simplicius.in-aristotelis-categorias-commentarium 8
Περὶ ποιότητος . p . 8b25 Ποιότητα δὲ λέγω , καθ’ ἣν ποιοί τινες λέγονται . Περὶ ποιότητος εὐτθὺς μετὰ τὸ πρός τι μέλλοντας διαλαμβάνειν ἢ ὡς ἐπιγέγραπται περὶ ποιοῦ καὶ ποιότητος δεῖ πρῶτον περὶ τῆς τάξεως 255 εἰπεῖν , εἰ καὶ προείρηται περὶ αὐτῆς οὐκ ὀλιγα , εἶθ’ οὕτως περὶ τῆς ἐπιγραφῆς ἐχούσης τι καὶ αὐτῆς ξενίζον , εἴπερ περὶ ποιοῦ καὶ ποιότητοςἐπι γέγραπται , καὶ τότε τ«λέξει τοῦ Ἀριστοτέλους συνακολουθῆσαι . Ὁ μὲν οὖν Ἀρχύτας , ὡς καὶ πρότερον εἴρηται , μετὰ τὴν οὐσίαν εὐθὺς τάττει τὴν ποιότητα λέγων · “ δευτέρα δὲ ἁ ποιότας · ἄνευ γὰρ τῶ τί ἐστιν ἦ μεν ἀδύνατον ποιόν τι ἦμνε . τρίτα δέ , φησίν ,, ἁ ποσότας ” . καὶ Εὔδωρος δὲ τῷ περὶ τῆς οὐσίας λόγῳ τὸν περὶ τῆς γὰρ ούσίαν ἅμα τῷ ποιῷ καὶ ποσῷ συνυφίστασθαι , μετὰ δὲ ταῦτα τὴν χρονικήν τε καὶ τοπικὴν κατηγορίαν παραλαμβάνεσθαι · πᾶσαν γὰρ οὐσίαν ποῦ τε εἶναι καὶ ποτέ , δηλονότι τὴν αἰσθητήν . λεγέσθω δὲ καὶ ὅτι εἰ πρῶτον γένος ἐστὶν ἡ οὐσία καὶἀπ’ ἀπ’αὐτῆς αἱ ἄλλαι κατηγορίαι τὸ εἶναι καὶ τὴν τάξιν παραδέχονται , τῆς δὲ ούσίας κυριωτάτη ἐστὶν ἡ κατὰ τὸ εἶδος , εἶδος δέ τι καὶ μόρφωμα ἡ ποιότης ἐστὶν ἐπ’ αὐτῆς , ὡς μέτρῳ λοιπὸν ὁριζομένων τῶν κατὰ τὰ εἴδη διακριθέντων , † πῶς ὁ Ἀρχύτας * * * φησίν , ἐπειδῆ ἡ φυσικὴ οὐσία οὐκ ἄνευ σώματος , τὸ δὲ σῶμα οὐκ ἄνευ μεγέθους , τοῦτο δὲ συνεχὲς ποσόν , ὑστέρα δὲ ἐν τῇ φυσικῇ οὐσίᾳ προηγεῖσθαι τῆς ἐπινοίας τῆς ποιότητος τὸ ποσὸν λέγουσιν · οὐ γὰρ ὡς ἄποιός ἐστιν ἡ ὕλη , καθο ὕλη ἐστίν , οὕτως ποτὲ καὶ ἄποσος ὑπάρχει . πρὸς οὕς ῥητέον ὅτι καθ’ ἣν αἰτίαν ἄποιος ἡ ἣλη δείκνυται , κατὰ τὴν αὐτὴν καὶ ἄποσος ἀναφαίνεται , ἵνα πᾶν μέγεθος ἑτοίμως ὑποδέχηται · εἰ γὰρ εἶδος ὅλως ἐστὶν τὸ ποσόν , καὶ τούτου δεκτικὴν τὴν ὕλην ῥητέον . τούτοις γὰρ ἐλέγχονται τοῖς λόγοις καὶ οἱ σῶμα τὴν πρώτην ὕλην ὑπολαμβάνοντες . ἀλλὰ τὸ σῶμα , φησίν , μέγεθος , τὸ δὲ μέγεθος ποσὸς καὶ πεπερσμένον πρός τι , ὥστε κατὰ λόγον ἡκολούθησε τῷ ποσῷ ποσὸν καὶ πεπερασμένον πρός τι , ὡ τὰ πρὸς τι , μεθ’ ἃ τὰ λοιπὰ γένη , ὡς καὶ Ἀριστοτέλης συνέταξεν . ῥητέον τὴν τῶν ἁπλῶν τάξιν λαμβάνεσθαι , ἀλλὰ τοὐνατίον ἀπὸ τῶν ἁπλῶν τὴν τῶν συνθέτων . ἔτερον δέ , ὅτι τὸ σῶμα καθὸ σῶμα ποιὸν ούδὲν ἔλαττον ὐπάρχει ἢ ποσόν · ἣ τε γὰρ σωματότης ποιότης ἐστίν , καὶ τὸ πεπερασμένον σχήματι πάντως πεπέρασται καὶ ἡ διαφορὰ τῶν συνιόντων εἰς τὴν σύνθεσιν ποιότης ἐστὶ τῆς συνθέσεως . ὅλως δὲ τὸ πεπεράνθαι τοῖς σώωμασιν κατὰ τὴν ποιότητα ὑπάρχει , ἐπιγίνεται δὲ ούτῳ σχέσις τοῦ περαίνοντος πρὸς τὸ περαινόμενον · ὕστερα ἄρα τὰ πρός τι μετὰ τὴν ποιότητα ἀκολούθως λέγεται προδήλως . τῶς δὲ καὶ 6 Ἀριστοτέλης δόξει μὴ πάντῃ ἀπιθάνως μετὰ τὰ πρός τι τάξαι τὸ ποιόν ; ἢ προέταξεν μὲν τὴν ούσίαν τοῦ ποσοῦ , διότι τὴν ὕπαρξιν αὐτῷ παρέχει · τὸ δὲ ποσὸν τῷ πρός τι ποσῷ τὴν αἰτίαν ἐνδίδωσιν τοῦ εἶναι , ἀφ’ οὗ οἱ λόγοι παράγονται · ἐκ δὲ τούτων αἱ ποιότητες τὴν ὑπόστασιν λαμβάνουσιν , καὶ οὕτως ἡ τάξις έπιπέπλεκται τῶν κατηγοριῶν . οὐκ ἀπόβλητος δέ ἐστιν καὶ ἡ πρὸς τὴν ἡμετέραν διδασκαλίαν τείνουσα αἰτία τῆς τάξεως . ἐν γὰρ τῷ περὶ τῆς οὐσίας λόγῳ μνημονεύσας τοῦ ποσοῦ ἐν τῷ τὰ κοινὰ | οὐσίας καὶ ποσοῦ παραδιδόναι , ἀκολούθως τῇ οὐσίᾳ τὸ ποσὸν ἐπήγαγεν · πάλιν δὲ ἐν τούτῳ τὸ μέγα καὶ μικρòv τῶν πρός τι κατασκευάσας μετὰ τὸ ποσὸν τοῦ πρός τι ἐπεμνήσθη · ἐν δὲ τούτῳ τὰς ἕξεις καὶ τὰς διαθέσεις εἰπὼν τῶν πρός τι εἶναι , ἐπειδὴ ποιότητες αὗται καθ’ αὑτάς , εἰκότως τὸν περὶ τῆς ποιότητος ὑπέταξεν λόγον . καὶ οὕτως δέ τινες τὴν τάξιν ἀπολογίζονται · τοῖς φυσικοῖς πράγμασιν οἰκείως μετὰ τὴν οὐσίαν τὸ μέγεθός ἐστιν · σὺν ποσῷ γὰρ πᾶσα φυσικὴ οὐσία · μετὰ δὲ τὸ μέγεθος τὸ μεῖζον θεωρεῖται σχέσει πλεονάζον ἦς ὑπερβολῆς πρὸς τὴν ἔλλειψιν , ὅ ἔστι τῶν πρός τι · μετὰ δὲ τὸ μεῖζον ἐμφύεται τὰ πάθη , ἀλλοιότητές τινες θεωρούμεναι περὶ τὰ τοῦ ὄγκου μείζονα καὶ ἐλάττονα μεγέθη , οἷον θερμόν , ψυχρόν , ζηρόν , ὑγρόν , ἅπερ ἐστὶν ποιά . οὕτω μὲν οὖν ἂν τις καὶ τῆ τοιαύτῃ τάξει καταλλήλου τῆς ἐννοίας γινομένης συνηγορήσειεν . Περὶ δὲ τῆς ἐπιγραφῆς ζητοῦσιν , διὰ τί περὶ ποιοῦ καὶ ποιότητος ἐπέγραψεν ; ἆρα ταὐτὸν ἐξ ἀμφοῖν δηλοῦται ; ἢ ἡ μὲν ποιότης τὸ ἐχόμενον καὶ αὐτὴν τὴν ἰδιότητα δηλοῖ , τὸ δὲ ποιὸν τὸ μετέχον , ὥσπερ ἡ μὲν λευκότης αὐτὸ τὸ χρῶμα , τὸ δὲ λευκὸν τὸ κατ’ αὐτὸ κεχρωσμένον . εἰ δὲ τοῦτο , τί ἂν εἴη τούτων ἡ κατηγορία ; ἆρα τὸ ἁπλοῦν καὶ ἀσύνθετον ἢ τὸ σύνθετον ἐξ ὑποκειμένου καὶ εἶδους , εἶπερ ταῦτα διαφέρουσιν ἀλλήλων ; εἰ δὲ ἄμφω δύο κατηγορίαι , καὶ ἐπὶ τοῦ ποσοῦ καὶ τοῦ πρός τι ὁ αὐτὸς λόγος ἔσται , καὶ τὰ μὲν ἁπλᾶ , τὰ δὲ σύνθετα ἔσται , καὶ οὕτως οὐκέτι δέκα , ἀλλ’ εἴκοσι τοὐλάχιστον αἱ κατηγορίαι γενήσονται . μήποτε δέ , ἐπειδὴ καὶ αὐτὴ ἡ ποιλότης ποιὸν λέγεται καὶ οὑ μόνον τὸ μετέχον καὶ καὶ γὰρ λευκότητα λευκὸν οἱ ἀρχαῖοι λέγουσιν ) , διὰ τοῦτο οὕτως ἐπιγέγραπται περί ποιότητος καὶ ποιοῦ · ἡ μὲν γὰρ λευκότης καὶ λευκὸν λέγεται , τὸ δὲ λευκὸν τὸ μετέχον οὐ λέγεται λευκότης . οὐ δοκεἶ δὲ τοῦ Ἀριστοτέλους ἡ ἐπιγραφὴ εἶναι , οὐδὲ γὰρ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἐποίησεν τοῦτο , ἀλλὰ γραφέως ἁμάρτημα ὑπολαμβάνουσιν οἱ περὶ τὸν Ἀχαϊκὸν καὶ τὸν Ἀλέξανδρον · ὑπμνηματισμένον γὰρ αὐτὸ εὑρὀντα τινὰ ὡς μέρος κατατάξαι . εἰ δἐ τις καὶ ὡς καλῶς ἐπιγεγραμμένῳ συνηγορεῖν βούλοιτο , ἢ ταὐτὸν ἐρεῖ σημαίνειν τὴν ποιότητα καὶ τὸ ποιὸν ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ Ἀριστοτέλους πιστούμενος τὸν λέγον , ὅς ἐν τοῖς θεολογικοῖς οὐ κατὰ τὴν ποιότητα μόνον τὸ ἁπλοῦν τάττει , ἀλλὰ καὶ τὸ ποιόν , κατὰ τὸ πάθος αὐτὸ τῆς οὐσίας τιθέμενος · πάθος δὲ τὸ μὲν ἐν τῷ πάσχειν ἐστίν , τὸ δὲ ἐν τῷ πεπονθέναι , καὶ τὸ μὲν ἐν τῷ πάσχειν τῆς τοῦ πάσχειν ἐστὶ κατηγορίας , τὸ δὲ ἐν τῷ πεπονθέναι ἡ ποιότης ἐστίν . εἰ δέ τις διαφέρειν λέγοι τὴν ποιότητα καὶ τὸ ποιόν , καθ’ ὅσον ἡ μὲν ἐπὶ τοῦ ἁπλοῦ εἴδους , τὸ δὲ μετὰ τοῦ ὑποκειμένου θεωρεῖται , καὶ οὕτως οὐδὲν ἧττον μία ἔσται κατηγορία ἡ τοῦ ποιοῦ καὶ τῆς ποιότητος · εἴρηται γὰρ πολλάκις , ὅτι εἰς μίαν κατηγορίαν τάττεται πάντα τὰ τοιαῦτα μετὰ τῶν στερήσεων καὶ τῶν μεσοτήτων καὶ τῶν δυνάμεων καὶ τῶν ἀποφάσων , οἷον δικαιοσύνη , δίκαιος , δικαίως , ἄδικος , οὐ δίκαιος · πάντα γὰρ τὰ τιαῦτα ἐν τῇ τῆς ποιότητος ἔσται κατηγορίᾳ . ταῦτα μὲν οὖν περὶ τῆς ἐπιγραφῆς εἰρήσθω . Τὰ δὲ ἀπὸ τῆς ἱστορίας χρήσιμα πρὸς τὸν παρόντα λόγον προσθέντες ἐπὶ τὴν τοῦ Ἀριστοτέλους λέξιν μεταβησόμεθα . τὸ μὲν οὖν ὄνομα τῆς ποιότητος δοκεῖ πρῶτος ὁ Πλάτων πεποιηκέναι , ὡς αὐτὸς ἐν Θεαιτήτῳ ἐπισημαίνεται καὶ παράγει τὸ ονομα πεποιηκέναι · λέγει δὲ οὕτως · “ τὸ μὲν πάσχον αἰσθητὸν ἀλλ’ ούκ αἴσθησιν γίνεσθαι , τὸν δὲ ποιοῦν ποιόν τι , ἀλλ’ οὐ ποιότητα . ἴσως οὖν ἡ ποιότης ἀλλόκοτόν τι φαίνεται ὄνομα καὶ οὐ μανθάνεις ἀθρόον λεγόμενον ” . τῶν δὲ παλαιῶν οἱ μὲν ἀνῂρουν τὰς ποιότητας τελέως , τὸ ποιὸν συγχωροῦντες εἶναι . ὤσπερ Ἀντισθένης , ὅς ποτε Πλάτωνι διαμφισβητῶν “ ὦ Πλάτων , ἔφη , ἵππον μὲν ὁρῶ , ἱππότητα δὲ οὐκ ὁρῶ · καὶ ὄς εἶπεν · “ ὅτι ἔχεις μὲν ᾧ ἴππος ὁρᾶται τέδε τὸ ὄμμα , ᾧ δὲ ἱππότης θεωρεῖται , οὐδέπω κέκτησαι . ” καὶ ἄλλοι δὲ ἦσάν τινες ταύτης τῆς δόξης . οἱ δὲ τινὰς μὲν ἀνῂρουν ποιότητας , τινὰς δὲ κατελίμ - πανον . τῶν δὲ ὑπόστασιν αὐταῖς διδόντων οἱ μὲν πάσαις ἡγοῦντο ἀσωμάτους , μάτους , οἱ ἁρχαῖοι , οἱ δὲ τῶν μὲν ἀσωμάτων ἀσωμάτους , τῶν δὲ σωμάτων σωματικάς , ὥσπερ οἱ Στωικοί . διαμφισβητεῖται δὲ καὶ τοῦτο παρὰ πᾶσιν , πότερον , ὥσπερ τοῖς ὑποκειμένοις τοῦ εἶναι αἴτιαί εἰσιν καὶ τοῦ ποιοῖς εἶναι , οὕτως δὲ καὶ ἑαυταῖς τοῦ εἶναι τοιαύταις τὴν αἰτίαν ἐπιφέρουσιν , αὐτοσύσττοι οὖσαι καὶ εἰς ἑαυτὰς ἐνεργοῦσαι , ἢ ἄλλων αἰτιῶν δέονται εἰς τὸ εἶναι κἀκεῖναι ἄλλων καὶ τοῦτο ἐπ’ ἄπειρον . πολλὴ δὲ ζήτησίς ἐστιν καὶ τίνας χρὴ ούσιώδεις ποιότητας τίθεσθαι καὶ τίνας οὐ τοιαύτας · διὰ τί γὰρ μία καὶ ἡ αὐτὴ οὖσα ἡ λευκοτης ἐπὶ ψιμυθίου καὶ γάλακτος οὐσιώσης γέγονεν , † ἐπεὶ δὲ * * * , οὐ ῥᾴδιόν ἐστι διακρῖναι . δὲ τὴν ποιότητα καὶ ἕξιν οἱ ἀπὸ τῆς Στοᾶς , οἰ δὲ ἀπὸ τῆς ἀπὸ τοῦ ἔχεσθαι τὰς ἔξειςσ ἑκτὰ ἐκάλουν , ὥσπερ τὰ ἐννοήματα μεθεκτὰ ἀπὸ τοῦ μετέκεσθαι καὶ τὰς πτώσεις τευκτὰς ἀπὸ τοῦ τυγχάνεσθαι καὶ κατηγορήματα καὶ συμβάματα ἀπὸ τοῦ συμβεβηκέναι , καὶ ἡ μὲν ἁρχὴ τοῦ ὀνόματος τοῦ ἑκτοῦ ἀπὸ ἕξεων παρήχθη , ὔστερον δὲ ἐπιδιέτεινεν τοὔνομα καὶ ἐπὶ τὰς σχέσεις , οἶον προβολήν , κάθισιν , ἐπί τε τὰς κινήσεις , οἵα ἐστὶν ἡ περιπάτησις , ἐπί τε τὰς συνθέτους ἐκ κινήσεων καὶ σχέσεων καταστάσεις , οἵα ἡ ὄρχησις εἴη . οἱ δὲ προσελάμβανον καὶ τὰς πρός τί πως έχούσας κινήσεις , οἵα ἡ ἔγχυσις καὶ ἡ ἔκχυσις , καὶ ἔτι τὰς πρός τί τως ἐχούσας σχέ|σεις , οἵα ἡ ἀπάτη , καὶ ἔτι τὰς ἐν γένει τῶν κινήσεων καὶ σχέσεων , ἅς οὔτε κινήσεις βούλονται εἶναί τινες οὔτε σχέσεις , οἵα ἡ αὐτὸ τοῦτο κατόρθωσις καὶ ἡ αὐτὸ τοῦτο ἁμαρτία θεωρεῖται . καὶ οἱ μὲν ἀπὸ τῶν ἕξεων ; μέχρι τῶν ἐνεργειῶν ἀξιοῦσιν μόνον τὸ ἑκτὸν τετάχθαι . οἱ δὲ προσπαραλαμβάνουσι καὶ τὰς πείσεις , ὁ δὲ Ἀντίπατρος ἐπεκτείνει τοὔνομα τοῦ ἐκτοῦ μέχρι τοῦ κοινοῦ συμπτώματος σωμάτων καὶ ἀσωμάτων , οἷον τοῦ τί ἦν εἶναι . καὶ τὸ μὲν κατὰ παρασχηματισμὸν ἀπὸ τοῦ ἔχεσθαι ἑκτὸν ἐκλήθη , ὕστερον δὲ κύριον ἔδοξεν τὸ ὄνομα τοῦ ἑκτοῦ καὶ μὴ ἀνακεκλάσθαι ἀπὸ κατηγορήματος . καὶ εἴ τι μὲν ἕξις καὶ ποιότης , πάντως τοῦτο καὶ ἑκτόν , ἐπὶ πλέον δὲ τὸ ἑκτὸν τῆς ἕζεως , ὡς εἴρηται . ἡ δὲ Ἀριστοτέλους περὶ τούτων δόξα καὶ τῶν παλαιῶν ἐστι τοιαύτη · ἀσώματα τὸ ἐκατὰ πάντα οὗτοι ὑπολαμβάνουσιν · ἁπλούστατα γὰρ καὶ τῇ φύσει πρῶτα πάντα · καὶ ὡς οὐδὲ μέρη ἐκείνων ὧνπερ τὰ ἑκτά , αἴτια δὲ μόνον , καὶ ταῦτα οὐκ ἔχωθεν , ἀλλ᾿ ἐν τοῖς ἔχουσιν ἐμπεριέχονται πάντα , ἀρδμοὶ καὶ λόγοι τινὲς ἐν ὕλῃ ταῦτα ὄντες . ἀριθμοὺς μὲν οἰ Πυθαγόρειοι καὶ λόγους ἐν τῇ ὕλῃ ὠνόμαζον τὰ αἴτια ταῦτα τῶν ὄντων ᾗ ὄντα καὶ ὡς ἂν οἱ νῦν φαῖεν τὰ ἑκτὰ · οἱ δὲ καὶ λόγους ἀσωμάτους ὑποτίθενται ταῦτα , παρ’ οὕς ἑτέρους ἀεί , τοὺς δὲ ἑτέρους ὄντας καὶ ποικιλία τῶν ὄντων αἱ τε διαφοραὶ καὶ τῶν πρώτων στοιχείων καὶ τῶν ἐκ τούτων συγκριμάτων ὑφίστανται . ἀίδιοι δέ εἰσιν οἱ ἀριθμοὶ οὗτοι καὶ λόγοι , ὥσπερ καὶ ἡ ὔλη · αἱ μέντοι κινήσεις αὐτῶν καὶ ἐν ἀλλήλοις θέσεις καὶ τάξεις μετάπτωτοι καὶ οὐκ ἀίδιοι . ὥσπερ δὲ ἀφεστῶτες ἐνυπάρχουσιν οἱ λόγοι , ούηδέπω ῥυθμίζοντες τὸ ὑποκείμενον καὶ σχηματίζοντες , ἀλλ’ ὡς οἱ ἐν τῷ σπέρματι λόγοι κατὰ κατὰ συμβεβηκὸς οἱονεὶ ἐνυπάρχουσιν ἀκρτήτως ενόντες , καὶ ὥσπερ ἐν ψυχῇ καὶ τῇ τέχνῃ τὸ τοῦ ἀνδριάντος εἶδος καὶ ὡς τὰ χρώματα ἐν τῇ ὄψει , ὅταν ὀρᾷ τὸ κεχρωσμένον σῶμα , οὕτως οἱ λόγοι ὥσπερ ἀφεστῶτες ἐνυπάρχουσιν . ἀμέσως δὲ ἡ τοῦ εἴδους φύσις αἰτία ἐστὶν μηδενὸς μεταξὺ παρεμπίτοντος τοῦ τε μετεχομένου καὶ τοῦ μετέχοντος · παροῦσα γὰρ ἐν τῷ εἶναι εὐθὺς εἰδοποιεῖ τὸ μετέχον . ὑφίστησιν δὲ καὶ ἄλλο τελευτααῖον ἀπὸ τῆς παρουσίαςἐξ ἑαυτῆς , ὅπερ οἱ νῦν καλοῦσιν κατηγόρημα , ὡς ἀπὸ τῆς φρονήσεως τὸ φρονεῖν · μέσον δὲ ἀεὶ τὸ σῶμα τάττεται , οἷον ὁ φρόνιμος , τῆς τε πρώτης αἰτίας , οἷον τοῦ εἴδους τῆς φρονήσεως , καὶ τοῦ ἐσχάτου ἀπ’ αὐτῆς ἀποτελουμένου κατηγορήματος , οἶον τοῦ φρονεῖν . αἰτία γὰρ ἡ φρόνησις καὶ τοῦ φρονίφου καὶ τοῦ φρονεῖν καὶ ἡ ὑγίεια τοῦ τε ὑγιαίνοντος καὶ τοῦ ὑγιαίνειν , ὧν τὸ μὲν σῶμα , τὸ δὲ ἀσώματον . καὶ ἡ μὲν φρόνησις αὐτὴ καὶ ἡ ὐγίεια , εἴπερ ἐστὶν ἢ μὴ καθ’ ἑαυτά , ἁπλούστατα καὶ πρῶτα ἔσται > ἀσώματα , ὁμοίως δὲ καὶ τὸ φρονεῖν ἀσώματον , διότι αὐτὴ πῶς ἔχουσα ἡ φρόνησις τὸ φρονεῖν γίνεται . καὶ καθ’ ἐαυτὴν μὲν φρόνησις , μετεχομένη δὲ ἤδη φρονεῖν γίνεται , ὅπερ ὡς μὲν πρὸς τὸν φρόνιμον πρᾶγμά τί ἐστιν καὶ ποίημα , ὠς δὲ πρὸς ἡμᾶς καὶ τὴν λεκτικὴν ἡμῶν κατασκευὴν ταὐτὸ γὰρ τοῦτο ) κατηγόρημα γίνεται φρονεῖν γὰρ ὁ φρόνιμος λέγεται ) , καὶ ὡς μὲν πρὸς τοὺς λέγοντας ἡμᾶς προσηγορία περί του , ὡς δὲ πρὸς ἐκεῖνον περὶ οὗ λέγεται ἕξις τινὸς καὶ εξις μετεχομένη . οὑ μόνον δὲ ὡς πρὸς τὸν μετέχοντα ἠ φροόνησις γίνεται φρονεῖν , ἀλλὰ καὶ ὡς πρὸς τὸν χρόνον , ἐν ᾧ δή τι ἓν καὶ ταύτὸν ἐπ’ ἀμφοτέρων ἐστίν , λέγω δὲ τοῦ τε ὑποκειμένου καὶ τοῦ χρόνου , ἅμα τε καὶ ἐν ἑνὶ καὶ ἐν ταὐτῷ χρόνῳ ἥ τε ἕξις καὶ ὁ ἄνθρωπός ἐστιν , ὁ μὲν ὁποκείμενος , ἡ δὲ ἐν ὑποκειμένῳ , καὶ ὁ μὲν μετέχων , ἠ δὲ μετεχομένη . εἰκότως δὲ τὸ φρονεῖν ἀσώματον ἔλεγον καὶ ἀκολούθως τῷ καὶ τὴν φρόνησιν ἀσώματον ὑπάρχειν · ἡ γὰρ σχέσις καὶ τὸ ἔχειν ἀσώματον , καὶ τὸ φρονεῖν δὲ διὰ τοῦτο ἔσται ἀσώματον . ἄμφω δὲ περὶ ἡμᾶς ἀπέλειπον καὶ τὴν φρόνησιν καὶ τὸ φρονεῖν . ἠκολούθει γὰρ καὶ τοῦτο τῷ ἠμετέραν εἶναι τὴν ἔξιν · εἰ γὰρ ἐκείνη περί ἡμᾶς , καὶ τὸ μετεχειν αὐτῆς οὐ καθ’ ἑαυτὸ οὐδὲ ἔζωπου περὶ ἡμᾶς ὑφίσταται . τοιαύτη μὲν οὖν καὶ ἡ Ἀριστοτέλους ἐστὶν δόξα περὶ τῶν πρώτων αἰτίων , ἅκαλουσίν τινες ἑκτἀ . Ἀλλ’ ἐπὶ τὴν λέξιν ἰτέον · ποιότητα δὲ λέγω καθ’ ἥν ποιοί τινες λέγονται · τῇ μεθέξει τῆς ποιότητος ποιὸν γίνεται τὸ μετέχον , ὥσπερ τῇ μεθέξει τῆς λευκότητος λευκόν . ‘άλλ’ ἄτοπον , φασίν , ἀπὸ τοῦ ὑστέρου τὸ πρότερον διδάσκειν καὶ ἀπὸ τοῦ ὁμοίως ἀγνοουμένου , καὶ τὸ αὐτὸ δι’ ἐαυτοῦ ἀποδιδόναι · εἰ γὰρ ποιότης μέν ἐστιν ἣν ἔχει ὁ ποιός , ποιός δὲ ὀ ἔχων τὴν ποιότητα , αὐτὴ δι’ αὑτῆς ἀπεδόθη’ . πρὸς οὓς ῥητέον ὅτι οὐχ οἷόν τε τῶν πρωτίστων γενῶν ἐκ προτέρων ποιεῖσθαι τὴν διδασκαλίαν λίαν οὐδὲ δυνατὸν κατὰ τὴν ἐν τῇ φύσει τάξιν ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων αἰτιωτέρων ποιεῖσθαι τὴν περί αὐτῶν παράδοσιν οὐδὲν γὰρ ἐστιν αὐτῶν πρότερον ) , ἀλλ’ ἀπὸ τῶν ἡμῖν προσεχεστέρων καὶ γνωριμωτέρων ἀνάγκη ποιεπῖσθαι τὴν ὑπόμνησιν . γνωριμώτερον δὲ καὶ προσεχέτερον ἡμῖν τῆς ποιότητος τὸ ποιόν , εἴπερ τὴν μὲν πιότητα καὶ ἀναιρουσὶ τινες ὡς μηδὲ ὑφεστῶσαν ὅλως , τὸ δὲ ποιὸν οὐδεὶς ἀναιρεῖ , καὶ τὸν μὲν ἵππον ὁρᾶν ὁμολογεῖ ὁ Ἀντισθένης , τὴν δὲ ἰππότητα μὴ ὀρᾶν καὶ τὸ μὲν ἐν 69 ὀφθαλμοῖς ὁρᾶται , ἡ δὲ λογισμῷ καταλαμβάνεται , καὶ τὸ μὲν ἐν αἰτίου τάξει προηγεῖται , τὸ δὲ ὡς ἀποτέλεσμα ἕπεταί , καὶ τὸ μέν ἐστι σῶμα καὶ σύνθετον , τὸ δὲ ἁπλοῦν καὶ ἀσώμαον . μαρτυρεῖ δὲ καὶ Πλάτων τῇ ἀσαφείᾳ τοῦ τῆς ποιότητος ὀνόματος ἐν Θεαιτήτῳ λέγων · “ ἴσως οὖν ἡ ποιότης ἅμα ἀλλόκοτόν τι φαίνεται ἄνομα καὶ οὐ μανθάνεις ἀθρόον λεγόμενον ” . ἔτι δέ , εἴτε ἐνέργεια τῆς ποιότητός ἐστιν τὸ ποιόν εἴτε μετοχή , φανερώτερόν ἐστιν τὸ κατ’ ἐνέργειαν Ι ὑφιστάμενον τοῦ κατὰ τὴν ἀφανῆ προηγουμένου 55r καὶ τὸ μετέχον τοῦ μετεχομένου · διὸ τὸ λευκὸν τῆς λευκότητος καὶ ὁ γραμματικὸς τῆς γραμματικῆς ἐστι σαφέστερα · κἂν γὰρ κατὰ τὴν ποιότητα τὸ ποιὸν λέγηται , ἀλλ’ ἐν τῷ ποιῷ ἡ ποιότης ἐκφανεστέρα γίνεται . εἰ οὖν γνωριμώτερον τὸ ποιὸν τῆς ποιότητος , οὐ κακῶς διὰ τούτου ἀποδέδοται . οὐ γὰρ ὅτι ὅρος οὗτός ἐστιν τῆς ποιότητος ‘ἧς τῇ παρουσίᾳ ποιὸν λέγεται τὸ μετέχον , τοῦτο πιότης ἐστίν’ · οὐδὲ γὰρ ἄλλο τι τῶν πρώτων γενῶν ὁριστὸν ἦν . οἰκεῖος δέ , φασίν , ὀ ἀπὸ τοῦ λέγεσθαι τῆς διδασκαλίας τρόπος τῇ τῶν Κατηγοριῶν ἐστιν προθέσει · ἀπὸ γὰρ τοῦ λέγεσθαι αὐτὰ τὴν ποιότητα τὸ ποιὸν ἐνδείκνυσθαι αὐτὴν πειρᾶται . καὶ ἐξ αὐτῆς δὲ τῆς κατὰ τὴν ποιότητα φύσεως ὁ τρόπος εἴληπται τῆς διδασκαλίας · ἐν γὰρ τῷ μετέχεσθαι ἠ ποιότης καὶ ἐν τῷ ποιὸν ἀποτελεῖν · ἐν ᾧ οὖν ὑφέστηκεν , διὰ τούτου καὶ γνωρίζεται , καὶ οὐκ ἀπὸ τῶν ὑστέρων ἁπλῶς , ἀλλ’ ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ συνυπάρχοντος αὐτῇ . ἀλλ οὔτε > αὐτὸ δι’ ἑαυτοῦ ἀποδίδωσιν ετερον γὰρ ἐστιν ἡ ποιότης καὶ ἕτερον τὸ μετέχεσθαι αὐτήν , εἰ καὶ ὅτι μάλιστα συνυπάρχει πρὸς αὐτὴν τὸ μετέχεσθαι . ὀμολογεῖ δὲ ἡ ἀπόδοσις αὕτη καὶ τῇ περὶ ποιότητος καὶ ἕξεως τοῦ Ἀριστοτέλους δόξῃ . εἰ γὰρ ημετερα ἐστιν ἡ εξις κατ αὐτον καὶ περὶ ἠμας ἡ ποιοτης υφεστηκεν καὶ ἡ μετεχομένη ποιότης ἡ αὐτὴ πρὸς τὴν ἁπλῶς λεγομένην ποιότητα ὑπάρχει , δῆλον ὅτι παρισοῦται πρὸς τὸ ποιὸν ἡ ποιότης . καὶ εἰ Ἀριστοτέλης μὲν καὶ τὰ ἐκτὰ καὶ τὰς ενεργείας περὶ ἡμᾶς ἀπολείπει , οἱ δὲ ἐξ Ἀκαδημίας ἀμφότερα εκτός , οἱ δὲ Στωικοὶ τὰ μὲν ἑκτὰ περὶ ἡμᾶς , τὰ δὲ ἐνεργήματα καὶ τὰ ποιήματα ἐκτός , συγχέαντες τὰς δύο δόξας , συμφώνως ἑαυτῷ Ἀριστοτέλης συνῆςψε τῇ ποιότητι τὸ ποιὸν ὡς ὄντα ἀμφότερα περὶ ἡμᾶς . Τῶν δὲ Στωικῶν τινες τριχῶς τὸ ποιὸν ἀφοριζόμενοι τὰ μὲν δύο σημαινόμενα ἐπὶ πλέον τῆς ποιότητος λέγουσιν , τὸ δὲ ἕν ἤτοι τοῦ ἑνὸς μέρος συναπαρτίζειν αὐτῇ φασιν . λέγουσιν γὰρ ποιὸν καθ’ ἓν μὲν σημαινόμενον πᾶν τὸ κατὰ διαφοράν , εἴτε κινούμενον εἴη εἴτε ἰσχόμενον καὶ εἴτε δυσαναλύτως εἴτε εὐαναλύτως ἔχει · κατὰ τοῦτο δὲ οὐ μόνον ὁ φρόνιμος ὁ πὺξ προείνων , ἀλλὰ καὶ ὁ τρέχων ποιοί . καθ’ ἕτερον δὲ καθ’ ὃ οὐκέτι τὰς κινήσεις περιελάμβανον , ἀλλὰ μόνον τὰς σχέσεις , ὃ δὴ καὶ ὡρίζοντο τὸ ἰσχόμενον κατὰ διαφοράν , οἷός ἐστιν ὁ φρόνιμος καὶ ὁ προβεβλημένος . τρίτον δὲ εἰσῆγον εἰδικώτατον ποιὸν καθ’ ὅτι οὐκέτι τοὺς μὴ ἐμμόνως ἰσχομένους περιελάμβανον οὐδὲ ἦσαν ποιοὶ κατ’ αὐτοὺς ὁ πὺξ προτείνων καὶ ὁ προβεβλημένος · καὶ τούτων δὲ τῶν ἐμμόνως ἰσχομένων κατὰ διαφορὰν οἱ μὲν ἀπηρτισμένως κατὰ τὴν ἐκφορὰν αὐτῶν καὶ τὴν ἐπίνοιάν εἰσι τοιοῦτοι , οἱ δὲ οὐκ ἀπηρτισμένως , καὶ τούτους μὲν παρ}ητοῦντο , τοὺς δὲ ἀπαρτίζοντας καὶ ἐμμόνους ὄντας κατὰ διαφορὰν ποιοὺς ἐτίθεντο . ἀπαρτίζειν δὲ κατὰ τὴν ἐκφορὰν ἔλεγον τοὺς τῇ ποιότητι συνεξισουμένους , ὡς τὸv γραμματικὸν καὶ τὸν φρόνιμον οὔτε γὰρ πλεονάζει οὔτε ἐλλείπει τούτων ἑκάτερος παρὰ τὴν ποιότητα · ὁμοίως δὲ καὶ ὁ φίλοψος καὶ ὀ φίλοινος . οἱ μέντοι μετὰ τῆς ἐνεργείας τοιοῦτοι , ὥσπερ ὁ ὀψοφάγος καὶ ὁ οἰνόφλυξ , ἔχοντες μέρη τοιαῦτα δι’ ὦν ἀπολαύουσιν οὕτως λέγονται . διὸ καὶ εἰ μέν τις ὀψοφάγος , καὶ φίλοψος πάντως · εἰ δὲ φίλοψος , οὐ πάντως ὀψοφάγος · ἐπιλειπόντων γὰρ τῶν μερῶν δι’ ὧν ὀψοφαγεῖ τῆς μὲν ὀψοφαγίας ἀπολέλυται , τὴν δὲ φίλοψον ἕξιν οὐκ ἀνῂρηκεν . τριχῶς οὖν τοῦ ποιοῦ λεγομένου ἡ ποιότης κατὰ τὸ τελευταῖον ποιὸν συναπαρτίζει πρὸς τὸ ποιόν . διὸ καὶ ὄταν ὁρίζωνται τὴν ποιότητα σχέσιν ποιοῦ , οὕτως ακουστέον τοῦ ὅρου ὡς τοῦ τρίτου ποιοῦ παρλαμβανομένου · μαναχῶς μὲν γὰρ ἡ ποιότης λέγεται κατ’ αὐτοὺς τοὺς Στωικούς , τριχῶς δὲ ὁ ποιός . ἀλλ’ εἰ ἐν τῷ μετέχεσθαι ἡ ποιότης συνυφίσταται καὶ ἐν τῷ μετέχειν τὸ ποιόν , ἑνὶ δὲ καὶ τῷ αὐτῷ ταῦτά ἐστιν ἀμφότερα ἐν ἡμῖν καὶ οὔτε τὰ δύο ἐκτὸς οὔτε τὸ μὲν ἐκτός , τὸ δὲ ἐν ἡμῖν , δῆλον ὡς συνεξισάζει κατ’ αὐτὴν τὴν οὐσίαν , καὶ οὐδὲν δεῖ μηχανῆς τινος σημαινομένω ἢ μορίων προσθήκης , ἴνα τὸ τρίτον σημαινόμενον τοῦ ποιοῦ συναπαρτίζηται πρὸς τὴν πιότητα . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἀρκείτω μέχρι τοῦδε . Ἐρωτᾷ δὲ ὁ Πλωτῖνος , τί ἄρα οὖσα ἡ ποιότης τοὺς λεγομένους ποιοὺς παρέχεται · ὅτι μὲν γὰρ κατὰ τὴν ποιότητα οἱ ποιοὶ λέγονται , εἵρηται , τίς δέ ἐστιν αὐτὴ ἡ ποιότης κατὰ τὸν οἰκεῖον λόγον , οὐ διώρισται . πρὸς ὅ φησιν ὁ πορφύριος , ὅτι “ ὁ περὶ τῆς ποιότητος λόγος έννοηματικός εστιν ἀλλ’ οὐκ ούσιώδης . ἔστιν δὲ ἐννοηματικὸς ὁ ἀπὸ τῶν γνωρίμων τοῖς πᾶσιν εἰλημμένος καὶ κοινῇ παρὰ πᾶσιν ὁμολογούμενος , οἷον ὅτι ‘ἀγθόν ἐστιν ἀφ’ οὗ στμβαίνει ὠφελεῖσθαι , ψυχή ἐστιν ἀφ’ ἧς ὑπάρχει τὸ ζῆν , φωνή ἐστιν τὸ ἴδιον αἰσθητὸν ἀκοῆς’ . οὐσιώδεις δέ εἰσιν ὅροι οἱ καὶ τὴν οὐσίαν αὐτὴν τῶν ὀριζομένων διδάσκοντες , οἷον ‘ αγαθόν ἐστιν ἡ ἀρετὴ ἢ τὸ μετέχον ἀρετῆς , ψυχή ἐστιν οὐσία αὐτοκίνητος , φωνή ἐστιν ἀὴρ πεπληγμένος’ . καὶ οἱ μὲν ἐννοηματικοὶ ὅροι ἅτε κοινῇ παρὰ πᾶσιν ὁμολογούμενοι οἱ αὐτοί εἰσιν , οἱ δὲ οὐσιώδεις κατὰ αἱρέσεις ἰδίας προαγόμενοι ἀντικέγονται ὑπὸ τῶν ἑτεροδόξων · τοῖς γοῦν λέγουσιν ἀέρα τὴν φωνὴν καὶ σῶμα οὐχ ὁμογνωμονοῦσιν οἱ ἀρχαῖοι κατ’ ἐνέργειαν αὐτὴν ἀσώματον ἀφοριζόμενοι καὶ πληγήν , καὶ τοῖς τὸ ἀγαθὸν ἐν ἀρετῇ καὶ μόνῳ τῷ καλῷ τιθεμένοις ἀμφισβητοῦσιν οἱ διὰ πάντων αὐτὸ διατείνοντες . δέδοκται οὖν ἐν ταῖς πρώταις εἰσαγωγαῖς τοῖς παρὰ πᾶσιν ὁμολογουμένοις ὅροις κεχρῆσθαι · αὐτοὶ γάρ εἰσιν γνωριμώτεροι καὶ πρὸς τὴν πρώτην ἀκρόασιν ἐπιτηδειότεροι , οἱ δὲ ἕτεροι τῆς πρώτης δέονται φιλοσοφίας , ἥτις τὰ ὄντα ᾗ ὄντα θεωρεῖ . διόπερ τὸν μὲν οὐσιώδη λόγον τῆς ποιότητος ἐν τοῖς Μετὰ τὰ φυσικὰ ὁ Ἀριστοτέλης ἀποδέδωκεν , τὸν δὲ ἐννοηματικὸν ἐνταῦθα ” . Ι καὶ λέγεται μὲν καὶ ταῦτα ν Δ καλῶς , ἔτι δὲ καλλίων ἀπολογισμὸς ὁ λέγων ὡς εἰ μὲν καθ᾿ ἑαυτὴν ἦν ἡ ποιότης , ἔδει ζητεῖν , τίς οὖσα μετέχεται · εἰ δὲ ἐν ἡμῖν ἐστιν καὶ οὐκ ἐκτὸς τῶν ποιῶν ὑφέστηκεν , δῆλον ὡς οὐκ ἄλλο μὲν αὐτῇ τὸ εἶναι , ἄλλο δὲ τὸ μετέχεσθαι , οὐδὲ καθ᾿ ἕτερον μὲν τρόπον ἐστὶ καθ᾿ ἑαυτήν , κατ᾿ ἄλλον δὲ τῷ ποιῷ παρέχει τὸ εἶναί τε καὶ λέγεσθαι , ἀλλ᾿ ἐν τῷ αὐτῷ τό τε ἔχεσθαι καὶ τὸ εἶναι καὶ τὸ ποιὸν παρέχεσθαι ἐπὶ τῆς ποιότητος θεωρεῖται · εἶδος γὰρ ἐστιν ἡ ποιότης τοῦ ἔχοντος . ὁ τοίνυν διὰ τοῦ ποιοῦ τὴν ποιότητα ἀποδιδοὺς τὴν κυριωτάτην ἰδιότητα αὐτῆς χαρακτηρίζει καὶ ομου τις τε εστιν καὶ τινα παρεχεται την απεργασιαν εν τοις συσι παριστησιν . ῾Ἀλλ᾿ εἰ κατὰ τὴν ποιότητα , φασί , τὸ ποιόν ἐστιν , ὁ ἀγνοῶν τὴν ποιότητα καὶ τὸ ποιὸν ἀγνοήσειεν᾿ . ἀλλὰ κἂν κατὰ τὴν ποιότητα τὸ ποιόν ἐστιν , προδηλότερόν ἔστι τὸ ποιὸν τῆς ποότητος καὶ μάλιστα κατὰ τὰς ὁλοσχερεστέρας καὶ ταῖς εἰσαγωγαῖς πρεπούσας ἐννοίας · καὶ γὰρ κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα ὁ ἄνθρωπος καὶ ὅμως γνωριμώτερός ἐστι τῆς ἀνθρωπότητος ὁ ἄνθρωπος ὡς αἰσθητὸς νοητῆς . διὸ οὐδὲ ἀληθὲς τὸ ὁμοίως ἀγνοεῖσθαι · αἰσθητὸν γὰρ τὸ ποιὸν καὶ γνώριμον τοῖς ἔχουσιν αἴσθησιν , πάντες δὲ σχεδὸν ἔχομεν · νοητὸν δὲ ἡ ποιότης καὶ μόνοις τοῖς νοῦν ἔχουσι γνώριμος , νοῦ δὲ ὀλίγοις μέτεστιν ἀνθρώποις . ἀλλ᾿ ὅμως ἀγνοεῖσθαι δοκεῖ διὰ τὴν τῶν ὀνομάτων ὁμοιότητα , ἐπεὶ τίς ἀγνοεῖν δοκεῖ τὸ λευκὸν καὶ τὸ θερμὸν ἢ τὸ καλόν , ἅπερ πάντα ποιά ἐστιν ; ὅταν δὲ ἀκριβῶς ἕκαστον τούτων θελήσωμεν γνῶναι , τότε καὶ τὴν ποιότητα καθ᾿ ἣν ταῦτά ἐστιν ἀναζητοῦμεν . Ἅλλὰ πῶς , φασίν , ὁ ὅρος ὑγιής , εἴπερ τινὲς ποιοὶ λέγονται τῆς ποιότητος μηδὲ ὠνομασμένης ; οὐκέτι γὰρ ἀληθές , ὅτι κατὰ ποιότητά εἰσιν ἐκεῖνοι ποιοί . ὁ γὰρ πυκτικὸς καὶ ὁ δρομικὸς οὐκ ἀπὸ ὡνομασμένων ποιοτήτων λέγονται · οὐ γὰρ εἴρηται πυκτικότης ἢ δρομικότης᾿ . πρόχειρον δὲ εἰπεῖν ὅτι εἰ καὶ μὴ ὠνόμασται , οὐ διὰ τοῦτο ἡ τῶν πραγμάτων φύσις ἐπιλέλοιπεν , καίτοι καὶ ὀνομάσαι δυνατὸν ἦν ὁμωνύμως τὸ δυνάμει τῷ κατ’ ἐνέργειαν , πυκτικὴν καὶ πυκτικὸν ἄμφω λέγοντας , ἢ εἰ φυλαττοίμεθα τὴν ὁμωνυμίαν , ἄλλα ποήσωμεν ὀνόματα . οἱ δὲ περὶ τὸν Ἀνδρόνικον ἠξίουν οὐκ ἀφ᾿ ἧς ἔχουσιν δυνάμεως ὠνομάσθαι αὐτούς , ἀλλ᾿ ἀφ᾿ ἧς ἔξουσιν · τοὺς γὰρ εὖ πρὸς τὰς μελλούσας ἕξεις διακειμένους οὕτως καλεῖσθαι . καὶ οἱ Στωικοὶ δὲ κατὰ τὰς αὑτῶν ὑποθέσεις τὴν αὐτὴν ἂν ἀπορίαν προσαγάγοιεν τῷ λέγοντι λόγῳ κατὰ ποιότητα πάντα τὰ ποιὰ λέγεσθαι . τὰς γὰρ ποιότητας ἑκτὰ λέγοντες οὗτοι ἐπὶ τῶν ἡνωμένων μόνων τὰ ἑκτὰ ἀπολείπουσιν , ἐπὶ δὲ τῶν κατὰ συναφὴν οἷον νεὼς καὶ ἐπὶ τῶν κατὰ διάστασιν οἷον στρατοῦ μηδὲν εἶναι ἑκτὸν μηδὲ εὑρίσκεσθαι πνευματικόν τι ἓν ἐπ᾿ αὐτῶν μηδὲ ἕνα λόγον ἔχον , ὥστε ἐπί τινα ὑπόστασιν ἐλθεῖν μιᾶς ἔξεως . τὸ δὲ ποιὸν καὶ ἐν τοῖς ἐκ συναπτομένων θεωρεῖται καὶ ἐν τοῖς ἐκ διεστώτων · ὡς γὰρ εἷς γραμματικκὸς ἔκ ποιᾶς ἀναλήψεως καὶ συγγυμνασίας ἐμμόνως ἔχει κατὰ διαφοράν , οὕτως καὶ ὁ χορὸς ἐκ ποιᾶς μελέτης ἐμμόνως ἔχει κατὰ διαφοράν . διὸ ποιὰ μὲν ὑπάρχει διὰ τὴν κατάταξιν καὶ τὴν πρὸς ἓν ἔργον συνεργίαν , δίχα δὲ ποιότητός ἐτστιν ποιά · ἕξις γὰρ ἐν τούτοις οὐκ ἔστιν · οὐδὲ γὰρ ὅλως ἐν διεστώσαις οὐσίαις καὶ μηδεμίαν ἐχούσαις συμφυῦ πρὸς ἀλλήλας ἕνωσίν ἐστιν ποιότης ἢ ἔξις . εἰ δὲ ποιοῦ ὄντος οὐκ ἔστιν ποιότης , οὐ συναπαρτίζει ταῦτα ἀλλήλοις , φαῖεν ἄν οὐδὲ δυνατόν ἐστιν διὰ τοῦ ποιοῦ τὴν ποιότητα ἀποδίδοσθαι . πρὸς δὲ ταῦτα δυνατὸν μὲν λέγειν ὡς ἀσώματον ὂν τὸ εἶδος ἓν καὶ τὸ αὐτὸ διατείνει ἐπὶ πολλοῖς , πανταχοῦ τὸ αὐτὸ ὑπάρχον ὅλον · εἰ δὲ τοῦτο , ἔσται καὶ ποιότης μία διήκουσα διὰ τῶν συν]διεστηκότων καὶ συναπτομένων ποιῶν . εἰ μέντοι ταύτην τις τὴν ὑπόθεσιν ὡς ἀπεξενωμένην τῆς Στωικῆς αἸρέσεως μὴ προσδέχοιτο , ἔστιν ἰσχυρῶς ἀπομάχεσθαι , ὡς οὔτε κατάταξις οὔτε σχέσις οὔτε ἐπίκτητος σύνδεσις οὔτε ἄλλη τις τοιαύτη συμπλοκὴ παράγει τινὰ ποιοῦ ὑπόστασιν . ὅμοιον γάρ ἐστιν τούτῳ τὸ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος τὰ ὄντα παράγεσθαι καὶ ἐκ τοῦ μὴ ζῶντος τὰ ζῶντα . ὅλως γὰρ πρωτουργόν τι χρῆμα ἐν ἑκάστῳ ἐστὶν ἡ οὐσία καὶ οὐχ ὕστερον ἐπιγινόμενον ἄλλοις · οὐδὲ τὸ ποιὸν οὖν οὕτως ὑπόστασιν ἕξει . εἰ γὰρ ἐστιν ἀμέριστον εἶδος καὶ ἡνωμένον , ἐν τοῖς διεστηκόσιν καὶ μὴ ἡνωμένοις οὐδέποτε ὑπάρχει ὁμοίως μὲν ἡ ποιότης , ὁμοίως δὲ τὸ ποιόν · καὶ γὰρ τοῦτο ἀμερίστως πάρεστιν ἐν τοῖς μετέχουσιν , οἷον τὸ λευκὸν ὅλον πανταχοῦ πάρεστιν ἐν τῷ μετέχοντι σώματι . μία οὖν οὖσα καὶ ἀμέριστος ἡ ποιότης τὰ μεριστὰ συνέχει , καὶ οὐδέποτε ἐν τοῖς διῳκισμένοις ἀπ᾿ ἀλλήλων καὶ ἐν τοῖς μὴ ἔχουσιν αὐτοφυῆ τὴν ἕνωσιν οὔτε ἡ ποιότης οὔτε τὸ ποιὸν πάρεστιν . Εἰ δὲ δεῖ μετὰ κλεινοὺς οὕτως ἄνδρας καὶ ἐμέ τι προσαπορῆσαι περὶ τῆς κατὰ τὴν ποιότητα ἀποδόσεως , εἴποιμι ἂν πάσαις ταῖς κατηγορίαις ἁρμόττειν τὸν τοιοῦτον τρόπον τῆς ἀποδόσεως · καὶ γὰρ ποσότητα εἶναι φήσαιμεν , καθ᾿ ἣν ποσοί τινες λέγονται , καὶ πρός τι , καθ᾿ ὃ πρός τι , καὶ οὐσίαν , καθ᾿ ὃ οὐσίαι . κἂν γὰρ ἐπὶ ποιότητος καὶ ποσότητος ἄλλως μὲν καλεῖται τὸ μετεχόμενον , ἄλλως δὲ τὸ μετέχον , οἷον ποιότης καὶ ποιόν , ἐπὶ δὲ τῆς οὐσίας καὶ τῶν ἄλλων ὁμοίως ἑκάτερον καλεῖται , οὐ δεῖ τῇ τῶν ὀνομάτων ἐπιλείψει συναπολλύναι τὸ πράγματα , ἀλλ᾿ ἐννοεῖν ὅτι πολλαχοῦ τὰ ὀνόματα ἐλλείπει τῶν πραγμάτων οὐδὲν ἧττον ὑφεστηκότων . διὰ τὶ οὖν ἐπὶ τῆς ποιότητος μόνης οὕτως αὐτῆς ἀποδέδωκε τὸν λόγον ; κἂν γὰρ γνωριμώτερόν ἐστι τὸ ποιὸν τῆς ποιόοτητος , ἀλλὰ καὶ τὸ ποσὸν τῆς ποσότητος καὶ τὰ ἄλλα ὁμοίως , κἂν συνυπάρχωσιν ἥ τε ποιό|της καὶ τὸ ποιὸν ἐν ταὐτῷ ὄντα κατὰ τοὺς Περιπατητικούς , ἀλλὰ καὶ ἡ ποσότης καὶ τὸ ποσὸν ὁμοίως ἔχουσιν καὶ τῶν ἄλλων κατηγοριῶν ἑκάστη πρὸς τὰ μετέχοντα . τί οὖν ἔσχεν ἡ ποιότης ἰδικώτερον , καθ᾿ ὃ μόνη τῶν ἄλλων κατηγοριῶν ἠξιώθη τῆς τοιαύτης ἀποδόσεως ; μήποτε οὖν πᾶσα κατὰ μέθεξιν γινομένη διαφορὰ χαρακτῆρα ἴδιον ἐμποιεῖ καὶ εἶδος ἄλλο · εἰ οὖν πᾶς χαρακτὴρ καὶ πᾶν εἶδος κατὰ ποιότητα ἀφορίζεται , δῆλον ὅτι καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων αἱ μεθέξεις κατὰ τὴν ποιὰν μετάδοσίν τε καὶ μετάληψιν γίνονται . καὶ γὰρ τὸ ποσότητος μετασχὸν καὶ διὰ τοῦτο ποσὸν γενόμενον διαφορᾷ χαρακτῆρος ἐκρατήθη τινός , καθ᾿ ὃν χαρακτῆρα καὶ ἡ ποσότης αὐτὴ καὶ τὸ ποσὸν μετέχει ποιότητος . εἰ οὖν ταῦτα ἀληθῆ λέγω , εἰκότως ἦς ποιότητός ἐστιν ἴδιον τὸ ποιὰ κατ’ αὐτὴν λέγεσθαι , εἴπερ καὶ τὰ ἄλλα κατὰ τὴν ποιότητα τοῖς μετέχουσιν ἐνδίδωσι τὴν παράχρωσιν . Ζητῶν δὲ τὰς νοερωτέρας περὶ τῆς ποιότητος αἰτίας ὁ Ἰάμβλιχος πρῶτον μὲν ἀποσκευάζεται τὰς μὴ καλῶς εἰρημένας , εἶθ᾿ οὕτως τῷ Ἀριστοτέλει συμφιλοσοφῶν τὰς καθαρωτέρας ἐννοίας ἐκφαίνει περὶ αὐτάς . καὶ πρῶτον οὐκ ἀποδέχεται τοὺς κατὰ τὴν κοινότητα τὴν ἐκ πολλῶν καὶ κεχωρισμένων παρ᾿ ἡμῶν ἐννοουμένην ὑφιστάνοντας τὴν ποιότητα . κινδυνεύει γὰρ οὕτως ἀνυπόστατος εἶναι καὶ ἡ ποιότης καὶ τὰ ἑκτά · οὐδεμία γὰρ κατὰ τὰς τοιαύτας ἐπινοίας ὑπόστασις εἰσάγεται . διὸ καὶ οἱ ἀπὸ τῆς Ἐρετρίας ἀνῄρουν τὰς ποιότητας ὡς οὐδαμῶς ἐχούσας τι κοινὸν οὐσιῶδες , ἐν δὲ τοῖς καθ᾿ ἕκαστα καὶ συνθέτοις ὑπαρχούσας · καὶ Δικαίαρχος δὲ ἀπὸ τῆς αὐτῆς αἰτίας τὸ μὲν ζῷον συνεχώρει εἶναι , τὴν δὲ αἰτίαν αὐτοῦ ψυχὴν ἀνῄρει · καὶ Θεόπομπος δὲ τὸ μὲν γλυκὺ σῶμα διὰ ταῦτα ἀπεφήνατο συνεστηκέναι , τὴν δὲ γλυκύτητα οὐκέτι . οὔτε γὰρ σώματα οὔτε ἀσώματα ἐτίθεντο εἶναι τὰς ποιότητας , ψιλὰς δὲ μόνας ἐννοίας αὐτὰς ὑπελάμβανον διακένως λεγομένας κατ᾿ οὐδεμιᾶς ὑποστάσεως , οἷον ἀνθρωπότητα ἢ ἱππότητα . οὐ μὴν οὐδὲ εἴ τινες ἀπὸ τῶν εἰωθότων λέγεσθαι κατηγορημάτων † ὁμοίως μὲν ἐπὶ τῶν ὑπαρ - χόντων κατά τε τὰ κοινὰ συμπτώματα σωμάτων καὶ ἀσωμάτων παράγουσι τὰς ποιότητας , οἷον ἀπὸ τοῦ δεδοκῶσθαι δόκωσιν καὶ ἀπὸ τοῦ ἰσῶσθαι ἰδότητα καὶ ἀπὸ τοῦ σῶμα ὑπάρχειν σωματότητα , οὐδὲ οὗτοι ὀρθῶς ἀποφαίνονται . οὐ γὰρ ἀπὸ τῆς συμβάσεως τῶν κατηγορημάτων αἱ ἕξεις ὑπάρχουσιν , οἷον οὐκ ἐπειδὴ τὸ διεστάναι τοῖς κίοσι συμβέβηκεν , διὰ τοῦτο καὶ ἡ διάστασις περὶ αὐτοὺς βλέπεται · τὸ μὲν γὰρ πατηγόρημα ἄχρι τοῦ λέγεσθαι μόνως θεωρούμενον δύναται καὶ ἐπὶ τῶν μὴ ὑφφεστώτων θεωρεῖσθαι , αἱ μέντοι ποιότητες κατ᾿ αἰτίαν τινὰ πρωτουργὸν προϋπάρχουσαι τοσοῦτον ἀπέχουσι τοῦ συνακολουθεῖν τοῖς κατηγορήμασιν , ὥστε αὐταὶ τὰ ὑπάρχοντα κατηγορήματα ἐπιφέρουσιν , οἷον ἡ φρόνησις τὸ φρονεῖν , ἤτοι κατ᾿ ἐνέργειαν ἢ ἐν τῷ μετέχεσθαι . καὶ πρὸς Δημόκριτον δὲ καὶ Ἐπίκουρον δικαιολογεῖται , τί δήποτε τινὰς μὲν διαφορὰς περὶ τὰς ἀτόμους ἀπολεί\πουσιν , οἷον σχημάτων ράρους , ναστότητος , σωματότητος , περάτων , μεγέθους , κινήσεως , οὔτε δὲ χρόαν οὔτε γλυκύτητα οὔτε ζωὴν ἔχειν > τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων λόγους προϋφεστηκέναι ἀποφαίνονται · κοινοῦ γὰρ ὄντος τοῦ περὶ τῶν ασ ἐκτῶν λόγου ἄτοπον μὴ τὰ αὐτὰ περὶ τῶν αὐτῶν διατάττεσθαι , καὶ ἔτι ἀτοπώτερον τὰς ἀρχηγικωτάτας δυνάμεις ὑστερογενεῖς ποιεῖν , ὥσπερ ξωὴν καὶ νοῦν καὶ φύσιν καὶ λόγον καὶ τὰ τοιαῦτα . παραπλησίως δὲ ἀδύνατον καὶ ἀπὸ τῆς συνόδου ταῦτα ἀποτελεῖσθαι . νόμῳ γὰρ ἔστι χροιὴ κατὰ τὸν Δημόκριτον καὶ τὰ ἄλλα ὁμοίως , τῇ ἀληθείᾳ ἔστι ] δὲ ἄτομα καὶ κενόν . ὁ δὲ ἄπαξ τὰ ὄντα ἀνελὼν οὐδὲν ἔξει τίθεσθαι καὶ ὁ παραθεξάμενος τὸ ἀναίτιον οὐδαμοῦ στήσεται . τί γὰρ μᾶλλον ταῦτα ἢ τὰ ἐναντία προτιμήσει ἀπ' οὐδεμιᾶς ὡρισμένης αἰτάς ὁρμώμενος ; βέλτιον οὖν εἰς ἐκείνην ἐλθεῖν τὴν ὑπόθεσιν , ἥτις ἀπὸ τοῦ ἔχεσθαι παράγει τὰ ἑκτά , ὥσπερ οἱ Ἀκαδημαϊκοὶ ὡρίσαντο ἑκτὸν τὸ οἶόν τε ἔχεσθαι αὐτὸ ἀποδόντες , οὐκ ἀπὸ τῆς ἐτυμολογίας αὐτοῦ παραλαβόντες τὸν λόγον . λογικῶς γὰρ τὸ τοιοῦτον εἴρηται , ἀλλ' οὐχὶ πραγματικῶς . μᾶλλον οὖν τὸ ἔχεσθαι τὰ εἴδη σημαίνει ὑπὸ τῶν οἵων τε αὐτὰ ἔχειν . πολλαχῶς δὲ τοῦ ἔχειν λεγομένου καὶ καὶ γὰρ τὰ μέρη ἔχομεν τοῦ σώματος καὶ τὰ ἐκτὸς οἶον ἀγρὸν καὶ οἰκίαν ) διαστέλλοντες ἀπὸ τούτων προσετίθεσαν , ἐκτὸν εἶναι φάσκοντες τὸ οἶόν τε ἔχεσθαι ὡς ἡ φρόνησις ἔχεται ὑπὸ τοῦ φρονίμου καὶ ἡ περιπάτησις ὑπὸ τοῦ περιπατοῦντος καὶ ὴ κάθισις ὑπὸ τοῦ καθημένου . ἐπειδὴ δὲ οἱ μὲν καθ' ἕξεις , οἱ δὲ κατ' εὐαναλύτους σχέσεις , οἱ δὲ κατὰ πρός τί πως ἐχούσας κινήσεις ἐθεωροῦντο , εὐσήμου ἕνεκα διδασκαλίας πῶς ἔχοντας κεκλήκασιν πάντας τούτους , καὶ ὥσπερ ἐπὶ πλέον τὸ ἑκτὸν τῆς ἔξεως λέγεται , οὑτως ἐπὶ πλέον τὸ πῶς ἔχον τοῦ ποιοῦ ὑπετίθεντο . καὶ οἱ μὲν τοσοῦτον μόνον πλεονάξειν τὸ πῶς ἔχον τοῦ ποιοῦ ὑποτίθενται , καθ' ὅσον τὸ πῶς ἔχον παρεξέτεινεν καὶ ἑπὶ τὰ πρός τί πως ἔχοντα καὶ περιελάμβανεν ταῦτα , τὸ δὲ ποιὸν ἵστατο ἐπὶ μόνων τῶν κατὰ διαφοράν . οἱ δὲ ἄλλην τινὰ τεχνολογίαν ἐπεισῆγον . οὖτοι δὲ ἁμαρτάνουσιν , καθ' ὅσον ἅμα καὶ ἔχεσθαι τὸ ἑκτὸν λέγουσιν καὶ χωριστὸν αὐτὸ ὑποτίθενται . ἔπειτα οὑδ' ὅπως ἔχεται ἢ πῶς πάρεστιν ἢ τίνα ὅντα μετέχεται τὰ ἀσώματα εἴδη , διὰ τούτων ἐμφαίνεται , ἀλλ' ἄτακτα καὶ ἀδιόριστα πάντα τὰ τοιαῦτα φέρεται παρ' αὐτοῖς . αἴτιον δέ , ὅτι παραδεξάμενοι τὴν περὶ τῶν εἰδῶν ὑπόστασιν Ι οὖτοι οὐκ ἐτήρησαν αὐτὴν ἐπὶ τῶν πρώτων ὑποθέσεων , ἀλλ' ἄχρι καὶ τῶν ἐσχάτων εἰδῶν ] αὐτῶν προήγαγον . ἄδύνατον δὲ τὰ ἐπὶ τῶν πρωτίστων ἐφαρμόξειν τοῖς ἐπὶ τῶν ἔσχάτων ὑπάρχουσιν . οἱ δὲ Στωικοὶ τῶν μὲν σωμάτων σωματικάς , τῶν δὲ ἀσωμάτων ἀσωμάτους εἶναι λέγουσιν τὰς ποιότητας . σφάλλονται δὲ ἀπὸ τοῦ ἡγεῖσθαι τὰ αἴτια τοῖς ἀποτελουμένοις ἀφ' ἑαυτῶν ὁμοούσια εἶναι καὶ ἀπὸ τοῦ κοινὸν λόγον τῆς αἰτίας ἐπί τε τῶν σωμάτων καὶ ἐπὶ τῶν ἀσωμάτων ὑποτίθεσθαι . πῶς δὲ καὶ πνευματικὴ ἡ οἠσία ἔσται τῶν σωματικῶν ποιοτήτων αὐτοῦ τοῦ πνεύματος συνθέτου ὄντος καὶ ἐκ πλειόνων συνεστηκότος μεριστοῦ τε ὑπάρχοντος καὶ ἐπίκτητον ἔχοντος τὴν ἕνωσιν , ὥστε οὐ κατ᾿ οὐσίαν ἔχει τὸ συνηνῶσθαι οὐδὲ πρώτως ἀφ᾿ ἑαυτοῦ ; πῶς οὖν ἄν τοῖς ἄλλοις τοῦτο παρέχοι τὸ συνέχεσθαι ; Τὴν δὲ Ἀριστοτέλους περὶ τῆς ποιότητος δόξαν ὡς θαυμασίαν πασῶν προκρίνομεν , ᾗ οὐ μόνον ἀσώματος οὖσα ἡ ποιότης διηγόρευται , ἄτε ταῖς διαφοραῖς κατ᾿ αὐτὴν διωρισμένων τῶν σωμάτων , ἀλλὰ καὶ ὅταν μὲν λέγεσθαι κατὰ τὰς ποιότητας εἴπῃ τοὺς ποιούς , λόγους εἶναι τὰς ποιότητας διορίζεται τοὺς εἰδοποιοῦντας τὰ ποιά , ὅταν δὲ ἐν τοῖς ποιοῖς αὐτοῖς παρεῖναι κέγῃ , ἐν ὕλῃ τότε αὐτοὺς καὶ μετὰ τῆς ὕλης διισχυρίζεται συνυπάρχειν , ἔχοντας μέντοι καθ᾿ ἑαυτοὺς ὑπόστασιν · οὐ γὰρ ἂν κατ᾿ αὐτοὺς ἐλέγετο τὸ ποιόν , εἴπερ ὅλοι τῆς ὕλης ἦσαν καὶ μὴ ἑστηκότες ἐν ἐαυτοῖς παρεῖχον αὐτῇ τὸ εἶναι καὶ οὕτως αὐτῇ συνῆσαν χωριστῶς . ἐπεὶ δὲ ποιοὶ τινὲς κατὰ τὴν ποιότητα λέγεσθαι εἴρηνται καθ᾿ ἕκαστον ἄτομον διακεκριμένοι ἐν μερισμῷ , διὰ τοῦτο καὶ ἐν διαιρέσει ἔσται ὁ τῶν ποιοτήτων λόγος . διότι δὲ λέγονται , ἔοικεν τῷ λεγομένῳ , καὶ ἐν παρατάσει πᾶς ἑαυτὸν ἐπιτίθησιν ἄλλοις , ἐπειδὴ καὶ πᾶς λόγος ἐν ἐξόδῳ τέ ἐστιν καὶ περὶ ἑτέρων λέγεται . τὸ δὲ ποιητικὸν τῆς ποιότητος ἡ αἰτία ἡ πρὸς τὸ ποιὸν συνεζευγμένη παρίστησιν . διότι δὲ κατὰ τὴν ποιότητα ὑφίσταται τὸ ποιόν , ὁμοῦ μὲν δίδωσιν ἑαυτὴν ὡς ἄλλοις τοῖς ποιοῖς , ὁμοῦ δὲ καὶ μένει ἀκίνητος , κατὰ συμβεβηκὸς μέντοι κινεῖται τῷ γίνεσθαι τῶν κινουμένων καὶ ἐν αὐτοῖς εἶναι . καὶ περὶ τῆς ὑποστάσεως δὲ τῶν ποιοτήτων σαφέστατος ὅρος διώρισται παρ᾿ αὐτῷ . εἰ μὲν γάρ τις αὐτὰς χωριστὰς ὥσπερ τὰς ἰδέας Πλάτων ἀφορίζοιτο , οὐκ ἔστιν ὕπαρξις αὐτῶν · πῶς γὰρ δὴ ἡ ἡμετέρα ἕξις ἔσται χωριστὴ καὶ ἡ μετεχομένη καθ᾿ ἑαυτήν ; εἰ δὲ οὕτως τις αὐτὴν λαμβάνοι ὡς καὶ ἡμῖν παροῦσαν καὶ ὡς μετεχομένην ἐν τοῖς ποιοῖς καὶ οὕτως ἐχομένην ὡς τῶν μετεχομένων γίνεσθαι , ἔσται αὐτῶν ἡ ἀληθὴς ὑπόστασις . εἰ γὰρ ποιότης ἐστὶν καθ᾿ ἣν ποιοί τινές ἐσμεν , ποιοὶ δὲ κατὰ τὸ ἐνυπάρχον ἐσμέν ( λευκὸν γὰρ λέγω κατὰ τὴν ἐν αὐτῷ ὁρωμένην λευκότητα ) , δῆλον ὅτι τὸ ἐξῃρημένον εἶδος , κἄν ἔστι λευκότης ἢ ἀνθρωπότης , ἀλλὰ ποιότης οὐκ ἔστιν · μετεχόμενον γὰρ ἡ ποιότης . διὰ δὲ ταῦτα οὐκ ἔσονται λόγοι ἑαυτῶν αἱ ποιότητες · τῶν γὰρ ποιῶν προηγουμένως εἰσὶν οἱ λόγοι · ἀλλ᾿ οὐδὲ λόγοι εἰσὶν αἱ ποιότητες διδόντες ἀφ᾿ ἑαυτῶν λόγους ἑτέρους γεννήματα ἀφ᾿ ἑαυτῶν , εἴπερ ὅλοι τῶν ποιῶν εἰσιν · ἀλλ᾿ οὐδὲ μένει ἕτερος , ὁ δὲ προέβη εἰς τὸ ἐκτός , ἢ ὁ μέν ἐστιν ασώματος , ὁ δὲ σωματοειδής , ἢ ὁ μὲν ἀμέ - ριστος , ὁ δὲ μεριστός · ὅλοι γάρ εἰσιν τῶν ποιῶν · ἀλλ᾿ οὐδὲ εἷς ἐστι λόγος διπλᾶς ἔχων τὰς ἐνεργείας · καὶ γὰρ οὕτως ἔσται τρόπον τινὰ καθ᾿ ἑαυτόν · ἀλλὰ τοὐναντίον εἷς μέν ἐστι λόγος , μετεχόμενος δὲ μόνον κὰν τούτῳ ἔχων τὸ εἶναι . καὶ ὅτι μὲν οὐκ ἔστιν τὸ ἐξῃρημένον καὶ ἀμέθεκτον εἶδος ἡ ποιότης , ἀλλὰ τὸ μετεχόμενον λόγος , δῆλον · καὶ ἐν τῷ μετέχεσθα γὰρ καθ᾿ ἑαυτὸν ἔχειν τὴν ὑπόστασιν αὐτὸν ὁ Ἀριστοτέλης οἴεται , καὶ ἀκίνητον μὲν αὐτὸν ἐνέργειαν ὑποτίθεται , ἄνευ δὲ ὀργάνων σωματικῶν καὶ ἄνευ μοχλείας κάσης καὶ χωρὶς σωματικῆς πάσης κινήσεως ποιεῖν πάντα τὰ καθ᾿ ἑαυτὸν ἔργα ἀποφαίνεται , καὶ τοῦ μὲν κατὰ τὴν μορφὴν λόγου ἕτερον αὐτὸν εἶναι διισχυρίζεται · ἔσχατος γὰρ οὗτος καὶ οὐδὲν ποιεῖ , ὁ δὲ ποιεῖ πολλὰ καὶ οὐκ ἔστιν τελευταῖος , καὶ οἱ μὲν ἄψυχος θεωρεῖται , ὁ δὲ ἔχων τινὰ ζωῆς ἔμφασιν , καὶ ὁ μὲν ἀνενέργητος , ὁ δὲ κατ᾿ ἐνέργειαν νοεῖται . καὶ ἴσως περὶ τοῦ κατὰ τὴν μορφὴν ἰδιώματος λέγει Ἀριστοτέλης , ὅτι κατὰ πάθος ἐγγίνεται ὁ χαρακτὴρ οὗτος τοῦ σώματος , οἱ δὲ περὶ παντὸς λόγου Ζ τοῦ κατὰ τὴν ποιότητα τοῦτο οὐχ ὑγιῶς ὑπέλαβον . ἔτι τοίνυν ἡ μὲν μορφὴ κατέχεται ὑπὸ τοῦ σώματος κατὰ μίαν τὴν τυχοῦσαν διαφοράν , οἱ δὲ ποιότητες ἔχουσίν τι πλάτος καὶ ἐπὶ πλειόνων αἱ αὐταὶ ὑπάρχουσιν . δοκεῖ τοίνυν διὰ τὰς αὐτὰς αἰτίας καὶ τοῦ σχήματος ἡ ποιότης ἑτέρα ὑπάρχειν · τὸ μὲν γὰρ σχῆμα τοῦ μεγέθους ἐκτὸς ἀφορίζει τὸν ὅρον , ἡ δὲ ποιότης τὸ αὐτὸ ἰδίωμα δι᾿ ὅλου τοῦ ποιοῦ ἐμποιεῖ , καὶ τὸ μὲν σχῆμα ὕστερόν ἐστι μετὰ τὸ μέγεθος , τὸ δὲ ποιὸν προηγεῖται τοῦ μεγέθους . ποδαπὸς οὖν λόγος ὁ τῆς ποιότητος ; οὐχ ὡς θεωρῶν ἑαυτὸν οὔτε ὡς ἐκ θεωρίας οὔτε ὡς ἐκ ζητήσεως παραγινόμενος , ἀλλ᾿ ὡς ἔχων καὶ διδοὺς ἅπερ ἔχει καὶ ὡς αὐτῷ τῷ εἶναι ποιῶν καὶ ὡς ἐν τῷ ἔχειν ποιῶν καὶ ὡς ἐν τῷ μένειν τὰ πάντα ἀπεργαζόμενος · ὅθεν δὴ τέλειος μὲν καὶ ὡρισμένος παντάπασιν οὐδαμῶς ἐστιν , μίγνυται γὰρ πρὸς τὸ ἀτελὲς πάντῃ καὶ ἀόριστον , ἀλλ᾿ οὐδὲ ἔσχατος πάντῃ καὶ ἀόριστός ἐστιν , διακοσμεῖ γὰρ τὸ ὑλικὸν πᾶν καὶ ἐπιμελεῖται αὐτοῦ τεταγμένως καὶ τὸ μέγιστον , εἰς ἓν ὁ τοιοῦτος λόγος συνέρχεται . ὄθεν ἐάν τε ἐν σμικρῷ ἐάν τε ἐν μεγάλῳ ὁ τῆς ποιότητος ὑπάρχῃ λόγος , εἷς καὶ ὁ αὐτὸς ὑπάρχει · οὐδὲν ἄρα τὸ ποσὸν συμβάλλεται εἰς τὴν ὑπόστασιν αὐτοῦ , ὡς δοκοῦσί Ι τινες τοῦ Πλάτωνος ἀκούειν , ἀλλ᾿ ἔστιν ἀμερίστως περὶ τὰ σώματα μεριζόμενς . τοιαύτας ἄν τις ὑποθέσεις περὶ τῆς ποιότητος ὑποθέμενος οὐκ ἂν διαμάρτοι τῆς τε ἀληθείας αὐτῆς καὶ τῆς Ἀριστοτέλους περὶ αὐτῆς δόξης . p . 8b26 Ἔστιν δὲ ἡ ποιότης τῶν πλεοναχῶς λεγομένων . Μετὰ τὴν οὐσίαν τῆς ποιότητος τὴν διαίρεσιν αὐτῆς παραδοῦναι προτίθεται ὁ Ἀριστοτέλης καὶ τὰ εἴδη καὶ ταύτης ὥσπερ τῶν ἄλλων γενῶν διαιρεῖται · ἡ γὰρ ἐπιστημονικὴ γνῶσις αὐτό τε εκαστον ὅτι ποτέ ἐστιν ἐπισκεπτεται καὶ τα εἴδη αὐτου διαιρειται κατὰ τροπον . εἰποντος δὲ αὐτοῦ τὴν ποιότητα τῶν πολλαχῶς λεγομένων εἶναι , ἐπειδὴ τὰ πλεοναχῶς λε;γομενα τὰ ὁμώνυμα δοκεῖ εἰναι , συνάγεται τὴν ποιότητα ὁμώνυμον εἶναι · τὸ δὲ ὁμώνυμον οὐκ ἔστιν γένος , ἐπειδὴ τὰ γένη συνώνυμά ἐστιν , ὥστε οὐδὲ εἰς εἴδη διαιρεῖται ἡ ποιότης , καθάπερ τὰ γένη , ἀλλ᾿ εἰς τέσσαρα σημαινόμενα , ὥσπερ τὰ ὁμώνυμα . ῥητέον οὖν ὅτι πολλὰ σημαίνει τὸ πλεοναχῶς · καὶ γὰρ κοινῶς μὲν τὸ κατὰ πλειόνων λεγόμενον ὁπωσδήποτε πλεοναχῶς λέγεται , ἰδίως δὲ καὶ τὰ ὁμωνύμως καὶ τὰ συνωνύμως λεγόμενα πλεοναχῶς λέγεται ὡς διαφόρως λεγόμενα . ταὐτα τοίνυν δύναται ἢ κατὰ τὸ κοινὸν εἰρῆσθαι ὡς κατὰ πλειόνων λεγόμενα ἢ μᾶλλον κατὰ τὸ συνωνύμως καὶ κατὰ διαφορὰν λεγόμενον . δηλοῖ δὲ αὐτὸς ἐπαγαγὼν ἓν μὲv οὖν εἶδος , καὶ οὐχὶ ἓν σημαινόμενον , ποιότητος αἱ ἕξεις καὶ διαθέσεις λεγέσθωσαν . δοκεῖ δὲ τοῖς περὶ Ἀλέξανδρον τὸ πλεοναχῶς δύνασθαι κυρίως ἐπὶ τῆς ποιότητος εἰρῆσθαι ὡς οὐκ οὔσης ἐν μόνῳ τῷ εἰρημένῳ γένει , ἐν ᾧ εἴσιν αἱ ἕξεις καὶ αἱ διαθέσις , ἀλλὰ καὶ ἐν ταῖς ἄλλαις κατηγορίαις · ἐν πάσαις γὰρ τὰ γένη καὶ τὰ εἴδη ποιότητα σημαίνει τὴν περὶ ταῦτα , ὧν ἐστιν γέην καὶ εἴδη , ὥσπερ τὸ περὶ οὐσίαν ποιὸν ἢ τῶν ἄλλων τι γενῶν · τοῦτο οὖν ἐνδείξασθαι βουλόμενον εἰπεῖν ἔστιν δὲ ἡ ποιότης B τῶν πολλαχῶς λεγομένων , εἰπόντα δὲ τοῦτο τὴν διαίρεσιν ποιήσασθαι οὐ τῆς πολλαχῶς , ἀλλὰ τῆς κυρίως λεγομένης ποιότητος τῆς ὡς γένος τῶν δέκα γενῶν . ἀλλ᾿ ἐφιστάνουσιν οἱ ἀκριβέστεροι τῶν ἐξηγητῶν , ὡς οὐ καλῶς λέγονται τὰ γένη καὶ τὰ εἴδη ποιότητες εἶναι καὶ ποαὶ ἐν ταῖς δέκα κατηγορίαις · οὐσίαι γὰρ ταὐτα καθ’ ἕκαστον καὶ συμπληροῖ τὸ εἶναι , τὸ δὲ ποιὸν πανταχοῦ μετὰ τὴν οὐσίαν εἰς προσθήκην τῆς τοιᾶσδε φύσεως συντελοῦν . μήποτε δὲ πλεοναχῶς λέγεται ἡ ποιότης , διότι οὐκ ἔστιν ἴσα τὰ ἐν αὐτῇ εἴδη , ἀλλὰ τὰ μὲν ὑπέρτερα , τὰ δὲ καταδεέστερα , καὶ τὰ μὲν τελειότερα , τὰ δὲ ἀτελέστερα , καὶ τὰ μὲν ἐν τῷ δύνασθαι , τὰ δὲ ἐν τῷ ἐνεργεῖν ἔχοι ἂν κατὰ πάντα ταῦτα τὸ πρότερόν τε καὶ ὕστερον ὡς ἂν ἀφ’ ἑνὸς καὶ περὶ ἓν ὑφέσει τῆς πρώτης δυνάμεως πληθυόμενά τε καὶ διαφορούμενα πρὸς ἄλληλα . δύναται οὖν ταύτῃ πλεοναχῶς λέγεσθαι ἡ ποιότης · οὐ γὰρ τὴν ἴσην ἔχει τάξιν ἕξις τε καὶ δύναμις καὶ παθητικὴ ποιότης καὶ σχῆμα , ἀλλ᾿ ἀεὶ κάτεισιν ἡ διαίρεσις ἐπὶ τὰ ἀσθενέστερα εἴδη τοῦ ποιοῦ , καὶ ταύτῃ προσέοικεν τὰ τοιαὐτα τοῖς ἀφ᾿ ἑνὸς καὶ πρὸς ἕν . τὸ δὲ πλεοναχῶς λέγεσθαι οὐδὲ τοῖς ὁμωνύμοις ἁρμόζει κυρίως οὔτε τοῖς τοῖς συνωνύμοις , ἀλλ᾿ ὡς αὐτὸς ἐν τῇ Μετὰ τὰ φυσικὰ πραγματείᾳ λέγει σαφῶς , τοῖς ἀφ' ἑνὸς λεγομένοις ἢ πρὸς ἕν τὸ γὰρ ἓν πλεοναχῶς λέγεται καὶ τὸ ἰατρικόν ) , τάττεται δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ὁμωνύμως κατηγορουμένων τὸ πλεοναχῶς καὶ ἐπὶ τῶν συνωνύμως , εἰ καὶ σπανίως τοῦτο . δύναται δὲ καὶ ὡς ἀφ᾿ ἑνὸς τοῦ γένους προϊέναι τὸ πλῆθος τοῦτο τῶν ποιοτήτων , ἵνα συνωνύμως κατ᾿ ἀυτῶν κατηγορῆται ἡ ποιότης , οὐ μέντοι εἰς τὰ ἀντιδιαιρούμενα καὶ ἐξισάζοντα εἴδη γενομένης τῆς διαιρέσεως , ἀλλ᾿ εἰς τὰ ἀεὶ ὑποδεέστερα , καὶ οὕτως τὸ πλεοναχῶς διασωθήσεται . ῾Ἀλλ᾿ εἰ μία καὶ ἡ αὐτή , φασίν , ἐστὶ κοινότης , διαφοραῖς δὲ εἰδοποιοῖς τὰ πλείω εἴδη παρέχεται καὶ τῷ καὰ πλειόνων εἰδῶν κατηγορεῖσθαι , ταύτῃ πλεοναχῶς εἴρηται , λε;γεσθω , τί τὸ κοινόν ἐστιν ἐπὶ τῶν τεσσάρων εἰδῶν τῆς ποιότητος᾿ . πρὸς δὴ τοῦτο τὴν δυσκολίαν τῆς εὑρέσεως ἐννοητέον · οὔτε γὰρ ποιότητα ποιότητος εὑπεῖν ῥᾴδιον οὐδὲ γὰρ χρεία ἐστίν , εἰ μέλλοιμεν τὴν κοινὴν ἰδιότητα τῆν ποιότητος εὑρίσκειν ) οὔτε διαφορὰν διαφορᾶς · διαφορὰ γὰρ ἡ ποιότης . δεῖ οὖν τῇ φύσει τοῦ πράγματος συγχωρεῖν καὶ μὴ πλέον φιλονεικεῖν ἀνευρίσκειν ἕκαστον ἢ ἐφ᾿ ὅσον πρόδηλον εἶναι πέφυκεν . τὸ δὲ αἴτιον φησὶν Ἰάμβλιχος τῆς περὶ τοῦτο δυσκολίας εἶναι , διότι ὅταν ἐνύλου καὶ μεριστοῦ πράγματος κοινότητα ζητῶμεν , τότε διὰ μὲν τὴν ἑτερότητα τῆς ὕλης καὶ τὴν διαίρεσιν τῶν καθ᾿ ἕκαστον ἐπὶ τὰς διωρισμένας ἰδιότητας φερόμεθα , ἐν αἷς ενυπάρχει τὸ κοινόν οὐ γὰρ ἔχει καθ᾿ ἑαυτὸ ὑπόστασιν ) · πάλιν δὲ αὖ διὰ τὴν τοῦ κοινοῦ ἐπίνοιαν , καθ᾿ ὅσον ἐστὶ καθόλου , χωρίζομεν τῶν ἐν μέρει αὐτὸ καὶ καθ᾿ αὑτὸ νοοῦμεν τὸ γένος . ὁμοῦ οὖν εἰς τἀναντία περιέλκεται ἡ ἐπίνοια καὶ ὦν ἔχεται , τούτων ἀφίστασθαι προσαναγκάζεται καὶ ἀφισταμένη ἀπ᾿ αὐτῶν οὐδὲν ἧττον μένει ἐν αὐτοῖς · οὐ γὰρ οἶόν τε χωρὶς τούτων εἶναι τὸ κοινὸν οὐδὲ ἐπινοεῖσθαι . διὰ δὴ τὴν αἰτίαν ταύτην δύσκολός ἐστιν ἣ τε νόησις αὐτοῦ καὶ ἡ ἐξήγησις · τό τε γὰρ κοινὸν διαφορεῖται καὶ ἡ διαφορὰ μετὰ τοῦ κοινοῦ ὑφέστηκεν καὶ οὐδέτερον ὑπάρχει τοῦ ἑτέρου χωρίς . ὁ μέντοι λόγος καὶ πρὸ τοῦ λόγου ἡ ἔννοια τὰς μὲν συμμίκτους ταύ|τας φύσεις δυσκόλως αἱρεῖ , τὰς ν Δ δὲ πολὺ διεστώσας ἀλλήλων εὐκολώτερον καταμανθάνει , διότι καὶ τὴν κοινότητα ιδίως αἱρεῖν προθυμεῖται καὶ τὴν διαφορὰν ἰδίως . κοινὸν δὴ οὖν ἔστω τῶν τεττάρων τούτων ἡ τὸν λόγον τῆς ποιότητος παρεχομένη , ἢ γὰρ μᾶλλον ἢ ἧττον , ἢ προσεχῶς ἢ πόρρωθεν , ἢ διόλου ἢ ἐπιπολῆς , ἢ πρὸς παρασκευὴν ἢ πρὸς τελείωσιν ἐγγινομένη · καὶ οὕτως ὁ λόγος εἷς ἂν καὶ κοινὸς γίνοιτο , ἡ δὲ μετουσία αὐτοῦ τετραχῇ διαιρεῖται . εἰ δἒ αὐτὸ τοῦτο ζητοῖμεν , τίς ὁ τῆς ποιότητος λόγος καὶ τίς ἡ διαφορὰ αὐτοῦ παρὰ τὸν τῆς λόγον οὔπω γὰρ τοῦτο πρόδηλόν ἔστιν ) , λεγέσθω ὅτι δεύτερός ἐστιν λόγος ὁ τῆς ποιτότητος ἐκ προηγουμένου τινὸς ὑφιστάμενος , ὁ γὰρ ωοερὸς καὶ παραδειγματικὸς τῆς λευκότητος λόγος ἐκεῖ μὲν ποιότης οὐκ ἔστιν , ἀφ᾿ ἑαυτοῦ δὲ προάγει τὸν ἐν τῇ ὕλῃ ποιοτητα γινόμενον · εἰ δὲ καὶ αὐτὸς λέγεται ποιότης , οὐδὲν θαυμαστόν , εἰ τοῖς αὐτοῖς ὀνόμασιν καλεῖται τὰ αἴτια καὶ ἐκεῖνα ὧν ἐστι τὰ αἴτια . κθρίως δὲ ποιότης ἐπονομάζεται , ὃ δεύτερον ἐπιγίνεται μετὰ τὸ εἰδος καὶ τῆς οὐσίας προυπαρχούσης συνυφίσταται ἐμφυόμενον ταῖς συνθέτοις φύσεσιν , καὶ τὰ μετέχοντα πάντα ἓν καὶ ταὐτὸν ἔχει ἐνυπάρχον τὴν παρουσίαν τοῦ τοιούτου λόγου . προσθήκη τοίνυν οὐσίας ἐστὶν ὁ τῆς ποιότητος λόγος καὶ ἀεὶ ὡς συμβεβηκὸς θεωρούμενος καὶ ἀπεστερημένος τῆς ὄντως οὐσίας καὶ ἔμφασις εἴδους καὶ εἰκὼν τοῦ προτέρου λόγου καὶ ὡς ἕτερος ἐφ᾿ ἑτέρῳ ἐπιγινόμενος οἷον ἐπίκτητός τις καὶ ἔξωθεν ἐφήκων εἰσ τὰ μεταλαμβάνοντα . ὁ δὲ τοιοῦτος λόγος ὁ κατὰ τὴν ποιότητα κυρίως θεωρούμενος κοινός ἐστι τῶν μετεχόντων αὐτοῦ εἰδῶν . καὶ αὐτὰ δὲ τὰ γένη καθ᾿ ὅσον ἐστὶ γένη διέστηκεν ἀλλήλων · ὁ γὰρ τῆς οὐσίας λόγος ἕτερός ἐστιν καὶ ἄλλος ὁ τῆς ποιότητος , ὅ τε γενικὸς ἑκατέρου τούτων λόγος πάντῃ κεχώρισται . δεῖ τοίνυν τοὺς οἰκείους λόγους ἐφ᾿ ἑκάστης κατηγορίας κοινοὺς ποιεῖσθαι τῶν κατ᾿ εἰδη διεστηκότων , ὅσα τέ ἐστιν καὶ ὁποῖα . καὶ περὶ τοῦ εἴδους δὲ ὁ αὐτὸς ἔστω διοπισμός · καθ᾿ ἕκαστον γὰρ τῶν δέκα γενῶν οἰκείως διώπισται τὸ εἶδος , ἀφ᾿ οὗ ἡ κατη - E γορία προσφόρως τε ἑκάστων προηγεῖται καὶ τὸ κοινὸν αὐτοῦ καθ᾿ ἑκάστην κατηγορίαν οἰκείως προσήκει περιλαμβάνειν , ὅστε καὶ ἐπὶ τῆς ποιότητος τῷ αὐτῷ χρησόμεθα διορισμῷ περὶ τῆς κατὰ τὸ εἶδος κοινῆς μετουσίας , ἥντινα καὶ ὡς γενικὴν προτάττειν χρὴ τῶν ἐν αὐτῇ πλειόνων εἰδῶν . Οἱ δὲ Στωικοὶ τὸ κοινὸν τῆς ποιότητος τὸ ἐπὶ τῶν σωμάτων λέγουσιν διαφορὰν εἶναι οὐσίας οὐκ ἀποδιαληπτὴν καθ᾿ ἑαυτήν , ἀλλ᾿ εἰς ἐννόημα καὶ ἰδιότητα ἀπολήγουσαν , οὔτε χρόνῳ οὕτε ἰσχύι εἰδοποιουμένην , ἀλλὰ τῇ ἐξ αὑτῆς τοιουτότητι , καθ’ ἣν ποιοῦ ὑφίσταται γένεσις . ἐν δὲ τούτοις εἰ μὴ οἷόν τε κατὰ τὸν ἐκείνων λόγον κοινὸν εἶναι σύμπτωμα σωμάτων καὶ ἀσωμάτων , οὐκέτι ἐσται ἓν γένος ἡ ποιότης , ἀλλ᾿ ἑτέρως μὲν ἐπὶ τῶν σωμἀτων , ἐτέρως δὲ ἐπὶ τῶν ἀσωμάτων αὕτη ὑφέστηκεν καὶ ὑπ’ ἄλλα γένη διὰ τοῦτο ταχθήσεται . τούτου δὲ ἔτι ἀτοπώτερον λέγεται τὸ μὴ ἔχειν ὑπόστασιν τὰς ποιότητας , ἀλλ’ εἰς ἐννόημα αὐτὰς καταλήγειν , εἰ μὴ ἄρα οὐχ οὔτως ἐλέγοντο εἰς ἐννόημα καὶ ἰδιότητα ἀπολήγειν ὡς ἀνυποστάτου οὔσης τῆς ποιότητος , ἀλλ’ οὐκ ἦν ἀποδιαληπτὴ καθ’ ἑαυτὴν ὥσπερ ἡ οὐσία , αλλ’ ἐννοίᾳ καὶ ἰδιότητι χωριζομένη . ἡ ἡ δὲ ἐξ ἐαυτῆς τοιουτότης ἀσαφής τέ ἐστιν καὶ οὐδὲν ἦττον τῇ οὐσίᾳ προσήκει ἤπερ τῇ ποιότητι , εἰ μὴ ἄρα τὸ τοιοῦτον ποιότητός ἐστιν ἴδιον , ὥσπερ τὸ τοῦτο μᾶλλον οὐσίας . πῶς δὲ λέγουσιν ‘καθ’ ἥν ποιοῦ ὑφίσταται γένεσις ” , εἴπερ ὀμοούσιοί ὁμοούσιοί εἰδιν τοῖς ἀποτελουμένοις ὑφ’ ἐαυτῶν , ἐπειδὴ καὶ αὐταί εἰσιν σωματοεῖς σύνθετοί τε καὶ αὐταὶ παραπλησίως εἰσίν ; Ὁ δὲ Πλωτῖνος τὸ κοινὸν τῆς ποιότητος δύναμιν εἶναι ἔθετο , ἀφ’ ἦς τὸ ἔχον δύναται δύναται · πάσαις γὰρ ἐραρμόζειν τοῦτο ταῖς τέτρασιν ποιότησιν . καὶ ὅτι μὲν ὡς μοναχῶς χρῆται τῇ δυνάμει καὶ τῷ δύνασθαι καίτοι πλεοναχῶς αὐτῶν εἰωθότων κατηγορεῖσθαι . πρόδδηλον · ἐκάστῃ γὰρ τῶν κατηγοριῶν ἐφαρμόττει τοῦτο . ἐκεῖνο δὲ ἐπιστῆσαι χρή , μήποτε εἰς τὸ αὐτὸ περιδεδράμηκεν ἡμῖν ἡ ἀπορία . ἦν μὲν γὰρ τὸ ζητούμενον , εἰ πολλαχῶς λεγομένης αὐτῆς οὐδέν ἐστι κοινόν , τὴν δὲ δύναμιν ἀντὶ τῆς ποιότητος μεταλαβόντες πλέον πεποιηκέναι δοκοῦμεν , εἴπερ γὰρ Ζ ὁμωνύμως καὶ αὐτὴ λέγεται , καὶ πάλιν ὤσπερ τῆς ποιότητος τὸ κοινὸν δύσκολον εὑρεῖν , οὕτω καὶ δυνάμεως τί ἐστι τὸ γένος , οὐ ῥᾲδιον συλλογίσασθαι . καὶ ἴσως ἀληθὴς καὶ ὀ Πλωτίνου λόγος · διότι γὰρ μέση ἐστὶν ἡ ποιότης τῶν τε ἐπικτήτων συμβεβηκότων καὶ τῶν αὐτοφυῶν οὐσιῶν , διὰ τοῦτο τῇ δυνάμει ἔοικεν μέσην καὶ αἰτῇ τὴν φύσιν ἐχούσῃ . καὶ διότι μὲν κοινωνεῖ τῆς τοῦ εἴδους οὐσίας ὁπωσοῦν , διὰ τοῦτο καθ’ ἔνα καοινὸν λόγον χαρακτηρίζεται · ἐπεὶ δὲ καὶ τῆς ἐπιγεννηματικῆς κατηγορίας συμμεετέεσκηκεν , ὥσπερ ἡ τοῦ κεῖσθαι καὶ ἔκειν κατηγορία , διὰ τοῦτο καὶ αὐτὴ προσλαμβάνει τὸ πλεοναχῶς λέγεσθαι , ἔστερ καὶ ἡ δύναμις · καὶ γὰρ ἐπὶ ταύτης τὸ πλεοναχῶς λεγόμενον ἀπ ’ αὐτῆς ἔχει τὸ κοινὸν συνυπάρκον ἢ τῷ ἀφ’ ἐνὸς ἢ πρὸς συντετάχθαι ἢ τῷ περὶ τὸ αὐτὸ ποιεῖσθαι τὴν ὕφεσιν τῆς δυνὰμεως . ἐπεὶ δὲ τῶν δυνάμεων αἱ μὲν ἅμα ταῖς οὐσίαις ὑπάρχουσι καὶ ταῖς κατ’ αὐτὰς ἐνεργείαις , αἱ δὲ οὔτε σμπληρωτικαὶ τῆς οὐσίας ὑπάρχουσιν οὔτε οἱονεὶ μέρη τῶν οὐσιῶν εἰσιν , τὰς ποιότητας δυνάμεις ῥητέον τὰς ἐπεισιούσας ταῖς οὐσίαις , ὅσαι μὴ εἰδοποιοὶ διαφοραί εἰσιν , ἐπίκτητοι δέ τινες δυνάμεις . οὔτω τὸ λογικὸν τοῦ ἀνθρώπου συμπληρωτικὸν τῆς οὐσίας ἐστὶν καὶ μέρος , ὅπερ οὐκ ἂν κληθείη ποιότης | οὐδὲ ἡ κατὰ τὴν ποιότητα νοουμένη δύναμις · τὸ μέντοι πυκτικόν , καθ᾿ 8 ἀφορμὰς ἔχομεν ἀξιολόγους εἰς τὴν πυκτικήν , ποιότης ἔσται καὶ δύναμις , ἐπεὶ οὔτε μέρος τοῦ ἀνθρώπου ἐστὶν οὔτε ἄλλως τῆς οὐσίας συμπληρωτικόν , διότι οὐδὲ πᾶσιν ὑπάρχει τοῖς ἀνθρώποις . καὶ τοῦ λογικοῦ δὲ τὸ μὲν φυσικὸν οὐ ποιόν , τὸ δὲ ἐπιγνόμενον λογικὸν διά τε τῆς ὀξύτητος καὶ ἀγχινοίας ὡς ἐπισκευαστὸν ποιότης . ὥστε αἱ μὲν συμπληρωτικαὶ τῶν οὐσιῶν οὔκ εἰσιν ποιότητες , κἂν δοκῶσι τὴν ποιὰν οὐσίαν σημαίνειν , αἱ δὲ ἔξωθεν ἐπιγινόμεναι ἅ περὶ ψυχὴν καὶ περὶ σῶμα ἐπισκευαστήν τινα ἕξιν καὶ διάθεσιν καὶ μορφὴν σημαίνουσαι , αὗται ποιότητές εἰσιν · ἀεὶ γὰρ περὶ τὸ ὑποκείμενόν ἐστιν τι ποιοτης ειοοποιοῦσα τὸ οὐσιῶδες κἀκείνου οὖσα , ἀλλ᾿ οὐχὶ ἑαυτῆς . ἀλλ᾿ ἐὰν τὰς ἐπεισιούσας ταῖς οὐσίαις ἀδιορίστως ποιότητας λέγωμεν , οὐ μᾶλλον ποιότητας ἐροῦμεν ἢ ἄλλο τι τῶν ἑτέρως συμβεβηκότων · ἐὰν δὲ προσθῶμεν τιὸ ἐπὶ τῇ οὐσίᾳ προσεχὲς ὂν τῇ οὐσία καὶ ἐχόμενον τῆς οὐσίας , οὕτως ἂν μάλιστα ἀπτόμεθα τῆς περὶ τὸ ποιὸν ἐννοίας . ἔσται δὴ οὖν ποιότης δύναμις προστιθεῖσα ταῖς οὐσίαις μετ᾿ αὐτὰς τὸ ποιαῖς εἶναι , συνημμένη πρὸς αὐτὰς διὰ συγγενείας , τὸ δὲ μετ᾿ αὐτὰς οὐδὲν ἧττον ἐμφαίνουσα , διότι τὸ ἐπιγεννηματικὸν ἔχει . Ἅλλ᾿ εἰ ἡ δύναμις τοιαύτη , φησὶν 6 Πλωτῖνος , αἱ ἀδυναμίαι οὐκέτι ἔσονται ποιότητες · εἰ δὲ ποιότητες καὶ αὐταί , οὐκ ἐφαρμόσει κατὰ πασῶν τῆς ποιότητος διορισμός᾿ . πρὸς δὴ τοῦτο ἀναγκαῖον διελέσθαι , πῶς λέγεται δύναμις καὶ ἀδυναμία . εἰ μὲν γάρ , ὡς οἱ Στωικοὶ ἀποδιδόασιν , ἡ δύναμις ἐστὶν ἡ πλειόνων ἐποιστικὴ συμπτωμάτων , ὡς ἡ φρονησις τοῦ τε φρονίμως περιπατεῖν καὶ τοῦ φρονίμως διαλέγεσθαι , ἔσονται κατὰ τὸν τοιοῦτον διορισμὸν καὶ αἱ νῦν λεγόμεναι ἀδυναμίαι δυνάμεις · καὶ γὰρ αἱ ἀτεχνίαι πλείονα διαπτώματα ἐπιφέρουσιν . εἰ μέντοι κατ᾿ ἄλλην διάταξιν τῶν Στωικῶν λέγοιτο δύναμις ἡ πλειόνων ἐποιστικὴ συμπτωμάτων καὶ κατακρατοῦσα τῶν ὑποτασσομένων ἐνεργειῶν , καὶ οὕτως ἐφαρμότττει ὁ τοῦ Πλωτίνου ὅρος · καὶ γὰ ἡ κακία ἀδυναμία οὖσα κατὰ τὸν τῶν Στωικῶν Β ὅρον κατακρατεῖ τῶν οἰκείων ἐνεργειῶν · καὶ αἱ μέσαι τέχναι ὡς ἂν ἀποπίπτουσαι τοῦ βεβαίως ἐνεγρεῖν ὅμως τοιαῦταί εἰσιν , ἀφ᾿ ὤ τὸ ἔχον δύναται ἂ δύναται , ὥστε αἱ τοιαῦται ἀδυναμίαι περιέχονται ἐν τῇ κατὰ τὴν ποιότητα δυνάμει . εἰ δὲ καὶ κατὰ Ἀριστοτέλη τὸ πολλαχῶς τῆς δυνάμεως διελώμεθα , καὶ οὕτως ὁ τοῦ Πλωτίνου λόγος καὶ ἐπὶ τῆς δυνάμεως σωθήσεται καὶ ἐπὶ τῆς ἀδυναμίας . ἑξαχῶς τοίνυν λεγομένης παρ᾿ αὐτῷ τῆς δυνάμεως ἄλλη μὲν ἐστιν ἡ ἀπὸ τοῦ δυνάμει , καθ᾿ ἣν οἷόν τε ἐν ἐπιτηδειότητι εἶναι , ὡς δυνατὸς ὁ παῖς ἀναγνῶναι ὡς ἐπιτηδειότητα ἔχων , καὶ ἄλλη ἡ τῇ ἐπιτηδειότητος τελειότης ἀρχὴ οὖσα κινήσεως , ὡς δυνατὸς ἀναγνῶναι ὁ γράμματα εἰδώς · αὕτη δὲ ἡ δύναμις καὶ ἐντελέχεια λέγεται , καὶ πρὸς ταύτην ἀτελὴς ἡ πρώτη δύναμις καὶ ἀδυναμία ἔσται ὑπὸ τῆς ἀτελοῦς δυνάμεως περιεχομένη . ἄλλως δὲ λέγονται παρ᾿ αὐτῷ δυνάμεις ἥ τε ποιητικὴ καὶ ἡ παθητική , ἡ μὲν ὅτι ἀπ᾿ αὐτοῦ εἰς ἕτερον , ἡ δὲ ὅτι ἀφ᾿ ἑτέρου εἰς αὐτό · καὶ πάλιν ἡ ἐν τῷ πάσχειν δύναμις ἀδυναμία ἔσται τοῦ ποιεῖν ἐν ἐτέρᾳ δυνάμει οὖσα τῇ κατὰ τὸ πάσχειν . ἄλλως δὲ πάλιν δύναμιν λέγει , καθ᾿ ἣν μόνος τις ἢ κάλλιον τῶν ἄλλων ποιεῖ , ὡς ὁ βαδίζων ὅσον οὐκ ἄλλος καὶ ὁ διανηξάμενος πέλαγος ὅσον οὐχ ἕτερος , καὶ πάλιν ἡ ἀντίθετος πρὸς ταύτην · τὸ γὰρ δυνάμενόν τι χεῖρον παθεῖν λέγομεν ἔχειν τούτου δύναμιν , ὡς τῷ ἀνθρώπῳ τοῦ φθαρῆναι . καὶ δῆλον ὅτι στέρησίς ἐστιν ἡ δύναμις αὕτη , καὶ οὕτως ἡ ἀδυναμία τῶν βελτιόνων δύναμις ἔσται πρὸς τὰ χείρονα καὶ καθόλου ἡ ἑτέρων ἀδυναμία ἄλλων ἔσται δύναμις καὶ οὐκ ἐξίσταται παντάπασιν ἡ ἀδυναμία τοῦ λόγου τῆς δυνάμεως , Μ’ ἀλλ᾿ ὑπ᾿ αὐτοῦ κρατεῖται . τὰ γὰρ ἀτελῆ συνείληπται ἐν τοῖς τελείοις · ἀπ᾿ αὐτῶν γὰρ ἔχει τὴν αἰτίαν τοῦ εἶναι καὶ αἱ ἀδυναμίαι οὖν περιέχονται ἐν τῷ τῆς δυνάμεως λόγῳ , ὡς ἂν τῆς πρωτίστης καὶ τελειοτάτης δυνάμεως καὶ ἐπὶ τὰ ἀσθενέστερα διηκούσης · διὰ τοῦτο δὲ καὶ ἡ ἀρετὴ γινώσκει τὴν κακίαν . εἰ δὲ τοῦτο , καὶ ἡ ποιότης τὰς ἀδυναμίας περιέξει διὰ τὸ καὶ ταύτας ὁποιασοῦν εἶναι δυνάμεις . ἢ καὶ αἱ ἀδυναμίαι καὶ αἱ στερήσεις δυνάμεις κατὰ τοῦτο λέγονται , ὅτι ποιοῦσιν τὰ ἑαυτῶν ἔργα ποιότητες οὖσαι καὶ αὐταὶ καὶ ποιοὺς παρεχόμεναι τοὺς ἔχοντας καὶ μορφὰς ἐπάγουσαι , εἰ καὶ ἀσχήμονας . καὶ διότι μὲν ποιοὺς παρέχονται τοὺς μετέχοντας αὐτῶν , ποιότητες λέγονται , καθ᾿ ὅσον δὲ καὶ τὰ οἰκεῖα ἔργα ἐπιτελοῦσιν , ῥηθήσονται καὶ δυνάμεις . ὅλως δὲ καθ᾿ ἑκάστην κατηγορίαν ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος ἐλέγοντο καὶ 01 στερήσεις ἀνάγεσθαι , ὑφ᾿ καὶ αἱ ἕξεις . σαφῶς δὲ καὶ Ἀριστοτέλης ὁμοίως τὸ κατὰ ἀδυναμίαν ὤσπερ τὸ κατὰ δύναμιν ποιοῦν εἶναί φησιν λέγων “ ἢ ἀπλῶς ὅσα κατὰ δύναμιν φυσικὴν ἢ ἀδυναμίαν λέγεται ” . Ἀλλ᾿ εἰ ἑξαχῶς ἡ δύναμις λέγεται , κατὰ ποῖον σημαινόμενον αἱ ποιότητες εἴρηνται δυνάμεις , ἆρα κατὰ τὴν ἐπιτηδειότητα τὴν κοινήν , καθ᾿ ἣν καὶ πρὸς πάσας τὰς τέχνας ἐπιτηδείως ἔχειν λεγόμεθα , κἂν μὴ ἀναλαμβάνωμεν αὐτάς , ἢ καθ᾿ ἣν Ἀριστοτέλης ἔθηκεν ἐν ταῖς ποιότησιν ; λέγω δὲ τὴν ἰδίως προκοπὴν πρός τινα ἐκ φύσεως · σωφρονικὸς γὰρ ὁ ἤδη πολλὰ πλεονεκτήματα ἔχων καὶ ἀφορμὰς ἀπὸ φύσεως πρὸς ταῦτα , ὥσπερ ὁ Ἱππόλυτος . λυτος . ἢ κατ᾿ οὐδετέραν τούτων τῶν δυνάμεων πᾶσαι αἱ ποιότητες περιλαμβάνονται · καὶ γ]ρ ἐντελέχειαι μᾶλλον αὗται . ὡς δὲ αἱ δραστικὰ καὶ αἱ ποιητικαὶ εἰς ἄλλους εἶεν μὲν ἂν αἱ πλείους , οὐ μὴν ἅπασαι · καὶ | γὰρ καὶ ἡ γεωμετρία καὶ ἡ σοφία ποιότητες , ἀλλ᾿ οὐ δραστικαὶ εἰς ἄλλους , ἀλλὰ θεωρητικοὺς μόνον παρέχουσι τῷ αὑτῶν λόγῳ τοὺς κατ᾿ αὐτὰς ἐνεργοῦντας . οὐδὲ πᾶσαι δὲ ποιότητες τοῦ εὖ ἀποδοτικαὶ οὐδὲ πᾶσαι τῶν σπανίων δυνάμεις , ἀλλὰ κομιδῇ εὐαρίθμητοι . ἀλλ᾿ οὐδὲ πᾶσαι τῶν ποιεῖν ἢ πάχειν δυνάμεις πᾶσαι αἱ ποιότητες ἔσονται · οὔτε γὰρ τῇ γρυκοὺ οὔτε τῇ τριγωνότητι οὔτε ὅλως ταῖς κατὰ σχῆμα πάρεστι τὸ δραστιτητες κοὺς παρέχειν τοὺς ἔχοντας . ἀλλ᾿ ἴσως διὰ τοῦτο ταῖς δυνάμεσιν αἱ ποιότητες οὐκ ἐξισάζουσιν , διότι τὸ ἴδιον σημαινόμενον τῶν δυνάμεων , ἀλλ᾿ οὐχὶ τὸ κοινὸν παραλαμβάνομεν . εἴτε γὰρ σπεύδοιτο πρὸς τελείωσιν ὡς τὸ ἐπιτηδείως ἔχον εἴτε ἐν τελειότητι θεωροῖτο ὡς αὐτὴ ἡ έντελέχεια εἴτε δρῴη τι εἰς ἕτερον ὡς ἡ ἀπὸ τῆς ἕξεως τῆς ἐν ἄλλῳ εἰς ἄλλο ἐνέργεια εἴτε πάσχοι ὡς ἡ ἀπ᾿ ἄλλου παραγινομένη κίνησις εἴτε εἰς τὸ εὖ μόνον τι ἔργον ἀποτελεῖν συμβάλλοιτο εἴτε χεῖρόν τι ἀπεργάζοιτο , πανταχῶς ἔχει πρὸς ταῦτα ὅλα δύναμιν , καὶ οὕτω κοινόν τι ἔσται τὸ τῆς δυνάμεως διατεῖνον ἐπὶ πάντα ταῦτα . τὸ δὲ οὕτω θεωρούμενον κοινὸν καὶ πρὸς τὰ εἴδη τῆς ποιότητος πάντα συνέζευκται · τάς τε γὰρ τελείας ἕξεις τὰς μονίμους καὶ τὰς ἐπὶ βραχὺ ἐγγινομένας διαθέσεις καὶ τὰς ἐπιτηδείως παρεσκευασμένας προκοπὰς καὶ τὶς κατὰ κάθος ἢ μορφὴν ἢ σχῆμα παραγινομένας ποιότητας ἡ κοινὴ δύναμις δύναται τοιαύτας ἀπεργάζεσθαι , καὶ ὅλως συναπαρτίζει πρὸς τὴν ποιότητα · ἡ γὰρ αὐτὴ αἰτία , καθ᾿ ὅσον μὲν ποιοὺς παρέχεται , ποιότης ἐστίν , καθ᾿ ὅσον δὲ δύναται τοὺς ποιοὺς ἀπεργάζεσθαι , δύναμις νοεῖται . Εἰ δέ τις ἀπορεῖ , πῶς τὸ σχῆμα καὶ ἡ περὶ ἕκαστον μορφὴ δύναμις ἔσται , ἐροῦμεν ὅτι τῶν ποιητικῶν δυνάμεων αἱ μὲν εἰς ἄλλα τινὰ ἔξωθεν ἐνεργοῦσιν ὡς ἡ θερμότης εἰς τὸ θερμαινόμενον , αἱ δὲ εἰς τὰ μετέχοντα ἑαυτῶν κατὰ ἀκίνητον ἐνέργειαν τοιαῦτα αὐτὰ παρεχόμεναι , ὁποῖά ποτε αὐταί εἰσιν . ἣν οὖν αἰτίαν ἐνδιδόασιν αὐτοῖς εἰς τὸ εἶναι , ταύτην δύναμιν καλοῦμεν , οὐ τὴν ἔξω προϊοῦσαν , ἀλλὰ τὴν μένουσαν ἐν αὐτοῖς ἐκείνοις τοῖς μεταλαμβάνουσιν . τῶν δὲ τοιούτων αἰτίων τὰ μὲν ὅλα δι᾿ ὅλων τῶν μετεχόντων διήκει ὥσπερ ἡ λευκότης δι᾿ ὅλου τοῦ γάλακτος καὶ ἁπλῶς ὅσα ὁρῶμεν δι᾿ ὅλου ὄντα ποιά , τὰ δὲ ἐπιπολῆς καὶ ἔξωθεν δέχεται τὴν ποιότητα ὥσπερ ἡ μορφὴ καὶ τὸ σχῆμα . ταῦτα δὴ οὖν καὶ τὴν δύναμιν παροῦσαν ἔξωθεν καὶ περιγράφουσαν ἔχει , καὶ ἔσται δυνάμεώς τι τοῦτο τελευταίας εἶδος τὸ κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν περιωρισμένον καὶ μὴ δι᾿ ὅλου τοῦ βάθους διατεῖνον · ὅσῳ γὰρ μᾶλλον ἀφίσταται τοῦ εἴδους , τοσούτῳ πλέον καὶ τῆς ὅλης δυνάμεως αὐτοῦ ἐξίσταται . καὶ ἡ γρυπότης οὖν αὐτὸ τοῦτο δύναται γρυπὸν παρέχεσθαι τὸν μετέχοντα ἑαυτῆς , καὶ ἡ τριγωνότης τὸ τρίγωνον παρέχεται τοιοῦτον τῷ σχήματι , ὁποῖόν ποτέ ἐστιν αὐτό . Ἀλλὰ πῶς τὸ ὂν καὶ αἱ οὐσίαι ἐνεργειῶν καθ᾿ ἑαυτὰς ἀποδοτικαί ; κατὰ τὰς δυνάμεις δηλονότι , οὐ ποιοτήτων μετοχῇ δὲ ταύτας ἔχουσι τὰς δυνάμεις , καὶ εἰσὶν μὲν αἱ ποιότητες δυνάμεις καὶ διὰ τοῦτο ποιητικαί , οὐ μέντοι πρώτως ποιητικαὶ οὐδὲ μόνως ποιοῦσαι , ὥστε οὐκ εἴ τι ποιητικόν , ποιότης , Μ’ εἴ τι ποιότης , ποιητικόν . ὁμοίως δὲ οὐχὶ ἁπλῶς δύναμις λέγεται εἶναι ἡ ποιότης , ἀλλὰ τὶς δύναμις , ὥστε εἴ τις μὲν ποιότης ἐστίν , δύναμις ἔσται , εἴ τις δὲ δύναμις , οὐ πάντως ποιότης . καὶ τὸ ὂν οὖν ᾗ ὂν καθ᾿ αὑτὸ δύναμιν ἕξει , ἀλλ᾿ οὐ ποιότητος μετοχῇ ἔσται ἐν δυνάμει , ἐπειδὴ ἡ ἀπλῶς δύναμις ἄλλη τις ἦν καὶ οὐχ ὅπερ ἡ ποιότης . καὶ εἰκότως προείληπται δυνατώτατον τὸ ὄν , διότι τὴν κυριωτάτην καὶ πρωτίστην ἔχει δύναμιν . καὶ αἱ οὐσίαι δέ , ὅσαι τῇ ἐνεργείᾳ εἰσὶ ταὐτόν , οὐδὲν προσδέονται ποιότητος καίτοι δυνάμεις οὖσαι , ἐπειδὴ πρεσβυτέραν αὐτῶν προσειλήφεισαν δύναμιν καὶ καθ᾿ αὑτάς εἰσιν δυνάμεις . ὅλως γὰρ ἄνωθεν κάτεισιν ἡ τῆς δυνάμεως αἰτία δι᾿ ὅλων τῶν ὄντων διατείνουσα καὶ πληροῦσα πάντα καὶ συνέχουσα καὶ μέχρι τῶν ἐσχάτων οἷον τῶν στερήσεων ἀποτελευτῶσα . Ἀλλ᾿ εἰ κατὰ τὸν χαρακτῆρα μάχιστα τὴν ποιότητα ἀφορίζομεν , Πῶς αὕτη ἡ ἔννοια τῇ τῆς δυνάμεως ἐννοίᾳ συνᾴσεται ; ἢ καὶ οὗτος 6 χαρακτὴρ οὐ μάχεται πρὸς τὴν δύναμιν · κατὰ γὰρ τὸν χαρακτῆρα τὸν ἐαυτοῦ ἕκαστον δύναται ποιεῖν ἂ ποιεῖ . ἀλλὰ πῶς ἡ ποιότης κατὰ τὸν χαρακτῆρα λέγεται οὐσιῶσθαι , εἴπερ καὶ ἐκάστη τῶν κατηγοριῶν ἴδιον ἔχει χαρακτῆρα , καθ᾿ ὃν ὑφέστηκεν καὶ διαφέρει τῶν ἄλλων ; ἢ καὶ ἐκεῖναι κατὰ τὴν ποιότητα τὴν τε πρὸς ἀλλήλας ἔχουσιν διαφορὰν καὶ τὸν χαρακτῆρα , ὥσπερ τὴν ὑπόστασον αὐτὴν κατὰ τὴν οὐσίαν · τῆς γὰρ ποιότητος ἴδιον τὸ διορίζειν τὰς οὐσίας πρὸς ἀλλήλας καὶ τὸ πρὸς ἑαυτὰς ἴδιον χαρακτῆρα ἐμποιεῖν καὶ τὸ τὴν ἐνέργειαν περὶ τὸ οἷον καὶ τὸν χαρακτῆρα συντείνειν , ὤσπερ ἡ ποσότης περὶ τὸ ὅσον μόνον ἐνεργεῖ καὶ ἡ οὐσία περὶ τὸ οὐσιῶδες εἶδος ἵσταται . