simplicius.in-aristotelis-categorias-commentarium 4
Ρ . 1b 25 Τῶν κατὰ μηδεμίαν συμπλοκὴν λεγομένων ἕκαστον ἕως τοῦ οἷον ἄνθρωπος , λευκόν , τρέχει , νικᾷ . Ταῦτα ἕπεται μὲν καὶ τῇ πρότερον παραδοθείσῃ διαιρέσει , ἐν ᾗ εἰς τὰ κατὰ συμπλοκὴν καὶ ἄνευ συμπλοκῆς διῄρητο τὰ λεγόμενα · μετὰ γὰρ τὸ διελέσθαι τὰ σύνθετα καὶ ἁπλᾶ μόρια τῆς λέξεως εἵπετο διδάσκειν , εἰς πόσα καὶ τίνα γένη τὰ ἁπλᾶ ἀναφέρεται · κατ᾿ ἄλλον δὲ τρόπον ἀκολουθεῖ ταῦτα τῇ προσεχῶς εἰς ἐλάχιστα γενομένῃ τῶν ὄντων διαιρέσει · μετὰ γὰρ τὴν εἰς ἐλάχιστα τομήν , ὧν οὐκ ἦν ἐλάττω λαβεῖν , ἔδει τὴν εἰς πλεῖστα παραθεῖναι , ἧς οὐκ ἦν ἐπὶ πλείονα διελεῖν . ἕπεται μὲν οὖν ἐκείνοις , προηγεῖται δὲ τῶν ῥηθησομένων , διότι τὴν ἐν τύποις γνῶσιν ἀεὶ δεῖ τῆς ἀκριβοῦς προλαμβάνεσθαι καὶ τὴν ἐν κεφαλαίοις προσειλημμένην τῆς κατὰ διέξοδον παραδιδομένης . ὁ γὰρ ὁλοσχερῆ τὴν ἔννοιαν προλαβὼν ῥᾷον παρακολουθήσεις ταῖς κατὰ διέφοδον ἀνελέξεσιν . τιχῶς δὲ τῆς σημασίας αὐτῶν γινομένης , ἢ κατὰ τὴν ὀνομασίαν μόνην , ὅταν οὐσίαν λέγωμεν , ἢ ἀπὸ τῶν ὑποδειγμάτων , ὅταν λέγωμεν οἷον ἄνθρωπος ἢ ἵππος ( τοῦτο γὰρ τὴν ὡε ἐν τύποις καὶ δι᾿ αἰσθήσεως φαινομένην ὑπογραφὴν δηλοῖ ) , καὶ τρίτον κατὰ τὰς προχείρους ἐννοίας καὶ κηδέπω τεχνικάς , σπευδούσας δὲ ἤδη πρὸς τὴν ἀκριβῆ τελειότητα , ὁ μὲν Ἀριστοτέλης ἐνταῦθα μὲν διὰ τοῦ ὀνόματος καὶ ὑποδείγματος ἐδήλωσεν τὰ γένη λέγων ἔστιν δὲ οὐσία μέν , ὡς τύπῳ εἰπεῖν , οἷον ἄνθρωπος , ἵππος · ποσὸν δὲ οἷον δίπηχυ , τρίπηχυ , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὡσαύτως , ἐν δὲ τοῖς περὶ ἑκάστου λόγοις καὶ τὴν ἔννοιαν τὴν περὶ αὐτῶν ἀνεγείρειν πειρᾶται · ὁ δὲ Ἀρχύτας καὶ ἐν τῇ πρώτῃ εὐθὺς διδασκαλίᾳ εἰπὼν τὸ ὄνομα καὶ τὸ ὑπόδειγμα προσθεὶς ἐφ᾿ ἑκάστου ἐπήγαγεν καὶ τὴν κατὰ τὴν ἔννοιαν ἰδιότητα , ὥσπερ ἐπὶ τῆς οὐσίας τὸ ὄνομα εἰπὼν καὶ τὸ ὑπόδειγμα προσέθηκεν “ ἁπλῶς πάντα ὅσα καθ᾿ ἑαυτὰ ὑφέστηκεν ” · ἡ γὰρ πρώτη ἔννοια τῆς οὐσίας οὕτως προσπίπτει ὡς καθ᾿ ἑαυτὴν οὔσης . πάλιν τῆς ποιότητος τὸ ὄνομα καὶ τὰ ὑποδείγματα ἐκθέμενος καὶ ταῦτα διττά , τὰ μὲν περὶ ψυχήν , τὰ δὲ περὶ σῶμα , οὐ παραλείπει τὴν κατὰ ἔννοιαν ἰδιότητα λέγων “ ἁπλῶς ὅσα συνυπάρχει τισίν ” · μετὰ γὰρ τῆς ποιότητος αὕτη ἡ ἔννοια ἡμῖν συμπροσπίπτει ὡς συνυπαρχούσης τῆς ποιότητος καὶ τελειούσης τὴν οὐσίαν . τὴς δὲ ποσότητος κατὰ πάντα τὰ γένη τὰ ὀνόματα καὶ ὑποδείγματα ποιησάμενος , οἷον κατὰ τὸ πηλίκον , κατὰ τὴν ῥοπήν , κατὰ τὸ διωρισμένον , προσέθηκεν τὴν πρόχειρον ἔννοιαν εἰπὼν “ ὅσα περὶ ἀριθμὸν ἢ κατὰ ἀριθμόν τι σημαίνει ” , τῷ δὲ πρός τι τὸ ἁπλῶς πρὸς ἄλληλα λέγεσθαι καὶ ἄνευ ἀλλήλων μὴ πεφυκέναι σημαίνεσθαι , τῷ δὲ ποιεῖν “ ὃ ἁπλῶς ἑτέρου πεφυκέναι μεταβάλλειν , τῷ δὲ ἔχειν τὸ “ ἁπλῶς τὰ μὴ συνυπάρχοντα μηδὲ συμπεφυκότα , ἐπίκτητα δὲ ὄντα ” , τῷ δὲ κεῖσθαι τὸ ἁπλῶς σώματός πως ἔχοντος σχηματισμὸν σημαίνειν , τῷ ποῦ δὲ τὸ ἁπλῶς τόπον ἀφορίζειν , τῷ ποτὲ δὲ τὸ ἁπλῶς χρόνον σημαίνειν . δῆλον οἦν ὅτι οὐ τὴν κατὰ τὰς αἰσθήσεις μόνην οὗτος παράδειξιν ἐποιήσατο , ἀλλὰ καὶ τὴν κατὰ τὰς ἐννοίας ὑπογραφήν . Ἀλλὰ τὴν τομὴν ταύτην τὴν εἰς τὰ γενικά γένη γενομένην τί φήσομεν ; ἆρα διαίρεσιν ; καὶ πῶς ἄν εἴη διαίρεσις , εἰ μὴτε ὡς γένος εἰς εἴδη διαιρεῖται μήτε ὡε ὅλον εἰς μέρη ; οὔτε γὰρ ἔστιν τι κοινὸν τῶν δέκα κατηγοριῶν , ὁποῖον τὸ ὂν οἴονταί τινες ἢ τὸ τὶ , εἴπερ μὴ ἐπίσης πάντων κατηγορεῖται · γένους δὲ μὴ ὄντος οὐδὲ διαφορὰς εἶναι δυνατόν , εἰς ἃς τὸ γένος διαιρεθήσεται . ἀλλ᾿ οὐδὲ ὡς ὅλον εἰς μέρη διαιρεῖται · οὐ γὰρ ἔστιν τι κοινὸν σύγκριμα τὸ τὸν μερισμὸν τοῦτον ὑπομένον . καὶ ὅλως οὔτε ὡς ὁμοιομερῆ εἴη ἄν τινος μέρη , ἀνόμοια ὄντα , οὔτε ὡς ἀνομοιομερῆ · εἴτε ὡς ὁμοιομερῆ εἴη ἄν φησὶν εἴτε τὸ τὶ , ὁμοίως ἕκαστον ὂν καὶ τὶ λέγεται · καίτοι τοῖς ἀνομοιομερέσιν οὐχ ὑπάρχει τὸ τὰ μέρη καλεῖσθαι τῷ τοῦ ὅλου ὀνόματι . ἆρα οὖν τοῖς ἐπὶ στρατιᾶς ἔοικεν ἡ διαίρεσις τοῖς κατὰ λόχους συντεταγμένοις , ὥστε ὥσπερ λόχου λοχαγόν , οὕτως τὴν μὲν οὐσίαν ἐξηγεῖσθαι τῶν οὐσιῶν , τῶν δὲ ἄλλων ἑκάστην τοῦ καθ' ἑαυτὴν πλήθους . ἀλλὰ τοῦτο τὴν συνέχειαν καὶ ἀλληλουχίαν ἀναιρεῖ τῆς διακοσμήσεως , εἴπερ μηδεμίαν κοινότητα τῶν πρώτων γενῶν ἀπολείπομεν . βέλτιον οὖν τὰς μὲν διαφορὰς τῶν γενῶν ἀφορίζεσθαι κατá τινας πρώτας ἰδιότητας , καθόσον δὲ περὶ τὴν οὐσίαν ἐστὶν τὰ συμβεβηκότα καὶ ἐν τῇ οὐσίᾳ δφίσταται καὶ συντάττεται πρὸς αὐτήν , κατὰ τοσοῦτον ἀφομοιωτέον αὐτὰ τοῖς ἀφ' ἑνὸς καὶ περὶ ἓν συνταττομένοις . ταῦτα μὲν οὖν ὁ Ἰάμβλιχος ἀξιοῖ . ό δὲ Ἐρμῖνος 'ἀπαρίθμησις οὖν ἐστιν , φησίν , καὶ οὔτε διαίρεσις οὔτε μερισμός · οὐδὲν ΤὰΡ ὅλον ἐπ’ αὐτῶν οὔτε ὡς γένος οὔτε ἄλλον τρόπον ὅλον ” . ἀλλὰ πρὸς μὲν τὰ τοῦ θείου Ἰαμβλίχου ἐκ τῶν αὐτοῦ ῥητέον ὅτι τὸ ἀφ' Ι ἑνὸς οὐκ ἀπὸ τῆς οὐσίας ληπτέον · οὕτως γὰρ οὐ τῶν δέκα τὴν ἀπαρίθμησιν , ἀλλὰ τὴν τῶν ἐννέα ποιησόμεθα · μᾶλλον δὲ ἀπὰ τοῦ ὄντος , ὅπερ ἐνταῦθα μὲν πολλαχῶς λεγόμενον εἰς τὰς δέκα κατηγορίας Ἀριστοτέλης διαιρεῖσθαι βούλεται , καὶ εἰκότως , ἐπειδὴ περὶ λέξεων σημαντικῶν ἐν τούτοις ὁ σκοπός · ἐν δὲ τῇ Μετὰ τὰ φυσικὰ ὡς ἀφ' ἑνὸς τοῦ ὄντος τὰ δέκα ἐν τάξει παράγεσθαί φησι , πρώτην ἐχούσης τάξιν τῆς οὐσίας καὶ περὶ αὐτὴν τῶν ἄλλω συνταττομένων . ὁ δὲ Ἑρμῖνος ἀμφιβάλλοντι ἔοικεν , εἰ τοσαῦτά ἐστιν τὰ γένη · γράφει γοῦν οὕτως · “ διὸ εἰ μὲν μόνων τῶν λεχθησομένων εἰσὶν αἱ σημασίαι , τοσαῦτα ἂν εἴη τὰ πρῶτα γένη τοσαῦταί τε καὶ αἱ κατηγορίαι · εἰ δὲ καὶ ἄλλα παρ' αὐτά , οὐδὲ ἐκεῖνα ὁ λόγος διωθεῖται ” · καίτοι τοῦ Ἀριστοτέλους πανταχοῦ τῷ πλήθει τούτῳ χρωμένου τῶν γενῶν καὶ οὔτε προξτιθέντος οὔτε ἀφαιροῦντος , ἀλλ' ἐγχρίνοντος ἀεὶ τὴν εἰς δέκα διαίρεσιν , ὥσπερ καὶ εἰς τέσσαρα τὴν τούτων συναίρεσιν ἐποιήσατο . Ἄλλοι δὲ πολλοὶ πρὸς αὐτὴν ἀμφεσβήτησαν , αὐτόθεν κατηγορουντες τῆς εἰς τοσοῦτον πλῆθος διαιρέσεως , ὥσπερ Ἀθηνόδωρος ἐν τῷ Πρὸς τὰς Ἀριστοτέλους μὲνν Κατηγορίας ἐπιγεγραμμένῳ βιβλίῳ , μόνην δὲ τὴν εἰς τοσοῦτον πλῆθος διαίρεσιν ἐξετάζοντι . καὶ Κορνοῦτος δὲ ἑν οἷς Πρὸς Ἀθηνόδωρον καὶ Ἀριστοτέλην ἐπέγραψεν καὶ οἱ περὶ τὸν Λούκιον δὲ καὶ τὸν Νικόστρατον , ὥσπερ πρὸς τὰ ἄλλα πάντα σχεδόν , σὕτως καὶ πρὸς τὴv διαίρεσιν ἀντεειρήκασιν . ληπτέον δὲ ἐν ὅροις ὡρισμένοις τὰς ἀντιλογίας τριχῇ διαστειλαμένους αὐτά . καὶ γὰρ οἱ μὲν ὡς πλεονάζουσαν αἰτιῶνται τὴν διαίρεσιν , ἔτεροι δὲ ὡς ἐλλιτῆ καταμέμφονται , τρίτοι δέ εἰσιν οἱ ἄλλα ἀντ' ἄλλων εἰσῆχθαι γἐνη νομίζοντες · γεγόνασι δέ τινες καὶ πλείονα ἅμα ἐγκαλοῦντες , οἱ μὲν ἔλλειψιν ἅμα Χαὶ πλεονασμόν , οἱ δὲ πρὸς τούτοις καὶ ἐνάλλαξιν τῶν γενῶν . λεγέσθωσαν δὲ ἐφ' ἑκάστου γένους ἀπορίαι τινὲν καὶ πρὸς αὐτὰς λύσεις , δι' ὦν τὸν τύπον τῆς ἀντιλογίας ἔστιν καταμαθεῖν , ἵνα μὴ πρὸς πάσας τιθέντες μηχύνωμεν . Λέγουσι τοίνυν οἱ πλεονασμὸν ἐγκαλοῦντες , ὡς οὐ καλῶς τῷ ποιεῖν τὸ πάσχειν ἀντέταξεν · ἐχρῆν γὰρ ἀμφοῖν ἕν κοινὸν γένος ἀφορίσασθαι τὸ κινεῖσθαι . πρὸς οὓς ῥητέον ὅτι τὸ ποιοῦν , καθὸ ποιεῖ , οὐ κινεῖται , ἀλλὰ κινεῖσθαι πολεῖ , ἀχίνητον ὂν αὐτό . ἔνια δὲ τῶν πολούντων ἐν τοῖς αἰσθητοῖς κατὰ συμβεβηχὸςκἴΜ-αι διὰ τὸ συνδραμεῖν εἰς ταὐτὸ τὰς δύο ἀρχάς , τὴν τε τοῦ ποιεῖν καὶ τὴν τοῦ πάσχειν . ἀλλ' ἴσως ἐχρῆν περὶ τοῦ πολεῖν καὶ πάσχειν ἀπορεῖν , πῶς οὐχὶ ὑπὸ τὰ πρός τι ἀνάγεται · τὸ γὰρ ποιοῦν εἰς πάσχον πολεῖ καὶ τὸ πάσχον ὐτὸ πολοῦντος πάσχει . ἢ κατὰ μὲν τὴν συνάρτησιν τησιν ταύτην ὑπὸ τὸ πρός τι ἀναχθήσεται , κατὰ μέντοι τὴν ἐνέργειαν καὶ τὸ πάθος ἄλλην ἔχοντα φύσιν ἄλλα πολεῖ γένη · καὶ γὰρ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων πρός τι , οἷον πατρὸς καὶ υἱοῦ , τὰ αὐτὰ ὡς μὲν καθ' αὑτὰ ὑφεστῶτα ὑπὸ τὴν οὐσίαν ἀνάγεται , κατὰ δὲ τὴν σχέσιν ὑπὸ τὰ πρός τι . ἀλλὰ πῶς τὸ κεῖσθαι οὐκ ἔστιν πάσχειν ; πῶς δὲ τὸ ἔχειν οὐκ ἔστιν πολεῖν ; ἢ τὸ κεῖσθαι οὐδὲν μᾶλλον πάθος ἐστὶν ἢ ἐωέργεια · κεῖσθαι γάρ ἐστιν τὸ καθῆ - σθαι , τὸ ἐστάναι · λαμβάνεται δὲ ἐν τῇ κατηγορίᾳ οὐ κατὰ τὰ πάσχειν ἢ ποιεῖν , ἀλλὰ κατὰ τὴν ἐν ἄλλφ ἔδρυσιν . οὕτως δὲ καὶ τὸ ἔχειν οὐ κατὰ τὸ πολεῖν , οὐδὲν γὰρ ἧττον πάσχειν ἐστῖν τὸ ὡπλίσθαι ἢ ὑποδεδέσθαι , ἀλλὰ κατὰ τὸ περικεῖσθαι . ἄλλοι δὲ κατ’ ἄλλον τρόπον αἰτιῶνται τὴν περιττότητα . οἱ γὰρ περὶ Ξενοκράτη καὶ Ἀνδρόνικον πάντα τῷ καθ' αὑτὸ καὶ τῷ πρός τι περιλαμβάνειν δοκοῦσιν , ὥστε περιττὸν εἶναι κατ’ αὐτοὺς τὸ τοσοῦτον τῶν γενῶν πλῆθος . ἄλλοι δὲ εἰς οὐσίαν καὶ συμβεβηκὸς διατέμνουσιν · καὶ οὗτοι δὲ ταὐτόν πως δοκοῦσι τοῖς προτέροις λέγειν τὰ συμβεβηκότα πρός τι λέγουσιν , ὡς ἄλλων ἀεὶ ὄντων , καὶ τὴν οὐσίαν καθ' αὑτό . ῥητέον οὖν κοινῇ πρὸς ἀμφοτέρους , ὅτι τὴν εἰς ἐλάχιστα τομὴν τοῦ Αριστοτέλους ζηλώσαντες ἀτελῶς αὐτῆς ὥψαντο , τὸ καθόλου καὶ τὸ μερικὸν παραλείποντες . καὶ μέντοι τὰ συμβεβηκότα πολλὰ ὄντα γένη ἀποστενοῦσιν