχω καί εἰς ὁ ἐναντίος ὁ ὁ ποιέω αἴτιος περιίστημι . διό ἐν ὁ πάσχω Σύτας ῥητέος , ὁ τε ἄλλος καί ὅτι ὁ μέν ὁ ποιέω ἀρχή εἰς ὁ εἰμί αὐτός συγχέω , οὗτος δεῖ εἰς φθορά ἀποκλίνω . ἀλλά εἰμί οὗτος , εἰμί καί οὗτος ὁ ἀρχή οὐ ἐν αὐτός ἀλλά ἔξωθεν , εἴπερ ἀνάκλεις ἐν ὁ πάσχω . εἰμί μέντοι ἔνδοθεν ὁ ἀρχή , ποιέω καί οὗτος ῥητέος , κἀν ἀφίστημι ὁ κατά φύσις . εἰμί γάρ φθαρτικός ποιέω , ὥσπερ καί πείθω τελειωτικός , καί ὅς πᾶς B ὁ ποιέω εἰς ὁ εἰμί ἄγω , ἀλλά καί εἰς ὁ μή εἰμί , εἴτε εἰς ἑαυτοῦ τίς ἐνεργέω εἴτε ἄλλος . καί γάρ ὁ παρά φύσις ἔχω ἀπό ὁ παρά φύσις οὗτος διάθεσις ἐνεργέω τις ἐνέργεια , εἰμί καί μή καθαρός , διότι πάθος συμμιγής εἰμί , εἰ καί ἀπό πάσχω διάθεσις προάγω . καί ἐπί ὁ ἔξωθεν δέ κινέω , ὅταν είς ὁ φύσις κινέω ὥσπερ ὁ γεωργός καί ὁ διδάσκαλος , ἐπεί ὁ ποιητικός ἀρχή ὁ φύσις καί ὁ ὁ τέχνη εἰς αὐτός συμπίπτω καί δύο ἐνέργεια συνέρχομαι , ὁ μέν ὁ τέχνη ὡς τέχνη ἔξωθεν ἔχω ὁ ἀρχή πάθος γίγνομαι ἐν ὁ κατά φύσις ἔχω , ὁ δέ σωστικός εἰμί φύσις ἔνδοθεν ἔχω ὁ ἀρχή μένω ἐν ὁ ὁ ἐνέργεια εἶδος . καί ὅταν δέ ὁ ὁ διδάσκω φωνή εἰσέρχομαι εἰς ὁ μανθάνω , ὁ μέν ἀπό ὁ φωνή ἐνέργεια ὁ διά ὁ ἀκοή πάθος συξυγος ἔχω , καί οὔτως ἐπί οὗτος ὁ ποιέω ὁ πάσχω συσκευάζω , ἄλλος μέν ὗσις ὁ κατά ὁ φωνή ἐνέργεια , ἄλλος δέ ὁ κατά ὁ ἀκοή πάθος . ὅταν δέ ὁ ὑπό ὁ φωνή πάσχω μηκέτι ἵστημι ἐν ὁ πάθος , ἀλλά προβάλλω ἀπό ἑαυτοῦ ἄλλος ἐνέργεια ὁ ἀντίληψις , τότε ἄλλος ἀρχή γίγνομαι ὁ ἐκ ἑαυτοῦ ἐνέργεια , ὁ γνώρισις ὁ εἴρω . εἰμί δέ ὁ δέχομαι ὁ πρότερος ἐνέργεια κατά πάθος ἄλλος ποιέω ἐκ ὁ πάθος ἐνέργεια , οὖον διά οὗτος χρή συνάπτω αὐτός πρός ὁ προηγέομαι ὁ πάθος ἐνέργεια ὁ ἐν μέσος πάθος ἐκλείπω , οὐδέ ὁ ἀρχή ὁ δύο ἐνέργεια ἐν ὁ διδάσκω θετέος , ἵνα ἐν ἄλλος φαίνω ὁ ποίησις ὁ αἰτία , ἀλλά ὥσπερ εἰμί συξυγος , ὁ μέν ἐν ὁ μανθάνω διά ὁ φωνή ὁ ἀκοή πάθος ἐν ἄλλος ὁ αἰτία ὁ διδάσκω , ὁ μέντοι ἀνιλήφεως ὁ οἰκεῖος ἀρχή ἐν ὁ ὁ μανθάνω Ψυχή ὑποθετέον , ἐγείρω ἀπό ὁ ἐν ὁ Ψυχή λόγος , ἵνα καί ἀληθής ἐπιγιγνώσκω ὁ ἐρώ καί οἰκεῖος αὐτός παραδείκνυμι καί μή ἐν μόη μένω ὁ πλήσσω καί ὁ ἀκούω . καί οὕτως ὁ ὁ ἐνέργεια ἀρχή ἐν αὐτός τις εἰμί καί οὐ ἐν ἄλλος . ἀπό δέ ὁ αὐτός ἔννοια καί οὗτος ὁ Πλωτῖνος ἐπάγω . αἱρέω ὅπου μή ἐνέργεια , πεῖσις δέ μόνος , οὗτος εἰμί ἐν ὁ πάσχω ; τίς οὖν εἰμί καλός γίγνομαι ὁ πάσχω ὁ δέ ἐνέργεια ὁ χείρων ἔχω ; > ἤ εἰμί κατά κακία ἐνεργέω τις καί ἄρχω εἰς ἄλλος ἀκόλαστος ; μόνος δή οὗτος ἐν ὁ πάσχω τίθημι καί εἴρω μέν οὗτος ἀπό ὁ ἔννοια ὁ πάσχω καί ποιέω σωτικός μέν ὁ ποιέω , φθαρτικός δέ ὁ πάσχω λέγω καί ὁ μέν καλός , ὁ δέ χείρων , μάχομαι δέ ὁ συνήθεια ἐνέργεια καί ποιέω καί φαῦλος καί παρά φύσις λέγω καί αὖος πάλιν πάθος τελειωτικός καί κατά φύσις λογίζομαι ὁ γάρ ἁπλόος ποίησις ἐχ εἷς τίς γένος εἰμί ἐνέργεια , ἀλλά ὅσος ποτέ εἰμί διαφορά ὁ ποίησις κατά εἶδος διορίζω , πᾶς περιέχω ὑπό εἷς ὁ ποιέω . ὡσαύτως δέ καί ὑπό ὁ πάσχω εἰμί μέν τελεσιουργός πάθος , εἰμί δέ καί ὁ ἀτελής , καί ὁ μέν καλός , ὁ δέ αἰσχρός , καί ὁ μέν κατά φύσις ἐν ἑκάτερος , ὁ δέ παρά φύσις . εἰμί δέ τις ὁ ἕτερος μόνος ὁ ἀντίκειμαι ἐπί αὐτός λαμβάνω , οὗτος ἐπί βραχύς συστέλλω ὁ γένος οὗτος , ὥσπερ εἄν εἰμί τις ὅλος ὁ ποιότης ὁ κατά φύσις ἐξέρχομαι λέγω μόνος ἢ μόνος ὁ παρά φύσις . ἀλ οὐδός πᾶς , φημί , ὁ ποιέω ἑαυτοῦ , ἀλλά καί παρά ἑρέρου , παρά ἑαυτοῦ μέν ὁ ἀπόλυτος , ὡς ὁ βαδίζω , καί ὁ ὀρθός , ὡς ὁ τύπτω , παρά ἔτερον δέ ὡς ὁ ὀρέγω . ὅταν γάρ ὁ ὀρεκτός , φημί , βιάζω ὁ ἐπιθυμία , τίς διαφέρω ὁ πλήσσω ἢ ὠθέω καταφέρω ἐν δέ οὗτος ὁ ὄρεξις ἐνέργεια εἰμί ἐκ ἐκ ἑαυτοῦ , ἐκ δέ ὁ ὀρεκτός φημί ὁρμάω . καίτοι ἐκ ἑαυτοῦ εἰμί ὁρμάω , ὁ δέ ὀρεκτός ἄλλως προηγέομαι , οὖον μοχλεύω οὐδός ὠθέω ὁ ὄρεξις , ἀλλά προκαλέω αὐτός ὁ ἐπιτηδετότητι . καί γάρ ἄτοπος τοιοῦτος εἰμί ὁ ὄρεξις ἐπί ὁ αὐτοκίνητος Ψυχή ἢ ἀκίνητος κατά Ἀριστοτέλης . εἰ μέντοι πάθημα εἰμί ὁ ὄρεξις , ὡς αὐτός φημί , οὐδείς ἄτοπος , εἰ ἔξωθεν ἔχω ὁ κινέω . καίτοι ἄτοπος ὁ ἀπροαίρετος εἰσάγω ὄρεξις καί οὐ ἐκ αὐτός ἔχω ὁ ἀρχή , πολύς δέ ἄτοπος ὁ τοιοῦτος ὑποτάσσω ὁ ποιέω . περί μέν οὖν ὁ ποιέω τοσοῦτος πρός ὁ Πλωτῖνος ἀντιλέγω . περι δέ ὁ πάσχω ἐφήκω ἐπειδή καί καί αὐτός ὁ Πλωτῖνος ἴδιος ἀπολαμβάνω αὐτός σκοπέω . μή γάρ οὐδέ εἰμί , φημί , ὁ παρά ἔτερον χαρακτηρίζω ὁ πάσχω . εἰμί γάρ τίς καί παρά ἑαυτοῦ καί οὖον πᾶς παρά ἕτερος , παρά ἑαυτοῦ μέν ὁ σήπω , παρά ἔτερον δέ ὁ τύπτω , καί οὕτως οὐδείς διαφέρω ὁ ποιέω , εἴπερ καί ἐκεῖνος παρά ἑαυτοῦ εἰμί καί παρά ἑτερούας . ἀλλά πρότερος , ὅτι οὐδέ ἐπί ὁ ποιέω ὁ παρά ἔτερον προστίθημι δεῖ οὔτε ἐπί ὁ πάσχω ὁ παρά ἑαυτοῦ , καί περί ὁ σῆψις ὅπως ἔξωθεν γίγνομαι , πρότερος εἴρω . ‘ ἀλλά ὅταν , φημί , μηδείς συμβάλλω αὐτός ὑπομένω ἀλλοίωσις ὁ μή εἰς ουδιος ἄγω , ὅστις ἐξίστημι αὐτός πρός ὁ χείρων ἢ μή πρός ὁ ἀγαθός , ὁ τοιοῦτος ἀλλοίωσις πεῖσις εἶμαι . οὗτος δέ οὔτε διδάσκω ὁ αἴτιος ὁ πάθος καί τουναντίον ἢ βούλομαι συνάγω . εἰμί γάρ μηδείς αὐτός συμβάλλω εἰς ὁ πάσχω , ἢ ἀναίτιος εἰμί ὁ πάθος ἢ ἀπό ἄλλος τις ἔξωθεν . κἀν ὁ ἐν αὐτός δέ εἰμί ὁ μέν ποιέω , ὁ δέ πάσχω , καί οὕτως εἰμί ὡς ἀπό ἄλλος ὁ πάθος . “ πῶς δέ δεῖ , μείς Ἰάμβλιχος , μή ἄγω εἰς οὐσία ὁ πάθος , εἴπερ ἔνιοι ὁ πάθος καί εἰς οὐσία προάγω , ὅσος εἰμί γενεσιουργός ; ” μήποτε δέ οὗτος οἰκεῖος εἰμί ὁ πάθος . εἰμί γάρ δεῖ προπαρέχω ὁ οὐσία ὁ δείκνυμι ὁ πάθος , οὐ εἰμί ὁ πάθος , ὥσπερ οὐδέ ὁ ἀλλοίωσις ἴδιος . ἀλλοίωσις δέ εἶπον ὑπομένω ὁ πάσχω ὁ μή εἰς οὐσία ἄγω . ἀλλά πῶς πρός ὁ χείρων ἢ μή πρός ὁ ἀγαθός δοκιμάζω ὁ πάθος συντελέω , ὅταν ἔνιοι αὐτός ὁ καλός ἐν ἐγώ ἀπεργάζομαι ; ὅς ἐπεί καί αὐτός ὁ Πλωτῖνος ἀπορέω πρός οὗτος , ὁράω τίς πρός ἑαυτοῦ ἀντιτίθημι . ‘ ἀλλά εἰμί καλός ὁ χαλκός ἀπό ὁ θερμαίνω , οὐδείς κωλύω ὁ πάσχω . δισσός γάρ εἰμί ὁ πάσχω , ὁ μέν ἐν ὁ χείρων γίγνομαι , ὁ δέ ἐν ὁ ἀγαθός ἢ οὐδέτερος . καί δῆλος ὅτι πρότερος μέν ὁ χείρων γίγνομαι ὁ πάσχω τίθημι , ἐνταῦθα δέ ἐνδίδωμι εἰμί τις πάθος καί πρός ὁ ἀγαθός ἄγω . “ τίθημι δέ , φημί Ἰάμβλιχος , ὁ ἐπί ἄμφω ῥοπή ἐν ὁ πάσχω οὐ ὀρθῶς πήγνυμι ὁ “ ἢ οὐδέτερος ” μαχομένως γάρ Γέτης πρός ὁ ὑπόθεσις ὁ ὁ ποιέω καί πάσχω , εἴπερ ὁ μέν ἐν ὁ κατά φύσις καί ἀγαθός τίθημι , ὁ δέ ἐν ὁ παρά φύσις καί χείρων ” . καίτοι εἰμί ὅμοιος γίγνομαι ὁ πάσχω , οὐδέ χείρων δηλονότι οὐδέ ἀγαθός μήδομαι , ὅστε οὐδέτερος . ἵστημι δέ καί διάφορος γίγνομαι ὁ κατά ὁ χείρων ἢ ἀγαθός σύγκρισις μή ἔχω , ὡς ὅταν ἐρυθρός ἐκ φαιός γίγνομαι . ἀλλά καί πρός ὁ μή εἰς οὐσία ἄγω ὁ πάθος ἀπορέω ὁ Πλωτῖνος · γάρ ὁ θερμαίνω , φημί , θερμότης εἰμί ἴσχω , εἰμί δέ ὁ θερμαίνω ὁ χαλκός ὁ μέν ἀνδριάς εἰς ὁ οὐσία συντελέω , ὁ δέ οὐκέτι , εἰμί εἄν ὁ αὐτός πάσχω καί οὖον πάσχω , εἴπερ ὁ πάσχω εἰμί ὁ μή εἰς οὐσία συντελέω . πρός δέ οὗτος φημί ὁ Ἰάμβλιχος , ὅτι “ κακῶς λαμβάνω ὁ ὁ πάσχω ὁρισμός κατά ὁ μή εἰς οὐσία συντελέω . εἴτε γάρ εἰς οὐσία συντελής εἴτε εἰς ἀλλοίωσις εἴτε εἰς ἄλλος ὁστισοῦν ὁ θερμαίνω , ἐν εἷς ὁ πάσχω εἰμί ” . μήποτε δέ ὁ μέν μή εἰς οὐσία συντελέω ὁ πάθος καλῶς εἴρω διά ὅς καί πρότερος εἶπον αἴτιος , ἐνταῦθα δέ ὁ μέν χαλκός θερμαίνω καί πάσχω θερμαίνω , ὁ δέ ἀνδριάς κατά συμβαίνω θερμαίνω , διότι χάλκεος εἰμί . οὐδέ οὗτος Ἰάμβλιχος ἀποδέχομαι , ὡς γίγνομαι ὁ πάσχω ὁ ἔχω ἐν αὐτός κίνησις ὁ ἀλλοίωσις ὁ κατά ὁ ἀλλοιόω ὁράω . “ οὖον γάρ ὁ κατά ἀλλοίωσις μόνος κίνησις , φημί , ἐν ὁ πάσχω θετέος , ἀλλά καί ἄλλος πλείων . καί γάρ καί ὁ αὐξάνω πάσχω εἄν λέγω καί ὁ κατά τόπος κινέω , ὡς δέ Ἰάμβλιχος φημί , καί ὁ εἰς οὐσία ἄγω ” . ‘ ἔτι δέ , φημί ὁ Πλωτῖνος , κινδυνεύω ἄμφω πρός τίς εἰμί , ὅσος ὁ ποιέω πρός ὁ πάσχω . οὗτος κινέω καί οὗτος κινέω , καί δύο κατηγορία ἑκάτερος , ὁ τε πρός τίς καί ὁ ποιέω ἢ ὁ πάσχω . καί οὗτος δίδωμι ὅδε κίνησις , ὥστε οὗτος λαμβάνω , ὥστε δόσις καί λῆψις καί πρός τίς . ἢ εἰμί ἔχω ὁ λαμβάνω ὥσπερ λέγω ἔχω χρῶμα , διά τίς οὐ ἔχω κίνησις ; καί μήποτε καί ὁ ὁ ἔχω κατηγορία ὑποτάσσω οὖον ὁ πρός ἀλλήλων μόνος , ἀλλά καί ὁ ἀπόλυτος . καί γάρ καί ὁ ἀπόλυτος κίνησις ὁ ὁ βαδίζω ἔχω βαδίζω . πρός δέ οὗτος ῥᾴδιος λέγω ὅτι οὕτως πᾶς εἰμί ὁ ἔχω , ἔπειδη ἐν ὁ μετέχω θεωρέω . τε γάρ λευκός ἔχω λευκότης καί ὁ δίπηχυς τοσόσδε μέγεθος καί ἐπί ὁ ἄλλος ὡσαύτως . ἀλλά ἕκαστος χρή κατά ὅς λέγω , κατά οὗτος ἀνάγω ἐπί ὁ γένος . ὁ δέ πρός τίς πολλάκις εἴρω ὅτι αὐτός κατά αὐτός κατά μόνος θεωρέω ὁ σχέσις ἐν ὁ ἄλλος κατηγορία ἔχω ὁ εἰμί . σχέσις γάρ κατά ἑαυτοῦ οὐ εἰμί . ὡς οὖν ἐν ὁ οὐσία ὁ πρός 2 διάφορος γίγνομαι K 3 efs otn . A . 5 . 6 ὁ δέ χαλκός οὐκέτι om . K 6 πάσχω τε ἰά Av οὖον ] μή V 7 ὁ om . L 10 ἐν om . A 11 πρότερος ] p . 32519 13 οὐδέ οὗτος ] Plot . Enn . YI 1,22 14 γίγνομαι v ὁ Av Plot . : ὁ JLK ἑαυτοῦ , ὅς supra J 1 16 αὐξάνω v 18 εἰμί A riXojTtvos ] Enn . VI 122 19 post πάσχω add . ὁ αὐτός γάρ τίς κατά μέν οὗτος , ὁ ποιέω , κατά δέ οὗτος , ὁ πάσχω . καί ἑκάτερος δή θεωρέω οὖον κατά ἑαυτοῦ , ἀλλά μετά ὁ ποιέω καί πάσχω , ὅπου b usus Ficino ( nempe aliquid idtm penes hoc quidem esl facere , sed penes illud pciti , el utrum - que sane consideratur , non tam secundum se ipsum , quam una cwn ipso faciente atque patiente , ubi ) : εἰμί μέν παρά οὗτος , ὁ αὐτός ποιέω , εἰ δέ παρά ὅδε , πάσχω καί θεωρέω ἑκάτερος ὅς κατά ἑαυτοῦ , ἀλλά μετά ὁ ποιέω καί πάσχω ( om . ὅπου ) Plot . 19 ότος ( ante νέομαι ) J 20 ἰά ] κἀν v κατηγορία s sic K 21 outo ; b in marg . : ὓτως JLKAv ὥστε οὗτος JLKAv , καί in marg . b : οὗτος δέ Plot . ὥστε || J 22 λέγω ἔχω JA , corr . Ja 26 πᾶς οὕτως A 29 εἴρω ] velut p . 1674 31 οὖν om . Kv τίς κατά ὁ πατήρ καί υἱός καί ἐν ὁ ποιός κατά ὁ ὅμοιος καί ἀνόμοιος καί ἐν ὁ ποσός κατά ὁ ἴσος καί ἄνισος , οὕτως καί ἐν ὁ ποιέω Ι καί πάσχω κατά ὁ τύπτω καί τύπτω , καί οὐδείς ἄτοπος ὁ αὐτός ὑπό δύο κατηγορία εἰμί , κατά τε ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπόστασις καί κατά ὁ πρός ἀλλήλων σχέσις . μετά δέ ὁ τοιοῦτος ἀπορία τε καί λύω ἐπί ὁ θεωρητικός τεχνολογία μετέρχομαι ὁ Ἰάμβλιχος * περί ὁ ποιέω καί πάσχω , τίς τε ἔχω κατά αὐτός ὑπόστασις καί ὅπως συναρμόζω πρός ἀλλήλων καί ἐπί ποῖος καί τίς διατείνω ἑκάτερος . ἄρχω δέ ἀπό ὁ Πλάτων περί ὁ ποιέω ἔννοια , ὅς ὁ ποιέω ὁ αἴτιος ὄνομα διαφέρω φημί . καί ὅτι μέν ὁ ποιητικός αἴτιος ὁ ποιέω εἰμί , πρόδηλος . πῶς δέ οὐ τις αἴτιος , ἀλλά ὁ αἴτιος ἁπλόος οὐδείς διαφέρω φημί ὁ ποιέω ; ἢ ὅτι κύριος αἴτιος ὁ ποιέω εἰμί . ὕλη μέν γάρ εἶδος συναίτιος μάλα εἰμί , ἀλλά οὐ αἴτιος , ὁ δέ παράδειγμα καί ὁ τέλος οὖον ὁ ἀποτέλεσμα προσεχῶς , ἀλλά ὁ ποιέω ὁ ποιέω εἰμί αἴτιος πρός τίς εἄν λέγω ὁ γίγνομαι κύριος . ὁ οὖν ποιέω εἄν εἰμί ὁ μάλιστα αἴτιος , ὥστε ἀκριβής λόγος ὁ περί ὁ ποιέω θεωρία περί αἴτιος εἰμί . ὅσος οὖν ὁ αἴτιος καί ὁποῖος , καί ὅσος ἔχω διαφέρω τρόπος , καί τίς μέν αὐτός πρῶτος , τίς δέ δύο ἢ τρίτος , πᾶς οὗτος καί ἐπί ὁ ποιέω οἰκεῖος μετενεκτέον . πάλιν τοίνυν , ἐπεί ὁ ὁ ἀσώματος αἴτιος εἰμί ἐνέργεια , ἤτοι ὁ κατά ἑαυτοῦ χωρίζω ἢ ὁ ὁ κόσμος ὑπάρχω καί καί ἀχώριστος ὁ πᾶς , ὥσπερ ὁ ὁ οὐρανός εἰς ἅπας ὁ ὑπό σελήνη γίγνομαι , ὁ δέ ὁ φύσις κατά ὁ οἰκεῖος λόγος , ὁ δέ ὁ μεριστός εἶδος , διήκω καί διά οὗτος ὅλος ὁ ποιέω καί ὁ περί αὐτός θεωρία . κατά ἕτερος δέ διορισμός , ἐπεί ὁ ἐνέργεια ὁ μέν εἰμί καθαρός καί ἄμικτος πρός πᾶς ὁ ἄλλος γένος , ὁ δέ σύμμικτος πρός ὁ ἄλλος , ὅστις καί ὁ συμπλοκή ποιέω πολυειδῶς , ὁ δέ ἔσχατος εἰμί πρός ὁ πάθημα ἐπικοινωνέω , εἰμί καί ὁ ποιέω ἀρχή τε καί μέσος καί τέλος κατά πᾶς ὁ τοιοῦτος διαφορά . ἐπεί δέ ὁ ποιέω ὁ μέν ὁ γεννητικός , ὁ δέ ειδοποιός , ὁ δέ τελεσιουργός , καί οὗτος ὁ μέν ενωτικός , ὁ δέ διακριτικός , ὁ δέ Β ἄλλος τις ἔχω ἐν ὁ εἰμί ποίησις , εἰμί καί κατά πᾶς οὗτος ὁ ποιέω κύριος λέγω . ἔτι δέ ὁ μέν εἰμί φυσικός , ὡς ὁ θερμαίνω , ψύχω , ὁ δέ τεσχνικά , οἶος ἰατρεύω , τεκταίνομαι , καί ὁ μέν περαίνω , ὡς ὁ ἐν ὁ τέχνη , ὁ δέ ἤπειρος καί ακατάπαυστα , ὡς ἐπί ὁ θεῖον ποίησις καί ὁ οὐράνιος , εἴπερ ἀίδιος ὁ κόσμος εἰμί . ἀλλά καί εἰμί ’to εἰμί τις ἀπεργάζομαι , ὥσπερ ὁ ἥλιος ὁ εἰμί φωτίζω , εἴτε ὁ νοέω ποιέω ὥσπερ ὁ ὁ κόσμος νόος εἴτε ὁ λογίζομαι ὥσπαρ ὁ ὁ πᾶς ψυχή , καί οὗτος πᾶς ἐν ὁ ποιέω εἰμί . ἀλλά οὐδέ ὅσος ἐν αὐτός εἰμί ἐνέργεια κατά ἐαυτός καί πρός ἑαυτοῦ , ὥσπερ ὁ ἄυλος καί χωριστής νόησις , οὐδέ ὅσος διά ἕτερος ἐνεργέω , ὥσπερ ὁ διά ὁ Ψυχή πίπτω ὁ σῶμα ἢ διά ὁ σωματικός δύναμις , οὐδέ οὗτος ἐκτός πίπτω ὁ εἰς ὁ ποιέω σύνταξις . ὡσαύτως δέ καί ὁ εἰς ἑαυτοῦ ἐνεργέω καί μηδείς ἕτερος προσδέω ἐνέργημα καί ὁ εἰς ἕτερος ἐνεργέω καί ὁ εἰς ἑαυτοῦ ἐγώ ὁμοῦ καί εἰς ἕτερος καί ὁ προηγουμένως μέν εἰς ἑαυτοῦ , ἔχω δέ κατά δύο λόγος καί ὁ πρός ἀλλήλων ἐνέργεια , καί οὗτος εἄν ἐν ὁ ποιέω περιέχω . ἀλλά δή καί περί πᾶς ὁ εἶδος ὁ κατηγορία κατά ὁ πάρειμι διαίρεσις διατείνω ὁ ποιέω · περί μέν ὁ οὐσία ἐν ὁ εἰς οὐσία ἄγω ὁ γίγνομαι , περί δέ ὁ ποιότης ἐν ὁ εἰς ποιότης ἄγω ὁ ἀλλοιόω , περί δέ ὁ ποσός ἐν ὁ μεγεθύνω ἢ μειόω , καί ἐπί ὁ ἄλλος γένος ὡσαύτως εἰμί ὁ ποιέω ὁ ἐπί πᾶς διακούω αἰτία . εἰμί δέ δεῖ συλλήβδην ὁ γένος ὁ ποιέω εἷς λόγος συλλαμβάνω , νοέω κατά πᾶς ὁ εἰμί , ὅσος ποτός εἰμί καί ὁποῖος , ὁ τέλειος ἐνέργεια πανταχοῦ προηγούμενος ὁ ὅτι μάλιστα ἀπαλλάσσω πᾶς ὁ δύναμις . οὗτος δέ ὁ γίγνομαι καί κατά ἑαυτοῦ μονοειδής εἰκότως εἄν ἀρχηγικός εἶπον ἐν ὁ ποιέω . οὗτος γάρ ἀπό ἑαυτοῦ ἔχω ὁ ἐνεργέω ποιέω καί ἀπό εἷς αἴτιος πᾶς αὐτός προάγω μεριστός τε παρέχω ὁ μετά αὐτός τάσσω καί συνόχωκα αὐτός μονοειδής καί δυνατός αὐτός καί αὐτάρκης ἐπεργάζομαι · ὅσπερ καί ὁ ἐνταῦθα ἐνέργεια , ὅταν ἱκανῶς ἔχω καί τέλειος , ἀπομιμέομαι πλήρωσις τις ἀπό ἐκεῖνος δέχομαι . περί μέν οὖν ὁ ποιέω τοσοῦτος . Δεύς δέ καί ὁ πάσχω μέν κατά ὁ αὐτός τρόπος ὁ παντελής περιλαμβάνω . οὗτος δέ ἐναντίωσις μέν πρός ὁ ποιέω οὐ ἔχω , κἀν ὅτι μάλιστα ἀντίθετος χράω φωνή · ὡς δέ συζεύγνυμι αὐτός ὁ κατέρχομαι ἀπό ὁ ποιέω ἐνέργεια συνθεωρέω ὀφείλω . ὅταν οὖν ὁ ἐνέργεια πρόειμι ἐπί ὁ ἐκτός μετά σχέσις δύναμαι καθομοιόω πρός ἑαυτοῦ ὁ δύναμαι αὐτός μετέχω οὖον κατά ὁ ἐνέργεια , ἀλλά κατά ὁ ἀδιάδοχος ὁ ἐνέργημα κίνησις , τότε ὁ κινέω οὗτος ὁ κοινός ὁ πάθος ὁ ἐν ὁ πᾶς ὁ μέν ἔχω κινητικός καί γενεσιουργός , ὁ δέ κινέω καί γίγνομαι καί ὡς ἐν ἀποτέλεσμα τάξις θεωρέω . εἰμί τοίνυν ὁ διά ὅλος οὗτος διήκω γένος ἐν πᾶς ὁ κόσμος καί κατά ὅλος ὁ κινέω ὁ λογισμός περιλαμβάνω , εὑρίσκω εἄν ὁ πάσχω ὅσος τε εἰμί καί ὁπόσος ἔχω ὁ δύναμις . ὅλως δέ ὁ Ἐπίκτητος πᾶς καί παρά ἄλλος ἐπείσειμι καί μηδαμῶς ἑαυτοῦ εἰμί ἀλλά ἄλλος καί συνακολουθέω ὁ ὁ προηγούμενος ἐνέργεια καί ὑπό ἐκεῖνος τρέπω εἰκότως εἄν ἐν ὁ πάσχω τίθημι . ἔτι δέ ὁ ἀντίκειμαι ὁ εἶδος καί ὁ ὁ ὡς ὑλικός ὑπόκειμαι μορφή τε μεταλαμβάνω καί δύναμις ἔχω ὁ τελειόω καί ὁ ὑποδέχομαι πᾶς ἐν ἑαυτοῦ , καί οὗτος εἄν κοινός τίς ὁ πάθος εἰμί γνώρισμα . εἰμί δέ καί ὁ ὑπό σελήνη τις ὁ ὑλικός στοιχεῖον συνίστημι ὡς παθητός ὑποτίθημι πρός ὅς ποιητικός ὁ οὐρανός αἴτιος , καί οὕτως εἄν ἔχω τίς δείκνυμι κοινός ἐν ὁ πᾶς . καί ἐν εἷς δέ ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω δυνατός θεωρέω . καί γάρ ὁ φύσις ποιέω εἰς ἑαυτοῦ καί ὑπό ἑαυτοῦ πάσχω , καί καθό μέν ὁ λόγος ἐπιτίθημι ὁ γίγνομαι , ποιητικός αὐτός ἀφορίζω , καθό δέ ὁ διακόσμησις ὁ λόγος οὗτος αὐτός παρά ἑαυτοῦ ὑποδέχομαι , πάσχω εἰκότως λέγω . καί ἐπί ὁ Ψυχή δέ κἀν μή οὕτως , ὅμως καί ἐπί οὗτος διαιρέω πολύς ὁ παθητικός . κατά ἕτερος δέ αὖθις ἀναλογία καί ἐπί ὁ λόγος καί ἐπί ὁ ὁ Ψυχή νόος θεψρειος τις [ ὁ ] κατά πάθος ὑποδοχή ὁ τέλειος νόησις . ὅλως ἐν πᾶς ἐν οἶς ὁ μέν εἰμί τέλειος , ὁ δέ ἀτελής , καί ὁ μέν ἐναπεργάζομαι ὁ τελέω , ὁ δέ ὑποδέχομαι οὗτος , θεωρέω τις ἀναλογία πάθος , κατά ὅς ὁ μέν ἐμποιέω ὁ τέλειος εἶδος , ὁ δέ εἰσδέχομαι οὗτος ἐν ἑαυτοῦ , ἀεί μέντοι ἀπό ἄλλος ἐνδίδομαι ὁ τοιοῦτος μετουσία ὁ πάθος , ἄν ποτός