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἀπὸ τοῦ πλούτου τῶν ἐξηγητῶν πλουσίως παραγεγράφθω , δεῖ δὲ λοιπὸν καὶ ἐπὶ τὴν τοῦ Ἀριστοτέλους λέξιν παρατρέψαι τὸν λόγον . p . 8b26 Ἕν μὲ οὖν εἶδος ποιότητος ἕξις καὶ διάθεσις ἕως τοῦ 01 δὲ διακείμενοι οὐ πάντως ἕξεις ἔχουσιν . | Ὄτι μὲν τὸ πλεοναχῶς τῆς ποιότητος οὐχ ὡς ὁμωνύμως εἰρημένον παρείληπται , δηλοῖ τὸ ἓν μὲν οὖν εἶδος ποιότητος . εἰ δέ τις καὶ πρὸς τὸ γένος εἶναι καὶ συνωνύμως κατηγορεῖσθαι φιλονεικεῖ διὰ τὴν τάξιν , ἐκλεγέσθω τὸ μέσον τῶν τε συνωνύμων καὶ ὁμωνύμων τὸ ἀφ’ ἐνός , οὐ μόνον ἐπὶ τῆς ποιότητος , ἀλλὰ ἰαὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἐννέα γενῶν · οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνα κυρίως ἐστὶν γένη οὐδὲ ὠς γένη τῶν ὑπ᾿ αὐτὰ κατηγορεῖται , τάξεως οὔσης πανταχοῦ πρώτων ἰαὶ δευτέρων . ὤσπερ δὲ ἐπὶ τῶν ἄλλων , οὕτως καὶ ἐνταῦθα μετὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς φύσεως αὐτῶν ἐπὶ τὴν διαίρεσιν τρέπεται καὶ οὕτως ἐπὶ τὰ παρακολουθοῦντα . Ἀλλ᾿ ἐπειδὴ τετραδικὴν τῶν ποιοτήτων διαίρεσιν Ἀριστοτέλης παραδέδωκεν ἐμφαίνουσάν τι καὶ δυαδικὸν πρὸ τοῦ τετραδικοῦ , δεῖ τὴν ἀκολουθίαν ἐκφῆναι τῆς διαιρέσεως ἀπὸ τοῦ δυαδικοῦ τὴν ἀρχὴν ποιησάμενον , ὡσπερ καὶ 6 Πλάτων παρακελεύεται κατὰ τοὺς ἐλάττονας τέμνειν ἀριθμοὺς πρότερον , εἴ πη δυνατόν . τῶν γὰρ ποιοτήτων αἱ μέν εἰσιν φυσικαί , αἱ δὲ ἐπίκτητοι , φυσικαὶ μὲν αἱ κατὰ φύσιν ἐγγινόμεναι καὶ ἀεὶ ἐνοῦσαι , ἐπίκτητοι δὲ αἱ ἔξωθεν ἀποτελούμεναι καὶ δυνάμεναι ἀποβάλλεσθαι · καὶ τούτων μὲν ἔστωσαν αἱ ἕξεις καὶ διαθέσεις τῷ πολυχρονιωτέρῳ τε καὶ ὀλιγοχρονιωτέρῳ καὶ δυσαποβλήτῳ τε καὶ εὐαποβλήτῳ διαφέρουσαι , τῶν δὲ φυσικῶν ποιοτήτων αἱ μὲν ἔστωσαν κατὰ τὸ δυνάμει , αἱ δὲ κατὰ τὸ ἐνεργείᾳ , αἱ μὲν κατὰ τὸ δυνάμει καθ᾿ ἃς ἐπιτήδειοι πρός τι λεγόμεθα , τῶν δὲ κατ’ ἐνεγργειαν τὸ μὲν διὰ βάθους , ὅπερ κατὰ τὰς παθητικὰς ποιότητας ὑπάρχει , διττῶς καὶ τοῦτο λεγόμεν<ον> , ἢ ἀπὸ τοῦ πάθος ἐμποιεῖν τοῖς αἰσθνομένοις ἢ ἀπὸ τοῦ αὐτὰς ἀπὸ πάθους ἐγγίνεσθαι , οἷον γλυκύτης καὶ θερμότης καὶ λευκότης καὶ τὸ τούτοις συγγενῆ · ποιότητες γὰρ αὗται , εἴπερ ποιὰ κατὰ ταῦτα λέγεται τὰ ἔχοντα , παθητικαὶ δέ , ὅτι πάθος ἐμποιοῦσιν ταῖς αἰσθήσεσιν ἢ ἀπὸ τοῦ πάθους ἐγγίνονται · “ αἰσχυνθεὶς γὰρ ἐρυθρός τις ἐγένετο καὶ φοβηθεὶς ὠχρός ” . τὸ δὲ ἐπιπολῆς ἐστι τῶν κατ᾿ ἐνέργειαν ποιοτήτων ὥσπερ τὸ σχῆμα καὶ ἡ μορφή , ἥτις ἐστὶν σχῆμα ἐμψύχου , καὶ χρῶμα , οὐ B καθὸ χρῶμα ἁπλῶς ( ἤδη γὰρ ἐκεῖνο προείληπται ) , ἀλλὰ καθὸ τὴν μορφὴν συμπληροῖ , καὶ πᾶσαι αἱ ἐπιπολῆς φαινόμεναι κατὰ περιγραφὴν ἐμφάσεις . παντὸς δὲ ἂν εἴη ἐπιστῆσαι , ὠς καὶ αὐτὸς ἐπισημαίνεται 6 Ἰάμβλιχος , ὡς ἐγχωρεῖ καὶ σχῆμα ἐπίκτητον εἶναι · τὸ γὰρ αὐτὸ ποτὲ μὲν τρίγωνον γίνεται , ποτὲ δὲ τετράγωνον ὑπὸ τέχνης μεταπλαττόμενον · καὶ χρῶμα δὲ ὁμοίως οὐ φυσικόν , ὠς 6 τῶν δειλῶν ὦχρος · ἔστιν δὲ καὶ διάθεσιν φύσει εἶναι καὶ μὴ ἐπίκτητον , ὡς ὑγίειαν καὶ νόσον , Τι αἳ καὶ ἕξεις ἂν εἶεν , εἴπερ ὑπὸ τῆς φύσεως κρατοῖντο , καὶ διὰ τοῦτο ἴσως τὴν εἰς δύο διαίρεσιν ὁ Ἀριστοτέλης παρῃτήσατο . πῶς πῶς δὲ ἐπὶ μὲν τοῦ πρώτου ἓν μὲν οὖν εἶδος ποιότητός φησιν , ἐπὶ δὲ τοῦ δευτέρου “ ἕτερον δὲ γένος ποιότητος ” ; ἢ ὅτι [ καὶ ] τὰ εἴδη ταῦτα καὶ γένη ἐστὶν ἄλλων εἰδῶν ἔτι καθολικώτερα ὄντα καὶ ὑπάλληλα , διὰ τοῦτο καὶ γένη καὶ εἴδη αὐτὰ καλεῖ , ἀλλ᾿ οὐχ ὅτι ἐπηλλαγμένως χρῆται τῷ τοῦ εἴδους καὶ γένους ὀνόματι διὰ τὸ μήπω μήπω διαφορὰν αὐτῶν ἐγνῶσθαι , ὥς φησιν ὁ Ἀλέξανδρος . Τῶν δὲ ἕξεων καὶ διαθέσεων οὐχ ὠς δύο εἰδῶν ἀκούειν χρὴ διαφοραῖς εἰδοποιοῖς διωρισμένων , ὡς ἄνθρωπος διώρισται ἰαὶ βοῦς,ἀλλ᾿ ἀλλ᾿ ὡς ὁ ἀρτίτοκος πρὸς τὸν ἀκμάζοντα διενήνοχεν . οὐ γὰρ τῷ εἴδει ταῦτα διαφέρει · ὁ γὰρ λόγος εἷς ἐπ᾿ ἀμφοτέρων , ὅτι χρῶμα διακριτικὸν ὄψεως τὸ λευκόν , κἂν τε κατὰ ἕξιν ᾖ κἂν τε κατὰ διάθεσιν · ἀλλ᾿ οὐδὲ ἀριθμῷ διαφέρει ἀλλήλων , ὥσπερ Σωκράτης Πλάτωνος οὐδὲν γὰρ ἰδιάζον πλῆθος συνδραμὸν τὴν κατ’ ἀριθμὸν διάστασιν ἀπειργάσατο · ἀλλὰ χρόνῳ διαφέρει , ὡς τὸ ὀλιγοχρόνιον λευκὸν τοῦ πολυχρονίου , καὶ τῷ μονιμωτέρῳ ἢ μή , ὥσπερ ἡ πεπηγυῖα οἰκοδομία τῆς ἀρτιπαγοῦς · 6 ὁ δὲ τῆς ποιότητος λόγος εἷς ἐπ᾿ ἀμφοτέρων · ποιοὶ γὰρ ἀέ ἑκατέρας παρονομάζονται . ἔστω δὲ ἕξεως μὲν παράδειγμα αἱ τέχναι καὶ ἐπιστῆμαι καὶ ἀρεταί . πᾶσαι γὰρ δυσκίνητοι καὶ τὸ μόνιμον ἔχουσαι , ἐὰν μὴ ὑπὸ νόσου ἢ ἄλλου τοιούτου ἢ ὑπὸ συνεχοῦς ῤᾳθυμίας ἐκκρουσθῶσιν . αἱ μέντοι ἀρεταὶ καὶ ἔτι μονιμώτεραι , διότι κατὰ πᾶσαν ἐνέργειαν ταύταις χρώμεθα , οὐ μέντοι ταῖς τέχναις , καὶ διότι ἐν προαιρέσεσιν αἱ ἀρεταὶ καὶ τῷ ἐφ᾿ ἡμῖν , οὐκέτι δὲ αἱ τέχναι . αὐτὸς δὲ πάσας τὰς τέχνας ἐπίστήμας νῦν προσηγόρευσεν κατὰ τι κοινὸν ἦς ἐπιστήμης σημαινόμενον . τῶν δὲ δυσκινήτων τὴν ἐπιστήμην φησίν , ἐὰν καὶ μετρίως τις ἐπιστήμην λάβῃ , τοῦ μετρίως οὐ τὸ ἐπιπόλαιον δηλοῦντος ( οὐδὲ γὰρ ἐπιστήμη οὐδὲ ἕξις τὸ τοιοῦτον ) , ἀλλ᾿ ἐπεί εἰσί τινες τῶν ἐπιστημῶν οὐ πάνυ ἀποδεικτικαὶ καὶ διὰ τοῦτο οὐδὲ κυρίως ἐπιστῆμαι , ὡς τὰς μαθηματικὰς ἀπέδειξεν ὁ Πλάτων , λέγει ὅτι καὶ οἱ τοιαύτην ἐπιστήμην ἀναλαβόντες δυσκίνητοί εἰσιν , καὶ εἴη ἂν τὸ μετρίως ἴσον τῷ ῾μετρίαν οὖσαν᾿ ἐπιστήμην . μήποτε μήποτε δὲ καὶ ἐν τῇ ἐπιστήμῃ ἔΜ τις ἐπίτασις καὶ ἄνεσις , ὥσπερ καὶ ἐν τῇ ἕξει καὶ τῇ διαθέσει · κἂν μὴ κατὰ τὸ ἄκρον οὖν <τις εἴη> τῆς ἐπιστήμης , ἀλλὰ μετρίως αὐτὴν ἔχοι , ὡς ἐπιστήμων εἶναι καὶ οὕτως δυσκίνητος ἡ ἐπιστήμη , ἐάνπερ μὴ μεγάλη γένηται μεταβολὴ ὐπὸ νόσου ἤ ἄλλου τινὸς τοιούτου . καὶ γὰρ νοσήσαντές τινες ἀπέβαλον τὰς ἐπιστήμας , ὤσπερ ἐφ᾿ ἡμῶν ἐν Παλαιστίνῃ προκεκοφώς ἐν λόγοις ἤδη καὶ νοσήσας πάντων ἐπελάθετο , ὡς δεηθῆναι μετὰ τὴν ἀνάληψιν αὖθις εἰς γραμματιστοῦ φοιτῆσαι . καὶ ὑπ᾿ ἄλλου δὲ αἰτίου συμβαίνει τοῦτο , ὡς ἐπὶ τοῦ | πληγέντος τὴν κεφαλήν · καὶ ὑπὸ φαρμάκων δὲ ἐπιλαθέσθαι συνέβη πάντων , ὡς τοῖς μετὰ Ἀντωνίου τοῦ Ῥωμαίων στρατηγοῦ Πάρθοις πολεμοῦσιν συνέβη ἐπὶ βοτάνης τινὸς ἐδωδῇ , ὠς Ἀρριανὸς ἱστόρησεν ἐν τοῖς Παρθικοῖς , πλὴν ὅτι ἐκεῖνοι χρόνῳ πάλιν ἀπεκατέστησαν εἰς τὸ κατὰ φύσιν , ὅσοι περιεσώθησαν οἰνελαίου πόματος εὐπορήσαντες · τοῦτο γὰρ ἐκ περιπτώσεως ηὑρέθη τοῦ πάθους βοήθημα . ὡσαύτως δὲ καὶ τὰς ἀρετὰς μὴ εἶναι εὐκινήτους φησίν , οὐχ ὅτι ὁμοίως ταῖς τέχναις καὶ ταῖς ἐπιστήμαις ἔχουσι τὸ δυσκίνητον ( βεβαιότεραι γὰρ ἐκείνων εἰσίν ) , ἀλλ᾿ ὅτι αὗται οὐκ εὐκίνητοι · τὸ δὲ βεβαιότερον ἔχουσιν , ὠς εἴρηται , διὰ τὸ πανταχοῦ τὴν χρῆσιν αὐτῶν καὶ τὴν ἐνέγρειαν παραλαμβάνεσθαι ἐν παντὶ τόπῳ καὶ παντὶ καιρῷ καὶ πάση ἐνεργείᾳ καὶ πάσῃ τοῦ βίου περιστάσει . διαθέσεως δὲ παράδειγμα τίθησιν θερμότητα , οὐ τὴν φυσικὴν οἵα ἡ τοῦ πυρός , ἀλλὰ τὴν ἐπίκτητον οἵα ἡ τοῦ θερμαινομένου ὕδατος , καὶ ψύξιν , οὐ τὴν τῆς χιόνος , ἀλλὰ τὴν τῶν προσκαίρως ψυχομένων σωμάτων , αἵτινες καὶ ἀφίστανται . καὶ ἡ νόσος δὲ καὶ ἡ ὑγίνεια εὐκίνητα · ταχὺ γὰρ καὶ ταῦτα μεταβάλλει ἐπὶ τὸ ἐναντίον , εἰ μή τις διὰ χρόνον πλῆθος φυσιωθείη ἐν τούτοις , τῆς τε νόσου ἀνιάτου γενομένης καὶ τῆς ὑγιείας δυσαποβλήτου , ὅτε οὔτε διαθέσεις , ἀλλ᾿ ἕξεις ἤδη προσήκει τὰς τοιαύτας καλεῖν . ὅτι δὲ αἱ μόνιμοι ποιότητες ἔξεις εἰσίν , πιστοῦται ἀπὸ τῆς συνηθείας · τοὺς Τὰρ μὴ κατέχοντας τὰ θεωρήματα , ἀλλ᾿ εὐμεταπτώτους οὔ φασιν ἕξιν ἔχειν , καίτοι διάκεινταί πως κατὰ τὴν ἐπιστήμην · διακεῖσθαι Τὰρ λέγονται οἱ εὐμετάπτωτοι . “ Δεῖ δὲ μὴ νομίζειν γένος τὴν διάθεσιν τῆς ἕξεως , φησίν Ἰάμβλιχος · πάντως μὲν γὰρ εἰδοποιὸν διαφορὰν προσιέναι δεῖ τῷ γένει εἰς τὴν τῶν εἰδῶν σύστασιν , οὐδεμία δὲ τοιαύτη πρόσεισιν , ὅταν ἡ ἀπαγὴς ποιότης πεπηγυῖα γένηται . πῶς οὖν εἶπεν ὅτι εἰσὶν αἱ μὲν ἕξεις καὶ διαθέσεις , αἱ διαθέσεις δὲ οὐ πάντως ἕξεις ; τοῦτο γὰρ τὰ γένη πρὸς τὰ εἴδη πεπονθέναι δοκεῖ . ἀλλὰ τὰ μὲν γένη , φησίν , τοῦτο πέπονθεν πρὸς τὰ εἴδη τῷ ἐπὶ πλεον τὰ γένη λέγεσθαι τῶν εἰδῶν , αἱ μέντοι ἔξεις οὐ διὰ τοῦτο πάντως διαθέσεις τῷ ἐπὶ πλέον αὐτῶν λέγεσθαι τὴν διάθεσιν , ἀλλ᾿ ὅτι ὁ μὲν ἐν ἕξει ὢν διάκειται κατὰ τὴν ἐκτικὴν ποιότητα , ὁ δὲ κατὰ ποιότητα διακείμενος οὐ πάντως καθ᾿ ἕξιν τὴν ποιότητα διακειμένην ἔχει · οὐ γὰρ δήπου ἡ γλαυκότης καὶ σιμότης κατ᾿ ἐπίτασιν τὸ πρῶτον ὑπέστη , διάκεινται μέντοι οἱ γλαυκοὶ καὶ οἱ σιμοί . τινὲς με ) οὖν ἐξ ἀνειμένων ἐπετάθησαν , ὡς αἱ τῶν τεχνῶν ἀναλήψεις ἀπὸ τῆς ἀνειμένης ποιότητος εἰς τὴν πάγιον , τινὲς δὲ οὐδὲ ἐπετάθησαν , ἀλλὰ κατὰ μεταβολὴν πρώτως ὑπέστησαν , ὡς τὸ γάλα μεταβαλὸν καὶ οὐκ ἐπιταθὲν τυρὸς ἐγένετο καὶ ὁ πηλὸς κέραμος καὶ ὁ οἶνος ὄξος . ὥστε οὐ γένος ἡ διάθεσις ” . ταῦτα μὲν οὖν ὁ Ἰάμβλιχος γέγραφεν . ὁ δὲ Συριανός φησιν · “ ἔστιν τὸ πρῶτον εἶδος τῆς ποιότητος διάθεσις · ταύτης δὲ τὸ μὲν ἕξις , τὸ δὲ διάθεσις ὁμωνύμως τῷ γένει ” . μήποτε δὲ οὐδὲ γένος ὅλως ἐστὶν ἡ κοινὴ διάθεσις τῆς ἀντικειμένης τῇ ἕξει , ἀλλ᾿ ὁμώνυμοι μόνον εἰσίν , τῆς μὲν κοινῆς κατὰ τὸ διακεῖσθαι πῶς λεγομένης , τῆς δὲ ἰδίας κατὰ τὸ μόνον διακεῖσθαι · τῷ γὰρ μὴ βεβαίως , ἀλλὰ μόνον διακεῖσθαι , τούτῳ καὶ εὐαπόβλητός ἐστιν ἡ διάθεσις . ἄλλο δὲ ἐστιν τὸ διακεῖσθαι πῶς , εἴτε μονίμως εἴτε εὐμεταβλήτως , καὶ ἄλλο τὸ μόνον διακεῖσθαι · εἰ δὲ ἦν γένος ἡ διάθεσις ἐκείνη ταύτης , ἔμελλεν καὶ αὕτη ὁπωσοῦν διακεῖσθαι , νῦν δὲ εὐαπόβλητός ἐστι μόνως . Αἰτιᾶται δὲ ὁ Νικόστρατος , ὅτι εἰπὼν ἓν εἶδος ποιότητος οὐχ ἓν ἐπήγαγεν , ἀλλὰ δύο , τὴν τε ἕξιν καὶ τὴν διάθεσιν . ἀγνοεῖ δέ , φασίν , ὅτι τὸ ἓν εἶδος τὴν διάθεσιν λαμβάνει , ὑφ᾿ τάττει τὴν ἕξιν καὶ τὴν διάθεσιν τὴν ὁμώνυμον τῷ κοινῷ , ὥσπερ ὑπὸ τὴν κοινὴν δικαιοσύνην ἥ τε μερικωτέρα δικαιοσύνη τέτακται καὶ ἡ ὁσιότης . καὶ ἐνταῦθα 6 Ἰάμβλιχος τὴν μὲν τινα διάθεσιν ἐν γένει φησὶν καὶ κοινήν , τὴν δὲ ἐν εἴδει , οὐχ ὅτι γένος κυρίως εἶναι βούλεται , ἀλλὰ τὴν κοινὴν γένος καλῶν . καὶ κατ’ ἄλλον δὲ τρόπον λύων τὴν ἀπορίαν ὁ Ἰάμβλιχὸς φησιν ἓν εἶδος εἶναι ἄμφω τὴν ἕξιν καὶ τὴν διάθεσιν · οὐ γὰρ ἔχουσι τοὺς γενικοὺς καὶ εἰδικοὺς λόγους πρὸς ἀλλήλας χρόνῳ μόνῳ καὶ τῷ εὐμεταβόλῳ καὶ δυσμεταβόλῳ διαφέρουσαι · διὸ καὶ ἐν τῷ αὐτῷ εἴδει θεωροῦνται καὶ οὐδετέρα αὐτῶν προέχει τῆς λοιπῆς . καὶ ὑπομιμνῄσκει τοῦ καθόλου διορισμοῦ , ὃν Ἀριστοτέλης διωρίσατο , πότε εἰς ἄλλο εἶδος ἡ φαινομένη παραλλαγὴ μαθίσταται καὶ πότε εν ἑνὶ ποιεῖται τὴν μετάστασιν , τὰς μὲν κατὰ τὸ σῶμα καὶ τὴν ὕλην ἑτερότητας μὴ παραλαμβάνων εἰς εἰδοποιοὺς διαφοράς , τὰς δὲ κατὰ τοὺς λόγους μόνας εἰς ἐξαλλαγὴν τῶν εἰδῶν παραλαμβάνων · διὸ τὸ ἄρρεν καὶ τὸ θῆλυ καίτοι πολλὴν ἔχοντα διαφορὰν κατὰ τε τὰς ἄλλας ἐνεργείας καὶ τὰς γεννήσεις ὅμως κατὰ τὸ εἶδος οὐ βούλεται διαφέρειν οὐδὲ τὸν λευκὸν ἄνθρωπον τοῦ μέλανος οὐδὲ ἂν κατὰ χρόνον γένηταί τις διαφορά , οἷον εἴ τινες ἐν ὄρεσιν οἰκοῦντες πολυχρονιώτεροί εἰσιν , ὥσπερ οἱ Ἀκροθωῖται λέγονται , ἢ ἐν ἕλεσιν ὀλιγοχρονιώτεροι · οὐ γὰρ ἡ κατὰ χρόνον παραλλαγὴ εἶδος ἕτερον ἀνθρώπων ἀπεργάζεται , ἀλλὰ μέρει τὸ αὐτὸ εἶδος περιέχον τὰς κατὰ χρόνον διαφοράς . καὶ ἐπὶ τῆς ἕξεως οὖν καὶ διαθέσεως ἡ ἐπίτασις καὶ ἡ ἄνεσις ὑλικωτέρα , ἀλλ᾿ οὐ κατὰ τὸ εἶδος ἐμποιεῖ διαφοράν · ἡ γὰρ τοῦ μᾶλλον καὶ τοῦ ἧττον ἀοριστία ἀπὸ τῆς | ὕλης ἐμφύεται . καὶ ἡ κατὰ χρόνον δὲ ἔκτασις καὶ συστολὴ ἀλλοτρίως ἔχει πρὸς εἰδοποιίαν · οὐδὲ γὰρ ἐμποιεῖ κατ’ εἶδος διαφοράν · οὐδὲ γὰρ συμπληροῖ ὁ χρόνος τὴν τοῦ εἴδους διέξοδον , ἀλλ᾿ ὑπηρετεῖ μόνον αὐτῷ πρὸς τὴν τῆς ζωῆς παράτασιν . καὶ ἡ λέξις δὲ τοῦ Ἀριστοτέλους ἀκριβῶς προενεχθεῖσα λύει τὴν ἀπορίαν · οὐ γὰρ εἶπεν ἓν γένος , ἀλλ᾿ ἓν εἶδος ποιότητος ἕξις καὶ διάθεσις λεγέσθωσαν . πάλιν δὲ κατὰ συμπλοκὴν εἴρηται ἕξις καὶ διάθεσις , ὡς ἐν ταὐτῷ εἴδει ὑφεστηκυῖαι , ἀλλ᾿ οὐχ ὡς ἀντιτιθέμεναι ἐν ἑτέρῳ καὶ ἑτέρῳ εἴδει . τρίτον οὐδαμοῦ τῆς διαθέσεως μνημονεύει ὠς διχῶς λεγομένης γενικῶς τε καὶ εἰδικῶς · οὐδὲ γὰρ πέφυκε γένος ποιεῖν ἡ τοῦ ἀνειμένου καὶ ὀλιγοχονίου παραλλαγή , ἵνα γένος οὕτως νομίζοιτο ἡ διάθεσις . καὶ τελευταῖον δὲ τὰς διαφορὰς αὐτῶν παραδεικνὺς τῷ μονίμῳ καὶ πολυχρονίῶ καὶ τοῖς ἀντικειμένοις αὐτὰ χαρακτηρίζει , ἅπερ εἰδητικὰς διαφορὰς οὐ βούλεται ποιειν . Λέγει δὲ ὁ Ἰάμβλιχος , ὅτι “ ἄν τις ἀπαιτήσῃ ἡμᾶς τὸν ὁρισμὸν τῆς ὡς ἐν γένει διαθέσεως καὶ τῆς ὠς ἐν εἴδει , ὥσπερ ἐπὶ τῆς δικαιοσύνης ἔχομεν ἀποδοῦναι ἄλλον μὲν λόγον τῆς ὡς ἐν γένει δικαιοσύνης , ἄλλον δὲ τῆς ὡς ἐν εἴδει , οὐκ ἂν ἔχομεν εἰπεῖν ἐπὶ τούτων τὸ διάφορον · οὔτε γὰρ τὸ ὀλιγοχρόνιον καὶ εὐκίνητον τῆς διαθέσεως οἷόν τε γένος εἶναι τοῦ πολυχρονίου καὶ δυσκινήτου , οὔτε ἄλλο τι δυνατὸν ἀναπλάττειν σημαινόμενον διατεῖνον ἐπίσης ἐπί τε τὸ ὀλιγοχρόνιον καὶ πολυχρόνιον ” . τούτοις δὲ ἐφιστάνειν ἀξιῶ , πρῶτον μὲν ὅτι κἂν ᾖ τις διάθεσις ὠς γένος , οὐκ ἦν αὕτη ἡ ὀλιγοχρόνιος , ἀλλ᾿ ἄλλη τις ἀμφοῖν κοινὴ κατὰ τὸ διακεῖσθαι ὁπωσοῦν θεωρουμένη · ἔπειτα ὅτι τὸ ὁπωσοῦν διακείμενον κοινὸν ἂν εἴη τοῦ τε ἐμμόνως καὶ τοῦ εὐμεταβλήτως , βλήτως , ὥσπερ ἡ κατ᾿ ἀξίαν διανομὴ ἁπλῶς ἀπλῶς κοινή τίς ἐστιν τῆς τε πρὸς ἀνθρώπους καὶ τῆς πρὸς θεοὺς συμπλοκῆς , ὦν τὴν μὲν πρὸς ἀνθρώπους δικαιοοσύνην εἰδικῶς καλοῦμεν , τὴν δὲ πρὸς θεοὸς ὁσιότητα . προστίθησιν δὲ καὶ ταῦτα ὁ Ἰάμβλιχος , ἄτι ἄλλος μὲν λόγος τῆς διαθέσεως οἶον Ἀριστοτέλης ὑποτείνει ἐν τοῖς Μετὰ τὰ φυσικά , ὅς δύναται κοινῶς διορίζεσθαι , καὶ ἄλλος οὖτος , <ὃς> τῆς κατὰ τὰ εἴδη διαθέσεως ἔχεται . εἰ μέντοι τις κατὰ χρόνον μόνον διακρίνοι τὰς διαφοράς , κατὰ τοῦτο ὀφείλει καὶ τὴν γενικὴν αὐτῶν ἀνευρεῖν ταὐτότητα , ὅπερ ἀδύνατον · ἀλιγοχρονίου γὰρ καὶ πολυχρονίου τίς ἄν εὐρεθείη κοινότης ὡς εἰδῶν γενικὴ κατ’ αὐτὴν μόνην τὴν τοῦ κοῦ χρόνου ἰδιότητα καὶ τοῦ ἐν αὐτῷ ὄντος ποιοῦ σὐστασιν ; Ζητεῖ δὲ ὁ Ἀλέξανδρος , “ τί διαφέρει ἡ διάθεσις αἥτη καὶ ἡ ἔξις ὦν μετ’ ὀλίγον ἐρεῖ παθῶν καὶ παθητικῶν ποιοτήτων . ἡ γὰρ θερμότης ὄταν εὐμετάβολος ᾗ πάθος φησὶν αὐτὴν εἰναι , τὸ δὲ εὐμεταβολον διάθεσιν νῶν καλεῖ · χρονιζόμενα δὲ τὸ πάθη παθητικᾶς γενέσθαι ποιότητάς φησιν , τὰ δὲ χρονιζόμενα καὶ δυσκίνητα ἔξεις νῦν καλεῖ . τίνι οὖν διαφέρουσιν αἱ ἔξεις αὖται καὶ διαθέσεις τῶν ταθητικῶν ἐκείνων ποιοτήτων καὶ τῶν παθῶν ; ” λύων δὲ τῆν τοιαύτην ζήτησιν αὐτὸς “ μήποτε , φησίν , τὴν ἔξιν καὶ τὴν διάθεσιν ἐπὶ ταῖς τῆς ψυχῆς ποιότησιν , ὄσαι ἐπίκτητοι καὶ ἔξωθεν καὶ διὰ διδασκαλίας ἐγγίνονται , χρὴ τάττειν ” . ἐπεὶ δὲ ἐνίστατο αὐτῷ τὰ τὴς παραδείγματα , θερμότης καὶ ψύξις καὶ νόσος καὶ ὑγίεια , οὐκ ὄντα ψυχικά , καινότερον αὐτόν φησι τοῖς παραδείγμασι χρήσασθαι , ” ἢ τὸ οἶον θερμότης λέγοι ἂν ὡς ἴσον τῷ ‘οἶον ὡς θερμότης’ · ὡς φὰρ ταῦτα εὐκίνητα , οὔτως καὶ ἡ διάθεσις ” . ταύτην δὲ τὴν λύσιν οὐκ ἀποδέχονται οἱ μετ’ αὐτὸν ἐξηγηταί , ἀλλὰ πρῶτον μὲν θαυμάζουσιν , εἴ τινας ἰδίας ἔξεις καὶ διαθέσεις ταῖς ψυχαῖς ἀφορίζεται ἀσυμφώνως τῷ Ἀτιδτοτέλει καὶ μὴ κοινὰς αὐτὰς ποιεῖ εἶναι καὶ τοῦ ἔχοντος · ἔπειτα , πῶν οὐχὶ καὶ ἐπὶ τοῦ σώματος τὰς ἔξεις ἀκούει καὶ διαθέσεις , ὄταν εἰδοποιοί τινες διαφοραὶ γίνωνται κατὰ τὸ σῶμα , ὡς τὸ λευκὸν τῆς χιόνος συμπληρωτικόν τε αὐτῆς ἐστιν τοῦ καὶ ἕξιν ἐν αὐτῇ ἐμποιεῖ τῆς λευκότητος ; εἰ μὴ ἄρα ἐπίκτητον εἶναι καὶ τὴν ἔξιν δεῖ , ἀλλ’ οὐ συμφυῆ , καὶ εἴη ἄν ἔξις κατὰ τὸ λευκὸν ἡ τοῦ λευ - λανθέντος μονίμως λίνου διάθεσις . βιάζεται δέ , φασίν , καὶ τὰ παραδείγματα τοῦ Ἀριστοτέλους τὰ κυρίως εἰρημένα ἐν ἀκριβεῖ καὶ ἀκροαματικῷ βιβλίῳ μὴ κυρίως εἰρῆσθαι λέγων , καὶ παρεξηγεῖται τὸ οἶον ἡ θερμότης ἴσον νομίξων τῷ ‘οἶον ὡς θερμότης’ , ἵνα ὥσπερ ταῦτα εὐκίνητα , οὕτως Γ καὶ τὰς διαθέσεις τὰς ἐν τῇ ψυχῇ εὐκινήτους λαμβάνωμεν . παρὰ πόδας γὰρ ἔχει ταῦτα τὸν ἔλεγχον · καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν ἕξεων , ἃς αὐτὸς εἶναί φησιν τῆς ψυχῆς , οἷον ἡ δικαιοσύνη λέγει . δεῖ τοίνυν μὴ οὕτως διορίζειν ταῦτα , ὡς τῶν ἐν τοῖς σώμασιν τὰ μὲν εὐκίνητα πάθη εἶναι , τὰ δὲ δυσκίνητα παθητικὰς ποιότητας , τῶν δὲ ἐν τῇ ψυχῇ ἐπικτήτων ποιοτήτων τὰ μὲν εὐκίνητ διαθέσεις , ἕξεις δὲ εἶναι τὰ δυσκίνητα , ἐπεὶ οὕτω γε οὐκ αὐτὸν τὸν λόγον τῆς ποιότητος εἰς εἴδη διαιροῦμεν , καθ᾿ ὅσον ἐστὶ ποιότης , ἀλλὰ παρὰ τὰ ἐν οἷς ὑποκειμένοις ἐγγίνεται τὴν διαφορὰν αὐτῶν ποιησόμεθα . μᾶλλον οὖν ῥητέον ὅτι κινήσει καὶ ἀλλοιώσει καὶ ἐκστάσει τοῦ ὑποκειμένου τὸ πάθος χαρακτηρίζεται , καὶ ἡ παθητικὴ ποιότης παραπλησίως , ὅταν ἡ κίνησις ἡ παθητικὴ δυσαπάλλακτος ὑπάρχῃ · ᾗ μέντοι ὅρῳ καὶ πέρατι τοῦ εἴδους ἤδη κατέχεται καὶ τῆς κατὰ τὴν κίνησιν ἀνωμαλίας καὶ ἑτεροιώσεως πάντῃ κεχώρισται , διάθεσίς ἐστιν . ὁδὸς μὲν γάρ ἐστιν ἐπὶ τὸν λόγον ἥ τε ἄλλη κίνησις καὶ ἡ παθητική · ἐπειδὰν δὲ ἔλθῃ εἰς τὸ εἶδος , ἵσταται καὶ παύεται πάσχον τε καὶ ἀλλοιούμενον . οὕτως οὖν ἡ αὐτὴ θερμότης , ὅταν μὲν ἐν τῷ ἀλλοιοῦσθαι μεταβάλλῃ , φανεῖται πάθος ἢ παθητικὴ ποιότης · ὅταν δὲ στῇ κατὰ τὸ εἶδος τῆς θερμότητος καὶ ψύξεως , | ὁρίζεται ἐν τῷ τῆς διαθέσεως εἴδει , καὶ συμβαίνει οὕτως κατ᾿ αὐτὸν τὸν λόγον τῆς ποιότητος γίνεσθαι τὸ διάφορον , ἀλλ᾿ οὐχὶ κατά τινας ἔξωθεν οὐδὲν προσηκούσας αὐτῇ προσθήκας τῶν ὑποδεχομένων ἢ ἄλλων τινῶν τοιούτων , ἐπεὶ καὶ τῶν ἐν τῇ ψυχῇ φυσικῶν παθῶν τὰ μὲν πάθη ἐστίν , τὰ δὲ παθητικαὶ ποιότητες , ὡς αὐτὸς ἐρεῖ , καὶ οὐ δεῖ τῆς ψυχῆς ἐξοικίζειν ταῦτα , ἐπὶ δὲ τὸ σῶμα αὐτὰ μεταφέρειν . οὐ τοίνυν οὐδὲ ἡ διάθεσις μέν ἐστιν ἡ ἐπὶ τοσοῦτον κατάψυξις καὶ ἡ ἕξις ὁμοίως ἡ ἐπὶ πλέον οὖσα καὶ μονιμωτέρα , παθητικὴ δὲ ποιότης τὸ ψυχρὸν καὶ οὐχ ἡ κατάψυξις . τοὐναντίον γὰρ συμβαίνει κατά γε τοῦτον τὸν λόγον ἢ ὥσπερ τὸ ἀληθὲς ἔχει · ἡ μὲν γὰρ κατάψυξις καὶ θέρμανσις ἐν κινήσει μᾶλλον φέρεται , τὸ δὲ θερμὸν καὶ ψυχρὸν ἕστηκεν τοῖς εἴδεσιν . οὐκ ἔστιν οὖν ἡ κατάψυξις τοῦ πεπονθότος ποιότης , ἀλλὰ τοῦ πάσχοντος καὶ ἀλλοιουμένου , οὐδὲ ἡ ψυχρότης αὐτὸ τὸ γινόμενον πάθος , ἀλλὰ τὸ ἤδη γεγονός . ὁ δὲ Πορφύριος “ ἡ πρόσκαιρος , φησί , θέρμανσις πάθος ἔχουσα ἆρά γε ἡ αὐτὴ ἂν εἴη τῇ διαθέσει ; ἡ τοῦ μὲν ἔχοντος σώματος καὶ ἐπάγοντος ἄλλῳ τὸ θερμαίνεσθαι εἴη ἂν διάθεσις , τοῦ θερμαινομένου δὲ οὕτως ὡς μὴ ἂν δύνασθαι ἄλλο θερμᾶναι πάθος ἂν εἴη <ἡ> πρὸς καιρὸν καὶ ἐπ᾿ ὀλίγον θέρμανσις , ὥστε πάθους μὲν εἶναι ἐπίτασιν τὴν διάθεσιν , ἥτις ἂν εἴη καὶ παθητικὴ ποιότης , ἐπίτασιν δὲ τῆς διαθέσεως τὴν ἔξιν καὶ τὴν μάλιστα παθητικὴν ποιότητα ” . Εἰ δέ τινες ἐπιλαμβάνονται τῆς διαιρέσεως μὴ τὸ ἕν πολλὰ ποιούσης , ὅπερ ἔδει , αλλὰ πολλὰ συμφορούσης εἰς ἓν καὶ ἔν εἶδος τιθεμένης ἓξεως καὶ διαθέσεως , διότι τὸ μὲν ἐπιτείνεται , τὸ δὲ ἀνίεται μένον ἐν αὐτῇ ἰδιότητι , καὶ λέγοιεν δυνατὸν ἐἶναι καὶ κατ’ εἶδος διαφέροντά τινα μηδὲν κωλύειν ἔχειν τὴν κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἦττον διαφορὰν διαφορὰν καὶ παραδείγματα ἐπάγοιεν τὴν μέμψιν καὶ τὴν ὁργὴν καὶ τὸν θυμόν , ἄπερ φησὶν ὁ Θεόφραστος ἐν τῷ Περὶ παθῶν κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἦττον ἔχειν τὴν διαφορὰν φορὰν καὶ μὴ εἶναι ὁμοειδῆ · ὀμοίως δὲ καὶ φιλία καὶ εὔνοια ἐπιτείνεται καὶ ἀνίεται καὶ ἄλλο εἶδος ἑκατέρα εκατέρα ἐστίν , ὠμότης τε καὶ καὶ ὀργὴν ἐπιθμία τε καὶ ἔρως ὡσαυτως διέστηκεν , καὶ καθόλου τὰ δυσφημότερα τῶν παθῶν ἐπιτεινόμενα εἰς ἄλλο μεταβάλει εἶδος — εἰ οὖν ταῦτα λέγοι <εν> ῥητέον ὅτι εὶ τὸ μᾶλλον καὶ ἦττον κατὰ τὸ ἀόριστον ὑφίσταται τῆς ὕλης , πῶς ἄν εἶεν εἰδητικαὶ διαφοραὶ κατὰ μηδὲν ἄλλο τῆς διαστάσεως ὑφισταμένης ; εἰ γὰρ ἦν τι ἄλλο τὸ διάφορον κατ’ εἶδος θεωρούμενον , ἐξ ἐκείνου ἄν μᾶλλον διωρίζετο καὶ οὐχὶ ἀπὸ μόνου τοῦ μᾶλλον καὶ ἦττον , ὥστε καὶ ὅταν ἐπὶ τῶν παθῶν λέγωνται , ὠς ἐπὶ ἐνύλων φύσεων ῥηθήσονται , ται , τῶν ἀλογίστων παρατροπῶν οὖσαι παραλλαγαί , ὡς ἄδικος πῆκυς λέγεται τὸ ὄλον τοῦτο , οὐχ ὅτι πῆκυς καὶ ἄδικος . καὶ ἐνταυθα οὖν ἀτάκτου καὶ ἐνύλου φύσεώς διαφορά , ἀλλ’ οὐχὶ καὶ κυρίως καὶ κατ’ εἶδος διαφορά · ὥσπερ γὰρ κοινωνίαι τινὲς εἰσὶν τὴν διάκρισιν τῶν εἰδῶν ἐφ’ ἐαυταῖς φυλάσσουσαι , οἶον ἡ τοῦ δεξιοῦ καὶ ἀριστεροῦ , οὕτως καὶ διαφοραὶ εἰσῖν ἐν τῷ αὐτῷ εἴδει μένουσαι , ὥσπερ αἱ κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἦττον . Εἰς τοῦναντίον δὲ τούτοις ὁ Πλωτῖνος ἀπορῶν ‘εἰ κοινόν , φησίν , ἐστὶ πασης ποιοπητος τὸ εἰναι χαρακτῆρα ἔξωθεν οὐσίας καὶ τὸ ἐπιγινόμενον μετὰ τὴv οὐσίαν εἰς τὸ πῶς διακεῖσθαι τὸ ὑποκείμενον , διὰ τί πλείω εἴδη καταριθμεῖται ποιότητος ἕξις καὶ διάθεσις ; ἄλλου γὰρ διαφορὰ καὶ οὐ ποιότητος τὸ μόνιμον καὶ μὴ , ἀλλ’ ἀρκεῖ ἡ διάθεσις ὁπωσοῦν ἔχουσα πρὸς τὸ παρασχέσθαι ποιόν , προσθήκη δὲ καὶ ἔξωθέν ἐστιν τὸ μόνιμον μένειν’ . ἀλλ’ εἴπερ τὸ μόνιμον καὶ δυσκίνητον καὶ τὸ συέχεεσθαι ἐν τῷ αὐτῷ εἴδει ἐστὶν τῶν οὐσιῶν ἢ τοῦ λόγου τῆς οὐσίας νὴ Δία , πῶς οὐχὶ καὶ ἐν ταὶς ποιότησιν ἡ κατὰ ταῦτα διαφορὰ ποιότητος ποιεῖ εἶδος ἐν ἐνὶ εἴδει ἔχον τινὰ πρὸς ἐαυτὸ διαφορὰν καὶ οὐχὶ περιττήν τινα προσθήκην ; οὐδὲ γὰρ τῷ τυχόντι διενεγκοῦσα ἡ ἕξις παρὰ τὴν διάθεσιν μονιμωτέρα γέγονεν , ἀλλὰ τῷ μεταλαβεῖν ἀτρέπτου τινὸς καὶ ἀδιαλύτου δυνάμεως . ἔστιν δὲ τοῦτο οὐ προσθήκη τινὸς εἰσητικῆς παραλλαγῆς , ἀλλ’ οἰκεία διαφοβὰ τῆς τοῦ αὐτοῦ εἴδους τελειότητος , οὐχ ὄτι ἀτελεῖς εἰσιν αἱ διαθέσεις , ἀλλ’ ὄτι καὶ αὐταὶ ἔχουσιν οἰκείαν τελειότητα τοίάνδε κοινωνοῦσαν τῆς τοῦ εἴδους τοῦ αὐτοῦ τελειότητος . ταὐτὰ γὰρ τὰ μὲν κατὰ τὴν διάθεσιν , τὰ τὰ δὲ κατὰ τὴν καὶ οὐδὲ ἐν τῷ αὐτῷ τελέως ἡ ἔξις μένει τῆ διαθέσει οὑ γὰρ ἄν ἦν ἄλλη παρ’ αὐτὴν ) οὔτε εξίσταται τελείως ( οὐ γὰρ ἄν ἡ ἔξις μετὰ θήκης διάθεσις ἦν ) , ἀλλὰ πῶς μὲν ἡ αὐτὴ πρὸς τὴν διάθεσιν , πῶς δὲ οὐκ ἔστιν , ἅτε διαφοραῖς ἐν τῷ αὐτῷ εἴδει μένουσαι διωρισμέναι . Ἀλλὰ διὰ τί , φασίν , ἐν τοῖς πρός τι τάξας πρότερον τὴν ἔξιν καὶ τὴν διάθεσιν νῦν ἐν τῇ ποιότητι τάττει αὐτάς ; ἢ πολλάκις εἴρηται πρὸς τοῦτο , ὠς οὐδἐν κωλύει τὸ αὐτὸ κατ’ ἄλλο καὶ ἄλλο ὑπ’ ἄλλῃ τάττεσθαι κατηγορίᾳ ἢ καὶ μάλιστα ὑπὸ τὰ πρός τι καὶ ἄλλην τινά , εἴπερ οὐ καθ’ ἐαυτά ἐστιν τὰ πρός τι , ἀλλ’ ἐν ταῖς ἄλλαις κατηγορίαις ὑφέστηκεν . Αἰτιῶνται δέ τινες τὸν Ἀριστοτέλη τὴν διάθεσιν ἐπὶ τοῦ ὀλιγοχρονίου τάξαντα , τὴν συνήθειαν καὶ αὐτοὶ παραφέροντες ὠς ὡς τὸ πολυχρόνιον σαν , ὥσπερ καὶ αὐτὸς τὴν συνήθειαν ἐπὶ τῆς ἔξεως ἐμαρτύρατο · ἐπὶ γοῦν τῶν ἀδιαλλάκτων ἐχθρῶν λέγειν εἰώθαμεν ὃτι διάθεσις ἤδη γέγονεν ἐπὶ τῶν ἐσκιρρωμένων νόσων . ἀλλὰ τὴν μὲν συνήθειαν ταραιτητέον ὡς οὐκ ἐν πᾶσιν τυγχάνουσαν τοῦ ἀληθοῦς · ἐν οἶς δὲ τυγχάνει , ἐν τούτοις μένοις ἐπιαρτύρεσθαι αὐτὴν ἄξιον . | καὶ οὕτως τὴν διάθεσιν ἀντὶ τῆς ἔξεως εἰώθαμεν παραλαμβάνειν , ἐπειδὴ εἰς ἔν εἰδος ταῦτα συντέτακται . δηλοῖ δὲ ἡ διάθεσις δέσιν τινὰ κατ’ εἶδος , ἡ δὲ ἔξις ἐνέργειαν τοῦ ἔχοντος ἢ ἐχομένου , καὶ διὰ τοῦτο ἡ μὲν ἔστω εὐμεετάπτωτος , ἡ ἡ δὲ δυσμόχλευτος . Εὔδωρος δὲ ἐγκαλεῖ ὄτι εἰπὼν ἴδιον εἶναι τῆς διαθέσεως τὸ εὐκίνητον φησὶ πάλιν † εἴπερ εἴδη αἱ ἔξεις καὶ διαθέσεις · “ οὐκέτι γὰρ ἴδιον ἔσται τὸ εὐκίηντον τῆς διαθέσεως · καὶ γὲρ ἡ ἔξις εὐκίνητος ἔσται · καὶ γὰρ εἰ ἴδον ζῲου ἦν τὸ λογικόν , οὐκ ἄν ἦν ὁ κύων ζῷον ὄλογος ὤν . καὶ εἰ πᾶσα ἔξις καὶ διάθεσις , οὐδεμία δὲ διάθεσις ἕξις , πῶς οὐ συναχθήσεται τὸ τὰς ἕξεις μὴ εἶναι ἔξεις ; ” πρὸς δὴ ταῦτα ῥητέον ὠς οὐ πάσης διαθέσεως ἵδιον Ἀριστοτέλης ἔφη τὸ εὐκίνητον , εἰ γὰρ ἡ μὲν γενική ἐστιν διάθεσις , ἡ δὲ εἰδική , καὶ ἡ μὲν εὐκίνητος ἡ κατὰ τὸ εἶδος θεωρουμένη , ἡ δὲ γενικὴ καὶ ταῖς εὐκινήτοις ὑπάρχει καὶ ταῖς δυσκινήτοις . καὶ ἔχει τινὰ καὶ ταῦτα λόγον , εἶ τις γέος ὐπολαμβάνοι τὴν διάθεσιν ἢ ὡς γένος · εἰ δέ τις ὠς ὃλης τῆς ἔξεως ἀπομερισμὸν τιθεὶς τὴν διάθεσιν ὠς ὑποδεεστέραν πόλιν καὶ οὕτως ἔσται ἠ ἔξις διάθεσις , ὡς περιέκουσα τὴν διάθεσιν θεσιν ἐν ἑαυτῇ · καὶ γὰρ καὶ κατὰ ἀρετὰς διακεῖσθαι λεγόμεθα , καίτοι ἔξεις οὔσας . Ἀλλ’ ἐπειδὴ πολὺ μερος εἰς άλλθειαν συμβάλλεται ἡ τῶν σημαινομένων διάκρισις , δεὶ καὶ ταῦτα ἐπὶ τῶν εἰρημένων ἔχοντά τινα ἀμφιβλόαν διαστείλασθαι . διχῶς τοίνυν λευομένης τῦς ἀρετῆς παρ’ αὐτῷ , τῆς μὲν ἀτελοῦς , ἤτις λόγῳ μόνον ἤ ἔθει ἢ φυσει πρὸς τὸ καλῶς ἔχειν παρεσκεύασται ( λόγῳ δὲ μόνῳ λέγω , ὡς εἰδέναι μὲν τὸ δέον , μήτε δὲ μήτε πεφυκέναι πρὸς αὐτὸ καὶ διὰ τοῦτο τᾶ τῆς Μηδείας φθέγγεσθαι · καὶ μανθάνω μὲν οἶα δρὰν μέλλω κακά , θυμὸς δὲ κρείττων τῶν ἐμῶν βουλευμάτων ) , τῆς δὲ τελείας , ἤ τοῖς τρισὶ τούτοις ἀπήρτισται , δυσκίνητος ἀρετὴ νῦν λέγεται ἡ τελία καὶ ἀπηρτισμένη τοῖς ὄλοις . πάλιν ἐπιστήμης τῆς μὲν ἰδίως λεγομένης κατὰ τὴν τῶν ὄντων ὡς ὄντων ἀκριβῆ γνῶσιν , τῆς δὲ κοινότερον , ἥτις καὶ κατὰ πάσης λέγεεται τέχνης , νῦν ἐπιστήμη εἴρηται ἡ καὶ ἐπὶ τὰς τέχνας διατείνουσα . ἔτι δὲ καὶ τῆς θερμότητος δικῶς λεγομένης , τῆς μὲν συμφύτου , τῆς δὲ ἐπικτήτου , εὐκίνητον ἐνταῦθα θερμότητα τὴν ἐπίκτητον καλεῖ . ὀμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῆς ψύξεως τὴν ἐπίκτητον ληπτέον ψυκρότητα , ἀλλ’ οὐκὶ τὴν σύμξυτον . διόπερ οὔτε τὴν τοῦ πυρὸς θερμότητα οὔτε τὴν τῆς χιόνος ψυχρότητα ὑποληψόμεθα ἐνταῦθα , ἀλλὰ τὴν τοῦ ὕδατος ἢ ἄλλου σώματος μεταβολήν εἰς ἀμφότερα ταῦτα . Ἄξιον δὲ καὶ τὴν τῶν Στωικῶν συνήθειαν περὶ τὰ ὁνόματα καταμαθεῖν . δοκοῦσι γᾶρ οὖτοί τισιν ἀνάπαλιν τῷ Ἀριστοτέλει τὴν διάθεσιν τῆς ἔξεως μονιμωτέραν ἡγεῖσθαι · τὸ τὸ δὲ ἀφορμὴν μὲν τῆς τοιαύτης ὑπονοίας , οὐ μέντοι κατὰ τὸ μονιμώτερον ἢ μὴ παρὰ τοῖς Στωικοῖς ἡ τούτων εἴληπται διαφορά , ἀλλὰ κατ’ ἄλλας διαθέσεις · καὶ γὰρ τὰς μὲν ἔξεις ἐπιτείνεσθαί φασιν δύνασθαι καὶ ἀνίεσθαι , τὰς δὲ διαθέσεις ἀνειπάτους εἶναι καὶ ἀνανέτους , διὸ καὶ τὴν εὐθύτητα τῆς ῥάβδου , κἄν εὐμετάβολος ᾖ δυναμένη κάμπτεσθαι , διάθεσιν εἶναί φασιν · μὴ γὰρ ἄν ἄνεθῆναι ἢ ἐπιταθῆναι τὴν εὐθύτητα μηδὲ ἔχειν τὸ μἄλλον ἢ ἦττον , διόπερ εἶναι διάδθςιν . θεσιν . οὑτωσὶ δὲ καὶ τὰς ἀρετὰς διαθέσεις εἶναι , οὑ κατὰ τὸ μόνιμον ἰδίωμα . άλλὰ κατὰ τὸ ἀνεπίτατον καὶ ἀνεπίδεκτον τοῦ μᾶλλον · τὰς δὲ τἐχνας καίτοι δυκινήτους οὔσας ἤ ] μὴ εἶναι διαθέσεις . καὶ ἐοίκασιν τὴν μὲν ἔξιν ἐν τῷ πλάτει τοῦ εἴδους θεωρεῖν , τὴν δὲ διάθεσιν ἐν τῷ τέλει τοῦ εἴδους καὶ ἐν τῷ μάλιστα , εἴτε κινοῖτο καὶ μεταβάλλοι , ὡς τὸ εὐθὺ τῆς ῥάβδου , εἴτε καὶ μὴ . μᾶλλον δὲ ἐκρὴν ἐκεῖνο ἐπιστῆσαι , μὴ ἡ παρὰ τοῖς Στωικοῖς σχέσις ἡ αὐτή ἐστιν τῇ παρὰ Ἀριστοτέλει διαθέσει , κατὰ τὸ εὐανάλυτον καὶ καὶ δυσανάλυτον διισταμένη πρὸς τὴν ἔξιν . ἀλλ’ οὔτως συμφωνοῦσιν . ὁ μὲν γὰρ Ἀριστοτέλης τὴν ἀρέβαιον ὑγίειαν διαθεσιν εἶναί φησιν , οἱ δὲ ἀπὸ τῆς Στοᾶς τὴν ὐγίεινα , ὄπως ἄν ἔχῃ , οὐ συγχωροῦσιν σχέσιν εἶναι · φέρειν γὰρ τὸ τῆς ἔξεως ἰδ΄'ιωμα · τὰς μὲν γὰρ σχέσεις ταῖς ἐπικτήτοις καταστάσεσιν χαρακτηρίζεσθαι , τὰς δὲ ἔξεις ταῖς ἐξ ἑαυτῶν ἐνεργείαις . ὅθεν ὄθεν οὐδὲ χρόνου μήκει ἥ ἰσχύι εἰδοποιοῦνται αἱ ἔξεις κατ’ αὐτούς , Γ ἰδιότητι δὲ τινι καὶ χαρακτῆρι , καὶ ὤσπερ τὰ ἐρριξωμένα μᾶλλον καὶ ἦττον ἐρρίζωται , ἓν δὲ ἔχει τὸ κοινὸν ἰδίωμα τὸ ἀντέχεσθαι τῆς γῆς , οὔτω καὶ ἡ ἔξις ἐπὶ δυσκινήτων καὶ ἐὐκινήτων ἡ αὐτὴ θεωμεῖται · ὄλως γὰρ τῷ γένει πολλὰ ποιὰ ὄντα ἐκλελυμένον ἐκεῖνο τὸ ἰδίωμα ἔκει καθ’ ὅ εἰδοποιεῖται , ὡς ὀ αὐστηρὸς οἶνος καὶ ἀμύγδαλα πικρὰ καὶ Μολοττικὸς κύων καὶ Μελιταῖος , οἶς πᾶσιν μέτεστι μὲν ὁ γενικὸς χαρακτῆρ , ἐπὶ βρακὺ δὲ καὶ ἀνειμένως , καὶ ὄσον ἐπ’ αὐτοῖς τοῖς ἐν τῇ ἔξει λόγοις ἐπιμένει ἐπὶ μιὰς καταστάσεως αὕτη , τὸ δὲ εὐκίνητον πολλάκις ἐξ ἄλλης αἰτίας αἰτίας ἔκει . διόπερ οἱ Στωικοὶ διατείνουσιν τὰς ἔκεος κοινότερον καὶ ἐπὶ τὰς εὐκινήτους , ἄς λέγει Ἀριστοτέλης διαθέσεις , καὶ ταύτας ἡγοῦνται πολὺ διενηνοκέναι τῆς σχέσεως . σεως . ἡ γὰρ τοῦ ἀναλαμβλάνοτος τὴν ὑγίειαν ἔξις καθίσεως καὶ προρολῆς καὶ τῶν τοιούτων σχέσεων πάντῃ διέστηκεν · αἱ μὲν γὰρ ἄρριζοι καὶ ἀπαγεῖς γἐῖς εἰσιν , τὰς δὲ οὕτως ὑφεστηκέναι φασὶν ὤστε ἀφεθείσας διαμένει ὄσου ἐξ’ ἐαυταῖς δένασθαι , τὸ ἔμμονον ἐξ ἑαυτῶν καὶ τοῦ οἰκείου λόγου παρεχομένας . διὰ ταῦτα οὐδὲ ἡ ὁπωσοῦν δυσανάλυτος σχέσις λέγεται ἔξις παρ’ αὐτοῖς · εἰ γὰρ ἔξωθεν ἔκοι | τὸ δυσανάλυτον , ὥσπερ ὁ δακτύλιος ἐν νΔ δακτυλήθρᾳ ὤη , οὐκ ἄν εἴη ἐν ἔξει τῆς τοιαύτης καταστάσως · ἀλλ’ εἰ ἐαυτοῦ τὴν ἐνέργειαν παρέχοιτο τοῦ εἶναι τοιόνδε , τότε ἄν εἴη ἐν ἔξει , ὥσπερ ὁ πηλὸς εἰς ὄστρακον μεταβαλών · αὐτὸς γὰρ ἀφ’ ἐαυτοῦ τοιόσδε γέγονεν . ἀλλὰ ταῦτα μὲν οὕτως ἱστορήσθω . Τὸ δὲ βαθυτέρας ἐν τούτοις δεόμενον ἐπιβλέψεως ἐκεῖνό ἐστιν · ἆρα ἡ ἔξις οὐχ ἄλλη τίς ἐστιν τῆς διαθέσεως πλὴν τῷ προσειληφέναι τὸ μόνιμον καὶ δυσκίνητον ; τι οὖν ποτέ ἐστιν τοῦτο τὸ προσειληφέναι , πότερον διαφορᾶς προσθήκη ἢ ψιλῆς σχέσεως ἢ πλεονασμός τις ἄλλος ὁποιοσοῦν ; καὶ γὰρ εἰ μὲν εἰδοποιὸς διαφορὰ προσελήφθη , εἶδος γέγονεν ἕτερον , καὶ οὐκέτι ἐν τῷ αὐτῷ εἴδει εἰσὶν ἥ τε ἕξις καὶ ἡ διάθεσις · εἰ δὲ σΧέσις ψιλὴ ἢ πλεονασμὸς ὁποιοσοῦν , ὥς γε οὑτωσὶ δόξα πρόσεισιν , πάλιν ἐν τῷ τοιῷδε προσθήκη γίνεται ἄλλως καὶ οὐ κατὰ τὴν ἰδιότητα τοῦ λόγου πάρεστι τὸ μόνιμον . μήποτε οὖν ἐν πλάτει τοῦ ἑνὸς εἴδους θεωροῦνται τῆς ἕξεως καὶ διαθέσεως οἱ λόγοι , ἔχοντες διαφορὰς ἐν ἑαυτοῖς εἰδητικὰς μέν , περιεχομένας δὲ ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ εἴδους · τὸ γὰρ ἓν εἶδος συνείληφεν ἐν ἐαυτῷ τὰς τῆς ἕξεως καὶ διαθέσεως διαφοράς . αἰτία δὲ τούτου ὑπάρχει ἡ καθαρότης καὶ ἡ ἄυλος τῶν εἰδῶν φύσις , δι᾿ ἣν ἀμιγῶς καὶ καθαρῶς τὰ πολλὰ εἴδη ἐν ἑνὶ πολλάκις περέχε<ται>ι . καὶ δεῖ νοεῖν τῶν εἰδῶν οὐ μόνον τὴν κατὰ τὰ μεγάλα ἀλλὰ καὶ τὴν κατὰ τὰ ἐλάχιστα τοῦ εἶναι ἑτερότητα . οὐδὲ ἐπίτασιν οὖν οὐδὲ μεταβολὴν ἀποδεκτέον , δι᾿ ἣν ἀπὸ τῆς διαθέσεως ἡ ἕξις ἀπογεννᾶται . οὔτε γὰρ ἐκ κινήσεως οὔτε ἐξ ἐπιτάσεως οὔτε κατὰ μεταβολὴν πέφυκεν , λόγος ἀποβλαστάνειν · ἀρχηγικώτερον γὰρ καὶ αἰτιώτερόν ἐστιν τὸ ἀκίνητον τοῦ κινουμένου καὶ τὸ τῇ τοῦ Με συμμετρίᾳ προσεοικὸς τοῦ εἰς τὴν ἀοριστίαν τῆς ὕλης ὑποφερομένου . παραιτησόμεθα δὲ διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν καὶ τοὺς τὸ ἀπαγὲς καὶ πεπηγμένον εἰς διάκρισιν τῶν αὐτῶν ὑποτείνοντας · σωματικὴν γὰρ ποιοῦνται τὴν τῶν εἰδῶν διδασκαλίαν καὶ κατὰ μεταβολὴν τὴν ἕξιν ἀποτελοῦσιν , καὶ ἔσται οὕτως μεταβολὴ κυριωτέρα τοῦ ἑστηκότος εἴδους , 8 παντελῶς ἐστιν ἀδύνατον . διὰ δὲ τὴν αὐτὴν αἰτίαν οὐδὲ τὸ πολυχρονιώτερον καὶ ὀλιγοχρονιώτερον ἐν ταῖς τοιαύταις διαφοραῖς ἀπολογίζεσθαι ἄξιον , διότι χρόνος μὲν συμφέρεται κινήσει , κίνησις δὲ οὐκ ἔχει ἐν ἑαυτῇ τὸ κῦρος τῆς τῶν εἰδῶν ἰδιότητος , κατ’ αὐτὴν δὲ μᾶλλον αὐτὴ ἀφώρισται . ἀλλ᾿ εἰ μὲν λέγοι τις , ὡς δύναμις εἰς τὸ συνέχειν προϋπάρχουσα τελειοτέρα συνακολουθοῦσαν ἔχει σὺν τῇ μονίμῳ καταστάσει καὶ τὴν κατὰ χρόνον βεβαιότητα , τάχα ἄν τι λέγοι σύμφωνον τῇ περὶ τῶν ποιοτήτων ὑποθέσει · ὠς δὲ νῦν λέγεται προηγουμένως τῇ κατὰ χρόνον κινήσει τὸ διάφορον αὐτῶν ἀποδιδόντων τινῶν , οὐδαμῶς ἔχει τὸ πιστὸν καὶ ἀληθὲς ὁ λόγος · ἀναστρέφει γὰρ οἷτος ἀνάπαλιν τὴν φύσιν τῶν ὄντων . οὐ τοίνυν οὐδὲ τὸ ἀτελὲς καὶ τέλειον , εἴ τις καὶ τοῦτο εἰς διάστασιν αὐτῶν παραλαμβάνει ὡς ἐχέγγυον , ἀναμφισβήτητον ἔχει τὴν ἐπίκρισιν , ἐπεὶ οὐδὲν ἐν τοῖς λόγοις ἀτελὲς θεωρεῖται κατὰ γε τὴν οἰκείαν ἑκάστου τάξιν · πληροῦται γὰρ αὕτη συμμέτρως πρὸς ἣν ἕκαστος αὐτῶν εἴληχεν δύναμιν . ἴσως οὖν ἐπὶ τὰ μετέχοντα ὦρ λόγων καὶ τὰ σύνθετα τὰς τοιαύτας δεῖ μετάγειν διαφο - ράς , ὅταν τὸ ἐλλεῖπον τῆς οἰκείας φύσεως ταῦτα συμμιγνύοντα τὰ τέλεια ποιῇ ἀτελῆ φαίνεσθαι καὶ ἀσύμμετρα τὰ ὠρισμένα καὶ κινούμενα εἰς ἐπίτασιν τὰ ἑστηκότα . καθόλου οὖν διωρίσθω ὠς δεῖ τὸν μετεχόμενον λόγον καθαρῶς θεωρεῖν αὐτὸν καθ᾿ ἑαυτόν , εἰ καὶ ὅτι μάλιστα ἔνεστιν ἐν ἑτέρῳ . δι᾿ ἀκριβείας οὖν ἐξεταστέον , τίνα μὲν ἐν τῷ συνθέτῳ πάρεστιν κατὰ τὸν τοῦ εἴδους λόγον , τίνα δὲ κατὰ τὴν τοῦ ὑποκειμένου ὑλικοῦ φύσιν , τίνα δὲ κατὰ τὸ κοινὸν ἐξ ἀμφοῖν · οὕτω γὰρ καὶ μάλιστα οὐκ ἂν συγχυθείη τῶν εἰδῶν ἡ καθαρότης , ἣν δεῖ καθ᾿ αὑτὴν τῷ λόγῳ περιλαμβάνειν . ἀπὸ δὲ τούτων κἀκεῖνα καταφαίνεται ὠς οὐκ ἔστιν ἡ ἕξις διάθεσις προσλαβοῦσα τὸ μόνιμον οὐδὲ ἡ αὐτὴ ὑγεία ἐν μὲν τῷ ἀναλαμβάνοντι εὐκίνητος οὖσα διάθεσίς ἐστι , βεβαιωθεῖσα δὲ καὶ δυσκίνητος ἀποτελεσθεῖσα ἕξις γίνεται . πάλιν γὰρ καὶ ἐνταῦθα τὰ τῶν συνθέτων καὶ μετεχόντων παθήματα μετάγομεν ἐπὶ τὰ ἁπλούστατα εἴδη τῶν ποιοτήτων καὶ γενέσεις ἐν αὐτοῖς ποιοῦμεν διὰ κινήσεως ἐναλλαττομένας , τὸ δὲ ἐξαίφνης αὐτῶν παρόν , ὅταν παρῇ , καὶ μὴ παραγινόμενον , ὅταν μὴ ἐγγένηται , οὐκ ἔοικεν διατηρεῖν ὁ τοιοῦτος διορισμός . οὐδὲ εἴ τις τὸ ὅλον καὶ μέρος ἐπ᾿ αὐτῶν λαμβάνει , τυγχάνει τῆς ἀληθείας · οὐ γὰρ † εἶπεν ὅτι ὅτι ἐν αὐτοῖς αἱ τοιαῦται διαφοραί · πῶς γὰρ ἂν ἐν τοῖς ἀμερέσι θεωρηθείη τὸ ἐν τούτοις διάφορον ; Μ’ ἴσως ἐν τοῖς μεριστοῖς καὶ τοῖς μετέχουσιν τὸ παρηλλαγμένον αὐτῶν κατὰ ταὐτὸ θεωρεῖται τοῖς μὴ δυναμένοις τὸ ἀμερὲς αὐτῶν ἀμερῶς ὑποδέχεσθαι . ὅθεν ὀρθῶς Ἀρχύτας τὸ ἐν ἕξει θεὶς εἶδος τῆς ποιότητος ἠρκέσθη τούτῳ καὶ οὐ συνέζευξεν μετ’ αὐτοῦ τὴν διάθεσιν οὐδὲ ὡς 660 ταῦτα συνηριθμήσατο , οὔτε ὡς ὑπὸ τὴν αὐτὴν τάξιν ὄντα τοῦ εἴδους , ὅπερ ἡμεῖς ἐλέγομεν πρότερον , οὔτε ὡς διαφέροντα . ἀλλ᾿ οὗτος μὲν τῇ ταὐτότητι τοῦ εἴδους μᾶλλον προσέχων ἐπὶ τοῦ ἐνὸς εἴδους μεμένηκεν , Ἀριστοτέλης δὲ οὐκ ἐξίσταται μὲν οὐδὲ αὐτὸς τῆς τῆς τοιαύτης ὑποθέσεως , πλὴν ἐξεγρασμόν τινα προστίθησιν καὶ παραδείκνυσιν τὸ ἐν τῷ ἑνὶ αὐτῶν πλῆθος . αὐτίκα τὴν διάθεσιν λέγεσθαι μὲν φησιν τοῦ ἔχοντος μέρη τάξιν τὴν κατὰ τόπον ἢ δύναμιν ἢ κατ’ εἶδος · θέσιν γάρ τινα εἶναι ὥσπερ τοὔνομα δηλοῖ τὴν διάθεσιν . οὐκοῦν ἐν τούτος ἐν ἑνὶ περι|χει πάσας τὰς διαφόρους θέσεις , τὰς μὲν σωματοειδεῖς ὡς κατὰ τόπον τὸ οὐτωσὶ διατίθεσθαι λαμβανούσας , τὰς δὲ ἐν παρασκευῇ καὶ ἐπιτηδειότητι ὡς ἰατὰ δύναμιν τὴν θέσιν παραδεχομένας , τὰς δὲ τελείας ἕξεις ὡς κατὰ εἶδος τὴν θέσιν ἀφοριζούσας . ἡ δὲ ἕξις κατ’ αὐτὸν λέγεται ἕνα μὲν τρόπον τοῦ ἔχοντος καὶ ἐχομένου ἐνέργεια · ὥσπερ γὰρ ἡ ποίησιν τοῦ ποιοῦντος καὶ ποιουμένου μεταξύ ἐστιν , οὕτως καὶ τοῦ ἔχοντος ἐσθῆτα καὶ τῆς ἐχομένης ἐσθῆτος μεταξὺ ἡ ἕξις ἔστίν , ἄνευ διαφορᾶς oὕτω νοουμένη , διὸ οὐδὲ ποιότης αὔτη , ἀλλ’ ἐν ἄλλῃ κατηγορίᾳ τῇ τοῦ ἕχειν κατατέτακται . ἄλλον δὲ τρόπον ἕξις λέγεται διάθεσις μόνιμος , καθ’ ἥν εὖ ἤ κακῶς διάκειται τὸ διακείμενον , καὶ ἤ καθ’ αὑτὸ ἤ πρὸς ἄλλο , οἷον ἡ ὑγεία ἕξις · διάθεσις γάρ ἐστιν τοιαύτη διαφορὰν ἐμφαίνουσα , διὸ καὶ ποιότης . ἔτι ἕξις λέγεται , ὅ ἄν ᾖ μόριον τοιαύτης διαθέσεως · διὸ καὶ ἡ τῶν μερῶν ἀρετὴ ἕξις τίς ἐστιν . πάλιν οὖν καὶ ἐνταῦθα ἐν τῷ ἑνὶ πολλαὶ θεωροῦνται ἑτερότητες · ἕξεων διαστάσεις , καὶ ἔτι πρόσκειται ἡ κατ’ ἐνέργειαν τελειότης καὶ ἡ κατὰ τὸ εὖ θεωρουμένη ἥ τε καθ’ αὐτὸ καὶ ἡ πρὸς ἄλλο συμπαραδηλοῦται , ὅμες μέντοι ἐν τῷ τῆς ἕξεως λόγῳ περιέχονται . καὶ ἔτι μέντοι συναμφότεραι αἵ τε ἕξεις καὶ αἱ διαθέσεις πολυειδῶς ἑκάτεραι θεωρούμεναι ὑφ’ ἑνὸς κρατοῦνται λόγου τελειοτάτου τῆς ποιότητος , ἐπειδὴ οὗτος αὐτὰς ἐν ἑαυτῷ συνέχει . οὐ μέντοι διὰ τοῦτο νοητὸν εἶδος ἤ γένος ἕν τοῦ ὄντος τὴν ποιότητα θετέον · οὐ γὰρ ἐν τοῖς πρώτοις γένεσιν ἐν τῷ ὅπερ ὄντι ὑφέστηκεν ἡ ποιόρα καὶ μετὰ τὴν οὐσίαν ὑφέστηκεν . δεῖ δὲ τὴν ὄντως οὐσία παρακολουθοῦντα ταῦτα ἔχειν ὥσπερ πρώτην αὐτῶν , μὴ ἐκ τούτων δὲ τὴν σύστασιν ἔχειν μηδὲ διὰ τούτων συμπληροῦσθαι · εἴη γὰρ ἄν ὑστέρα τῆς ποιότητος . τὴν μὲν γὰρ τινὰ οὐσίαν συμπληροῦσθαι καὶ ἐκ ποιότητος οὐδὲν ἴσως ἄτοπον , ἐχούσης ἤδη τὴν οὐσίαν πρὸ τῆς ποιότητος , τὸ δὲ τοιόνδε ἔξωθεν , αὐτὴν δὲ τὴν οὐδίαν ἅ ἔχει οὐσιώδη ἔχειν . Οὐκ ὀρθῶς οὖν ἐπιζητοῦσί τινες , εἰ αἱ ἐνθάδε ποιότητες καὶ ἐκεῖ ὑφ’ ἕν γένος · οὐδὲ γὰρ ὅλως εἰσὶν αἱ ἐκεὶ ποιότητες , ἀλλὰ πάντα τὰ ἐν τῷ ὄντι οὐσίαι εἰσίν , εἴπερ αἱ ποιότητες κατὰ τὴν τῶν ἰδιοτήτων ἐν τῇ ὕλῃ μέθεξιν θεωποῦνται . ἀλλ’ εἰ ὁ νοῦς ὁ τῇδε ἕξις , κοινῶς , φασίν , ἐπ’ ἐκείνη , τῆς οὐσίας καὶ ταύτης ἡ ἕξις κατηγορηθήσεται . ἤ καὶ ὁ ἐνθάδε νοῦς ἄλλως λέγεται ἕξις καὶ οὐκ ἀφομοιωτέον αὐτὸν ταῖς τῇδε ἕξεσιν , ἀλλὰ μᾶλλον τοῖς ἁπλοῖς καὶ ἀμίκτοις εἴδεσιν , ἅ περιέχει ὅ νοῦς ἐν ἑαυτῷ . καὶ ἡ σοφία δὲ ἄλλη μὲν ἡ τοῦ νοῦ,ἄλλη δὲ ἡ τῆς ψυχῆς , καὶ ἡ μὲν ἐν τῇ ψυχῇ ἕξις , ἡ δὲ ἐν τῷ νῷ οὐσία . οὐ ζητητέον δέ , εἰ κοινὸν τὸ ποιὸν ἐνταῦθα κἀκεῖ καὶ συνωνύμως ὑπάρχον · πάντα γὰρ τὰ ἐκεῖ θεῖα καὶ αὐτάρκη καὶ αὐτὰ ἐπ’ ἐκείνων καὶ τούτων ἔσται κοινῶς ποιτόν . ἀλλὰ τούτων μὲν ἅλις , ἐπὶ δὲ τὰ ἑξῆς εἴδη τῆς ποιότητος ἰτέον . p . 9a14 Ἕτερον δὲ γένος καθ᾿ ὃ δρομικοὺς ἢ πυκτικοὺς ἢ ὑγιεινοὺς ἢ νοσώδεις λέγομεν ἕως τοῦ τὸ δὲ μαλακὸν τῷ ἀδυναμίαν εχειν του αυτου τουτου . Μεταβέβηκεν ἐπὶ τὸ δεύτερον τῆς ποιότητος εἶδος κατὰ τὸ δυνάμει καὶ τὴν ἐπιτηδειότητα ἤ , ὡς αὐτός φησιν , κατὰ φυσικὴν δύναμιν ἢ ἀδυναμίαν λέγεται , πολλὰ μὲν τῆς δυνάμεως σημαινούσης , ὡς εἴρηται πρότερον , νῦν δὲ τὸ κατὰ τὴν ἐπιτηδειότητα τὴν φυσικὴν δηλούσης . διττῆς δὲ οὔσης ταύτης , τῆς μὲν ἁπλῶς , τῆς δὲ κατὰ προκοπήν τινα θεωρουμένης , καθ’ ἣν ἤδη προφανής ἐστιν καὶ ἕτοιμος ἡ ἐπιτηδειότης ὠς ἐν τῷ πυκτικῷ λεγομένῳ , ταύτην νῦν παραλαμβάνει · διὸ τῷ ποιῆσαί ποιῆσαί τι ἢ παθεῖν τὸ ῥᾳδίως προσέθηκεν · τοῦτο γὰρ τῆς δυνάμεως τῆς προκεικοφυίας ἴδιόν ἐστιν , ὅπερ καὶ εὐαρίθμητον ὑπάρχει . καὶ γὰρ καὶ οἱ ἀπὸ τῆς Στοᾶς πρὸς μὲν τὰς τέχνας ἐπιτηδειότητα μόνην ἀπέλιπον τὴν ἁπλῶς οὐτωσὶ θεωρουμένην , πρὸς δὲ τὰς ἀρετὰς τὴν ἀξιόλογον προκοπὴν ἐκ φύσεως προϋπάρχειν ἀπεφήναντο , ἣν καὶ οἱ ἀπὸ τοῦ Περιπάτου φυσικὴν ἀρετὴν ἐκάλουν . μήποτε δὲ οὐ μόνον ἐπὶ τῶν ἀρετῶν , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν τεχνῶν τὴν ἐκ φύσεως ἐπιτηδειότητα θεωρητέον καὶ τὴν ἐφ᾿ ὁσονοῦν ἢ καὶ τὴν ἄξιόλογον ἐκ φύσεως προκοπήν . δρομικοὺς δὲ ἢ πυκτικοὺς λέγομεν τοὺς μήπω ἐν ἕξει ταῦτα ἔχοντας , Μ’ ἐπιτηδειότητα μόνην ἤδη προαχθεῖσαν καὶ ἕτοιμον πρὸς τὸ γενέσθαι τοιούτους · καὶ ὑγιεινοὺς δὲ καὶ νοσώδεις ὁμοίως καλοῦμεν ἀπὸ τοῦ πρὸς ὑγείαν καὶ νόσον ἐπιτηδείως ἔχειν · καὶ αἱ φυσικαὶ δὲ ἀρεταὶ καὶ κακίαι εἰς τὴν αὐτὴν ἐπιτηδειότητα ὑπάγονται . ἐν δὲ τῷ εἴδει τούτῳ τῷ περὶ ποιοτήτων ἔταξεν καὶ τὸ σκληρὸν καὶ μαλακόν , ὅτι τὸ μὲν σκληρὸν δύναμιν ἔχει τοῦ μὴ διακοπῆναι ῤᾳδίως ( οὐδὲν γὰρ τῶν γενέσει σῶμα οὐκ ἂν διακοπείη ) , τὸ 61 μαλακὸν ἀδυναμίαν ἔχει τοῦ αὐτοῦ τούτου , δύναμιν δὲ τοῦ ῥᾳδίως ἂν διαιρεθῆναι . Ἐπισημήνασθαι δὲ ἄξιον , ὅτι δυνατόν ἐστι , καθ’ ὧν ἡ δύναμις λέγεται , κατὰ τούτων καὶ τὴν ἀδυναμίαν ῥηθῆναι . εἰ γὰρ δύναμιν ἔχει τὸ μὲν ὑγιεινὸν τοῦ μηδὲν πάσχειν ὑπὸ τῶν τυχόντων ῥᾳδίως , τὸ δὲ σκληρὸν τοῦ μὴ ῥᾳδίως διαιρεῖσθαι , καὶ ἀδυναμίαν ἔχει τὸ μὲν τοῦ πάσχειν ῤᾳδίως ὑπὸ τῶν τυχόντων , τὸ δὲ τοῦ ῤᾳδίως διαιρεθῆναι . καὶ τὸ ἀνάπαλιν , εἰ τὸ νοσῶδες ἀδυναμίαν ἔχει τοῦ μὴ πάσχειν καὶ | τὸ μαλακὸν ἀδυναμίαν ἔχει τοῦ μὴ διαιρεθῆναι , δύναμιν ἔχει τὸ μὲν τοῦ πάσχειν , τὸ δὲ τοῦ διαιρεθῆναι . ἀλλ᾿ ἐπειδὴ τὸ δυσπαθὲς τοῦ εὐπαθοῦς τελειότερον καὶ τὸ ὑγιεινὸν τοῦ νοσώδους μᾶλλον κατὰ φύσιν , διὰ τοῦτο δὴ τοῖς μὲν τὴν δύναμιν , τοῖς δὲ τὴν ἀδυναμίαν ἀποδέδωκεν . οὐκ ἐπὶ πάντων δέ ἐστιν ὀνόματα κείμενα οἷς χωρίζεται ἡ ἐπιτηδειότης τῆς ἐνεργείας · ἐπὶ μὲν γὰρ τοῦ πυκτικοῦ καὶ πύκτου καὶ δρομικοῦ καὶ δρομέως κεχώρισται τὰ ὀνόματα , γραμματικὸς δὲ καὶ μουσικὸς καὶ ὁ τὴν ἐπιτηδειότητα μόνην ἔχων λέγεται καὶ 6 ἤδη κατ’ ἐνέργειαν . καὶ τοῦτο δὲ ἐπισημαντέον , ὅτι κἂν λέγηται τοῦτο τὸ κατὰ δύναμιν εἶδος ποιότητος , ἀλλ᾿ ὄνομα ποιότητος οὐκ ἔστιν , ἀφ᾿ ἧς καλεῖται ὁ κατὰ δύναμιν ποιός . οὐ γὰρ ἀπὸ τῆς πυκτικῆς 6 πυκτικὸς ὠνόμασται , διότι πυκτικὴ μέν ἐστιν ἡ τοῦ πυκτεύειν τέχνη , ὁ δὲ πυκτικὸς οὔπω ἔχει τὴν τέχνην ταύτην , ἀλλ᾿ εἰ χρὴ σημῆναι τὰ εἴδη ταῦτα τῆς ποιότητος , ἀκατονόμαστα ὄντα διὰ λόγου σημαντέον αὐτά · ἡ γὰρ πρὸς δρόμον ἐπιτηδειότης , αὕτη ἐστὶν ἡ ποιότης , ἀφ᾿ ἧς ὁ δρομικὸς λέγεται , καὶ ἡ πρὸς τὸ πυκτεύειν ἐπιτηδειότης , ἀφ᾿ ἧς 6 πυκτικός , καὶ * ὅλως ἀπ᾿ ἐκείνων εἰς ἃ τελειοῦνται . καὶ τοῦτο δὲ ἐπιστάσεως ἄξιον , ὅτι οὐ πᾶσα δύναμις οὐδὲ ἐπιτηδειότης πᾶσα τοῦ εἰς ὁτιοῦν μεταβάλλειν αὐτὴ ποιότης λέγεται κατὰ τὸ εἶδος τοῦτο τῆς ποιότητος , ἀλλ᾿ ἡ εἰς τὴν κατ’ ἐνέργειαν ποιότητα ἄγουσα , καὶ ὅτι ἐν ταῖς φυσικαῖς ταύταις δυνάμεσιν αἱ τε φυσικαὶ ἀρεταὶ τάττονται περὶ ψυχὴν οὖσαι καὶ αἱ σωματικαὶ κατὰ τὸ μαλακὸν καὶ σκληρὸν θεωρούμεναι καὶ αἱ κατὰ τὸ συναμφότερον ἐν τοῖς πυκτικοῖς καὶ δρομικοῖς , ὥστε καὶ πᾶσαι αἱ δυνάμεις παρελήφθησαν . Μετὰ δὲ τὴν τῆς λέξεως σαφήνειαν ἐπὶ τὰς ἐνστάσεις καὶ τῶν ἐνστάσεων τὰς λύσεις μετίωμεν , καὶ τὸ μὲν εἶδος εἰπόντα τὸ πρότερον τὸ δεύτερον γένος καλέσαι καὶ ἐπιστάσεως ἴδη καὶ διαλύσεως ἔτυχεν , ὡς οὐδὲν ἄτοπον τὰ μέσα καὶ μήτε εἰδικώτατα μήτε γενικώτατα καὶ γένη καὶ εἴδη καλεῖν . τὰ γὰρ νῦν ἀπαριθμούμενα εἴδη μὲν ὄντα τῆς πρώτης ποιότητος , γένη Ε δὲ τῶν ὑφ᾿ ἑαυτὰ εἰδῶν τῶν ὑπαλλήλων λεγομένων ἐΜ , καὶ διὰ τοῦτο καὶ γένη καὶ εἴδη γέγεται εἰκότως . Περὶ δὲ τῆς τάξεως ἐγκαλοῦσιν τῶν εἰδῶν τῆς ποιότητος · ἔδει γάρ , φασίν , πρῶτον μνημονεῦσαι τῶν φυσικῶν δυνάμεων , καθ᾿ πυκτικοὶ ἢ δρομικοὶ γίνονταί τινες , εἶθ᾿ οὕτως τὰ ἐκ μελέτης καὶ διδασκαλίας ἐπιγινομένας ταῖς φυσικαῖς δυνάμεσιν ἕξεις καὶ διαθέσεις ἀναδιδάξαι . ἀλλ᾿ οἱ ταῦτα ἐγκαλοῦντες ἐννοείτωσαν τὴν τοῦ Ἀριστοτέλους πρὸς ἑαυτὸν συμφωνίαν . αὐτὸς γὰρ ἐν τοῖς Φυσικοῖς τὸ τέλειον πρότερον τῇ φύσει τοῦ ἀτελοῦς εἶναί φησιν · γεννᾶται γὰρ ἐκ τοῦ τελείου τὸ ἀτελὲς καὶ ἐκ τοῦ ἐνεργείᾳ τὸ δυνάμει · ἄνθρωπος γὰρ σπέρμα γεννᾷ , ὥσπερ ὁ πατήρ , καὶ ἐκ σπέρματος πάλιν ἄνθρωπον , ὥσπερ ἡ μήτηρ . τὸ γὰρ δυνάμει πᾶν ὑπὸ τοῦ ἐνεργέίᾳ ἄγεται εἰς τὸ ἐνεργείᾳ , καὶ διὰ τοῦτο προϋπάρχειν δεῖ τὸ τέλειον ἐν αἰτίας λόγῳ προεστηκός . εἰκότως οὖν τὸν περὶ τῶν τελείων λόγον προλαβὼν ἐπήγαγεν τὸν περὶ τῶν δυνάμεων . κἂν γὰρ τῇ γενέσει ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ προϋπάρχει τὸ δυνάμει τοῦ ἐνεργείᾳ καὶ τὸ ἀτελὲς τοῦ τελείου , ἀλλὰ τῇ φύσει τὸ ἀνάπαλιν πᾶν γὰρ ἀτελὲς ὑπὸ τελείου τελειοῦται καὶ πᾶν δυνάμει ὑπὸ τοῦ ἐνεργείᾳ προϋπάρχοντος ἄγεται εἰς τὸ ἐνεργείᾳ . οὐ δεῖ οὖν ὡς πρὸς γένεσιν τὸ πρότερον , ἀλλ᾿ ὡς πρὸς οὐσίαν λαμβάνειν . πάντων δὲ μάλιστα ἐπὶ τῶν ποιοτήτων τὸ κατ᾿ ἐνέργειαν προϋφέστηκεν , ἐφ᾿ ὧν ὁ χαρακτὴρ ὅρον τινὰ κατ’ ἐνέργειαν περιείληφεν . καὶ ἄλλως δὲ οἰκεία ἡ παροῦσα τάξις τῶν εἰδῶν τῆς ποιότητος , εἴπερ αἱ μὲν φυσικαὶ δυνάμεις κατ’ ἐπιτηδειότητα θεωροῦνται αἱ δὲ ἐπιτηδειότητες μέσαι εἰσὶν τῶν τε κατ᾿ ἐνέργειαν ἐντελεχειῶν καὶ τῶν παθητικῶν τῶν ἐφεξῆς παραδιδομένων · δεῖ γὰρ εἶναι τὸ ποιοῦν πρότερον ἐνεργείᾳ ὄν , εἶτα τὸ πεφυκὸς πάσχειν , καὶ οὕτως ἀπὸ τοῦ ἐνεργείᾳ ὄντος εἰς τὸ πεφυκὸς πάσχειν ἐγγίνεσθαι τὸ πάθος . Πλωτῖνος δὲ ἀπορεῖ , ῾πῶς ἕτερον εἶδος αἱ φυσικαὶ δυνάμεις · εἰ γὰρ κατὰ τὰς δυνάμεις αἱ ποιότητες , οὐκ ἐφαρμόττει πάσαις τὸ τῆς δυνάμεως᾿ , ὅπερ ἐν ἑνὶ εἴδει περιέχεται τῆς ποιότητος . πρὸς ὃ ῥητέον ὅτι πᾶσι μὲν Ζ τοῖς εἴδεσι τῆς ποιότητος ἡ δύναμις προσήκουσα ἀποδέδεικται καὶ τῷ ὅλῳ γένει συμπαρατείνουσα , πλεοναχῶς δὲ λεγομένης τῆς δυνάμεως , διχῶς δὲ τοὐλάχιστον , ἓν εἶδος ἀποδιδοὺς αὐτῆς τὸ κατ’ ἐντελέχειαν εἰκοτως ἕτερον ἀντιδιαιρεῖ τὸ κατὰ τὴν ἀτελῆ θεωρούμενον ἐπιτηδειότητα , ἥτις κατὰ τὸ δυνάμει νοεῖται , διπλῆ καὶ αὐτὴ θεωρουμένη , ἡ μὲν κατὰ τὴν τυχοῦσαν ἐπιτηδειότητα καὶ ἐν πᾶσιν ὡς ἔπος εἰπεῖν θεωρουμένην , ἡ δὲ κατὰ τὴν ἤδη προκοπήν τινα ἐκ φύσεως λαβοῦσαν , ὅπερ εὐαριθμήτοις ὑπάρχει . ῾ἀλλ᾿ εἰ τῷ διακεῖσθαι , φησί , τὸν φύσει πυκτικὸν ποιὸν λέγομεν , οὐδὲν ἡ δύναμις αὐτὴ προστεθεῖσα ποιεῖ · καὶ γὰρ ἐν ταῖς ἕξεσιν καὶ διαθέσεσιν ταῖς ἀποδοθείσαις ἦν δύναμις᾿ . πρὸς ῥητέον ὅτι πρὸς μὲν τὸ ποιὸν εἶναι οὐδὲν διαφέρει ἢ ἀπὸ ἕξεως ἢ ἀπὸ διαθέσεως ἢ ἀπὸ φυσικῆς ἐπιτηδειότητος λέγεσθαι , διότι 6 γενικὸς ποιὸς κατὰ τὸ γένος τῆς ποιότητος κοινῶς θεωρεῖται , τοῖς δὲ εἴδεσιν διαφέρει καὶ ταῖς διαφοραῖς πρὸς τῷ [ ἤδη ] ἤτοι καθ᾿ ἕξιν ἢ κατὰ διάθεσιν , ἅπερ ἤδη προείληφεν , τὸ ἐκ φύσεως εἶναι · νῦν δὲ προόκειται οὐ περὶ ποιότητος ἁπλῶς εἰπεῖν , ἀλλ᾿ εἴδη ποιότητος ἀπαριθμήσασθαι , οὐδὲ περὶ ποιοῦ , ἀλλὰ περὶ τινὸς ποιοῦ τοῦ κατὰ τὴν φυσικὴν δύναμιν θεωρουμένου καὶ τὸ δυνάμει καὶ τὴν ἐπιτηδειότητα , ἀλλ οὐχὶ τοῦ κατὰ | τὴν ἕξιν ἢ τὴν διάθεσιν , ῾ἀλλὰ διὰ τί , φησίν , ὁ κατὰ δύναμιν τοῦ κατὰ ἐπιστήμην διοίσει , ᾗ ποιοί ; ἢ καθὸ μὲν ποιοί , οὐδὲν διοίσουσιν ἀλλήλων · ἐπ᾿ ἴσης γὰρ αὐτῆς πάρεστιν τὸ γένος · καθ᾿ ὅσον μέντοι εἴδη ποιοτήτων διαφερουσῶν κατενείμαντο , κατὰ τοῦτο διοίσει ταῦτα ἀλλήλων · καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν ἄλλων πάντων κατ᾿ εἶδος ἑτερότης τῶν εἰδῶν ταῖς εἰδικαῖς διαφοραῖς , ἀλλ᾿ οὐ ταῖς γενικαῖς κοινότησι περιλαμβάνεται . ῾ἀλλ᾿ οὐδὲ διαφοραί , φησί , ποιότητος αὗται , εἰ ὁ μὲν μελετήσας ἔχει , ὁ δὲ φύσει · Μ’ ἔξωθεν ἡ διαφορά , κατ᾿ αὐτὸ δὲ τὸ εἶδος τῆς πυκτικῆς πῶς;᾿ πρὸς ῥητέον ὅτι ἡ ἀπὸ τῆς μελέτης προκοπὴ προάγουσα τὴν φυσικὴν δύναμιν ἐπὶ τὸ ἐγγυτέρω τοῦ εἴδους προχωρεῖν ἀθρόως ἐπὶ τῷ τέλει παροῦσαν ἔχει τὴν ἕξιν ἄλλην οὖσαν παρὰ τὴν φυσικὴν κατασκευήν , εἴπερ ἡ μὲν τελεία , ἡ 85 ἀτελής , ὥσπερ ὁ χαλκὸς ὁ ἐπιτήδειος πρὸς ἀνδοριάντα κεχώρισται τοῦ ἀνδριάντος · οὕτως γὰρ καὶ ὁ πυκτικὸς τοῦ πύκτου διαφέρει . ἀλλ᾿ ἐπὶ μὲν τῶν ποιῶν τῶν ἀπὸ τῆς τέχνης καὶ τῆς φυσικῆς δυνάμεως διώρισται τὰ ὀνόματα καὶ ὁ μὲν πύκτης καλεῖται , ὁ δὲ πυκτικός , ἐπὶ δὲ τῆς τέχνης αὐτῆς καὶ τῆς φυσικῆς δυνάμεως συμπέπτωκεν τὰ ὀνόματα · πυκτικαὶ γὰρ ἄμφω καλοῦνται , διότι πολλὰ πράγματα οὐκ ὠνόμασται , κἂν ἄλλο καὶ ἄλλο τὸ εἶδος ᾖ , τὸ μὲν ἀτελές , τὸ δὲ ἐκ μελέτης καὶ τέχνης παραγινόμενον , ὅθεν ὁ Ἀριστοτέλης <οὐκ> ἤξίου διακεῖσθαι λέγειν τοὺς κατὰ δύναμιν · γὰρ τῷ διακεῖσθαί πως , φησίν , λέγεται τὸ κατὰ δύναμιν , οὐχ ὅτι μὴ διάκεινταί πως κατὰ τὸ κοινότερον τῆς διαθέσεως σημαινόμενον , ἀλλ᾿ ὅτι μὴ οὕτως διάκεινται ὡς οἰ ἐξ ἀσκήσεως τέλειοι . ἔσται οὖν ὁμώνυμον τὸ διακεῖσθαι κεῖσθαι ἀπὸ ὦρ φυσικῶν δυνάμων , οὐκ ἀφ᾿ ὧν ἔχουσιν , Μ’ ἀλλ᾿ ἀφ᾿ ὧν ἕξουσιν παρονομαζόμενον . εἰ δὲ τοῦτο οὕτως ἔχει , θεωρεῖταί τις κατ᾿ αὐτὸν τὸν λόγον τῆς ποιότητος τούτων διαφορά , καὶ οὐκ ἔξωθεν ἡ προσθήκη νοεῖται τῶν ἐν δυνάμει πρὸς τὰς ἕξεις , ἀλλ᾿ ᾗ τὸ ἀτελὲς καὶ τέλειον καὶ ἀμέριστον καὶ μεριστὸν καὶ αὖ ὁδεῦον εἰς τὰς μεθέξεις τῶν εἰδῶν καὶ ἀνάπαλιν ἐν ταῖς ταῖς μεθέξεσι τῶν εἰδῶν θεωρούμενον , ταύτῃ διέστηκεν ταῦτα ἀπ᾿ ἀλλήλων . ταῦτα μὲν οὖν πρὸς ταύτην εἴρηται τὴν ἀπορίαν . Ἄξιον δὲ ἔτι μοι δοκεῖ ζητήσεως , πῶς τὸ ἀτελὲς καὶ καὶ τέλειον διεστήκασιν ἀλλήλων . εἰ γὰρ τοῦτο , ἐπειδὴ ἀτελὲς οὐ μόνον κατὰ τὴν φυσικὴν ἐπιτηδειότητα , ἀλλὰ καὶ τὴν ἐκ ταύτης μεταβολὴν καὶ τὴν εἰς τὸ εἶδος προκοπὴν τὸ ἀτελές ἐστιν , ἐν κινήσει τῇ ἐπὶ τὸ εἶδος θεωρούμενον , ἔσται καὶ ἐκεῖ εἰδητικὴ διαφορά . ὅλως δὲ πῶς τὸ ἀτελὲς ἐν ἄλλῳ εἴδει τιθέναι δυνατόν ; πρῶτον μὲν τοῦ εἴδους πανταχοῦ κατὰ τὸ τέλειον θεωρουμένου · τὰ γὰρ εἴδη τοῦ ζῴου διαιρούμενοι ἄνθρωπον λέγομεν καὶ ἵππον · εἶτα διπλασιασθήσεται τὰ εἴδη οὕτως καὶ καθ᾿ ἕκαστον εἶδος τὸ μὲν τέλειον ἔσται , τὸ δὲ ἀτελές . μήποτε οὖν οὐχ ὡς ἀτελοῦς πρὸς τέλειον δεῖ τὴν τοιαύτην διαφορὰν λαμβάνειν * τὰ ἐν τῷ αὐτῷ εἴδει περιεχόμενα οὐδε τὴν ἐπιτηδειότητα καὶ τὸ δυνάμει ὡς ἀφ᾿ ὧν ἕξουσι χαρακτηρίζοντα ἐν ἄλλῳ εἴδει τιθέναι , ἀλλ᾿ ὡς αὐτοῦ τοῦ δυνάμει καὶ τοῦ τοιούτου ἀτελοῦς κατὰ οἰκείαν τινὰ τὴν τοιαύτην τελειότητα ἐν εἴδει ἀφωρισμένῳ ἑστῶτος . ὅρῳ γάρ τινι καὶ ἡ ἐπιτηδειότης περιέχεται καὶ οὐχὶ κατὰ τὴν ὁδὸν τὴν ἐπὶ τὸ εἶδος θεωρεῖται · ἀόριστος γὰρ ἐκείνη καὶ ἄπειρος καὶ οὐ δυναμένη κατὰ εἶδος ἀφορίζεσθαι . ἡ μέντοι ἐν τῷ χαλκῷ πρὸς τὸν ἀνδριάντα ἐπιτηδειότης ὅρος τίς ἐστιν καὶ εἶδος τῷ τοῦ χαλκοῦ εἴδει συνυπάρχον · διὸ καὶ ποιότης ἐστὶν καὶ ποιοὶ κατ᾿ αὐτὴν οἱ ἔχοντες λέγονται , κἂν μὴ εἰς τὸ ἐνεργείᾳ τελειωθῶσιν . ἄλλοι δὲ τὴν φυσικὴν ταύτην δύναμιν ὡς τὸ δυνάμει τῆς ὕλης ἐκδεχόμενοι ἀποροῦσιν , πῶς ποιότης ἐστὶν ἡ δύναμις τῆς ἀποίου ὕλης . καίτοι ἄλλη μὲν ἡ φυσικὴ δύναμις , ἄλλο δὲ τὸ τῆς ὕλης δυνάμει · ἡ μὲν γὰρ προέμφασις τοῦ εἴδους ἐστίν , ἡ δὲ στέρησις καὶ οὔπω ἐπιτηδειότης , ἀλλὰ καὶ ταύτης ἔτι λειπομένη . ἀναμνησθῶμεν δὲ καὶὅτι φυσικὴν ταύτην δύναμιν εἶπεν ὁ Ἀριστοτέλης τὴν ἤδη προηγμένην εἰς τὸ ῥᾳδίως τι ποιῆσαι ἢ παθεῖν . Ὁ δὲ Εὔδωρος αἰτιᾶται ὡς τῷ προτέρῳ ταὐτὸν ὂν τοῦτο τὸ εἶδος τῆς ποιότητος · ῾αἱ γὰρ φυσικαὶ δυνάμεις , εἰ μὲν εὐμετακίνητοι τύχωσιν , διαθέσεις ἔσονται , εἰ δὲ μόνιμοι , ἕξεις᾿ . τοῦτο δὲ οὐκ ὀρθῶς εἴρηται , τοῦ Ἀριστοτέλους ἐν μὲν τοῖς προτέροις ἀρετὰς καὶ ἐπιστήμας λαβόντος , ἅπερ εἰ καὶ φύσει τι ἔχει , ἀλλὰ δεῖται καὶ τῆς ἀπ᾿ ἄλλων διδασκαλίας καὶ μαθήσεως · ἐν δὲ τοῖς δευτέροις ἔταξεν τὰ μηδὲν διδασκαλίας δεόμενα , ἀλλὰ φύσεως μόνης ἠρτημένα . διώρισται οὖν ἄμφω , τὸ μὲν τῇ κατ᾿ ἐνέργειαν τελειότητι , τὸ δὲ τ05 « δὲ τῇ εἰς ἐπιτηδειότητα παρασκευῇ . Ἄξιον δὲ ἐπιστάσεως εἶναι καὶ τοῦτό φασιν , μήποτε πολλὰ διαφέροντα συλλαβὼν ὑπήγαγεν ὑφ᾿ ἓν εἶδος τοῦτο τῆς ποιότητος . ἐπεὶ γάρ εἰσιν αἱ μὲν ἐν τῷ ποιῆσαι δυνάμεις , αἱ δὲ ἐν τῷ μὴ ῥᾳδίως παθεῖν , αὗται μὲν εἰκότως μένουσιν ἐν τῷ δυνάμεις εἶναι , αἱ δὲ κατὰ τὸ πάσχειν θεωρούμεναι κατὰ ἀδυναμίαν μᾶλλον θεωροῦνται . πῶς οὖν ταῦτα τοσοῦτον ἀλλήλων διαφέροντα εἰς ἓν τάξομεν καὶ τὰς ἀδυναμίας ὁμοῦ ταῖς δυνάμεσι συναριθμήσομεν ; πῶς δὲ ὁ Ἀριστοτέλης κατὰ δύναμιν ἢ ἀδυναμίαν τοὺς οὕτως ποιοὺς ἐπονομάζει ; τῶν γὰρ ἐναντίων δεκτικὸς εἴη ἄν τις κατὰ τὸ αὐτό · ἐναντίον γὰρ ἡ δύναμις τῇ ἀδυναμίᾳ . ἢ οὐ τοῦ αὐτοῦ πρὸς τὸ αὐτὸ γίνεται ἡ ἐναντίωσις , ἀλλὰ πρὸς ἕτερον καὶ ἕτερον · οὐ γὰρ οὗ ἐστιν δύνα|μις , τούτου καὶ ἀδυναμία , Μὰ τοῦ μὲν ποιῆσαι δύναμις , τοῦ δὲ παθεῖν ἀδυναμία . καὶ τοῦτο ἀναγκαῖον · ὅτῳ γὰρ δύναμις ὑπάρχει τινός , τούτῳ καὶ ἀδυναμία παρακολουθεῖ τοῦ ἐναντίου , καὶ οὐ διώρισται ταῦτα χωρίς , ἀλλὰ συμφέρεται εἰς ταὐτὸν τοῖς λόγοις μόνοις διακρινόμενα καὶ ταῖς ἐπὶ τὸ διαφέροντα τῆς ἐπινοίας ἀναφοραῖς · ὁ γὰρ πυκτικὸς δύναμιν ἂν ἔχοι τοῦ πλήττειν καὶ αὐτὸς δύσπληκτος ὢν δύναται μὴ πλήττεσθαι καὶ ἀδυναμίαν ἔχει πρὸς τοῦτο . ἔτι δὲ οἶμαι ῥητέον ὅτι καὶ τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν ὑπὸ μίαν καὶ τὴν αὐτὴν τάττεται κατηγορίαν καὶ αἱ δυνάμεις καὶ ἀδυναμίαι οὐ κωλύονται αἱ τοιαῦται , αἱ τε πρὸς τὸ ποιῆσαι καὶ μὴ πρὸς τὸ παθεῖν , εἴπερ καὶ ἔξεις καὶ στερήσεις ἐν ταῖς αὐταῖς εἰσι κατηγορίαις . καὶ ἔστιν ἡ μὲν δύναμις τοῦ ποιῆσαι καὶ μὴ παθεῖν ἐν τῷ ὑγιαίνοντι , ἡ δὲ ἀδυναμία τοῦ μὴ ποιῆσαι ἀλλὰ παθεῖν ἐν τῷ νοσοῦντι . Ἀλλὰ πῶς ὁ Ἀριστοτέλης εἶπεν ὅτι δρομικοὶ λέγονται οὐ τῷ διακεῖσθαί πως , ἀλλὰ τῷ δύναμιν ἔχειν τοῦ ποιῆσαί τι ῤᾳδίως ; τὸ γὰρ μηδὲ ὅλως αὐτὰς διακεῖσθαι ἄτοπον ὑπονοεῖν · ἔχουσιν γὰρ τοῦ πῶς ἔχοντος διάθεσιν . ἢ κατὰ μὲν τὴν τοῦ εἴδους διάθεσιν τοῦ τελείου οὐ διάκεινται οὔτε ὡς εὐκίνητον οὔτε ὡς μόνιμον ἔχοντες τὴν διάθεσιν , κατὰ δὲ τὴν ἐπιτηδειότητα διάκεινται · πρὸς ἐκεῖνο οὖν τὸ σημαινόμενον λέγονται μὴ διακεῖσθαι . ἢ μᾶλλον ῥητέον ὅτι οὐ κατὰ τὸ διακεῖσθαι ὅλως τὸ τοιοῦτον εἶδος χαρακτηρίζεται , κἂν διακείμενον πάντως τυγχάνῃ , ἀλλὰ κατὰ τὸ ῥᾴδιον ἔχειν τὴν ἐπιτηδειότητα