εἰς ἕν τῶν συμβεβηκότων τὸ πρός τι . διὰ τί δέ , φασίν , ἄλλου ἐστὶν τὰ συμβεβηκότα ; καίτοι κυρίως μὲν ἄλλου μόνα τὰ πρός τί ἐστιν , εἰ δὲ ὅτι ὁπωσοῦν τινός ἐστιν , καὶ τὰ καθ' αὑτὸ ἄλλου ἐστίν · ό γὰρ Σωκράτης Σωφρονίσκου ἐστὶν καὶ ὁ ἀγρὸς τοῦ κτήτοπος . εἰ οὖν οὕτως καὶ τὸ συμβεβηκὸς ἀναφέροιμεν πρὸς τὸ ὑπο - κείμενον , οὐδὲν θαμαστόν , ἐπεὶ αὐτὸ καθ' αὑτὸ φύσις ἰδία ἐστίν · καὶ ἡ ὕλη δὲ τὸ τὸ ὑποκείμενον αὐτὸ κατὰ τοῦτον τὸν λόγον πρός τί ἐστιν , καθὸ δὲ ἀρχή , καθ' αὑτό ἐστιν . οὕτως μὲν οὖν οἱ περὶ τὸν Ἰάμβλιχον καὶ Πορφύρλον διατάττονται . μήποτε δὲ τὸ ἄλλου εἶναι τοῦτο καὶ τὸ πρός τι τὸ τοιοῦτον τῷ συμβεβηχότι ὑπάρχει , καθῶς ἀντίκειται πρὸς τὴν οὐσίαν καθ' αὑτὸ οἶσαν καὶ ἑαυτῆς οὖσαν · τῷ γᾶρ’ καθ' αὑτὸ τὸ πρός τι καὶ τῷ ἑαυτοῦ τὸ ἄλλου ἀντίκειται · δηλοῖ δὲ καὶ Ἀριστοτέλης τὴν εἰς δύο ταύτην τομὴν παραλαβών . ἐκεῖνο δὲ ὀρθῶς ἴσως ἔχει λέγειν , ὅτι καλῶς ὁ Ἀριστοτέλης τὰς τοῦ συμβεβηκότος πολλὰς ἰδιότητας διεῖλεν οὐδὲ τὴν μίαν αὐτοῦ περίληψιν παραλιπών , ὥστε καὶ εἰς ὑποκείμενον καὶ τὰ περὶ τὸ ὑποκείμενον διαιρεῖ , ὅπερ εἵλοντό τινες , καὶ οὕτως πρὸς ὠρισμένον τὸ ὑποκείμενον ἀόριστα τὰ περὶ τὸ ὑποκείμενον ἀντιτίθησιν . Οἱ δὲ ἐλλείπειν ἀποφαινόμενοι τὴν διαίρεσιν , ὠς οἱ περὶ τὸν Νικόστρατον , στρατον , διὰ φασίν , τῷ μὲν ποιεῖν τὸ πάσχειν , τῷ δὲ ἔχειν οὐκ ἀντέθηκεν τὸ ἔχεσθαι ; ἢ ἐχρῆν ἐφιστάνειν τοὺς ταῦτα λέγοντας , ὅτι τὸ ἔχεσθαι εἰς τὴν τοῦ κεῖσθαι κατηγορίαν ἐνέπιπτεν ἤδη διωρισμένην · ἔχει μὲv γάρ τις τὴν ἀσπίδα , ἔχεται δὲ ἡ ἀσπὶς ἐν τῷ οὑτωσὶ περικεῖσθαι · θέσις οὖν ἐστιν τοῦτο . ἀλλὰ Ι διὰ τί , φασὶν οἱ περὶ τὸν Λούκιον , τοὺς συνδέμους παραλέλοιπεν , εἰ λέξεις καὶ οὗτοι σημαντικαί ; οὐ γὰρ δὴ ἄσμοι . ἢ ὅτι * * * οὔτε προηγουμένη αὐτῶν ἐστιν ἡ σημασία , ἀλλὰ συσσημαίνουσιν , ὥσπερ τὰς διπλᾶς εἰώθαμεν παραγράφειν καὶ τὰς κορωνίδας , αἵτινες μετὰ τὼν γεγραμμένων σημαίνουσίν τι , αὐταὶ δὲ καθ' ἑαυτὰς οὐδὲν σημαίνουσιν · καὶ οἱ σύνδεσμοι γὰρ μετὰ τῶν ἄλλων μερῶν τοῦ λόγου κόλλῃ ἐοικότες συσσημίνουσιν . τρίτον δὲ οὐδὲ δόγου στοιχεῖά εἰσιν οἱ σύνδεσμοι , ἀλλ' εἴπερ ἄρα , λέξεως μέρη · οὐδὲ γὰρ ἡ κόλλα τοῦ χάρτου μέρος ἐστίν · οὐδὲ λέγονται οὖν , ἀλλ' εἴπερ ἄρα , ἐκφωνοῦνται μόνον . καὶ ἔτι μέντοι ῥητέον ὅτι κἂν σημαίνωσιν οἱ σύνδεσμοι καὶ λεκτικῶς σημαίνειν συγχωρηθῶσιν , κατὰ σύνταξιν σημαίνουσιν καὶ κατὰ συμποκήν · νῦν δὲ περὲ τῶν ἄνευ συμπλοκῆς ὁ λόγος . ἐπιζητοῦσιν δὲ καὶ τὰ ἄρθρα ποῦ ταχθήσεται . καὶ περὶ τούτων δὲ ὁ αὐτὸς λόγος · καὶ γὰρ ταῦτα οἶον σύνδεσμοί εἰσιν τὰ γένη προσσημαίνοντες τό τε ἄρρεν καὶ τὸ θῆλυ ἀορίστως · οὺ γὰρ τί ἐστιν δηλοῦσιν , διὸ καὶ ἀόριστα καλεῖται παρά τινων . ἀλλ' αἱ ἀποφάσεις καὶ αἱ στερήσεις αἵ τε διάφοροι τῶν ῥημάτων ἐγκλίσεις ἐν τίνι ταχθήσονται ; ἢ πρὸς τοῦτο αὐτὸς Ἀριστοτέλης ἐν τοῖς ὑπομνήμασιν ἀπεκρίνατο · καὶ γὰρ ἐν τοῖς Μεθοδικοῖς καὶ ἐν ταῖς Διαιρέσεσιν xai ἐν ἑτέρῳ ὑπομνήματι οὗ ἐπιγραξὴ Τὰ περὶ τὴν λέξιν , ὅπερ εἰ καί τισιν οὐ δοκεῖ γνήσιον Ἀριστοτέλους , ἀλλά τινός ἐστι πάντως τῶν ἀπὸ τῆς σχολῆς , ὲν τούτοις προθεὶς τὰς κατηγορίας ἐπάγει " λέγω δὲ ταύτας σὺν ταῖς πτώσεσιν αὐτῶν " ἤτοι ἐγκλίσεσιν , ταῖς τε ἀποφάσεσιν καὶ ταῖς στερήσεσιν καὶ τοῖς ἀορίστοις συνέταξεν αὐτῶν τὴν διδασκαλίαν . ἔστιν οὖν τὸ ἀνυποδετεῖν ἦς αὐτῆς κατηγορίας , ἧς καὶ τὸ ὑποδεδέσθαι · καθόλου γὰρ ἐν τούτῳ ἔχουσαι τὸ εἶναι αἱ ἀποφάσεις καὶ αἱ στερήσεις ἐν τῷ τὰ ὄντα ἀναιρεῖν εἰκότως ἐκεῖνα ἀναπέμπονται , ἐν οἷς αἱ ἔξεις εἰσὶν καὶ αἱ καταφάσεις . ἀλλὰ τὸ ἕν , φασί , καὶ ἡ μονὰς καὶ τὸ σημεῖον πῶς οὐκ ἔξω πίπτει τῶν κατηγοριῶν ; οὔτε γὰρ ποσόν ἐστιν , ὡς ἄν τῳ δόξειεν · οὔτε γὰρ συνεχές ἐστιν , ἅτε ἀμερὲς ὄν , οὔτε διωρισμένον · πᾶν δὲ ποσὸν ἢ συνεχὲς ἢ διωρισμένον εἶναι προσήκει , καὶ εἰ διωρισμένο , ἢ περιττὸν ἢ ἄρτιον . ἢ καὶ ὡς ἀρχὴ τῶν ἀριθμῶν καὶ ὡς μέτρον ἐν τῷ πρός τι καταταχθήσεται , ὡς καὶ τῷ Ἀλεξάνδρῳ δοκεῖ . εἰ δὲ διττὸς ὁ ἀριθμός , ὁ μὲν ἀσώματος , ό δὲ σωματικός , ἔσται , ὡς καὶ ὁ Βόηθος ἄν φαίη , καὶ ἡ μονὰς διττή , ἡ μὲv οὐσία , ἡ ἐν τῷ νοητῷ ἀριθμῷ ( τοῦτο δὲ καὶ Ἀριστοτέλει δοκεῖ ) , ἡ δὲ πρός τι ἢ ποσόν . ὕστερον δέ φησιν ὁ βόηθος μήποτε ἄμεινον εἶναι ποσὸν φάναι · ὡς γὰρ λευκότης ἔχει πρὸς λευκόν , οὕτως καὶ ἡ δυὰς πρὸς τὰ δύο · εἰ οὖν ἐκεῖνα ἄμφω ποιόν , καὶ ταῦτα ποσόν . ἀντιλέγουσιν δὲ τῷ Ἀλεξάνδρῳ δυνατὸν λέγοντι μέρος τοῦ ποσοῦ τὴν μονάδα τιθέναι καὶ διὰ τοῦτο ὲν τῷ ποσῷ καταριθμοῦντι αὐτήν . ἀριθμὸς γάρ ἐστιν τὸ ἐκ μονάδων συγκεύμενον πλῆθος · λέγουσιν οὖν ἀρχὴν εἶναι ἀριθμοῦ , ἀλλ' οὐχὶ μέρος ἀριθμοῦ · πανταχοῦ • πανταχοῦ δὲ ἔτερον εἶναί τὴν ἀρχὴν καὶ τὸ οὗ ἐστιν ἀρχή , ὤσπερ καὶ τὸ σημεῖον ὰιαστημάτων ἀρχὴ ὂν οὐκ ἄν εἴη διάστημα . ἀλλ' εἰ καὶ ἀρχὴ καὶ πρός τι ταῦτα , ἐπειδὴ πάντα τὰ πρός τι φύσιν ἔχοντα ἰδίκν οὕτως ἔχει καὶ τὸ πρός τι εἶναι , ὡς ό πατὴρ ἄνθρωπος ὤν καὶ οὐσία πρός τί ἐστιν κατὰ τὸ πατήρ , ἔδει καὶ ἐπὶ τούτων εἰπεῖν ὅτι ὄντα ἀρχαὶ καὶ πρός τί εἰσιν , καθὸ ἀρχαί . μήποτε οὖν διττῆς οὔσης τῆς ἀρχῆς , τῆς μὲν συντεταγμένης , τῆς δὲ ἐξῃρημένης , ἡ συντεταγμένη ἐν τῷ αὐτῷ γένει ἐστίν , ὤσπερ καὶ τὸ μέσον καὶ τὸ πέρας · τάχα δὲ καὶ ή ἐξῃρημένη ἐν τῷ αὐτῷ γένει ἐστίν . εἰ γὰρ καὶ ἡ ἐξῃρημένη τοῦ ἀριθμοῦ μονὰς συνῃρημένος ἐστὶν ἀριθμός , ἐν τῷ αὐτῷ ἂν εἴη γένει τό τε συνῃρημένον καὶ τὸ διωρισμένον . καὶ γὰρ τοῦ εἴδους συνῃρημένου καὶ διακεκριμένου ἄντος καὶ τοῦ μὲν ὀνόματος τὸ συνῃρημένον ἢ ὡς οἱ Στωικοί φασι τὸ κεφαλαιῶδες δηλοῦντος , τοῦ δὲ ὁρισμοῦ τὸ διακεκριμένον , ἐν τῷ αὐτῷ ἂν εἴη γένει τό τε ὄνομα καὶ ὁ ὁρισμός . καὶ ἡ ὕλη δὲ καὶ τὸ εἶδος ἀρχαὶ οὖσαι τῆς συνθέτου οὐσίας οὐσίαι καὶ αὐταί εἰσιν , κἂν μὴ ἐνταῦθα παρελήφθησαν . καὶ περὶ τοῦ σημείου δὲ τὰ αὐτὰ καὶ ἀπορεῖν οἶμαι ἔξεστιν καὶ ἐπιλύεσθαι . βέλτιον Γ δέ φασιν οἱ κλεινότεροι τῶν ἐξηγητῶν ὁμώνυμον τὸ ἓν ἀπολείπειν κατὰ τὰς δέκα κατηγορίας , ὥσπερ καὶ τὸ ὄν · τῶ δὲ ὁμωνύμων οὔτε διαίρεσις ἔστιν ἀφωρισμένη οὔτε εἰς ὣν γένος ἀναγωγή . Οἱ δέ γε τρίτοι λοιπὸν οἱ ἀνταλλαγὴν αἰτιώμενοι καὶ λέγοντες ἄλλα ἀντ' ἄλλων παρειλῆφθαι γενῶν τὴν κίνησίν φασι δεῖν ἀντὶ τοῦ ποιεῖν καὶ τοῦ πάσχειν παραλαμβάνειν . οὔτε γὰρ εἰς ἄλλο γένος ἀνάγειν τὴν κίνγσιν δυνατὸν οὔτε ἄλλο τι γένος αὐτῆς ἐν τῷ τί ἐστιν κατηγορεῖται · ἀλλ' οὐδὲ εἰς τὸ ποιεῖν ἀνάγεται · πολλαὶ γὰρ ἐν τῷ πάσχειν εἰσὶ κινήσεις · ἀλλ' οὐδὲ εἰς τὸ πάσχειν · ποῦ γὰρ αἱ ἐν τῷ ποιεῖν κινήσεις καταταχθήσονται ; πρὸς οὕς ῥητέον ὅτι τὸ δυνάμει καὶ τὸ ἐνεργείᾳ ἐν πάσαις θεωρεῖται ταῖς κατηγορίαις ὁμωνύμως δπάρχον αὐταῖς , διὸ ἐν οὐδεμιᾷ ἀφωρισμένως κατατέτακται . καὶ ἡ κίνησις τοίνυν ὁδὸς οὖσα τοῦ δυνάμει εἰς ἐντελέχειαν ἄλλως μὲν ἐν τῇ οὐσίᾳ θεωρεῖται , γένεσις οὖσα ἢ φθορά , ἄλλως δὲ ἐν τῷ ποσῷ , αὔξησις καὶ μείωσις λεγομένη , ἄλλως δὲ ἐν τῷ , ποιῷ , ὅταν ἀλλοίωσιν αὐτῆν ὀνομάζωμεν , καὶ ἄλλως ἐν τῷ ποῦ καὶ καθ' ἑκάστην κατηγορίαν ἄλλως . πῶς οὖν οἷόν τε μίαν κατηγορίαν εἶναι τὴν κίνησιν ὁμωνύμως καὶ αὐτὴν ὑπάρχουσαν ; καὶ ἐπὶ τῆς στάσεως δὲ τῆς ἀντικειμένης τῇ κινήσει τὰ αὐτὰ ῥητέον . εἰ γὰρ τις εἴη τῷ ὄντι στάσις , οὐκ ἐν τοῖς αἰσθητοῖς , ἀλλ' τοῖς νοητοῖς ἐκείνην Ι ζητεῖσθαι προσήκει . Οἱ δέ γε Στωικοὶ εἰς ἐλάττονα συστέλλειν ἀξιοῦσιν τὸν τῶν πρώτων γενῶν ἀριθμὸν καί τινα ἐν τοῖς ἐλάπποσινν ὑπηλλαγμένα παραλαμβάνουσιν . πολοῦνται γὰρ τὴν τομὴν εἰς τέσσαρα , εἰς ὑποκείμενα καὶ ποιὰ καὶ πῶς ἕχοντα καὶ πρός τί πως ἕχοντνα . καὶ δῆλον ὅτι πλεῖστα παραλείπουσιν · τό τε γὰρ ποσὸν ἅντικρυς καὶ ἐν χρόνῳ καὶ ἐν τόπῳ . εἰ γὰρ τὸ πῶς ἕχον νομίζουσιν αὐτοῖς τὰ τοιαῦτα περιλαμβάνειν , ὅτι τὸ πέρυσιν ὅν ἢ τὸ ἐν Λυκείῳ ἢ τὸ καθῆσθαι ἣ ὑποδεδέσθαι διάκειταί πως κατά τι τούτων , πρῶτον μὲν πολλῆς οὕσης τῆς ἐν τούτοις διαφορᾶς ἀδιάρθρωτος ἡ τοῦ πῶς ἕχειν κοινότης προσφέρεται κατ’ αὐτῆς , ἕπειτα τὸ κοινὸν τοῦτο τὸ πῶς ἕχειν καὶ τῷ ὑποκειμένῳ ἁρμόσει καὶ τῷ ποσῷ μάλιστα · καὶ ταῦτα γὰρ διάκειταί πως . Ταῦτα μέν οὖν πρὸς ἑκάστην τῶν ἐναντιολογιῶν ἕστιν ἰδίως ἀπολογούμενον είπεῖν · κοινῇ δὲ πάντας λέγειν ὅτι τὰς είσαγωγικὰς πραγματείας οὐκ ἕδει πρὸς ἀκρίβειαν διακειμένας ἀπαιτεῖν · οὐ γὰρ ὑποφέρουσιν τὴν ἀκρίβειαν αἱ τῶν πρωτοπείρων ἀκοαί . δεύτερον ὅτι δύσκολος ἡ ἐπιχείρησις τὰς γενικωτάτας τῶν ὅντων διαφορὰς ἥτοι τὰς σημαντικὰς αὐτῶν λέξεις διελέσθαι , καὶ διὰ τοῦτο χρὴ μᾶλλον συναγωνίζεσθαι τῇ χαλεπότητι τῆς ἐπιχειρήσεως , ἀλλὰ μὴ κακοσχόλως αὐτῇ προσφιλονεικεῖν . τρίτον δὲ ἅν λέγοιμεν ὅτι καὶ πάντες οἱ ἅλλως διελόμενοι μείζοσιν ἃν ὑπάγοιντο τοῖς ἐγκλήμασιν , ὦν οἱ ἀκριβέστεροι δοκοῦντες οἱ Στωικοὶ τὴν εἰς τέσσαρα τομὴν ποιησάμενοι εἰς ὑποκείμενα καὶ ποιὰ καὶ πῶς ἕχοντα καὶ πρός τί πως ἕχοντα οἶα παραλείπουσιν εἵρηται