δοκέω ἀπό ἑαυτοῦ τίς πάσχω , οὐ ὀρθῶς ὑπολαμβάνω ὁ τοιοῦτος . οὖον γάρ κατά αὐτός ὁ ἐν ἑαυτοῦ πάσχω τε καί ὁ αἴτιος ἑαυτοῦ παρέχω ὁ πάσχω , ὥστε οὕτως ἀπό ἕτερος γίγνομαι ὁ πάθος . ὁ μέν γάρ δραστήριος ἐνέργεια δύναμαι καί ἑαυτοῦ εἰμί αἰτία καί ἀπό ἑαυτοῦ ἄρχω , ὁ δέ πάθος ἀτελής εἰμί πάντῃ οὖον φύω πρός ὁ ἑαυτοῦ γένεσις ἐξηγέομαι . εἰμί γάρ ὁ ἀπό ἑαυτοῦ ὁ αἴτιος ὁ ἐνεργέω ἔχω ὁ ποιητικός εἰμί , ὁ πάσχω ἀπολείπω πᾶς αἴτιος οὐδέ ὁ ὁ πάσχω αἴτιος ἐν ἑαυτοῦ ἔχω . οὐδείς οὖν εἰμί πάθημα ἀπόλυτος , ὥσπερ εἰμί ἀπόλυτος ἐνέργημα ὁ βαδίζω , καί οὗτος εἰκότως . ὁ μέν γάρ ἀγαθός ἀπολύω τείνω πρός ἕτερος σχέσις αὐτάρκης κατά ἐαυτός καί ἐν ἑαυτοῦ ὑπάρχω , ὁ δέ χείρων δήω ὁ κρίττων πρός ὁ ὑφίστημι , καί ἐν ὁ ἐξαρτάω ἐκεῖνος καί παρά αὐτός δέχομαι τις μετουσία ὁ εἰμί μεταλαμβάνω . οὖον χρή οὖν ὁμοίως ὁ ἐπί ὁ ποιέω διατάσσω , ὅτι καί ὁ πάθημα εἰμί ὁ μέν ἀπόλυτος , ὁ δέ ὕπτιος . ἀεί γάρ συναρτάω ὁ ποιέω ὁ πάσχω . ἐπεί δέ διάκρισις Ἀρχύτας ὁ πάθος καί ὁ πάσχω καί ὁ ποίημα καί πάθημα παραδίδωμι , ἄξιος εἰμί μηδέ οὗτος παραλείπω ἀνεξέταστος . λέγω δέ ὧδε . “ ὁ δέ πάθος ὁ πάσχω διαφέρω . πάθος μέν γάρ γίγνομαι μετά αἴσθησις , οἶος θυμός , ἡδονή , φόβος , πάσχω δέ δύναμαι τίς καί ἄνευ αἴσθησις , οἶος ὁ κηρός τήκω καί ὁ πηλός ξηραίνω . ὄμοιος δέ καί ὁ ποίημα ὁ πάσχω . ὁ μέν γάρ ποιέω καί πάσχω πως , ὁ δέ πάσχω οὐ εὐθύς ποιέω . δύναμαι γάρ πάσχω τίς καί κατά ἔνδεια καί κατά στέρησις ” . ἐν δέ οὗτος πάθος μέν ὅς Ἰάμβλιχος ἀκούω ὁ μετά αἴσθησις καί ἀντίληψις ἐν ὁ ἀλλοιόω ἕπομαι [ ὁ ] μένω ὁ τε ὁ Ψυχή καί ὁ οἴγω καί εἰμί τις οὗτος ἀνωτέρω μετά συναθήσεως ἢ ἄλλος τις παρακολούθησις γίγνομαι πάθος περιέχω , ὅσπερ καί ἀντιτίθημι φημί ὁ πρῶτος γένος ὁ ποιέω . ὡς γάρ ἐκεῖνος ἐν ὁ θεωρέω προτάσσω , οὕτως οὗτος ἐν ὁ πάσχω μετά ὁ ὠκύς γνῶσις ὑποτίθημι , ὑποτίθημι , ὅς καλέω συναίσθησις . δέ οὗτος κατά εἶδος ὁ συναίσθησις πολυειδῶς . καί γάρ ὁ δύναμις ὁ ἐν ὁ Ψυχή οἴγω παρακολούθησις ἀποδίδωμι χρή καί ὁ ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἄλλος οἴγω αἴσθησις ὁ ἐπιβάλλω ἀποδίδωμι χρή καί ἐπί ὁ ἀμυδρός ἔχω φυσικός ἀντίληψις ὁ παίω ἔσχατος τις τίθημι δεῖ συναίσθησις . καί οὕτως , φημί , ὅλος ἐγώ οὗτος ὁ γένος ὁ πάσχω παρά ἐκεῖνος ὁ πρῶτος ποιέω γένος λαμβάνω ὁ ἀντίθεσις . ὁ δέ πεπνθός ξησιν εἰμί ὅσπερ ἐν μέν ὁ γίγνομαι ὅς συνεμφαίνω ὁ πάθος , μετά δέ ὁ γίγνομαι Ἔνδηλος αὐτός γίγνομαι ὁ τροπή , ὥσπερ ὁ τήκω ὁ κηρός ἢ ὁ πηλός ξηραίνω . διόπερ καίτοι διά πάθος ὁδεύω καί οὗτος ὅμως κατά ὁ πάσχω αὐτός χαρακτηρίζω . εἰμί δέ οὗτος ἄνευ αἴσθησις , πᾶς περιέχω οἷος τε εἰμί ἐν ὁ φύσις πάθημα καί ὅσος * ἐν ὁ φυσικός στοιχεῖον ἐν τε ὁ σύνθετος καί ὁ ἁπλόος σῶμα ὁ απαρακολούθητος γίγνομαι ἀλλοιόω , πᾶς ἵστημι κατά ὁ πάσχω χαρακτηρίζω . γίγνομαι δέ ἄν καί οὗτος πολυειδής διαίρεσις , εἰ ὁ τέμνω καί αὐξάνω καί ἀλλοιόω καί ἄλλως πολλαχῶς ἐν ὁ πάσχω θεωρέω , κατά ὅσος εἰμί σῶμα , ἐννοέω ἐθέλω . ἀντιτίθημι δέ οὗτος ὁ γένος πρός ὁ ὁ ἄψυχος ποιέω . ὁ δέ ποίημα ὁ πάθος διαφέρω φημί οὐ εἰμί τις οἴομαι , ὁ ὁ μέν ἀπό ἄλλος ἐνεργέω γίγνομαι , ὁ δέ οὐδαμῶς ( οὖον γάρ εἰμί τίς ὅλως πάθος ἑαυτοῦ ) , α'λλ' ὁ ποίημα εἰς οὐσίνα συντελής , ὁ οὗτος ἀντιδιαστέλλω πάθημα εἰς οὐδείς ἀποτέλεσμα ἀποτελευτάω ἐξίστημι ἀπό ὁ εἰμί . διττός δέ εἰμί οὐσία , ὁ μέν κατά ὁ εἶδος , ὁ δέ κατά ὁ ὑλικός καί ὑπόκειμαι , δισσός καί ὁ φθορά ’-covTaf ὁ μέν κατά στέρησις ἀπουσία εἰμί ὁ εἶδος καί ἔκστασις ὁ κατά οὗτος εἰμί παρέχω , ὁ δέ κατά ἔνδεια ὁ ἐπιρρέω ὁ ὑλικός ἀποπλήρωσις καί κατά ἀνάλωσις ὁ ἐν αὐτός ὕλη . ἀλλά εἰμί ὁ στέρησις πάθος , πῶς ἐν ὁ φυσικός ποιητικός λέγω αἰτία ; “ ἀλλά καί ὁ στέρησις , Ἰάμβλιχος , αἰτία γίγνομαι ποιητιδή , ὥσπερ καί ὁ ὁ ὁ εἶδος καί γίγνομαι ἄλλος μέν ὁ στέρησις , ἄλλος δέ ὁ στερέω , ὥστε καί ἐπί οὗτος ὑπό ἄλλος γίγνομαι καί ἐν ὁ στόρνυμι πεῖσις , ὁ προηγέομαι ποιητικός ὁ στέρησις αἴτιος . καί ἐπί ὁ ἔνδεια δέ καί ἀποπλήρωσις ὁ αὐτός εἰμί λόγος . λόγος . ἐν ἄλλος μέν γάρ εἰμί ὁ ἀποπληρόω , ἐν ἄλλος δέ ὁ ἀποπληρόω , καί ἐν ἄλλος μέν ὁ ἐνδεής ἔχω , ἐν ἄλλος δέ ὁ ὁ αἴτιος ὁ ἔνδεια ἐναπεργάζομαι ” . πρός δέ οὗτος οἴομαι ξητεῖν ἄξιος , τίς εἄν εἰμί ποιητικός στέρησις αἰτία ἄλλος παρά ὁ ἐν ὁ στερέω . ἆρα ὁ ἐναντίος εἰμί αἴτιος ὁ φθείρω ὁ ἑαυτοῦ ἐναντίος ; ἢ οὗτος μέν κατά συμβεβηκός , ὁ δέ ὁ γένεσις καί φθορά ἐν ὁ ὑπό σελήνη ἀνάγκη ὥσπερ ὁ παρουσία ὁ εἶδος αἴτιος ἀπαιτέω προηγούμενος , οὕτως καί ὁ ἀπουσία , ὅσπερ ὁ μυθοπλάστης ὁ δημιουργικός αἴτιος εἰς πόλεμος ἀντιτάσσω . ὁ δέ ποίημα οὗτος ανετιαγω εἄν ὁ † πρῶτος ὁ ποιέω εἶδος ὁ κατά ὁ ποιητικός θεωρέω . καί οὗτος γάρ κατά ὁ εἰς οὐσία ἄγω αφυρισεμαι . ὡς γάρ ὁ οἰκοδομέω ἰδίως καλέω ποιητικός , οὕτως καί ὁ οἰκοδομέω ποίημα λέγω . ὅσος τε καί οἶος ἀποδίδωμι εἶδος ὁ ποιητικός ἐνέργεια , εἴτε θεῖον εἴτε ἀνθρώπινος , εἴτε τεχνητός εἴτε ἐπιστητός , εἴτε ἄλλως ὁπωσοῦν διαιρέω , τοιοῦτος καί τοσοῦτος ἀπονέμω χρή ὁ ποίημα ὁ ἀπό ὁ ποίησις ἀποτελέω . δῆλος γάρ ὅτι μετά πάθος ποιέω ὁ ποιέω . τοιοῦτος μέν οὖν τις καί ὁ πάσχω ὥσπερ ὁ ποιέω διαίρεσις ὑπό ὁ αρχυος παραδίδωμι . Ἀριστοτέλης δέ ἐν ὁ μετά ὁ φυσικός ὁ πάθος ὧδε πως διαιρέω . “ πάθος λέγω νάω τρόπος ποιότης , κατά ὅς ἀλλοιόω ἐνδέχομαι , οἶος ὁ λευκός καί ὁ μέλας καί γλυκύς καί πικρός καί βαρύτης καί κουμοος καί ὅσος ἄλλος τοιοῦτος . εἷς δέ ὁ οὗτος ἐνέργεια καί ἀλλοιόω , ’Jo καί μάλιστα ὅσος βλαβερός . ἔτι ὁ μέγεθος ὁ συμφορά καί λυπηρός πάθος λέγω ” . οὗτος δή ὁ μέν πρῶτος αὐτός οἴομαι ὁ παθητικός ἀποτέλεσμα καλέω πάθος , ὁ δέ δύο ὁ κίνησις ὁ παθητικός , ὁ δέ γε τρίτος καί τέταρτος ὁ κατά ὁ συνήθεια ονομασία προσχράω . ἀλλά μέχρι μέν οὗτος ὁ δύο γένος ὅλος καί ὁ ἐν αὐτός εἶδος πόσος τε καί τίς εἰμί , ἱκανῶς θεωρέω , ὅς γε αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἑκάτερος συλλαμβάνω . Δεύς δέ καί ὁ πρός ἀλλήλων αὐτός σύμμιξις ὁράω . καί γάρ καί οὗτος σύν ὁ ἁπλόος Ἀρχύτας παραδίδωμι λέγω . “ ὁ μέν εἰμί ποιέω , ὁ πάσχω , ὁ δέ καί ποιέω καί πάσχω , οἶος ἐν ὁ φυσικός ποιέω μέν ὁ θεός , πάσχω δέ ὅς ὕλη , καί ποιέω δέ καί πάσχω ὁ στοιχεῖον ” . σαφής δέ εἰμί ὁ λέγω παράδειγμα ἀρχηγικός παρατίθημι , ποιέω μέν ὁ θεός εἶπον , ῷ καί ὁ ἄλλος ὁ ποιητικός αἴτιος συνέπομαι , πάσχω δέ ὁ ὕλη , διά ὅς καί ὁ ἄλλος ὁ πάσχω , καί ποιέω καί δέ καί πάσχω ὁ στοιχεῖον , ὡς εἄν δή μετέχω καί ὕλη καί εἶδος . περί δέ ὁ πρός ἀλλήλων αὐτός σχέσις ξητοῦντες λέγω ὅτι ἀντιθέτως μέν λέγω , ἐναντίος δέ οὐ εἰμί , ὥσπερ Ἀνδρόντκος οἴομαι . πῶς γάρ οἶος τε ὁ ἐναντίος ἀποτέλεσμα ὁ ἐναντίος γίγνομαι ; δοιπος δέ ἄξιος , κἀν εἴρω πρότερος , ἀλλά καί ἐνταῦθα ὥσπερ καί ἐπί ὁ ἄλλος γένος , οὕτως καί ἐπί οὗτος μετά ὁ ἄλλος τεχνολογία ὁ παρακολουθέω θεωρέω . εἰμί τοίνυν ἐναντίωσις ἐν ὁ ποιέω καί ἐν ὁ πάσχω , καί ὁ ἐν αὐτός ἐναντίος ὁ μέν ἔχω μεταξύ , ὁ δέ οὐ ἔχω . ὁ μέν οὖν κατά ἐναντίος ποιότης ἐναντίος , ὡς ὁ θερμαίνω ὁ ψύχω καί ὁ θερμαίνω ὁ ψύχω , καί οὖν ὁ ποιότης ἔχω τίς μεταξύ , οὗτος καί ὁ ἐν ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω ἔχω τίς μεταξύ , ὡς ὁ χλιαίνω καί ἐρυθαίνω . οὖν δέ οὐ ἔχω , οὐδέ οὗτος , ὡς ὁ ὑγιάζω καί νοσάζω . καίτοι γε ὁ ἰατρός καί ὑγίεια καί νόσος μέσος τίθημι ὁ οὐδέτερος κατάστασις . ἐπιδέχομαι δέ καί ὁ μᾶλλον καί ὁ ἀίσσω ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω , οὐ ἐπί πᾶς δέ εἰμί οὗτος . “ ἐπί γάρ ὁ φρονέω , Ἰάμβλιχος , ὁ ἐπί ὁ τέλειος φρόνησις οὐ ἄν εἰμί οὗτος . ὁ γάρ ἐπί ὁ ἀτελής ἐπιδέχομαι ” . μήποτε δέ καί ἐπί πᾶς ὁ ὁ μᾶλλον καί ἀίσσω ἐπιδέχομαι ὁ μέν μάλιστα οὐ ἐπιδέχομαι , ὁ δέ ἀτελής , Ούτος εἰμί ὁ δέχομαι . ἀλλά ἴσως ὧδε διαιρετέον . ὁ μέν ἐν ὁ γένεσις ἐκεῖνος ἔχω ὁ ποιέω καί πάσχω , ἐν οἶς εἰμί ὁ μᾶλλον καί ὁ ἀίσσω , ἐπιδέχομαι , ὥσπερ ἐν ποιότης ὁ λευκαίνω λευκαίνω . ὅσος δέ ἐν γένεσις εἰμί ὁ μή ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ ἀίσσω , οἶος ἐπί ποσός ὁ ἀριθμέω καί μετρέω , οὗτος ἐκ ἐπιδέχομαι , ἀλλά οὐδέ ὁ γεννάω καί ὁ γεννάω ἤ τίς ὅλως ὁ ἐν οὐσία λέγω . καί οὗτος εἰκότως . ὁ γάρ ποιέω ἐνεργέω εἰμί , ὁ δέ ἐνέργεια ὁμοειδής εἰμί ὁ ὑπάρχω , εἰμί εἰμί ἐνεργέω . καί κατά ἕκαστος δέ ὁ κατηγορία θεωρέω ὁ ποιέω καί πάσχω . καί γάρ ἕκαστος ὥσπερ οὐσία τις εἰμί καί ὕπαρξις ἔχω τις οἰκεῖος ὁ ἑαυτοῦ ὕπαρξις ἐνέργεια . καί ὁ μέν κατά οὐσία ποιέω ὡς ὁ ἀνθρωποποιέω οἰκοδομέω , ναυπηγέω , ὁ δέ κατά οὐσία πάσχω ἀνθρωποποιέω , οἰκοδομέω . ἐνταῦθα δέ ἐφιστάνω ὁ Ἰάμβλιχος , μήποτε οὗτος εἰς οὐσία ἄγω ῥητέος , ἀλλά ὅς πάσχω κατά οὐσία , διότι , ὡς λέγω πρότερος , εἰμί δεῖ πρότερος καί οὕτως πάσχω . κατά ποσός δέ ποιέω εἰμί καί πάσχω οἶος μεγεθύνω μεγεθύνω , πλατύνω πλατύνω , βαθύνω βαθύνω , ὅς ἀριθμέω καί χρονίζω καί κινέω καί λέγω καί ὁ οὗτος παθητικός ἀντίκειμαι . κατά δέ ποιότης λευκαίνω λευκαίνω , ὑγάξειν ὑγιάζω . κατά δέ ὁ πρός τίς διπλασιάζω διπλασιάζω . κατά δέ ὁ κεὶσθαιξ ἀνακλίνω ἀνακλίνω . κατά δέ ὁ ἔχω θωρακίζω θωρακίζω . Πέρευς δέ ὁ μέν ποιέω ἔργον ἢ εἶδος . ἔργον μέν ὁ ἐν ὁ γίγνομαι ὁ εἰμί ἔχω , ὡς ὁ ὄρχησις ὁ ὁράω εἶδος δέ ὁ ἐπιδιαμένω ἀποτέλεσμα , ὡς ὁ ξωγραφοῦντος ὁ μορφή . ὁ δέ πάσχω πέρας , ὅσπερ καί ὁ ποιέω . ξητειος δέ πότε περιγράφω ὁ ποιέω καί μεταβάλλω εἰς ὁ ποιέω , καί ὁ μέν ἐν ὁ ἔσχατος χρόνος τίθημι ὁ παίω ὁ ποιέω , ὁ δέ ἐν ὁ μετά ὁ ἔσχατος πρῶτος . ὁ γάρ ἔσχατος ἔτι ἐν ὁ ποιέω εἰμί . κοινός δέ ξήτησις περί ὁ σταδιεύω καί ἰατρεύω καί θνῄσκω . μήποτε δέ ὁ πέρας ὁ ποιέω εἰμί ὁ πρῶτος ποιέω οὐ ἐν χρόνος , ὥσπερ οὐδός ὁ ὁ κίνησις πέρας , ὅς κίνημα καλέω . παράκειμαι δέ παρά μέν ὁ ποιέω ποίησις , ποιέω , παρά δέ ὁ πάσχω πεῖσις , πάσχω . καί έπι μέν ὁ πᾶς ὁ ποίησις καί ὁ πεῖσις ἤδη ὁ πρός τίς καταριθμέω , ὡς καί ἐπί ὁ κεῖμαι ὁ θέσις . παρατηρέω δέ δεῖ πότε ὀρθός εἰμί καί πότε ὕπτιος ὁ ἐνέργημα ἢ πάθος . αὐτίκα ὁ μέν λυπέω ὀρθός ὁ πολύς δοκέω , ὁ δέ λυπέω ὕπτιος , οὖον μήv ἀεί οὗτος συμβαίνω , ὤσπερ ἐπί ὁ τύπτω καί τύπτω . ἐνδέχομαι γάρ μή ἀεί συνίημι ὁ λυπέω , οἶος ὁ ἀποθνῄσκω υἱός , εἰμί ἐπί αὐτός τις λυπέω , ἐνδέχομαι δέ καί μή λυπέω , εἰμί μή ἄρα ὁ φαντασία ποιητικός εἰμί καί αὐτός αἴτιος ἐπιμένω . εἰμί δέ ὅταν καί παύω ὁ ποιέω πάσχω ὁ πάσχω ἐπιμένω ὁ διάθεσις , ὡς ἐπί ὁ ὑπό πυρός θερμαίνω καί μετά ὁ ἀναχώρησις ὁ πυρός ἔτι πάσσω ὁ θερμαίνω . δισσός γάρ ὁ πάσχω , ὁ μέν ὁ ποιέω συναρτάω , ὁ δέ κατά ὁ διάθεσις θεωρέω . ὄσος δέ καί ἐνταῦθα ἔνδον συσκευάζω ὁ ποιέω . ἤτοι ὁ φαντασία ἢ ὁ ἔξωθεν ἐγγίγνομαι πῦρ . ὁ οὖν πρᾶγμα ἀλλά οὖον ὁ λέξις ἐν ὁ οὗτος ἐπίκρισις ἀκολουθέω καλός . πολύς δέ ὁ ὁ τοιοῦτος ἐξεργασία παρά ὁ στωϊκός , ὅς ἐπί ἐγώ καί ὁ διδασκαλία καί ὁ πλεῖστος ὁ σύγγραμμα ἐπιλείπω . ἀλλά ἐπεί περί ὁ ποιέω καί πάσχω αὐτάρκης εἴρω , καιρός εἄν εἰμί μεταβαίνω ἤδη καί ἐπί ὁ λείπω ὁ γένος . περι ὁ κεῖμαι . μετά δή ὁ ποιέω καί πάσχω μέν Ἀριστοτέλης ὁ κεῖμαι τίθημι , ὁ δέ Αρχύτας ὁ ἔχω . ὁ μέν γάρ ἀφοράω εἰς ὁ τέλος εἰμί ὁ ποιέω ἢ ὁ πάσχω ὁ κεῖμαι · ἢ γάρ τίθημι τίς ἢ τίθημι , ἵνα οὕτως ὁ κεῖμαι γίγνομαι · εἰμί δέ ὁ μέν τίθημι ποιέω , ὁ δέ τίθημι πάσχω . ἢ ἐπεί κατά φύσις ἕκαστος ἐν ὁ οἰκέω ἢ ἀλλότριος τόπος κεῖμαι ποιέω καί πάσχω , διά οὗτος ποιέω καί πάσχω συνάπτω ὁ κεῖμαι , κστά γε οὗτος καί προηγέομαι ὀφείλω αὐτός , καί διότι πρῶτος σχέσις εἰμί πᾶς σῶμα ὁ πρός ὁ δέχομαι αὐτός ὁ θέσις , ἔπειτα οὕτως δέχομαι ὁ ὁ ἐπίκτητος ἕξις . Ἀρχύτας δέ ἀφοράω εἰς ὁ σχέσις , ὁ τε ἀπό ἑαυτοῦ πρός ἕτερος καί ὁ ἀπό ἕτερος πρός αὐτός , καί ὅτι κατά οὗτος μέν ὁ ἔχω , κατά ἐκεῖνος δέ ὁ κεῖμαι γίγνομαι , προτιμάω ὁ ἔχω ὁ κεῖμαι , διότι ἄσχετος πως εἰμί ὁ ἀπό ἕτερος πρός ἑαυτοῦ σχέσις ὁ ἀπό ἑαυτοῦ πρός ἕτερος , καί διότι ἐνέργεια μᾶλλον ἐμφαίνω ὁ ἔχω ἤ2 ὁ κεῖμαι , καί διότι κοινός εἰμί ὁ ἔχω ὁ κεῖμαι . οἰκεῖος δέ ἑκάτερος ὁ ἑαυτοῦ περί ὁ γένος οὗτος ὑπόθεσις καί ὁ τάξις αὐτός ἐπιτίθημι . ὁ μέν γάρ Ἀρχύτας ὁ καθαρός γένος ὁ ποιέω καί πάσχω ἐν ὁ ἀρχηγικός τίθημι , ὁ μέν ποιέω ἐν ὁ θεός , ὁ δέ πάσχω ἐν ὁ | ὕλη , εὔλογος συντάσσω ὁ ἔχω , ὑπέρ ἐγγίγνομαι ὁ ὕλη ἀπό ὁ θεός · ἐγγίγνομαι δέ ὁ ἔχω ὁ ὕλη ἀπό ὁ θεός , ὁ εἶδος τότε γίγνομαι ὁ συντίθημι , σῶμα ἤδη εἰμί καί ὁ κεῖμαι δήω · εἰμί οὖν ἀρχηγικός καί ὁ ἔχω . εἰμί δέ καί κοινός ὁ κεῖμαι · ὁ μέν γάρ ἔχω καί ἀσώματος ὑπάρχω , ὡς ὁ Ψυχή ὁ μή ποιωτικός αὐτός ἄκουσμα , ὁ δέ κεῖμαι σῶμα μόνος καί ὁ ὁ μέγεθος πέρας , ὡς ἐπιφάνεια καί γραμμή καί σημεῖον . ὁ δέ Ἀριστοτέλης φυσικός ὁ ποιέω παραδίδωμι ὁ κατά ὁ θερμαίνω καί ψύχω , ὅστις περί ὁ σῶμα καί ἐν σῶμα ὑπάρχω , σύμφωνος ἑαυτοῦ ὁ κεῖμαι ὁ ποιέω καί πάσχω συντάσσω , ὁ δέ ἔχω ἐν μόνος ὁ μεριστός κτῆμα οἷος ὑπόδημα καί ὅπλον ἀφορίζω εἰκότως ὕστερος τίθημι , ὁ ὅλος αὐτός καί ἀρχηγικός γένος μηδέπω παραδίδωμι ἐν ὁ κατηγορία . ὅτι δέ ἀντιπλεονεκτέω ἀλλήλων ὁ τε κεῖμαι καί ὁ ἔχω , καί αὐτός Ἀρχύτας δηλόω πρός ὁ τέλος προτάσσω ὁ κεῖμαι ὁ ἔχω , ἐν οἶς φημί ἔτι δέ ποῶ πάσχω καί κεῖμαι καί ἔχω ” ἔχω ” καί πάλιν “ οὐδέ μήν ποιέω τίς ἢ πάσχω , οὐδέ κεῖμαι οὐδέ ἔχω τίς ” . πολλαχοῦ δέ καί παραλιμπάνω λιμπάνω ὁ κεῖμαι ὁ Ἀρχύτας . περί μέν ὁ τάξις ὁ κεῖμαι τοσοῦτος εἴρω . περι δέ ὁ ἔννοια αὐτός ὁ μέν διά παράδειγμα ὑπογράφω , οἷος κάθημαι , ἀνάκειμαι ἢ ὁ ἀπαρέμφατος λέγω οἷος ὁ κάθημαι , ἵστημι , ἔχω μέν ὁ ὑπόμνησις , οὖον μήv αὐτάρκης εἰς ἀκριβής γνῶσις , ἀλλά διαρίθμησις μᾶλλον ποιέω ὁ ἐν ὁ κεῖμαι περιέχω . ἀγαθός οὖν διακαθαίρω ὁ περί αὐτός ἔννοια ἀφαιρέω ὁ ἐπεισέρχομαι ὁ πρός τίς σχέσις , ἀφαιρέω δέ καί κίνησις καί στάσις , ἔτι δέ καί ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω , καί μόνος ἁπλόος θεωρέω ὁ ὁ θέσις σχέσις . ὡς γάρ ὁ πρός ὁ τόπος σχέσις ποιέω ὁ ποῦ καί ὁ πρός ὁ χρόνος ὁ οὕτως ὁ πρός ὁ θέσις ποιέω κεῖμαι . οὔτε οὖν ὁ κεῖμαι σῶμα σῶμα οὔτε ὁ τόπος ἐν οἶς κεῖμαι ὁ διάνοια περιλαμβάνω δεῖ νοέω ὁ κεῖμαι , μόνος δέ ὁ ἔχω πως θέσις ἐν ὁ γένος ὁ κεῖμαι λογίζομαι κατά πᾶς ὁ εἰμί , ὅσος φύω ἕτερος ὑπό ἕτερος ἀνέχω ἢ ἐνιδρύω B ὁ ἕτερος ἐν ὁ ἕτερος · ὁ γάρ τοιόσδε συμπλοκή ὁ ἐνιδρύω καί ὁ ὁ ἕδρα παρέχω κύριος καί πρῶτος εἰμί ὁ κεῖμαι ὑπογραφή . ἐάν μέντοι σχέσις τις προσάπτω ἢ ὁ ποιέω εἰμί ὁ πάσχω εἰμί ποιότης ἤ τίς ἄλλος ὁ τοιοῦτος , ἐάν μέν ἐπικρατέω καί ἐν ὁ σύμμικτος ὁ ὁ κεῖμαι γένος , ὥστε οὕτως ἐπινοέω κατά ὁ πρῶτος προσβολή , οὐδείς κακός εἰμί ἐν ὁ κεῖμαι · ἐάν δέ ἄλλος τίς ὁ γένος πρόχειρος ποιέω ὁ φαίνω εἰδοποιία , κατά ὁ Νίκη γένος εἰμί ὁ Ἐπικράτεια ὁ εἶδος ἀφορίζω . ἀλλά δεῖ λοιπός καί ἐπί ὁ κεῖμαι , ὥσπερ καί ἐπί ὁ ἄλλος γένος , ὁ παρακολουθέω αὐτός διέρχομαι . δοκέω δή ἐναντίωσις εἰμί ὁ ἐν ὁ κεῖμαι · ὁ γάρ ὕπτιος ὁ πρανής ἐναντίος ἔχω θέσις ἐναντίος κεῖμαι . ὁ δέ ἐναντίωσις οὗτος παρά τε ὁ θέσις συμβαίνω ( ὁ γάρ θέσις ὁ ὕπτιος εἰμί ἐναντίος ) καί παρά ὁ τόπος ( εἰμί γάρ καί ἐν ἐναντίωσις · διό ὁ ἄνω κεῖμαι ὁ κάτω κεῖμαι ἐναντίος κεῖμαι , προσλαμβάνω ὁ κατά ὁ τόπος ἐναντίωσις ) . καί οὗτος μέν πᾶς δέχομαι ὡς οἴομαι ὁ ἐν ὁ κεῖμαι εἰμί , ἐπεί καί πᾶς ἐν τις τόπος ἔχω πρός ἄλλος τόπος ἀντίθεσις , ὁ δέ παρά ὁ θέσις ἐναντίωσις οὐ ἐπί πᾶς εἰμί · ὁ γάρ κύβος καί ὁ σφαῖρα καί ἄλλος πολύς ὁ ἄψυχος , κἄν διαφορά ἔχω θέσις , οἷος κατά γωνία ἢ κατά πλευρά , ἀλλά οὐ ἤδη καί ἐναντίωσις , ὡς ὁ πρηνής καί ὕπιος ἐπί ὁ ξῷων μάλιστα θεωρέω ὁ φυσικός ἔχω ὁ ἔμπροσθεν καί ὄπισθεν ἢ ὁ ἄνω καί ὁ κάτω καί δεξιός καί ἀριστερός . ὁ δέ μᾶλλον καί ἀίσσω ἐπί ὁ κεῖμαι ποτέ μέν λέγω συνήθης , ὅταν πλάτος ἐπιδέχομαι ὁ κεῖμαι ὡς ἐπί ὁ ἀνάκειμαι , ποτέ δέ ὁ μέν σχῆμα ὁ λέξις ὁ μᾶλλον καί ἀίσσω ἐμφαίνω , σημαίνω δέ ὑπερβολή κατά ὁ δοκέω σύγκρισις , ὡς ὅταν ὕπτιος σκάφη λέγω . οὐ ἐπί πᾶς δέ ὁ ἐν ὁ κεῖμαι ὁ μᾶλλον καί ὁ ἀίσσω εἰμί . ὁ γοῦν ἐπιφάνεια καί ὁ γραμμή καί ὁ σημεῖον καί εἰμί τίς ἄλλος ὁ ἐν ὁ κεῖμαι ἀσώματος εἰμί οὐ ἔχω ὁ μᾶλλον καί ἀίσσω . ὥσπερ δέ ὁ μέν ποίησις καί ὁ πεῖσις ἐν ὁ πρός τίς εἰμί , ὁ δέ ποιέω καί πάσχω ἴδιος τυγχάνω κατηγορία , οὕτως ὁ μέν θέσις ὁ πρός τίς εἰμί , ὁ δέ κεῖμαι ἴδιος τίς γένος χαρακτηρίζω πολύς διαφέρω ὁ πρός τις . Δεύς δέ λοιπός καί ὁ διαίρεσις ὁ κεῖμαι ὁ τε ἰατός ὁ εἰδοποιός διαφορά ἐπισκοπέω καί ὁ κατά ἄλλος τρόπος κἀν μή ειδοποιός , ἀλλά χωρίζω γε ὁ ὑπό αὐτός τάσσω . ὁ τοίνυν ἐν ὁ κεῖμαι θεωρέω ὁ μέν εἰμί φύσις , ὡς ὁ τέσσαρες στοιχεῖον ἐν ὁ οἰκέω ἱδρύω τόπος καί ὁ οὐρανός ὁ ἄνω2 χώρα ἐπέχω , ὁ δέ θέσις , ὡς ἀνδριάς καί εἰκών καί σκεῦος καί ὅλως ὁ κατά τέχνη τις ἢ χρεία τίθημι . ἔτι ἔτι δέ ὁ μέν ἐν στάσις ἔχω ὁ θέσις , ὡς ὁ γῆ καί ὁ ἵστημι ὁ στοιχεῖον , ὁ δέ ἐν κινέω , ὡς ὁ τε ὁ οὐρανός περιφορά ἐν ἀλλήλων ἱδρύω καί ὁ στοιχεῖον ὁ κινέω . καί ὁ κινέω δέ καί ἵστημι ὁ μέν ἀίδιος ἔχω ὁ κεῖμαι , ὡς ὁ ἀίδιος ὁ σῶμα , ὁ δέ ἔγχρονος , ὡς ὁ ἐν μέρος χρόνος ὑφίστημι . “ δοκέω δέ , φημί Ἰάμβλιχος , πᾶς ὁ ἐν ὁ κεῖμαι ἐν τόπος τις ὁ ἵδρυσις ἔχω , ὅς μήv ἀλλά ἔχω γε ὁ αὐτός ὁ γένος φύσις καί ὁ ἐν δύναμις ἱδρύω ( κεῖμαι γάρ ἐν ὁ δύναμις καί ἐν οἴγω ἕδρα ἔχω . καί γάρ οὗτος ὑπό ὁ ξωῆς ἀνέχω ) , ὅσος τε ἑν ὁ κύριος αἴτιος πανταχόθεν συνέχω , κεῖμαι ἐν αὐτός εἰκότως εἄν νομίζω ” . μήποτε δέ ὅς πᾶς Ι ἐνίδρυσις ὁ κεῖμαι σημαίνω , εἰμί μή τις κατά μεταφορά ἐκδέχομαι , ἀλλά ὁ οἶος πτῶσις ὁ σῶμα , ὅς ἔχω ἀφίστημι ὁ αὐτοκρατής ὁ ἀμέριστος εἶδος φύσις καί δήω ὁ ὁ πίνω αὐτός ὑποδέχομαι καί εὐθετίζω . καί γάρ τόπος οὗτος παρέχω ὁ χρεία , ὁ δίδωμι , ὁ εὐθετίζω ὁ μή ἀνέχω ἑαυτοῦ , ἀλλά πίπτω καί σκορπίζω . ἀμφότερος γάρ ἔχω ὁ ὁ ἀμέριστος φύσις ἀφίστημι , καί ὁ ἐν ἄλλος εἰμί ἀλλά μή ἐν ἑαυτοῦ καί ὁ διασπάω ἀλλά μή μένω ἀμέριστος , διό καί δήω τόπος καί ὑποδέχομαι αὐτός καί τάξις ὁ μόριον καί εὐθετισμός παρέχω . ὁ γάρ ἅπαξ διασπάω δήω ὁ εὐθετισμός ἵνα ὁ κεφαλή ὁ οἰκέω ἔχω τόπος καί ὁ τράχηλος , ἀλλά μή ‘πολλαὶ κόρση ἀναχέω βλαστάω , ὡς Ἐμπεδοκλῆς φημί . ὁ δέ κεῖμαι ὅτι καί ὁ πίνω σημαίνω , δηλόω Ὅμηρος εἶπον · κεῖμαι Πάτροκλος , νέκυς δέ δή ἀμφιμάχομαι . ὁ οὖν ἐν δύναμις καί ἐν οἴγω καί ἐν ὁ κύριος αἴτιος ἱδρύω ἄλλως λέγω κεῖμαι καί ὅς κύριος . ὁμολογέω δέ παρά πᾶς πᾶς σῶμα ὁ κεῖμαι συμβαίνω , Διί πᾶς σῶμα ἐν τόπος εἰμί καί θέσις ἔχω κατά τόπος , πλήν ὁ τε ὁ ἀπλανής σῶμα καί ὁ ὁ πᾶς οὐ εἰμί ἐν ὁ κεῖμαι . οὐδέ γάρ ἐν τόπος εἰμί κατά ὁ Ἀριστοτέλης περί τόπος διάταξις , διότι οὐ εἰμί ὁ περιέχω αὐτός σῶμα , ὁ δέ τόπος ὁ πέρας εἰμί ὁ περιέχω , κατά ὅς περιέχω ὁ περιέχω . καί ἀσώματος δέ ὁ κεῖμαι ἐφαρμόζω , ὥσπερ ὁ ὁ σῶμα πέρας . καί γάρ ὁ τόπος προσήκω καί ἁπλόος ἐπιφάνεια καί γραμμή καί σημεῖον . θέσις γάρ ἔχω πᾶς οὗτος . ὁ δέ κατά ἑαυτοῦ ἀσώματος ὁ κεῖμαι ποῦ οὐ ὑπάρχω , εἰμί μή τις κατά μεταφορά ἐν νάω καί θεός λέγω κεῖμαι πᾶς ὡς ἐν ἀρχή καί αἴτιος συνέχω . ἐν δέ κεῖμαι πυρσός ἕλκω ἀκμαῖος , φημί ὁ λόγιος . ἐφίστημι δέ χρή , ὅτι ὁ . ὅς σῶμα ἐν τόπος κεῖμαι , ὁ δέ τόπος κεῖμαι μέν ( περί γάρ ὁ σῶμα εἰμί καί ἔχω αὐτός καί αὐτός ὁ ὁ θέστος διαφορά , ὁ ἄνω καί κάτω καί ὁ λοιπός , καί ὁ ὁρίζω καί ἀόριστος ) , οὖον μέντοι ἐν τόπος κεῖμαι ὁ τόπος , ὥσπερ ὁ σῶμα . τόπος γάρ τόπος οὐ εἰμί , ἵνα μή ἐπί ἤπειρος ὁ λόγος προέρχομαι τόπος πρό τόπος ξητῶν . ἀλλά ἀπορία ἄξιος , εἰμί κεῖμαι ὅλως ὁ τόπος , ἐν τίς κεῖμαι . ὁ γάρ κεῖμαι ἐν τις κεῖμαι βούλομαι . ἢ ὁ μέν Ἀριστοτέλης πέρας λέγω εἰμί ὁ περιέχω σῶμα ὁ τόπος ἐν αὐτός φημί εἄν κεῖμαι , ὥσπερ καί ὁ ἄλλος ἐπιφάνεια ἐν ὁ σῶμα κεῖμαι , οὖν εἰμί πέρας . εἰμί δέ διάστημα τις λέγω ὁ τόπος ἢ μέτρον καί εὐθετισμός ὁ ὁ μέγεθος παράθεσις , ὥσπερ ὁ χρόνος μέτρον ὁ κατά ὁ κίνησις παράτασις , οὖον χρή τίς ἄλλος ξητεῖν , ἐν ῷ κεῖμαι ὅς τόπος . δράω γάρ εἰμί αὐτός ὁ ἄλλος οὐκέτι ἕδρα δήω , ὥσπερ καί ὁ πέρας ὁ μέγεθος αυτοπερας εἰμί οὐκέτι δήω ὁ περατόω . διό καί Ἀρχύτας “ ἀνάγκας τοιγάρ , φημί , μέν ἄλλος ἐν τόπος εἰμί , ὁ δέ τόπος ἐν μηδείς , ἀλλά οὔτως ἔχω πρός ὁ εἰμί , ὥσπερ ὁ πέρας πρός ὁ περαίνω ” . ὁ δέ κεῖμαι ὁ μέν ἁπλόος ἔχω ὁ κεῖμαι , ὁ δέ διπλόος . ὁ μέν γάρ κενός ἀμφορεύς κεῖμαι εἰμί τυγχάνω ἐν ὁ λίθος , ὅς δέ οἶνος ὅς ἐν ὁ ἀμφορεύς καί ἐν ὁ ἀμφορεύς κεῖμαι καί ἐν ῷ κεῖμαι ὁ ἀμφορεύς . κατά ἄλλος δέ ἐπίνοια αὐτός τε ὁ ἀμφορεύς κεῖμαι ποῦ καί ὁ μέρος αὐτός ἐν ὁ ὅλος , καί ὁ οἶνος δέ αὐτός τε ἐν ὁ ἀμφορεύς κεῖμαι καί ὁ μέρος αὐτός ἐν ὁ ὅλος , ὥστε ὅς πλήρης ἀμφορεύς τετραπλόος ἔξειμι ὁ κεῖμαι . ἐφίστημι δέ ἄξιος , εἰμί ὁ μέρος ἐν ὁ ὅλος κεῖμαι λέγω κύριος . οὖον γάρ πᾶς ὁ ἐν τις καί κεῖμαι ἐν ἐκεῖνος ἐν οἶς εἰμί , ἀλλά ὁ ἐν τόπος μόνος εἰμί , οὗτος κεῖμαι λέγω ἐν ὁ τόπος . καί κατά ὁ σχῆμα δέ καί κατά τàς τοπικός διάστασις εἰμί ὁ κεῖμαι διαφορά . ὅς μέντοι Ἀρχύτας διαφορά ὁ κεῖμαι λέγω “ ὁ μέν τίς αὐτός ἐν δύναμις , φημί , ὁ δέ ἐν στάσις , καί ὁ ἐν δύναμις ὁ μέν ἐν ὁ ἐνεργέω , ὁ δέ ἐν ὁ περί μέν γάρ ὁ στάσις θενρειος ὁ κεῖμαι . μένω γάρ ἐν αὐτός οὗτος , ἐάν τε ἀσώματος εἰμί ἐάν τε σῶμα ὁ ἐν ὁ στάσις κεῖμαι . περί δέ ὁ δύναμις διχῶς θεωρέω κατά ἀμφότερος ὁ ἐναντίος , ἐν τε ὁ ποιέω καί . πάσχω καί ἐν ὁ καί κινέω , [ καί ] ἐπεί καί ὁ δύναμις πρός ἀμφότερος τἀναντία ἄγω δύναμαι . εἰμί μέντοι τις δύναμις λαμβάνω μή ὁ ἀτελής ὁ τέλειος καί ὁ ἐνέργεια παρεκτικός , ὅστις ἀνέχω ὁ κεῖμαι ἐν ἑαυτοῦ , καί οὕτως δεῖ ὁ ἀρχηγικός αἴτιος περιεκτιχωτέρας τέρας εἰμί ὁ δύο , καί κεῖμαι ἐν ὁ πρότερος ὁ δύο εὔλογος εἴρω . ἀλλά ἐπί ὁ ἀπορία λοιπός ὁ ὑπό Πλωτῖνος πρός ὁ κεῖμαι εἶμι λέγω . λέγω τοίνυν ἐν ὀλόγοις εἰμί ὁ κεῖμαι καί διά οὗτος μή ἄξιος ἐν οἰκεῖος γένος καταχωρίζω . ἀλλά εἰμί πᾶς ὑπάρχω ὁ σῶμα ὁ τε ἀίδιος καί ὁ ὑπό σελήνη , πῶς οὐ ἄξιος καί οὗτος γένος οἰκεῖος τυγχάνω ; καί Ἀρχύτας δέ ἐπί πολύς διατείνω αὐτός φημί . ’ ἀλλά ὁ ἀνάκειμαι , φημί , καί κάθημαι οὐ εἰμί ἁπλόος , σημαίνω δέ ὁ ἐν σχῆμα τοιόσδε κεῖμαι , τουτέστιν ἐν τόπος εἰμί . εἰμί ὁ μέν αχῆμα ἄλλος , ὁ δέ τόπος ἄλλος , καί εἴρω περί ἄμφω , καί οὐδείς ἐσθίω λοιπός εἰς εἷς δύο κατηγορία συνάπτω . πρός ὁ ῥητέος ὅτι ὁ ὁ σχῆμα αὔτης * , οἶος ὁ ὁ κάθημαι καί ανακειεπομαι , οὐ ἁπλόος σχῆμα ἀλλά ὁ κατά ὁ θέσις σχῆμα σημαίνω ὁ διαφορά . κἀν ποιότης δέ δηλόω , ἐπεί ὁ σχῆμα ποιότης , ὅς ὁ ἁπλόος ποιότης εἴρω , ἀλλά ὁ ὁ δήω . ἀξιόω δέ καί αὐτός ὁ συμπληρωτικός Ι τις ποιότης εἰς ἐκεῖνος ὁ γένος ἀνάγω , ὑπό ὅς καί ὁ συμπληρόω ἀνάγω , οἶος περί γραμμή εἰμί Εὐθύτης , ὁ δέ γραμμή ὁ ποσός . εἰμί οὖν καί ὁ Εὐθύτης ὁ ποσός , καί ὁ ὅλος οὗτος ποσός ποιότης . ὥσπερ οὖν ὁ φέρω οὐ ἐξίστημι ὁ ουκαιω κατηγορία , ὅταν ἀναφέρω λέγω , οὕτως οὐδέ ὁ ἀνάκειμαι ἢ κατάκειμαι . ἔτι δέ μᾶλλον ἐνίστημι πρός ὁ ἀπορία ὁ μετά αὐτός ἀντιλέγω ὡς οὔτε σχῆμα οὔτε τόπος ἐφάπτω ὁ κεῖμαι , ἀλλά οὗτος μέν ἄλλως παρακολουθέω , ὥσπερ καί ὁ ἄλλος κατηγορία πλείων ὁμοῦ συνθεωρέω , ὁ μέντοι ἰδιάζω ὁ κεῖμαι κατηγορτία κατά αὐτός μόνος ὁ θέσις ψιλός νοέω , μηδείς συνεπινοέω ἐγώ ἐν τίς κεῖμαι καί πῶς ἔχω αὐτός κεῖμαι . “ ἀλλά οὐδέ πάντως ἐν τόπος εἰμί , φημί Ἰάμβλιχος , ὁ κεῖμαι , ἐπεί καί ὁ τόπος κεῖμαι ποῦ , μή εἰμί ἐν τόπος · οὐ ἄρα ὑγιής ὁ περιλαμβάνω τόπος ἐν ὁ κεῖμαι . εἰμί δέ οἷος τε καί ἄνευ σχῆμα ἐπινοέω τις θέσις ὁ ἀσχημάτιστος εἴτε σῶμα εἶμι ἀσώματος ὡς γραμμή καί σημεῖον , εἰμί καί ἄνευ σχῆμα ὁ κεῖμαι . ” ῾ἀλλ᾿ εἰμί μέν ὁ κεῖμαι , φημί , ἐνέργεια σημαίνω , καί ἐνταῦθα ῥητέος ὅτι ὁ καθαρός νοέω κεῖμαι οὐδέ ὁστισοῦν ποίησις ἢ πάθος ἀναπίμλαται , ἐκτός δέ εἰμί ἀμφότερος ἴδιος ἔχω κατά ἑαυτοῦ κατηγορία . εἰμί δέ ἄρα τις καί συνεμφαίνω λέγω ὁ κεῖμαι ὁ ποιέω καί πάσχω , ὡς ἕτερος γένος ἕτερος συνύπαρξις διά ὁ σύμμικτος ὁ αἰσθητής σύνοδος . ἀγαθός δέ διά ἀκρίβεια ἀφορίζω ὁ κεῖμαι , ὡς καί Βόηθος δοκέω · ἐπί ὅς γάρ οὔτε ὁ ποιέω οὔτε ὁ πάσχω πρόσειμι κατά ὅς κεῖμαι θέσις καί κατά ὅς τάσσω τάξις , οὗτος μόνος φημί εἰμί ὁ κατηγορία , οἷος ὁ ἵστημι ἢ κάθημαι ἐπί ἀνδριάς λέγω ἢ ὁ ἀνάκειμαι ὁ εἰκών · ἐπί ἐγώ μέν γάρ ἐνέργεια ὁ τοιοῦτος συνεμφαίνω , ἐπί δέ ὁ ἄψυχος οὔτε ὁ ποιέω οὔτε ὁ πάσχω ἐνδείκνυμι οὗτος , ἀλλά μόνος καθαρός ὁ κεῖμαι . ἐπεί δέ ὁ ἄνω καί κάτω τόπος συνεπινοέω καί σχέσις συνεμφαίνω πρός τις τόπος ἐν ὁ ἀνάκειμαι καί κατάκειμαι , δεῖ νοέω ὡς κατά ἑαυτοῦ εἰμί ὁ κεῖμαι πρότερος ἐπεισέρχομαι ὁ σχέσις πρός ὁ ἄνω καί κάτω , ὥσπερ καί παρά ὁ ἄλλος κατηγορία παραφύω ἀεί ὁ πρός τίς . ὁ μέντοι κεῖμαι ὁ πρό ὁ πρός τίς λαμβάνω φύσις κατά ἑαυτοῦ εἰμί , ὥσπερ καί ὁ ἄλλος γένος ἕκαστος , ὁπόσος προάγω ὁ πρός τίς . εἰμί δέ πᾶς ὅς ἐπεισέρχομαι ὁ πρός τίς ἐν ὁ πρός τίς τίθημι , οὐ εἄν φθάνω , καθά καί αὐτός εἶπον ὁ Πλωτῖνος , πᾶς ὁ γένος ἐν ὁ πρός τίς τίθημι . οὗτος μέν οὖν εἴρω πρός ὁ Πλωτῖνος ἀπορία . Φησίν δέ Ἰάμβλιχος ἄλλως μέν ἐπί ὁ σῶμα θεωρέω ὁ κεῖμαι , ὡς εἄν διαστατός εἰμί καί μεριστός καί τόπος διαστατός ἔχω , ἄλλως δέ ἐπί Ψυχή · “ καί γάρ οὗτος τόπος λέγω ὁ ἐν αὐτός λόγος , ὡς χώρα αὐτός παρέχω εἰς ὁ ενδρυιημι καί ἐνεργέω ἐν αὐτός · ἄλλως δέ ὁ νόος τόπος λέγω ὁ εἶδος , ὡς ὁ αὐτός ἔχω οὐσία πρός ὁ εἶδος καί ὁμοῦ ὁ νοέω καί ὁ εἶδος συνέχω ἐν ἑαυτοῦ . κύριος δέ ἐν ὁ θεός κεῖμαι λέγω πᾶς , ἐπεί ὁ μετά αὐτός ὅλος ἐν αὐτός συλλαμβάνω . ἀλλά ἴσως , φημί , δοκέω τις πολλαχῶς λέγω οὕτως ὁ κεῖμαι , ἄλλως μέν ἐπί ὁ σῶμα , ἄλλως δέ ἐπί ὁ ἀσώματος . ὅς μήv ἀλλά εἰμί τις ἀκριβής ἐπισκοπέω , εἷς καί <ἡ> αὐτός ἀναλογία κατά ὁ περιέχω καί περιέχω καί κατά ὁ ἕδρα παρέχω καί ἐνιδρύω . ὁ γάρ αὐτός λόγος ὁ κεῖμαι ἐπί πᾶς οὗτος διήκω ὁ ἕτερος ἐν ἕτερος ἀποπερατόω κατά αἴτιος ἢ δύναμις ἢ ἐνέργεια ἢ οὐσία ἢ διάστασις , διαφορά δέ γίγνομαι παρά ὁ πρᾶγμα ἔτερα εἰμί καί πρός ἔτερα ποιέω ὁ θέσις , ὅστις οὐ ἔξειμι ὁ νάω λόγος ὁ κεῖμαι ἐκ ἑαυτοῦ ” . τοσοῦτος καί περί ὁ κεῖμαι εἴρω , ἐννέω ἐγώ ὡς ἐπί σῶμα εἴρω κύριος ὁ κεῖμαι . | περι ὁ ποτέ ἄν ί ποῦ . μετά δέ ὁ κεῖμαι ἀμφίβολος ὁ τάξις εἰμί ὁ λοιπός κατηγορία . καί γάρ Ἀριστοτέλης ἄλλοτε ἄλλως μνημονεύω ὁ τάξις , ἐν ἀρχή μέν ὁ ποῦ καί ποτέ προτάσσω ὁ κεῖμαι καί ὁ ἔχω , ὕστερος δέ πᾶς τίθημι ὁ ποιέω καί πάσχω . προέρχομαι δέ ὁ ποιέω μέν καί πάσχω προτίθημι , ὁ δέ κεῖμαι προτάσσω ὁ ποτέ καί ποῦ , οἶς αὐτός πρότερος ὑποτάσσω . καί ὁ ἄλλος δέ ἄλλοτε ἄλλως τίθημι , ἐνίοτε δέ καί ἐν ὁ αὐτός τόπος ἐναλλάσσω φαίνω ὁ τάξις . ἐν μέν γάρ ὁ φαίνω περί μέν ὁ ποτέ καί ὁ ποῦ καί ὁ ἔχω ἄλλως φαίνω διορίζω , ἐν δέ ὁ ἐπεκδιηγέομαι ἑτέρως διορίζω ὁ τάξις . ἀλλά οὐδέ ἐπί ὁ πρότερος κατηγορία , ἐπί οὖν πως πολύς ποιέω λόγος , φαίνω τηρέω ὁ αὐτός τάξις , ἀλλά ὅπου μέν ὁ ποιός προτάσσω ὁ πρός τίς , ἐν δέ ὁ διαπραγματεύομαι περί αὐτός ὁ πρός τίς ὁ ποιέω . καί καί ὅλως οὐδαμοῦ περί ὁ τάξις ὁ γένος οὐδείς αἴτιος Ἀριστοτέλης ἀποφαίνω , ὅς μέντοι Ἀρχύτας μετά αἴτιος ὁ τάξις ὁ κατηγορία ἀποδίδωμι φυλάσσω ὁ αὐτός ἐν ὁ πλείων , πλήν ὅτι καί αὐτός εἰμί ὅπου ὁ τάξις ἐναλλάσσω . ἐν μέν γάρ ὁ περί ὁ τάξις λόγος ” ἐπεί πᾶς ὁ κινέω , φημί , ἐν τόπος τις κινέω , ὁ δέ γε ποιέω καί ὁ πάσχω κινάσιές τις κατά ἐνέργεια , φανερός ὅτι τόπος ὕπειμι δεῖ πρῶτος , ἐν ὅσπερ εἰμί ὁ ποιέω ἢ ὁ πάσχω ” , ὁ δέ διαφορά αὐτός καί ὁ ἴδιος παραδίδωμι ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω προτάσσω ὁ ποῦ ἑκατέρωθι . καί ἴσως αἴτιος ὁ τοσοῦτος ὁ γένος περί ὁ τάξις ἀδιαφορώ γίγνομαι ὁ πολλαχοῦ ὁ γένος ἀντιπλεονέκτησις . κρατέω δέ ὅμως συνήθεια παρά ὁ ὁ Ἀριστοτέλης ἐξηγητής , ὥστε προτάσσω ὁ ποῦ ὁ ποτός . ἐπεί καί αὐτός ἐνταῦθα ὁ κεῖμαι μνημονεύω ἐπάγω περί δέ ὁ λοιπός , ὁ τε ποτέ καί ὁ ποῦ , ὡς οὗτος αὐτός ὁ τάξις ἀποδίδωμι . δοκέω μέντοι τις καί συνηγορέω ὁ τάξις οὗτος , καί λέγω ὅτι πᾶς μέν ὁ κινέω ἐν χρόνος καί ἐν τόπος κινέω , πρότερος δέ εἰμί ὁ ποτέ ὁ ποῦ , ὅτι ὁ γενητός οὐδείς ἄνευ χρόνος οὔτε εἰμί οὔτε γίγνομαι οὔτε εἰμί δύναμαι , πολύς δέ ἄτερ τόπος , ὥσπερ αὐτός ὁ τόπος · καί ὁ πρᾶξις δέ οὐ ἐν τόπος ἀλλά ἐν χρόνος , κἀν ὁ πράσσω ἐν τόπος . πρός δή οὗτος ὁ Ἰάμβλιχος καίτοι φυλάσσω ὁ συνήθεια καί περί πρότερος ὁ ποτέ διαλέγω ἀντιλέγω “ οὖον δεῖ , φημί , πρός κίνησις ἀναφέρω ὁ αἴτιος ὁ τάξις ὁ γένος · ἀλλά εἴπερ ὁ γένος περί ὁ οὐσία ὑφίστημι , ὡς ἐκεῖνος μέν κατά ἑαυτοῦ ἔχω ὁ εἰμί , οὗτος δέ περί αὐτός ὑφίστημι καί πρός αὐτός εἰς εἷς σύνταξις συντελέω , ἐκ ὁ πρός ὁ οὐσία τάξις ὁ τάξις συλλογίζομαι ὁ γένος . εἰμί τοίνυν ὁ μέν τόπος ὁ οὐσία ὁ σῶμα συνυπάρχω , ὁ δέ χρόνος ὁ κινέω συνυφίστημι , πρότερος δέ εἰμί ὁ εἰμί ὁ γίγνομαι ἢ ὁ κινέω , πρότερος εἰμί γένος ὁ ὁ ὑπόστασις ὁ γίγνομαι συνυφίστημι , ὕστερος δέ ὁ ὁ κινέω συνακολουθέω ” . μήποτε δέ καί ὁ χρόνος οὖον ὁ κατά ἐνέργεια μόνος κίνησις ὁ γίγνομαι μετρέω , ἀλλά καί ὁ οὐσιώδης ( κίνησις γάρ ὁ ὅλος γένεσις εἰμί ) , ὥσπερ καί ὁ τόπος οὖον ὁ κατά οὐσία μόνος διάστασις ἀλλά καί ὁ κατά ἐνέργεια συγχέω . ἔοικα δέ ὁ μέν τόπος κατά ὁ στάσις μᾶλλον θεωρέω , ὁ δέ χρόνος κατά ὁ κίνησις , διότι κἀν ἠρεμία ὁ χρόνος μετρέω , ἀλλά κατά ὁ παράτασις καί ῥοή ὁ εἰμί καί ὁ ἠρεμία μετρέω ὑπό ὁ χρόνος . καί ἄλλως δέ ὁ μέν τόπος πᾶς ἅμα ὁ μόριον ὑπάρχω , ὁ δέ χρόνος οὐκέτι , καί ὁ μέν τόπος ἐναργής ὁ ὑπόστασις ἔχω , ὁ δέ χρόνος ἀμυδρός , ἅτε λόγος μόνος ληπτός ὑπάρχω . ἴσως δέ ἀληθής εἶπον ὅτι ὥσπερ ὁ χρόνος ὁ μόριον οὐ εἰμί ἐν ὁ αὐτός χρόνος , οὕτως καί ὁ τόπος οὐ εἰμί ἐν ὁ αὐτός τόπος διά ὁ διάστασις , κἀν ἐν χρόνος ὁ αὐτός εἰμί . ἐς δέ λέγω τις , ὅτι πλείων ὁ χρόνος ἤ2 ὁ τόπος ὑπάρχω , εἴπερ πᾶς μέν ἐν χρόνος ὁ γενητός , οὖον πᾶς δέ ἐν τόπος ( οὔτε γάρ ὁ τόπος ἐν τόπος εἰμί οὔτε ὁ πρᾶξις πολύς εἰμί καί ποικίλος ) , πρῶτος μέν ἐννοέω ὅτι κἀν πλείων ὁ χρόνος ὑπάρχω , οὐ ἀρκέω οὗτος πρός ὁ ὁ τάξις ὑπεροχή . “ ὁ γοῦν πρός τίς , φημί Ἰάμβλιχος , διά πᾶς διατείνω οὐ ἄν τις εὔλογος προτίθημι ὁ οὐσία ἢ ὁ ποιότης , ἐπεί οὗτος οὖον διά ὅλος διήκω ” . μήποτε δέ οὐ ἀληθής εἰμί ὅτι διά πλείων διήκω ὁ πρός τίς ἤ2 ὁ οὐσία καί ὅς ποιός · καί γάρ αὐτός ὁ ὁ πρός τίς χαρακὴρ κατά ποιότης ἀφορίζω , καί ἄνευ οὐσία οὔτε ὁ πρός τίς οὔτε ἄλλος τίς ὁ γένος ὑποσαίνω δύναμαι . καί αὐτός δέ οὗτος κατά ἑαυτοῦ δείκνυμι δυνατός , ὡς οὐ | ἐπί μικρός ὁ χρόνος καί ὁ τόπος διά πᾶς διήκω · καί γάρ πᾶς ὁ γίγνομαι ἐν τόπος · εἰμί δέ ὁ τόπος μή εἰμί ἐν τόπος , οὐδέ χρόνος ἐν ἕτερος χρόνος εἰμί · οὐδέ γάρ ἄλλος οὗτος δήω ὁ συνοχεύς , ὅς αὐτός ὁ ἄλλος παρέχω · οὐδέ γάρ ἄλλος τίς ὁ αρχηγικός αἴτιος ἐπιδεής εἰμί αὐτός ὁ εἰς ὁ ἄλλος ἀπό ἑαυτοῦ μετάδοσις . καί ὁ πρᾶξις δέ οὐ ἄνευ τόπος γίγνομαι . οὕτως μέν οὖν ὁ κατά Ἀρχύτης τάξις οὗτος ὁ κατηγορία πολύς ἔχω λόγος . κατά συζυγία δέ ἔνιοι κατηγορία συντάσσω διά ὁ πρός ἀλλήλων ἀπόνευσις , ὥσπερ ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω · ὁ γάρ ἐνέργεια ὁ κινέω ὁ ὁ πάσχω κίνησις συζεύγνυμι . οὕτως δέ καί ὁ ποῦ καί ποτέ ἀδελφός πως εἰμί πρός ἀλλήλων , κοινός ἐπί ἴσος παρέχω ὁ συντέλεια πρός ὅλος ὁ γένεσις καί ὁ κινέω ὁ ἴσος χρεία συμβάλλω . πρόκειμαι δέ πρό ὁ ποῦ ὁ ποτέ εἰς ἐπίσκεψις διά ὁ Ἀριστοτέλης τοιοῦτος ἀπαρίθμησις . ἰστέον δέ ὅτι ὁ μέν Ἀριστοτέλης ὁ χρόνος καί ὁ τόπος ὁ ποσός τίθημι ὁ ποτέ καί ποῦ Ἰσίας ποιέω κατηγορία , ὁ μέντοι Ἀρχύτας καί Ἀνδρόνικος ἀκολουθέω ὁ Ἀρχύτης ὁ μέν χρόνος ὁ ποτέ συντάσσω , ὁ δέ τότος ὁ ποῦ , οὕτως τίθημι ὁ δύο κατηγορία , φυλάζω ὁ δεκάς καί οὗτος ὁ γένος . γένος . δεῖ δέ ὁ ἕπομαι ὁ Ἀριστοτέλης δείκνυμι πρῶτος μέν ὅτι ὁ ποσός ὁ χρόνος εἰμί καί ὁ τόπος , ἔπειτα ὅστις ὁ ποτέ καί ποῦ οὖον χρόνος καί τόπος ἀλλά σχέσις πρός χρόνος καί τόπος δηλόω , καί ὅτι ἄξιος εἰμί εἰς ἀριθμός ὁ γενικός παραλαμβάνω . ὁ μέντοι Πλωτῖνος συντάσσω μέν ὁ ποτέ ὁ χρόνος , πέντε δέ λέγω ὁ πᾶς κατηγορία , οὐσία , ποσός , ποιός , πρός τίς , κίνησις , ὀφείλω ἢ ὁ ποσός δείκνυμι ὁ χρόνος ἤ τις ἄλλος ὁ πέντε οὗτος κατηγορία , εἰμί μή μέλλω τέλειος ὁ χρόνος ὁ εἰμί ἐκβάλλω . ἀλλά ὅτι μέν ποσός οὐ βούλομαι αὐτός εἰμί , δηλόω ἐν ὁ περί ὁ ποσός λέγω · “ ὁ δέ χρόνος εἰμί μέν κατά ὁ μετρέω λαμβάνω , τίς ποτός ὁ μετρέω ληπτέος · ἢ γάρ ψυχή ἢ ὁ νόος . εἰμί δέ κατά ὁ μετρέω , εἰμί μέν κατά ὁ τοσόσδε εἰμί , οἶος ἐνιαύσιος , ἵστημι ποσός , κατά μέντοι ὁ χρόνος εἰμί φύσις τις ἄλλος . ὁ γάρ τοσόσδε ἄλλος εἰμί τοσόσδε εἰμί . οὖον δή ποσότης ὁ χρόνος . ὁ γάρ ποσότης οὐ ἐφάπτω ἄλλος αὐτός οὗτος εἄν εἰμί κύριος ποσός . εἰμί δέ ὁ μετέχω πᾶς ὁ ποσός ποσός τις τίθημι , καί οὐσία εἰμί ὁ αὐτός καί ποσός ” . εἰμί δέ ὁ τρίτος ὁ περί ὁ ὁ εἰμί γένος τόπος δέ , φημί , καί χρόνος μή μή κατά ὁ ποσός ἐννοέω , ἀλλά ὅς μέν χρόνος ὁ μέτρον κίνησις εἰμί ὁ πρός τίς δοτέος , ὁ δέ τόπος σῶμα περιεκτικός , ὡς καί οὗτος ἐν σχέσις καί ὁ πρός τίς κεῖμαι , ἐπεί καί ὁ κίνησις συνεχής καί οὐ ἐν ποσός τίθημι ” . ἴδιος γάρ αὐτός ὁ Πλωτῖνος κατηγορία ὁ ὁ κίνησις ἀφορίζω . ἐν μέντοι ὁ περί Κρόνος οὐ αὐτός μέτρον ἀλλά μᾶλλον μετρέω ἀποφαίνω . εἴτε δέ μέτρον εἴτε μετρέω ἀποφαίνω , ἄλλος εἰμί ὁ μετρέω βαίνω εἄν ἔχω ὁ μετρέω ἢ μετρέω . ὥσπερ οὖν ὁ μετρέω ὑπό πῆχυς ὅς λέγω τίς εἰμί αὐτός , καί εἰμί ὁ κίνησις τις ἀποδίδωμι ὁ μετρέω ὑπό ὁ , ὅς λέγω τίς εἰμί αὐτός ὁ κίνησις , οὐτάω καί ὁ μέτρον ἢ μετρέω λέγω χρόνος ὅς λέγω , συμβαίνω δέ εἰμί ἄρα τίς ὁ χρόνος . εἰμί δέ εἰκών κινητός αἰών αὐτός ὥσπερ ὅς Πλάτων φημί , ἀναιρέω ὁ εἰμί πρός τίς · κἀν γάρ ὑπάρχω αὐτός ὁ μετρέω καί μετρέω κατά σχέσις , οὐ εἰμί σχέσις ἀλλά ἄλλος τις πρό ὁ σχέσις ὑφίστημι ὑπάρχω . οὔτε οὖν κατά ἑαυτοῦ οὔτε πρός τίς καί οὔτως . τοιοῦτος μέν ὁ πρός ὁ Πλωτῖνος . δυνατός 05 δέ ὑπέρ αὐτός λέγω ὡς ἐν οὐσία ὁ χρόνος θεωρέω , μήτε ποσός εἰμί μήτε πρός τίς , καί οὕτως ὑπό εἷς ὁ ὑπό αὐτός τίθημι πέντε κατηγορία ὑπάγω . εἰμί γάρ εἰκών εἰμί κινητός ὁ αἰών , ἀνάλογος καί αὐτός περιέχω ὁ ὅδε ὥσπερ ὁ αἰών ὁ εἰμί , καί εἰμί νόος εἰμί ἐκεῖνος πᾶς νόησις καί πᾶς εἶδος περιεκτικός , καί οὗτος πᾶς ὁ λόγος ὁ γίγνομαι ἐν ἑαυτοῦ περιειλήσσω , καί εἰμί ἐν στάσις καί ὁ μένω ἐκεῖνος ἐν εἷς ὁρίζω , καί οὗτος ἐν ὁ κινέω κατά οὐσιώδης τις ξωὴν καί κίνησις καί ἐν ὁ μεταβαίνω ἀπό ἔτερον λόγος εἰς ἕτερος λόγος ὁ εἰμί ἔχω . ἄν τε εἰμί ἐν ὁ εἰμί Ψυχή λόγος καί ὁ οὗτος μεταβατικός ἐνέργεια ὁ χρόνος ὑφίστημι , ἐν ὁ αὐτός εἰμί γένος ἐν ὅσπερ καί ὁ ὁ Ψυχή λόγος . καί γάρ εἰμί μέν ὁ κίνησις ὁ λόγος ὤσπερ ἄλλος τις οὔτως καί ὅς Πλωτῖνος ἀπογιγνώσκω εἰμί οὐσιώδης , ἔχω εἄν λέγω ὡς οὐ ὑπό ὁ οὐσία ἀλλά ὑπό ὁ κίνησις δεῖ τίθημι ὁ χρόνος κατά ὁ μεταβατικός κίνησις ὁ Ψυχή . εἰμί δέ οὐσιώδης εἰμί ὁ λόγος ἐνέργεια καί κατά αὐτός , εἰμί καί ὅς χρόνος ὑπό ὁ οὐσία , οὐσία δέ ὁ μέσος ὁ τε νοητός καί ὁ αἰσθητής . καί οὔτως ἄν λέγω ὁ ποτέ μή δήω προστίθημι ὁ κατηγορία . εἰμί γάρ αὐτός ὁ χρόνος , ὁ δέ χρόνος ὑπό ὁ οὐσία τρέχω . οὗτος δέ δηλονότι λέγω ὡς εἰμί μή διίστημι ὁ ποτέ καί ὁ χρόνος , ἢ εἰμί καί διΐστημι , μή εἰμί ἄξιος ὁ ποτέ εἰς θέσις ἴδιος κατηγορία . ἀλλά οὗτος μέν μετά ὀλίγος ἐξετάζω . ὁ δέ Ἀριστοτέλης πείθω μέν εἰμί ὁ χρόνος ἐκ ὁ ἐνέργεια αὐτός , ἀσαφής δέ ὁ οὐσία αὐτός ὁράω πολλαχῆ μέν ἐπί αὐτός ἔρχομαι , ποτέ μέν ὡς ἐπί ἀριθμός κίνησις , ποτέ δέ ὡς ἐπί μέτρον , ποτέ δέ ὡς ἐπί κίνησις τίς , ποτέ δέ ὡς καί ἠρεμία . λαμβάνω δέ ὁ ὡς συνεχής πᾶις προσπίπτω ἔννοια ἐν ὁ γένος αὐτός τίθημι ἐκεῖνος , ἐν οἶς ὁ συνεχής καί ὁ πηλίκος . οὗτος δέ εἰμί ὁ ποσός . ὥσπερ οὖν ὁ ἄλλος πᾶς πηλίκος τε καί ποσός ὁ ὑπό ὁ κατά νάω ἐν ἑαυτοῦ μετρέω , ὡς ὡς ἄνθρωπος δέκα ὑπό ὁ κατά εἷς , ὁ δέ τίθημι τίς μέτρον ἐπί αὐτός ἐγώ οἶος πούς καί χοῦς καί μέδιμνος , κατά ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ χρόνος εἷς τίς εἰμί ὁ συνεχής ποσός ὁ ἑαυτοῦ μέρος μετρέω . ὥσπερ ἐν ἐπιφάνεια πολύς μέρος μέν οὐδείς ἀποτιμάω οὐδέ περιγράφω θεωρέω , τέρην δέ ἐγώ τίς μέτρον ἐν αὐτός ἔχω καί αὐτός περιγραφή ὁ κατά ἐνίημι ὁ μέτρον , οἶος πούς καί ὁ ἄλλος μέτρον , οὗτος καί ὁ χρόνος τίθημι ἐγώ μικρός πρός αἴσθησις χρόνος ὁ ὁ ἀπλατής νῦν ὁρίζω , οἶος ὥρα ἢ ὁ καλέω ὑπό ὁ γνωμονικός χρόνος , οὗτος μετρέω . τις δέ καί μίγνυμι ὄρνυμι περιγράφω φυσικός , οἶος ἡμέρα , νύξ καί ὁ ἐκ ἄμφω ὁ ἥλιος περίοδος καί μείς καί ἐνιαυτός καί ὁ ἄλλος ὁ τοιοῦτος . εἰμί οὖν συμφυής μέν αὐτός ὁ πηλίκος ἤ ποσός , κἀν μή αὐτός ποσός , ὁ δέ μετρέω καί μετρέω καί ὅλως ὁ πρός τίς ἐπείσακτος ἔχω . διά οὗτος οὖν οὐ ἐν ὁ πρός τίς ἀλλά ἐν ὁ ποσός ὁ συμφυής ὅς χρόνος τάσσω , ὅσος δέ πρός ὁ μέτρον ὁ χρονικός ὁ σχέσις ἔχω , οὗτος ἄλλος κατηγορία ἀξιόω . πρός μέν γάρ ὁ νυχθήμερον ἔχω πως ὁ χθές ἢ αὔριον , ὁ μέν πρός ὁ παρέρχομαι , τίς δέ πρός ὁ μέλλω , πρός δέ ὁ ἀνατολή ἠώς ἠώς δυσμή φορά τίς σήμερον , πρός δέ ὁ ἥλιος κύκλος ὁ μέν παρέρχομαι ὁ πέρυσι , ὁ δέ ἐνίστημι ὁ τῆτες , λοιπός δέ καί ἀόριστος πρός μέν ὁ πάρειμι ὁ ἤδη καί ὁ ἄρτι , πρός δέ ὁ παρέρχομαι ὁ πάλαι , πρός δέ ὁ μέλλω ὁ οὔπω . γένος οὖν ἄλλος κατά οὗτος πολύς εἰμί συνίστημι ὁ ποτός . “ οὗτος μέν οὖν ὁ λύσις , φημί Ἰάμβλιχος , συνευπορέω ἕτερος παραλαμβάνω , ἐγώ δέ , φημί , κατά ἑαυτοῦ μετέρχομαι ὁ περί ποῶ πραγματεία οὔτε ἀκατάληπτος ὁ οὐσία φημί ὁ χρόνος , αλλά πρόδηλος ἐν ὁ ποσός κεῖμαι . πρός γάρ ὁ ἄλλος καί μάχομαι πρός ἑαυτοῦ ὁ εἴρω , ὅτι ὁ οὐσία μέν ὁ χρόνος οὐ εἰμί ποσός , ἰδίως αὐτός συμφυής εἰμί ὁ ποσός . πᾶς γάρ ὁ συμφυής κατά οὐσία ἐν-ὑπάρχω , καί ὁ κατά ἰδιότης ὁ εἰμί συνυπάρχω οὐ ἔξω ὁ οὐσία ἀφίστημι . οὖον μέντοι οὔτε ὁ χρόνος αὐτός ὁ ποτός , ἀλλά εἴπερ εἴπερ ἄρα , ὁ σχέσις ὁ πρός ὁ χρόνος . κύριος ἄρα ειδοποιώ ἐν ὁ διίστημι μέν ὁ χρόνος , κατά ὁ ἐν χρόνος δέ θεωρέω . ὁ δέ χρόνος ὅτι ποσός , δεικτέος οὕτως . οὖον μόνος μετρέω ὁ κίνησις , ἀλλά καί μετρέω ὑπό αὐτός , ὤσπερ Ἀριστοτέλης φημί . εἰς γάρ ὁ μεταξύ σύμπας καί ὁ οὗτος πλῆθος καί μῆκος καί ὁ μακρός καί βραχύς κινέω ἀποβλέπω ὁ πλείων καί μικρός χρόνος ὁρίζω , ὥσπερ καί ὁ μέγεθος πάλιν καί ὁ κίνησις ἀλλήλων μετρέω . πολύς γάρ φημί ὁδός , εἰμί ὁ πορεία πολύς , πολύς δέ πάλιν πορεία , ὅταν ὁ ὁδός μῆκος ἱκανός ἔχω . καί οὗτος συμβαίνω εὔλογος . ἀκολουθέω γάρ ὁ μέν μέγεθος κίνησις , οὗτος δέ ὁ χρόνος · συνεχής γάρ καί διαιρετός ὁμοίως ὁ τρεῖς . ποσός ἄρα καί ὁ χρόνος , ἐπεί ἕκαστος συγγενής μετρέω · μόνος γάρ μόνος καί ὁ πᾶς κινέω μετρέω κινέω . τίς οὖν ὅδε , εἰμί μή γάρ ὁ κυκλοφορία ; ὁμαλής γάρ οὗτος , καί δεῖ ὁ μέτρον ὁμαλής τε καί ὁρίζω ὑπάρχω . ἐπεί οὖν ὁ χρόνος κινέω μετρέω , ὁ κυκλοφορία καί ὁ χρόνος ὥσπερ καί ὁ κίνησις εἰμί μέτρον . οὗτος δέ ὁμολογέω καί ὁ εἴωθα λέγω , ὅτι κύκλος ὁ ἀνθρώπειος καί ὁ γίγνομαι πᾶς , καί ὡς ὁ χρόνος κύκλος τις καί περίοδος , ὥσπερ καί ὁ ἐν αὐτός · καί γάρ τοιοῦτος εἰμί φορός μέτρον καί μετρέω καί αὐτός ὑπό τοιοῦτος . καί ὁ Ἀριστοτέλης οὖν εἰδοί ἐν ὁ κοινός ἔννοια σαφῶς οὗτος διορίζω , ὁ συνεχής εἰμί ὁ χρόνος καί ποσός , χράω αὐτός ὡς κοινός ἀξίωμα . ὅθεν δή καί ὁ μή φύω κινέω μηδέ ἠρεμέω , ἀλλά φύσις ἀκίνητος εἰμί οὐδαμῶς φημί ἐν χρόνος εἰμί , οἷος εἰμί ὁ νόημα . ἐπεί δέ εἰμί ὁ κίνησις ἐν χρόνος , δεῖ καί ὁ ἠρεμία εἰμί σύν χρόνος · μέτρον γάρ καί οὗτος ὁ χρόνος · οὖον γάρ πᾶς ὁ ἀκίνητος ἠρεμέω , ἀλλά ὁ φύω μέν κινέω , πρός καιρός δέ ὁ κίνησις στέρομαι , εἰμί οὖν καί ἀρχή ἔχω χρονικός ὁ ἠρεμία καί τέλος , δῆλος ὅτι χρόνος καί αὐτός μετρέω . προηγουμένως δέ κίνησις εἰμί μέτρον ὁ χρόνος . ὥσπερ δέ ὁ εἰμί ἐν ἀριθμός αὐτός εἰμί ὁ μετρέω ὁ εἰμί ὁ πρᾶγμα ἀριθμός , οὕτως καί ὁ εἰμί ἐν χρόνος αὐτός εἰμί ὁ μετρέω ὁ εἰμί ὁ πρᾶγμα πάλιν οὖν ποσός συνεχής καί κίνησις συνεχής μέτρον ὁ χρόνος , ὥστε εἰκότως αὐτός ἐν ὁ ποσός καί ὁ συνεχής ἀφορίζω . διό καί ὁ ὁρισμός αὐτός οἰκεῖος ἀποδίδωμι ἀριθμός κίνησις πᾶς καί μέτρον ὁ ἐν κινέω πρότερος καί ὕστερος . καί κατά ὁ παλαιός δέ δόξα ὁ αὐτός ἔννοια φαίνω ὁ χρόνος · ἢ γάρ κίνησις ἢ κίνησις τίς ἤτοι ἢ ἀχώριστος ὁ χρόνος ὑπολαμβάνω . Στράτων μέν γάρ ὁ ποσός κίνησις εἶπον ὁ χρόνος ἀχώριστος τίς αὐτός ὑποτίθημι ὁ κίνησις , Θεόφραστος δέ συμβεβηκός τίς καί Ἀριστοτέλης ἀριθμός εἶπον ὡς χωριστός θεάομαι · ἡνίκα δέ ἕξις ἢ πάθος κίνησις λέγω , ὡς ἀχώριστος καί αὐτός χράω . ἀλλά οὗτος μέν ὡς διά ὁ ἀκριβής ὁ εἰσαγωγικός πραγματεία ὑπερβαίνω οὐ ἐφάπτω νῦν , ὁ μέντοι συνεχής καί ποσός εἰμί ὁ χρόνος ὡς κοινός ἀξίωμα λαμβάνω . | ἀριθμός δέ αὐτός οὖον ὁ ὁ μόνος εἶπον , ἀλλά ἀντί ὁ μέτρον ὁ ἀριθμός χράομαι · ὁ γάρ μετρέω ὁ ἀριθμέω οὖον αὐτός . μέτρον δέ εἰμί ὁ ἐν ὁ κινέω πότερος ὕστερος , ὁποῖος ποτέ εἄν εἰμί κίνησις , εἴτε κατά γένεσις καί φθορά εἴτε αὔξησις καί μείωσις εἴτε κατά ἀλλοίωσις εἴτε κατά ὁ κατά τόπος μεταβολή . ὅτι δέ συνεχής ποσός ὁ χρόνος καί οὖον διορίζω , δῆλος ἐκ ὁ πᾶς ὁ λαμβάνω αὐτός μέρος διαιρετός εἰμί · οὖον γάρ καταλήγω διαιρέω εἰς ἀδιαίρετος τίς , ὥσπερ ἐπί ὁ ἀριθμός εἰς ὁ μόνος ἀδιαίρετος εἰμί . δῆλος καί ὅτι ὁ μέγεθος καί ὁ κινέω ἀκολουθέω , ὅσπερ συνεχής εἰμί ὁμολογουμένως . ὥστε οὔτε ἀκατάληπτος ἡγέομαι ὁ χρόνος Ἀριστοτέλης οὔτε ἄλλος τίς ὁ φύσις αὐτός παρά ὁ ποσός ἡγέομαι . καί γάρ καί ἄλλως ἄτοπος εἰμί , ὡς εἴρω , ὁ μέν οὐσία ὁ χρόνος μή νομίζω ποσός , συμφυής δέ αὐτός ὁ ποσός ὑπολαμβάνω · πᾶς γάρ ὁ συμφυής οὐ ἔξω ὁ οὐσία εἰμί . ἀλλά οὐδέ ὁ ἀπολαμβάνω ὁ χρόνος φυσικός μέτρον , οἷος ὁ ἥλιος ἢ σελήνη περίοδος , οὗτος ποτός ποιέω ἄλλος γένος εἄν κατηγορία · ἀλλά οὗτος μέν ὁ χρόνος συμπληρόω καί μέτρον περιλαμβάνω , ὅταν δέ τίς πρᾶγμα ἕτερος εἰμί ὁ χρόνος καί οὐ ὡς μέρος χρόνος λαμβάνω σχέσις ἔχω πρός χρόνος καί διά οὗτος ἐν χρόνος εἰμί , ὥσπερ ὁ ἐν Σαλαμίς ναυμαχία ἐν ὅδε ὁ χρόνος , τότε ἄλλος κατηγορία γίγνομαι ὁ ὁ ποτός , ἄλλος εἰμί παρά ὁ τόσος ” καί οὗτος μέν ὁ Ἀριστοτέλης δόξα . Ἀρχύτας δέ καί Ἀνδρόντκος ἴδιος τις φύσις ὁ ὁ χρόνος τίθημι ὁμοῦ οὗτος συντάσσω ὁ ποτέ ὡς περί ὁ χρόνος ὑφίστημι . αὐτός γάρ ὁ προηγούμενος ὁ ὑπόστασις πρῶτος γένος , περί ὁ ὁ ἄλλος ὑφίστημι , πρόκειμαι αὐτός ὡς ἀρχηγικός λαμβάνω · ἐπεί τόνος ὁ μέν χρόνος ὁ ποτός , ὁ τόπος ὁ ποῦ κατά αὐτός ὁ εἰμί προτάσσω , εἰκότως αὐτός ὡς προηγουμένως γένεσις χράω παραλείπω ὁ ἐν αὐτός περιέχω ὡς δύο ἐκεῖνος εἰμί . δείκνυμι οὖν ἐκ ὁ λαμβάνω , ὅπως μέν Ἀριστοτέλης ἐν ἄλλος κατηγορία ὁ ποτέ τίθημι ὁ διαφορά ὁ σημασία προσέχω , ὅπως δέ Ἀρχύτας ὁ χρόνος συντάσσω ὁ ποτέ πρός ὁ κατά ὁ πρᾶγμα συγγένεια ἀποβλέπω , πῶς δέ Πλωτῖνος ἀναιρέω ὁ ὁ ποτέ κατηγορία διά ὁ συνάγω εἰς βραχύς ἀριθμός ὁ πρῶτος γένος καί μή πάνυ τίς δίδωμι ὁ ὁ νόησις καί σημασία παραλλαγή . ἀλλά ἐπί ὁ ἀπορία λοιπός εἶμι ὁ φέρω πρός ὁ ποτέ καί ὁ λύω αὐτός ἐπακτέον . ὅταν οὖν ὁ περί Πλωτῖνος καί Ἀνδρόνικος ὁ χθές καί αὔριον καί περίειμι μέρος χρόνος λέγω καί διά οὗτος ἀξιόω ὁ χρόνος συντάσσω , φημί οὐ εἰμί αὐτός μέρος χρόνος , ἀλλά σχέσις περιέχω ὁ ἐν ὁ χρόνος εἰμί πρᾶγμα πρός ὁ χρόνος , ἄλλος δέ εἰμί τοῦτις ἑκάτερος . ῾ἀλλ᾿ εἰμί χρόνος , φημί , παρέρχομαι ὁ χθές ἢ μέτρον χρόνος , σύνθετος τίς εἰμί , εἰμί ἕτερος ὁ παρέρχομαι καί ἕτερος ὁ χρόνος , καί δύο κατηγορία εἰμί καί οὐ εἷς ἁπλόος ὁ ποτέω . ἢ ὁ αὐτός λόγος φημί , εἰμί ἕτερος ὁ ζῶ εἰμί καί ἕτερος ὁ λογικός καί τρος ὁ θνητός , οὐ ἁπλόος εἰμί , ἀλλά τρεῖς κατηγορία · ἐς δέ ἐπί οὗτος εἷς ὁ εἶδος ὁ τρεῖς συλλαμβάνω , καί ὁ χρόνος καί ὁ παρέρχομαι εἰς εἷς πρᾶγμα συντελής καί οὖον ποιέω δύο κατηγορία . μήποτε δέ οὐδέ χρόνος ἁπλόος παρέρχομαι εἰμί ὁ χθές οὐδέ ἔννοια πλείων εἰς αὐτός συντρέχω ἐπί οὗτος · κατά αὐτός γάρ μόνος ὁ σχέσις ὁ πρᾶγμα πρός ὁ χρόνος ὁ χθές εἰδοποιέω . ῾ἀλλ᾿ εἰμί ὁ ποτός , φημί , ὁ χρόνος λέγω , ὁ ὁ ἐν χρόνος , εἰμί μέν πρᾶγμα τίς φημί , οἷος ὁ Σωκράτης , ὅτι πέρυσι εἰμί ὁ Σωκράτης , ἄλλος εἰμί κατηγορία · εἰμί δέ ὁ χρόνος , καί οὗτος ἄλλος · ἐς δέ ὁ συντίθημι , οὐ εἰμί εἷς κατηγορία . ἢ οὔτε ὁ πρᾶγμα ὁ ἐν χρόνος οὔτε αὐτός ὁ χρόνος οὔτε ὁ συντίθημι ἐκ ἄμφω εἰδοποιέω ὁ ὁ ποτέ κατηγορία , ψιλός δέ ὁ σχέσις ὁ πρᾶγμα πρός ὁ χρόνος · διά οὔτε μέρος χρόνος παραλαμβάνω ἐν ὁ ποτέ οὔτε ὁ πρᾶγμα , ἀλλά εἰμί καί οὗτος ἁπλόος ὥσπερ καί ὁ ἄλλος γένος . καί Βόηθος δέ ἄλλος μέν ὁ χρόνος ὑποτίθημι , ἄλλος δέ ὁ μετέχω χρόνος καί ἐν χρόνος , καί εἰμί μέν ἐνιαυτός καί μείς χρόνος , ἐνιαυσιαῖος δέ καί μηνιαῖος μετέχω χρόνος , ὥσπερ ἄλλος κατηγορία φρόνησις καί ὁ κατά φρόνησις , οἷος εἰμί ὁ φρονέω , ἄλλος , καί ὁ μέν εἰμί ποιότης , ὁ δέ ὁ ποιέω · οὕτως καί ὁ χρόνος καί ὁ κατά χρόνος διΐστημι . ἐπεί δέ τις ἐκ ὁ ὁ πρᾶγμα ἀσάφεια διΐστημι οὗτος εἰς αὐτός συγχέω , λέγω τίς καί πρός οὗτος παραμύθιον , ὅτι ὁ ποτέ διττός εἰμί , ὁ μέν χρόνος , ὁ δέ ἰδίως ἐν χρόνος · ὁμοίως δέ καί ὁ ἀεί , ὁ μέν ἐν χρόνος , κατά ὅς λέγω ἀάω εἰμί πρᾶξις , ὁ δέ χρόνος , παρώνυμος ὁ αἰών · ὁμοίως δέ καί ὁ πέρυσι διττός · ὁ δέ εἰς νέωτα καί τῆτες οὐκέτι , ἀλλά ὁ ἐν χρόνος μόνος δηλόω . καί χρόνος μέν διαφορά τίθημι παρέρχομαι , ἐνίστημι , μέλλω , ὁ ποτέ δέ διαφορά ὁ πέρυσι , εἰς νέωτα , τῆτες . ὁ δέ πάλαι , ὅταν μέν λέγω ὅς πάλαι ἄναξ , χρόνος δηλόω , ὅταν δέ πάλλω πράσσω , ἐν χρόνος · ὁμοίως δέ καί ὁ ἄρτι καί νῦν καί ὁ ἤδη καί χρόνος δηλόω καί ἐν χρόνος . ὁ δέ χρονίζω ὁ ἐν χρόνος , οὖον ὁ χρόνος · οὖον γάρ χρονίζω χρόνος , ὅτι μή εἰμί ἐν χρόνος χρόνος , καί εἰμί ὁ ποτέ ὁ χρονίζω , κἀν σχῆμα χράω ὁ ποιέω ( καί γάρ ὁ τέμνω χρονίζω καί ὁ τέμνω ) , ὥσπερ καί ταχύνω βραδύνω λέγω . καί ὁ μέν χρόνος ἤπειρος , ὁ δέ ποτέ περάω , ὅτι καί | ὁ ἐν αὐτός πρᾶξις περάω , διό ὁ θεῖον ὁ ποτέ ἐξορίζω . ἀλλά οὗτος μέν προσιστορέω ὁ συνήθεια ὁ ὄνομα ἕνεκα . περι δέ ὁ ποτέ καί ὁ ποῦ θαυμάζω μέν ἐγώ ὁ Ἀριστοτέλης ἀγχίνοια , ὅπως καίτοι ὁ ἄλλος ὁ Ἀρχύτης κατακολουθέω ὅμως ὁ ἐν χρόνος καί ἐν τόπος διαφορά θεάομαι δύναμαι εἰς γένος διάφορος τίθημι . ἀλλά ἐκεῖνος πρόχειρον ἀπορέω , πῶς πολύς εἰμί ὁ ἐν τις καί ὁ γε μικρός ἑνδεκαχῶς λέγω δύο μόνος οὗτος ὁ ἐν τις , ὁ ἐν χρόνος καί ἐν τόπος , ἴδιος ἐγώ κατηγορία χαρακτηρίζω . λέγω δέ ἐν τις ὡς ὁ συμβαίνω ἐν ὁ οὐσία καί ὅλως ὁ ἐν ὑπόκειμαι , καί ὡς ὁ μέρος ἐν ὁ ὅλος καί ὁ ὅλος ἐν ὁ μέρος , καί ὡς ὁ εἶδος ἐν ὁ ὕλη , καί ἔτι μέντοι ὡς ὁ γένος ἐν ὁ εἶδος καί ὁ εἶδος ἐν ὁ γένος , καί πρός οὗτος ὁ ὁ ἄρχω ἐν ὁ ἄρχω καί ὁ ὁ ἄρχω ἐν ὁ ἄρχω , καί ὁ ὡς ἐν ἀγγεῖον , καί οὗτος ὁ νῦν πρόκειμαι , ὁ τε ἐν τόπος καί ὁ ἐν χρόνος . τοσαυταχῶς οὖν λέγω ὁ ἐν τις , διά τίς κατά μόνος ὁ δύο σχέσις οὗτος ἴδιος κατηγορία συνέρχομαι - ἵστημι ; εἰμί γάρ ἄλλος ὁ λευκός καί ἄλλος ὁ σῶμα καί ἄλλος τίς ὁ εἰμί ὁ λευκός ἐν ὁ σῶμα , ἀναλογέω δέ ὁ μέν λευκός ὁ Σωκράτης , ὁ δέ σῶμα ὁ χρόνος , ὁ δέ ἐν σῶμα εἰμί ὁ λευκός ὁ ἐν χρόνος εἰμί ὁ Σωκράτης , διά τίς μή καί κατά οὗτος ὁ ἐν τις ἴδιος συνίστημι κατηγορία ; ἀπορέω δέ καί ὁ Πλωτῖνος ἐν ὁ περί ὁ ποῦ οὗτος λέγω · “ εἰμί ὁ ἐν χρόνος ἄλλος καί ὁ ἐν τόπος ἄλλος παρά χρόνος καί τόπος , διά τίς οὐ καί ὁ ἐν ἀγγεῖον ἄλλος ποιέω κατηγορία καί ὁ ἐν ὕλη ἄλλος καί ὁ ἐν ὑπόκειμαι ἄλλος καί ὁ ἐν ὅλος μέρος καί ὁ ὁ ὅλος ἐν μέρος καί ἐν εἶδος καί εἶδος ἐν γένος ; καί οὕτως ἐγώ πλείων εἰμί ὁ κάτειμι - γορίαι ” . λύω δέ ὁ ἀπορία οὗτος ὁ Ἰάμβλιχος ὁ μέν ὡς ἐν καί ὡς ἐν ὕλη καί ὡς ἐν ὑπόκειμαι τοπικός ἐμφαίνω σχέσις φημί , ὁ δέ ὅλος πρός ὁ μέρος καί ὁ μέρος πρός ὁ ὅλος ὁ ὁ πρός τίς σχέσις ἔχω , ὡσαύτως δέ καί ὁ γένος πρός ὁ εἶδος καί ὁ εἶδος πρός ὁ γένος , οὐδείς ὅμοιος ἔχω ὁ ὁ πρός τίς σχέσις ὁ πρός τόπος καί ὁ πρός χρόνος . ἀλλά εἴρω τις οἴομαι , ὅτι κατά ἄλλος μέν ἐν αὐτός ὁ πρός τίς θεωρέω , κατά ἄλλος δέ ὁ ἐν τις εἰμί · καί γάρ καί ὁ ἐν τόπος , κατά ὅσος αὐτός μέν χωρέω , ὁ δέ τόπος χωρέω , ὁ πρός τίς ἀνά εἰμί . πῶς δέ καί ὁ ὡς ἐν ὕλη καί ὁ ὡς ἐν ἀγγεῖον αὐτός εἄν εἰμί ὁ μήποτε οὖν ῥητέος ὅτι οὖον πᾶς ὁ ἐν τις κατηγορία εἰμί εἰδικός ἄξιος , ἀλλά ἐκεῖνος μόνος , ἐν ὅς ὁ μέν περιέχω , ὁ δέ περιέχω , ἑκάτερος ὁ ἑαυτοῦ φύσις διασῴζω καί μηδέτερος μέρος ὁ ἕτερος γίγνομαι μηδέ συμπληρόω ὁ ἕτερος · ἐν γάρ οὗτος μόνος αὐτός ὁ ἐν τις φύσις τις ἀφορίζω γίγνομαι κατά ὁ σχέσις αὐτός ὑφίστημι , ὅταν καί ὁ καθόλου πάντως ὑπάρχω δεῖ , οἷος ὁ ἐν τόπος εἰμί καί ἐν χρόνος ὁ σῶμα · ἀλλά ὁ γε μερικός χρόνος καί τόπος χωρίζω ὁ ἐν αὐτός ὑφίστημι ἔτι . ὁ μέντοι ἄλλος σημαίνω ὁ ἐν τις ὁ μέν συμπληρωτικός εἰμί , ὡς ὁ μέρος καί ὁ ὅλος καί ὁ γένος καί ὁ εἶδος καί ὁ ἄρχω καί ὁ ἄρχω , ὁ δέ οὖον δύναμαι Χωρὶς ὑφίστημι , ὡς ὁ ἐν ὕλη εἶδος καί ὁ ἐν ὑπόκειμαι συμβεβηκός , ὅσπερ καί μορφή ὁ ὑπόκειμαι γίγνομαι , διό καί καλέω κατά ἐκεῖνος ὁ ὑπόκειμαι , οἷος λευκός καί αὐξάνω , καί ἐπί ὁ ἄλλος κατηγορία ὁμοίως ὁ ὁ οὐσία ὑπάρχω . πῶς οὖν εἄν εἰμί ὁ ἕτερος ἐν ἕτερος κύριος , ὅτε μήδομαι εἰμί ἁπλόος ἕτερος ἀλλήλων χωρίζω κατά ὑπόστασις , ἀλλά κατά ἐπίνοια μόνος , κατά ὅς ὁ γένος χωρίζω ; ὁ μέντοι ἐν χρόνος καί ἐν τόπος ἕτερος εἰμί ὁ τόπος καί ὁ χρόνος · τοιγάρ καί ἄλλοτε ἐν ἄλλος γίγνομαι ὁ αὐτός ἀριθμός , ἐν ὑπόκειμαι δέ ἄλλοτε ἄλλος ὁ αὐτός κατά ἀριθμός γίγνομαι καί ὁ ἐν ἀγγεῖον δέ ἐν τόπος εἰμί · τόπος γάρ περιφορητός εἰμί ὁ ἀγγεῖον . διά οὗτος δέ ὁ ὀνοματοθέτης ἐπί ὁ ποτέ ὄνομα διάφορος τίθημι , χθές καί αὔριον καί πέρυσι καί τῆτες καί εἰς νέωτα , καί ἐπί ὁ ποῦ , ἐν Λύκειον , ἐν ἀγορά , ἐπί μέντοι ὁ ἄλλος ἐν τις οὖον ὅς λευκός ἐν ὁ σωμάτιον λέγω ἔθος , ἀλλά τότος σῶμα λευκός καί ὅς κεφαλή ζῷον καί ὅς ἄνθρωπος ζῷον καί ἔχω ὕλη καί εἶδος ὁ σύνθετος . ἀλλά οὗτος μέν οὗτος τέως ἐγώ δοκέω διαλύω , εἰμί δέ καί ἄλλως δυνατός , εὕω ἄν ἔχω . ὁ δέ ὁ χρόνος , φύσις θεωρητικός παραδίδωμι ὁ Ἰάμβλιχος ὁ Ἀρχύτης πάλιν ἡγεμών προίστημι , ὅς φημί ὅτι “ εἰμί ὁ χρόνος κινάσιός τις ἀριθμός ἢ καί κάθος διάστημα ὁ ὁ πᾶς φύσις ” , οὖον ὁ Ἀριστοτέλης καί ὁ στωικός δόξα εἰς αὐτός συλλαμβάνω , ὅς τις οἴομαι , διότι ὁ μέν Ἀριστοτέλης ἀριθμός κίνησις εἰμί φημί χρόνος , ὁ δέ στωικός Ζήνων μέν πᾶς ἁπλόος κίνησις διάστημα ὁ χρόνος εἶπον , Χρύσιππος δέ διάστημα ὁ ὁ κόσμος κίνησις . οὖον γάρ δύο ὅρος εἰς αὐτός συνάπτω , ἀλλά εἷς ὁρισμός ποιέω καί ἰδιάζω οὗτος παρά ὁ ὁ ἄλλος ἀπόφασις · οὖον γάρ εἶπον κίνησις ἀριθμός ὁ πᾶς , ὥσπερ Ἀριστοτέλης ἀφορίζω , ἀλλά κίνησις τις , οὖον ὁ ἐν μέρος , οἷος ὁ ὁ οὐρανός ἢ ὁ ὁ ἥλιος ἢ ἄλλος τις ἐν ὁ κατά ἕκαστος διορίζω , ἐπεί οὕτως οὔτε ἀρχοειδής εἰμί ὁ χρόνος οὔτε κοινός ἐπί πᾶς διατείνω οὔτε ἐν ὁ πρῶτος γένεσις ἀφορίζω ἄξιος , ἀλλά ἐμφαίνω πάντως διά οὗτος κίνησις αρχοοιδα καί ὁ ἄλλος κίνησις ὁ εἰμί αἴτιος . καί γάρ εἴωθα πανταχοῦ προτάσσω ὁ κατά εἷς εἶδος προυπάρχω καί ὁμώνυμος ὁ μετά ἑαυτοῦ κατηγορέω , οἷος | ὁ λόγος αὐτός ὁ ἄνθρωπος ὁ πολύς ἄνθρωπος · οὕτως οὖν καί εἷς κίνησις προτάσσω ὁ πολύς κίνησις αἴτιος , ὅς αὐτοκίνητον κατά Πλάτων ἢ ἀκίνητος κατά Ἀριστοτέλης πάντως εἰμί , ἀρχή εἰμί κίνησις , ὥστε ἔοικα διά οὗτος ὁ οὐσιώδης ὁ Ψυχή κίνησις ἐμφαίνω καί ὁ ὁ κατά οὐσία ὑπάρχω αὐτός λόγος προβολή καί μετάβασις ἀπό ἄλλος εἰς ἄλλος · οὗτος γάρ εἷς καί τις κίνησις ὁ χρόνος φημί προσήκω . ἀριθμός δέ αὐτός λέγω ὁ ἤδη γενεσιουργός καί πρόειμι εἰς ποίησις ὁ ἐν ὁ κόσμος , ὅστις διέξοδος ἢ μετάβασις ποιέω ἀεί κατά ὁ προβολή ὁ φύω ἐκ αὐτός , ὅς καί ἐναργής εἰμί χρόνος . οὗτος δή οὖον πολύς διΐστημι ὁ παρά Ἀριστοτέλης λέγω ἀριθμός · ἐκεῖνος μέν γάρ μέτρον αὐτός ὁ συνεχής ἔξωθεν ἐπιγίγνομαι θεωρέω , οὗτος δέ μέτρον αὐτός ποιέω ὁ κίνησις αὐτοφυής καί οὐ ἔξωθεν ὥσπερ ἐκεῖνος . “ καί ἔοικα , φημί Ἰάμβλιχος , ἀπό ὁ ποθαγορικεω παράδοσις ὁ περιπατητικός δόξα παρατρέπω · ὁ δέ αἴτιος , ὅτι περί ὁ ἀριθμός καί ὁ κίνησις οὖον ὁ αὐτός ἔχω ὁ νέος πρός ὁ παλαιός γνώμη , ἀλλά ὁ μέν συμβεβηκός αὐτός νομίζω καί ἔξωθεν ἐπείσακτος θεωρέω , ὁ ὡς ουσιώδης νοέω ” . ἐκεῖνος μέντοι θαυμάζω ὁ Ἀριστοτέλης ἀγχίνοια , πῶς καί αὐτός αἴτιος ὁ χρόνος προσεχής ὁ ψυχή τίθημι · ζητέω γάρ τίς ὁ ἀριθμέω ὁ ψυχή εἶπον · εἰμί γάρ πᾶς κίνησις ἀρχή καί αἰτία ὁ ψυχή , εἴτε ὡς αὐτοκίνητος κατά Πλάτων εἴτε ὡς ἀκίνητος κατά Ἀριστοτέλης , εἰμί εἄν εἰκότως καί ὁ χρονικός κίνησις αἰτία . ἀλλά εἰμί ὁ ἀριθμός Ἀρχύτας ὁ γενεσιουργός χρόνος εἰμί φημί ὁ πρόειμι ἀπό ὁ ψυχικός κίνησις ὡς μόνος , δῆλος ὅτι καί κίνησις ἐκεῖνος ὡς χρόνος μόνος θεάομαι , καί ἔοικα ὁ πρῶτος ὁ τε ἐν ὁ Ψυχή καί ὁ ἀπό αὐτός πρόειμι ὁ χρόνος τίθημι , περί ὅς ὁ ἄλλος πᾶς κίνησις συνέχω καί τάσσω καί μετρέω · ὁ γάρ μέτρον καί συνδιίστημι δεῖ ὁ μετρέω καί ἀρχοειδής αὐτός εἰμί . καί ὁ στωϊκός δέ παραλαμβάνω ὁ ὁρισμός λέγω “ ὁ καθόλου διάστημα ὁ ὁ πᾶς φύσις ” παρατρέπω ὁ λόγος ἐπί ὁ διάστημα ὁ κίνησις , καί πλημμελέω οὗτος , διότι ὁ Πυθαγόρειος ὁ διάστημα φυσικός καί ἐν φυσικός λόγος καί εἰμί οὗτος τις βούλομαι καλέω ἐν ὁ σπερματικός , ὅς ποτός καί Κορνοῦτος ὀψέ οὗτος ὑποπτεύω , ἢ ὡς ἀκριβής ἄν τις εἶπον κατά πρότερος λόγος καί ὁ σπερματικός λόγος ὁ ὁ ὅλος κοσμικός φύσις , ἐν ὅς καί ὁ ψυχή περιλαμβάνω , ὁ διάστημα ἀφορίζω , οὗτος σαφῶς μέν οὐ ἔχω διαιρέω , ὁποῖος λέγω διάστημα , ἔοικα μέντοι μᾶλλον ὁ ὁ σωματοειδής κίνησις σωματοειδής διάστημα ὑπολαμβάνω ἢ ὥσπερ γραμμοειδής τίς οὗτος ἀποφαίνω , ὅς πολύς ἀτοπία μεστός ἴδιος δείκνυμι ἐν ὁ περί χρόνος λόγος . οὖον μέντοι παρά ὁ ἀρχαῖος οὕτως εἴρω · ὁ γάρ “ ὁ ὁ πᾶς φύσις ” συμπλέκω ὁ διάστημα δηλόω , ὁποῖος ἀποφαίνω εἰμί ὁ διάστημα · ὁ γάρ ὁ φύσις λόγος προσήκω ὁ τοιοῦτος . συμφωνέω δέ πρός ὁ αὐτός καί ὁ ὁ ἔτι παλαιός δόξα . ὁ μέν γάρ , ὥσπερ καί ὄνομα δηλόω , χορεία τις ὁ Ψυχή περί ὁ νόος , ὁ δέ ὁ ὁ Ψυχή καί ὁ νόος αὐτός περίοδος , ὁ δέ ὁ φυσικός περί ὁ νόος χορεία , ὁ δέ ὁ ἐγκύκλιος περιφορά ὁ χρόνος ἀφορίζω , ὅσπερ πᾶς περιλαμβάνω ὁ Πυθαγόρειος αἵρεσις · ὁ γάρ καθόλου διάστημα ὁ ὁ πᾶς φύσις πᾶς ὁ φύσις ὁ πᾶς καθόλου περιλαμβάνω καί διά ὅλος αὐτός διήκω παντελῶς , ὁ τε χρόνος ἄνωθεν ἄρχω ἀπό ὁ πρῶτος λόγος μέχρι τις διήκω ἀφορίζω , ὡς κατά ὁ μετάβασις καί κίνησις ὁ ὅλος λόγος καθόλου ὁ διάστημα ἀφορίζω . ὡς γάρ ἐπί ὁ ἐν γένεσις οὗτος ὁ νῦν παρά ὁ προστίθημι νῦν καί οὗτος ὁ κίνησις παρά ὁ πρῶτος κίνησις μεταβολή ἐπιδείκνυμι , οὕτως πολύς πρότερος καί ἀρχηγικός ἐπί ὁ οὐσία ὁ ὅλος φυσικός λόγος προυπάρχω θεωρέω καί κύριος συμπληρόω ὁ διάστημα ὁ πρέσβυς πᾶς χρόνος . ἀλλά νῦν μέν ὡς δύο ὁρισμός ὁ χρόνος οὗτος ὁ λόγος ἐξηγέομαι , δεῖ δέ εἰς εἷς συνάγω ἀμφότερος · οὕτως γάρ ὁ ὅλος φύσις ὁ χρόνος θεωρέω . ὁ γάρ αὐτοκίνητος κίνησις ὡς μόνος χρονικός ἀριθμός ὡς ὁ γενεσιουργός χρόνος διάστημα εἰμί ὁ φυσικός λόγος , οὖον ὁ κατά ὁ ὄγκος οὔτε ὁ κατά ὁ κίνησις ἁπλόος ὁ ἐκτός , ἀλλά ὁ ὁ κατά ὁ προυπάρχω ὁ κίνησις τάξις , ἐν ὅς ὁ πρότερος καί ὕω προδιατάσσω καί ὁ πρᾶξις καί ὁ κίνησις ὁ τάξις παρέχω . οὐδέ γάρ οἷος τε ὁ πρότερος καί δύο ὁ πρᾶγμα συλλογίζομαι μή προυφίστημι ὁ χρόνος κατά ἑαυτοῦ , εἰς ὅς καί ὁ ὁ πρᾶξις τάξις ἀναφέρω . ἀλλά περί μέν ὁ οὐσία ὁ χρόνος τοσοῦτος . ὁ δέ ἴδιος αὐτός διά πλείων Ἀρχύτας παραδίδωμι , καί οὐδείς ἄτοπος καί διά ὁ ὁ Πυθαγορικός σύγγραμμα σπάνις ὅλος αὐτός ὁ περί οὗτος παρατίθημι λέξις · “ ὁ δέ ποτέ καί ὁ χρόνος καθόλου μέν ἴδιος ἔχω ὁ ἀμερής καί ὁ ἀνυπόστατος . ὁ γάρ νῦν ἀμερής † λέγω ἅμα νοέω καί λέγω παρέρχομαι καί οὐ εἰμί παραμένω . γίγνομαι γάρ συνεχῶς ὁ αὐτός μέν οὐδέποκα σῴζω κατά ἀριθμός , κατά μέντοι γε ὁ εἶδος . ὁ γάρ ἐνίστημι νῦν χρόνος καί ὁ μέλλω οὐ εἰμί ὁ αὐτός ὁ προγίγνομαι · ὁ μέν γάρ ἀπογίγνομαι καί οὐκέτι εἰμί , ὁ δέ ἅμα νοέω καί ἐνίστημι παροίχομαι . καί οὕτως ἀεί συνάπτω ὁ νῦν συνεχῶς ἄλλος καί ἄλλος γίγνομαι τε καί φθείρω , κατά μέντοι γε ὁ | εἶδος ὁ αὐτός . πᾶς γάρ ὁ νῦν ἀμερής καί ἀδιαίρετος καί πέρας μέν εἰμί ὁ προγίγνομαι , ἀρχή δέ ὁ μέλλω , ὥσπερ καί γραμμή εὐθύς κλάω ὁ σημεῖον περί ὅς ὁ κλάσις ἀρχή μέν γίγνομαι ὁ ἕτερος γραμμή , πέρας δέ ὁ ἕτερος . συνεχής δέ ὁ χρόνος καί οὖον διορίζω ὥσπερ ἀριθμός καί λόγος καί ἁρμονία . ὁ μέν γάρ λόγος ὁ συλλαβή ὁ μόριον , οὗτος δέ διά-ὁρίζω , καί ὁ ῥμονίας σύ φθόγγος καί ὁ ἀριθμέω ὁ μόνος · γραμμή δέ καί χωρίον καί τόπος συνεχής · ὁ γάρ κοινός τμῆμα ποιέω διαιρέω · τέμνω γάρ γραμμή μέν κατά στιγμός , ἐπίπεδος δέ κατά γραμμή , στερεός δέ κατά ἐπίπεδος . εἰμί οὖν καί καί χρόνος συνεχής · οὖον γάρ εἰμί ποτός φύσις , ὁπότε χρόνος , οὐδέ κίνησις , ὁπότε ὁ νῦν οὖον πάρειμι · ἀλλά ἀεί εἰμί καί εἰμί καί οὐδέποκα ἐπίλειψις ὁ νῦν ἄλλος καί ἄλλος γίγνομαι καί ἀριθμός μέν ἕτερος , εἶδος δέ τωὐτός . διαφέρω γε μήν ὁ ἄλλος συνεχής , ὅτι ὁ μέν γραμμή καί ὁ χωρίον καί τόπος ὁ μέρος ὑφίστημι , ὁ δέ χρόνος ὁ μέν γίγνομαι φθείρω , ὁ δέ γίγνομαι φθείρω . διόπερ ὁ χρόνος ἤτοι ὁ παράπαν οὐ εἰμί ἢ ἀμυδρός καί μόλις εἰμί · ὅς γάρ ὁ μέν παρέρχομαι οὐκέτι εἰμί , ὁ δέ μέλλω οὐδέπω εἰμί , ὁ δέ νῦν ἀμερής καί ἀδιαίρετος , πῶς εἄν ὑπάρχω οὗτος κατά ἀλήθεια ; ” ἐν δή οὗτος ὁ μέν ἄλλος ὁ μέν ἀμερής κατά ὁ νῦν ὁ χρόνος θεωρέω , ὅσπερ καί πέρας εἰμί καί ἀρχή χρόνος , ὁ δέ ἀνυπόστατος , κατά ὅσος ὁ μέν παρέρχομαι φθείρω , ὁ δέ νῦν ἅμα νοέω καί λέγω μένω παρέρχομαι · ὁ μέντοι Ἰάμβλιχος ζητέω , πῶς ὁ ἀμερής καί ἀνυπόστατος ὑπάρχω ὁ χρόνος φημί ἀσύνακτος εἰμί , οὐ ἐπί ὁ αὐτός τίθημι φημί ἀμφότερος , ἀλλά κατά μέν ὁ εἶδος ὁ λόγος ὁ ἵστημι ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἀμερής ἀφορίζω , κατά δέ ὁ πρόειμι ἀπό κινέω , ἐπεί οὗτος οὖον διασῴζω ὁ ἀμέριστος καί ἀκίνητος οὐσία , ὁ ἀνυπόστατος τίθημι , καί κατά μέν ὁ Μένων ἐν ὁ οὐσία ἐνέργεια καί τελειότης ὁ ἀμέριστος ἀφορίζω , κατά δέ ὁ ἔξειμι εἰς σημεῖον , ὅς ex ὁ corr . J1 ὁ ] ὅς v , Simpl . Phys . ὁ , supra ὁ J1L1 ὁ γένεσις ἀπό ὁ εἰμί ῥοπή ὁ ἀνυπόστατος ὁ λόγος διαιρέω . οὔτε οὖν ὁ ἀμερής , ὅς φημί Ἰάμβλιχος , ὁ ἴδιος ὁ χρόνος , ἀνυπόστατος εἰμί οὔτε ὁ ὑπόστατος ἀνυπόστατος μάχομαι ( μάχομαι γάρ οὗτος γε ἀλλά διά-ὁρίζω ὁ ἀμέρδω καί ὁ ἀνυπόστατος ἐπί ἄλλος καί ἄλλος φύσις , ὁ μέν τίμος , ὁ δέ ἀπολείπω ὁ πρέσβυς φύσις καί διά οὗτος λέγω ἀνυπόστατος , οὐ ὅτι μηδέ ὅλως εἰμί , ἀλλά ὅστις ὁ ὁ πρῶτος οὐσία καθαρός καί ἄχραντος ὅς διασῴζω . τοιοῦτος γάρ εἰμί πᾶς ὁ ἐν ὁ γίγνομαι ὁ εἰμί ἔχω , οὔτε εἰμί κύριος λέγω οὔτε μή εἰμί . ἔπειδη οὖν ὁ μέν παρέρχομαι ὁ χρόνος οὐκέτι εἰμί , ὁ δέ μέλλω οὔπω εἰμί , μόνος δέ ὁ ἐνίστημι εἰμί δοκέω ἀμερής εἰμί , εἴπερ κατά ὁ νῦν λαμβάνω , καί ἅμα ὁ εἰμί εἰς ὁ μή εἰμί χωρέω , διά οὗτος οὖν ἴδιος αὐτός ὁ ἀμερής ἄμη καί ἀνυπόστατος εἰμί φημί . ὁ μέντοι Ἰάμβλιχος οὐ ἀποδέχομαι ὁ ὁ ἀμερής ὁ ῥέω οὗτος καί γενητός χρόνος θεωρέω καί ἀνυπόστατος αὐτός λέγω διά ὁ μηδέποτε μέν εἰμί , ἀεί δέ γίγνομαι . “ πᾶς γάρ ὁ γίγνομαι , φημί , ἢ ὁ ὁπωσοῦν κινέω ὅς δύναμαι εἰμί ἀμερής . διαιρετός γάρ πᾶς κίνησις εἰμί ἀεί διά ὁ συνέχεια . ἀλλά μήv καί ὁ ἀμέριστος εὐθύς ἵστημι κατά αὐτός ὁ εἰμί , καί εἰμί μέν γίγνομαι ἀεί , οὐκέτι σῴζω ὁ εἶδος . εἰμί δέ σῴζω ὁ εἶδος διαρρήδην λέγω , οὐ εἄν ἀεί γίγνομαι . κἀν λέγω οὖν , φημί , ὅτι ὁ νῦν ἅμα νοέω καί λέγω παρέρχομαι , ἐν ὁ μετέχω ὁ χρόνος δεῖ ὁ τοιοῦτος ἔκστασις ὑποτίθημι . ὁ γάρ γίγνομαι οὖον δυνατός ὁ ἀμέριστος οὐσία ἀκίνητος δέχομαι , ἄλλοτε δέ ἄλλος μέρος ὁ ἑαυτοῦ ἐκεῖνος ἐφάπτω ὁ ἑαυτοῦ πάθημα ἐκεῖνος καταψεύδομαι . διόπερ καί ὁ μέν κατά ἀριθμός ἑτερότης ἀεί ἀλλοιόω ὁ · ὁ μετέχω εἰμί διαφορότης δεῖγμα , ὁ δέ δέ εἶδος αὐτός μένω ὁ ὁ ἀμερής νῦν ἐνδείκνυμι ταυτότητα . καί λέγω3 γε οὗτος καλῶς , εἰ ὁ ἵστημι ἐν ὁ ῥοή ὁ γεμἐσεως δύναμαι ὁ λογισμός συλλαμβάνω . ὅταν δέ λέγω , φημί , ὁ Ἀρχύτας , οὖς ὁ ἐν ὁ νῦν χρόνος καί ὁ μέλλω ἐκ εἰμί ὁ αὐτός ὁ προγίγνομαι ( ὁ μέν γάρ ἀπογίγνομαι καί οὐκέτι εἰμί , εἰμί , ὁ δέ ἄμη νοέω καί ἐνίστημι παροίχομαι ) , δήω διορισμός , φημί , ὁ τοιοῦτος πρός ὁ τέλειος σαφήνεια , καί ῥητέος ὅς αὐτός τε ὁ ἅπας χρόνος καί οὖον ὁ αὐτός , ὥσπερ καί ὁ νῦν . κατά μέν γάρ ὁ οὐσία καί ὁ εἶδος εἷς καί αὐτός , καθό δέ διαιρέω ὁ παρέρχομαι καί ὁ μέλλω , πολύς καί ἕτερος , ὥσπερ καί ὁ στιγμή σχεδόν τίς πᾶς εἷς , ὁ θέσις δέ καί ὁ διαίρεσις πλείων καί ἐχ ὁ αὐτός . εἰμί γάρ διαίρω ἐννοέω ὁ στιγμή , δύο γίγνομαι ὁ εἷς , ὁ μέν ὡς ἔσχατος , ὁ δέ ὡς πρῶτος , καί οὕτως ἀεί συνάπτω καί συγχέω ὁ ὅλος χρόνος ἐν ἑαυτοῦ ὁ νῦν ἕτερος καί ἕτερος ὁ διαίρεσις γίγνομαι , ὁ δέ εἶδος ὁ αὐτός μένω . κἀν γίγνομαι οὖν καί φθείρω λέγω ὁ νῦν , οὐ αὐτός νῦν ὁ γένεσις καί φθορά ἀκούω , ἀλλά ὁ μετέχω αὐτός ἢ οὖον μετέχω . ὁ μέν γάρ συνόχωκα καί συνάπτω ἐκ ἄλλος τις εἰμί ἢ ὁ ἀμερής , ὁ δέ ἄλλος καί ἄλλος γίγνομαι καί φθείρω καί ὁ ἀεί ῥέω ὁ ἐν ὁ γένεσις μετουσία ὁ νῦν εἰμί οἰκεῖος . πῶς οὖν ὁ αὐτός καί ἄλλος καί ἄλλος γίγνομαι καί μένω ὁ αὐτός κατά εἶδος , καί διαιρέω καί εἰμί ἀδιαίρετος , καί ἀλλοιόω καί ἐν ἐν ὁ πέρας καί ὁ ἀρχή συλλαμβάνω ; ἢ ὅτι ἄλλος μέν εἰμί ὁ ἐν ὁ φύσις μετέχω νῦν καί ἀχώριστος εἰμί ὁ γινόμενο , ἄλλος δέ ὁ χωριστός καί κατά καί ὁ μέν ἐν εἶδος ὁ αὐτός ἵστημι ὡσαύτως , ὁ ὁ δέ ἐν φορός συνεχής θεωρέω . ἐπεί δέ ὁ δύο οὗτος ὁμοῦ συλλαμβάνω ἐν ὁ ὁ νῦν ἀρχή ὁ συνέχω ὁ χρόνος , πάνυ σαφῶς διά οὗτος γραμμή εὐθύς κλάω εἰς γωνία σημεῖον περί ὅς ὁ κλάσις ἀπεικάζω ὁ χρόνος ὁ νῦν . ὥσπερ γάρ ὁ σημεῖον εἰμί μέν ἀρχή γίγνομαι γραμμή , εἰμί δέ πέρας , οὗτος καί ὁ νῦν ὁ ἀρχή καί ὁ τέλος ὁ χρόνος πᾶς ἐν ἑαυτοῦ συλλαμβάνω , ἐχ ὡς συμβεβηκός τίς , ἀλλά ὡς συνέχω αὐτός καί ὁ * αὐτός ἐν αὐτός περιέχω καί παρέχω ἐκ ἑαυτοῦ . ὅς τοίνυν ὡς μή εἰμί ὁ νῦν ἐξηγέομαι χρή . ὁ γάρ κατά Διδός εἷς αὐτός μένω ὁ αὐτός , ὅσπερ κύριος εἰμί ὁ κατά ἀριθμός ἑτερότης . ἀλλά συνάπτω φημί ὁ πέρας ὁ μή εἰμί . ἀλλά οὐ ἐν ὁ μή εἰμί , φημί , διαφορέω , ἐν ἑαυτοῦ δέ καί ὁ μή μή εἰμί σθμέχει , καί κατά ἑαυτοῦ εἰμί ἔχω τις ἴδιος οὐσία . συνεχής δέ εἰμί ὁ χρόνος , οὖον μέντοι διά πέρας ἀεί γίγνομαι καί ἀπόλλυμι συνέχω . ἵστημι γάρ οὗτος ἐν ὁ οἰκεῖος εἶδος , ἵνα καί εἰμί εἰμί συνεχής καί ἀεί συνέχω . περί ἄλλος δέ νῦν θεωρέω ὁ κατά ἀριθμός ἄλλος καί γίγνομαι , ὅσπερ ἤδη θέσις θέσις προσλαμβάνω καί σύνταξις ἔχω πρός ὁ γίγνομαι . ὅθεν δή , εἰμί μέν ὁ νῦν λαμβάνω τις ὡς μέρος χρόνος , λαμβάνω αὐτός ὡς συμφυής εἰμί πρός ὁ κίνησις . εἰ μέντοι μέρος χρόνος αὐτός εἰμί ἀποφαίνω , ὥσπερ ἤδη τις περί αὐτός διαγιγνώσκω , ἀρχή εἰμί ὁ χρόνος χρόνος χωριστός καί ὁ εἶδος ὁ αὐτός διαμένω . καί ὅταν οὖον λέγω ὁ μέν παρέρχομαι ὁ χρόνος οὐκέτι εἰμί , ὁ δέ μέλλω οὔπω εἰμί , ἰστέον ὡς οὗτος κατά ὁ νῦν λέγω ὁ πρόειμι ἔξω καί συμφέρω ὁ κινέω καί μετά ὁ φορός συναλλοιόω , ὁ δέ ἐν ὁ νῦν περιέχω καί ἀφορίζω ἐν αὐτός καί μηδέποτε ἐξίστημι ὁ οἰκεῖος ἀρχή , οὗτος ἐν ὁ νῦν ἀεί διαμένω . ὅθεν δή καί εἰκότως αἰών εἰκών κινητός ὁ χρόνος ἀφορίζω , ὡς ὁ Ψυχή πρός ὁ νόος ἀπεικάζω καί ὁ λόγος αὐτός πρός ὁ νοέω καί ὁ νῦν πρός ὁ ἐν εἷς μένω . ἀπεικάζω δέ καί ὁ περιεκτικός ὁ χρόνος <πρὸς ὁ ἐκεῖνος ἅμα καί ἀεί ἐν αὐτός περιέχω καί ὁ οὗτος κινέω πρός ὁ ἐκεῖνος ἵστημι καί ὁ κατά ἀριθμός ὁ γένεσις μέτρον πρός ὁ κατά εἷς ὁ οὐσία ” . ἐφίστημι δέ ἄξιος , ὅτι καί ὁ Πλάτων κινέω κατά ἀριδμὸν εἰκών ὁ αἰών εἶπον ὁ χρόνος , ὡς μόνος ὁ αἰών ἀριθμός ὁ χρόνος θεάομαι . καί μήποτε καί ὁ Ἀρχύτειος αὐτοφυής οὕτως ἀκούω , ὅτι εἰμί κίνησις τις ἀριθμός οὐ ὡς ἄλλος μέν χρόνος ὁ κίνησις δηλόω , ἄλλος δέ ὁ ἀριθμός , ἀλλά ὡς ἐπί ὁ αὐτός πᾶς εἴρω . ὡς γάρ ὁ αἰών μόνιμος ὁ εἷς ἔχω καί οὐ ἄλλος μέν αἰών εἰμί ὁ κατά ὁ ἵστημι , ἄλλος δέ ὁ κατά ὁ εἷς , οὕτως καί ὁ χρόνος , καί ὁ ἐν ὁ Ψυχή πρῶτος ὑφίστημι καί ὁ ἐκεῖνος προέρχομαι εἰς ὁ γένεσις , ἀριθμός εἰμί ἐν κινέω , ὁ δέ αὐτός καί διάστημα ὁ ὁ πᾶς φύσις εἰμί . ὡς γάρ ὁ αἰών ὁ εἰμί συνυπάρχω κατά ὁ ἀμέριστος αὐτός καί ἀκίνητος ὁμοῦ ὅλος οὐσία θεωρέω , οὕτως ὁ χρόνος ὁ γενητός πᾶς συνυφίστημι κατά ὁ κινέω καί ἀεί ἄλλοτε ἄλλος διάστασις ὁ γένεσις θεωρέω . καί ἐκεῖνος δέ ἄξιος ἐφίστημι , εἰμί ἐν Ψυχή πρῶτος ὁ χρόνος ὑφίστημι ἢ ἀπό Ψυχή . εἰμί γάρ μέσος ὁ ἀμέριστος καί μεριστός οὐσία εἰμί ὁ ψυχή , καί μέτρον εἄν ἔχω συμφυής ὁ μέσος αἰών τε καί χρόνος κατά οὐσία οὗτος συνυφίστημι , καί ἀπό ἐκεῖνος προσεχῶς ὁ χρόνος ὁ κύριος ἐν ὁ δυρίως γενητός ὑφίστημι . ἀλλά οὗτος μέν καί αὖθις