τοῦ ποιῆσαί τι ἢ μὴ παθεῖν . Ἀλλ᾿ εἰ ὁ πυκτικὸς ποιός , πῶς οὐχὶ κατὰ τοῦτον τὸν λόγον καὶ ὁ ποιητικὸς ἔσται ποιός . ἀλλὰ δοκεῖ πρός τι εἶναι τὸ ποιητικόν ; ἢ εἰ μὲν κατὰ δύναμιν λέγοιτο τὸ ποιητικόν , ποιότης ἂν εἴη κατὰ τὸ δεύτερον εἶδος τῆς ποιότητος τὸ ἐν τῷ δυνάμει θεωρούμενον , ὥσπερ καὶ τὸ πυκτικόν . εἰ δὲ κατ᾿ ἐνέργειαν , καθ᾿ ὅσον μὲν διατίθησιν τὴν ψυχήν , ποιότης ἂν εἴη καὶ ἐν τῷ πρώτῳ τῆς ποιότητος εἴδει ταχθήσεται , καθὸ δὲ ποιεῖ , οὐχ ὑπὸ τὰ πρὸς τι , ἀλλὰ μᾶλλον ὑπὸ τὸ ποιεῖν ἀναχθήσεται . ἐπὶ δὲ τῶν ἀψύχων οὐκ αὐτῶν αἱ νεύσεις , ἀλλὰ τῶν ἔξωθεν προσιόντων τὸ συντυχὸν ἀπετέλεσαν , οὑπερ † εἴδους ἦσαν ἐκεῖνα ποιητικα . τὸ δὲ ῥᾴδιον οὐ τὸ κοινῶς ἐπιτήδειόν ἐστιν , ὡς εἴρηται πρότερον · οὐδέπω γὰρ ἔχει τοῦτο ῥᾳστώνην εἰς ἀπεργασίαν , ἀλλὰ τὸ προκοπὴν ἔχον τινὰ εἰς τὸ πρόσω · αὕτη δέ ἐστιν ἡ πρὸ τοῦ εἴδους καταδεκτικὴ τοῦ τελείου λόγου καὶ οἷον μέρος μέν τι αὐτοῦ παρασπασαμένη , τὸ δὲ ὅλον οὔπω ἔχουσα . Ἀλλὰ διὰ τί τὴν τοῦ παθεῖν τι οὐκέτι δύναμιν , ἀλλ’ ἀδυναμίαν ἴφη εἶναι ; ἢ αὐτὸς ἐν τοῖς Μρυ]σ τὰ φυσικὰ τοῦτο διέλυσεν , διελών τὰ μὲν ἐν τῷ ποιεῖν , τὰ δὲ ἐν τῷ παθεῖν , καὶ τὸ μὲν ποιεῖν τὸ ἐν ἑτέρῳ ἢ <ᾖ> ἔτερον ποιεῖν ἀποδούς , τὸ δὲ πάσχειν τὸ ὐφ’ ἐτέρου πάσχειν ἢ <ᾖ> ἔτερον . κοινότερον μέντοι δύναμις ἐπ’ ἀμφότερα ταῦτα ταῦτα διατείνει , ἰδίως δὲ τὴν ἀδυναμίαν ἀπολογίζεται εἶναι ἐν τῷ πάσχειν . ἀλλὰ πῶς τὴν ἀδυναμίαν ἐν τῷ πἀσχειν ἔθετο ; εἰ γάρ τις ἐπαλλάττων προσβιάζοιτο τὴν τοῦ πάσχειν δύναμιν ἀδυναμίαν εἶναι τοῦ ποιεῖν , ὥσπερ τὴν τοῦ ποιεῖν δύναμιν ἀδυναμίαν εἶναι τοῦ πάσχειν , ἔξει τι ἀμφισβητεῖν . ἢ καινότερον μὲν ταῦτα ἐλίσσεται ἀπὸ τῶν ἐτέρων ἐπὶ τὰ ἔτερα , κυρίως μέντοι ἡ μὲν δύναμις ἐπὶ τοῦ ποιῆσαί τι ἢ μὴ παθεῖν ἀρμόττει , ἡ δὲ ἀδυναμία ἐπὶ τοῦ παθεῖν . τῶν μὲν γὰρ βελτιόνων εἰσὶν αἱ δυνάμεις , ὦν καὶ ἡ φύσις ἐξ ἀρχῆς , τῶν δὲ χειρόνων αἱ ἀδυναμίαι . ἀλλὰ εἰ αἱ ἀδυναμίαι στερήσεις , αἱ δὲ στερήσεις οὐκ ἔχονται , πῶς οὖν ἔφη ἔχειν ἀδυναμίαν τοῦ πάσχειν ; ἢ τὸ ἔχειν ἀδυνα - μίαν καταχρηστικώτερον εἴρηται ἀντὶ τοῦ ἐστερῆσθαι δυνάμεως . ἤ ἐπειδὴ σύνεισιν αἱ ἀδυναμίαι ταῖς δυνάμεσιν ( ἡ γὰρ ὑγεία δύναμιν ἔχει τοῦ ποιῆσαι τὰ ὑγιεινὰ καὶ ἀδυναμίαν τοῦ παθεῖν τὰ νοσώδη ) , νοσώδη ) διὰ τοῦτο οὐδὲν ἄτοπον ἔχεσθαι καὶ τὰς ἀδυναμίας ὡς συνυπαρχούσας ταῖς δυνάμεσιν . ἀλλὰ πῶς τὸ μαλακὸν κατὰ ἀδυναμίαν ἀφωρίσατο τοῦ μὴ διαιρεῖσθαι , εἴπερ ἡ μὲν ἀδυναμία στέρησίς ἐστιν , τὸ δὲ μαλακὸν εἶδός τί ἐστιν , ὤσπερ καὶ τὸ σκληρόν ; ἢ δυνατὸν τὸ αὐτὸ καὶ ὡς εἶδος θεωρεῖσθαι , ὅταν κατὰ τὸ εὐδιαίρετον λαμβάνηται , καὶ ὡς ἀδυναμίαν τοῦ μὴ διαιρεῖσθαι . Μετὰ δὲ τὰς ἐνστάσεις καὶ διαλύσεις καιρὸς ἄν εἴη καὶ ἐμοὶ τὰς νοερωτέρας τῶν ἐξηγητῶν ἐπιιβολὰς περὶ τὴς φυσικὴς ταύτης δυνάμεως παραγράφειν , τίς τέ ἐστιν λέγοντι καὶ ἐν τίσι θεωρεῖται τῶν ὄντων . ἔστιν δὲ καθόλου τοῦτο τὸ γένος πᾶσιν ὑπάρχον τοῖς ὁπωσοῦν τελειουμένοις · οὐ γὰρ ὅλως ἀπὸ τοῦ ἀτελοῦς ἐπὶ τὸ τέλειον παραγίνεταί τι , εἰ μὴ μέση δόναπλμις παρείη ἐπιδιδοῦσα μὲν τὸ ἐνδεὲς εἰς τελείωσιν , δεχομένη δὲ τὴν ἀποπλήρωσιν ἀπὸ τοῦ τελειοτάτου . συναγωγὸς οὖν ἐστι τῶν ἄκρων καὶ ὁδὸν παρέχει τὴν ἀπὸ τῶν ὑποδεεστέρων ἐπὶ τὰ κρείττονα καὶ παρασκευὴν ἐντίθησι καὶ ἀφορμὴν εἰς τελείωσιν μοῖράν τέ τινα προείληφεν ἀπὸ τῆς ἐνεργείας καὶ οἶον ἔλλαμψίς τίς ἐστιν απὸ τῆς τελείας οὐσίας καὶ ἔξεως καὶ προθέρμανσίς τις ὡς ἐλλυχνίου πρὸ τῆς τοῦ πυρὸς θερμότητος · καὶ εἴδους δὲ μετρία μετουσία ἀπομεριζομένη κατἂ μέτρα καὶ οὐχ ὅλη παροῦςα νοείσθω ἡ τοιαύτη σύναμις . τοιαύτη δὲ οὖσα ἐν ταῖς ψυχαῖς θεωρεῖται ταῖς μερι - καῖς · ὅταν γὰρ ὁ τῆς ψυχῆς νοῦς τοῦ τοῦ χωριστοῦ τελειοῦται , δέναμίς ἐστιν ἡ προάγουσα τὸν νοῦν τῆς ψυχῆς ἐπὶ τὸ νοερὸν εἶδος καὶ τὺν κατ’ ἐνέργειαν γόησιν . διαφανὴς δὲ μάλιστά ἐστι κατὰ τὴν φύσιν · τὰ γὰρ ἔργα τῆς φύσεως ἐν κινήσει ἐστίν , ἥτις ἐκ Ι τῆς δυνάμεως ταύτης εἰς ἐντελέχειαν ὁδεύει , καὶ ἐν μεταλήψει λόγων , ἥτις οὐκ ἐν ἄλλῳ παραγίνεται ἢ ἐν τῷ δυναμένῳ δέχεσθαι · οὐ γὰρ πᾶν εἶδος εἰς τὸ τυχὸν ἐγγίνεται , ἀλλὰ τὸ δυνάμενον παραγίνεσθαι εἰς τὸ ἐπιτηδείως ἔχον ὑποδέχεσθαι . καὶ ἐν τῇ ψυχῇ δέ , καθ’ ὅσον φύσεως ἐφάπτεται τοῦ ἐνεργείᾳ νοῦ ἀφισταμένη , κατὰ τοσοῦτον τὸ δυνάμει θεωρεῖται . ὀρθῶς ἄρα λέγεται ὡς ἡ δύναμις αὕτη διαφερόντως τὴν τῆς φύσεως οὐσίαν συμληροῖ , καὶ διὰ τοῦτο εἰκότως ἐνταῦθα τὸ ὄλον τοῦτο φυσικὰς δυνάμειας τὰς δευτέρας ποιότηταςαὴοΡί(ἐ͂aι , ὡς τῆς τε δυνάμεως ταύτης ἐν τῇ <φύσει> κυρίως ἀφθρισμένης καὶ οὐδὲ ἄλλως νοουμένου τοῦ ἐτέρου ἢ ὅπερ ἐστὶ θάτερον . καὶ ἐν παντὶ δὲ τῷ κόσμῳ εἴ τις προάγοιτο γτένεσις , οὐκ ἄλλως ἢ διὰ τῆς δυνάμεως εἰς οὐσίαν προάγεται καὶ ἀποτελεῖται ἢ τῇ ὕλῃ ἐν τῷ δέχεσθαι τὸ εἶδος διὰ δυνάμεως εἰς αὐτὸ παραγίνεται · αὐτὴ δὲ ἢ δι’ ἑαυτῆς ἱκανή ἐστιν προβιβάζεσθαι , ὡς ἐπὶ τῶν αὐτοκινήτων ψυχῶν , ἤ ῥᾳδίως εἰς τὸ τέλειον ὑπὸ τῆς ἐνεργείας προάγεται . ἀλλὰ τοιαύτη μέν τις καὶ ἐν τοιούτοις ἡ δύναμις τὴν ἐαυτῆς ὑπόστασιν ἐκληρώσατο . Ἐπιστημονικώτεδρον δὲ ἀν εἴη καὶ τὰς δόξας ἀναζητῆσαι τὰς περὶ τῆς τοιαύτης δυνάμεως τῆς κατ’ ἐπιτηδειότητα , εἴτε ἐν ποιότησιν αὐτὴ φυσικῶς θεωρεῖται εἴτε ἐν οὐσιαις εἴτε ἐν ἄλλῳ ὁτῳοῦν ἑτερῳ γένει τῶν ὅντων . ἆρα οὖν ἀπὸ τῆς ὕλης τὸ δυνάμει καὶ ἠ δύναμις αὐτή , ὥς τινες οἴονται , ἢ αὐτὴ ἡ ὕλη τὸ δυνάμει , ὡς ἄλλοις δοκεῖ ; ἢ τοῦτο ἄτοπον · οὔτε γὰρ παρέχεταί τινα αἰτίαν ἡ ὕλη ἀφ’ ἑαυτῦς ἀσθενής οὖσα πάντῃ οὔτε οὐσίαν ἐνδίδωσιν ἐκπεπτωκυῖα τοῦ ὄντος οὔτε δυνάμεως ἀρχὴν παντελῶς οὖσα ἀδύναμος οὔτε ποιότητος ἀφορμὴν ἄποιος οὖσα καθ’ ἑαυτήν , ἀλλ’ οὔτε εχει τι γόνιμον ἐστερημένη πάντων καὶ ἐν ἐνδείᾳ οὖσα καὶ πενίᾳ καθ’ ἑαυτῆν . ἀλλ’ οὐδὲ σχέσις ὕλης τὸ δυνάμει τῆς πάντῃ ἀσχέτου οὐδὲ πλεονασμὸς ονασμὸς τοῦ πρώτου ὐπικειμένου τοῦ μηδεμίαν ἔχοντος διαφορότητα ἐν έαυτῷ οὐδὲ ἔκτασις ἢ συστολὴ ἢ μάνωσις ἢ πύκνωσις τῆς ἀπεστερημένης πάσης κινήσεως ὕλης οὔτε ἄλλο οὐδὲν πῶν περὶ τὴν ὕλην ἐπινοουμένων B αἴτιον γίνεται τῆς τῶν δυνάμεων ὑποστάσεως · εἴδους ΤὰΡ εωΡέͅἆι πΡο0 - ποκατασκευή τις ἡ δύναμις αὔτη , οὐκ ἀποίων τινῶν σχέσις . ἀλλὰ μὲν οὐδὲ τὸ καθ’ ἐστὶν ὅσον ἐστὶν εἶδος καὶ ἔστηκεν ἐν τῇ οἰκείᾳ τελειότητι καθ’ ἑαυτό , οὐκ ἄν ταύτῃ τε τῇ οὐσίᾳ παράγοι τὴν δύναμιν · τέλειον γὰρ καὶ ὅλον ὑπάρχον ἐν ἑαυτῷ προέχει τῶν κατὰ ἀπομερισμὸν εἰδῶν ὑφισταμένων δυνάμεων . λείπεται τοίνυν ἄπὸ τῆς συνόδου τούτων , ὕλης τε καὶ εἴδους ἤ τῶν ἀνάλογον ὲχόντων ὕλην ὔλην καὶ εἶδος , ὑφίστασθαι τὴν τοιαύτην δύναμιν . ἐν οὖν τῇ ὕλῃ συνίσταται ἡ δύναμις ἀπὸ τοῦ εἴδους κατὰ τὴν ἁμῃγέπῃ πῶν λόγων μετουσίαν , ὅταν προΐῃ τις ἀπ’ αὐτῶν πρόδρομος ἐπιτηδειότης , ὡς εἶναι μὲν τὴν μετουσάν ὑποδοχὴν τῆς ἔξεως , ἡ δὲ ὑποδοχὴ τῆς ἔξεως προεισφέρει εἰς ἐνέργειαν . κἄν τὸ σῶμα δὲ κἄν ἡ ψυχὴ τὴν ἐπιτηδειότητα δέχοτιο ταύτην , ταῦτα πάντα τάντα σῲσει τὴν πρὸς ὕλην ἀναλογίαν , λογίαν , καθ’ ἥν πρὸς τὰ τελειότερα ἐαυτῶν ὡς πρὸς εἶδος συντασττόμενα κατ’ αὐτὴν τὴν πρώτην ἐαυτῶν ὐπόστασιν ἐπιτηδείότηα ἴσχει πρὸς τὴν τελειοτέραν μετουσίαν · τὰ γὰρ ἐν γενέσει ἀπὸ τοῦ ἀτελοῦς ἐπὶ τὸ τέλειον πρκόπτοντα τὴν τῆς ὑποδοχῆς τῆς ἔξεως προκοπῆν δεξάμενα , εἶτα τῆς τελειοτέρας μεθέξεως ἐὐμοιρήσαντα , τοῦ μὲν μετεχομένου μένοντος , τοῦ δὲ μετέχοντος ὄλον ἄμα τὸ εἶδος μὴ δυναμένου κατασέξασθαι , ἄλλην πρὸ ἄλλης ἀεὶ μέθεξιν ἀτελεστέραν πρὸ τελειοτέρας ὑποδέχεται . κατὰ ἀναλογίαν δέ τινα καὶ ἐπὶ τῶν ζῲων ἀπὸ τῶν τοῦ σώματος δυνάμεων , αἴτινες νοεραί τέ εἰσιν καὶ καθαρῶς ἀσώματοι , τὴν ἐπιτηδειότητα ταύτην θεωρήσωμεν . σαφὲς οὖν ἐκ τούτων γέγονεν , ὡς καὶ περὶ ψυχὴν καὶ περὶ σῶμα καὶ περὶ τὸ κοινὸν ζῷον ἐνυτάρχουσιν καὶ ὄπως ἔν τε τῷ ποιῆσαι καὶ ἐν τῷ παθεῖν ἢ μὴ παθεῖν ἁπλῶς οὔτως θεωροῦνται κατὰ καινήν τινα μετουσίαν . οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τὸ τῆς ἐπ’ ἄμφω ῥοπῆς αὐτῶν πρός τε δύναμιν καὶ ἀδυναμίαν ἀπὸ αὐτοῦ ῥᾳδίως καταφαίνεται · διότι γὰρ συμμίγνυται τὰ ὡς ἐν ὕλης τάξει ὑποκείμενα πρὸς τοὺς ἀπὸ τῶν λόγων ἀπομερισμούς , διὰ τοῦτο ἡ ἀπὸ τοῦ λόγου κατιοῦσα μοῖρα ἀμφίβολος γίνεεται , πρός τε δύναμιν καὶ ἀδυναμίαν ἐπ’ ἐπ’ ἴσης ἐπικλνουσα . καὶ τὸ ἄλλα δὲ πάντα τὰ εἰωθότα λέγεσθαι περὶ τῆς πούτων φυσικῆς τάξεως τῶν δυνάμεων πρόδηλα τοῖς δι ἠκριβωμέης αὐτὰ τῆς ἐπιστήμης μεετιοῦσιν , ἐπειδή καὶ μεταβολὴ θεωρεῖται ται κατὰ τὰς φυσικὰς δυνάμεις · ἐν γὰρ τῷ προάγεσθαι καὶ ὁδεύειν ἐπὶ τὸ τέλειον αὖται θεωροῦνται · καὶ τὸ μᾶλλον δὲ καὶ ἦττον ἐν ταῖς δυνάμεσιν ὑπάρχει ταύταις διὰ τὸ προβιβάζεσθαι ἀεὶ τὰς ἐπιτηδειότητας τῆς φυσεως . Ἐπιστάσεως δ’ ἄν εἴη ἄξιον , μήποτε ταῦτα μὲν περὶ τὰ σύνθετα καὶ μετεχόμενα τῶν δυνάμεων πρώτως ὑφέστηκεν , αὐταὶ δὲ αἱ δυνάμεις οὐδὲν τοιοῦτον πάσχουσιν · ἤδη γὰρ ἔχουσί τινα ἄπὸ τὼν εἰδῶν μετουσίαν . ἢ μὰλλον τὰ μὲv μεγέχοντα τῶν δυνάμεων αὐτὰ καθ’ αὐτὰ ἀδύνμα ὄντα οὐδὲ μεταπεριέχει βολὴν τὴν ἐπὶ τὸ τέλειον οὔτε προβιβασμὸν ἐπιδέχεται , κατὰ δὲ τὰς φυσικαὰς καὶ δυνάμεις ἔχει ταῦτα , αἵτινες διά τε τὴν ὑλικὴν ἔνδειαν καὶ τὴν πρὸς τὸ τέλειον εἶδος ἀνάτασιν τόν τε προβιβασμὸν τοῖς μετέχουσιν ἑαυτῶν παρέχονται καὶ τὴν ἐπὶ τὸ τέλειον μεταβολὴν καὶ τὴν κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον κίνησιν , |κατὰ τὸ ζωτικὸν μᾶλλον τῶν μετεχομένων λόγων ἤπερ κατὰ τὸ εἰδητικὸν ἀφορισθεῖσαι διὰ τὴν κίνησιν . Κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν εἱρμὸν τῆς ἀκριβοῦς θεωρίας καὶ περὶ τοῦ μαλακοῦ καῖ σκληροῦ δεῖ ποιήσασθαι λόγον , ὁπόθεν ταῦτα γίνεται πρώτως , ἆρα διάστασις , ἡ μὲν στερεά , ἡ δὲ ἀραιοτέρα , τὸ σκληρὸν καὶ μαλακὸν ἐποίησεν καὶ πύκνωσις καὶ μάνωσις ἢ κενοῦ πολλοῦ ἀπόληωις , ὅπου δὲ συνίζησις καὶ ἀποπλήρωσις τῶν κενωμάτων τὸ διάφορον ἐν ἑκατέρῳ παρέχεται ἢ ὕλης πλεονασμὸς καὶ ἔνδεια ποιεῖ τὸ μὲν σκληρόν , τὸ δὲ μαλακόν . ἢ πάντα τὰ τοιαῦτα ἐπιγεννηματικὴν ποιεῖ τὴν τῶν κατὰ λόγον διαφερόντων ἰδιότητα . ἆρα οὖν πιπτούσης τῆς δυνάμεως καὶ μὴ δυναμένης ἀνέχειν ἑαυτὴν ἡ ἀντίτυπος καὶμ σκληρ<ὰ ποι>ότης ὑφίσταται , ἡ δὲ τοῦ μαλακοῦ ἐν τῷ ἀνέχειν τὴν δύναμιν ἑαυτὴν καὶ κουφίζειν μετέωρον οὕτως ἀπολεπτύωει καὶ ἁπαλωτέραν τὴν σύστασιν ἀπεργάζεται ; ἀλλ᾿ οὕτως ἂν τὸ ἐναντίον εἴη συμβαῖνον ἢ ὅπερ Ἀριστοτέλης βούλεται · οὐ γὰρ ἔτι τὸ μὲν σκληρὸν κατὰ δύναμιν , τὸ δὲ μαλακὸν κατὰ ἀδυναμίαν ἔσται , ἀλλὰ τοὐναντίον ἡ μὲν ἀνέχουσα ἑαυτὴν λεπτότης ἐν δυνάμει ἔσται τοῦ ἑαυτὴν ἐπαίρειν , ἡ δὲ σκληρότης ἐν ἀδυναμίᾳ τοῦ αὐτοῦ τούτου . βέλτιον οὖν ἀντὶ τούτων κατὰ τὴν συνοχὴν ἤτοι ὑπερβάλλουσαν ἢ ἐλλείπουσαν τὸ διάφορον αὐτῶν ἀπολογίζεσθαι . τά τε γὰρ ἄλλα τούτῳ συμφωνεῖ καὶ τὸ λέγεσθαι τὸ μὲν σκληρὸν δύναμιν ἔχειν τοῦ μὴ ῥᾳδίως διαιρεῖσθαι , τὸ δὲ μαλακὸν ἀδυναμίαν τοῦ αὐτοῦ τούτου · τὸ γὰρ δυσδιαίρετον ἢ εὐδιαίρετον κατὰ τὸ τῆς συνοχῆς ὑπερβάλλον ἢ ἐλλεῖπον συνίσταται . τὸ δὲ αὐτὸ ἄν τις καὶ κατὰ τὴν τοῦ εἴδους μᾶλλον ἢ ἧττον ἐπικράτειαν ἀπολογίσαιτο , σκληρὸν μὲν τὸ τοῦ εἴδους ἀντεχόμενον μᾶλλον , μαλακὸν δὲ τὸ ἐναντίον ἀφοριζόμενος . μήποτε δὲ κατὰ λόγους διαφόρους ἑκάτερον τούτων ἀποτελεῖται καὶ κατὰ εἰδῶν τελείαν ἀντίθεσιν , ὥσπερ τὸ θερμὸν καὶ τὸ ψυχρὸν καὶ τὸ γλυκὺ καὶ πικρὸν καὶ τὸ πυκνὸν καὶ μανόν . εἰ γὰρ πᾶν μὲν τὸ κατὰ φύσιν ἔχον τελείαν ἔχει τοῦ οἰκείου εἴδους ἀντίληψιν , ἔστιν δέ τινα μαλακὰ κατὰ φύσιν , ὡς ζῷά τινα ὅλα καὶ φυτὰ καὶ ἐν τοῖς τοῦ ζῴου μορίοις ὁ πνεύμων , πῶς ἂν εἴη κατ᾿ ἔλλειψιν εἴδους τὸ μαλακὸν ἀφοριζόμενον ; πῶς οὖν ὁ Ἀριστοτέλης τὸ μαλακὸν κατὰ ἀδυναμίαν θεωρεῖ τοῦ μὴ ῥᾳδίως διαιρεῖσθαι , ὥσπερ καὶ τὸ νοσῶδες κατὰ ἀδυνα - μίαν τοῦ μὴ πάσχειν τι ῥᾳδίως ὑπὸ τῶν τυχόντων ; τὸ γὰρ νοσῶδες αὐτόδεν κατὰ στέρησιν ὐφίσταται καὶ ἔλλειψιν τοῦ εἴδους καὶ οὐ κατὰ εἶδος ἄντίθετον . μήποτε οὖν διττὸν εἶδος ἀδυναμίας διὰ τούτων ἐνδείκνυται , ὓν μὲν τὸ κατὰ στέρησιν , ὡς τὸ νοσῶσες ἄδυναμίαν ἔχει τοῦ μὴ πάσχειν ῥᾳδίως ὑπὸ τῶν τυχόντων , οὖ δύναμιν εἶχεν τὸ ὐγιεινόν , τὸ δὲ κατὰ εἶδος ὑφεστώς , ὥσπερ τὸ μαλακὸν ἀδυναμίαν ἔχει τοῦ μὴ ῥᾳδίως διαιρεῖσθαι , ὤσπερ τὸ σκληρὸν ἀδυναμίαν ἔχει τοῦ ῥᾳδίως διαιβεῖςθαι · ὡς δὲ χεῖρον ἐν τῇ ἀντιθέσει τὸ μαλακὸν κατὰ τὴν ἀδυναμίαν ἀφωρίσθη . ἆρα οὖν καὶ τὸ ὐγιεινὸν ἀδυναμίαν εἴποιμεν ἔχειν τοῦ πάσχειν ῥᾳδίως ὑπὸ τῶν τυχόντων ; των ; ἢ οὐκ ἄν τις ἀδυναμίαν καλέσειεν τὸ διὰ δυνάμεως ὑπερβλοὴν παρόν · τὸ μὲν γὰρ σκληρόν , ἄτε μὴ ἔχον τὰ τῷ μαλακῷ προσήκοντα εἴδει ὄντι , οὐδὲν ἄτοπον ἀδυναμίαν ἔχειν τὴν κατὰ ἐτερότητα , τὸ δε ὑγιεινὸν μὴ ἔχον τὰ τοῦ νοσώδους κατὰ στέρησιν ὑφεστηκότος οὐκ ἄν λέγοιτο ἀδυναμίαν ἔχειν . ὅτως δὲ ἄν ἐΜ δῆλόν ἐστιν ὄτι τοῦ αὐτοῦ ἐστιν ἥ τε δύναμις καὶ ἡ ἀδυναμία · τοῦ γὰρ μὴ ῤᾳδίως διαιρεῖσθαι δύναμις μὲν τὸ σκληρόν , ἀδυναμία μία τὸ μαλακόν , ὥσπερ οἶμαι καὶ τοῦ ῥᾳδίως διαιρεῖσθαι ἀνάπαλιν . οὐκ ἐκ ταὐτομάτου δὲ ὁ Ἀριστοτέλης ἐπὶ τῷ τέλει τῶν τοιούτων δυνάμεων τοιαῦτα παραδείγματα τέθεικεν , ἀλλὰ βουλόμενος καὶ τὴν τάξιν αὐτῶν παραδηλῶσαι , ὄτι ἔσκαται ἐν τῇ φύσει τῶν δυνάμεων οὖσαι τὰ ἔσχατα τῶν ὄντων διεληρώσαντο . p . 9 a 28 Tρίτον δὲ γένος ποιίτητος παθητικαὶ ποιότητες καὶ πάθη ὤως τοῦ ὥςτε πάθη μὲν λέγεται τὰ τοιαῦτα , ποιότητες δὲ οὕ . Γένος τρίτον πάλιν λέγει ποιότητος ἀντὶ τοῦ εἴδους τῷ γένει χρησάμενος ἢ καὶ χυρίως γένος εἰπών · κἄν γὰρ μὴ τὸ ἀνωτάτω γένος ἐστίν , ὥσπερ ἡ ἀπλῶς ποιότης ἢ τὸ συμβεβηκός , ἀλλὰ καὶ αὐτὸ γένος ὡς et ? εἴδη οἰκεῖα διαιρούμενον , γένος δὲ τῶν ὑπαλλήλων λεγομένων γενῶ . εἰς δύο δὲ διαιρεῖ τὸ τρίτον τοῦτο γένος , εἴς τε τὰς παθητικὰς ποιότητας καὶ τὰ πάθη.ι oU κοινὸν μέν ἐστι τὸ ποιὸν ὁπωσοῦν ( ποιὰ γὰρ καθ’ ἑκάτερον λέγεται τὰ ἔχοντα ) καὶ μέντοι τὸ πάθος , κοινὸν δὲ τὸ ἐν ἐκατέρῳ τούτων διαφόρως θεωρπισθαι τὸ πάθος , ἢ ὡς πάθος ἐμποιοῦν τῇ αἰσθήσει , ὤσπερ ἡ γλυκύτης πάθος τι κατὰ τὴν γεῦσιν ἐεμποιεῖ καὶ ἡ θερμότης κατὰ τὴν ἁφήν , ἢ ὡς ἀπὸ πάθους ἐγγινόμενον , ὤσπερ ὠχρότης τοῖς φορηθεῖσιν καὶ ἔρευθος τοῖς αἰδεσθεῖσιν ἐγγίνεται · ἰδία δὲ τῆς παθητικῆς ποιότητος καὶ τοῦ πάθους διάκρισις , ἥν ἐφεεξῆς ὁ Ἀριστοτέλης ἐπά - γει . καὶ γὰρ ὅσα μὲν ἀπὸ δυσκινήτων παθῶν καὶ παραμονίμων τὴν ἀρχὴν εἴληφεν , παθητικαὶ ποιότητες λέγονται , ὥσπερ ἡ κατὰ φύσιν ὠχρότης ἢ μελανία ἢ αἱ διὰ νόσον μακρὰν καὶ καύματος συνέχειαν γενόμεναι · ὠχρίαι γὰρ οὗτοι καὶ μέλανες ὥσπερ οἱ κατὰ φύσιν λέγονται · ἵσα δὲ ἀπὸ ῥᾳδίως διαλυομένων καὶ ταχὺ ἀποκαθισταμένων γίνεται , ὥσπερ ἡ ἀπὸ φόβου ὠχρότης ἢ τὸ ἀπὸ αἰδοῦς ἔρευθος , ταῦτα πάθη μέν ἐστιν καὶ κατὰ τοῦτο ὁπωσοῦν ποιοὶ οἱ μετέχοντες , | καθ᾿ ὅσον πεπόνθασιν . ἐρυθριᾶσαι γοῦν καὶ ὠχριᾶσαι λέγομεν τοὺς τοιούτους , οὐ μέντοι ποιούς · ποιὰ γὰρ τὰ πάθη ταῦτά ἐστιν . διὸ οὐδὲ παρωνύμως λέγομεν ὠχρίας ἢ ἐρυθρίας τοὺς τοιούτους , ἀλλ᾿ ὅτι πεπόνθασι μόνον · ἵτι γὰρ ὠχρίασαν ἢ ἐρυθρίασαν , ταύτῃ πως μετέχουσι τῆς ποιότητος , οὐ μέντοι ὅτι ποιοὶ κατὰ ταῦτα γεγόνασιν . καὶ ἐπὶ τῆς ψυχῆς δὲ τὸ ἀνάλογον · παθητικαὶ μὲν λέγονται ποιότητες ἥ τε κατὰ φύσιν ὀργὴ καὶ πραότης καὶ ἐν ἕξει γενόμεναι · ποιοὶ γὰρ κατὰ ταύτας , ἀργίλοι καὶ πρᾶοι λέγονται οἱ ἔχοντες · πάθη δὲ τὰ ἀπό τινων ἐπ᾿ ὀλίγον συμβαίνοντα , ὡς ὁ ἀπὸ λύπης ὀργισθείς · οὐ γὰρ λέγεται ὀργίλος ὁ τοιοῦτος , ἀλλ᾿ ὅτι ὠργίσθη μόνον . ἡ μὲν οὖν τῶν λεγομένων ἔννοια τοιαύτη . Πάντως δέ τις καὶ ἐνταῦθα ἐπιζητήσειεν , πῶς πρότερον μὲν τὴν διάθεσιν καὶ τὴν ἕξιν ἐχαρακτήριζεν τῷ εὐμεταβόλῳ τε καὶ δυσμεταβολῳ νῦν δὲ τούτοις αὐτοῖς τὰ πάθη διακρίνει καὶ τὰς παθητικὰς ποιότητας . καὶ εἴρηται μὲν καὶ ἐν ἐκείνοις τινὰ πρὸς ταύτην τὴν ζήτησιν , ὅτι ἐκεῖ μὲν ἕξεις καὶ διαθέσεις τὰς ἐκ διδασκαλίας καὶ ἔξωθεν ἐγγινομένας παραδίδωσιν ὡς δυσκινήτους τε καὶ εὐκινήτους τελειότητας , ἐνταῦθα δὲ παθητικὰς ποιότητας καὶ πάθη τὰ φύσει . εἰ δέ τῳ μὴ ἀρκεῖ ταῦτα , λεγέσθω καὶ νῦν συντόμως , ὅτι ἡ θερμότης , καθὸ μὲν διατίθησιν ὁπωσοῦν τὸ ὑποκείμενον , διάθεσις λέγεται · καθὸ δὲ μόνιμον ἔχει τὴν διάθεσιν , ἕξις καλεῖται · καθὸ δὲ ἀπό τινος ποιήσαντος , ὃ ἐπιπολαίως ἐνεγένετο , πάθος λέγεται · καθὸ δὲ δευσοποιῶς καὶ μονίμως ἐνεγένετο τὸ πάθος , παθητικὴ λέγεται ποιότης . ἄμφω δὲ ταῦτα κατὰ πάθος θεωρεῖται , ὡς ἀπὸ πάθους γενόμενα καὶ ὡς πάθος ταῖς αἰσθήσεσιν ἐμποιοῦντα · κατ᾿ ἄμφω γὰρ τὸ πάθος θεωρητέον ἐν αὐτοῖς , ὥστε ἡ θερμότης , εἰ πρόσκαιρος εἴη , τοῦ μὲν ἔχοντος σώματος καὶ ἐπάγοντος ἄλλῳ διάθεσις ἂν εἴη , τοῦ δὲ θερμαινομένου οὕτως , ὡς ἔχειν μὲν ἤδη τὸ εἶδος τῆς θερμότητος , μὴ δύνασθαι δὲ ἄλλο θερμᾶναι , παθητικὴ ποιότης · εἰ δὲ ἐν τῷ γίνεσθαι τὸ εἶδος θεωροῖτο , πάθος ἄν εἴη . ὤστε εἰ καὶ ὀνόμασιν ἐχρήσατο τοῖς αὐτοῖς , τῷ τε μονίμῳ καὶ τῷ εὐμεταβόλῳ , ἀλλ’ οὐκ ἐπὶ τῶν αὐτῶν σημαινομένων . Ἀλλὰ πῶς τὰς φύσει ὑπαρχούσας παθητικὰς εἶναί φησιν , ἀπὸ συμβεβηκότος τινὸς αὐτὰς τοῦ πάθος ἐμποιεῖν ταῖς αἰσθήσεσι χαρακτηρίσας , καίτοι οὐδὲ ποιότητας ἀπλῶς οὔσας , ἀλλ’ οὐσίας μᾶλλον , εἴπερ μέρη οὐσιῶν τὰ δὲ μέρη ρῶν οὐσιῶν οὐσίαι ; ἢ ὄτι κατὰ μὲν τὸν λόγον αὐτὸν καὶ τὸ εἶδος καὶ τὴν οὐσιώδη μέθεξιν οὐ ῥητέον τὴν θερμότητα τοῦ πυρὸς παθητικὴν ποιότητα , ἀλλὰ μέρος οὐσίας , τὴν δὲ ἀπ’ αὐτῆς ἐν τοῖς σύμασιν ἐγγινομένην ποίωσιν , ταύτην παθητικὴν ποιότητα ῥητέον . τεκμήριον ριον δὲ τούτου μέγιστον , ὄτι τὰ μὲν τῶν οὐσιῶν εἴδη οὐ συνέζεκται πρὸς τὴν αἴσθησιν οὐδὲ κινεῖ αἰτήν · οὐ γάρ ἐστιν οὐσιῶν ἀντιληπτικὴ ἡ αἴσθησις , μόγις γὰρ αὐτῶν ὁ λογος ἀντιλαμβάνεται · ἀλλὰ τὰ ποιώματα τὰ ἀπὸ τῶν λόγων , ἄ καὶ πέφυκεν τὸ σῶμα παραδδέχεσθαι , ταῦτα κινεῖ τὴν αἴσθησιν καὶ ἀπ’ αὐτῶν μεμερισμένως ἄλλη ἄλλως αἴσθησις διατίθεται . διὰ τοῦτο οὖν τὰ πρὸς τὴν αἴσθησιν συνεζευγμένα καινητκῶς ἀπὸ τοῦ ποιεῖν <πάθη> παθητικὰς ποιότητας λέγομεν , καὶ διότι συγγενεῖς ἔχουσι τὰς ἰδίας φύσεις πρὸς τὰς τῶν αἰσθήσεων παθητικὰς κινήσεις . Ἀντιλαμβάνονται δέ τινες , πῶς τὸ μέλι τῷ γλυκύτητα δεκέχθαι λέγεται γλυκύ · μέλι γὰρ ὄλως οὐκ ἄν εἴη χωρὶς γλυκύτητος · πῶς οὖν δύχεται ὄπεερ ἔχει ; ἀλλ’ ὅπως αὐτὸ εἶπεν , αὐτὸς ἐσαφήνισεν διὰ τοῦ ἐφεξῆς παραδείγμετος , εἰπὼν καὶ τὸ σῶμα λευκὸν τῷ λευκότητα δελέχθαι · ὤστε καὶ τὸ μέλι ὡς σῶμα δέδεκται τὴν γλυκύτητα . ἀλλὰ πῶς εἰπὼν οἶον τὸ μέλι τῷ γλυκύτητα δεδέχθαι λέγεται γλυκὺ ἐπήγαγεν οὐ γὰρ τὸ μέλι τῷ πεπ[ονθέναι τι λέγεται γλυκὺ οὐδὲ τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων οὐδέν ; εἰ γὰρ ἐδέξατο τὴν γλυκύτητα , πῶς οὐ πέπονθεν αὐτήν ; ἢ ἐδέξατο μὲν τὸ μέλι τὴν γλυκύτητα τὴν εἰς πάθος ἄγουσαν τὴν γεῦσιν , αὐτὸ δὲ οὐ πέπονθεν τὸ γλυκύ , ἀλλὰ κατ’ οὐσίαν αὐτὸ ὑπάρχον ἔχει . τὸ δὲ ἴδιον τῆς παθητικῆς ποιότητος ἔχει τὸ πάθος ταῖς αἰσθήσεσιν ἐμποιεῖν , οὐδὲν πολυπραγμονούντων ἡμῶν , εἴτε διὰ πάθους ἐγγίνεται τοῖς ὑποκειμένοις εἴτε ἄνευ τροπῆς καὶ ἀλλοιώσεως . καλοῦνται δὲ ποιότητες μὲν ἀπὸ τῶν ἐχόντων αὐτὰς καὶ ποιῶν κατ’ αὐτὰς λεγομένων , εἴγε ποιότης ἐστὶν καθ’ ἥν ἔκατον ποιὸν λέγεται · παθητικαὶ δέ , ἐπειδὴ προσειλήφασιν τὸ πάθος ἐμποιεῖν ταῖς αἰσθήσεσιν . Ἀλλὰ πῶς φησι λευκότης καὶ μελανία καὶ ἄλλαι χροιαὶ οὐ κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον παθητικαὶ ποιότητες λέγονται , ἀλλὰ τῷ αὐτὰς ἀπὸ πάθους γεγενῆσθαι , καἰτοι καὶ αὸταὶ δρῶσιν εἰς τὴν αἴσθησιη ηαΧΡkoοσαι Αι σοΠΡίvο0σαι τῆν ὄψιν , καὶ ἄλλαι μέντοι ποιότητες ἀπὸ πάθους ἐγγίνονται · κινούμενα γὰρ θερμαλινεται τὰ σώματα καὶ αἰσχυνθείς θείς τις ἐρυθριᾷ . ἢ οὐχ ὥσπερ ὅταν θερμοῦ αἰσθανώμεθα θερμαινόμεθα . οὐχ οὕτως καὶ ὅταν λευκοῦ αἰσθανώμεθα , λευκόν τι τῶν ἐν ἡμῖν γίνεται · οὐ γὰρ ὕλη τῷ λευκῷ ὁ ὀφθαλμὸς γίνεται ἀναλαμβάνων τὸ τοῦ λευκοῦ εἶδος , ὥσπερ ἡ χεὶρ τῷ θερμῷ θερμαινομένη , ἀλλὰ πάσχει μέν τι καὶ ὁ ὀφθαλμός , οὐ μὴν λευκὸς γίνεται . διὸ κἂν ἐν ἄλλοις ὁ Ἀριστοτέλης πάσχειν λέγῃ τὴν ὅρασιν ( καὶ τοῦτο πιστοῦται ἀπὸ τοῦ τῶν σφόδρα ὁρατῶν ἀντιλαμβανομένην μὴ δύνασθαι ἀυτὴν τῶν ἧττον ἀντιλαμβάνεσθαι , ἀλλ᾿ ἐκεῖνα ἔτι ὁρᾶν δοκεῖν , ὡς ἔτι ἔχουσαν ἀπ᾿ αὐτῶν τὰ ἐγκαταλείμματα ) — κἂν ταῦτα οὖν ἐν ἄλλοις λέγῃ , οὐκ ἐναντιοῦται πρὸς τὰ νῦν εἰρημένα · διαφορὰν γὰρ ἐνταῦθα τῶν παθητικῶν ποιοτήτων | ἐθεάσατο , τῶν μὲν τῆς αὐτῆς ποιότητος μεταδιδόντων , τῶν δὲ οὐ τῆς αὐτῆς . εἰ δὲ καὶ πᾶν μὲν πάθος διὰ κινήσεως γίνεται , πᾶσα δὲ κίνησις ἐν χρόνῳ , πᾶν τὸ πάσχον ἐν χρόνῳ ἂν πάσχοι · εἰ οὖν τὸ ὁρᾶν ἀχρόνως γίνεσθαι δοκεῖ , οὐκ ἂν διὰ πάθους γίνοιτο . ἢ καὶ τὴν ἁφὴν ἄχρονον ὁ Ἀριστοτέλης δοκεῖ λέγειν , καὶ τούτῳ γε τῷ λόγῳ καὶ ἡ θερμότης καὶ ἡ ψύξις παθητικαὶ ποιότητες ἔσονται οὐχ ὡς πάθος ἐμποιοῦσαι , ἀλλ᾿ ὡς διὰ πάθους ἐγγινόμεναι . μήποτε δὲ οὐδὲ ἐπὶ μόνων τῶν χρωμάτων ἀληθὲς τὸ τὴν αἴσθησιν μὴ ποιοῦσθαι τῇ αὐτῇ ποιότητι , τουτέστιν μὴ λευκαίνεσθαι ἢ μελαίνεσθαι τὴν ὅρασιν · οὐδὲ γὰρ ἡ ἀκοὴ ὀξύνεται ἢ βαρύνεται . ἀλλὰ καὶ διατίθησιν τὰ χρώματα τὴν ὄψιν , ὥσπερ καὶ τῶν ἄλλων αἰσθητῶν ἕκαστον τὴν καθ᾿ ἑαυτὸ αἴσθησιν . ἴδιον δὲ οὖν ἔοικεν ἔχειν τὰ χρώματα τὸ ἄλλοις ἐπισυμβαίνειν · καὶ γὰρ καὶ ἐφ᾿ ὧν ἀχώριστά ἐστιν τὰ χρώματα , ὡς τὸ λευκὸν τῆς χιόνος , καὶ ἐπὶ τούτων οὐκ ἔστιν ἁπλῶς οὐσιώδη , ἀλλ᾿ ἐπιγεννηματικά , εἴγε πῆξις νέφους ἐστὶν ἡ χιὼν δι᾿ ὑπερβολὴν ψυχρότητος , τοῦ δὲ οὕτως πηγνυμένου πάθος τί ἐστιν καὶ παρακολούθημα ἡ λευκότης . ὁμοίως δὲ καὶ ἡ ὠχρότης τοῖς φοβηθεῖσιν καὶ τὸ ἔρευθος τοῖς αἰσχυνθεῖσιν παρακολούθημα γίνεται τῶν ψυχικῶν διαθέσεων , ἐπὶ μὲν τῶν φοβουμένων τοῦ αἵματος ἐπὶ τὴν καρδίαν ὡς ἐπὶ τὴν οἰκείαν ἐρχὴν ἀνατρέχοντος καὶ μηκέτι ἐν τῇ ἐπιφανείᾳ διαφαινομένου , ὅπερ ποιεῖ τὴν ὠχρότητα συμβαίνουσαν καὶ τοῖς ἄλλως αἵματος κεκενωμένοις · αἰσχυνθέντες δὲ ἐρυθαινόμεθα , τοῦ αἵματος ἀπὸ τῆς καρδίας ἐπὶ τὴν ἐπιφάνειαν προϊόντος καὶ ὥσπερ ἐπιπροσθοῦντος τῷ ἡγεμονικῷ καὶ ἐπισκοτοῦντος τῷ ὑπελθόντι κατὰ τὴν διάνοιαν αἰσχρῷ δι᾿ αἰδῶ . ὅταν οὖν καὶ κυουμένων ἔτι τοιαῦται συνδρομαὶ γένωνται δι᾿ οἵας δήποτε αἰτίας , τοιαῦτα φυσικὰ γίνεται χρώματα , καὶ διὰ τοῦτο ἐκ γενετῆς οἱ μὲν τοῖοι φύονται , οἱ δὲ τοῖοι , ὥστε πᾶσαι αἱ κατὰ τὰς χρόας ποιότητες εἰκότως ἐκ πάθους γίνεσθαι λέγονται καὶ συμπτώματά εἰσιν · καὶ γὰρ τῇ χιόνι τὸ λευκὸν καὶ τῷ κόρακι τὸ μέλαν παραγένται κατά τι πάθος προηγησάμενον , ἐν τῇ φυσικῇ συστάσει ὑπάρχει . καὶ μή τις οἰέσθω με λέγειν ὅτι ἡ τροπὴ αὕτη ἡ προηγησαμένη καὶ ἡ κίνησις τὰ χρώματα ποειῖ , ἀλλ' οἱ μὲν λόγοι τῶν χρωμάτων ἐν τῇ φύσει ἑστήκασιν , τὰ δὲ τρεπόμενα κατὰ τὴν τῆς τροπῆς τοὺς τοὸς λόγους οἰκειότητα μεταλαμβάνει τῶν λόγων καὶ εἰδοποιεῖται ἀπ' αὐτῶν . ἄλλος γάρ ἐστιν αὐτὸς ὁ λόγος ὁ ἑστὼς καὶ ἄλλο τὸ ὑποκείμενον ἁπλᾶ ταῦτα ) , καὶ ἄλλο τὸ ἐκ τοῦ ὑποκειμένου καὶ τῆς τοῦ λόγου μεθέξεως συγκείμενον , ἐν ᾦ καὶ ἡ τροπὴ καὶ τὸ πάθος θεωρεῖται · τὸ τὰρ ἁπλοῦν οὐκ ἄν τι πάθοι καθ’ ἑαυτό . καὶ ἐν τοῖς ὠχριῶσιν οὖν ἢ ἐρυθριῶσιν οὐχὶ ἡ τροπὴ τὸ χρῶμα ποιεῖ , ἀλλὰ τὸ ἴδιον τοῦ αἵματος χρῶμα μεθέστησιν ποτὲ μὲν ἐπὶ τὸ ἐντός , ποτὲ δὲ ἐπὶ τὸ ἐκτός . κἂν λέγῃ οὖν ἀπὸ πάθους ἐγγίνεσθαι τὰ χρώματα , οὐδὲν ἄλλος λέγει ἢ ὅτι διὰ τῶν παθῶν ἐπιτήδεια γίνεται τὰ σώματα εἰς καταδοχὴν τῶν τοιύτων χρωμάτων . Ἀλλὰ πῶς , φησὶν Εὔδωρος , ἐν μὲν τῷ πρώτῳ εἴδει τῆς ποιότητος θερμότητας καὶ ψύξεις καὶ νόσον καὶ ὑγείαν ἐν ταῖς διαθέσεσι κατηρίθμησεν , ἐνταῦθα δὲ ὡς εἰς ἄλλο εἶδος τὴν παθητικὴν ποιότητα αὐτὰς καταλέγει ; ἢ φήσομεν ὡς ἐκεῖ μὲν κατὰ τὸ διακεῖσθαι οὕτω καὶ πῶς ἔχειν θέσεως κατὰ τὸ θερμὸν καὶ φυχρὸν ἐλαμβάνετο , ἐνταῦθα δὲ κατὰ τὸ πάθος ἐμποιεῖν εἰς ἄλλος ἡ παθητικὴ ποιότης θεωρεῖται . τὸ δὲ αὐτὸ κατ’ ἄλλο καὶ ἄλλο λαμβανόμενον οὐδὲν κωλύει ὑπ' ἄλλο τάττεσθαι καὶ ἄλλο εἶδος , ὡς ὁ Σωκράτης καθὸ μὲν ἄνθρωπος οὐσία ἂν εἴη , καθὸ δὲ πατὴρ τῶν πρός τι · καὶ ἡ θερμότης οὖν , καθὸ μὲν διατίθησί πως τὸ ὑποκείμενον , διάθεσις ἂν εἴη , καθὸ δὲ θερμαίνει τὴν αἴσθησιν , παθητικὴ ποιότης . καὶ κατ' ἄλλον δὲ τρόπον ἐν διαφόροις εἴδεσίν ἐστιν ἡ αὐτή , διότι κατὰ μὲν τὴν ἰδιότητα καὶ τὸν χαρακτῆρα ἡ διάθεσις θεωρεῖται , κατὰ δὲ τὴν ἔμμονον τροπὴν τοῦ πάθους ἡ παθητικὴποιóτης . Ἀλλὰ πῶς ἐκεῖ τὰ ταχὺ μεταβάλλοντα εἰπὼν διαθέσεις ἐνταῦθα τὰ ταχὺ Ζ μεταβάλλοντα πάθη μὲν λέγει , οὐκέτι δὲ ποιότητας ; ἢ ὅτι τῶν εὐκινήτων τὰ μέν ἐστιν διαθέσεις , αἵτινες διὰ τοῦτο καῖ ποιότητές εἰσιν καὶ χαρακτῆρα φέρουσιν τοῦ διακειμένου , αἱ δὲ εὐανάλυτοι κινήσεις , αἵτινες ἐν τοῖς πάθεσιν θεωροῦνται μόνοις · διὸ καὶ πάθη καλοῦνται καὶ οὐκ ἀξιοῦνται τοῦ τῆς ποιότητος ὀνόματος , ἐπειδὴ οὐδὲ λέγονται κατ’ αὐτὰς ποιοὶ οἱ πάσχοντες . οὐδὲν οὖν ἄτοπον , εἰ τὸ μὲv ὑπὸ τὴν ποιότητα τάττεται , τὸ δὲ οὔ . Ἐπιστάσεως δὲ καὶ πάλιν ἄξιον , πῶς ὑπὸ τὴν ποιότητα τάξας τὰ πάθη , εἴπερ τρίτον εἶδος ποιότητος παθητικαὶ ποιότητές φησιν καὶ πάθη , ὅμως ὕστερον πάθη μέν φησιν τὰ τοιαῦτα λέγεται , ποιό - τητες δὲ οὔ . καὶ γὰρ τινὲς μὲν οἴονται ἐλλιπῶς εἰρῆσθαι τὸ ποιότητες δὲ οὔ · λείπειν γὰρ τὸ 'οὔκ εἰσιν παθητικαί' , ὡς εἶναι μὲv αὐτὰς ποιότητας , παθητικὰς δὲ οὔ · ἄλλοι δὲ ἐπὶ ταὐτὸν οἴνοται φέρειν αὐτὸ τὰ πάθη καὶ τὰς παθητικὰς ποιότητας , καίτοι σαφῶς οὕτως διρίζοντα . ἀλλ' ἴσως ὡς ὑποπῖπτον τὸ πάθος ὑπο τὴν παθητικὴν ποιότητα κατά τι σύμπτωμα αὐτῆς πρόσκαιρον , οὕτως αὐτὸ ὑποτάττεσθαι αὐτῇ φησιν . Ἀλέξανδρος δὲ οὐδὲ ζητεῖν ἀξιοῖ , εἰ τὰ πάθη ὑπὸ τὴν ποιότητα · αὐτὸς γὰρ ὁ Ἀριστοτέλης οὐ μόνον τὰς παθητικὰς ποιότητας , ἀλλὰ καὶ τὰ πά|θη ὑπὸ τὸ αὐτὸ εἶδος ἔταξεν εἰπὼν τρίτον δὲν γένος παθητικαὶ ποιότητες καὶ πάθη · οὐ γὰρ εὔλογον εἰς ταὐτὸν ἄγειν αὐτὰ μέλλοντα λέγειν αὐτῶν τὴν διαφοράν . διὰ γὰρ τούτων εἶδος τῆς ποιότητος καὶ τὸ πάθος ἀφορίζεται , ὥστε καὶ ποιότητα · τοῖς γὰρ εἴδεσιν ὑπάρχει τὰ ὀνόματα τῶν γενῶν . ἀλλ' ὅτι μὲν ποιότητας ἁπλῶς λέγειν τὰ πάθη σαφῶς μαχομένων ἐστὶν πρὸς τὴν Ἀριστοτέλους λέξειν , πρόδηλον , εἰπόντος ὥστε πάθη μὲv τὰ τοιαῦτα λέγεται , ποιότητες δὲ οὔ . ἀλλὰ καὶ τὸ πάντῃ τῆς ποιότητος ἐξορίζειν τὰ πάθη , καὶ τοῦτο μάχεται τῷ ἓν γένος ποιότητος εἰπεῖν καὶ τὰ πάθη . ἀλλὰ καὶ τὸ τὰ πάθη εἰς ταὐτὸν ἄγειν ταῖς παθητικαῖς ποιότησιν ἐναργῶς ἄτοπον , οὕτως αὐτὰ σαφῶς τοῦ Ἀριστοτέλους διακρίνοντος . μήποτs οὖν παθητικὴ μὲν ποιότης , ᾖ μὲv ποιότης , οὐκ ἔστιν τὸ πάθος , συγγενῶς δὲ ἔχει πρὸς αὐτήν . οὐδὲ γὰρ ἐπινοῆσαι οὐδὲ ὀνομάσαι δυνατὸν παθητικὴν ποιότητα ἄνευ πάθους . ἔοικεν γάρ πως ἀτελὲς εἶδος εἶναι τῆς παθητικῆς ποιότητος τὸ πάθος , οὖ τελειότης ἐστὶν ἡ παθητικὴ ποιότης . ὥσπερ οὖν ἡ διάθεσις τῇο ἕξει συνεπλάκη , οὕτως καὶ ἐνταῦθα τὸ πάθος τῇ παθητικῇ ποιότητι συνέζευξεν · ὡς γὰρ ἡ διάθεσις προηγεῖται τῆς ἕξεως , οὕτως καὶ τὸ πάθος οἶον ὑπόθεσίς ἐστιν τῆς παθητικῆς ποιότητος . διὸ καθ' ὄσον μὲν ὡς ἀτελῆ προηγεῖται καὶ ἀπὸ τούτων ἐπ' ἐκεῖνα ἡ μετάβασις ταύτῃ οὐκ ἀφίστησιν αὐτὰ τῶν ποιοτήτων · διότι δὲ ἀπολεέπεται τῆς ἐν αὐταῖς τελειότητος τῇ τε φύσει τῶν εἰδῶν καὶ τῇ μονίμῳ ταταστάσει , ταύτῃ χωρίζει αὐτὰ ὡς ἕτερα . Λέγοντος δὲ τοῦ Ἀριστοτέλους ὥσπερ τὰ ὀλιγοχρόνια χρώματα ἀπὸ πάθους γίνεται , οὕτως καὶ τὰ πολυχρονια ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ συμβαίνειν , ἄλογον νομίζουσιν οἱ περὶ τὸν Νικόστρατον τὸ πάντα τὰ χρώματα πάθους ἐγγινομένου γίνεσθαι καὶ μάλιστα τὰ σύμφυτα καὶ οὐσιδη , ὥσπερ τὸ τῆς χιόνος · ἐν γὰρ τοῖς παραδείγμασιν τοῖς ἀπὸ τοῦ φόβου καὶ τῆς αἰσχύνης ὡς ἐπιγινόμενα τὸ πάθη παρέθετο , ὥστε καὶ ἐπὶ πάντων οὕτως ἔοικεν δοξάζειν . ἢ εἰ τοῖς χυμοῖς τοῖς περὶ τὸ σὼμα , ὁποῖοί ποτε ἂν ὦσιν μέχρι τῆς ἐπι - φανείας διατείνοντες , συνέπεται τὰ χρώματα παραπλήσια αὐτοῖς φαινόμεαν , τρέπονται δὲ οἱ χυμοὶ ὑπὸ τῶν παθῶν , εὔλογον καὶ τὰ χρώματα συνακολυθεῖν ταῖς προπαῖς ἢ ταῖς ποιαῖς κράσεσι τῶν σωμάτων . οὐ μέντοι οὐδὲ τοῦτό φησιν , ὅτι αἰ σύμφυτοι χρόαι ἔξωθεν ἐπιγίνονται οἶον τῇ χιόνι ἡ λευκότης , ἀλλ' ὅτι εἴ τις νοήσειεν τὴν πρώτην σύστασιν τῆς χιόνος ὅπως ἐξ ἀρχῆς γέγονεν , εὐρήσει τὸ σωματοειδὲς αὐτῆς καὶ ὑποκείμενον κατὰ τὴν ποιὰν τροπὴν καὶ ποιὰν κρᾶσιν τὸ τοιίνδε χρῶμα εἰληφός . ὑπομενήσειε δ' ἄν τις τοῦτο καὶ ἀπὸ τῶν ὁρωμένων · ὥσπερ γὰρ τὰ φαινόμενα χρώματα ταῖς ποιαῖς κράσεσι τῶν σωμάτων ἀφομοιοῦται , οὕτως ἔχει καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων , κἂν φυσικῶς γίνωνται . εἰσὶν δέ τινες οἳ τὰς συμφύτους ταύτας ποιότητας οὔ φασιν εἶναι πάθη ἢ παθητικὰς ποιότητας , ἀλλὰ μέρη οὐσιῶν καὶ οὐσίας . δῆλον οὖν ὅτι οὗτοι οὐδὲ τὴν ἁρχὴν παραδέχονται τὰ περὶ τῶν συμφύτων χροιῶν ηπορημενα . Ἀνδρόνικος δὲ ἠξίου μὴ διαιρεῖσθαι τὰς παθητικὰς ποιότητας εἰς τὸ ἐμποιεῖν πάθη καὶ εἰς τὸ ἐκ πάθους συνίστασθαι , ἀλλὰ πάσας ὡς ἐκ πάθους συνισταμένας παθητικὰς εἶναι , τὸ δὲ πάθους ποιητικαῖς εἶναι συμβαίνειν αὐταῖς · “ τὸ γὰρ θερμὸν θερμαίνειν δύναται · ἀλλὰ καθ' ὅσον εἰς ἄλλα ποιεῖ , οὐ ποιὰ ἀλλὰ ποιητικὰ καλοῦμεν αὐτά , οἷον οὐ θερμὰ ἀλλὰ θερμαντικά , ἅπερ ἤδη πρός τι , καθάπερ τὸ καυστικὸν καὶ τὸ καυστὸν καὶ τὰ ὅμοια . διὸ θερμὸν μὲν ἔστιν καὶ μηδενὸς ὄντος θερμαντοῦ , θερμαντικὸν δὲ οὐκέτι · ποιὰ γὰρ κατὰ τὸ πῶς ἔχειν , ἀλλ' οὐ κατὰ τὸ πρός τι λέγεται ” . πρὸς δὴ τοῦτο καλῶς ἠπορημένον ῥητέον ὅτι τὰς ἐν ταῖς αἰσθήσεσι γινομένας παθητικὰς ποιότητας οὐ καθ' ὅσον ἐκ ποιοῦντός τινος καὶ πάσχοντος συνίστανται , κατὰ τοῦτο δεῖ θεωρεῖν , οὐδὲ καθ' ὅσον πρὸς ἀντισρέφοντα λέγονται , ἀλλὰ τὸ ἁπλοῦν καὶ ἁπλωτὸν εἶδος τοῦ πάθους αὑτὸ καθ' αὑτὸ νοεῖν ὡς ποιότητα , μηδὲν ἐφαπτομένους τῆς τοῦ ποιοῦντος εἰς αὐτὸ ἐνεργείας καὶ συζεύξεως · ποιὸν γὰρ τοῦτο τὸ εἶδος κεχωρισμένον τῶν πρός τι καὶ ἄλλο εἶδος παρὰ τὰ δεδεγμένα τὸ πάθος , αἰσθητικόν τι καὶ ἀφομοιωτικὸν τικὸν πρὸς τὰ πρωτουργὰ πάθη , διὸ καὶ ἀντιδιαιρεῖται πρὸς τὰς ἀπὸ παθους ἐγγινομένας παθητικὰς ποιότητας . Φέρεται δέ τις καὶ τοιαύτη πρὸς τὰ εἰρημένα ἀντίληψις , τὸ πάθος Γ ἐμποιεῖν ἢ καὶ ἐκ πάθους ἐγγεγονέναι τὴν παθητικὴν ποιότητα σχέσιν μόνον ἐμφαίνειν κατὰ τὸ ἔκ τινος ἐγγεγονέναι ἢ εἴς τι ἐμποιεῖν , αὐτὸ δὲ μὴ λέγειν ὅτι ποτέ ἐστιν ἡ παθητικὴ ποιότης . ἡμεῖς δὲ καὶ πρὸς τοῦτο ἐροῦμεν ὡς οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς σχέσεως ἠτημένη ἡ παθητικὴ ποιότης , ἀλλ' αὕτη μὲν ἅλλως ἐπισυμβαίνει τὸ δὲ ἴδιον τῆς παθητικῆς ποιότητος κατ᾿ αὐτ αὐτὴν τὴν μεταβολὴν θεωρεῖτι , οὐ τὴν κατὰ τὸ εἶναι ( τοῦτο γὰρ οὐκ ἔστιν ποιότητος ) , ἀλλὰ μετὰ τὸ προϋποκεῖσθαι τὴν οὐσίαν ἐπιγινόμενον αὐτῇ , ὥσπερ καὶ ἡ ποιότης τῷ εἶναι ἐπεισέρχεται . τοιαῦτα καὶ περὶ τῶν ἀποριῶν εἰρήσθω . Διαφέρουσιν δὲ αἱ τρίται ποιότητες αὗται τῶν μὲν πρώτων , ὡς καὶ Πορφύριος καὶ Ἰάμβλιχός φασιν , ὅτι ἐκεῖναι μὲν ἐκ διδασκαλίας τὸ τέλειον ἔχουσιν , αὗται δὲ φύσει ὑπάρχουσιν . μήποτε δὲ καὶ τὰ φύσει παρείληπται ἐν ἐκείναις , ὥσπερ θερμότης καὶ ψύξις καὶ τὰ τοιαῦτα , ἡ δὲ διαφορὰ τῶν ἐνταῦθα μὲν κατὰ πάθος εἶναι , εκεῖ δὲ κατὰ διάθεσιν καὶ ἕξιν . τῶν δὲ δευτέρων διαφέρει , καθ᾿ ὅσον ἐκεῖναι μὲν ἐν τῷ δυνάμει ἐθεωροῦντο καὶ ἐπιτηδείότητες ἦσαν , αὗται δὲ ἐντελέχειαι μᾶλλόν εἰσιν καὶ κατ᾿ εἶδός τι ἤδη ὑφεστήκασιν . Τάξιν δὲ εἴ τις ποθεῖ μαθεῖν αὐτῶν , ῥητέον ὡς ἡ ἐκ πάθους καὶ μεταβολῆς εἰδοποιία ἀπολείπεται | τῶν πρώτων καὶ αὐτοφυῶν ποιοτήτων , ὅσαι τέ εἰσιν κατ᾿ ἐνέργειαν καὶ ὅσαι κατὰ φυσικὴν δύναμιν πρώτως συνίστανται καὶ κατὰ κίνησιν ἑτεροιώσεις . ὁ μέντοι Ἀρχύτας ἔοικεν προτάξαι τὸ κατὰ τὸ πάθος εἶδος τῆς ποιότητος τοῦ κατὰ τὸ δυνάμει , καὶ ἴσως τοῦτο μᾶλλον ἔχει λόγον , διότι τὸ ἐνεργείᾳ προηγεῖσθαι χρὴ τοῦ δυνάμει , ὁποῖόν ποτε ἂν ᾖ . Καὶ τοῦτο δὲ ἰστέον , ὅτι τὸ ὅλον εἶδος τοῦτο τῆς ποιότητος ὁ Ἀρχύτας ἐν τῷ πάθει κυρίως εἰδοποιεῖ καὶ τοῦτο αὐτοῦ κοινὸν στοιχεῖον ἀπέδωκεν , ὁμοῦ μὲν ἐν κοινῷ περιλαβὼν ὅρῳ τάς τε παθητικὰς ποιότητας καὶ τὰ πάθη καὶ ταύτῃ τὰ πολλὰ τῶν ἀπόρων διαφυγών , ὁμοῦ δὲ καὶ τὴν φύσιν αὐτῶν ὡρισμένως περιλαβών · οὐ γάρ ἐστιν τὸ εἶδος τοῦτο τῆς ποιότητος καθαρὸν ὕλης καὶ σώματος οὐδὲ ἐν εἴδει παγίως ἱστάμενον , ἀλλ᾿ ἔοικεν μέση τις εἶναι φύσις τῶν τε σωμάτων καὶ τῶν εἰδῶν , κατὰ μὲν τὸ πάσχειν τοῖς σώμασι προσεοικυῖα , κατὰ δὲ τὸ γενέσθαι εἶδος ἀπὸ τοῦ πάθους ἢ μορφὴν προσλαμβάνειν ἐν ἑαυτῷ ἀπὸ τοῦ εἴδους , ταύτῃ δὲ τῶ λόγῳ συγγενὴς ὑπάρχουσα . Καὶ ὅτι μὲν τροπή τις καὶ ἀλλοίωσις θεωρεῖται κατὰ τὰς τοιαύτας ποιότητας , πρόδηλον · ὁρᾶται γὰρ τοῦτο · ἀλλ᾿ ἐκεῖνο ζητήσεως ἄξιον , μήποτε οὐκ ἔστιν ἡ τοιαύτη τροπὴ αὐτία τῶν τοιούτων ποιοτήτων , ἀλλ᾿ αὐτὴ μὲν τῶν ὧν οὐκ ἄνευ λόγον παρέχεται , ἡ δὲ ἐν αὐτῇ θεωρουμένη μορφὴ τὴν ποιό - τητα κυρίως συνίστησιν . ἡ γὰρ κίνησις ὡς ἐν ὕλης τάξει προϋπόκειται καὶ ὑπουργεῖ τῇ προηγουμένῃ αἰτίᾳ ἥτις ἐστὶν ἡ ἀπὸ τοῦ λόγου κατιοῦσα μοῖρα καὶ μρφοῦσα τὴν ἀόριστον κίνησιν · καὶ αὐτὴ μὲν οὔτε πάσχει οὔτε ἀλλοιοῦται , ἤτοι δὲ ἐμποιεῖ πάθος ἢ ἐπὶ πάθει προηγουμένως συνίσταται . μήποτε δὲ ἀληθέστερον ἐμποιεῖ πἰπεῖν ὅτι κατ᾿ αὐτὴν γίνεται τὸ πάθος ἐν τῷ ὑποκειμένῳ . καὶ ἐπὶ τῶν χρωμάτων οὖν τροπαὶ μὲν γίνονται περὶ τὸ σύνθετον σῶμα , οἱ δὲ λόγοι εἰσὶν ἑκάστων χρωμάτων ἐν τῇ φύσει , ὧν δόσις γίνεται καὶ μετοχὴ ἐν τῷ χροιᾶς μεταλαμβάνειν τὰ σώματα . Ἀλλὰ τί μετοχὴ ἐν τὸ πάθος τοῦτο , ζητεῖν ἄξιον . λλέγεται γὰρ πάθος ἢ τὸ ἀναιρετικὸν τῆς οὐσίας , ὡς ἡ σῆψις σώματος φθορὰν ἐπάγουσα τῷ σηπομένῳ , ἢ τὸ τούτῳ ἀντίθετον τὸ συνέχον διὰ τῆς μεταβολῆς ἐν τῷ κατὰ φύσιν τὸ ὑποκείμενον , ὡς τὰς αἰσθήσεις τὰ κατ᾿ αὐτὰς πάθη συνέχει ὡς αἰσθητικάς · ἄλλως δὲ πάθος λέγεται καὶ ἡ ἀπὸ τοῦ δυνάμει εἰς ἐνέργειαν μεταβολή , ὡς ὅταν ὁ κηρὸς εἰς παντοῖα σχήματα μεταπλαττόμενος πάσχειν λέγηται . δυνατὸν δὲ τὰ πάθη καὶ κατὰ τὰ εἴδη τῶν κινήσεων διαιρεῖν · ἢ γὰρ κατ᾿ οὐσίαν γίνεται τὰ πάθη ἢ κατὰ τὸ ποσόν , οὔτε τὸ κατ᾿ οὐσίαν οὔτε τὸ κατὰ ποσὸν προσήκει τῷ νῦν ζητουμένῳ πάθει , ἀλλ᾿ οὐδὲ πᾶν τὸ κατὰ ποιόν , εἴπερ ἓν εἶδος ποιότητος ἀφώρισται τοῦτο · ἀλλ᾿ , εἴπερ ἄρα , ἐν τῷ γίνεσθαι τὰ τοιαῦτά ἐστιν πάθη καὶ ἐν τῷ μεταβάλλειν εἰς τὰς κατ᾿ ἐνέργειαν παθητικὰς ποιότητας · ἐφορμαὶ ἀφορμαὶ γάρ εἰσιν καὶ οἷον ὑποκατασκευαὶ τῶν παθητικῶν ποιοτήτων . διὸ καὶ ἐν τῇ Μετὰ τὰ φυσικὰ τὸ πάθος διαιρούμενος “ πάθος , φησίν , λέγεται ἕνα μὲν τρόπον ἡ ποιότης , καθ᾿ ἣν ἀλλοιοῦσθαι ἐνδέχεται , οἷον τὸ λευκὸν καὶ τὸ μέλαν καὶ γλυκὺ καὶ πικρὸν καὶ βαρύτης καὶ κουφότης καὶ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα · ἕνα δὲ αἱ τούτων ἐνέργειαι καὶ ἀλλοιώσεις · ἔτι δὲ τούτων μᾶλλον αἱ βλαβεραὶ ἀλλοιώσεις καὶ κινήσεις , καὶ μάλιστα αἱ λυπηραὶ βλάβαι · ἔτι τὰ μεγέθη τῶν συμφορῶν καὶ λυπηρῶν πάθη λέγεται ” . ἐν γὰρ ρούτοις ὀρθῶς τὴν ἀλλοίωσιν καὶ τὴν κατ᾿ ἐνέργειαν ἀλλοωσιν βλάβην τε καὶ κίνησιν καὶ τὰ τοιαῦτα ὡς κινήσεις ὑπήγαγεν ὑπὸ τὸ πάθος . καὶ ἐντεῦθεν δὲ καταφαίνεται ὡς εἰκότως οὐκ ἀπέκρινεν τὰ πάθη τῶν ποιοτήτων · περὶ γὰρ τὴν ἀλλοίωσιν καὶ κίνησιν τῶν παθῶν ὑφίστανται αἱ παθητικαὶ ποιότητες καὶ συμπληροῦνται καὶ εἰδοποιοῦνται ὑπ᾿ αὐτῶν , τὸ δὲ ἀτελὲς καὶ ὡς ἐν ὕλης τάξει προκαταβεβλημένον καὶ συγγενὲς πρὸς ποιότητας ἀπὸ τῶν παθῶν θεωρεῖται . Ἐπεὶ δὲ τὸ μονιμον καὶ δυσκίνητον χαρακτηριστικὸν εἶναι δοκεῖ τῆς παθητικῆς ποιότητος καὶ διακριτικὸν αὐτῆς ἀπὸ τοῦ πάθους , οὐχ οὕτως ἀκουστέον τοῦ μονίμου ὡς ἐπὶ τῆς ἔξεως , ἀλλ᾿ ὡς πρὸς τὸ πάθος δεῖ τὸ μόνιμον ἐννοεῖν . δεῖ γὰρ ὁπωσοῦν μένειν ἐκεῖνο τὸ νομιζόμενον ποιόν , ἵνα ᾖ τε καὶ λέγηται ὁπωσοῦν ποιόν,κ οὐ τῷ μονίμῳ εἰδοποιούμενον ὥσπερ ἠ ἕξις , ἄλλὰ τῇ ἒν τῷ πάθει διαμενούση ποιότητι . Ἐπειδὴ δὲ τὰς παθητικὰς ποιότητας εἴς τε ψυχὴν καὶ σῶμα διεῖλεν , δεῖ ζητεῖν , εἰ αἱ ἐκστάσεις Καὶ ὀργαὶ καὶ τὰ τοιαῦτα τῆς ψυχῆς ἐστιν ἴδια ἢ κοινὰ καὶ τοῦ ἔχοντος . ἐι τοίνυν ἀρεέσκει αὐτῷ ἐν τῷ πρώτῳ περὶ ψυχῆς ἀπὸ τοῦσώματος ὡρμῆσθαι τὰ τοιαῦτα , ὥστε πολλάκις μὲν εὐκινήτους ἡμᾶς γίνεσθαι πρὸς ὀργὴν μικρῶν ὄντων τῶν παροξυνόντων , πολλάκις δὲ καίτοι μεγάλων ὄντων μὴ κινεῖσθαι , ὅταν μὴ ὀργᾷ τὰ σῶμα μηδὲ ᾖ ἀφ' ἑαυτοῦ πρὸς τὸ πάθος ἠρεθισμένον — εἰ τοίνυν τοῦτο οὕτως ἔχει , τῆς ψυχῆς εἶπεν τὰ πάθη κατὰ τὸ ἐπικρατοῦν αὐτῆς καὶ πλεονάζον ἐν τῷ συνθέρῳ ζῴῳ · αἱ γὰρ πρὸς τὸ σῶμα συγγενεῖς τῆς ψυχῇ καταστάσεις καὶ αἱ ῥἐπουσαι εἰς γένεσιν καὶ μὴ κρατοῦσαι ἑαυτῶν καὶ αἰ παραγόμεναι ὑπὸ τοῦ σώματος καὶ ὑλικώτεραι , αὗται τῶν ψυχικῶν τούτων παθῶν εἰσιν αἰτίαι . ταῦτα μὲν οὖν καὶ περὶ τούτων εἰρήσθω . μεταβαίνειν δὲ ἤδη καιρὸς ἐπὶ τὸ τέταρτον τῆς ποιότητος εἶδος τῷ Ἀριστοτέλει παρακολουθοῦντα . ρ . 10α11 Τέταρτον δὲ γένος ποιότητος ἕως τοῦ ποιὰ οὖν λέγεται τὰ παρωνύμως ἀπὸ τῶν εἰρημένων ποιοτήτων λεγόμενα ἢ ὁπωςοῦν ἄλλως ἀπ’ αὐτῶν . Τετάρτην εἰκότως καὶ τελευταίαν αποδίδωσιν τούτῳ τῷ γένει ἤτοι εἴδει τῆς ποιότητος τάξιν , διότι ἐπιπολῆς καὶ οἶον ἔξωθεν ἐπ' ἐσχάτῳ τοῦ σώματος συνίσταται . πολυμερὲς δέ ἐστιν καὶ πολυειδὲς τὸ γένος τοῦτο . καὶ ἔστιν ἐν αὐτῷ σχῆμα μὲν τὸ ὐπὸ τινὸς ἢ τινῶν ὅρων περιεχόμενον , ὃ καὶ ἐπιπέδου καὶ στερεοῦ πέρας ἐστίν · ληπτέον δὲ αὐτὸ οὐ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν γραμμῶν καὶ τῶν ἐπιπέδων ( ποσὸν ) γὰρ οὕτως ἔσται ) , ἀλλὰ οὐδὲ κατὰ τὸ χρῶμα , ἀλλὰ κατὰ τὸν τῆς ἐπιφανείας ποιὸν σχηματισμὸν κατὰ τὸ γεγωνιῶσθαι ἢ ἀγώνιον εἶναι . ἡ δὲ περὶ ἕκαστον μορφὴ διχῶς λέγεται παρὰ τῷ Ἀριστοτέλει , κατά γε τὰ οὐσιώδη εἴδη καὶ κατὰ τὰ τῆς ἐπιφανείας ποιὰ τυπώματα . νῦν οὖν θεωρεῖται οὐ κατὰ τὸ οὐσιῶδες εἶδος ( οὐδὲ γάρ ἐστι ποιότης τὸ τοιοῦτον ) , ἀλλὰ κατὰ τὸ ἐπιφαινόμενον τοῖς οὐσιώδσιν περὶ τὴν ἐπιφάνειαν εἴδεσιν , καθ' ὃ καλἀ τινα καὶ εὔμορφα λέγομεν ἢ δυσειδῆ καὶ ἄμορφα · αἱ γὰρ τοιαῦται μορφαὶ ποιότητές εἰσιν , ἄλλαι μὲν παρὰ τὸ χρῶμα καὶ τὸ σχῆμα , ἐπιστῆσαι δὲ ἔξιον , μήποτε καὶ ἐκείνων περεκτικαί , κἂν μὴ προσιῆται τοῦτο Ἰάμβλιχος . τινὲς δὲ τὴν μὲν μορφὴν ἐπὶ ζῴου μόνου λέγεσθαι νομέζουσιν , τὸ δὲ σχῆμα ἐπὶ τοῦ ἀψύχου εἴδους , οὔτε κατὰ τὴν τεχνικὴν συνήθειαν καλῶς οὔτε τὴν τῶν πολλῶν χρῆσιν · ἐπαλλάττει γὰρ ταῦτα τὰ ὀνόματα , ὁμοίως μὲν καὶ ἐπὶ τῶν ἐμψύχων τὸ σχῆμα , ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἀψύχων τὴν μορφὴν λέγουσα . καὶ ὁ λόγος δὲ ἑκατέρου τῇ τοιαύτῃ χρήσει συμμαρτυρεῖ · εἰ γὰρ κατὰ τὸ πέρας τῆς ἐπιφανείας καὶ τὴν τύπωσιν αὐτῆς ἡ μορφὴ λέγεται , οὐδὲν ἐμφαίνει ζωῆς ἐχόμενον · δύναται γὰρ καὶ τοῖς ἀψύχοις ἐφαρμόζειν · ὅ τε ὅρος τοῦ σχήματος οὐδὲν χωλύεται καὶ τοῖς φυσικοῖς καὶ τοῖς τῶν ζῴων σώμασιν ἐφαρμόζειν . ἀλλ' εἰ ἄρα , ῥητέον τὸ μὲν σχῆμα μόνης τῆς ἔξωθεν περιγραφῆς ἔχεσθαι , τὴν δὲ μορφὴν καὶ τῆς ἐν ταῖς ἀποπερατώσεσι συμμετρίας ἢ ἀμετρίας · τὴν γὰρ έπὶ τῇ έπιφανείᾳ τελευτὴν τοῦ εἴδους μιμεῖται ἡ μορφή . τινὲς δὲ τὴν μορφὴν ἐπὶ τῶν φυσικῶν ἀκούουσι μόνον , καὶ δοκεῖ ταύτην τὴν δόξαν ἐν ἑξῆς εξῆς προσίεσθαι ὁ Ἰάμβλιχος , ὡς οὐ λεγομένης τῆς μορφῆς ἐπὶ τῶν μαθηματικῶν καὶ ὅλως τῶν σχημάτων , καὶ διὰ τοῦτό φησιν τὴν περὶ ἕκαστον μορφὴν εἰρῆσθαι , διότι ὡς ἔνυλος εἰς τὸ ἄτομον κατετάγη . εὐθύτητα δὲ καὶ καμπυλότητά φησιν ἰάμβλιχος τὴν κοινὴν ἐπὶ τῶν γεωμετρικῶν σχημάτων καὶ ἐπὶ τῆς μορφῆς εἰρῆσθαι ποιότητα , καὶ διὰ τὸ κοινὸν καὶ διατεῖνον ἐπ' ἄμφω καὶ ἐπὶ μορφῶν καὶ σχημάτων κοινῶς ὁρώμενον καὶ περιττεῦον ἑκατέρου ἰδίᾳ καταλέγεσθαι . “ αὐτὴ μὲν τάρ , φησίν , ἡ γραμμή , καθ' ὅσον ἐστὶν γραμμή , ποσόν ἐστιν , ἡ δὲ εὐθεῖα , καθ' ὅσον ἐστὶν εὐθεῖα ἢ καμπύλη , ποιὰ ἄν νοηθείη · καὶ ἡ ἐπιφάνεια , καθ' ὅσον μέν ἐστιν ἐπιφάνεια ποσόν , καθ' ὅσον δὲ ἐπίπεδος ἐπιφάνεια , ποιόν · καὶ ἐπὶ τῆς μορφῆς δέ , φησίν , ταῦτα ὡσαύτως θεωρεῖται ” . μήποτε οὖν ἡ εὐθύτης καὶ ἡ καμπυλότης γραμμῶν ἂν εἵη καθ' αὑτὰς καὶ ἐπιφανειῶν , μορφῆς δὲ οὐ καθ' αὑτό , ἀλλ' εἰ ἄρα , κατὰ συμβεβηκός , καθ' ὅσον οἶμαι καὶ τὸ σχῆμα περιέχει ἡ μορφή . εἴ τι δὲ ἄλλο τούτοις ὅμοιον τοῖς εὐθέσι καὶ καμπύλοις προσύθηκεν τὰ ἑλικοειδῆ καὶ κωνοειδῆ καὶ φακοειδῆ λέγων τῶν σχημάτων καὶ τὰ τοιαῦτα , ἅπερ μικτὴν ἔχει τὴν φύσιν ἐξ εὐθέος καὶ περιφεροῦς , ὡς καὶ οἱ γεωμέτραι φασίν . ὅτι δὲ ποιότητες αὗται , ἀπὸ τοῦ λόγου τῆς ποιότητος κατασκευάζει · εἰ γὰρ ἀρ' ἑκάστου τούτων ποιόν τιλέγεται , ἀφ' οὗ δὲ ποιόν τι λέγεται , τοῦτο ποιότης ἐστίν , ποιότης ἂν εἴη ἑκάστη τούτων . Τὸ δὲ μανὸν καὶ πυκνὸν οὐχ ὡς ἀπὸ μανότητος καὶ πυκνότητος παρωνομάσθαι φησὶν οὐδὲ πῶς ἔχοντα παρέχεσθαι τὸ μανὸν καὶ πυκνόν , ἀλλὰ τῷ τὰ μόρια διεστηκέναι ἀπ' ἀλλήλων , ὡς παρεμπίπτειν τι ἑτερογενὲς σῶμα , τούτῳ λέγεται μανόν , ὡς σπογγιαὶ καὶ κισσήρεις , πυκνὸν δὲ τὸ τὰ μόρια σύνεγγυς ἔχον , ὡς μηδὲν ἑτερογενὲς μεταξὺ παρεμπίπτειν , ὡς ἐπὶ χρυσοῦ καὶ διδήρου θεωρεῖται . εἰ οὖν θέσιν μᾶλλον τῶν μορίων δηλοῖ ταῦτα . ἀλλ' οὐχὶ τὸν χαρακτῆρα , οὐκ ἂν εἴη ποια . ἀλλὰ καὶ τὸ λεῖον τοῦτό ἐστιν , οὖ τὰ μόρια ἐπ' εὐθείας ἐπ' ἴσης κεῖται , ὡς ἐπὶ τῶν ἀποτεταμένων μαρμάρων , τραχὺ δέ , οὖ μὴ ἐπ' ἴσης κεῖται , ἀλλὰ τὰ μὲν ὑπερέχει , τὰ δὲ ἐλλείπει , ὡς ἐπὶ τοῦ πρίονος · θέσιν ἄρα καὶ τὰ τοιαῦτα δηλοῖ . ἡ Γ δὲ θέσις ἤτοι τῆς τῶν πρός τι κατηγορίας ἐστιν , ὡς εἴρηται ἐν ἐκείνοις , ἢ ὑπὸ τὸ κεῖσθαι ὐπάγεται · καὶ γὰρ τὰ κειμενα θέσιν τινὰ δηλοῖ . ἐπιστῆσαι δὲ ἄξιον , ὡς οἶμαι , μήποτε ἡ μανότης καὶ πυκνοτης καὶ λειότης καὶ τραχύτης καὶ ποιότητές τινές εἰσιν κατὰ τὸν χαρακτῆρα , ὡς θερμότης καὶ ψυχρότης , καὶ θέσιν τινὰ δηλοῦσιν κατὰ τὴν τῶν μορίων σύνταξιν · καὶ οὐδὲν θαυμαστὸν τὸ αὐτὸ ἄλλο καὶ ἄλλο ὑπ' ἄλλην καὶ ἄλλην κατηγορίαν ἀνάγεσθαι , ὡς καὶ τῷ Ἀριστοτέλει καὶ τοῦ Ἀριστοτέλους ἐξηγηταῖς δοκεῖ . Πληρώσας δὲ τὰ εἴδη τῆς ποιότητος ἐπήγαγεν ἴσως μὲν οὖν καὶ ἄλλος ἂν φανείη τρόπος ποιότητος , οὐχ ὡς φιλόσοφον εὐλάβειαν ἐνδεικνύμενος , ὥς τινες οἴονται , οὐδὲ ὅτι δυσδιαίρετος ὁ περὶ τῶν πρώτων γενῶν λόγος , ὡς ἀλλοι , οὐδὲ ὅτι τὰς διαφορὰς ἐνδείκνυται , καθ' ἃς λογικὸν καὶ ἄλογον καὶ τὰ ἄλλα θεωρεῖται ποιὰ τὰ οὐσιώδη καὶ διαιρετικὰ τῶν γενῶν · οὐσίαι γάρ εἰσιν ἐκεῖνα μᾶλλον , ἀλλ' οὐ ποιότητες · εἰ δὲ ποιότητες ἦσαν , οὑκ ἂν οὕτως εἰς ἐσχάτην τάξιν ἀπερρίφησαν . Ἀνδρόνικος δὲ πέμπτον εἰσάγει γένος , ἐν ᾧ τάττει μανότητα πυκνότητα , κουφότητα βαρύτητα , λεπτότητα παχύτηα , οὐ τὴν κατὰ τὸν ὄγκον , ἀλλὰ καθὸ ἀέρα λέγομεν λεπτὸν εἶναι καὶ τοῦ ὕδατος λεπτότερον · “ ποιὰ γάρ , | φησί , λέγομεν πάντα τὰ τοιαῦτα τῷ ἀπὸ ποιότητος εἶναι αὐτά , ὁμοίως δὲ καὶ τὸ διαφανὲς καὶ τὸ σκοτεινόν , ὥστε , φησίν , ἢ ἄλλο τι γένος ποιότητος τοῦτο θετέον ἢ συζευκτέον αὐτὰ ταῖς παθητικαῖς · τῷ γὰρ παθεῖν τι τὸ σῶμα τούτων ἕκαστον τοιοῦτον γέγονεν , διαφέρει δὲ ἐκενων , ὅτι πάθους οὔκ εἰσιν ἐμποιητικαὶ αὖται ” . Εὔδωρος δὲ τὴν παχύτητα καὶ λεπτότητα εἰς ἕτερον τάττει γένος , τὰς δὲ ἄλλας οὔ . οἱ δὲ περὶ τὸν Ἀχαϊκὸν ταύτας μὲν εἰς τὸ τέταρτον γένος τάττουσιν συνεπομένας τῷ μανῷ καὶ πυκνῷ , ἐκείνας δὲ μᾶλλον αἰνίττεσθαι τὸν Ἀριτοτέλη φασὶν ἐν τῷ ἴσως δὲ καὶ ἄλλο γένος , ἃς ἒν τῇ Περὶ γενέσεως καὶ φθορᾶς τῷ θερμῷ καὶ ὑγρῷ καὶ φυχρῷ καὶ ξηρῷ συνέταξεν · εἰσὶν δὲ αὖται βαθὺ κοῦφον , σκληρὸν μαλακόν , τραχὺ λεῖον , παχὺ λεπτόν . ἀλλὰ πῶς ἄν τις ταῦτα παραδέξαιτο μηδενὸς ὐπ' αὐτοῦ λεγομένου ἑνὸς γένους , ὑφ' ὃ ταῦτα ταχθήσεται , ὡς ἐν μὲν τῲ πρώτῳ ἕξις ἦν καὶ διάτῶν θεσις , ἐν δὲ δευτέρῳ φυσικὴ δύναμις , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἕν τι ; βέλτιον οὖν λέγειν ὅτι κατὰ ἀληθὲς εἰσί τινες καὶ ἄλλοι τρόποι , οὓς ἐν τῇ Μετὰ τὰ φυσικὰ ὡς ἐν τελειοτέρᾳ πραγματείᾳ παραδίδωσιν · ἐνταῦθα δὲ ὡς ἐν εἰσαγωγῇ τοὺς μάλιστα λεγομένους ἐξέθετο . Κοινῶς δὲ περὶ πάντων τῶν εἰδῶν ἐπάγει ὅτι ποιότητές εἰσιν αἱ εἰρημέναι , ποιὰ δὲ τὰ κατ’ αὐτὰς παρωνύμως λεγόμενα ἢ ὁπωσοῦν ἀέ αὐτῶν . τοῦτο δὲ εἶπεν , ἐπειδὴ τινὰ μὲν παρωνύμως λέγεται , ὡς ἀπὸ τῆς λευκότητος τὸ λευκόν , ἔνια δὲ ὁμωνύμως , ὡς τρίγωνον καὶ τετράγωνον καὶ ἄλλων σχημάτων ἕκαστον · ἐπὶ γὰρ τούτων τρίγωνον καὶ ἡ ποιότης καὶ τὸ μετέχον καλεῖται . ἔτι δὲ ἐπ’ μὲν ἀμφότερα ὠνόμασται , ὡς γραμματικὴ καὶ ὁ γραμματικός , ἐπ’ ἐνίων δὲ οὐθέτερον , ὡς ἡ πρὸς γραμματικὴν ἐπιτηδειότης καὶ ὁ κατ’ αὐτὴν εὐφυῶς διακείμενος , ἐπ’ ἐνίων δὲ τὸ ἕτερον μόνον ὠνόμασται , τὸ ποιὸν μέν , ὡς ἐπὶ τοῦ δρομικοῦ καὶ πυκτικοῦ · ἀνώνυμοι γὰρ αἱ ἐπιτηδειότητες · ἡ γὰρ πυκτικὴ καὶ δρομικὴν αἱ κατ’ ἐνέργειάν εἰσιν ἐπιστῆμαι , ἀφ’ πύκται καὶ δρομεῖς οἱ ποιοὶ λέγονται · οἱ γὰρ πυκτικοὶ καὶ δρομικοὶ τοὺς δυνάμει ποιοὺς σημαίνουσιν ἀπὸ ἐλπίδος ἧς ἕξουσιν ἕξεως παρωνομασμένους . ἔστιν δὲ ὅπου τῇ μὲν ἕξει κεῖται ὄνομα , ὡς τῇ ἀρετῇ , τῷ δὲ κατ’ αὐτὴν τοιῷ οὐκέτι · οὐδὲ γὰρ λέγεται ἐνάρετος , ὁ δὲ σπουδαῖος οὐκ ἀπὸ τῆς ἀρετῆς παρωνόμασται οὐδὲ ὁ ἐνάρετος , ὥσπερ οὐδὲ ὁ ἐγγράμματος ἀπὸ τῆς γραμματικῆς . ἐπ’ ἐνίων δὲ καὶ παραλλάττουσιν αἱ τῶν ἀνομάτων σημασίαι παρὰ τὴν τῶν παργμάτων δήλωσιν διὰ τὴν ἀνωμαλίαν τῆς χρήσεως . ὁ γὰρ δικαιος κατὰ μὲν τὸ ὄνομα ἀπὸ τῆς δίκης παρωνόμασται , κατὰ δὲ τὰ πράγματα ἀπὸ τῆς δικαιοσύνης · ὁ δὲ δικαιόσυνος κατὰ μὲν τὴν λέξιν ἀπὸ τῆς δικαιοσύνης , ὥσπερ καὶ ὁ εὐφρόσυνος ἀπὸ τῆς εὐφροσύνης , κατὰ δὲ τὰ πράγματα οὐκ ἔχει παράθεσιν . διὰ ταῦτα οὖν πάντα προσέθηκεν τὸ ἢ ὁπωσοῦν ἄλλως ἀέ αὐτῶν . ἀνήγαγεν δὲ ταῦτα ἢ εἰς τὸ μὴ κεῖσθαι ταῖς ποιότησιν ὀνόματα , ὡς ἐπὶ τῶν φυσικῶν δυνάμεων , ἢ εἰς τὴν συνήθειαν μὴ ἔχουσαν ἐν χρήσει τὸ ἕτερον , ὡς ἐπὶ τῆς ἀρετῆς καὶ ἐναρέτου . καὶ δῆλον ὅτι ἐπ’ ὀλίγων μὲν ταῦτα συμπίπτει , τὰ δὲ πλλὰ παρωνόμασται ταῖς ποιότησιν , ἀφ’ ὧν ἔχει τὸ ποιὰ εἶναι . αὕτη μὲν ἡ τῆς λέξεως ασφήνεια . Τρεπτέον δὲ λοιπὸν τὰς καθ’ ἕκαστα ζητήσεις τε τε καὶ διαλύσεις · πρὸ τούτου δὲ ἀκριβέστερον ἔτι τῶν εἰρημένων ποιητέον διάκρισιν . τὸ τοίνον σχήμα οἱ Στωικοὶ τὴν τάσιν παρέχεσθαι λέγουσιν , ὥσπερ καὶ τὴν μεταξὺ τῶν σημείων διάστασιν · διὸ καὶ εὐθεῖαν ὁρίζονται γραμμὴν τὴν εἰς ἄκρον τεταμένην . ἀλλ’ οὕτως ἀναιρεθήσεται ἡ μαθηματικὴ οὐσία , ἥτις ἀκίνητός τέ ἐστιν καὶ ἀλλοιώσεως πάσης καὶ διὰ τοῦτο καὶ τάσεως ἀπηλλαγμένη . εἰ δέ τις τὴν ἀσώματον οὐσίαν τῶν σχημάτων καὶ ἀμφισβητήσιμον εἶναι νομίζοι , εἴτε ἔστιν εἴτε μέχρι ὑποθέσεως ὑπάρχει , νῦν δὲ εἶναι τὸν λόγον οἴεται περὶ τῶν ἐν τοῖς σύμασιν σχημάτων , καὶ οὕτως ἐροῦμεν κατὰ Ἀριστοτέλη μὴ εἶναι τάσιν τὴν τοῦ σχήματος αἰτίαν . κίνησις γὰρ γὰρ ἂν οὕτως καὶ μεταβολὴ γίνοιτο τῆς ποιότητος αἰτία , ὅτερ οὐκ ἀρέσκει τῷ Αριστοτέλει , ἀλλ᾿ οὐδὲ ἔχει λόγον · ἐν ὅρῳ μὲν γὰρ ἡ ποιότης θεωρεῖται , ἀόριστον δὲ πρᾶγμα ἡ κίνησίς ἐστιν καὶ μᾶλλον ἐφιέμενον τοῦ ὁρίζεσθαι . εἰ δέ τις διττὰ σχήματα ὑποτιθοῖτο , τὰ μὲν ἀσώματα , ὡς τὰς ἰδέας κάκλου τε καὶ τῶν ἄλλων σχημάτων ὁ Πλάτων φησίν , τὰ δὲ ὡς περὶ τοῖς σώμασιν μεριζόμενα , καὶ τρίτα δὲ κατ᾿ ἄλλην τινὰ μεταξὺ φύσιν τῶν τε ἰδεῶν καὶ τῶν γινομένων , ἕπεται ζητεῖν , εἰ ἄλλως μέν ἐστιν τὰ ἀσώματα σχήματα , ἄλλως δὲ τὰ σωματοειδῆ , καὶ εἰ κατὰ κοινὸν λόγον ἀμφοτέρων τούτων νυνὶ τὰ σχήματα λέγεται ἢ κατὰ μόνον τὸν ἐπὶ τῶν σωμάτων θεωρούμενον , καὶ πότερον τὸ διακρατοῦν εν ποιῷ σχήματι ἀπὸ ποιότητος γίνεται τοῦ σχήματος ὡς ἑτέρας οὔσης παρὰ τὸ διακρατούμενον ἢ οὐδὲ διακρατοῦν τι ἔστιν , ἀλλ᾿ ἐν ἀποτελέσματος τάξει τὸ σχῆμα θεωρεῖται ἄλλως ἐπισυνιστάμενον τῇ φύσει τῶν σωμάτων κατ᾿ αὐτὸ μόνον τὸ πεπεράνθαι . ἀλλὰ κοινὸν μὲν σωμάτων καὶ ἀσωμάτων οὐδὲν ἂν εἴη πρότερον εοἶδος ὡς ἕτερον ἀμφοῖν , εἰ μὴ ἄρα τις λέγοι τὰ ἀσώματα σχήματα ὡς αἰτίαν παρέχοντα τοῖς ἐπὶ τῶν † σχημάτων σώμασιν καὶ σχήμασιν κοινὴν αὐτοῖς παρέχειν ἀρχηγὸν δύναμιν , ἥτις συντάττει πρὸς ὑαυτὴν τὰ ὁρώμενα σχήματα καὶ συνάγει καὶ ὁμοῦ πάρεστι πᾶσιν , καὶ κατὰ τοῦτο ἂν ἔχοι τὸ κοινόν . ἀλλ᾿ οὐδὲν τοῦτο ταῖς Ἀριστοτέλους ὑποθέσεσιν προσήκει . ὅθεν οὔτε τὸ διακρατοῦν ἐν τῷ σχήματι τῆς ποιότητος εὐλόγως ἄν τις θείη · οὐδὲ γὰρ οὕτως ἐνεργοῦσιν | αἱ ποιότητες κατ᾿ αὐτόν , ἀλλ᾿ ἔχονται μόνον . περὶ δὲ τοῦ ἐν ἀποτελέσματος τάξει εἶναι τὰ σχήματα , εἰ μέν τις οὕτως λέγοι αὐτὰ ὡς συμβεβηκότα συμπτώματα κατ᾿ ἐπακολούθησιν ἢ ὡς ἔτυχεν , οὐκ ἀποδεξόμεθα τὸν λόγον · οὐδὲν γὰρ τῶν κατὰ φύσιν γινομένων τοιαύτην ἔχει τὴν ὑπόστασιν · εἰ δὲ ὡς κατὰ μετουσίαν εἰδῶν τινων καὶ λόγων φυσικῶν τὰ περὶ τοῖς σώμασιν τοῖς φυσικοῖς σχήματα λέγοι ἀπογεννᾶσθαι , παραδεξόμεθα , καὶ συγχωρήσομεν τὸ σχῆμα εἶναί τε καθ᾿ ἑαυτὸ καὶ ἀπὸ τῆς τοιαύτης αἰτίας παράγεσθαι . ἐπειδὴ δέ τινες καὶ τὸ σχῆμα , ὥσπερ καὶ τὸ χρῶμα καὶ τὸ γλυκὺ καὶ τὸ σκληρὸν ἐν τοῖς πρός τι τίθεντι ὡς πρὸς αἴσθησιν λεγόμενα , δῆλον ὅτι οὗτοι πάντα συμφύρουσιν · οὕτω γὰρ καὶ ἡ οὐσία καὶ τὰ ἄλλα γένη ὡς αἰσθητὰ πρός τι ἔσται . ἀλλὰ χρὴ αὐτὰ ἕκαστα σκαθ’ ἑαυτὰ διαιροῦντας ἐν οἰκείοις γένεσι τιθέναι , καὶ τότε ὡς αἰσθητὰ πρὸς αἴσθησιν τῶν πρός τι λέγειν . “ Περὶ δὲ τῆς μορφῆς ἐπισκεπτέον , εἰ κατὰ τὸ ποιὸν σχήμα ἡ μορφὴ ὑφίσταται , ὥς τινες οἴονται , καὶ διὰ τοῦτο συνέταξεν αὐτὴν τῷ σχήματι . οὔτε γὰρ τῷ † Ἀνδρονίκῳ τοῦτο οὔτε ἀληθές ἐστιν . οὐ δοκεῖ μὲν γάρ , διότι τὸ σχῆμα ἁπλῶς εἰπὼν τὴν μορφὴν οὐχ ἁπλῶς εἶπεν , ἀλλὰ τὴν περὶ ἕκαστον ὑπάρχουσαν μορφήν . ἡ γὰρ ἐν τούτοις ἀκριβολογία διίστησιν αὐτὰ σαφῶς ἀπ’ ἀλλήλων . τὸ μὲv γὰρ σχῆμα παρίστησιν ὡς κοινόν τι καὶ πλείοσιν ὑπάρχον κατ’ ἀριθμὸν ἢ κατ’ εἶδος διαφέρουσιν , τὴν δὲ μορφὴν ἐνδείκνυται ὡς μετὰ τῶν καθ’ ἕκαστα σωμάτων φυσικῶν ἀποτελευτῶσαν , ὅταν οἱ μεριζόμενοι περὶ τοῖς αἰσθητοῖς τῶν γινομένων λόγοι ἔσχατον ἴχνος ἀφ’ ἑαυτῶν ἀποτυπώσωνται ἐν τοῖς σώμασιν οἰκεῖον καὶ πρόσφορον αὐτῷ τῷ καθ’ ἕκαστον λόγῳ . διὰ ταῦτα μὲν οὐκ ἄν τις ἀρέσκειν αὐτῷ φαίη τὸ μετὰ τοῦ σχήματος συνυφίστασθαι καὶ τὴν μορφήν · ὅτι δὲ οὔτε ἔχει ὀρθότητα ἡ τοιαύτη δόξα , ῥᾴδιον ἐντεῦθεν καταμαθεῖν . τὸ μὲv γὰρ σχῆμα κατὰ τὸ πέρας τοῦ ὄγκου νοεῖται , ἡ δὲ μορφὴ κατὰ τὴν ἀποτελεύτησιν τοῦ εἴδους , καὶ μὲν σχήματος ἡ συμμετρία καὶ ἡ ἀσυμμετρία κατὰ τὰ μήκη καὶ πλάτη νοεῖται , τῆς δὲ μορφῆς κατὰ τὴν εὐμορφίαν ἢ ἀμορφίαν , οὐκ ἀπηλλαγμένης τῆς ἐπὶ τὸ εἶδος ἀναφορᾶς · δι’ ἃ δὴ οὐδὲ τὰ αὐτὰ B νομιστέον ταῦτα ἀλλήλοις οὔτε ἐκ θατέρου τὸ ἕτερον ἐξηρτῆσθαι . ἐὰν οὐν λέγωμεν ὅτι κατὰ τὰ ἀποτυπώματα τοῦ εἴδους καὶ τὰ ἔξωθεν φαινόμενα εἴδωλα τὸ εὔπλαστον αὐτῶν καὶ διασῷζον τοῦ εἴδους ἴχνος καὶ δυνάμενον συντάττεσθαι πρὸς τὸν λόγον ἐστὶ σύμμετρον , τὸ δὲ ἐναντίον τούτου ἀσύμμετρον , καὶ κατὰ τὴν τοιαύτην συμμετρίαν τε καὶ ἀσυμμετρίαν ἡ μορφὴ θεωρεῖται , οἰκειότερον ἂν ἀποδοίημεν τὸν περὶ αὐτῆς λόγον . οὐ μέντοι τοῦτο , φησὶν ὁ Ἰάμβλιχος , συμπληροῦσθαι τὴν μορφὴν εἴποιμεν ἂν ἔκ ποιῶν σχημάτων τε καὶ συμμετριῶν καὶ ἐκ ποιᾶς χροιᾶς καὶ μανότητος καὶ πυκνότητος · ἡ γὰρ τοιαύτη διάταξις συνάγει πολλὰ εἰς ταὐτό , ἅπερ Ἀριστοτέλης διακεκριμένως διέταξεν , οὐκ ἐᾷ τε ἡμᾶς καθαρὰν τῆς μορφῆς τὴν ἰδιότητα ἡπολαβεῖν ” . ταῦτα πάντα καὶ κατὰ λέξιν οὕτω περὶ τῆς μορφῆς τοῦ Ἰαμβλίχου διαταττομένου ἀξιῶ προσέχειν τὸν νοῦν , μήποτε ἀκόλουθόν ἐστιν καὶ τοῖς ὑπ’ αὐτοῦ λεγομένοις τὸ τὴν μορφὴν καὶ τοῦ σχήματος καὶ τοῦ χρώματος περιεκτικὴν λέγειν . εἰ γὰρ κατὰ τὴν ἀποτελεύτησιν τελεύτησιν καὶ τὴν ἐπιφάνειαν εἴδους θεωρεῖται , τὸ δὲ εἶδος πάντων ἦν περιεκτικὸν καθ’ ἕνα λόγον , καὶ τὸ πέρας ἂν αὐτοῦ τὰ πάντων πέρατα περιέχοι . κἂν συμπληροῦσθαι οὖν ὑπὸ τῶν ἄλλων λέγοιτο ἡ μορφὴ ὡς ἐκ μερῶν ἢ στοχείων , ἄλλη παρ’ αὐτὰ οὖσα , οὐδὲν ἄτοπον λέγεται , οἷον κοινὴ σύλληψις οὖσα πάντων · ὁρᾷς γὰρ καὶ τὴν εὐθύτητα καὶ καμπυλότητα < ὅτι > κοινὴν σχημάτων καὶ μορφῶν αὐτὸς εἶπεν καὶ οὐδὲν ἄτοπον ἐδόκει μετὰ τὸ τὰ ἴδια παραδεδωκέναι καὶ τὸ κοινῶς ὑπάρχον ὑποδεῖξαι . λέγει δὲ καὶ τὴν σιμότητα καὶ γρυπότητα τῆς ῥινὸς μὴ δεὶν εἰς τὴν μορφὴν προηγουμένως ἀνάγειν , ἀλλὰ μᾶλλον εἰς τὴν καμπυλότητα , καλῶς προσθεὶς τὸ προηγουμένως · ὡς γὰρ μορφὴ ἁπλῶς οὐχ ὑπὸ σιμότητος ἢ γρυπότητος , πότητος , ὥσπερ οὐδὲ ὑπὸ λευκότητος ἢ μελανίας , ἀλλ’ καμπυλότητος καὶ ὅλως σχήματος , ὥσπερ καὶ ὑπὸ χρώματος συμπληροῦται . καλῶς δὲ καὶ τοῦτο προσκείμενον οὐ παραλειπτέον , ὅτι κοινότης ἐν πᾶσιν τοῖς κατὰ τὸ τέταρτον εἶδος τῆς ποιότητος εἰρημένοις θεωρεῖται ἡ ἐσχάτη περιγραφὴ καὶ ὁ τελευταῖος ὅρος τῶν κατὰ διάστασιν ἢ κατὰ ἄλλην τινὰ ἰδιότητα δυνάμεως ἀποληγόντων . φαίνεται δὲ εἰκότως οὖσα τοιαύτη , ἐπειδὴ περὶ τὴν τελευτὴν τῖς φύσεως ἀφορίζεται , καὶ διὰ τοῦτο καὶ πολύχουν τοῦτο τὸ γένος ἐστὶν καὶ διαφοραῖς χρῆται πλείοσιν . Καὶ περὶ τοῦ μανοῦ δὲ καὶ πυκνοῦ ἔχοι ἄν τις πρὸς τὴν αἰτίαν τοῦ Ἀριστοτέλους ἀντιλέγειν . τὸ γὰρ διαστάσει τῶν μορίων ἀπ’ ἀλλήλων ἢ τῇ σύνεγγυς θέσει τὸ μανὸν ἢ καὶ τὸ πυκνὸν ἀφορίζεσθαι τὴν Δημοκρίτου αἵρεσιν βεβαιοῖ · καὶ γὰρ ἐκεῖνος συνιόντα εἰς ταὐτὸ τὰ ἄτομα σώματα συνιστᾶν τὸ πυκνόν φησιν , διιστάμενα δὲ ἀπ’ ἀλλήλων καὶ μεταξὺ πολλῷ κενῷ διαλαμβανόμενα τὸ ἀραιὸν ἀπεργάζεσθαι . ταῦτα δέ ἐστιν ἄτοπα · εἰ γὰρ ἥνωται ἡ ὕλη καὶ συμπαθής ἐστι πρὸς ἑαυτὴν καὶ δι’ ὅλου ποιά ἐστιν τὰ ποιά , δῆλον ὅτι καὶ ἀραιὰ καὶ πυκνὰ δι’ ὅλων ἡνωμένα συμπαθῆ ἐστιν πρὸς ἑαυτά · ὁ δὲ τοῖς διαστήμασιν τὴν αἰτίαν ἀποδιδοὺς ἐπιγέννημα ποιεῖ τὸ ποιὸν τῆς κατὰ σχέσιν θέσεως . “ πρὸς δὴ ταῦτα , φησὶν Ἰάμβλιχος , διττὸν εἶναι τίθεμεν τὸ μανὸν καὶ πυκνόν , τὸ μὲν ἐν τοῖς εἴδεσιν , ὃ καὶ δι’ ὅλου πάρεστιν καὶ οὐσιῶδές ἐστιν καὶ ἕξως μᾶλλον οἰκεῖον θεωρεῖται , ὁποῖον τὸ Ι μανὸν τοῦ ἀέρος καὶ τοῦ πυρός , κατ’ οὐσίαν αὐτοῖς ὑπάρχον · ἄλλο δὲ ἐπίκτητον καὶ ἔξωθεν ὡς ἐν σχήματι θεωρεῖται , ὅπερ ἐν τοῖς σπόγγοις καὶ κισσήρει φαίνεται , οὐ κενοῦ τινος τοῦ μεταξὺ παρεμπίπτοντος , ἀλλὰ τῶν στερεῶν σωμάτων κατὰ σχῆμα περιγραφομένων καὶ ἐν ταύταις ταῖς περιγραφαῖς τὰ λεπτότερα σώματα περιεχόντων . ὥστε οὐ πᾶσα μανότης καὶ πυκνότης ἀπήλλακται θέσεως , ἐπειδὴ ἡ οὐσιώδης μανό - της καὶ πυκνότης οὐδαμῶς ἐστιν κατὰ θέσιν · ἐκείνη γὰρ ἡ κατὰ σχῆμα θεωρουμένη κυρίως κατὰ τὴν θέσιν τῶν ποιῶν σχημάτων ἀφώρισται , ὅθεν καὶ κωλύεται ποιότης εἶναι · οὐ γὰρ ἐξίσταται τῆς θέσεως , ἀλλὰ κατ’ αὐτὴν εἰδοποιεῖται . τῆς δὲ Δημοκρίτου δόξη διέστηκεν αὕτη , ἐπειδὴ οὐ περὶ τῆς ἐν τοῖς στοιχείοις μανότητος καὶ πυκνότητος διατέτακται ταῦτα , ἀλλὰ περὶ ταύτης , ἥτις ἐπὶ ταῖς μορφαῖς καὶ τοῖς σχήμασιν ἐπισυνίσταται · τὰ δὲ ἐν τοῖς στοχείοις εἴδη τέ ἐστιν καὶ δι’ ὅλου μανὰ καὶ πυκνά , οὐδαμῶς μεταξὺ διειργόμενα ὑφ’ ἑτέρου οὐδὲ κενοῦ οὐδὲ σώματος · τὰ μέντοι κατὰ σχῆμα δευτέρως ἐπισυνιστάμενα καὶ τῷ πῶς κεῖσθαι πυκνὰ καὶ ἀραιὰ λεγόμενα οὐχὶ ποιότητα τὴν αἰτίαν ἔχει , ἀλλὰ θέσιν τῆς τε πυκνότητος καὶ τῆς ἀραιότητος ” . ὡσαύτως δὲ περὶ τοῦ λείου καὶ τραχέος καὶ ἀπορεῖν δυνατὸν καὶ λύειν τὰ ἠπορημένα . Εὔδωρος δὲ ἀπορεῖ , τί δήποτε τὸ μὲν μανὸν καὶ τυκνὸν καὶ λεῖον καὶ τραχὺ θέσιν σημαίνει , οὐκέτι δὲ καὶ ἡ καμπυλότης καὶ ἡ εὐθὐτης . πρὸς ὃ ῥητέον ὅτι περὶ ἄλλα μὲν θεωρεῖται ἡ θέσις τὰ ἐν τόπῳ ὄντα σώματα ἢ περὶ τὰς γραμμὰς τὰς ἐν τῇ ἐπιφανείᾳ οὔσας , ἡ μέντοι εὐθύτης καὶ ἡ καμπυλότης περὶ τὰ θέσιν ἔχοντα τὸ ποιὸν ἀφορίζει , οὔτε ἐν θέσει οὖσα οὔτε κατὰ τοῦτο εἰδοποιουμένη . Οἱ δὲ περὶ Νικόστρατον καὶ τὴν μανότητα καὶ πυκνότητα ποιότητας φιλονεικοῦσιν δεικνύναι , τὸ πῦρ μανὸν εἶναι παρατιθέμενοι καὶ τὸν ἀέρα , τὴν δὲ γῆν πυκνὴν οὐ κατὰ θέσιν , ἀλλὰ κατὰ ποιότητα . ῥητέον δὲ πρὸς αὐτούς , ὡς καὶ ἐν τούτοις κατὰ τὸν θεῖον Ἰάμβλιχον “ ἑκάτερον τούτων δύο σημαίνει , καὶ θέσιν μορίων καὶ ποιότητα , θέσιν μὲν ὡς ἐπὶ τῶν ὑφασμά - των , ποιότητα δὲ ὡς ἐπὶ τοῦ ἀέρος , διακρίνειν δὲ ταῦτα ἐν εἰσαγωγῇ οὐκ ἦν ἀναγκαῖον . καὶ γὰρ ἄλλο μέν ἐστι μανόν , οὗ τὰ μόρια ἀφέστηκεν ἀπ’ ἀλλήλων , οὐχ ὅτι κενόν μεταξύ , ἀλλ’ ὅτι ἑτερουενὲς σῶμα λεπτότερον · ὁ μέντοι ἀὴρ οὐ τῷ ἀφεστάναι ἀπ’ ἀλλήλων τὰ μόρια αὐτοῦ μανός ἐστιν , ἀλλὰ τῷ κοῦφος εἶναι καὶ εὐδιαίρετος , διόπερ τῶν κατὰ ποιότητα ἂν εἴη τοιούτων , ἀλλ’ οὐ τῶν κατὰ θέσιν . τῷ δὲ τοιούτῳ μανῷ , φησὶν Ἰάμβλιχος , οὐ τὸ πυκνόν , ἀλλὰ τὸ στερεὸν ἀντιτάξομεν , ᾦ τὸ δυσδιαίρετον ὑπάρχει καὶ βαρύ , καὶ τὸ μὲν τοιοῦτον κατὰ ποιότητα ἔσται , τὸ δὲ κατὰ θέσιν ὑπὸ τὰ πρός τι ἀναχθήσεται ” ἐπιστῆσαι δὲ ἄξιον , ποῖον τοῦ στερεοῦ σημαινόμενον ἀντίκειται τῷ μανῷ . εἰ μὲv γὰρ τὸ τριχῇ διαστατόν , ἡ ἐπιφανεια τούτῳ καὶ ἡ γραμμὴ ἀντίκειται · εἰ δὲ τὸ ἰσχυρόν , τὸ σαθρὸν ἂν εἴη τούτῳ ἀντικείμενον · εἰ δὲ τὸ δυσδιαίρετον , εἰ μὲν διὰ τὴν σκληρότητα ἔχοι τοῦτο , τὸ μαλακὸν αὐτῷ ἀντίκειται , εἰ δὲ διὰ τὴν πυκνότητα , τὸ ἀραιόν · καὶ εἴη ἂν τῷ μανῷ κυρίως οὐ τὸ στερεόν , ἀλλὰ τὸ πυκνὸν ἀντικείμενον . Πλωτῖνος μέντοι οὐκ ἀξιοῖ δύο σημαινόμενα τῆς μανότητος καὶ πυκνότητος ἀκούειν , τὸ μὲν ὑπὸ τὸ πρός τι , τὸ δὲ ὑπὸ τὸ ποιὸν ἀναγόμενον , ἀλλὰ μόνην πιότητα ὁρᾷ · οὔτε γὰρ ἐν διαστάσεσιν εἶναι τὰ μανὰ καὶ πυκνά · κἂν τούτῳ δέ τις , φησί , συγχωρήσειεν , ποιότητα εἶναι καὶ τὴν διάστασιν . πρὸς ὃ ῥητέον ὅτι τὸ διττὸν τοῦτο τῆς φύσεως οὐκ ἔδει συγχεῖν · φιλοσόφου φιλοσόφου γὰρ ἀνδρός ἐστιν καὶ τὰς ἐν τοῖς κοινωνοῦσι διαφορὰς ἀπολογίζεσθαι . ἀλλ᾿ οὐ δεῖ , φασίν , τὴν διάστασιν αἰτιώμενον ὑπ’ ἄλλην ἀνάγειν κατηγορίαν · ἥνωται γὰρ ἡ οὐσία καὶ μία ἐστίν . ἀλλ’ εἴρηται καὶ πρότερον , ὅτι Ἀριστοτέλης οὐ τὰς πρώτας καὶ στοιχειώδεις τῶν μορίων θέσεις αἰτιᾶται , τὰς ἐν τοῖς συνθέτοις ἤδη περιγραφείσας , αἵτινες εἰργόμεναι ὑπὸ λεπτοτέρων σωμάτων διαφεύγουσι τὴν αἴσθησιν , πῶς ἔχουσιν τὸ ἐν τῇ διαστάσει συνηνωμένον . Οἱ δὲ Στωικοὶ δύναμιν ἢ μᾶλλον κίνησιν τὴν μανωτικὴν καὶ πυκνωτικὴν τικὴν τίθενται , τὴν μὲv ἐπὶ τὰ ἔσω , τὴν δὲ ἐπὶ τὰ ἔξω , καὶ τὴν μὲv τοῦ εἶναι , τὴν τοῦ ποιὸν εἶναι νομίζουσιν αἰτίαν . ἀλλ’ οὐδὲν ταῦτα τοῖς νῦν λεγομένοις ἐνίσταται , ἕως ἂν μὴ περὶ τῶν ἐν τῇ φύσει εἰδῶν , ἀλλὰ περὶ τῆς ἐπισκευαστῆς μανότητος τῆς κατὰ διάστασιν θεωρουμένης ἐστὶν νῦν ὁ λόγος . οἱ δὲ τὸν Ἀχαϊκὸν παραιτοῦνται καὶ εἰς τὸ πρός τι ἀνάγειν τὴν μανότητα <καὶ πυκνότητα> καὶ εἰς ἕτερόν τι πέμπτον εἶδος ποιότητος , οὐδὲ εἰς τὰς παθητικὰς αὐτὰς τιθέασιν , ὡς Ἀνδρόνικος , ἀλλ’ εἰς τὰς ἐν τῷ τετάρτῳ γένει , λεπτότητα μὲν καὶ κουφότητα ἕπεσθαι μανότητι λέγοντες , παχύτητα δὲ καὶ βαρύτητα πυκνότητι . ἀλλὰ πῶς μανότητα καὶ πυκνότητα εἰς τὸ τέταρτον εἶδος ἀνάξουσιν κατὰ τὰς Ἀριστοτελικὰς ἐννοίας , ἄδηλον , τοῦ Ἀριστοτέλους σαφῶς αὐτὰς τῆς ποιότητος ἐξοικίσαντος . εἰ δὲ καὶ ποιότητές εἰσιν , πῶς ὑπὸ τὸ τέταρτον γένος ἀναχθήσονται , αὗται μὲν ὅλαι δι’ ὅλου χωροῦσαι τοῦ ὑποκειμένου , τοῦ δὲ τετάρτου γένους κατὰ τὸ ἐπιπολῆς θεωρουμένου ; Ἐπεὶ δέ τινες ἐνταῦθα καὶ τὸν περὶ βαρύτητος καὶ κουφότητος λόγον ἐπειστήγαγον , ἀνάγκη καὶ περὶ τούτων ὀλίγα διελθεῖν καὶ φάναι ὅτι τὸ μὲν κατὰ τὸν σταθμὸν βαρὺ καὶ κοῦφον τῇ ῥοπῇ πλείονι καὶ ἐλάττονι χρώμενον ποσὸν ἂν εἴη , εἴπερ καὶ Ἀρχύτας ἓν εἶδος τοῦ ποσοῦ κατὰ τὴν ῥοπὴν καὶ τὸν σταθμὸν ἀφωρίσατο · αἱ δὲ περὶ τοῖς σώμασιν ἰδιότητες , καθ’ ἃς κοῦφος ὁ ἀὴρ λέγεται καὶ κουφότερον τὸ πῦρ τοῦ ἀέρος , βαρεῖα δὲ ἡ γῆ καὶ βαρυτέρα τοῦ ὕδατος , αὗται ποιότητα ἐμφαίνουσι . ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ ἰσχνὸν | καὶ παχὺ τὰ μὲν ἐν τῷ ὄγκῳ καὶ μετρούμενα κατ’ αὐτὸν ἐν τῷ ποσῷ θεωροῦνται , τὰ δὲ ἐν τῇ ἰδιότητι τοῦ χαρακτῆρος κατὰ τὸ ποιόν . ὅσα οὖν τούτων μὴ τῷ ποσῷ συντάττεται , ἀλλὰ τῷ χαρακτῆρι καὶ τῷ ποιῷ , πότερον ἐν ἄλλῳ εἴδει τάττεται παρὰ τὰ εἰρημένα τέτταρα τῆς ποιότητος , ὥσπερ Ἀνδρόνικός τε καὶ Πλωτῖνος ὑπολαμβάνουσιν , ἢ ἔνεστιν ὑφ’ ἓν αὐτὰ τῶν τεττάρων προσβιβάζειν ; τοῦτο δὲ ἔσται σαφές , ἐὰν περὶ αὐτῆς τῆς βαρύτητος καὶ κουφότητος γνωσθῇ τίνες εἰσίν . καὶ γὰρ εἰ μὲν ἡ θερμότης ἀναπλοῦσα τὰ σώματα ποιεῖ ταὐτὸν ἑαυτῇ τὸ κοῦφον καἰ ἡ ψυχρότης συνάγουσα ποιεῖ ταὐτὸν ἑαυτῇ τὸ βαρύ , ἐις τὰς απθητικὰς καὶ ταῦτα ποιότητας ἀναχθήσεται . εἰ δὲ τῷ μὲν θερμῷ παρακολουθεῖ ἡ κουφότης , τῶ δὲ ψυχρῷ ἡ βαρύτης , καί εἰσιν ποιητικαὶ ἥ τε θερμότης καὶ ἡ ψυχρότης , τὸ δὲ βαρὺ καὶ κοῦφον οὔτε ποιεῖν τι οὔτε πάσχειν πέφυκεν , δόξουσιν ἐκεῖναι μὲv εἰς τὰς παθητικὰς ποιότητας ἀνάγεσθαι , αὗται δὲ εἰς ἄλλο τι γένος ἴδιον . καὶ μὲν κατ’ οὐσίαν τοῖς στοιχείοις ὑπάρχουσιν , δόξουσιν μηδὲ εἶναι ποιότητες · εἰ δὲ καὶ τὸ δεδεγμένον αὐτὰς ποιόν ἐστιν καὶ λέγεται ποιὸν καὶ ἀπὸ τῆς οὐσιώδους διαφορᾶς ἐγγίνεταί τις ἐν τοῖς μετέχουσιν σώμασιν μορφωτικὸς χαρακτήρ , εἴη ἂν καὶ ταῦτα ποιά . Δοκεῖ δέ οὕτως πολύχουν εἶναι τὸ τῆς ποιότητος ποιότητος γένος , ὡς πάσαις ταῖς κατηγορίαις συνυπάρχειν . εἶναι γὰρ τὰς μὲν οὐσιώδεις , ὡς ἀνθρωπότητα καὶ Σωκρατότητα , τὰς δὲ ἀπὶ τοῦ ποσοῦ οἷον γραμμῆς τὴν εὐθύτητα καὶ καμπυλότητα καὶ ἐπ’ ἀριθμῶν τοὺς τριγώνους καὶ τετραγώνους ἀριθμούς · καὶ ἐν ποιότητι δὲ ποιότης θεωρεῖται , ὡς ἐν χρώματι τὸ διαδριτικὸν καὶ συγκριτικόν , καὶ ἐν τοῖς πρός τι ἡ σχέσις τοῦ διπλασίονός σίονός τε καὶ ἡμίσεος , ἐν τῷ ὅταν εὐάερον τόπον λέγωμεν καὶ δυσάερον , καὶ ἐν τῷ ποτὲ ὁ καιρὸς καὶ ἡ εὐκαιρία , ἐν τῷ ποιεῖν δὲ καὶ πάσχειν αἱ ποιητικαὶ καὶ παθητικαὶ ποιότητες , καὶ ἐν τῷ κεῖσθαι δὲ τὸ εὔθετον καὶ μὴ , καὶ τῷ ἔχειν τὸ εὐπερίβλητον καὶ μὴ τοιοῦτον . φθάνειν δέ φασιν καὶ ἐπὶ τὰ ἀνύπαρκτα ὡς τὴν ἱπποκενταυρότητα καὶ ἐπὶ τὰ μὴ ὄντα ὡς τὴν τεττιγότητα χειμῶνος · μὴ ὑπαρκτὰ δὲ λέγουσιν τὰ πεφυκότα μὲv εἶναι , οὐ μέντοι κατὰ τόνδε τὸν καιρὸν ἢ τόνδε τὸν τόπον . τούτων δὲ τὰ μὲν τῷ σχήματι μόνῳ τῆς λέξεως ἐμφαίνει τὴν ποιότητα , ὡς ἡ ἀνθρωπότης καὶ ἡ Σωκρατότης , οὐκ ὄντα ποιά , τὰ δὲ ὅλως οὐδὲ ὑφέστηκεν οὔτε ἔχει τινὰ διάνοιαν , ὡς ἡ ἱπποκενταυρότης καὶ ἐν χειμῶνι ἡ τεττιγότης τίς γὰρ ἂν γένοιτο τῶν μὴ ὄντων ποιότης τοιάδε ταῦτα παρεχομένη ; περὶ δὲ τῶν ἄλλων ῥητέον τὰς μὲν ἐν ποιότητι διαφορὰς ποιότητος εἶναι μόνης οἰκείας , τὰς δὲ ἐπὶ τῶν ἄλλων κατηγοριῶν θεωρουμένας , ἧς ἂν ἑκάστης κατηγορίας ὑπάρχωσιν συμπληρωτικαὶ τοῦ οἰκείου ἑκάστης λόγου , μηδαμῶς ἐκβαίνειν ἀπὸ τῆς ἐν ἑκάστῃ ἰδιότητος ἐπὶ τὸ τῆς ποιότητος γένος · ἐπειδὰν δὲ συμβαίνωσιν ἄλλως , ὡς ἔξωθεν αὐτῶν ἀφορίζουσαι τὸν χαρακτῆρα , ποιότητας τὰς τοιαύτας νοεῖσθαι διασῳζούσας καὶ ἐν τούτῳ τὴν ἐκ περισουσίας τοῦ εἶναι προσθήκην . μήποτε δὲ σαφέστερον ὧδε περὶ τῶν αὐτῶν ῥητέον , ὅτι μὲν οὐσἰαις ποιότης θεωρεῖται κατὰ τὰς οὐσιώδεις διαφοράς , ἐν δὲ τοῖς ἄλλοις γένεσιν οἰκείως ἐν ἑκάστῳ τὴν ἰδιότητα τοῦ γένους ἀφορίζουσα · τοῦτο γὰρ ποιότητος ἴδιον . Ἀλλ’ ἐπεὶ καὶ τὰς ἀπορίας καὶ τὰς λύσεις τῶν ἀποριῶν διεληλύθαμεν , καλῶς ἂν ἔχοι καὶ τὰς θεωρητικωτέρας ἐπιστάσεις τοῦ Ἰαμβλίχου περὶ τοῦ τετάρτου εἴδους τῆς ποιότητος πρὸς τὸ σαφέστερον ἀναγράψαι . καὶ γὰρ ἐφιστάνει ὅτι Πλάτων μὲv τὰ σχήματα προηγούμενα τῆς συστάσεως τῶν σωμάτων ὡς αἴτια τοῖς σώμασι τοῦ εἶναι καὶ τῶν ποιοτήτων τὰς διαφορὰς ἀπὸ τῆς τῶν σχημάτων διαφορᾶς ἀπολογίζεται , θερμὸν λέγων εἶναι τὸ ἀπὸ τῶν ὀξυγωνίων σχημάτων συγκείμενον , οἷαί εἰσιν αἱ πυραμίδες , καὶ ψυχρὸν τὸ ἀπὸ τῶν ἧττον τοιούτων , οἷον τὸ τὸ εἰκοσάσεδρον , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὡσαύτως , τὰ μαθηματικαὶ σχήματα παραλαβμάνων · ἐκεῖνα γὰρ οὔτε ἔνυλά ἐστιν φυσικὰ οὔτε ἐν κινήσει θεωρούμενα , ὥσπερ τὰ Πλάτωνος ἐπίπεδα · ταῦτα καὶ ἔνυλα καὶ φυσικὰ τίθησιν ὁ Πλάτων · ὁ μέντοι Ἀριστοτέλης οὔτε ἀρχὰς τῶν στοιχείων ὑποτίθεται εἶναι τὰ σχήματα , ὥσπερ ὁ Πλάτων , οὔτε ἀκίνητα καὶ ἀσώματα καὶ ἄυλα , ὥσπερ οἱ μαθηματικοί , ἀλλ’ ἔνυλα μὲν ἐπισυνιστάμενα δὲ τοῖς σώμασιν καὶ τὴν ἐπιφάνειαν αὐτῶν ὁρίζοντα καὶ μορφοῦντα ὑποτίθεται . ἀλλ’ οὐδὲ ἡ τῶν Στωικῶν δόξα λεγόντων σώματα εἶναι καὶ τὰ σχήματα , ὥσπερ καὶ τὰ ἄλλα ποιά , συμφωνεῖ τῇ Ἀριστοτέλους δόξῃ περὶ σχημάτων , διότι τὸ μὲν σῶμα ἐν ποσότητι θεωρεῖται , ἡ δὲ ποιότης ἑτέρα τοῦ ποσοῦ ὑπάρχει . μέση τοίνυν ἐστὶν ἡ Ἀριστοτέλους δόξα τῶν τε ἀσώματα τὰ σχήματα λεγόντων πάντῃ καὶ τῶν σωματικά . Ἀρχύτας δὲ καλῶς τὴν τοιαύτην δόξαν διεσάφησεν , οὐκ ἐν σχήματι εἶναι τὴν τοιαύτην εἰπὼν ποιότητα , ἀλλ’ ἐν σχηματισμῷ , ἐνδεικνύμενος τὸ περὶ τοῖς σώμασιν ὑφεστηκὸς τοῦ γένους τῆς τοιαύτης ποιότητος καὶ ὅτι μετασχηματιζομένων ἤδη τῶν σωμάτων αἱ τοιαῦται ποιότητες ἐπισυνίσταται , ἄλλων μὲν ὄντων τῶν μετασχηματιζομένων , κατ’ ἄλλα δὲ ἱσταμένων τῶν ποιοτήτων , κατὰ τὰ σχήματα καὶ τὰς μορφὰς μετὰ τὴν πλάσιν ἢ ἐπ’ αὐταῖς ταῖς τροπαῖς τὸ πέρας αὐτῶν ἀφοριζουσῶν . ἔτι δὲ δηλοῖ καὶ τὸ μὴ ὅλου εἶναι τὰ τὰ σχήματα , ἀλλ’ ἀπιπολῆς μόνον · τὰ γὰρ σχηματιζόμενα καὶ μὴ ὄντα σχήματα ἔξωθεν ἔχει περικείμενον ἑαυτοῖς τὸ σχῆμα . ἔτι τοίνυν τὸ μὴ κατ’ ἐνέργειαν ἐξ ἑαυτῶν , ἀλλὰ κατὰ παραδοχὴν ἀπ’ ἄλλου συνίστασθαι τὰς τοιαύτας ποιότητας , ἱκανῶς ἐμφαίνει τὸ | σχηματιζομένας λέγεσθαι , ἀλλὰ μὴ σχηματιζούσας . διαφαίνεται δὲ ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ καὶ τὸ μὴ κατὰ τελειότητα πρώτην , ἀλλὰ κατὰ τελείωσιν πρὸς ἄλλο ἀναγομένην συνίστασθαι τὰς τοιαύτας ποιότητας . ἀλλ᾿ ὁ μὲν Ἀρχύτας ἑνὶ ἠρκέσθη ἐπὶ τοῦ γένους τούτῳ τῷ σχηματισμῷ , εἰωθὼς καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις γένεσι τῆς ποιότητος ἓν ἑνὶ ἀφορίζεσθαι , οὐ μέντοι πλείονα ἑνὸς παραστατικὰ λέγειν οὐδὲ εἰς πολλὰ διαιρεῖν τὸ ἕν , ὅπερ Ἀριστοτέλης ποιεῖ , οὐκ ἀφιστάμενος μὲν οὐδὲ αὐτὸς τοῦ ἑνός , περὶ δὲ τὸ ἓν τὸ πλῆθος συνθεωρῶν . Ἀλλὰ τί τὸ γένος τοῦτο τῆς ποιότητός ἐστιν καὶ πῶς ἓν ὂν περιέχει πολλὰς ἐν ἑαυτῷ διαφοράς ; ἢ ὥσπερ καὶ πρότερον εἴρηται , περιγραφὴ περὶ τοῖς σώμασίν ἐστιν συμφυὴς τοῖς σώμασιν ἡ τῶν σχημάτων ἀποπεράτωσις , κατὰ τὴν οὐσιώδη διάστασιν καὶ φυσικὴν καὶ ἀντίτυπον ἀφοριζομένη , ἥτις καὶ ἐν κινήσει καὶ ἐν ὕλῃ νοεῖται . ὥσπερ δὲ τῆς διαστάσεως τὸ τέλος ἐστὶν τὸ σχῆμα , οὕτως ἡ τοῦ ὅλου εἴδους ἀποτελεύτησις ἄχρι τῆς ἐπιφανείας τὴν μορφὴν ἀπεγέννησεν οὖσαν αὐτὴν τὸ φαινόμενον ἴχνος τοῦ εἴδους καὶ τελευταίαν ἔκτασιν τῆς τοῦ λόγου ἐπὶ τὰ ἐκτὸς προόδου . ὁμοίως δὲ καὶ ἡ εὐθύτης τῆς ἰσότητος τῶν λόγων τὸ ἔσχατον εἶδος συνεμφαίνει καὶ ἡ καμπυλότης τῆς ἀνισότητος . εἰ μέντοι καμπυλότητά τις λαμβάνοι τὴν περιφερῆ γραμμήν , καὶ οὕτως τῆς εἰς ἑαυτὸν ἐπιστροφῆς τοῦ λόγου ἔλλαμψιν ἐμφαίνει . καὶ πάντα ταῦτα κατὰ τὴν ἔξω προελθοῦσαν ἀποπεράτωσιν , καὶ ὅρα ὅπως σύνεγγύς ἐστι ταῦτα καὶ οὐ πόρρω ἀλλήλων , κατὰ τὸ ἔσχατον καὶ ἐπιπολῆς εἴδωλον καὶ τὸ περιωρισμένον τῆς περιγραφῆς θεωρούμενα , διὸ καὶ ὑφ᾿ ἓν τάττεται γένος · καθ᾿ ὅσον δὲ ἰδιοτρόπως τῆς τῶν ἐσχάτων ἰδιότητος διώρισται καθ᾿ ἓν ἕκαστον ἑτερότητι , κατὰ τοῦτο ἴδιον εἶδος ἑφ᾿ ἑκάστων τούτων χωρὶς ἀναπέφηνεν καὶ πλειονα θεωρεῖται . καὶ οὕτως ἀμφότερα σῴζεται , ἥ τε τῶν πλειόνων διαφορότης κατ᾿ εἴδη καὶ ἡ πρὸς ἓν γένος αὐτῶν ἀναγωγή . ἀλλὰ πόθεν γίνεται τὸ ἓν τοῦτο γένος τὸ ἐν ἑαυτῷ πολλὰ περιέχον εἴδη ; ἢ ἀπὸ τῆς ἐν ἄλλῳ ἕδρας τοῦ εἴδους ἐπακολουθεῖ τι ἐν τοῖς σώμασιν πέρας ἀνάλογον τῷ τοῦ εἴδους πέρατι , καὶ τοῦτο τὰ σώματα ἀφορίζει κατ᾿ εἰκόνα τῶν ἐν τοῖς λόγοις πρεσβυτέρων καὶ κυριωτέρων ὅρων , ἀφ᾿ ἧς αἰτίας ἐγγίνεται τοῖς σώμασιν ἡ τοῦ τετάρτου γένους τῆς ποιότητος ὑπόστασις . παρέχεταί γε μὴν δευτέραν ὑπουργίαν καὶ ἡ τοῦ δεχομένου φύσις ἔνυλος οὖσα καὶ διαστατὴ καὶ σύνθετος καὶ δεομένη περιγραφῆς τῆς ἀφοριζούσης αὐτὴν κατὰ πάσας τὰς περὶ αὐτὴν θεωρουμένας ἰδιότητας , οὐκ ἔλαττον δὲ τούτων καὶ ἡ εἰς ἕκαστον τῶν εἰδῶν πρόοδος ἔχρι τῶν εἰδώλων τῶν περὶ τοῖς σώμασιν ἐμφανιζομένων καὶ ἡ τῶν ὄγκων καὶ τῆς ὕλης καὶ τῆς αἰσθητῆς διαστάσεως ἑτερότης · ἡ γὰρ ἐν πᾶσι τούτοις τελευτὴ ἀφορίζουσα τὸ πέρας πάντων τῶν τοιούτων ὑφί - στησιν τὸ γένος νῦν ἐπιζητούμενον τῆς ποιότητος . χρείαν δὲ παρέχεται τὸ γένος τοῦτο διορίζον τὰς ἰδίας φύσεις ἑκάστων καὶ τρόπον τινὰ εἰδοποιοῦν τοῖς τε σώμασι παρέχον τὸ σώμασι φαίνεσθαι , τούς τε ὄγκους ὡς ὄγκους μεμετρημένους ἀπεργάζεται καὶ τὸ ἅπειρον τῶν σωμάτων διαλαμβάνει πέρασιν . Ἀλλ’ ἐπει καὶ ταῦτα περὶ τοῦ τετάρτου καὶ τελευταίου γένους τῆς ποιότητος εἴρηται , καλῶς ἄν ἔχοι τοὺς ἐπιχειρήσαντας ἄλλως διελεῖν τὰ γένη τῆς ποιότητος ἱστορῆσαι καὶ κατὰ τί τοῦ ἀκριβοῦς παραλλάττουσιν ἐπιστῆσαι . Πλωτῖνος μὲν οὖν διαιρεῖ τὰς μὲν σώματος ποιότητας , τὰς δὲ ψυχῆς λέγων , οὐ ποιότητος κατὰ ἀλήθειαν ποιούμενος οὕτως διαίρεσιν , ἀλλὰ διάστασιν μόνην παραδεικνὺς τῶν ἐν οἷς ἐστιν ἡ ποιότης · τοῦτο δὲ οὐ δείκνυσιν ποιότητος διαφοράν . διὸ καὶ Ἀριστοτέλης ἐν ταῖς ποιότησιν τὰς μὲν ψυχῆς εἰπών , τὰς δὲ σώματος , οὐ παρεξῆλθεν εῖς ἄλλο γένος ποιότητος , ἀλλ’ ἐν τῷ αὐτῷ μεμένηκεν , καλῶς εἰδὼς ὡς ἡ ὑποδοχὴ τῶν εἰδῶν ἐναλλαττομένη τῆς μὲν ὑποκειμένης χώρας ποιεῖται ἑτερότητα , τοῦ δὲ ἐνυπάρχοντος εἴδους ἢ χαρακτῆρος οὐδεμίαν ποιεῖ διαφοράν . πάλιν δὲ τὰς τοῦ σώματος κατὰ τὰς αἰσθησεις διαιρεῖ , τῷ τε αὐτῷ περιπίπτων ἀτόπῳ καὶ ἔτι μέντοι τὸ ἕν , φησὶν Ἰάμβλιχος , κατακερματίζων εἰς τὰ κατὰ ἀριθμὸν ἕτερα καὶ οὐχὶ τὰ εἴδει διαφέροντα · τὸ γὰρ αἰσθητὸν ᾗ αἰσθητὸν ἕν ἐστιν εἶδος , κἄν τις τὸ συνεζευγμένον ἑκάστῃ αἰσθήσει ὡς ἴδιον αἰσθητὸν λαμβάνῃ , κατ’ ἀριθμὸν αὐτὰ διακρίνει . δηλοῖ δὲ τοῦτο καὶ Ἀριστοτέλης · τὰς γὰρ παθητικὰς ποιότητας ὡς αἴσθητὰρ συντάττων πρὸς τὴν αἴσθησιν κοινῶς αὐτὰς πρὸς ὅλας τὰς αἰσθήσεις ἀνήγαγεν , τὰς δὲ πρὸς ἐκάστην συνεζευγμένας οὐκέτι προσέθηκεν ὡς μὴ ποιούσας γὴν κατ’ εἶδος ἑτερότητα , ἀλλ’ ἀριθμῷ μόνον διαφερούσας . ἐπιστῆσαι δὲ ἄξιον , εἰ μὴ καὶ αἱ αἰσθήσεις κατ’ εἶδος ἀλλήλων διαφέρουσιν καὶ τὰ ἴδια τῶν αἰσθήσεων αἰσθητά , ὦν ὁ Πλωτῖνος τὴν κατ' εἶδος διαφορὰν ἐκ τῶν αἰσθήσεων ἐπεχείρησεν ὐποδεῖξαι · οὐ γάρ ἐστιν κατ’ ἀριθμὸν ἡ τοιαύτη διαφορά , εἰς ἄτομα καὶ αὐτὴ διαιρουμένη τόδε τὸ ὁρατὸν καὶ τόδε . εἰ δὲ Ἀριστοτέλης μὴ μέχρι τοῦδε διεῖλεν , οὐδὲν θαυμαστόν , μέχρι τῆς πρώτης εἰς εἴδη τῶν ἀνωτάτω γενῶν διαιρέσεως προάγων τὸν λόγον , ὅπερ ἔδει ἰαὶ τὸν Πλωτῖνον φυλάξαι τὴν τῶν ἀνωτάτω γενῶν ποιούμενον διαίρεσιν . τὰς δὲ τῆς ψυχῆς ποιότητας κατὰ τὰ μόρια τῆς ψυχῆς διίστησιν ὁ Πλωτῖνος , καίτοι δυνατὸν καὶ ἐν πλείοσιν μορίοις τὴν αὐτὴν εἶναι ποιότητα , ὡς τὸ εὐήνιον καὶ σκληρόν , καὶ ἐν ἑνὶ πολλάς , ὅταν ᾖ πολυδύναμον , ὡς ἐν τῷ λογιστικῷ πολλὰς ἐπιστήμας καὶ διαφόρους τοῖς εἴδεσιν . μετὰ δὲ τοῦτο τὰς τοῦ λογιστικοῦ πλείους οὔσας κατὰ τὰς ἐπιστήμας διαιρεῖ καὶ κατὰ | τὰς τεχνας , εἰς τὰ ἔσχατα ἀποπίπτων καὶ οὐκ ἐμμένων τῇ τοῦ Ἀριστοτέλους τούτων περιλήψει καθ’ ἔ γένος γινομένῃ τὸ τῆς ἕξεως οὐδὲ ἔννοῶν ὅτι οὐ πρόκειται νῦν μέχρι παντὸς προάγειν τῶν γενῶν τὴ διαίρεσιν , ἀλλὰ τὰ πάντων γενικώτατα καὶ τὰ τούτοις προσεχῆ , ὦν ἐκεῖνα κατηγορεῖται , ταῦτα μόνα νῦν πρόκειται παραδιδόναι . ὥστε οὐδὲ ὅταν τὰς ἐν τῷ ἐπιθυμητικῷ προστίθησι δυνάμεις , ἀποδεκτέον τὴν μέχρι τοσοῦδε τῆς διαιρέσεως πρόοδον · διαρίθμησις γάρ ἐστιν αὕτη τῶν ἐσχάτων , οὐ διαίρεσις τῶν πρώτων γενῶν . ὅλως δὲ πᾶσα διαίρεσις κατὰ τὴν οἰκείαν ἑκάστου φύσιν ὤφελεν γίνεσθαι . ποσῷ μὲν γὰρ ἡ κατὰ τὰ μόρια διαίρεσις ἁρμόττει , μεριστὸν γὰρ τοῦτο · καὶ ἐπὶ τῶν συνθέτων * * ἤ τῶν ἀσωμάτων μέν , ἐχουσῶν δέ τινα ἐν ἑαυταῖς οὐσίας ὕφεσιν οὐκ ἀλλότριον τοῦτο . ὅταν δέ τις ποιότητα μὴ ὡς ποιότητα διαιρῇ , τοῦτο δέ ἐστιν ὡς ὅλην πανταχοῦ παροῦσαν καθ’ ὅσον ἐστὶν ποιὰ καὶ ὡς τὴν αὐτὴν οὖσαν ἔν τε τοῖς μικροῖς καὶ μεγάλοις καὶ ἐν ὁποιοισοῦν μέρεσιν , ὡς τὴν γλυκύτητα τοῦ μέλιτος ἐν ὁποσοισοῦν τοῦ μέλιτος ὄγκοις , οὗτος οὐκ ὀρθῶς ποιεῖαι τὴν διαίρεσιν · οὐ γὰρ ᾖ πέφυκεν , ταύτῃ τέμνειν αὐτὴν ἐπιχειρεῖ . μήποτε δὲ οὐδὲ τοῦτο μὲν ἀληθές , ὅτι πᾶσα ποιότης δι’ ὅλου κεχώρηκεν τοῦ ποιοῦ , εἴπερ τὸ τέταρτον εἶδος τῆς ποιότητος κατὰ τὸ ἐπιπολῆς ἐθεωρεῖτο καὶ εἰ τὸ τρίγωνον καὶ τῶν ἄλων τῶν τοιούτων σχημάτων ἕκαστον , ἔχον μὲν γραμμάς , ἔχον δὲ καὶ γωνίας , οὐχ ὅλον πανταχοῦ πάρεστιν · οὐ γὰρ ἐν ταὐτῷ πᾶσαι αἱ γραμμαὶ οὐδὲ αἱ γωνίαι μετὰ τῶν γραμμῶν εἰσιν · ἔπειτα οὐχ ἡ αὐτὴ ποιότης , οἷον ἡ σωφροσύνη ἤ ἡ μελανία , ψυχῇ καὶ σώματι πάρεσταιν . οὐδὲν οὖν ἄτοπον κατὰ τοῦτο ψυχικὰς καὶ σωματικὰς ποιότητας διαιρεῖν . ἀλλὰ τὸ ἀπὸ τῶν ἐνεργειῶν διαφόρων οὐσῶν τεσμαίρεσθαι τὰς διαφόρους ποιότητας , ὅταν γίνωνται κατ’ αὐτάς , τὰ περὶ τῶν δυνάμεων εἰς τὰς ποιότητας μεταγει · αἱ μὲν γὰρ δυνάμεις ἀφανεῖς οὖσαι ἐκ τῶν ἐνεργειῶν ἅς ἐπιφέρουσιν διαγενώσκονται , αἱ δὲ ποιότητες ἐμφανῆ ποιὰ ἐπιδεικνύουσαι διὰ τῶν ὁρωμένων ποιῶν ἑτέρων ὄντων καὶ αὐταὶ κατὰ τὰ κυριώτατα γένη διακριθήσονται . ἀλλὰ κὐνταῦθα προσεκτέον ὡς καὶ αἱ ποιότητες δυνάμεις ἔχουσιν , καὶ οὐδὲν ἄτοπον ἀπὸ μὲν τῶν ἐνεργειῶν τὰς δυνάμεις , ἀπὸ δὲ τῶν δυνάμεων τὰς ὑπάρξεις διαγινώσκεσθαι . ἀλλ’ ὅταν τῷ ὠφελίμῳ καὶ βλαβερῷ τὰς ψυχιὰς καὶ σωματικὰς διαιρῇ π[οιότητας ὁ Πλωτῖνος καὶ αὖθις τὰς ὠρελείας καὶ τὰς βλάβας διαιρῇ , ὡς οἰκείας ταύτας διαφορὰς ποιότητος νομίζων , διότι ἀπὸ ποιότητος ὤφέλεια πᾶσα καὶ βλάβη παραγίνεται , οὐκ ποιοῦ ἐπὶ τὰ πρός τι · τὸ γὰρ μέλι τὸ αὐτὸ ὄν κατὰ τὴν ποιότητα πρὸς μὲν τόνδε ὠφέλιμόν ἐστιν , πρὸς δὲ τόνδε βλαβερόν , καὶ τὸ μύρον τοῖς μὲν ἄλλοις ἡδὺ καὶ ὠφέλιμον , τοῖς δὲ κανθάροις βλαβερὸν καὶ ὀλέθριον , ὥστε τὸ ὠφέλιμον ακὶ βλαβερὸν οὐ ποιόν ἐστιν , ἀλλὰ πρός τι . ἔπειτα τί μᾶλλον ποιότητος διαφορὰς αἱ ὠφέλειαι καὶ βλάβαι παρέχονται ἤ οὐσίας ἤ τοῦ ποιεῖν ; καὶ γὰρ ἐν τούτοις ὠφέλειαι καὶ βλάβαι θεωροῦνται . ὅτι δὲ καὶ τὸ ποσὸν εὐστόχως εἰς δύναμιν συναρμοσθὲν καὶ πάλιν αὖ μὴ συναρμοσθὲν ὠφελείας πολλῆς καὶ βλάβης αἴτιον γίνεται , δηλοῖ τῶν Ἀσκληπισδῶν ἡ τέχνη καὶ τὰ ὐπ’ αὐτῶν περὶ τῆς τοῦ ποσοῦ συμμετρίας παραγγελλόμενα . πρὸς δὲ τούτοις , εἰ μὲν ἐνήργον αἱ ποιότητες καὶ κατ’ ἐνέργειαν παρείχοντο τὰ ποιά , ἐνῆν λέγειν ὡς ὠφελοῦσιν αὗται ἢ βλάπτουσιν · εἰ δὲ τῷ ἔχεσθαι ποιοῦσιν , οὐδεμίαν βλάβην ἤ ὠφέλειαν ἀφ’ ἑαυτῶν ἐμποιοῦσιν , καθ’ ὅσον εἰσὶ ποιότητες . καθόλου δὲ πᾶσαι αἱ τοιαῦται διαιρέσεις ἀνίκειοί εἰσιν ὡς κατὰ τὸ πρός τι μᾶλλον , ἀλλ’ καθὸ ποιότητες διαιρούμεναι . Μετὰ δὲ τὸν μέγαν Πλωτῖνον καὶ ἥν Ἀριστοτέλης ἐν ἄλλοις ἐκτίθεται διαίρεσιν . σύο γὰρ δυνάμεις καὶ οἱονεὶ ἀρχὰς θείς , τὴν μὲν ποιητικήν , τὴν δὲ παθητικήν , τούτων τὰς μὲν ἐν ἀλόγοις ἀλόγους τίθησιν , τὰς δὲ ἐν λογικοῖς λογικάς , οἷον τὴν ἐν τῷ θερμῷ τοῦ θερμᾶναι ἄλογον , λογικὴν δὲ τὴν ἐν τῇ ἰατρικῇ . διὸ καἰ τὴν μὲν ἑνὸς εἶναι μόνου ποιητικήν , τὴν ἄλογον · οὐκέτι γὰρ καὶ τοῦ ψῦξαι ἔχει ἡ θερμότης τὴν δύναμιν · αἱ Γ δὲ λογικαὶ τῶν ἐναντίων εἰσὶν παρεκτικαί τε καὶ γνωστικαί . αἴτιον δέ , ὅτι πᾶς λόγος δηλοῖ τό τε πρᾶγμα καὶ γὴν στέρησιν αὐτοῦ , πλὴν οὐχ ὀμοίως οὐδὲ ἀμφοτέρων ἐφιέμενος , ἀλλὰ τοῦ μὲν καθ’ ἑαυτό , τοῦ κρείττονος , τοῦ δὲ κατὰ συμβεβηκός , τοῦ χείρονος , ὥσπερ ὐγείας καὶ νόσου ἡ ἰατρική . ἡ δὲ διαίρεσις αὕτη συνομολογεῖται μὲν Ἀριστοτέλους εἶναι , οὐ μὴν ἐπὶ τῶν πρώτων γενῶν τῆς ποιότητος παρειλημμένη , ἴσως δὲ οὐδὲ ἐπὶ ποιότητος ὅλως , καὶ δεῖ τὰς παρὰ τοῖς παλαιοῖς διαιρέσεις μὴ μεταφέρειν ἀπ’ ἄλλου γένους εἰς ἄλλο , ἀλλ’ ἐπὶ τούτων ἐφ’ ὧν εἰσιν παραδεδομέναι φυλάττειν αὐτάς . ταῦτα μὲν οὖν περὶ τῆς διαιρέσεως εἰρήσθω . καὶ πᾶσιν δὲ τοῖς εἴδεσι τῆς ποιότητος καὶ κοινῶς τῷ περὶ αὐτῆς λόγῳ παράκεινταί τινες ἐπιστάσεις τοιαῦται . Ἐπεὶ δὲ καὶ τὴν οὐσίαν ταῖς κατὰ ποιότητα διαφοραῖς διαιροῦμεν , οἷον τοῦ ζῴου τὸ μὲν λογικόν , τὸ δὲ ἄλογον λέγοτες καὶ τὰς πράξεις τὰς μὲν καλάς , τὰς δὲ αἰσχρὰς τιθέμενοι , ζητεῖν χρή , πῶς ἄν τις τὸ ποιὸν διέλοι κατ’ εἴδη καὶ ποίαις χρώμενος διαφοραῖς καὶ ἐκ ποίου γένους . τὸ γὰρ ποιότητι λέγειν ἑαυτῷ ἐστι λέγειν καὶ ὅμοιον ὡς εἴ τις διαφορὰς <οὐσίας> ἐποιεῖτο καὶ τὴν διαφορὰν λέγοι διαφέρειν , ἐπειδὴ πᾶν τὸ διαφέρον διαφορᾷ διαφέρει , καὶ οὕτως ἐπ’ ἄπειρον ἀνάγκη ἐέναι . τίνι οὖν διαιροῦμεν τοὺς χυμοὺς ἀπὸ τῶν χρωμάτων ; εἰ γὰρ τοῖς διαφόροις αἰσθητηρίοις , οὐκ ἔσται | ἐν τοῖς ὑποκειτούτοις μένοις , ἀλλὰ περὶ ἠμᾶς ἡ διαφορά . κἄν συγχωρήσῃ δέ τις τῇ τοιαύτῃ διαφορᾷ , τὰ κατὰ τὴν αὐτὴν αἴσθησιν τίνι διοίσει , οἷον τὸ λευκὸν τοῦ μελανος ἤ τὸ γλυκὺ καὶ τὸ στῦφον ; εἰ δὲ ὁτι τὸ μὲν διακριτικόν , τὸ δὲ συγκριτικὸν τὸ μὲν ὀμμάτων , τὸ δὲ γλώττης , πρῶτον μὲν ἀμφισβητεῖται περὶ τῶν παθῶν , εἴτε διακρίσεις εἰσὶν εἴτε συγκρίσεις · ἔπειτα ὁ ταῦτα λέγων οὐκ ἐκεῖνα οἷς διαφέρει εἴρηκεν , ἀλλὰ τὰ ἀπ’ αὐτῶν πάθη . ῥητέον δὲ πρὸς ταῦτα , ὡς ἐν ἑκάστῳ τῶν ἐν ταῖς κατηγορίαις γενῶν καὶ τῶν ἐν αὐταῖς λόγων πολλὴ μέν ἐστιν οἰκεία ταὐτότης , καθ’ ἥν οἱ αὐτοὶ λόγοι ἐπὶ πλειόνων θεωροῦνται , πολλὴ δὲ ἔνεστιν καὶ σύμφυτος ἑτερότης , καθ’ ἥν τὰ εἴδη διακρίνεται χωρὶς ἀπὸ τοῦ γένους · αὕτη δὲ οὐκ ἔξωθεν ἐπεισέρχεται διαφορότης , ἀλλ’ ἐν ἑκάστῳ τῶν γενῶν σύμφυτός ἐστιν . οὐκ ἄρα δεῖ ζητεῖν , εἰ περὶ τὴν οὐσίαν ἔσται οὐσία καὶ περὶ τὴν ποιότητα ποιότης , καθ’ ἥν τὰ ἐν ἑκατέρῳ τούτων τῶν γενῶν εἴδη διέστηκεν ἀλλήμων . οὐ γὰρ ἔξωθεν ἐκάστου γένους αἱ τῶν εἰδῶν ἐπεισέρχονται ποιητικαὶ διαφοραί , ἀλλ’ ἑκάστῳ γένει συνυπάρχουσιν . οὐ γὰρ ἔσται εἴδη τῶν ἐν ἑκάστοις γενῶν , εἰ μὴ ἀθ’ ἑαυτῶν ἔχοι τὰς οἰκείας διαφορὰς συμφύτους τὰ γένη ὡς περιεχομένας ὐπὸ τῶν γενῶν · εἰ δὲ ἔξωθεν αὐτὰς προσθήσομεν , οἷον ἀπ’ ἄλλου γένους , σύμμιξις ἔσται πλειόνων κατηγοριῶν τὰ ὑφ’ ἕκαστον γένος εἴδη , καὶ οὐκέτι ὑπὸ τὴν αὐτὴν κατηγορίαν ταχθήσεται τό τε ἀνωτάτω γένος ἑκάστης καὶ τὰ περιεχόμενα ὑπὸ τῶν γενῶν εἴδη . μία μὲν οὖν ἔστω λύσις αὕτη τῶν ἠπορημένων · ἑτέρα δέ , ὡς τῶν μὲν ἄλλων δεῖ διαφορὰς ζητεῖν , οἷς χωριοῦμεν ἕκαστα ἀλλήλων , τῶν δὲ διαφορῶν διαφορὰς ἀδύνατον εἶναι κατὰ λόγον · αὐταὶ γὰρ ἑαυτὰς διαφέρουσιν ἀφ’ ἑαυτῶν ἀρχόμεναι τῆς οἰκείας δυνάμεως , μᾶλλον δὲ οὐδὲ δέονται τοῦ διαφορεῖσθαι αὐτοδιαφοραὶ οὖσαι , ὥσπερ οὐδὲ ἡ ἐτεροιότης τοῦ ἑτεροιοῦσθαι · καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἰδιοτήτων αὐτὸ ἕκαστον οὐκ ἄν λέγοιτο μετέχειν ἑαυτοῦ , οἷον τὸ ἴσον οὐκ ἄν τις ἰσῶσθαι λέγοι ἤ τὸ καλὸν κεκαλλύνθαι . ὥστε τὸ μὲν διαφέρον διαφορᾷ πάντως διαφέρει , ἀλλὰ τὰ μὲν ἄλλα πάντα ἑτέρᾳ οὔσῃ παρ’ ἑαυτὰ τῇ διαφορᾷ διαφέρει , ἡ δὲ διαμορὰ ἑαυτῇ διαφέρει , μᾶλλον δὲ αὐτοδιαφορά ἐστιν . καὶ οἱ Στωικοὶ δὲ ποιότητας ποιοτήτων ποιοῦσιν ἐαυτῶν ποιοῦντες > ἕξεις . οὐ δέονται γὰρ οὐκέτι τῶρ τὰς διαφορὰ παρεχουσῶν · αὐταὶ γὰρ ἑαυταῖς αἱ ποιότητες ἀλλήλων διαφέρουσιν . οἱ δὲ ἀπὸ τῆς Ἀκαδημίας διαφορῶν διαφορὰς ζητοῦντες ἐπ’ ἄπειρον ἐξέπεσον . Ἐπιστῆσαι δὲ καὶ τοῦτο χρή , εἰ πᾶσα ποιότης δύναται γενέσθαι οὐσιώδης διαφορά . ἤ ἐπὶ μὲν τῶν σωμάτων ἀνάγκη συγχωρεῖν · ἡ γὰρ λευκότης συμβεβηκὸς οὖσα οὐσιώδης διαφορὰ γίνεται ἐπὶ ψιμυθίου · ἐπὶ δὲ τῶν ἐπιστημῶν πῶς ἔχει ; ἢ καὶ ἡ γραμματική , ἥτις εἴη ψυχῆς ἥ φύσει τοιαύτη , γένοιτο ἂν εἰδοποιὸς διαφορά . καὶ τοῦτο δὲ προσθετέον , ὅτι ταῖς ποιότησι συντακτέον τοὺς κατ᾿ αὐτὰς ποιούς , καθ᾿ ὅσον περὶ αὐτούς εἰσιν αἱ ποιότητες , μὴ προσποιουμένους τὸ ὑποκείμενον μηδὲ κατὰ σύλληψιν τοῦ ὑποκειμένου ποιοῦντας τὸ ποιόν , ἵνα μὴ κατηγορίαι δύο νοῶνται , ἀλλ᾿ εἰς τοῦτο ἀνιόντας ἀπ᾿ αὐτῶν , ἀφ᾿ οὗ λέγονται . οὐδὲν δὲ χεῖρον ὑπομνῆσαι πάλιν , ὅτι αἱ νοηταὶ ποιότητες καὶ αἱ αἰσθηταὶ οὐδαμῶς ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος ταχθήσονται · οὐδὲ γὰρ αἱ κατηγορίαι περὶ τῶν νοητῶν εἰσιν , ἀλλὰ περὶ τῶν λεγομένων , οὐδὲ δυνατὸν τῶν ὄντως ὄντων καὶ τῶν ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ φερομένων ὡς ἰσοστοίχων ἓν εἶναι γένος ποιότητος . ἀλλ᾿ ἐπεὶ περὶ πάντων τῶν τῆς ποιότητος εἰδῶν εἴρηται τὰ αὐτάρκη , καιρὸς ἂν εἴη λοιπὸν καὶ τὰ ἴδια τῆς ποιότητος ἐπισκέψασθαι ἤτοι τὰ ὑπάρχοντα αὐτῇ . p . 10b12 Ὑπάρχει δὲ καὶ ἐναντιότης κατὰ τὸ ποιόν ἕως τοῦ ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τῶν κατὰ τὸ ποιὸν ἐναντίων . Ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἄλλων κατηγοριῶν μετὰ τὴν διαίρεσιν ἐπῆγεν τὰ ὑπάρχοντα ἑκάστῃ , τά τε κοινὰ πρὸς ἄλλας καὶ τὰ ἴδια , οὕτως καὶ ἐνταῦθα . καὶ πρῶτον τὴν ἐναντιότητα προχειρίζεται ὡς ὑπάρχουσαν τῷ ποιῷ , ὑ πάρχει δὲ καὶ ἐναντιότης εἰπὼν καὶ τὸν καί σύνδεσμον προσθείς , διότι καὶ ἄλλα ὑπάρχοντα ἐπάξει , ὥσπερ τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον καὶ τὸ ὅμοιον . κατὰ τὸ ποιὸν δὲ εἶπεν ἀντὶ τοῦ κατὰ τὴν ποιότητα · δηλοῖ δὲ τὰ ἐπαχθέντα ὑποδείγματα , οἷον δικαιοσύνη ἀδικίᾳ ἐναντίον · ποιότητες γὰρ αὗται καὶ οὐχὶ ποιά . ἴσως δὲ διὰ τοῦτο τὸ ποιὸν ἀντὶ τῆς ποιότητος εἶπεν , ὅτι συνείληπται ἐν τῷ ποιῷ καὶ ἡ ποιότης , καὶ τοῦ ποιοῦ ἐπιδεχομένου πάντως καὶ ἡ ποιότης ἐπιδέχεται , ἐπειδὴ κατὰ τὴν ποιότητα καὶ τὸ ποιὸν ἐπιδέχεται . κατασκευάζει δὲ ἐκ τῆς ἐπαγωγῆς , τῶν τε ψυχικῶν καὶ τῶν σωματικῶν ποιοτήτων παραδείγματα προσθείς . οὐ μόνον δὲ ταῖς ποιότησιν ὑπάρχειν τὴν ἐναντιότητά φησιν , ἀλλὰ καὶ τοῖς κατ᾿ ἐκείνας τὰς ποιότητας ποιοῖς λεγομένοις . οὔτε δὲ πάσῃ τῇ ποιότητι ὑπάρχει ἡ ἐναντίωσις · οὔτε γὰρ τοῖς κατὰ τὸ σχῆμα ποιοῖς , οἷον τῷ τριγώνῳ καὶ τετραγώνῳ , οὔτε τοῖς μέσοις χρώμασιν , οἷον πυρρῷ ἢ ὠχρῷ , δῆλον δὲ ὅτι οὐδὲ ταῖς κατὰ τὰς ἄλλας αἰσθήσεις [ ἐν ] μεσότησιν , οἷον χλιαρῷ ἢ τῇ τῆς μέσης χορδῆς ἀπηχήσει · καὶ τοῦτο εἰκότως , εἴπερ ἐναντία ἐστὶν τὰ πλεῖστον ἀλλήλων διεστηκότα . ἀλλὰ μὴν οὐδὲ μόνῃ τῇ ποιότητι ὑπάρχει ἡ ἐναντίωσις · καὶ γὰρ τοῖς πρός τι πρόσεστιν , ὡς μεμαθήκαμεν · ὥστε οὐκ ἔστιν ἴδιον τῆς ποιότητος τοῦτο . ἐπάγει δὲ τούτοις θεώρημά τι πρὸς πάσας χρήσιμον τὰς κατηγορίας , ἐν αἷς θεωρεῖται ἐναντίωσις . ἐὰν γὰρ τῶν ἐναντίων , φησίν , τὸ ἕτερον ποιὸν ὑπάρχῃ , ἰαὶ τὸ ἐναντίον αὐτῷ ποιὸν ἔσται , καὶ καθόλου , ἐὰν τὸ ἕτερον τῶν ἀντιδιαιρουμένων | ὡς ἐναντίων ἔν τινι γένει ὐπάρχῃ , καὶ τὸ ἀντιδιαιρούμενον πρὸς αὐτὸ ὡς ἐναντίον ἐν τῷ αὐτῷ γένει ὑπάρξει . γένοιτο δ’ ἄν , φγσί , τοῦτο δῆλον , εἰ προχειριζοίμεθα τὰς ἄλλας κατηγορίας , οἰκείως εἰσαγωγικῇ πραγματείᾳ τὰ τοιαῦτα ἐκ τῆς ἐπαγωγῆς πιστούμενοι . γένοιτο δ’ ἄν καὶ ἄλλως δῆλον ἀπὸ τοῦ τῶν ἐναωίων ὅρου · εἰ γὰρ ἐναντία ἐστὶν τὰ ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος πλεῖστον ἀλλήλων διεστηκότα , δῆλον ὅτι ὑφ’ ὃ τὸ ἕτερον ἀνάγεται γένος , ὐπὸ τοῦτο καὶ τὸ λοιπόν . ἀλλ’ αὐτὸς μήπω τοῦ τῶν ἐναντίων ὅρου ἀποδοθέντος εἰκότως οὐκ ἐδοκίμασεν αὐτῷ χρήσασθαι . ἐὰν οὖν ζητῶμεν ὅτι * * τῶν κατηγοριῶν , ἐν αἷς ἐστιν ἐναντίωσις , ἐμάθομεν ἐντεῦθεν , ὅπως δεῖ μεθοδεύειν τὴν εὕρεσιν . ληψόμεθα γὰρ τὸ ἐναντίον τοῦ ζητουμένου , εἴπερ εἴη γνωριμώτερον , καὶ ἐὰν γνωσθῇ ἐν ποίᾳ ἐστὶν ἐκεῖνο κατηγορίᾳ , εἰσόμεθα ὅτι καὶ τὸ οὗ ἐστιν ἐναντίον ἐν τῇ αὐτῇ κατηγορίᾳ τακτέον , οἷον εἰ τὴν ἀδικίαν ζητῶμεν ἐν ποίῳ ἐστὶν γένει , ληπτέον τὴν δικαιοσύνην · ἔστιν δὲ αὕτη ποιότης , καὶ ἡ ἀδικία ἄρα ποιότης · καὶ εἰ ἡ πυφλότης ὁράσει ἐναντίον , ἡ δὲ ὅρασις ποιότης , καὶ ἡ τυφλότης ἔσται ποιότης · οὐδεμιᾷ γὰρ τῶν ἄλλων κατηγοριῶν ἐφαρμόσει . Ἀλλὰ διὰ τί εἶπεν εἰ ἔστιν ἡ δικαιοσύνη τῇ ἀδικίᾳ ἐναντίον ; διὰ τί γὰρ τὸ εἰ τὸ ὐποθετικόν ; ἢ ὅτι τινὲς οὐ συεχώρουν τῇ δικαιοσύνῃ ἐναντίον εἶναι τὴν ἀδικίαν , ἀλλὰ τὴν μὲν ἐναντίαν ἕξιν ἀνώνυμον ἔλεγον , τὴν δὲ ἀδικίαν στέρησιν , τὰς γὰρ ἕξεις καταφατικῶς δεῖν προσαγορεύειν καὶ τὰς στερήσεις ἀρνητικῶς , οὐ καλῶς τοῦτο λέγοντες · καὶ γὰρ ἕξεις ἀποφατικῶς προσαγορεύομεν , ὡς τὴν τῇ σωφροσύνῃ ἀντικειμένην ἀκολασίαν , καὶ στερήσεις καταφατικῶς , ὡς τὴν τυφλότητα καὶ χωλότητα . καὶ τοῦτο μὲν ἀληθές , μήποτε δὲ διὰ τοῦτο εἶπεν ὁ Ἀριστοτέλης εἰ ἔστιv ἡ δικαιοσύνη τῇ ἀδικίᾳ ἐναντίον , ὅτι οὔπω τίνα ἐστὶν τὰ ἐναντία παραδέδωκεν , καὶ ὅτι κατ’ ἀλήθειαν οὐχ ὡς ἐναντία ταῦτα ἀντίκειται , ἀλλ’ ὡς ἕξις καὶ στέρησις . διὸ καὶ ἀκριβέστερον εἶπεν Ἀρχύτας οὐ μόνον ἐναντίωσιν εἰπὼν ὑπάρχειν τῇ ποιότητι , ἀλλὰ καὶ στέρησιν , γράφων οὕτως · “ καὶ τᾷ ποιότητι δὲ κοινά τινα συνήρτηται , οἷον το τε ἐναντιότατά τινα ἐπιδέχεσθαι καὶ στέρησιν ” . Ἀποροῦσι δέ τινες πρὸς τὸ ἀπὸ τῶν ἐναντίων θεώρημα οὕτως . “ εἰ B γὰρ τοῦτο , φησίν , ὑγιές ἐστιν , ἔσται καὶ ἡ στέρησις ἡ τῷ εἴδει οὐσία · οὐσία γὰρ καὶ τὸ εἰδος . εἰ δέ τις λέγοι ὅτι κοινοτερον ἡ στέρησις ἐνατία λέγεται τῷ εἴδει , ψεὺδος ἐρεῖ · γὰρ εἰδος καὶ στέρησις αἱ ἀρχαὶ τῶν φυσικῶν , ἐναντία λέγονται , καὶ ἐξ ἐναντίων ἡ γένωεσις · εἰ δὲ δὲ ἐναντία ταῦτα , οὐκέτι ἔσονται δύο ἀρχαί , ἀλλ᾿ ἕν τὸ κοινὸν αὐτῶν γένος , ἀφ᾿ οὖ περ καὶ αἱ δύο ὑφίστανται ” . ἀλλὰ τοῦτο μὲν λύειν ῥᾴδιον · οὐ γὰρ πρῶται αὖται ἀρχαί , ἀλλὰ τῶν φυσικῶν ἀρχαί , καὶ οὐδὲν θαυμαστόν , εἴ τι κοινὸν εἰη τούτων αἴτιον , εἴτε φύσις εἴτε τὸ εἶδος , τῇ παρουσίᾳ τῇ ἑαυτοῦ καὶ τῇ ἀπουσίᾳ ἑκάτερον τούτων ἀπεργαζύμενον . πρὸς δὲ τὸ πρπῶτον δυνατὸν μὲν λέγειν ὅτι τῆς ὕλης καὶ τοῦ εἴδους ὅντων ὑπὸ τὴν οὐσίαν , ἐπεὶ μετὰ τῆς ὕλης συνείληπται , ἔσται οὕτως καὶ αὐτὴ διὰ τὸ εἶδος καὶ τὴν ὕλην ἐν τῇ οὐσίᾳ · εἰ δέ τις ἐν τῷ εἴδει περιέχεσθαι λέγοι τὴν στέρησιν κατὰ τὴν ἀπουσίαν αὐτοῦ , ἔσται καὶ οὕτως ἐν τῇ οὐσίᾳ περιειλημμένη . ῥητέον δὲ μᾶλλον , ὅτι ὁ κανὼν οὐκ ἐπὶ πάντων εἴληπται τῶν ἐναντίων , ἀλλ᾿ ἐφ᾿ ὦν προδήλως τὸ ἔτερον ὑπό τι γένος ἐστίν , ὑπὸ τὸ αὐτὸ καὶ θάτερον ἀνάγκη 15 εἶναι . τοιγαροῦν καὶ ὁ Ἀριστοτέλης οὐκ εἶπεν ὅτι τὰ ἐναντία ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος ἐστίν , ἀλλ᾿ ὅτι τῶν ἐναντίων ἐὰν τὸ ἕτερον ὑπό τι γένος ᾖ , καὶ τὸ ἕτερον ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος ἔσται . καίτοι ἐν τοῖς ἑξῆς , ἐν οἶς τὰ εἴδη διαιρεῖται τῆς ἀντιθέσεως , τὰ κυρίως ἐναντία ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος εἶναι βούλεται · καὶ γὰρ τὰ ἐν τοῖς ἐναντίοις δοκοῦντα γένεσιν εἶναι κοινόν τι ἐπαναβεβηκὸς ἔχει γένος , ὡς ἡ δικαιοσύνη καὶ ἀδικία . διὸ καὶ αὐτὸς οὐ τὰ προσεχῆ , ἀλλὰ τὰ πόρρω γένη ἔλαβεν · οὐ γὰρ εἶπερν , ἐὰν θάτερον ὑπ᾿ ἀρετὴν ἤ ἕξιν ᾖ τῶν ἐναντίων , ὅτι καὶ τὸ ἕτερον , ἀλλ᾿ ἐὰν θάτερον ᾖ ποιόν , καὶ θάτερον . τί οὖν εἴ τινες τὰ πρῶτα γένη ἐναντια τίθενται , ὡς τὸ ταὐτὸν καὶ θάτερον , ἤ τὰς δύο συστοιχίας , ὡς οἱ Πυθαγόρειοι ; ἤ οὐδὲ ἐκεῖνα πρῶτα · οὐ γὰρ δυνατὸν οὐδὲ Πυθαγορείοις ἀρέσκον τὸ πολλὰ εἶναι τὰ πρῶτα . Ἀλλὰ διὰ τί αἱ πλεῖσται ἐναντώσεις κατὰ τὸ ποιὸν μάλιστα θεω - ροῦνται ; ἤ γὰρ ἐν χρώμασίν εἰσιν τἀναντία , ὡς λευκὸν μέηαν , ἤ ἐν χυμοῖς , ὡς γλυκὺ πικρόν , ἤ ἐν ἀπτοῖς , ὡς θερμὸν ψυχρόν , μαλακὸν σκληρόν , ἤ ἐν ψόφοις , ὡς ὀξὺ βαρύ , καὶ περὶ σῶμα , ὡς νόσος ὑγίεια , κάλλος αἶσχος , καὶ περὶ ψυχήν ὡς ἀρετὴ καὶ κακία , καὶ ἄλλαι πολλαὶ τοιαῦται . καὶ αὐτὸ δὲ τοῦτο ζητήσεως ἄξιον , διὰ τί τῇ ποιότητι ὄλως ὑπάρχει τἀναντία , περὶ οὐσίαν μὴ θεωρούμενα . καὶ ῥητέον οἶμαι ὅτι τἀναντία συνυπάρχειν ἀλλή - λοις ἀδυνατεῖ · γίνεσθαι οὖν αὐτὰ καὶ ἀπογίνεσθαι ἀνάγκη , καὶ διὰ τοῦτο ἐν μὲν τῇ οὐσίᾳ οὐδαμῶς θεωρεῖται , ἐν δὲ τῇ ποιότητι μάλιστα ὡς ἐπεισο - διώδει . καὶ γὰρ * * ὅπου μὲν ἔστιν , ὡς περιττὸν καὶ ἄρτιον , ὅπου δὲ οὐκ ἔστιν , ὡς ἐν τῷ ὡρισμένῳ ποσῷ . ἐν μέντοι τῇ ποιότητι , ἐπειδὴ τῶν ἐπισυνισταμένων ἐστὶ καὶ ἐπ’ ἄλλοις καὶ ἄλλοις ἐπιγινομένων , εἰκότως ἡ ἐναντίωσις ἐγγίνεται · τὰ γὰρ ἐναατία ἐπ’ ἄλλοις καὶ περὶ ἄλλα * * * ὑποστάσει τῶν ποιῶν καὶ τὰ ἐναντία πέφυκεν μετ’ αὐτῶν συνυφίστασθαι . καὶ ἄλλως δέ , ἐπειδὴ <ἡ> πρώτη διαφορὰ κατὰ τὰς ποιότητάς ἐστιν , καὶ ἡ μεγίστη κατ’ αὐτὰς ἔσται , ἥτις ἐστὶν ἐναντίωσις · καὶ ἐπεὶ ἡ πρώτη τομὴ κατὰ τὰς ποιότητας ἐγγίνεται , πορρωτέρω προϊοῦσα αὕτη τὰ ἐναντία παράγει . πλεῖσται δὲ ἐναντιώσεις εἰσὶν ἐν τῷ ποιῷ , διότι πολυειδεῖς εἰσιν αἱ ποιότητες . δεῖ δὲ καὶ τὰς ἐναντιώσεις ἀνευρίσκειν προσφόρως , ἐφ’ ἑκάστων χρωμένους ταῖς οἰκείαις δυνάμεσιν . ἐπὶ μὲν οὖν τῶν σωμάτων , διότι αἰσθηταί εἰσιν αἱ ἐναντιώσεις , αἰσθήσει θηρευτέον αὐτάς · τὰς δὲ τῆς ψυχῆς λογισμῷ θηρευτέον , διότι τούτῳ περιληπταί εἰσιν . εἰκότως δὲ τοῦτο τὸ περὶ τῶν ἐναντίων θεώρημα τῷ περὶ τῆς ποιότητος συνέζευξε λόγῳ , διότι , ὡς εἴρηται , πρὸς ποιότητα μάλιστα συγγενῶν ἔχει τὸ ἐναντίον · καὶ γὰρ ἐν ταῖς ἄλλαις κατηγορίαις ἐναντία κατὰ τὸ ἐν ἑκάστῃ ποιὸν ἐγγίνεσθαι δοκεῖ . δεῖ δὲ τὰ ἐναντία λαμβάνειν οὐ μετὰ τοῦ ὐποκειμένου ( κοινὸν γάρ ἐστιν αὐτοῖς ὑποκείμενον , καὶ οὐκέτι ὅλα ὅλοις ἀντικείμενα ληφθήσεται οὐδὲ ὄντως ἔσται ἐναντία ) , ἀλλὰ μόνον , καθὸ ποιόν ἐστιν ἑκάτερον , κατὰ τοῦτο δεῖ θεωρεῖν αὐτὰ ὡς ἐναντία · ἔστιν δὲ ποιὰ κατὰ τὸ ἔχειν ποιότητα , ὥστε κατὰ τὴν ποιότητα αὐτοῖς ἡ ἐναντίωσις . Ἀλλὰ διὰ τί τὰ μεταξὺ οὔτε ἀλλήλοις ἐστὶν ἐναντία οὔτε τοῖς ἄκροις ; ὅτι ἔσται ἑνὶ πλείονα ἀντικείμενα καὶ οὐκέτι ἔσται ἕν ἐνὶ ἐναντίον , ἐὰν ᾖ καὶ τὰ μεταξὺ ἐναντία . ὁ δὲ Πλωτῖνος ἀπορεῖ , μήποτε πάση ποιότητί ἐστίν τις ἐναντίωσις · καὶ γὰρ τὸ μέσον τοῖς ἄκροις ἐστὶν ἐναντίον · γὰρ οὖσα κατὰ Ἀριστοτέλην ἡ ἀρετὴ ἐναντία ἐστὶν ταῖς ὐπερβολαῖς καὶ ἐλλείψεσιν οὔσαις κακίαις . ῥητέον δὲ πρὸς τοῦτο , ὄτι ἄλλως μὲν ὡς μεσότης ἡ ποιότης ἐπινοεῖται , ἄλλως δὲ ὡς ἀρετή , καὶ κατὰ μὲν τὴν μεσότητα οὐκέτι ἔχει ἐναντίωσιν , κατὰ δὲ τὴν ἀρετὴν ἔχει . ἔτι δὲ τὴν μὲν μεσότητα θεωροῦμεν καὶ ὡς ἰσότητα , τὴν δὲ ὑπερβολὴν καὶ ἔλλειψιν ὡς ἀνισότητα · στοτητα · ὅταν οὖν τὴν μεσότητα λέγωμεν ἐναντίαν εἶναι τῇ ὑπερβολῇ καὶ τῇ ἐλλείψει , οὐδὲν ἄλλο λέγομεν ἤ ὅτι ἰσότης τῇ ἀνισότητι ἀντίκειται , καὶ οὕτως ἐπ’ ἄλλων , ἀλλ’ οὐκ ἐπὶ τοῦ μέσου ἡ ἀντίθεσις γίνεται . ‘ἀλλ’ ἐπὶ τῶν χρωμάτων , φαίη ἄν τις , οὐχ οὕτως γίνεται ἡ ἀντίθεσις τῶν ἄκρων πρὸς τὸ μέσον · τὸ γὰρ φαιὸν εἰ ἀντίκειται τῷ λευκῷ , ἤτοι κατὰ τὸ ἐνὸν μῖγμα τοῦ λευκοῦ ἀντίκειται αὐτῷ ἤ κατὰ τὸ ἐνὸν μῖγμα τοῦ μέλανος . ἀλλ’ εἰ μὲν κατὰ τὸ λευκοῦ μῖγμα , λευκὸν λευκῷ ἀντίκειται , ὅπερ ἀδύνατον · εἰ δὲ κατὰ τὸ μέλαν , τὸ μέλαν τῷ λευκῷ ἀντίκειται , οὐ τρίτον τι μῖγμα ἕτερον’ . ἀλλὰ τὸ μὲν συμπέρασμα ἀληθές , τὸ μὴ ἀντικεῖσθαι τὸ φαιὸν τῷ λευκῷ ἢ τῷ μέλανι ὡς ἐναντίον · ὁ δὲ τρόπος τῆς ἐφόδου πολλὰς ἔχει ἀντιλήψεις . σύνθετον γὰρ ποιεῖ τὸ μέσον ἐκ τῶν ἄκρων καὶ ὡς ἐξ συνιστάμενον , ἀλλ’ οὐχ ἕν τι παρὰ τὰ ἄκρα , ἐνεργεδίᾳ τε διαφυλάττει τὰ ἁπλᾶ ἐν τῷ μίγματι , ἀλλ’ οὐχὶ κατὰ δύναμιν , εἴπερ ἄρα καὶ τοῦτο οἷόν τε . μήποτε γὰρ οὐδαμῶς συμμιγνυμένων τῶν ἄκρων ὑφίσταται τὰ μέσα χρώματα , ἀλλ’ εἰσίν τινες καὶ τούτων προηγούμενοι λόγοι , ὥσπερ καὶ τῶν ἄκρων , οὐ κατὰ μίξιν ὑφιστάμενοι , ἀλλ’ ἁπλοῖ καὶ αὐτοφυῆ τὴν ἑτερότητα καὶ τὴν ποικιλίαν ἔχοντες καὶ ἐγγεννῶντες αὐτὴν τοῖς αἰσθητοῖς καὶ συντεταγμένοι τοῖς ἄλλοις λόγοις κατὰ τὴν ἐπ’ ἴσης σύνταξιν . κἄν ἐκ τῶν ἄκρων δὲ λέγῃ τις τὸ μέσον ἔχειν τινὰ ὑπόστασιν , μὴ οὐδὲ μίξις ᾖ ἡ τὰ μέσα ποιοῦσα , ἀλλὰ παράθεσις τῶν ἄκρων ἢ ἐπιπόλασις ἢ πόρρωθεν ἀπόστασις · κατὰ γὰρ πάντα ταῦτα ἐν τοῖς Περὶ αἰσθήσεως καὶ αἰσθητῶν τὰ μέσα χρώματα ὑφίστασθαι δοκεῖ . ὁ μέντοι Πλωτῖνος ‘εἰ κατὰ σύνθεσιν , φησίν , τῶν ἄκρων ἐγίνετο τὰ μέσα , ἔδει μὴ ἀντιδιαιρεῖν λέγοντας ἤ λευκὸν ἢ μέλαν ἢ φαιὸν ἤ ξανθὸν ἤ τι τοιοῦτον , ἀλλὰ μόνον εἰς λευκὸν καὶ μέλαν διαιρεῖν , τὰ δὲ ἄλλα συνθέσεις λέγειν . νῦν δὲ ἀντιδιαιροῦμεν καὶ ἀντιτίθεμεν , ὄτι κἄν μίξις ᾖ τῶν ἄκρων , οὐκ ἔστι παράθεσις , ἀλλὰ κρᾶσις ἄλλην ἐκ τοῦ κράματος ποιότητα · τῷ οὖν ἄλλην τινὰ ἐπὶ τῶν μεταξὺ γεγονέναι . κἄν ἐκ συνθέσεως θεωρῆται , οὕτως ἀντιτίθεμεν’ . ταῦτα δὲ λέγοντος τὸ μὲν ἄλλην γεγονέναι τὴν μέσην ποιότητα τοῦ χρώματος συγχωροῦσι καὶ οἱ μετ’ αὐτόν , τὸ δὲ ἐκ κράσεως αὐτὴν ἤ συνθέσεως ἄλλην θεωρεῖσθαι οὐκέτι ὁμολογοῦσιν · οὐ γὰρ οὗτος , φησίν , ὁ τρόπος τῆς τῶν ἀσωμάτων ποιοτήτων οὐσίας , ἀλλὰ σώματα μὲν μιγνύμενα ἤ κεραννύμενα ἤ δύναται ποιεῖν διάφορα σώματα · τὸ γὰρ σύνθετον καὶ σύμμικτον γένος , ἐν ᾧπερ ἔχει τὴν ψύσιν , κατὰ τοῦτο ἐναλλαττόμενον διάφορον ἑαυτοῦ καθίσταται · τὸ δὲ μήτε ἐν συγκράσει μήτε ἐν συνθέσει ἔχον τὸ εἶναι , ἁπλῆν δέ τινα ἀσώματον οὐσίαν προειληφὸς κατὰ μίαν ποιότητά που , τοῦτο ἄρδην † ἄν διάφορον πάθοι ἀπὸ συγκράσεως ἤ συνθέσεως , ὥσπερ οὐδὲ τὸ ἀμέριστον ὑπὸ τοῦ μεριστοῦ . Ἀλλ’ ἐπειδὴ τὸ μὲν λευκὸν τῷ μέλανι εἶπεν ἐναντίον , τῷ δὲ πυρρῷ καὶ ὠχρῷ μηδὲν εἶναι ἐναντίον , ἄξιον ἄν εἴη προλαβόντας ὀλίγον τὸν ὅρον τῶν ἐναντίων καὶ τίνα ἔχει τὴν ὀρθότητα · ἀπὸ γὰρ τούπερὶ του τά τε περὶ τῶν ἐναντίων θεωρήματα καὶ τὰ περὶ τῶν χρωμάτων νῦν εἰρημένα εἰ ὀρθῶς εἴρηται μαθησόμεθα . λέγεται δὲ ἐναντία εἶναι ἄ πλεῖστον ἀλλήλων ἀφέστηκεν ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος , ὡς τὸ μέλαν καὶ τὸ λευκόν · ἄμικτα γὰρ ταῦτα πρὸς ἄλληλα · τὸ δὲ φαιὸν καὶ ὠχρὸν καὶ πυρρὸν καὶ τὰ τοιαῦτα οὐ πλεῖστον ἀφέστηκεν , διότι συμμέμικται ἀλλήλοις . ἐρωτᾷ ὀ Πλωτῖνος · ‘πόθεν οὕτως ὡρίσασθε τὰ ἐναντία ; εἰ μὲν γὰρ ἀπὸ τῶν μέσων καὶ τῆς πρὸς ταῦτα άποστάσεως , οὐ πρὸς τὰ ἄκρα ποιεῖτε τὴν ἐναντίωσιν , ὥσπερ οὐδὲ τὴν ἀπόστασιν , ἀλλὰ πρὸς τὰ μέσα . καὶ πῶς τὰ ἄμεσα ἐρεῖτε ἐναντία , οἷον ὑγείαν καὶ νόσον ; εἰ δὲ κατ’ ἀυτὴν τὴν μορφὴν τὴν ἀπόστασιν λαμβάνετε , ὅταν μηδὲν ἔχωσι ταὐτὸν κατὰ τὸ εἶδος ἐν ἑνὶ ὄντα γένει , φέρε εἰπεῖν τῷ ποιῷ , διὰ τί τὸ ξανθὸν τῷ λευκῷ οὐκ ἔσται ἐναντίον , οὐθεμίαν ἔχον ἐγγύτητα πρὸς τὸ λευκόν , ὥσπερ δοκεῖ τὸ φαιόν;’ πρὸς ἅ ἀντιλέγοντες οὗτοι φήσουσιν μὴ ἀπὸ τῶν μέσων τὴν ἐπὶ πλεῖστον ἀπόστασιν παραδέχεσθαι τὰ ἅκρα · οὐ γὰρ διά τινος πορείας ποιεῖται τὴν ἀπόστασιν τὰ ἐναντία ἀπ’ ἀλλήλων οὐδὲ οὕτως τὸ μέσον ὑπερβάντα καθίσταται ἑαυτοῖς εἰς τὴν ἐναντίαν χώραν , ἀλλὰ κατὰ τοὺς λόγους αὐτῶν καὶ τὰ εἴδη ἡ ἀπόστα|σίς ἐστιν . ταῖς ἰδιότησιν οὖν προσεκτέον , εἰ αἱ μὲν οὕτως ἔχουσιν ὥστε ἀναιρεῖν ἀλλήλας , αἱ δέ τινα συνεμφαίνουσιν ἐγγύτητα φύσεως πρὸς θάτερον τῶν ἐναντίων ἤ ἔμφασιν τῶν ἄκρων ἤ τοῦ μὲν ὕφεσιν , τοῦ δὲ ἐπίτασιν ἢ ἄλλην τινὰ μεσότητα τοιαύτην · αἱ γὰρ οὕτως ἐχουσαι κατ’ ἀδίαν κεχωρισμέναι εἰσίν , ἄλλως μὲν αἱ ἄκραι , ἄλλως δὲ αἱ μέσαι . καὶ οὐ προηγοῦνται αἱ μέσαι , ἵνα περὶ αὐτὰς τὴν ἀπόστασιν λαμβάνωσιν αἱ ἄκραι , ἀλλὰ τοὐναντίον αἱ ἄκραι τῶν μέσων κυριώτεραί εἰσιν πρὸς ὑπόστασιν καὶ ἀπὸ τῶν ἄκρων τὰ μέσα τὸν ὅρον λαμβάνει καὶ ἀπὸ τῶν ἐναντίων τὰ μεταξὺ ἢ κατὰ σύγκρισιν ἢ κατ’ ἔμφασιν καὶ καθ’ ἢ κατὰ παράθεσιν ἤ κατὰ ἄλλον τρόπον . καὶ εἰ μὲν κατὰ μεταβολὴν ἀπὸ τοῦ ἑτέρου ἐναντίου εἰς τὸ ἕτερον διὰ τοῦ μέσου πρόεισιν ἡ γένεσις , ἐνῆν λέγειν ὡς διὰ τοῦ μέσου προχωροῦντα τὰ ἐναντία ἀφίσταται ἀπ’ ἀλλήλων · εἰ δὲ οὔτε μεταβολὴ οὔτε γένεσις θεωρεῖται , ἀλλ’ ἀρχηγὰ τὰ ἄκρα ἐστὶν καθ᾿ ἑαυτὰ καὶ οὐ κατὰ κίνησιν διὰ τῶν μέσων παραγόμενα , οὐκ ἄν λαμβάνοι τὴν ἀπόστασιν ἀπὸ τῶν μέσων , ὥστε οὐδ’ ἄν ἀπ’ αὐτῶν τὸ εἶναι , πολὺ δὲ μᾶλλον κατ’ αὐτὴν τὴν μορφὴν καὶ τὴν ταύτης ἑτερότητα τὴν διάστασιν εἴληφεν , ὅταν ὅλα ὅλων διαφέροντα φαίνηται . ‘ἀλλὰ τὸ ξανθὸν τῷ λευκῷ κατά γε τοῦτον τὸν διορισμὸν ἐναντίον ἔσται’ . ἤ οὐχ οὕτως ἔχει · τὸ γὰρ ξανθὸν ἐγγύτητά τινα ἔχει πρὸς τὸ λευκόν , ὡς καὶ ὁ Πλάτων ἐν τῷ Τιμαίῳ προσομολογεῖ καὶ Ἀριστοτέλης ἐν τῷ Περὶ αἰσθήσεως αἰσθητῶν · ἀμφότεροι γὰρ περὶ τὸ λευκὸν ὡς συγγενὲς τὴν ὑπόστασιν παράγουσιν τοῦ ξανθοῦ , τρόποις μὲν διαφέρουσιν χρώμενοι τῆς παραγωγῆς , ἐν δὲ τούτῳ κοινῇ συνομολογοῦντες , ὡς ἔχει παρακειμένην τινὰ ἔμφασιν τὸ ξανθὸν πρὸς τὸ λευκόν . πεισθείη δ’ ἄν τις τοῦτο ῥᾳδίως καὶ ἀπὸ τῆς αἰσθήσεως . οὐ γὰρ ὁμοίως διατιθέμεθα τὰ λευκὰ καὶ ξανθὰ παρατιθέντες καὶ τὰ λευκὰ καὶ μέλανα · τὰ γὰρ ξανθὰ θεωροῦντες παρὰ τὰ λευκὰ οὐ πάντῃ εἰς ἐναντίαν αἴσθησιν μεταπίπτομεν ὡς ἐπὶ τῶν ἑτέρων διακρινόμενοί τε καὶ συγκρινόμενοι . οὕτως δὲ καὶ τὰ ἄμεσα ἐναντία ἔσται μηδὲν ἔχοντα ταὐτὸν κατὰ τὸ εἶδος , κἄν μὴ ᾖ τινα μεταξὺ αὐτῶν ἐπαμφοτερίζοντα · οὐ γὰρ ἀπὸ τῶν μέσων , ἀλλ’ ἀπὸ τῆς τῶν λόγων ἰδιότητος ἕξει τὴν ἐναντίωσιν . τὰ δὲ μέσα οὐκ ἔσται ἐναντία , διότι ἔχει τὸ κοινὸν καὶ συνεμφαίνει ἑαυτοῖς ὁμοίως ἄμφω τἀναντία . τὸ δὲ λέγειν ὡς εἰ μὴ τῷ λευκῷ καὶ τῷ μέλανί ἐστιν ἐναντίον τὸ ξανθόν , ἄλλῳ γέ τινι ἔσται ἐναντίον , ἐστιν ἄτοπον · ὅ γὰρ ἐν συμμίξει ἢ ἐμφάσει τῶν ἐναντίων συνέστηκεν καὶ οὐδενὸς διέστη τὴν πλείστην διάστασιν , πῶς ἂν εἴη τινὶ ἐναντίον ; ταῦτα οἰκειότερον μὲν ἄν ἐν τοῖς ἑξῆς ἐρρήθη , ἔνθα προηγουμένη γίνεται ἡ τῶν ἐνατίων διδασκαλία , ἔχει δὲ καὶ νῦν τινα λόγον πρὸς τοὺς ἀντιλέγοντας τοῖς ὑπὸ τοῦ Ἀριστοτέλους εἰρημένοις ἀγωνιζόμενα . ἐπειδὴ δέ τινες οἴονται τὸν Ἀριστοτέλη καὶ οὐσίᾳ τι ἐναντίον ἀπολείπειν , διότι οὐσία μέν ἐστιν τὰ στοιχεῖα , γῆ πῦρ ὕδωρ ἀήρ , λέγει δὲ ὕδωρ μὲv πυρί , γῆν δὲ ἀέρι ἐναντίον , ἰστέον ὅτι καὶ ταῦτα κατὰ τὰς ἐνούσας ποιότητας ἔχει τὴν ἐναντίωσιν · καὶ γὰρ τὸ μὲν ὕδωρ ψυχρόν ἐστι καὶ ὐγρόν , τὸ δὲ πυρ θερμὸν καὶ ξηρόν , καὶ ἡ μὲν γῆ ψυχρὰ καὶ ξηρά , ὁ δὲ ἀὴρ θερμὸς καὶ ὑγρός · ταῦτα δὲ ποιότητες . οὐ κατὰ τὴν οὐσίαν οὖν ἔχουσι τὸ ἐναντίον ( ἐν μιᾷ γάρ εἰσιν τῇ ἐνύλῳ οὐσίᾶ ) , ἀλλὰ κατὰ τὰς συνιστώσας αὐτὰ ποιότητας . p . 10b26 Ἐπιδέχεται δὲ καὶ τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον τὰ ποιά ἕως τοῦ ὥστε ἴδιον ἄν εἴη ποιότητος τὸ ὅμοιον ἤ ἀνόμοιον λέγεσθαι κατα ταυτην . Καὶ περὶ τοῦ μᾶλλον καὶ ἧττον ἐν πάσαις ταῖς κατηγορίαις ζητήσας , εἰτε ὑπάρχει αὐταῖς εἴτε μή , ἀκολούθως καὶ ἐπὶ τῆς ποιότητός φησιν ἐπιδέχεσθαι δέχεσθαι τὰ ποιὰ τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον , ποιὰ τὰς ποιότητας λέγων , ὡς δηλοῖ τὰ παραδείγματα · δικαιοσύνην γὰρ ἔλαβεν καίτοι πρότερον τὸ δίκατιον εἰπών . κατασκευάζει δὲ πάλιν ἐκ τῆς ἐπαγωγῆς τὸ προκείμενον , τὸ μὲν λευκὸν τῶν σωματικῶν παράδειγμα , τὸ δὲ δίκαιον τῶν ψυχικῶν προτιθείς . ἐκάτερον γὰρ τούτων πρὸς ἄλλα τε ὀμοειθῆ συγκρινόμενον καὶ πρὸς ἑαυτὸ λέγεται ἐπίδοσιν λαμβάνειν καὶ ἄνεσιν · χιὼν γὰρ λευκοτέρα γάλακτος ἄν ῥηθείη , καὶ τὸ ἐν τῷ σώματι τῶν ἀνθρώπων λευκὸν ἢ τὸ ἐν ταῖς ψυχαῖς δίκαιον προϊόντος τοῦ χρόνου αὐτὸ πρὸς ἑαυτὸ ἐπίτασιν καὶ ἀνεσιν λαμβάνει . οὐ μὴν ἴδιόν ἐστιν τοῦτο τῆς ποιότητος · οὐδὲ γὰρ μόνη ἐπιδέχεται τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον , εἴπερ καὶ τοῖς πρός τι ἐλέγετο ὐπάρχειν , οὔτε πᾶσα · οὔτε γὰρ ἡ τῶν σχημάτων ποιότης ἐπιδέχεται αὐτὰ ὥσπερ ἡ τριγωνότης ἢ ἠ τοῦ κύκλου ποιότης , οὔτε μέντοι ἡ τελεία ἀρετὴ καὶ ἡ τελεία τέχνη · αἱ μέντοι πολαὶ ἐπιδέχονται . Γέσσαρες δὲ εἰσὶν αἱρέσεις περὶ τῆς ἐπιτάσεως καὶ ἀνεσεως τῶν τε ποιοτήτων καὶ τῶν ποιῶν . καὶ γὰρ οἱ μὲν καὶ τὰς ποιότητας πάσας καὶ τὰ ποιὰ δέχεσθαι τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον ἀποφαίνονται , ὥσπερ Πλωτίνῳ καὶ ἄλλοις δοκεῖ Πλατωνικοῖς , διότι πᾶν ἔνυλον ἐπιδέχεται τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον , τῆς ὕλης τὸ μᾶλλον ἐχούσης καὶ τὸ ἧττον διὰ τὴν σύμφυτον αὐτῆς ἀπειρίαν . ἄλλη δέ ἐστιν δόξα ὑπεναντία ταύτῃ , ἥτις ἐν μὲν ταῖς ποιότησιν αὐταῖς , οἷον ἐν δικαιοσύνῃ καὶ λευκότητι , οὐδαμῶς εἶναι τὸ μᾶλλον καὶ ἧττόν φησιν · ἑκάστην γὰρ ὅλον τι εἶναι καὶ καθ’ ἕνα λόγον ἑστάναι , καὶ διὰ τοῦτο μὴ ἐπιδέχεσθαι τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον · ἐν δὲ τοῖς μετέχουσιν εἶναι ἐπίτασιν καὶ ἄνεσιν · πλάτος γὰρ ἔχουσιν αἱ μετοχαί , καὶ μὲv μᾶλλον μετέχουσιν , οἱ δὲ ἧττον , ἰαὶ διὰ τοῦτο καὶ αἱ ἕξεις αὐταὶ νομίζονται τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον ἐπιδέχεσθαι , καίτοι τῶν ποιῶν ὄντων τῶν ἐπιδεχομένων . ταύτης δὲ ἔοικεν | τῆς δόξης ὁ Ἀριστοτέλης μνημονεύσιν , ὅταν λέγῃ δικαιοσύνη γὰρ δικαιοσύνης εἰ λἰλέγεται μᾶλλον , ἀπορήσειεν ἄν τις , καὶ ἐφεξῆς δὲ δικαιοσύνη μὲν δικαιοσύνης οὐ πάνυ τι μᾶλλον καὶ ἧττον λέγεται · τὰ δὲ κατ’ αὐτὰς λεγόμενα ποιὰ ἀναμφισβητήτως ἐπιδέχεσθαι τὸ μᾶλλόν φησι · γραμματικώτερον γὰρ ἕτερον ἑτέρου μᾶλλον λέγεσθαι καὶ δικαιότερον καὶ ὑγιεινότερον . ὅταν λέγῃ ὡσαύτως δὲ καὶ γραμματικὴν καὶ τὰς ἄλλας διαθέσεις , κοινότερον τὰς τὰς ἕξεις διαθέσεις ἐκάλεσεν , ὥσπερ καὶ ἐν τοῖς πρὸ τούτων ποιὰ τὰς ποιότητας . τρίτη δὲ αἴρεσις ἡ τῶν Στωικῶν , οἵτινες διελόμενοι χωρὶς τὰς ἀρετὰς ἀπὸ τῶν μέσων τεχνῶν ταύτας οὔτε ἐπιτείνεσθαι οὔτε ἀνίεσθαι , τὰς δὲ μέσας τέχνας καὶ ἐπίτασιν καὶ ἄνεσιν δέχεσθαί φασιν . τῶν οὖν ἕξεων καὶ τῶν ποιὼν κατὰ τούτους τὰ με ) οὔτε ἐπιτείνεται οὔτε ἀνίεται , τὰ δὲ ἀμφότερα ἐπιδέχεται . τετάρτη δέ ἐστιν δόξα , ἥτις τὰς μὲν ἀύλους καὶ καθ’ αὑτὰς ποιότητας ἔλεγεν μὴ ἐπιδέχεσθαι τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον , τὰς δὲ ἐνύλους καὶ τοὺς κατ’ αὐτὰς ποιοὺς ἐπιδέχεσθαι · δὲ αὕτη τῆς προτέρας ἡ δόξα , διότι ἐκείνη οὐδεμίαν ἀντιδιαίρεσιν τῶν ἀύλων ἐποιεῖτο πρὸς τὰς ἐνύλους . ἐφιστάνει δὲ ὁ Πορφύριος τάύτῃ τῇ δόξῃ ὡς οὐ καλῶς ἀύλους ποιότητας τιθεμένῃ · ‘ἐκεῖναι γὰρ εἰσίν , φησίν , καὶ διὰ τοῦτο οὔτε ἄνεσιν οὔτε ἐπίτασιν ἐπισέχονται , οὐδὲ αἱ ἄλλαι οὐσίαι’ . Διωρισμένων δὲ τῶν αἱρέσεων ἴδωμεν ὅπως κατασκευάζει μὴ ἴδιον εἶναι τῆς ποιότητος τὸ ἐπιδέχεσθαι τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον . τρίγωνον δέ , φησί , καὶ τεράγωνον οὐ δοκεῖ τὸ μᾶλλον ἐπιδέχεσθαι οὐδὲ τῶν ἄλλων σχημάτων οὐδέν · διὸ οὐκ ἔστιν ἴδιον πάσης ποιότητος τὸ ἐπι δέχεσθαι τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον . ἀποδείκνυσιν δὲ τὸ τὰ σχήματα μὴ ἐπιδέχεσθαι καθολικὸν θεώρημα προλαβών , ποῖα ἐπιδέχεται τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον καὶ ποῖα οὔ . ὅσα μὲν γὰρ ἐπιδέχεται τὸν τοῦ προκειμένου λόγον , καθ’ ὅ μἀλλον ἤ ἧττον λέγεται , ταῦτα ῥηθήσεται μᾶλλον · ἐὰν δὲ μὴ ἐπιδέχηται , οὐ ῥηθήσεται τὸ ἕτερον τοῦ ἑτέρου μᾶλλον . οὐκ ἐπιδέχεται μὲν οὖν τὸ τρίγωνον τὸν τοῦ κύκλου λόγον , καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἄν εἴη τὸ τρίγωνον τοῦ τετραγώνου μᾶλλον κύκλος . τὸ μέντοι λευκὸν ἱμάτιον καὶ ἡ χιὼν καὶ πολλὰ λευκὰ ἐπιδέχεται τὸν τοῦ λευκοῦ λόγον , καὶ διὰ τοῦτο λευκὸν ἄλλο ἄλλου μᾶλλον εἶναι λέγεται . τί οὖν ; ἆρα ὅσα ἐπιδέχεται τὸν αὐτὸν λόγον , ταῦτα καὶ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἐπιδέχεται ; ἢ οὐ πάντα · καὶ γὰρ πάντες μὲν οἱ κατὰ μέρος ἄνθρωποι ἐπιδέχονται τὸν τοῦ ἀνθρώπου λόγον , ἄνθρωπος δὲ ἀνθρώπου οὐκ ἔστι μᾶλλον ἄνθρωπος , ὥστε τῶν μὲν μὴ ἐπιδεχομένων τὸν αὐτὸν λόγον οὐδὲν ἐπιδέχεται τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον , τῶν δὲ ἐπιδεχομένων τὰ μὲν <ἐπι>δέχεται , τὰ δὲ οὐκ εἰ μὲν γὰρ οὐσίας ἐστὶν ὁ λόγος , οὐκ ἐπιδέχεται τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον , διότι οὐδὲ ἡ οὐσία ἐπιδέχεται . ὁμοίως δὲ οὐδὲ ὁ ποσότητος ὡρισμένης ἢ τῶν πρός τι · τὸν γὰρ τοῦ διπλασίου λόγον ἐπιδέχεται τὰ τέσσαρα τρὸς δύο καὶ τὰ δύο πρὸς ἴη καὶ οὐδέτερόν ἐστι μᾶλλον ἢ ἧττον οὐδετέρου διπλάσιον . εἰ μέντοι ποιότητός ἐστιν ὁ λόγος , οἷον λέυκότητος ἢ γλυκύτητος , ἐπιδέχεται . εἰκότως δὲ ἐν τοῖς ὑπὸ τὸν αὐτὸν λόγον ἐστὶν τὸ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἐπιδεχόμενα , διότι ἐν τούτοις ἡ σύγκρισις , ἀλλ’ οὐχὶ τοῖς ἐκβεβηκόσι τὸν αὐτὸν λόγον . εἰ οὖν μηδὲν τῶν σχημάτων ἔχει τὸ μᾶλλον καὶ ἦττον , οὐκ ἔστιν ἴδιον τοῦτο τῆς ποιότητος . ἀλλὰ ἴδιόν ἐστιν αὐτῆς τὸ ὅμοιον καὶ ἀνόμοιον · καὶ γὰρ καὶ κατὰ πάσης καὶ κατὰ μόνης τῆς ποιότητος κατηγορεῖται τὸ ὅμοιόν τε καὶ ἀνόμοιον . οὕτω μὲν οὖν ἡ λέξις τοῦ Ἀριστοτέλους αὐτάρκους ἔτυχεν διαρθρώσεως . Ζητεῖ δὲ ὁ Ἰάμβλιχος , διὰ τί τὸ μᾶλλον καὶ ἦττον ὡς κοινὸν τίθησι πλειόνων κατηγοριῶν , καί φησιν , ὅτι ἐν μετοχῇ ταῦτα θεωρεῖται , ἄλλου μὲν ὄντος τοῦ μεταλαμβάνοντος , ἑτέρου δὲ τοῦ μετεχομένου . καὶ εἰ μὲν μέθεξιν τὴν ἐν τῇ ὕλῃ λέγει , ἔδει καὶ τὴν οὐσίαν καὶ τὸ ποσὸν ναὶ τὰς ἄλλας κατηγορίας καθ᾿ ὅλας ἑαυτὰς δέχεσθαι τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἦττον · πᾶσαι γὰρ εἰς ὕλην προέρχονται . εἰ δὲ μετέχεσθαι τὰς ἐπεισιύσας λέγοι κατηγορίας , οἵα καὶ ἡ ποιότης ἐστὶν καὶ τὰ πρός τι , ἕδει καθ᾿ ὁλην ἑαυτὴν τὴν ποιότητα καὶ τὰ πρός τι δέχεσθαι τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἦττον . μήποτε οὖν τὸ μὲν ταῖς ἐπεισάκτοις ὑπάρχειν ἀληθές · καὶ ἐν τῇ ποιότητι δὲ τὰ οὐσιωδέστερα εἴδη , ὥσπερ τὰ σχήματα καὶ τὰ κατὰ τὸ μάλιστα θεωρούμενα , ὡς ἡ ἀρετή , ταῦτα τὸ μᾶλλον καὶ ἦττον οὐκ ἐπιδέχεται . Ἀλλὰ διὰ τί , φασίν , εἰς πολλὰς δόξας διαιρεῖται ἡ κατὰ τὰς ποιότητας τοῦ μᾶλλον καὶ ἦττον ἐπίτασίς τε καὶ ἄνεσις ; ἤ καὶ ὁ λόγος αὐτὸς τῆς ποιότητος καὶ τὸ μετέχον καὶ τὸ σύνθετον τῆς τοιαύτης τῶν δοξῶν διαφορᾶς γέγονεν αἴτια , πολλὴν ἐν ἑαυτοῖς ἔχοντα τὴν διαφορὰν καὶ διαφόρους ἐννοίας ἀνακινοῦντα . καὶ γὰρ τὸς γόγον αὐτὸν τῆς ποιότητος οἱ μὲν ἑστάναι καθ᾿ ἕνα ὅρον νομίζουσιν , οἱ δὲ ἐπὶ μὲν τινῶν ἑστάναι , ἐπὶ δὲ τινῶν μή , οἱ δὲ μηδὲ ὅλως αὐτὸν ἑστάναι · ἔνυλον γὰρ αὐτὸν εἶναι καὶ μετὰ τῆς ὕλης , συναλλοιούμενον αὐτῆς τῇ ἀπεράντῳ φύσει · οἱ δὲ διαιροῦσιν αὐτόν , ἄλλον μὲν τὸν ἄυλον τιθέμενοι , ἄλλον δὲ τὸν ἔνυλον . καὶ πάντες οὖτοι περὶ τὰς διαφορὰς τῆς ποιότητος διακρίνονται · κατ᾿ ἄλλον δὲ τρόπον κατὰ τὰ μετέ - χοντα καὶ ὑποδεχόμενα τὸν λογον γίνεται τῶν δοξῶν ἡ διαίρεσις , ὅταν λέγωμεν ‘πλατέως ἤ ἐν πλάτει μετέχει᾿ , καὶ ὅτι μᾶλλον καὶ ἦττον μετέχει . τρίτη δὲ ἄν ἄλλη γένοιτο διαφορὰ κατὰ τὸ κοινὸν ἐξ ἀμφοῖν . δύο γάρ τινων συνιόντων ἡ τοῦ ἑτέρου ἐπικράτεια ἀπίτασιν ποιεῖ καὶ ἄνεσιν · ἐπι - κρατοῦντος μὲν γὰρ τοῦ εἴδους τὸ μᾶλλον συμβαίνει , ἐπικρατούσης δὲ τῆς ὕλης τὸ | ἦττον . καὶ ὅταν μὲν τὸ εἶδος ἐπικρατῇ , ἕστηκεν καὶ ὁ λόγος ἐν ἑνὶ εἴδει ὡρισμένος καθ᾿ ἑαυτόν · ὅταν δὲ τὸ ὑποδεχόμενον , τότε ἀλλοίωσις μορίων , τὰ δὲ οὕτως , καὶ οὕτως αἱ διάφοροι γίνονται δόξαι . Μετὰ δὲ τὴν κοινὴν τῶν αἱρέσεων ἐπίβλεψιν καὶ ἑκάστην ἰδίᾳ πολυπραγμονῆσαι καλόν . πρὸς μὲν γὰρ τοὺς ἀπὸ τῆς Στοᾶς τὸ μὲν σπουδαῖον γένος βέβαιον γέγοντας , τὸ δὲ μέσον ἐπίτασιν καὶ ἄνεσιν ἐπιδέχεσθαι , ἀπο - ρῆσαι ἄξιον , εἰ μὴ ὁ ἔχων τὴν ἀρετήν , ἐλλείπων δὲ κατὰ συνάσκησιν ἢ τὴν φύσιν ἧττον ἄν σπουδαῖος . ἴσως δὲ ἐροῦσι τὴν ἀρετὴν ἐπιστήμην οὖσαν ἐξ ἐαυτῆς ἔχειν τὸ πάγιον · τῶν γὰρ οἰκείων λόγων οὖσα θεωρητικὴ καὶ στοχαζομένη ἀεὶ τοῦ καθ’ ἑαυτὴν πάντα ποιεῖν ἐνεργεῖ βεβαίως ἑστῶσα ἐν τῷ ἀμεταπτώτῳ εἴδει τῆς ἐπιστήμης . ἀλλὰ πῶς τοῦτο δυνατὸν ἐπὶ τρεπτῆς καὶ παθητῆς οὐσίας τῆς ποιότητος , καὶ μάλιστα κατ’ αὐτοὺς χύσιν τε καὶ συστολὴν ἐχούσης ἐπ’ ἄπειρον ἐν ἑαυτῇ καὶ τῆς ἀρετῆς , σώματα καὶ τὰς ποιότητας λέγουσιν ; μήποτε οὖν τὰ περὶ ἑτέρων ἀρχῶν παρὰ τοῖς ἀρχαίοις λεγόμενα ἐπ’ ἄλλας ἀρχὰς οὗτοι μεταφέρουσιν , εἰ ἄρα τὴν σπουδαίαν ἕξιν κατὰ τὸ μάλιστα τιθέμενοι καὶ οὐκ ἐν κινήσει θεωροῦντες εἰκότως οὐδὲ ἐπίτασιν οὔτε ἄνεσιν ἀξίουν ἐπ’ αὐτῆς θεωρεῖν . ἀλλ᾿ εἰ τοῦτο , καὶ τῶν τεχνῶν ἑκάστης ἐστί τι μάλιστα , ὅ καὶ αὐτὸ ἕστηκεν · παντὸς γὰρ τοῦ μᾶλλον καὶ ἧττόν ἐστί τι πάντως καὶ τὸ μάλιστα . καὶ ἴσως κατὰ ταύτην τὴν ἔννοιαν ἡ δόξα , ἧς Ἀριστοτέλης μνημονεύει , τὰς ἕξεις τὰς τελείας οὐκ ἐπ’ ἀρετῆς μόνης , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ὑγιείας καὶ γραμματικῆς καὶ τῶν ἄλλων διαθέσεων λαμβάνουσα , ἀνεπιτάτους αὐτὰς καὶ ἀνανέτους εἶναί φησιν , ἐν τοῖς μετέχουσι τῶν ἔξεων μᾶλλον ἢ ἧττον τὴν ἐπίτασιν θεωροῦσα καὶ τὴν ἄνεσιν . καίτοι καὶ ἐν αὐταῖς ἔστιν ἰδεῖν τοῦτο οὐ μόνον ταῖς τέχναις , ἀλλὰ καὶ ταῖς ἀρεταῖς · καὶ τῶν ἀρετῶν γὰρ αἱ μὲν τέλειαί εἰσιν , αἱ δὲ ἀτελεῖς , ἀτελεῖς μὲν αἱ φύσει μόνον ἢ ἔθει τέλειαι δὲ αἱ τοῖς τρισὶ τούτοις συμπεπληρωμέναι , εἰ μὴ ἄρα αὐτὴ μὲν ἡ ἀρετὴ τελεία καὶ ὁλόκληρός ἐστιν , μετέχεται δὲ κατὰ μέρος , ὥσπερ καὶ ἡ γραμματικὴ καὶ ὦρ ἄλλων τεχνῶν ἑκάστη , διὸ τὸ ἀτελὲς καὶ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἐν τῇ μεθέξει θεωρεῖται . ἀλλὰ ποίας διαθέσεις ὡς τελείας ὁρᾷ ὁ Ἀριστοτέλης ἄλλας παρὰ τὰς ἐχομένας ; ἆρα τὰ χωριστὰ εἴδη καὶ τὴν αὐτοδικαιοσύνην ; ἢ οὔτε σύνηθες αὐτῷ τοῦτο οὔτε τοῖς προκειμένοις οἰκεῖον , οὔτε διαθέσεις ἄν ἐκεῖναι κληθεῖεν · ἀλλὰ τὰς μετεχομένας τελείας θεασάμενος κατὰ τὴν πρὸς ἐκείνας ἀναφορὰν τὰς ἀπολειπομένας αὐτῶν τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἔχειν βούλεται . καὶ ἀκριβέστερον οὗτος ὁ λόγος , ἐν πάσαις ταῖς διαθέσεσιν καὶ τὸ τέλειον κατὰ τὴν ἀκρότητα αὐτῶν θεωρῶν καὶ τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον κατὰ τὴν ἐν πλάτει μέθεξιν . τῶν δὲ ἄλλων ὅ τε τῶν Στωικῶν ἀτελὴς δοκεῖ , μήτε τῶν ἀρετῶν τὸ ἀτελὲς μήτε τῶν ἄλλων τεχνῶν τὸ τέλειον θεασάμενος . καὶ γὰρ εἰ μὲν ἐν λόγῳ μόνῳ ἐθεωρεῖτο ἡ ἀρετή , ὁ τὸν λόγον ἔχων καὶ τὴν ἐπιστήμην οὐκ ἄν ἐπιτείνοιτο · εἷς γὰρ ὁ ἀληθὴς λόγος , ἀληθὴς δὲ ἀληθοῦς λόγος μᾶλλον οὐκ ἔστιν . εἰ δὲ τὴν ἐπιστήμην ἔχων ἐλλείποι κατὰ τὴν συνάσκησιν ἢ τὴν φύσιν , ἧττον ἂν εἴη δίκαιος , ὥστε εἰ ἡ τελεία ἕξις οὐκ ἐκ μόνων τῶν θεωρημάτων συνέστηκεν , ἀλλὰ καὶ ἐκ φύσεως καὶ ἕθους , εἴη ἄν ἄλλος ἄλλου δικαιότερος . καὶ ἐπὶ τῆς <γραμματικῆς> δὲ ὁ μὲν λόγος εἷς καὶ ὁ αὐτὸς ὁ συμπληρούμενος ὑπὸ τῶν θεωρημάτων , ἡ δὲ συνάσκησις , καθ’ ἣν ὁ ἀτελής θεωρεῖται , ποιεῖ τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον ἐν τῷ διαφόρῳ τρόπῳ τῆς μετοχῆς τοῦ αὐτοῦ λόγου . ὡσαύτως δὲ καὶ εἷς μὲν ὁ λόγος γῆς λευκότητος , λευκοτέρα δὲδ χιὼν λέγεται γάλακτος διὰ τὴν τοῦ μὴ λευκοῦ σύμμιξιν · ὅπου γὰρ ὕλης μίξις , ἀνάγκη μετέχειν τοῦ μὴ τοιούτου καὶ γίνεσθαι καὶ ἄνεσιν . ἀλλὰ πῶς φησι λευκότερον γίνεσθαί τι μὴ πρότερον ὄν λευκὸν ἤ γραμματικώτερον , εἰ μηδέπω γραμματικός ἐστιν ; ἀλλὰ μὴν οὐ λέγεται γραμματικὸς ὁ μὴ ἔχων , προκόπτων δὲ καὶ συνεγγίζων ἔτι πρὸς τὴν γραμματικήν , οὐδὲ λευκὸς ὡσαύτως . καὶ ὅταν δὲ τοῦτον τούτου μείζονα λέγωμεν , οὐδέτερός ἐστιν μέγας ἁπλῶς · ἕν γὰρ τὸ ἀπλῶς μέγα καὶ μέγιστόν ἐστιν καὶ μία ἡ ἁπλῶς