πρότερον · εἰ δὲ καὶ οἱ νεώτεροι , οἶς εὐκολώτερον ἦν τὸ προσθεῖναι τὸ λεῖπον , καὶ αὐτοὶ ὅμως πολλὰ φαίνονται σφαλλόμενοι , πῶς οὐ χρὴ τοῖς πρώτοις ἐπιβαλλουσιν συγγνώμην ἕχειν , εἰ καὶ τῆς ἀκριβείας τι παραλιμπάνουσιν ; ὅλως δὲ ὁ πρὸς τὴν διαίρεσιν ἣ ἀπαρίθμησιν ταύτην ἀντιλέγων ἵστω μὴ πρὸς Ἀριστοτέλη πρώτως , ἀλλὰ πρὸς Πυθαγορείους καὶ Ἀρχύταν ἀντιλογίαν ποιούμενος , ὃς πρὸ τοῦ Ἀριστοτέλους τὴν εἰς δέκα γένη διαίρεσιν ἐποιήσατο . Εἰ δέ τις ἐπιθυμεῖ περιληπτικήν τινα διαίρεσιν ἀκοῦσαι τὰ δέκα γένη ταῦτα περιλαμβάνουσαν , τάχα ἃν εἵη τοιαύτη . ἐπειδὴ τὰ ὅντα πάντα ἣ ὑπάρξεις εἰσὶν καὶ δυνάμεις ἣ ἐνέργειαι , αἱ δὲ δυνάμεις μέσαι οὖσαι ταῖς ὑπάρξεσι μᾶλλον συνθεωροῦνται , διχῇ τὴν πρώτην διαιρετέον εἵς τε τὰς ὑπάρξεις αὐτὰς τὰς ἐνεργούσας ἣ πάσχούσας καὶ εἰς τὰς ἐνεργείας . καὶ τὰς μὲν ἐνεργείας πάσας ἡ τοῦ ποιεῖν κατηγορία περέχει , τὰ δὲ πάθη ἡ τοῦ πάσχειν . τῶν δὲ ὑπάρξεων αὐτῶν αἱ μὲν καθ’ ἑαυτὰς ἕχουσι τὸ εἶναι , ἃς ἡ πάσας περιείληφεν , αἱ δὲ ἐν ἅλλοις ὑφεστήκασιν . καὶ τούτων αἱ μὲν κατὰ σχέσιν θεωροῦνται , αἱ δὲ ἅσχετοί εἰσιν . καὶ τῶν ἀσχέτων αἱ μὲν κατὰ τὸν χαρακτῆρα καὶ τὴν οἶον μορφὴν τῶν σωματικῶν ὑπάρξεων θεωροῦνται , ὥσπερ αἱ κατὰ τὸ ποιὸν ἀφοριζόμεναι πᾶσαι , αἱ δὲ κατὰ τὴν διάστασιν καὶ τὸν πληθυσμὸν ὥσπερ αἱ κατὰ τὸ ποσόν · δύο γὰρ αὖται ἅσχετοι διαφοραὶ τῶν ἐν ἅλλοις ὑφεστηκότων κατὰ ὕπαρξιν γενῶν θεωροῦνται . τῶν δὲ κατὰ σχέσιν αἱ μὲν πρὸς ἀντιστρέφοντα λέγονται , ἅς πάσας ἡ τοῦ πρός τι περιέχει κατηγορία , αἱ δὲ οὐ πρὸ ἀντιστρέφοντα · καὶ τόύτων τούτων αἱ μὲν κατὰ τὴν πρὸς σώματα σχέσιν θεωροῦνται , αἱ δὲ κατὰ τὴν πρὸς ἀσώματα · καὶ τούτων ἡ μὲν κατὰ τὴν πρὸς τόπον , ἡ τοῦ ποῦ κατηγορία περιέχει , ἡ δὲ κατὰ τὴν πρὸς χρόνον , ἅπερ ἐν τῇ ποτὲ περιέχεται . τῶν δὲ κατὰ τὴν πρὸς σώματα σχέσιν ἡ μὲν κατὰ τὴν πρὸς ἐκεῖνα ἐφ’ ὧν ἱδρύμεθα ἣ ἑστῶτες ἣ καθήμενοι ἥ ἀνακείμενοι , ἅπερ πάντα ὑπὸ τὴν τοῦ κεῖσθαι κατηγορίαν ἀνάγεται , ἡ δὲ κατὰ τὴν πρὸς τὰ περικείμενα , ὅσα ἡ ἕχειν κατηγορία περιείληφεν · τὰ γὰρ σώματα , πρὸς ἅ ἡ σχέσις ἡ τοιύτη , οὕτως ἕχει ὠς ἥ ἡμᾶς ἐν ἐκείνοις ἣ ἐκεῖνα ἡμῖν ἱδρῦσθαι . τοιαύτη ἄν τις εἵη καὶ παρ’ ἡμῶν ἡ πεπορισμένη τοῖς ἐκ διαιρέσεως ἀνελλιποῦς ἐπιθυμοῦσιν τὰ δέκα γένη λαβεῖν , καὶ αὕτη πολλὰς εὖ οἶδα ὅτι τοῖς ἀκριβολογεῖσθαι βουλομένοις εὐθύνας ὑφέξουσα . ὁ μέντοι θεῖος Ἰάμβλιχος καὶ αὐτὸς ἀπαράλειπτον τὴν τῶν γενῶν διαρίθμησιν δείκνυσι . πρῶτον μὲν ὑπόκειταί τι τοῖς πᾶσιν , ἐφ’ οὖ προΰπάροντος άρχοντος ἐγγίνεται τὰ ἐν αὐτῷ μόνως ὑφιστάμενα . ἔπειτα τὰ συνυπάρχοντα τῷ ὑποκειμένῳ συνθεωρεῖται · ταῦτα δέ ἐστιν ποιότης τε καὶ ποσότης , ἡ μὲν πληθύουσα , ἡ δὲ εἰδοποιοῦσα τὸ ὑποκείμενον . αἱ δὲ σχέσεις θεωροῦνται περὶ τὸ ὑποκείμενον , καθ’ ἄς θεωροῦνται αἱ ἅλλαι κατηγορίαι . Ἀρχύτας δὲ Πυθαγορικῶς ἐπιχειρῶν ἐπὶ τὰς ἀρχὰς ἅγει πάσας τῶν ὅντων τὴν αἰτίαν τοῦ τῶν δέκα άριθμοῦ . τέχνην γὰρ πᾶσαν καὶ ἐπιστήμην φησὶν τεταγμένον τι εἶναι καὶ ὡρισμένον πρᾶγμα · τὸ δὲ τοιοῦτον ἐν ἀριθμῷ ἀφορίζεσθαι · ρίζεσθαι · τὸν δὲ σύμπαντα ἀριθμὸν δεκάδα εἶναι , καὶ εἰκότως ἅρα τὰ πάντα εἰς δέκα διῃρῆσθαι καὶ τὰ εἵδη πάντα δέκα εἶναι καὶ τοὺς εἰδητικοὺς κοὺς ἀριθμοὺς δέκα ὑπάρχειν , ἕτι δὲ καὶ τὰἀκρωτήρια ἀκρωτήρια τοῦ σώματος ἕχειν δέκα μέρη · καὶ τὰ στοιχεῖα οὖν τοῦ παντὸς λόγου δέκα εἶναι . ἀλλὰ καὶ διὰ τῆς ἐπαγωγῆς δυνατὸν τὸ αὐτὸ παραμυθήσασθαι · ἔξεστι ἔξεστι γὰρ ὁτιοῦν τῶν ὄντων ὁρᾶν ὅπως εἰς ἕν τι πάντως ἀναφέρεται . Ἀλλ’ ἐπειδὴ ταῦτα μετρίας ἔτυχεν διαρθρώσεως , εἰς τὴν λέξιν εἰσελθεῖν εὔκαιρον . καὶ ὅτι μὲν περὶ φωνῶν ἐστι σημαντικῶν ὁ σκοπός , ὡς πολλάκις ἐλέγετο , καθὸ σημαντικαί εἰσιν , ἐδήλωσεν εἰπών · τῶν μηδεμίαν συμπλοκὴν λεγομένων ἔκαστον ἤτοι οὐσίαν ἢ ποσὸν καὶ τὰ ἑξῆς . τὰ γὰρ πράγματα οὔτε λεγόμενά ἐστιν οὔτε σημαίνει , ἀλλὰ σημαίνεται . κἂν τῶν ὄντων δὲ αὐτῶν | λέγῃ τις αὐτὸν ποιεῖσθαι τὴν διαίρεσινἤ ἢ τὴν ἀπαρίθμησιν , ἀλλὰ οὐχ ᾗ ὄντα , ᾗ ὑπὸ τοιῶνδε φωνῶν , ἀλλά γε μόνον κατὰ τὴν πρὸς ἄλληλα σύνταξιν τῶν τε φωνων και των οντων γινωσκονται . ει μεν οη φησι καὶ τα σημαινομενα δέκα τὸν ἀριθμὸν καὶ τὰ σημαίνοντα ἴσα τούτοις , καὶ δῆλον ὅτι καὶ ὴ τῶν ἐννοιῶν τῶν περὶ αὐτῶν τῶν πραγμάτων διαίρεσις συμπεριλαμβάνεται . ἐνὶ γὰρ τῶν τριῶν διαιρεθέντι συνοδιαιρεῖται καὶ τὰ λοιπὰ διὰ τὴν τῶν τριῶν πρὸς ἄλληλα συνάρτησιν · ἤρτηνται γὰρ ἀπὸ μὲν τῶν πραγμάτων τὰ νοήματα , ἀπὸ δὲ τῶν νοημάτων αἱ φωναί . ὥστε εἴ τις λέγοι τὴν φωνὴν εἶναι τοῦ νοήματος μόνου σημαντικὴν ἐπὶ τῶν καθόλου γενῶν καὶ τῶν κοιῶν πάντων , λέληθεν αὑτὸν ἀτιμότερα τὰ κοινὰ τῶν ἀτόμων ἀποφαίνων · καὶ γὰρ τὸ μὲν Σωκράτης τριττὸν εἶναι ὁμολογεῖ , τόν τε φιλόσοφον αὐτὸν καὶ τὴν περὶ αὐτοῦ ἔννοιαν καὶ τὸ ὄνομα τὸ τρισύλλαβον , τῶν δέ γε γενῶν ἕκαστον διχῶς ἀξιοῖ θεωρεῖν , κατὰ τὸ ὄνομα καὶ κατὰ τὸ νόημα μόνον . καίτοι ἡ ἡ φωνὴ μάταιος ἄν εἴη καὶ τὸ νόημα κενόν , εἰ μηδὲν τῶν ὄντων εἴη τὸ σημαινόμενον καὶ νοούμενον . οἱ δὲ ἀναιροῦσι μὲν τὴν τῶν κοινῶν φύσιν , ἐν δὲ τοῖς καθ' ἔκαστα αὐτὰ μόνοις ὑφεστάναι νομίζουσιν , αὐτὰ καθ’ αὑτὰ μηδαμοῦ θεωροῦντες · καὶ περὶ μὲν τῆς κοινότήτος ὀρθῶς λέγουσιν , ἔδει δὲ καὶ τὴν ἐξῃρημένην ἐννοεῖν , ἀφ' ἧς ἐστιν ἡ κατατεταγμένη · πρὸ γὰρ τοῦ κατατεταγμένου τὸ ἐξῃρημένον καὶ πρὸ τοῦ ἄλλου ὄντος τὸ ἑαυτοῦ ὄν . εἰ μὴ ] ἄρα ἐκεῖνο τὸ ἐξῃρημένον καὶ τῶν μεθ' ἑσυτὸ αἴτιον , αἴτιον , οὐ κατὰ τὴν καινότητα μόνην θεωρητέον . οἷον τὸ πάντων αἴτοιν τῶν ζῴ ἀνθρώπων λέγω καὶ ἵππων καὶ τῶν λοιπῶν , ἢ οὐρανίων καὶ ἀερίωνν καὶ ἐνύδρων καὶ χθονίων , εἰ κατὰ μόνην ἐθεωρεῖτο τὴν τοῦ ζῴου φύσιν , μόνην ἄν τὴν κοινότητα τῶν χῴων παρῆγεν · ἐπειδὴ δὲ καὶ τὰ εἴδη παράγει τῶν ζῴων , δηλονότι οὐ τῆς κοινότητος μόνης , μόνης , ἀλλὰ καὶ τῶν διαφόρων εἰδῶν ἐστιν ἕνωσις συνῃρημένως προϋπάρχουσα , καὶ ἔστιν πάντα πρὸ πάντων , καὶ τὴν κοινότητα καὶ τὰς διαφορὰς παράγον κατὰ τὴν ἀμφοῖν ἐξῃρημένην ὑπεροχήν . μήποτε δὲ οὐδὲ ὲν τοῖς παραπολλάκις γομένοις ὅλως ἐστὶν ἡ κοινότης τοιαύτη , οἵαν ἡμεῖς ἐννοοῦμεν ἀδιάφορον . ὅταν γὰρ οὐσίαν καὶ τὴν ψυχὴν λέγωμεν καὶ τὸ σῶμα , τί ἄν εἴη πάντῃ κοινὸν καὶ ἀδιάφορον ἔν τε ψυχῇ καὶ ἐν σώματι ; ἀλλὰ καὶ τὸ κοινὸν δῆλον ὅτι διαφορεῖται μετὰ διαφορῶν ὑφιστάμενον , ἵνα καὶ σύμμετρον γένηται πρὸς τὰς διαφοράς · οὐ γὰρ ἄν ἡ τῆς ψυχῆς οὐσία ταῖς τοῦ σώματος διαφοραῖς συμπλακείη ποτέ . καὶ τὸ διάφορον μέντοι κεκοίνωται κατὰ τὴν ἀπὸ τοῦ ἑνὸς ἐνδοθεῖσαν ἕνωσιν τοῖς πᾶσιν , ἵνα μὴ διεσπασμένα πάντα ᾖ τὰ ὑφ’ ἑνὸς παραγόμενα . ἀλλ' ἡμεῖς πολλοῦ μετέχοντες τοῦ τε καὶ τοῦ διεσπαμένου τήν τε κοινότητα αὐτὴν καθ' ἑαυτὴν ὡς ἀδιάφορον ἐξαιροῦμεν ταῖς ἐννοίαις , ἥτις οὔτε ἐν τοῖς ἀτόμοις ἐστίν · διαφορεῖται τὰρ αὕτη · οὕτε ἐν τοῖς πρὸ τῶν ἀτόμων · ἐκεῖνα γὰρ οὐ τὸ κοινὸν μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰ διάφορον ἐν ἄλλῃ τινὶ φύσει προείληφεν ἡμῖν μὲν κατὰ ἀλήθειαν ἀγνώστῳ , αἰτίᾳ δὲ τῆς διαφορουμένης ταύτης κοινότητος καὶ τῆς κεκοινωμένης διαφορότητος · τὸ συναμφότερον γὰρ ἅμα παράγει . ὅταν οὖν Σωκράτης διαλεγόμενος τὸ ἐν πᾶσιν καλὸν καὶ τὸ ἐν πᾶσιν ἴσον προφέρειν δικῇ , οὐχ ὅτι ἐστὶ τὸ ἐν τοῖς πολλοῖς καλὸν παντελῶς ἀδιάφορον , ἀλλ' ὅτι τέως ἠμῶν τὴν ἔννοιαν καὶ μὴ δυναμένην τὸ κολνὸν ἀπὰ τοῦ ἰδίου διιστὰν ἡ διαλεκτικὴ μέθοδος διακρίνει καὶ τότε λοιπὸν τὰς ἐννοίας εἰς ἕνωσιν ἀντὶ τῆς συγχύσεως περιάγει ( τοῦτο γάρ ἐστιν τὸ διαλεκτικῆς τέλος , ὡς καὶ ὁ ἐν Πολιτείᾳ Σωκράτης ἐδήλωσεν ) , μήτε οὖν τῷ Πλάτωνι ἤτοι τῷ Πλάτωνος διδασκάλῳ Σωκράτει μεμφώμεθα τὰ κοινὰ εἴδη πανταχοῦ διαλεκτικῶς ὑποδεικνύντι τὰ ἐν μεθέξει καὶ τὰ πρὸ τῆς μεθέξεως · ἔδει γὰρ τοὺς μόνας τὰς τῶν ἀτόμων διαφορὰς ἐννοοῦντας οὕτως τῆς τε ἐν τοῖς ἀτόμοις κοινότητος καὶ τῆς κοινῆς αἰτίας ὑπομιμνῄσκειν · μήτε δὲ τὸν Ἀριστοτέλη διαπαίζωμεν ὡς ἀγνοοῦντα τàς κοινὰς φύσεις καὶ τὰς προüπαρχούσας αἰτίας , τὸν λέγοντα μὴ γίνεσθαι ὅλως ἀπάδειξιν ἄνευ καθολιῆς προτάσεως , ἀλλ' ἐπαινῶμεν μᾶλλον ὡς θαυμαστῶς κατανοήσαντα . ὅτι τὰ κοινὰ ταῦτα καὶ πάντῃ ἀδιάφορα αὐτὰ καθ' αὑτὰ οὐκ ἔστιν ἐν ὑποστάσει τῶν ὄντων , ἀλλ' ἡμεῖς ἀφελόντες αὐτὰ ἐν ταῖς ἡμετέραις ἐννοίαις Γ καθ’ ἐαυτὰ ὐπεστήσαμεν . ἀλλὰ ταῦτα μὲν μὴ καὶ πλείονα τοῦ εἴρηται δὲ διὰ τοὺς μ΄την διιστάναι τοὺς κλεινοτάτους τῶν φιλοσόφων φιλονεικοῦντας . Ἐπειδὴ δὲ καὶ τῶν ἁπλῶν φωνῶν εἰσίν τινες , αἵτινες κἂν ἁπλαῖ ἀλλ᾿ οὖν οὐδὲν σημαίνουσιν ἄνευ τῆς πρὸς ἄλληλα συμπλοκῆς , ὥσπερ οἱ σύνδεσμοι καὶ τὰ ἄρθρα καὶ αἱ προθέσεις , διὰ τοῦτο εἶπεν τῶν κατὰ μηδεμίαν συμπλοκὴν λεγομένων ἕκαστον ἤτοι οὐσίαν σημαίνειν ἢ ποσὸν ἢ ποιόν , ἵνα μὴ μόνον ἐκείνης τῆς κατὰα συμπλοκὴν σημασίας της καταφασεις ποιουσης καὶ σποφασεις εἰεν κεχωρισμεναι αἱ τῶν γενικῶν σημαντικαὶ φωναί , ἀλλὰ καὶ τῶν ἁπλῶν μέν , κατὰ συμπλοκὴν δὲ μόνην σημαινουσῶν , ὡς τῶν εἰρημένων . ἀλλ᾿ πῶς τὸ ἀσύμπλεκτον δεῖ θεωρεῖν ; πότερον τῇ φωνῇ ἢ τῇ δυνάμει καὶ τῷ σημαινομένῳ ; εἰ μὲν γὰρ τῇ φωνῇ . συμβήσεται μὴ πᾶσαν ἁπλῆν φωνὴν μίαν μόνην δηλοῦν κατηγορίαν · τὸ γὰρ ζῶ , ὡς εἴρηται πρότερον , καὶ τὸ ἐγὼ προσσημαῖνον οὐσίαν ἅμα καὶ ἐνέργειαν ἢ πάθος δηλοῖ , καὶ τὸ ὕει , ἐπειδὴ καὶ ὅτι ὁ Ζεὺς σημαίνει , εἴς τε οὐσίαν καὶ εἰς τὸ ποιεῖν ἀναχθήσεται . εἰ δὲ πρὸς τὴν δύναμιν τὸ ἀσύμπλεκτον ὑποθοίμεθα , τὴν αὐτὴν λέξιν διαφόρους ἔχουσαν δυνάμεις ὑπὸ διαφόρους κατηγορίας ἀνάξομεν , ὡς τὸ αἰκίζομαι τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν καὶ πάντα τὰ μέσα ῥήματα · καὶ τὸ βορέας δὲ τὸ τὸ τε πνεῦμα | δηλοῦν καὶ τὸ κλίμα ὐπὸ τὴν οὐσίαν ἀνχθήσεται καὶ τὸ ποῦ . μήποτε οὖν πρὸς μὲν τὰς δυνάμεις ἀφορᾶν δεῖ τὰς σημαντικάς , διελόμενον δὲ αὐτὰς οὕτως ἑκάστην ὐπὸ τὴν οἰκείαν ἀνάγειν κατηγορίαν , κἂν ἡ αὐτὴ λέξις ᾖ , μὴ διαφερόμενον · καὶ γὰρ καὶ αἱ λέξεις καθὸ σημαντικαί εἰσιν παραλαμβάνονται . εἰ δὲ τὰ ἄνευ συμπλοκῆς ταῦτά ἐστιν , δηλονότι κατὰ συμπλικήν ἐστι τὰ τούτοις ἀντικείμενα , τὰ ἐν δυοῖν ἢ καὶ πλειόνων τελείων κατηγοριῶν συγκείμενα καὶ λόγον ποιοῦντα ὡς τὸ ‘ἄνθρωπος περιπατεῖ’ . οὔτε οὖν τὰ ὁμώνυμα οὔτε τὰ συνώνυμα οὔτε τὰ παρώνυμα , κἂν πλειόνων ἐφάπτεται , κατὰ συμπλοκὴν λέγεται , ἀλλ᾿ οὐδὲ τὰ ὑποσύνθετα λεγόμενα κατὰ συμπλοκὴν ἂν εἴη , ὡς τὸ λιθοβολεῖ ψευδοδοξεῖ βουκολεῖ · οὐδὲ γὰρ ταῦτα ἐκ τελείων συνίσταται τῶν κατηγοριῶν · ἀλλ᾿ οὐδὲ τὸ ἐκ πλειόνων λέξεων , ὅταν ἓν ᾖ καὶ τὸ αὐτὸ σημανινόμενον , ὡς επὶ τῶν ὁρισμῶν . τὸ γὰρ ‘ζῷον λογικὸν θνητόν’ λόγος μέν ἐστιν , ἀλλ᾿ οὔτε πλείονα σημαίων , ἀλλ᾿ ἓν μόνον , τὸν ἄνθρωπον , οὔτε ἐκ πλειόνων κατηγοριῶν συσυγκείμενος · οὐσίαι γὰρ καὶ τὸ γένος καὶ αἱ οὐσιώδεις διαφοραί . δεῖ οὖν καὶ τὸ κατὰ συμπλοκὴν τῇ δυνάμει λαμβάνειν , ἀλλὰ μὴ τῇ λέξει , ὥστε ἐνίοτε μὲν φωνὰς κατὰ συμπλοκὴν ῥητέον , ὅταν αυμπεπλεγμένον εἴη νόημα ὡς ἐπὶ τοῦ ζῶν καὶ τοῦ ὕει , ἐνίοτε δὲ καὶ συνθέτους φωνὰς ἄνευ ῥητέον , ὡς ἐπὶ τῶν ὁρισμῶν εἴρηται . Εἰ δὲ ταῦτα ἀληθῆ λέγομεν , ἐπιστῆσαι χρή , πῶς ὁ φιλόσοφος Συριανὸς τὴν εἰς τέσσαρα γενομένην πρότερον τῶν ὄντων διαίρεσιον τῶν κατὰ εἶναί φησιν , ὅταν ἔλεγεν τὰ μὲν καθ’ ὑποκειμένου ὑποκειμένῳ δὲ μηδενὶ εἶναι καὶ τὰ ἐξῆς , τὴν δὲ εἰς δέκα τῶν ἂνευ συμπλοκῆς . πράφει δὲ ὁ Συριανὸς οὕτως · “ διελὼν τὰς σημαντικὰς φωνὰς τε τὰς μετὰ συμπλκῆς λεγομένας καὶ εἰς τὰς ἄνευ συμπλοκῆς κατ’ τὰ τμήματα ταύτης τῆς διαιρέσεως τὴν τῶν ὄντων τομὴν τὴν μὲν γὰρ εἰς τέσσαρα κατὰ τὰς συμπεπλεγμένας φωνάς · ἑκάστη γὰρ ἐκείνων κατὰ συμπλοκὴν ἐδηλοῦτο τῶν φωνῶν · τὴν δὲ εἰς τὸν σύμπαντα ἀριθμόν , ἣν νῦν παραθίδωσιν , κατὰ τὰς ἁπλᾶς φωνάς . ” πῶς οὖν τὴν τετραδικὴν ταύτην συμπλοκὴν τῷ τῶν γενῶν ἀσυμπόκῳ ἀντέθηκεν καίτοι τοῦ Ἀριστοτέλους τὴν κυρίως οὐσίαν , ἥτις ἐστὶ τῶν ἀσυμπλόκων , διὰ τῶν τεσσάρων τούτων συμπλοκῶν ὑπογράψαντοσς , ὡς μαθησόμεθα ; “ οὐσία γάρ ἐστιν , φησίν , ἡ κυριώτατα καὶ πρώτως καὶ μάλιστα λεγομένη , ἣ μήτε καθ’ ὑποκειμένου τινὸς λέγεται μήτε ἐν ὑποκειμένῳ τινί ἐστιν ” . ὅλως γὰρ τὸ καθόλου καὶ τὸ μερικόν , κἂν δοκῇ τοῦ ποσοῦ εἶναι , ἀλλ’ εἰς πάσας ἀνάγεται τὰς κατηγορίας , ὥσπερ τὸ ἑνικὸν καὶ τὸ πληθυντικόν . διὸ ἄνθρωπος εἴπω , κἂν ἕνα λέγω , οὐ γίνεται σύνθεσις οὖν αὐτοῦ τοῦ Ἀριστοτέλους λέγοντος ἀκούειν , τίνα βουλεται εἶναι τὰ κατὰ συμπλοκήν , ὃτι ταῦτα ὃσα κατάφαιν ποιεῖ , ὣσπερ ἄνευ συμπλοκῆς οὐχ τὸ καθ’ ὑποκειμένου ἢ ἐν ὑποκειμένῳ ἢ τὰ τούτοις ἀντικείμενα , ἀλλ’ ὅσα κατάφασιν οὐ ποιεῖ . μετὰ γοῦν τὸ ἐν τύποις παρασειγματικοῖς τὰ δέκα γένη παραδοῦναι ἐπάγει · ἕκαστον δὲ τῶν εἰρημένων ἐν καταφάσει λέγεται , τῇ δὲ πρὸς ἄλληλα τούτων συμπλοκῇ φασις γίνεται . ἡ δὲ μερικὴ οὐσία ἢ τὸ καθόλου συμβεβηκὸς ἢ ὃλως τι τῶν τεσσάρων ἐκείνων οὒτε κατάφασιν οὔτε ἀπόφασιν καθ’ αὑτὴν ἀλλ’ οὐδὲ ἀλήθειαν ἢ ψεῦδος σημαίνει , ὃπερ εἰς τεκμήριον παρέλαβεν ὁ Ἀριστοτέλης τοῦ τὰ ἁπλᾶ καθ’ αὑτὰ μὴ ποιεῖν ἀποφαντικὸν λόγον · συνελογίσατο γὰρ ὃτι αἱ ἁπλαῖ φωναὶ οὔκ εἰσιν ἀποφαντικὸς λόγος , ὃν συμπλοκὴ εἶπεν γίνεσθαι , μέσον λαβῶν τὸ αληθεύειν καὶ ψεύδεσθαι τῷ μὲν ἀποφαντικῷ λόγῳ ὑπάρχον , ταῖς δὲ άπλαῖς φωναῖς μὴ ύπάρχον . ἐπιστῆσαι δὲ ἂξιον , ὃτι τῆς καταφάσεως μόνης ἐχώρισεν τὰς άπλᾶς φωνάς , ἀλλ’ οὺχὶ καὶ τῆς ἀποφάσεως , εἰπών · ἓκαστον δὲ τῶν εἰρημένων ἐν οὐδεμιᾷ καταφάσει γίνεται , τῇ δὲ πρὸς ἂλληλα τούτων συμπλοκῇ κατάφασις γίνεται . τοῦτο δὲ ἐποίησεν , διότι αἱ ἁπλαῖ φωναὶ καταφάσεως ἂν μᾶλλον φαντασίαν ποιήσαιεν ἢ ἀποφάσεως . δέσιν γὰρ καὶ αὖται σημαίνουσιν ὣσπερ αί καταφάσεις , ἀλλ’ οὐκ ἂρσιν ἢ ἀναίρεσιν ὣσπερ αἱ ἀποφάσεις · οὐ γὰρ πρόσκειται τὸ ἀρνητικόν . αἰς οὖν εἰκὸς ἦν αὐτὰς συν - ταχθῆναι δι’ ὁμοιότητα , τούτων αὐτὰς διακρίνει . ἐν οὐδεμιᾷ δὲ κατα - φάσει λέγεσθαι τὰς ἁπλᾶς φωνὰς εἶπεν ὑποσημαίνων τὰς τῶν καταφάσεων διαφοράς · τῶν γὰρ καταφάσεων καὶ ἀποφάσεων αἱ μέν εἱσιν καθόλου , αἱ δὲ ἐν μέρει , αἱ δὲ ἀπροσδιόριστοι . ταῦτα μὲν οὖν καὶ περὶ τῆς λέξεως εἰρήσθω . Εἰ δέ τις ἀπορεῖ , πότερον τὰ αἰσθητὰ μόνα καὶ γενητὰ διεῖλεν ἐν τούτοις ὁ Ἀριστοτέλης καὶ ἀπηριδμήσατο ἢ πάντα τὰ ὁπωσοῦν ὂντα , καὶ ὃλως πότερον ἂλλα ἐστὶ τὰ νοητὰ γένη ἢ τὰ αἰσθητά , ἢ τινὰ μὲν τὰ αὐτά , τινὰ δὲ ἓτερα · καὶ γὰρ εἰ μὲν ἂλλα , παραλέλειπται πάντῃ ἐχεῖνα · εἰ δὲ αὐτά , συνώνυμα ἒσται τὰ αἰσθητὰ τοῖς νοητοῖς · καὶ πῶς ἒσται κοινωνία τῆς αὐτῆς οὐσίας , ἐν οἷς τὸ πρότερον ἒστιν καὶ τὸ ὓστερον , καὶ παράσειγμα , τὸ δὲ εἰκών ; εἰ δὲ ὁμωνύμως λέγονται ἐπὶ τῶν νοητῶν αἱ δέκα κατηγορίαι , οὐκ ἒσονται αἱ αὐταί , εἲπερ ὀνόματος μόνου τοῦ αὐτοῦ κοινωνοῦσιν , ἀλλὰ πλείω ἒσται τὰ γένη , ού περιληφθέντων τῶν νοητῶν . ἒτι δὲ πῶς οὐκ ἀπίθανον ἐν ἐκείνοις ἀτρέπτοις οὖσιν εἶναι τὸ πάσχειν καὶ τὰ πρός τι , παραφυάσι ἐοικότα ἐν τοῖς κατὰ τὰ αὐτὰ προηγουμένως ἐστῶσιν ; εἰ δὲ μέν ἐστι κοινὰ νοητοῖς καὶ αἰσθητοῖς , τὰ δὲ ἲδια , παραλέλειπται ἡ τούτων διάρθρωσις . ταῦτα μὲν οὖν καὶ ὁ θειότατος Πλωτῖνος ἀπορεῖ καὶ οἱ περὶ τὸν Λούκιον καὶ Νικόστρατον . οἱ δὲ ταῦτα ἀποροῦντες ὑπαλλάττειν ἐοίκασιν τὴν ὑπό|δεσιν . ὡς γὰρ περὶ τῶν ὂντων προηγουμένωνς τοῦ φιλοσόφου διδάσκειν ἐπαγγελλομένου , οὓτως προάγουσιν τὴν ἀπορίαν · λέγομεν δὲ οὐ περὶ τῶν ὂντων ῄ ὂντα ποιούμενος τὸν λόγον , ἀλλ’ εἲπερ ἂρα , ᾖ ὑπὸ τοιῶνδε σημαίνεται φωνῶν , προνγουμένως μὲν περὶ τῶν τῇδε διαλέγεται · ταῦτα γάρ ἐστιν τὰ προσεχῶς ὑπὸ τῶν φωνῶν σημαινόμενα , διότι ταῦτα καὶ ἐγνώσθη πρῶτα καὶ πρῶτα τῶν ὀνομάτων τετύχηκεν , τὰ δὲ νοητὰ ἀθέατα . καὶ οἱ θεασάμενοι δὲ ἀπὸ τῶν αἰσθητῶν ὁρμηθέντες ὅτι ἐχεῖνα κατέλαβόν · διὸ καὶ παρεγκλίνοντες ἒλεγον ἀνθρωπότητα ἢ αὐτοάνθρωπον ἢ πρώτως ἂνθρωπον . ὁ οὖν τῶν ὂντων φιλοθεάμων ἀπὸ τούτων B μεταβαίνοι ἂν ῥᾳθίως ἐπὶ τὰ νοητά , τῇ ἀναλογίᾳ προσχρώμενος . ἐπεὶ ὃτι περὶ τῶν αἰσθητῶν θιαλέγεται , περὶ ὦν καὶ ὁ πολὺς ἂνθρωπος τὴν ἐπίσκεψιν ποιεῖται , δῆλόν ἐστι πρῶτον μὲν ἐκ τοῦ τὴν παρὰ πᾶσι λεγομένην οὐσίαν προχειρίσασθαι , ἒπειτα ἐξ ὧν δυεῖν οὐσίαιν μνηονεύσας , αἰσθητῆς τε διανοητῆς , εἰς δὲ τὴν ὑπὲρ ταύτας μηδὲ ἀνελθὼν ὃλως τὴν αἰσθητὴν κυριωτέραν εἶναι τῆς διανοητῆς φησιν , ὡς ἑν τῷ περὶ τῶν αἰσθητῶν σκέμματι προηγούμενον ἒχουσαν λόγον , ἐν ᾦ καὶ ἡ διανοητὴ οὐσία οὐ αὐτῆς φύσιν θεωρεῖται , ἀλλὰ κατὰ τὴν σχέσιν , ἣν ἒχει πρὸς τὴν καθ’ ἣν καὶ ἡμεῖς ἀπὸ μὲν τῆς αἰσθητῆς εἰς τὴν διανοητὴν ἀναβαίνειν δυνάμεθα , ἀπὸ δὲ τῆς διανοητῆς τὴν αἰσθητὴν καίτοι πολλῆς ἀπειρίας καὶ ἀοριστίας ἀναπλησθεῖσαν ὃρῳ περιλαμβάνομεν . οὐ μόνον δὲ ἐπὶ τῆς οὐσίας , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν ἂλλων κιατηγοριῶν τὰ αἰσθητὰ καὶ μερικὰ τῶν καθόλου καὶ δινοητῶν προτάττειν , καὶ τοῦτο εἰκότως ποιεῖ , κατὰ τὰς σημαντικὰς φωνὰς τὴν διαφορὰν μετιών , αἳ πρώτως καὶ κυρίως ἐπὶ τῶν αἰσθητῶν ἐτάχθησαν καὶ τοῖς πολλοῖς ἀνθρώποις εἰσὶ γνώριμοι , καὶ διὰ τοῦτο , ὡς ἒοικεν , καὶ ἐν τοῖς ἂλλοις τριττὴν τὴν οὐσίαν εἰπών , τὴν μὲν κατὰ τὴν ὓην , τὴν δὲ τατὰ τὸ εἶσος , τὴν δὲ ἰατὰ συναμφότερον , ἐν τούτοις ἐπειδὴ κατὰ τὰς σημαντικὰς λέξεις τὰς τοῖς πολλοῖς γνωρίμους μέτεισι τὴν θεωρίαν , ἡ δὲ ὓλη φιλοσόφου δεῖται διανοίας καὶ τὸ εἶδος τὸ τοιοῦτον ὡς συμβεβηκὸς δοκεῖ τοῖς πολλοῖς . ὃτι δὲ ἡ κατὰ ἀναλογίαν αὓτη μετάβασις ἀπὸ τῶν αἰσθητῶν ἐπὶ τὰ νοητὰ ταῦτα προσήκει τῷ Ἀριστοτέλει , δῆλον , εἲπερ ὓλην καὶ εἶδος προϋποθέμενος ἀρχὰς ἐν τοῖς αἰσθητοῖς καὶ ἐν νοητοῖς πάλιν κατὰ ἀναλογίαν τὰς αὐτὰς ἀποφαίνεται εἶναι καὶ ἑτέρας δὲ τῷ τρόπῳ τῆς ὑποστάσεως διαφερούσας . τί οὖν κωλύει καὶ ἐπὶ τῶν γενῶν τὴν κατὰ ἀναλογίαν ταὐτότητα ἐπί τε τῶν νοητῶν καὶ ἐπὶ τῶν αἰσθητῶν μετὰ τῆς ἐτερότητος