ξητείσθω . ὁ δέ χρεία , ὅς ὁ χρόνος ὁ πᾶς παρέχω , Δίκαιος εἄν εἰμί προστίθημι . ὡς γάρ ὁ εἰμί διά ὁ αἰών ἅμα ὅλος εἰμί ἐν εἷς συναιρέω , οὕτως ὁ γένεσις διά ὁ χρόνος ἐν τάξις διακρίνω , καί εἴπερ μή εἰμί χρόνος , σύγχυσις ἄν εἰμί καί ὁ γένεσις καί ὁ πρᾶξις , ὡς συγχέω ὁ ἐπί ὁ Τρωικός ὁ νῦν . ἀλλά πῶς τοσοῦτος ἔχω δύναμις ὁ χρόνος ὁ Ἀρχύτας ἤτοι ὁ παράπαν οὐ εἰμί φημί αὐτός ἢ ἀμυδρός καί μόλις εἰμί ; ἢ ὅτι ὡς πρός ὁ κύριος καί ἀληθής εἰμί παραβάλλω αὐτός οὗτος αὐτός ὁ μοῖρα καταψηφίζομαι , διότι ἐν ὁ γίγνομαι ὁ εἰμί ἔχω καί ὁ μέν παρέρχομαι οὐκέτι εἰμί , ὁ δέ μέλλω οὐδέπω , ὁ δέ νῦν ἀμερής καί ἀδιαίρετος . πῶς οὖν ἄν , φημί , ὑπάρχω οὗτος , ἐχ ἁπλόος , ἀλλά κατά ἀλήθεια ; οὖον γάρ προσήκω ὁ εἰμί εἰμί ὁ χρόνος , ὥσπερ οὐδέ ὁ γένεσις . δοκέω δέ καί ὁ ἄλλος συνεχής ἀμενηνός αὐτός δίδωμι ὁ ὑπόστασις ὁ Ἀρχύτας , διότι γραμμή μέν καί ἐπιφάνεια καί τόπος ὁ μέρος ὑφίστημι ὁμοῦ , ὁ δέ χρόνος ὁ μέν φθείρω , ὁ δέ οὔπω μήποτε δέ καί ὁ ὑφίστημι δοκέω , εἴπερ γενητός εἰμί καί ἀεί ῥέω , ὁ εἶδος ὁ αὐτός ὑφίστημι , ἀλλά ὅς ὁ ἀριθμός , ὥσπερ καί ὁ νῦν ὁ χρόνος . καί περί μέν ὁ ποτέ τοσοῦτος , μεταβαίνω δέ λοιπός ἐπί ὁ ἑξῆς καιρός . | περι ὁ ποῦ κατηγορία . δοκέω δέ μετά ὁ ποτέ ὁ ποῦ τάσσω διά ὁ πρός ἀλλήλων οὗτος συγγένεια . ὡς γάρ ὁ τόπος καί ὁ χρόνος συγγενής εἰμί μέτρον εἰμί ἄμφω συνεκτικός ὁ γένεσις , ὁ μέν κατά ὁ ὄγκος , ὁ δέ κατά ὁ ὁ εἰμί διάστασις , καί ὁ αἰών ἄμφω ὁ τε ἅμα καί ὁμοῦ συλλέγω ἀμέρεια φέρω , οὗτος καί ὁ ποτέ καί ὁ ποῦ συγγενής ἔχω πρός ἀλλήλων . ἐν ὕστερος δέ τάσσω ὁ ποῦ , διότι καί ὁ τόπος πέρας ὁ γίγνομαι εἰμί καί ὡς περιέχω ὁ ἄλλος , οὕτως θεωρέω , καί διότι προηγέομαι μέν ὁ ποιέω ὁ κινέω , ὁ δέ κινέω ὁ χρόνος ὡς μέτρον αὐτός συσκευάζω , ἀποτελευτάω δέ ὁ κινέω εἰς ὁ ἐν τόπος θέσις , “ ἐπεί ἠώς τε , φημί Ἰάμβλιχος , κινέω , οὐδέπω εἰμί ἐν τόπος , ἀλλά κινέω μέν κατά τόπος , οὐδέπω δέ ἤδη εἰμί ἐν τόπος ” . ὅλως δέ τόπος μέν δήω ὁ γίγνομαι ἤδη καί περιέχω , ὁ δέ χρόνος αὐτός μετρέω ὁ είς ὁ εἰμί φέρω ὁδός . Καάν γάρ ἐν τόπος γίγνομαι ὁ γίγνομαι , ἀλλά ὁ ἀεί γίγνομαι εἰμί ὁ ἐν τόπος . ὁ μέντοι Ἀρχύτας ὁ κίνησις προυπάρχω ὁ τόπος φημί καί δηλονότι καί ὁ χρόνος , ἐν οἶς φημί . “ ἐπεί πᾶς ὁ κινέω ἐν τόπος τις κινέω , ὁ δέ γε ποιέω καί πάσχω κινέω τις , φανερός ὅτι τόπος ὑπομένω δεῖ πρῶτος , ἐν ὅσπερ εἰμί ὁ ποιέω ἢ ὁ πάσχω ” . ὥστε ὁ λέγω ὁ κινέω μή εἰμί ἐν τόπος οὖον δοκέω ὁ Ἀρχύτης συμφωνέω , εἰμί μή ἄρα κινέω μέν ἐν τόπος , οὐ εἰμί δέ ἐν τόπος . εἰμί μή κατά ὅσος κινέω ἕκαστος . εἴρω δέ ἤδη , ὅτι Ἀρχύτας μέν καί Ἀνδρόνικος συντάσσω ὁ μέν χρόνος ὁ ποτός , ὁ δέ ὁ ποῦ , καί οὕτως τίθημι ὁ δύο κατηγορία , Ἀριστοτέλης δέ ὁ μέν χρόνος καί ὁ τόπος ὁ ποσός τίθημι διά ὁ εἴρω ἔμπροσθεν αἴτιος , ὁ δέ ποτέ καί ὁ ποῦ ἄλλος ὑφίστημι κατηγορία . ὡς ὁ πρός τίς προυπόκειμαι ἄλλος γένεσις παραφύω οἶος ὁ οὐσία καί ὁ ποσός κατά ὁ αντιστρέφω καί ἐξισάζω σχέσις θεωρέω , οὕτως καί ὁ ποτέ καί ὁ ποῦ κἀν ἄλλος ἐπισυνιστάω γένεσις , οὐδείς ἄτοπος ἴδιος αὐτός κατηγορία ὑποτίθημι , εἰμί μόνος ἴδιος τις ὁ σημαίνω ἔχω . ὥσπερ γάρ ὁ χρόνος ἐκ εἰμί ὁ ποτός , οὐδέ τόπος εἰμί ὁ ποῦ , ἀλλά ὥσπερ ἐπί ὁ χρόνος ἄλλος μέν εἰμί ὁ χρόνος , ἄλλος δέ ὁ κατά χρόνος ἢ χρόνος τίς , οὕτως ἄλλος μέν ὁ τόπος , ἄλλος δέ ὁ κατά τόπος ἢ τόπος τίς . καί γάρ ἄλλος τίς εἰμί ποσός καί ἄλλος ὁ Ζ ποσός τίς εἰμί . ὥσπερ οὖν ἄτοπος ὁ λέγω ποσός εἰμί ὁ διπλάσιος καί ὁ ἴσος , διότι ποσός τίς εἰμί , οὗτος καί ὁ ὁ κατά τόπος ἢ τόπος τίς τόπος λέγω ἄτοπος εἄν εἰμί . Πλωτῖνος μέντοι τέλειος ἀναιρέω ὁ ὁ ὁ κατηγορία , ἀποδίδωμι μέν καί αὐτός ὁ ποῦ ὁ τόπος , ὥσπερ καί Ἀρχύτας καί Ἀνδρόνικος , ὁ δέ τόπος ὥσπερ καί ὁ χροανω ἢ ὁ ποσός ἀπονέμω ἢ ὁ πρός τις . δύο δέ σημαίνω ὁ ποῦ , ὁ τε τόπος καί ὁ ἐν τόπος , ὥσπερ καί ὁ ποτέ λέγω δύο σημαίνω , ὁ τε παρέρχομαι χρόνος καί ὁ ἐν χρόνος . ὁ δέ ὁ ποῦ κατηγορία κατά ὁ δύο σημαίνω ἀφορίζω . ὁ μέν γάρ ὡς τόπος λέγω ποσός ἄν εἰμί κατά Ἀριστοτέλης , ὁ δέ ἐν τόπος ὁ ὁ ποῦ κατηγορία . κἀν σύνθετος δέ τις εἰμί ὁ ἐν τόπος καί ἐν φωνή , ἁπλόος τίς δεῖ ἐκδέχομαι ἀπό ὁ σύνθετος λέξις , ὡς ἀπό ὁ Ἀγαθός δαίμων καί Ἱερός πόλις εἷς τίς ἁπλόος ὑπολαμβάνω . διήκω δέ ὁ δισσός σημασία οὗτος καί ἐπί πᾶς πᾶς ὁ ὁ τόπος διαφορά . καί γάρ ὁ ἄνω καί κάτω καί πρόσω καί ὀπίσω καί δεξιός καί ἀριστερός διττάἐστιν , ὁ μέν ὡς τόπος , ὁ δέ ὡς ἐν τόπος εἰμί , καί δῆλος ὅτι ὁ μέν τόπος δηλόω ποσός εἰμί , ὁ δέ ὁ δέ ἐν τόπος ὁ ὁ κατηγορία ὑποτάσσω . διατείνω δέ ὁ ὁ ποῦ σημασία καί εἰς ὁ πόθεν , ὡς ὁ Ἀθήνηθεν , καί εἰς ὁ ποῖ , ὡς ὁ Ἀθήναξε . Ι καί οὗτος δέ ἄμφω δηλόω , ὅς τόπος καί ὁ ἐν τόπος σχέσις . καί μετά σύνδεσμος λέγω ὁ αὐτός σημαίνω , οἶος ἐκ δυκειμαι καί εἰς δυκαιω καί ἐν δυκαιω . ἰσοδυναμέω γάρ ὁ Ἀθήνηθεν καί Ἀθήναξε καί Ἀθήνησι . καί ὁ δεικτικός δέ συντακτέον οὗτος , οἶος ἐκεῖ ἐνθάδε , πάρρος ἐγγύς καί ὁ τοιοῦτος . ὁ δέ Ἀθηναῖος καί ὁ Ῥόδιος ὅς ὁ τόπος ἀλλά ὁ ὅθεν παρίστημι , καί σχλεσις πρός τός τόπος σημαίνω , ὅς τόπος . ἐπιδέχομαι δέ καί ἐναντίωσις ὁ ποῦ κατά ὁ ὁ τόπος διαφορά , οἶος ἄνω κάτω , πρόσω ὀπίσω , εἰς δεξιός εἰς ἀριστερός . ἐπιδέχομαι δέ καί ὁ μᾶλλον καί ἀίσσω . ἕτερος γάρ ἕτερος μάλα εἰμί ἄνω καί μᾶλλον κάτω καί μᾶλλον πρόσω καί ἀίσσω , ὅσος μή ἀποκλίνω πρός ὁ πλάγιος , καί εἰς δεξιός καί ἀριστερός ὁμοίως . ἔτι δέ ὁ μέν ἀόριστος λέγω , ὁ δέ ὡρισμένως . ἢ γάρ ἁπλόος ἐν τόπος ἢ ἐν τις τόπος . καί ὁ μέν ἐν πλάτος , οἶος ἐν Ἀθῆναι , ὁ δέ κατά περιγραφή ἀφορίζω , οἶος ἑν δυκαιω ἢ ὅδε ὁ δυκειμαι ὁ τόπος . ἀλλά οὗτος μέν οὕτως . Κορνοῦτος δέ ἀπορέω , εἰμί ὁ ποῦ ὁ τόπος καί ὁ ποτέ ὁ χρόνος κατά ὁ χαρακτηρισμός ὁ λέξις διαφέρω εἰς ἴδιος κατατάσσω κατηγορία διά ὁ ὁ πρόθεσις περί χαρακτήρ εἰμί λεκτικός , τίς δήποτε οὐ καί οὗτος ὁ κατηγορία οὗτος προστίθημι , οἶος ὁ διωνόθεν καί εἰς Δίων καί ὁ τοιοῦτος πολύς ὅντα . ὅμοιος γάρ εἰμί ὁ Ἀθήνηθεν καί εἰς Ἀθῆναι . πρός δέ οὗτος ἐξαρκέω λέγω ὅτι ὅς περί χαρακτήρ λέξις εἰμί ὁ ὁ κατηγορία διαίρεσις . καθόλου γάρ ὁ μέν [ διαλεκτικός διαφορά εἰς ὄνομα ἀνάγω ἢ ῥῆμα ἤ τίς τοιοῦτος , ὅς μέντοι εἰς κατηγορία τις , επὶ δέ οὗτος ἔχω μέν δεῖ ὁ φωνή , οὖον μέντοι κατά ὁ πτωτικός σχῆμα ὁ λέξις , ἀλλά διαίρω ὁ σημασία κατά ὁ ὁ εἰμί διαφορά , ὅθεν οὔτε ὁ τόπος , ἔπειδη ὁ αὐτός χαρακτήρ ἔχω ὁ ἶπος , οὔτε ὁ χρόνος , ἐπεί ὁ αὐτός σχῆμα ὁ λέξις ἔχω ὁ λύκος , ὁ αὐτός εἰμί κατηγορία , ἀλλά ὁ μέν ὁ ποσός εἰμί , ὁ δέ ὁ οὐσία . πάλιν δέ ὁ αὐτός ἀνήρ ὁ πόρρω καί ἐγγύς εἰς ὁ πρός τίς ἐναίρω ἀξιόω τοπικός ἔχω ὁ ὑπόκειμαι , Ἀνδρόνικος δέ εἰς ὁ ποῦ τίθημι αὐτός ἀόριστος κατά τόπος εἰμί . καί εἴπερ ὁ ὁ τόπος διαφορά ἐπικρατέω φαίνω ἐν αὐτός , εἰς ὁ ποῦ μᾶλλον ἀναφέρω , ἀλλά οὐ εἰς ἕτερος γένος . οὖον γάρ ὁ ἀντίστροφος σχέσις ἔχω πρόχειρον , ὡς ὁ πρόσω καί ἐγγέτερον , ἀλλά ὁ ὁ τόπος διάστασις . ἐφιστάνω 61 καί περί ὁ ἅμα καί Χωρὶς καί συνεγγίζω καί διίστημι καί παράκειμαι καί > εἰμί δεῖ οὗτος ὁ ὁ ποῦ κατηγορία τίθημι ἢ ὁ κεῖμαι ἢ μᾶλλον ὁ πρός τίς · ὑπό γάρ οὗτος κρατέω , καθάπερ ὁ διπλάσιος καίτοι ποσός ἐμφαίνω . μήποτε δέ ὅς πᾶς οὗτος εἷς ἔχω λόγος , ἀλλά ὁ μέν ἅμα καί ὁ συνεγγίζω ὁ πρός τίς μᾶλλον ἐμφαίνω . κοινός γάρ σχέσις καί οὗτος καί ἀντιστρέφω συμπαρίστημι . ὁ δέ Χωρὶς καί διΐστημι ὁ ὁ ποῦ . πλεονάζω γάρ ἐν αὐτός ὁ πρός ὁ τόπος σχέσις ὁ Χωρὶς εἰμί καί ὁ διίστημι . ὁ μέντοι παράκειμαι καί ὑπόκειμαι ὁ ὁ κεῖμαι εἰμί κατηγορία . προηγέομαι γάρ ἐν αὐτός ὁ δέσις καί ἔξωθεν ὁ σχέσις ἐπισυμβαίνω . καί ὁ ἄλλος δέ οὕτως χρή διακρίνω ὁ πλεονάζω καί ἐπικρατέω καί ὁ ἔννοια προβάλλω πρόχειρον , τούῳ ὁ βραβεῖον ὁ γένος ἀπονέμω . ὁ δέ Πλωτῖνος προβάλλω ὁ ἐν Ἀκαδημία ἐν δυκαιω , ἄνω κάτω , ξητεῖ , πότερος τόπος διαφέρω οὗτος δηλόω ἢ ἄλλος ἐν ἄλλος . εἰμί μέν γάρ τόπος , τίς δεῖ παρά ὅς τόπος ἄλλος ξητεῖν ὁ ποῦ ; εἰμί δέ ἄλλος ἐν ἄλλος , ἐχ εἷς οὐδέ ἁπλόος ὁ τοιοῦτος . πρός καί νῦν ῥητέος ὅτι ἵημι τόπος ἀπλόος σημαίνω ὑπό οὗτος οὔτε σύνθετος τίς · οὖον γάρ ὁ πρᾶγμα ἐν τόπος καί αὐτός ὁ τόπος συμπλέκω , αὐτός δέ μόνος ὁ σχέσις μοοιδα συνεμφαίνω . ἀλλά οὐδέ ὁ ἐν μόριον σύνθεσις ἐμποιέω ἐν ὁ φαίνω ἐν Δυκείῳ’ ἀλλά ὁ σχέσις μόνος παρίστημι ὁ πρός ὁ τόπος . ἀλ εἰμί οὗτος , φημί , λέγω , σχέσις τις γεννάω ὅδε ἐν ὅδε , ὁ δέχομαι πρός ὅς δέχομαι . διά τίς οὖν οὖον πρός τίς εἰμί οὗτος , ἐκ ὁ ἐκάς πρός ἑκάτερος σχέσις ἔχω ὁ εἶμαι πρό ὅς ῥητέος ὅτι ἄλλος μές εἰμί σχέσις ἐξισάζω καί ἀντιστρέφω καί ὁ αὐτός ὅσπερ εἰμί ἕτερος εἰμί λέγω ἢ ὁπωσοῦν ἄλλως πρός ἔτερα , ὅστις ἐπί ὁ πρός Γ τίς ἰδίως θεωρέω , ἄλλος δέ εἰμί ὁ μή ἀντιστρέφω ἀλλά ἐπί ὁ ἔτερα μόνος αποαλινω καί ἰδίως πρός χρόνος ἢ τόπος ποιέω ὁ σχέσις , ὅστις ἐκ εἰμί ὁ ἰδίως λέγω πρός τίς , διόπερ οὐδέ ἀντιστρέφω ὁ πρός τίς . ἐν γάρ ὁ ποῦ καί ποτέ οὐ ὁ ὁ τόπος καί ὁ χρόνος σχέσις πρός ὁ ἐν τόπος καί ἐν χρόνος λαμβάνω , ἀλλά ὁ ἐν τόπος πρός ὁ τόπος . δὐδὲν δέ θαυμαστός , εἰμί προσλαμβάνω ποτέ οὗτος καί ὅς ὁ πρός τίς σχέσις , ὡς ἐπί ὁ ἐπί ὅδε καί ἐπέκεινα καί ὁ καί ὑποκάτω . οὕτως δέ καί ἐπί ὁ κατά χρόνος ὁ μέν πρέσβυς καί ὁ νέος καί ὁ πρόσφατος καί ὁ παλιός εκτός εἰμί ὁ ὁ πρός τίς κατηγορία καίτοι σχέσις ἔχω πρός χρόνος ἢ ὁ περί χρόνος ἰδίως εἰμί , ὁ δέ πρέσβυς καί νέος καί ὁ πρόσφατος καί παλαιός καί ὁ τοιοῦτος ὁ ὁ πρός τίς σχέσις ἰδίως ἐμφαίνω . καί ὁ ὁ σύνδεσμος δέ προσθήκη ὅς ποιέω σύνθεσις ἐν ὁ κατηγορία , ὅτι μηδέ ἀνάγω καί κατά ἑαυτοῦ εἰς κατηγορία εἰμί σύνδεσμος μηδέ σημαίνω τίς καθά ἑαυτοῦ , ἀλλά εἴπερ ἄρα αυσσημαινους . καί ὁ δεικτικός δέ , ὁ ὧδε καί ἐκεῖ καί ὁ τοιοῦτος , κατά μέν ὁ πρός τόπος δεῖξις χαρακτηρίζω τόπος εἄν δείκνυμι , κατά δέ ὁ ἐν τόπος ὁ ὁ ποῦ εἄν εἰμί σχέσις δεκτικός . οὐδέ δεῖ ὁ ἐξήγησις ὁ λέξις I ἐμπλέκω , ἐπεί οὕτως πολύς ὁ απλός ουιημι σύνθετος . τις γάρ καί συνεμφαίνω τίς ἑαυτοῦ , ὅς μέντοι εἰς ἴδιος κατηγορία ἀναφέρω , ὥσπερ ὁ οὗτος καί οὗτος . σημαίνω γάρ ὅδε ἄρσην , ὅδε θῆλυς , ὅς μέντοι σύνθεσις ἔχω γένος . ὅς γάρ εἰς ἄλλος μέν γένος ὁ ὅδε ἤ εἰς ἄλλος δέ ὁ ἄρσην ἢ ὁ θῆλυς . οὕτως δέ ἐν ὁ περιπατέω καί ὁ χρόνος ὁ νῦν περιλαμβάνω καί ὁ ὁ ἐνεργέω πρόσωπον , καί ὅμως εἰς ὁ ὁ ποιέω μόνος ἀνάγω κατηγορία . ὥστε οὖν καί ὁ Ἀθήνησιν κἀν δηλόω ὁ ἐν Ἀθῆναι εἰμί , ὅς πρός ὁ τόπος ὁ εἰμί προσκατηγορέω ὡς σύνθεσις ποιέω , ἀλλά ὡς βεβαιόω ὁ ἐν τόπος ὕπαρξις πρόσκειμαι καί ὡς ἀπαρτίζω ὁ ἐν Ἀθῆναι . καί γάρ ὅταν λέγω Σωκράτης καλῶς διαλέγω , οὐ εἰμί τρεῖς κατηγορία ὡς τρεῖς ὁ λέγω . ἀλλά ὁ καλῶς ὁ τρόπος ὁ διάλεξις ἐφάπτω ἐκεῖνος εἰμί χαρακτηριστικός , ἀλλά ὅς σύνθετος τίς μετά ἐκεῖνος ποιέω . οὗτος δέ πᾶς νοερός θεωρία προστίθημι ὁ Ἰάμβλιχος ξητεῖ πρῶτος , πότερος αὐτός ὁ πρᾶγμα ἐν τόπος ὅντα ἀφορίζω ὁ τόπος περί ἐαυτός σύν ἑαυτοῦ , ἢ ὁ ἀφορίζω ὁ πρᾶγμα ὡς εἄν αὐτός αὐτός συμπεριναω . καί φημί ὅτι , εἰμί μέν ὡς ὁ στωϊκός λέγω , παρυφίστημι ὁ σῶμα ὁ τόπος , καί ὁ ὅρος ἀπό αὐτός προσλαμβάνω ὁ μέχρι τοσόσδε , κατά ὅσος συμπληρόω ὑπό ὁ σῶμα · εἰμί μέντοι οὐσία ἔχω κατά ἑαυτοῦ ὁ τόπος καί οὐδέ ὅλως εἰμί τίς ὁ σῶμα δύναμαι , ἐάν μή εἰμί ἐν τόπος , ὥσπερ ἔοικα Ἀρχύτας βούλομαι σημαίνω , αὐτός ὁ τόπος ἀφορίζω ὁ σῶμα καί ἐν ἑαυτοῦ συμπεραίνω . εἰμί μέν γάρ εἰμί ἀδρανής ὁ τόπος ἐν ἤπειρος κενός καί διάστημα ἄνευ τις ὑπόστασις ἔχω ὁ εἰμί , καί ὁ ὅρος εἄν ἔξωθεν παραδέχομαι · εἰμί δέ καί δραστήριος ἔχω δύναμις καί οὐσία ἀσώματος ὁρίζω καί ὅς ὁ σῶμα διάστασις οὐ ἐάω μᾶλλον καί κακός εἰς ἤπειρος προχωρέω , ἀλλά ἑαυτοῦ ὁρίζω , εἰκότως εἄν καί ὁ πέρας ἀπό ἑαυτοῦ ὁ σῶμα ἐπάγω . οὗτος δέ καί Ἀρχύτας δηλόω εἶπον · “ ἐπεί γάρ πᾶς ὁ κινέω ἐν τόπος τις κινέω , φανερός ὅτι τόπος ὕπειμι δεῖ πρότερος , ἐν ὅσπερ εἰμί ὁ κινέω ἢ ὁ πάσχω . ἴσως δέ ὁ καί πρῶτος οὗτος ἅπας , ἐπεί ὁ εἰμί πᾶς ἤτοι ἐν τόπος εἰμί ἢ οὐ ἄνευ τόπος ” . σαφῶς δέ πρέσβυς ὑποτίθημι ὁ τόπος ὁ ποιέω καί πάσχω , ἐπεί > συνυφίστημι ἀεί ὁ τόπος ὁ ἐν τόπος , διά οὗτος εἶπον “ ἴσως δέ πρῶτος ” . εἰμί δέ ὁ εἰμί ἢ ἐν τόπος εἰμί ἢ οὐ ἄνευ τόπος , δῆλος ὅτι οὖον παρυφίστημι ὁ τόπος ὁ εἰμί . καί εἰμί μέν ὁ οὐσιώδης τις ἢ ὁ ὁ ζωή ἢ ὁ εἰδητικός ἢ ὁ κατά δύναμις συνεκτικός τόπος λαμβάνω , ἐν ὁ τοιοῦτος τόπος ὁ εἰμί πᾶς ἔχω ὁ εἰμί · εἰμί δέ ὁ πέρας ὁ περιέχω ψιλός καί ὁ ἀφώματον ἐπιφάνεια νοέω τις ὁ τόπος , οὐ ἄνευ τόπος εἰμί ὁ εἰμί ὅτι συμβαίνω ἄλλως αὐτός ὁ πέρας οὐδέ ὅτι ὕστερον εἰμί ὁ τριχῆ διαστατός ὁ ἐπί εἷς ἢ ἐπί δύο διαστατός , ἀλλά ὅτι ὁ περιὲ - χόω αὐτός ἐπιφάνεια ἀρχηγός εἰμί ὁ σῶμα καί ἀπό ἑαυτοῦ ὑφίστημι αὐτός ἐν ἑαυτοῦ περιέχω αὐτός καί ἀφορίζω , ὅθεν δή καί ἐν τόπος ἔχω ὁ εἰμί ὁ σῶμα ὡς περιέχω ὑπό αὐτός καί ἐν ὁ ἀδιάστατος φύσις ὁ διάστασις ἑαυτοῦ συνόχωκα . πανταχοῦ γάρ ὁ ἀσώματος οὐσία ὁ σωματοειδής προτάσσω · καί ὁ τόπος οὖν ἀσώματος εἰμί ὁ ἐν αὐτός εἰμί προέχω · καί ὡς αὐτάρκης ὁ ἐνδεής καί δήω ἐν τόπος εἰμί προέχω . οὐδέ γάρ ὡς δοκέω τις σῶμα εἰμί μόνος τελευτή ὁ τόπος , ἀλλά καί ὁ περί αὐτός μορφή καί ὁ ἐν αὐτός ζωή σχῆμα τε ὁ περί αὐτός καί εἰμί τις ἔνειμι ἐν αὐτός δύναμις καί οὐσία , πᾶς οὗτος κοινός εἰμί πέρας ὁ τόπος , ὥστε χρήα ψιλός πέρας ἐπινοέω ὁ τόπος ὡς ἐπινοέω ὁ μαθηματικός ἐπιφάνεια ὁ μαθηματικός σῶμα πέρας , ἀλλά ὡς φυσικός σῶμα φυσικός ὅρος καί ὡς ἔμψυχος ζῷον ζωτικός ὅρος καί ὡς νεοροος εἰμί νοερός πέρας καί ὡς ἐν δύναμις εἰμί δυνατός καί ὡς εἰδητικός εἰδητικός , καί ὁ ἄλλος ὡσαύτως οἰκεῖος ἐπί ἕκαστος ἀφοροιστέον ἵνα εἰμί εἰμί συγγενής ὁ πέρας ἐκεῖνος , ὅσος ἐν ἑαυτοῦ συμπεραίνω . μετά δέ οὗτος κατά ὁ περιέχω καί κατά ὁ ὅλος γένος ὁ περιοχή ὁ τόπος θεωρητέον , κατά δέ ὁ περιέχω ὁ ἐν τόπος ἀφοριστέον . μή τοίνυν διάστημα τις ὁ περιοχή ψιλός οὕτως νοέω · οὐδέ γάρ εἰμί ὁ ὁ πᾶς διάστημα ἀργός , ἀλλά πληρόω , μέν ὁ εἶδος ὁ ὅλος εἶδος , κατά δέ ὁ ὁ ζωός ὁ ὅλος ζωή , κατά δέ ὁ δύναμις ὁ ὅλος δύναμις , καί ἐπί ὁ ἄλλος ὡσαύτως . δεῖ δέ οὖον μόνος ὡς περιέχω ὁ τόπος καί ὡς ἐνιδρύω ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἐν τόπος εἰμί ἀλλά καί ὡς ἀνέχω αὐτός κατά δύναμις εἷς , οὕτως νοέω · οὕτως γάρ οὐ ἔξωθεν μόνος περιέχω ὁ σῶμα ὁ τόπος , ἀλλά καί ὅλος διά ὅλος αὐτός πληρόω ὁ ἀνεγείρω αὐτός δνάμεως . ὁ δέ ὑπό αὐτός ἀνέχω σῶμα πίπτω μέν κατά ὁ οἰκεῖος φύσις , ἀνεγείρω δέ κατά ὁ ἐπικράτεια ὁ τόπος , οὕτως ἐν αὐτός ἔνειμι . διό ὁ μέν ὁ πολύς δόξα ὁ ὁ πέρας ὁ περιέχω ἀφορίζω τόπος , κατά ὅσος εἰμί διαστατός , ὁ περιέχω ἔσχατος ὁ τόπος λέγω καί ὁ κατά ἐπακολούθησις ἐπισυμβαίνω ὁ τέλος · ὁ δέ ὁ πέρας κατά οὗτος ὁ αἴτιος καί ὁ ἀρχή περιλαμβάνω ὁ λογισμός δόξα οὖον ὁ συμβεβηκός τίς περί ὁ τόπος λέγω οὐδέ ὁ ἐπί τέλος περί αὐτός ὑπάρχω , ἀλλά ὁ οὐσία ὅλος αὐτός καί ὁ πρέσβυς αἴτιος παραδίδωμι . ἀπό δέ οὗτος | ῥᾴδιος μανθάνω , πῶς ὁ νοητός ψυχή τόπος ὁ ἐν ἑαυτοῦ λόγος 92rA λέγω · δῆλος γάρ ὡς εἰς εἷς λόγος καί εἷς κεφάλαιος ὁ πολύς ἐν ἑαυτοῦ συλλαμβάνω , οὐ ὡς ἕτερος ἐν ἕτερος , ἀλλά ὡς ὁ αὐτός ἐν ὁ αὐτός · ἔνθα δέ καί ὁ τόπος ζωτικός εἰμί καί λογικός . ὡσαύτως δέ καί ὁ ὁ εἶδος τόπος εἷς εἶδος εἰμί πᾶς εἶδος περιληπτικός . καί ἐπί ὁ ζωή δέ καί δύναμις ὁ αὐτός λόγος ἵστημι , ὅσπερ ἐπί ὁ νόος καί ὁ νόησις . καί γάρ καί ἐπί οὗτος ὁ φαίνω σχέσις ὁ περιέχω πρός ὁ περιέχω ὡς ὁ ἐν τόπος πρός ὁ τόπος εἰμί · εἰμί γάρ καί ὅτι μάλιστα συμφύω ἐπί ὁ ἀσώματος ὁ περιέχω ὁ περιέχω , ἀλλά ὅμως ὁ τάξις οὖον συγχέω ὁ ὡς ἕτερος ἐν ἕτερος . “ δεῖ οὖν , φημί ὁ Ἰάμβλιχος , ἐπιδιατείνω ἐπί ὅλος ὁ ὁπωσοῦν εἰμί ὡς ἕτερος ἐν ἕτερος ὁ ὅλος ὁ τόπος φύσις , οὐ ὁμώνυμος ἀλλά κατά αὐτός ὁ ὁ γένος λόγος . εἷς γάρ εἰμί ὁ ὁ περιέχω πρός ὁ περιέχω σχέσις , ὁ αὐτός μέν πανταχοῦ , κατά δέ ὁ διάφορος ὑπόστασις ὁ μετέχω ἐξαλλάσσω · ἄλλος μέν γάρ εἰμί ἐν ὁ σῶμα , ἄλλος δέ ἐπί ὁ ἀσώματος ” . καί δή καί οὗτος φανερός , ὅτι ὥσπερ ἐπί ὁ ὁράω ἕτερος ἐν ἕτερος περιέχω , οἷος ὁ μέν στερεός σῶμα ὑτὸ ὁ λεπτός στοιχεῖον , οἷος γῆ καί ὕδωρ ὑπό ἀήρ καί πῦρ , οὗτος δέ ὑπό ὁ οὐρανός , οὕτως ἐν ὁ ἄλλος οὐσία ὁ δύο ὑπό ὁ πρότερος περιέχω καί ἐν αὐτός κεῖμαι , ὁ μέν κόσμος ἐν ὁ Ψυχή , ὁ δέ ψυχή ἐν ὁ νάω , καί ἐπί ὁ ἄλλος ὡσαύτως · ἀεί γάρ ὁ ἀρχηγικός ὁ ὁ πρέσβυς τόπος τάξις περιλαμβάνω . οὗτος δέ ὁ ἰδιότης καί Ἀρχύτας ἀποδίδωμι ὁ τόπος λέγω . “ ὁ δέ τόπος ἴδιος εἰμί ὁ ὁ μέν ἄλλος ἐν αὐτός εἰμί , αὐτός δέ ἐν μηδείς . εἰμί γάρ ἐν τις τόπος , εἰμί καί ὁ τόπος πάλιν αὐτός ἐν ἕτερος , καί οὗτος μέχρι ἤπειρος συμβαίνω . ἀνάγκη τοιγάρ ὁ μέν ἄλλος ἐν τόπος εἰμί , ὁ δέ τόπος ἐν μηδείς , ἀλλά οὕτως πότ ὁ ἄντα ὥσπερ καί ὁ πέρας πρός ὁ περατόω · ὁ γάρ ὁ πᾶς κόσμος τόπος πέρας ἅπας ὁ εἰμί εἰμί ” . “ σαφῶς δέ , φημί Ἰάμβλιχος , ἐνταῦθα πέρας ὁ ὁπωσοῦν περατόω ὁ ἰδιότης ὁ τόπος λέγω , εἰμί μή ἄρα εἰμί ὁ σῶμα λέγω , περί ὅς ὁ κατηγορία ” . ἀλλά ὁ Ἰάμβλιχος οὗτος φημί , μή , ὥσπερ ἐμφαίνω ὁ λόγος , ἐπί ὁ κόσμος μόνος οὗτος ἵστημι , ἀλλά κοινῶς ὁ πέρας ἀεί ὁ πρέσβυς αἴτιος ἐπανάγω · οὗτος γάρ ἐγώ εἰμί ὁ μέν ὅλος κόσμος πέρας ὁ ψυχή ἢ ὁ νόος καί οὗτος ὁ εἷς καί ἑνόω ἐνέργεια , ἀνωτέρω δέ ἔτι καί οὗτος ὁ ὡς θεός οὐσία ὁ τόπος κατοράω , ἑνοειδής τις εἰμί καί πᾶς συνέχω ἐν ἑαυτοῦ καί κατά εἷς μέτρον ὁ ὅλος συμπεραίνω . ὁ αὐτός δέ καί ἀπό ὁ περιοχή εἰμί συλλογίζομαι · ὁ γάρ μέχρι ὁ ἄνω2 ἀνήκω αἴτιος ὁ περιοχή προάγω ἐγώ ἐπί ἐκεῖνος ὁ θέω τόπος , ὅστις αὐτός τε ἑαυτοῦ εἰμί αἴτιος καί αὐτός ἑαυτοῦ περιληπτικός ἐν ἑαυτοῦ τε ὑφίστημι καί οὐ ἔτι ἀχωριστέω , χωριστής δέ ὁ εἰμί ἔχω ὁ ὑπόστασις . ἀλλά οὗτος μέν ἵστημι ὁ Ἰάμβλιχος νοερός θεωμίας περί ὁ τόπος δόγμα . ἐγώ δέ σύμμετρος ὁ τε χρεία καί ὁ φύσις ὁ τόπος ζητέω ὁ κύριος καί οὐ κατά μεταφορά λέγω φημί ὅτι ὁ μέν ἀγένητος καί ἀμέριστος πᾶς ὁ τε οὐσία καί ὁ ὁ εἰμί παράτασις ἑνόω ἔχω ὅλος ἄμη ἐν ἑαυτοῦ εἰμί καί διά οὗτος οὐδέ τόπος δήω οὔτε χρόνος , ἀρκέω δέ ὁ αἰών ἐκεῖ ἐν εἷς μένω πᾶς ποιέω · ὁ δέ γενητός καί μεριστός ἔχω ὁ τε οὐσία αὐτός καί ὁ ὁ εἰμί παράτασις , οὗτος ὁ μέν χρόνος δήω μή συγχωρέω μήτε σκεδάννυμι μήτε συγχέω ὁ ὁ εἰμί παράτασις , ἀλλά ὡς δυνατός ἐν τάξις κατά ὁ πρότερος καί ὕστερος συνάγω αὐτός καί συνεχίζω . διό οὐδέ συμφύρω εἰς αὐτός ὁ ὁ Τρωικός καί ὁ νῦν χρόνος , οὔτε μέντοι ἀποσπάω πάντῃ ἀλλήλων ὁ μέρος , ἀλλά ἐν τάξις διασῴζω ὁ πρός ἀλλήλων συνέχεια . οὕτως δέ καί ὁ τόπος ὁ μή ἐν ἀμερής μένω ὁ σῶμα μέρος ἀλλά εἰς ὄγκος διίστημι καί πίπτω ἐκ ὁ ἑαυτοῦ ἀμέρεια ἅμα μέν ὑποδέχομαι , ἅμα δέ ευθετίζω καί τάσσω καί ὁρίζω , ὡς μήτε συμφύρω ὁ χείρ ὁ πούς μήτε διασπάω πάντῃ ἀπό Γ ἀλλήλων , διότι ὁ οἰκέω ἕκαστος κατέχω τόπος . δισσός δέ ὁ χρόνος καί δισσός ὁ τόπος εἰμί · ὁ μέν συμφυής καί ἴδιος ἕκαστος , ὁ ὅδε μέν ὁ χείρ καί ὅδε ὁ σπλάγχνον ἐν ὁ δεξιός συνέχω , ὅδε δέ καί ὅδε ἐν ὁ ἀριστερός , καί ὁ μέν κεφαλή ὑπέρ ὁ τράχηλος ἄνω , ὁ δέ πούς μετά ὁ ἥβη κάτω , ὁ δέ κοινός , καί ἄλλος ἄλλος κοινός · καί γάρ ὁ χερσαῖος πᾶς τόπος ὁ γῆ καί ὁ ἀήρ καί ὅδε ὁ μέρος ὁ καί ὁ ἀήρ , καί ἔτι μᾶλλον ὁ προσεχῶς περιέχω , ὅς καί Ἀριστοτέλης ἀποδίδωμι καί Ἀρχύτας · ὁ μέντοι ἴδιος ἕκαστος καί συμφυής οὐ εἰμί εὑρίσκω σαφῶς παραδίδωμι . καίτοι χρόνος ἀνάγκη ὥσπερ κοινός , οὕτως καί ἴδιος ἀποδίδωμι , εἴπερ καί κίνησις . καί ὁ κοινός δέ τόος ὁ κατά ὁ πέρας ὁ περιέχω οὐ ὡς πέρας ἁπλόος ἔχω ὁ τόπος εἰμί , ἀλλά κατά ὁ δραστικός καί ὑποδεκτικός καί ὁριστικός , ὡς καί Ἰάμβλιχος εἶπον · ὁ γάρ περιέχω ἀεί δραστικός ἔχω καί περιεκτικός κάν καί ὁριστικός ὁ ἐν αὐτός δύναμις . ἀλλά οὗτος μέν ἀρκέω πρός ὁ πάρειμι . | περι ὁ ἰ ὁ ἔχω κατηγορία . επὶ δέ ὁ λοιπός κατηγορία ὁ ὁ ἔχω εἶμι πρῶτος πάλιν περί ὁ τάξις ζητέω . καί γάρ Ἀρχύτας μέν μετά ὁ οὐσία καί ὁ συνυπάρχω ὁ οὐσία , ὁ τε ποιότης καί ποσότης , καί μετά ὁ πρός τίς ἐφεξῆς ὁ ὁ ἔχω κατηγορία τίθημι λέγω · “ μετά δέ οὗτος ὁ ὁ ἐπικτάτων σχέσις · φανερός δέ ὅτι καί ὅς κράτησις ὁποῖος εἄν εἰμί τίνω ἐπικτάτων ἀπό αὐτόματος ὑπό ταῦτος εἰμί ” · μετά γάρ ὁ πρός ἀλλήλων ἐξισάζω σχέσις οἰκεῖος νομίζω εὐδύω ὁ ὁ ἐπίκτητος σχέσις διαριθμέω , οὕτως ἔχω συγγενής πρός ἐκεῖνος . ὁ δέ γε Ἀριστοτέλης ὁ ἐκ ἑαυτοῦ πᾶς ἀρχηγικός οἴομαι εἰμί ὁ ἔξωθεν προσγίγνομαι καί Ἐπίκτητος , ἐπεί ὁ μέν ἄλλος πᾶς γένος ἢ ἐν οὐσία ἢ ἐν σχέσις τις εἰμί ἀπό ἑαυτοῦ τις μοῖρα εἰς ὁ εἰμί συμβάλλω , ὁ δέ ἔχω ἔξωθεν ὅλος καί Ἐπίκτητος περί ἐγώ γίγνομαι , διά οὗτος τελευταῖος αὐτός τίθημι . καί ὁ πολλαχῶς δέ λέγω ὁ ἔχω ἐναργής ὁ ποῦ καί ποτός ( καί γάρ ἐκεῖνος πολλαχῶς λέγω ἐπί τε ὁ τόπος καί ὁ ἐν καί ὁ χρόνος καί ὁ ἐν χρόνος ) , καί οὗτος οὖν ἀφορμή παρέχω ὁ ἐπί ὁ τέλος θέσις αὐτός . δῆλος δέ ὅτι κἀν πολλαχῶς λέγω ὁ ἔχω , οὖον ὁ ὁμώνυμος εἰμί ὁ γένος , ἀλλά ὁ ἐκ ὁ ὁμωνυμία διακρίνω . ἐν μέντοι ὁ ὁ ἴδιος ἀπόδοσις καί ὁ Ἀρχύτας οὖον μετά ὁ πρός τίς ἀλλά μετά ὁ ποιέω καί πάσχω τάσσω ὁ ἔχω ἕβδομος αὐτός τάξις ἀποδίδωμι . καί | ἴσως ἐνδείκνυμι διά οὗτος , ὅτι κἀν ἔχω τις τάξις ὁ γένος , ὅς ἐν ὁ περί ὁ τάξις λόγος παραδίδωμι , ἀλλά ὁ γε ἔσχατος καί ἀδιαφορέω πως κατά ὁ τάξις διά ὁ ἀρχηγός καί γενικός ἅπας ὕπαρξις . ἀλλά περί ὁ τάξις ἀρκέω τοσοῦτος . ὁ δέ φύσις αὐτός καλῶς ὁ Ἀρχύτας παρίστημι εἶπον · “ ὁ δέ ἔχω ἴδιος εἰμί ὁ ἐπίκτατον καί ὁ χωρίζω ὁ οὐσία σωματώδης ὑπάρχω . ὁ τε λώπιον καί ὁ ὑπόδημα ἕτερος ὁ ἔχω εἰμί οὔτε συμφύω αὐτός οὔτε μήν συμβαίνω ὥσπερ χαρωποος καί μανός ( γούτος γάρ ἀσώματος ) , ἀλλά ὥσπερ ὁ σῶμα καί ὁ ἐπίκτατον ” . Ἐπίκτητος οὖν τις μετουσία καί ὁ χωρίζω ὁ οὐσία καί μή διατίθημι αὐτός κατά ἑαυτοῦ μηδέ ὀνομάζω ἀπό ἑαυτοῦ ποιέω καί περίκειμαι ὁ ἴδιος εἰμί ὁ ἔχω . καί σωματικός οὖν εὐθύς οὗτος , ἀλλά οὐ συμβεβηκός , διό οὔτε συμφυής εἰμί οὔτε ἀλλοιωτικός ὁ ἔχω , ὥστε οὔτε ποιότης οὔτε ποσότης οὔτε σχέσις ἢ ἐνέργεια ἢ πάθος ἔχω τίς κατά ὁ γένος οὗτος λέγω ἔχω , ἀλλά οὐδέ εἰμί ὡς μέρος ἔχω ( συμφυής γάρ οὗτος εἰμί καί ἐκεῖνος ) , ἀλλά εἰμί τίς σῶμα Ἐπίκτητος ὡς ἕτερος ἕτερος περίκειμαι , οὗτος ἐν ὁ ὁ ἔχω περιλαμβάνω κατηγορία . διό οὐδέ ὁ κτῆμα ἢ ἀνδράποδον ἢ φίλος ἢ πατήρ ἢ υἱός κατά οὗτος ὁ γένος ἔχω λέγω , διότι οὐ ἐν περίθεσις οὗτος εἰμί καίτοι κτῆμα εἰμί . τοιγάρ καί ὁ Πλάτων ἐν Θεαίτητος ὁ ἔχω ἀπό ὁ κτάομαι σαφῶς διακρίνω εἶπον · “ οὖον αὐτός ἐγώ φαίνω ὁ κτάομαι ὁ ἔχω · οἷος ἱμάτιον πρίαμαι τις καί ἐγκρατής ὦρ μή φορέω · ἔχω μέν οὐ αὐτός , κτάομαι γε μείς φημί . ὁράω δή καί ἐπιστήμη εἰμί δυνατός οὕτως κτάομαι μή ἔχω ἄν , ὥσπερ εἰμί τις ὄρνις ἄγριος , περιστερά ἢ ἄλλος τίς , θηρεύω οἴκοι κατασκευάζω περιστερώνας τρέφω , τρόπος μέν ἄν πού τις φημί αὐτός ἀεί αὐτός ἔχω , ὅτι δή κτάομαι , τρόπος δέ ἄλλος οὐδείς ἔχω , ἀλλά δύναμις μέν αὐτός περί αὐτός παραγίγνομαι , ἐπεί ἐν ἴδιος περίβολος ὑποχείριος ποιέω λαμβάνω καί ἔχω , ἐπειδάν βούλομαι ” . ὥστε καί κατά Πλάτων τότε γίγνομαι ὁ ἔχω , ὅταν ἐγκρατής εἰμί ὁ ἔχω ὁ ἔχω , ὡς ὅταν κρατέω ὁ περιστερά , ὥσπερ ὅταν περίκειμαι ὁ δακτύλιος , τότε λέγω ἔχω αὐτός , καί οὐ εἰμί ἀπόλυτος ἐνέργεια οὔτε ἄλλος πρός ἄλλος ἁπλόος ἀλλά πρός ἄλλος εἰς ἑαυτοῦ κράτησις , πολύς ἐκβαίνω πᾶς ὁ ἄλλος κατηγορία . φαίνω δέ λοιπός καί πῶς ὁ ὁμώνυμος λέγω ἔχω διΐστημι ὁ εἰμί γένος ὁ ἔχω . οὔτε γάρ ὁ ἕξις ἔχω ἢ ποιότης ἢ ποσότης περιέχω ἐν αὐτός . ἀσώματος γάρ οὗτος . οὔτε ὁ ὡς ἀγρός ἔχω ἢ υἱός ἔχω ἢ κτάομαι . κτῆμα μέν γάρ καί οὗτος σωματικός , ἀλλά ὅς περιέχω ἔξωθεν ἢ περιέχω . καί ἔοικα μέσος πως εἰμί ὁ ἔχω ὁ κτάομαι καί ὁ κατά ἕξις διακεῖασθι . εἰμί μέν γάρ ἔχω ὡς ὁ λευκότης , χωρίζω ἀπό ὁ ἔξωθεν τιμάω , ὅς οὖον περίκειμαι . εἰμί δέ σωματικός εἰμί καί ἔξωθεν , χωρίζω ὁ ἕξις , ὁ συμβαίνω ἐγώ συμφθεῖς εἰμί καί οὐ ἐπίκτητος . τοιοῦτος μέν οὖν ὁ ὁ ἔχω ἰδιότης εἰμί καί οὕτως ἀπό ὁ ὁμώνυμος λέγω χωρίζω . ἐπεί δέ δεῖ καί οὗτος ὁ γένος παραδίδωμι ὁ κατά εἶδος διαφορά , ὡς καί ἐπί ὁ ἄλλος γένος αὑτός τε ὁ Ἀριστοτέλης ποιέω καί ἐγώ κατακολουθέω πειράω , λέγω δέ πολλαχῶς οὗτος , φυλακτέος μή λανθάνω εἰς ἄλλος τίς σημαίνω μεταχωρέω . καί γάρ καί αὐτός ὁ Ἀρχύτας ἀντί ὁ κατά εἶδος διαφορά ὁ πολύς σημασία απαριθμώ λέγω . “ ὁ δέ ἔχω διαφορά μέν ἐκ ἐπιδέχομαι πλέω εἶδος , λέγω δέ πολλαχῶς . καί γάρ ὁ ἐφίστημι ἔχω λέγω ὁ ἐφίστημι καί σύ νοέω ὁ νόα καί σύ κτάομαι ὁ κτάομαι ” . καί Ἀριστοτέλης δέ ἐπί τέλος ὁ σύγγραμμα ὁ ἔχω εἶπον κατά πλείων τρόπος λέγω ὅς ὁ κατά εἶδος διαφορά ἀλλά ὁ πολύς αὐτός σημασία παραδίδωμι . ὁ μέντοι Ἰάμβλιχος πειράω καί οὗτος κατά εἶδος διακρίνω , κατά αὐτός οὗτος μόνος ὁ ὁ ἔχω γένος ἀποδίδωμι ὁ διαφορά . “ εἰμί δέ , φημί , ὁ ἔχω ὁ τε περίκειμαι περί ὁ σῶμα μεριστός , ὥσπερ δακτύλιος περί δάκτυλος , καί ὁ περί ὅλος ὁ σῶμα , ὥσπερ ἱμάτιον . ὁ δέ ἀμυντήριος εἰμί ὄργανον , ὥσπερ ὅπλον . ὁ δέ προβάλλω ὁ σῶμα , ἢ ὡς κόσμος τις παρέχω αὐτός ἢ ἄλλος ἕνεκα χρεία . ἔνειμι δέ , φημί , καί κατά ὁ σχέσις ὁ περί ὁ βίος διαιρέω ὁ ὁ ἔχω διαφορά , οἶος εἰμί ὁ μέν εἰς εἰρήνη , ὁ δέ εἰς πόλεμος εἰμί χρήσιμος , ὡς κόσμιος καί ὅπλον , καί ὁ μέν κατά προαίρεσις ἐγώ περίκειμαι , ὡς ἱμάτιον καί ὅπλον , ὁ 61 ἄνευ προαίρεσις , ὡς δεσμός . καί ὁ μέν κρατέω , ὡς δόρυ καί βακτηρία , ὑπό δέ τις κρατέω , ὡς ὑπό ὁ ὑπόδημα . καί ἤτοι διά σπουδή παραγίγνομαι ἐγώ ὁ ἔχω ἢ ἄνευ τις πραγματεία ” . οὗτος μέν οὖν ὡς εἰδητικός διαφορά ὁ ἔχω ὁ Ἰάμβλιχος ἁπηριθμήσατο . ἐφίστημι δέ ἄξιος , μήποτε ὁ πλέω οὗτος ὅς ὁ ὁ ἔχω διαφορά δηλωτικός , ἀλλά ὁ ὁ ἔχω καί ὁ ἔχω καί ὁ τρόπος . εἰ γάρ ὅλος ἢ μέρος ὁ ἔχω καί εἰ ἑκούσιος ἢ ἀεκούσιος καί εἰμί ἄνευ σπουδή ἢ μετά σπουδή καί αὖος πάλιν εἰμί κόσμιος ἢ ἀμυντήριον καί ὁ ἐν εἰρήνη δέ ἢ ἐν πόλεμος ὅς ὁ ἔχω ἀλλά ὁ καιρός καί ὁ περίστασις , ἐν εἰμί ἔχω ὁ ἔχω , οὗτος λέγω ὁ διαφορά . ὁ μέντοι κρατέω ἢ κρατέω δοκέω ἐγώ ὁ ἔχω αὐτός διαφορά σηλοῦν . ἐφιστάνω δέ Ἰάμβλιχος ἐκ ὁ εἴρω ὁ αἴτιος , διά ὅς ἐπί ὀλίγος διατείνω ὁ γένος Ι οὗτος . ὁ γάρ ἐπίκτητος σῶμα καί σῶμα περίβλημα βλῆμα ὀλίγος εἰμί . ἔτι δέ καί ὅτι ἐπί μόνος εμφυχοω θεωρέω , ὡς δείκνυμι . ἀπορία δέ πολύς καί πρός οὗτος γίγνομαι ὁ γένος . καί γάρ Πλωτῖνος ἀπορέω λέγω . “ περί δέ ὁ ἔχω , εἰμί ὁ ἔχω πολλαχῶς , διά τίς ὅς πᾶς ὁ τρόπος εἰς οὗτος ὁ κατηρογίαν ἀνάγω ; ὥστε καί ὁ ποσός , ὅστις ἔχω μέγεθος , καί ὁ ποιός , ὅτι ἔχω χρῶμα , καί ὁ πατήρ , ὅτι ἔχω υἱός , καί ὁ υἱός , ὅτι ἔχω πατήρ , καί ὅτι κτῆμα ” . πρός ὅς ῥητέος ὅτι ἐχ οἶος τε ὁ ὁμώνυμος καί κατά γένος ἐξαλλάσσω εἷς εἰμί κατηγορία καί εἷς γένος . ὅς μέντοι οὔτε ὁ ποσός ἐν ὁ ἔχω τούτός εἰμί , διότι ἔχω μέγεθος , οὔτε ὁ ποιός , ὅτι ἔχω χρῶμα . ἀσώματος γάρ ὁ ποιός καί ὁ ποσός , ὁ δέ κατηγορία οὗτος ὁ περί ἐγώ ἐπίκτητος σῶμα εἰμί . ὁ δέ πατήρ , εἰμί μέν καθό σῶμα , ἀλλά οὖον περίθετος εἰμί . εἰμί δέ καθό σχέσις ἔχω πρός υἱός , ἀλλά ἀσώματος ὁ σχέσις . ὁ δέ Νικόστρατος ἐγκαλέω . “ διά τίς , φημί , οὐ τίθημι ὁ ὁκσώς σημαινόμενο ὁ ἔχω , ὅσπερ ἐν τέλος ὁ βιβλίον διαριθμέω , καί διά τίς οὐ ἀποκρίνω ὁ ἀλλότριος ὁ πρόκειμαι κατηγορία , ὅσπερ ποιέω ὁ πολύσημος φωνή διαιρέω ; οὖον γάρ οἶδα νῦν , τίς ποτός εἰμί ὁ καταίρω ὁ δέκατος οὗτος γένος . ἐάν γάρ ἀκριβολογέομαι τις , οὐδείς ὁ ἔκκειμαι ὁ ἔχω ὁ ὡς γένος σημαίνω . πρόκειμαι δέ αὐτός ὁ ἐπί τέλος ὁ Ἀριστοτέλης ῥῆσις οὕτως ἔχω . “ ὁ ἔχω κατά πλείων τρόπος λέγω . ἢ γάρ ὡς ἕξις ἰά διάθεσις ἢ ἄλλος τις ποιότης . λέγω γάρ ἐπιστήμη ἔχω καί ἀρετή . ἢ ὡς ποσός , οἶος ὅς τυγχάνω τις ἔχω μέγεθος . λέγω γάρ τρίπηχυς . ἢ ὡς ὁ περί ὁ σῶμα , οἶος ἱμάτιον ἢ χιτών . ἢ ὡς ἐν μόριον , οἶος ἐν χείρ δικτύλιον . ἢ ὡς μέρος , οἶος πούς ἢ χείρ . ὡς ἐν ἄρρειος , οἶος ὁ μέδιμνος πῦρ . ἢ ὡς κτῆμα . ἔχω γάρ οἰκίον καί ἀγρός λέγω . λέγω δέ καί γυνή ἔχω καί ὁ γυνή ἀνήρ . ἔοικα δέ ἀλλότριος ὁ νῦν ἐρῶ τρόπος ὁ ἔχω εἰμί . οὐδείς γάρ ἄλλος ὁ ἔχω γυνή σημαίνω ἢ ὅτι συνοικέω ” ἐν δή οὗτος ὁ μέν ὄγδοος ὁ ἔχω γυνή ἢ ἀνήρ καί αὐτός παραιτέομαι ὡς μήτε ὁ υμωνυμαω λέγω ἔχω ἀφτνέομαι , ἀλλά μᾶλλον ὁ συνίημι δηλόω . ὁ δέ πρῶτος σαφῶς εἰμί ὁ ποιέω . ὁ γάρ ἕξις ἔχω καί διάθεσις οὐδείς ἄλλος , φημί ὁ Νικόστρατος , σημαίνω , ἐάν μεταλαμβάνω εἰς ὁ τίς εἰμί , ἢ ὁ ἐπιστήμων εἰμί καί ἑκτικός εἰμί , ὅσπερ εἰμί ὁ ποιέω . ἀλλά καί ὁ μέγεθος ἔχω καί τρίπηχυς εἰμί ὁ ποσός , καί ὁ τρίτος δέ καί τέταρτος καί ὁ ἕβδομος ὁ ἔχω σημαίνω σαφῶς ἐξίστημι εἰμί ἐν ὁ ὁ πρός τίς κατηγορία . καί γάρ ὁ ἱμάτιον , φημί , ἔχω καί δακτύλιος ἔχω ἴσος εἰμί ὁ οἰκίον ἔχω καί κτάομαι , καί εἰμί ὁ πρός τίς . ὁ γάρ κτῆμα ὁ κτήτωρ καί ὁ κτήτωρ ὁ κτῆμα . καί ὁ πέμπτος δέ , τουτέστιν ὁ μόριον ἔχω οὐ ἄδηλος ὅτι καί ὁ πρός τίς εἰμί , εἴπερ μέρος πρός ὅλος , καί ἄλλως ὁ κατά ὁ οὐσία εἰμί κατηγορία . ἐάν γάρ μεταλαμβάνω εἶπον , τίς εἰμί ὁ ἔχω πούς καί χείρ , εἴρω κατά ὁ ἀκριβής λόγος , κἀν ἀσυνήθης εἰμί , ὁ ποδόω καί χειριδόομαι καί κοινῶς ὁ οὐσιόω , ἀήθης εἰμί καί οὗτος . διαλεκτικός δέ οὐ οὕτως συνήθεια ὡς ἀκρίβεια μέλος . ἁμαρτάνω οὖν , φημί , μή ἀποκρίνω ὁ ἄλλος σημαίνω , ὡς οἶδα , τίς ποτός εἰμί ὁ ὁ ἔχω κατηγορία ” . πρός δή οὗτος φημί Ἰάμβλιχος , ὅτι “ διά οὗτος ἐν ὁ τέλος διακρίνω ὁ ὁ ἔχω σημαίνω , ἵνα αὐτός χωρίζω ὁ ὁ ἔχω κατηγορία . ἐν μέν ἀρχή καί ἐν μέσος , ὅτε περί ὁ ἕξ ἅμα γένος λέγω , διά ὁ παράδειγμα δηλόω . καί γάρ συνήθης ὁ διαλεκτικός ὁ ἀφορίζω τίς παράδειγμα , ὡς ὁ οὗτος μή εἰμί παραπλήσιος ἀποκρίνω . ὁ γοῦν ἐκ ὁ Ἀκαδημία ὁρίζω ὁ ἑκτός ὁ οἶος τε ἔχω , πρός ὁ ξητοῦντας , κατά τίς ὁ ἔχω σημαίνω λέγω , ἐπεί πολλαχῶς ὁ ἔχω , ὡς καί Ἀριστοτέλης διά-ὁρίζω — πρός οὗτος οὖν παράδειγμα ἐπάγω , ἑκτός λέγω εἰμί ὅς οἶος τε ἔχω οὕτως ὡς ὁ φρόνησις ἔχω ὑπό ὁ φρόνιμος , διά ὁ παράδειγμα ὁ ὑπογραφή ποιέω xai ἅμα ὁ ἀλλότριος σημαίνω ὁ ἔχω ἀποκρίνω . καί ὁ Ἀριστοτέλης οὖν ὅταν ὁ ἔχω πολλαχῶς λέγω τοιοῦτος ὁ κατά γένος ἔχω ὑπολαμβάνω οἶος ὁ ὑποδέω καί ὁπλίζω , διά ὁ παράδειγμα πᾶς ὁ ἄλλος πλῆθος ὁ ὁμώνυμος λέγω ἀποσκευάζω . καί γάρ χωρίζω ἀπό κτῆμα . ὅς γάρ περίκειμαι ἐκεῖνος . καί ἀπό ὁ ἕξις καί ὁ ποσότης . συμβαίνω γάρ αὔτης καί ἅμα εἰμί ἀσώματος . χωρίζω δέ καί ὁ ὡς μόριον ἔχω , ὅτι ἐκεῖνος μέν συμφυής , οὗτος δέ ἐπίκτητος , καί ἔτι ὁ ὡς κτῆμα , ὅτι πάντῃ ἔξωθεν οὗτος καί ὅς περίκειμαι . χωρίζω δέ καί ὁ ἐν ἀγγεῖον , ὅτι ἐκεῖνος ἁπλόος κεῖμαι ὡς ἐν τόπος . μόνος δέ εἰμί ἐν ὁ ἀπαριθμέω ὁ ὁ ἔχω κατηγορία ὁ τε τρίτος καί ὁ τέταρτος , ὁ μέν ἱμάτιον ἔχω κατά ὁ ἐν ὅλος ὁ σύμα , ὁ δέ δακτύλιος κατά ὁ ἐν μέρος . καί δῆλος ὅστις εὐσύνοπτος οὗτος εἰμί διά ὁ πρός ὁ ωπιεπομαι καί ὑποδέω ὁμοιότης , ὅσπερ ὁ ὁ ἔχω κατηγορία ὁ Ἀριστοτέλης παράδειγμα προβάλλω . μάτην οὖν ὁ Νικόστρατος ἐγκαλέω οὖς ἐν ὁ ὁ ἔχω σημαίνω μή ἀποκρίνω ὁ κατά ὁ γένος ἔχω , εἰμί μή ἄρα ὅτι μή προστίθημι ὁ Ἀριστοτέλης ὁ τρίτος καί τέταρτος ὅτι οὗτος εἰμί κατά ὁ γένος , ὁ δέ ἄλλος ἕκτος ἀποβλτέον . ἀλλά οὐ εἰμί ὁ τοιοῦτος προσθήκη συνήθης ὁ αριστοτελικός συντομία . ὁ δέ καί ἐν μέσος τίθημι ὁ Ι ὁ κατηγορία σημαίνω γυμνάζω εἰμί , ὡς οἴομαι , ὁ ἐντυγχάνω πρός ἀγχίνοια . ὁ μέντοι Νικόστρατος ὁπὸ ὁ πρός τίς καί ὁ τρίτος καί ὁ τέταρτος ἀνάγω συγκρύπτω ὁ ἀλήθεια . κἀν γάρ κτῆμα εἰμί ὁ ἱμάτιον καί ὁ δακτύλιος , ἀλλά κατά γε ὁ περίσθειν καί ὁ ἔχω προχείρως διαφέρω ὁ ἄλλος κτῆμα , ὡς καί ὁ Πλάτων δοκέω ὁ ὁ ἔχω γίγνομαι κατηγορία ” . ἀλλά εἰμί ὁ ὁ σωματικός , φημί ὁ Πλωτῖνος , ἔχω περί ὁ σῶμα καί μή ἀσώματος ἄλλος ποιέω κατηγορία , διά τίς καί ἐπί ὁ ποιέω πολύς ὗσις διαφορά ἐκ ἄλλος μέν κατηγορία γίγνομαι κατά ὁ τέμνω , ἄλλος δέ κατά ὁ καίω ἢ κατορύσσω ἢ ἀποβάλλω ἢ ὁ μέν ὁ ποιέω ἐνέργεια εἷς εἰμί καί εἷς ἔχω λόγος καί οὐδείς δήω ὁ διάφορος ὑποδοχή ὁ ὁ ποιέω ὑποδέχομαι . καί ὁ τέμνω γάρ καί ὁ Κάων καί ὁ ἄλλος οὐδείς κατά ὁ ποιέω διαφέρω . ὁ μέντοι ὁ ἔχω κατηγορία ἐν οὗτος ὅς ὅλος ἔχω ἰδιότης ἐν ὁ μή ἀσώματος , σῶμα δέ εἰμί ὁ περίκειμαι , ὅς ἀπό ὁ τυώ σχέσις χαρακτηρίζω , ἀλλά ἐκ ὁ πρός ἄλλος εἰς ἑαυτοῦ κύριος θεωρέω . ἀλ εἰμί ὁ περίκειμαι , φημί , ἱμάτιον ἄλλος κατηγορία ποιέω , διά τίς μή καί ὁ κεῖμαι ἐπί κλίνη ἄλλος ποιέω ἢ ὁ μέν κεῖμαι ἱμάτιον ἐπί κλίνη ὁ ὁ κεῖμαι εἰμί κατηγορία ἢ ὁ ἐν τόπος . οὐδείς γάρ ἐνέργεια παρέχω ὁ κλίνη εἰς ὁ ἔχω . ἐξέρχομαι γάρ καί κράτησις ἐμφαίνω τις ὁ ὁ ἔχω κατηγορία , ἀλλά σῶμα ἐπίκτητος . εἰμί δέ οὗτος ἀληθής , ἐπί μόνος ὁ ἔμψυχος ὁ ἔχω ἐπαληθεύω , ὥστε κἀν ἄγαλμα κόσμος περίκειμαι , ὡς μέν ἄψυχος οὐ εἄν λέγω ἔχω ὁ ἄγαλμα , ἀλλά κεῖμαι ἐν ὁ ἄγαλμα ὁ κόσμος . εἰμί δέ ὡς ἔμψυχος τίς θεωρέω , κατά ὁ πρός ὁ ἔμψυχος ἀναφορά ἔχω εἄν λέγω ὁ κόσμος . ἀλ εἰμί κατά ὁ κάθεξις ὁ ἔχω χαρακτηρίζω , εἰς ἐξέρχομαι ἀνάγω , φημί , ὁ δέ ἕξις ἐν ὁ ποιότης . ἢ ὁμώνυμος οὗτος ὁ ἕξις . ὁ μέν γάρ εἰμί αἀωμάτων συνοχή , οὗτος δέ ἐπίκτητος σῶμα κράτησις , καί ὁ μέν ὁ ἔχω διά ἐνέργεια ὁ ἔχω παραγίγνομαι , ὁ δέ ποιότης ὅς διά ἐνέργεια οὔτε ὁ μετέχω οὔτε ὁ μεταλαμβάνω . διαφέρω δέ καί κατά ὁ ἔχω , ὅτι ἐκεῖ μέν ἀσώματος εἰμί , ἐνταῦθα δέ σῶμα , καί καί κατά ὁ ἔχω , ὅτι ἐκεῖ μέν ἐν ὁ οὐσία , ἐνταῦθα δέ περί ὁ οὐσία ἔξωθεν . ‘ ἀλλά εἰμί ποιότης , φημί , ὅς δεῖ λέγω ἔχω , ὅτι ἤδη ποιότης εἴρω , οὔτε ποσότης ἔχω εἴρω ποσότης οὐδός μέρος ἔχω εἴρω οὐσία , διά τίς ὁ ὅπλον ἔχω ἄλλος δεῖ λέγω κατηγορία καίτοι εἴρω οὐσία , ἐν εἰμί ὁ ὅπλα;’ ἢ ὅτι οὖον ὁ ὅπλον ἢ ὁ ὑπόδημα κατά ἑαυτοῦ εἴρω εἰμί ὁ ὁ ἔχω κατηγορία οὐδέ ὁ κτῆσις αὐτός , εἰμί τις κτάομαι αὐτός χρῆσις αὐτός μή ποιέω , ἀλλά ὁ κράτσις αὐτός καί ὁ ἐκ ὁ ἔχω αὐτός λέγω ἕξις , οὗτος ποιέω ὁ ὁ ἔχω κατηγορία . ἄλλος δέ εἰμί ὁ ποιότης ἔχω καί ποσότης , ἄλλος ὁ ὅπλον ἔχω καί ὑπόδημα . ἐκεῖ μέν γάρ ἀσώματος ὁ ἕξις , ἐνταῦθα δέ σωματικός , καί ἐκεῖ μέν ἀλλοιωτικός εἰμί ὁ μετέχω ὁ μετέχω , ἐνταῦθα δέ περίκειμαι μόνος . ἀλλά ὁ ἐν ὀλίγος , φημί , πῶς γένος ἢ ὅτι ἐν ὁ ἔσχατος εἰμί οὗτος ὁ γένος καί περί ὁ αώματα καί ἐν ὁ σῶμα ὑπάρχω , καί διά οὗτος εἰς βραχύς συστέλλω , καί ὅς διά οὗτος ἐκ ἄν εἰμί γένος . καί γάρ ὁ φοίνιξ εἰμί ἐάν ὁ εἶδος ὅλος ἔχω ἐν ἑαυτοῦ . ἀλλά διά τίς μή συνάπτω ὁ περί ὁ ἔχω λόγος ὁ ἄλλος κατηγορία , ἀλλά ὥσπερ ἐκ μετάνοια μετά ὅς περί ὁ ἀντίκειμαι καί περί ὁ ἅμα καί περί κίνησις λόγος περί ὁ ἔχω μνημονεύω ; ἢ συμπληρόω ὁ περί ὁ κατηγορία λόγος , ἐπειδή τίνω κατά παραδρομή ἐν αὐτός μιμνήσκω , ἐξεργάζομαι καί ἐκεῖνος . τελευταῖος δέ ὗσις ὁ ὁ ἔχω κατηγορία , φροντίζω τάξις εἰκότως τελευταῖος ὅς ὁ ἔχω μνημονέω , ὅς μόνος αὐτός ὁ κατηγορία ὁ προσήκω ἀποδίδωμι τάξις , ἀλλά καί ὁ ἔξωθεν ἐπιλέγω καί ἐξεργάζομαι ὁ αὐτός ἀποδικέω . ‘ ἀλλά ἄτοπος , φημί , ἀποδοκιμάζω ἀποδοκιμάζω ὁ λέγω ἔχω γυνή συνήθης ὄνος . ἀλλά εἰμί μέν μή μιμνήσκω , ἄτοπος εἰμί παρίημι ὁ ἐν ὁ ἔθος , ὁ δέ μιμνήσκω καί ἐπικρίνω διαλεκτικός ἔργον ποιέω , οἶς μάλιστα διαφέρω ὁ ὁ ἀλήθεια κρίσις . οὗτος μέν οὖν καί πρός ὁ ἀπορία εἴρω . ἀκριβής δέ ὁ Ἀριστοτέλης ἐν ὁ δ ὁ μετά ὁ φυσικός ὁ ὁ ἔχω σημαίνω ἐπεξέρχομαι . ἔχω , γάρ φημί , λέγω πολλαχῶς . καί γάρ > κατά ὁ ἐν αὐτός φύσις καί ὁρμή καί ὅλως ἐν ᾤ ὁ ἀρχή ὁ ὁ ἔχω κίνησις , οἶος ὁ τύραννος ἔχω ὁ πόλις καί ὁ πυρετός ὅδε τις ἢ βήξ . καί ἐπί ὁ ἐναντίος . καί γάρ ὁ πόλις ἔχω τύραννος λέγω καί ὅλως ἄρχω κὰι ὁ ναῦς κυβερνήτης καί ὁ παῖς παιδαγωγός . οὗτος μέν οὖν οὕτως ἔχω λέγω , ὅτι ἢ ἄγω κατά ὁ ἑαυτοῦ ἀρχή ἢ ἄγω κατà ὁ ἐν ἐκεῖνος , καί εἰμί κατηγορία ὁ ὁ ποιέω ἢ πάσχω . ἑτέρως δέ ἔχω λέγω ὁ ὕλη ὁ εἶδος , οἶος ὁ χαλκός ἢ ὁ κηρός ὁ σχῆμα καί ὁ σῶμα ὁ ὑγίεια ἢ ὁ χρῶμα καί ὁ Σωκράτης δικατοσυνειμι ἢ σωφροσύνη . ὅλως γάρ ὁ δεκτικός πολλαχῶς , κατά εἷς μέν τρόπος , ὡς εἴρω , ὁ ὕλη ὁ εἶδος , κατά ἄλλος δέ ὁ ὡς ἐν ἀγγεῖον . οὕτως οἶνος λέγω ἔχω ὁ ἀμφορεύς καί ἔλαιον ὁ λήκυθος καί ὄχλος ὁ βαλανεῖον . καί εἰμί ὁ μέν ὁ ὁ ποιέω κατηγορία , ὁ δέ ὁ ὁ Ι ποῦ . ἀγρός δέ ἔχω καί νόος ἵππος καί νόος δοκέω μέν διάφορος λέγω , λέγω δέ κατά πρῶτος ὁ ἔχω τρόπος . ὅτι γάρ κρατέω καί κύριος εἰμί χράω αὐτός κατά ὁ ἑαυτοῦ προαίρεσις , ἔχω αὐτός λέγω . ἄλλως δέ καί ὁ μέρος λέγω ἔχω , χείρ καί κεφαλή , καί ὁ δένδρον ὁ ῥίξας . λέγω δέ καί γυνή ἔχω καί πατήρ καί συγγενής καί ἀδελφός , εἰμί καί οὗτος ἔνιοι ὑπό ὁ πρῶτος τρόπος πίπτω · γυνή μέν γάρ ἔχω ὁ ἀνήρ , ὅτι ἄγω κατά ὁ ἑαυτοῦ ἀρχή , γυνή δέ ἀνήρ , ὅτι ἄγω κατά ὁ ἐν ἔς . οὗτος δέ ὁ μέν εἰς ὁ οὐσία , ὁ δέ εἰς ὁ ποιέω καί πάσχω ἀνάγω . πρᾶγμα δέ ἔχω τις λέγω , ὅτι πράσσω καί πρός αὐτός εἰμί , λόγος δέ ἔχω , ὅτι φροντίζω καί οὐ ολιγωρώ αὐτός , ὅς δή πᾶς ὁ ποιέω . ὑπόδημα δέ καί ἐσθής καί ὡς κτῆμα λέγω ἔχω καί ὁ ἀμφιάζω καί ὑποδέω , καί εἰμί οὗτος ὑπό ὁ ὁ ἔχω κατηγορία ἀπό ὁ ἕξις . καί ὁ ἕξις δέ πολλαχῶς . εἷς ὅς ὁ ὁ ἔχω συγχύνω , ὡς ὁ λαμβάνω ὁ λῆψις . ὥσπερ οὖν ὁ λῆψις οὖον λαμβάνω , οὕτως οὐδέ ὁ ἐξέρχομαι ἔχω , εἰμί δέ μή , εἰς ἤπειρος πρόειμι ἕτερος δέ εἰμί διάθεσις Ἔμμονος , ὅς φημί ὁ ἀρετή ἐξέρχομαι καί ὁ τεχνίτης ἑκτικός εἰμί . διαφέρω δέ αὔτης ὁ ὁ μέν ἔχω ἐγώ , ὁ 03 μή , ἔπειτα ὁ ὁ μέν ἐπίτασις ἐπιδέχομαι ( δυνατός γάρ καί ἑκτικός ἐν ὁ μελέτη εἰμί ἑκτικός γίγνομαι ) , ὁ δέ μή ἐπιδέχομαι ( ὁ γάρ ἔχω τίς ὅς μῆλον καί ἀίσσω ἔχω ) . ἔτι δέ ὁ μέν ἕξις ἀντιτίθημι , ὡς ὁ ἀρετή ὁ κακία , ὁ δέ ἐχ ἕξις ἀλλά στέρησις . δοκέω δέ εἄν ἐναντίος εἰμί ὁ ἔχω ὁ ἔχω καί ἕτερος κατηγορία , ὡς ὁ ποιέω καί πάσχω ἕτερος , δεῖ δέ οἶδα ὅτι κοινῶς ὁ ἔχω λέγω , οὗτος ὁ μέν εἰμί ἔχω εἰδικός , ὁ δέ χέω , ὁ δέ κοινός εἰμί ὁ κατηγορία , ὑπό ὅς καί ὁ εἰδικός ἔχω λέγω , ὡς ὁ ὑποδέω , καί ὁ ἔχω , ὁμώνυμος καί οὗτος . ὑποδέω γάρ καίω ὁ ἄυθρωπος καί ὁ ὑπόδημα . ἔτι δέ καί οὗτος ῥητέος , ὅτι ἔχω ἐπί τίνω ὁμώνυμος λέγω ὁ ἐνεργέω . ὁ γάρ ὑποδέω καί ὁ ἔχω ὑπόδημα δηλόω καί ὁ ἀναλαμβάνω , ὅσπερ εἰμί ὁ συντελικός ὁ ὑποδέω . ἀντίκειμαι δέ ὁ ἔχω στέρησις , οἷος γυμνός , ἀνυπόδητος , ἄνοπλος · ὁ γάρ στερέω εἰμί ὁ μή ἐγώ τότε , ὅτε φύω ἔχω . καί ὁ Ἀρχύτας δέ ὁ μέν τίς ἔχω ὡς ἁπλόος λαβή πειράω αὐτός διαιρέω , ὁ ὁ δέ ὑπό ὁ ἁπλόος ἔχω εἰς ὁ ἔχω εἰς ὁ ἔχω κατηγορία τάσσω ὑπογράφω , ὡς φθάνω δηλόω . ὁ δέ ἀπό ὁ Στοά ἀξιόω εἰς ὁ πῶς ἔχω ἀναφέρω ὁ ὁ ὁ Βόηθος ἐναιτέω , οὔτε εἰς ὁ πῶς ἔχω ἡγέομαι δήω οὔτε εἰς ὁ πρός τίς τίς ἀνάγω αὐτός , ἴδιος δέ εἰμί κατηγορία · εἰμί μέν γάρ αὐτός , τριχῶς δέ μάλιστα καί ὁμώνυμος ὁ σχέσις λέγω · ὁ μέν γάρ εἰμί ἐν ἑαυτοῦ καί κατά ἑαυτοῦ , ὁ δέ πρός πρός ἕτερος , ὁ δέ ἕτερος πρός ἑαυτοῦ . ὁ μέν οὖν ἐν ἑαυτοῦ θεωρέω κατά ὁ πῶς ἔχω , οἶος ὁ προβάλλω · σχέσις γάρ εἰμί αὐτός πρός ἑαυτοῦ . ὁ δέ πρός ἕτερος ὁ ὁ λέγω πρός τίς · ὅς γάρ πατήρ καί ὅς δεξιός κατά σχέσις λέγω οὖον ὁ αὐτός τις πρός ἑαυτοῦ , ἀλλά ὁ πρός ἕτερος . ὁ δέ ἀπό ἕτερος πρός ἑαυτοῦ . οἷος ὁ ὁ ὁπλίζω καί ὑποδέω · εἰμί γάρ ἄλλος σχέσις πρός αὐτός , ὁ μέν ὅπλον πρός πρός ὁ ὁπλίζω , ὁ δέ πρός ὅς ὑποδέω . μήποτε δέ , φημί ὁ Βόηθος , ὁ ἔχω εἰμί σημαίνω ὁ ὅς ὅς εσοδυναμις ὁ ἔχω ὁστισοῦν ὁστισοῦν εἴτε εἴτε ὅς δή καί τάχα ὁπὸ ὁ λέξις κατά σύτη προτείνω σημαίνω , ὁ δέ πλείων ἐκεῖνος καί ἕτερος ἐν ὁ συντάσσω · ὅς γάρ ἀγρός προτείνω ἤ ὅς πατήρ ἢ ὁ μέρος ὅς διαφορά ποιέω " ὑπό δέ οὗτος ἄλλος εἰμί ὁ ἔχω σημασία ὁ ἰδίως ἐπί ὁ κρατέω τάσσω . ἐάν μέν οὖν ὁ κατηγρίαν κατά ὁ πρῶτος σημαίνω τίθημι τις , καί ὁ φρονέω καί ὁ σωφρονέω καί ὁ ὑγιαίνω εἰς οὗτος ὁ κατηγορία ἀνάγω φρόνησις γάρ ἔχω ὁ φρονέω εἰμί ) , ὑπεξαιρέω δέ ἀπό οὗτος ὁ κατά ὁ ποιέω καί καί πάσχω κατηγορία · διακρίνω δέ καί ὁ πρός τίς · ὁ μέν γάρ κτάομαι ὁ πρός τίς εἰμί , ὁ ὁ δέ κτάομαι ὁ ἔχω , καί ὁ πατήρ ὁ πρός τίς , τίς , ὁ δέ πατήρ εἰμί ἐν ὁ υἱός ἔχω . ἐάν δέ κατά δύο , ὁ ὅς ἄλλος ὁ ἔχω σημαίνω εἰς ὁ ἄλλος κατηγορία ἀνάγω , ὅσος δέ κατά κράτησις Ἐπίκτητος τις , εἰς οὗτος μόνος " τοιοῦτος ὅς οὖν καί ὁ ὁ γενναῖος Βόηθος προσιστορέω . εἰμί δέ καί διαίρεσις τις ἐθέλω ὁ οὕτως ἀφορίζω γένος ποιέω , λέγω ὅτι ὁ οὕτως ἔχω ἤ ἢ κατά πόλεμος ἔχω ἢ ἐν εἰρήνη , ὁ κατά πόλεμος ὁ ὁ μέν περικείμενο εἰμί , ὁ δέ κρατέω , καί ἑκάτερος ὁ ὅς φύλαγμα εἰμί , ὡς θώραξ περίκειμαι καί ἀσπίς κρατέω , ὁ δέ ἀμυντήριον , ὡς ξίφος περίκειμαι καί δόρυ κρατέω · ὁ δέ ἐν εἰρήνη ὁ μέν κόσμος ἕνεκα κατά διάφορος μέρος ὁ σῶμα , ὡς διάδημα καί περιδέραιον καί δατυλις , ὁ δέ σκέπη , καί οὗτος ὁ μέν περί ὅλος ὁ σῶμα , ὡς ἱμάτιον , ὁ δέ περί μέρος , ὡς ὑπόδημα . τις καί ὡς ὄργανον ἔχω , ὡς ὁ σκέπαρνον καί ὁ ὁ πηδάλιον καί ὁ τις δέ καί ὡσαύτως κτῆμα ὡς ἀργάριον ἤ τίς ἄλλος ὅς διά ὁ ἔχω κρατέω . δεῖ δέ οἴομαι πᾶς ὁ ἔχω κατά προαίρεσις ἔχω · διό οὐδέ λέγω ὁ ἄψυχος Ι ἔχω κατά ὁ ὁ γένος σημαίνω . μετά δέ ὁ ὁ ἔχω τεχνολογία ὁ νοερός περί αὐτός θεωρία ἀντιλαμβάνω ὁ Ἰάμβλεχος αὐτός οὗτος ζητέω πρῶτος , πόθεν ὑφίστημι καί τίς ἔχω χρεία ἐν ὁ πᾶς , καί φημί ὅτι πολύς ὁ ἐν ὁ πᾶς εἰμί μή συνυπάρχω ἀλλήλων μηδέ συμφύω , δύναμαι δέ τις ὠφέλεια ἀπό ἀλλήλων παραδέχομαι . ὁ οὖν ὁ πᾶς φύσις μηχανάομαι ἐπίκτητος καί οὗτος ὁ ἑς ὁ ἕτερος γίγνομαι , ὥστε ἐπιπλοκή εἰμί καί ὁ πόρρωθεν ἀλλήλων διοικίζω καί δύναμις ὁ κτῆσις ὁ μήπω πάρειμι , ὠφέλιμος δέ εἰμί . οὖον γάρ ἐσθίω ὁ ἐν γενίζω φέρω οὐσία πολύς εἰμί κατά ἑαυτοῦ ἐπιδεής διά ὁ ἔσχατος μερισμός ἄμοιρος αὐτός τέλειος ὁ μετουσία ατολειπω . πόρος οὖν τις κτάομαι καί ἰσχύς εἰς ὁ ῥάτος ὁ ὠφέλιμος ἐγείρω , καί ὁ ἔχω δίδωμι ἑαυτοῦ ἑτοίμως εἰς ὁ ἀντιλαμβάνω ἑαυτοῦ . πολύς δέ πρό ὁ φύσις ὁ ὁ πᾶς πρῶτος αἰτία ὁ ὁ γίγνομαι κατευθύνω , συναρμόζω οἰκεῖος ὁ οἰκεῖος κτῆμα εἰς ὁ προσήκω χρῆσις ὁ ἔχω καί ὁ ἔχω ἐπί αὐτός ἀνεγείρω . χρεία μέν οὖν ὁ πᾶς τοιοῦτος οὗτος ὁ γένος παρέχω , πρός αὐτάρκεια ὁ ἐνδεής καί ἕνωσις ὁ δυνατός καί ὁ πάντῃ διίστημι εἰς ὁ εἰμί προέρχομαι . ὁ δέ ὅλος αὐτός φύσις , φημί Ἰάμβλιχος , οὐ ἐπί ἐγώ καί ὁ ἡμέτερος σῶμα ἱστάνω χρή · εἰς στενός γάρ αὐτός κατακλείω · ἀνωτέρω δέ ἔτι , περί ὁ ψυχή ὁ ἡμέτερος καί ὁ φύσις , κατά ὁ ἐπίκτητος καί μή συμφυής περικράτησις ὁ ἔχω θεωρητέον . οὖον γάρ δή ὁ μέν σῶμα περίκειμαι ὁμοφυής πρός αὐτός σῶμα , ὁ δέ Ψυχή πολοειδής ἔχω δύναμις οὐ εἰμί επίκτητος τις ζωή , ὁ μέν ὁμοφυής , ὁ δέ ὑποδεέστερος ὁ οἰκέω ἐν αὐτός μέτρον . ὁράω δέ ἄν τις ὅς λέγω , ξησίν , καί ἀπό ὁ ἐνοργῶς φαίνω · εἰμί γάρ εἰς ὁ σῶμα κατέρχομαι προβάλλω τις ζωός περί ἑαυτοῦ ὤσπερ ἐπίκτητος , ἄλλος δέ ἀπό ὁ σῶμα παραδέχομαι , ἕννυμι ἐν τροπή καί ἔκστασις θεωρέω , πῶς οὐ ἄν λέγω οὗτος ἔχω ; ἀλλά καί εἰς ἕκαστος μέρος ὁ κόσμος παπαγινομενω ζωή τις ἰά δύναμις παραδέχομαι , ὁ μέν αὐτός προβάλλω , ὁ δέ λαμβάνω ἀπό ὁ δοσμοω , σῶμα τε οἰκεῖος ἐν ἕκαστος μέρος ὁ πᾶς ὁ μέν ἀπό ὁ κόσμος λαμβάνω , ὁ δέ αὖος ποιέω κατά ὁ οἰκεῖος λόγος , καί οὗτος ὁ υνάμεις καί ὁ ζωός καί ὁ σῶμα ἀποτίθημι , ὅταν τυγχάνω εἰς ἄλλος λῆξις μεθίστημι . φανερός δή ἐκ οὗτος γίγνομαι , ὅτι ἐπίκτητος αὐτός πᾶς οὗτος εἰμί καί ἔχω αὐτός ὡς ἕτερος οὐσία ἕτερος ὅντα · οὔτε γάρ συμφύω αὐτός ὥσπερ ὁ συγκρίνω σῶμα , ἀλλά ἀμιγής εἰμί κατά ἑαυτοῦ ἔχω αὐτός περίκειμαι . ὡσαύτως δέ καί ἐπί ὁ φύσις , φημί , ὁ πᾶς , ὅταν κατά ὁ λόγος αὐτός περιέχω γίγνομαι πολύς ὑπό αὐτός καί οὗτος τις ἀπογίγνομαι ὥσπερ τις ἐπίκτητος ἄντα , αὐτός δέ μένω ή αὐτός εἰμί καί περιτρέχω ὁ ὁ ἐν αὐτός καί ἀφίημι μηδείς παύω σῶμα σῶμα ζῷον καί φυτός , τότε καί περί ὁ φύσις ὁ πᾶς ὁ ἔχω θεωρέω , ὁ ἐπίκητα ἐπίκτητος πᾶς , ὅσος μή συμβεβηκός εἰμί μηδέ συμφυής , ἐν ἑαυτοῦ  † περιέχω . οὗτος δέ ἔτι μᾶλλον ἐν ὅλος ὁ κόσμος ὁ κατά ὁ ζωός αὐτός πᾶς οἴομαι καί ὁ ψυχή ὁ ἐν αὐτός στοιχεῖον στοιχεῖον τε καί καί ὁ κοινῶς ὑπό αὐτός συνιστάω θεωρέω ὁ νυνί λέγω ἕξις . αὐτοτελής γάρ εἰμί ὁ ὅλος κόσμος ἐκ μέρος τέλειος συμπληρόω ἔχω πᾶς ὁ ἐν ἑαυτοῦ πλήρης καί οὐδείς ἀμοιρέω ὁ ἐπιβάλλω ἑαυτοῦ . εἴτε οὖν συμφύω οὗτος εἰμί , μετέχω οὗτος , εἴτε ἐπίκτητος , περικρατέω καί οὗτος , εἴτε καί ὁ συναμφότεροι , καί οὗτος περιέχω , οἷος ὁ γῆ ἔχω ὁ ἐν ἑαυτοῦ ζῷον , ποτέ ὅς γίγνομαι , ποτέ δέ ἀπογίγνομαι · εἶπον ἄν οὖν ἀπίκτητα αὐτός εἶτά εἰμί γῆ καί μετουσία τις αὐτός παρέχω καί αὖθις ἀφίστημι ἀπό αὐτός , καί ὁ γῆ περικρατέω αὐτός , ὡς ὁράω φαίνω , καί θάλασσα δέ ὁμοίως ὁ ἐν ἑαυτοῦ θαλάσσιος ζῷον περιλαμβάνω . εἰμί δέ ἐπί ἐγώ μέν ἔξωθεν περίκειμαι ὁ ἔχω , ἐπί δέ ὁ πᾶς εἰς ὁ ἐντός μᾶλλον περιέργω οὕτως ἔχω , καί οὗτος οὐ ἀποδεῖ ὁ μεριστός καί ὁ ὅλος φύσις · ὁ μέν ὁ μέν γάρ ἡμέτερος σῶμα ἔξωθεν ἔχω ὁ ἔχω σῶμα , ὁ δέ πᾶς τελέω εἰμί καί οὐδείς ἔξωθεν ἑαυτοῦ ἀπολείπω ἐν ἑαυτοῦ περιέχω ὁ ἔχω καί εἴδομαι ἑαυτοῦ πανταχόθεν αὐτός περιλαμβάνω . καί ὁ οὐρανός δέ <τὰ> τέσσαρες στοιχεῖον ἑαυτοῦ περιλαμβάνω · ἄλλος δέ τρόπος καί τός ἐν ἑαυτοῦ σφαῖρα ἔχω καί ὅσος εἰμί ἄστρον , καί ὁ ἐν ὁ τέσσαρες δέ στοιχεῖον ζῷον ὅς τε σύμπας οὐρανός καί ὁ τέσσαρες στοιχεῖον ἔχω ἐν ἑαυτοῦ , καί ὅλως ἀεί ὁ περιέχω ἔχω ὁ περιέχω . διαχρίω γάρ κατά ἕκαστος τεταγμένως ὁ ἐν ὁ κόσμφ , καί ὁ ἀνωτέρω καί πρέσβυς ἀεί περιλαμβάνω ὁ ὑποδεέστερος , καί οὕτως ἐκ ἀρχή ὁ ὁ ἔχω γένος παράγω . καί εἰμί ὅς κόσμος δέ ὅλος νῦν ὅς οὗτος ἔχω ὁ πληρόω αὐτός , αὖθις δέ ἄλλος , ὅσος ὁ γένεσις εἰς αὐτός ἐνδίδωμι , εἰμί ὁ ἕξις αὐτός διάφορος καί ἄλλοτε ἄλλος διά ὁ ὁ παραγίγνομαι εἰς αὐτός μεταβολή . καί εἴπερ ὁ δύναμις ὁ ἐν ὁ πᾶς , ἢ ὁ δαιμόνιος ἢ ὅς θεῖος , ἔχω μέρος ὁ κόσμος περίκειμαι ἑαυτοῦ καί οὗτος ἀδιαλείπτως ἐν ὁ πᾶς γίγνομαι , ἢ δαιμόνιος ἢ θεῖον λῆξις ἔχω ὁ διακληρόω αὐτός μόριον ὁ κόσμος , καί οὕτως ἄν μεστός πᾶς εἰμί ὁ ἔχω . ἔτι δέ εἰμί ὁ ὁ ζωή ὁ πᾶς μοῖρα ἔχω μέρος ὁ κόσμος περίκειμαι καί τοῦτα οὖον συμφυής πρός αὐτός εἰμί ἀλλά ὡς ἔξωθεν Ι αὐτός ἐπίκτητος , ἄν οὕτως εἰς ὁ ἔχω τάσσω πάωτα οὗτος . καί εἰμί ὁ κοινός ζῷον ἔχω μικρός μέρος περί ἑαυτοῦ καί μικρός ζῷον ἐν ἑαυτοῦ περιλαμβάνω , καί κατά οὗτος ἄν ὅς τρόπος εἰς ὁ ἔχω τάσσω πᾶς ὁ τοιοῦτος σύνταξις " . οὗτος μέν οὖν ὁ Ἰάμβλιχος θεωρητικῶς εἰμί καί νοερός ἐπισκοπέω . τολμητέον δέ ἐφιστάνω ὁ εἴρω , ἐπεί καί αὐτός φίλος μή ἀπερισκέπτως ἐκδέχομαι ὁ λέγω . καί ὁ μέν περί ὁ χρεία ὁ ἔχω εἴρω θαυμαστός ὅπως καί ἀξίως ὁ ὁ ἀνήρ μεγαλόνοια λέγω ἐγώ δίδωμι , πῶς δέ ὁ προβάλλω ὑπό ὁ Ψυχή ζωός καί ὁ ἀπò ὁ σῶμα ἐνδίδωμι αὐτός δύναμις ἔχω ὁ Ψυχή φημί , εἴπερ καί αὐτός ὁμολογέω σῶμα εἰμί ὁ ἔχω καί περί σῶμα ὁ ἔχω κατά ὁ ὁ ἔχω κατηγορία ; πῶς δέ ὁ γίγνομαι ὑπό ὁ ὅλος φύσις ἔχω φημί ὑπό αὐτός ; οὖον γάρ αὐτός εἰμί ὁ κατά αἴτιος καί ὁ ἔχω κατά ὁ ὁ ἔχω γένος . ἔτι δέ μᾶλλον ἀπορέω , πῶς ὅς ὅλος κόσμος ὁ κατά τός ζωός πᾶς νοέω καί ὁ στοιχεῖον καί ὁ φύσις , εἴτε συμφύω εἰμί οὗτος , μετέχω ὁράω φημί , εἴτε ἐπίκτητος , περικρατέω αὐτός . καί γάρ οὗτος πρῶτος μέν κατά ὁ ζωός οὖον δύναμαι ἔχω , εἴπερ ἀσώματος ὁ ζωή , σῶμα δέ εἰμί ὁ ἔχω · ἔπειτα εἰμί μέν συμφυής ἤ μέρος ὁπωσοῦν ὁ πᾶς , οὐ ἄν εἰμί ἔχω , ὡς αὀτὸς διατάσσω , εἰμί δέ γέννημα , ἄλλος ὁ ὁ συνοχεύς τρόπος . καί ὁ ἐν ὁ γῆ δέ καί ὁ ἐν ἄλλος στοιχεῖον ζῷον , εἴτε ὡς μέρος θεωρέω ὁ ὅλος γῆ εἴτε ὡς ὡς γέννημα , οὐ ἄν ἔχω λέγω ὑπό αὐτός . δέ καί ὁ οὐρανός ὁ ἐν ἑαυτοῦ σφαῖρα ἔχω , ἔχω , εἰμί μή οὖς μέρος ; γάρ οὗτος καί ἐκ ἐπίκτητος . πῶς δέ ὁ κοινός ζῷον μικρός ὁ ] ζῷον ἐν ἑαυτοῦ περιλαμβάνω , εἰμί μή ὡς μέρος ὅς ὡς γέννημα ; οὗτος ὅς οὖν ἄν τις ἐφίστημι καί ἄλλος τοιοῦτος προχείρως . δυνατός δέ οἴομαι λέγω ὅτι Ἐπίκτητος μέν εἰμί δεῖ καί χωρίζω ὁ οὐσία ὁ ἔχω , οὖον πᾶτος δέ σῶμα , ἀλλά σωματοειδής · καί γάρ καί Ἀρχύτας οὖον σῶμα εἶπον , ἀλλά σωματώδης , διότι οὗτος εἰμί ὁ Ἐπίκτητος καί χωρίζω · ὁ γάρ ἀσώματος τέλειος συμφύω . καί ὁ ζωή οὖν ὁ σωματοειδής , κεχωαἱ E ρισμένη ὁ ψυχικός οὐσία καί Ἐπίκτητος αὐτός γίγνομαι οὕτως ὡς μή ἀλλοιόω αὐτός μηδέ εἷς τίς σύν αὐτός ποιέω , ἔχω ἄν ὑπό αὐτός λέγω · εἰμί μέντοι ἀλλοιωτικός τίς τίς εἰμί ὁ ζωή καί ὁ ποιητικός ὁ ὅλος οὐσία οὐ ἄν ἔχω λέγω . ὁ δέ μέρος ὁ ὅλος καί ὁ γέννημα οὐ ἄν ἔχω , ὡς δέ ἐπίκτητος καί χωρίζω καί προσαιτέω ὁ ὅλος ἔχω ἄν λέγω καί αὐτός δικαίως · οὔτε γάρ ὁ μέρος ἐκεῖνος οὕτως ἄτομος συμφύω ὡς ὡς ἐπί ἐγώ οὔτε ὁ γέννημα ἀποσπάω οὕτως ὁ ἡμέτερος . ἀλλά οὗτος ὅς καί ἐπί πλέω ζητητέος .