γραμματικὴ καὶ μία ἡ ἄκρα ἀρετή . ἀλλὰ τὴν μὲν ἀπορίαν λυτέον κατὰ τὴν πρὸς τὸ τέλειον λέγεσθαι τὰς συγκρίσεις · οὕτω δὲδ τούτων λεγομένων θαυμαστόν , εἰ ἐνδέχεται τὴν τελείαν ταύτην ποιότητα ἔνυλον εἶναι · τὸ γὰρ τέλειον καὶ ἑστηκὸς ὡσαύτως ἄλλης ἄν εἴη φύσεως καὶ οὐ τῆς ἐνύλου . “ ἔτι δὲ τούτου , φησὶν ὁ Ἰάμβλιχος , ἀτοπώτερον , εἰ ἔνυλος μέν ἐστιν ἡ ποιότης , οὐ τὰ αὐτὰ πάσχει τοῖς ὑποδεχομένοις αὐτὴν ἐνύλοις ὐποκειμένοις · σχεδὸν γὰρ οὕτω χωριστὴ γίνεται , εἴ τινα ἴδια ἔχει ἔργα κεχωρισμένα τοῦ κοινοῦ . κἀκεῖνο δέ , φησίν , ἄτοπον , εἰ ἡ ποιότης μὲν ἀεὶ συνέζευκται μετὰ τοῦ ποιοῦ ὡς δίδυμον ἔχουσα πρὸς αὐτὸ τὴν φύσιν καὶ ἀπαράλλακτον , κεχώρισται δὲ τῷ παντὶ πάλιν , <εἰ> ἡ μὲν ποιότης οὐκ ἐπιτείνεται , τὰ δὲ ποιὰ μήποτε οὖν , φησίν , ἐπὶ πάντων τούτων ἐπὶ τοὺς ἀύλους λόγους ἀπέφερον . καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν ἀρετῶν οἱ τὰς μὲν προκπὰς διδόντες , τὸ δὲ τέλειον ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων ἀπογινώσκοντες ἐλάνθανον ἑαυτοὺς ἀύλους τοὺς τελείους ὑπολαμβάνοντες , καὶ διὰ τοῦτο τῶν ἐνύλων ταύτας ἀπεγίνωσκον · εἰ δὲ τοῦτο , ἐκπίπτει ἡ δόξα ἐπ’ | ἄλλην φύσιν διαφέρουσαν παντάπασιν · τὸ γὰρ τῆς ποιότητος οὐκ ἦν τῶν ἀύλων ” . ταῦτα μὲν αὐταῖς λέξεσιν ὁ Ἰάμβλιχος ἔγραψεν . μήποτε δὲ τούτῳ τῷ λόγῳ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον καὶ ἐπὶ τῆς οὐσίας ἀνάγκη τίθεσθαι · ἔνυλος γάρ ἐστιν καὶ αὐτή · τὸ δὲ τέλειον καὶ ἑστηκὸς ἄλλης ἂν εἴη φύσεως ἰαὶ τὸ ποσὸν ὁμοίως καὶ αὐτὸ τὸ καὶ πᾶσαι αἱ ποιότητες . ἀλλ’ οὐ κατὰ τὸ ἔνυλον οἶμαι δεῖ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον λαμβάνειν , ἀλλὰ κατὰ τὸ ἐπείσακτον καὶ ἧττον οὐσιῶσδες . γὰρ ἡ μὲν οὐσία κατ’ αὐτὸ τὸ εἴναι ὅπερ λέγεται θεωρουμένη οὐκ ἔχει τι μᾶλλον καὶ ἧττον , ἡ δὲ ποιότης κατὰ τὴν ἐν τῇ οὐσίᾳ μέθεξιν ὑφεστώσα εἰκότως ἐπιδέχεται τοῦτο , καὶ μᾶλλον μὲν ἐν τοῖς ἧττον οὐσιώδεσιν , ἧττον δὲ ἐν τοῖς οὐσιωδεστέροις , ὥσπερ ἐν τοῖς σχήμασιν . καὶ τὸ ποσὸν δὲ πλησιαίτερον τῆς οὐσίας ὄν οὐκ ἐπιδέχεται τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον . ἀλλ’ οὐδὲ αἱ ποιότητες αἱ κατὰ τὴν ἄκραν εαυτῶν τελειότητα θεωρούμεναι , ὥσπερ ἡ τελεία ἀρετὴ καὶ ἡ τελεία γραμματική , ἐπιδέχονται τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον · κατὰ γὰρ τὸ μάλιστα αὖται θεωροῦνται . καὶ οὔκ εἰσιν αἱ τελειότητες αὗται λόγοι ἄυλοι καὶ χωριστοί , ἀλλ’ ἔνυλοι μέν , κατὰ δὲ τὸ εἶδος αὐτὸ θεωρούμενοι , καθὸ καὶ ὁριζόμεθα ἕκαστον τῶν ἐνύλων οὐκ εἰς τὴν ὕλην , ἀλλ’ εἰς τὸ εἶδος ἀποβλέποντες . καὶ εἰ μὲν μηδὲν τῶν τυγχάνει ποτὲ ἦς ἑαυτοῦ τελειότητος , καλῶς ἔχει λέγειν ἐν πᾶσιν τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ὑπάρχεν · εἰ δὲ τοῦτο ἄτοπον , ἔστι τι καὶ τὸ μάλιστα . καὶ οὕτως ἡμῖν καὶ ἡ Πλωτίνου δόξα διορθωθήσεται κατὰ τὸ ἐνυλον γενητὸν εἰλημμένη μόνον , ἀλλ’ οὐχὶ κατὰ τὸ τῆς ποιότητος ἰδίωμα , τῆς οὐσίας καὶ τῆς ποσότητος διενήνοχεν . ὁ δὲ Ἰάμβλιχος ὑπαντῶν πρὸς τὴν Πλωτίνου δόξαν τὴν ὁμοίως μὲν τὰς ποιότητας , ὁμοίως δὲ τοὺς ποιοὺς μεταβάλλουσαν ἐν ταῖς ἐπιτάσεσιν καὶ ἀνέσεσιν “ ἄτοπον , φησί , τὰς αὐτὰς τροπὰς ἀλλοιοῦσθαι τὸν γόγον ἅσπερ καὶ τὸ σύνθετον · τί γὰρ διοίσει τῶν μετεχόντων τὸ μετεχόμενον ; καὶ ἅμα τὸ κοινὸν αὐτοῦ περὶ τῶν ἀσωμάτων ἀξίωμα , ὡς ἀπαθῆ τέ ἐστιν καὶ ἄτρεπτα , ἀνατραπήσεται οὕτως ” . ταῦτα δὲ πρὸς τὸν Πλωτῖνον εἰὼν τὴν ἀληθεστάτην ἐπάγει θεωρίαν τοῦ δόγματος . “ οὖσα γάρ τις , φησί , τῶν λόγων ἀσώματος οὐσία δίδωσιν ἐαυτὴν τοῖς δεχομένοις καὶ ποιοῦσα τὸ ποιὸν περὶ τῷ σώματι οὐδὲν ἧττον μένει καθ’ ἑαυτὴν ἀσώματος ἐν τῷ σώματι , τὸ εἶναι καθ’ ἑαυτὴν ἔχουσα καὶ τῆς ὑποστάσεως αὐτῷ μεταδιδοῦσα μετὰ τοῦ μὴ ἀπολλύναι τὴν οἰκείαν φύσιν . ὅθεν δὴ ἔστι μὲν τὸ ἀπ’ αὐτῆς ἀποτυπούμενον μόρφωμα οἷον ἐπίτασιν ἐπιδέχεσθαι , ἔστιν δὲ καὶ ἡ ἀσώματος οὐσία τῆς ποιότητος οἵα ἑστάναι ἐν τῷ αὐτῷ εἴδει , καὶ οὐ γίνεται διὰ τοῦτο ἄυλος , ἀλλ᾿ ἔνυλος , οὐ ὅλη τῆς ὕλης γίνεται , διότι καὶ ἑαυτῶν ἐστιν τὰ εἴδη καὶ κατὰ τὸ ἕν καὶ ταὐτὸ κυρίως ὥρισται καὶ διὰ τοῦτο οὐδὲ ἐν τῷ τῆς ὕλης γίνεσθαι ἀφίσταται πάντῃ τῆς ὅλης ἑαυτῶν φύσεως , μένοντα δὲ ἐν αὑτοῖς πρόπον γέ τιvα ἀναπίμπλαται τῆς ἐναντίας πρὸς αὐτὰ ἐκστάσεώς τε καὶ ἀοριστίας ” . λοιπὴν δὲ τὴν τελευταίαν αἵρεσιν εὐθύνων ὁ Ἰάμβλιχος , ἥτις τὰς τὰς μὲν νοητὰς ποιότητας ἀνεπιτάτους ἡγεῖται , τὰς δὲ ἐνύλους ἐπιτάσεως μετέχειν καὶ ἀνέσεως , ἐκεῖνο τὸ τοῦ Πορφυρίου φησίν , ὅτι πάντα τὰ νοητὰ καὶ ὅπερ ὄντα οὐσίαι εἰσὶν καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἐπιδέχονται τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον . “ ἀλλὰ δυνατόν , φησί , πρὸς τοῦτο λέγειν ὡς καὶ ἐν τοῖς νοητοῖς διασῴζεται ἡ τάξις τοῦ λόγου τῆς ποιότητος , εἰ καὶ κατ’ οὐσίαν ἐκεῖ πάντα ὑπάρχει · κατὰ γὰρ τοῦτον τὸν λόγον περὶ τὴν οὐσίαν ἡ στάσις καὶ ἡ κίνησις θεωρεῖται , διασῴζουσα ὡς ἐν νοητοῖς τὸν λόγον τῆς ἐνυπαρχούσης ἐν ἑτέρῳ καὶ περὶ ἕτερον ἀνεργείας ” . αλλ’ ὅλως οὐ περὶ τῶν νοητῶν ἐστιν ὁ προκείμενος λόγος . ταῦτα μὲν οὖν ἀρκούντως εἴρηται . Θαυμαστῶς δὲδ ὁ Ἀρχύτας βραχεῖ λόγῳ τὴν αἰτίαν τοῦ μᾶλλον ἧττον ἐνεδείξατο εἰπών · “ καὶ τῇ ποιότητι δὲ κοινά τινα συνήρτηται , οἷον τό τε ἐναντιότατά τινα ἐπιδέχεσθαι καὶ στέρησιν , καὶ τὸ μᾶλλον δὲ καὶ ἧσσον , οἷον ἐν τοῖς πάθεσιν · διότι γὰρ ἀπειρίας τινὸς μετέχει τὰ πάθη , διὰ τοῦτο μετείληφέν τιονς ἐπιτάσεως ἀορίστου κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ” . καὶ οὕτως κατὰ τὸν ἑαυτοῦ λόγον , ὃ ποιότης , τὸ μᾶλλον ἕξει καὶ τὸ καὶ οὐκ ἀπὸ τῶν μετεχόντων . καὶ γὰρ ἐν τοῖς μετέχουσι θεωρουμένη ἐπίτασις καὶ ἄνεσις , νῦν μὲν λευκοῦ μόνου ὄντος , εἰ τύχοι , ὅταν δὲδ ἐπικαυθῇ ὑπὸ ἡλίου ἧττον γενομένου λευκοῦ , κἄν κατ’ ἐπιτηδειότητα ἢ ἀνεπιτηδειότητα γίνηται τοῦ μετέχοντος κατὰ σύμμιξιν τοῦ μὴ τοιούτου , ἔχει ὅμως καὶ αὐτὴ ἐν τοῖς μετεχομένοις λόγοις τὴν ὑπεροχήν · οὗτοι γὰρ διαφόρως ἐγγίνοται προηγησαμένων τῶν ἑτέρων παθημάτων . οὐ μὴν ἀλλ’ ἔχει γε ἀμφισβήτησιν , μήποτε ἐν τοῖς ὑποδεχομένοις ἐστὶ τὸ διάφορον · ἐπὶ δὲ τῶν συμφύτων χρωμάτων , οἷον τοῦ ἐν γάλακτι καὶ χιόνι λευκοῦ , φανερά ἐστιν ἡ κατ’ αὐτὸν τὸν φυσικὸν λόγον κατὰ τὸ μᾶλλον ὑπεροχή . Ἀλλὰ πῶς ἴδιον τῆς ποιότητος τὸ ὅμοιον καὶ ἀνόμοιον εἶναί φησιν ; ἢ ὅτι , ὡς εἴρηται πολλάκις , ἐπείσακτός ἐστιν ἡ ποιότης καὶ κιὰ τοῦτο οἷον παράχρωσιν ποιεῖ ἡ κατ’ αὐτὴν κοινωνία . ἕκαστον γὰρ τῶν γενῶν ἰδίαν ἔχει τῆς κοινωνίας τὴν φύσιν , καὶ τὰ μὲν κατ’ οὐσίαν κοινωνοῦντα ταὐτότητι συνδέδεται , διότι τὸ αὐτὸ γίνεται · τὸ δὲ κατὰ ποσότητα ἴσον , τὸ δὲ κατὰ ποιότητα ὅμοιον . ὡς γὰρ ἐπεισοδιώδης ἡ ποιότης ἔστιν ὅλον καὶ πᾶν ὅπερ ἐστὶ τὸ δεχόμενον , ἀλλὰ περί τι αὐτοῦ ἐγγίνεται χαρακτήρ τις περὶ τὴν οὐσίαν , ὄπερ τὴν ὁμοιότητα ποιεῖ · καὶ γὰρ ὁμοιότης ἐστὶν ἡ τοῦ αὐτοῦ εἴδους | ἐπεισοδιώδης μέθεξις , ὡς δέδεικται ἐν τῷ Παρμενίδῃ , καὶ ἀνομοιότης ἡ τοῦ ἑτέρου . εἰ γὰρ τὴν ὁμοιότητα μὲν ὁ χαρακτὴρ μάλιστα ποιεῖ , ἐν δὲ τῷ χαρακτῆρι τὸ εῖναι ἕχει ἡ ποιότης , εἰκότως κατὰ τὸ ὅμοιον καὶ ἀνόμοιον ἔχει τὴν ἰδιότητα . δηλοῖ δὲ Ἀρχύτας γράφων οὔτως · “ ποιότατος δὲ ἴδιον τό Τε ὅμοιον καὶ τὸ ἀνόμοιον · καὶ γὰρ χρόᾳ λέγομες ὀμοίους τοὺς ἔχοντας τὸ αὐτὸ χρῶμα ἰαὶ χαρακτῆρι τοὺς ἔχοντας τὰν αὐτὰν ἰδέαν , καὶ ἀνομοίους δὲ κατὰ τὸ ἐναντίον · ὁ δὲ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ” . καὶ ἐπὶ τούτου δὲ ἔστιν μὲν καὶ ἐν τῷ λέγειν ὅμοια ἤ ἀνόμοια τὰ μετέχοντα ἐπὶ τὸν λόγον ἀναφέρειν τὴν αἰτίαν · μετεχομένου μὲν γὰρ ὡσαύτως ὅμοια γίνεται τὰ κατ’ αὐτὸν εἰδοποιούμενα , ἐτέρως δὲ καὶ ἑτέρως ἄλλα καὶ ἄλλα γίνεται τὰ μεταλαμβάνοντα . οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ αὐτὸν καθ’ αὑτὸν τὸν λόγον τῆς ποιότητος ὡς ἀρχηγικὸν τῆς ὁμοιότητος καὶ ἀνομοιότητος ὑποληπτέον · ὑφιστάμενον γὰρ ἔχει μεθ’ ἑαυτοῦ τὸ ὅμοιον καὶ ἀνόμοιον ὡς συνακολουθοῦν μετὰ τῆς οἰκείας φύσεως καὶ συνγρτημένον αὐτῷ καθόλου . κατὰ γὰρ τὸν χαρακτῆρα τῆς ποιότητος καὶ κατὰ τοὺς κοινοὺς αὐτῆς λόγους τοὺς παρὰ πάντα τὰ εἴδη τῆς ποιότητος συνυφέστηκεν αὐτῇ τὸ ὅμοιον καὶ ἀνόμοιον · διὸ καὶ πάση ποιότητι τὸ αὐτὸ ἴδιον ὑπάρχει . p . 11a20 Οὐ δεῖ δὲ ταράττεσθαι ἕως τοῦ οὐδὲν ἄτοπον ἐν ἀμφοτέροις τοῖς γένεσιν αὐτὸ καταριθμεῖσθαι . Φιλανθρώπου διδασκαλίας ἐστὶν τὸ λύειν τὰς ἀναφυομένας ἐκ τῶν εἰρημένων ἀπορίας . ἐμνημόνευσεν οὖν ὁ Ἀριστοτέλης , ὅτι τὰς ἕξεις καὶ διαθέσεις πρότερον μὲν ἐν τοῖς πρός τι κατηρίθμησεν , περὶ ποιότητος δὲ λέγων πρῶτον εἶδος αὐτὰς τῆς ποιότητος ἐλογίσατο , καὶ ὅτι ταραχθῆναι εἰκὸν ἦν ἐκ τούτου τοὺς ἀκούοντας . εἰ γὰρ δύο κατηγοριῶν ἐστιν ἡ ἕξις , συμβήσεται μίαν οὖσαν αὐτὴν ἑτέραις τῷ εἴδει χρήσασθαι διαφοραῖς · τῶν γὰρ ἑτέρων γενῶν καὶ μὴ ὑπάλληλα τεταγμένων ἐτέρας αὐτὸς ἔφατο τῷ εἴδει τὰς διαφοράς . λύει οὖν ταύτην τὴν ἀπορίαν διχῶς , καθ’ ἕνα μὲν τρόπον δεικνὺς ἐπὶ πάντων τῶν τοιούτων τὰ μὲν γένη πρός τι λεγόμεναν , οἷον τὴν ἐπιστήμην τοῦ ἐπιστητοῦ , τὰ δὲ εἴδη καὶ τὸ καθ’ ἕκαστον οὐκέτι τῶν πρός τι . ἡ γὰρ γραμματικὴ καὶ ἡ Ἀριστάρχου γραμματικὴ οὔτε πρὸς ἄλληλα οὔτε πρὸς ἕτερον λέγονται · εἰ γὰρ ἡ γραμματικὴ’ Αριστάρχου ὡς πρός τι , καὶ ὁ Ἀρίσταρχος ἔσται τῆς γραμματικῆς ὡς πρός τι · ὁμοίως δὲ καὶ ἡ μο|υσικὴ καὶ ἡ Ἀριστοξένου μουσική . κἄν γὰρ καὶ αὐταὶ δοκοῦσιν πρός τι λέγεσθαι , κατ’ αὐτὸ τὸ γένος ἔχουσιν τὸ πρός τι · ἡ γὰρ γραμματικὴ τινὸς ἐπιστήμη λέγεται , ἀλλ’ οὐ τινὸς γραμματική · κἄν ἐπιστήμων ὁ γραμματικὸς λέγηται κατὰ τὴν ἐπὶ τὸ γένος ἀναφοράν , ἐπιστήμων γραμματικῆς , ἀλλ’ οὐχ ἁπλῶς ἐπιστήμων ῥηθήσεται . ἔτε δὲ ἡ γραμματική τοῦ ἕχοντος λέγεται , οὐκ ἦν δὲ οὔτως τὰ πρός τι . εἰ οὖν τὸ μὲν πρός τι ἐν τοῖς γένεσιν , τὸ δὲ ποιὸν ἐν τοῖς καθ’ ἕκαστα , ἄλλως μὲν ἡ ἕξις ἔσται ἐν τοῖς πρός τι , ἄλλως δὲ ἐν τοῖς ποιοῖς , κατὰ τὸ καθ’ ἕκαστα . δείκνυσιν δὲ ὅτι κατὰ τὰ καθ’ ἕκαστα ποιὰ γίνεται τὰ μετέχοντα ἀπὸ τοῦ ἔχειν ἡμᾶς τὰ καθ’ ἕκαστα , ἀλλ’ οὐ τὰ καθόλου , καὶ ἀπὸ τοῦ λέγεσθαι ποιὰ τὰ ἔχοντα τὰ ἐν μέρει . ἕκαστος γὰρ ἄπὸ τῆς καθ’ ἕκαστα ποιότητος τῆς οἰκείας λέγεται ποιὸς καὶ οὐκ ἀπὸ τῆς καθόλου , οἷον γραμματικὸς μὲv ἀπὸ γραμματικῆς , Ἀρίσταρχος δὲ γραμματικὸς ἀπὸ τῆς Ἀριστάρχου γραμματικῆς καὶ οὐ τῆς Ζηνοδότου . ἐπεὶ οὖν ἀπὸ τῶν καθ’ ἕκαστα ποιοὶ λέγονται , οὐκ ἄν εἶεν αἱ καθ’ ἕκαστα τῶν πρός τι · οὐ γὰρ λέγεται ἡ γραμματικὴ Ἀριστάρχου ὡς πρός τι , ἐπεὶ καὶ ἀντιστρέψει καὶ ῥηθήσεται ‘’Αρίσταρχος γραμματικῆς Ἀρίσταρχος’ , ὅπερ ἄτοπον . δευτέραν δὲ λύσιν ὲλύσιν ἐπάγει ὅτι οὐδὲν κωλύει τὸ αὐτὸ ἐν δυσὶν εἶναι κατηγορίαις , ὅταν μὴ κατὰ ταὐτό , ἀλλὰ κατ’ ἄλλο καὶ ἄλλο σημαινόμενον γίνηται ἡ ἀναφορά . ὁ γοῦν Σωκράτης ὐπὸ πολλὰς ἀναχθήσεται κατηγορίας , ὡς μὲν ἄνθρωπος ὐπὸ τὴν οὐσίαν , ὡς δὲ τρίπηχυς εἰ τύχοι ὑπὸ τὸ ποσόν , ὡς δὲ πατὴρ καὶ ὡς υἱὸς ὐπὸ τὰ πρός τι , ὡς δὲ φιλόσοφος ὑπ[ο τὸ ποιόν · οὕτως δὲ κατ’ ἄλλα τῶν αὐτῷ ὑπαρχόντων καὶ εἰς τὰς ἄλλας ἀναχθήσεται κατηγορίας . τί οὖν ἄτοπον , εἰ καὶ ἡ ἕξις καὶ ἡ διάθεσις κατ’ ἄλλο τι καὶ ἄλλο ὐπ’ ἄλλην καὶ ἄλλην ἀνάγονται κατηγορίαν ; ὡς γὰρ ὁ γόπος κατὰ μὲν τὸ διάστημα ποσόν ἐστιν , κατὰ δὲ τὸ πέρας εἶναι τοῦ περιέχοντος πρός τι , οὕτως καὶ ἡ διάθεσις κατὰ μὲν τὸ ἔχειν πως ποιότης ἔσται , κατὰ δὲ τὸ τοῦ διακειμένου λέγεσθαι πρός τι ῥηθήσεται . ὁ μέντοι Ἀφροδισιεὺς Ἀλέξανδρος ἐπὶ μόνων τῶν πρός τι συμβαίνειν οἴεται τοῦτο τὸ τινὰ τῶν πρός τι καὶ ὑπ’ ἄλλην κατηγορίαν ἀνάγεσθαι , διότι τὴν ἀρχὴν τὸ πρός τι οὐδὲ εἶχεν οἰκεῖον ὐποσείμενον , ἀλλ’ ἐπ’ ἄλλης καὶ ἄλλης κατηγορίας τὸ εἶναι εἶχεν . οὐ μήν ἐστί γε ἀληθὲς τοῦτο · καὶ γὰρ ἐπὶ πασῶν τῶν κατηγοριῶν τοῦτο θεωρεῖται . ἐπεὶ γὰρ οὐχ ἕν τί ἐστιν οὐδὲ ἁπλοῦν ἕκαστον τῶν λαμβανομένων , ἀλλ’ ἐν συνθέτῃ ψύσει συντέτακται , οὐδὲν θαυμαστόν , εἰ ἕκαστον κατ’ ἄλλο μέν τι τῶι ἐν ἐαυτοῖς ὐφ’ ἕτερόν τι γένος ὐποτάττεται , κατ’ ἄλλο ὑφ’ ἕτερον . μήποτε δὲ ἐπὶ μὲν ὦρ συνθέτων , οἷον τοῦ Σωκράτους , τοῦτο καὶ Ἀλέξανδρος συγχωρήσειεν · ἀναλυθέντος δὲ εἰς τὰ ἁπλᾶ καὶ ἄνευ συμπλοκῆς τοῦ συνθέτου ἕκαστον ὑπὸ μίαν ἀναχθήσεται κατηγορίαν , ὀ ἄνθρωπος ὁ πατὴρ ὁ τρίπηχυς ὁ φιλόσοφος . ἴδιον δέ τι ἐπὶ τῶν πρός τι ἐνεῖεν ὁ Ἀλέξανδρος τὸ πάντως σὺν ἅλλῃ κατηγορίᾳ ὑφεστάναι , ὡς ὁ μὲν πατὴρ μετὰ οὐσίας , τὸ δὲ μεῖζον | μετὰ ποσοῦ , ὁ δὲ φίλος μετὰ ποιοῦ καὶ ὁ τύπτων μετὰ τοῦ ποιεῖν καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ωσαυτως . Ἀλλ’ ἀπορήσειεν ἄν τις , ὡς οἶμαι , πῶς φησιν ὁ Ἀριστοτέλης τὰ μὲν γένη πρὸς τι λέγεσθαι , τὰ δὲ καθ’ ἕκαστα ποιὰ εἶναι · δῆλον γὰρ ὅτι ἧσπερ ἄν ᾖ κατηγορίας τὸ γένος , τῆς αὐτῆς ἄν εἴη κατηγορίας καὶ τὰ ἐν τῷ γένει ἐκεινῳ καθ’ ἕκαστα . εἰ γὰρ οὐσία τὸ γένος , καὶ τὰ ὑπὸ τὸ γένος καθ’ ἕκαστα οὐσίαι , καὶ εἰ ποιότης τὸ γένος , καὶ τὰ καθ’ ἕκαστα ποιότητες · τὸ γὰρ γένος οὐ μόνον τῶν εἰδῶν , ἀλλὰ καὶ τῶν ἀτόμων συνωνύμως κατηγορεῖται . πῶς οὖν τὸ μὲν γένος πρός τι εἶναίφησιv , τὰ δὲ καθ’ ἕκαστα μὴ εἶναι τῶν πρός τι , ἀλλὰ ποιότητας ; ἔτι δὲ οἶμαι καὶ τοῦτο ἀπορίας ἄξιον , ποίας ἕξεις καὶ διαθέσεις ἐν εῷ εἴδει τῆς ποιότητος ἔθετο ὁ Ἀριστοτέλης . εἰ μὲν γὰρ τὰς ὡς γένος , πῶς νῦν πρός τι ταύτας εἶναί φησιν , ἀλλ’ οὐ ποιότητας ; εἰ δὲ τὰς καθ’ ἕκαστα , πῶς οὐχὶ καὶ τὰς ὡς γένος ; ἡ γὰρ τὶς ἕξις καὶ ἕξις καὶ ἡ τὶς διάθεσις καὶ διάξεσις , ὥσπερ καὶ ὁ τὶς ἄνθρωπος καὶ ἄνθρωπος . ῥητέον δὴ οἶμαι πρὸς ταῦτα , ὅτι οὐκ εἶπεν τὰ γένη μὴ εἶναι ποιότητας οὐδὲ ὅτι ἡ γενικὴ ἕξις καὶ διάθεσις οὐκ ἔστιν ποιότης , ἀλλ’ ὅτι , εἰ καὶ εἴρηται πρός τι ἡ ἕξις καὶ ἡ διάθεσις , οὐ πᾶσα ἔχει τοῦτο , ἀλλ’ ἡ γενικὴ μόνον · ποιότης μέντοι πᾶσα , καὶ ἡ γενικὴ καὶ ἡ καθ’ ἕκαστα . καὶ οὐδὲν ἄτοπov τὴν μὲν γενικὴν ἕξιν καὶ πρóς τι εἶναι , τὰς δὲ καθ’ ἕκαστα ποιότητας μόνον , διότι οὐχὶ τοῦ ὡς πρός τι γένους ἐδόθησαν αἱ καθ’ ἕκαστα ἕξεις , ἀλλὰ τῆς ὡς ποιότητος . καὶ γὰρ ἡ ἐπιστήμη ὡς μὲν πρός τι οὐ τέμνεται εἰς εἴδη , ὡς δὲ ποιότης διαιρεῖται εἰς τὰς κατὰ μέρος ἐπιστήμας , αἵτινες πρός τι μὲν οὔκ εἰσιν , ὡς ἀποδέδεικται , ποιότητες δέ εἰσιν . Εἰ δὲ χρὴ καὶ κοινούς τινας ἐκθέσθαι διορισμούς , πῶς οἷόν τε ἐπ’ ἄλλην καὶ ἄλλην κατηγορίαν τὸ αὐτὸ ἀναφέρειν , ῥητέον ὅτι δεῖ τὰ προτιθέμενα ὡς σύνθετα ἀναλύειν , μέχρι τῶν ἄνευ συμπλοκῆς ἀναγόντων ἡμῶν ἕκαστα , καὶ τότε ἤ ἀπὸ τῶν σημαινομένων τῆς ἑτερότητος ἢ ἀπὸ τῆς τῶν νοημάτων διαφορᾶς ἤ ἀπὸ τοῦ ἐν ταῖς λέξεσιν διαφόρου χαρακτῆρος ἔνεστιν τὰ τοιαῦτα διακρίνειν καὶ τὰ καθ’ ἕκαστα οὕτως εἰς τὰς κατηγορίας ἀνάγειν · συνεπισκεπεον δὲ καὶ τὰ γένη καὶ τὰ εἴδη καὶ τὰς διαφορὰς ἑκάστου , ταὐτότητά τε καὶ ἐτερότητα . πῶς γὰρ ὁ πυκτικὸς καὶ εἰς ποιότητα ἀνάγεται καὶ εἰς τὸ πρός τι ; καθὸ μὲν διάκειταί πως , εἰς ποιότητα , καθὸ δὲ πρὸς ἔτερον λέγεταί τι ποιεῖν , πρός τι . πῶς δὲ πάλιν πάθους ὄντος τοῦ μὲν ἐν ἀποτελέσματι , ὅπερ ἐκ πάθους γέγονεν , τοῦ δὲ ὡς αἰτιόυ , ὄπερ ἐμποιεῖ πάος , κοινόν τι θεωρεῖται ἡ παθητικὴ ποιότης ; ὅτι ὁ τρόπος τῆς ἀναφορᾶς ἐπὶ τὸ αὐτὸ πάθος καὶ τοῦ κοινοῦ χαρακτῆρος ὁ τύπος τῆς εἰδοποιίας τὸ κοινὸν ἀπεργάζεται . δεῖ δὲ τὰ ἐν πλείοσιν γένεσιν συνιστάμενα παραιτεῖσθαι ἐν τῇ τῶν κατηγοριῶν διαριθμήσει · τῶν γὰρ ἁπλῶν ἐν αὐταῖς ἐστιν ἡ διαίρεσις . ὁμοίως δὲ καὶ εἴ τινα μέσα ἐστὶν ἤ κοινὰ ἢ ἐπιπλεκόμενα γένη , οὐ προσήκει ταῖς κατηγορίαις . αλλὰ ταῦτα μὲν πρόσκειται , διότι καὶ ὁ Ἀριστοτέλης ἐνεδείξατο , πῶς τὸ αὐτὸ ἐπ’ ἄλλην ἔλλην ἀνάγειν δυνατόν . τέλος δὲ ἤθη καὶ ἡμῖν ὁ περὶ τῆς ποιότητος ἐχέτω λόγος . |
Lemmas: περι ποιότης . p . 8b25 ποιότης δέ λέγω , κατά ὅς ποιέω τις λέγω . περι ποιότης εὐθύς μετά ὁ πρός τίς μέλλω διαλαμβάνω ἢ ὡς ἐπιγράφω περί ποιέω καί ποιότης δεῖ πρῶτος περί ὁ τάξις 255 εἶπον , εἰμί καί προερέω περί αὐτός οὐ ὀλίγος , εἶτα οὕτως περί ὁ ἐπιγραφή ἔχω τίς καί αὐτός ξενίζω , εἴπερ περί ποιέω καί ποιότητοςἐπι γράφω , καί τότε τ«λέξει ὁ Ἀριστοτέλης συνακολουθέω . ὁ μέν οὖν Ἀρχύτας , ὡς καί πρότερος εἴρω , μετά ὁ οὐσία εὐθύς τάσσω ὁ ποιότης λέγω · “ δύο δέ ὅς ποιότης · ἄνευ γάρ ὁ τίς εἰμί εἰμί μέν ἀδύνατος ποιός τίς ἀμνός . τρίτος δέ , φημί ,, ὅς ποσότης ” . καί Εὔδωρος δέ ὁ περί ὁ οὐσία λόγος ὁ περί ὁ γάρ οὐσία ἅμα ὁ ποιός καί ποσός συνυφίστημι , μετά δέ οὗτος ὁ χρονικός τε καί τοπικός κατηγορία παραλαμβάνω · πᾶς γάρ οὐσία ποῦ τε εἰμί καί ποτός , δηλονότι ὁ αἰσθητής . λέγω δέ καί ὅτι εἰμί πρῶτος γένος εἰμί ὁ οὐσία ἀπαί ἀπαυτός ὁ ἄλλος κατηγορία ὁ εἰμί καί ὁ τάξις παραδέχομαι , ὁ δέ οὐσία κύριος εἰμί ὁ κατά ὁ εἶδος , εἶδος δέ τίς καί μόρφωμα ὁ ποιότης εἰμί ἐπί αὐτός , ὡς μέτρον λοιπός ὁρίζω ὁ κατά ὁ εἶδος διακρίνω , † πῶς ὁ Ἀρχύτας * * * φημί , ἐπειδή ὁ φυσικός οὐσία οὐ ἄνευ σῶμα , ὁ δέ σῶμα οὐ ἄνευ μέγεθος , οὗτος δέ συνεχής ποσός , ὕστερος δέ ἐν ὁ φυσικός οὐσία προηγέομαι ὁ ἐπίνοια ὁ ποιότης ὁ ποσός λέγω · οὖον γάρ ὡς ἄποιος εἰμί ὁ ὕλη , καθό ὕλη εἰμί , οὕτως ποτέ καί ἄποσος ὑπάρχω . πρός ὅς ῥητέος ὅτι κατά ὅς αἴτιος ἄποιος ὁ Ήλη δείκνυμι , κατά ὁ αὐτός καί ἄποσος ἀναφαίνω , ἵνα πᾶς μέγεθος ἑτοίμως ὑποδέχομαι · εἰμί γάρ εἶδος ὅλως εἰμί ὁ ποσός , καί οὗτος δεκτικός ὁ ὕλη ῥητέος . οὗτος γάρ ἐλέγχω ὁ λόγος καί ὁ σῶμα ὁ πρῶτος ὕλη ὑπολαμβάνω . ἀλλά ὁ σῶμα , φημί , μέγεθος , ὁ δέ μέγεθος ἄποσος καί πέρθω πρός τίς , ὥστε κατά λόγος ἀκολουθέω ὁ ποσός ποσός καί περαίνω πρός τίς , εἰμί ὁ πρός τίς , μετά ὁ ὁ λοιπάς γένος , ὡς καί Ἀριστοτέλης συντάσσω . ῥητέος ὁ ὁ ἁπλόος τάξις λαμβάνω , ἀλλά τοὐνατίον ἀπό ὁ ἁπλόος ὁ ὁ συντίθημι . ἕτερος δέ , ὅτι ὁ σῶμα καθό σῶμα ποιός οὐδείς μικρός ὑπάρχω ἢ ποσός · ὅς τε γάρ σωματότης ποιότης εἰμί , καί ὁ περαίνω σχῆμα πάντως περάω καί ὁ διαφορά ὁ σύνειμι εἰς ὁ σύνθεσις ποιότης εἰμί ὁ σύνθεσις . ὅλως δέ ὁ περαίνω ὁ σώωμασιν κατά ὁ ποιότης ὑπάρχω , ἐπιγίγνομαι δέ οὗτος σχέσις ὁ περαίνω πρός ὁ περαίνω · ὕστερος ἄρα ὁ πρός τίς μετά ὁ ποιότης ἀκόλουθος λέγω πρόδηλος . Τῶς δέ καί 6 Ἀριστοτέλης δοκέω μή πάντῃ ἀπίθανος μετά ὁ πρός τίς τάσσω ὁ ποιός ; ἢ προτάσσω μέν ὁ οὐσία ὁ ποσός , διότι ὁ ὕπαρξις αὐτός παρέχω · ὁ δέ ποσός ὁ πρός τίς ποσός ὁ αἴτιος ἐνδίδωμι ὁ εἰμί , ἀπό ὅς ὁ λόγος παράγω · ἐκ δέ οὗτος ὁ ποιότης ὁ ὑπόστασις λαμβάνω , καί οὕτως ὁ τάξις ἐπιπλέκω ὁ κατηγορία . οὐ ἀπόβλητος δέ εἰμί καί ὁ πρός ὁ ἡμέτερος διδασκαλία τείνω αἰτία ὁ τάξις . ἐν γάρ ὁ περί ὁ οὐσία λόγος μνημονεύω ὁ ποσός ἐν ὁ ὁ κοινός | οὐσία καί ποσός παραδίδωμι , ἀκόλουθος ὁ οὐσία ὁ ποσός ἐπάγω · πάλιν δέ ἐν οὗτος ὁ μέγας καί μικρòv ὁ πρός τίς κατασκευάζω μετά ὁ ποσός ὁ πρός τίς ἐπιμιμνήσκομαι · ἐν δέ οὗτος ὁ ἔχω καί ὁ διάθεσις εἶπον ὁ πρός τίς εἰμί , ἐπεί ποιότης οὗτος κατά ἑαυτοῦ , εἰκότως ὁ περί ὁ ποιότης ὑποτάσσω λόγος . καί οὕτως δέ τις ὁ τάξις ἀπολογίζομαι · ὁ φυσικός πρᾶγμα οἰκεῖος μετά ὁ οὐσία ὁ μέγεθος εἰμί · σύν ποσός γάρ πᾶς φυσικός οὐσία · μετά δέ ὁ μέγεθος ὁ μείζων θεωρέω σχέσις πλεονάζω εἰμί ὑπερβολή πρός ὁ ἔλλειψις , ὅς εἰμί ὁ πρός τίς · μετά δέ ὁ μείζων ἐμφύω ὁ πάθος , ἀλλοιότης τις θεωρέω περί ὁ ὁ ὄγκος μείζων καί μικρός μέγεθος , οἷος θερμός , ψυχρός , ζηρόν , ὑγρός , ὅσπερ εἰμί ποιός . οὗτος μέν οὖν εἄν τις καί τῆ τοιοῦτος τάξις κατάλληλος ὁ ἔννοια γίγνομαι συνηγορέω . περι δέ ὁ ἐπιγραφή ζητέω , διά τίς περί ποιέω καί ποιότης ἐπιγράφω ; ἆρα αὐτός ἐκ ἄμφω δηλόω ; ἢ ὁ μέν ποιότης ὁ ἔχω καί αὐτός ὁ ἰδιότης δηλόω , ὁ δέ ποιός ὁ μετέχω , ὥσπερ ὁ μέν λευκότης αὐτός ὁ χρῶμα , ὁ δέ λευκός ὁ κατά αὐτός χρῴζω . εἰμί δέ οὗτος , τίς εἄν εἰμί οὗτος ὁ κατηγορία ; ἆρα ὁ ἁπλόος καί ἀσύνθετος ἢ ὁ συντίθημι ἐκ ὑπόκειμαι καί εἶδος , εἰ οὗτος διαφέρω ἀλλήλων ; εἰμί δέ ἄμφω δύο κατηγορία , καί ἐπί ὁ ποσός καί ὁ πρός τίς ὁ αὐτός λόγος εἰμί , καί ὁ μέν ἁπλόος , ὁ δέ σύνθετος εἰμί , καί οὕτως οὐκέτι δέκα , ἀλλά εἴκοσι τοὐλάχιστον ὁ κατηγορία γίγνομαι . μήποτε δέ , ἐπεί καί αὐτός ὁ ποιλοος ποιός λέγω καί ὅς μόνος ὁ μετέχω καί καί γάρ λευκότης λευκός ὁ ἀρχαῖος λέγω ) , διά οὗτος οὕτως ἐπιγράφω περί ποιότης καί ποιέω · ὁ μέν γάρ λευκότης καί λευκός λέγω , ὁ δέ λευκός ὁ μετέχω οὖον λέγω λευκότης . οὖον δοκέω δέ ὁ Ἀριστοτέλης ὁ ἐπιγραφή εἰμί , οὐδέ γάρ ἐπί ὁ ἄλλος ποιέω οὗτος , ἀλλά γραφεύς ἁμάρτημα ὑπολαμβάνω ὁ περί ὁ Ἀχαϊκός καί ὁ Ἀλέξανδρος · ὑπομνηματίζω γάρ αὐτός εὑρίσκω τις ὡς μέρος κατατάσσω . εἰμί δεῖ τις καί ὡς καλῶς ἐπιγράφω συνηγορέω βούλομαι , ἢ αὐτός εἴρω σημαίνω ὁ ποιότης καί ὁ ποιός ἀπό αὐτός ὁ Ἀριστοτέλης πιστόω ὁ λέγω , ὅς ἐν ὁ θεολογικός οὖον κατά ὁ ποιότης μόνος ὁ ἁπλόος τάσσω , ἀλλά καί ὁ ποιός , κατά ὁ πάθος αὐτός ὁ οὐσία τίθημι · πάθος δέ ὁ μέν ἐν ὁ πάσχω εἰμί , ὁ δέ ἐν ὁ πάσχω , καί ὁ μέν ἐν ὁ πάσχω ὁ ὁ πάσχω εἰμί κατηγορία , ὁ δέ ἐν ὁ πάσχω ὁ ποιότης εἰμί . εἰμί δέ τις διαφέρω λέγω ὁ ποιότης καί ὁ ποιός , κατά ὅσος ὁ μέν ἐπί ὁ ἁπλόος εἶδος , ὁ δέ μετά ὁ ὑπόκειμαι θεωρέω , καί οὕτως οὐδείς κακός εἷς εἰμί κατηγορία ὁ ὁ ποιέω καί ὁ ποιότης · εἴρω γάρ πολλάκις , ὅτι εἰς εἷς κατηγορία τάσσω πᾶς ὁ τοιοῦτος μετά ὁ στέρησις καί ὁ μεσότης καί ὁ δύναμις καί ὁ ἀποφαίνω , οἷος δικαιοσύνη , δίκαιος , δικαίως , ἄδικος , οὖον δίκαιος · πᾶς γάρ ὁ τιαυτος ἐν ὁ ὁ ποιότης εἰμί κατηγορία . οὗτος μέν οὖν περί ὁ ἐπιγραφή εἴρω . ὁ δέ ἀπό ὁ ἱστορία χρήσιμος πρός ὁ πάρειμι λόγος προστίθημι ἐπί ὁ ὁ Ἀριστοτέλης λέξις μεταβαίνω . ὁ μέν οὖν ὄνομα ὁ ποιότης δοκέω πρῶτος ὁ Πλάτων ποιέω , ὡς αὐτός ἐν Θεαίτητος ἐπισημαίνω καί παράγω ὁ ὄνομα ποιέω · λέγω δέ οὕτως · “ ὁ μέν πάσχω αἰσθητός ἀλλά οὐ αἴσθησις γίγνομαι , ὁ δέ ποιέω ποιός τίς , ἀλλά οὖον ποιότης . ἴσως οὖν ὁ ποιότης ἀλλόκοτος τίς φαίνω ὄνομα καί οὖον μανθάνω ἀθρόος λέγω ” . ὁ δέ παλαιός ὁ μέν ἀναιρέω ὁ ποιότης τέλειος , ὁ ποιός συγχωρέω εἰμί . ὤσπερ Ἀντισθένης , ὅς ποτός Πλάτων διαμφισβητέω “ εἰμί Πλάτων , φημί , ἵππος μέν ὁράω , ἱππότης δέ οὐ ὁράω · καί ὅς εἶπον · “ ὅτι ἔχω μέν ὅς ἵππος ὁράω τε ὁ ὄμμα , ὅς δέ ἱππότης θεωρέω , οὐδέπω κτάομαι . ” καί ἄλλος δέ εἰμί τις οὗτος ὁ δόξα . ὁ δέ τις μέν ἀναιρέω ποιότης , τις δέ κατελίμ - πανός . ὁ δέ ὑπόστασις αὐτός δίδωμι ὁ μέν πᾶς ἡγέομαι ἀσώματος , Μάτους , ὁ ἀρχαῖος , ὁ δέ ὁ μέν ἀσώματος ἀσώματος , ὁ δέ σῶμα σωματικός , ὥσπερ ὁ στωϊκός . διαμφισβητέω δέ καί οὗτος παρά πᾶς , πότερος , ὥσπερ ὁ ὑπόκειμαι ὁ εἰμί αἴτιος εἰμί καί ὁ ποιέω εἰμί , οὕτως δέ καί ἑαυτοῦ ὁ εἰμί τοιοῦτος ὁ αἴτιος ἐπιφέρω , αὐτοσύσττοι εἰμί καί εἰς ἑαυτοῦ ἐνεργέω , ἢ ἄλλος αἰτία δήω εἰς ὁ εἰμί κἀκείνης ἄλλος καί οὗτος ἐπί ἤπειρος . πολύς δέ ζήτησις εἰμί καί τίς χρή ουσιώδης ποιότης τίθημι καί τίς οὖον τοιοῦτος · διά τίς γάρ εἷς καί ὁ αὐτός εἰμί ὁ λευκότης ἐπί ψίμυθος καί γάλα οὐσιόω γίγνομαι , † ἐπεί δέ * * * , οὖον ῥᾴδιος εἰμί διακρίνω . δέ ὁ ποιότης καί ἕξις ὁ ἀπό ὁ Στοά , ὁ δέ ἀπό ὁ ἀπό ὁ ἔχω ὁ ἔξειμι ἑκτός καλέω , ὥσπερ ὁ ἐννόημα μεθεκτός ἀπό ὁ μέτειμι καί ὁ πτῶσις τευκτής ἀπό ὁ τυγχάνω καί κατηγόρημα καί σύμβαμα ἀπό ὁ συμβαίνω , καί ὁ μέν ἀρχή ὁ ὄνομα ὁ ἕκτος ἀπό ἕξις παράγω , ὕστερος δέ ἐπιδιατείνω ὄνομα καί ἐπί ὁ σχέσις , οἶος προβολή , κάθισις , ἐπί τε ὁ κινέω , οἷος εἰμί ὁ περιπάτησις , ἐπί τε ὁ σύνθετος ἐκ κίνησις καί σχέσις κατάστασις , οἷος ὁ ὄρχησις εἰμί . ὁ δέ προσλαμβάνω καί ὁ πρός τίς πως ἔχω κινέω , οἷος ὁ ἔγχυσις καί ὁ ἔκχυσις , καί ἔτι ὁ πρός τίς ὅς ἔχω σχέ|σεις , οἷος ὁ ἀπάτη , καί ἔτι ὁ ἐν γένος ὁ κίνησις καί σχέσις , ὅς οὔτε κινέω βούλομαι εἰμί τις οὔτε σχέσις , οἷος ὁ αὐτός οὗτος κατόρθωσις καί ὁ αὐτός οὗτος ἁμαρτία θεωρέω . καί ὁ μέν ἀπό ὁ ἕξις ; μέχρι ὁ ἐνέργεια ἀξιόω μόνος ὁ ἑκτός τάσσω . ὁ δέ προσπαραλαμβάνω καί ὁ πείθω , ὁ δέ Ἀντίπατρος ἐπεκτείνω ὄνομα ὁ κτάομαι μέχρι ὁ κοινός σύμπτωμα σῶμα καί ἀσώματος , οἷος ὁ τίς εἰμί εἰμί . καί ὁ μέν κατά παρασχηματισμός ἀπό ὁ ἔχω ἑκτός καλέω , ὕστερος δέ κύριος δοκέω ὁ ὄνομα ὁ ἕκτος καί μή ἀνακαλέω ἀπό κατηγόρημα . καί εἰμί τίς μέν ἕξις καί ποιότης , πάντως οὗτος καί ἕκτος , ἐπί πλέω δέ ὁ ἑκτός ὁ Ζεύς , ὡς εἴρω . ὁ δέ Ἀριστοτέλης περί οὗτος δόξα καί ὁ παλαιός εἰμί τοιοῦτος · ἀσώματος ὁ Ἑκάτη πᾶς οὗτος ὑπολαμβάνω · ἁπλόος γάρ καί ὁ φύσις πρῶτος πᾶς · καί ὡς οὐδέ μέρος ἐκεῖνος ὅσπερ ὁ ἑκτός , αἴτιος δέ μόνος , καί οὗτος οὐ χόω , ἀλλά ἐν ὁ ἔχω ἐμπεριέχω πᾶς , ἀρδμός καί λόγος τις ἐν ὕλη οὗτος εἰμί . ἀριθμός μέν ὁ Πυθαγόρειος καί λόγος ἐν ὁ ὕλη ὀνομάζω ὁ αἴτιος οὗτος ὁ εἰμί ὅς εἰμί καί ὡς εἄν ὁ νῦν φημί ὁ ἑκτός · ὁ δέ καί λόγος ἀσώματος ὑποτίθημι οὗτος , παρά ὅς ἕτερος ἀεί , ὁ δέ ἕτερος εἰμί καί ποικιλία ὁ εἰμί ὁ τε διαφορά καί ὁ πρῶτος στοιχεῖον καί ὁ ἐκ οὗτος σύγκριμα ὑφίστημι . ἀίδιος δέ εἰμί ὁ ἀριθμός οὗτος καί λόγος , ὥσπερ καί ὁ ὕλη · ὁ μέντοι κινέω αὐτός καί ἐν ἀλλήλων θέσις καί τάξις μετάπτωτος καί οὐ ἀίδιος . ὥσπερ δέ ἀφίστημι ἐνυπάρχω ὁ λόγος , οὐδέπω ῥυθμίζω ὁ ὑπόκειμαι καί σχηματίζω , ἀλλά ὡς ὁ ἐν ὁ σπέρμα λόγος κατά κατά συμβαίνω οἱονεί ἐνυπάρχω ἀκρτήτως ἔνειμι , καί ὥσπερ ἐν Ψυχή καί ὁ τέχνη ὁ ὁ ἀνδριάς εἶδος καί ὡς ὁ χρῶμα ἐν ὁ ὁράω , ὅταν ὁράω ὁ χρῴζω σῶμα , οὕτως ὁ λόγος ὥσπερ ἀφίστημι ἐνυπάρχω . ἀμέσως δέ ὁ ὁ εἶδος φύσις αἰτία εἰμί μηδείς μεταξύ παρεμπίπτω ὁ τε μετέχω καί ὁ μετέχω · πάρειμι γάρ ἐν ὁ εἰμί εὐθύς εἰδοποιέω ὁ μετέχω . ὑφίστημι δέ καί ἄλλος τελευταῖος ἀπό ὁ παρουσία ἑαυτοῦ , ὅσπερ ὁ νῦν καλέω κατηγόρημα , ὡς ἀπό ὁ φρόνησις ὁ φρονέω · μέσος δέ ἀεί ὁ σῶμα τάσσω , οἷος ὁ φρόνιμος , ὁ τε πρῶτος αἴτιος , οἷος ὁ εἶδος ὁ φρόνησις , καί ὁ ἔσχατος ἀπό αὐτός ἀποτελέω κατηγόρημα , οἶος ὁ φρονέω . αἰτία γάρ ὁ φρόνησις καί ὁ φρονιφω καί ὁ φρονέω καί ὁ ὑγίεια ὁ τε ὑγιαίνω καί ὁ ὑγιαίνω , ὅς ὁ μέν σῶμα , ὁ δέ ἀσώματος . καί ὁ μέν φρόνησις αὐτός καί ὁ ὑγίεια , εἴπερ εἰμί ἢ μή κατά ἑαυτοῦ , ἁπλόος καί πρῶτος εἰμί > ἀσώματος , ὁμοίως δέ καί ὁ φρονέω ἀσώματος , διότι αὐτός πῶς ἔχω ὁ φρόνησις ὁ φρονέω γίγνομαι . καί κατά ἑαυτοῦ μέν φρόνησις , μετέχω δέ ἤδη φρονέω γίγνομαι , ὅσπερ ὡς μέν πρός ὁ Φρόνιμον πρᾶγμα τίς εἰμί καί ποίημα , ὡς δέ πρός ἐγώ καί ὁ λεκτικός ἐγώ κατασκευή αὐτός γάρ οὗτος ) κατηγόρημα γίγνομαι φρονέω γάρ ὁ φρόνιμος λέγω ) , καί ὡς μέν πρός ὁ λέγω ἐγώ προσηγορία περί ὁ , ὡς δέ πρός ἐκεῖνος περί ὅς λέγω ἕξις τις καί ἕξις μετέχω . ὅς μόνος δέ ὡς πρός ὁ μετέχω ὁ φρόνησις γίγνομαι φρονέω , ἀλλά καί ὡς πρός ὁ χρόνος , ἐν ὅς δή τίς εἷς καί αὐτός ἐπί ἀμφότερος εἰμί , λέγω δέ ὁ τε ὑπόκειμαι καί ὁ χρόνος , ἅμα τε καί ἐν εἷς καί ἐν αὐτός χρόνος ὅς τε ἕξις καί ὁ ἄνθρωπος εἰμί , ὁ μέν οποκειμαι , ὁ δέ ἐν ὑπόκειμαι , καί ὁ μέν μετέχω , ὁ δέ μετέχω . εἰκότως δέ ὁ φρονέω ἀσώματος λέγω καί ἀκόλουθος ὁ καί ὁ φρόνησις ἀσώματος ὑπάρχω · ὁ γάρ σχέσις καί ὁ ἔχω ἀσώματος , καί ὁ φρονέω δέ διά οὗτος εἰμί ἀσώματος . ἄμφω δέ περί ἐγώ ἀπολείπω καί ὁ φρόνησις καί ὁ φρονέω . ἀκολουθέω γάρ καί οὗτος ὁ ἡμέτερος εἰμί ὁ ἐξέρχομαι · εἰμί γάρ ἐκεῖνος περί ἐγώ , καί ὁ μετέχω αὐτός οὖον κατά ἑαυτοῦ οὐδέ ἔζωπου περί ἐγώ ὑφίστημι . τοιοῦτος μέν οὖν καί ὁ Ἀριστοτέλης εἰμί δόξα περί ὁ πρῶτος αἴτιος , ακαλους τις ἕκτος . ἀλλά ἐπί ὁ λέξις εἶμι · ποιότης δέ λέγω κατά ὅς ποιέω τις λέγω · ὁ μετέχω ὁ ποιότης ποιός γίγνομαι ὁ μετέχω , ὥσπερ ὁ μετέχω ὁ λευκότης λευκός . ἅλλος ἄτοπος , φημί , ἀπό ὁ ὕστερος ὁ πρότερος διδάσκω καί ἀπό ὁ ὁμοίως ἀγνοέω , καί ὁ αὐτός διά ἑαυτοῦ ἀποδίδωμι · εἰμί γάρ ποιότης μέν εἰμί ὅς ἔχω ὁ ποιός , ποιός δέ ὁ ἔχω ὁ ποιότης , αὐτός διά ἑαυτοῦ ἀποδίδωμι . πρός ὅς ῥητέος ὅτι οὐ οἷος τε ὁ πρῶτος γένος ἐκ πρότερος ποιέω ὁ διδασκαλία λίαν οὐδέ δυνατός κατά ὁ ἐν ὁ φύσις τάξις ἀπό ὁ πρέσβυς αἴτιος ποιέω ὁ περί αὐτός παράδοσις οὐδείς γάρ εἰμί αὐτός πρότερος ) , ἀλλά ἀπό ὁ ἐγώ προσεχής καί γνώριμος ἀνάγκη ποιέω ὁ ὑπόμνησις . γνώριμος δέ καί προσεχής ἐγώ ὁ ποιότης ὁ ποιός , εἴπερ ὁ μέν πιότης καί ἀναιρέω τις ὡς μηδέ ὑφίστημι ὅλως , ὁ δέ ποιός οὐδείς ἀναιρέω , καί ὁ μέν ἵππος ὁράω ὁμολογέω ὁ Ἀντισθένης , ὁ δέ ιπποτηταω μή ὁράω καί ὁ μέν ἐν 69 ὀφθαλμός ὁράω , ὁ δέ λογισμός καταλαμβάνω , καί ὁ μέν ἐν αἴτιος τάξις προηγέομαι , ὁ δέ ὡς ἀποτέλεσμα ἕπομαι , καί ὁ μέν εἰμί σῶμα καί συντίθημι , ὁ δέ ἁπλόος καί ἀσώματος . μαρτυρέω δέ καί Πλάτων ὁ ἀσάφεια ὁ ὁ ποιότης ὄνομα ἐν Θεαίτητος λέγω · “ ἴσως οὖν ὁ ποιότης ἅμα ἀλλόκοτος τίς φαίνω ἄνομος καί οὖον μανθάνω ἀθρόος λέγω ” . ἔτι δέ , εἴτε ἐνέργεια ὁ ποιότης εἰμί ὁ ποιός εἴτε μετοχή , φανερός εἰμί ὁ κατά ἐνέργεια Ι ὑφίστημι ὁ κατά ὁ ἀφανής προηγούμενος 55r καί ὁ μετέχω ὁ μετέχω · διό ὁ λευκός ὁ λευκότης καί ὁ γραμματικός ὁ γραμματικός εἰμί σαφής · κἀν γάρ κατά ὁ ποιότης ὁ ποιός λέγω , ἀλλά ἐν ὁ ποιός ὁ ποιότης ἐκφανής γίγνομαι . εἰμί οὖν γνώριμος ὁ ποιός ὁ ποιότης , οὖον κακῶς διά οὗτος ἀποδίδωμι . οὖον γάρ ὅτι ὅρος οὗτος εἰμί ὁ ποιότης ὅς ὁ παρουσία ποιός λέγω ὁ μετέχω , οὗτος πιότης εἰμί · οὐδέ γάρ ἄλλος τίς ὁ πρῶτος γένος ὁριστός εἰμί . οἰκεῖος δέ , φημί , ὁ ἀπό ὁ λέγω ὁ διδασκαλία τρόπος ὁ ὁ κατηγορία εἰμί πρόθεσις · ἀπό γάρ ὁ λέγω αὐτός ὁ ποιότης ὁ ποιός ἐνδείκνυμι αὐτός πειράω . καί ἐκ αὐτός δέ ὁ κατά ὁ ποιότης φύσις ὁ τρόπος λαμβάνω ὁ διδασκαλία · ἐν γάρ ὁ μετέχω ὁ ποιότης καί ἐν ὁ ποιός ἀποτελέω · ἐν ὅς οὖν ὑφίστημι , διά οὗτος καί γνωρίζω , καί οὐ ἀπό ὁ ὕστερος ἁπλόος , ἀλλά ἀπό αὐτός ὁ συνυπάρχω αὐτός . ἀλλ' οὔτε > αὐτός διά ἑαυτοῦ ἀποδίδωμι ἕτερος γάρ εἰμί ὁ ποιότης καί ἕτερος ὁ μετέχω αὐτός , εἰμί καί ὅτι μάλιστα συνυπάρχω πρός αὐτός ὁ μετέχω . ὁμολογέω δέ ὁ ἀπόδοσις οὗτος καί ὁ περί ποιότης καί ἕξις ὁ Ἀριστοτέλης δόξα . εἰμί γάρ ἡμέτερος εἰμί ὁ ἕξις κατά αὐτος καί περί ἡμεῖς ὁ ποιότης ὑφίστημι καί ὁ μετέχω ποιότης ὁ αὐτός πρός ὁ ἁπλόος λέγω ποιότης ὑπάρχω , δῆλος ὅτι παρισόω πρός ὁ ποιός ὁ ποιότης . καί εἰμί Ἀριστοτέλης μέν καί ὁ κτείνω καί ὁ ἐνέργεια περί ἐγώ ἀπολείπω , ὁ δέ ἐκ Ἀκαδημία ἀμφότερος εκτός , ὁ δέ στωϊκός ὁ μέν ἑκτός περί ἐγώ , ὁ δέ ἐνέργημα καί ὁ ποίημα ἐκτός , συγχέω ὁ δύο δόξα , σύμφωνος ἑαυτοῦ Ἀριστοτέλης συνάπτω ὁ ποιότης ὁ ποιός ὡς εἰμί ἀμφότερος περί ἐγώ . ὁ δέ στωικός τις τριχῶς ὁ ποιός ἀφορίζω ὁ μέν δύο σημαίνω ἐπί πλέω ὁ ποιότης λέγω , ὁ δέ εἷς ἤτοι ὁ εἷς μέρος συναπαρτίζω αὐτός φημί . λέγω γάρ ποιός κατά εἷς μέν σημαίνω πᾶς ὁ κατά διαφορά , εἴτε κινέω εἰμί εἴτε ἴσχω καί εἴτε δυσανάλυτος εἴτε εὐανάλυτος ἔχω · κατά οὗτος δέ οὖον μόνος ὁ φρόνιμος ὁ πύξ πρόειμι , ἀλλά καί ὁ τρέχω ποιέω . κατά ἕτερος δέ κατά ὅς οὐκέτι ὁ κινέω περιλαμβάνω , ἀλλά μόνος ὁ σχέσις , ὅς δή καί ὁρίζω ὁ ἴσχω κατά διαφορά , οἷος εἰμί ὁ φρόνιμος καί ὁ προβάλλω . τρίτος δέ εἰσάγω εἰδικός ποιός κατά ὅτι οὐκέτι ὁ μή ἔμμονος ἴσχω περιλαμβάνω οὐδέ εἰμί ποιός κατά αὐτός ὁ πύξ προτείνω καί ὁ προβάλλω · καί οὗτος δέ ὁ ἔμμονος ἴσχω κατά διαφορά ὁ μέν ἀπηρτισμένως κατά ὁ ἐκφορά αὐτός καί ὁ ἐπίνοια εἰμί τοιοῦτος , ὁ δέ οὐ ἀπηρτισμένως , καί οὗτος μέν παραιτέομαι , ὁ δέ ἀπαρτίζω καί έμμονος εἰμί κατά διαφορά ποιός τίθημι . ἀπαρτίζω δέ κατά ὁ ἐκφορά λέγω ὁ ὁ ποιότης συνεξισόω , ὡς ὅς γραμματικός καί ὁ Φρόνιμον οὔτε γάρ πλεονάζω οὔτε ἐλλείπω οὗτος ἑκάτερος παρά ὁ ποιότης · ὁμοίως δέ καί ὁ φίλοψος καί ὁ φίλοινος . ὁ μέντοι μετά ὁ ἐνέργεια τοιοῦτος , ὥσπερ ὁ ὀψοφάγος καί ὁ οἰνόφλυξ , ἔχω μέρος τοιοῦτος διά οὖν ἀπολαύω οὕτως λέγω . διό καί εἰμί μέν τις ὀψοφάγος , καί φίλοψος πάντως · εἰμί δέ φίλοψος , οὖον πάντως ὀψοφάγος · ἐπιλείπω γάρ ὁ μέρος διά ὅς ὀψοφαγέω ὁ μέν ὀψοφαγία ἀπολύω , ὁ δέ φίλοψος ἕξις οὐ ἀναιρέω . τριχῶς οὖν ὁ ποιέω λέγω ὁ ποιότης κατά ὁ τελευταῖος ποιός συναπαρτίζω πρός ὁ ποιός . διό καί ὅταν ὁρίζω ὁ ποιότης σχέσις ποιέω , οὕτως ἀκούω ὁ ὁράω ὡς ὁ τρίτος ποιέω παρλαμβανομενω · μαναχῶς μέν γάρ ὁ ποιότης λέγω κατά αὐτός ὁ στωϊκός , τριχῶς δέ ὁ ποιός . ἀλλά εἰμί ἐν ὁ μετέχω ὁ ποιότης συνυφίστημι καί ἐν ὁ μετέχω ὁ ποιός , εἷς δέ καί ὁ αὐτός οὗτος εἰμί ἀμφότερος ἐν ἐγώ καί οὔτε ὁ δύο ἐκτός οὔτε ὁ μέν ἐκτός , ὁ δέ ἐν ἐγώ , δῆλος ὡς συνεξισάζω κατά αὐτός ὁ οὐσία , καί οὐδείς δεῖ μηχανή τις σημαίνω ἢ μόριον προσθήκη , ἵνα ὁ τρίτος σημαίνω ὁ ποιέω συναπαρτίζω πρός ὁ πιότης . ἀλλά οὗτος μέν ἀρκέω μέχρι ὅδε . ἐρωτάω δέ ὁ Πλωτῖνος , τίς ἄρα εἰμί ὁ ποιότης ὁ λέγω ποιός παρέχω · ὅτι μέν γάρ κατά ὁ ποιότης ὁ ποιός λέγω , λέγω , τίς δέ εἰμί αὐτός ὁ ποιότης κατά ὁ οἰκέω λόγος , οὖον διά-ὁρίζω . πρός ὅς φημί ὁ πορφύρεος , ὅτι “ ὁ περί ὁ ποιότης λόγος έννοηματικός εἰμί ἀλλά οὐ ουσιώδης . εἰμί δέ ἐννοηματικός ὁ ἀπό ὁ γνώριμος ὁ πᾶς λαμβάνω καί κοινός παρά πᾶς ὁμολογέω , οἷος ὅτι ἄγω εἰμί ἀπό ὅς στμβαίνει ὠφελέω , ψυχή εἰμί ἀπό ὅς ὑπάρχω ὁ ζῶ , φωνή εἰμί ὁ ἴδιος αἰσθητός ἀκοή . οὐσιώδης δέ εἰμί ὅρος ὁ καί ὁ οὐσία αὐτός ὁ ὀρίζω διδάσκω , οἷος ‘ ἀγαθός εἰμί ὁ ἀρετή ἢ ὁ μετέχω ἀρετή , ψυχή εἰμί οὐσία αὐτοκίνητος , φωνή εἰμί ἀήρ πλήσσω . καί ὁ μέν ἐννοηματικός ὅρος ἅτε κοινός παρά πᾶς ὁμολογέω ὁ αὐτός εἰμί , ὁ δέ οὐσιώδης κατά αἵρεσις ἴδιος προάγω ἀντίκειμαι ὑπό ὁ ἑτερόδοξος · ὁ γοῦν λέγω ἀήρ ὁ φωνή καί σῶμα οὐ ὁμογνωμονέω ὁ ἀρχαῖος κατά ἐνέργεια αὐτός ἀσώματος ἀφορίζω καί πληγή , καί ὁ ὁ ἀγαθός ἐν ἀρετή καί μόνος ὁ καλός τίθημι ἀμφισβητέω ὁ διά πᾶς αὐτός διατείνω . δοκέω οὖν ἐν ὁ πρῶτος εἰσαγωγή ὁ παρά πᾶς ὁμολογέω ὅρος χράομαι · αὐτός γάρ εἰμί γνώριμος καί πρός ὁ πρῶτος ἀκρόασις ἐπιτήδειος , ὁ δέ ἕτερος ὁ πρῶτος δήω φιλοσοφία , ὅστις ὁ εἰμί ὅς εἰμί θεωρέω . διόπερ ὁ μέν οὐσιώδης λόγος ὁ ποιότης ἐν ὁ μετά ὁ φυσικός ὁ Ἀριστοτέλης ἀποδίδωμι , ὁ δέ ἐννοηματικός ἐνταῦθα ” . Ι καί λέγω μέν καί οὗτος Ν δ καλῶς , ἔτι δέ καλός ἀπολογισμός ὁ λέγω ὡς εἰμί μέν κατά ἑαυτοῦ εἰμί ὁ ποιότης , ἐσθίω ζητέω , τίς εἰμί μετέχω · εἰμί δέ ἐν ἐγώ εἰμί καί οὐ ἐκτός ὁ ποιέω ὑφίστημι , δῆλος ὡς οὐ ἄλλος μέν αὐτός ὁ εἰμί , ἄλλος δέ ὁ μετέχω , οὐδέ κατά ἕτερος μέν τρόπος εἰμί κατά ἑαυτοῦ , κατά ἄλλος δέ ὁ ποιός παρέχω ὁ εἰμί τε καί λέγω , ἀλλά ἐν ὁ αὐτός ὁ τε ἔχω καί ὁ εἰμί καί ὁ ποιός παρέχω ἐπί ὁ ποιότης θεωρέω · εἶδος γάρ εἰμί ὁ ποιότης ὁ ἔχω . ὁ τοίνυν διά ὁ ποιέω ὁ ποιότης ἀποδίδωμι ὁ κύριος ἰδιότης αὐτός χαρακτηρίζω καί ὁμοῦ τις τε εἰμί καί τις παρέχω ὁ ἀπεργασία εν ὁ σῦς παρίστημι . ῾Ἀλλ᾿ εἰμί κατά ὁ ποιότης , φημί , ὁ ποιός εἰμί , ὁ ἀγνοέω ὁ ποιότης καί ὁ ποιός ἀγνοέω . ἀλλά κἀν κατά ὁ ποιότης ὁ ποιός εἰμί , πρόδηλος εἰμί ὁ ποιός ὁ ποοτητη καί μάλιστα κατά ὁ ὁλοσχερής καί ὁ εἰσαγωγή πρέπω ἔννοια · καί γάρ κατά ὁ ἀνθρωπότης ὁ ἄνθρωπος καί ὅμως γνώριμος εἰμί ὁ ἀνθρωπότης ὁ ἄνθρωπος ὡς αἰσθητός νοητός . διό οὐδέ ἀληθής ὁ ὁμοίως ἀγνοέω · αἰσθητός γάρ ὁ ποιός καί γνώριμος ὁ ἔχω αἴσθησις , πᾶς δέ σχεδόν ἔχω · νοητός δέ ὁ ποιότης καί μόνος ὁ νόος ἔχω γνώριμος , νόος δέ ὀλίγος μέτειμι ἄνθρωπος . ἀλλά ὅμως ἀγνοέω δοκέω διά ὁ ὁ ὄνομα ὁμοιότης , ἐπεί τίς ἀγνοέω δοκέω ὁ λευκός καί ὁ θερμός ἢ ὁ καλός , ὅσπερ πᾶς ποιός εἰμί ; ὅταν δέ ἀκριβῶς ἕκαστος οὗτος ἐθέλω γιγνώσκω , τότε καί ὁ ποιότης κατά ὅς οὗτος εἰμί ἀναζητέω . ἀλλά πῶς , φημί , ὁ ὅρος ὑγιής , εἴπερ τις ποιός λέγω ὁ ποιότης μηδέ ὀνομάζω ; οὐκέτι γάρ ἀληθής , ὅτι κατά ποιότης εἰμί ἐκεῖνος ποιέω . ὁ γάρ πυκτικός καί ὁ δρομικός οὐ ἀπό ονομασμένος ποιότης λέγω · οὖον γάρ εἴρω πυκτικότης ἢ δρομικότης . πρόχειρον δέ εἶπον ὅτι εἰμί καί μή ὀνομάζω , οὖον διά οὗτος ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις ἐπιλείπω , καίτοι καί ὀνομάζω δυνατός εἰμί ὁμώνυμος ὁ δύναμις ὁ κατά ἐνέργεια , πυκτικός καί πυκτικός ἄμφω λέγω , ἢ εἰμί φυλάσσω ὁ ὁμωνυμία , ἄλλος ποιέω ὄνομα . ὁ δέ περί ὁ Ἀνδρόνικος ἀξιόω οὐ ἀπό ὅς ἔχω δύναμις ὀνομάζω αὐτός , ἀλλά ἀπό ὅς ἔχω · ὁ γάρ εὕω πρός ὁ μέλλω ἔχω διάκειμαι οὕτως καλέω . καί ὁ στωϊκός δέ κατά ὁ ἑαυτοῦ ὑπόθεσις ὁ αὐτός εἄν ἀπορία προσάγω ὁ λέγω λόγος κατά ποιότης πᾶς ὁ ποιός λέγω . ὁ γάρ ποιότης ἑκτός λέγω οὗτος ἐπί ὁ ἑνόω μόνος ὁ ἑκτός ἀπολείπω , ἐπί δέ ὁ κατά συναφή οἷος ναός καί ἐπί ὁ κατά διάστασις οἷος στρατός μηδείς εἰμί ἑκτός μηδέ εὑρίσκω πνευματικός τίς εἷς ἐπί αὐτός μηδέ εἷς λόγος ἔχω , ὥστε ἐπί τις ὑπόστασις ἔρχομαι εἷς ἕξις . ὁ δέ ποιός καί ἐν ὁ ἐκ συνάπτω θεωρέω καί ἐν ὁ ἐκ διίστημι · ὡς γάρ εἷς γραμματικός ἐκ ποιός ἀνάληψις καί συγγυμνασία ἔμμονος ἔχω κατά διαφορά , οὕτως καί ὁ χορός ἐκ ποιός μελέτη ἔμμονος ἔχω κατά διαφορά . διό ποιός μέν ὑπάρχω διά ὁ κατάταξις καί ὁ πρός εἷς ἔργον συνεργία , δίχα δέ ποιότης ἐτστιν ποιός · ἕξις γάρ ἐν οὗτος οὐ εἰμί · οὐδέ γάρ ὅλως ἐν διίστημι οὐσία καί μηδείς ἔχω συμφύω πρός ἀλλήλων ἕνωσις εἰμί ποιότης ἢ ἕξις . εἰμί δέ ποιέω εἰμί οὐ εἰμί ποιότης , οὖον συναπαρτίζω οὗτος ἀλλήλων , φημί ἄν οὐδέ δυνατός εἰμί διά ὁ ποιέω ὁ ποιότης ἀποδίδωμι . πρός δέ οὗτος δυνατός μέν λέγω ὡς ἀσώματος εἰμί ὁ εἶδος εἷς καί ὁ αὐτός διατείνω ἐπί πολύς , πανταχοῦ ὁ αὐτός ὑπάρχω ὅλος · εἰμί δέ οὗτος , εἰμί καί ποιότης εἷς διακούω διά ὁ συνδιίστημι καί συνάπτω ποιέω . εἰμί μέντοι οὗτος τις ὁ ὑπόθεσις ὡς ἀποξενόω ὁ στωϊκός αἵρεσις μή προσδέχομαι , εἰμί ἰσχυρῶς ἀπομάχομαι , ὡς οὔτε κατάταξις οὔτε σχέσις οὔτε Ἐπίκτητος σύνδεσις οὔτε ἄλλος τις τοιοῦτος συμπλοκή παράγω τις ποιέω ὑπόστασις . ὅμοιος γάρ εἰμί οὗτος ὁ ἐκ ὁ μή εἰμί ὁ εἰμί παράγω καί ἐκ ὁ μή ζῶ ὁ ζῶ . ὅλως γάρ πρωτουργός τίς χρῆμα ἐν ἕκαστος εἰμί ὁ οὐσία καί οὐ ὕστερος ἐπιγίγνομαι ἄλλος · οὐδέ ὁ ποιός οὖν οὕτως ὑπόστασις ἔχω . εἰμί γάρ εἰμί ἀμέριστος εἶδος καί ἑνόω , ἐν ὁ διίστημι καί μή ἑνόω οὐδέποτε ὑπάρχω ὁμοίως μέν ὁ ποιότης , ὁμοίως δέ ὁ ποιός · καί γάρ οὗτος ἀμέριστος πάρειμι ἐν ὁ μετέχω , οἷος ὁ λευκός ὅλος πανταχοῦ πάρειμι ἐν ὁ μετέχω σῶμα . εἷς οὖν εἰμί καί ἀμέριστος ὁ ποιότης ὁ μεριστός συγχέω , καί οὐδέποτε ἐν ὁ διοικίζω ἀπό ἀλλήλων καί ἐν ὁ μή ἔχω αὐτοφυής ὁ ἕνωσις οὔτε ὁ ποιότης οὔτε ὁ ποιός πάρειμι . εἰμί δέ δεῖ μετά κλεινός οὕτως ἀνήρ καί ἐγώ τίς προσαπορέω περί ὁ κατά ὁ ποιότης ἀπόδοσις , εἶπον εἄν πᾶς ὁ κατηγορία ἁρμόζω ὁ τοιοῦτος τρόπος ὁ ἀπόδοσις · καί γάρ ποσότης εἰμί φημί , κατά ὅς ποσός τις λέγω , καί πρός τίς , κατά ὅς πρός τίς , καί οὐσία , κατά ὅς οὐσία . κἀν γάρ ἐπί ποιότης καί ποσότης ἄλλως μέν καλέω ὁ μετέχω , ἄλλως δέ ὁ μετέχω , οἷος ποιότης καί ποιός , ἐπί δέ ὁ οὐσία καί ὁ ἄλλος ὁμοίως ἑκάτερος καλέω , οὖον δεῖ ὁ ὁ ὄνομα ἐπίλειψις συναπόλλυμι ὁ πρᾶγμα , ἀλλά ἐννοέω ὅτι πολλαχοῦ ὁ ὄνομα ἐλλείπω ὁ πρᾶγμα οὐδείς κακός ὑφίστημι . διά τίς οὖν ἐπί ὁ ποιότης μόνος οὕτως αὐτός ἀποδίδωμι ὁ λόγος ; κἀν γάρ γνώριμος εἰμί ὁ ποιός ὁ ποιόω , ἀλλά καί ὁ ποσός ὁ ποσότης καί ὁ ἄλλος ὁμοίως , κἀν συνυπάρχω ὅς τε ποιότης καί ὁ ποιός ἐν αὐτός εἰμί κατά ὁ περιπατητικός , ἀλλά καί ὁ ποσότης καί ὁ ποσός ὁμοίως ἔχω καί ὁ ἄλλος κατηγορία ἕκαστος πρός ὁ μετέχω . τίς οὖν ἔχω ὁ ποιότης ἰδικός , κατά ὅς μόνος ὁ ἄλλος κατηγορία ἀξιόω ὁ τοιοῦτος ἀπόδοσις ; μήποτε οὖν πᾶς κατά μέθεξις γίγνομαι διαφορά χαρακτήρ ἴδιος ἐμποιέω καί εἶδος ἄλλος · εἰμί οὖν πᾶς χαρακτήρ καί πᾶς εἶδος κατά ποιότης ἀφορίζω , δῆλος ὅτι καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁ μετέχω κατά ὁ ποιός μετάδοσις τε καί μετάληψις γίγνομαι . καί γάρ ὁ ποσότης μετέχω καί διά οὗτος ποσός γίγνομαι διαφορά χαρακτήρ κρατέω τις , κατά ὅς χαρακτήρ καί ὁ ποσότης αὐτός καί ὁ ποσός μετέχω ποιότης . εἰμί οὖν οὗτος ἀληθής λέγω , εἰκότως εἰμί ποιότης εἰμί ἴδιος ὁ ποιός κατά αὐτός λέγω , εἴπερ καί ὁ ἄλλος κατά ὁ ποιότης ὁ μετέχω ἐνδίδωμι ὁ παράχρωσις . Ζήτης δέ ὁ νοερός περί ὁ ποιότης αἴτιος ὁ Ἰάμβλιχος πρῶτος μέν ἀποσκευάζω ὁ μή καλῶς εἴρω , εἶτα οὕτως ὁ Ἀριστοτέλης συμφιλοσοφέω ὁ καθαρός ἔννοια ἐκφαίνω περί αὐτός . καί πρῶτος οὐ ἀποδέχομαι ὁ κατά ὁ κοινότης ὁ ἐκ πολύς καί χωρίζω παρά ἐγώ ἐννοέω ὑφίστημι ὁ ποιότης . κινδυνεύω γάρ οὕτως ἀνυπόστατος εἰμί καί ὁ ποιότης καί ὁ ἑκτός · οὐδείς γάρ κατά ὁ τοιοῦτος ἐπίνοια ὑπόστασις εἰσάγω . διό καί ὁ ἀπό ὁ Ἐρέτρια ἀναιρέω ὁ ποιότης ὡς οὐδαμῶς ἔχω τίς κοινός οὐσιώδης , ἐν δέ ὁ κατά ἕκαστος καί σύνθετος ὑπάρχω · καί Δικαίαρχος δέ ἀπό ὁ αὐτός αἴτιος ὁ μέν ζῷον συγχωρέω εἰμί , ὁ δέ αἴτιος αὐτός ψυχή ἀναιρέω · καί Θεόπομπος δέ ὁ μέν γλυκύς σῶμα διά οὗτος ἀποφαίνω συνίστημι , ὁ δέ γλυκύτης οὐκέτι . οὔτε γάρ σῶμα οὔτε ἀσώματος τίθημι εἰμί ὁ ποιότης , ψιλός δέ μόνος ἔννοια αὐτός ὑπολαμβάνω διακένως λέγω κατά οὐδείς ὑπόστασις , οἷος ἀνθρωπότης ἢ ἱππότης . οὖον μήv οὐδέ εἰμί τις ἀπό ὁ εἴωθα λέγω κατηγόρημα † ὁμοίως μέν ἐπί ὁ ὕπαρ - χόντος κατά τε ὁ κοινός σύμπτωμα σῶμα καί ἀσώματος παράγω ὁ ποιότης , οἷος ἀπό ὁ δοκόω δόκωσις καί ἀπό ὁ ἰσόω ιδοτηταω καί ἀπό ὁ σῶμα ὑπάρχω σωματότης , οὐδέ οὗτος ὀρθῶς ἀποφαίνω . οὖον γάρ ἀπό ὁ σύμβασις ὁ κατηγόρημα ὁ ἔχω ὑπάρχω , οἷος οὐ ἐπεί ὁ διίστημι ὁ κίων συμβαίνω , διά οὗτος καί ὁ διάστασις περί αὐτός βλέπω · ὁ μέν γάρ πατηγόρημα ἄχρι ὁ λέγω μόνος θεωρέω δύναμαι καί ἐπί ὁ μή ὑφίστημι θεωρέω , ὁ μέντοι ποιότης κατά αἴτιος τις πρωτουργός προυπάρχω τοσοῦτος ἀπέχω ὁ συνακολουθέω ὁ κατηγόρημα , ὥστε αὐτός ὁ ὑπάρχω κατηγόρημα ἐπιφέρω , οἷος ὁ φρόνησις ὁ φρονέω , ἤτοι κατά ἐνέργεια ἢ ἐν ὁ μετέχω . καί πρός Δημόκριτος δέ καί Ἐπίκουρος δικαιολογέομαι , τίς δήποτε τις μέν διαφορά περί ὁ ἄτομος ἀπολείπω , οἷος σχῆμα Ρ̓ᾶρους , ναστότης , σωματότης , πέρας , μέγεθος , κίνησις , οὔτε δέ χροιά οὔτε γλυκύτης οὔτε ζωή ἔχω > ὁ ἄλλος ὁ τοιοῦτος λόγος προϋφίστημι ἀποφαίνω · κοινός γάρ εἰμί ὁ περί ὁ ὅς ἕκτος λόγος ἄτοπος μή ὁ αὐτός περί ὁ αὐτός διατάσσω , καί ἔτι ἄτοπος ὁ ἀρχηγικός δύναμις ὑστερογενής ποιέω , ὥσπερ ξωὴν καί νόος καί φύσις καί λόγος καί ὁ τοιοῦτος . παραπλήσιος δέ ἀδύνατος καί ἀπό ὁ σύνοδος οὗτος ἀποτελέω . νόμος γάρ εἰμί χροιά κατά ὁ Δημόκριτος καί ὁ ἄλλος ὁμοίως , ὁ ἀλήθεια εἰμί ] δέ ἄτομος καί κενός . ὁ δέ ἅπαξ ὁ εἰμί ἀναιρέω οὐδείς ἔξειμι τίθημι καί ὁ παρατίθημι ὁ ἀναίτιος οὐδαμοῦ ἵστημι . τίς γάρ μᾶλλον οὗτος ἢ ὁ ἐναντίος προτιμάω ἀπό οὐδείς ὁρίζω ἀΐτας ὁρμάω ; ἀγαθός οὖν εἰς ἐκεῖνος ἔρχομαι ὁ ὑπόθεσις , ὅστις ἀπό ὁ ἔχω παράγω ὁ ἑκτός , ὥσπερ ὁ Ἀκαδημαικός ὁρίζω ἑκτός ὁ οἶος τε ἔχω αὐτός ἀποδίδωμι , οὐ ἀπό ὁ ἐτυμολογία αὐτός παραλαμβάνω ὁ λόγος . λογικός γάρ ὁ τοιοῦτος εἴρω , ἀλλά οὐ πραγματικός . μᾶλλον οὖν ὁ ἔχω ὁ εἶδος σημαίνω ὑπό ὁ οἷος τε αὐτός ἔχω . πολλαχῶς δέ ὁ ἔχω λέγω καί καί γάρ ὁ μέρος ἔχω ὁ σῶμα καί ὁ ἐκτός οἶος ἀγρός καί οἰκίον ) διαστέλλω ἀπό οὗτος προστίθημι , ἕκτος εἰμί φάσκω ὁ οἶος τε ἔχω ὡς ὁ φρόνησις ἔχω ὑπό ὁ φρόνιμος καί ὁ περιπάτησις ὑπό ὁ περιπατέω καί ἤ κάθισις ὑπό ὁ κάθημαι . ἐπεί δέ ὁ μέν κατά ἔχω , ὁ δέ κατά εὐανάλυτος σχέσις , ὁ δέ κατά πρός τίς πως ἔχω κινέω θεωρέω , εὔσημος ἕνεκα διδασκαλία πῶς ἔχω καλέω πᾶς οὗτος , καί ὥσπερ ἐπί πλέω ὁ ἑκτός ὁ ἕξις λέγω , οὕτως ἐπί πλέω ὁ πῶς ἔχω ὁ ποιέω ὑποτίθημι . καί ὁ μέν τοσοῦτος μόνος πλεονάζω ὁ πῶς ἔχω ὁ ποιέω ὑποτίθημι , κατά ὅσος ὁ πῶς ἔχω παρεκτείνω καί ἐπί ὁ πρός τίς πως ἔχω καί περιλαμβάνω οὗτος , ὁ δέ ποιός ἵστημι ἐπί μόνος ὁ κατά διαφορά . ὁ δέ ἄλλος τις τεχνολογία ἐπεισάγω . οὗτος δέ ἁμαρτάνω , κατά ὅσος ἅμα καί ἔχω ὁ ἑκτός λέγω καί χωριστός αὐτός ὑποτίθημι . ἔπειτα οὐδέ ὅπως ἔχω ἢ πῶς πάρειμι ἢ τίς ὅντα μετέχω ὁ ἀσώματος εἶδος , διά οὗτος ἐμφαίνω , ἀλλά ἄτακτος καί ἀδιόριστος πᾶς ὁ τοιοῦτος φέρω παρά αὐτός . αἴτιος δέ , ὅτι παραδέχομαι ὁ περί ὁ εἶδος ὑπόστασις Ι οὗτος οὐ τηρέω αὐτός ἐπί ὁ πρῶτος ὑπόθεσις , ἀλλά ἄχρι καί ὁ ἔσχατος εἶδος ] αὐτός προάγω . ἀδύνατος δέ ὁ ἐπί ὁ πρῶτος ἐφαρμόζω ὁ ἐπί ὁ ἔσχατος ὑπάρχω . ὁ δέ στωϊκός ὁ μέν σῶμα σωματικός , ὁ δέ ἀσώματος ἀσώματος εἰμί λέγω ὁ ποιότης . σφάλλω δέ ἀπό ὁ ἡγέομαι ὁ αἴτιος ὁ ἀποτελέω ἀπό ἑαυτοῦ ὁμοούσιος εἰμί καί ἀπό ὁ κοινός λόγος ὁ αἴτιος ἐπί τε ὁ σῶμα καί ἐπί ὁ ἀσώματος ὑποτίθημι . πῶς δέ καί πνευματικός ὁ οἠσία εἰμί ὁ σωματικός ποιότης αὐτός ὁ πνεῦμα σύνθετος εἰμί καί ἐκ πλείων συνίστημι μεριστός τε ὑπάρχω καί Ἐπίκτητος ἔχω ὁ ἕνωσις , ὥστε οὖον κατά οὐσία ἔχω ὁ συνενόω οὐδέ πρῶτος ἀπό ἑαυτοῦ ; πῶς οὖν ἄν ὁ ἄλλος οὗτος παρέχω ὁ συνέρχομαι ; ὁ δέ Ἀριστοτέλης περί ὁ ποιότης δόξα ὡς θαυμάσιος πᾶς προκρίνω , ὅς οὖον μόνος ἀσώματος εἰμί ὁ ποιότης διαγορεύω , αὔγ-ασμα ὁ διαφορά κατά αὐτός διά-ὁρίζω ὁ σῶμα , ἀλλά καί ὅταν μέν λέγω κατά ὁ ποιότης εἶπον ὁ ποιός , λόγος εἰμί ὁ ποιότης διορίζω ὁ εἰδοποιέω ὁ ποιός , ὅταν δέ ἐν ὁ ποιέω αὐτός πάρειμι κάζω , ἐν ὕλη τότε αὐτός καί μετά ὁ ὕλη διισχυρίζομαι συνυπάρχω , ἔχω μέντοι κατά ἑαυτοῦ ὑπόστασις · οὖον γάρ εἄν κατά αὐτός λέγω ὁ ποιός , εἴπερ ὅλος ὁ ὕλη εἰμί καί μή ἵστημι ἐν ἑαυτοῦ παρέχω αὐτός ὁ εἰμί καί οὕτως αὐτός σύνειμι χωριστός . ἐπεί δέ ποιός τις κατά ὁ ποιότης λέγω εἴρω κατά ἕκαστος ἄτομος διακρίνω ἐν μερισμός , διά οὗτος καί ἐν διαίρεσις εἰμί ὁ ὁ ποιότης λόγος . διότι δέ λέγω , ἔοικα ὁ λέγω , καί ἐν παράτασις πᾶς ἑαυτοῦ ἐπιτίθημι ἄλλος , ἐπεί καί πᾶς λόγος ἐν ἔξοδος τε εἰμί καί περί ἕτερος λέγω . ὁ δέ ποιητικός ὁ ποιότης ὁ αἰτία ὁ πρός ὁ ποιός συζεύγνυμι παρίστημι . διότι δέ κατά ὁ ποιότης ὑφίστημι ὁ ποιός , ὁμοῦ μέν δίδωμι ἑαυτοῦ ὡς ἄλλος ὁ ποιέω , ὁμοῦ δέ καί μένω ἀκίνητος , κατά συμβαίνω μέντοι κινέω ὁ γίγνομαι ὁ κινέω καί ἐν αὐτός εἰμί . καί περί ὁ ὑπόστασις δέ ὁ ποιότης σαφής ὅρος διά-ὁρίζω παρά αὐτός . εἰμί μέν γάρ τις αὐτός χωριστός ὥσπερ ὁ ἰδέα Πλάτων ἀφορίζω , οὐ εἰμί ὕπαρξις αὐτός · πῶς γάρ δή ὁ ἡμέτερος ἕξις εἰμί χωριστός καί ὁ μετέχω κατά ἑαυτοῦ ; εἰμί δέ οὕτως τις αὐτός λαμβάνω ὡς καί ἐγώ πάρειμι καί ὡς μετέχω ἐν ὁ ποιέω καί οὕτως ἔχω ὡς ὁ μετέχω γίγνομαι , εἰμί αὐτός ὁ ἀληθής ὑπόστασις . εἰμί γάρ ποιότης εἰμί κατά ὅς ποιέω τις εἰμί , ποιός δέ κατά ὁ ἐνυπάρχω εἰμί ( λευκός γάρ λέγω κατά ὁ ἐν αὐτός ὁράω λευκότης ) , δῆλος ὅτι ὁ ἐξαιρέω εἶδος , ἄν εἰμί λευκότης ἢ ἀνθρωπότης , ἀλλά ποιότης οὐ εἰμί · μετέχω γάρ ὁ ποιότης . διά δέ οὗτος οὐ εἰμί λόγος ἑαυτοῦ ὁ ποιότης · ὁ γάρ ποιέω προηγουμένως εἰμί ὁ λόγος · ἀλλά οὐδέ λόγος εἰμί ὁ ποιότης δίδωμι ἀπό ἑαυτοῦ λόγος ἕτερος γέννημα ἀπό ἑαυτοῦ , εἴπερ ὅλος ὁ ποιέω εἰμί · ἀλλά οὐδέ μένω ἕτερος , ὁ δέ προβαίνω εἰς ὁ ἐκτός , ἢ ὁ μέν εἰμί ασώματος , ὁ δέ σωματοειδής , ἢ ὁ μέν ἡμεῖς - ριστος , ὁ δέ μεριστός · ὅλος γάρ εἰμί ὁ ποιέω · ἀλλά οὐδέ εἷς εἰμί λόγος διπλόος ἔχω ὁ ἐνέργεια · καί γάρ οὕτως εἰμί τρόπος τις κατά ἑαυτοῦ · ἀλλά ἐναντίος εἷς μέν εἰμί λόγος , μετέχω δέ μόνος κάν οὗτος ἔχω ὁ εἰμί . καί ὅτι μέν οὐ εἰμί ὁ ἐξαιρέω καί ἀμέθεκτος εἶδος ὁ ποιότης , ἀλλά ὁ μετέχω λόγος , δῆλος · καί ἐν ὁ μετέχω γάρ κατά ἑαυτοῦ ἔχω ὁ ὑπόστασις αὐτός ὁ Ἀριστοτέλης οἴομαι , καί ἀκίνητος μέν αὐτός ἐνέργεια ὑποτίθημι , ἄνευ δέ ὄργανον σωματικός καί ἄνευ μοχλεία κάσης καί Χωρὶς σωματικός πᾶς κίνησις ποιέω πᾶς ὁ κατά ἑαυτοῦ ἔργον ἀποφαίνω , καί ὁ μέν κατά ὁ μορφή λόγος ἕτερος αὐτός εἰμί διισχυρίζομαι · ἔσχατος γάρ οὗτος καί οὐδείς ποιέω , ὁ δέ ποιέω πολύς καί οὐ εἰμί τελευταῖος , καί ὁ μέν ἄψυχος θεωρέω , ὁ δέ ἔχω τις ζωή ἔμφασις , καί ὁ μέν ἀνενέργητος , ὁ δέ κατά ἐνέργεια νοέω . καί ἴσως περί ὁ κατά ὁ μορφή ἰδίωμα λέγω Ἀριστοτέλης , ὅτι κατά πάθος ἐγγίγνομαι ὁ χαρακτήρ οὗτος ὁ σῶμα , ὁ δέ περί πᾶς λόγος Ζ ὁ κατά ὁ ποιότης οὗτος οὐ ὑγιής ὑπολαμβάνω . ἔτι τοίνυν ὁ μέν μορφή κατέχω ὑπό ὁ σῶμα κατά εἷς ὁ τυγχάνω διαφορά , ὁ δέ ποιότης ἔχω τίς πλάτος καί ἐπί πλείων ὁ αὐτός ὑπάρχω . δοκέω τοίνυν διά ὁ αὐτός αἴτιος καί ὁ σχῆμα ὁ ποιότης ἕτερος ὑπάρχω · ὁ μέν γάρ σχῆμα ὁ μέγεθος ἐκτός ἀφορίζω ὁ ὅρος , ὁ δέ ποιότης ὁ αὐτός ἰδίωμα διά ὅλος ὁ ποιέω ἐμποιέω , καί ὁ μέν σχῆμα ὕστερον εἰμί μετά ὁ μέγεθος , ὁ δέ ποιός προηγέομαι ὁ μέγεθος . ποδαπός οὖν λόγος ὁ ὁ ποιότης ; οὐ ὡς θεωρός ἑαυτοῦ οὔτε ὡς ἐκ θεωρία οὔτε ὡς ἐκ ζήτησις παραγίγνομαι , ἀλλά ὡς ἔχω καί δίδωμι ὅσπερ ἔχω καί ὡς αὐτός ὁ εἰμί ποιέω καί ὡς ἐν ὁ ἔχω ποιέω καί ὡς ἐν ὁ μένω ὁ πᾶς ἀπεργάζομαι · ὅθεν δή τέλειος μέν καί ὁρίζω παντάπασι οὐδαμῶς εἰμί , μίγνυμι γάρ πρός ὁ ἀτελής πάντῃ καί ἀόριστος , ἀλλά οὐδέ ἔσχατος πάντῃ καί ἀόριστος εἰμί , διακοσμέω γάρ ὁ ὑλικός πᾶς καί ἐπιμελέομαι αὐτός τεταγμένως καί ὁ μέγας , εἰς εἷς ὁ τοιοῦτος λόγος συνέρχομαι . ὅθεν ἐάν τε ἐν μικρός ἐάν τε ἐν μέγας ὁ ὁ ποιότης ὑπάρχω λόγος , εἷς καί ὁ αὐτός ὑπάρχω · οὐδείς ἄρα ὁ ποσός συμβάλλω εἰς ὁ ὑπόστασις αὐτός , ὡς δοκέω Ι τις ὁ Πλάτων ἀκούω , ἀλλά εἰμί ἀμέριστος περί ὁ σῶμα μερίζω . τοιοῦτος ἄν τις ὑπόθεσις περί ὁ ποιότης ὑποτίθημι οὐ εἄν διαμαρτάνω ὁ τε ἀλήθεια αὐτός καί ὁ Ἀριστοτέλης περί αὐτός δόξα . p . 