διασῴζεσθαι ; εἰ οὖν θέκα μὲν ἐνταῦδα γένη , δέκα δὲ καὶ ἐν τῷ νοητῷ τὰ αὐτά , ἆρα ὁμώνομος ἢ συνώνυμός ἐστιν ἡ κοινωνία τῶν τῇδε πρὸς ἐκεῖνα ; ἢ οὒτε ὁμώνυμος οὒτε ἁπλῶς , ἀλλ’ ὡς ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἓν . τῇ γὰρ διὰ τῶν μέσων ἐπιπλοκῇ συνέχεια μία συνάγεται τῶν τρώτων τε καὶ τελευταίων γενῶν , ἥτις οὒτε συγχεῖ τὰ ἒνυλα τοῖς ἀύλοις , πεπέρασται γὰρ ἐν τοῖς ἰδίοις ὃροις ἐκάτερα , οὒτε διασχίσει αὐτὰ ἀπ’ ἀλλήλων διὰ τὸ κοινοῖς συδέσμοις συνέχεσθαι καὶ ἐξηρτῆσθαι ἀεὶ τῶν κρειττόνων τὰ κατασεέστερα , ἀλλ’ ἀντὶ τούτων τὴν αὐτὴν κοινωνίαν καὶ συνέχειαν τῶν γενῶν διατείνει , πάντα τοῖς ἀλύτοις δεσμοῖς τῆς ὁμοιότητος τὰ ὃλα συμπεραίνουσα . διὰ τοῦτο καὶ Πλάτων Παρμενίδῃ τὸ ἓν διὰ πασῶν μὲν διατείνει τῶν ὐποθέσεων , εἶτε περὶ εἲτε περὶ νοῦ εἲτε περὶ ψυχῆς ἢ σώματος ὁ λόγος γένοιτο , κατὰ τὴν ἐπὶ πάντα προϊοῦσαν διαφορουμένην κοινότητα . ἀλλὰ πῶς ἐκεῖ τὸ πάσχειν τὰ πρός τι καὶ τὸ κεῖσθαι καὶ τὰ τοιαῦτα ; ἢ δυνατὸν μὲν καὶ ταῦτα κατὰ ἀναλογίαν ἐκεῖ θεωρεῖν , εἲπερ μεθέξεις ἀπ’ ἀλλήλων καὶ ἱδρύσεις ἐν ἀλλήλοις καὶ ἐπ’ ἐκείνων εἶναι λέγομεν καὶ τὰ μὲν αἴτια , τὰ δὲ αἰτιατὰ ὑμνοῦμεν . εἰ δέ τις ἂλλως ἀκούων τοῦ πάσχειν καὶ τοῦ πρός τι μὴ θεωρεῖν αὐτὰ ἐν τοῖς νοητοῖς , οὐκ ἀπίθανον λέγειν ὃτι δέκα ὂντων τῶν ὃλων γενῶν ἐν μὲν τοῖς συνθέτοις πάντα ἒστιν , καὶ ἐν τούτῳ τὴν ἐνδεικνυμένοις ( καὶ γὰρ ἐν τοῖς μερικωτέροις ἀεὶ πλείονά ἐστιν τὰ κατὰ μερισμὸν πλεοναζομένοις · διόπερ καὶ ἐν τῷ Σωκράτει τὰς δέκα κατηγορίας ὁ Ἀρχύτας ἐπιδείκνυσιν ) , ἐπὶ μέντοι τῶν νοητῶν οὐ πάντα ὐπάρχει , ἀλλὰ μόνα τὰ τοῖς ἁπλουτάτοις προσήκοντα γένη . καὶ οὐκ ἂν εἲη διὰ τοῦτο ἡ διαίρεσις ἐλλείπουσα τῶν γενῶν · οὐ γὰρ εἲ τινα μὴ μετέχει τῶν ὃλων γενῶν , ἐλλιπὴς ἡ διαίρεσις δείκνυται , ἀλλ’ ἐάν τι τῶν προτεινομένων ἐξω πίπτει τῆς εἰς τὰ δέκα γένη ἀναγωγῆς , τότε ὁ καθόλου λόγος τῶν κκτηγοριῶν ἐνδεῆς ἒσται . |
Lemmas: Ρ . 1b 25 ὁ κατά μηδείς συμπλοκή λέγω ἕκαστος ἠώς ὁ οἷος ἄνθρωπος , λευκός , τρέχω , νικάω . οὗτος ἕπω μέν καί ὁ πρότερος παραδίδωμι διαίρεσις , ἐν ὅς εἰς ὁ κατά συμπλοκή καί ἄνευ συμπλοκή διαιρέω ὁ λέγω · μετά γάρ ὁ διαιρέω ὁ σύνθετος καί ἁπλόος μόριον ὁ λέξις ἕπω διδάσκω , εἰς πόσος καί τίς γένος ὁ ἁπλόος ἀναφέρω · κατά ἄλλος δέ τρόπος ἀκολουθέω οὗτος ὁ προσεχῶς εἰς μικρός γίγνομαι ὁ εἰμί διαίρεσις · μετά γάρ ὁ εἰς μικρός τομή , ὅς οὐ εἰμί μικρός λαμβάνω , ἐσθίω ὁ εἰς πλεῖστος παρατίθημι , ὅς οὐ εἰμί ἐπί πλείων διαιρέω . ἕπω μέν οὖν ἐκεῖνος , προηγέομαι δέ ὁ ἐρῶ , διότι ὁ ἐν τύπος γνῶσις ἀεί δεῖ ὁ ἀκριβής προλαμβάνω καί ὁ ἐν κεφάλαιος προσλαμβάνω ὁ κατά διέξοδος παραδίδωμι . ὁ γάρ ὁλοσχερής ὁ ἔννοια προλαμβάνω ῥᾳδίως παρακολούθησις ὁ κατά διεφοδος ἀνελέξεσιν . τιχῶς δέ ὁ σημασία αὐτός γίγνομαι , ἢ κατά ὁ ὀνομασία μόνος , ὅταν οὐσία λέγω , ἢ ἀπό ὁ ὑπόδειγμα , ὅταν λέγω οἷος ἄνθρωπος ἢ ἵππος ( οὗτος γάρ ὁ δμώς ἐν τύπος καί διά αἴσθησις φαίνω ὑπογραφή δηλόω ) , καί τρίτος κατά ὁ πρόχειρος ἔννοια καί κήδω τεχνικός , σπεύδω δέ ἤδη πρός ὁ ἀκριβής τελειότης , ὁ μέν Ἀριστοτέλης ἐνταῦθα μέν διά ὁ ὄνομα καί ὑπόδειγμα δηλόω ὁ γένος λέγω εἰμί δέ οὐσία μέν , ὡς τύπος εἶπον , οἷος ἄνθρωπος , ἵππος · ποσός δέ οἷος δίπηχυς , τρίπηχυς , καί ἐπί ὁ ἄλλος ὡσαύτως , ἐν δέ ὁ περί ἕκαστος λόγος καί ὁ ἔννοια ὁ περί αὐτός ἀνεγείρω πειράω · ὁ δέ Ἀρχύτας καί ἐν ὁ πρῶτος εὐθύς διδασκαλία εἶπον ὁ ὄνομα καί ὁ ὑπόδειγμα προστίθημι ἐπί ἕκαστος ἐπάγω καί ὁ κατά ὁ ἔννοια ἰδιότης , ὥσπερ ἐπί ὁ οὐσία ὁ ὄνομα εἶπον καί ὁ ὑπόδειγμα προστίθημι “ ἁπλόος πᾶς ὅσος κατά ἑαυτοῦ ὑφίστημι ” · ὁ γάρ πρῶτος ἔννοια ὁ οὐσία οὕτως προσπίπτω ὡς κατά ἑαυτοῦ εἰμί . πάλιν ὁ ποιότης ὁ ὄνομα καί ὁ ὑπόδειγμα ἐκτίθημι καί οὗτος διττός , ὁ μέν περί Ψυχή , ὁ δέ περί σῶμα , οὖον παραλείπω ὁ κατά ἔννοια ἰδιότης λέγω “ ἁπλόος ὅσος συνυπάρχω τις ” · μετά γάρ ὁ ποιότης οὗτος ὁ ἔννοια ἐγώ συμπροσπίπτω ὡς συνυπάρχων ὁ ποιότης καί τελειόω ὁ οὐσία . σής δέ ποσότης κατά πᾶς ὁ γένος ὁ ὄνομα καί ὑπόδειγμα ποιέω , οἷος κατά ὁ πηλίκος , κατά ὁ ῥοπή , κατά ὁ διορίζω , προστίθημι ὁ πρόχειρον ἔννοια εἶπον “ ὅσος περί ἀριθμός ἢ κατά ἀριθμός τίς σημαίνω ” , ὁ δέ πρός τίς ὁ ἁπλόος πρός ἀλλήλων λέγω καί ἄνευ ἀλλήλων μή φύω σημαίνω , ὁ δέ ποιέω “ ὅς ἁπλόος ἕτερος φύω μεταβάλλω , ὁ δέ ἔχω ὁ “ ἁπλόος ὁ μή συνυπάρχω μηδέ συμφύω , ἐπίκτητος δέ εἰμί ” , ὁ δέ κεῖμαι ὁ ἁπλόος σῶμα πως ἔχω σχηματισμός σημαίνω , ὁ ποῦ δέ ὁ ἁπλόος τόπος ἀφορίζω , ὁ ποτέ δέ ὁ ἁπλόος χρόνος σημαίνω . δῆλος οὖς ὅτι οὖον ὁ κατά ὁ αἴσθησις μόνος οὗτος παράδειξις ποιέω , ἀλλά καί ὁ κατά ὁ ἔννοια ὑπογραφή . ἀλλά ὁ τομή οὗτος ὁ εἰς ὁ γενικός γένος γίγνομαι τίς φημί ; ἆρα διαίρεσις ; καί πῶς ἄν εἰμί διαίρεσις , εἰμί μήτε ὡς γένος εἰς εἶδος διαιρέω μήτε δμώς ὅλος εἰς μέρος ; οὔτε γάρ εἰμί τίς κοινός ὁ δέκα κατηγορία , ὁποῖος ὁ εἰμί οἴομαι τις ἢ ὁ τίς , εἴπερ μή ἐπίσης πᾶς κατηγορέω · γένος δέ μή εἰμί οὐδέ διαφορά εἰμί δυνατός , εἰς ὅς ὁ γένος διαιρέω . ἀλλά οὐδέ ὡς ὅλος εἰς μέρος διαιρέω · οὖον γάρ εἰμί τίς κοινός σύγκριμα ὁ ὁ μερισμός οὗτος ὑπομένω . καί ὅλως οὔτε ὡς ὁμοιομερής εἰμί ἄν τις μέρος , ἀνόμοιος εἰμί , οὔτε ὡς ἀνομοιομερής · εἴτε ὡς ὁμοιομερής εἰμί ἄν φημί εἴτε ὁ τίς , ὁμοίως ἕκαστος εἰμί καί τίς λέγω · καίτοι ὁ ἀνομοιομερής οὐ ὑπάρχω ὁ ὁ μέρος καλέω ὁ ὁ ὅλος ὄνομα . ἆρα οὖν ὁ ἐπί στρατιά ἔοικα ὁ διαίρεσις ὁ κατά λόχος συντάσσω , ὥστε ὥσπερ λόχος λοχαγός , οὕτως ὁ μέν οὐσία ἐξηγέομαι ὁ οὐσία , ὁ δέ ἄλλος ἕκαστος ὁ κατά ἑαυτοῦ πλῆθος . ἀλλά οὗτος ὁ συνέχεια καί ἀλληλουχία ἀναιρέω ὁ διακόσμησις , εἴπερ μηδείς κοινότης ὁ πρῶτος γένος ἀπολείπω . ἀγαθός οὖν ὁ μέν διαφορά ὁ γένος ἀφορίζω κατá τις πρῶτος ἰδιότης , καθόσον δέ περί ὁ οὐσία εἰμί ὁ συμβεβηκός καί ἐν ὁ οὐσία δφιστατος καί συντάσσω πρός αὐτός , κατά τοσοῦτος ἀφομοιωτέον αὐτός ὁ ἀπό εἷς καί περί εἷς συντάσσω . οὗτος μέν οὖν ὁ Ἰάμβλιχος ἀξιόω . ὅς δέ Ἑρμίς ἀπαρίθμησις οὖν εἰμί , φημί , καί οὔτε διαίρεσις οὔτε μερισμός · οὐδείς ἄρα ὅλος ἐπί αὐτός οὔτε ὡς γένος οὔτε ἄλλος τρόπος ὅλος ” . ἀλλά πρός μέν ὁ ὁ θεῖον Ἰάμβλιχος ἐκ ὁ αὐτός ῥητέος ὅτι ὁ ἀπό Ι εἷς οὐ ἀπό ὁ οὐσία ληπτέος · οὕτως γάρ οὖον ὁ δέκα ὁ ἀπαρίθμησις , ἀλλά ὁ ὁ ἐννέα ποιέω · μᾶλλον δέ ἄπα ὁ εἰμί , ὅσπερ ἐνταῦθα μέν πολλαχῶς λέγω εἰς ὁ δέκα κατηγορία Ἀριστοτέλης διαιρέω βούλομαι , καί εἰκότως , ἐπεί περί λέξις σημαντικός ἐν οὗτος ὁ σκοπός · ἐν δέ ὁ μετά ὁ φυσικός ὡς ἀπό εἷς ὁ εἰμί ὁ δέκα ἐν τάξις παράγω φημί , πρῶτος ἔχω τάξις ὁ οὐσία καί περί αὐτός ὁ ἄλλος συντάσσω . ὁ δέ Ἑρμῖνος ἀμφιβάλλω ἔοικα , εἰμί τοσοῦτος εἰμί ὁ γένος · γράφω γοῦν οὕτως · “ διό εἰμί μέν μόνος ὁ λέγω εἰμί ὁ σημασία , τοσοῦτος εἄν εἰμί ὁ πρῶτος γένος τοσοῦτος τε καί ὁ κατηγορία · εἰμί δέ καί ἄλλος παρά αὐτός , οὐδέ ἐκεῖνος ὁ λόγος διωθέω ” · καίτοι ὁ Ἀριστοτέλης πανταχοῦ ὁ πλῆθος οὗτος χράω ὁ γένος καί οὔτε προστίθημι οὔτε ἀφαιρέω , ἀλλά ἐγχρίω ἀεί ὁ εἰς δέκα διαίρεσις , ὥσπερ καί εἰς τέσσαρες ὁ οὗτος συναίρεσις ποιέω . ἄλλος δέ πολύς πρός αὐτός ἀμφισβητέω , αὐτόθεν κατηγορέω ὁ εἰς τοσοῦτος πλῆθος διαίρεσις , ὥσπερ Ἀθηνόδωρος ἐν ὁ πρός ὁ Ἀριστοτέλης μέν κατηγορία ἐπιγράφω βιβλίον , μόνος δέ ὁ εἰς τοσοῦτος πλῆθος διαίρεσις ἐξετάζω . καί Κορνοῦτος δέ ἑν ὅς πρός Ἀθηνόδωρος καί Ἀριστοτέλης ἐπιγράφω καί ὁ περί ὁ Λούκιος δέ καί ὁ Νικόστρατος , ὥσπερ πρός ὁ ἄλλος πᾶς σχεδόν , σὕτως καί πρός ὅς διαίρεσις ἀντιλέγω . ληπτέος δέ ἐν ὅρος ὁρίζω ὁ ἀντιλογία τριχῆ διαστέλλω αὐτός . καί γάρ ὁ μέν ὡς πλεονάζω αἰτιάομαι ὁ διαίρεσις , ἔτερος δέ ὡς ἐλλύτης καταμέμφομαι , τρίτος δέ εἰμί ὁ ἄλλος ἀντί ἄλλος εἰσάγω γένος νομίζω · γίγνομαι δέ τις καί πλείων ἅμα ἐγκαλέω , ὁ μέν ἔλλειψις ἅμα Χάι πλεονασμός , ὁ δέ πρός οὗτος καί ἐνάλλαξις ὁ γένος . λέγω δέ ἐπί ἕκαστος γένος ἀπορία τί καί πρός αὐτός λύω , διά οὖν ὁ τύπος ὁ ἀντιλογία εἰμί καταμανθάνω , ἵνα μή πρός πᾶς τίθημι μηχυναω . λέγω τοίνυν ὁ πλεονασμός ἐγκαλέω , ὡς οὖον καλῶς ὁ ποιέω ὁ πάσχω ἀντιτάσσω · χρή γάρ ἄμφω εἷς κοινός γένος ἀφορίζω ὁ κινέω . πρός ὅς ῥητέος ὅτι ὁ ποιέω , καθό ποιέω , οὖον κινέω , ἀλλά κινέω πολύς , αχινεος εἰμί αὐτός . ἔνιοι δέ ὁ πολέω ἐν ὁ αἰσθητός κατά συμβαίνω διά ὁ συντρέχω εἰς αὐτός ὁ δύο ἀρχή , ὁ τε ὁ ποιέω καί ὁ ὁ πάσχω . ἀλλά ἴσως χρή περί ὁ πολέω καί πάσχω ἀπορέω , πῶς οὐ ὑπό ὁ πρός τίς ἀνάγω · ὁ γάρ ποιέω εἰς πάσχω πολύς καί ὁ πάσχω αὐτός πολέω πάσχω . ἢ κατά μέν ὁ συνάρτησις ὅς οὗτος ὑπό ὁ πρός τίς ἀνάγω , κατά μέντοι ὁ ἐνέργεια καί ὁ πάθος ἄλλος ἔχω φύσις ἄλλος πολύς γένος · καί γάρ καί ἐπί ὁ ἄλλος πρός τίς , οἷος πατήρ καί υἱός , ὁ αὐτός ὡς μέν κατά ἑαυτοῦ ὑφίστημι ὑπό ὁ οὐσία ἀνάγω , κατά δέ ὁ σχέσις ὑπό ὁ πρός τίς . ἀλλά πῶς ὁ κεῖμαι οὐ εἰμί πάσχω ; πῶς δέ ὁ ἔχω οὐ εἰμί πολέω ; ἢ ὁ κεῖμαι οὐδείς μᾶλλον πάθος εἰμί ἢ ἐωέργεια · κεῖμαι γάρ εἰμί ὁ κάθημαι - ἕπομαι , ὁ ἵστημι · λαμβάνω δέ ἐν ὁ κατηγορία οὖον κατά ὁ πάσχω ἢ ποιέω , ἀλλά κατά ὁ ἐν ἄλφ δρῦς . οὕτως δέ καί ὁ ἔχω οὖον κατά ὁ πολέω , οὐδείς γάρ κακός πάσχω ἐστ́ω ὁ ὁπλίζω ἢ ὑποδέω , ἀλλά κατά ὁ περίκειμαι . ἄλλος δέ κατά ἄλλος τρόπος αἰτιάομαι ὁ περισσότης . ὁ γάρ περί Ξενοκράτης καί Ἀνδρόνικος πᾶς ὁ κατά ἑαυτοῦ καί ὁ πρός τίς περιλαμβάνω δοκέω , ὥστε περισσός εἰμί κατά αὐτός ὁ τοσοῦτος ὁ γένος πλῆθος . ἄλλος δέ εἰς οὐσία καί συμβαίνω διατέμνω · καί οὗτος δέ αὐτός πως δοκέω ὁ πρότερος λέγω ὁ συμβεβηκός πρός τίς λέγω , ὡς ἄλλος ἀεί εἰμί , καί ὁ οὐσία κατά ἑαυτοῦ . ῥητέος οὖν κοινός πρός ἀμφότερος , ὅτι ὁ εἰς μικρός τομή ὁ Ἀριστοτέλης ζηλόω ἀτελής αὐτός ὁράω , ὁ καθόλου καί ὁ μερικός παραλείπω . καί μέντοι ὁ συμβεβηκός πολύς εἰμί γένος ἀποστενόω εἰς εἷς ὁ συμβεβηκός ὁ πρός τίς . διά τίς δέ , φημί , ἄλλος εἰμί ὁ συμβεβηκός ; καίτοι κύριος μέν ἄλλος μόνος ὁ πρός τίς εἰμί , εἰμί δέ ὅτι ὁπωσοῦν τις εἰμί , καί ὁ κατά ἑαυτοῦ ἄλλος εἰμί · ὅς γάρ Σωκράτης Σωφρονίσκος εἰμί καί ὁ ἀγρός ὁ κτητοπους . εἰμί οὖν οὕτως καί ὁ συμβαίνω ἀναφέρω πρός ὁ ὑπο - κεῖμαι , οὐδείς θαμαστός , ἐπεί αὐτός κατά ἑαυτοῦ φύσις ἴδιος εἰμί · καί ὁ ὕλη δέ ὁ ὁ ὑπόκειμαι αὐτός κατά οὗτος ὁ λόγος πρός τίς εἰμί , καθό δέ ἀρχή , κατά ἑαυτοῦ εἰμί . οὕτως μέν οὖν ὁ περί ὁ Ἰάμβλιχος καί Πορφύρλον διατάσσω . μήποτε δέ ὁ ἄλλος εἰμί οὗτος καί ὁ πρός τίς ὁ τοιοῦτος ὁ συμβαίνω ὑπάρχω , καθώς ἀντίκειμαι πρός ὁ οὐσία κατά ἑαυτοῦ οἶδα καί ἑαυτοῦ εἰμί · ὁ γάρος κατά ἑαυτοῦ ὁ πρός τίς καί ὁ ἑαυτοῦ ὁ ἄλλος ἀντίκειμαι · δηλόω δέ καί Ἀριστοτέλης ὁ εἰς δύο οὗτος τομή παραλαμβάνω . ἐκεῖνος δέ ὀρθῶς ἴσως ἔχω λέγω , ὅτι καλῶς ὁ Ἀριστοτέλης ὁ ὁ συμβεβηκός πολύς ἰδιότης διαιρέω οὐδέ ὁ εἷς αὐτός περίληψις παραλείπω , ὥστε καί εἰς ὑπόκειμαι καί ὁ περί ὁ ὑπόκειμαι διαιρέω , ὅσπερ αἱρέω τις , καί οὕτως πρός ὁρίζω ὁ ὑπόκειμαι ἀόριστος ὁ περί ὁ ὑπόκειμαι ἀντιτίθημι . ὁ δέ ἐλλείπω ἀποφαίνω ὁ διαίρεσις , ὡς ὁ περί ὁ Νικόστρατος , στρατός , διά φημί , ὁ μέν ποιέω ὁ πάσχω , ὁ δέ ἔχω οὐ ἀντιτίθημι ὁ ἔχω ; ἢ χρή ἐφιστάνω ὁ οὗτος λέγω , ὅτι ὁ ἔχω εἰς ὁ ὁ κεῖμαι κατηγορία ἐμπίπτω ἤδη διορίζω · ἔχω ὅς γάρ τις ὁ ἀσπίς , ἔχω δέ ὁ ἀσπίς ἐν ὁ οὑτωσί περίκειμαι · θέσις οὖν εἰμί οὗτος . ἀλλά Ι διά τίς , φημί ὁ περί ὁ Λούκιος , ὁ συνδέμους παραλείπω , εἰμί λέγω καί οὗτος σημαντικός ; οὖον γάρ δή ᾀσμός . ἢ ὅτι * * * οὔτε προηγούμενος αὐτός εἰμί ὁ σημασία , ἀλλά συσσημαίνομαι , ὥσπερ ὁ διπλόος εἴωθα παραγράφω καί ὁ κορωνίς , ὅστις μετά ὅς γράφω σημαίνω τίς , αὐτός δέ κατά ἑαυτοῦ οὐδείς σημαίνω · καί ὁ σύνδεσμος γάρ μετά ὁ ἄλλος μέρος ὁ λόγος κόλλα ἔοικα συσσημινους . τρίτος δέ οὐδέ Δόγου στοιχεῖον εἰμί ὁ σύνδεσμος , ἀλλά εἴπερ ἄρα , λέξις μέρος · οὐδέ γάρ ὁ κόλλα ὁ χάρτης μέρος εἰμί · οὐδέ λέγω οὖν , ἀλλά εἴπερ ἄρα , εκφωνώ μόνος . καί ἔτι μέντοι ῥητέος ὅτι κἀν σημαίνω ὁ σύνδεσμος καί λεκτικός σημαίνω συγχωρέω , κατά σύνταξις σημαίνω καί κατά συμποκήν · νῦν δέ Περός ὁ ἄνευ συμπλοκή ὁ λόγος . ἐπιζητέω δέ καί ὁ ἄρθρον ποῦ τάσσω . καί περί οὗτος δέ ὁ αὐτός λόγος · καί γάρ οὗτος οἶος σύνδεσμος εἰμί ὁ γένος προσσημαίνω ὁ τε ἄρσην καί ὁ θῆλυς ἀόριστος · οὔ γάρ τίς εἰμί δηλόω , διό καί ἀόριστος καλέω παρά τίνω . ἀλλά ὁ ἀπόφασις καί ὁ στερέω ὁ τε διάφορος ὁ ῥῆμα ἔγκλισις ἐν τίς τάσσω ; ἢ πρός οὗτος αὐτός Ἀριστοτέλης ἐν ὁ ὑπόμνημα ἀποκρίνω · καί γάρ ἐν ὁ Μεθοδικός καί ἐν ὁ διαίρεσις xai ἐν ἕτερος ὑπόμνημα ὅς ἐπιγραξὴ ὁ περί ὁ λέξις , ὅσπερ εἰμί καί τις οὖον δοκέω γνήσιος Ἀριστοτέλης , ἀλλά τις εἰμί πάντως ὁ ἀπό ὁ σχολή , εἰμί οὗτος προτίθημι ὁ κατηγορία ἐπάγω " λέγω δέ οὗτος σύν ὁ πτῶσις αὐτός " ἤτοι ἔγκλισις , ὁ τε ἀπόφασις καί ὁ στέρησις καί ὁ ἀόριστος συντάσσω αὐτός ὁ διδασκαλία . εἰμί οὖν ὁ ἀνυποδετέω εἰμί αὐτός κατηγορία , ὅς καί ὁ ὑποδέω · καθόλου γάρ ἐν οὗτος ἔχω ὁ εἰμί ὁ ἀπόφασις καί ὁ στερέω ἐν ὁ ὁ εἰμί ἀναιρέω εἰκότως ἐκεῖνος ἀναπέμπω , ἐν ὅς ὁ ξέω εἰμί καί ὁ κατάφασις . ἀλλά ὁ εἷς , φημί , καί ὁ μονή καί ὁ σημεῖον πῶς οὐ ἔξω πίπτω ὁ κατηγορία ; οὔτε γάρ ποσός εἰμί , ὡς ἄν ὁ δοκέω · οὔτε γάρ συνεχής εἰμί , ἅτε ἀμερής εἰμί , οὔτε διορίζω · πᾶς δέ ποσός ἢ συνεχής ἢ διορίζω εἰμί προσήκω , καί εἰμί διορίζω , ἢ περισσός ἢ ἄρτιος . ἢ καί ὡς ἀρχή ὁ ἀριθμός καί ὡς μέτρον ἐν ὁ πρός τίς κατατάσσω , ὡς καί ὁ Ἀλέξανδρος δοκέω . εἰμί δέ δισσός ὁ ἀριθμός , ὁ μέν ἀσώματος , ὅς δέ σωματικός , εἰμί , ὡς καί ὁ Βόηθος ἄν φημί , καί ὁ μονή διττός , ὁ ὅς οὐσία , ὁ ἐν ὁ νοητός ἀριθμός ( οὗτος δέ καί Ἀριστοτέλης δοκέω ) , ὁ δέ πρός τίς ἢ ποσός . ὕστερος δέ φημί ὁ Βόηθος μήποτε ἀγαθός εἰμί ποσός φαίνω · ὡς γάρ λευκότης ἔχω πρός λευκός , οὕτως καί ὁ δυάς πρός ὁ δύο · εἰμί οὖν ἐκεῖνος ἄμφω ποιός , καί οὗτος ποσός . ἀντιλέγω δέ ὁ Ἀλέξανδρος δυνατός λέγω μέρος ὁ ποσός ὁ μόνος τίθημι καί διά οὗτος εἰμί ὁ ποσός καταριθμέω αὐτός . ἀριθμός γάρ εἰμί ὁ ἐκ μόνος συγκευμενω πλῆθος · λέγω οὖν ἀρχή εἰμί ἀριθμός , ἀλλά οὐ μέρος ἀριθμός · πανταχοῦ • πανταχοῦ δέ ἕτερος εἰμί ὁ ἀρχή καί ὁ ὅς εἰμί ἀρχή , ὤσπερ καί ὁ σημεῖον ὰιαστημάτων ἀρχή εἰμί οὐ ἄν εἰμί διάστημα . ἀλλά εἰμί καί ἀρχή καί πρός τίς οὗτος , ἐπεί πᾶς ὁ πρός τίς φύσις ἔχω ἰδίκν οὕτως ἔχω καί ὁ πρός τίς εἰμί , ὡς ὅς πατήρ ἄνθρωπος εἰμί καί οὐσία πρός τίς εἰμί κατά ὁ πατήρ , ἐσθίω καί ἐπί οὗτος εἶπον ὅτι εἰμί ἀρχή καί πρός τίς εἰμί , καθό ἀρχή . μήποτε οὖν διττός εἰμί ὁ ἀρχή , ὁ μέν συντάσσω , ὁ δέ ἐκλέγω , ὁ συντάσσω ἐν ὁ αὐτός γένος εἰμί , ὤσπερ καί ὁ μέσος καί ὁ πέρας · τάχα δέ καί ή ἐξαιρέω ἐν ὁ αὐτός γένος εἰμί . εἰμί γάρ καί ὁ ἐξαιρέω ὁ ἀριθμός μονή συναιρέω εἰμί ἀριθμός , ἐν ὁ αὐτός εἄν εἰμί γένος ὁ τε συναιρέω καί ὁ διορίζω . καί γάρ ὁ εἶδος συλλέγω καί διακρίνω Ἄντος καί ὁ μέν ὄνομα ὁ συναιρέω ἢ ὡς ὁ στωϊκός φημί ὁ κεφαλαιώδης δηλόω , ὁ δέ ὁρισμός ὁ διακρίνω , ἐν ὁ αὐτός εἄν εἰμί γένος ὁ τε ὄνομα καί ὁ ὁρισμός . καί ὁ ὕλη δέ καί ὁ εἶδος ἀρχή εἰμί ὁ σύνθετος οὐσία οὐσία καί αὐτός εἰμί , κἀν μή ἐνταῦθα παραλαμβάνω . καί περί ὁ σημεῖον δέ ὁ αὐτός καί ἀπορέω οἴομαι ἔξεστι καί ἐπιλύω . ἀγαθός Γ δέ φημί ὁ κλεινός ὁ ἐξηγητής ὁμώνυμος ὁ εἷς ἀπολείπω κατά ὁ δέκα κατηγορία , ὥσπερ καί ὁ εἰμί · ὁ δέ ὁμώνυμος οὔτε διαίρεσις εἰμί ἀφορίζω οὔτε εἰς ἐάν γένος ἀναγωγή . ὁ δέ γε τρίτος λοιπός ὁ ἀνταλλαγή αἰτιάομαι καί λέγω ἄλλος ἀντί ἄλλος παραλαμβάνω γένος ὁ κίνησις φημί δήω ἀντί ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω παραλαμβάνω . οὔτε γάρ εἰς ἄλλος γένος ἀνάγω ὁ κίνγσιν δυνατός οὔτε ἄλλος τίς γένος αὐτός ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω · ἀλλά οὐδέ εἰς ὁ ποιέω ἀνάγω · πολύς γάρ ἐν ὁ πάσχω εἰμί κινέω · ἀλλά οὐδέ εἰς ὁ πάσχω · ποῦ γάρ ὁ ἐν ὁ ποιέω κινέω κατατάσσω ; πρός ὅς ῥητέος ὅτι ὁ δύναμις καί ὁ ἐνέργεια ἐν πᾶς θεωρέω ὁ κατηγορία ὁμώνυμος δπάρχον αὐτός , διό ἐν οὐδείς ἀφωρισμένως κατατάσσω . καί ὁ κίνησις τοίνυν ὁδός εἰμί ὁ δύναμις εἰς ἐντελέχεια ἄλλως μέν ἐν ὁ οὐσία θεωρέω , γένεσις εἰμί ἢ φθορά , ἄλλως δέ ἐν ὁ ποσός , αὔξησις καί μείωσις λέγω , ἄλλως δέ ἐν ὁ , ποιός , ὅταν ἀλλοίωσις αὐτός ὀνομάζω , καί ἄλλως ἐν ὁ ποῦ καί κατά ἕκαστος κατηγορία ἄλλως . πῶς οὖν οἷος τε εἷς κατηγορία εἰμί ὁ κίνησις ὁμώνυμος καί αὐτός ὑπάρχω ; καί ἐπί ὁ στάσις δέ ὁ ἀντίκειμαι ὁ κινέω ὁ αὐτός ῥητέος . εἰμί γάρ τις εἰμί ὁ εἰμί στάσις , οὐ ἐν ὁ αἰσθητός , ἀλλά ὁ νοητός ἐκεῖνος Ι ζητέω προσήκω . ὁ δέ γε στωϊκός εἰς μικρός συστέλλω ἀξιόω ὁ ὁ πρῶτος γένος ἀριθμός καί τις ἐν ὁ ἐλάπποσινν ὑπαλλάσσω παραλαμβάνω . πολέω γάρ ὁ τομή εἰς τέσσαρες , εἰς ὑπόκειμαι καί ποιός καί πῶς ἔχω καί πρός τίς πως ἕχω . καί δῆλος ὅτι πλεῖστος παραλείπω · ὁ τε γάρ ποσός αντίκρυ καί ἐν χρόνος καί ἐν τόπος . εἰμί γάρ ὁ πῶς ἔχω νομίζω αὐτός ὁ τοιοῦτος περιλαμβάνω , ὅτι ὁ πέρυσι ὅς ἢ ὁ ἐν Λύκειον ἢ ὁ κάθημαι ὅς ὑποδέω διάκειμαι πως κατά τίς οὗτος , πρῶτος μέν πολύς ὗσις ὁ ἐν οὗτος διαφορά ἀδιάρθρωτος ὁ ὁ πῶς ἔχω κοινότης προσφέρω κατά αὐτός , ἔπειτα ὁ κοινός οὗτος ὁ πῶς ἔχω καί ὁ ὑπόκειμαι ἁρμόζω καί ὁ ποσός μάλιστα · καί οὗτος γάρ διάκειμαι πως . οὗτος μέν οὖν πρός ἕκαστος ὁ εναντιολογία ἕστiν ἰδίως ἀπολογέομαι εἶπον · κοινός δέ πᾶς λέγω ὅτι ὁ εισαγωγικός πραγματεία οὐ ἕδος πρός ἀκρίβεια διάκειμαι ἀπαιτέω · οὖον γάρ ὑποφέρω ὁ ἀκρίβεια ὁ ὁ πρωτοπείρων ἀκοή . δύο ὅτι δύσκολος ὁ ἐπιχείρησις ὁ γενικός ὁ εἰμί διαφορά ἤτοι ὁ σημαντικός αὐτός λέγω διαιρέω , καί διά οὗτος χρή μᾶλλον συναγωνίζομαι ὁ χαλεπότης ὁ ἐπιχείρησις , ἀλλά μή κακόσχολος αὐτός προσφιλονεικέω . τρίτος δέ ὅς λέγω ὅτι καί πᾶς ὁ ἄλλως διαιρέω μείζων