simplicius.in-aristotelis-categorias-commentarium 2
p . 1a16 Τῶν λεγομένων τὰ μὲ κατὰ συμπλοκὴν λέγεται ἕως τοῦ τρεχει , νικᾳ . Μετὰ τὴν τῶν όμωνύμων καὶ συνωνύμων καὶ παρωνύμων διδασκαλίαν τὴν εἰς τὰς κατηγορίας εἰσβολὴν διὰ τῆς οἰκείας τῇ πραγματείᾳ ποιεῖται . ἐπειδὴ γὰρ περὶ τῶν άπλῶν ἦν λέξεων ό σκοπὸς καθὸ σημαντικαί εἰσιν , διαίρεσιν ποιεῖται τῶν λεγομένων εἴς τε τὰ κατὰ συμπλοκὴν λεγόμενα , περὶ ὦν οὐ πρόκειται νῦν εἰπεῖν , ἀλλ' ὲν τῷ περὶ τῶν προτάσεων λόγῳ , καὶ εἰς τὰ ἄνευ συμπλοκῆς , καὶ ταῦτα λοιπὸν εἰς τὰς κατηγορίας διαιρεῖται . καὶ ὅτι τοῦτον ἔχει τὸν σκοπὸν ή διαίρεσις , αὺτὸς ἐδήλωσεν Αριστοτέλης ὀλίγον προελθὼν ἐν οἶς φησιν “ τῶν κατὰ μηδεμίαν συμπλοκὴν ἕκαστον ἤτοι οὐσίαν σημαίνει ἤ ποσὸν ἢ ποιὸν ἢ πρός τι ” . ἀνελλιπῆς δὲ ἡ διαίρεσις πάντα περιλαβοῦσα τὰ λεγόμενα καὶ τὰ ὄντα . ὼνόμασεν δὲ πρότερα τὰ κατὰ συμπλοκήν , ὅτι προτέροις ἐντυγχάνομεν τοῖς αἰσθητοῖς , ἅπερ ἐστὶν σύνθετα , ὕστερον δὲ ταῖς τούτων ἀρχαῖς , αἳπερ εἰσὶν άπλούστεραι , ἤ ὅτι διὰ τῆς ἀποφάσεως τῶν κατὰ συμπλοκὴν ἔμελλεν τὰ άπλᾶ δηλοῦν , οὐκ ἄν δὲ γνωσθείη καλῶς ἀπόφασις μὴ πρότερον ἐκείνου γνωσθέντος , οὖπέρ ἐστιν ἀπόφασις . καὶ ἐκεῖνο δὲ ἀληθὲς εἰπεῖν , ὅτι ὅταν διελόντες τι τὸ μὲv πρότερον τμῆμα τῆς διαιρέσεως καταλείπωμεν , τὸ δὲ ἕτερον ἐπιδιαιρῶμεν , πρότερον μὲν τάττομεν τὰ ὑπερτιθέμενον , ὕστερον δὲ τὸ διαιρούμενον · τὸ μὲν διαιρούμενον <ὕτερον> , ἵνα μὴ ἀναλαμβάνειν αὐτὰ δεηθῶμεν ἅπερ ὑπερεθέμεθα , μεθα , πάλιν δὲ ταῦτα πρότερον τὰ ὑπερτιθέμενα , ἵνα κατὰ σειρὰν ἡ διαίρεσις ἡμῖν προΐῃ , εἰ δὲ καὶ οἱ παλαιοὶ κυρίως μὲν λεγόμενα τὰ διὰ λόγου σημαινόμενα ἔλεγον , καταχρηστικῶς δὲ καὶ τὰ δι᾿ ἁπλῆς λέξεως , ὁ δὲ λόγος κατὰ συμπλοκὴν λέξεων προφέρεται , εἰκότως τὰ δεγόμενα διαιρῶν τῶν κυρίως λεγομένων πρῶτον ἐμνήσθη . Ἰστέον δὲ ὅτι λεγόμενά ἐστι καὶ τὰ πράγματα περὶ ὧν ὁ λόγος καὶ τὰ νοήματα τὰ περὶ τῶν πραγμάτων · διὸ δὴ ὅταν οἰώμεθα μὴ νενοηκότα λέγειν τὸν λέγοντα , λέγομεν ῾οὐδὲν λέγεις᾿ , κἂν προφέρῃ τινὰ λόγον ἤ λέξιν · κατὰ τρίτον δὲ σημαινόμενον καὶ αὐτὴ ἡ λέξις ἡ σημαντικὴ καὶ ὁ λόγος λεγόμενόν ἐστιν · λέγει γὰρ τις τὴν λέξιν καὶ τὸν λόγον · καὶ κατὰ τέταρτον καὶ ἡ ἄσημος λεξις , οἶον τὸ βλίτυρι , καθόσον ὅλως προφέρεται , τῶν λεγομένων ἐστίν . ἀλλ᾿ ὅ γε Βόηθος ἐπὶ μὲν τῶν ἀσυμπλόκων τετραχῶς , <ὡς> εἴρηται . τὸ λεγόμενον ἀκούειν ἀξιοῖ , ἐπὶ δὲ τῶν κατὰ συμπλοκὴν τριχῶς μόνον · οὐ γὰρ εἶναι τὰ συμπεπλεγμένα πράγματα , οἶον τὸ ῾ἡμέρα ἐστίν᾿ λεγόμενον , οὐχ ὅτι οὐδὲν σημαίνει ὁ λόγος , ἀλλ᾿ ὅτι οὐκ ἔστιν τοῦ πράγματος ὄνομα , ὥσπερ τὸ ἡμέρα . ἀλλ᾿ οὐκ ἔστι μὲν τοῦ πράγματος , περὶ δὲ τοῦ πράγματος , τοσαυταχῶς οὖν διαιρεθέντος τοῦ λεγομένου καὶ τοῦ λέγεσθαι , ζητεῖν ἄξιον , τί τούτων τῶν σημαινομένων εἰς τὴν διαίρεσιν παραλαμβάνει . ὁ μὲν γὰρ θεῖος Ἰάμβλιχος τὸν Ἀλέξανδρόν φησι τὰ λεγόμενα τὰ σημαινόμενα ὑποθέσθαι πράγματα τὰ ἁπλούστατα καὶ γενικώτατα · ἐγώ δὲ εὑρίσκω τὸν Ἀλέξανδρον εἰπόντα αὐταῖς λέξεσιν ὅτι “ νῦν οὐ τὰ σημαινόμενα λεγόμενα λέγει , ἀλλὰ τὰ σημαίνοντα καὶ προφερόμενα ” . πῶς γὰρ ἂν καὶ ἔλεγεν περὶ πραγμάτων νῦν , ὅτε προελθὼν “ τῶν δὲ κατὰ μηδεμίαν , φησί , συμπλοκὴν λεγομένων ἕκαστον ἤτοι οὐσίαν σμαίνει ἢ ποσόν ” , οὐ γὰρ τὰ πράγματα σημαίνει οὐσίαν καὶ ποσόν , ἀλλ᾿ ἔστιν οὐσία καὶ ποσόν , αἱ δὲ περὶ τῶν πραγμάτων λέξεις εἰσὶν αἱ σημαίνουσαι . ὁ δὲ Βόηθος μόνα λεγόμενα καὶ σημαινόμενα τὰς νοήσεις εἶναί φησι παρὰ τοῖς ἀρχαίοις · οὐ γὰρ εἶναι τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος ἐν τοῖς πράγμασιν , ἀλλ᾿ ἐν διανοίαις καὶ ταῖς τοῦ νοῦ διεξόδοις , ώς καὶ αὐτὸς 'Αριστοτέλης ἐν τῷ τρίτῳ τῆς Περὶ ψυχῆς λέγει · ἀλλὰ καὶ ή διάνοια διὰ τοῦ λόγου σημαίνεται . οἰκειότερον οὖν λεγόμενα τὰς λέξεις λέγειν τὰς σημαντικὰς σημαντικαί , διότι καὶ αἱ κατηγορίαι οὔτε τὰ πράγματα ἦσαν , ώς ἐδείκνυτο , οὔτε τὰ νοήματα οὔτε αί λέξεις άπλῶς καθόσον φωναί , ἀλλ' αἱ λέξεις αί σημαντικὰι τῶν πραγμάτων διὰ μέσων τῶν νοημάτων καθ' ἕκαστον γένος διακεκριμέναι , τὰς κατηγορίας παρείχοντο · καὶ τὰ λεγόμενα νῦν κατὰ τἀς λέξεις τὰς σημαντικὰς ἀκουστέον . Ὦν αί μὲν κατὰ συμπλοκὴν λέγονται , αί δὲ . ανευ συμπλοκῆς . πλεοναχῶς δὲ οὖν καὶ ή συμπλοκὴ λέγεται . συμπλέκεσθαι γάρ φασιν ἢ διὰ συνδέσμου ἢ κατὰ | τὴν τῶν πραγμάτων συγγένειαν · καὶ διὰ συνδέσμου ἤ άπλῶς , ὅταν λέγωμεν 'εἰ ήμέρα ἐστίν , φῶς ἐστιν' , ἢ διὰ συμμπλεκτικοῦ συνδέσμου , ώς ὅταν εἴπωμεν καὶ ήμέρα ἐστὶν καὶ φῶς ἐστιν' · κατὰ συγγένειαν δὲ ή συμπλοκή , ὅταν τὰ συμβεβηκότα κατὰ τῶν οὐσιῶν λέγηται , ἐπειδὴ φύσιν ἔχει ἐν αὐταῖς ύπάρχειν , εἴτε ώς ποιὰ συμβέβηκεν εἴτε ώς πῶς ἔχοντα , ὥσπερ τὸ δεξιὸν καὶ τὸ ύποδεδέσθαι . καὶ γὰρ οὐσία μέν ἐστιν τὸ καθ' αὑτὸ μόνον ύπάρχον , συμβεβηκὸς δὲ τὸ ὲν ἄλλῳ γινόμενον · ἡ οὖν τοῦ συμβεβηκότος πρὸς τὴν οὐσίαν συμπλοκὴ τόν τε ύποκείμενον ὅρον όρίζει ἐν τῇ προτάσει καὶ τὸ συμβεβηκὸς ὅπως ἔχει πρὸς αὐτὸν συημαίνει . ἐπειδὴ γὰρ ἦν μὲν καὶ καθ' αὑτὸ λαβεῖν τὸ συμβεβηκός , ἦν δὲ καὶ τῷ ύποκειμένῳ συντιθέναι , ἀμφοτέρως αἱ κατηγορίαι γίνονται . ὅταν μὲν γὰρ λέγω τὸ λευκὸν εἶναι , καθ' αὐτὸ περιλαμβάνω τὸ λευκόν · ὅταν δὲ λέγω ὅτι τόδε λευκόν ἐστιν , οὐδὲν ἕτερον λέγω ἤ ὅτι τόδε λευκότητα ἔχει · τὸ οὖν εἶναι καὶ τὸ ἔχειν συνδέσμων ἔχει δυνάμεις · ἀλλὰ καὶ ὅταν τὰ γένη κατὰ τῶν ὑποκειμένων κατηγορῆται , τοῖς γενικοῖς διόπερ συντιθέμενα διὰ τοῦ εἶναι ἢ τοῦ ἒχειν ώς διὰ συνδέσμων τούτων συμπλέκεται . τρίτη δέ τίς ἐστιν συμπλοκὴ κοινῶς πᾶσα τῶν λόγου στοιχείων σύνθεσις , όποία ποτ' ἄν ᾖ αὐτή , ἐάν τε ὀνόματα οἶον ‘ζῷον λογικὸν θνητόν' τε ῥήματα οἶον περιπατεῖ καὶ ἐάν τε ἐλλιπῆ ὥσπερ τὸ 'Σωκράτους προϊόντος’ τὸ ποῖ Stj καὶ πόθεν' , ἐάν τι τὴν πρώτην τοῦ ῥήματος πρὸς Τι ὄνομα σύζευξιν ποιώμεθα ώς τὸ Σωκρώτης περιπατεῖ . ὅπερ γὰρ ἐπὶ τῶν γενῶν τοῦ ὄντος εἶπεν ὁ Πλάτων , ὅτι τὰ μὲν κοινωνεῖν ἐθέλει πρὸς ἄλληλα , τὰ δὲ οὐδαμῶς συμμίγνυται , τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν τοῦ λόγου μορίων ἀληθὲς εἰπεῖν τῶν σημαντικῶν , ὅτι συμπλέκεται μὲν τὰ τῶν συνηρμοσμένων πραγμάτων δηλωτικά , οὐ συμπλέκεται δὲ τὰ σημαντικὰ τῶν κεχωρισμένων . ἐπειδὴ δὲ καὶ τῆς κοινωνίας τῶν ὄντων ή μὲν ἦν σύμφυτος , ή δὲ ἐπίκτητος , καὶ συμπλοκῆς διττὰ ἔσται εἴδη τὰ ἀνωτάτω , τό τε τῶν συμβεβηκότων ώς ἐνυπαρχόντων καὶ τῶν διὰ δυνδέσμου συνταττομένων ώς ἔξωθεν τὸ ἓν ἐχόντων . τὸ δὲ ώς συμβεβηκὸς συνταττόμενον , ἤ ῥῆμα ὄν , ὡς τὸ τρέχει , νικᾷ , ἤ μετὰ ῥήματος κατηγορούμενον , ώς τὸ ἄνθρωπός ἐστιν' καὶ γὰρ καὶ τὸ τρέχει εἰς τὸ τρέχων ἐστίν' ἂναλύεται ) · πανταχοῦ οὖν ῥήματος ενόντος καὶ χρόνος προσδηλοῦται , οὐ συσσημαίνων ὅτι ἄμφω ἐν ἑνὶ χρόνῳ οὐδὲ ὅτι πρότερον τὸ ἕτερον , ἀλλὰ τὴν τοῦ συμβεβηκότος μόνην πρός τε τὸ ύποκείμενον καὶ τὸν χρόνον σχέσιν παρίστησιν · τοῦτο δὲ ἐπειδὴ κατὰ χρόνον παραγίνεται καὶ ἀπογίνεται τὰ κυρίως συμβεβηκότα , ὡς ώς εἴγε ἦν ἀχώριστα ρπὸς τὴν καὶ καὶ ύπάρχοντα , οὐκ ἄν χρόνος προσεσημαίνεο · κἄν γὰρ λέγωμεν ὅτι ό νοῦς νοεῖ , τὸ χρονικὸν ήμεῖς προστίθεμεν . τὰ δὲ κατὰ συμπλοκὴν λεγόμενα καὶ τὰ ανευ συμπλοκῆς ἀνευρήσομεν τῇ φύσει τῶν πραγμάτων ἀκολουθοῦντες καὶ τῇ τῶν νοημάτων διαφορᾷ . ὅταν μὲν γὰρ ἓν ᾖ τὸ πρᾶγμα καὶ τὸ νόημα ἕν , άπλοῦν ἔσται τὸ λεγόμενον καὶ ἄνευ συμπλοκῆς , κἄν πλείονες αἱ λέξεις δοκῶσιν , ὡς ἐπὶ Νεάπολις ἤ ἀγαθοδαίμων · ἓν γὰρ τὸ σημαινόμενον . ὅταν δὲ καὶ τὰ πράγματα πλείω καὶ τὰ νοήματα , κἄν μία ἡ λέξις ᾖ , μετὰ συμπλοκῆς εἶναι φήσομεν αὐτά , ώς τὸ ζῶ , προσεννοεῖται γὰρ τὸ ἐγώ , καὶ τὸ ὕει , δηλοῦται γὰρ ὅτι ό Ζεύς . Ἀρχύτας μέντοι τοῦ τῶν κατηγοριῶν ἀρχόμενος βιβλίου ἤτοι τῶν καθόλου λόγων περὶ λόγου διδάσκει πρῶτον καὶ τοῦτον ἐν διανοίᾳ καὶ λέξει περιέλαβεν , καὶ τὴν μὲν σημαίνουσαν εἶπεν εἶναι λέξιν , τὴv δὲ σημαινομένην διάνοιαν , τά τε ἁπλᾶ καὶ σύνθετα καὶ τὰ τέλεια καὶ ἐλλιπῆ διωρίσατο , καὶ ἀγ' ὦν δεῖ τά κατὰ συμπλοκὴν καὶ ἄνευ συμπλοκῆς δοκιμάζειν ἐδίδαξεν . | p . 1a20 Τῶν ὄντων τὰ μὲν καθ' ὐποκειμένου τινὸς λέγεται ἕως τοῦ ή γὰρ τὶς γραμματικὴ τῶν ἐν ύποκειμένῳ ἐστίν . Τισὶν ἔδοξεν τοῦτο τοῖς προειρημένοις μὴ ἀκολουθεῖν , διὸ καὶ ύπομνηματικὸν ἔσοξεν τὸ σύγγραμμα . τὸ δὲ οὐχ οὓτως ἔχει , οὕτως ἔχει , ἀλλ' ἐπειδὴ περὶ τῶν ἁπλῶν καὶ γενικῶν λέξεων ἦν ό σκοπὸς ὦρ τὰ άπλᾶ καὶ πραγματα σημαινουσῶν , πρὸ τοῦ τὴν εἰς τὰ πλεῖστα διαίρεσιν αὐτῶν ποιήσασθαι , φημὶ δὴ τὴν εἰς δέκα , ὦν οὐκ ἦν πλείονα εύρεῖν , τὴν εἰς τὰ ἐλάχιστα προλαβεῖν ἐδοκίμασεν , ὦν οὐκ ἦν εἰς ἐλάττονα συστεῖλαι · καὶ γὰρ ἐπιστημονικὸν ἦν τοῦτο καὶ ή δεκὰς ἐν τῇ τετράδι περιέχεται · τὰ γὰρ ἓν δύο τρία τέσσαρα συνθέντες τὸν δέκα ποιοπῦμεν · καὶ τὴν τετράδα πάλιν εἰς δυάδα συνεῖλεν . τὰ δὲ τέσσαρα ταῦτά ἐστιν οὐσία , συμβεβηκός , καὶ καθόλου καὶ τὸ κατὰ μέρος . τὰ γὰρ ἄντα διαιρεῖται διχῶς , εἴς τε τὰ καθ' ἑαυτὰ εἶναι δυνάμενα καὶ μηδενὸς ἑτέρου δεόμενα καὶ οὐσία καλοῦνται διὰ τὸ ἐξαρκεῖν ἑαυοῖς πρὸς τὸ εἶναι , καὶ εἰς τὰ ἑτέροις ὑφεστῶτα . , ἅπερ καὶ συμβεβηκότα λέγεται διὰ τὸ ἐν ἑτέροις συμβεβηκέναι , καὶ ἔχομεν εἰς δύο τῶν δέκα κατηγοριῶν τὴν διαίρεσιν · αἱ γὰρ ἐννέα συναιροῦνται ὲν τῷ συμβεβηκότι καὶ ἡ οὐσία πρώτη τῶν καὶ τούτων δὲ ἑκάτερον ἤ εἰς πλείονα τὰ ὑφ’ ἑαυτὸ δίδωσιν ἓν μόνον , καὶ διὰ τοῦτο ἄλλη γίνεται συζυγία καὶ αὐτὴ γενικὴ τοῦ καθόλου καὶ τοῦ κατὰ μέρος . ὦν συμπλεκομένων ἀλλήλοις ἓξ μὲν αἱ πᾶσαι γίνονται συμπλοκαί , δυεῖν δὲ ἐν αὐταῖς ἀσυστάτων οὐσῶν τῶν τὰ ἀντιφάσκοντα συναγουσῶν , τῆς τε ἐν ὑποκειμένῳ καὶ οὐκ ἐν ὑποκειμένῳ , καὶ ὑποκειμένου καὶ οὐ καθ' ὑποκειμένου , τὰς λοιπὰς τέσσαρας ἐκτίθεται · ἢ γὰρ καθόλου οὐδία ἐστὶν ἤ συμβεβηκὸς μερικὸν ἢ συμβεβηκὸς ἤ μερικὴ οὐσία . Ἀλλ᾿ ἐπειδὴ ό Ἀρισοτέλης δι' ὀνομάτων ἀσυνηθεστέρων ἐδήλωσεν , δεῖ ταῦτα μεταλαβεῖν εἰς τὰ ὑπὸ τοῦ φιλοσόφου τὸ μὲν οὖν συμβεβηκὸς ἐν ύποκειμένῳ ἐκάλεσεν , διότι μὴ ὄν αὐτοκρατὲς ἑτέρου δεῖται πρὸς τὸ ἐν αὐτῷ εἶναι , τὴν δὲ οὐσίαν κατὰ τὴν τοῦ ἀπόφασιν · έπειδὴ γὰρ ἀληθὲς εἰπεῖν ὅτι τὰ ὄντα ἢ αὐτοκρατῆ ἐστιν ἤ ἐν έτέροις ύποκειμένοις τοῖς αὐτοκρατέσιν ἔχει τὸ εἶναι , ταὐτὸν δὲ εἰπεῖν , ἤ οὐσία εἰσὶν ἤ συμβεβηκότα , ὅσα μή εἰσιν συμβεβηκότα , πάντως οὐσίαι εἰσίν , καὶ ὅσα παρὰ τὰ ἐν ὑποκειμένῳ , οὐκ ἐν ὑποκαιμένῳ ἐστίν . πάλιν δὲ ἐπεὶ τὰ μὲν καθόλου ἐστίν , τὰ δὲ μερικά , καὶ οὐδὲν τῶν ὄντων ἐκφεύγει τὴν διαίρεσιν , καθόλου δέ ἐστιν τὰ πλεικόνων κατηγορούμενα συνωνύμως , ὅπερ καθ' ὑποκειμένου καλεὶ ( τὸ γὰρ κατηγορούμενον οὐσιωδῶς ύποκειμένου κατηγορεῖται ) , μερικὸν δὲ τὸ μὴ τοιοῦτον , εἰκότως τῇ ἀποφάσει τοῦ καθ' ύποκειμένου τὸ μερικὸν ἐσήμανεν . καίτοι ἐν ἄλλοις ἀντὶ τοῦ συμβεβηκότος χρῆται τῷ καθ' ύποκειμένου . Ἀλλ’ ἐπειδὴ τεσσάρων ὄντων τῶν συμπλεκομένων ἓξ ἐλέγομεν συμπλοκὰς γίνεσθαι , τὴν κοινὴν ἰστέον μέθοδον , καθ' ἣν δυνατὸν εὑρίσκειν ὁσωνοῦν ὅρων δοθέντων πόσαι γίνονται αἱ σύνδυο αὐτῶν δὴ τὸν τῶν ἐκτεθέντων ὅρων ἀριθμὸν ἐπὶ τὸν μονάδι ἐλάττονα πολλαπλασιάζειν καὶ τοῦ γενομένου τὸ ἣμισυ λαβόντα τοσαύτας λέγειν εἶναι τὰς συμπλοκάς . καὶ ή αἰτία τῆς μεθόδου δήλη · ἐπειδὴ γὰρ ἓκαστον πρὸς τὰ λοιπὰ πάντα σχέσιν ἔχει , καί εἰσιν αί σχέσεις μονάδι ἐλάττονες τῶν ὅρων , ἅτε μεταξὺ τῶν ὃρων οὖσαι , διὰ τοῦτο τὸν τῶν ἐκτεθέντων ὅρων ὰριθμὸν ἐπὶ τὸν μονάδι ἐλάττον πολλαπλασιάζομεν · ἵνα δὲ μὴ δὶς αὐτὰς σχέσεις λαμβάνωμεν , τήν τε τῆς οὐσίας τυχὸν πρὸς τὸ συμβεβηκὸς καὶ τὴν τοῦ | συμβεβηκότος πρὸς τὴν οὐσίαν , τὸ ἥμισυ τῶν γενομένων λαμβάνομεν . Τί δήποτε δὲ μὴ κατὰ τὸ σύνηθες ἐχρήσατο τοῖς σημαινομένοις ό Ἀριστοτέλης , καθόλου οὐσίαν λέγων καὶ μερικὸν συμβεβηκὸς καὶ τὰ ἤ ὅτι δι' ἐμφαντικωτέρων ὀνομάτων ὑπογραφὴν ἑκάστου γὰρ ἐν ὑποκειμένῳ εἶναι τὴν οὐσίαν τοῦ συμβεβηκότος παρίστησιν , τὸ καθ' ὑποκειμένου τὴν τοῦ καθόλου . καὶ εἰκότως δι' ὑπογραφῆς δεδήλωκεν · οὐ γὰρ ἦν γένη τῶν γενικωτάτων ἀποδοῦναι , ὥστε οὐδὲ ὁρισμούς . οἰκείως δὲ τῷ μὲν συμβεβηκότι τὸ ἐν ὑποκειμένῳ εἶναι ἀποδέδωκεν τῇ οὐσίᾳ τὸ μὴ μὴ ἐν ύποκειμένῳ , τῷ δὲ καθόλου οὐκέτι τὸ εἶναι καθ' ὑποκειμένου , ἀλλὰ τὸ λέγεσθαι · λέγεται γὰρ κατὰ τοῦ ὑποκιμένου , ἐστὶν ἐν ὑποστάσει εἴτε μὴ ἔστιν . καίτοι κἄν ἀλλαχοῦ ώς μὴ ὂντων καθόλου διαλέγηται , ἐν τούτοις ὡς ὄντα διαιρεῖται · τῶν γὰρ ὄντων φησίν . οὐκ ἔστιν δὲ διαίρεσις ἡ εἰς τὰ τέσσαρα κυρίως , ἀλλ' ἀπαρίθμησις μᾶλλον , ὡς εἴ τις δεικνύων πλείονας ἀνθρώπους λέγοι ‘τούτων οἱ μέν οἱ δὲ Αργεῖοι' . p . 