8b26 ἔρτις δέ ὁ ποιότης ὁ πλεοναχός λέγω . μετά ὁ οὐσία ὁ ποιότης ὁ διαίρεσις αὐτός παραδίδωμι προτίθημι ὁ Ἀριστοτέλης καί ὁ εἶδος καί οὗτος ὥσπερ ὁ ἄλλος γένος διαιρέω · ὁ γάρ ἐπιστημονικός γνῶσις αὐτός τε ἕκαστος ὅτι ποτός εἰμί ἐπισκέπτομαι καί ὁ εἶδος αὐτός διαιρέω κατά τρόπος . εἶπον δέ αὐτός ὁ ποιότης ὁ πολλαχῶς λέγω εἰμί , ἐπεί ὁ πλεοναχός λέγω ὁ ὁμώνυμος δοκέω εἰναι , συνάγω ὁ ποιότης ὁμώνυμος εἰμί · ὁ δέ ὁμώνυμος οὐ εἰμί γένος , ἐπεί ὁ γένος συνώνυμος εἰμί , ὥστε οὐδέ εἰς εἶδος διαιρέω ὁ ποιότης , καθάπερ ὁ γένος , ἀλλά εἰς τέσσαρες σημαίνω , ὥσπερ ὁ ὁμώνυμος . ῥητέος οὖν ὅτι πολύς σημαίνω ὁ πλεοναχός · καί γάρ κοινῶς μέν ὁ κατά πλείων λέγω ὅπως πλεοναχός λέγω , ἰδίως δέ καί ὁ ὁμώνυμος καί ὁ συνώνυμος λέγω πλεοναχός λέγω ὡς διάφορος λέγω . Ούτος τοίνυν δύναμαι ἢ κατά ὁ κοινός εἴρω ὡς κατά πλείων λέγω ἢ μᾶλλον κατά ὁ συνώνυμος καί κατά διαφορά λέγω . δηλόω δέ αὐτός ἐπάγω εἷς ὅς οὖν εἶδος , καί οὐ εἷς σημαίνω , ποιότης ὁ ἔχω καί διάθεσις λέγω . δοκέω δέ ὁ περί Ἀλέξανδρος ὁ πλεοναχός δύναμαι κύριος ἐπί ὁ ποιότης εἴρω ὡς οὐ εἰμί ἐν μόνος ὁ εἴρω γένος , ἐν ὅς εἰμί ὁ ἔχω καί ὁ διάθεσις , ἀλλά καί ἐν ὁ ἄλλος κατηγορία · ἐν πᾶς γάρ ὁ γένος καί ὁ εἶδος ποιότης σημαίνω ὁ περί οὗτος , ὅς εἰμί γέη καί εἶδος , ὥσπερ ὁ περί οὐσία ποιός ἢ ὁ ἄλλος τίς γένος · οὗτος οὖν ἐνδείκνυμι βούλομαι εἶπον εἰμί δέ ὁ ποιότης B ὁ πολλαχῶς λέγω , εἶπον δέ οὗτος ὁ διαίρεσις ποιέω οὖον ὁ πολλαχῶς , ἀλλά ὁ κύριος λέγω ποιότης ὁ ὡς γένος ὁ δέκα γένος . ἀλλά ἐφιστάνω ὁ ἀκριβής ὁ ἐξηγητής , ὡς οὖον καλῶς λέγω ὁ γένος καί ὁ εἶδος ποιότης εἰμί καί πόα ἐν ὁ δέκα κατηγορία · οὐσία γάρ Ούτος κατά ἕκαστος καί συμπληρόω ὁ εἰμί , ὁ δέ ποιός πανταχοῦ μετά ὁ οὐσία εἰς προσθήκη ὁ τοιόσδε φύσις συντελέω . μήποτε δέ πλεοναχός λέγω ὁ ποιότης , διότι οὐ εἰμί ἴσος ὁ ἐν αὐτός εἶδος , ἀλλά ὁ μέν ὑπέρτερος , ὁ δέ καταδεής , καί ὁ μέν τέλειος , ὁ δέ ἀτελής , καί ὁ μέν ἐν ὁ δύναμαι , ὁ δέ ἐν ὁ ἐνεργέω ἔχω εἄν κατά πᾶς οὗτος ὁ πρότερος τε καί ὕστερος ὡς εἄν ἀπό εἷς καί περί εἷς ὕφεσις ὁ πρῶτος δύναμις πληθύνω τε καί διαφορέω πρός ἀλλήλων . δύναμαι οὖν οὗτος πλεοναχός λέγω ὁ ποιότης · οὖον γάρ ὁ ἴσος ἔχω τάξις ἕξις τε καί δύναμις καί παθητικός ποιότης καί σχῆμα , ἀλλά ἀεί κατέρχομαι ὁ διαίρεσις ἐπί ὁ ἀσθενής εἶδος ὁ ποιέω , καί οὗτος προσέοικα ὁ τοιοῦτος ὁ ἀπό εἷς καί πρός εἷς . ὁ δέ πλεοναχός λέγω οὐδέ ὁ ὁμώνυμος ἁρμόζω κύριος οὔτε ὁ ὁ συνώνυμος , ἀλλά ὡς αὐτός ἐν ὁ μετά ὁ φυσικός πραγματεία λέγω σαφῶς , ὁ ἀπό εἷς λέγω ἢ πρός εἷς ὁ γάρ εἷς πλεοναχός λέγω καί ὁ ἰατρικός ) , τάσσω δέ καί ἐπί ὁ ὁμώνυμος κατηγορέω ὁ πλεοναχός καί ἐπί ὁ συνώνυμος , εἰμί καί σπανίως οὗτος . δύναμαι δέ καί ὡς ἀπό εἷς ὁ γένος προΐημι ὁ πλῆθος οὗτος ὁ ποιότης , ἵνα συνώνυμος κατά ἀυτέω κατηγορέω ὁ ποιότης , οὖον μέντοι εἰς ὁ ἀντιδιαιρέω καί ἐξισάζω εἶδος γίγνομαι ὁ διαίρεσις , ἀλλά εἰς ὁ ἀεί ὑποδεέστερος , καί οὕτως ὁ πλεοναχός διασῴζω . ῾Ἀλλ᾿ εἰμί εἷς καί ὁ αὐτός , φημί , εἰμί κοινότης , διαφορά δέ εἰδοποιός ὁ πλείων εἶδος παρέχω καί ὁ καή πλείων εἶδος κατηγορέω , οὗτος πλεοναχός εἴρω , λέγω , τίς ὁ κοινός εἰμί ἐπί ὁ τέσσαρες εἶδος ὁ ποιότης . πρός δή οὗτος ὁ δυσκολία ὁ εὕρεσις ἐννοητέον · οὔτε γάρ ποιότης ποιότης εὑπεῖν ῥᾴδιος οὐδέ γάρ χρεία εἰμί , εἰμί μέλλω ὁ κοινός ἰδιότης ὁ ποιότης εὑρίσκω ) οὔτε διαφορά διαφορά · διαφορά γάρ ὁ ποιότης . δεῖ οὖν ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα συγχωρέω καί μή πλέω φιλονεικέω ἀνευρίσκω ἕκαστος ἢ ἐπί ὅσος πρόδηλος εἰμί φύω . ὁ δέ αἴτιος φημί Ἰάμβλιχος ὁ περί οὗτος δυσκολία εἰμί , διότι ὅταν ἔνυλος καί μεριστός πρᾶγμα κοινότης ζητέω , τότε διά μέν ὁ ἑτερότης ὁ ὕλη καί ὁ διαίρεσις ὁ κατά ἕκαστος ἐπί ὁ διορίζω ἰδιότης φέρω , ἐν ὅς ἐνυπάρχω ὁ κοινός οὖον γάρ ἔχω κατά ἑαυτοῦ ὑπόστασις ) · πάλιν δέ αὖος διά ὁ ὁ κοινός ἐπίνοια , κατά ὅσος εἰμί καθόλου , χωρίζω ὁ ἐν μέρος αὐτός καί κατά ἑαυτοῦ νοέω ὁ γένος . ὁμοῦ οὖν εἰς τἀναντία περιέλκω ὁ ἐπίνοια καί οὖν ἔχω , οὗτος ἀφίστημι προσαναγκάζω καί ἀφίστημι ἀπό αὐτός οὐδείς κακός μένω ἐν αὐτός · οὖον γάρ οἶος τε Χωρὶς οὗτος εἰμί ὁ κοινός οὐδέ ἐπινοέω . διά δή ὁ αἴτιος οὗτος δύσκολος εἰμί ὅς τε νόησις αὐτός καί ὁ ἐξήγησις · ὁ τε γάρ κοινός διαφορέω καί ὁ διαφορά μετά ὁ κοινός ὑφίστημι καί οὐδέτερος ὑπάρχω ὁ ἕτερος χωρίς . ὁ μέντοι λόγος καί πρό ὁ λόγος ὁ ἔννοια ὁ μέν σύμμικτος ταύ|τας φύσις δύσκολος αἱρέω , ὁ Ν δ δέ πολύς διίστημι ἀλλήλων εὔκολος καταμανθάνω , διότι καί ὁ κοινότης ιδίως αἱρέω προθυμέομαι καί ὁ διαφορά ἰδίως . κοινός δή οὖν ἵστημι ὁ τέσσαρες οὗτος ὁ ὁ λόγος ὁ ποιότης παρέχω , ἢ γάρ μᾶλλον ἢ κακός , ἢ προσεχῶς ἢ πόρρωθεν , ἢ διόλου ἢ ἐπιπολή , ἢ πρός παρασκευή ἢ πρός τελέω ἐγγίγνομαι · καί οὕτως ὁ λόγος εἷς εἄν καί κοινός γίγνομαι , ὁ δέ μετουσία αὐτός τετραχῇ διαιρέω . εἰμί δεῖ αὐτός οὗτος ζητέω , τίς ὁ ὁ ποιότης λόγος καί τίς ὁ διαφορά αὐτός παρά ὁ ὁ λόγος οὔπω γάρ οὗτος πρόδηλος εἰμί ) , λέγω ὅτι δεύτερος εἰμί λόγος ὁ ὁ ποιτοτητη ἐκ προηγούμενος τις ὑφίστημι , ὁ γάρ ωοερως καί παραδειγματικός ὁ λευκότης λόγος ἐκεῖ μέν ποιότης οὐ εἰμί , ἀπό ἑαυτοῦ δέ προάγω ὁ ἐν ὁ ὕλη ποιότης γίγνομαι · εἰμί δέ καί αὐτός λέγω ποιότης , οὐδείς θαυμαστός , εἰμί ὁ αὐτός ὄνομα καλέω ὁ αἴτιος καί ἐκεῖνος ὅς εἰμί ὁ αἴτιος . κθρίως δέ ποιότης ἐπονομάζω , ὅς δύο ἐπιγίγνομαι μετά ὁ εἶδος καί ὁ οὐσία προυπάρχω συνυφίστημι ἐμφύω ὁ σύνθετος φύσις , καί ὁ μετέχω πᾶς εἷς καί αὐτός ἔχω ἐνυπάρχω ὁ παρουσία ὁ τοιοῦτος λόγος . προσθήκη τοίνυν οὐσία εἰμί ὁ ὁ ποιότης λόγος καί ἀεί ὡς συμβαίνω θεωρέω καί ἀποστερέω ὁ εἰμί οὐσία καί ἔμφασις εἶδος καί εἰκών ὁ πρότερος λόγος καί ὡς ἕτερος ἐπί ἕτερος ἐπιγίγνομαι οἷος ἐπίκτητος τις καί ἔξωθεν ἐφήκω εἰς ὁ μεταλαμβάνω . ὁ δέ τοιοῦτος λόγος ὁ κατά ὁ ποιότης κύριος θεωρέω κοινός εἰμί ὁ μετέχω αὐτός εἶδος . καί αὐτός δέ ὁ γένος κατά ὅσος εἰμί γένος διΐστημι ἀλλήλων · ὁ γάρ ὁ οὐσία λόγος ἕτερος εἰμί καί ἄλλος ὁ ὁ ποιότης , ὅς τε γενικός ἑκάτερος οὗτος λόγος πάντῃ χωρίζω . δεῖ τοίνυν ὁ οἰκεῖος λόγος ἐπί ἕκαστος κατηγορία κοινός ποιέω ὁ κατά εἶδος διίστημι , ὅσος τε εἰμί καί ὁποῖος . καί περί ὁ εἶδος δέ ὁ αὐτός ἵστημι διοπισμός · κατά ἕκαστος γάρ ὁ δέκα γένος οἰκεῖος διωπιειμι ὁ εἶδος , ἀπό ὅς ὁ κάτειμι - E γορία προσφόρως τε ἕκαστος προηγέομαι καί ὁ κοινός αὐτός κατά ἕκαστος κατηγορία οἰκεῖος προσήκω περιλαμβάνω , ὅστε καί ἐπί ὁ ποιότης ὁ αὐτός χράω διορισμός περί ὁ κατά ὁ εἶδος κοινός μετουσία , ὅστις καί ὡς γενικός προτάσσω χρή ὁ ἐν αὐτός πλείων εἶδος . ὁ δέ στωϊκός ὁ κοινός ὁ ποιότης ὁ ἐπί ὁ σῶμα λέγω διαφορά εἰμί οὐσία οὐ ἀποδιαληπτός κατά ἑαυτοῦ , ἀλλά εἰς ἐννόημα καί ἰδιότης ἀπολήγω , οὔτε χρόνος ἵημι ἰσχύς εἰδοποιέω , ἀλλά ὁ ἐκ ἑαυτοῦ τοιουτότης , κατά ὅς ποιέω ὑφίστημι γένεσις . ἐν δέ οὗτος εἰμί μή οἷος τε κατά ὁ ἐκεῖνος λόγος κοινός εἰμί σύμπτωμα σῶμα καί ἀσώματος , οὐκέτι εἰμαι εἷς γένος ὁ ποιότης , ἀλλά ἑτέρως μέν ἐπί ὁ σῶμα , ἑτέρως δέ ἐπί ὁ ἀσώματος οὗτος ὑφίστημι καί ὑπό ἄλλος γένος διά οὗτος τάσσω . οὗτος δέ ἔτι ἄτοπος λέγω ὁ μή ἔχω ὑπόστασις ὁ ποιότης , ἀλλά εἰς ἐννόημα αὐτός καταλήγω , εἰμί μή ἄρα οὐ οὔτως λέγω εἰς ἐννόημα καί ἰδιότης ἀπολήγω ὡς ἀνυπόστατος εἰμί ὁ ποιότης , ἀλλά οὐ εἰμί ἀποδιαληπτός κατά ἑαυτοῦ ὥσπερ ὁ οὐσία , ἀλλά ἔννοια καί ἰδιότης χωρίζω . ὁ ὁ δέ ἐκ ἑαυτοῦ τοιουτότης ἀσαφής τε εἰμί καί οὐδείς ἀίσσω ὁ οὐσία προσήκω ἤ2 ὁ ποιότης , εἰμί μή ἄρα ὁ τοιοῦτος ποιότης εἰμί ἴδιος , ὥσπερ ὁ οὗτος μᾶλλον οὐσία . πῶς δέ λέγω κατατίθημι ὅς ποιέω ὑφίστημι γένεσις ” , εἴπερ ὁμοούσιος ὁμοούσιος ἀνάκλεις ὁ ἀποτελέω ὑπό ἑαυτοῦ , ἐπεί καί αὐτός εἰμί σωματόω σύνθετος τε καί αὐτός παραπλήσιος εἰμί ; ὁ δέ Πλωτῖνος ὁ κοινός ὁ ποιότης δύναμις εἰμί τίθημι , ἀπό εἰμί ὁ ἔχω δύναμαι δύναμαι · πᾶς γάρ εραρμοζεω οὗτος ὁ τέσσαρες ποιότης . καί ὅτι μέν ὡς μοναχός χράω ὁ δύναμις καί ὁ δύναμαι καίτοι πλεοναχός αὐτός εἴωθα κατηγορέω . πρόδηλος · ἐκάστης γάρ ὁ κατηγορία ἐφαρμόζω οὗτος . ἐκεῖνος δέ ἐφίστημι χρή , μήποτε εἰς ὁ αὐτός περιτρέχω ἐγώ ὁ ἀπορία . εἰμί μέν γάρ ὁ ζητέω , εἰμί πολλαχῶς λέγω αὐτός οὐδείς εἰμί κοινός , ὁ δέ δύναμις ἀντί ὁ ποιότης μεταλαμβάνω πλέω ποιέω δοκέω , εἴπερ γάρ Ζ ὁμώνυμος καί αὐτός λέγω , καί πάλιν ὤσπερ ὁ ποιότης ὁ κοινός δύσκολος εὑρίσκω , οὗτος καί δύναμις τίς εἰμί ὁ γένος , οὖον ῥᾴδιος συλλογίζομαι . καί ἴσως ἀληθής καί ὁ Πλωτῖνος λόγος · διότι γάρ μέσος εἰμί ὁ ποιότης ὁ τε ἐπίκτητος συμβεβηκός καί ὁ αὐτοφυής οὐσία , διά οὗτος ὁ δύναμις ἔοικα μέσος καί αἰτέω ὁ φύσις ἔχω . καί διότι μέν κοινωνέω ὁ ὁ εἶδος οὐσία ὁπωσοῦν , διά οὗτος κατά νάω καοινος λόγος χαρακτηρίζω · ἐπεί δέ καί ὁ ἐπιγεννηματικός κατηγορία συμμεετέεσκηκεν , ὥσπερ ὁ ὁ κεῖμαι καί ἔκω κατηγορία , διά οὗτος καί αὐτός προσλαμβάνω ὁ πλεοναχός λέγω , Έστερ καί ὁ δύναμις · καί γάρ ἐπί οὗτος ὁ πλεοναχός λέγω ἀπό ’ αὐτός ἔχω ὁ κοινός συνυπάρχω ἢ ὁ ἀπό εἷς ἢ πρός συντάσσω ἢ ὁ περί ὁ αὐτός ποιέω ὁ ὕφεσις ὁ δύναμις . ἐπεί δέ ὁ δύναμις ὁ μέν ἅμα ὁ οὐσία ὑπάρχω καί ὁ κατά αὐτός ἐνέργεια , ὁ δέ οὔτε σμπληρωτικαὶ ὁ οὐσία ὑπάρχω οὔτε οἱονεί μέρος ὁ οὐσία εἰμί , ὁ ποιότης δύναμις ῥητέος ὁ ἐπεισέρχομαι ὁ οὐσία , ὅσος μή εἰδοποιός διαφορά εἰμί , ἐπίκτητος δέ τις δύναμις . οὐτάω ὁ λογικός ὁ ἄνθρωπος συμπληρωτικός ὁ οὐσία εἰμί καί μέρος , ὅσπερ οὐ εἄν καλέω ποιότης | οὐδέ ὁ κατά ὁ ποιότης νοέω δύναμις · ὁ μέντοι πυκτικός , κατά 8 ἀφορμή ἔχω ἀξιόλογος εἰς ὁ πυκτικός , ποιότης εἰμί καί δύναμις , ἐπεί οὔτε μέρος ὁ ἄνθρωπος εἰμί οὔτε ἄλλως ὁ οὐσία συμπληρωτικός , διότι οὐδέ πᾶς ὑπάρχω ὁ ἄνθρωπος . καί ὁ λογικός δέ ὁ μέν φυσικός οὖον ποιός , ὁ δέ ἐπιγιγνώσκω λογικός διά τε ὁ ὀξύτης καί ἀγχίνοια ὡς ἐπισκευαστός ποιότης . ὥστε ὁ μέν συμπληρωτικός ὁ οὐσία οὐ εἰμί ποιότης , κἀν δοκέω ὁ ποιός οὐσία σημαίνω , ὁ δέ ἔξωθεν ἐπιγίγνομαι ὅς περί ψυχή καί περί σῶμα ἐπισκευαστής τις ἕξις καί διάθεσις καί μορφή σημαίνω , οὗτος ποιότης εἰμί · ἀεί γάρ περί ὁ ὑπόκειμαι εἰμί τίς ποιότης ειοοποιεω ὁ οὐσιώδης ἐκεῖνος εἰμί , ἀλλά οὐ ἑαυτοῦ . ἀλλά ἐάν ὁ ἐπεισέρχομαι ὁ οὐσία ἀδιορίστως ποιότης λέγω , οὖον μᾶλλον ποιότης εἴρω ἢ ἄλλος τίς ὁ ἑτέρως συμβεβηκός · ἐάν δέ προστίθημι τιὸ ἐπί ὁ οὐσία προσεχής εἰμί ὁ οὐσία καί ἔχω ὁ οὐσία , οὕτως εἄν μάλιστα ἅπτω ὁ περί ὁ ποιός ἔννοια . εἰμί δή οὖν ποιότης δύναμις προστίθημι ὁ οὐσία μετά αὐτός ὁ ποιός εἰμί , συνάπτω πρός αὐτός διά συγγένεια , ὁ δέ μετά αὐτός οὐδείς κακός ἐμφαίνω , διότι ὁ ἐπιγεννηματικός ἔχω . ἀλλά εἰμί ὁ δύναμις τοιοῦτος , φημί 6 Πλωτῖνος , ὁ ἀδυναμία οὐκέτι εἰμί ποιότης · εἰμί δέ ποιότης καί αὐτός , οὐ ἐφάρμοσις κατά πᾶς ὁ ποιότης διορισμός . πρός δή οὗτος ἀναγκαῖος διαιρέω , πῶς λέγω δύναμις καί ἀδυναμία . εἰμί μέν γάρ , ὡς ὁ στωϊκός ἀποδίδωμι , ὁ δύναμις εἰμί ὁ πλείων ἐποιστικός σύμπτωμα , ὡς ὁ φρόνησις ὁ τε φρονίμως περιπατέω καί ὁ φρονίμως διαλέγω , εἰμί κατά ὁ τοιοῦτος διορισμός καί ὁ νῦν λέγω ἀδυναμία δύναμις · καί γάρ ὁ ἀτεχνία πλείων διάπτωμα ἐπιφέρω . εἰμί μέντοι κατά ἄλλος διάταξις ὁ στωικός λέγω δύναμις ὁ πλείων ἐποιστικός σύμπτωμα καί κατακρατέω ὁ ὑποτάσσω ἐνέργεια , καί οὕτως ἐφαρμόζω ὁ ὁ Πλωτῖνος ὅρος · καί γε ὁ κακία ἀδυναμία εἰμί κατά ὁ ὁ στωικός Β ὅρος κατακρατέω ὁ οἰκέω ἐνέργεια · καί ὁ μέσος τέχνη ὡς εἄν ἀποπίπτω ὁ βεβαίως ἐνεγείρω ὅμως τοιοῦτος εἰμί , ἀπό ὦ ὁ ἔχω δύναμαι ὅς δύναμαι , ὥστε ὁ τοιοῦτος ἀδυναμία περιέχω ἐν ὁ κατά ὁ ποιότης δύναμις . εἰμί δέ καί κατά Ἀριστοτέλης ὁ πολλαχῶς ὁ δύναμις διαιρέω , καί οὕτως ὁ ὁ Πλωτῖνος λόγος καί ἐπί ὁ δύναμις σῴζω καί ἐπί ὁ ἀδυναμία . ἑξαχῶς τοίνυν λέγω παρά αὐτός ὁ δύναμις ἄλλος μέν εἰμί ὁ ἀπό ὁ δύναμις , κατά ὅς οἷος τε ἐν ἐπιτηδειότης εἰμί , ὡς δυνατός ὁ παῖς ἀναγιγνώσκω ὡς ἐπιτηδειότης ἔχω , καί ἄλλος ὁ ὁ ἐπιτηδειότης τελειότης ἀρχή εἰμί κίνησις , ὡς δυνατός ἀναγιγνώσκω ὁ γράμμα οἶδα · οὗτος δέ ὁ δύναμις καί ἐντελέχεια λέγω , καί πρός οὗτος ἀτελής ὁ πρῶτος δύναμις καί ἀδυναμία εἰμί ὑπό ὁ ἀτελής δύναμις περιέχω . ἄλλως δέ λέγω παρά αὐτός δύναμις ὅς τε ποιητικός καί ὁ παθητικός , ὁ μέν ὅτι ἀπό αὐτός εἰς ἕτερος , ὁ δέ ὅτι ἀπό ἕτερος εἰς αὐτός · καί πάλιν ὁ ἐν ὁ πάσχω δύναμις ἀδυναμία εἰμί ὁ ποιέω ἐν ἕτερος δύναμις εἰμί ὁ κατά ὁ πάσχω . ἄλλως δέ πάλιν δύναμις λέγω , κατά ὅς μόνος τις ἢ καλός ὁ ἄλλος ποιέω , ὡς ὁ βαδίζω ὅσος οὐ ἄλλος καί ὁ διανήχομαι πέλαγος ὅσος οὐ ἕτερος , καί πάλιν ὁ ἀντίθετος πρός οὗτος · ὁ γάρ δύναμαι τίς χείρων πάσχω λέγω ἔχω οὗτος δύναμις , ὡς ὁ ἄνθρωπος ὁ φθείρω . καί δῆλος ὅτι στέρησις εἰμί ὁ δύναμις οὗτος , καί οὕτως ὁ ἀδυναμία ὁ ἀγαθός δύναμις εἰμί πρός ὁ χείρων καί καθόλου ὁ ἕτερος ἀδυναμία ἄλλος εἰμί δύναμις καί οὐ ἐξίστημι παντάπασι ὁ ἀδυναμία ὁ λόγος ὁ δύναμις , εἷς ἀλλά ὑπό αὐτός κρατέω . ὁ γάρ ἀτελής συλλαμβάνω ἐν ὁ τέλειος · ἀπό αὐτός γάρ ἔχω ὁ αἴτιος ὁ εἰμί καί ὁ ἀδυναμία οὖν περιέχω ἐν ὁ ὁ δύναμις λόγος , ὡς εἄν ὁ πρῶτος καί τέλειος δύναμις καί ἐπί ὁ ἀσθενής διήκω · διά οὗτος δέ καί ὁ ἀρετή γιγνώσκω ὁ κακία . εἰμί δέ οὗτος , καί ὁ ποιότης ὁ ἀδυναμία περιέχω διά ὁ καί οὗτος ὁποῖος εἰμί δύναμις . ἢ καί ὁ ἀδυναμία καί ὁ στερέω δύναμις κατά οὗτος λέγω , ὅτι ποιέω ὁ ἑαυτοῦ ἔργον ποιότης εἰμί καί αὐτός καί ποιός παρέχω ὁ ἔχω καί μορφή ἐπάγω , εἰμί καί ἀσχήμων . καί διότι μέν ποιός παρέχω ὁ μετέχω αὐτός , ποιότης λέγω , κατά ὅσος δέ καί ὁ οἰκεῖος ἔργον ἐπιτελέω , εἴρω καί δύναμις . ὅλως δέ κατά ἕκαστος κατηγορία ὑπό ὁ αὐτός γένος λέγω καί 01 στερέω ἀνάγω , ὑπό καί ὁ ἔχω . σαφῶς δέ καί Ἀριστοτέλης ὁμοίως ὁ κατά ἀδυναμία ὤσπερ ὁ κατά δύναμις ποιέω εἰμί φημί λέγω “ ἢ ἀπλόος ὅσος κατά δύναμις φυσικός ἢ ἀδυναμία λέγω ” . ἀλλά εἰμί ἑξαχῶς ὁ δύναμις λέγω , κατά ποῖος σημαίνω ὁ ποιότης εἴρω δύναμις , ἆρα κατά ὁ ἐπιτηδειότης ὁ κοινός , κατά ὅς καί πρός πᾶς ὁ τέχνη ἐπιτηδείως ἔχω λέγω , κἀν μή ἀναλαμβάνω αὐτός , ἢ κατά ὅς Ἀριστοτέλης τίθημι ἐν ὁ ποιότης ; λέγω δέ ὁ ἰδίως προκοπή πρός τις ἐκ φύσις · σωφρονικός γάρ ὁ ἤδη πολύς πλεονέκτημα ἔχω καί ἀφορμή ἀπό φύσις πρός οὗτος , ὥσπερ ὁ Ἱππόλυτος . λυτός . ἢ κατά οὐδέτερος οὗτος ὁ δύναμις πᾶς ὁ ποιότης περιλαμβάνω · καί γ]ρ ἐντελέχεια μᾶλλον οὗτος . ὡς δέ ὁ δραστικός καί ὁ ποιητικός εἰς ἄλλος ἄγω μέν εἄν ὁ πλείων , οὖον μήv ἅπας · καί | γάρ καί ὁ γεωμετρία καί ὁ σοφία ποιότης , ἀλλά οὖον δραστικός εἰς ἄλλος , ἀλλά θεωρητικός μόνος παρέχω ὁ ἑαυτοῦ λόγος ὁ κατά αὐτός ἐνεργέω . οὐδέ πᾶς δέ ποιότης ὁ εὕω ἀποδοτικός οὐδέ πᾶς ὁ σπάνις δύναμις , ἀλλά κομιδή εὐαρίθμητος . ἀλλά οὐδέ πᾶς ὁ ποιέω ἢ πάχω δύναμις πᾶς ὁ ποιότης εἰμί · οὔτε γάρ ὁ γρυπου οὔτε ὁ τριγωνότης οὔτε ὅλως ὁ κατά σχῆμα πάρειμι ὁ δραστιαλλοτης κός παρέχω ὁ ἔχω . ἀλλά ἴσως διά οὗτος ὁ δύναμις ὁ ποιότης οὐ ἐξισάζω , διότι ὁ ἴδιος σημαίνω ὁ δύναμις , ἀλλά οὐ ὁ κοινός παραλαμβάνω . εἴτε γάρ σπεύδω πρός τελέω ὡς ὁ ἐπιτηδείως ἔχω εἴτε ἐν τελειότης θεωρέω ὡς αὐτός ὁ ἐντελέχεια εἴτε δράω τίς εἰς ἕτερος ὡς ὁ ἀπό ὁ ἕξις ὁ ἐν ἄλλος εἰς ἄλλος ἐνέργεια εἴτε πάσχω ὡς ὁ ἀπό ἄλλος παραγίγνομαι κίνησις εἴτε εἰς ὁ εὕω μόνος τίς ἔργον ἀποτελέω συμβάλλω εἴτε κακός τίς ἀπεργάζομαι , πανταχῶς ἔχω πρός οὗτος ὅλος δύναμις , καί οὗτος κοινός τίς εἰμί ὁ ὁ δύναμις διατείνω ἐπί πᾶς οὗτος . ὁ δέ οὗτος θεωρέω κοινός καί πρός ὁ εἶδος ὁ ποιότης πᾶς συζεύγνυμι · ὁ τε γάρ τέλειος ἔχω ὁ μόνιμος καί ὁ ἐπί βραχύς ἐγγίγνομαι διάθεσις καί ὁ ἐπιτηδείως παρασκευάζω προκοπή καί τις κατά κάθος ἢ μορφή ἢ σχῆμα παραγίγνομαι ποιότης ὁ κοινός δύναμις δύναμαι τοιοῦτος ἀπεργάζομαι , καί ὅλως συναπαρτίζω πρός ὁ ποιότης · ὁ γάρ αὐτός αἰτία , κατά ὅσος μέν ποιός παρέχω , ποιότης εἰμί , κατά ὅσος δέ δύναμαι ὁ ποιός ἀπεργάζομαι , δύναμις νοέω . εἰμί δέ τις ἀπορέω , πῶς ὁ σχῆμα καί ὁ περί ἕκαστος μορφή δύναμις εἰμί , εἴρω ὅτι ὁ ποιητικός δύναμις ὁ μέν εἰς ἄλλος τις ἔξωθεν ἐνεργέω ὡς ὁ θερμότης εἰς ὁ θερμαίνω , ὁ δέ εἰς ὁ μετέχω ἑαυτοῦ κατά ἀκίνητος ἐνέργεια τοιοῦτος αὐτός παρέχω , ὁποῖος ποτός αὐτός εἰμί . ὅς οὖν αἴτιος ἐνδίδωμι αὐτός εἰς ὁ εἰμί , οὗτος δύναμις καλέω , οὖον ὁ ἔξω πρόειμι , ἀλλά ὁ Μένων ἐν αὐτός ἐκεῖνος ὁ μεταλαμβάνω . ὁ δέ τοιοῦτος αἴτιος ὁ μέν ὅλος διά ὅλος ὁ μετέχω διήκω ὥσπερ ὁ λευκότης διά ὅλος ὁ γάλα καί ἁπλόος ὅσος ὁράω διά ὅλος εἰμί ποιός , ὁ δέ ἐπιπολή καί ἔξωθεν δέχομαι ὁ ποιότης ὥσπερ ὁ μορφή καί ὁ σχῆμα . οὗτος δή οὖν καί ὁ δύναμις πάρειμι ἔξωθεν καί περιγράφω ἔχω , καί εἰμί δύναμις τίς οὗτος τελευταῖος εἶδος ὁ κατά ὁ ἐπιφάνεια περιορίζω καί μή διά ὅλος ὁ βάθος διατείνω · ὅσος γάρ μᾶλλον ἀφίστημι ὁ εἶδος , τοσοῦτος πλέω καί ὁ ὅλος δύναμις αὐτός ἐξίστημι . καί ὁ γρυπότης οὖν αὐτός οὗτος δύναμαι γρυπός παρέχω ὁ μετέχω ἑαυτοῦ , καί ὁ τριγωνότης ὁ τρίγωνος παρέχω τοιοῦτος ὁ σχῆμα , ὁποῖος ποτός εἰμί αὐτός . ἀλλά πῶς ὁ εἰμί καί ὁ οὐσία ἐνέργεια κατά ἑαυτοῦ ἀποδοτικός ; κατά ὁ δύναμις δηλονότι , οὖον ποιότης μετοχή δέ οὗτος ἔχω ὁ δύναμις , καί εἰμί μέν ὁ ποιότης δύναμις καί διά οὗτος ποιητικός , οὖον μέντοι πρῶτος ποιητικός οὐδέ μόνος ποιέω , ὥστε οὐ εἰμί τίς ποιητικός , ποιότης , εἷς εἰμί τίς ποιότης , ποιητικός . ὁμοίως δέ οὐ ἁπλόος δύναμις λέγω εἰμί ὁ ποιότης , ἀλλά τις δύναμις , ὥστε εἰμί τις μέν ποιότης εἰμί , δύναμις εἰμί , εἰμί τις δέ δύναμις , οὖον πάντως ποιότης . καί ὁ εἰμί οὖν ὅς εἰμί κατά ἑαυτοῦ δύναμις ἔχω , ἀλλά οὖον ποιότης μετοχή εἰμί ἐν δύναμις , ἐπεί ὁ ἀπλόος δύναμις ἄλλος τις εἰμί καί οὐ ὅσπερ ὁ ποιότης . καί εἰκότως προλαμβάνω δυνατός ὁ εἰμί , διότι ὁ κύριος καί πρῶτος ἔχω δύναμις . καί ὁ οὐσία δέ , ὅσος ὁ ἐνέργεια εἰμί αὐτός , οὐδείς προσδέω ποιότης καίτοι δύναμις εἰμί , ἐπεί πρέσβυς αὐτός προσλαμβάνω δύναμις καί κατά ἑαυτοῦ εἰμί δύναμις . ὅλως γάρ ἄνωθεν κατέρχομαι ὁ ὁ δύναμις αἰτία διά ὅλος ὁ εἰμί διατείνω καί πληρόω πᾶς καί συνέχω καί μέχρι ὁ ἔσχατος οἷος ὁ στέρησις ἀποτελευτάω . ἀλλά εἰμί κατά ὁ χαρακτήρ μαχιστής ὁ ποιότης ἀφορίζω , Πῶς οὗτος ὁ ἔννοια ὁ ὁ δύναμις ἔννοια συνᾴδω ; ἢ καί οὗτος 6 χαρακτήρ οὖον μάχομαι πρός ὁ δύναμις · κατά γάρ ὁ χαρακτήρ ὁ ἑαυτοῦ ἕκαστος δύναμαι ποιέω ὅς ποιέω . ἀλλά πῶς ὁ ποιότης κατά ὁ χαρακτήρ λέγω οὐσιόω , εἴπερ καί ἐκάδιος ὁ κατηγορία ἴδιος ἔχω χαρακτήρ , κατά ὅς ὑφίστημι καί διαφέρω ὁ ἄλλος ; ἢ καί ἐκεῖνος κατά ὁ ποιότης ὁ τε πρός ἀλλήλων ἔχω διαφορά καί ὁ χαρακτήρ , ὥσπερ ὁ ὑφίστημι αὐτός κατά ὁ οὐσία · ὁ γάρ ποιότης ἴδιος ὁ διορίζω ὁ οὐσία πρός ἀλλήλων καί ὁ πρός ἑαυτοῦ ἴδιος χαρακτήρ ἐμποιέω καί ὁ ὁ ἐνέργεια περί ὁ οἷος καί ὁ χαρακτήρ συντείνω , ὤσπερ ὁ ποσότης περί ὁ ὅσος μόνος ἐνεργέω καί ὁ οὐσία περί ὁ οὐσιώδης εἶδος ἵστημι . ἀλλά οὗτος μέν ἀπό ὁ πλοῦτος ὁ ἐξηγητής πλούσιος παραγράφω , δεῖ δέ λοιπός καί ἐπί ὁ ὁ Ἀριστοτέλης λέξις παρατρέπω ὁ λόγος . p . 8b26 εἷς ἐγώ οὖν εἶδος ποιότης ἕξις καί διάθεσις ἠώς ὁ 01 δέ διάκειμαι οὖον πάντως ἔχω ἔχω . | ὅστις μέν ὁ πλεοναχός ὁ ποιότης οὐ ὡς ὁμώνυμος εἴρω παραλαμβάνω , δηλόω ὁ εἷς μέν οὖν εἶδος ποιότης . εἰμί δέ τις καί πρός ὁ γένος εἰμί καί συνώνυμος κατηγορέω φιλονεικέω διά ὁ τάξις , ἐκλέγω ὁ μέσος ὁ τε συνώνυμος καί ὁμώνυμος ὁ ἀπό εἷς , οὖον μόνος ἐπί ὁ ποιότης , ἀλλά ἰά ἐπί ὁ ἄλλος ἐννέα γένος · οὐδέ γάρ ἐκεῖνος κύριος εἰμί γένος οὐδέ ὡς γένος ὁ ὑπό αὐτός κατηγορέω , τάξις εἰμί πανταχοῦ πρῶτος ἰά δύο . ὤσπερ δέ ἐπί ὁ ἄλλος , οὕτως καί ἐνταῦθα μετά ὁ ὑπογραφή ὁ φύσις αὐτός ἐπί ὁ διαίρεσις τρέπω καί οὕτως ἐπί ὁ παρακολουθέω . ἀλλά ἐπεί τετραδικός ὁ ποιότης διαίρεσις Ἀριστοτέλης παραδίδωμι ἐμφαίνω τίς καί δυαδικός πρό ὁ τετραδικός , δεῖ ὁ ἀκολουθία ἐκφαίνω ὁ διαίρεσις ἀπό ὁ δυαδικός ὁ ἀρχή ποιέω , ὡς καί 6 Πλάτων παρακελεύομαι κατά ὁ μικρός τέμνω ἀριθμός πρότερος , εἰμί πῇ δυνατός . ὁ γάρ ποιότης ὁ μέν εἰμί φυσικός , ὁ δέ ἐπίκτητος , φυσικός μέν ὁ κατά φύσις ἐγγίγνομαι καί ἀεί ἔνειμι , ἐπίκτητος δέ ὁ ἔξωθεν ἀποτελέω καί δύναμαι ἀποβάλλω · καί οὗτος μέν εἰμί ὁ ἔχω καί διάθεσις ὁ πολυχρόνιος τε καί ὀλιγοχρόνιος καί δυσαπόβλητος τε καί εὐαπόβλητος διαφέρω , ὁ δέ φυσικός ποιότης ὁ μέν εἰμί κατά ὁ δύναμις , ὁ δέ κατά ὁ ἐνέργεια , ὁ μέν κατά ὁ δύναμις κατά ὅς ἐπιτήδειος πρός τίς λέγω , ὁ δέ κατά ἐγγράφω ὁ μέν διά βάθος , ὅσπερ κατά ὁ παθητικός ποιότης ὑπάρχω , διττός καί οὗτος λέγω , ἢ ἀπό ὁ πάθος ἐμποιέω ὁ αἰσθάνομαι ἢ ἀπό ὁ αὐτός ἀπό πάθος ἐγγίγνομαι , οἷος γλυκύτης καί θερμότης καί λευκότης καί ὁ οὗτος συγγενής · ποιότης γάρ οὗτος , εἴπερ ποιός κατά οὗτος λέγω ὁ ἔχω , παθητικός δέ , ὅτι πάθος ἐμποιέω ὁ αἴσθησις ἢ ἀπό ὁ πάθος ἐγγίγνομαι · “ αἰσχύνω γάρ ἐρυθρός τις γίγνομαι καί φοβέω ὠχρός ” . ὁ δέ ἐπιπολή εἰμί ὁ κατά ἐνέργεια ποιότης ὥσπερ ὁ σχῆμα καί ὁ μορφή , ὅστις εἰμί σχῆμα ἐμψυχόω , καί χρῶμα , οὖον B καθό χρῶμα ἁπλόος ( ἤδη γάρ ἐκεῖνος προλαμβάνω ) , ἀλλά καθό ὁ μορφή συμπληρόω , καί πᾶς ὁ ἐπιπολή φαίνω κατά περιγραφή ἔμφασις . πᾶς δέ εἄν εἰμί ἐφίστημι , ὡς καί αὐτός ἐπισημαίνω 6 Ἰάμβλιχος , ὡς ἐγχωρέω καί σχῆμα Ἐπίκτητος εἰμί · ὁ γάρ αὐτός ποτέ μέν τρίγωνος γίγνομαι , ποτέ δέ τετράγωνος ὑπό τέχνη μεταπλάσσω · καί χρῶμα δέ ὁμοίως οὖον φυσικός , ὡς 6 ὁ δειλός ὦχρος · εἰμί δέ καί διάθεσις φύσις εἰμί καί μή Ἐπίκτητος , ὡς ὑγίεια καί νόσος , τις ὅς καί ἔχω εἄν ἄγω , εἴπερ ὑπό ὁ φύσις κρατέω , καί διά οὗτος ἴσως ὁ εἰς δύο διαίρεσις ὁ Ἀριστοτέλης παραιτέομαι . πῶς πῶς δέ ἐπί μέν ὁ πρῶτος εἷς μέν οὖν εἶδος ποιότης φημί , ἐπί δέ ὁ δύο “ ἕτερος δέ γένος ποιότης ” ; ἢ ὅτι [ καί ] ὁ εἶδος οὗτος καί γένος εἰμί ἄλλος εἶδος ἔτι καθολικός εἰμί καί ὑπάλληλος , διά οὗτος καί γένος καί εἶδος αὐτός καλέω , ἀλλά οὐ ὅτι ἐπηλλαγμένως χράω ὁ ὁ εἶδος καί γένος ὄνομα διά ὁ μήπω μήπω διαφορά αὐτός γιγνώσκω , ὅς φημί ὁ Ἀλέξανδρος . ὁ δέ ἕξις καί διάθεσις οὐ ὡς δύο εἶδος ἀκούω χρή διαφορά εἰδοποιός διά-ὁρίζω , ὡς ἄνθρωπος διά-ὁρίζω ἰά βοῦς,ἀλλ᾿ ἀλλά ὡς ὁ ἀρτίτοκος πρός ὁ ἀκμάζω διαφέρω . οὖον γάρ ὁ εἶδος οὗτος διαφέρω · ὁ γάρ λόγος εἷς ἐπί ἀμφότερος , ὅτι χρῶμα διακριτικός ὄψις ὁ λευκός , κἀν τε κατά ἕξις εἰμί κἀν τε κατά διάθεσις · ἀλλά οὐδέ ἀριθμός διαφέρω ἀλλήλων , ὥσπερ Σωκράτης Πλάτων οὐδείς γάρ ἰδιάζον πλῆθος συντρέχω ὁ κατά ἀριθμός διάστασις ἀπεργάζομαι · ἀλλά χρόνος διαφέρω , ὡς ὁ ὀλιγοχρόνιος λευκός ὁ πολυχρόνιος , καί ὁ μόνιμος ἢ μή , ὥσπερ ὁ πήγνυμι οἰκοδομία ὁ ἀρτιπαγής · 6 ὁ δέ ὁ ποιότης λόγος εἷς ἐπί ἀμφότερος · ποιός γάρ ἀεί ἑκάτερος παρονομάζω . ἵστημι δέ ἕξις μέν παράδειγμα ὁ τέχνη καί ἐπιστήμη καί ἀρετή . πᾶς γάρ δυσκίνητος καί ὁ μόνιμος ἔχω , ἐάν μή ὑπό νόσος ἢ ἄλλος τοιοῦτος ἢ ὑπό συνεχής ῥᾳθυμία ἐκκρούω . ὁ μέντοι ἀρετή καί ἔτι μόνιμος , διότι κατά πᾶς ἐνέργεια οὗτος χράω , οὖον μέντοι ὁ τέχνη , καί διότι ἐν προαίρεσις ὁ ἀρετή καί ὁ ἐπί ἐγώ , οὐκέτι δέ ὁ τέχνη . αὐτός δέ πᾶς ὁ τέχνη ἐπιστήμη νῦν προσαγορεύω κατά τίς κοινός εἰμί ἐπιστήμη σημαίνω . ὁ δέ δυσκίνητος ὁ ἐπιστήμη φημί , ἐάν καί μέτριος τις ἐπιστήμη λαμβάνω , ὁ μέτριος οὖον ὁ ἐπίπλοον δηλόω ( οὐδέ γάρ ἐπιστήμη οὐδέ ἕξις ὁ τοιοῦτος ) , ἀλλά ἐπεί εἰμί τις ὁ ἐπιστήμη οὖον πάνυ ἀποδεικτικός καί διά οὗτος οὐδέ κύριος ἐπιστήμη , ὡς ὁ μαθηματικός ἀποδείκνυμι ὁ Πλάτων , λέγω ὅτι καί ὁ τοιοῦτος ἐπιστήμη ἀναλαμβάνω δυσκίνητος εἰμί , καί εἰμί εἄν ὁ μέτριος ἴσος ὁ ῾μετρίαν οὖσαν᾿ ἐπιστήμη . μήποτε μήποτε δέ καί ἐν ὁ ἐπιστήμη ἐγώ τις ἐπίτασις καί ἄνεσις , ὥσπερ καί ἐν ὁ ἔχω καί ὁ διάθεσις · κἀν μή κατά ὁ ἄκρος οὖν τις εἶμι ὁ ἐπιστήμη , ἀλλά μέτριος αὐτός ἔχω , ὡς Ἐπιστήμων εἰμί καί οὕτως δυσκίνητος ὁ ἐπιστήμη , ἐάν μή μέγας γίγνομαι μεταβολή ὑπό νόσος ἤ ἄλλος τις τοιοῦτος . καί γάρ νοσέω τις ἀποβάλλω ὁ ἐπιστήμη , ὤσπερ ἐπί ἐγώ ἐν Παλαιστίνη προκόπτω ἐν λόγος ἤδη καί νοσέω πᾶς ἐπιλανθάνομαι , ὡς δήω μετά ὁ ἀνάληψις αὖθις εἰς γραμματιστής φοιτάω . καί ὑπό ἄλλος δέ αἴτιος συμβαίνω οὗτος , ὡς ἐπί ὁ | πλήσσω ὁ κεφαλή · καί ὑπό φάρμακον δέ ἐπιλανθάνομαι συμβαίνω πᾶς , ὡς ὁ μετά Ἀντώνιος ὁ Ῥωμαῖος στρατηγός Πάρθος πολεμέω συμβαίνω ἐπί βοτάνη τις ἐδωδή , ὡς Ἀρριανός ἱστορέω ἐν ὁ παρθικός , πλήν ὅτι ἐκεῖνος χρόνος πάλιν ἀποκαθίστημι εἰς ὁ κατά φύσις , ὅσος περισῴζω οἰνέλαιον πόμα εὐπορέω · οὗτος γάρ ἐκ περίπτωσις εὑρίσκω ὁ πάθος βοήθημα . ὡσαύτως δέ καί ὁ ἀρετή μή εἰμί εὐκίνητος φημί , οὐ ὅτι ὁμοίως ὁ τέχνη καί ὁ ἐπιστήμη ἔχω ὁ δυσκίνητος ( βέβαιος γάρ ἐκεῖνος εἰμί ) , ἀλλά ὅτι οὗτος οὐ εὐκίνητος · ὁ δέ βέβαιος ἔχω , ὡς εἴρω , διά ὁ πανταχοῦ ὁ χρῆσις αὐτός καί ὁ ἐγείρω παραλαμβάνω ἐν πᾶς τόπος καί πᾶς καιρός καί πᾶς ἐνέργεια καί πᾶς ὁ βίος περίστασις . διάθεσις δέ παράδειγμα τίθημι θερμότης , οὖον ὁ φυσικός οἷος ὁ ὁ πῦρ , ἀλλά ὁ Ἐπίκτητος οἷος ὁ ὁ θερμαίνω ὕδωρ , καί ψῦξις , οὖον ὁ ὁ χιών , ἀλλά ὁ ὁ προσκαίρως ψύχω σῶμα , ὅστις καί ἀφίστημι . καί ὁ νόσος δέ καί ὁ ὑγῖνος εὐκίνητος · ταχύς γάρ καί οὗτος μεταβάλλω ἐπί ὁ ἐναντίος , εἰμί μή τις διά χρόνος πλῆθος φυσιόω ἐν οὗτος , ὁ τε νόσος ἀνίατος γίγνομαι καί ὁ ὑγίεια δυσαπόβλητος , ὅτε οὔτε διάθεσις , ἀλλά ἔχω ἤδη προσήκω ὁ τοιοῦτος καλέω . ὅτι δέ ὁ μόνιμος ποιότης ξέω εἰμί , πιστόω ἀπό ὁ συνήθεια · ὁ ἄρα μή κατέχω ὁ θεώρημα , ἀλλά εὐμετάπτωτος οὖον φημί ἕξις ἔχω , καίτοι διάκειμαι πως κατά ὁ ἐπιστήμη · διάκειμαι ἄρα λέγω ὁ εὐμετάπτωτος . “ Δεύς δέ μή νομίζω γένος ὁ διάθεσις ὁ ἕξις , φημί Ἰάμβλιχος · πάντως μέν γάρ εἰδοποιός διαφορά πρόσειμι δεῖ ὁ γένος εἰς ὁ ὁ εἶδος σύστασις , οὐδείς δέ τοιοῦτος πρόσειμι , ὅταν ὁ ἀπαγής ποιότης πήγνυμι γίγνομαι . πῶς οὖν εἶπον ὅτι εἰμί ὁ μέν ἔχω καί διάθεσις , ὁ διάθεσις δέ οὖον πάντως ἔχω ; οὗτος γάρ ὁ γένος πρός ὁ εἶδος πάσχω δοκέω . ἀλλά ὁ μέν γένος , φημί , οὗτος πάσχω πρός ὁ εἶδος ὁ ἐπί πλέω ὁ γένος λέγω ὁ εἶδος , ὁ μέντοι ξέω οὖον διά οὗτος πάντως διάθεσις ὁ ἐπί πλέω αὐτός λέγω ὁ διάθεσις , ἀλλά ὅτι ὁ μέν ἐν ἔχω εἰμί διάκειμαι κατά ὁ ἑκτικός ποιότης , ὁ δέ κατά ποιότης διάκειμαι οὖον πάντως κατά ἕξις ὁ ποιότης διάκειμαι ἔχω · οὖον γάρ δήπου ὁ γλαυκότης καί σιμότης κατά ἐπίτασις ὁ πρῶτος ὑφίστημι , διάκειμαι μέντοι ὁ γλαυκός καί ὁ σιμός . τις ἐγώ ) οὖν ἐκ ἀνίημι πετάννυμι , ὡς ὁ ὁ τέχνη ἀνάληψις ἀπό ὁ ἀνίημι ποιότης εἰς ὁ πάγιος , τις δέ οὐδέ πετάννυμι , ἀλλά κατά μεταβολή πρῶτος ὑφίστημι , ὡς ὁ γάλα μεταβάλλω καί οὐ ἐπιτείνω τυρός γίγνομαι καί ὁ πηλός κέραμος καί ὁ οἶνος ὄξος . ὥστε οὖον γένος ὁ διάθεσις ” . οὗτος μέν οὖν ὁ Ἰάμβλιχος γράφω . ὁ δέ Συριανός φημί · “ εἰμί ὁ πρῶτος εἶδος ὁ ποιότης διάθεσις · οὗτος δέ ὁ μέν ἕξις , ὁ δέ διάθεσις ὁμώνυμος ὁ γένος ” . μήποτε δέ οὐδέ γένος ὅλως εἰμί ὁ κοινός διάθεσις ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἔχω , ἀλλά ὁμώνυμος μόνος εἰμί , ὁ μέν κοινός κατά ὁ διάκειμαι πῶς λέγω , ὁ δέ ἴδιος κατά ὁ μόνος διάκειμαι · ὁ γάρ μή βεβαίως , ἀλλά μόνος διάκειμαι , οὗτος καί εὐαπόβλητος εἰμί ὁ διάθεσις . ἄλλος δέ εἰμί ὁ διάκειμαι πῶς , εἴτε μόνιμος εἴτε εὐμετάβλητος , καί ἄλλος ὁ μόνος διάκειμαι · εἰμί δέ εἰμί γένος ὁ διάθεσις ἐκεῖνος οὗτος , μέλλω καί οὗτος ὁπωσοῦν διάκειμαι , νῦν δέ εὐαπόβλητος εἰμί μόνος . αἰτιάομαι δέ ὁ Νικόστρατος , ὅτι εἶπον εἷς εἶδος ποιότης οὐ εἷς ἐπάγω , ἀλλά δύο , ὁ τε ἕξις καί ὁ διάθεσις . ἀγνοέω δέ , φημί , ὅτι ὁ εἷς εἶδος ὁ διάθεσις λαμβάνω , ὑπό τάσσω ὁ ἕξις καί ὁ διάθεσις ὁ ὁμώνυμος ὁ κοινός , ὥσπερ ὑπό ὁ κοινός δικαιοσύνη ὅς τε μερικός δικαιοσύνη τάσσω καί ὁ ὁσιότης . καί ἐνταῦθα 6 Ἰάμβλιχος ὁ μέν τις διάθεσις ἐν γένος φημί καί κοινός , ὁ δέ ἐν εἶδος , οὐ ὅτι γένος κύριος εἰμί βούλομαι , ἀλλά ὁ κοινός γένος καλός . καί κατά ἄλλος δέ τρόπος λύω ὁ ἀπορία ὁ Ἰάμβλιχος φημί εἷς εἶδος εἰμί ἄμφω ὁ ἕξις καί ὁ διάθεσις · οὖον γάρ ἔχω ὁ γενικός καί εἰδικός λόγος πρός ἀλλήλων χρόνος μόνος καί ὁ εὐμετάβολος καί δυσμετάβολος διαφέρω · διό καί ἐν ὁ αὐτός εἶδος θεωρέω καί οὐδέτερος αὐτός προέχω ὁ λοιπός . καί ὑπομιμνῄσκω ὁ καθόλου διορισμός , ὅς Ἀριστοτέλης διορίζω , πότε εἰς ἄλλος εἶδος ὁ φαίνω παραλλαγή μαθιστατος καί πότε εν εἷς ποιέω ὁ μετάστασις , ὁ μέν κατά ὁ σῶμα καί ὁ ὕλη ἑτερότης μή παραλαμβάνω εἰς εἰδοποιός διαφορά , ὁ δέ κατά ὁ λόγος μόνος εἰς ἐξαλλαγή ὁ εἶδος παραλαμβάνω · διό ὁ ἄρσην καί ὁ θῆλυς καίτοι πολύς ἔχω διαφορά κατά τε ὁ ἄλλος ἐνέργεια καί ὁ γεννάω ὅμως κατά ὁ εἶδος οὖον βούλομαι διαφέρω οὐδέ ὁ λευκός ἄνθρωπος ὁ μέλας οὐδέ εἄν κατά χρόνος γίγνομαι τις διαφορά , οἷος εἰμί τις ἐν ὄρος οἰκέω πολυχρόνιος εἰμί , ὥσπερ ὁ ακροθωιος λέγω , ἢ ἐν ἕλος ὀλιγοχρόνιος · οὖον γάρ ὁ κατά χρόνος παραλλαγή εἶδος ἕτερος ἄνθρωπος ἀπεργάζομαι , ἀλλά μέρος ὁ αὐτός εἶδος περιέχω ὁ κατά χρόνος διαφορά . καί ἐπί ὁ ἕξις οὖν καί διάθεσις ὁ ἐπίτασις καί ὁ ἄνεσις ὑλικός , ἀλλά οὖον κατά ὁ εἶδος ἐμποιέω διαφορά · ὁ γάρ ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός ἀοριστία ἀπό ὁ | ὕλη ἐμφύω . καί ὁ κατά χρόνος δέ ἔκτασις καί συστολή ἀλλότριος ἔχω πρός εἰδοποιία · οὐδέ γάρ ἐμποιέω κατά εἶδος διαφορά · οὐδέ γάρ συμπληρόω ὁ χρόνος ὁ ὁ εἶδος διέξοδος , ἀλλά ὑπηρετέω μόνος αὐτός πρός ὁ ὁ ζωή παράτασις . καί ὁ λέξις δέ ὁ Ἀριστοτέλης ἀκριβῶς προφέρω λύω ὁ ἀπορία · οὖον γάρ εἶπον εἷς γένος , ἀλλά εἷς εἶδος ποιότης ἕξις καί διάθεσις λέγω . πάλιν δέ κατά συμπλοκή εἴρω ἕξις καί διάθεσις , ὡς ἐν αὐτός εἶδος ὑφίστημι , ἀλλά οὐ ὡς ἀντιτίθημι ἐν ἕτερος καί ἕτερος εἶδος . τρίτος οὐδαμοῦ ὁ διάθεσις μνημονεύω ὡς διχῶς λέγω γενικός τε καί εἰδικός · οὐδέ γάρ φύω γένος ποιέω ὁ ὁ ἀνίημι καί ὀλιγοχονίου παραλλαγή , ἵνα γένος οὕτως νομίζω ὁ διάθεσις . καί τελευταῖος δέ ὁ διαφορά αὐτός παραδείκνυμι ὁ μόνιμος καί πολυχρόνιος καί ὁ ἀντίκειμαι αὐτός χαρακτηρίζω , ὅσπερ εἰδητικός διαφορά οὖον βούλομαι ποιέω . λέγος δέ ὁ Ἰάμβλιχος , ὅτι “ ἄν τις ἀπαιτέω ἐγώ ὁ ὁρισμός ὁ ὡς ἐν γένος διάθεσις καί ὁ ὡς ἐν εἶδος , ὥσπερ ἐπί ὁ δικαιοσύνη ἔχω ἀποδίδωμι ἄλλος μέν λόγος ὁ ὡς ἐν γένος δικαιοσύνη , ἄλλος δέ ὁ ὡς ἐν εἶδος , οὐ εἄν ἔχω εἶπον ἐπί οὗτος ὁ διάφορος · οὔτε γάρ ὁ ὀλιγοχρόνιος καί εὐκίνητος ὁ διάθεσις οἷος τε γένος εἰμί ὁ πολυχρόνιος καί δυσκίνητος , οὔτε ἄλλος τίς δυνατός ἀναπλάσσω σημαίνω διατείνω ἐπίσης ἐπί τε ὁ ὀλιγοχρόνιος καί πολυχρόνιος ” . οὗτος δέ ἐφιστάνω ἀξιόω , πρῶτος μέν ὅτι κἀν εἰμί τις διάθεσις ὡς γένος , οὐ εἰμί οὗτος ὁ ὀλιγοχρόνιος , ἀλλά ἄλλος τις ἄμφω κοινός κατά ὁ διάκειμαι ὁπωσοῦν θεωρέω · ἔπειτα ὅτι ὁ ὁπωσοῦν διάκειμαι κοινός εἄν εἰμί ὁ τε ἔμμονος καί ὁ εὐμετάβλητος , βλήτως , ὥσπερ ὁ κατά ἄξιος διανομή ἁπλόος ἀπλόος κοινός τίς εἰμί ὁ τε πρός ἄνθρωπος καί ὁ πρός θεός συμπλοκή , οὖν ὁ μέν πρός ἄνθρωπος δικαιόω εἰδικός καλέω , ὁ δέ πρός θεός ὁσιότης . προστίθημι δέ καί οὗτος ὁ Ἰάμβλιχος , αὔγ-ασμα ἄλλος μέν λόγος ὁ διάθεσις οἶος Ἀριστοτέλης ὑποτείνω ἐν ὁ μετά ὁ φυσικός , ὅς δύναμαι κοινῶς διορίζω , καί ἄλλος οὗτος , ὅς ὁ κατά ὁ εἶδος διάθεσις ἔχω . εἰμί μέντοι τις κατά χρόνος μόνος διακρίνω ὁ διαφορά , κατά οὗτος ὀφείλω καί ὁ γενικός αὐτός ἀνευρίσκω ταὐτότης , ὅσπερ ἀδύνατος · αλιγοχρονιος γάρ καί πολυχρόνιος τίς ἄν εὑρίσκω κοινότης ὡς εἶδος γενικός κατά αὐτός μόνος ὁ ὁ ποῦ χρόνος ἰδιότης καί ὁ ἐν αὐτός εἰμί ποιέω σύστασις ; ζητέω δέ ὁ Ἀλέξανδρος , “ τίς διαφέρω ὁ διάθεσις ἀήτης καί ὁ ἕξις οὖν μετά ὀλίγος εἴρω πάθος καί παθητικός ποιότης . ὁ γάρ θερμότης ὅταν εὐμετάβολος ὅς πάθος φημί αὐτός εἰναι , ὁ δέ εὐμετάβολος διάθεσις νάω καλέω · χρονίζω δέ ὁ πάθος παθητικός γίγνομαι ποιότης φημί , ὁ δέ χρονίζω καί δυσκίνητος ξέω νῦν καλέω . τίς οὖν διαφέρω ὁ ξέω αὔτης καί διάθεσις ὁ θητικός ἐκεῖνος ποιότης καί ὁ πάθος ; ” λύω δέ ὁ τοιοῦτος ζήτησις αὐτός “ μήποτε , φημί , ὁ ἐξέρχομαι καί ὁ διάθεσις ἐπί ὁ ὁ Ψυχή ποιότης , ὅσος ἐπίκτητος καί ἔξωθεν καί διά διδασκαλία ἐγγίγνομαι , χρή τάσσω ” . ἐπεί δέ ἐνίστημι αὐτός ὁ σής παράδειγμα , θερμότης καί ψῦξις καί νόσος καί ὑγίεια , οὐ εἰμί ψυχικός , καινός αὐτός φημί ὁ παράδειγμα χράω , ” ἢ ὁ οἶος θερμότης λέγω εἄν ὡς ἴσος ὁ οἶδα ὡς θερμότης · ὡς φάρ οὗτος εὐκίνητος , οὔτως καί ὁ διάθεσις ” . οὗτος δέ ὁ λύσις οὐ ἀποδέχομαι ὁ μετά αὐτός ἐξηγητής , ἀλλά πρῶτος μέν θαυμάζω , εἰμί τις ἴδιος ξέω καί διάθεσις ὁ Ψυχή ἀφορίζω ἀσυμφώνως ὁ ατιδτοτελος καί μή κοινός αὐτός ποιέω εἰμί καί ὁ ἔχω · ἔπειτα , ποῦ οὐ καί ἐπί ὁ σῶμα ὁ ξέω ἀκούω καί διάθεσις , ὅταν ειδοποιός τις διαφορά γίγνομαι κατά ὁ σῶμα , ὡς ὁ λευκός ὁ χιών συμπληρωτικός τε αὐτός εἰμί ὁ καί ἕξις ἐν αὐτός ἐμποιέω ὁ λευκότης ; εἰμί μή ἄρα Ἐπίκτητος εἰμί καί ὁ ἐξέρχομαι δεῖ , ἀλλά οὖον συμφυής , καί εἰμί ἄν ἕξις κατά ὁ λευκός ὁ ὁ Λευ - λανθάνω μόνιμος λίνον διάθεσις . βιάζομαι δέ , φημί , καί ὁ παράδειγμα ὁ Ἀριστοτέλης ὁ κύριος εἴρω ἐν ἀκριβής καί ἀκροαματικός βιβλίον μή κύριος εἴρω λέγω , καί παρεξηγέομαι ὁ οἶος ὁ θερμότης ἴσος νομίζω ὁ οἶδα ὡς θερμότης , ἵνα ὥσπερ οὗτος εὐκίνητος , οὕτως Γ καί ὁ διάθεσις ὁ ἐν ὁ Ψυχή εὐκίνητος λαμβάνω . παρά πούς γάρ ἔχω οὗτος ὁ ἔλεγχος · καί γάρ ἐπί ὁ ἕξις , ὅς αὐτός εἰμί φημί ὁ Ψυχή , οἷος ὁ δικαιοσύνη λέγω . δεῖ τοίνυν μή οὕτως διορίζω οὗτος , ὡς ὁ ἐν ὁ σῶμα ὁ μέν εὐκίνητος πάθος εἰμί , ὁ δέ δυσκίνητος παθητικός ποιότης , ὁ δέ ἐν ὁ Ψυχή ἐπίκτητος ποιότης ὁ μέν εὐκίνητος διάθεσις , ἔχω δέ εἰμί ὁ δυσκίνητος , ἐπεί οὗτος γε οὐ αὐτός ὁ λόγος ὁ ποιότης εἰς εἶδος διαιρέω , κατά ὅσος εἰμί ποιότης , ἀλλά παρά ὁ ἐν ὅς ὑπόκειμαι ἐγγίγνομαι ὁ διαφορά αὐτός ποιέω . μᾶλλον οὖν ῥητέος ὅτι κινέω καί ἀλλοιόω καί ἔκστασις ὁ ὑπόκειμαι ὁ πάθος χαρακτηρίζω , καί ὁ παθητικός ποιότης παραπλήσιος , ὅταν ὁ κίνησις ὁ παθητικός δυσαπάλλακτος ὑπάρχω · ὅς μέντοι ὅρος καί πέρας ὁ εἶδος ἤδη κατέχω καί ὁ κατά ὁ κίνησις ἀνωμαλία καί ἑτεροίωσις πάντῃ χωρίζω , διάθεσις εἰμί . ὁδός μέν γάρ εἰμί ἐπί ὁ λόγος ὅς τε ἄλλος κίνησις καί ὁ παθητικός · ἐπειδάν δέ ἔρχομαι εἰς ὁ εἶδος , ἵστημι καί παύω πάσχω τε καί ἀλλοιόω . οὕτως οὖν ὁ αὐτός θερμότης , ὅταν μέν ἐν ὁ ἀλλοιόω μεταβάλλω , φαίνω πάθος ἢ παθητικός ποιότης · ὅταν δέ ἵστημι κατά ὁ εἶδος ὁ θερμότης καί ψῦξις , | ὁρίζω ἐν ὁ ὁ διάθεσις εἶδος , καί συμβαίνω οὕτως κατά αὐτός ὁ λόγος ὁ ποιότης γίγνομαι ὁ διάφορος , ἀλλά οὐ κατά τις ἔξωθεν οὐδείς προσήκω αὐτός προσθήκη ὁ ὑποδέχομαι ἢ ἄλλος τις τοιοῦτος , ἐπεί καί ὁ ἐν ὁ Ψυχή φυσικός πάθος ὁ μέν πάθος εἰμί , ὁ δέ παθητικός ποιότης , ὡς αὐτός εἴρω , καί οὖον δεῖ ὁ Ψυχή ἐξοικίζω οὗτος , ἐπί δέ ὁ σῶμα αὐτός μεταφέρω . οὖον τοίνυν οὐδέ ὁ διάθεσις μέν εἰμί ὁ ἐπί τοσοῦτος κατάψυξις καί ὁ ἕξις ὁμοίως ὁ ἐπί πλέω εἰμί καί μόνιμος , παθητικός δέ ποιότης ὁ ψυχρός καί οὐ ὁ κατάψυξις . ἐναντίος γάρ συμβαίνω κατά γε οὗτος ὁ λόγος ἢ ὥσπερ ὁ ἀληθής ἔχω · ὁ μέν γάρ κατάψυξις καί θέρμανσις ἐν κινέω μᾶλλον φέρω , ὁ δέ θερμός καί ψυχρός ἵστημι ὁ εἶδος . οὐ εἰμί οὖν ὁ κατάψυξις ὁ πάσχω ποιότης , ἀλλά ὁ πάσχω καί ἀλλοιόω , οὐδέ ὁ ψυχρότης αὐτός ὁ γίγνομαι πάθος , ἀλλά ὁ ἤδη γίγνομαι . ὁ δέ Πορφύριος “ ὁ πρόσκαιρος , φημί , θέρμανσις πάθος ἔχω ἆρα γε ὁ αὐτός εἄν εἰμί ὁ διάθεσις ; ὁ ὁ μέν ἔχω σῶμα καί ἐπάγω ἄλλος ὁ θερμαίνω εἰμί εἄν διάθεσις , ὁ θερμαίνω δέ οὕτως ὡς μή εἄν δύναμαι ἄλλος θερμαίνω πάθος εἄν εἰμί <ἡ> πρός καιρός καί ἐπί ὀλίγος θέρμανσις , ὥστε πάθος μέν εἰμί ἐπίτασις ὁ διάθεσις , ὅστις εἄν εἰμί καί παθητικός ποιότης , ἐπίτασις δέ ὁ διάθεσις ὁ ἐξέρχομαι καί ὁ μάλιστα παθητικός ποιότης ” . εἰμί δέ τις ἐπιλαμβάνω ὁ διαίρεσις μή ὁ εἷς πολύς ποιέω , ὅσπερ ἐσθίω , αλλά πολύς συμφορέω εἰς εἷς καί ἐν εἶδος τίθημι ἕξις καί διάθεσις , διότι ὁ μέν ἐπιτείνω , ὁ δέ ἀνίημι μένω ἐν αὐτός ἰδιότης , καί λέγω δυνατός εἰμί καί κατά εἶδος διαφέρω τις μηδείς κωλύω ἔχω ὁ κατά ὁ μᾶλλον καί ἀίσσω διαφορά διαφορά καί παράδειγμα ἐπάγω ὁ μέμψις καί ὁ ὀργή καί ὁ θυμός , Ἄπερ φημί ὁ Θεόφραστος ἐν ὁ περι πάθος κατά ὁ μᾶλλον καί ἀίσσω ἔχω ὁ διαφορά φορά καί μή εἰμί ὁμοειδής · ὄμοιος δέ καί φίλιος καί εὔνοια ἐπιτείνω καί ἀνίημι καί ἄλλος εἶδος ἑκάτερος ἑκάτερος εἰμί , ὠμότης τε καί καί ὀργή ἐπιθμία τε καί Ἔρως ὡσαύτως διΐστημι , καί καθόλου ὁ δύσφημος ὁ πάθος ἐπιτείνω εἰς ἄλλος μεταβάλλω εἶδος — εἰμί οὖν οὗτος λέγω <εν> ῥητέος ὅτι εί ὁ μᾶλλον καί ἀίσσω κατά ὁ ἀόριστος ὑφίστημι ὁ ὕλη , πῶς ἄν ἄγω εἰδητικός διαφορά κατά μηδείς ἄλλος ὁ διάστασις ὑφίστημι ; εἰμί γάρ εἰμί τίς ἄλλος ὁ διάφορος κατά εἶδος θεωρέω , ἐκ ἐκεῖνος ἄν μᾶλλον διά-ὠρίζω καί οὐ ἀπό μόνος ὁ μᾶλλον καί ἀίσσω , ὥστε καί ὅταν ἐπί ὁ πάθος λέγω , ὡς ἐπί ἔνυλος φύσις εἴρω , ὁ , ὁ ἀλόγιστος παρατροπή εἰμί παραλλαγή , ὡς ἄδικος πῆκυς λέγω ὁ ὅλος οὗτος , οὐ ὅτι πῆκυς καί ἄδικος . καί ἐνταῦθα οὖν ἄτακτος καί ἔνυλος φύσις διαφορά , ἀλλά οὐ καί κύριος καί κατά εἶδος διαφορά · ὥσπερ γάρ κοινωνία τις εἰμί ὁ διάκρισις ὁ εἶδος ἐπί ἑαυτοῦ φυλάσσω , οἶος ὁ ὁ δεξιός καί ἀριστερός , οὕτως καί διαφορά εἰμί ἐν ὁ αὐτός εἶδος Μένων , ὥσπερ ὁ κατά ὁ μᾶλλον καί ὁ ἀίσσω . εἰς τουναντίον δέ οὗτος ὁ Πλωτῖνος ἀπορέω ἰάομαι κοινός , φημί , εἰμί πᾶς ποιοπητος ὁ εἰναι χαρακτήρ ἔξωθεν οὐσία καί ὁ ἐπιγίγνομαι μετά ὅς οὐσία εἰς ὁ πῶς διάκειμαι ὁ ὑπόκειμαι , διά τίς πλείων εἶδος καταριθμέω ποιότης ἕξις καί διάθεσις ; ἄλλος γάρ διαφορά καί οὖον ποιότης ὁ μόνιμος καί μή , ἀλλά ἀρκέω ὁ διάθεσις ὁπωσοῦν ἔχω πρός ὁ παρέχω ποιός , προσθήκη δέ καί ἔξωθεν εἰμί ὁ μόνιμος μένω . ἀλλά εἴπερ ὁ μόνιμος καί δυσκίνητος καί ὁ συγχέω ἐν ὁ αὐτός εἶδος εἰμί ὁ οὐσία ἢ ὁ λόγος ὁ οὐσία νή Ζεύς , πῶς οὐ καί ἐν ὅς ποιότης ὁ κατά οὗτος διαφορά ποιότης ποιέω εἶδος ἐν ἐν εἶδος ἔχω τις πρός ἑαυτοῦ διαφορά καί οὐ περισσός τις προσθήκη ; οὐδέ γάρ ὁ τυγχάνω διαφέρω ὁ ἕξις παρά ὁ διάθεσις μόνιμος γίγνομαι , ἀλλά ὁ μεταλαμβάνω ἄτρεπτος τις καί ἀδιάλυτος δύναμις . εἰμί δέ οὗτος οὖον προσθήκη τις εισητικεω παραλλαγή , ἀλλά οἰκεῖος διαφοβος ὁ ὁ αὐτός εἶδος τελειότης , οὐ ὅστις ἀτελής εἰμί ὁ διάθεσις , ἀλλά ὅστις καί αὐτός ἔχω οἰκεῖος τελειότης τοιόσδε κοινωνέω ὁ ὁ εἶδος ὁ αὐτός τελειότης . αὐτός γάρ ὁ μέν κατά ὁ διάθεσις , ὁ ὁ δέ κατά ὁ καί οὐδέ ἐν ὁ αὐτός τέλειος ὁ ἕξις μένω τῆ διάθεσις ὅς γάρ ἄν εἰμί ἄλλος παρά αὐτός ) οὔτε ἐξίστημι τέλειος ( οὖον γάρ ἄν ὁ ἕξις μετά θήκη διάθεσις εἰμί ) , ἀλλά πῶς μέν ὁ αὐτός πρός ὁ διάθεσις , πῶς δέ οὐ εἰμί , ἅτε διαφορά ἐν ὁ αὐτός εἶδος Μένων διορίζω . ἀλλά διά τίς , φημί , ἐν ὁ πρός τίς τάσσω πρότερος ὁ ἐξέρχομαι καί ὁ διάθεσις νῦν ἐν ὁ ποιότης τάσσω αὐτός ; ἢ πολλάκις εἴρω πρός οὗτος , ὡς οὐδείς κωλύω ὁ αὐτός κατά ἄλλος καί ἄλλος ὑπό ἄλλος τάσσω κατηγορία ἢ καί μάλιστα ὑπό ὁ πρός τίς καί ἄλλος τις , εἴπερ οὖον κατά ἐαυτός εἰμί ὁ πρός τίς , ἀλλά ἐν ὁ ἄλλος κατηγορία ὑφίστημι . αἰτιάομαι δέ τις ὁ Ἀριστοτέλης ὁ διάθεσις ἐπί ὁ ὀλιγοχρόνιος τάσσω , ὁ συνήθεια καί αὐτός παραφέρω ὡς ὡς ὁ πολυχρόνιος σάω , ὥσπερ καί αὐτός ὁ συνήθεια ἐπί ὁ ἕξις μαρτύρομαι · ἐπί γοῦν ὁ αδιάλλακτος ἐχθρός λέγω εἴωθα ὅτι διάθεσις ἤδη γίγνομαι ἐπί ὁ σκιρρόω νόσος . ἀλλά ὁ μέν συνήθεια ταραιτητέον ὡς οὐ ἐν πᾶς τυγχάνω ὁ ἀληθής · ἐν οἶς δέ τυγχάνω , ἐν οὗτος μένω επιαρτυρω αὐτός ἄξιος . | καί οὕτως ὁ διάθεσις ἀντί ὁ ἕξις εἴωθα παραλαμβάνω , ἐπεί εἰς ἐν εἶδος οὗτος συντάσσω . δηλόω δέ ὁ διάθεσις δέσις τις κατά εἶδος , ὁ δέ ἕξις ἐνέργεια ὁ ἔχω ἢ ἔχω , καί διά οὗτος ὁ μέν ἵστημι εὐμετάπτωτος , ὁ ὁ δέ δυσμόχλευτος . Εὔδωρος δέ ἐγκαλέω ὅστις εἶπον ἴδιος εἰμί ὁ διάθεσις ὁ εὐκίνητος φημί πάλιν † εἴπερ εἶδος ὁ ξέω καί διάθεσις · “ οὐκέτι γάρ ἴδιος εἰμί ὁ εὐκίνητος ὁ διάθεσις · καί γὲρ ὁ ἕξις εὐκίνητος εἰμί · καί γάρ εἰμί ὁράω ζῷον εἰμί ὁ λογικός , οὐ ἄν εἰμί ὁ κύω ζῷον ὄλογος εἰμί . καί εἰμί πᾶς ἕξις καί διάθεσις , οὐδείς δέ διάθεσις ἕξις , πῶς οὖον συνάγω ὁ ὁ ἔχω μή εἰμί ξέω ; ” πρός δή οὗτος ῥητέος ὡς οὖον πᾶς διάθεσις ἴδιος Ἀριστοτέλης φημί ὁ εὐκίνητος , εἰμί γάρ ὁ μέν γενικός εἰμί διάθεσις , ὁ δέ εἰδικός , καί ὁ μέν εὐκίνητος ὁ κατά ὁ εἶδος θεωρέω , ὁ δέ γενικός καί ὁ εὐκίνητος ὑπάρχω καί ὁ δυσκινητέω . καί ἔχω τις καί οὗτος λόγος , εἰμί τις γέος ὑπολαμβάνω ὁ διάθεσις ἢ ὡς γένος · εἰμί δέ τις ὡς ὅλος ὁ ἕξις ἀπομερισμός τίθημι ὁ διάθεσις ὡς ὑποδεέστερος πόλις καί οὕτως εἰμί ὁ ἕξις διάθεσις , ὡς περιεκων ὁ διάθεσις θέσις ἐν ἑαυτοῦ · καί γάρ καί κατά ἀρετή διάκειμαι λέγω , καίτοι ξέω εἰμί . ἀλλά ἐπεί πολύς μέρος εἰς ἀλθέω συμβάλλω ὁ ὁ σημαίνω διάκρισις , δεῖ καί οὗτος ἐπί ὁ εἴρω ἔχω τις ἀμφιβλόαν διαστέλλω . διχῶς τοίνυν λεύω τῦ ἀρετή παρά αὐτός , ὁ μέν ἀτελής , ὅστις λόγος μόνος ἤ ἔθος ἢ φύσις πρός ὁ καλῶς ἔχω παρασκευάζω ( λόγος δέ μόνος λέγω , ὡς οἶδα μέν ὁ δήω , μήτε δέ μήτε φύω πρός αὐτός καί διά οὗτος ὁ ὁ Μήδεια φθέγγομαι · καί μανθάνω μέν οἶος δράω μέλλω κακός , θυμός δέ ἀγαθός ὁ ἐμέω βούλευμα ) , ὁ δέ τέλειος , ἤ ὁ τρεῖς οὗτος ἀπαρτίζω , δυσκίνητος ἀρετή νῦν λέγω ὁ Τελία καί ἀπαρτίζω ὁ ὅλος . πάλιν ἐπιστήμη ὁ μέν ἰδίως λέγω κατά ὁ ὁ εἰμί ὡς εἰμί ἀκριβής γνῶσις , ὁ δέ κοινός , ὅστις καί κατά πᾶς λέγω τέχνη , νῦν ἐπιστήμη εἴρω ὁ καί ἐπί ὁ τέχνη διατείνω . ἔτι δέ καί ὁ θερμότης δικός λέγω , ὁ μέν συμφύω , ὁ δέ Ἐπίκτητος , εὐκίνητος ἐνταῦθα θερμότης ὁ Ἐπίκτητος καλέω . ὄμοιος δέ καί ἐπί ὁ ψῦξις ὁ Ἐπίκτητος ληπτέος ψυκροτηταω , ἀλλά οὐ ὁ συμμύστης . διόπερ οὔτε ὁ ὁ πυρός θερμότης οὔτε ὁ ὁ χιών ψυχρότης ὑπολαμβάνω ἐνταῦθα , ἀλλά ὁ ὁ ὕδωρ ἢ ἄλλος σῶμα μεταβολή εἰς ἀμφότερος οὗτος . Ἄξιος δέ καί ὁ ὁ στωικός συνήθεια περί ὁ ὄνομα καταμανθάνω . δοκέω γάρ οὗτος τις ἀνάπαλιν ὁ Ἀριστοτέλης ὁ διάθεσις ὁ ἕξις μόνιμος ἡγέομαι · ὁ ὁ δέ ἀφορμή μέν ὁ τοιοῦτος ὑπόνοια , οὖον μέντοι κατά ὁ μόνιμος ἢ μή παρά ὁ στωϊκός ὁ οὗτος λαμβάνω διαφορά , ἀλλά κατά ἄλλος διάθεσις · καί γάρ ὁ μέν ξέω ἐπιτείνω φημί δύναμαι καί ἀνίημι , ὁ δέ διάθεσις ανειπατος εἰμί καί ἀνάνετος , διό καί ὁ εὐθύτης ὁ ῥάβδος , ἄν εὐμετάβολος εἰμί δύναμαι κάμπτω , διάθεσις εἰμί φημί · μή γάρ ἄν ἀνίημι ἢ ἐπιτείνω ὁ εὐθύτης μηδέ ἔχω ὁ μᾶλλον ἢ ἀίσσω , διόπερ εἰμί διάδθςιν . θέσις . οὑτωσί δέ καί ὁ ἀρετή διάθεσις εἰμί , ὅς κατά ὁ μόνιμος ἰδίωμα . ἀλλά κατά ὁ ἀνεπίτατος καί ἀνεπίδεκτος ὁ μᾶλλον · ὁ δέ τέχνη καίτοι δυκινητος εἰμί ἤ ] μή εἰμί διάθεσις . καί ἔοικα ὁ μέν ἐξέρχομαι ἐν ὁ πλάτος ὁ εἶδος θεωρέω , ὁ δέ διάθεσις ἐν ὁ τέλος ὁ εἶδος καί ἐν ὁ μάλιστα , εἴτε κινέω καί μεταβάλλω , ὡς ὁ εὐθύς2 ὁ ῥάβδος , εἴτε καί μή . μᾶλλον δέ Κρής ἐκεῖνος ἐφίστημι , μή ὁ παρά ὁ στωϊκός σχέσις ὁ αὐτός εἰμί ὁ παρά Ἀριστοτέλης διάθεσις , κατά ὁ εὐανάλυτος καί καί δυσανάλυτος διΐστημι πρός ὁ ἐξέρχομαι . ἀλλά οὔτως συμφωνέω . ὁ μέν γάρ Ἀριστοτέλης ὁ ἀρέβαιον ὑγίεια διάθεσις εἰμί φημί , ὁ δέ ἀπό ὁ Στοά ὁ ὑγιεινός , ὅπως ἄν ἔχω , οὖον συγχωρέω σχέσις εἰμί · φέρω γάρ ὁ ὁ ἕξις ἰδίωμα · ὁ μέν γάρ σχέσις ὁ ἐπίκτητος κατάστασις χαρακτηρίζω , ὁ δέ ξέω ὁ ἐκ ἑαυτοῦ ἐνέργεια . ὅθεν ὅθεν οὐδέ χρόνος μῆκος ὅς ἰσχύς ειδοποιώ ὁ ξέω κατά αὐτός , Γ ἰδιότης δέ τις καί χαρακτήρ , καί ὤσπερ ὁ ἐρριξωμένα μᾶλλον καί ἀίσσω ῥιζόω , εἷς δέ ἔχω ὁ κοινός ἰδίωμα ὁ ἀντέχω ὁ γῆ , οὐτάω καί ὁ ἕξις ἐπί δυσκίνητος καί εὐκίνητος ὁ αὐτός θεόω · ὅλως γάρ ὁ γένος πολύς ποιός εἰμί ἐκλύω ἐκεῖνος ὁ ἰδίωμα ἐκεῖ κατά ὅς εἰδοποιέω , ὡς ὁ αὐστηρός οἶνος καί ἀμύγδαλον πικρός καί Μολοσσικός κύω καί Μελιταῖος , οἶς πᾶς μέτειμι μέν ὁ γενικός χαρακτήρ , ἐπί βρακὺ δέ καί ἀνίημι , καί ὅσος ἐπί αὐτός ὁ ἐν ὁ ἔξειμι λόγος ἐπιμένω ἐπί εἷς κατάστασις οὗτος , ὁ δέ εὐκίνητος πολλάκις ἐκ ἄλλος αἴτιος αἴτιος ἐκεῖ . διόπερ ὁ στωϊκός διατείνω ὁ κεῖος κοινός καί ἐπί ὁ εὐκίνητος , ἄς λέγω Ἀριστοτέλης διάθεσις , καί οὗτος ἡγέομαι πολύς διαφέρω ὁ σχέσις . σέως . ὁ γάρ ὁ ἀναλαμβάνω ὁ ὑγίεια ἕξις κάθισις καί προρολῆς καί ὁ τοιοῦτος σχέσις πάντῃ διΐστημι · ὁ μέν γάρ άρριζος καί ἀπαγής ἐγώ εἰμί , ὁ δέ οὕτως ὑφίστημι φημί ὥστε ἀφίημι διαμένω ὅσος ἔξω ἑαυτοῦ δένω , ὁ ἔμμονος ἐκ ἑαυτοῦ καί ὁ οἰκεῖος λόγος παρέχω . διά οὗτος οὐδέ ὁ ὁπωσοῦν δυσανάλυτος σχέσις λέγω ἕξις παρά αὐτός · εἰμί γάρ ἔξωθεν ἔκω | ὁ δυσανάλυτος , ὥσπερ ὁ δακτύλιος ἐν νδʹ δακτυλήθρα ὠθέω , οὐ ἄν εἰμί ἐν ἔξειμι ὁ τοιοῦτος καθίστημι · ἀλλά εἰμί ἑαυτοῦ ὁ ἐνέργεια παρέχω ὁ εἰμί τοιόσδε , τότε ἄν εἰμί ἐν ἔξειμι , ὥσπερ ὁ πηλός εἰς ὄστρακον μεταβάλλω · αὐτός γάρ ἀπό ἑαυτοῦ τοιόσδε γίγνομαι . ἀλλά οὗτος μέν οὕτως ἱστορέω . ὁ δέ βαθύς ἐν οὗτος δήω ἐπίβλεψις ἐκεῖνος εἰμί · ἆρα ὁ ἕξις οὐ ἄλλος τίς εἰμί ὁ διάθεσις πλήν ὁ προσλαμβάνω ὁ μόνιμος καί δυσκίνητος ; τίς οὖν ποτός εἰμί οὗτος ὁ προσλαμβάνω , πότερος διαφορά προσθήκη ἢ ψιλός σχέσις ἢ πλεονασμός τις ἄλλος ὁποιοσοῦν ; καί γάρ εἰμί μέν εἰδοποιός διαφορά προσλαμβάνω , εἶδος γίγνομαι ἕτερος , καί οὐκέτι ἐν ὁ αὐτός εἶδος εἰμί ὅς τε ἕξις καί ὁ διάθεσις · εἰμί δέ σχέσις ψιλός ἢ πλεονασμός ὁποιοσοῦν , ὅς γε οὑτωσί δόξα πρόσειμι , πάλιν ἐν ὁ τοιόσδε προσθήκη γίγνομαι ἄλλως καί οὖον κατά ὁ ἰδιότης ὁ λόγος πάρειμι ὁ μόνιμος . μήποτε οὖν ἐν πλάτος ὁ εἷς εἶδος θεωρέω ὁ ἕξις καί διάθεσις ὁ λόγος , ἔχω διαφορά ἐν ἑαυτοῦ εἰδητικός μέν , περιέχω δέ ὑπό ὁ αὐτός εἶδος · ὁ γάρ εἷς εἶδος συλλαμβάνω ἐν αὐτός ὁ ὁ ἕξις καί διάθεσις διαφορά . αἰτία δέ οὗτος ὑπάρχω ὁ καθαρότης καί ὁ ἄυλος ὁ εἶδος φύσις , διά ὅς ἀμιγῶς καί καθαρός ὁ πολύς εἶδος ἐν εἷς πολλάκις περιέχω . καί δεῖ νοέω ὁ εἶδος οὖον μόνος ὁ κατά ὁ μέγας ἀλλά καί ὁ κατά ὁ μικρός ὁ εἰμί ἑτερότης . οὐδέ ἐπίτασις οὖν οὐδέ μεταβολή ἀποδεκτέος , διά ὅς ἀπό ὁ διάθεσις ὁ ἕξις ἀπογεννάω . οὔτε γάρ ἐκ κίνησις οὔτε ἐκ ἐπίτασις οὔτε κατά μεταβολή φύω , λόγος ἀποβλαστάνω · ἀρχηγικός γάρ καί αἴτιος εἰμί ὁ ἀκίνητος ὁ κινέω καί ὁ ὁ ὁ ἐγώ συμμετρία προσέοικα ὁ εἰς ὁ ἀοριστία ὁ ὕλη ὑποφέρω . παραιτέομαι δέ διά ὁ αὐτός αἴτιος καί ὁ ὁ ἀπαγής καί πήγνυμι εἰς διάκρισις ὁ αὐτός ὑποτείνω · σωματικός γάρ ποιέω ὁ ὁ εἶδος διδασκαλία καί κατά μεταβολή ὁ ἕξις ἀποτελέω , καί εἰμί οὕτως μεταβολή κύριος ὁ ἵστημι εἶδος , 8 παντελῶς εἰμί ἀδύνατος . διά δέ ὁ αὐτός αἴτιος οὐδέ ὁ πολυχρόνιος καί ὀλιγοχρόνιος ἐν ὁ τοιοῦτος διαφορά ἀπολογίζομαι ἄξιος , διότι χρόνος μέν συμφέρω κινέω , κίνησις δέ οὐ ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ κῦρος ὁ ὁ εἶδος ἰδιότης , κατά αὐτός δέ μᾶλλον αὐτός ἀφορίζω . ἀλλά εἰμί μέν λέγω τις , ὡς δύναμις εἰς ὁ συνόχωκα προυπάρχω τέλειος συνακολουθέω ἔχω σύν ὁ μόνιμος κατάστασις καί ὁ κατά χρόνος βεβαιότητα , τάχα ἄν τίς λέγω σύμφωνος ὁ περί ὁ ποιότης ὑπόθεσις · ὡς δέ νῦν λέγω προηγουμένως ὁ κατά χρόνος κινέω ὁ διάφορος αὐτός ἀποδίδωμι τις , οὐδαμῶς ἔχω ὁ πιστόν καί ἀληθής ὁ λόγος · ἀναστρέφω γάρ οἶτος ἀνάπαλιν ὁ φύσις ὁ εἰμί . οὖον τοίνυν οὐδέ ὁ ἀτελής καί τέλειος , εἰμί τις καί οὗτος εἰς διάστασις αὐτός παραλαμβάνω ὡς ἐχέγγυος , ἀναμφισβήτητος ἔχω ὁ ἐπίκρισις , ἐπεί οὐδείς ἐν ὁ λόγος ἀτελής θεωρέω κατά γε ὁ οἰκεῖος ἕκαστος τάξις · πληρόω γάρ οὗτος σύμμετρος πρός ὅς ἕκαστος αὐτός λαγχάνω δύναμις . ἴσως οὖν ἐπί ὁ μετέχω ὦρ λόγος καί ὁ σύνθετος ὁ τοιοῦτος δεῖ μετάγω διαφορά - Ἥρα , ὅταν ὁ ἐλλείπω ὁ οἰκεῖος φύσις οὗτος συμμείγνυμι ὁ τέλειος ποιέω ἀτελής φαίνω καί ἀσύμμετρος ὁ ορισμένος καί κινέω εἰς ἐπίτασις ὁ ἵστημι . καθόλου οὖν διά-ὁρίζω ὡς δεῖ ὁ μετέχω λόγος καθαρός θεωρέω αὐτός κατά ἑαυτοῦ , εἰμί καί ὅτι μάλιστα ἔνειμι ἐν ἕτερος . διά ἀκρίβεια οὖν ἐξεταστέον , τίς μέν ἐν ὁ σύνθετος πάρειμι κατά ὁ ὁ εἶδος λόγος , τίς δέ κατά ὁ ὁ ὑπόκειμαι ὑλικός φύσις , τίς δέ κατά ὁ κοινός ἐκ ἄμφω · οὗτος γάρ καί μάλιστα οὐ εἄν συγχέω ὁ εἶδος ὁ καθαρότης , ὅς δεῖ κατά ἑαυτοῦ ὁ λόγος περιλαμβάνω . ἀπό δέ οὗτος ἐκεῖνος καταφαίνω ὡς οὐ εἰμί ὁ ἕξις διάθεσις προσλαμβάνω ὁ μόνιμος οὐδέ ὁ αὐτός ὑγεία ἐν μέν ὁ ἀναλαμβάνω εὐκίνητος εἰμί διάθεσις εἰμί , βεβαιόω δέ καί δυσκίνητος ἀποτελέω ἕξις γίγνομαι . πάλιν γάρ καί ἐνταῦθα ὁ ὁ συντίθημι καί μετέχω πάθημα μετάγω ἐπί ὁ ἁπλόος εἶδος ὁ ποιότης καί γένεσις ἐν αὐτός ποιέω διά κίνησις ἐναλλάσσω , ὁ δέ ἐξαπίνης αὐτός πάρειμι , ὅταν πείρω , καί μή παραγίγνομαι , ὅταν μή ἐγγίγνομαι , οὐ ἔοικα διατηρέω ὁ τοιοῦτος διορισμός . οὐδέ εἰμί τις ὁ ὅλος καί μέρος ἐπί αὐτός λαμβάνω , τυγχάνω ὁ ἀλήθεια · οὖον γάρ † εἶπον ὅτι ὅτι ἐν αὐτός ὁ τοιοῦτος διαφορά · πῶς γάρ εἄν ἐν ὁ ἀμερής θεωρέω ὁ ἐν οὗτος διάφορος ; εἷς ἴσως ἐν ὁ μεριστός καί ὁ μετέχω ὁ παραλλάσσω αὐτός κατά αὐτός θεωρέω ὁ μή δύναμαι ὁ ἀμερής αὐτός ἀμερῶς ὑποδέχομαι . ὅθεν ὀρθῶς Ἀρχύτας ὁ ἐν ἔχω τίθημι εἶδος ὁ ποιότης ἀρκέω οὗτος καί οὖον συζεύγνυμι μετά αὐτός ὁ διάθεσις οὐδέ ὡς 660 οὗτος συναριθμέω , οὔτε ὡς ὑπό ὁ αὐτός τάξις εἰμί ὁ εἶδος , ὅσπερ ἐγώ λέγω πρότερος , οὔτε ὡς διαφέρω . ἀλλά οὗτος μέν ὁ ταὐτότης ὁ εἶδος μᾶλλον προσέχω ἐπί ὁ εἷς εἶδος μένω , Ἀριστοτέλης δέ οὐ ἐξίστημι μέν οὐδέ αὐτός ὁ ὁ τοιοῦτος ὑπόθεσις , πλήν ἐξεγρασμόν τις προστίθημι καί παραδείκνυμι ὁ ἐν ὁ εἷς αὐτός πλῆθος . αὐτίκα ὁ διάθεσις λέγω μέν φημί ὁ ἔχω μέρος τάξις ὁ κατά τόπος ἢ δύναμις ἢ κατά εἶδος · θέσις γάρ τις εἰμί ὥσπερ ὄνομα δηλόω ὁ διάθεσις . οὐκοῦν ἐν τούτος ἐν εἷς περιχέω πᾶς ὁ διάφορος θέσις , ὁ μέν σωματοειδής ὡς κατά τόπος ὁ οὕτως διατίθημι λαμβάνω , ὁ δέ ἐν παρασκευή καί ἐπιτηδειότης ὡς ἰατός δύναμις ὁ θέσις παραδέχομαι , ὁ δέ τέλειος ἔχω ὡς κατά εἶδος ὁ θέσις ἀφορίζω . ὁ δέ ἕξις κατά αὐτός λέγω εἷς μέν τρόπος ὁ ἔχω καί ἔχω ἐνέργεια · ὥσπερ γάρ ὁ ποίησις ὁ ποιέω καί ποιέω μεταξύ εἰμί , οὕτως καί ὁ ἔχω ἐσθής καί ὁ ἔχω ἐσθής μεταξύ ὁ ἕξις εἰμί , ἄνευ διαφορά ὕω νοέω , διό οὐδέ ποιότης οὗτος , ἀλλά ἐν ἄλλος κατηγορία ὁ ὁ ἔχω κατατάσσω . ἄλλος δέ τρόπος ἕξις λέγω διάθεσις μόνιμος , κατά ὅς εὕω ἤ κακῶς διάκειμαι ὁ διάκειμαι , καί ἤ κατά ἑαυτοῦ ἤ πρός ἄλλος , οἷος ὁ ὑγεία ἕξις · διάθεσις γάρ εἰμί τοιοῦτος διαφορά ἐμφαίνω , διό καί ποιότης . ἔτι ἕξις λέγω , ὅς ἄν εἰμί μόριον τοιοῦτος διάθεσις · διό καί ὁ ὁ μέρος ἀρετή ἕξις τίς εἰμί . πάλιν οὖν καί ἐνταῦθα ἐν ὁ εἷς πολύς θεωρέω ἑτερότης · ἕξις διάστασις , καί ἔτι πρόσκειμαι ὁ κατά ἐνέργεια τελειότης καί ὁ κατά ὁ εὕω θεωρέω ὅς τε κατά αὐτός καί ὁ πρός ἄλλος συμπαραδηλόω , ὅς μέντοι ἐν ὁ ὁ ἕξις λόγος περιέχω . καί ἔτι μέντοι συναμφότεροι ὁ τε ἔχω καί ὁ διάθεσις πολυειδῶς ἑκάτερος θεωρέω ὑπό εἷς κρατέω λόγος τέλειος ὁ ποιότης , ἐπεί οὗτος αὐτός ἐν ἑαυτοῦ συγχέω . οὖον μέντοι διά οὗτος νοητός εἶδος ἤ γένος εἷς ὁ εἰμί ὁ ποιότης θετέος · οὖον γάρ ἐν ὁ πρῶτος γένεσις ἐν ὁ ὅσπερ εἰμί ὑφίστημι ὁ ποιοραω καί μετά ὁ οὐσία ὑφίστημι . δεῖ δέ ὁ εἰμί οὐσία παρακολουθέω οὗτος ἔχω ὥσπερ πρῶτος αὐτός , μή ἐκ οὗτος δέ ὁ σύστασις ἔχω μηδέ διά οὗτος συμπληρόω · εἰμί γάρ ἄν ὕστερος ὁ ποιότης . ὁ μέν γάρ τις οὐσία συμπληρόω καί ἐκ ποιότης οὐδείς ἴσως ἄτοπος , ἔχω ἤδη ὁ οὐσία πρό ὁ ποιότης , ὁ δέ τοιόσδε ἔξωθεν , αὐτός δέ ὁ ουδιος ὅς ἔχω οὐσιώδης ἔχω . οὐ ὀρθῶς οὖν ἐπιζητέω τις , εἰμί ὁ ἐνθάδε ποιότης καί ἐκεῖ ὑπό εἷς γένος · οὐδέ γάρ ὅλως εἰμί ὁ ἐπεί ποιότης , ἀλλά πᾶς ὁ ἐν ὁ εἰμί οὐσία εἰμί , εἴπερ ὁ ποιότης κατά ὁ ὁ ἰδιότης ἐν ὁ ὕλη μέθεξις θεωπουντ . ἀλλά εἰμί ὁ νόος ὁ ὅδε ἕξις , κοινῶς , φημί , ἐπί ἐκεῖνος , ὁ οὐσία καί οὗτος ὁ ἕξις κατηγορέω . ἤ καί ὁ ἐνθάδε νόος ἄλλως λέγω ἕξις καί οὐ ἀφομοιωτέον αὐτός ὁ ὅδε ἕξις , ἀλλά μᾶλλον ὁ ἁπλόος καί ἄμικτος εἶδος , ὅς περιέχω ὅς νόος ἐν ἑαυτοῦ . καί ὁ σοφία δέ ἄλλος μέν ὁ ὁ νοῦ,ἄλλη δέ ὁ ὁ Ψυχή , καί ὁ μέν ἐν ὁ Ψυχή ἕξις , ὁ δέ ἐν ὁ νάω οὐσία . οὖον ζητητέος δέ , εἰμί κοινός ὁ ποιός ἐνταῦθα ἐκεῖ καί συνώνυμος ὑπάρχω · πᾶς γάρ ὁ ἐκεῖ θεῖον καί αὐτάρκης καί αὐτός ἐπί ἐκεῖνος καί οὗτος εἰμί κοινῶς ποῶ . ἀλλά οὗτος μέν ἅλις , ἐπί δέ ὁ ἑξῆς εἶδος ὁ ποιότης εἶμι . p . 9a14 ἕτερος δέ γένος κατά ὅς δρομικός ἢ πυκτικός ἢ ὑγιεινός ἢ νοσώδης λέγω ἠώς ὁ ὁ δέ μαλακός ὁ ἀδυναμία ἔχω ὁ αὐτός οὗτος . μεταβαίνω ἐπί ὁ δύο ὁ ποιότης εἶδος κατά ὁ δύναμις καί ὁ ἐπιτηδειότης ἤ , ὡς αὐτός φημί , κατά φυσικός δύναμις ἢ ἀδυναμία λέγω , πολύς μέν ὁ δύναμις σημαίνω , ὡς εἴρω πρότερος , νῦν δέ ὁ κατά ὁ ἐπιτηδειότης ὁ φυσικός δηλόω . διττός δέ εἰμί οὗτος , ὁ μέν ἁπλόος , ὁ δέ κατά προκοπή τις θεωρέω , κατά ὅς ἤδη προφανής εἰμί καί ἑτοῖμος ὁ ἐπιτηδειότης ὡς ἐν ὁ πυκτικός λέγω , οὗτος νῦν παραλαμβάνω · διό ὁ ποιέω ποιέω τίς ἢ πάσχω ὁ ῥᾳδίως προστίθημι · οὗτος γάρ ὁ δύναμις ὁ προκεικοφυια ἴδιος εἰμί , ὅσπερ καί εὐαρίθμητος ὑπάρχω . καί γάρ καί ὁ ἀπό ὁ Στοά πρός μέν ὁ τέχνη ἐπιτηδειότης μόνος ἀπολείπω ὁ ἁπλόος οὕτως θεωρέω , πρός δέ ὁ ἀρετή ὁ ἀξιόλογος προκοπή ἐκ φύσις προυπάρχω ἀποφαίνω , ὅς καί ὁ ἀπό ὁ περίπατος φυσικός ἀρετή καλέω . μήποτε δέ οὖον μόνος ἐπί ὁ ἀρετή , ἀλλά καί ἐπί ὁ τέχνη ὁ ἐκ φύσις ἐπιτηδειότης θεωρητέον καί ὁ ἐπί ὁσονοῦν ἢ καί ὁ ἀξιόλογος ἐκ φύσις προκοπή . δρομικός δέ ἢ πυκτικός λέγω ὁ μήπω ἐν ἔχω οὗτος ἔχω , εἷς ἐπιτηδειότης μόνος ἤδη προάγω καί ἑτοῖμος πρός ὁ γίγνομαι τοιοῦτος · καί ὑγιεινός δέ καί νοσώδης ὁμοίως καλέω ἀπό ὁ πρός ὑγεία καί νόσος ἐπιτηδείως ἔχω · καί ὁ φυσικός δέ ἀρετή καί κακία εἰς ὁ αὐτός ἐπιτηδειότης ὑπάγω . ἐν δέ ὁ εἶδος οὗτος ὁ περί ποιότης τάσσω καί ὁ σκληρός καί μαλακός , ὅτι ὁ μέν σκληρός δύναμις ἔχω ὁ μή διακόπτω ῥᾳδίως ( οὐδείς γάρ ὁ γένεσις σῶμα οὐ εἄν διακόπτω ) , ὁ 61 μαλακός ἀδυναμία ἔχω ὁ αὐτός οὗτος , δύναμις δέ ὁ ῥᾳδίως εἄν διαιρέω . ἐπισημαίνω δέ ἄξιος , ὅτι δυνατός εἰμί , κατά ὅς ὁ δύναμις λέγω , κατά οὗτος καί ὁ ἀδυναμία εἴρω . εἰμί γάρ δύναμις ἔχω ὁ μέν ὑγιεινός ὁ μηδείς πάσχω ὑπό ὁ τυγχάνω ῥᾳδίως , ὁ δέ σκληρός ὁ μή ῥᾳδίως διαιρέω , καί ἀδυναμία ἔχω ὁ μέν ὁ πάσχω ῥᾳδίως ὑπό ὁ τυγχάνω , ὁ δέ ὁ ῥᾳδίως διαιρέω . καί ὁ ἀνάπαλιν , εἰμί ὁ νοσώδης ἀδυναμία ἔχω ὁ μή πάσχω καί | ὁ μαλακός ἀδυναμία ἔχω ὁ μή διαιρέω , δύναμις ἔχω ὁ μέν ὁ πάσχω , ὁ δέ ὁ διαιρέω . ἀλλά ἐπεί ὁ δυσπαθής ὁ εὐπαθής τέλειος καί ὁ ὑγιεινός ὁ νοσώδης μᾶλλον κατά φύσις , διά οὗτος δή ὁ μέν ὁ δύναμις , ὁ δέ ὁ ἀδυναμία ἀποδίδωμι . οὐ ἐπί πᾶς δέ εἰμί ὄνομα κεῖμαι ὅς χωρίζω ὁ ἐπιτηδειότης ὁ ἐνέργεια · ἐπί μέν γάρ ὁ πυκτικός καί πύκτης καί δρομικός καί δρομεύς χωρίζω ὁ ὄνομα , γραμματικός δέ καί μουσικός καί ὁ ὁ ἐπιτηδειότης μόνος ἔχω λέγω καί 6 ἤδη κατά ἐνέργεια . καί οὗτος δέ ἐπισημαντέον , ὅτι κἀν λέγω οὗτος ὁ κατά δύναμις εἶδος ποιότης , ἀλλά ὄνομα ποιότης οὐ εἰμί , ἀπό ὅς καλέω ὁ κατά δύναμις ποιός . οὖον γάρ ἀπό ὁ πυκτικός 6 πυκτικός ὀνομάζω , διότι πυκτικός μέν εἰμί ὁ ὁ πυκτεύω τέχνη , ὁ δέ πυκτικός οὔπω ἔχω ὁ τέχνη οὗτος , ἀλλά εἰμί χρή σημαίνω ὁ εἶδος οὗτος ὁ ποιότης , ἀκατονόμαστος εἰμί διά λόγος σημαντέον αὐτός · ὁ γάρ πρός δρόμος ἐπιτηδειότης , οὗτος εἰμί ὁ ποιότης , ἀπό ὅς ὁ δρομικός λέγω , καί ὁ πρός ὁ πυκτεύω ἐπιτηδειότης , ἀπό ὅς 6 πυκτικός , καί * ὅλως ἀπό ἐκεῖνος εἰς ὁ τελειόω . καί οὗτος δέ ἐπίστασις ἄξιος , ὅτι οὖον πᾶς δύναμις οὐδέ ἐπιτηδειότης πᾶς ὁ εἰς ὁστισοῦν μεταβάλλω αὐτός ποιότης λέγω κατά ὁ εἶδος οὗτος ὁ ποιότης , ἀλλά ὁ εἰς ὁ κατά ἐνέργεια ποιότης ἄγω , καί ὅτι ἐν ὁ φυσικός οὗτος δύναμις ὁ τε φυσικός ἀρετή τάσσω περί ψυχή εἰμί καί ὁ σωματικός κατά ὁ μαλακός καί σκληρός θεωρέω καί ὁ κατά ὁ συναμφότεροι ἐν ὁ πυκτικός καί δρομικός , ὥστε καί πᾶς ὁ δύναμις παραλαμβάνω . μετά δέ ὁ ὁ λέξις σαφήνεια ἐπί ὁ ἔνστασις καί ὁ ἔνστασις ὁ λύω μέτειμι , καί ὁ μέν εἶδος εἶπον ὁ πρότερος ὁ δύο γένος καλέω καί ἐπίστασις ἴδη καί διάλυσις τυγχάνω , ὡς οὐδείς ἄτοπος ὁ μέσος καί μήτε εἰδικός μήτε γενικός καί γένος καί εἶδος καλέω . ὁ γάρ νῦν ἀπαριθμέω εἶδος μέν εἰμί ὁ πρῶτος ποιότης , γένος Ε δέ ὁ ὑπό ἑαυτοῦ εἶδος ὁ ὑπάλληλος λέγω ἐν , καί διά οὗτος καί γένος καί εἶδος Γέτης εἰκότως . περι δέ ὁ τάξις ἐγκαλέω ὁ εἶδος ὁ ποιότης · ἐσθίω γάρ , φημί , πρῶτος μνημονεύω ὁ φυσικός δύναμις , κατά πυκτικός ἢ δρομικός γίγνομαι τις , εἶτα οὕτως ὁ ἐκ μελέτη καί διδασκαλία ἐπιγίγνομαι ὁ φυσικός δύναμις ἔχω καί διάθεσις ἀναδιδάσκω . ἀλλά ὁ οὗτος ἐγκαλέω ἐννοέω ὁ ὁ Ἀριστοτέλης πρός ἑαυτοῦ συμφωνία . αὐτός γάρ ἐν ὁ φυσικός ὁ τέλειος πρότερος ὁ φύσις ὁ ἀτελής εἰμί φημί · γεννάω γάρ ἐκ ὁ τέλειος ὁ ἀτελής καί ἐκ ὁ ἐνέργεια ὁ δύναμις · ἄνθρωπος γάρ σπέρμα γεννάω , ὥσπερ ὁ πατήρ , καί ἐκ σπέρμα πάλιν ἄνθρωπος , ὥσπερ ὁ μήτηρ . ὁ γάρ δύναμις πᾶς ὑπό ὁ ἐνέργεια ἄγω εἰς ὁ ἐνέργεια , καί διά οὗτος προυπάρχω δεῖ ὁ τέλειος ἐν αἴτιος λόγος προΐστημι . εἰκότως οὖν ὁ περί ὁ τέλειος λόγος προλαμβάνω ἐπάγω ὁ περί ὁ δύναμις . κἀν γάρ ὁ γένεσις ἐπί ὁ αὐτός προυπάρχω ὁ δύναμις ὁ ἐνέργεια καί ὁ ἀτελής ὁ τέλειος , ἀλλά ὁ φύσις ὁ ἀνάπαλιν πᾶς γάρ ἀτελής ὑπό τέλειος τελειόω καί πᾶς δύναμις ὑπό ὁ ἐνέργεια προυπάρχω ἄγω εἰς ὁ ἐνέργεια . οὖον δεῖ οὖν ὡς πρός γένεσις ὁ πρότερος , ἀλλά ὡς πρός οὐσία λαμβάνω . πᾶς δέ μάλιστα ἐπί ὁ ποιότης ὁ κατά ἐνέργεια προυφίστημι , ἐπί ὅς ὁ χαρακτήρ ὅρος τις κατά ἐνέργεια περιλαμβάνω . καί ἄλλως δέ οἰκεῖος ὁ πάρειμι τάξις ὁ εἶδος ὁ ποιότης , εἴπερ ὁ μέν φυσικός δύναμις κατά ἐπιτηδειότης θεωρέω ὁ δέ ἐπιτηδειότης μέσος εἰμί ὁ τε κατά ἐνέργεια ἐντελέχεια καί ὁ παθητικός ὁ ἐφεξῆς παραδίδωμι · δεῖ γάρ εἰμί ὁ ποιέω πρότερος ἐνέργεια εἰμί , εἶτα ὁ φύω πάσχω , καί οὕτως ἀπό ὁ ἐνέργεια εἰμί εἰς ὁ φύω πάσχω ἐγγίγνομαι ὁ πάθος . Πλωτῖνος δέ ἀπορέω , ὕπος ἕτερος εἶδος ὁ φυσικός δύναμις · εἰμί γάρ κατά ὁ δύναμις ὁ ποιότης , οὐ ἐφαρμόζω πᾶς ὁ ὁ δύναμις , ὅσπερ ἐν εἷς εἶδος περιέχω ὁ ποιότης . πρός ὅς ῥητέος ὅτι πᾶς μέν Ζ ὁ εἶδος ὁ ποιότης ὁ δύναμις προσήκω ἀποδείκνυμι καί ὁ ὅλος γένος συμπαρατείνω , πλεοναχός δέ λέγω ὁ δύναμις , διχῶς δέ τοὐλάχιστον , εἷς εἶδος ἀποδίδωμι αὐτός ὁ κατά ἐντελέχεια εἰκότως ἕτερος ἀντιδιαιρέω ὁ κατά ὁ ἀτελής θεωρέω ἐπιτηδειότης , ὅστις κατά ὁ δύναμις νοέω , διπλόος καί αὐτός θεωρέω , ὁ μέν κατά ὁ τυγχάνω ἐπιτηδειότης καί ἐν πᾶς ὡς ἔπος εἶπον θεωρέω , ὁ δέ κατά ὁ ἤδη προκοπή τις ἐκ φύσις λαμβάνω , ὅσπερ εὐαρίθμητος ὑπάρχω . ῾ἀλλ᾿ εἰμί ὁ διάκειμαι , φημί , ὁ φύσις πυκτικός ποιός λέγω , οὐδείς ὁ δύναμις αὐτός προστίθημι ποιέω · καί γάρ ἐν ὁ ἕξις καί διάθεσις ὁ ἀποδίδωμι εἰμί δύναμις . πρός ῥητέος ὅτι πρός μέν ὁ ποιός εἰμί οὐδείς διαφέρω ἢ ἀπό ἕξις ἢ ἀπό διάθεσις ἢ ἀπό φυσικός ἐπιτηδειότης λέγω , διότι 6 γενικός ποιός κατά ὁ γένος ὁ ποιότης κοινῶς θεωρέω , ὁ δέ εἶδος διαφέρω καί ὁ διαφορά πρός ὁ [ ἤδη ] ἤτοι κατά ἕξις ἢ κατά διάθεσις , ὅσπερ ἤδη προλαμβάνω , ὁ ἐκ φύσις εἰμί · νῦν δέ προοκειμαι οὖον περί ποιότης ἁπλόος εἶπον , ἀλλά εἶδος ποιότης ἀπαριθμέω , οὐδέ περί ποιέω , ἀλλά περί τις ποιέω ὁ κατά ὁ φυσικός δύναμις θεωρέω καί ὁ δύναμις καί ὁ ἐπιτηδειότης , ἀλλ' οὐ ὁ κατά | ὁ ἕξις ἢ ὁ διάθεσις , ῾ἀλλὰ διά τίς , φημί , ὁ κατά δύναμις ὁ κατά ἐπιστήμη διαφέρω , ὅς ποιέω ; ἢ καθό μέν ποιέω , οὐδείς διαφέρω ἀλλήλων · ἐπί ἴσος γάρ αὐτός πάρειμι ὁ γένος · κατά ὅσος μέντοι εἶδος ποιότης διαφέρω κατανέμω , κατά οὗτος διαφέρω οὗτος ἀλλήλων · καί γάρ ἐπί ὁ ἄλλος πᾶς κατά εἶδος ἑτερότης ὁ εἶδος ὁ εἰδικός διαφορά , ἀλλά οὖον ὁ γενικός κοινότης περιλαμβάνω . ῾ἀλλ᾿ οὐδέ διαφορά , φημί , ποιότης οὗτος , εἰμί ὁ μέν μελετάω ἔχω , ὁ δέ φύσις · εἷς ἔξωθεν ὁ διαφορά , κατά αὐτός δέ ὁ εἶδος ὁ πυκτικός πῶς πρός ῥητέος ὅτι ὁ ἀπό ὁ μελέτη προκοπή προάγω ὁ φυσικός δύναμις ἐπί ὁ ἐγγυτέρω ὁ εἶδος προχωρέω ἀθρόος ἐπί ὁ τέλος πάρειμι ἔχω ὁ ἕξις ἄλλος εἰμί παρά ὁ φυσικός κατασκευή , εἴπερ ὁ μέν τέλειος , ὁ 85 ἀτελής , ὥσπερ ὁ χαλκός ὁ ἐπιτήδειος πρός ἀνδοριάντα χωρίζω ὁ ἀνδριάς · οὕτως γάρ καί ὁ πυκτικός ὁ πύκτης διαφέρω . ἀλλά ἐπί μέν ὁ ποιέω ὁ ἀπό ὁ τέχνη καί ὁ φυσικός δύναμις διά-ὁρίζω ὁ ὄνομα καί ὁ μέν πύκτης καλέω , ὁ δέ πυκτικός , ἐπί δέ ὁ τέχνη αὐτός καί ὁ φυσικός δύναμις συμπίπτω ὁ ὄνομα · πυκτικός γάρ ἄμφω καλέω , διότι πολύς πρᾶγμα οὐ ὀνομάζω , κἀν ἄλλος καί ἄλλος ὁ εἶδος εἰμί , ὁ μέν ἀτελής , ὁ δέ ἐκ μελέτη καί τέχνη παραγίγνομαι , ὅθεν ὁ Ἀριστοτέλης <οὐκ> ήξιου διάκειμαι λέγω ὁ κατά δύναμις · γάρ ὁ διάκειμαι πως , φημί , λέγω ὁ κατά δύναμις , οὐ ὅτι μή διάκειμαι πως κατά ὁ κοινός ὁ διάθεσις σημαίνω , ἀλλά ὅτι μή οὕτως διάκειμαι ὡς ὁ ἐκ ἄσκησις τέλειος . εἰμί οὖν ὁμώνυμος ὁ διάκειμαι κεῖμαι ἀπό ὦρ φυσικός δυναμόω , οὐ ἀπό ὅς ἔχω , εἷς ἀλλά ἀπό ὅς ἔχω παρονομάζω . εἰμί δέ οὗτος οὕτως ἔχω , θεωρέω τις κατά αὐτός ὁ λόγος ὁ ποιότης οὗτος διαφορά , καί οὐ ἔξωθεν ὁ προσθήκη νοέω ὁ ἐν δύναμις πρός ὁ ἔχω , ἀλλά ὅς ὁ ἀτελής καί τέλειος καί ἀμέριστος καί μεριστός καί αὖος ὁδεύω εἰς ὁ μετέχω ὁ εἶδος καί ἀνάπαλιν ἐν ὁ ὁ μέθεξις ὁ εἶδος θεωρέω , οὗτος διΐστημι οὗτος ἀπό ἀλλήλων . οὗτος μέν οὖν πρός οὗτος εἴρω ὁ ἀπορία . Ἄξιος δέ ἔτι ἐγώ δοκέω ζήτησις , πῶς ὁ ἀτελής καί καί τέλειος διΐστημι ἀλλήλων . εἰμί γάρ οὗτος , ἐπεί ἀτελής οὖον μόνος κατά ὁ φυσικός ἐπιτηδειότης , ἀλλά