ἄν ὑπάγω ὁ ἔγκλημα , οὖν ὁ ἀκριβής δοκέω ὁ στωϊκός ὁ εἰς τέσσαρες τομή ποιέω εἰς ὑπόκειμαι καί ποιός καί πῶς ἔχω καί πρός τίς πως ἔχω οἶος παραλείπω λέγω πρότερος · εἰμί δέ καί ὁ νέος , οἶς εὔκολος εἰμί ὁ προστίθημι ὁ λείπω , καί αὐτός ὅμως πολύς φαίνω σφάλλω , πῶς οὖον χρή ὁ πρῶτος ἐπιβάλλω συγγνώμη ἔχω , εἰμί καί ὁ ἀκρίβεια τίς παραλείπω ; ὅλως δέ ὁ πρός ὁ διαίρεσις ὅς ἀπαρίθμησις οὗτος ἀντιλέγω ἵστημι μή πρός Ἀριστοτέλης πρῶτος , ἀλλά πρός Πυθαγόρειος καί Ἀρχύτης ἀντιλογία ποιέω , ὅς πρό ὁ Ἀριστοτέλης ὁ εἰς δέκα γένος διαίρεσις ποιέω . εἰμί δέ τις ἐπιθυμέω περιληπτικός τις διαίρεσις ἀκούω ὁ δέκα γένος οὗτος περιλαμβάνω , τάχα ἄν ἵημι τοιοῦτος . ἐπεί ὁ ὅντα πᾶς ὅς ὕπαρξις εἰμί καί δύναμις ὅς ἐνέργεια , ὁ δέ δύναμις μέσος εἰμί ὁ ὕπαρξις μᾶλλον συνθεωρέω , διχή ὁ πρῶτος διαιρετέον ἵημι τε ὁ ὕπαρξις αὐτός ὁ ἐνεργέω ὅς πάσχω καί εἰς ὁ ἐνέργεια . καί ὁ μέν ἐνέργεια πᾶς ὁ ὁ ποιέω κατηγορία περιέχω , ὁ δέ πάθος ὁ ὁ πάσχω . ὁ δέ ὕπαρξις αὐτός ὁ μέν κατά ἑαυτοῦ ἔχω ὁ εἰμί , ὅς ὁ πᾶς περιλαμβάνω , ὁ δέ ἐν ἁλύς ὑφίστημι . καί οὗτος ὁ μέν κατά σχέσις θεωρέω , ὁ δέ άσχετος εἰμί . καί ὁ άσχω ὁ μέν κατά ὁ χαρακτήρ καί ὁ οἶος μορφή ὁ σωματικός ὕπαρξις θεωρέω , ὥσπερ ὁ κατά ὁ ποιός ἀφορίζω πᾶς , ὁ δέ κατά ὁ διάστασις καί ὁ πληθυσμός ὥσπερ ὁ κατά ὁ ποσός · δύο γάρ αὔτης άσχετος διαφορά ὁ ἐν ἁλύς ὑφίστημι κατά ὕπαρξις γένος θεωρέω . ὁ δέ κατά σχέσις ὁ μέν πρός ἀντιστρέφω λέγω , ὅς πᾶς ὁ ὁ πρός τίς περιέχω κατηγορία , ὁ δέ οὖον πρό ἀντιστρέφω · καί οὗτος οὗτος ὁ μέν κατά ὁ πρός σῶμα σχέσις θεωρέω , ὁ δέ κατά ὁ πρός ἀσώματος · καί οὗτος ὁ μέν κατά ὁ πρός τόπος , ὁ ὁ ποῦ κατηγορία περιέχω , ὁ δέ κατά ὁ πρός χρόνος , ὅσπερ ἐν ὁ ποτέ περιέχω . ὁ δέ κατά ὁ πρός σῶμα σχέσις ὁ μέν κατά ὁ πρός ἐκεῖνος ἐπί ὅς ἱδρύω ὅς ἵστημι ὅς κάθημαι ὅς ἀνάκειμαι , ὅσπερ πᾶς ὑπό ὁ ὁ κεῖμαι κατηγορία ἀνάγω , ὁ δέ κατά ὁ πρός ὁ περίκειμαι , ὅσος ὁ ἔχω κατηγορία περιλαμβάνω · ὁ γάρ σῶμα , πρός ὅς ὁ σχέσις ὁ τοιύτη , οὕτως ἕχω ὡς ὅς ἐγώ ἐν ἐκεῖνος ὅς ἐκεῖνος ἐγώ ἱδρύω . τοιοῦτος ἄν τις ἵημι καί παρά ἐγώ ὁ πορίζω ὁ ἐκ διαίρεσις ἀνελλιπής ἐπιθυμέω ὁ δέκα γένος λαμβάνω , καί οὗτος πολύς εὕω οἶδα ὅτι ὁ ἀκριβολογέομαι βούλομαι εὐθύνω ὑπέχω . ὁ μέντοι θεῖος Ἰάμβλιχος καί αὐτός ἀπαράλειπτος ὁ ὁ γένος διαρίθμησις δείκνυμι . πρῶτος μέν ὑπόκειμαι τίς ὁ πᾶς , ἐπί οὖον προυπαρειμι ἄρχω ἐγγίγνομαι ὁ ἐν αὐτός μόνος ὑφιστάω . ἔπειτα ὁ συνυπάρχω ὁ ὑπόκειμαι συνθεωρέω · οὗτος δέ εἰμί ποιότης τε καί ποσότης , ὁ μέν πληθύω , ὁ δέ ειδοποιώ ὁ ὑπόκειμαι . ὁ δέ σχέσις θεωρέω περί ὁ ὑπόκειμαι , κατά ἄς θεωρέω ὁ ἄλλος κατηγορία . Ἀρχύτας δέ Πυθαγορικός ἐπιχειρέω ἐπί ὁ ἀρχή ἄγω πᾶς ὁ εἰμί ὁ αἴτιος ὁ ὁ δέκα ἀριθμός . τέχνη γάρ πᾶς καί ἐπιστήμη φημί τάσσω τίς εἰμί καί ὁρίζω πρᾶγμα · ὁ δέ τοιοῦτος ἐν ἀριθμός ἀφορίζω · ρίζω · ὁ δέ σύμπας ἀριθμός δεκάς εἰμί , καί εἰκότως ἄρα ὁ πᾶς εἰς δέκα διαιρέω καί ὁ εἶδος πᾶς δέκα εἰμί καί ὁ εἰδητικός κός ἀριθμός δέκα ὑπάρχω , ἔτι δέ καί τὰἀκρωτήρια ἀκρωτήριον ὁ σῶμα ἔχω δέκα μέρος · καί ὁ στοιχεῖον οὖν ὁ πᾶς λόγος δέκα εἰμί . ἀλλά καί διά ὁ ἐπαγωγή δυνατός ὁ αὐτός παραμυθέομαι · ἔξεστι ἔξεστι γάρ ὁστισοῦν ὁ εἰμί ὁράω ὅπως εἰς εἷς τίς πάντως ἀναφέρω . ἀλλά ἐπεί οὗτος μέτριος τυγχάνω διάρθρωσις , εἰς ὁ λέξις εἰσέρχομαι Εὔκαιρον . καί ὅτι μέν περί φωνή εἰμί σημαντικός ὁ σκοπός , ὡς πολλάκις λέγω , καθό σημαντικός εἰμί , δηλόω εἶπον · ὁ μηδείς συμπλοκή λέγω ἕκαστος ἤτοι οὐσία ἢ ποσός καί ὁ ἑξῆς . ὁ γάρ πρᾶγμα οὔτε λέγω εἰμί οὔτε σημαίνω , ἀλλά σημαίνω . κἀν ὁ εἰμί δέ αὐτός | λέγω τις αὐτός ποιέω ὁ διαίρω ἢ ὁ ἀπαρίθμησις , ἀλλά οὐ ὅς εἰμί , ὅς ὑπό τοιόσδε φωνή , ἀλλά γε μόνος κατά ὁ πρός ἀλλήλων σύνταξις ὁ τε φωνή και ὁ εἰμί γιγνώσκω . ει μέν οηʹ φημί καί ὁ σημαινόμενο δέκα ὁ ἀριθμός καί ὁ σημαίνω ἴσος οὗτος , καί δῆλος ὅτι καί ἤ ὁ ἔννοια ὁ περί αὐτός ὁ πρᾶγμα διαίρεσις συμπεριλαμβάνω . ἐν γάρ ὁ τρεῖς διαιρέω συνοδιαιρεω καί ὁ λοιπάς διά ὁ ὁ τρεῖς πρός ἀλλήλων συνάρτησις · ἀρτάω γάρ ἀπό μέν ὁ πρᾶγμα ὁ νόημα , ἀπό δέ ὁ νόημα ὁ φωνή . ὥστε εἰμί τις λέγω ὁ φωνή εἰμί ὁ νόημα μόνος σημαντικός ἐπί ὁ καθόλου γένος καί ὁ ποῖος πᾶς , λανθάνω ἑαυτοῦ ἄτιμος ὁ κοινός ὁ ἄτομος ἀποφαίνω · καί γάρ ὁ μέν Σωκράτης τρισσός εἰμί ὁμολογέω , ὁ τε φιλόσοφος αὐτός καί ὁ περί αὐτός ἔννοια καί ὁ ὄνομα ὁ τρισύλλαβος , ὁ δέ γε γένος ἕκαστος διχῶς ἀξιόω θεωρέω , κατά ὁ ὄνομα καί κατά ὁ νόημα μόνος . καίτοι ὁ ὁ φωνή μάταιος ἄν εἰμί καί ὁ νόημα κενός , εἰμί μηδείς ὁ εἰμί εἰμί ὁ σημαίνω καί νοέω . ὁ δέ ἀναιρέω μέν ὁ ὁ κοινός φύσις , ἐν δέ ὁ κατά ἔκαστος αὐτός μόνος ὑφίστημι νομίζω , αὐτός κατά ἑαυτοῦ μηδαμοῦ θεωρέω · καί περί μέν ὁ κοινότης ὀρθῶς λέγω , ἐσθίω δέ καί ὁ ἐκλέγω ἐννοέω , ἀπό ὅς εἰμί ὁ κατατάσσω · πρό γάρ ὁ κατατάσσω ὁ ἐξαιρέω καί πρό ὁ ἄλλος εἰμί ὁ ἑαυτοῦ εἰμί . εἰμί μή ] ἄρα ἐκεῖνος ὁ ἐξαιρέω καί ὁ μετά σεύω αἴτιος , αἴτιος , οὖον κατά ὁ καινότης μόνος θεωρητέον . οἷος ὁ πᾶς αἰτέω ὁ ζῶ ἄνθρωπος λέγω καί ἵππος καί ὁ λοιπός , ἢ οὐράνιος καί ἀείρω καί ἔνυδρος καί χθόνιος , εἰμί κατά μόνος θεωρέω ὁ ὁ ζῷον φύσις , μόνος ἄν ὁ κοινότης ὁ οἴγω παράγω · ἐπεί δέ καί ὁ εἶδος παράγω ὁ ζῷον , δηλονότι οὖον ὁ κοινότης μόνος , μόνος , ἀλλά καί ὁ διάφορος εἶδος εἰμί ἕνωσις συνῃρημένως προυπάρχω , καί εἰμί πᾶς πρό πᾶς , καί ὁ κοινότης καί ὁ διαφορά παράγω κατά ὁ ἄμφω ἐκλέγω ὑπεροχή . μήποτε δέ οὐδέ εἰμί ὁ παραπολλάκις γίγνομαι ὅλως εἰμί ὁ κοινότης τοιοῦτος , οἷος ἐγώ ἐννοέω ἀδιάφορος . ὅταν γάρ οὐσία καί ὁ ψυχή λέγω καί ὁ σῶμα , τίς ἄν εἰμί πάντῃ κοινός καί ἀδιάφορος ἐν τε Ψυχή καί ἐν σῶμα ; ἀλλά καί ὁ κοινός δῆλος ὅτι διαφορέω μετά διαφορά ὑφίστημι , ἵνα καί σύμμετρος γίγνομαι πρός ὁ διαφορά · οὖον γάρ ἄν ὁ ὁ Ψυχή οὐσία ὁ ὁ σῶμα διαφορά συμπλέκω ποτός . καί ὁ διάφορος μέντοι κοινόω κατά ὁ ἀπό ὁ εἷς ἐνδίδωμι ἕνωσις ὁ πᾶς , ἵνα μή διασπάω πᾶς εἰμί ὁ ὑπό εἷς παράγω . ἀλλά ἐγώ πολύς μετέχω ὁ τε καί ὁ διασπάω ὁ τε κοινότης αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὡς ἀδιάφορος ἐξαιρέω ὁ ἔννοια , ὅστις οὔτε ἐν ὁ ἄτομος εἰμί · διαφορέω ἄρα οὗτος · ἵημι ἐν ὁ πρό ὁ ἄτομος · ἐκεῖνος γάρ οὖον ὁ κοινός μόνος , ἀλλά καί ὁ διάφορος ἐν ἄλλος τις φύσις προλαμβάνω ἐγώ μέν κατά ἀλήθεια ἄγνωστος , αἴτιος δέ ὁ διαφορέω οὗτος κοινότης καί ὁ κοινόω διαφορότης · ὁ συναμφότεροι γάρ ἅμα παράγω . ὅταν οὖν Σωκράτης διαλέγω ὁ ἐν πᾶς καλός καί ὁ ἐν πᾶς ἴσος προφέρω δική , οὐ ὅτι εἰμί ὁ ἐν ὁ πολύς καλός παντελῶς ἀδιάφορος , ἀλλά ὅτι τέως ἡμεῖς ὁ ἔννοια καί μή δύναμαι ὁ κολός ἄπα ὁ ἴδιος διΐστημι ὁ διαλεκτικός μέθοδος διακρίνω καί τότε λοιπός ὁ ἔννοια εἰς ἕνωσις ἀντί ὁ σύγχυσις περιάγω ( οὗτος γάρ εἰμί ὁ διαλεκτική τέλος , ὡς καί ὁ ἐν πολιτεία Σωκράτης δηλόω ) , μήτε οὖν ὁ Πλάτων ἤτοι ὁ Πλάτων διδάσκαλος Σωκράτης μέμφομαι ὁ κοινός εἶδος πανταχοῦ διαλεκτικός ὑποδείκνυμι ὁ ἐν μετέχω καί ὁ πρό ὁ μέθεξις · ἐσθίω γάρ ὁ μόνος ὁ ὁ ἄτομος διαφορά ἐννοέω οὕτως ὁ τε ἐν ὁ ἄτομος κοινότης καί ὁ κοινός αἴτιος ὑπομιμνήσκω · μήτε δέ ὁ Ἀριστοτέλης διαπαίζω ὡς ἀγνοέω τàς κοινός φύσις καί ὁ προπαρέχω αἴτιος , ὁ λέγω μή γίγνομαι ὅλως ἀπάδειξιν ἄνευ καθολιῆς πρότασις , ἀλλά ἐπαινέω μᾶλλον ὡς θαυμαστός κατανοέω . ὅτι ὁ κοινός οὗτος καί πάντῃ ἀδιάφορος αὐτός κατά ἑαυτοῦ οὐ εἰμί ἐν ὑπόστασις ὁ εἰμί , ἀλλά ἐγώ ἀφαιρέω αὐτός ἐν ὁ ἡμέτερος ἔννοια Γ κατά ἐαυτός ὑφίστημι . ἀλλά οὗτος μέν μή καί πλείων ὁ εἴρω δέ διά ὁ μ΄την διίστημι ὁ κλεινός ὁ φιλόσοφος φιλονεικέω . ἐπεί δέ καί ὁ ἁπλόος φωνή εἰμί τις , ὅστις κἀν ἁπλόος ἀλλά οὖν οὐδείς σημαίνω ἄνευ ὁ πρός ἀλλήλων συμπλοκή , ὥσπερ ὁ σύνδεσμος καί ὁ ἄρθρον καί ὁ πρόθεσις , διά οὗτος εἶπον ὁ κατά μηδείς συμπλοκή λέγω ἕκαστος ἤτοι οὐσία σημαίνω ἢ ποσός ἢ ποιός , ἵνα μή μόνος ἐκεῖνος ὁ καταή συμπλοκή σημασία ὁ κατάφαση ποιέω καί σποφασις ἄγω χωρίζω ὁ ὁ γενικός σημαντικός φωνή , ἀλλά καί ὁ ἁπλόος μέν , κατά συμπλοκή δέ μόνος σημαίνω , ὡς ὁ εἴρω . ἀλλά πῶς ὁ ἀσύμπλεκτος δεῖ θεωρέω ; πότερος ὁ φωνή ἢ ὁ δύναμις καί ὁ σημαίνω ; εἰμί μέν γάρ ὁ φωνή . συμβαίνω μή πᾶς ἁπλόος φωνή εἷς μόνος δηλόω κατηγορία · ὁ γάρ ζῶ , ὡς εἴρω πρότερος , καί ὁ ἐγώ προσημαίνω οὐσία ἅμα καί ἐνέργεια ἢ πάθος δηλόω , καί ὁ ὕω , ἐπεί καί ὅτι ὁ Ζεύς σημαίνω , εἰς τε οὐσία καί εἰς ὁ ποιέω ἀνάγω . εἰμί δέ πρός ὁ δύναμις ὁ ἀσύμπλεκτος ὑποτίθημι , ὁ αὐτός λέξις διάφορος ἔχω δύναμις ὑπό διάφορος κατηγορία ἀνάγω , ὡς ὁ αἰκίζω ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω καί πᾶς ὁ μέσος ῥῆμα · καί ὁ Βορέας δέ ὁ ὁ τε πνεῦμα | δηλόω καί ὁ κλίμα ὑπό ὁ οὐσία ἀνάγω καί ὁ ποῦ . μήποτε οὖν πρός μέν ὁ δύναμις ἀφοράω δεῖ ὁ σημαντικός , διαιρέω δέ αὐτός οὕτως ἕκαστος ὑπό ὁ οἰκεῖος ἀνάγω