1a24 Ἐν ὑποκειμένῳ δὲ λέγω ἕως τοῦ οὔτε ἐν ὑποκειμένῳ ἐστὶν οὔτε καθ᾿ ὑποκειμένου λέγεται . Αὐτὸς θεὶς τὸ ὄνομα τοῦ ἐν ὑποκειμένῳ εἰκότως τὸ λέγω καὶ γένος μὲν τοῦ ἐν ύποκειμένῳ τὸ ἔν τινι παρέλαβεν , τὰ τὰ δὲ ἐφεξῆς διαφορὰς τῶν ἔν τινι τῶν λοιπῶν χωριζούσας . πολλαζῶς γὰρ λέγεται τὸ ἔν τινι καὶ τό γε ἐλάχιστον ἑνδεκαχῶς · ἢ γὰρ ώς ἐν τόπῳ ώς τὸ ἢ ὡς ἐν ἀγγείῳ ὡς οἶνος τῷ ἀμφορεῖ , ἢ ὡς ἐν χρόνῳ ὡς τῇ Ὀλυμπιάδι τὰ Πελοποννησιακά , ἢ ὡς μέρος ἐν ὅλῳ ὡς ἐν τῷ ὅλῳ σώματι , ἢ ὡς ὅλον ἐν τοῖς μέρεσιν , ἢ ὡς ἐν τῷ τὸ 10 τὸ εἶδος οἷον ἐν τῷ ζῴῳ ὁ ἄνθρωπος ( περιέχεται γὰρ ἐν ὡς ἐν τῷ εἴδει τὸ γένος ( μετέχει γὰρ τὸ εἶδος τοῦ γένους , οἷον ἄνθρωπος τοῦ ζᾠου ) , ἢ ὡς ἐν τἐλει ὡς ἐν τῷ οἰκείῳ ἀγαθῷ πάντα , ἢ ὡς ἐν ὕλῃ τὸ εἶδος ὡς ἐν τῷ χαλκῷ ἡ τοῦ ἀνδριάντος μορφή , ἢ ὡς ἐν τῷ κινοῦντι , ἢ ὡς ἐν τῷ ἄρχοντι τὰ τῶν ἀρχομένων . ποῖον οὖν τοῦ τινι σημαινόμενον ἐφαφμόζει τῷ ἐν ὑποκειμένῳ ; ὡς μὲν οὖν ὁ θεῖος Ἰάμβλιχος δοκεῖ λέγειν , τὸ ὡς ἐν ὕγῃ οἰκεῖόν ἐστιν τῷ ἐν ὑποκειμένῳ . δὲ τοῦτο τῷ Ἀριστοτέλει κατακολουθεῖν δοκῶν · αὐτὸς γὰρ ἐν τῷ τῆς Φυσικῆς ἀκροάσεως δηλῶν τὰ τοῦ ἔν τινι σημαινόμενα τὸ ὡς καὶ τὸ ὡς ἐν ὑποκειμένῳ συνῆψεν εἰς ἓν εἰπὼν “ ἔτι ὡς ἡ ὑγεία ἐν καὶ ψυχροῖς καὶ ὅλως τὸ εἶδος ἐν τῷ ὕλῃ ” , κατὰ κοινήν , ὡς μίαν τὴν μορφωτικὴν τοῦ ὑποβεβλημένου φύσιν , ὡς ἓν αὐτὴν ἔστιν τὸ ἐν ὑποκειμένῳ δωδέκατον τοῦ ἔν τινι σημαινόμενον · διαφορά ἐστιν τοῦ ὡς ἐν ὑποκειμένῳ πρὸς τὸ ὡς ἐν ὕλῃ · τὸ μὲν ὑποκειμένῳ . ἐν οὐσίᾳ ἐστὶν καὶ ὡς ἐν οὐσίᾳ συνθέτῳ · σύνθετος δὲ καὶ εἴδους ἥ γε φυσικὴ οὐσία · τὸ δὲ ἐν ὕλῃ εἶδος ὡς ἐν ἀνειδέῳ καὶ οὐσίας . καὶ τὸ μὲν ἐν ὑποκειμένῳ τὸ εἶναι παρὰ τοῦ ὑποκειμένου τὸ δὲ εἶδος δίδωσιν τῇ ὕλῃ τὸ εἶναι · καὶ τὸ μὲν ἐν ὑποκειμένῳ οὐ τὴν τοῦ συνθέτου οὐσίαν , ὡς δηλοῖ ὁ ὁρισμὸς αὐτοῦ , τὸ δὲ ἐν συμπληροῖ . ἔτι δὲ λέγω ὅτι τὸ μὲν ἐν ὑποκειμένῳ συμβεβηκός ὑπὸ μίαν τινὰ τῶν ἐννέα κατηγοριῶν τελεῖ , τὸ δὲ εἶδος ὑπὸ τὴν ἀνάγεται καὶ τὸ ὑποκείμενον . Ἀριστοτέλης δὲ ἐνταῦθα τὸ αἰσθητὸν λαβὼν καὶ τὸ τὶ οὐκ ἂν ἐν ὑποκειμένῳ τὸ ἐν τῇ ὕλῃ λέγοι . τὸ γὰρ καὶ τόδε οὐδὲ προσήκειν ὅλως τῇ ὕλῃ νομίζει · κἂν λέγῃ τὰρ καὶ τὴν οὐσίαν ἐν τῇ Φυσικῇ ἀκροάσει , ἀλλ᾿ οὐ τὴν κυρίως οὖσαν ἐκένην ἐν δὲ τούτοις τὴν πρώτην καὶ σύνθετον καὶ ύποκειμένην καλεῖ . καὶ αὺτὸς δὲ ὁ Ἰάμβλιχος προελθὼν ἐπέστησεν ὅτι ὅτι ἄλλο τὸ ὡς ἐν ὕλῃ καὶ ἄλλο τὸ ώς ἐν ὑποικειμένῳ . ἐστέον δὲ ὅτι ἐν τῷ τετάρτῳ τῆς τὸ ἔν τινι εἰς ὀκτὼ διεῖλεν ὁ Ἀριστοτέλης , τοῦ μὲν ἐν χρόνῳ μηδὲ μνησθεὶς ὅλως , ἴσως μὲν διὰ τὸ μήπω τι περὶ τοῦ χρόνου εἰπεῖν , τὸ δὲ ἐν ὑποκειμένῳ συνάψας τῷ ἐν ὕλῃ · καὶ τὸ ἀγγεῖον δὲ καὶ τὸν τόπον συνῆψεν διὰ τὸ μήπω τότε τὴν διαφορὰν εἰρηκέναι . ἐπειδὴ οὖν τὰ ἔν τινι τὰ ἄλλα τὰ μὲν ὡς μέρη ἐστὶν ἐκείνου τοῦ ἐν ᾦ ἐστιν , ὡς τὸ κυρίως μέρος ὅλου καὶ τὸ εἶδος τοῦ γένους ( ἢ γὰρ μέρος καὶ τοῦτο ἢ ὡς μέρος · δὲ καὶ τὸ ώς μέρος ὁ Ἀριστοτέλης ἐπὶ τοῦ ἐν ὑποκειμένῳ , ἀλλ᾿ μέρος μόνον · καὶ τὸ γένος δὲ τὸ κατατεταγμένον τοῦ εἴδους συμπληροῖ τὴν οὐσίαν αὐτοῦ ώς ἐκ γένους καὶ διαφορῶν συγκειμένου καὶ γίνεται τὸ γένος μέρος τοῦ εἴδους καθάπερ τὸ εἶδος μετὰ τῆς ὕλης μέρος γίνεται τοῦ συνθέτου ) , τὰ δὲ μέρη μὲν οὐκ ἔστιν , χωρίζεται δὲ τῶν ἐν οἶς ἐστιν , ώς τὰ ἐν τόπῳ καὶ ἐν ἀγγείῳ καὶ ἐν χρόνῳ καὶ τὰ ἐν τέλει ( ἀποπίπτοντα γὰρ τοῦ ἐν ᾦ εἰσιν ἀγαθοῦ ἔχει ἐν ᾦ ὑποσταίη , ἔστι δ᾿ ὅμως τὸ κινούμενον χωρισθὲν τοῦ κινοῦντος καὶ τὰ ἀρχόμενα τοῦ ἄρχοντος ὑποσταῖεν σταῖεν ἄν χωρὶς τοῦ κινοῦντος καὶ τοῦ ἄρχοντος ) , διὰ τοῦτο τῶν μὲν προτέρων ἐχώρισεν εἰπὼν τῶν μὴ ὡς μέρος ὄντων , τῶν δὲ δευτέρων διὰ τοῦ ἀδύνατον χωρὶς εἶναι τοῦ ἐν ᾦ ἐστιν . ἀλλ᾿ ἐρεῖ τις ἴσως , ὅλον ἐν τοῖς μέρεσιν ὂν οὐκ ἔστιν ώς μέρος οὐδὲ χωρίζεται τῶν καὶ εἴη ἂν ἐν ὑποκειμένῳ . ἢ ἔν τινι εἰπών , ἀλλ᾿ αὐτὸ κατὰ τοῦτο τοῦ ὅλου · τὸ γὰρ ὅλον τὸ ἐν τοῖς μέρεστιν οὐκ ἐν τινί , ἀλλ᾿ ἐν τισίν Ἀποροῦσι δὲ οἱ περὶ τὸν Λούκιον καὶ τοῦτο πρὸς τὸ μὴ ὡς μέρος λέγεσθαι τὸ ἐν ὑποκειμένῳ . “ εἰ γὰρ τὰ συμπληρωτικὰ τῆς οὐσίας , φασί , μέρη αὐτῆς εἶναι λέγομεν , συμπληροῖ δὲ ἁπλῶς μὲν τοῦ σώματος τοῦ αἰσθητοῦ τὸ εἶναι χρῶμα σχῆμα μέγεθος καὶ ἁπλῶς ποιό|της καὶ ποσότης ( ἄχρουν γὰρ καὶ ἀσχημάτιστον οὐκ ἂν εἴη σῶμα ) , τοῖδε τοῦ σώματος οἷον χιόνος λευκότης καὶ ψυχρότης , ἀνάγκη δυοῖν θάτερον , ἢ μὴ λέγειν ταῦτα ἐν ὑποκειμένῳ ἢ μὴ καλῶς ἀποφάσκεσθαι τῶν ἐν ὑποκειμένῳ τὸ μὴ ὠς μέρη εἶναι . πῶς δὲ καὶ ἐν ὑποκειμένῳ ὅλως τὰ συμπληρωτικὰ δυνατὸν λέγεσθαι ; οὐ γὰρ ἡ Σωκράτους μορφὴ ἐν ὑποκειμένῳ ἐστὶν τῷ Σωκράτει , ἀλλ᾿ εἴπερ ἄρα , τὰ τοῖς ἤδη τελείοις ἔξωθεν ἐπεισιόντα , ταῦτα ἂν εἴη ἐν ὑποκειμένοις αὐτοῖς ” , ταύτην δὴ τὴν ἀπορίαν λύων ὁ Πορφύριος “ διττόν , φησίν , ἐστὶ τὸ ὑποκείμενον , οὐ μόνον κατὰ τοὺς ἀπὸ τῆς Στοᾶς , ἀλλὰ καὶ κατὰ τοὺς πρεσβυτέρους · ἥ τε γὰρ ἄποιος ἥλη , |ν δυνάμει καλεῖ ὁ Ἀριστοτέλης , πρῶτόν ἐστιν τοῦ ὑποκειμένου σημαινόμενον , καὶ δεύτερον , ὃ κοινῶς ποιὸν ἢ ἰδίως ὑφίσταται · ὑποοκείμενον γὰρ καὶ ὁ χαλκός ἐστιν καὶ ὁ Σωκράτης τοῖς ἐπιγινομένοις ἢ κατηρογουμένοις κατ᾿ αὐτῶν . πολλὰ οὖν , φησίν , τῶν ἐγγινομένων ὡε μὲν πρὸς τὸ πρῶτον ὑποκείμενον ἐν ὑποκει μένῳ ἐστίν , οἷον πᾶν χρῶμα καὶ πᾶν σχῆμα καὶ πᾶσα ποιότης ἐν ὑποκειμένῃ ἐστὶν τῇ πρώτῃ ὕλῃ , οὐχ ὡς μέρη αὐτῆς ὄντα καὶ ἀδύνατα χωρὶς αὐτῆς εἶναι · ἐπὶ δὲ τοῦ δευτέρου ὑποκειμένου οὐ πᾶν χρῶμα οὐδὲ πᾶσα ποιότης ἐν ὑποκειμένῳ , ἀλλ᾿ ἐρίου ἐν ὑποκειμένῳ , ἐπὶ δὲ τῆς οὐσίας . τὸ γοῦν λευκὸν ἐπὶ μὲν τοῦ ἐρίου ἐν ὑποκειμένῳ , ἐπὶ δὲ τῆς χιόνος οὐκ ἐν ἔστιν κατὰ τὴν οὐσίαν . ὁμοίως δὲ καὶ ἡ θερμότης τῆς μὲν τοῦ πυρὸς οὐσίας μέρος ἐστίν , ἐν ὑποκειμένῳ δὲ γίνεται τῷ σιδήρῳ , ἐπειδὴ καὶ γίνεται καὶ ἀπογίνεται ἐν τῷ σιδήρῳ ἄνευ τῆς τοῦ σιδήρου φθορᾶς . ὁ τοίνυν Ἀριστοτέλης τὸ δεύτερον ῥησίαν , ὅπερ μήτε ἐν ὑποκειμένῳ εἶναί φησιν μήτε καθ᾿ ὑποκειμένου τινὸς λέγεσθαι , εἰκότως πᾶν τὸ μὴ οὐσιωδῶς ἐπ᾿ αὐτοῦ λεγόμενον , ἀλλὰ κατὰ τὸ συμβεβηκέναι , ἐν ὑποκειμένῳ τοῦτο εἶναί φησιν , ὥσπερ τὴν θερμότητα ἐν τῷ σιδήρῳ · τὰ δὲ συμπληρωτικὰ ὡς τὴν τοῦ πυρὸς θερμότητα τοῦ μ[εν πυρὸς μέρος ἂν εἴποι , ἐν ὑποκειμένῳ δὲ τῇ ἀποίῳ ὕλῃ ” . πρὸς δὲ ταύτην οἶμαι τὴν λύσιν εἰπεῖν εὔλογον , ὅτι εἰ τὸ ἐν ὑποκειμένῳ τοῦτο μόνον ἐστὶν τὸ γινόμενον καὶ ἀπογινόμενον , οὐκέτι ἐν δύο τούτοις τῷ τε ἐν ὑποκειμένῳ καὶ οὐκ ἐν ὑποκειμένῳ περιεόληφεν πάσας τὰς κατηγορίας · εἰ γὰρ τὸ οὐκ ἐν ὑποκειμένῳ τὴν οὐσία δηλοῖ , τὸ δὲ ἐν ὑποκειμένῳ μὴ πᾶσαν ποιότητα , ἀλλὰ τὴν ἐπείσακτον μόνην , οὐ πάντα ἂν εἴη τὰ γένη παρειλημμένα . ἢ χρὴ λέγειν ὅτι αἱ μὴ ἐπείσακτοι ποτότητες , ἀλλὰ συμπληρωτικαὶ τῆς οὐσίας , μέρη τῆς οὐσίας οὖσαι , καὶ αὐταὶ οὐσίαι εἰσὶν καὶ τῇ οὐσίᾳ συμπεριλαμβάνονται · τὰ γ]ρ μέρη τῆς οὐσίας οὐσίαι κατὰ τὸν Ἀριστοτέλη . καὶ ἴσως διὰ τοῦτο τὴν οὐσίαν οὐκ εἶπεν ὑποκείμενον , ἀλλ᾿ οὐκ ἐν ἑποκειμένῳ , ἴνα καὶ τὰς τοιαύτας περιλάβῃ ποιότητας . Ἀποροῦσι δέ τινες καὶ περὶ τῆς εὐωδίας τοῦ μήλου καὶ τῶν ἐξατμιζομένων μένων θυμιαμέταν . ἡ γὰρ εὐωδία συμβεβηκὸς οὖσα μεταβαίνει ὅμως ἐκ τοῦ μήλου καὶ τῶν θυμιαμάτων εἴς τε τὸν ἀέρα κακὶ τὰ ἱμάτια , καὶ ἡ τοῦ μέλιτος γλυκύτης εἰς ὅλον τὸ μελίκρατον , καὶ σκορόδου καὶ ῥαφανίδος ἀλλοιωθέντων ἤδη ἐν τῇ γαστρὶ ἡ δυσωδία δήλη γίνεται τοῖς ὁμιλοῦσιν . ἀλλ᾿ ἐπιστῆσαι χρή , ὅτι οὐκ εἶπαν Ἀριστοτέλης ἀδύνατον αὐτὸ χωρισθῆναι τοῦ ἐν ᾧ ἦν , ἀλλὰ τοῦ ἐν ᾧ ἔστιν . κἂν γὰρ τὸ πρότερον ὑποκείμενον ἀπολείπῃ , συνεχοῦς ὄντος τοῦ παντὸς ἢ κατὰ ἁφὴν ἢ κατὰ ἕνωσιν δύναται ἐφ᾿ ἐτέροις μεταβαίνειν , μὴ ὄντος μεταξὺ κενοῦ . καὶ πῶς ποιότης ἐκτὸς οὐσίας μεταβήσεται ; ἔσται γὰρ οὕτως χωριστὴ τὴν φύσιν , κἂν ἐν ἄλλῃ γίνεται μεταβαίνουσα , μήποτε οὖν ἄμεινον λέγειν ὅτι πᾶσα μὲν εὐωδία καὶ πᾶν τοιοῦτον συμβεβηκὸς μετὰ τῆς οἰκείας οὐσίας ἐστὶν καὶ οὐδέποτε ταύτης ἀποσπᾶται , ἡ δὲ οὐσία ποτὲ μὲν ἐξαπλοῦται μανουμένη καὶ ταῖς ἄλλαις οὐσίαις ἐγκατασπείρεται , ποτὲ δὲ μεταβάλλει εἰς ἑαυτὴν τὰ συνεχῆ καὶ πεφυκότα πάσχειν , ὅπερ ἐπὶτοῦ πυρὸς ἐναργῶς ὁρᾶται · οὐ γὰρ ὁ ἐξ ἀρχῆς σπινθήρ ἐστιν ὁ πᾶσαν τὴν ὕλην ἐπινεμόμενος , ἀλλὰ τὸ ἐξ ἐκείνου κατ᾿ ὀλίγον πολλαπλασιασθὲν πῦρ . μήποτε δὲ ἐκ τῶν προειρημένων δῆλον ὅτι ἡ εὐωδία τοῦ μήλου καὶ τῶν θυμιαμάτων συμπληρωτικαὶ τοῦ εἴδους οὖσαι οὐδὲ ἐν ὑποκειμένῳ ἂν λέγοιντο τῷ συμπληρουμένῳ . ὅτι δὲ καὶ οὐσία τις συνδιαφορεῖται ταῖς τοιαύταις εὐωδίαις , δηλοῖ ῥυτιδούμενον τὸ μῆλον καὶ δαπανώμενα τὰ θυμιάματα . Ἀλλὰ πῶς , φασίν , οὐχί καὶ αἱ ἄτομοι οὐσίαι , οἷον Σωκράτης καὶ Πλάτων , τῷ λόγῳ τῶν ἐν ὑποκειμένῳ ὑπαχθήσονται καὶ ἔσονται συμβεβηκότα , εἴπερ καὶ ἔν τινί ἐστιν ὁ Σωκράτης ( ἐν τόπῳ γὰρ καὶ χρόνῳ ) καὶ οὐχ μεταστῇ τοῦ τόπου , πάντως ἐν ἄλλῳ ἔσται , ὡς ἐπὶ τῆς εὐωδίας ἐλέγετο . ἀλλὰ τὸ μὲν ἀπὸ τοῦ τόπου λύειν ό Βόηθος ἔδοξεν εἰπὼν τὰ κινούμενα μὴ εἶναι ὅλως ἐν ᾦ ἦν τόπῳ · τοῦτο γὰρ ἐν τοῖς περὶ κινήσεως δεδεῖχθαι . τῷ δὲ αὐτῷ λόγῳ οὐδὲ ἐν χρόνῳ εἴη ἄν μερικῷ · ῥέοντος γὰρ συνεχῶς τοῦ χρόνου , ἄλλος ἀεὶ καὶ ἄλλος ἐστίν , ὥστε , εἴπερ ἄρα , ἐν τῷ καθόλου χρόνῳ ἐστίν . ἀλλὰ καὶ τοῦτο λύων ό Βόηθος πρῶτον μὲν οὐδὲ εἶναι τὸ καθόλου ἐν ὑποστάσει κατὰ τὸν Ἀριστοτέλη φησίν , εἰ δὲ καὶ εἶναι · ό δὲ Ἀριστοτέλης ἔν τινι εἶπεν · ὥστε οὐ δύναται | τὸ ἐν τινὶ ὄν ἐν τῷ καθόλου εἶναι . ῥᾳδίως δὲ ἄν αἱ τοιαῦται ἀπορίαι διαλύοιντο , εἰ τὸ ἐν τῷ ὑπάρχον συντάξομεν · τὸ γὰρ συμβεβηκὸς ἐνυπάρχει τῷ οὔτε δὲ τὰ ἐν τόπῳ οὔτε τὰ ἐν χρόνῳ ἐνυπάρχειν λέγοιτο . εἰ δέ τις τὸ ἐν τῇ ὕλῃ εἶδος περιλαμβάνεσθαι νομίζοι τῷ λόγῳ , διότι καὶ τοῦτο ἐν τῇ ὕλῃ ἐστὶν οὐχ ὡς μέρος αὐτῆς καὶ ἀχώριστόν ἐστιν ἀπ’ εἴρηται πρότερον , ὅτι τὸ ἔν τινι νῦν ὡς ἐν συνθέτῳ οὐσίᾳ φησίν , ἐφ᾿ ἧς καὶ ἡ οὐσία καὶ τὸ τὶ ἐπαληθεύειν . Ζητεῖν δὲ ἔξιον , διὰ τί μετὰ τὴν καθόλου οὐσίαν τὸ μερικὸν συμβεβηκὸς ἔταξεν καὶ οὔτε καθόλου τι οὔτε οὐσίαν . κἂν γὰρ καὐτὰ καταγράψῃς ἄνω μὲν τὰ καθόλου τάξας , κάτω δὲ τὰ μερικά , τὰ κατὰ μῆκος οὔτε τὰ κατὰ πλάτος εὑρήσεις συντεταγμένα , διαγώνια . τούτου δὲ αἴτιον τὸ καὶ πᾶσαν μὲν διαίρεσιν , εἰ μέλλοι τὸ ἀπαράλειπτον ἔχειν , κατὰ ἀντίφασιν ἀφείλειν γίνεσθαι · ἐνταῦθα δὲ ἔτι μᾶλλον οἰκειοτέρα ἡ λῆψις ὡς τὸ καταφατικὸν τῷ ἀποφατικῷ , τὸ καθ᾿ ύποκειμένου τῷ οὐ καθ᾿ ὑποκειμένου , καὶ τὸ ἀποφατικὸν ἀντιτιθεῖσα , τὸ οὐκ ἐν ὑποκειμένῳ τῷ ἐν ὑποκειμένῳ . τὸ ὑποκειμένου τε λέγεται καὶ ἐν ὑποκειμένῳ ἐστίν . ὅτι τὸ καθόλου συμβεβηκὸς οὕτως ὀνομάζει , δῆλον ἄν ἐκ τῶν εἰρημένων εἴη · ἐπιστῆσαι δὲ ἄξιον , ὅτι τούτοις πᾶσιν τὰ καθόλου καὶ γενικὰ ὡς ἐν ὑπο - στάσει ὄντα τίθησιν , ὥσπερ τὴν καθόλου ἐπιστήμην , καὶ δῆλον ὅτι αὕτη ἐν τῇ καθόλου ψυχῇ ἐστιν . καὶ πρὸ ὀλίγου δὲ τὰ ὄντα διεῖλεν εἰς τὰ καθόλου καὶ εἰς τὰ κατὰ μέρος , καὶ ἴσως τοῖς Πυθαγορείοις ἀκολουθῶν , ἀφ᾿ ὦν τὴν περὶ τῶν δέκα γενῶν διδασκαλίαν p . 