καί ὁ ἐκ οὗτος μεταβολή καί ὁ εἰς ὁ εἶδος προκοπή ὁ ἀτελής εἰμί , ἐν κινέω ὁ ἐπί ὁ εἶδος θεωρέω , εἰμί καί ἐκεῖ εἰδητικός διαφορά . ὅλως δέ πῶς ὁ ἀτελής ἐν ἄλλος εἶδος τίθημι δυνατός ; πρῶτος μέν ὁ εἶδος πανταχοῦ κατά ὁ τέλειος θεωρέω · ὁ γάρ εἶδος ὁ ζῷον διαιρέω ἄνθρωπος λέγω καί ἵππος · εἶτα διπλασιάζω ὁ εἶδος οὕτως καί κατά ἕκαστος εἶδος ὁ μέν τέλειος εἰμί , ὁ δέ ἀτελής . μήποτε οὖν οὐ ὡς ἀτελής πρός τέλειος δεῖ ὁ τοιοῦτος διαφορά λαμβάνω * ὁ ἐν ὁ αὐτός εἶδος περιέχω οὐ ὁ ἐπιτηδειότης καί ὁ δύναμις ὡς ἀπό ὅς ἔχω χαρακτηρίζω ἐν ἄλλος εἶδος τίθημι , ἀλλά ὡς αὐτός ὁ δύναμις καί ὁ τοιοῦτος ἀτελής κατά οἰκεῖος τις ὁ τοιοῦτος τελειότης ἐν εἶδος ἀφορίζω ἵστημι . ὅρος γάρ τις καί ὁ ἐπιτηδειότης περιέχω καί οὐ κατά ὁ ὁδός ὁ ἐπί ὁ εἶδος θεωρέω · ἀόριστος γάρ ἐκεῖνος καί ἤπειρος καί οὖον δύναμαι κατά εἶδος ἀφορίζω . ὁ μέντοι ἐν ὁ χαλκός πρός ὁ ἀνδριάς ἐπιτηδειότης ὅρος τίς εἰμί καί εἶδος ὁ ὁ χαλκός εἶδος συνυπάρχω · διό καί ποιότης εἰμί καί ποιός κατά αὐτός ὁ ἔχω λέγω , κἀν μή εἰς ὁ ἐνέργεια τελειόω . ἄλλος δέ ὁ φυσικός οὗτος δύναμις ὡς ὁ δύναμις ὁ ὕλη ἐκδέχομαι ἀπορέω , πῶς ποιότης εἰμί ὁ δύναμις ὁ ἄποιος ὕλη . καίτοι ἄλλος μέν ὁ φυσικός δύναμις , ἄλλος δέ ὁ ὁ ὕλη δύναμις · ὁ μέν γάρ προέμφασις ὁ εἶδος εἰμί , ὁ δέ στέρησις καί οὔπω ἐπιτηδειότης , ἀλλά καί οὗτος ἔτι λείπω . ἀναμιμνήσκω δέ καίω φυσικός οὗτος δύναμις εἶπον ὁ Ἀριστοτέλης ὁ ἤδη προάγω εἰς ὁ ῥᾳδίως τίς ποιέω ἢ πάσχω . ὁ δέ Εὔδωρος αἰτιάομαι ὡς ὁ πρότερος αὐτός εἰμί οὗτος ὁ εἶδος ὁ ποιότης · ὅς γάρ φυσικός δύναμις , εἰμί μέν εὐμετακίνητος τυγχάνω , διάθεσις εἰμί , εἰμί δέ μόνιμος , ἕξις . οὗτος δέ οὐ ὀρθῶς εἴρω , ὁ Ἀριστοτέλης ἐν μέν ὁ πρότερος ἀρετή καί ἐπιστήμη λαμβάνω , ὅσπερ εἰμί καί φύσις τίς ἔχω , ἀλλά δήω καί ὁ ἀπό ἄλλος διδασκαλία καί μάθησις · ἐν δέ ὁ δύο τάσσω ὁ μηδείς διδασκαλία δήω , ἀλλά φύσις μόνος ἀρτάω . διά-ὁρίζω οὖν ἄμφω , ὁ μέν ὁ κατά ἐνέργεια τελειότης , ὁ δέ τ05 « δέ ὁ εἰς ἐπιτηδειότης παρασκευή . Ἄξιος δέ ἐπίστασις εἰμί καί οὗτος φημί , μήποτε πολύς διαφέρω συλλαμβάνω ὑπάγω ὑπό εἷς εἶδος οὗτος ὁ ποιότης . ἐπεί γάρ εἰμί ὁ μέν ἐν ὁ ποιέω δύναμις , ὁ δέ ἐν ὁ μή ῥᾳδίως πάσχω , οὗτος μέν εἰκότως μένω ἐν ὁ δύναμις εἰμί , ὁ δέ κατά ὁ πάσχω θεωρέω κατά ἀδυναμία μᾶλλον θεωρέω . πῶς οὖν οὗτος τοσοῦτος ἀλλήλων διαφέρω εἰς εἷς τάσσω καί ὁ ἀδυναμία ὁμοῦ ὁ δύναμις συναριθμέω ; πῶς δέ ὁ Ἀριστοτέλης κατά δύναμις ἢ ἀδυναμία ὁ οὕτως ποιός ἐπονομάζω ; ὁ γάρ ἐναντίος δεκτικός εἰμί ἄν τις κατά ὁ αὐτός · ἐναντίος γάρ ὁ δύναμις ὁ ἀδυναμία . ἢ οὖον ὁ αὐτός πρός ὁ αὐτός γίγνομαι ὁ ἐναντίωσις , ἀλλά πρός ἕτερος καί ἕτερος · οὖον γάρ ὅς εἰμί δύναμις , οὗτος καί ἀδυναμία , μά ὁ μέν ποιέω δύναμις , ὁ δέ πάσχω ἀδυναμία . καί οὗτος ἀναγκαῖος · ὅστις γάρ δύναμις ὑπάρχω τις , οὗτος καί ἀδυναμία παρακολουθέω ὁ ἐναντίος , καί οὖον διά-ὁρίζω οὗτος χωρίς , ἀλλά συμφέρω εἰς αὐτός ὁ λόγος μόνος διακρίνω καί ὁ ἐπί ὁ διαφέρω ὁ ἐπίνοια ἀναφορά · ὁ γάρ πυκτικός δύναμις εἄν ἔχω ὁ πλήσσω καί αὐτός δύσπληκτος εἰμί δύναμαι μή πλήσσω καί ἀδυναμία ἔχω πρός οὗτος . ἔτι δέ οἴομαι ῥητέος ὅτι καί ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω ὑπό εἷς καί ὁ αὐτός τάσσω κατηγορία καί ὁ δύναμις καί ἀδυναμία οὖον κωλύω ὁ τοιοῦτος , ὁ τε πρός ὁ ποιέω καί μή πρός ὁ πάσχω , εἴπερ καί ξέω καί στερέω ἐν ὁ αὐτός εἰμί κατηγορία . καί εἰμί ὁ μέν δύναμις ὁ ποιέω καί μή πάσχω ἐν ὁ ὑγιαίνω , ὁ δέ ἀδυναμία ὁ μή ποιέω ἀλλά πάσχω ἐν ὁ νοσέω . ἀλλά πῶς ὁ Ἀριστοτέλης εἶπον ὅτι δρομικός λέγω οὖον ὁ διάκειμαι πως , ἀλλά ὁ δύναμις ἔχω ὁ ποιέω τίς ῥᾳδίως ; ὁ γάρ μηδέ ὅλως αὐτός διάκειμαι ἄτοπος ὑπονοέω · ἔχω γάρ ὁ πῶς ἔχω διάθεσις . ἢ κατά μέν ὁ ὁ εἶδος διάθεσις ὁ τέλειος οὖον διάκειμαι οὔτε ὡς εὐκίνητος οὔτε ὡς μόνιμος ἔχω ὁ διάθεσις , κατά δέ ὁ ἐπιτηδειότης διάκειμαι · πρός ἐκεῖνος οὖν ὁ σημαίνω λέγω μή διάκειμαι . ἢ μᾶλλον ῥητέος ὅτι οὖον κατά ὁ διάκειμαι ὅλως ὁ τοιοῦτος εἶδος χαρακτηρίζω , κἀν διάκειμαι πάντως τυγχάνω , ἀλλά κατά ὁ ῥᾴδιος ἔχω ὁ ἐπιτηδειότης ὁ ποιέω τίς ἢ μή πάσχω . ἀλλά εἰμί ὁ πυκτικός ποιός , πῶς οὐ κατά οὗτος ὁ λόγος καί ὁ ποιητικός εἰμί ποιός . ἀλλά δοκέω πρός τίς εἰμί ὁ ποιητικός ; ἢ εἰμί μέν κατά δύναμις λέγω ὁ ποιητικός , ποιότης εἄν εἰμί κατά ὁ δύο εἶδος ὁ ποιότης ὁ ἐν ὁ δύναμις θεωρέω , ὥσπερ καί ὁ πυκτικός . εἰμί δέ κατά ἐνέργεια , κατά ὅσος μέν διατίθημι ὁ Ψυχή , ποιότης εἄν εἰμί καί ἐν ὁ πρῶτος ὁ ποιότης εἶδος τάσσω , καθό δέ ποιέω , οὐ ὑπό ὁ πρός τίς , ἀλλά μᾶλλον ὑπό ὁ ποιέω ἀνάγω . ἐπί δέ ὁ ἄψυχος οὐ αὐτός ὁ νεύω , ἀλλά ὁ ἔξωθεν πρόσειμι ὁ συντυγχάνω ἀποτελέω , ὅσπερ † εἶδος εἰμί ἐκεῖνος ποιητικός . ὁ δέ ῥᾴδιος οὖον ὁ κοινῶς ἐπιτήδειος εἰμί , ὡς εἴρω πρότερος · οὐδέπω γάρ ἔχω οὗτος ῥᾳστώνη εἰς ἀπεργασία , ἀλλά ὁ προκοπή ἔχω τις εἰς ὁ πρόσω · οὗτος δέ εἰμί ὁ πρό ὁ εἶδος καταδεκτικός ὁ τέλειος λόγος καί οἷος μέρος μέν τίς αὐτός παρασπάω , ὁ δέ ὅλος οὔπω ἔχω . ἀλλά διά τίς ὁ ὁ πάσχω τίς οὐκέτι δύναμις , ἀλλά ἀδυναμία Ίφη εἰμί ; ἢ αὐτός ἐν ὁ Μρυ]ς ὁ φυσικός οὗτος διαλύω , διαιρέω ὁ μέν ἐν ὁ ποιέω , ὁ δέ ἐν ὁ πάσχω , καί ὁ μέν ποιέω ὁ ἐν ἕτερος ἢ <ᾖ> ἕτερος ποιέω ἀποδίδωμι , ὁ δέ πάσχω ὁ ὑπό ἔτερον πάσχω ἢ <ᾖ> ἕτερος . κοινός μέντοι δύναμις ἐπί ἀμφότερος οὗτος οὗτος διατείνω , ἰδίως δέ ὁ ἀδυναμία ἀπολογίζομαι εἰμί ἐν ὁ πάσχω . ἀλλά πῶς ὁ ἀδυναμία ἐν ὁ πάσχω τίθημι ; εἰμί γάρ τις ἐπαλλάσσω προσβιάζω ὁ ὁ πάσχω δύναμις ἀδυναμία εἰμί ὁ ποιέω , ὥσπερ ὁ ὁ ποιέω δύναμις ἀδυναμία εἰμί ὁ πάσχω , ἔξειμι τίς ἀμφισβητέω . ἢ καινός μέν οὗτος ἑλίσσω ἀπό ὁ ἕτερος ἐπί ὁ ἔτερα , κύριος μέντοι ὁ μέν δύναμις ἐπί ὁ ποιέω τίς ἢ μή πάσχω ἁρμόττω , ὁ δέ ἀδυναμία ἐπί ὁ πάσχω . ὁ μέν γάρ ἀγαθός εἰμί ὁ δύναμις , οὖν καί ὁ φύσις ἐκ ἀρχή , ὁ δέ χείρων ὁ ἀδυναμία . ἀλλά εἰμί ὁ ἀδυναμία στερέω , ὁ δέ στερέω οὐ ἔχω , πῶς οὖν φημί ἔχω ἀδυναμία ὁ πάσχω ; ἢ ὁ ἔχω ἀδυνα - εἷς καταχρηστικός εἴρω ἀντί ὁ στερέω δύναμις . ἤ ἐπεί συνέρχομαι ὁ ἀδυναμία ὁ δύναμις ( ὁ γάρ ὑγεία δύναμις ἔχω ὁ ποιέω ὁ ὑγιεινός καί ἀδυναμία ὁ πάσχω ὁ νοσώδης ) , νοσώδης ) διά οὗτος οὐδείς ἄτοπος ἔχω καί ὁ ἀδυναμία ὡς συνυπάρχω ὁ δύναμις . ἀλλά πῶς ὁ μαλακός κατά ἀδυναμία ἀφορίζω ὁ μή διαιρέω , εἴπερ ὁ μέν ἀδυναμία στέρησις εἰμί , ὁ δέ μαλακός εἶδος τίς εἰμί , ὤσπερ καί ὁ σκληρός ; ἢ δυνατός ὁ αὐτός καί ὡς εἶδος θεωρέω , ὅταν κατά ὁ εὐδιαίρετος λαμβάνω , καί ὡς ἀδυναμία ὁ μή διαιρέω . μετά δέ ὁ ἔνστασις καί διαλύω καιρός ἄν εἰμί καί ἐγώ ὁ νοερός ὁ ἐξηγητής ἐπιβολή περί σής φυσικός οὗτος δύναμις παραγράφω , τίς τε εἰμί λέγω καί ἐν τίσις θεωρέω ὁ εἰμί . εἰμί δέ καθόλου οὗτος ὁ γένος πᾶς ὑπάρχω ὁ ὁπωσοῦν τελειόω · οὖον γάρ ὅλως ἀπό ὁ ἀτελής ἐπί ὁ τέλειος παραγίγνομαι τίς , εἰμί μή μέσος δόναπλμις πείρω ἐπιδίδωμι μέν ὁ ἐνδεής εἰς τελέω , δέχομαι δέ ὁ ἀποπλήρωσις ἀπό ὁ τέλειος . συναγωγός οὖν εἰμί ὁ ἄκρος καί ὁδός παρέχω ὁ ἀπό ὁ ὑποδεέστερος ἐπί ὁ ἀγαθός καί παρασκευή ἐντίθημι καί ἀφορμή εἰς τελέω μοῖρα τε τις προλαμβάνω ἀπό ὁ ἐνέργεια καί οἶος ἔλλαμψις τίς εἰμί απὸ ὁ τέλειος οὐσία καί ἕξις καί προθέρμανσις τις ὡς ἐλλύχνιον πρό ὁ ὁ πυρός θερμότης · καί εἶδος δέ μέτριος μετουσία ἀπομερίζω καταί μέτρον καί οὐ ὅλος παροῦς νοέω ὁ τοιοῦτος σύναμις . τοιοῦτος δέ εἰμί ἐν ὁ Ψυχή θεωρέω ὁ μερίς - Καΐς · ὅταν γάρ ὁ ὁ Ψυχή νόος ὁ ὁ χωριστής τελειόω , δέναμίς εἰμί ὁ προάγω ὁ νόος ὁ Ψυχή ἐπί ὁ νοερός εἶδος καί τύν κατά ἐνέργεια γόης . διαφανής δέ μάλα εἰμί κατά ὁ φύσις · ὁ γάρ ἔργον ὁ φύσις ἐν κινέω εἰμί , ὅστις ἐκ Ι ὁ δύναμις οὗτος εἰς ἐντελέχεια ὁδεύω , καί ἐν μεταλαμβάνω λόγος , ὅστις οὐ ἐν ἄλλος παραγίγνομαι ἢ ἐν ὁ δύναμαι δέχομαι · οὖον γάρ πᾶς εἶδος εἰς ὁ τυγχάνω ἐγγίγνομαι , ἀλλά ὁ δύναμαι παραγίγνομαι εἰς ὁ ἐπιτηδείως ἔχω ὑποδέχομαι . καί ἐν ὁ Ψυχή δέ , κατά ὅσος φύσις ἐφάπτω ὁ ἐνέργεια νόος ἀφίστημι , κατά τοσοῦτος ὁ δύναμις θεωρέω . ὀρθῶς ἄρα λέγω ὡς ὁ δύναμις οὗτος διαφερόντως ὁ ὁ φύσις οὐσία συμληροῖ , καί διά οὗτος εἰκότως ἐνταῦθα ὁ ὅλος οὗτος φυσικός δύναμαι ὁ δύο ποιότηταςαὴοΡί(ἐ͂aι , ὡς ὁ τε δύναμις οὗτος ἐν ὁ ἐφύω κύριος ἀφθρισμένης καί οὐδέ ἄλλως νοέω ὁ ἔτερον ἢ ὅσπερ εἰμί ἕτερος . καί ἐν πᾶς δέ ὁ κόσμος εἰμί τις προάγω γένεσις , οὐ ἄλλως ἢ διά ὁ δύναμις εἰς οὐσία προάγω καί ἀποτελέω ἢ ὁ ὕλη ἐν ὁ δέχομαι ὁ εἶδος διά δύναμις εἰς αὐτός παραγίγνομαι · αὐτός δέ ἢ διά ἑαυτοῦ ἱκανός εἰμί προβιβάζω , ὡς ἐπί ὁ αυτοκίνητο Ψυχή , ἤ ῥᾳδίως εἰς ὁ τέλειος ὑπό ὁ ἐνέργεια προάγω . ἀλλά τοιοῦτος μέν τις καί ἐν τοιοῦτος ὁ δύναμις ὁ ἑαυτοῦ ὑπόστασις κληρόω . Ἐπιστημονικός δέ εἰς εἰμί καί ὁ δόξα ἀναζητέω ὁ περί ὁ τοιοῦτος δύναμις ὁ κατά ἐπιτηδειότης , εἴτε ἐν ποιότης αὐτός φυσικός θεωρέω εἴτε ἐν οὐσία εἴτε ἐν ἄλλος ὅστις ἕτερος γένος ὁ εἰμί . ἆρα οὖν ἀπό ὁ ὕλη ὁ δύναμις καί ὁ δύναμις αὐτός , ὅς τις οἴομαι , ἢ αὐτός ὁ ὕλη ὁ δύναμις , ὡς ἄλλος δοκέω ; ἢ οὗτος ἄτοπος · οὔτε γάρ παρέχω τις αἴτιος ὁ ὕλη ἀπό ἑαυτός ἀσθενής εἰμί πάντῃ οὔτε οὐσία ἐνδίδωμι ἐκπίπτω ὁ εἰμί οὔτε δύναμις ἀρχή παντελῶς εἰμί ἀδύναμος οὔτε ποιότης ἀφορμή ἄποιος εἰμί κατά ἑαυτοῦ , ἀλλά οὔτε ἔχω τίς γόνιμος στερέω πᾶς καί ἐν ἔνδεια εἰμί καί πενία κατά ἑαυτοῦ . ἀλλά οὐδέ σχέσις ὕλη ὁ δύναμις ὁ πάντῃ ἄσχετος οὐδέ πλεονασμός ονασμὸς ὁ πρῶτος υπικειμαι ὁ μηδείς ἔχω διαφορότης ἐν ἑαυτοῦ οὐδέ ἔκτασις ἢ συστολή ἢ μάνωσις ἢ πύκνωσις ὁ ἀποστερέω πᾶς κίνησις ὕλη οὔτε ἄλλος οὐδείς ποῦ περί ὁ ὕλη ἐπινοέω B αἴτιος γίγνομαι ὁ ὁ δύναμις ὑπόστασις · εἶδος ἄρα εωΡέͅἆι Ρ - ποκατασκευή τις ὁ δύναμις οὗτος , οὐ ἄποιος τις σχέσις . ἀλλά μέν οὐδέ ὁ κατά εἰμί ὅσος εἰμί εἶδος καί ἵστημι ἐν ὁ οἰκεῖος τελειότης κατά ἑαυτοῦ , οὐ ἄν οὗτος τε ὁ οὐσία παράγω ὁ δύναμις · τέλειος γάρ καί ὅλος ὑπάρχω ἐν ἑαυτοῦ προέχω ὁ κατά ἀπομερισμός εἶδος ὑφίστημι δύναμις . λείπω τοίνυν ἀπό ὁ σύνοδος οὗτος , ὕλη τε καί εἶδος ἤ ὁ ἀνάλογος ἔχω ὕλη ὕλη καί εἶδος , ὑφίστημι ὁ τοιοῦτος δύναμις . ἐν οὖν ὁ ὕλη συνίστημι ὁ δύναμις ἀπό ὁ εἶδος κατά ὁ ἁμῃγέπῃ ποῦ λόγος μετουσία , ὅταν πρόειμι τις ἀπό αὐτός πρόδρομος ἐπιτηδειότης , ὡς εἰμί μέν ὁ μέτειμι ὑποδοχή ὁ ἕξις , ὁ δέ ὑποδοχή ὁ ἕξις προεισφέρω εἰς ἐνέργεια . ἄν ὁ σῶμα δέ ἄν ὁ ψυχή ὁ ἐπιτηδειότης δέχομαι οὗτος , οὗτος πᾶς Τάντα σῴζω ὁ πρός ὕλη ἀναλογία , λόγιος , κατά ὅς πρός ὁ τέλειος ἑαυτοῦ ὡς πρός εἶδος συντάσσω κατά αὐτός ὁ πρῶτος ἑαυτοῦ ὑπόστασις ἐπιτήδειος ἴσχω πρός ὁ τέλειος μετουσία · ὁ γάρ ἐν γένεσις ἀπό ὁ ἀτελής ἐπί ὁ τέλειος προκόπτω ὁ ὁ ὑποδοχή ὁ ἕξις προκοπή δέχομαι , εἶτα ὁ τέλειος μέθεξις εὐμοιρέω , ὁ μέν μετέχω Μένων , ὁ δέ μετέχω ὅλος ἄμη ὁ εἶδος μή δύναμαι κατασῴζω , ἄλλος πρό ἄλλος ἀεί μέθεξις ἀτελής πρό τέλειος ὑποδέχομαι . κατά ἀναλογία δέ τις καί ἐπί ὁ ζῷον ἀπό ὁ ὁ σῶμα δύναμις , ὅστις νοερός τε εἰμί καί καθαρός ἀσώματος , ὁ ἐπιτηδειότης οὗτος θεωρέω . σαφής οὖν ἐκ οὗτος γίγνομαι , ὡς καί περί ψυχή καί περί σῶμα καί περί ὁ κοινός ζῷον ενυταρχους καί ὅπως ἐν τε ὁ ποιέω καί ἐν ὁ πάσχω ἢ μή πάσχω ἁπλόος οὔτως θεωρέω κατά καινός τις μετουσία . οὖον μήv ἀλλά καί ὁ ὁ ἐπί ἄμφω ῥοπή αὐτός πρός τε δύναμις καί ἀδυναμία ἀπό αὐτός ῥᾳδίως καταφαίνω · διότι γάρ συμμείγνυμι ὁ ὡς ἐν ὕλη τάξις ὑπόκειμαι πρός ὁ ἀπό ὁ λόγος ἀπομερισμός , διά οὗτος ὁ ἀπό ὁ λόγος κατέρχομαι μοῖρα ἀμφίβολος γίγνομαι , πρός τε δύναμις καί ἀδυναμία ἐπί ἐπί ἴσος ἐπικλίνω . καί ὁ ἄλλος δέ πᾶς ὁ εἴωθα λέγω περί ὁ ποῶ φυσικός τάξις ὁ δύναμις πρόδηλος ὁ Ζεύς ἀκριβόω αὐτός ὁ ἐπιστήμη μετέρχομαι , ἐπειδή καί μεταβολή θεωρέω ὁ κατά ὁ φυσικός δύναμις · ἐν γάρ ὁ προάγω καί ὁδεύω ἐπί ὁ τέλειος αὔτης θεωρέω · καί ὁ μᾶλλον δέ καί ἀίσσω ἐν ὁ δύναμις ὑπάρχω οὗτος διά ὁ προβιβάζω ἀεί ὁ ἐπιτηδειότης ὁ φύσις . Ἐπίστασις δέ ἄν εἰμί ἄξιος , μήποτε οὗτος μέν περί ὁ σύνθετος καί μετέχω ὁ δύναμις πρῶτος ὑφίστημι , αὐτός δέ ὁ δύναμις οὐδείς τοιοῦτος πάσχω · ἤδη γάρ ἔχω τις ἀπό ὅς εἶδος μετουσία . ἢ μᾶλλον ὁ ὅς μεγεχοειντα ὁ δύναμις αὐτός κατά αὐτός ἀδύνμα εἰμί οὐδέ μεταπεριεχω βολή ὁ ἐπί ὁ τέλειος οὔτε προβιβασμός ἐπιδέχομαι , κατά δέ ὁ φυσικός καί δύναμις ἔχω οὗτος , ὅστις διά τε ὁ ὑλικός ἔνδεια καί ὁ πρός ὁ τέλειος εἶδος ἀνάτασις ὁ τε προβιβασμός ὁ μετέχω ἑαυτοῦ παρέχω καί ὁ ἐπί ὁ τέλειος μεταβολή καί ὁ κατά ὁ μᾶλλον καί κακός κίνησις , κατά ὁ ζωτικός μᾶλλον ὁ μετέχω λόγος ἤ2 κατά ὁ εἰδητικός ἀφορίζω διά ὁ κίνησις . κατά δέ ὁ αὐτός εἱρμός ὁ ἀκριβής θεωρία καί περί ὁ μαλακός καί σκληρός δεῖ ποιέω λόγος , ὁπόθεν οὗτος γίγνομαι πρῶτος , ἆρα διάστασις , ὁ μέν στερεός , ὁ δέ ἀραῖος , ὁ σκληρός καί μαλακός ποιέω καί πύκνωσις καί μάνωσις ἢ κενός πολύς ἀπόληωις , ὅπου δέ συνίζησις καί ἀποπλήρωσις ὁ κένωμα ὁ διάφορος ἐν ἑκάτερος παρέχω ἢ ὕλη πλεονασμός καί ἔνδεια ποιέω ὁ μέν σκληρός , ὁ δέ μαλακός . ἢ πᾶς ὁ τοιοῦτος ἐπιγεννηματικός ποιέω ὁ ὁ κατά λόγος διαφέρω ἰδιότης . ἆρα οὖν πίπτω ὁ δύναμις καί μή δύναμαι ἀνέχω ἑαυτοῦ ὁ ἀντίτυπος καὶμ σκληρός ποιότης ὑφίστημι , ὁ δέ ὁ μαλακός ἐν ὁ ἀνέχω ὁ δύναμις ἑαυτοῦ καί κουφίζω μετέωρος οὕτως ἀπολεπτύωει καί ἁπαλός ὁ σύστασις ἀπεργάζομαι ; ἀλλά οὕτως εἄν ὁ ἐναντίος εἰμί συμβαίνω ἢ ὅσπερ Ἀριστοτέλης βούλομαι · οὖον γάρ ἔτι ὁ μέν σκληρός κατά δύναμις , ὁ δέ μαλακός κατά ἀδυναμία εἰμί , ἀλλά ἐναντίος ὁ μέν ἀνέχω ἑαυτοῦ λεπτότης ἐν δύναμις εἰμί ὁ ἑαυτοῦ ἐπαίρω , ὁ δέ σκληρότης ἐν ἀδυναμία ὁ αὐτός οὗτος . ἀγαθός οὖν ἀντί οὗτος κατά ὁ συνοχή ἤτοι ὑπερβάλλω ἢ ἐλλείπω ὁ διάφορος αὐτός ἀπολογίζομαι . ὁ τε γάρ ἄλλος οὗτος συμφωνέω καί ὁ λέγω ὁ μέν σκληρός δύναμις ἔχω ὁ μή ῥᾳδίως διαιρέω , ὁ δέ μαλακός ἀδυναμία ὁ αὐτός οὗτος · ὁ γάρ δυσδιαίρετος ἢ εὐδιαίρετος κατά ὁ ὁ συνοχεύς ὑπερβάλλω ἢ ἐλλείπω συνίστημι . ὁ δέ αὐτός ἄν τις καί κατά ὁ ὁ εἶδος μᾶλλον ἢ κακός ἐπικράτεια ἀπολογίζομαι , σκληρός μέν ὁ ὁ εἶδος ἀντέχω μᾶλλον , μαλακός δέ ὁ ἐναντίος ἀφορίζω . μήποτε δέ κατά λόγος διάφορος ἑκάτερος οὗτος ἀποτελέω καί κατά εἶδος τέλειος ἀντίθεσις , ὥσπερ ὁ θερμός καί ὁ ψυχρός καί ὁ γλυκύς καί πικρός καί ὁ πυκνός καί μανός . εἰμί γάρ πᾶς μέν ὁ κατά φύσις ἔχω τέλειος ἔχω ὁ οἰκεῖος εἶδος ἀντίληψις , εἰμί δέ τις μαλακός κατά φύσις , ὡς ζῷον τις ὅλος καί φυτόν καί ἐν ὁ ὁ ζῷον μόριον ὁ πνεύμων , πῶς εἄν εἰμί κατά ἔλλειψις εἶδος ὁ μαλακός ἀφορίζω ; πῶς οὖν ὁ Ἀριστοτέλης ὁ μαλακός κατά ἀδυναμία θεωρέω ὁ μή ῥᾳδίως διαιρέω , ὥσπερ καί ὁ νοσώδης κατά ἀδυνα - εἷς ὁ μή πάσχω τίς ῥᾳδίως ὑπό ὁ τυγχάνω ; ὁ γάρ νοσώδης αὐτόδεν κατά στέρησις ὑφίστημι καί ἔλλειψις ὁ εἶδος καί οὖον κατά εἶδος ἀντίθετος . μήποτε οὖν δισσός εἶδος ἀδυναμία διά οὗτος ἐνδείκνυμι , ὗς μέν ὁ κατά στέρησις , ὡς ὁ νοσέω ἀδυναμία ἔχω ὁ μή πάσχω ῥᾳδίως ὑπό ὁ τυγχάνω , οὖον δύναμις ἔχω ὁ ὑγιεινός , ὁ δέ κατά εἶδος ὑφεστώς , ὥσπερ ὁ μαλακός ἀδυναμία ἔχω ὁ μή ῥᾳδίως διαιρέω , ὤσπερ ὁ σκληρός ἀδυναμία ἔχω ὁ ῥᾳδίως διαιβεῖςθαι · ὡς δέ χείρων ἐν ὁ ἀντίθεσις ὁ μαλακός κατά ὁ ἀδυναμία ἀφορίζω . ἆρα οὖν καί ὁ ὑγιεινός ἀδυναμία εἶπον ἔχω ὁ πάσχω ῥᾳδίως ὑπό ὁ τυγχάνω ; ὁ ; ἢ οὐ ἄν τις ἀδυναμία καλέω ὁ διά δύναμις ὑπερβολή πάρειμι · ὁ μέν γάρ σκληρός , αὔγ-ασμα μή ἔχω ὁ ὁ μαλακός προσήκω εἶδος εἰμί , οὐδείς ἄτοπος ἀδυναμία ἔχω ὁ κατά ετερότητα , ὁ δέ ὑγιεινός μή ἔχω ὁ ὁ νοσώδης κατά στέρησις ὑφίστημι οὐ ἄν λέγω ἀδυναμία ἔχω . ὅς δέ ἄν ἐν δῆλος εἰμί ὅστις ὁ αὐτός εἰμί ὅς τε δύναμις καί ὁ ἀδυναμία · ὁ γάρ μή ῥᾳδίως διαιρέω δύναμις μέν ὁ σκληρός , ἀδυναμία εἷς ὁ μαλακός , ὥσπερ οἴομαι καί ὁ ῥᾳδίως διαιρέω ἀνάπαλιν . οὐ ἐκ αὐτόματος δέ ὁ Ἀριστοτέλης ἐπί ὁ τέλος ὁ τοιοῦτος δύναμις τοιοῦτος παράδειγμα τίθημι , ἀλλά βούλομαι καί ὁ τάξις αὐτός παραδηλόω , ὅστις σκάζω ἐν ὁ φύσις ὁ δύναμις εἰμί ὁ ἔσχατος ὁ εἰμί διεληρώσαντο . p . 9 a 28 tριος δέ γένος ποιιτητη παθητικός ποιότης καί πάθος ὦος ὁ ἵημι πάθος μέν λέγω ὁ τοιοῦτος , ποιότης δέ ἕ . Γένος τρίτος πάλιν λέγω ποιότης ἀντί ὁ εἶδος ὁ γένος χράω ἢ καί χοιριάω γένος εἶπον · ἄν γάρ μή ὁ ἄνω2 γένος εἰμί , ὥσπερ ὁ ἀπλόος ποιότης ἢ ὁ συμβεβηκός , ἀλλά καί αὐτός γένος ὡς et ? εἶδος οἰκεῖος διαιρέω , γένος δέ ὁ ὑπάλληλος λέγω γίνομαι . εἰς δύο δέ διαιρέω ὁ τρίτος οὗτος γένος , εἰς τε ὁ παθητικός ποιότης καί ὁ παθέω oU κοινός μέν εἰμί ὁ ποιός ὁπωσοῦν ( ποιός γάρ κατά ἑκάτερος λέγω ὁ ἔχω ) καί μέντοι ὁ πάθος , κοινός δέ ὁ ἐν ἐκάς οὗτος διάφορος θεωρπιεπομαι ὁ πάθος , ἢ ὡς πάθος ἐμποιέω ὁ αἴσθησις , ὤσπερ ὁ γλυκύτης πάθος τίς κατά ὁ γεῦσις ἐμποιέω καί ὁ θερμότης κατά ὁ ἁφή , ἢ ὡς ἀπό πάθος ἐγγίγνομαι , ὤσπερ ὠχρότης ὁ φορέω καί ἔρευθος ὁ αἰδέομαι ἐγγίγνομαι · ἴδιος δέ ὁ παθητικός ποιότης καί ὁ πάθος διάκρισις , ὅς ἐφεξής ὁ Ἀριστοτέλης πάμι - γει . καί γάρ ὅσος μέν ἀπό δυσκίνητος πάθος καί παραμόνιμος ὁ ἀρχή λαμβάνω , παθητικός ποιότης λέγω , ὥσπερ ὁ κατά φύσις ὠχρότης ἢ μελανία ἢ ὁ διά νόσος μακράν καί καῦμα συνέχεια γίγνομαι · ὠχρίας γάρ οὗτος καί μέλας ὥσπερ ὁ κατά φύσις λέγω · ἵζω δέ ἀπό ῥᾳδίως διαλύω καί ταχύς ἀποκαθίστημι γίγνομαι , ὥσπερ ὁ ἀπό φόβος ὠχρότης ἢ ὁ ἀπό αἰδώς ἔρευθος , οὗτος πάθος μέν εἰμί καί κατά οὗτος ὁπωσοῦν ποιός ὁ μετέχω , | κατά ὅσος πάσχω . ἐρυθριάω γοῦν καί ὠχριάω λέγω ὁ τοιοῦτος , οὖον μέντοι ποιός · ποιός γάρ ὁ πάθος οὗτος εἰμί . διό οὐδέ παρώνυμος λέγω ὠχρίας ἢ ἐρυθρίας ὁ τοιοῦτος , ἀλλά ὅτι πάσχω μόνος · ἄθεμ-ις γάρ ὠχριάω ἢ ερυθριώ , οὗτος πως μετέχω ὁ ποιότης , οὖον μέντοι ὅτι ποιός κατά οὗτος γίγνομαι . καί ἐπί ὁ Ψυχή δέ ὁ ἀνάλογος · παθητικός μέν λέγω ποιότης ὅς τε κατά φύσις ὀργή καί πραότης καί ἐν ἔχω γίγνομαι · ποιός γάρ κατά οὗτος , άργιλος καί πρᾶος λέγω ὁ ἔχω · πάθος δέ ὁ ἀπό τίνω ἐπί ὀλίγος συμβαίνω , ὡς ὁ ἀπό λύπη ὀργίζω · οὖον γάρ λέγω ὀργίλος ὁ τοιοῦτος , ἀλλά ὅτι ὀργίζω μόνος . ὁ μέν οὖν ὁ λέγω ἔννοια τοιοῦτος . πάντως δέ τις καί ἐνταῦθα ἐπιζητέω , πῶς πρότερος μέν ὁ διάθεσις καί ὁ ἕξις χαρακτηρίζω ὁ εὐμετάβολος τε καί δυσμετάβολος νῦν δέ οὗτος αὐτός ὁ πάθος διακρίνω καί ὁ παθητικός ποιότης . καί εἴρω μέν καί ἐν ἐκεῖνος τις πρός οὗτος ὁ ζήτησις , ὅτι ἐκεῖ μέν ἔχω καί διάθεσις ὁ ἐκ διδασκαλία καί ἔξωθεν ἐγγίγνομαι παραδίδωμι ὡς δυσκίνητος τε καί εὐκίνητος τελειότης , ἐνταῦθα δέ παθητικός ποιότης καί πάθος ὁ φύσις . εἰμί δέ ὁ μή ἀρκέω οὗτος , λέγω καί νῦν σύντομος , ὅτι ὁ θερμότης , καθό μέν διατίθημι ὁπωσοῦν ὁ ὑπόκειμαι , διάθεσις λέγω · καθό δέ μόνιμος ἔχω ὁ διάθεσις , ἕξις καλέω · καθό δέ ἀπό τις ποιέω , ὅς ἐπιπόλαιος ἐγγίγνομαι , πάθος λέγω · καθό δέ δευσοποιῶς καί μόνιμος ἐγγίγνομαι ὁ πάθος , παθητικός λέγω ποιότης . ἄμφω δέ οὗτος κατά πάθος θεωρέω , ὡς ἀπό πάθος γίγνομαι καί ὡς πάθος ὁ αἴσθησις ἐμποιέω · κατά ἄμφω γάρ ὁ πάθος θεωρητέον ἐν αὐτός , ὥστε ὁ θερμότης , εἰμί πρόσκαιρος εἰμί , ὁ μέν ἔχω σῶμα καί ἐπάγω ἄλλος διάθεσις εἄν εἰμί , ὁ δέ θερμαίνω οὕτως , ὡς ἔχω μέν ἤδη ὁ εἶδος ὁ θερμότης , μή δύναμαι δέ ἄλλος θερμαίνω , παθητικός ποιότης · εἰμί δέ ἐν ὁ γίγνομαι ὁ εἶδος θεωρέω , πάθος ἄν εἰμί . ὥστε εἰμί καί ὄνομα χράω ὁ αὐτός , ὁ τε μόνιμος καί ὁ εὐμετάβολος , ἀλλά οὐ ἐπί ὁ αὐτός σημαίνω . ἀλλά πῶς ὁ φύσις ὑπάρχω παθητικός εἰμί φημί , ἀπό συμβεβηκός τις αὐτός ὁ πάθος ἐμποιέω ὁ αἴσθησις χαρακτηρίζω , καίτοι οὐδέ ποιότης ἀπλόος εἰμί , ἀλλά οὐσία μᾶλλον , εἴπερ μέρος οὐσία ὁ δέ μέρος ῥόος οὐσία οὐσία ; ἢ ὅστις κατά μέν ὁ λόγος αὐτός καί ὁ εἶδος καί ὁ οὐσιώδης μέθεξις οὖον ῥητέος ὁ θερμότης ὁ πυρός παθητικός ποιότης , ἀλλά μέρος οὐσία , ὁ δέ ἀπό αὐτός ἐν ὁ σῦμα ἐγγίγνομαι ποίωσις , οὗτος παθητικός ποιότης ῥητέος . τεκμήριον Ῥίον δέ οὗτος μέγας , ὅστις ὁ μέν ὁ οὐσία εἶδος οὖον συζέω πρός ὁ αἴσθησις οὐδέ κινέω οἰδάνω · οὖον γάρ εἰμί οὐσία ἀντιληπτικός ὁ αἴσθησις , μόγις γάρ αὐτός ὁ λόγος ἀντιλαμβάνω · ἀλλά ὁ ποίωμα ὁ ἀπό ὁ λόγος , ὅς καί φύω ὁ σῶμα παραδέχομαι , οὗτος κινέω ὁ αἴσθησις καί ἀπό αὐτός μεμερισμένως ἄλλος ἄλλως αἴσθησις διατίθημι . διά οὗτος οὖν ὁ πρός ὁ αἴσθησις συζεύγνυμι καινητκῶς ἀπό ὁ ποιέω <πάθη> παθητικός ποιότης λέγω , καί διότι συγγενής ἔχω ὁ ἴδιος φύσις πρός ὁ ὁ αἴσθησις παθητικός κινέω . ἀντιλαμβάνω δέ τις , πῶς ὁ μέλι ὁ γλυκύτης δέχομαι λέγω γλυκύς · μέλι γάρ ὅλως οὐ ἄν εἰμί Χωρὶς γλυκύτης · πῶς οὖν δυχω ὄπος ἔχω ; ἀλλά ὅπως αὐτός εἶπον , αὐτός σαφηνίζω διά ὁ ἐφεξῆς παράδειγμα , εἶπον καί ὁ σῶμα λευκός ὁ λευκότης δελέχθαι · ὥστε καί ὁ μέλι ὡς σῶμα δέχομαι ὁ γλυκύτης . ἀλλά πῶς εἶπον οἶος ὁ μέλι ὁ γλυκύτης δέχομαι λέγω γλυκύς ἐπάγω οὖον γάρ ὁ μέλι ὁ πεπ[ονθέναι τίς λέγω γλυκύς οὐδέ ὁ ἄλλος ὁ τοιοῦτος οὐδείς ; εἰμί γάρ δέχομαι ὁ γλυκύτης , πῶς οὖον πάσχω αὐτός ; ἢ δέχομαι μέν ὁ μέλι ὁ γλυκύτης ὁ εἰς πάθος ἄγω ὁ γεῦσις , αὐτός δέ οὖον πάσχω ὁ γλυκύς , ἀλλά κατά οὐσία αὐτός ὑπάρχω ἔχω . ὁ δέ ἴδιος ὁ παθητικός ποιότης ἔχω ὁ πάθος ὁ αἴσθησις ἐμποιέω , οὐδείς πολυπραγμονέω ἐγώ , εἴτε διά πάθος ἐγγίγνομαι ὁ ὑπόκειμαι εἴτε ἄνευ τροπή καί ἀλλοίωσις . καλέω δέ ποιότης μέν ἀπό ὁ ἔχω αὐτός καί ποιέω κατά αὐτός λέγω , εἰ ποιότης εἰμί κατά ὅς ἕκατος ποιός λέγω · παθητικός δέ , ἐπεί προσλαμβάνω ὁ πάθος ἐμποιέω ὁ αἴσθησις . ἀλλά πῶς φημί λευκότης καί μελανία καί ἄλλος χροιά οὖον κατά ὁ αὐτός τρόπος παθητικός ποιότης λέγω , ἀλλά ὁ αὐτός ἀπό πάθος γίγνομαι , καίτοι καί αἴτης δράω εἰς ὁ αἰσθησίη ηαχρkoοσος ὁ Ποσίος ὁ ὄψις , καί ἄλλος μέντοι ποιότης ἀπό πάθος ἐγγίγνομαι · κινέω γάρ θερμαλινω ὁ σῶμα καί αἰσχύνω θέω τις ἐρυθριάω . ἢ οὐ ὥσπερ ὅταν θερμός αἰσθάνομαι θερμαίνω . οὐ οὕτως καί ὅταν λευκός αἰσθάνομαι , λευκός τίς ὁ ἐν ἐγώ γίγνομαι · οὖον γάρ ὕλη ὁ λευκός ὁ ὀφθαλμός γίγνομαι ἀναλαμβάνω ὁ ὁ λευκός εἶδος , ὥσπερ ὁ χείρ ὁ θερμός θερμαίνω , ἀλλά πάσχω μέν τίς καί ὁ ὀφθαλμός , οὖον μήv λευκός γίγνομαι . διό κἀν ἐν ἄλλος ὁ Ἀριστοτέλης πάσχω λέγω ὁ ὅρασις ( καί οὗτος πιστόω ἀπό ὁ ὁ σφόδρα ὁρατής ἀντιλαμβάνω μή δύναμαι ἀυτή ὁ κακός ἀντιλαμβάνω , ἀλλά ἐκεῖνος ἔτι ὁράω δοκέω , ὡς ἔτι ἔχω ἀπό αὐτός ὁ ἐγκατάλειμμα ) — κἀν οὗτος οὖν ἐν ἄλλος λέγω , οὐ ἐναντιόομαι πρός ὁ νῦν εἴρω · διαφορά γάρ ἐνταῦθα ὁ παθητικός ποιότης | θεάομαι , ὁ μέν ὁ αὐτός ποιότης μεταδίδωμι , ὁ δέ οὖον ὁ αὐτός . εἰμί δέ καί πᾶς μέν πάθος διά κίνησις γίγνομαι , πᾶς δέ κίνησις ἐν χρόνος , πᾶς ὁ πάσχω ἐν χρόνος εἄν πάσχω · εἰμί οὖν ὁ ὁράω ἄχρονος γίγνομαι δοκέω , οὐ εἄν διά πάθος γίγνομαι . ἢ καί ὁ ἁφή ἄχρονος ὁ Ἀριστοτέλης δοκέω λέγω , καί οὗτος γε ὁ λόγος καί ὁ θερμότης καί ὁ ψῦξις παθητικός ποιότης εἰμί οὐ ὡς πάθος ἐμποιέω , ἀλλά ὡς διά πάθος ἐγγίγνομαι . μήποτε δέ οὐδέ ἐπί μόνος ὁ χρῶμα ἀληθής ὁ ὁ αἴσθησις μή ποιόω ὁ αὐτός ποιότης , τουτέστιν μή λευκαίνω ἢ μελαίνω ὁ ὅρασις · οὐδέ γάρ ὁ ἀκοή ὀξύνω ἢ βαρύνω . ἀλλά καί διατίθημι ὁ χρῶμα ὁ ὄψις , ὥσπερ καί ὁ ἄλλος αἰσθητής ἕκαστος ὁ κατά ἑαυτοῦ αἴσθησις . ἴδιος δέ οὖν ἔοικα ἔχω ὁ χρῶμα ὁ ἄλλος ἐπισυμβαίνω · καί γάρ καί ἐπί ὅς ἀχώριστος εἰμί ὁ χρῶμα , ὡς ὁ λευκός ὁ χιών , καί ἐπί οὗτος οὐ εἰμί ἁπλόος οὐσιώδης , ἀλλά ἐπιγεννηματικός , εἰ πῆξις νέφος εἰμί ὁ χιών διά ὑπερβολή ψυχρότης , ὁ δέ οὕτως πήγνυμι πάθος τίς εἰμί καί παρακολούθημα ὁ λευκότης . ὁμοίως δέ καί ὁ ὠχρότης ὁ φοβέω καί ὁ ἔρευθος ὁ αἰσχύνω παρακολούθημα γίγνομαι ὁ ψυχικός διάθεσις , ἐπί μέν ὁ φοβέω ὁ αἷμα ἐπί ὁ Καρδία ὡς ἐπί ὁ οἰκεῖος ἐρχὴν ἀνατρέχω καί μηκέτι ἐν ὁ ἐπιφάνεια διαφαίνω , ὅσπερ ποιέω ὁ ὠχρότης συμβαίνω καί ὁ ἄλλως αἷμα κενόω · αἰσχύνω δέ ἐρυθαίνω , ὁ αἷμα ἀπό ὁ Καρδία ἐπί ὁ ἐπιφάνεια πρόειμι καί ὥσπερ ἐπιπροσθέω ὁ ἡγεμονικός καί ἐπισκοτέω ὁ ὑπέρχομαι κατά ὁ διάνοια αἰσχρός διά αἰδώς . ὅταν οὖν καί κυέω ἔτι τοιοῦτος συνδρομή γίγνομαι διά οἷος δήποτε αἴτιος , τοιοῦτος φυσικός γίγνομαι χρῶμα , καί διά οὗτος ἐκ γενετή ὁ μέν τοῖος φύω , ὁ δέ τοῖος , ὥστε πᾶς ὁ κατά ὁ χρώς ποιότης εἰκότως ἐκ πάθος γίγνομαι λέγω καί σύμπτωμα εἰμί · καί γάρ ὁ χιών ὁ λευκός καί ὁ κόραξ ὁ μέλας παράγω κατά τίς πάθος προηγέομαι , ἐν ὁ φυσικός σύστασις ὑπάρχω . καί μή τις οἴομαι ἐγώ λέγω ὅτι ὁ τροπή οὗτος ὁ προηγέομαι καί ὁ κίνησις ὁ χρῶμα ποιέω , ἀλλά ὁ μέν λόγος ὁ χρῶμα ἐν ὁ φύσις ἵστημι , ὁ δέ τρέπω κατά ὁ ὁ τροπή ὁ θοός λόγος οἰκειότης μεταλαμβάνω ὁ λόγος καί εἰδοποιέω ἀπό αὐτός . ἄλλος γάρ εἰμί αὐτός ὁ λόγος ὁ ἵστημι καί ἄλλος ὁ ὑπόκειμαι ἁπλόος οὗτος ) , καί ἄλλος ὁ ἐκ ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ ὁ λόγος μέθεξις σύγκειμαι , ἐν οἶς καί ὁ τροπή καί ὁ πάθος θεωρέω · ὁ ἄρα ἁπλόος οὐ ἄν τίς πάσχω κατά ἑαυτοῦ . καί ἐν ὁ ὠχριῶ οὖν ἢ ἐρυθριάω οὐ ὁ τροπή ὁ χρῶμα ποιέω , ἀλλά ὁ ἴδιος ὁ αἷμα χρῶμα μεθίστημι ποτέ μέν ἐπί ὁ ἐντός , ποτέ δέ ἐπί ὁ ἐκτός . κἀν λέγω οὖν ἀπό πάθος ἐγγίγνομαι ὁ χρῶμα , οὐδείς ἄλλος λέγω ἢ ὅτι διά ὁ πάθος ἐπιτήδειος γίγνομαι ὁ σῶμα εἰς καταδοχή ὁ τοῖος χρῶμα . ἀλλά πῶς , φημί Εὔδωρος , ἐν μέν ὁ πρῶτος εἶδος ὁ ποιότης θερμότης καί ψύχω καί νόσος καί ὑγεία ἐν ὁ διάθεσις καταριθμέω , ἐνταῦθα δέ ὡς εἰς ἄλλος εἶδος ὁ παθητικός ποιότης αὐτός καταλέγω ; ἢ φημί ὡς ἐκεῖ μέν κατά ὁ διάκειμαι οὗτος καί πῶς ἔχω θέσις κατά ὁ θερμός καί φυχρω λαμβάνω , ἐνταῦθα δέ κατά ὁ πάθος ἐμποιέω εἰς ἄλλος ὁ παθητικός ποιότης θεωρέω . ὁ δέ αὐτός κατά ἄλλος καί ἄλλος λαμβάνω οὐδείς κωλύω ὑπό ἄλλος τάσσω καί ἄλλος εἶδος , ὡς ὁ Σωκράτης καθό μέν ἄνθρωπος οὐσία εἄν εἰμί , καθό δέ πατήρ ὁ πρός τίς · καί ὁ θερμότης οὖν , καθό μέν διατίθημι πως ὁ ὑπόκειμαι , διάθεσις εἄν εἰμί , καθό δέ θερμαίνω ὁ αἴσθησις , παθητικός ποιότης . καί κατά ἄλλος δέ τρόπος ἐν διάφορος εἶδος εἰμί ὁ αὐτός , διότι κατά μέν ὁ ἰδιότης καί ὁ χαρακτήρ ὁ διάθεσις θεωρέω , κατά δέ ὁ ἔμμονος τροπή ὁ πάθος ὁ παθητικὴποιóτης . ἀλλά πῶς ἐκεῖ ὁ ταχύς μεταβάλλω εἶπον διάθεσις ἐνταῦθα ὁ ταχύς Ζ μεταβάλλω πάθος μέν λέγω , οὐκέτι δέ ποιότης ; ἢ ὅτι ὁ εὐκίνητος ὁ μέν εἰμί διάθεσις , ὅστις διά οὗτος καί ποιότης εἰμί καί χαρακτήρ φέρω ὁ διάκειμαι , ὁ δέ εὐανάλυτος κινέω , ὅστις ἐν ὁ πάθος θεωρέω μόνος · διό καί πάθος καλέω καί οὐ ἀξιόω ὁ ὁ ποιότης ὄνομα , ἐπεί οὐδέ λέγω κατά αὐτός ποιός ὁ πάσχω . οὐδείς οὖν ἄτοπος , εἰμί ὁ ὅς ὑπό ὁ ποιότης τάσσω , ὁ δέ οὖον . Ἐπίστασις δέ καί πάλιν ἄξιος , πῶς ὑπό ὁ ποιότης τάσσω ὁ πάθος , εἴπερ τρίτος εἶδος ποιότης παθητικός ποιότης φημί καί πάθος , ὅμως ὕστερος πάθος μέν φημί ὁ τοιοῦτος λέγω , ποιός - ἀλλότης δέ οὖον . καί γάρ τις μέν οἴομαι ἐλλιπῶς εἴρω ὁ ποιότης δέ οὖον · λείπω γάρ ὁ 'οὔκ εἰμί παθητικός , ὡς εἰμί ὅς αὐτός ποιότης , παθητικός δέ οὖον · ἄλλος δέ ἐπί αὐτός οἴομαι φέρω αὐτός ὁ πάθος καί ὁ παθητικός ποιότης , καίτοι σαφῶς οὕτως διριθεριζω . ἀλλά ἴσως ὡς ὑποπίπτω ὁ πάθος ὑπο ὁ παθητικός ποιότης κατά τίς σύμπτωμα αὐτός πρόσκαιρος , οὕτως αὐτός ὑποτάσσω αὐτός φημί . Ἀλέξανδρος δέ οὐδέ ζητέω ἀξιόω , εἰμί ὁ πάθος ὑπό ὁ ποιότης · αὐτός γάρ ὁ Ἀριστοτέλης οὖον μόνος ὁ παθητικός ποιότης , ἀλλά καί ὁ πάθη ὑπό ὁ αὐτός εἶδος τάσσω εἶπον τρίτος δέν γένος παθητικός ποιότης καί πάθος · οὖον γάρ εὔλογος εἰς αὐτός ἄγω αὐτός μέλλω λέγω αὐτός ὁ διαφορά . διά γάρ οὗτος εἶδος ὁ ποιότης καί ὁ πάθος ἀφορίζω , ὥστε καί ποιότης · ὁ γάρ εἶδος ὑπάρχω ὁ ὄνομα ὁ γένος . ἀλλά ὅτι μέν ποιότης ἁπλόος λέγω ὁ πάθος σαφῶς μάχομαι εἰμί πρός ὁ Ἀριστοτέλης λέγω , πρόδηλος , εἶπον ὥστε πάθος ὅς ὁ τοιοῦτος λέγω , ποιότης δέ οὖον . ἀλλά καί ὁ πάντῃ ὁ ποιότης ἐξορίζω ὁ πάθος , καί οὗτος μάχομαι ὁ εἷς γένος ποιότης εἶπον καί ὁ πάθος . ἀλλά καί ὁ ὁ πάθος εἰς αὐτός ἄγω ὁ παθητικός ποιότης ἐναργής ἄτοπος , οὕτως αὐτός σαφῶς ὁ Ἀριστοτέλης διακρίνω . μήποτε οὖν παθητικός μέν ποιότης , εἰμί ὅς ποιότης , οὐ εἰμί ὁ πάθος , συγγενής δέ ἔχω πρός αὐτός . οὐδέ γάρ ἐπινοέω οὐδέ ὀνομάζω δυνατός παθητικός ποιότης ἄνευ πάθος . ἔοικα γάρ πως ἀτελής εἶδος εἰμί ὁ παθητικός ποιότης ὁ πάθος , οὖον τελειότης εἰμί ὁ παθητικός ποιότης . ὥσπερ οὖν ὁ διάθεσις τῇο ἔχω συμπλέκω , οὕτως καί ἐνταῦθα ὁ πάθος ὁ παθητικός ποιότης συζεύγνυμι · ὡς γάρ ὁ διάθεσις προηγέομαι ὁ ἕξις , οὕτως καί ὁ πάθος οἶος ὑπόθεσις εἰμί ὁ παθητικός ποιότης . διό κατά ὅσος μέν ὡς ἀτελής προηγέομαι καί ἀπό οὗτος ἐπί ἐκεῖνος ὁ μετάβασις οὗτος οὐ ἀφίστημι αὐτός ὁ ποιότης · διότι δέ ἀπολέγω ὁ ἐν αὐτός τελειότης ὁ τε φύσις ὁ εἶδος καί ὁ μόνιμος ταταστάσει , οὗτος χωρίζω αὐτός ὡς ἕτερος . λέγω δέ ὁ Ἀριστοτέλης ὥσπερ ὁ ὀλιγοχρόνιος χρῶμα ἀπό πάθος γίγνομαι , οὕτως καί ὁ πολυχρόνιος ἀπό ὁ αὐτός συμβαίνω , ἄλογος νομίζω ὁ περί ὁ Νικόστρατος ὁ πᾶς ὁ χρῶμα πάθος ἐγγίγνομαι γίγνομαι καί μάλιστα ὁ συμφύω καί οὐσιδη , ὥσπερ ὁ ὁ χιών · ἐν γάρ ὁ παράδειγμα ὁ ἀπό ὁ φόβος καί ὁ αἰσχύνη ὡς ἐπιγίγνομαι ὁ πάθος παρατίθημι , ὥστε καί ἐπί πᾶς οὕτως ἔοικα δοξάζω . ἢ εἰμί ὁ χυμός ὁ περί ὁ σῶμα , ὁποῖος ποτός εἄν εἰμί μέχρι ὁ ἐπι - Φανείας διατείνω , συνέπομαι ὁ χρῶμα παραπλήσιος αὐτός φαίνω , τρέπω δέ ὁ χυμός ὑπό ὁ πάθος , εὔλογος καί ὁ χρῶμα συνακολουθέω ὁ πρόπαις ἢ ὁ ποιός κρᾶσις ὁ σῶμα . οὖον μέντοι οὐδέ οὗτος φημί , ὅτι ὁ σύμφυτος χροιά ἔξωθεν ἐπιγίγνομαι οἶος ὁ χιών ὁ λευκότης , ἀλλά ὅτι εἰμί τις νοέω ὁ πρῶτος σύστασις ὁ χιών ὅπως ἐκ ἀρχή γίγνομαι , εὑρίσκω ὁ σωματοειδής αὐτός καί ὑπόκειμαι κατά ὁ ποιός τροπή καί ποιός κρᾶσις ὁ ὅδε χρῶμα λαμβάνω . ὑπομένω δέ ἄν τις οὗτος καί ἀπό ὁ ὁράω · ὥσπερ γάρ ὁ φαίνω χρῶμα ὁ ποιός κρᾶσις ὁ σῶμα ἀφομοιόω , οὕτως ἔχω καί ἐπί ὁ ἄλλος , κἀν φυσικός γίγνομαι . εἰμί δέ τις ἕ ὁ σύμφυτος οὗτος ποιότης οὖον φημί εἰμί πάθος ἢ παθητικός ποιότης , ἀλλά μέρος οὐσία καί οὐσία . δῆλος οὖν ὅτι οὗτος οὐδέ ὁ ἀρχή παραδέχομαι ὁ περί ὁ συμφύω χροιά απορώ . Ἀνδρόνικος δέ ἀξιόω μή διαιρέω ὁ παθητικός ποιότης εἰς ὁ ἐμποιέω πάθος καί εἰς ὁ ἐκ πάθος συνίστημι , ἀλλά πᾶς ὡς ἐκ πάθος συνίστημι παθητικός εἰμί , ὁ δέ πάθος ποιητικός εἰμί συμβαίνω αὐτός · “ ὁ γάρ θερμός θερμαίνω δύναμαι · ἀλλά κατά ὅσος εἰς ἄλλος ποιέω , οὖον ποιός ἀλλά ποιητικός καλέω αὐτός , οἷος οὖον θερμός ἀλλά θερμαντικός , ὅσπερ ἤδη πρός τίς , καθάπερ ὁ καυστικός καί ὁ καυστός καί ὁ ὅμοιος . διό θερμός μέν εἰμί καί μηδείς εἰμί θερμαντός , θερμαντικός δέ οὐκέτι · ποιός γάρ κατά ὁ πῶς ἔχω , ἀλλά οὖον κατά ὁ πρός τίς λέγω ” . πρός δή οὗτος καλῶς ἀπορέω ῥητέος ὅτι ὁ ἐν ὁ αἴσθησις γίγνομαι παθητικός ποιότης οὖον κατά ὅσος ἐκ ποιέω τις καί πάσχω συνίστημι , κατά οὗτος δεῖ θεωρέω , οὐδέ κατά ὅσος πρός αντισρεφοειντα λέγω , ἀλλά ὁ ἁπλόος καί ἁπλόω εἶδος ὁ πάθος ἑαυτοῦ κατά ἑαυτοῦ νοέω ὡς ποιότης , μηδείς ἐφάπτω ὁ ὁ ποιέω εἰς αὐτός ἐνέργεια καί σύζευξις · ποιός γάρ οὗτος ὁ εἶδος χωρίζω ὁ πρός τίς καί ἄλλος εἶδος παρά ὁ δέχομαι ὁ πάθος , αἰσθητικός τίς καί ἀφομοιωτικός τικὸν πρός ὁ πρωτουργός πάθος , διό καί ἀντιδιαιρέω πρός ὁ ἀπό πάθος ἐγγίγνομαι παθητικός ποιότης . φέρω δέ τις καί τοιοῦτος πρός ὁ εἴρω ἀντίληψις , ὁ πάθος Γ ἐμποιέω ἢ καί ἐκ πάθος ἐγγίγνομαι ὁ παθητικός ποιότης σχέσις μόνος ἐμφαίνω κατά ὁ ἐκ τις ἐγγίγνομαι ἢ εἰς τίς ἐμποιέω , αὐτός δέ μή λέγω ὅτι ποτός εἰμί ὁ παθητικός ποιότης . ἐγώ δέ καί πρός οὗτος εἴρω ὡς οὐ εἰμί ἐκ ὁ σχέσις αἰτέω ὁ παθητικός ποιότης , ἀλλά οὗτος μέν ἄλλως ἐπισυμβαίνω ὁ δέ ἴδιος ὁ παθητικός ποιότης κατά αὐτ αὐτός ὁ μεταβολή θεωρέω , οὖον ὁ κατά ὁ εἰμί ( οὗτος γάρ οὐ εἰμί ποιότης ) , ἀλλά μετά ὁ προυπόκειμαι ὁ οὐσία ἐπιγίγνομαι αὐτός , ὥσπερ καί ὁ ποιότης ὁ εἰμί ἐπεισέρχομαι . τοιοῦτος καί περί ὁ ἀπορία εἴρω . διαφέρω δέ ὁ τρίτος ποιότης οὗτος ὁ μέν πρῶτος , ὡς καί Πορφύριος καί Ἰάμβλιχος φημί , ὅτι ἐκεῖνος μέν ἐκ διδασκαλία ὁ τέλειος ἔχω , οὗτος δέ φύσις ὑπάρχω . μήποτε δέ καί ὁ φύσις παραλαμβάνω ἐν ἐκεῖνος , ὥσπερ θερμότης καί ψῦξις καί ὁ τοιοῦτος , ὁ δέ διαφορά ὁ ἐνταῦθα μέν κατά πάθος εἰμί , ἐκεῖ δέ κατά διάθεσις καί ἕξις . ὁ δέ δύο διαφέρω , κατά ὅσος ἐκεῖνος μέν ἐν ὁ δύναμις θεωρέω καί επιτηδειότητα εἰμί , οὗτος δέ ἐντελέχεια μάλα εἰμί καί κατά εἶδος τίς ἤδη ὑφίστημι . Τάξις δέ εἰμί τις ποθέω μανθάνω αὐτός , ῥητέος ὡς ὁ ἐκ πάθος καί μεταβολεύς εἰδοποιία ἀπολείπω | ὁ πρῶτος καί αὐτοφυής ποιότης , ὅσος τε εἰμί κατά ἐνέργεια καί ὅσος κατά φυσικός δύναμις πρῶτος συνίστημι καί κατά κίνησις ἑτεροίωσις . ὁ μέντοι Ἀρχύτας ἔοικα προτάσσω ὁ κατά ὁ πάθος εἶδος ὁ ποιότης ὁ κατά ὁ δύναμις , καί ἴσως οὗτος μᾶλλον ἔχω λόγος , διότι ὁ ἐνέργεια προηγέομαι χρή ὁ δύναμις , ὁποῖος ποτός εἄν εἰμί . καί οὗτος δέ ἰστέον , ὅτι ὁ ὅλος εἶδος οὗτος ὁ ποιότης ὁ Ἀρχύτας ἐν ὁ πάθος κύριος εἰδοποιέω καί οὗτος αὐτός κοινός στοιχεῖον ἀποδίδωμι , ὁμοῦ μέν ἐν κοινός περιλαμβάνω ὅρος ὁ τε παθητικός ποιότης καί ὁ πάθος καί οὗτος ὁ πολύς ὁ ἄπορος διαφεύγω , ὁμοῦ δέ καί ὁ φύσις αὐτός ὡρισμένως περιλαμβάνω · οὖον γάρ εἰμί ὁ εἶδος οὗτος ὁ ποιότης καθαρός ὕλη καί σῶμα οὐδέ ἐν εἶδος πάγιος ἵστημι , ἀλλά ἔοικα μέσος τις εἰμί φύσις ὁ τε σῶμα καί ὁ εἶδος , κατά μέν ὁ πάσχω ὁ σῶμα προσέοικα , κατά δέ ὁ γίγνομαι εἶδος ἀπό ὁ πάθος ἢ μορφή προσλαμβάνω ἐν ἑαυτοῦ ἀπό ὁ εἶδος , οὗτος δέ ὁ λόγος συγγενής ὑπάρχω . καί ὅτι μέν τροπή τις καί ἀλλοίωσις θεωρέω κατά ὁ τοιοῦτος ποιότης , πρόδηλος · ὁράω γάρ οὗτος · ἀλλά ἐκεῖνος ζήτησις ἄξιος , μήποτε οὐ εἰμί ὁ τοιοῦτος τροπή Αυτιά ὁ τοιοῦτος ποιότης , ἀλλά αὐτός μέν ὁ ὅς οὐ ἄνευ λόγος παρέχω , ὁ δέ ἐν αὐτός θεωρέω μορφή ὁ ποιός - τητάω κύριος συνίστημι . ὁ γάρ κίνησις ὡς ἐν ὕλη τάξις προυπόκειμαι καί ὑπουργέω ὁ προηγούμενος αἴτιος ὅστις εἰμί ὁ ἀπό ὁ λόγος κατέρχομαι μοῖρα καί μρφουω ὁ ἀόριστος κίνησις · καί αὐτός μέν οὔτε πάσχω οὔτε ἀλλοιόω , ἤτοι δέ ἐμποιέω πάθος ἢ ἐπί πάθος προηγουμένως συνίστημι . μήποτε δέ ἀληθής ἐμποιέω πίνω ὅτι κατά αὐτός γίγνομαι ὁ πάθος ἐν ὁ ὑπόκειμαι . καί ἐπί ὁ χρῶμα οὖν τροπή μέν γίγνομαι περί ὁ συντίθημι σῶμα , ὁ δέ λόγος εἰμί ἕκαστος χρῶμα ἐν ὁ φύσις , ὅς δόσις γίγνομαι καί μετοχή ἐν ὁ χροιά μεταλαμβάνω ὁ σῶμα . ἀλλά τίς μετοχή ἐν ὁ πάθος οὗτος , ζητέω ἄξιος . λέγω γάρ πάθος ἢ ὁ ἀναιρετικός ὁ οὐσία , ὡς ὁ σῆψις σῶμα φθορά ἐπάγω ὁ σήπω , ἢ ὁ οὗτος ἀντίθετος ὁ συνέχω διά ὁ μεταβολεύς ἐν ὁ κατά φύσις ὁ ὑπόκειμαι , ὡς ὁ αἴσθησις ὁ κατά αὐτός πάθος συγχέω ὡς αἰσθητικός · ἄλλως δέ πάθος λέγω καί ὁ ἀπό ὁ δύναμις εἰς ἐνέργεια μεταβολή , ὡς ὅταν ὁ κηρός εἰς παντοῖος σχῆμα μεταπλάσσω πάσχω λέγω . δυνατός δέ ὁ πάθος καί κατά ὁ εἶδος ὁ κίνησις διαιρέω · ἢ γάρ κατά οὐσία γίγνομαι ὁ πάθος ἢ κατά ὁ ποσός , οὔτε ὁ κατά οὐσία οὔτε ὁ κατά ποσός προσήκω ὁ νῦν ζητέω πάθος , ἀλλά οὐδέ πᾶς ὁ κατά ποιός , εἴπερ εἷς εἶδος ποιότης ἀφορίζω οὗτος · ἀλλά , εἴπερ ἄρα , ἐν ὁ γίγνομαι ὁ τοιοῦτος εἰμί πάθος καί ἐν ὁ μεταβάλλω εἰς ὁ κατά ἐνέργεια παθητικός ποιότης · ἐφορμή ἀφορμή γάρ εἰμί καί οἷος ὑποκατασκευή ὁ παθητικός ποιότης . διό καί ἐν ὁ μετά ὁ φυσικός ὁ πάθος διαιρέω “ πάθος , φημί , λέγω εἷς μέν τρόπος ὁ ποιότης , κατά ὅς ἀλλοιόω ἐνδέχομαι , οἷος ὁ λευκός καί ὁ μέλας καί γλυκύς καί πικρός καί βαρύτης καί κουφότης καί ὅσος ἄλλος τοιοῦτος · εἷς δέ ὁ οὗτος ἐνέργεια καί ἀλλοιόω · ἔτι δέ οὗτος μᾶλλον ὁ βλαβερός ἀλλοιόω καί κινέω , καί μάλιστα ὁ λυπηρός βλάβη · ἔτι ὁ μέγεθος ὁ συμφορά καί λυπηρός πάθος λέγω ” . ἐν γάρ ῥόος ὀρθῶς ὁ ἀλλοίωσις καί ὁ κατά ἐνέργεια αλλοους βλάβη τε καί κίνησις καί ὁ τοιοῦτος ὡς κινέω ὑπάγω ὑπό ὁ πάθος . καί ἐντεῦθεν δέ καταφαίνω ὡς εἰκότως οὐ ἀποκρίνω ὁ πάθος ὁ ποιότης · περί γάρ ὁ ἀλλοίωσις καί κίνησις ὁ πάθος ὑφίστημι ὁ παθητικός ποιότης καί συμπληρόω καί ειδοποιώ ὑπό αὐτός , ὁ δέ ἀτελής καί ὡς ἐν ὕλη τάξις προκαταβάλλω καί συγγενής πρός ποιότης ἀπό ὁ πάθος θεωρέω . ἐπεί δέ ὁ μόνιμος καί δυσκίνητος χαρακτηριστικός εἰμί δοκέω ὁ παθητικός ποιότης καί διακριτικός αὐτός ἀπό ὁ πάθος , οὐ οὕτως ἀκούω ὁ μόνιμος ὡς ἐπί ὁ ἕξις , ἀλλά ὡς πρός ὁ πάθος δεῖ ὁ μόνιμος ἐννοέω . δεῖ γάρ ὁπωσοῦν μένω ἐκεῖνος ὁ νομίζω ποιός , ἵνα εἰμί τε καί λέγω ὁπωσοῦν ποιόν,κ οὖον ὁ μόνιμος εἰδοποιέω ὥσπερ ὁ ἕξις , ἀλλά ὁ ἐν ὁ πάθος διαμένω ποιότης . ἐπεί δέ ὁ παθητικός ποιότης εἰς τε ψυχή καί σῶμα διαιρέω , δεῖ ζητέω , εἰμί ὁ ἔκστασις καί ὀργή καί ὁ τοιοῦτος ὁ Ψυχή εἰμί ἴδιος ἢ κοινός καί ὁ ἔχω . ἐς τοίνυν ἀρέσκω αὐτός ἐν ὁ πρῶτος περί Ψυχή ἀπό τουσωμα ὁρμάω ὁ τοιοῦτος , ὥστε πολλάκις μέν εὐκίνητος ἐγώ γίγνομαι πρός ὀργή μικρός εἰμί ὁ παροξύνω , πολλάκις δέ καίτοι μέγας εἰμί μή κινέω , ὅταν μή ὀργάω ὁ σῶμα μηδέ εἰμί ἀπό ἑαυτοῦ πρός ὁ πάθος ἐρεθίζω — εἰμί τοίνυν οὗτος οὕτως ἔχω , ὁ Ψυχή εἶπον ὁ πάθος κατά ὁ ἐπικρατέω αὐτός καί πλεονάζω ἐν ὁ συνθέρῳ ζῷον · ὁ γάρ πρός ὁ σῶμα συγγενής ὁ Ψυχή κατάστασις καί ὁ ῥέπω εἰς γένεσις καί μή κράτος ἑαυτοῦ καί ὁ παράγω ὑπό ὁ σῶμα καί ὑλικός , οὗτος ὁ ψυχικός οὗτος πάθος εἰμί αἰτία . οὗτος μέν οὖν καί περί οὗτος εἴρω . μεταβαίνω δέ ἤδη καιρός ἐπί ὁ τέταρτος ὁ ποιότης εἶδος ὁ Ἀριστοτέλης παρακολουθέω . ρ . εἶμαι τέταρτος δέ γένος ποιότης ἠώς ὁ ποιός οὖν λέγω ὁ παρώνυμος ἀπό ὁ εἴρω ποιότης λέγω ἢ ὁπωςοῦν ἄλλως ἀπό αὐτός . Τέταρτος εἰκότως καί τελευταῖος ἀποδίδωμι οὗτος ὁ γένος ἤτοι εἶδος ὁ ποιότης τάξις , διότι ἐπιπολή καί οἶος ἔξωθεν ἐπί ἔσχατος ὁ σῶμα συνίστημι . πολυμερής δέ εἰμί καί πολυειδής ὁ γένος οὗτος . καί εἰμί ἐν αὐτός σχῆμα μέν ὁ ὑπό τις ἢ τις ὁράω περιέχω , ὅς καί ἐπίπεδος καί στερεός πέρας εἰμί · ληπτέος δέ αὐτός οὖον κατά ὁ πλῆθος ὁ γραμμή καί ὁ ἐπίπεδος ( ποσός ) γάρ οὕτως εἰμί ) , ἀλλά οὐδέ κατά ὁ χρῶμα , ἀλλά κατά ὁ ὁ ἐπιφάνεια ποιός σχηματισμός κατά ὁ γεγωνιῶσθαι ἢ ἀγώνιος εἰμί . ὁ δέ περί ἕκαστος μορφή διχῶς λέγω παρά ὁ Ἀριστοτέλης , κατά γε ὁ οὐσιώδης εἶδος καί κατά ὁ ὁ ἐπιφάνεια ποιός τύπωμα . νῦν οὖν θεωρέω οὖον κατά ὁ οὐσιώδης εἶδος ( οὐδέ γάρ εἰμί ποιότης ὁ τοιοῦτος ) , ἀλλά κατά ὁ ἐπιφαίνω ὁ οὐσιώδης περί ὁ ἐπιφάνεια εἶδος , κατά ὅς καλός τις καί εὔμορφος λέγω ἢ δυσειδής καί ἄμορφος · ὁ γάρ τοιοῦτος μορφή ποιότης εἰμί , ἄλλος μέν παρά ὁ χρῶμα καί ὁ σχῆμα , ἐφίστημι δέ ξέω , μήποτε καί ἐκεῖνος περεκτικαί , κἀν μή προσιάομαι οὗτος Ἰάμβλιχος . τις δέ ὁ μέν μορφή ἐπί ζῷον μόνος λέγω νομεύω , ὁ δέ σχῆμα ἐπί ὁ ἄψυχος εἶδος , οὔτε κατά ὁ τεχνικός συνήθεια καλῶς οὔτε ὁ ὁ πολύς χρῆσις · ἐπαλλάσσω γάρ οὗτος ὁ ὄνομα , ὁμοίως μέν καί ἐπί ὁ ἔμψυχος ὁ σχῆμα , ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ ἄψυχος ὁ μορφή λέγω . καί ὁ λόγος δέ ἑκάτερος ὁ τοιοῦτος χρῆσις συμμαρτυρέω · εἰμί γάρ κατά ὁ πέρας ὁ ἐπιφάνεια καί ὁ τύπτω αὐτός ὁ μορφή λέγω , οὐδείς ἐμφαίνω ζωή ἔχω · δύναμαι γάρ καί ὁ ἄψυχος ἐφαρμόζω · ὅς τε ὅρος ὁ σχῆμα οὐδείς χωλεύω καί ὁ φυσικός καί ὁ ὁ ζῷον σῶμα ἐφαρμόζω . ἀλλά εἰμί ἄρα , ῥητέος ὁ μέν σχῆμα μόνος ὁ ἔξωθεν περιγραφή ἔχω , ὁ δέ μορφή καί ὁ ἐν ὁ ἀποπεράτωσις συμμετρία ἢ ἀμετρία · ὁ γάρ ἐπί ὁ ἐπιφάνεια τελευτή ὁ εἶδος μιμέομαι ὁ μορφή . τις δέ ὁ μορφή ἐπί ὁ φυσικός ἀκούω μόνος , καί δοκέω οὗτος ὁ δόξα ἐν ἑξῆς εξῆς προσίημι ὁ Ἰάμβλιχος , ὡς οὖον λέγω ὁ μορφή ἐπί ὁ μαθηματικός καί ὅλως ὁ σχῆμα , καί διά οὗτος φημί ὁ περί ἕκαστος μορφή εἴρω , διότι ὡς ἔνυλος εἰς ὁ ἄτομος κατατάσσομαι . εὐθύτης δέ καί καμπυλότητα φημί Ἰάμβλιχος ὁ κοινός ἐπί ὁ γεωμετρικός σχῆμα καί ἐπί ὁ μορφή εἴρω ποιότης , καί διά ὁ κοινός καί διατείνω ἐπί ἄμφω καί ἐπί μορφόω καί σχῆμα κοινῶς ὁράω καί περισσεύω ἑκάτερος ἴδιος καταλέγω . “ αὐτός μέν τάρ , φημί , ὁ γραμμή , κατά ὅσος εἰμί γραμμή , ποσός εἰμί , ὁ δέ εὐθύς , κατά ὅσος εἰμί εὐθύς ἢ καμπύλος , ποιός ἄν νοέω · καί ὁ ἐπιφάνεια , κατά ὅσος μέν εἰμί ἐπιφάνεια ποσός , κατά ὅσος δέ ἐπίπεδος ἐπιφάνεια , ποιός · καί ἐπί ὁ μορφή δέ , φημί , οὗτος ὡσαύτως θεωρέω ” . μήποτε οὖν ὁ Εὐθύτης καί ὁ καμπυλότης γραμμή εἄν ἵημι κατά ἑαυτοῦ καί ἐπιφάνεια , μορφή δέ οὖον κατά ἑαυτοῦ , ἀλλά εἰμί ἄρα , κατά συμβεβηκός , κατά ὅσος οἴομαι καί ὁ σχῆμα περιέχω ὁ μορφή . εἰμί τίς δέ ἄλλος οὗτος ὅμοιος ὁ εὐθύς καί καμπύλος προσύω ὁ ἑλικοειδής καί κωνοειδής καί φακοειδής λέγω ὁ σχῆμα καί ὁ τοιοῦτος , ὅσπερ μικτός ἔχω ὁ φύσις ἐκ εὐθύς καί περιφερής , ὡς καί ὁ γεωμέτρης φημί . ὅτι δέ ποιότης οὗτος , ἀπό ὁ λόγος ὁ ποιότης κατασκευάζω · εἰμί γάρ ἀρά ἕκαστος οὗτος ποιός τίλλω , ἀπό ὅς δέ ποιός τίς λέγω , οὗτος ποιότης εἰμί , ποιότης εἄν εἰμί ἕκαστος οὗτος . ὁ δέ μανός καί πυκνός οὐ ὡς ἀπό μανότης καί πυκνότης παρονομάζω φημί οὐδέ πῶς ἔχω παρέχω ὁ μανός καί πυκνός , ἀλλά ὁ ὁ μόριον διΐστημι ἀπό ἀλλήλων , ὡς παρεμπίπτω τίς ἑτερογενής σῶμα , οὗτος λέγω μανός , ὡς σπογγιά καί κισσήρης , πυκνός δέ ὁ ὁ μόριον σύνεγγυς ἔχω , ὡς μηδείς ἑτερογενής μεταξύ παρεμπίπτω , ὡς ἐπί χρυσός καί διδηρος θεωρέω . εἰμί οὖν θέσις μᾶλλον ὁ μόριον δηλόω οὗτος . ἀλλά οὐ ὁ χαρακτήρ , οὐ εἄν εἰμί ποῖος . ἀλλά καί ὁ λεῖος οὗτος εἰμί , οὖον ὁ μόριον ἐπί εὐθύς ἐπί ἴσος κεῖμαι , ὡς ἐπί ὁ ἀποτείνω μάρμαρος , τραχύς δέ , οὖον μή ἐπί ἴσος κεῖμαι , ἀλλά ὁ μέν ὑπερέχω , ὁ δέ ἐλλείπω , ὡς ἐπί ὁ πρίων · θέσις ἄρα καί ὁ τοιοῦτος δηλόω . ὁ Γ δέ θέσις ἤτοι ὁ ὁ πρός τίς κατηγορία εἰμί , ὡς εἴρω ἐν ἐκεῖνος , ἢ ὑπό ὁ κεῖμαι ὑπάγω · καί γάρ ὁ κεῖμαι θέσις τις δηλόω . ἐφίστημι δέ ἄξιος , ὡς οἴομαι , μήποτε ὁ μανότης καί πυκνότης καί λειότης καί τραχύτης καί ποιότης τις εἰμί κατά ὁ χαρακτήρ , ὡς θερμότης καί ψυχρότης , καί θέσις τις δηλόω κατά ὁ ὁ μόριον σύνταξις · καί οὐδείς θαυμαστός ὁ αὐτός ἄλλος καί ἄλλος ὑπό ἄλλος καί ἄλλος κατηγορία ἀνάγω , ὡς καί ὁ Ἀριστοτέλης καί ὁ Ἀριστοτέλης ἐξηγητής δοκέω . πληρόω δέ ὁ εἶδος ὁ ποιότης ἐπάγω ἴσως μέν οὖν καί ἄλλος εἄν φαίνω τρόπος ποιότης , οὐ ὡς φιλόσοφος εὐλάβεια ἐνδείκνυμι , ὅς τις οἴομαι , οὐδέ ὅτι δυσδιαίρετος ὁ περί ὁ πρῶτος γένος λόγος , ὡς ἄλλος , οὐδέ ὅτι ὁ διαφορά ἐνδείκνυμι , κατά ὅς λογικός καί ἄλογος καί ὁ ἄλλος θεωρέω ποιός ὁ οὐσιώδης καί διαιρετικός ὁ γένος · οὐσία γάρ εἰμί ἐκεῖνος μᾶλλον , ἀλλά οὖον ποιότης · εἰμί δέ ποιότης εἰμί , ἐκ εἄν οὕτως εἰς ἔσχατος τάξις ἀπορρίπτω . Ἀνδρόνικος δέ πέμπτος εἰσάγω γένος , ἐν ὅς τάσσω μανότης πυκνότης , κουφότης βαρύτης , λεπτότης παχύτης , οὖον ὁ κατά ὁ ὄγκος , ἀλλά καθό ἀήρ λέγω λεπτόν εἰμί καί ὁ ὕδωρ λεπτός · “ ποιός γάρ , | φημί , λέγω πᾶς ὁ τοιοῦτος ὁ ἀπό ποιότης εἰμί αὐτός , ὁμοίως δέ καί ὁ διαφανής καί ὁ σκοτεινός , ὥστε , φημί , ἢ ἄλλος τίς γένος ποιότης οὗτος θετέος ἢ συζευκτέον αὐτός ὁ παθητικός · ὁ γάρ πάσχω τίς ὁ σῶμα οὗτος ἕκαστος τοιοῦτος γίγνομαι , διαφέρω δέ κενός , ὅτι πάθος οὐ εἰμί ἐμποιητικός αὔτης ” . Εὔδωρος δέ ὁ παχύτης καί λεπτότης εἰς ἕτερος τάσσω γένος , ὁ δέ ἄλλος οὖον . ὁ δέ περί ὁ Ἀχαϊκός οὗτος μέν εἰς ὁ τέταρτος γένος τάσσω συνέπομαι ὁ μανός καί πυκνός , ἐκεῖνος δέ μᾶλλον αἰνίσσομαι ὁ αριτοτελος φημί ἐν ὁ ἴσως δέ καί ἄλλος γένος , ὅς ἐν ὁ περι γένεσις καί φθορά ὁ θερμός καί ὑγρός καί φυχρῷ καί ξηρός συντάσσω · εἰμί δέ αὔτης βαθύς κοῦφος , σκληρός μαλακός , τραχύς λεῖος , παχύς λεπτός . ἀλλά πῶς ἄν τις οὗτος παραδείκνυμι μηδείς ὑπό αὐτός λέγω εἷς γένος , ὑπό ὅς οὗτος τάσσω , ὡς ἐν μέν ὁ πρῶτος ἕξις εἰμί καί διάω θέσις , ἐν δέ δύο φυσικός δύναμις , καί ἐπί ὁ ἄλλος εἷς τίς ; ἀγαθός οὖν λέγω ὅτι κατά ἀληθής εἰμί τις καί ἄλλος τρόπος , ὅς ἐν ὁ μετά ὁ φυσικός ὡς ἐν τέλειος πραγματεία παραδίδωμι · ἐνταῦθα δέ ὡς ἐν εἰσαγωγή ὁ μάλιστα λέγω ἐκτίθημι . κοινῶς δέ περί πᾶς ὁ εἶδος ἐπάγω ὅτι ποιότης εἰμί ὁ εἴρω , ποιός δέ ὁ κατά αὐτός παρώνυμος λέγω ἢ ὁπωσοῦν ἀεί αὐτός . οὗτος δέ εἶπον , ἐπεί τις μέν παρώνυμος λέγω , ὡς ἀπό ὁ λευκότης ὁ λευκός , ἔνιοι δέ ὁμώνυμος , ὡς τρίγωνος καί τετράγωνος καί ἄλλος σχῆμα ἕκαστος · ἐπί γάρ οὗτος τρίγωνος καί ὁ ποιότης καί ὁ μετέχω καλέω . ἔτι δέ ἐπί μέν ἀμφότερος ὀνομάζω , ὡς γραμματικός καί ὁ γραμματικός , ἐπί ἔνιοι δέ οὐθέτερος , ὡς ὁ πρός γραμματικός ἐπιτηδειότης καί ὁ κατά αὐτός εὐφυής διάκειμαι , ἐπί ἔνιοι δέ ὁ ἕτερος μόνος ὀνομάζω , ὁ ποιός μέν , ὡς ἐπί ὁ δρομικός καί πυκτικός · ἀνώνυμος γάρ ὁ ἐπιτηδειότης · ὁ γάρ πυκτικός καί δρομικός ὁ κατά ἐνέργεια εἰμί ἐπιστήμη , ἀπό πύκτης καί δρομεύς ὁ ποιός λέγω · ὁ γάρ πυκτικός καί δρομικός ὁ δύναμις ποιός σημαίνω ἀπό ἐλπίς ὅς ἔχω ἕξις παρονομάζω . εἰμί δέ ὅπου ὁ μέν ἔχω κεῖμαι ὄνομα , ὡς ὁ ἀρετή , ὁ δέ κατά αὐτός τοιῷ οὐκέτι · οὐδέ γάρ λέγω ἐνάρετος , ὁ δέ σπουδαῖος οὐ ἀπό ὁ ἀρετή παρονομάζω οὐδέ ὁ ἐνάρετος , ὥσπερ οὐδέ ὁ ἐγγράμματος ἀπό ὁ γραμματικός . ἐπί ἔνιοι δέ καί παραλλάσσω ὁ ὁ ανοματη σημασία παρά ὁ ὁ παργμάτων δήλωσις διά ὁ ἀνωμαλία ὁ χρῆσις . ὁ γάρ Δίκαιος κατά μέν ὁ ὄνομα ἀπό ὁ δίκη παρονομάζω , κατά δέ ὁ πρᾶγμα ἀπό ὁ δικαιοσύνη · ὁ δέ δικαιόσυνος κατά μέν ὁ λέξις ἀπό ὁ δικαιοσύνη , ὥσπερ καί ὁ Εὐφρόσυνος ἀπό ὁ Εὐφρόσυνος , κατά δέ ὁ πρᾶγμα οὐ ἔχω παράθεσις . διά οὗτος οὖν πᾶς προστίθημι ὁ ἢ ὁπωσοῦν ἄλλως ἀεί αὐτός . ἀνάγω δέ οὗτος ἢ εἰς ὁ μή κεῖμαι ὁ ποιότης ὄνομα , ὡς ἐπί ὁ φυσικός δύναμις , ἢ εἰς ὁ συνήθεια μή ἔχω ἐν χρῆσις ὁ ἕτερος , ὡς ἐπί ὁ ἀρετή καί ἐνάρετος . καί δῆλος ὅτι ἐπί ὀλίγος μέν οὗτος συμπίπτω , ὁ δέ πλός παρονομάζω ὁ ποιότης , ἀπό ὅς ἔχω ὁ ποιός εἰμί . οὗτος μέν ὁ ὁ λέξις ασφήνεια . τρεπτέον δέ λοιπός ὁ κατά ἕκαστος ζητέω τε τε καί διαλύω · πρό οὗτος δέ ἀκριβής ἔτι ὁ εἴρω ποιητέος διάκρισις . ὁ τόνος σχήμα ὁ στωϊκός ὁ τάσις παρέχω λέγω , ὥσπερ καί ὁ μεταξύ ὁ σημεῖον διάστασις · διό καί εὐθύς ὁρίζω γραμμή ὁ εἰς ἄκρος τείνω . ἀλλά οὕτως ἀναιρέω ὁ μαθηματικός οὐσία , ὅστις ἀκίνητος τε εἰμί καί ἀλλοίωσις πᾶς καί διά οὗτος καί τάσις ἀπαλλάσσω . εἰμί δέ τις ὁ ἀσώματος οὐσία ὁ σχῆμα καί ἀμφισβητήσιμος εἰμί νομίζω , εἴτε εἰμί εἴτε μέχρι ὑπόθεσις ὑπάρχω , νῦν δέ εἰμί ὁ λόγος οἴομαι περί ὁ ἐν ὁ σῦμα σχῆμα , καί οὕτως εἴρω κατά Ἀριστοτέλης μή εἰμί τάσις ὁ ὁ σχῆμα αἴτιος . κίνησις γάρ γάρ εἄν οὕτως καί μεταβολή γίγνομαι ὁ ποιότης αἰτία , ὅς οὐ ἀρέσκω ὁ Ἀριστοτέλης , ἀλλά οὐδέ ἔχω λόγος · ἐν ὅρος μέν γάρ ὁ ποιότης θεωρέω , ἀόριστος δέ πρᾶγμα ὁ κίνησις εἰμί καί μᾶλλον ἐφίημι ὁ ὁρίζω . εἰμί δέ τις δισσός σχῆμα ὑποτίθημι , ὁ μέν ἀσώματος , ὡς ὁ ἰδέα καλέω τε καί ὁ ἄλλος σχῆμα ὁ Πλάτων φημί , ὁ δέ ὡς περί ὁ σῶμα μερίζω , καί τρίτος δέ κατά ἄλλος τις μεταξύ φύσις ὁ τε ἰδέα καί ὁ γίγνομαι , ἕπω ζητέω , εἰμί ἄλλως μέν εἰμί ὁ ἀσώματος σχῆμα , ἄλλως δέ ὁ σωματοειδής , καί εἰμί κατά κοινός λόγος ἀμφότερος οὗτος νυνί ὁ σχῆμα λέγω ἢ κατά μόνος ὁ ἐπί ὁ σῶμα θεωρέω , καί πότερος ὁ διακρατέω εν ποιός σχῆμα ἀπό ποιότης γίγνομαι ὁ σχῆμα ὡς ἕτερος εἰμί παρά ὁ διακρατέω ἢ οὐδέ διακρατέω τίς εἰμί , ἀλλά ἐν ἀποτέλεσμα τάξις ὁ σχῆμα θεωρέω ἄλλως ἐπισυνίστημι ὁ φύσις ὁ σῶμα κατά αὐτός μόνος ὁ περαίνω . ἀλλά κοινός μέν σῶμα καί ἀσώματος οὐδείς εἄν εἰμί πρότερος εἶδος ὡς ἕτερος ἄμφω , εἰμί μή ἄρα τις λέγω ὁ ἀσώματος σχῆμα ὡς αἴτιος παρέχω ὁ ἐπί ὁ † σχῆμα σῶμα καί σχῆμα κοινός αὐτός παρέχω ἀρχηγός δύναμις , ὅστις συντάσσω πρός υαυος ὁ ὁράω σχῆμα καί συνάγω καί ὁμοῦ πάρειμι πᾶς , καί κατά οὗτος εἄν ἔχω ὁ κοινός . ἀλλά οὐδείς οὗτος ὁ Ἀριστοτέλης ὑπόθεσις προσήκω . ὅθεν οὔτε ὁ διακρατέω ἐν ὁ σχῆμα ὁ ποιότης εὔλογος ἄν τις τίθημι · οὐδέ γάρ οὕτως ἐνεργέω | ὁ ποιότης κατά αὐτός , ἀλλά ἔχω μόνος . περί δέ ὁ ἐν ἀποτέλεσμα τάξις εἰμί ὁ σχῆμα , εἰμί μέν τις οὕτως λέγω αὐτός ὡς συμβεβηκός σύμπτωμα κατά ἐπακολούθησις ἢ ὡς τυγχάνω , οὐ ἀποδείκνυμι ὁ λόγος · οὐδείς γάρ ὁ κατά φύσις γίγνομαι τοιοῦτος ἔχω ὁ ὑπόστασις · εἰμί δέ ὡς κατά μετουσία εἶδος τίνω καί λόγος φυσικός ὁ περί ὁ σῶμα ὁ φυσικός σχῆμα λέγω ἀπογεννάω , παραδέχομαι , καί συγχωρέω ὁ σχῆμα εἰμί τε κατά ἑαυτοῦ καί ἀπό ὁ τοιοῦτος αἴτιος παράγω . ἐπεί δέ τις καί ὁ σχῆμα , ὥσπερ καί ὁ χρῶμα καί ὁ γλυκύς καί ὁ σκληρός ἐν ὁ πρός τίς τίθημι ὡς πρός αἴσθησις λέγω , δῆλος ὅτι οὗτος πᾶς συμφύρω · οὗτος γάρ καί ὁ οὐσία καί ὁ ἄλλος γένος ὡς αἰσθητός πρός τίς εἰμί . ἀλλά χρή αὐτός ἕκαστος σκῶρ ἑαυτοῦ διαιρέω ἐν οἰκέω γένεσις τίθημι , καί τότε ὡς αἰσθητός πρός αἴσθησις ὁ πρός τίς λέγω . “ περι δέ ὁ μορφή ἐπισκεπτέος , εἰμί κατά ὁ ποιός σχήμα ὁ μορφή ὑφίστημι , ὅς τις οἴομαι , καί διά οὗτος συντάσσω αὐτός ὁ σχῆμα . οὔτε γάρ ὁ † Ἀνδρόνικος οὗτος οὔτε ἀληθής εἰμί . οὖον δοκέω μέν γάρ , διότι ὁ σχῆμα ἁπλόος εἶπον ὁ μορφή οὐ ἁπλόος εἶπον , ἀλλά ὁ περί ἕκαστος ὑπάρχω μορφή . ὁ γάρ ἐν οὗτος ἀκριβολογία διίστημι αὐτός σαφῶς ἀπό ἀλλήλων . ὁ ὅς γάρ σχῆμα παρίστημι ὡς κοινός τίς καί πλείων ὑπάρχω κατά ἀριθμός ἢ κατά εἶδος διαφέρω , ὁ δέ μορφή ἐνδείκνυμι ὡς μετά ὁ κατά ἕκαστος σῶμα φυσικός ἀποτελευτάω , ὅταν ὁ μερίζω περί ὁ αἰσθητός ὁ γίγνομαι λόγος ἔσχατος ἴχνος ἀπό ἑαυτοῦ ἀποτυπόω ἐν ὁ σῶμα οἰκέω καί πρόσφορος αὐτός ὁ κατά ἕκαστος λόγος . διά οὗτος μέν οὐ ἄν τις ἀρέσκω αὐτός φημί ὁ μετά ὁ σχῆμα συνυφίστημι καί ὁ μορφή · ὅτι δέ οὔτε ἔχω ὀρθότης ὁ τοιοῦτος δόξα , ῥᾴδιος ἐντεῦθεν καταμανθάνω . ὁ ὅς γάρ σχῆμα κατά ὁ πέρας ὁ ὄγκος νοέω , ὁ δέ μορφή κατά ὁ ἀποτελεύτησις ὁ εἶδος , καί μέν σχῆμα ὁ συμμετρία καί ὁ ἀσυμμετρία κατά ὁ μῆκος καί πλάτη νοέω , ὁ δέ μορφή κατά ὁ εὐμορφία ἢ ἀμορφία , οὐ ἀπαλλάσσω ὁ ἐπί ὁ εἶδος ἀναφορά · διά ὁ δή οὐδέ ὁ αὐτός B νομιστέος οὗτος ἀλλήλων οὔτε ἐκ θατέρου ὁ ἕτερος ἐξαρτάω . ἐάν ὀν λέγω ὅτι κατά ὁ ἀποτύπωμα ὁ εἶδος καί ὁ ἔξωθεν φαίνω εἴδωλον ὁ εὔπλαστος αὐτός καί διασῴζω ὁ εἶδος ἴχνος καί δύναμαι συντάσσω πρός ὁ λόγος εἰμί σύμμετρος , ὁ δέ ἐναντίος οὗτος ἀσύμμετρος , καί κατά ὁ τοιοῦτος συμμετρία τε καί ἀσυμμετρία ὁ μορφή θεωρέω , οἰκεῖος εἄν ἀποδίδωμι ὁ περί αὐτός λόγος . οὖον μέντοι οὗτος , φημί ὁ Ἰάμβλιχος , συμπληρόω ὁ μορφή εἶπον εἄν ἐκ ποιέω σχῆμα τε καί συμμετρία καί ἐκ ποιός χροιά καί μανότης καί πυκνότης · ὁ γάρ τοιοῦτος διάταξις συνάγω πολύς εἰς αὐτός , ὅσπερ Ἀριστοτέλης διακεκριμένως διατάσσω , οὐ ἐάω τε ἐγώ καθαρός ὁ μορφή ὁ ἰδιότης ἀπολαμβάνω ” . οὗτος πᾶς καί κατά λέξις οὗτος περί ὁ μορφή ὁ Ἰάμβλιχος διατάσσω ἀξιόω προσέχω ὁ νόος , μήποτε ἀκόλουθος εἰμί καί ὁ ὑπό αὐτός λέγω ὁ ὁ μορφή καί ὁ σχῆμα καί ὁ χρῶμα περιεκτικός λέγω . εἰμί γάρ κατά ὁ ἀποτελεύτησις τελευτάω καί ὁ ἐπιφάνεια εἶδος θεωρέω , ὁ δέ εἶδος πᾶς εἰμί περιεκτικός κατά εἷς λόγος , καί ὁ πέρας εἄν αὐτός ὁ πᾶς πέρας περιέχω . κἀν συμπληρόω οὖν ὑπό ὁ ἄλλος λέγω ὁ μορφή ὡς ἐκ μέρος ἢ στοχεῖον , ἄλλος παρά αὐτός εἰμί , οὐδείς ἄτοπος λέγω , οἷος κοινός σύλληψις εἰμί πᾶς · ὁράω γάρ καί ὁ εὐθύτης καί καμπυλότης < ὅτι > κοινός σχῆμα καί μορφόω αὐτός εἶπον καί οὐδείς ἄτοπος δοκέω μετά ὁ ὁ ἴδιος παραδίδωμι καί ὁ κοινῶς ὑπάρχω ὑποδείκνυμι . λέγω δέ καί ὁ σιμότης καί γρυπότης ὁ ῥίς μή δήω εἰς ὁ μορφή προηγουμένως ἀνάγω , ἀλλά μᾶλλον εἰς ὁ καμπυλότης , καλῶς προστίθημι ὁ προηγουμένως · ὡς γάρ μορφή ἁπλόος οὐ ὑπό σιμότης ἢ γρυπότης , ποτής , ὥσπερ οὐδέ ὑπό λευκότης ἢ μελανία , ἀλλά καμπυλότης καί ὅλως σχῆμα , ὥσπερ καί ὑπό χρῶμα συμπληρόω . καλῶς δέ καί οὗτος πρόσκειμαι οὖον παραλειπτέον , ὅτι κοινότης ἐν πᾶς ὁ κατά ὁ τέταρτος εἶδος ὁ ποιότης εἴρω θεωρέω ὁ ἔσχατος περιγραφή καί ὁ τελευταῖος ὅρος ὁ κατά διάστασις ἢ κατά ἄλλος τις ἰδιότης δύναμις ἀπολήγω . φαίνω δέ εἰκότως εἰμί τοιοῦτος , ἐπεί περί ὁ τελευτή Τῖς φύσις ἀφορίζω , καί διά οὗτος καί πολύχοος οὗτος ὁ γένος εἰμί καί διαφορά χράω πλείων . καί περί ὁ μανός δέ καί πυκνός ἔχω ἄν τις πρός ὁ αἴτιος ὁ Ἀριστοτέλης ἀντιλέγω . ὁ γάρ διάστασις ὁ μόριον ἀπό ἀλλήλων ἢ ὁ σύνεγγυς θέσις ὁ μανός ἢ καί ὁ πυκνός ἀφορίζω ὁ Δημόκριτος αἵρεσις βεβαιόω · καί γάρ ἐκεῖνος συνέρχομαι εἰς αὐτός ὁ ἄτομος σῶμα συνίστημι ὁ πυκνός φημί , διιστάω δέ ἀπό ἀλλήλων καί μεταξύ πολύς κενός διαλαμβάνω ὁ ἀραιός ἀπεργάζομαι . οὗτος δέ εἰμί ἄτοπος · εἰμί γάρ ἑνόω ὁ ὕλη καί συμπαθής εἰμί πρός ἑαυτοῦ καί διά ὅλος ποιός εἰμί ὁ ποιός , δῆλος ὅτι καί ἀραιός καί πυκνός διά ὅλος ἑνόω συμπαθής εἰμί πρός ἑαυτοῦ · ὁ δέ ὁ διάστημα ὁ αἴτιος ἀποδίδωμι ἐπιγέννημα ποιέω ὁ ποιός ὁ κατά σχέσις θέσις . “ πρός δή οὗτος , φημί Ἰάμβλιχος , δισσός εἰμί τίθημι ὁ μανός καί πυκνός , ὁ μέν ἐν ὁ εἶδος , ὅς καί διά ὅλος πάρειμι καί οὐσιώδης εἰμί καί ἕξις μᾶλλον οἰκέω θεωρέω , ὁποῖος ὁ Ι μανός ὁ ἀήρ καί ὁ πῦρ , κατά οὐσία αὐτός ὑπάρχω · ἄλλος δέ Ἐπίκτητος καί ἔξωθεν ὡς ἐν σχῆμα θεωρέω , ὅσπερ ἐν ὁ σπόγγος καί κισσήρης φαίνω , οὖον κενός τις ὁ μεταξύ παρεμπίπτω , ἀλλά ὁ στερεός σῶμα κατά σχῆμα περιγράφω καί ἐν οὗτος ὁ περιγραφή ὁ λεπτός σῶμα περιέχω . ὥστε οὖον πᾶς μανότης καί πυκνότης ἀπαλλάσσω θέσις , ἐπεί ὁ οὐσιώδης μανός - ὁ καί πυκνότης οὐδαμῶς εἰμί κατά θέσις · ἐκεῖνος γάρ ὁ κατά σχῆμα θεωρέω κύριος κατά ὁ θέσις ὁ ποιέω σχῆμα ἀφορίζω , ὅθεν καί κωλύω ποιότης εἰμί · οὖον γάρ ἐξίστημι ὁ θέσις , ἀλλά κατά αὐτός εἰδοποιέω . ὁ δέ Δημόκριτος δόξα διΐστημι οὗτος , ἐπεί οὖον περί ὁ ἐν ὁ στοιχεῖον μανότης καί πυκνότης διατάσσω οὗτος , ἀλλά περί οὗτος , ὅστις ἐπί ὁ μορφή καί ὁ σχῆμα ἐπισυνιστάω · ὁ δέ ἐν ὁ στοχεῖον εἶδος τε εἰμί καί διά ὅλος μανός καί πυκνός , οὐδαμῶς μεταξύ διείργω ὑπό ἕτερος οὐδέ κενός οὐδέ σῶμα · ὁ μέντοι κατά σχῆμα δύο ἐπισυνίστημι καί ὁ πῶς κεῖμαι πυκνός καί ἀραιός λέγω οὐ ποιότης ὁ αἴτιος ἔχω , ἀλλά θέσις ὁ τε πυκνότης καί ὁ ἀραιότης ” . ὡσαύτως δέ περί ὁ λεῖος καί τραχύς καί ἀπορέω δυνατός καί λύω ὁ ἀπορέω . Εὔδωρος δέ ἀπορέω , τίς δήποτε ὁ μέν μανός καί τυκνὸν καί λεῖος καί τραχύς θέσις σημαίνω , οὐκέτι δέ καί ὁ καμπυλότης καί ὁ Εὐθύτης . πρός ὅς ῥητέος ὅτι περί ἄλλος μέν θεωρέω ὁ θέσις ὁ ἐν τόπος εἰμί σῶμα ἢ περί ὁ γραμμή ὁ ἐν ὁ ἐπιφάνεια εἰμί , ὁ μέντοι Εὐθύτης καί ὁ καμπυλότης περί ὁ θέσις ἔχω ὁ ποιός ἀφορίζω , οὔτε ἐν θέσις εἰμί οὔτε κατά οὗτος εἰδοποιέω . ὁ δέ περί Νικόστρατος καί ὁ μανότης καί πυκνότης ποιότης φιλονεικέω δείκνυμι , ὁ πῦρ μανός εἰμί παρατίθημι καί ὁ ἀήρ , ὁ δέ γῆ πυκνός οὖον κατά θέσις , ἀλλά κατά ποιότης . ῥητέος δέ πρός αὐτός , ὡς καί ἐν οὗτος κατά ὁ θέω Ἰάμβλιχος “ ἑκάτερος οὗτος δύο σημαίνω , καί θέσις μόριον καί ποιότης , θέσις μέν ὡς ἐπί ὁ ὕφασμα - ὁ , ποιότης δέ ὡς ἐπί ὁ ἀήρ , διακρίνω δέ οὗτος ἐν εἰσαγωγή οὐ εἰμί ἀναγκαῖος . καί γάρ ἄλλος μέν εἰμί μανός , ὅς ὁ μόριον ἀφίστημι ἀπό ἀλλήλων , οὐ ὅτι κενός μεταξύ , ἀλλά ὅτι ετερουαδην σῶμα λεπτός · ὁ μέντοι ἀήρ οὖον ὁ ἀφίστημι ἀπό ἀλλήλων ὁ μόριον αὐτός μανός εἰμί , ἀλλά ὁ κοῦφος εἰμί καί εὐδιαίρετος , διόπερ ὁ κατά ποιότης εἄν εἰμί τοιοῦτος , ἀλλά οὖον ὁ κατά θέσις . ὁ δέ τοιοῦτος μανός , φημί Ἰάμβλιχος , οὖον ὁ πυκνός , ἀλλά ὁ στερεός ἀντιτάσσω , οἶς ὁ δυσδιαίρετος ὑπάρχω καί βαρύς , καί ὁ μέν τοιοῦτος κατά ποιότης εἰμί , ὁ δέ κατά θέσις ὑπό ὁ πρός τίς ἀνάγω ” ἐφίστημι δέ ἄξιος , ποῖος ὁ στερεός σημαίνω ἀντίκειμαι ὁ μανός . εἰμί ὅς γάρ ὁ τριχῆ διαστατός , ὁ ἐπιφάνεια οὗτος καί ὁ γραμμή ἀντίκειμαι · εἰμί δέ ὁ ἰσχυρός , ὁ σαθρός εἄν εἰμί οὗτος