κατηγορία , κἀν ὁ αὐτός λέξις εἰμί , μή διαφέρω · καί γάρ καί ὁ λέγω καθό σημαντικός εἰμί παραλαμβάνω . εἰμί δέ ὁ ἄνευ συμπλοκή οὗτος εἰμί , δηλονότι κατά συμπλικήν εἰμί ὁ οὗτος ἀντίκειμαι , ὁ ἐν δύο ἢ καί πλείων τέλειος κατηγορία σύγκειμαι καί λόγος ποιέω ὡς ὁ ἄνθρωπος περιπατέω . οὔτε οὖν ὁ ὁμώνυμος οὔτε ὁ συνώνυμος οὔτε ὁ παρώνυμος , κἀν πλείων ἐφάπτω , κατά συμπλοκή λέγω , ἀλλά οὐδέ ὁ ὑποσύνθετος λέγω κατά συμπλοκή εἄν εἰμί , ὡς ὁ λιθοβολώ ψευδοδοξέω βουκολέω · οὐδέ γάρ οὗτος ἐκ τέλειος συνίστημι ὁ κατηγορία · ἀλλά οὐδέ ὁ ἐκ πλείων λέξις , ὅταν εἷς εἰμί καί ὁ αὐτός σημαίνω , ὡς επὶ ὁ ὁρισμός . ὁ γάρ ζῷον λογικός θνῄσκω λόγος μέν εἰμί , ἀλλά οὔτε πλείων σημεῖον , ἀλλά εἷς μόνος , ὁ ἄνθρωπος , οὔτε ἐκ πλείων κατηγορία συσυγκειμαι · οὐσία γάρ καί ὁ γένος καί ὁ οὐσιώδης διαφορά . δεῖ οὖν καί ὁ κατά συμπλοκή ὁ δύναμις λαμβάνω , ἀλλά μή ὁ λέγω , ὥστε ἐνίοτε μέν φωνή κατά συμπλοκή ῥητέος , ὅταν ἀναπλέκω εἰμί νόημα ὡς ἐπί ὁ ζῶ καί ὁ ὕω , ἐνίοτε δέ καί σύνθετος φωνή ἄνευ ῥητέος , ὡς ἐπί ὁ ὁρισμός εἴρω . εἰμί δέ οὗτος ἀληθής λέγω , ἐφίστημι χρή , πῶς ὁ φιλόσοφος Συριανός ὁ εἰς τέσσαρες γίγνομαι πρότερος ὁ εἰμί διαιρέω ὁ κατά εἰμί φημί , ὅταν λέγω ὁ μέν κατά ὑπόκειμαι ὑπόκειμαι δέ μηδείς εἰμί καί ὁ ἑξῆς , ὁ δέ εἰς δέκα ὁ ἄνευ συμπλοκή . πράφει δέ ὁ Συριανός οὕτως · “ διαιρέω ὁ σημαντικός φωνή τε ὁ μετά συμπλκῆς λέγω καί εἰς ὁ ἄνευ συμπλοκή κατά ὁ τμῆμα οὗτος ὁ διαίρεσις ὁ ὁ εἰμί τομή ὁ μέν γάρ εἰς τέσσαρες κατά ὁ συμπλέκω φωνή · ἕκαστος γάρ ἐκεῖνος κατά συμπλοκή δηλόω ὁ φωνή · ὁ δέ εἰς ὁ σύμπας ἀριθμός , ὅς νῦν παραθιδηω , κατά ὁ ἁπλόος φωνή . ” πῶς οὖν ὁ τετραδικός οὗτος συμπλοκή ὁ ὁ γένος ἀσυμπόκῳ ἀντιτίθημι καίτοι ὁ Ἀριστοτέλης ὁ κύριος οὐσία , ὅστις εἰμί ὁ ἀσύμπλοκος , διά ὁ τέσσαρες οὗτος συμπλοκή ὑπογράφω , ὡς μανθάνω ; “ οὐσία γάρ εἰμί , φημί , ὁ κύριος καί πρῶτος καί μάλιστα λέγω , ὅς μήτε κατά ὑπόκειμαι τις λέγω μήτε ἐν ὑπόκειμαι τις εἰμί ” . ὅλως γάρ ὁ καθόλου καί ὁ μερικός , κἀν δοκέω ὁ ποσός εἰμί , ἀλλά εἰς πᾶς ἀνάγω ὁ κατηγορία , ὥσπερ ὁ ἑνικός καί ὁ πληθυντικός . διό ἄνθρωπος εἶπον , κἀν εἷς λέγω , οὖον γίγνομαι σύνθεσις οὖν αὐτός ὁ Ἀριστοτέλης λέγω ἀκούω , τίς βούλομαι εἰμί ὁ κατά συμπλοκή , ὅτι οὗτος ὅσος καταφάω ποιέω , ὥσπερ ἄνευ συμπλοκή οὐ ὁ κατά ὑπόκειμαι ἢ ἐν ὑπόκειμαι ἢ ὁ οὗτος ἀντίκειμαι , ἀλλά ὅσος κατάφασις οὖον ποιέω . μετά γοῦν ὁ ἐν τύπος παρασειγματικοιξ ὁ δέκα γένος παραδίδωμι ἐπάγω · ἕκαστος δέ ὁ εἴρω ἐν κατάφασις λέγω , ὁ δέ πρός ἀλλήλων οὗτος συμπλοκή φάσις γίγνομαι . ὁ δέ μερικός οὐσία ἢ ὁ καθόλου συμβαίνω ἢ ὅλως τίς ὁ τέσσαρες ἐκεῖνος οὔτε κατάφασις οὔτε ἀπόφασις κατά ἑαυτοῦ ἀλλά οὐδέ ἀλήθεια ἢ ψεῦδος σημαίνω , ὅσπερ εἰς τεκμήριον παραλαμβάνω ὁ Ἀριστοτέλης ὁ ὁ ἁπλόος κατά ἑαυτοῦ μή ποιέω ἀποφαντικός λόγος · συλλογίζομαι γάρ ὅτι ὁ ἁπλόος φωνή οὐ εἰμί ἀποφαντικός λόγος , ὅς συμπλοκή εἶπον γίγνομαι , μέσος λαβή ὁ ἀληθεύω καί ψεύδω ὁ μέν ἀποφαντικός λόγος ὑπάρχω , ὁ δέ ἁπλόος φωνή μή ὑπάρχω . ἐφίστημι δέ ἄξιος , ὅτι ὁ κατάφασις μόνος χωρίζω ὁ ἁπλόος φωνή , ἀλλά οὐ καί ὁ ἀπόφασις , εἶπον · ἕκαστος δέ ὁ εἴρω ἐν οὐδείς κατάφασις γίγνομαι , ὁ δέ πρός ἀλλήλων οὗτος συμπλοκή κατάφασις γίγνομαι . οὗτος δέ ποιέω , διότι ὁ ἁπλόος φωνή κατάφασις εἄν μᾶλλον φαντασία ποιέω ἢ ἀπόφασις . δέσις γάρ καί αὔτης σημαίνω ὥσπερ ὅς κατάφασις , ἀλλά οὐ ἄρσις ἢ ἀναίρεσις ὥσπερ ὁ ἀπόφασις · οὖον γάρ πρόσκειμαι ὁ ἀρνητικός . ὅς οὖν εἰκός εἰμί αὐτός σῦς - τάσσω διά ὁμοιότης , οὗτος αὐτός διακρίνω . ἐν οὐδείς δέ κατά - φάσις λέγω ὁ ἁπλόος φωνή εἶπον ὑποσημαίνω ὁ ὁ κατάφασις διαφορά · ὁ γάρ κατάφασις καί ἀπόφασις ὁ μέν εἰμί καθόλου , ὁ δέ ἐν μέρος , ὁ δέ απροσδιόριστος . οὗτος μέν οὖν καί περί ὁ λέξις εἴρω . εἰμί δέ τις ἀπορέω , πότερος ὁ αἰσθητός μόνος καί γενητός διαιρέω ἐν οὗτος ὁ Ἀριστοτέλης καί ἀπηριδμήσατο ἢ πᾶς ὁ ὁπωσοῦν εἰμί , καί ὅλως πότερος ἄλλος εἰμί ὁ νοητός γένος ἢ ὁ αἰσθητής , ἢ τις μέν ὁ αὐτός , τις δέ ἕτερος · καί γάρ εἰμί μέν ἄλλος , παραλείπω πάντῃ ἐκεῖνος · εἰμί δέ αὐτός , συνώνυμος εἰμί ὁ αἰσθητός ὁ νοητός · καί πῶς εἰμί κοινωνία ὁ αὐτός οὐσία , ἐν ὅς ὁ πρότερος εἰμί καί ὁ ὕστερος , καί παράσειγμα , ὁ δέ εἰκών ; εἰμί δέ ὁμώνυμος λέγω ἐπί ὁ νοητός ὁ δέκα κατηγορία , οὐ εἰμί ὁ αὐτός , εἴπερ ὄνομα μόνος ὁ αὐτός κοινωνέω , ἀλλά πλείων εἰμί ὁ γένος , ὅς περιλαμβάνω ὁ νοητός . ἔτι δέ πῶς οὐ ἀπίθανος ἐν ἐκεῖνος ἄτρεπτος εἰμί εἰμί ὁ πάσχω καί ὁ πρός τίς , παραφυάς ἔοικα ἐν ὁ κατά ὁ αὐτός προηγουμένως ἵστημι ; εἰμί δέ μέν εἰμί κοινός νοητός καί αἰσθητός , ὁ δέ ἴδιος , παραλείπω ὁ οὗτος διάρθρωσις . οὗτος μέν οὖν καί ὁ θεῖος Πλωτῖνος ἀπορέω καί ὁ περί ὁ Λούκιος καί Νικόστρατος . ὁ δέ οὗτος ἀπορέω ὑπαλλάσσω ἔοικα ὁ ὑπόδεσις . ὡς γάρ περί ὁ εἰμί προηγέομαι ὁ φιλόσοφος διδάσκω ἐπαγγέλλω , οὕτως προάγω ὁ ἀπορία · λέγω δέ οὖον περί ὁ εἰμί ἤ εἰμί ποιέω ὁ λόγος , ἀλλά εἴπερ ἄρα , εἰμί ὑπό τοιόσδε σημαίνω φωνή , προγίγνομαι μέν περί ὁ ὅδε διαλέγω · οὗτος γάρ εἰμί ὁ προσεχῶς ὑπό ὁ φωνή σημαίνω , διότι οὗτος καί γιγνώσκω πρῶτος καί πρῶτος ὁ ὄνομα τυγχάνω , ὁ δέ νοητός ἀθέατος . καί ὁ θεάομαι δέ ἀπό ὁ αἰσθητής ὁρμάω ὅτι ἐκεῖνος καταλαμβάνω · διό καί παρεγκλίνω λέγω ἀνθρωπότης ἢ αὐτοάνθρωπος ἢ πρῶτος ἄνθρωπος . ὁ οὖν ὁ εἰμί φιλοθεάμων ἀπό οὗτος B μεταβαίνω εἄν ῥᾳθίως ἐπί ὁ νοητός , ὁ ἀναλογία προσχράομαι . ἐπεί ὅτι περί ὁ αἰσθητής θιαλεγω , περί οὖν καί ὁ πολύς ἄνθρωπος ὁ ἐπίσκεψις ποιέω , δῆλος εἰμί πρῶτος μέν ἐκ ὁ ὁ παρά πᾶς λέγω οὐσία προχειρίζω , ἔπειτα ἐκ ὅς δύο οὐσία μνηονεος , αἰσθητός τε διανοητής , εἰς δέ ὁ ὑπέρ οὗτος μηδέ ἀνέρχομαι ὅλως ὁ αἰσθητός κύριος εἰμί ὁ διανοητής φημί , ὡς ἑν ὁ περί ὁ αἰσθητής σκέμμα προηγούμενος ἔχω λόγος , ἐν οἶς καί ὁ νοητός οὐσία οὖον αὐτός φύσις θεωρέω , ἀλλά κατά ὁ σχέσις , ὅς ἔχω πρός ὁ κατά ὅς καί ἐγώ ἀπό μέν ὁ αἰσθητός εἰς ὁ διανοητής ἀναβαίνω δύναμαι , ἀπό δέ ὁ διανοητής ὁ αἰσθητός καίτοι πολύς ἀπειρία καί ἀοριστία ἀναπίμπλημι ὅρος περιλαμβάνω . οὖον μόνος δέ ἐπί ὁ οὐσία , ἀλλά καί ἐπί ὁ ἄλλος κιατηγοριον ὁ αἰσθητός καί μερικός ὁ καθόλου καί δινοητος προτάσσω , καί οὗτος εἰκότως ποιέω , κατά ὁ σημαντικός φωνή ὁ διαφορά μέτειμι , ὅς πρῶτος καί κύριος ἐπί ὁ αἰσθητής τάσσω καί ὁ πολύς ἄνθρωπος εἰμί γνώριμος , καί διά οὗτος , ὡς ἔοικα , καί ἐν ὁ ἄλλος τρισσός ὁ οὐσία εἶπον , ὁ μέν κατά ὁ ὕω , ὁ δέ Τατά ὁ εἶμι , ὁ δέ ἰατός συναμφότεροι , ἐν οὗτος ἐπεί κατά ὁ σημαντικός λέγω ὁ ὁ πολύς γνώριμος μέτειμι ὁ θεωρία , ὁ δέ ὕλη φιλόσοφος δήω διάνοια καί ὁ εἶδος ὁ τοιοῦτος ὡς συμβαίνω δοκέω ὁ πολύς . ὅτι δέ ὁ κατά ἀναλογία οὗτος μετάβασις ἀπό ὁ αἰσθητής ἐπί ὁ νοητός οὗτος προσήκω ὁ Ἀριστοτέλης , δῆλος , εἴπερ ὕλη καί εἶδος προυποτιθημι ἀρχή ἐν ὁ αἰσθητός καί ἐν νοητός πάλιν κατά ἀναλογία ὁ αὐτός ἀποφαίνω εἰμί καί ἕτερος δέ ὁ τρόπος ὁ ὑπόστασις διαφέρω . τίς οὖν κωλύω καί ἐπί ὁ γένος ὁ κατά ἀναλογία ταὐτότης ἐπί τε ὁ νοητός καί ἐπί ὁ αἰσθητής μετά ὁ ετεροτητη διασῴζω ; εἰμί οὖν θέκος μέν ἐνταῦδα γένος , δέκα δέ καί ἐν ὁ νοητός ὁ αὐτός , ἆρα ὁμώνομος ἢ συνώνυμος εἰμί ὁ κοινωνία ὁ ὅδε πρός ἐκεῖνος ; ἢ οὔτε ὁμώνυμος οὔτε ἁπλόος , ἀλλά ὡς ἀπό εἷς καί πρός εἷς . ὁ γάρ διά ὁ μέσος ἐπιπλοκή συνέχεια εἷς συνάγω ὁ τρωτός τε καί τελευταῖος γένος , ὅστις οὔτε συγχέω ὁ ἔνυλος ὁ ἄυλος , περάω γάρ ἐν ὁ ἴδιος ὅρος ἑκάτερος , οὔτε διάσχισις αὐτός ἀπό ἀλλήλων διά ὁ κοινός συδεσμος συνέρχομαι καί ἐξαρτάω ἀεί ὁ ἀγαθός ὁ κατασεέστερα , ἀλλά ἀντί οὗτος ὁ αὐτός κοινωνία καί συνέχεια ὁ γένος διατείνω , πᾶς ὁ ἄλυτος δεσμός ὁ ὁμοιότης ὁ ὅλος συμπεραίνω . διά οὗτος καί Πλάτων Παρμενίδης ὁ εἷς διά πᾶς μέν διατείνω ὁ ὑπόθεσις , ἄγω περί εἴτε περί νόος εἴτε περί Ψυχή ἢ σῶμα ὁ λόγος γίγνομαι , κατά ὁ ἐπί πᾶς πρόειμι διαφορέω κοινότης . ἀλλά πῶς ἐκεῖ ὁ πάσχω ὁ πρός τίς καί ὁ κεῖμαι καί ὁ τοιοῦτος ; ἢ δυνατός μέν καί οὗτος κατά ἀναλογία ἐκεῖ θεωρέω , εἴπερ μετέχω ἀπό ἀλλήλων καί ἱδρύω ἐν ἀλλήλων καί ἐπί ἐκεῖνος εἰμί λέγω καί ὁ μέν αἴτιος , ὁ δέ αἰτιατός ὑμνέω . εἰμί δέ τις ἄλλως ἀκούω ὁ πάσχω καί ὁ πρός τίς μή θεωρέω αὐτός ἐν ὁ νοητός , οὐ ἀπίθανος λέγω ὅτι δέκα εἰμί ὁ ὅλος γένος ἐν μέν ὁ σύνθετος πᾶς εἰμί , καί ἐν οὗτος ὁ ἐνδείκνυμι ( καί γάρ ἐν ὁ μερικός ἀεί πολύς εἰμί ὁ κατά μερισμός πλεονάζω · διόπερ καί ἐν ὁ Σωκράτης ὁ δέκα κατηγορία ὁ Ἀρχύτας ἐπιδείκνυμι ) , ἐπί μέντοι ὁ νοητός οὖον πᾶς ὑπάρχω , ἀλλά μόνος ὁ ὁ ἁπλόος προσήκω γένος . καί οὐ εἄν εἰμί διά οὗτος ὁ διαίρεσις ἐλλείπω ὁ γένος · οὖον γάρ εἰμί τις μή μετέχω ὁ ὅλος γένος , ἐλλιπής ὁ διαίρεσις δείκνυμι , ἀλλά ἐάν τίς ὁ προτείνω ἐξω πίπτω ὁ εἰς ὁ δέκα γένος ἀναγωγή , τότε ὁ καθόλου λόγος ὁ κκτηγοριον ἐνδεής εἰμί . |