1b6 Ἁπλῶς δὲ τὰ ἄτομα καὶ ἓν ἀριθμῷ ἕως τοῦ εἶναι . Καὶ τὸ ἐν ὑποκειμένῳ καὶ τὸ καθ᾿ ὐποκειμένου αὐτὸς ὀνομάσας ἐδεῖτο σαφηνίσαι , τί ποτε βούλεται αὐτῷ τὰ ὀνόματα . πρότερον οὖν τὸ ἐν ὑποκειμένῳ ἐξηγησάμενος νῦν τί δηλοῖ τὸ καθ᾿ ὑποκειμένου μᾶλλον δὲ πρότερον τί οὐ σημαίνει παραδίδωσιν , ἔπειτα οὕτως τίνα δύναμιν . λέγει οὖν ὅτι τὰ ἄτομα · ταῦτα δέ ἐστιν τὰ μὴ τεμνόμενα διαφοραῖς καὶ διὰ τοῦτο οὔτε γένει ἢ εἴδει ἓν ὄντα , ἀλλὰ ἀριθμῷ μόνον , ὡς ἐν τῷ ἀριθμεῖσθαι τὸ ἓν ἔχοντα . ταῦτα οὖν κατ’ οὐδενὸς λέγεται · οὐ γὰρ ἔχει τι μερικώτερον ἑαυτῶν , οὖ κατηγορηθήσεται ὑποκειμένου . εἰ δὲ τὸ ὄνομα τοῦ Σωκράτους αὐτοῦ τοῦ Σωκράτους ὡς ὑποκειμένου αὐτῷ , οὐ περὶ τῆς τοιαύτης κατηγορίας ὁ ἐστίν , ἀλλὰ τῆς ἄλλου κατ’ ἄλλου συνωνύμως γινομένης , ὅπερ τοῖς ἀτόμοις οὐχ ὑπάρχει . εἰπὼν δὲ τὸ κοινὸν παντὸς ἀτόμου , ὅτι οὐκ ἔστιν καθ᾿ κειμένου , καὶ τὴν διαφορὰν προστίθησιν · δυνατὸν γὰρ τὸ μέν τι ἐν εἶναι , τουτέστιν συμβεβηκὸς εἶναι , τὸ δὲ δῆλον ὅτι οὐκ ἐν ὑποκειμένῳ , ὅπερ ἐστὶν οὐσία . μήποτε δέ , ἐπειδὴ αὐτὸς πρῶτος ταῦτα τέθεικεν τὰ ὀνόματα , ἵνα μή τις ἀκούσας τὸ μὴ καθ᾿ ὑποκειμένου εὐθὺς αὐτὸ καὶ μὴ ἐν ὑποκειμένῳ ὑπολάβῃ ταὺτὸν ἐν ἑκατέρῳ τὸ ὑποκείμενον διὰ τοῦτο τὸ μὲν μὴ καθ᾿ ὑποκειμένου οὐδέν φησι κωλύει εἶναι , ἄλλο γὰρ καὶ ἄλλο τὸ ὑποκείμενον · εὶ δὲ μηδὲν κωλύει ὑποκειμένῳ εἶναι , δῆλον ὅτι οὐδὲν κωλύει καὶ μὴ εἶναι ἐν ὑποκειμένῳ · τὰρ μερικὸν οὐδὲν κωλύει καὶ συμβεβηκὸς εἶναι καὶ οὐσίαν εἶναι .
Lemmas: p . 1a16 ὁ λέγω ὁ ἐγώ κατά συμπλοκή λέγω ἠώς ὁ τρέχω , Νίκη . μετά ὁ ὁ ὁμώνυμος καί συνώνυμος καί παρώνυμος διδασκαλία ὁ εἰς ὁ κατηγορία εἰσβολή διά ὁ οἰκεῖος ὁ πραγματεία ποιέω . ἐπεί γάρ περί ὁ ἁπλόος εἰμί λέξις ὅς σκοπός καθό σημαντικός εἰμί , διαίρεσις ποιέω ὁ λέγω εἰς τε ὁ κατά συμπλοκή λέγω , περί οὖν οὖον πρόκειμαι νῦν εἶπον , ἀλλά εἰμί ὁ περί ὁ πρότασις λόγος , καί εἰς ὁ ἄνευ συμπλοκή , καί οὗτος λοιπός εἰς ὁ κατηγορία διαιρέω . καί ὅτι οὗτος ἔχω ὁ σκοπός ή διαίρεσις , αὐτός δηλόω Αριστοτέλης ὀλίγος προέρχομαι ἐν οἶς φημί “ ὁ κατά μηδείς συμπλοκή ἕκαστος ἤτοι οὐσία σημαίνω ἤ ποσός ἢ ποιός ἢ πρός τίς ” . ανελλιπής δέ ὁ διαίρεσις πᾶς περιλαμβάνω ὁ λέγω καί ὁ εἰμί . ὀνομάζω δέ πρότερος ὁ κατά συμπλοκή , ὅτι πρότερος ἐντυγχάνω ὁ αἰσθητός , ὅσπερ εἰμί σύνθετος , ὕστερος δέ ὁ οὗτος ἀρχή , ὅσπερ εἰμί απλουστερος , ἤ ὅτι διά ὁ ἀπόφασις ὁ κατά συμπλοκή μέλλω ὁ ἁπλόος δηλόω , οὐ ἄν δέ γιγνώσκω καλῶς ἀπόφασις μή πρότερος ἐκεῖνος γιγνώσκω , ὅσπερ εἰμί ἀπόφασις . καί ἐκεῖνος δέ ἀληθής εἶπον , ὅτι ὅταν διαιρέω τίς ὁ ὅς πρότερος τμῆμα ὁ διαίρεσις καταλείπω , ὁ δέ ἕτερος ἐπιδιαιρέω , πρότερος μέν τάσσω ὁ ὑπερτίθημι , ὕστερος δέ ὁ διαιρέω · ὁ μέν διαιρέω <ὕτερον> , ἵνα μή ἀναλαμβάνω αὐτός δήω ὅσπερ ὑπερτίθημι , μέθη , πάλιν δέ οὗτος πρότερος ὁ ὑπερτίθημι , ἵνα κατά σειρά ὁ διαίρεσις ἐγώ πρόειμι , εἰμί δέ καί ὁ παλαιός κύριος μέν λέγω ὁ διά λόγος σημαίνω λέγω , καταχρηστικός δέ καί ὁ διά ἁπλόος λέξις , ὁ δέ λόγος κατά συμπλοκή λέξις προφέρω , εἰκότως ὁ δέχομαι διαιρέω ὁ κύριος λέγω πρῶτος μιμνήσκω . ἰστέον δέ ὅτι λέγω εἰμί καί ὁ πρᾶγμα περί ὅς ὁ λόγος καί ὁ νόημα ὁ περί ὁ πρᾶγμα · διό δή ὅταν οἴομαι μή νοέω λέγω ὁ λέγω , λέγω ῾οὐδὲν λέγω , κἀν προφέρω τις λόγος ἤ λέξις · κατά τρίτος δέ σημαίνω καί αὐτός ὁ λέξις ὁ σημαντικός καί ὁ λόγος λέγω εἰμί · λέγω γάρ τις ὁ λέξις καί ὁ λόγος · καί κατά τέταρτος καί ὁ ἄσημος λέξις , οἶος ὁ βλίτυρι , καθόσον ὅλως προφέρω , ὁ λέγω εἰμί . ἀλλά ὅς γε Βόηθος ἐπί μέν ὁ ἀσύμπλοκος τετραχῶς , ὁράω εἴρω . ὁ λέγω ἀκούω ἀξιόω , ἐπί δέ ὁ κατά συμπλοκή τριχῶς μόνος · οὖον γάρ εἰμί ὁ συμπλέκω πρᾶγμα , οἶος ὁ ἡμέρα εἰμί λέγω , οὐ ὅτι οὐδείς σημαίνω ὁ λόγος , ἀλλά ὅτι οὐ εἰμί ὁ πρᾶγμα ὄνομα , ὥσπερ ὁ ἡμέρα . ἀλλά οὐ εἰμί μέν ὁ πρᾶγμα , περί δέ ὁ πρᾶγμα , τοσαυταχῶς οὖν διαιρέω ὁ λέγω καί ὁ λέγω , ζητέω ἄξιος , τίς οὗτος ὁ σημαίνω εἰς ὁ διαίρεσις παραλαμβάνω . ὁ μέν γάρ θεῖος Ἰάμβλιχος ὁ Ἀλέξανδρος φημί ὁ λέγω ὁ σημαίνω ὑποτίθημι πρᾶγμα ὁ ἁπλόος καί γενικός · ἐγώ δέ εὑρίσκω ὁ Ἀλέξανδρος εἶπον αὐτός λέξις ὅτι “ νῦν οὖον ὁ σημαίνω λέγω λέγω , ἀλλά ὁ σημαίνω καί προφέρω ” . πῶς γάρ εἄν καί λέγω περί πρᾶγμα νῦν , ὅτε προέρχομαι “ ὁ δέ κατά μηδείς , φημί , συμπλοκή λέγω ἕκαστος ἤτοι οὐσία σμάω ἢ ποσός ” , οὖον γάρ ὁ πρᾶγμα σημαίνω οὐσία καί ποσός , ἀλλά εἰμί οὐσία καί ποσός , ὁ δέ περί ὁ πρᾶγμα λέγω εἰμί ὁ σημαίνω . ὁ δέ Βόηθος μόνος λέγω καί σημαίνω ὁ νοέω εἰμί φημί παρά ὁ ἀρχαῖος · οὖον γάρ εἰμί ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος ἐν ὁ πρᾶγμα , ἀλλά ἐν διάνοια καί ὁ ὁ νόος διέξοδος , οὖς καί αὐτός Αριστοτέλης ἐν ὁ τρίτος ὁ περι Ψυχή λέγω · ἀλλά καί ή διάνοια διά ὁ λόγος σημαίνω . οἰκεῖος οὖν λέγω ὁ λέγω λέγω ὁ σημαντικός σημαντικός , διότι καί ὁ κατηγορία οὔτε ὁ πρᾶγμα εἰμί , οὖς δείκνυμι , οὔτε ὁ νόημα οὔτε ὅς λέγω ἁπλόος καθόσον φωνή , ἀλλά ὁ λέγω ὅς σημαντικός ὁ πρᾶγμα διά μέσος ὁ νόημα κατά ἕκαστος γένος διακρίνω , ὁ κατηγορία παρέχω · καί ὁ λέγω νῦν κατά εἰς λέγω ὁ σημαντικός ἀκούω . ὦς ὅς μέν κατά συμπλοκή λέγω , ὅς δέ . ἄνευ συμπλοκή . πλεοναχός δέ οὖν καί ή συμπλοκή λέγω . συμπλέκω γάρ φημί ἢ διά σύνδεσμος ἢ κατά | ὁ ὁ πρᾶγμα συγγένεια · καί διά σύνδεσμος ἤ ἁπλόος , ὅταν λέγω ἰάομαι ἡμέρα εἰμί , φάος εἰμί , ἢ διά συμπλεκτικός σύνδεσμος , οὖς ὅταν εἶπον καί ἡμέρα εἰμί καί φάος εἰμί · κατά συγγένεια δέ ή συμπλοκή , ὅταν ὁ συμβεβηκός κατά ὁ οὐσία λέγω , ἐπεί φύσις ἔχω ἐν αὐτός ὑπάρχω , εἴτε οὖς ποιός συμβαίνω εἴτε οὖς πῶς ἔχω , ὥσπερ ὁ δεξιός καί ὁ ὑποδέω . καί γάρ οὐσία μέν εἰμί ὁ κατά ἑαυτοῦ μόνος ὑπάρχω , συμβαίνω δέ ὁ εἰμί ἄλλος γίγνομαι · ὁ οὖν ὁ συμβεβηκός πρός ὁ οὐσία συμπλοκή ὁ τε ὑπόκειμαι ὅρος ὁρίζω ἐν ὁ πρότασις καί ὁ συμβαίνω ὅπως ἔχω πρός αὐτός συημαίνει . ἐπεί γάρ εἰμί μέν καί κατά ἑαυτοῦ λαμβάνω ὁ συμβεβηκός , εἰμί δέ καί ὁ ὑπόκειμαι συντίθημι , ἀμφοτέρως ὁ κατηγορία γίγνομαι . ὅταν μέν γάρ λέγω ὁ λευκός εἰμί , κατά αὐτός περιλαμβάνω ὁ λευκός · ὅταν δέ λέγω ὅτι ὅδε λευκός εἰμί , οὐδείς ἕτερος λέγω ἤ ὅτι ὅδε λευκότης ἔχω · ὁ οὖν εἰμί καί ὁ ἔχω σύνδεσμος ἔχω δύναμις · ἀλλά καί ὅταν ὁ γένος κατά ὁ ὑπόκειμαι κατηγορέω , ὁ γενικός διόπερ συντίθημι διά ὁ εἰμί ἢ ὁ ἔχω οὖς διά σύνδεσμος οὗτος συμπλέκω . τρίτος δέ τίς εἰμί συμπλοκή κοινῶς πᾶς ὁ λόγος στοιχεῖον σύνθεσις , ὁποῖος πρός ἄν εἰμί αὐτός , ἐάν τε ὄνομα οἶος ζῷον λογικός θνητός τε ῥῆμα οἶος περιπατέω καί ἐάν τε ἐλλιπής ὥσπερ ὁ Σωκράτης προΐημι ὁ ποῖ Stj καί ποθέω , ἐάν τίς ὁ πρῶτος ὁ ῥῆμα πρός τις ὄνομα σύζευξις ποιέω οὖς ὁ Σωκρώτης περιπατέω . ὅσπερ γάρ ἐπί ὁ γένος ὁ εἰμί εἶπον ὁ Πλάτων , ὅτι ὁ μέν κοινωνέω ἐθέλω πρός ἀλλήλων , ὁ δέ οὐδαμῶς συμμείγνυμι , οὗτος καί ἐπί ὁ ὁ λόγος μόριον ἀληθής εἶπον ὁ σημαντικός , ὅτι συμπλέκω μέν ὁ ὁ συναρμόζω πρᾶγμα δηλωτικός , οὖον συμπλέκω δέ ὁ σημαντικός ὁ χωρίζω . ἐπεί δέ καί ὁ κοινωνία ὁ εἰμί ή μέν εἰμί σύμφυτος , ή δέ Ἐπίκτητος , καί συμπλοκή δισσός εἰμί εἶδος ὁ ἄνω2 , ὁ τε ὁ συμβεβηκός οὖς ἐνυπάρχω καί ὁ διά δυνδέσμου συντάσσω οὖς ἔξωθεν ὁ εἷς ἔχω . ὁ δέ οὖς συμβαίνω συντάσσω , ἤ ῥῆμα εἰμί , ὡς ὁ τρέχω , νικάω , ἤ μετά ῥῆμα κατηγορέω , οὖς ὁ ἄνθρωπος εἰμί καί γάρ καί ὁ τρέχω εἰς ὁ τρέχω εἰμί ἀναλύω ) · πανταχοῦ οὖν ῥῆμα ἔνειμι καί χρόνος προσδηλόω , οὖον συσσημαίνω ὅτι ἄμφω ἐν εἷς χρόνος οὐδέ ὅτι πρότερος ὁ ἕτερος , ἀλλά ὁ ὁ συμβεβηκός μόνος πρός τε ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ χρόνος σχέσις παρίστημι · οὗτος δέ ἐπεί κατά χρόνος παραγίγνομαι καί ἀπογίγνομαι ὁ κύριος συμβεβηκός , ὡς οὖς εἰ εἰμί ἀχώριστος πρός ὁ καί καί ὑπάρχω , οὐ ἄν χρόνος προσημαίνω · ἄν γάρ λέγω ὅτι ὅς νόος νοέω , ὁ χρονικός ἡμεῖς προστίθημι . ὁ δέ κατά συμπλοκή λέγω καί ὁ ἄνευ συμπλοκή ἀνευρίσκω ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα ἀκολουθέω καί ὁ ὁ νόημα διαφορά . ὅταν μέν γάρ εἷς εἰμί ὁ πρᾶγμα καί ὁ νόημα εἷς , ἁπλόος εἰμί ὁ λέγω καί ἄνευ συμπλοκή , ἄν πλείων ὁ λέγω δοκέω , ὡς ἐπί Νεάπολις ἤ Ἀγαθοδαίμων · εἷς γάρ ὁ σημαίνω . ὅταν δέ καί ὁ πρᾶγμα πλείων καί ὁ νόημα , ἄν εἷς ὁ λέξις εἰμί , μετά συμπλοκή εἰμί φημί αὐτός , οὖς ὁ ζῶ , προσεννοέω γάρ ὁ ἐγώ , καί ὁ ὕω , δηλόω γάρ ὅτι ὅς Ζεύς . Ἀρχύτας μέντοι ὁ ὁ κατηγορία ἄρχω βιβλίον ἤτοι ὁ καθόλου λόγος περί λόγος διδάσκω πρῶτος καί οὗτος ἐν διάνοια καί λέγω περιλαμβάνω , καί ὁ μέν σημαίνω εἶπον εἰμί λέξις , ὅς δέ σημαίνω διάνοια , ὁ τε ἁπλόος καί σύνθετος καί ὁ τέλειος καί ἐλλιπής διορίζω , καί ἄγω οὖν δεῖ ὁ κατά συμπλοκή καί ἄνευ συμπλοκή δοκιμάζω διδάσκω . | p . 1a20 ὁ εἰμί ὁ μέν κατά ὑπόκειμαι τις λέγω ἠώς ὁ ή γάρ τις γραμματικός ὁ ἐν ὑπόκειμαι εἰμί . τις δοκέω οὗτος ὁ προερέω μή ἀκολουθέω , διό καί ὑπομνηματικός ἔχω ὁ σύγγραμμα . ὁ δέ οὐ οὕτως ἔχω , οὕτως ἔχω , ἀλλά ἐπεί περί ὁ ἁπλόος καί γενικός λέξις εἰμί ὅς σκοπός ὦρ ὁ ἁπλόος καί πρᾶγμα σημαίνω , πρό ὁ ὁ εἰς ὁ πλεῖστος διαίρεσις αὐτός ποιέω , φημί δή ὁ εἰς δέκα , οὖν οὐ εἰμί πλείων εὑρίσκω , ὁ εἰς ὁ μικρός προλαμβάνω δοκιμάζω , οὖν οὐ εἰμί εἰς μικρός συστέλλω · καί γάρ ἐπιστημονικός εἰμί οὗτος καί ή Δεκὰς ἐν ὁ τετράς περιέχω · ὁ γάρ εἷς δύο τρεῖς τέσσαρες συντίθημι ὁ δέκα ποιέω · καί ὁ τετράς πάλιν εἰς δυάς συναιρέω . ὁ δέ τέσσαρες οὗτος εἰμί οὐσία , συμβεβηκός , καί καθόλου καί ὁ κατά μέρος . ὁ γάρ ἄντα διαιρέω διχῶς , εἰς τε ὁ κατά ἑαυτοῦ εἰμί δύναμαι καί μηδείς ἕτερος δήω καί οὐσία καλέω διά ὁ ἐξαρκέω ἰαύω πρός ὁ εἰμί , καί εἰς ὁ ἕτερος ὑφίστημι . , ὅσπερ καί συμβεβηκός λέγω διά ὁ ἐν ἕτερος συμβαίνω , καί ἔχω εἰς δύο ὁ δέκα κατηγορία ὁ διαίρεσις · ὁ γάρ ἐννέα συναιρέω εἰμί ὁ συμβεβηκός καί ὁ οὐσία πρῶτος ὁ καί οὗτος δέ ἑκάτερος ἤ εἰς πλείων ὁ ὑπό ἑαυτοῦ δίδωμι εἷς μόνος , καί διά οὗτος ἄλλος γίγνομαι συζυγία καί αὐτός γενικός ὁ καθόλου καί ὁ κατά μέρος . οὖν συμπλέκω ἀλλήλων ἓξ μέν ὁ πᾶς γίγνομαι συμπλοκή , δύο δέ ἐν αὐτός ἀσύστατος εἰμί ὁ ὁ ἀντιφάσκω συνάγω , ὁ τε ἐν ὑπόκειμαι καί οὐ ἐν ὑπόκειμαι , καί ὑπόκειμαι καί οὖον κατά ὑπόκειμαι , ὁ λοιπάς τέσσαρες ἐκτίθημι · ἢ γάρ καθόλου οὐδία εἰμί ἤ συμβαίνω μερικός ἢ συμβαίνω ἤ μερικός οὐσία . ἀλλά ἐπεί ὅς αρισοτελεω διά ὄνομα ἀσυνήθης δηλόω , δεῖ οὗτος μεταλαμβάνω εἰς ὁ ὑπό ὁ φιλόσοφος ὁ μέν οὖν συμβαίνω ἐν ὑπόκειμαι καλέω , διότι μή εἰμί αὐτοκρατής ἕτερος δήω πρός ὁ ἐν αὐτός εἰμί , ὁ δέ οὐσία κατά ὁ ὁ ἀπόφασις · ἐπειδή γάρ ἀληθής εἶπον ὅτι ὁ εἰμί ἢ αὐτοκρατής εἰμί ἤ ἐν ἕτερος ὑπόκειμαι ὁ αὐτοκρατής ἔχω ὁ εἰμί , αὐτός δέ εἶπον , ἤ οὐσία εἰμί ἤ συμβεβηκός , ὅσος μή εἰμί συμβεβηκός , πάντως οὐσία εἰμί , καί ὅσος παρά ὁ ἐν ὑπόκειμαι , οὐ ἐν ὑποκαίω εἰμί . πάλιν δέ ἐπεί ὁ μέν καθόλου εἰμί , ὁ δέ μερικός , καί οὐδείς ὁ εἰμί ἐκφεύγω ὁ διαίρεσις , καθόλου δέ εἰμί ὁ πλεικοναω κατηγορέω συνώνυμος , ὅσπερ κατά ὑπόκειμαι καλέω ( ὁ γάρ κατηγορέω οὐσιωδῶς ὑπόκειμαι κατηγορέω ) , μερικός δέ ὁ μή τοιοῦτος , εἰκότως ὁ ἀπόφασις ὁ κατά ὑπόκειμαι ὁ μερικός σημαίνω . καίτοι ἐν ἄλλος ἀντί ὁ συμβεβηκός χράω ὁ κατά ὑπόκειμαι . ἀλλά ἐπεί τέσσαρες εἰμί ὁ συμπλέκω ἓξ λέγω συμπλοκή γίγνομαι , ὁ κοινός ἰστέον μέθοδος , κατά ὅς δυνατός εὑρίσκω ὁσωνοῦν ὁράω δίδωμι πόσος γίγνομαι ὁ σύνδυο αὐτός δή ὁ ὁ ἐκτίθημι ὁράω ἀριθμός ἐπί ὁ μόνος μικρός πολλαπλασιάζω καί ὁ γίγνομαι ὁ ἥμισυς λαμβάνω τοσοῦτος λέγω εἰμί ὁ συμπλοκή . καί ή αἰτία ὁ μέθοδος δῆλος · ἐπεί γάρ ἕκαστος πρός ὁ λοιπάς πᾶς σχέσις ἔχω , καί εἰμί ὅς σχέσις μόνος μικρός ὁ ὁράω , ἅτε μεταξύ ὁ ὁράω εἰμί , διά οὗτος ὁ ὁ ἐκτίθημι ὁράω ἀριθμός ἐπί ὁ μόνος ἐλάσσων πολλαπλασιάζω · ἵνα δέ μή δίς αὐτός σχέσις λαμβάνω , ὁ τε ὁ οὐσία τυγχάνω πρός ὁ συμβαίνω καί ὁ ὁ | συμβεβηκός πρός ὁ οὐσία , ὁ ἥμισυς ὁ γίγνομαι λαμβάνω . τις δήποτε δέ μή κατά ὁ συνήθης χράω ὁ σημαίνω ὅς Ἀριστοτέλης , καθόλου οὐσία λέγω καί μερικός συμβαίνω καί ὁ ἤ ὅτι διά ἐμφαντικός ὄνομα ὑπογραφή ἕκαστος γάρ ἐν ὑπόκειμαι εἰμί ὁ οὐσία ὁ συμβεβηκός παρίστημι , ὁ κατά ὑπόκειμαι ὁ ὁ καθόλου . καί εἰκότως διά ὑπογραφή δηλόω · οὖον γάρ εἰμί γένος ὁ γενικός ἀποδίδωμι , ὥστε οὐδέ ὁρισμός . οἰκεῖος δέ ὁ μέν συμβεβηκός ὁ ἐν ὑπόκειμαι εἰμί ἀποδίδωμι ὁ οὐσία ὁ μή μή ἐν ὑπόκειμαι , ὁ δέ καθόλου οὐκέτι ὁ εἰμί κατά ὑπόκειμαι , ἀλλά ὁ λέγω · λέγω γάρ κατά ὁ ὑπόκειμαι , εἰμί ἐν ὑπόστασις εἴτε μή εἰμί . καίτοι ἄν ἀλλαχοῦ οὖς μή εἰμί καθόλου διαλέγω , ἐν οὗτος ὡς εἰμί διαιρέω · ὁ γάρ εἰμί φημί . οὐ εἰμί δέ διαίρεσις ὁ εἰς ὁ τέσσαρες κύριος , ἀλλά ἀπαρίθμησις μᾶλλον , ὡς εἰμί τις δείκνυμι πλείων ἄνθρωπος λέγω τοῦτος ὁ μέν ὁ δέ Ἀργεῖος . p . 1a24 ἐν ὑπόκειμαι δέ λέγω ἠώς ὁ οὔτε ἐν ὑπόκειμαι εἰμί οὔτε κατά ὑπόκειμαι λέγω . αὐτός τίθημι ὁ ὄνομα ὁ ἐν ὑπόκειμαι εἰκότως ὁ λέγω καί γένος μέν ὁ ἐν ὑπόκειμαι ὁ ἐν τις παραλαμβάνω , ὁ ὁ δέ ἐφεξῆς διαφορά ὁ ἐν τις ὁ λοιπός χωρίζω . πολλαζῶς γάρ λέγω ὁ ἐν τις καί ὁ γε μικρός ἑνδεκαχῶς · ἢ γάρ οὖς ἐν τόπος οὖς ὁ ἢ ὡς ἐν ἀγγεῖον ὡς οἶνος ὁ ἀμφορεύς , ἢ ὡς ἐν χρόνος ὡς ὁ Ὀλυμπιάς ὁ Πελοποννησιακός , ἢ ὡς μέρος ἐν ὅλος ὡς ἐν ὁ ὅλος σῶμα , ἢ ὡς ὅλος ἐν ὁ μέρος , ἢ ὡς ἐν ὁ ὁ 10 ὁ εἶδος οἷος ἐν ὁ ζῷον ὁ ἄνθρωπος ( περιέχω γάρ ἐν ὡς ἐν ὁ εἶδος ὁ γένος ( μετέχω γάρ ὁ εἶδος ὁ γένος , οἷος ἄνθρωπος ὁ ζῷον ) , ἢ ὡς ἐν τέλος ὡς ἐν ὁ οἰκεῖος ἀγαθός πᾶς , ἢ ὡς ἐν ὕλη ὁ εἶδος ὡς ἐν ὁ χαλκός ὁ ὁ ἀνδριάς μορφή , ἢ ὡς ἐν ὁ κινέω , ἢ ὡς ἐν ὁ ἄρχω ὁ ὁ ἄρχω . ποῖος οὖν ὁ τις σημαίνω εφαφμοζεω ὁ ἐν ὑπόκειμαι ; ὡς μέν οὖν ὁ θεῖος Ἰάμβλιχος δοκέω λέγω , ὁ ὡς ἐν ὕγῃ οἰκεῖος εἰμί ὁ ἐν ὑπόκειμαι . δέ οὗτος ὁ Ἀριστοτέλης κατακολουθέω δοκέω · αὐτός γάρ ἐν ὁ ὁ φυσικός ἀκρόασις δηλόω ὁ ὁ ἐν τις σημαίνω ὁ ὡς καί ὁ ὡς ἐν ὑπόκειμαι συνάπτω εἰς εἷς εἶπον “ ἔτι ὡς ὁ ὑγεία ἐν καί ψυχρός καί ὅλως ὁ εἶδος ἐν ὁ ὕλη ” , κατά κοινός , ὡς εἷς ὁ μορφωτικός ὁ ὑποβάλλω φύσις , ὡς εἷς αὐτός εἰμί ὁ ἐν ὑπόκειμαι δωδέκατος ὁ ἐν τις σημαίνω · διαφορά εἰμί ὁ ὡς ἐν ὑπόκειμαι πρός ὁ ὡς ἐν ὕλη · ὁ μέν ὑπόκειμαι . ἐν οὐσία εἰμί καί ὡς ἐν οὐσία σύνθετος · σύνθετος δέ καί εἶδος ὅς γε φυσικός οὐσία · ὁ δέ ἐν ὕλη εἶδος ὡς ἐν ἀνείδεος καί οὐσία . καί ὁ μέν ἐν ὑπόκειμαι ὁ εἰμί παρά ὁ ὑπόκειμαι ὁ δέ εἶδος δίδωμι ὁ ὕλη ὁ εἰμί · καί ὁ μέν ἐν ὑπόκειμαι οὖον ὁ ὁ σύνθετος οὐσία , ὡς δηλόω ὁ ὁρισμός αὐτός , ὁ δέ ἐν συμπληρόω . ἔτι δέ λέγω ὅτι ὁ μέν ἐν ὑπόκειμαι συμβεβηκός ὑπό εἷς τις ὁ ἐννέα κατηγορία τελέω , ὁ δέ εἶδος ὑπό ὁ ἀνάγω καί ὁ ὑπόκειμαι . Ἀριστοτέλης δέ ἐνταῦθα ὁ αἰσθητός λαμβάνω καί ὁ τίς οὐ εἄν ἐν ὑπόκειμαι ὁ ἐν ὁ ὕλη λέγω . ὁ γάρ καί ὅδε οὐδέ προσήκω ὅλως ὁ ὕλη νομίζω · κἀν λέγω ἄρα καί ὁ οὐσία ἐν ὁ φυσικός ἀκροάομαι , ἀλλά οὖον ὁ κύριος εἰμί κενός ἐν δέ οὗτος ὁ πρῶτος καί συντίθημι καί ὑπόκειμαι καλέω . καί αὐτός δέ ὁ Ἰάμβλιχος προέρχομαι ἐφίστημι ὅτι ὅτι ἄλλος ὁ ὡς ἐν ὕλη καί ἄλλος ὁ οὖς ἐν ὑποικέω . στέω δέ ὅτι ἐν ὁ τέταρτος ὁ ὁ ἐν τις εἰς ὀκτώ διαιρέω ὁ Ἀριστοτέλης , ὁ μέν ἐν χρόνος μηδέ μιμνήσκω ὅλως , ἴσως μέν διά ὁ μήπω τίς περί ὁ χρόνος εἶπον , ὁ δέ ἐν ὑπόκειμαι συνάπτω ὁ ἐν ὕλη · καί ὁ ἀγγεῖον δέ καί ὁ τόπος συνάπτω διά ὁ μήπω τότε ὁ διαφορά εἴρω . ἐπεί οὖν ὁ ἐν τις ὁ ἄλλος ὁ μέν ὡς μέρος εἰμί ἐκεῖνος ὁ ἐν οἶς εἰμί , ὡς ὁ κύριος μέρος ὅλος καί ὁ εἶδος ὁ γένος ( ἢ γάρ μέρος καί οὗτος ἢ ὡς μέρος · δέ καί ὁ οὖς μέρος ὁ Ἀριστοτέλης ἐπί ὁ ἐν ὑπόκειμαι , ἀλλά μέρος μόνος · καί ὁ γένος δέ ὁ κατατάσσω ὁ εἶδος συμπληρόω ὁ οὐσία αὐτός οὖς ἐκ γένος καί διαφορά σύγκειμαι καί γίγνομαι ὁ γένος μέρος ὁ εἶδος καθάπερ ὁ εἶδος μετά ὁ ὕλη μέρος γίγνομαι ὁ σύνθετος ) , ὁ δέ μέρος μέν οὐ εἰμί , χωρίζω δέ ὁ ἐν οἶς εἰμί , οὖς ὁ ἐν τόπος καί ἐν ἀγγεῖον καί ἐν χρόνος καί ὁ ἐν τέλος ( ἀποπίπτω γάρ ὁ ἐν οἶς εἰμί ἀγαθός ἔχω ἐν οἶς ὑφίστημι , εἰμί δέ ὅμως ὁ κινέω χωρίζω ὁ κινέω καί ὁ ἄρχω ὁ ἄρχω ὑφίστημι ἵστημι ἄν Χωρὶς ὁ κινέω καί ὁ ἄρχω ) , διά οὗτος ὁ μέν πρότερος χωρίζω εἶπον ὁ μή ὡς μέρος εἰμί , ὁ δέ δύο διά ὁ ἀδύνατος Χωρὶς εἰμί ὁ ἐν οἶς εἰμί . ἀλλά εἴρω τις ἴσως , ὅλος ἐν ὁ μέρος εἰμί οὐ εἰμί οὖς μέρος οὐδέ χωρίζω ὁ καί εἰμί εἄν ἐν ὑπόκειμαι . ἢ ἐν τις εἶπον , ἀλλά αὐτός κατά οὗτος ὁ ὅλος · ὁ γάρ ὅλος ὁ ἐν ὁ μέρος οὐ ἐν τις , ἀλλά ἐν τις ἀπορέω δέ ὁ περί ὁ Λούκιος καί οὗτος πρός ὁ μή ὡς μέρος λέγω ὁ ἐν ὑπόκειμαι . “ εἰμί γάρ ὁ συμπληρωτικός ὁ οὐσία , φημί , μέρος αὐτός εἰμί λέγω , συμπληρόω δέ ἁπλόος μέν ὁ σῶμα ὁ αἰσθητής ὁ εἰμί χρῶμα σχῆμα μέγεθος καί ἁπλόος ποιότης καί ποσότης ( ἄχρεος γάρ καί ἀσχημάτιστος οὐ εἄν εἰμί σῶμα ) , ὅδε ὁ σῶμα οἷος χιών λευκότης καί ψυχρότης , ἀνάγκη δύο ἕτερος , ἢ μή λέγω οὗτος ἐν ὑπόκειμαι ἢ μή καλῶς ἀποφάσκω ὁ ἐν ὑπόκειμαι ὁ μή ὡς μέρος εἰμί . πῶς δέ καί ἐν ὑπόκειμαι ὅλως ὁ συμπληρωτικός δυνατός λέγω ; οὖον γάρ ὁ Σωκράτης μορφή ἐν ὑπόκειμαι εἰμί ὁ Σωκράτης , ἀλλά εἴπερ ἄρα , ὁ ὁ ἤδη τέλειος ἔξωθεν ἐπείσειμι , οὗτος εἄν εἰμί ἐν ὑπόκειμαι αὐτός ” , οὗτος δή ὁ ἀπορία λύω ὁ Πορφύριος “ διττός , φημί , εἰμί ὁ ὑπόκειμαι , οὖον μόνος κατά ὁ ἀπό ὁ Στοά , ἀλλά καί κατά ὁ πρέσβυς · ὅς τε γάρ ἄποιος Ήλη , |ν δύναμις καλέω ὁ Ἀριστοτέλης , πρότερος εἰμί ὁ ὑπόκειμαι σημαίνω , καί δύο , ὅς κοινῶς ποιός ἢ ἰδίως ὑφίστημι · ὑπόκειμαι γάρ καί ὁ χαλκός εἰμί καί ὁ Σωκράτης ὁ ἐπιγίγνομαι ἢ κατηρογουμενοω κατά αὐτός . πολύς οὖν , φημί , ὁ ἐγγίγνομαι δμώς μέν πρός ὁ πρῶτος ὑπόκειμαι ἐν ὑποκει μένος εἰμί , οἷος πᾶς χρῶμα καί πᾶς σχῆμα καί πᾶς ποιότης ἐν ὑπόκειμαι εἰμί ὁ πρῶτος ὕλη , οὐ ὡς μέρος αὐτός εἰμί καί ἀδύνατος Χωρὶς αὐτός εἰμί · ἐπί δέ ὁ δύο ὑπόκειμαι οὖον πᾶς χρῶμα οὐδέ πᾶς ποιότης ἐν ὑπόκειμαι , ἀλλά ἔριον ἐν ὑπόκειμαι , ἐπί δέ ὁ οὐσία . ὁ γοῦν λευκός ἐπί μέν ὁ ἔριον ἐν ὑπόκειμαι , ἐπί δέ ὁ χιών οὐ ἐν εἰμί κατά ὁ οὐσία . ὁμοίως δέ καί ὁ θερμότης ὁ μέν ὁ πυρός οὐσία μέρος εἰμί , ἐν ὑπόκειμαι δέ γίγνομαι ὁ σίδηρος , ἐπεί καί γίγνομαι καί ἀπογίγνομαι ἐν ὁ σίδηρος ἄνευ ὁ ὁ σίδηρος φθορά . ὁ τοίνυν Ἀριστοτέλης ὁ δύο ῥησία , ὅσπερ μήτε ἐν ὑπόκειμαι εἰμί φημί μήτε κατά ὑπόκειμαι τις λέγω , εἰκότως πᾶς ὁ μή οὐσιωδῶς ἐπί αὐτός λέγω , ἀλλά κατά ὁ συμβαίνω , ἐν ὑπόκειμαι οὗτος εἰμί φημί , ὥσπερ ὁ θερμότης ἐν ὁ σίδηρος · ὁ δέ συμπληρωτικός ὡς ὁ ὁ πυρός θερμότης ὁ μενεύς πυρός μέρος εἄν εἶπον , ἐν ὑπόκειμαι δέ ὁ ἄποιος ὕλη ” . πρός δέ οὗτος οἴομαι ὁ λύσις εἶπον εὔλογος , ὅτι εἰμί ὁ ἐν ὑπόκειμαι οὗτος μόνος εἰμί ὁ γίγνομαι καί ἀπογίγνομαι , οὐκέτι ἐν δύο οὗτος ὁ τε ἐν ὑπόκειμαι καί οὐ ἐν ὑπόκειμαι περιλαμβάνω πᾶς ὁ κατηγορία · εἰμί γάρ ὁ οὐ ἐν ὑπόκειμαι ὁ οὐσία δηλόω , ὁ δέ ἐν ὑπόκειμαι μή πᾶς ποιότης , ἀλλά ὁ ἐπείσακτος μόνος , οὖον πᾶς εἄν εἰμί ὁ γένος παραλαμβάνω . ἢ χρή λέγω ὅτι ὁ μή επείσακτος πότος , ἀλλά συμπληρωτικός ὁ οὐσία , μέρος ὁ οὐσία εἰμί , καί αὐτός οὐσία εἰμί καί ὁ οὐσία συμπεριλαμβάνομαι · ὁ γ]ρ μέρος ὁ οὐσία οὐσία κατά ὁ Ἀριστοτέλης . καί ἴσως διά οὗτος ὁ οὐσία οὐ εἶπον ὑπόκειμαι , ἀλλά οὐ ἐν εποκειμαι , ἵνα καί ὁ τοιοῦτος περιλαμβάνω ποιότης . ἀπορέω δέ τις καί περί ὁ εὐωδία ὁ μῆλον καί ὁ ἐξατμίζω Μένων θυμιάω . ὁ γάρ εὐωδία συμβαίνω εἰμί μεταβαίνω ὅμως ἐκ ὁ μῆλον καί ὁ θυμίαμα εἰς τε ὁ ἀήρ κακί ὁ ἱμάτιον , καί ὁ ὁ μέλι γλυκύτης εἰς ὅλος ὁ μελίκρατον , καί σκόροδον καί ῥαφανίς ἀλλοιόω ἤδη ἐν ὁ γαστήρ ὁ δυσωδία δῆλος γίγνομαι ὁ ὁμιλέω . ἀλλά ἐφίστημι χρή , ὅτι οὐ εἶπον Ἀριστοτέλης ἀδύνατος αὐτός χωρίζω ὁ ἐν ὅς εἰμί , ἀλλά ὁ ἐν ὅς εἰμί . κἀν γάρ ὁ πρότερος ὑπόκειμαι ἀπολείπω , συνεχής εἰμί ὁ πᾶς ἢ κατά ἁφή ἢ κατά ἕνωσις δύναμαι ἐπί ἕτερος μεταβαίνω , μή εἰμί μεταξύ κενός . καί πῶς ποιότης ἐκτός οὐσία μεταβαίνω ; εἰμί γάρ οὕτως χωριστός ὁ φύσις , κἀν ἐν ἄλλος γίγνομαι μεταβαίνω , μήποτε οὖν ἀγαθός λέγω ὅτι πᾶς μέν εὐωδία καί πᾶς τοιοῦτος συμβαίνω μετά ὁ οἰκεῖος οὐσία εἰμί καί οὐδέποτε οὗτος ἀποσπάω , ὁ δέ οὐσία ποτέ μέν ἐξαπλόω μαίνομαι καί ὁ ἄλλος οὐσία ἐγκατασπείρω , ποτέ δέ μεταβάλλω εἰς ἑαυτοῦ ὁ συνεχής καί φύω πάσχω , ὅσπερ ἔπειμι πυρός ἐναργής ὁράω · οὖον γάρ ὁ ἐκ ἀρχή σπινθήρ εἰμί ὁ πᾶς ὁ ὕλη ἐπινέμω , ἀλλά ὁ ἐκ ἐκεῖνος κατά ὀλίγος πολλαπλασιάζω πῦρ . μήποτε δέ ἐκ ὁ προερέω δῆλος ὅτι ὁ εὐωδία ὁ μῆλον καί ὁ θυμίαμα συμπληρωτικός ὁ εἶδος εἰμί οὐδέ ἐν ὑπόκειμαι εἄν λέγω ὁ συμπληρόω . ὅτι δέ καί οὐσία τις συνδιαφορέω ὁ τοιοῦτος εὐωδία , δηλόω ῥυτιδόω ὁ μῆλον καί δαπανάω ὁ θυμίαμα . ἀλλά πῶς , φημί , οὐ καί ὁ ἄτομος οὐσία , οἷος Σωκράτης καί Πλάτων , ὁ λόγος ὁ ἐν ὑπόκειμαι ὑπάγω καί εἰμί συμβεβηκός , εἴπερ καί ἐν τις εἰμί ὁ Σωκράτης ( ἐν τόπος γάρ καί χρόνος ) καί οὐ μεθίστημι ὁ τόπος , πάντως ἐν ἄλλος εἰμί , ὡς ἐπί ὁ εὐωδία λέγω . ἀλλά ὁ μέν ἀπό ὁ τόπος λύω ὅς Βόηθος δοκέω εἶπον ὁ κινέω μή εἰμί ὅλως ἐν οἶς εἰμί τόπος · οὗτος γάρ ἐν ὁ περί κίνησις δείκνυμι . ὁ δέ αὐτός λόγος οὐδέ ἐν χρόνος εἰμί ἄν μερικός · ῥέω γάρ συνεχῶς ὁ χρόνος , ἄλλος ἀεί καί ἄλλος εἰμί , ὥστε , εἴπερ ἄρα , ἐν ὁ καθόλου χρόνος εἰμί . ἀλλά καί οὗτος λύω ὅς Βόηθος πρῶτος μέν οὐδέ εἰμί ὁ καθόλου ἐν ὑπόστασις κατά ὁ Ἀριστοτέλης φημί , εἰμί δέ καί εἰμί · ὅς δέ Ἀριστοτέλης ἐν τις εἶπον · ὥστε οὖον δύναμαι | ὁ ἐν τις εἰμί ἐν ὁ καθόλου εἰμί . ῥᾳδίως δέ ἄν ὁ τοιοῦτος ἀπορία διαλύω , εἰμί ὁ ἐν ὁ ὑπάρχω συντάσσω · ὁ γάρ συμβαίνω ἐν-ὑπάρχω ὁ οὔτε δέ ὁ ἐν τόπος οὔτε ὁ ἐν χρόνος ἐν-ὑπάρχω λέγω . εἰμί δέ τις ὁ ἐν ὁ ὕλη εἶδος περιλαμβάνω νομίζω ὁ λόγος , διότι καί οὗτος ἐν ὁ ὕλη εἰμί οὐ ὡς μέρος αὐτός καί ἀχώριστος εἰμί ἀπό εἴρω πρότερος , ὅτι ὁ ἐν τις νῦν ὡς ἐν σύνθετος οὐσία φημί , ἐπί ὅς καί ὁ οὐσία καί ὁ τίς ἐπαληθεύω . ζητέω δέ ξέω , διά τίς μετά ὁ καθόλου οὐσία ὁ μερικός συμβαίνω τάσσω καί οὔτε καθόλου τίς οὔτε οὐσία . κἀν γάρ αὐτός καταγράφω ἄνω μέν ὁ καθόλου τάσσω , κάτω δέ ὁ μερικός , ὁ κατά μῆκος οὔτε ὁ κατά πλάτος εὑρίσκω συντάσσω , διαγώνιος . οὗτος δέ αἴτιος ὁ καί πᾶς μέν διαίρεσις , εἰμί μέλλω ὁ ἀπαράλειπτος ἔχω , κατά ἀντίφασις ἀφαιρέω γίγνομαι · ἐνταῦθα δέ ἔτι μᾶλλον οἰκεῖος ὁ λῆψις ὡς ὁ καταφατικός ὁ ἀποφατικός , ὁ κατά ὑπόκειμαι ὁ οὖον κατά ὑπόκειμαι , καί ὁ ἀποφατικός ἀντιτίθημι , ὁ οὐ ἐν ὑπόκειμαι ὁ ἐν ὑπόκειμαι . ὁ ὑπόκειμαι τε λέγω καί ἐν ὑπόκειμαι εἰμί . ὅτι ὁ καθόλου συμβαίνω οὕτως ὀνομάζω , δῆλος ἄν ἐκ ὁ εἴρω εἰμί · ἐφίστημι δέ ἄξιος , ὅτι οὗτος πᾶς ὁ καθόλου καί γενικός ὡς ἐν ὑπο - στάσις εἰμί τίθημι , ὥσπερ ὁ καθόλου ἐπιστήμη , καί δῆλος ὅτι οὗτος ἐν ὁ καθόλου Ψυχή εἰμί . καί πρό ὀλίγος δέ ὁ εἰμί διαιρέω εἰς ὁ καθόλου καί εἰς ὁ κατά μέρος , καί ἴσως ὁ Πυθαγόρειος ἀκολουθέω , ἀπό οὖν ὁ περί ὁ δέκα γένος διδασκαλία p . 1b6 ἁπλός δέ ὁ ἄτομος καί εἷς ἀριθμός ἠώς ὁ εἰμί . καί ὁ ἐν ὑπόκειμαι καί ὁ κατά ὑπόκειμαι αὐτός ὀνομάζω δήω σαφηνίζω , τίς ποτός βούλομαι αὐτός ὁ ὄνομα . πρότερος οὖν ὁ ἐν ὑπόκειμαι ἐξηγέομαι νῦν τίς δηλόω ὁ κατά ὑπόκειμαι μᾶλλον δέ πρότερος τίς οὖον σημαίνω παραδίδωμι , ἔπειτα οὕτως τίς δύναμις . λέγω οὖν ὅτι ὁ ἄτομος · οὗτος δέ εἰμί ὁ μή τέμνω διαφορά καί διά οὗτος οὔτε γένος ἢ εἶδος εἷς εἰμί , ἀλλά ἀριθμός μόνος , ὡς ἐν ὁ ἀριθμέω ὁ εἷς ἔχω . οὗτος οὖν κατά οὐδείς λέγω · οὖον γάρ ἔχω τίς μερικός ἑαυτοῦ , οὖον κατηγορέω ὑπόκειμαι . εἰμί δέ ὁ ὄνομα ὁ Σωκράτης αὐτός ὁ Σωκράτης ὡς ὑπόκειμαι αὐτός , οὖον περί ὁ τοιοῦτος κατηγορία ὁ εἰμί , ἀλλά ὁ ἄλλος κατά ἄλλος συνώνυμος γίγνομαι , ὅσπερ ὁ ἄτομος οὐ ὑπάρχω . εἶπον δέ ὁ κοινός πᾶς ἄτομος , ὅτι οὐ εἰμί κατά κεῖμαι , καί ὁ διαφορά προστίθημι · δυνατός γάρ ὁ μέν τίς ἐν εἰμί , τουτέστιν συμβαίνω εἰμί , ὁ δέ δῆλος ὅτι οὐ ἐν ὑπόκειμαι , ὅσπερ εἰμί οὐσία . μήποτε δέ , ἐπεί αὐτός πρῶτος οὗτος τίθημι ὁ ὄνομα , ἵνα μή τις ἀκούω ὁ μή κατά ὑπόκειμαι εὐθύς αὐτός καί μή ἐν ὑπόκειμαι ὑπολαμβάνω αὐτός ἐν ἑκάτερος ὁ ὑπόκειμαι διά οὗτος ὁ μέν μή κατά ὑπόκειμαι οὐδείς φημί κωλύω εἰμί , ἄλλος γάρ καί ἄλλος ὁ ὑπόκειμαι · εί δέ μηδείς κωλύω ὑπόκειμαι εἰμί , δῆλος ὅτι οὐδείς κωλύω καί μή εἰμί ἐν ὑπόκειμαι · ἄρα μερικός οὐδείς κωλύω καί συμβαίνω εἰμί καί οὐσία εἰμί .