ἀντίκειμαι · εἰμί δέ ὁ δυσδιαίρετος , εἰμί μέν διά ὁ σκληρότης ἔχω οὗτος , ὁ μαλακός αὐτός ἀντίκειμαι , εἰμί δέ διά ὁ πυκνότης , ὁ ἀραιός · καί εἰμί εἄν ὁ μανός κύριος οὖον ὁ στερεός , ἀλλά ὁ πυκνός ἀντίκειμαι . Πλωτῖνος μέντοι οὐ ἀξιόω δύο σημαίνω ὁ μανότης καί πυκνότης ἀκούω , ὁ μέν ὑπό ὁ πρός τίς , ὁ δέ ὑπό ὁ ποιός ἀνάγω , ἀλλά μόνος πιότης ὁράω · οὔτε γάρ ἐν διάστασις εἰμί ὁ μανός καί πυκνός · κἀν οὗτος δέ τις , φημί , συγχωρέω , ποιότης εἰμί καί ὁ διάστασις . πρός ὅς ῥητέος ὅτι ὁ δισσός οὗτος ὁ φύσις οὐ ἐσθίω συγχέω · φιλόσοφος φιλόσοφος γάρ ἀνήρ εἰμί καί ὁ ἐν ὁ κοινωνέω διαφορά ἀπολογίζομαι . ἀλλά οὖον δεῖ , φημί , ὁ διάστασις αἰτιάομαι ὑπό ἄλλος ἀνάγω κατηγορία · ἑνόω γάρ ὁ οὐσία καί εἷς εἰμί . ἀλλά εἴρω καί πρότερος , ὅτι Ἀριστοτέλης οὖον ὁ πρῶτος καί στοιχειώδης ὁ μόριον θέσις αἰτιάομαι , ὁ ἐν ὁ σύνθετος ἤδη περιγράφω , ὅστις ἔργω ὑπό λεπτός σῶμα διαφεύγω ὁ αἴσθησις , πῶς ἔχω ὁ ἐν ὁ διάστασις συνενόω . ὁ δέ στωϊκός δύναμις ἢ μᾶλλον κίνησις ὁ μανωτικός καί πυκνωτικός τική τίθημι , ὁ ὅς ἐπί ὁ εἴδομαι , ὁ δέ ἐπί ὁ ἔξω , καί ὁ ὅς ὁ εἰμί , ὁ ὁ ποιός εἰμί νομίζω αἴτιος . ἀλλά οὐδείς οὗτος ὁ νῦν λέγω ἐνίστημι , ἠώς εἄν μή περί ὁ ἐν ὁ φύσις εἶδος , ἀλλά περί ὁ επισκευαστής μανότης ὁ κατά διάστασις θεωρέω εἰμί νῦν ὁ λόγος . ὁ δέ ὁ Ἀχαϊκός παραιτέομαι καί εἰς ὁ πρός τίς ἀνάγω ὁ μανότης καί πυκνότης καί εἰς ἕτερος τίς πέμπτος εἶδος ποιότης , οὐδέ εἰς ὁ παθητικός αὐτός τίθημι , ὡς Ἀνδρόνικος , ἀλλά εἰς ὁ ἐν ὁ τέταρτος γένος , λεπτότης μέν καί κουφότης ἕπω μανότης λέγω , παχύτης δέ καί βαρύτης πυκνότης . ἀλλά πῶς μανότης καί πυκνότης εἰς ὁ τέταρτος εἶδος ἀνάγω κατά ὁ Ἀριστοτελικός ἔννοια , ἄδηλος , ὁ Ἀριστοτέλης σαφῶς αὐτός ὁ ποιότης ἐξοικίζω . εἰμί δέ καί ποιότης εἰμί , πῶς ὑπό ὁ τέταρτος γένος ἀνάγω , οὗτος μέν ὅλος διά ὅλος χωρέω ὁ ὑπόκειμαι , ὁ δέ τέταρτος γένος κατά ὁ ἐπιπολή θεωρέω ; ἐπεί δέ τις ἐνταῦθα καί ὁ περί βαρύτης καί κουφότης λόγος ἐπειστήγαγον , ἀνάγκη καί περί οὗτος ὀλίγος διέρχομαι καί φαίνω ὅτι ὁ μέν κατά ὁ σταθμόν βαρύς καί κοῦφος ὁ ῥοπή πλείων καί μικρός χράω ποσός εἄν εἰμί , εἴπερ καί Ἀρχύτας εἷς εἶδος ὁ ποσός κατά ὁ ῥοπή καί ὁ σταθμόν ἀφορίζω · ὁ δέ περί ὁ σῶμα ἰδιότης , κατά ὅς κοῦφος ὁ ἀήρ λέγω καί κοῦφος ὁ πῦρ ὁ ἀήρ , βαρύς δέ ὁ γῆ καί βαρύς ὁ ὕδωρ , οὗτος ποιότης ἐμφαίνω . ὡσαύτως δέ καί ὁ ἰσχνός | καί παχύς ὁ μέν ἐν ὁ ὄγκος καί μετρέω κατά αὐτός ἐν ὁ ποσός θεωρέω , ὁ δέ ἐν ὁ ἰδιότης ὁ χαρακτήρ κατά ὁ ποιός . ὅσος οὖν οὗτος μή ὁ ποσός συντάσσω , ἀλλά ὁ χαρακτήρ καί ὁ ποιός , πότερος ἐν ἄλλος εἶδος τάσσω παρά ὁ εἴρω τέσσαρες ὁ ποιότης , ὥσπερ Ἀνδρόνικος τε καί Πλωτῖνος ὑπολαμβάνω , ἢ ἔνειμι ὑπό εἷς αὐτός ὁ τέσσαρες προσβιβάζω ; οὗτος δέ εἰμί σαφής , ἐάν περί αὐτός ὁ βαρύτης καί κουφότης γιγνώσκω τίς εἰμί . καί γάρ εἰμί μέν ὁ θερμότης ἀναπλέω ὁ σῶμα ποιέω αὐτός ἑαυτοῦ ὁ κοῦφος καίω ὁ ψυχρότης συνάγω ποιέω αὐτός ἑαυτοῦ ὁ βαρύς , εἰς ὁ απθητικαι καί οὗτος ποιότης ἀνάγω . εἰμί δέ ὁ μέν θερμός παρακολουθέω ὁ κουφότης , ὁ δέ ψυχρός ὁ βαρύτης , καί εἰμί ποιητικός ὅς τε θερμότης καί ὁ ψυχρότης , ὁ δέ βαρύς καί κοῦφος οὔτε ποιέω τίς οὔτε πάσχω φύω , δοκέω ἐκεῖνος ὅς εἰς ὁ παθητικός ποιότης ἀνάγω , οὗτος δέ εἰς ἄλλος τίς γένος ἴδιος . καί μέν κατά οὐσία ὁ στοιχεῖον ὑπάρχω , δοκέω μηδέ εἰμί ποιότης · εἰμί δέ καί ὁ δέχομαι αὐτός ποιός εἰμί καί λέγω ποιός καί ἀπό ὁ οὐσιώδης διαφορά ἐγγίγνομαι τις ἐν ὁ μετέχω σῶμα μορφωτικός χαρακτήρ , εἰμί εἄν καί οὗτος ποιός . δοκέω δέ οὕτως πολύχοος εἰμί ὁ ὁ ποιότης ποιότης γένος , ὡς πᾶς ὁ κατηγορία συνυπάρχω . εἰμί γάρ ὁ μέν οὐσιώδης , ὡς ἀνθρωπότης καί Σωκρατότης , ὁ δέ ἀπύ ὁ ποσός οἷος γραμμή ὁ εὐθύτης καί καμπυλότης καί ἐπί ἀριθμός ὁ τρίγωνος καί τετράγωνος ἀριθμός · καί ἐν ποιότης δέ ποιότης θεωρέω , ὡς ἐν χρῶμα ὁ διαδριτικὸν καί συγκριτικόν , καί ἐν ὁ πρός τίς ὁ σχέσις ὁ διπλασίονός Σιόνος τε καί ἥμισυς , ἐν ὁ ὅταν εὐάερος τόπος λέγω καί δυσάερος , καί ἐν ὁ ποτέ ὁ καιρός καί ὁ Εὐκαιρία , ἐν ὁ ποιέω δέ καί πάσχω ὁ ποιητικός καί παθητικός ποιότης , καί ἐν ὁ κεῖμαι δέ ὁ εὔθετος καί μή , καί ὁ ἔχω ὁ εὐπερίβλητος καί μή τοιοῦτος . φθάνω δέ φημί καί ἐπί ὁ ἀνύπαρκτος ὡς ὁ ἱπποκενταυρότης καί ἐπί ὁ μή εἰμί ὡς ὁ τεττιγοτηταω χειμών · μή ὑπαρκτός δέ λέγω ὁ φύω ὅς εἰμί , οὖον μέντοι κατά ὅδε ὁ καιρός ἢ ὅδε ὁ τόπος . οὗτος δέ ὁ μέν ὁ σχῆμα μόνος ὁ λέξις ἐμφαίνω ὁ ποιότης , ὡς ὁ ἀνθρωπότης καί ὁ Σωκρατότης , οὐ εἰμί ποιός , ὁ δέ ὅλως οὐδέ ὑφίστημι οὔτε ἔχω τις διάνοια , ὡς ὁ ἱπποκενταυρότης καί ἐν χειμών ὁ τεττιγότης τίς γάρ εἄν γίγνομαι ὁ μή εἰμί ποιότης τοιόσδε οὗτος παρέχω ; περί δέ ὁ ἄλλος ῥητέος ὁ μέν ἐν ποιότης διαφορά ποιότης εἰμί μόνος οἰκεῖος , ὁ δέ ἐπί ὁ ἄλλος κατηγορία θεωρέω , ὅς εἄν ἕκαστος κατηγορία ὑπάρχω συμπληρωτικός ὁ οἰκεῖος ἕκαστος λόγος , μηδαμῶς ἐκβαίνω ἀπό ὁ ἐν ἕκαστος ἰδιότης ἐπί ὁ ὁ ποιότης γένος · ἐπειδάν δέ συμβαίνω ἄλλως , ὡς ἔξωθεν αὐτός ἀφορίζω ὁ χαρακτήρ , ποιότης ὁ τοιοῦτος νοέω διασῴζω καί ἐν οὗτος ὁ ἐκ περισουσιαι ὁ εἰμί προσθήκη . μήποτε δέ σαφής ὧδε περί ὁ αὐτός ῥητέος , ὅτι μέν οὐσία ποιότης θεωρέω κατά ὁ οὐσιώδης διαφορά , ἐν δέ ὁ ἄλλος γένεσις οἰκεῖος ἐν ἕκαστος ὁ ἰδιότης ὁ γένος ἀφορίζω · οὗτος γάρ ποιότης ἴδιος . ἀλλά ἐπεί καί ὁ ἀπορία καί ὁ λύω ὁ ἀπορία διέρχομαι , καλῶς εἄν ἔχω καί ὁ θεωρητικός ἐπίστασις ὁ Ἰάμβλιχος περί ὁ τέταρτος εἶδος ὁ ποιότης πρός ὁ σαφής ἀναγράφω . καί γάρ ἐφιστάνω ὅτι Πλάτων ὅς ὁ σχῆμα προηγούμενος ὁ σύστασις ὁ σῶμα ὡς αἴτιος ὁ σῶμα ὁ εἰμί καί ὁ ποιότης ὁ διαφορά ἀπό ὁ ὁ σχῆμα διαφορά ἀπολογίζομαι , θερμός λέγω εἰμί ὁ ἀπό ὁ ὀξυγώνιος σχῆμα σύγκειμαι , οἷος εἰμί ὁ πυραμίς , καί ψυχρός ὁ ἀπό ὁ κακός τοιοῦτος , οἷος ὁ ὁ εἰκοσάσεδρον , καί ἐπί ὁ ἄλλος ὡσαύτως , ὁ μαθηματικός σχῆμα παραλαμβάνω · ἐκεῖνος γάρ οὔτε ένυλος εἰμί φυσικός οὔτε ἐν κινέω θεωρέω , ὥσπερ ὁ Πλάτων ἐπίπεδος · οὗτος καί ἔνυλος καί φυσικός τίθημι ὁ Πλάτων · ὁ μέντοι Ἀριστοτέλης οὔτε ἀρχή ὁ στοιχεῖον ὑποτίθημι εἰμί ὁ σχῆμα , ὥσπερ ὁ Πλάτων , οὔτε ἀκίνητος καί ἀσώματος καί ἄυλος , ὥσπερ ὁ μαθηματικός , ἀλλά ἔνυλος μέν ἐπισυνίστημι δέ ὁ σῶμα καί ὁ ἐπιφάνεια αὐτός ὁρίζων καί μορφόω ὑποτίθημι . ἀλλά οὐδέ ὁ ὁ στωικός δόξα λέγω σῶμα εἰμί καί ὁ σχῆμα , ὥσπερ καί ὁ ἄλλος ποιός , συμφωνέω ὁ Ἀριστοτέλης δόξα περί σχῆμα , διότι ὁ μέν σῶμα ἐν ποσότης θεωρέω , ὁ δέ ποιότης ἕτερος ὁ ποσός ὑπάρχω . μέσος τοίνυν εἰμί ὁ Ἀριστοτέλης δόξα ὁ τε ἀσώματος ὁ σχῆμα λέγω πάντῃ καί ὁ σωματικός . Ἀρχύτας δέ καλῶς ὁ τοιοῦτος δόξα διασαφέω , οὐ ἐν σχῆμα εἰμί ὁ τοιοῦτος εἶπον ποιότης , ἀλλά ἐν σχηματισμός , ἐνδείκνυμι ὁ περί ὁ σῶμα ὑφίστημι ὁ γένος ὁ τοιοῦτος ποιότης καί ὅτι μετασχηματίζω ἤδη ὁ σῶμα ὁ τοιοῦτος ποιότης ἐπισυνιστάω , ἄλλος μέν εἰμί ὁ μετασχηματίζω , κατά ἄλλος δέ ἵστημι ὁ ποιότης , κατά ὁ σχῆμα καί ὁ μορφή μετά ὁ πλάσις ἢ ἐπί αὐτός ὁ τροπή ὁ πέρας αὐτός ἀφορίζω . ἔτι δέ δηλόω καί ὁ μή ὅλος εἰμί ὁ ὁ σχῆμα , ἀλλά απιπολεω μόνος · ὁ γάρ σχηματίζω καί μή εἰμί σχῆμα ἔξωθεν ἔχω περίκειμαι ἑαυτοῦ ὁ σχῆμα . ἔτι τοίνυν ὁ μή κατά ἐνέργεια ἐκ ἑαυτοῦ , ἀλλά κατά παραδοχή ἀπό ἄλλος συνίστημι ὁ τοιοῦτος ποιότης , ἱκανῶς ἐμφαίνω ὁ | σχηματίζω λέγω , ἀλλά μή σχηματίζω . διαφαίνω δέ ἀπό ὁ αὐτός καί ὁ μή κατά τελειότης πρῶτος , ἀλλά κατά τελέω πρός ἄλλος ἀνάγω συνίστημι ὁ τοιοῦτος ποιότης . ἀλλά ὁ μέν Ἀρχύτας εἷς ἀρκέω ἐπί ὁ γένος οὗτος ὁ σχηματισμός , ἔθω καί ἐν ὁ ἄλλος γένεσις ὁ ποιότης εἷς εἷς ἀφορίζω , οὖον μέντοι πλείων εἷς παραστατικός λέγω οὐδέ εἰς πολύς διαιρέω ὁ εἷς , ὅσπερ Ἀριστοτέλης ποιέω , οὐ ἀφίστημι μέν οὐδέ αὐτός ὁ εἷς , περί δέ ὁ εἷς ὁ πλῆθος συνθεωρέω . ἀλλά τίς ὁ γένος οὗτος ὁ ποιότης εἰμί καί πῶς εἷς εἰμί περιέχω πολύς ἐν ἑαυτοῦ διαφορά ; ἢ ὥσπερ καί πρότερος εἴρω , περιγραφή περί ὁ σῶμα εἰμί συμφυής ὁ σῶμα ὁ ὁ σχῆμα ἀποπεράτωσις , κατά ὁ οὐσιώδης διάστασις καί φυσικός καί ἀντίτυπος ἀφορίζω , ὅστις καί ἐν κινέω καί ἐν ὕλη νοέω . ὥσπερ δέ ὁ διάστασις ὁ τέλος εἰμί ὁ σχῆμα , οὕτως ὁ ὁ ὅλος εἶδος ἀποτελεύτησις ἄχρι ὁ ἐπιφάνεια ὁ μορφή ἀπογεννάω εἰμί αὐτός ὁ φαίνω ἴχνος ὁ εἶδος καί τελευταῖος ἔκτασις ὁ ὁ λόγος ἐπί ὁ ἐκτός πρόοδος . ὁμοίως δέ καί ὁ Εὐθύτης ὁ ἰσότης ὁ λόγος ὁ ἔσχατος εἶδος συνεμφαίνω καί ὁ καμπυλότης ὁ ἀνισότης . εἰμί μέντοι καμπυλότητα τις λαμβάνω ὁ περιφερής γραμμή , καί οὕτως ὁ εἰς ἑαυτοῦ ἐπιστροφή ὁ λόγος ἔλλαμψις ἐμφαίνω . καί πᾶς οὗτος κατά ὁ ἔξω προέρχομαι ἀποπεράτωσις , καί ὁράω ὅπως σύνεγγυς εἰμί οὗτος καί οὖον πόρρω ἀλλήλων , κατά ὁ ἔσχατος καί ἐπιπολή εἴδωλον καί ὁ περιορίζω ὁ περιγραφή θεωρέω , διό καί ὑπό εἷς τάσσω γένος · κατά ὅσος δέ ἰδιότροπος ὁ ὁ ἔσχατος ἰδιότης διά-ὁρίζω κατά εἷς ἕκαστος ἑτερότης , κατά οὗτος ἴδιος εἶδος ἐπί ἕκαστος οὗτος Χωρὶς ἀναφαίνω καί πλείων θεωρέω . καί οὕτως ἀμφότερος σῴζω , ὅς τε ὁ πλείων διαφορότης κατά εἶδος καί ὁ πρός εἷς γένος αὐτός ἀναγωγή . ἀλλά πόθεν γίγνομαι ὁ εἷς οὗτος γένος ὁ ἐν ἑαυτοῦ πολύς περιέχω εἶδος ; ἢ ἀπό ὁ ἐν ἄλλος ἕδρα ὁ εἶδος ἐπακολουθέω τίς ἐν ὁ σῶμα πέρας ἀνάλογος ὁ ὁ εἶδος πέρας , καί οὗτος ὁ σῶμα ἀφορίζω κατά εἰκών ὁ ἐν ὁ λόγος πρέσβυς καί κύριος ὁράω , ἀπό ὅς αἴτιος ἐγγίγνομαι ὁ σῶμα ὁ ὁ τέταρτος γένος ὁ ποιότης ὑπόστασις . παρέχω γε μήv δύο ὑπουργία καί ὁ ὁ δέχομαι φύσις ἔνυλος εἰμί καί διαστατός καί σύνθετος καί δήω περιγραφή ὁ ἀφορίζω αὐτός κατά πᾶς ὁ περί αὐτός θεωρέω ἰδιότης , οὐ μικρός δέ οὗτος καί ὁ εἰς ἕκαστος ὁ εἶδος πρόοδος χρίω ὁ εἴδωλον ὁ περί ὁ σῶμα ἐμφανίζω καί ὁ ὁ ὄγκος καί ὁ ὕλη καί ὁ αἰσθητός διάστασις ἑτερότης · ὁ γάρ ἐν πᾶς οὗτος τελευτή ἀφορίζω ὁ πέρας πᾶς ὁ τοιοῦτος ὑφί - ἵστημι ὁ γένος νῦν ἐπιζητέω ὁ ποιότης . χρεία δέ παρέχω ὁ γένος οὗτος διορίζω ὁ ἴδιος φύσις ἕκαστος καί τρόπος τις ειδοποιώ ὁ τε σῶμα παρέχω ὁ σῶμα φαίνω , ὁ τε ὄγκος ὡς ὄγκος μετρέω ἀπεργάζομαι καί ὁ ἄπειρος ὁ σῶμα διαλαμβάνω πέρας . ἀλλά ἐπεί καί οὗτος περί ὁ τέταρτος καί τελευταῖος γένος ὁ ποιότης εἴρω , καλῶς ἄν ἔχω ὁ ἐπιχειρέω ἄλλως διαιρέω ὁ γένος ὁ ποιότης ἱστορέω καί κατά τίς ὁ ἀκριβής παραλλάσσω ἐφίστημι . Πλωτῖνος μέν οὖν διαιρέω ὁ μέν σῶμα ποιότης , ὁ δέ Ψυχή λέγω , οὖον ποιότης κατά ἀλήθεια ποιέω οὕτως διαίρεσις , ἀλλά διάστασις μόνος παραδείκνυμι ὁ ἐν ὅς εἰμί ὁ ποιότης · οὗτος δέ οὖον δείκνυμι ποιότης διαφορά . διό καί Ἀριστοτέλης ἐν ὁ ποιότης ὁ μέν Ψυχή εἶπον , ὁ δέ σῶμα , οὖον παρεξέρχομαι ἔρχομαι ἄλλος γένος ποιότης , ἀλλά ἐν ὁ αὐτός μένω , καλῶς εἰδοί ὡς ὁ ὑποδοχή ὁ εἶδος ἐναλλάσσω ὁ μέν ὑπόκειμαι χώρα ποιέω ἑτερότης , ὁ δέ ἐνυπάρχω εἶδος ἢ χαρακτήρ οὐδείς ποιέω διαφορά . πάλιν δέ ὁ ὁ σῶμα κατά ὁ αἴσθησις διαιρέω , ὁ τε αὐτός περιπίπτω ἄτοπος καί ἔτι μέντοι ὁ εἷς , φημί Ἰάμβλιχος , κατακερματίζω εἰς ὁ κατά ἀριθμός ἕτερος καί οὐ ὁ εἶδος διαφέρω · ὁ γάρ αἰσθητός ὅς αἰσθητός εἷς εἰμί εἶδος , ἄν τις ὁ συζεύγνυμι ἕκαστος αἴσθησις ὡς ἴδιος αἰσθητός λαμβάνω , κατά ἀριθμός αὐτός διακρίνω . δηλόω δέ οὗτος καί Ἀριστοτέλης · ὁ γάρ παθητικός ποιότης ὡς αἴσθητρον συντάσσω πρός ὁ αἴσθησις κοινῶς αὐτός πρός ὅλος ὁ αἴσθησις ἀνάγω , ὁ δέ πρός ἕκαστος συζεύγνυμι οὐκέτι προστίθημι ὡς μή ποιέω γή κατά εἶδος ἑτερότης , ἀλλά ἀριθμός μόνος διαφέρω . ἐφίστημι δέ ἄξιος , εἰμί μή καί ὁ αἴσθησις κατά εἶδος ἀλλήλων διαφέρω καί ὁ ἴδιος ὁ αἴσθησις αἰσθητής , οὖν ὁ Πλωτῖνος ὁ κατά εἶδος διαφορά ἐκ ὁ αἴσθησις ἐπιχειρέω ὑποδείκνυμι · οὖον γάρ εἰμί κατά ἀριθμός ὁ τοιοῦτος διαφορά , εἰς ἄτομος καί αὐτός διαιρέω ὅδε ὁ ὁρατός καί ὅδε . εἰμί δέ Ἀριστοτέλης μή μέχρι ὅδε διαιρέω , οὐδείς θαυμαστός , μέχρι ὁ πρῶτος εἰς εἶδος ὁ ἄνω2 γένος διαίρεσις προάγω ὁ λόγος , ὅσπερ ἐσθίω ἰά ὁ Πλωτῖνος φυλάσσω ὁ ὁ ἄνω2 γένος ποιέω διαίρεσις . ὁ δέ ὁ Ψυχή ποιότης κατά ὁ μόριον ὁ Ψυχή διίστημι ὁ Πλωτῖνος , καίτοι δυνατός καί ἐν πλείων μόριον ὁ αὐτός εἰμί ποιότης , ὡς ὁ εὐήνιος καί σκληρός , καί ἐν εἷς πολύς , ὅταν εἰμί πολυδύναμος , ὡς ἐν ὁ λογιστικός πολύς ἐπιστήμη καί διάφορος ὁ εἶδος . μετά δέ οὗτος ὁ ὁ λογιστικός πλείων εἰμί κατά ὁ ἐπιστήμη διαιρέω καί κατά | ὁ τέχνη , εἰς ὁ ἔσχατος ἀποπίπτω καί οὐ ἐμμένω ὁ ὁ Ἀριστοτέλης οὗτος περίληψις κατά ἔ γένος γίγνομαι ὁ ὁ ἕξις οὐδέ ἐννοέω ὅτι οὖον πρόκειμαι νῦν μέχρι πᾶς προάγω ὁ γένος ὅς διαίρεσις , ἀλλά ὁ πᾶς γενικός καί ὁ οὗτος προσεχής , οὖν ἐκεῖνος κατηγορέω , οὗτος μόνος νῦν πρόκειμαι παραδίδωμι . ὥστε οὐδέ ὅταν ὁ ἐν ὁ ἐπιθυμητικός προστίθημι δύναμις , ἀποδεκτέος ὁ μέχρι τοσόσδε ὁ διαίρεσις πρόοδος · διαρίθμησις γάρ εἰμί οὗτος ὁ ἔσχατος , οὖον διαίρεσις ὁ πρῶτος γένος . ὅλως δέ πᾶς διαίρεσις κατά ὁ οἰκεῖος ἕκαστος φύσις ὀφείλω γίγνομαι . ποσός μέν γάρ ὁ κατά ὁ μόριον διαίρεσις ἁρμόζω , μεριστός γάρ οὗτος · καί ἐπί ὁ συντίθημι * * ἤ ὁ ἀσώματος μέν , ἔχω δέ τις ἐν ἑαυτοῦ οὐσία ὕφεσις οὐ ἀλλότριος οὗτος . ὅταν δέ τις ποιότης μή ὡς ποιότης διαιρέω , οὗτος δέ εἰμί ὡς ὅλος πανταχοῦ πάρειμι κατά ὅσος εἰμί ποιός καί ὡς ὁ αὐτός εἰμί ἐν τε ὁ μικρός καί μέγας καί ἐν ὅποιοις μέρος , ὡς ὁ γλυκύτης ὁ μέλι ἐν ὅποσοις ὁ μέλι ὄγκος , οὗτος οὐ ὀρθῶς ποιέω ὁ διαίρεσις · οὖον γάρ εἰμί φύω , οὗτος τέμνω αὐτός ἐπιχειρέω . μήποτε δέ οὐδέ οὗτος μέν ἀληθής , ὅτι πᾶς ποιότης διά ὅλος χωρέω ὁ ποιέω , εἴπερ ὁ τέταρτος εἶδος ὁ ποιότης κατά ὁ ἐπιπολή θεωρέω καί εἰμί ὁ τρίγωνος καί ὁ Ἄλων ὁ τοιοῦτος σχῆμα ἕκαστος , ἔχω μέν γραμμή , ἔχω δέ καί γωνία , οὐ ὅλος πανταχοῦ πάρειμι · οὖον γάρ ἐν αὐτός πᾶς ὁ γραμμή οὐδέ ὁ γωνία μετά ὁ γραμμή εἰμί · ἔπειτα οὐ ὁ αὐτός ποιότης , οἷος ὁ σωφροσύνη ἤ ὁ μελανία , Ψυχή καί σῶμα πάρειμι . οὐδείς οὖν ἄτοπος κατά οὗτος ψυχικός καί σωματικός ποιότης διαιρέω . ἀλλά ὁ ἀπό ὁ ἐνέργεια διάφορος εἰμί τεσμαιρω ὁ διάφορος ποιότης , ὅταν γίγνομαι κατά αὐτός , ὁ περί ὁ δύναμις εἰς ὁ ποιότης μετάγω · ὁ μέν γάρ δύναμις ἀφανής εἰμί ἐκ ὁ ἐνέργεια ὅς ἐπιφέρω διαγιγνώσκω , ὁ δέ ποιότης ἐμφανής ποιός ἐπιδείκνυμι διά ὁ ὁράω ποιέω ἕτερος εἰμί καί αὐτός κατά ὁ κύριος γένος διακρίνω . ἀλλά κὐνταῦθα προσεκτέος ὡς καί ὁ ποιότης δύναμις ἔχω , καί οὐδείς ἄτοπος ἀπό μέν ὁ ἐνέργεια ὁ δύναμις , ἀπό δέ ὁ δύναμις ὁ ὕπαρξις διαγιγνώσκω . ἀλλά ὅταν ὁ ὠφέλιμος καί βλαβερός ὁ Ψυχιάς καί σωματικός διαιρέω ποιότης ὁ Πλωτῖνος καί αὖθις ὁ ὠρελείας καί ὁ βλάβη διαιρέω , ὡς οἰκεῖος οὗτος διαφορά ποιότης νομίζω , διότι ἀπό ποιότης ὠφέλεια πᾶς καί βλάβη παραγίγνομαι , οὐ ποιέω ἐπί ὁ πρός τίς · ὁ γάρ μέλι ὁ αὐτός εἰμί κατά ὁ ποιότης πρός μέν ὅδε ὠφέλιμος εἰμί , πρός δέ ὅδε βλαβερός , καί ὁ μύρον ὁ μέν ἄλλος ἡδύς καί ὠφέλιμος , ὁ δέ κάνθαρος βλαβερός καί ὀλέθριος , ὥστε ὁ ὠφέλιμος ἀκίς βλαβερός οὖον ποιός εἰμί , ἀλλά πρός τίς . ἔπειτα τίς μᾶλλον ποιότης διαφορά ὁ ὠφέλεια καί βλάβη παρέχω ἤ οὐσία ἤ ὁ ποιέω ; καί γάρ ἐν οὗτος ὠφέλεια καί βλάβη θεωρέω . ὅτι δέ καί ὁ ποσός εὔστοχος εἰς δύναμις συναρμόζω καί πάλιν αὖος μή συναρμόζω ὠφέλεια πολύς καί βλάβη αἴτιος γίγνομαι , δηλόω ὁ Ἀσκληπίς ὁ τέχνη καί ὁ ὑπό αὐτός περί ὁ ὁ ποσός συμμετρία παραγγέλλω . πρός δέ οὗτος , εἰμί μέν ἐνεργέω ὁ ποιότης καί κατά ἐνέργεια παρέχω ὁ ποιός , ἐν-εἰμί λέγω ὡς ὠφελέω οὗτος ἢ βλάπτω · εἰμί δέ ὁ ἔχω ποιέω , οὐδείς βλάβη ἤ ὠφέλεια ἀπό ἑαυτοῦ ἐμποιέω , κατά ὅσος εἰμί ποιότης . καθόλου δέ πᾶς ὁ τοιοῦτος διαίρεσις ανικειμαι εἰμί ὡς κατά ὁ πρός τίς μᾶλλον , ἀλλά καθό ποιότης διαιρέω . μετά δέ ὁ μέγας Πλωτῖνος καί ὅς Ἀριστοτέλης ἐν ἄλλος ἐκτίθημι διαίρεσις . ὕω γάρ δύναμις καί οἱονεί ἀρχή θέω , ὁ μέν ποιητικός , ὁ δέ παθητικός , οὗτος ὁ μέν ἐν ἄλογος ἄλογος τίθημι , ὁ δέ ἐν λογικός λογικός , οἷος ὁ ἐν ὁ θερμός ὁ θερμαίνω ἄλογος , λογικός δέ ὁ ἐν ὁ ἰατρικός . διό καίω ὁ μέν εἷς εἰμί μόνος ποιητικός , ὁ ἄλογος · οὐκέτι γάρ καί ὁ ψύχω ἔχω ὁ θερμότης ὁ δύναμις · ὁ Γ δέ λογικός ὁ ἐναντίος εἰμί παρεκτικός τε καί γνωστικός . αἴτιος δέ , ὅτι πᾶς λόγος δηλόω ὁ τε πρᾶγμα καί γή στέρησις αὐτός , πλήν οὐ ὄμοιος οὐδέ ἀμφότερος ἐφίημι , ἀλλά ὁ μέν κατά ἑαυτοῦ , ὁ ἀγαθός , ὁ δέ κατά συμβεβηκός , ὁ χείρων , ὥσπερ υγεία καί νόσος ὁ Ἰατρική . ὁ δέ διαίρεσις οὗτος συνομολογέω μέν Ἀριστοτέλης εἰμί , οὖον μήv ἐπί ὁ πρῶτος γένος ὁ ποιότης παραλαμβάνω , ἴσως δέ οὐδέ ἐπί ποιότης ὅλως , καί δεῖ ὁ παρά ὁ παλαιός διαίρεσις μή μεταφέρω ἀπό ἄλλος γένος εἰς ἄλλος , ἀλλά ἐπί οὗτος ἐπί ὅς εἰμί παραδίδωμι φυλάσσω αὐτός . οὗτος μέν οὖν περί ὁ διαίρεσις εἴρω . καί πᾶς δέ ὁ εἶδος ὁ ποιότης καί κοινῶς ὁ περί αὐτός λόγος παράκειμαι τις ἐπίστασις τοιοῦτος . ἐπεί δέ καί ὁ οὐσία ὁ κατά ποιότης διαφορά διαιρέω , οἷος ὁ ζῷον ὁ μέν λογικός , ὁ δέ ἄλογος λέγω καί ὁ πρᾶξις ὁ μέν καλός , ὁ δέ αἰσχρός τίθημι , ζητέω χρή , πῶς ἄν τις ὁ ποιός διαιρέω κατά εἶδος καί ποῖος χράω διαφορά καί ἐκ ποῖος γένος . ὁ γάρ ποιότης λέγω ἑαυτοῦ εἰμί λέγω καί ὅμοιος ὡς εἰμί τις διαφορά οὐσία ποιέω καί ὁ διαφορά λέγω διαφέρω , ἐπεί πᾶς ὁ διαφέρω διαφορά διαφέρω , καί οὕτως ἐπί ἤπειρος ἀνάγκη ἐνίημι . τίς οὖν διαιρέω ὁ χυμός ἀπό ὁ χρῶμα ; εἰμί γάρ ὁ διάφορος αἰσθητήριον , οὐ εἰμί | ἐν ὁ υποκειουτος μένω , ἀλλά περί ἐμαός ὁ διαφορά . ἄν συγχωρέω δέ τις ὁ τοιοῦτος διαφορά , ὁ κατά ὁ αὐτός αἴσθησις τίς διαφέρω , οἷος ὁ λευκός ὁ μέλας ἤ ὁ γλυκύς καί ὁ στύφω ; εἰμί δέ ὅτι ὁ μέν διακριτικός , ὁ δέ συγκριτικός ὁ μέν ὄμμα , ὁ δέ γλῶσσα , πρῶτος μέν ἀμφισβητέω περί ὁ πάθος , εἴτε διάκρισις εἰμί εἴτε σύγκρισις · ἔπειτα ὁ οὗτος λέγω οὐ ἐκεῖνος ὅς διαφέρω εἴρω , ἀλλά ὁ ἀπό αὐτός πάθος . ῥητέος δέ πρός οὗτος , ὡς ἐν ἕκαστος ὁ ἐν ὁ κατηγορία γένος καί ὁ ἐν αὐτός λόγος πολύς μέν εἰμί οἰκεῖος ταὐτότης , κατά ὅς ὁ αὐτός λόγος ἐπί πλείων θεωρέω , πολύς δέ ἔνειμι καί σύμφυτος ἑτερότης , κατά ὅς ὁ εἶδος διακρίνω Χωρὶς ἀπό ὁ γένος · οὗτος δέ οὐ ἔξωθεν ἐπεισέρχομαι διαφορότης , ἀλλά ἐν ἕκαστος ὁ γένος σύμφυτος εἰμί . οὐ ἄρα δεῖ ζητέω , εἰμί περί ὁ οὐσία εἰμί οὐσία καί περί ὁ ποιότης ποιότης , κατά ὅς ὁ ἐν ἑκάτερος οὗτος ὁ γένος εἶδος διΐστημι ἀλλήμων . οὖον γάρ ἔξωθεν ἕκαστος γένος ὁ ὁ εἶδος ἐπεισέρχομαι ποιητικός διαφορά , ἀλλά ἕκαστος γένος συνυπάρχω . οὖον γάρ εἰμί εἶδος ὁ ἐν ἕκαστος γένος , εἰμί μή ἅτε ἑαυτοῦ ἔχω ὁ οἰκεῖος διαφορά σύμφυτος ὁ γένος ὡς περιέχω ὑπό ὁ γένος · εἰμί δέ ἔξωθεν αὐτός προστίθημι , οἷος ἀπό ἄλλος γένος , σύμμιξις εἰμί πλείων κατηγορία ὁ ὑπό ἕκαστος γένος εἶδος , καί οὐκέτι ὑπό ὁ αὐτός κατηγορία τάσσω ὁ τε ἄνω2 γένος ἕκαστος καί ὁ περιέχω ὑπό ὁ γένος εἶδος . εἷς μέν οὖν ἵστημι λύσις οὗτος ὁ ἀπορέω · ἕτερος δέ , ὡς ὁ μέν ἄλλος δεῖ διαφορά ζητέω , ὅς χωρίζω ἕκαστος ἀλλήλων , ὁ δέ διαφορά διαφορά ἀδύνατος εἰμί κατά λόγος · αὐτός γάρ ἑαυτοῦ διαφέρω ἀπό ἑαυτοῦ ἄρχω ὁ οἰκεῖος δύναμις , μᾶλλον δέ οὐδέ δήω ὁ διαφορέω αὐτοδιαφορά εἰμί , ὥσπερ οὐδέ ὁ ετεροιοτω ὁ ἑτεροιόω · καί γάρ ἐπί ὁ ἄλλος ἰδιότης αὐτός ἕκαστος οὐ ἄν λέγω μετέχω ἑαυτοῦ , οἷος ὁ ἴσος οὐ ἄν τις ἰσόω λέγω ἤ ὁ καλός καλλύνω . ὥστε ὁ μέν διαφέρω διαφορά πάντως διαφέρω , ἀλλά ὁ μέν ἄλλος πᾶς ἕτερος εἰμί παρά ἑαυτοῦ ὁ διαφορά διαφέρω , ὁ δέ διάμορον ἑαυτοῦ διαφέρω , μᾶλλον δέ αὐτοδιαφορά εἰμί . καί ὁ στωϊκός δέ ποιότης ποιότης ποιέω ἑαυτοῦ ποιέω > ἔχω . οὖον δήω γάρ οὐκέτι τωρ ὁ διαφορά παρέχω · αὐτός γάρ ἑαυτοῦ ὁ ποιότης ἀλλήλων διαφέρω . ὁ δέ ἀπό ὁ Ἀκαδημία διαφορά διαφορά ζητέω ἐπί ἤπειρος ἐκπίπτω . ἐφίστημι δέ καί οὗτος χρή , εἰμί πᾶς ποιότης δύναμαι γίγνομαι οὐσιώδης διαφορά . ἤ ἐπί μέν ὁ σῶμα ἀνάγκη συγχωρέω · ὁ γάρ λευκότης συμβαίνω εἰμί οὐσιώδης διαφορά γίγνομαι ἐπί ψίμυθος · ἐπί δέ ὁ ἐπιστήμη πῶς ἔχω ; ἢ καί ὁ γραμματικός , ὅστις εἰμί Ψυχή ὅς φύσις τοιοῦτος , γίγνομαι εἄν εἰδοποιός διαφορά . καί οὗτος δέ προσθετέον , ὅτι ὁ ποιότης συντακτέον ὁ κατά αὐτός ποιός , κατά ὅσος περί αὐτός εἰμί ὁ ποιότης , μή προσποιέω ὁ ὑπόκειμαι μηδέ κατά σύλληψις ὁ ὑπόκειμαι ποιέω ὁ ποιός , ἵνα μή κατηγορία δύο νοέω , ἀλλά εἰς οὗτος ἀνέρχομαι ἀπό αὐτός , ἀπό ὅς λέγω . οὐδείς δέ χείρων ὑπομιμνήσκω πάλιν , ὅτι ὁ νοητός ποιότης καί ὁ αἰσθητός οὐδαμῶς ὑπό ὁ αὐτός γένος τάσσω · οὐδέ γάρ ὁ κατηγορία περί ὁ νοητός εἰμί , ἀλλά περί ὁ λέγω , οὐδέ δυνατός ὁ εἰμί εἰμί καί ὁ ἐν γένεσις καί φθορά φέρω ὡς ἰσοστοιχέω εἷς εἰμί γένος ποιότης . ἀλλά ἐπεί περί πᾶς ὁ ὁ ποιότης εἶδος εἴρω ὁ αὐτάρκης , καιρός εἄν εἰμί λοιπός καί ὁ ἴδιος ὁ ποιότης ἐπισκοπέω ἤτοι ὁ ὑπάρχω αὐτός . p . 10b12 ὑπάρχω δέ καί ἐναντιότης κατά ὁ ποιός ἠώς ὁ ὡσαύτως δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁ κατά ὁ ποιός ἐναντίος . ὥσπερ ἐπί ὁ ἄλλος κατηγορία μετά ὁ διαίρεσις ἐπάγω ὁ ὑπάρχω ἕκαστος , ὁ τε κοινός πρός ἄλλος καί ὁ ἴδιος , οὕτως καί ἐνταῦθα . καί πρῶτος ὁ ἐναντιότης προχειρίζω ὡς ὑπάρχω ὁ ποιός , ὑ παρέχω δέ καί ἐναντιότης εἶπον καί ὁ καί σύνδεσμος προστίθημι , διότι καί ἄλλος ὑπάρχω ἐπάγω , ὥσπερ ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός καί ὁ ὅμοιος . κατά ὁ ποιός δέ εἶπον ἀντί ὁ κατά ὁ ποιότης · δηλόω δέ ὁ ἐπάγω ὑπόδειγμα , οἷος δικαιοσύνη ἀδικία ἐναντίος · ποιότης γάρ οὗτος καί οὐ ποιός . ἴσως δέ διά οὗτος ὁ ποιός ἀντί ὁ ποιότης εἶπον , ὅτι συλλαμβάνω ἐν ὁ ποιός καί ὁ ποιότης , καί ὁ ποιέω ἐπιδέχομαι πάντως καί ὁ ποιότης ἐπιδέχομαι , ἐπεί κατά ὁ ποιότης καί ὁ ποιός ἐπιδέχομαι . κατασκευάζω δέ ἐκ ὁ ἐπαγωγή , ὁ τε ψυχικός καί ὁ σωματικός ποιότης παράδειγμα προστίθημι . οὖον μόνος δέ ὁ ποιότης ὑπάρχω ὁ ἐναντιότης φημί , ἀλλά καί ὁ κατά ἐκεῖνος ὁ ποιότης ποιέω λέγω . οὔτε δέ πᾶς ὁ ποιότης ὑπάρχω ὁ ἐναντίωσις · οὔτε γάρ ὁ κατά ὁ σχῆμα ποιέω , οἷος ὁ τρίγωνος καί τετράγωνος , οὔτε ὁ μέσος χρῶμα , οἷος πυρρός ἢ ὠχρός , δῆλος δέ ὅτι οὐδέ ὁ κατά ὁ ἄλλος αἴσθησις [ ἐν ] μεσότης , οἷος χλιαρός ἢ ὁ ὁ μέσος χορδή ἀπήχησις · καί οὗτος εἰκότως , εἴπερ ἐναντίος εἰμί ὁ πλεῖστος ἀλλήλων διΐστημι . ἀλλά μήv οὐδέ μόνος ὁ ποιότης ὑπάρχω ὁ ἐναντίωσις · καί γάρ ὁ πρός τίς πρόσειμι , ὡς μανθάνω · ὥστε οὐ εἰμί ἴδιος ὁ ποιότης οὗτος . ἐπάγω δέ οὗτος θεώρημα τίς πρός πᾶς χρήσιμος ὁ κατηγορία , ἐν ὅς θεωρέω ἐναντίωσις . ἐάν γάρ ὁ ἐναντίος , φημί , ὁ ἕτερος ποιός ὑπάρχω , ἰά ὁ ἐναντίος αὐτός ποιός εἰμί , καί καθόλου , ἐάν ὁ ἕτερος ὁ ἀντιδιαιρέω | ὡς ἐναντίος ἐν τις γένος ὑπάρχω , καί ὁ ἀντιδιαιρέω πρός αὐτός ὡς ἐναντίος ἐν ὁ αὐτός γένος ὑπάρχω . γίγνομαι δέ ἄν , φῦς , οὗτος δῆλος , εἰμί προχειρίζω ὁ ἄλλος κατηγορία , οἰκεῖος εισαγωγικός πραγματεία ὁ τοιοῦτος ἐκ ὁ ἐπαγωγή πιστόω . γίγνομαι δέ ἄν καί ἄλλως δῆλος ἀπό ὁ ὁ ἐναωίων ὁράω · εἰμί γάρ ἐναντίος εἰμί ὁ ὑπό ὁ αὐτός γένος πλεῖστος ἀλλήλων διΐστημι , δῆλος ὅτι ὑπό ὅς ὁ ἕτερος ἀνάγω γένος , ὑπό οὗτος καί ὁ λοιπός . ἀλλά αὐτός μήπω ὁ ὁ ἐναντίος ὁράω ἀποδίδωμι εἰκότως οὐ δοκιμάζω αὐτός χράω . ἐάν οὖν ζητέω ὅτι * * ὁ κατηγορία , ἐν ὅς εἰμί ἐναντίωσις , μανθάνω ἐντεῦθεν , ὅπως δεῖ μεθοδεύω ὁ εὕρεσις . λαμβάνω γάρ ὁ ἐναντίος ὁ ζητέω , εἴπερ εἰμί γνώριμος , καί ἐάν γιγνώσκω ἐν ποῖος εἰμί ἐκεῖνος κατηγορία , εἶμι ὅτι καί ὁ ὅς εἰμί ἐναντίος ἐν ὁ αὐτός κατηγορία τακτέον , οἷος εἰμί ὁ ἀδικία ζητέω ἐν ποῖος εἰμί γένος , ληπτέος ὁ δικαιοσύνη · εἰμί δέ οὗτος ποιότης , καί ὁ ἀδικία ἄρα ποιότης · καί εἰμί ὁ πυφλοος ὅρασις ἐναντίος , ὁ δέ ὅρασις ποιότης , καί ὁ τυφλότης εἰμί ποιότης · οὐδείς γάρ ὁ ἄλλος κατηγορία ἐφάρμοσις . ἀλλά διά τίς εἶπον εἰμί εἰμί ὁ δικαιοσύνη ὁ ἀδικία ἐναντίος ; διά τίς γάρ ὁ εἰμί ὁ ὑποθετικός ; ἢ ὅτι τις οὖον συγχωρέω ὁ δικαιοσύνη ἐναντίος εἰμί ὁ ἀδικία , ἀλλά ὁ μέν ἐναντίος ἕξις ἀνώνυμος λέγω , ὁ δέ ἀδικία στέρησις , ὁ γάρ ἔχω καταφατικός δήω προσαγορεύω καί ὁ στερέω ἀρνητικός , οὖον καλῶς οὗτος λέγω · καί γάρ ἔχω ἀποφατικός προσαγορεύω , ὡς ὁ ὁ σωφροσύνη ἀντίκειμαι ἀκολασία , καί στερέω καταφατικός , ὡς ὁ τυφλότης καί χωλότης . καί οὗτος μέν ἀληθής , μήποτε δέ διά οὗτος εἶπον ὁ Ἀριστοτέλης εἰμί ὅστις ὁ δικαιοσύνη ὁ ἀδικία ἐναντίος , ὅτι οὔπω τίς εἰμί ὁ ἐναντίος παραδίδωμι , καί ὅτι κατά ἀλήθεια οὐ ὡς ἐναντίος οὗτος ἀντίκειμαι , ἀλλά ὡς ἕξις καί στέρησις . διό καί ἀκριβής εἶπον Ἀρχύτας οὖον μόνος ἐναντίωσις εἶπον ὑπάρχω ὁ ποιότης , ἀλλά καί στέρησις , γράφω οὕτως · “ καί ὁ ποιότης δέ κοινός τις συναρτάω , οἷος ὁ τε ἐνάντιος τις ἐπιδέχομαι καί στέρησις ” . ἀπορέω δέ τις πρός ὁ ἀπό ὁ ἐναντίος θεώρημα οὕτως . “ εἰμί B γάρ οὗτος , φημί , ὑγιής εἰμί , εἰμί καί ὁ στέρησις ὁ ὁ εἶδος οὐσία · οὐσία γάρ καί ὁ εἶδος . εἰμί δέ τις λέγω ὅτι κοινός ὁ στέρησις ἐνάτεος λέγω ὁ εἶδος , ψεῦδος εἴρω · γάρ εἶδος καί στέρησις ὁ ἀρχή ὁ φυσικός , ἐναντίος λέγω , καί ἐκ ἐναντίος ὁ γένως · εἰμί δέ δέ ἐναντίος οὗτος , οὐκέτι εἰμί δύο ἀρχή , ἀλλά εἷς ὁ κοινός αὐτός γένος , ἀπό οὖον περ καί ὁ δύο ὑφίστημι ” . ἀλλά οὗτος μέν λύω ῥᾴδιος · οὖον γάρ πρῶτος αὔτης ἀρχή , ἀλλά ὁ φυσικός ἀρχή , καί οὐδείς θαυμαστός , εἰμί τίς κοινός ἐω οὗτος αἴτιος , εἴτε φύσις εἴτε ὁ εἶδος , ὁ παρουσία ὁ ἑαυτοῦ καί ὁ ἀπουσία ἑκάτερος οὗτος ἀπεργάζομαι . πρός δέ ὁ πίμπρημι δυνατός μέν λέγω ὅτι ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος εἰμί ὑπό ὁ οὐσία , ἐπεί μετά ὁ ὕλη συλλαμβάνω , εἰμί οὕτως καί αὐτός διά ὁ εἶδος καί ὁ ὕλη ἐν ὁ οὐσία · εἰμί δέ τις ἐν ὁ εἶδος περιέχω λέγω ὁ στέρησις κατά ὁ ἀπουσία αὐτός , εἰμί καί οὕτως ἐν ὁ οὐσία περιλαμβάνω . ῥητέος δέ μᾶλλον , ὅτι ὁ κανών οὐ ἐπί πᾶς λαμβάνω ὁ ἐναντίος , ἀλλά ἐπί οὖν πρόδηλος ὁ ἕτερος ὑπό τίς γένος εἰμί , ὑπό ὁ αὐτός καί ἕτερος ἀνάγκη 15 εἰμί . τοιγάρ καί ὁ Ἀριστοτέλης οὐ εἶπον ὅτι ὁ ἐναντίος ὑπό ὁ αὐτός γένος εἰμί , ἀλλά ὅτι ὁ ἐναντίος ἐάν ὁ ἕτερος ὑπό τίς γένος εἰμί , καί ὁ ἕτερος ὑπό ὁ αὐτός γένος εἰμί . καίτοι ἐν ὁ ἑξῆς , ἐν οἶς ὁ εἶδος διαιρέω ὁ ἀντίθεσις , ὁ κύριος ἐναντίος ὑπό ὁ αὐτός γένος εἰμί βούλομαι · καί γάρ ὁ ἐν ὁ ἐναντίος δοκέω γένεσις εἰμί κοινός τίς ἐπαναβαίνω ἔχω γένος , ὡς ὁ δικαιοσύνη καί ἀδικία . διό καί αὐτός οὖον ὁ προσεχής , ἀλλά ὁ πόρρω γένος λαμβάνω · οὖον γάρ εἶπον , ἐάν ἕτερος ὑπό ἀρετή ἤ ἕξις εἰμί ὁ ἐναντίος , ὅτι καί ὁ ἕτερος , ἀλλά ἐάν ἕτερος εἰμί ποιός , καί ἕτερος . τίς οὖν εἰμί τις ὁ πρῶτος γένος ἐναντίος τίθημι , ὡς ὁ αὐτός καί ἕτερος , ἤ ὁ δύο συστοιχία , ὡς ὁ Πυθαγόρειος ; ἤ οὐδέ ἐκεῖνος πρῶτος · οὖον γάρ δυνατός οὐδέ Πυθαγόρειος ἀρέσκω ὁ πολύς εἰμί ὁ πρῶτος . ἀλλά διά τίς ὁ πλεῖστος ἐναντώσεις κατά ὁ ποιός μάλιστα θέω - ῥέω ; ἤ γάρ ἐν χρῶμα εἰμί τἀναντία , ὡς λευκός μένω , ἤ ἐν χυμός , ὡς γλυκύς πικρός , ἤ ἐν ἀπτός , ὡς θερμός ψυχρός , μαλακός σκληρός , ἤ ἐν ψόφος , ὡς ὀξύς2 βαρύς , καί περί σῶμα , ὡς νόσος ὑγίεια , κάλλος αἶσχος , καί περί Ψυχή ὡς ἀρετή καί κακία , καί ἄλλος πολύς τοιοῦτος . καί αὐτός δέ οὗτος ζήτησις ἄξιος , διά τίς ὁ ποιότης ὅλως ὑπάρχω τἀναντία , περί οὐσία μή θεωρέω . καί ῥητέος οἴομαι ὅτι τἀναντία συνυπάρχω ἀλλά - Λόϊς ἀδυνατέω · γίγνομαι οὖν αὐτός καί ἀπογίγνομαι ἀνάγκη , καί διά οὗτος ἐν μέν ὁ οὐσία οὐδαμῶς θεωρέω , ἐν δέ ὁ ποιότης μάλιστα ὡς πείθω - διοιδέω . καί γάρ * * ὅπου μέν εἰμί , ὡς περισσός καί ἄρτιος , ὅπου δέ οὐ εἰμί , ὡς ἐν ὁ ὁρίζω ποσός . ἐν μέντοι ὁ ποιότης , ἐπεί ὁ ἐπισυνίστημι εἰμί καί ἐπί ἄλλος καί ἄλλος ἐπιγίγνομαι , εἰκότως ὁ ἐναντίωσις ἐγγίγνομαι · ὁ γάρ ἐναατία ἐπί ἄλλος καί περί ἄλλος * * * ὑπόστασις ὁ ποιέω καί ὁ ἐναντίος φύω μετά αὐτός συνυφίστημι . καί ἄλλως δέ , ἐπεί <ἡ> πρῶτος διαφορά κατά ὁ ποιότης εἰμί , καί ὁ μέγας κατά αὐτός εἰμί , ὅστις εἰμί ἐναντίωσις · καί ἐπεί ὁ πρῶτος τομή κατά ὁ ποιότης ἐγγίγνομαι , πρόσω πρόειμι οὗτος ὁ ἐναντίος παράγω . πλεῖστος δέ ἐναντίωσις εἰμί ἐν ὁ ποιός , διότι πολυειδής εἰμί ὁ ποιότης . δεῖ δέ καί ὁ ἐναντίωσις ἀνευρίσκω προσφόρως , ἐπί ἕκαστος χράω ὁ οἰκεῖος δύναμις . ἐπί μέν οὖν ὁ σῶμα , διότι αἰσθητής εἰμί ὁ ἐναντίωσις , αἴσθησις θηρευτέον αὐτός · ὁ δέ ὁ Ψυχή λογισμός θηρευτέον , διότι οὗτος περιληπτός εἰμί . εἰκότως δέ οὗτος ὁ περί ὁ ἐναντίος θεώρημα ὁ περί ὁ ποιότης συζεύγνυμι λόγος , διότι , ὡς εἴρω , πρός ποιότης μάλιστα συγγενής ἔχω ὁ ἐναντίος · καί γάρ ἐν ὁ ἄλλος κατηγορία ἐναντίος κατά ὁ ἐν ἕκαστος ποιός ἐγγίγνομαι δοκέω . δεῖ δέ ὁ ἐναντίος λαμβάνω οὖον μετά ὁ ὑπόκειμαι ( κοινός γάρ εἰμί αὐτός ὑπόκειμαι , καί οὐκέτι ὅλος ὅλος ἀντίκειμαι λαμβάνω οὐδέ εἰμί εἰμί ἐναντίος ) , ἀλλά μόνος , καθό ποιός εἰμί ἑκάτερος , κατά οὗτος δεῖ θεωρέω αὐτός ὡς ἐναντίος · εἰμί δέ ποιός κατά ὁ ἔχω ποιότης , ὥστε κατά ὁ ποιότης αὐτός ὁ ἐναντίωσις . ἀλλά διά τίς ὁ μεταξύ οὔτε ἀλλήλων εἰμί ἐναντίος οὔτε ὁ ἄκρος ; ὅτι εἰμί εἷς πλείων ἀντίκειμαι καί οὐκέτι εἰμί εἷς ἐν ἐναντίος , ἐάν εἰμί καί ὁ μεταξύ ἐναντίος . ὁ δέ Πλωτῖνος ἀπορέω , μήποτε πᾶς ποιότης εἰμί τις ἐναντίωσις · καί γάρ ὁ μέσος ὁ ἄκρος εἰμί ἐναντίος · γάρ εἰμί κατά Ἀριστοτέλης ὁ ἀρετή ἐναντίος εἰμί ὁ ὑπερβολή καί ἔλλειψις εἰμί κακία . ῥητέος δέ πρός οὗτος , ὅστις ἄλλως μέν ὡς μεσότης ὁ ποιότης ἐπινοέω , ἄλλως δέ ὡς ἀρετή , καί κατά μέν ὁ μεσότης οὐκέτι ἔχω ἐναντίωσις , κατά δέ ὁ ἀρετή ἔχω . ἔτι δέ ὁ μέν μεσότης θεωρέω καί ὡς ἰσότης , ὁ δέ ὑπερβολή καί ἔλλειψις ὡς ἀνισότης · στοτηταω · ὅταν οὖν ὁ μεσότης λέγω ἐναντίος εἰμί ὁ ὑπερβολή καί ὁ ἔλλειψις , οὐδείς ἄλλος λέγω ἤ ὅτι Ἰσότης ὁ ἀνισότης ἀντίκειμαι , καί οὕτως ἐπί ἄλλος , ἀλλά οὐ ἐπί ὁ μέσος ὁ ἀντίθεσις γίγνομαι . ἀλλά ἐπί ὁ χρῶμα , φημί ἄν τις , οὐ οὕτως γίγνομαι ὁ ἀντίθεσις ὁ ἄκρος πρός ὁ μέσος · ὁ γάρ φαιός εἰμί ἀντίκειμαι ὁ λευκός , ἤτοι κατά ὁ ἐν-εἰμί μίγμα ὁ λευκός ἀντίκειμαι αὐτός ἤ κατά ὁ ἐν-εἰμί μίγμα ὁ μέλας . ἀλλά εἰμί μέν κατά ὁ λευκός μίγμα , λευκός λευκός ἀντίκειμαι , ὅσπερ ἀδύνατος · εἰμί δέ κατά ὁ μέλας , ὁ μέλας ὁ λευκός ἀντίκειμαι , οὖον τρίτος τίς μίγμα ἕτερος . ἀλλά ὁ μέν συμπέρασμα ἀληθής , ὁ μή ἀντίκειμαι ὁ φαιός ὁ λευκός ἢ ὁ μέλας ὡς ἐναντίος · ὁ δέ τρόπος ὁ ἔφοδος πολύς ἔχω ἀντίληψις . συντίθημι γάρ ποιέω ὁ μέσος ἐκ ὁ ἄκρος καί ὡς ἐκ συνίστημι , ἀλλά οὐ εἷς τίς παρά ὁ ἄκρος , ἐνεργεδίᾳ τε διαφυλάσσω ὁ ἁπλόος ἐν ὁ μίγμα , ἀλλά οὐ κατά δύναμις , εἴπερ ἄρα καί οὗτος οἷος τε . μήποτε γάρ οὐδαμῶς συμμείγνυμι ὁ ἄκρος ὑφίστημι ὁ μέσος χρῶμα , ἀλλά εἰμί τις καί οὗτος προηγούμενος λόγος , ὥσπερ καί ὁ ἄκρος , οὖον κατά μίξις ὑφίστημι , ἀλλά ἁπλόος καί αὐτοφυής ὁ ἑτερότης καί ὁ ποικιλίας ἔχω καί ἐγγεννάω αὐτός ὁ αἰσθητός καί συντάσσω ὁ ἄλλος λόγος κατά ὁ ἐπί ἴσος σύνταξις . ἄν ἐκ ὁ ἄκρος δέ λέγω τις ὁ μέσος ἔχω τις ὑπόστασις , μή οὐδέ μίξις εἰμί ὁ ὁ μέσος ποιέω , ἀλλά παράθεσις ὁ ἄκρος ἢ ἐπιπόλασις ἢ πόρρωθεν ἀπόστασις · κατά γάρ πᾶς οὗτος ἐν ὁ περι αἴσθησις καί αἰσθητής ὁ μέσος χρῶμα ὑφίστημι δοκέω . ὁ μέντοι Πλωτῖνος ἰάομαι κατά σύνθεσις , φημί , ὁ ἄκρος γίγνομαι ὁ μέσος , ἐσθίω μή ἀντιδιαιρέω λέγω ἤ λευκός ἢ μέλας ἢ φαιός ἤ ξανθός ἤ τίς τοιοῦτος , ἀλλά μόνος εἰς λευκός καί μέλας διαιρέω , ὁ δέ ἄλλος σύνθεσις λέγω . νῦν δέ ἀντιδιαιρέω καί ἀντιτίθημι , ὅστις ἄν μίξις εἰμί ὁ ἄκρος , οὐ εἰμί παράθεσις , ἀλλά κρᾶσις ἄλλος ἐκ ὁ κρᾶμα ποιότης · ὁ οὖν ἄλλος τις ἐπί ὁ μεταξύ γίγνομαι . ἄν ἐκ σύνθεσις θεωρέω , οὕτως ἀντιτίθημι . οὗτος δέ λέγω ὁ μέν ἄλλος γίγνομαι ὁ μέσος ποιότης ὁ χρῶμα συγχωρέω καί ὁ μετά αὐτός , ὁ δέ ἐκ κρᾶσις αὐτός ἤ σύνθεσις ἄλλος θεωρέω οὐκέτι ὁμολογέω · οὖον γάρ οὗτος , φημί , ὁ τρόπος ὁ ὁ ἀσώματος ποιότης οὐσία , ἀλλά σῶμα μέν μείγνυμι ἤ κεράννυμι ἤ δύναμαι ποιέω διάφορος σῶμα · ὁ γάρ συντίθημι καί σύμμικτος γένος , ἐν ὅσπερ ἔχω ὁ ψύσιν , κατά οὗτος ἐναλλάσσω διάφορος ἑαυτοῦ καθίστημι · ὁ δέ μήτε ἐν σύγκρασις μήτε ἐν σύνθεσις ἔχω ὁ εἰμί , ἁπλόος δέ τις ἀσώματος οὐσία προλαμβάνω κατά εἷς ποιότης ποῦ , οὗτος ἄρδην † ἄν διάφορος πάσχω ἀπό σύγκρασις ἤ σύνθεσις , ὥσπερ οὐδέ ὁ ἀμέριστος ὑπό ὁ μεριστός . ἀλλά ἐπεί ὁ μέν λευκός ὁ μέλας εἶπον ἐναντίος , ὁ δέ πυρρός καί ὠχρός μηδείς εἰμί ἐναντίος , ἄξιος ἄν εἰμί προλαμβάνω ὀλίγος ὁ ὅρος ὁ ἐναντίος καί τίς ἔχω ὁ ὀρθότης · ἀπό γάρ τούπερὶ ὁ ὁ τε περί ὁ ἐναντίος θεώρημα καί ὁ περί ὁ χρῶμα νῦν εἴρω εἰμί ὀρθῶς εἴρω μανθάνω . λέγω δέ ἐναντίος εἰμί ὅς πλεῖστος ἀλλήλων ἀφίστημι ὑπό ὁ αὐτός γένος , ὡς ὁ μέλας καί ὁ λευκός · ἄμικτος γάρ οὗτος πρός ἀλλήλων · ὁ δέ φαιός καί ὠχρός καί πυρρός καί ὁ τοιοῦτος οὖον πλεῖστος ἀφίστημι , διότι συμμείγνυμι ἀλλήλων . ἐρωτάω ὁ Πλωτῖνος · ποθέω οὕτως ὁρίζω ὁ ἐναντίος ; εἰμί μέν γάρ ἀπό ὁ μέσος καί ὁ πρός οὗτος ἀπόστασις , οὖον πρός ὁ ἄκρος ποιέω ὁ ἐναντίωσις , ὥσπερ οὐδέ ὁ ἀπόστασις , ἀλλά πρός ὁ μέσος . καί πῶς ὁ ἄμεσος εἴρω ἐναντίος , οἷος ὑγεία καί νόσος ; εἰμί δέ κατά ἀυτή ὁ μορφή ὁ ἀπόστασις λαμβάνω , ὅταν μηδείς ἔχω αὐτός κατά ὁ εἶδος ἐν εἷς εἰμί γένος , φέρω εἶπον ὁ ποιός , διά τίς ὁ ξανθός ὁ λευκός οὐ εἰμί ἐναντίος , οὐθεμίαν ἔχω ἐγγύτης πρός ὁ λευκός , ὥσπερ δοκέω ὁ ὅς πρός ὅς ἀντιλέγω οὗτος φημί μή ἀπό ὁ μέσος ὁ ἐπί πλεῖστος ἀπόστασις παραδέχομαι ὁ ἄκρος · οὖον γάρ διά τις πορεία ποιέω ὁ ἀπόστασις ὁ ἐναντίος ἀπό ἀλλήλων οὐδέ οὕτως ὁ μέσος ὑπερβαίνω καθίστημι ἑαυτοῦ εἰς ὁ ἐναντίος χώρα , ἀλλά κατά ὁ λόγος αὐτός καί ὁ εἶδος ὁ ἀπόστασις εἰμί . ὁ ἰδιότης οὖν προσεκτέος , εἰμί ὁ μέν οὕτως ἔχω ὥστε ἀναιρέω ἀλλήλων , ὁ δέ τις συνεμφαίνω ἐγγύτης φύσις πρός ἕτερος ὁ ἐναντίος ἤ ἔμφασις ὁ ἄκρος ἤ ὁ μέν ὕφεσις , ὁ δέ ἐπίτασις ἢ ἄλλος τις μεσότης τοιοῦτος · ὁ γάρ οὕτως ἔχω κατά Ἀδίαν χωρίζω εἰμί , ἄλλως μέν ὁ ἄκρος , ἄλλως δέ ὁ μέσος . καί οὖον προηγέομαι ὁ μέσος , ἵνα περί αὐτός ὁ ἀπόστασις λαμβάνω ὁ ἄκρος , ἀλλά ἐναντίος ὁ ἄκρος ὁ μέσος κύριος εἰμί πρός ὑπόστασις καί ἀπό ὁ ἄκρος ὁ μέσος ὁ ὅρος λαμβάνω καί ἀπό ὁ ἐναντίος ὁ μεταξύ ἢ κατά σύγκρισις ἢ κατά ἔμφασις καί κατά ἢ κατά παράθεσις ἤ κατά ἄλλος τρόπος . καί εἰμί μέν κατά μεταβολή ἀπό ὁ ἕτερος ἐναντίος εἰς ὁ ἕτερος διά ὁ μέσος πρόειμι ὁ γένεσις , ἐν-εἰμί λέγω ὡς διά ὁ μέσος προχωρέω ὁ ἐναντίος ἀφίστημι ἀπό ἀλλήλων · εἰμί δέ οὔτε μεταβολή οὔτε γένεσις θεωρέω , ἀλλά ἀρχηγός ὁ ἄκρος εἰμί κατά ἑαυτοῦ καί οὖον κατά κίνησις διά ὁ μέσος παράγω , οὐ ἄν λαμβάνω ὁ ἀπόστασις ἀπό ὁ μέσος , ὥστε οὐδέ ἄν ἀπό αὐτός ὁ εἰμί , πολύς δέ μᾶλλον κατά αὐτός ὁ μορφή καί ὁ οὗτος ἑτερότης ὁ διάστασις λαμβάνω , ὅταν ὅλος ὅλος διαφέρω φαίνω . ἀλλά ὁ ξανθός ὁ λευκός κατά γε οὗτος ὁ διορισμός ἐναντίος ἵστημι . ἤ οὐ οὕτως ἔχω · ὁ γάρ ξανθός εγγύτητα τις ἔχω πρός ὁ λευκός , ὡς καί ὁ Πλάτων ἐν ὁ Τίμαιος προσομολογέω καί Ἀριστοτέλης ἐν ὁ περι αἴσθησις αἰσθητής · ἀμφότερος γάρ περί ὁ λευκός ὡς συγγενής ὁ ὑπόστασις παράγω ὁ ξανθός , τρόπος μέν διαφέρω χράω ὁ παραγωγή , ἐν δέ οὗτος κοινός συνομολογέω , ὡς ἔχω παράκειμαι τις ἔμφασις ὁ ξανθός πρός ὁ λευκός . πείθω δέ ἄν τις οὗτος ῥᾳδίως καί ἀπό ὁ αἴσθησις . οὖον γάρ ὁμοίως διατίθημι ὁ λευκόν καί ξανθός παρατίθημι καί ὁ λευκόν καί μέλας · ὁ γάρ ξανθός θεωρέω παρά ὁ λευκόν οὖον πάντῃ εἰς ἐναντίος αἴσθησις μεταπίπτω ὡς ἐπί ὁ ἕτερος διακρίνω τε καί συγκρίνω . οὕτως δέ καί ὁ ἄμεσος ἐναντίος εἰμί μηδείς ἔχω αὐτός κατά ὁ εἶδος , ἄν μή εἰμί τις μεταξύ αὐτός ἐπαμφοτερίζω · οὖον γάρ ἀπό ὁ μέσος , ἀλλά ἀπό ὁ ὁ λόγος ἰδιότης ἔχω ὁ ἐναντίωσις . ὁ δέ μέσος οὐ εἰμί ἐναντίος , διότι ἔχω ὁ κοινός καί συνεμφαίνω ἑαυτοῦ ὁμοίως ἄμφω τἀναντία . ὁ δέ λέγω ὡς εἰμί μή ὁ λευκός καί ὁ μέλας εἰμί ἐναντίος ὁ ξανθός , ἄλλος γε τις εἰμί ἐναντίος , εἰμί ἄτοπος · ὅς γάρ ἐν σύμμιξις ἢ ἔμφασις ὁ ἐναντίος συνίστημι καί οὐδείς διΐστημι ὁ πλεῖστος διάστασις , πῶς εἄν εἰμί τις ἐναντίος ; οὗτος οἰκεῖος μέν ἄν ἐν ὁ ἑξῆς εἴρω , ἔνθα προηγούμενος γίγνομαι ὁ ὁ Ἐνατίων διδασκαλία , ἔχω δέ καί νῦν τις λόγος πρός ὁ ἀντιλέγω ὁ ὑπό ὁ Ἀριστοτέλης εἴρω ἀγωνίζομαι . ἐπεί δέ τις οἴομαι ὁ Ἀριστοτέλης καί οὐσία τίς ἐναντίος ἀπολείπω , διότι οὐσία μέν εἰμί ὁ στοιχεῖον , γῆ πῦρ ὕδωρ ἀήρ , λέγω δέ ὕδωρ ὅς πῦρ , γῆ δέ ἀήρ ἐναντίος , ἰστέον ὅτι καί οὗτος κατά ὁ ἔνειμι ποιότης ἔχω ὁ ἐναντίωσις · καί γάρ ὁ μέν ὕδωρ ψυχρός εἰμί καί ὑγρός , ὁ δέ πυρ θερμός καί ξηρός , καί ὁ μέν γῆ ψυχρός καί ξηρός , ὁ δέ ἀήρ θερμός καί ὑγρός · οὗτος δέ ποιότης . οὖον κατά ὁ οὐσία οὖν ἔχω ὁ ἐναντίος ( ἐν εἷς γάρ εἰμί ὁ ἔνυλος οὐσία ) , ἀλλά κατά ὁ συνιστώσα αὐτός ποιότης . p . 10b26 ἐπιδέχομαι δέ καί ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός ὁ ποιός ἠώς ὁ ὥστε ἴδιος ἄν εἰμί ποιότης ὁ ὅμοιος ἤ ἀνόμοιος λέγω κατά οὗτος . καί περί ὁ μᾶλλον καί κακός ἐν πᾶς ὁ κατηγορία ζητέω , εἴτε ὑπάρχω αὐτός εἴτε μή , ἀκόλουθος καί ἐπί ὁ ποιότης φημί ἐπιδέχομαι δέχομαι ὁ ποιός ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός , ποιός ὁ ποιότης λέγω , ὡς δηλόω ὁ παράδειγμα · δικαιοσύνη γάρ λαμβάνω καίτοι πρότερος ὁ δίκατιον εἶπον . κατασκευάζω δέ πάλιν ἐκ ὁ ἐπαγωγή ὁ πρόκειμαι , ὁ μέν λευκός ὁ σωματικός παράδειγμα , ὁ δέ Δίκαιος ὁ ψυχικός προτίθημι . ἐκάς γάρ οὗτος πρός ἄλλος τε ὄμνυμι συγκρίνω καί πρός ἑαυτοῦ λέγω ἐπίδοσις λαμβάνω καί ἄνεσις · χιών γάρ λευκός γάλα ἄν εἴρω , καί ὁ ἐν ὁ σῶμα ὁ ἄνθρωπος λευκός ἢ ὁ ἐν ὁ Ψυχή Δίκαιος πρόειμι ὁ χρόνος αὐτός πρός ἑαυτοῦ ἐπίτασις καί ἄνεσις λαμβάνω . οὖον μήv ἴδιος εἰμί οὗτος ὁ ποιότης · οὐδέ γάρ μόνος ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός , εἴπερ καί ὁ πρός τίς λέγω ὑπάρχω , οὔτε πᾶς · οὔτε γάρ ὁ ὁ σχῆμα ποιότης ἐπιδέχομαι αὐτός ὥσπερ ὁ τριγωνότης ἢ ὁ ὁ κύκλος ποιότης , οὔτε μέντοι ὁ τέλειος ἀρετή καί ὁ τέλειος τέχνη · ὁ μέντοι πολά ἐπιδέχομαι . Γέσσαρες δέ εἰμί αἵρεσις περί ὁ ἐπίτασις καί ἄνεσις ὁ τε ποιότης καί ὁ ποιέω . καί γάρ ὁ μέν καί ὁ ποιότης πᾶς καί ὁ ποιός δέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός ἀποφαίνω , ὥσπερ Πλωτῖνος καί ἄλλος δοκέω πλατωνικός , διότι πᾶς ἔνυλος ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός , ὁ ὕλη ὁ μᾶλλον ἔχω καί ὁ κακός διά ὁ συμφύω αὐτός ἀπειρία . ἄλλος δέ εἰμί δόξα ὑπεναντίος οὗτος , ὅστις ἐν μέν ὁ ποιότης αὐτός , οἷος ἐν δικαιοσύνη καί λευκότης , οὐδαμῶς εἰμί ὁ μᾶλλον καί ἥσσων φημί · ἕκαστος γάρ ὅλος τίς εἰμί καί κατά εἷς λόγος ἵστημι , καί διά οὗτος μή ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός · ἐν δέ ὁ μετέχω εἰμί ἐπίτασις καί ἄνεσις · πλάτος γάρ ἔχω ὁ μετοχή , καί ὅς μᾶλλον μετέχω , ὁ δέ κακός , ἰά διά οὗτος καί ὁ ἔχω αὐτός νομίζω ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός ἐπιδέχομαι , καίτοι ὁ ποιέω εἰμί ὁ ἐπιδέχομαι . οὗτος δέ ἔοικα | ὁ δόξα ὁ Ἀριστοτέλης μνημόνευσις , ὅταν λέγω δικαιοσύνη γάρ δικαιοσύνη εἰμί λέγω μᾶλλον , ἀπορέω ἄν τις , καί ἐφεξῆς δέ δικαιοσύνη μέν δικαιοσύνη οὖον πάνυ τίς μᾶλλον καί κακός λέγω · ὁ δέ κατά αὐτός λέγω ποιός ἀναμφισβήτητος ἐπιδέχομαι ὁ μάλα φημί · γραμματικός γάρ ἕτερος ἕτερος μᾶλλον λέγω καί Δίκαιος καί ὑγιεινός . ὅταν λέγω ὡσαύτως δέ καί γραμματικός καί ὁ ἄλλος διάθεσις , κοινός ὁ ὁ ἔχω διάθεσις καλέω , ὥσπερ καί ἐν ὁ πρό οὗτος ποιός ὁ ποιότης . τρίτος δέ αἵρεσις ὁ ὁ στωικός , ὅστις διαιρέω Χωρὶς ὁ ἀρετή ἀπό ὁ μέσος τέχνη οὗτος οὔτε ἐπιτείνω οὔτε ἀνίημι , ὁ δέ μέσος τέχνη καί ἐπίτασις καί ἄνεσις δέχομαι φημί . ὁ οὖν ἕξις καί ὁ ποιέω κατά οὗτος ὁ ἐγώ ) οὔτε ἐπιτείνω οὔτε ἀνίημι , ὁ δέ ἀμφότερος ἐπιδέχομαι . τέταρτος δέ εἰμί δόξα , ὅστις ὁ μέν ἄυλος καί κατά ἑαυτοῦ ποιότης λέγω μή ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός , ὁ δέ ἔνυλος καί ὁ κατά αὐτός ποιός ἐπιδέχομαι · δέ οὗτος ὁ πρότερος ὁ δόξα , διότι ἐκεῖνος οὐδείς ἀντιδιαίρεσις ὁ ἄυλος ποιέω πρός ὁ ἔνυλος . ἐφιστάνω δέ ὁ Πορφύριος οὗτος ὁ δόξα ὡς οὖον καλῶς ἄυλος ποιότης τίθημι · ἔκκειμαι γάρ εἰμί , φημί , καί διά οὗτος οὔτε ἄνεσις οὔτε ἐπίτασις ἐπέχω , οὐδέ ὁ ἄλλος οὐσία . διορίζω δέ ὁ αἵρεσις ὁράω ὅπως κατασκευάζω μή ἴδιος εἰμί ὁ ποιότης ὁ ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί κακός . τρίγωνος δέ , φημί , καί τεράγωνον οὖον δοκέω ὁ μᾶλλον ἐπιδέχομαι οὐδέ ὁ ἄλλος σχῆμα οὐδείς · διό οὐ εἰμί ἴδιος πᾶς ποιότης ὁ ἐπι δέχομαι ὁ μᾶλλον καί κακός . ἀποδείκνυμι δέ ὁ ὁ σχῆμα μή ἐπιδέχομαι καθολικός θεώρημα προλαμβάνω , ποῖος ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός καί ποῖος οὖον . ὅσος μέν γάρ ἐπιδέχομαι ὁ ὁ πρόκειμαι λόγος , κατά ὅς μᾶλλον ἤ κακός λέγω , οὗτος εἴρω μᾶλλον · ἐάν δέ μή ἐπιδέχομαι , οὖον εἴρω ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος μᾶλλον . οὐ ἐπιδέχομαι μέν οὖν ὁ τρίγωνος ὁ ὁ κύκλος λόγος , καί διά οὗτος οὐ ἄν εἰμί ὁ τρίγωνος ὁ τετράγωνος μᾶλλον κύκλος . ὁ μέντοι λευκός ἱμάτιον καί ὁ χιών καί πολύς λευκόν ἐπιδέχομαι ὁ ὁ λευκός λόγος , καί διά οὗτος λευκός ἄλλος ἄλλος μᾶλλον εἰμί λέγω . τίς οὖν ; ἆρα ὅσος ἐπιδέχομαι ὁ αὐτός λόγος , οὗτος καί ὁ μᾶλλον καί κακός ἐπιδέχομαι ; ἢ οὖον πᾶς · καί γάρ πᾶς μέν ὁ κατά μέρος ἄνθρωπος ἐπιδέχομαι ὁ ὁ ἄνθρωπος λόγος , ἄνθρωπος δέ ἄνθρωπος οὐ εἰμί μᾶλλον ἄνθρωπος , ὥστε ὁ μέν μή ἐπιδέχομαι ὁ αὐτός λόγος οὐδείς ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί κακός , ὁ δέ ἐπιδέχομαι ὁ μέν ἐπιδέχομαι , ὁ δέ οὐ εἰμί μέν γάρ οὐσία εἰμί ὁ λόγος , οὐ ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός , διότι οὐδέ ὁ οὐσία ἐπιδέχομαι . ὁμοίως δέ οὐδέ ὁ ποσότης ὁρίζω ἢ ὁ πρός τίς · ὁ γάρ ὁ διπλάσιος λόγος ἐπιδέχομαι ὁ τέσσαρες τρος δύο καί ὁ δύο πρός εἷς καί οὐδέτερος εἰμί μᾶλλον ἢ κακός οὐδέτερος διπλάσιος . εἰμί μέντοι ποιότης εἰμί ὁ λόγος , οἷος λευκότης ἢ γλυκύτης , ἐπιδέχομαι . εἰκότως δέ ἐν ὁ ὑπό ὁ αὐτός λόγος εἰμί ὁ ὁ μᾶλλον καί κακός ἐπιδέχομαι , διότι ἐν οὗτος ὁ σύγκρισις , ἀλλά οὐ ὁ ἐκβαίνω ὁ αὐτός λόγος . εἰμί οὖν μηδείς ὁ σχῆμα ἔχω ὁ μᾶλλον καί ἀίσσω , οὐ εἰμί ἴδιος οὗτος ὁ ποιότης . ἀλλά ἴδιος εἰμί αὐτός ὁ ὅμοιος καί ἀνόμοιος · καί γάρ καί κατά πᾶς καί κατά μόνος ὁ ποιότης κατηγορέω ὁ ὁμοῖος τε καί ἀνόμοιος . οὗτος μέν οὖν ὁ λέξις ὁ Ἀριστοτέλης αὐτάρκης τυγχάνω διάρθρωσις . ζητέω δέ ὁ Ἰάμβλιχος , διά τίς ὁ μᾶλλον καί ἀίσσω ὡς κοινός τίθημι πλείων κατηγορία , καί φημί , ὅτι ἐν μετοχή οὗτος θεωρέω , ἄλλος μέν εἰμί ὁ μεταλαμβάνω , ἕτερος δέ ὁ μετέχω . καί εἰμί μέν μέθεξις ὁ ἐν ὁ ὕλη λέγω , ἐσθίω καί ὁ οὐσία καί ὁ ποσός ναί ὁ ἄλλος κατηγορία κατά ὅλος ἑαυτοῦ δέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ ἀίσσω · πᾶς γάρ εἰς ὕλη προέρχομαι . εἰμί δέ μετέχω ὁ επεισιυω λέγω κατηγορία , οἷος καί ὁ ποιότης εἰμί καί ὁ πρός τίς , ἕδος κατά ὅλος ἑαυτοῦ ὁ ποιότης καί ὁ πρός τίς δέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ ἀίσσω . μήποτε οὖν ὁ μέν ὁ ἐπείσακτος ὑπάρχω ἀληθής · καί ἐν ὁ ποιότης δέ ὁ οὐσιώδης εἶδος , ὥσπερ ὁ σχῆμα καί ὁ κατά ὁ μάλιστα θεωρέω , ὡς ὁ ἀρετή , οὗτος ὁ μᾶλλον καί ἀίσσω οὐ ἐπιδέχομαι . ἀλλά διά τίς , φημί , εἰς πολύς δόξα διαιρέω ὁ κατά ὁ ποιότης ὁ μᾶλλον καί ἀίσσω ἐπίτασις τε καί ἄνεσις ; ἤ καί ὁ λόγος αὐτός ὁ ποιότης καί ὁ μετέχω καί ὁ συντίθημι ὁ τοιοῦτος ὁ δόξα διαφορά γίγνομαι αἴτιος , πολύς ἐν ἑαυτοῦ ἔχω ὁ διαφορά καί διάφορος ἔννοια ἀνακινέω . καί γάρ τός γόγος αὐτός ὁ ποιότης ὁ μέν ἵστημι κατά εἷς ὅρος νομίζω , ὁ δέ ἐπί μέν τις ἵστημι , ἐπί δέ τις μή , ὁ δέ μηδέ ὅλως αὐτός ἵστημι · ἔνυλος γάρ αὐτός εἰμί καί μετά ὁ ὕλη , συναλλοιόω αὐτός ὁ ἀπέραντος φύσις · ὁ δέ διαιρέω αὐτός , ἄλλος μέν ὁ ἄυλος τίθημι , ἄλλος δέ ὁ ἔνυλος . καί πᾶς οὗτος περί ὁ διαφορά ὁ ποιότης διακρίνω · κατά ἄλλος δέ τρόπος κατά ὁ Μετέ - χω καί ὑποδέχομαι ὁ λόγος γίγνομαι ὁ δόξα ὁ διαίρεσις , ὅταν λέγω πλατύς ἤ ἐν πλάτος μετέχω , καί ὅτι μᾶλλον καί ἀίσσω μετέχω . τρίτος δέ ἄν ἄλλος γίγνομαι διαφορά κατά ὁ κοινός ἐκ ἄμφω . δύο γάρ τίνω σύνειμι ὁ ὁ ἕτερος Ἐπικράτεια απιτασις ποιέω καί ἄνεσις · ἐπι - κράτος μέν γάρ ὁ εἶδος ὁ μᾶλλον συμβαίνω , ἐπικρατέω δέ ὁ ὕλη ὁ | ἀίσσω . καί ὅταν μέν ὁ εἶδος ἐπικρατέω , ἵστημι καί ὁ λόγος ἐν εἷς εἶδος ὁρίζω κατά ἑαυτοῦ · ὅταν δέ ὁ ὑποδέχομαι , τότε ἀλλοίωσις μόριον , ὁ δέ οὕτως , καί οὕτως ὁ διάφορος γίγνομαι δόξα . μετά δέ ὁ κοινός ὁ αἵρεσις ἐπίβλεψις καί ἕκαστος ἴδιος πολυπραγμονέω καλός . πρός μέν γάρ ὁ ἀπό ὁ Στοά ὁ μέν σπουδαῖος γένος βέβαιος γίγνομαι , ὁ δέ μέσος ἐπίτασις καί ἄνεσις ἐπιδέχομαι , ἀπος - ῥήγνυμι ἄξιος , εἰμί μή ὁ ἔχω ὁ ἀρετή , ἐλλείπω δέ κατά συνάσκησις ἢ ὁ φύσις κακός ἄν σπουδαῖος . ἴσως δέ εἴρω ὁ ἀρετή ἐπιστήμη εἰμί ἐκ ἑαυτοῦ ἔχω ὁ πάγιος · ὁ γάρ οἰκέω λόγος εἰμί θεωρητικός καί στοχάζομαι ἀεί ὁ κατά ἑαυτοῦ πᾶς ποιέω ἐνεργέω βεβαίως ἵστημι ἐν ὁ ἀμετάπτωτος εἶδος ὁ ἐπιστήμη . ἀλλά πῶς οὗτος δυνατός ἐπί τρεπτός καί παθητός οὐσία ὁ ποιότης , καί μάλιστα κατά αὐτός χύσις τε καί συστολή ἔχω ἐπί ἤπειρος ἐν ἑαυτοῦ καί ὁ ἀρετή , σῶμα καί ὁ ποιότης λέγω ; μήποτε οὖν ὁ περί ἕτερος ἀρχή παρά ὁ ἀρχαῖος λέγω ἐπί ἄλλος ἀρχή οὗτος μεταφέρω , εἰμί ἄρα ὁ σπουδαῖος ἕξις κατά ὁ μάλιστα τίθημι καί οὐ ἐν κινέω θεωρέω εἰκότως οὐδέ ἐπίτασις οὔτε ἄνεσις ἀξιόω ἐπί αὐτός θεωρέω . ἀλλά εἰμί οὗτος , καί ὁ τέχνη ἕκαστος εἰμί τίς μάλιστα , ὅς καί αὐτός ἵστημι · πᾶς γάρ ὁ μᾶλλον καί ἥσσων εἰμί τίς πάντως καί ὁ μάλιστα . καί ἴσως κατά οὗτος ὁ ἔννοια ὁ δόξα , ὅς Ἀριστοτέλης μνημονεύω , ὁ ἔχω ὁ τέλειος οὐ ἐπί ἀρετή μόνος , ἀλλά καί ἐπί ὑγίεια καί γραμματικός καί ὁ ἄλλος διάθεσις λαμβάνω , ἀνεπίτατος αὐτός καί ἀνάνετος εἰμί φημί , ἐν ὁ μετέχω ὁ ἕξις μᾶλλον ἢ κακός ὁ ἐπίτασις θεωρέω καί ὁ ἄνεσις . καίτοι καί ἐν αὐτός εἰμί ὁράω οὗτος οὖον μόνος ὁ τέχνη , ἀλλά καί ὁ ἀρετή · καί ὁ ἀρετή γάρ ὁ μέν τέλειος εἰμί , ὁ δέ ἀτελής , ἀτελής μέν ὁ φύσις μόνος ἢ ἔθος τέλειος δέ ὁ ὁ τρεῖς οὗτος συμπληρόω , εἰμί μή ἄρα αὐτός μέν ὁ ἀρετή τέλειος καί ὁλόκληρος εἰμί , μετέχω δέ κατά μέρος , ὥσπερ καί ὁ γραμματικός καί ὦρ ἄλλος τέχνη ἕκαστος , διό ὁ ἀτελής καί ὁ μᾶλλον καί κακός ἐν ὁ μετέχω θεωρέω . ἀλλά Ποίας διάθεσις ὡς τέλειος ὁράω ὁ Ἀριστοτέλης ἄλλος παρά ὁ ἔχω ; ἆρα ὁ χωριστός εἶδος καί ὁ αὐτοδικαιοσύνη ; ἢ οὔτε συνήθης αὐτός οὗτος οὔτε ὁ πρόκειμαι οἰκέω , οὔτε διάθεσις ἄν ἐκεῖνος καλέω · ἀλλά ὁ μετέχω τέλειος θεάομαι κατά ὁ πρός ἐκεῖνος ἀναφορά ὁ ἀπολείπω αὐτός ὁ μᾶλλον καί κακός ἔχω βούλομαι . καί ἀκριβής οὗτος ὁ λόγος , ἐν πᾶς ὁ διάθεσις καί ὁ τέλειος κατά ὁ ἀκρότης αὐτός θεωρός καί ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός κατά ὁ ἐν πλάτος μέθεξις . ὁ δέ ἄλλος ὅς τε ὁ στωικός ἀτελής δοκέω , μήτε ὁ ἀρετή ὁ ἀτελής μήτε ὁ ἄλλος τέχνη ὁ τέλειος θεάομαι . καί γάρ εἰμί μέν ἐν λόγος μόνος θεωρέω ὁ ἀρετή , ὁ ὁ λόγος ἔχω καί ὁ ἐπιστήμη οὐ ἄν ἐπιτείνω · εἷς γάρ ὁ ἀληθής λόγος , ἀληθής δέ ἀληθής λόγος μᾶλλον οὐ εἰμί . εἰμί δέ ὁ ἐπιστήμη ἔχω ἐλλείπω κατά ὁ συνάσκησις ἢ ὁ φύσις , κακός εἄν εἰμί δίκαιος , ὥστε εἰμί ὁ τέλειος ἕξις οὐ ἐκ μόνος ὁ θεώρημα συνίστημι , ἀλλά καί ἐκ φύσις καί ἔθος , εἰμί ἄν ἄλλος ἄλλος Δίκαιος . καί ἐπί ὁ γραμματικός δέ ὁ μέν λόγος εἷς καί ὁ αὐτός ὁ συμπληρόω ὑπό ὁ θεώρημα , ὁ δέ συνάσκησις , κατά ὅς ὁ ἀτελής θεωρέω , ποιέω ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός ἐν ὁ διάφορος τρόπος ὁ μετοχή ὁ αὐτός λόγος . ὡσαύτως δέ καί εἷς μέν ὁ λόγος γῆ λευκότης , λευκός ΔΕΔ χιών λέγω γάλα διά ὁ ὁ μή λευκός σύμμιξις · ὅπου γάρ ὕλη μίξις , ἀνάγκη μετέχω ὁ μή τοιοῦτος καί γίγνομαι καί ἄνεσις . ἀλλά πῶς φημί λευκός γίγνομαι τίς μή πρότερος εἰμί λευκός ἤ γραμματικός , εἰμί μηδέπω γραμματικός εἰμί ; ἀλλά μήv οὖον λέγω γραμματικός ὁ μή ἔχω , προκόπτω δέ καί συνεγγίζω ἔτι πρός ὁ γραμματικός , οὐδέ λευκός ὡσαύτως . καί ὅταν δέ οὗτος οὗτος μείζων λέγω , οὐδέτερος εἰμί μέγας ἁπλόος · εἷς γάρ ὁ ἀπλόος μέγας καί μέγας εἰμί καί εἷς ὁ ἁπλόος γραμματικός καί εἷς ὁ ἄκρος ἀρετή . ἀλλά ὁ μέν ἀπορία λυτέος κατά ὁ πρός ὁ τέλειος λέγω ὁ σύγκρισις · οὗτος ΔΕΔ οὗτος λέγω θαυμαστός , εἰμί ἐνδέχομαι ὁ τέλειος οὗτος ποιότης ἔνυλος εἰμί · ὁ γάρ τέλειος καί ἵστημι ὡσαύτως ἄλλος ἄν εἰμί φύσις καί οὖον ὁ ἔνυλος . “ ἔτι δέ οὗτος , φημί ὁ Ἰάμβλιχος , ἄτοπος , εἰμί ἔνυλος μέν εἰμί ὁ ποιότης , οὖον ὁ αὐτός πάσχω ὁ ὑποδέχομαι αὐτός ἔνυλος ὑπόκειμαι · σχεδόν γάρ οὗτος χωριστός γίγνομαι , εἰμί τις ἴδιος ἔχω ἔργον χωρίζω ὁ κοινός . ἐκεῖνος δέ , φημί , ἄτοπος , εἰμί ὁ ποιότης μέν ἀεί συζεύγνυμι μετά ὁ ποιέω ὡς δίδυμος ἔχω πρός αὐτός ὁ φύσις καί ἀπαράλλακτος , χωρίζω δέ ὁ πᾶς πάλιν , εἰμί ὁ μέν ποιότης οὐ ἐπιτείνω , ὁ δέ ποιός μήποτε οὖν , φημί , ἐπί πᾶς οὗτος ἐπί ὁ ἄυλος λόγος ἀποφέρω . καί γάρ ἐπί ὁ ἀρετή ὁ ὁ μέν προκπὰς δίδωμι , ὁ δέ τέλειος ἐπί ὁ ἄνθρωπος ἀπογιγνώσκω λανθάνω ἑαυτοῦ ἄυλος ὁ τέλειος ὑπολαμβάνω , καί διά οὗτος ὁ ἔνυλος οὗτος ἀπογιγνώσκω · εἰμί δέ οὗτος , ἐκπίπτω ὁ δόξα ἐπί | ἄλλος φύσις διαφέρω παντάπασι · ὁ γάρ ὁ ποιότης οὐ εἰμί ὁ ἄυλος ” . οὗτος μέν αὐτός λέξις ὁ Ἰάμβλιχος γράφω . μήποτε δέ οὗτος ὁ λόγος ὁ μᾶλλον καί κακός καί ἐπί ὁ οὐσία ἀνάγκη τίθημι · ἔνυλος γάρ εἰμί καί αὐτός · ὁ δέ τέλειος καί ἵστημι ἄλλος εἄν εἰμί φύσις ἰά ὁ ποσός ὁμοίως καί αὐτός ὁ καί πᾶς ὁ ποιότης . ἀλλά οὖον κατά ὁ ἔνυλος οἴομαι δεῖ ὁ μᾶλλον καί κακός λαμβάνω , ἀλλά κατά ὁ ἐπείσακτος καί κακός οὐσιώδης . γάρ ὁ μέν οὐσία κατά αὐτός ὁ εἶμι ὅσπερ λέγω θεωρέω οὐ ἔχω τίς μᾶλλον καί κακός , ὁ δέ ποιότης κατά ὁ ἐν ὁ οὐσία μέθεξις ὑφίστημι εἰκότως ἐπιδέχομαι οὗτος , καί μᾶλλον μέν ἐν ὁ κακός οὐσιώδης , κακός δέ ἐν ὁ οὐσιώδης , ὥσπερ ἐν ὁ σχῆμα . καί ὁ ποσός δέ πλησίος ὁ οὐσία εἰμί οὐ ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί κακός . ἀλλά οὐδέ ὁ ποιότης ὁ κατά ὁ ἄκρος ἑαυτοῦ τελειότης θεωρέω , ὥσπερ ὁ τέλειος ἀρετή καί ὁ τέλειος γραμματικός , ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί κακός · κατά γάρ ὁ μάλιστα αὔτης θεωρέω . καί οὐ εἰμί ὁ τελειότης οὗτος λόγος ἄυλος καί χωριστός , ἀλλά ἔνυλος μέν , κατά δέ ὁ εἶδος αὐτός θεωρέω , καθό καί ὁρίζω ἕκαστος ὁ ἔνυλος οὐ εἰς ὁ ὕλη , ἀλλά εἰς ὁ εἶδος ἀποβλέπω . καί εἰμί μέν μηδείς ὁ τυγχάνω ποτέ εἰμί ἑαυτοῦ τελειότης , καλῶς ἔχω λέγω ἐν πᾶς ὁ μᾶλλον καί κακός ὑπάρχω · εἰμί δέ οὗτος ἄτοπος , εἰμί τίς καί ὁ μάλιστα . καί οὕτως ἐγώ καί ὁ Πλωτῖνος δόξα διορθόω κατά ὁ ένυλος γενητός λαμβάνω μόνος , ἀλλά οὐ κατά ὁ ὁ ποιότης ἰδίωμα , ὁ οὐσία καί ὁ ποσότης διαφέρω . ὁ δέ Ἰάμβλιχος ὑπαντάω πρός ὁ Πλωτῖνος δόξα ὁ ὁμοίως μέν ὁ ποιότης , ὁμοίως δέ ὁ ποιός μεταβάλλω ἐν ὁ ἐπίτασις καί ἄνεσις “ ἄτοπος , φημί , ὁ αὐτός τροπή ἀλλοιόω ὁ γόγος ὅσπερ καί ὁ συντίθημι · τίς γάρ διαφέρω ὁ μετέχω ὁ μετέχω ; καί ἅμα ὁ κοινός αὐτός περί ὁ ἀσώματος ἀξίωμα , ὡς ἀπαθής τε εἰμί καί ἄτρεπτος , ἀνατρέπω οὕτως ” . οὗτος δέ πρός ὁ Πλωτῖνος ἐάω ὁ ἀληθής ἐπάγω θεωρία ὁ δόγμα . “ εἰμί γάρ τις , φημί , ὁ λόγος ἀσώματος οὐσία δίδωμι ἑαυτοῦ ὁ δέχομαι καί ποιέω ὁ ποιός περί ὁ σῶμα οὐδείς κακός μένω κατά ἑαυτοῦ ἀσώματος ἐν ὁ σῶμα , ὁ εἰμί κατά ἑαυτοῦ ἔχω καί ὁ ὑπόστασις αὐτός μεταδίδωμι μετά ὁ μή ἀπόλλυμι ὁ οἰκεῖος φύσις . ὅθεν δή εἰμί μέν ὁ ἀπό αὐτός ἀποτυπόω μόρφωμα οἷος ἐπίτασις ἐπιδέχομαι , εἰμί δέ καί ὁ ἀσώματος οὐσία ὁ ποιότης οἷος ἵστημι ἐν ὁ αὐτός εἶδος , καί οὖον γίγνομαι διά οὗτος ἄυλος , ἀλλά ἔνυλος , οὖον ὅλος ὁ ὕλη γίγνομαι , διότι καί ἑαυτοῦ εἰμί ὁ εἶδος καί κατά ὁ εἷς καί αὐτός κύριος ὁρίζω καί διά οὗτος οὐδέ ἐν ὁ ὁ ὕλη γίγνομαι ἀφίστημι πάντῃ ὁ ὅλος ἑαυτοῦ φύσις , Μένων δέ ἐν ἑαυτοῦ πρόπος γε τιvα ἀναπίμπλημι ὁ ἐναντίος πρός αὐτός ἔκστασις τε καί ἀοριστία ” . λοιπός δέ ὁ τελευταῖος αἵρεσις εὐθύνω ὁ Ἰάμβλιχος , ὅστις ὁ ὁ μέν νοητός ποιότης ἀνεπίτατος ἡγέομαι , ὁ δέ ἔνυλος ἐπίτασις μετέχω καί ἄνεσις , ἐκεῖνος ὁ ὁ Πορφύριος φημί , ὅτι πᾶς ὁ νοητός καί ὅσπερ εἰμί οὐσία εἰμί καί διά οὗτος οὐ ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός . “ ἀλλά δυνατός , φημί , πρός οὗτος λέγω ὡς καί ἐν ὁ νοητός διασῴζω ὁ τάξις ὁ λόγος ὁ ποιότης , εἰμί καί κατά οὐσία ἐκεῖ πᾶς ὑπάρχω · κατά γάρ οὗτος ὁ λόγος περί ὁ οὐσία ὁ στάσις καί ὁ κίνησις θεωρέω , διασῴζω ὡς ἐν νοητός ὁ λόγος ὁ ἐνυπάρχω ἐν ἕτερος καί περί ἕτερος ἀνέργεια ” . ἀλλά ὅλως οὖον περί ὁ νοητός εἰμί ὁ πρόκειμαι λόγος . οὗτος μέν οὖν ἀρκούντως εἴρω . θαυμαστός ΔΕΔ ὁ Ἀρχύτας βραχύς λόγος ὁ αἴτιος ὁ μᾶλλον κακός ἐνδείκνυμι εἶπον · “ καί ὁ ποιότης δέ κοινός τις συναρτάω , οἷος ὁ τε ἐνάντιος τις ἐπιδέχομαι καί στέρησις , καί ὁ μᾶλλον δέ καί κακός , οἷος ἐν ὁ πάθος · διότι γάρ ἀπειρία τις μετέχω ὁ πάθος , διά οὗτος μεταλαμβάνω τις ἐπίτασις ἀόριστος κατά ὁ μᾶλλον καί κακός ” . καί οὕτως κατά ὁ ἑαυτοῦ λόγος , ὅς ποιότης , ὁ μᾶλλον ἔχω καί ὁ καί οὐ ἀπό ὁ μετέχω . καί γάρ ἐν ὁ μετέχω θεωρέω ἐπίτασις καί ἄνεσις , νῦν μέν λευκός μόνος εἰμί , εἰμί τυγχάνω , ὅταν ΔΕΔ ἐπικαίω ὑπό ἥλιος κακός γίγνομαι λευκός , ἄν κατά ἐπιτηδειότης ἢ ἀνεπιτηδειότης γίγνομαι ὁ μετέχω κατά σύμμιξις ὁ μή τοιοῦτος , ἔχω ὅμως καί αὐτός ἐν ὁ μετέχω λόγος ὁ ὑπεροχή · οὗτος γάρ διάφορος ἐγγίγνομαι προηγέομαι ὁ ἕτερος πάθημα . οὖον μήv ἀλλά ἔχω γε ἀμφισβήτησις , μήποτε ἐν ὁ ὑποδέχομαι εἰμί ὁ διάφορος · ἐπί δέ ὁ συμφύω χρῶμα , οἷος ὁ ἐν γάλα καί χιών λευκός , φανερός εἰμί ὁ κατά αὐτός ὁ φυσικός λόγος κατά ὁ μᾶλλον ὑπεροχή . ἀλλά πῶς ἴδιος ὁ ποιότης ὁ ὅμοιος καί ἀνόμοιος εἰμί φημί ; ἢ ὅτι , ὡς εἴρω πολλάκις , ἐπείσακτος εἰμί ὁ ποιότης καί κία οὗτος οἷος παράχρωσις ποιέω ὁ κατά αὐτός κοινωνία . ἕκαστος γάρ ὁ γένος ἴδιος ἔχω ὁ κοινωνία ὁ φύσις , καί ὁ μέν κατά οὐσία κοινωνέω ταὐτότης συνδέω , διότι ὁ αὐτός γίγνομαι · ὁ δέ κατά ποσότης ἴσος , ὁ δέ κατά ποιότης ὅμοιος . ὡς γάρ ἐπεισοδιώδης ὁ ποιότης εἰμί ὅλος καί πᾶς ὅσπερ εἰμί ὁ δέχομαι , ἀλλά περί τίς αὐτός ἐγγίγνομαι χαρακτήρ τις περί ὁ οὐσία , ὅπερ ὁ ὁμοιότης ποιέω · καί γάρ ὁμοιότης εἰμί ὁ ὁ αὐτός εἶδος | ἐπεισοδιώδης μέθεξις , ὡς δείκνυμι ἐν ὁ Παρμενίδης , καί ἀνομοιότης ὁ ὁ ἕτερος . εἰμί γάρ ὁ ὁμοιότης μέν ὁ χαρακτήρ μάλιστα ποιέω , ἐν δέ ὁ χαρακτήρ ὁ εἰμί ἕχω ὁ ποιότης , εἰκότως κατά ὁ ὅμοιος καί ἀνόμοιος ἔχω ὁ ἰδιότης . δηλόω δέ Ἀρχύτας γράφω οὔτως · “ ποιός δέ ἴδιος ὁ τε ὅμοιος καί ὁ ἀνόμοιος · καί γάρ χροιά λέγω ὅμοιος ὁ ἔχω ὁ αὐτός χρῶμα ἰά χαρακτήρ ὁ ἔχω ὁ αὐτός ἰδέα , καί ἀνόμοιος δέ κατά ὁ ἐναντίος · ὁ δέ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ ἄλλος ” . καί ἐπί οὗτος δέ εἰμί μέν καί ἐν ὁ λέγω ὅμοιος ἤ ἀνόμοιος ὁ μετέχω ἐπί ὁ λόγος ἀναφέρω ὁ αἴτιος · μετέχω μέν γάρ ὡσαύτως ὅμοιος γίγνομαι ὁ κατά αὐτός εἰδοποιέω , ἑτέρως δέ καί ἑτέρως ἄλλος καί ἄλλος γίγνομαι ὁ μεταλαμβάνω . οὖον μήv ἀλλά καί αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ λόγος ὁ ποιότης ὡς ἀρχηγικός ὁ ὁμοιότης καί ἀνομοιότης ὑποληπτέον · ὑφίστημι γάρ ἔχω μετά ἑαυτοῦ ὁ ὅμοιος καί ἀνόμοιος ὡς συνακολουθέω μετά ὁ οἰκεῖος φύσις καί συγγράφω αὐτός καθόλου . κατά γάρ ὁ χαρακτήρ ὁ ποιότης καί κατά ὁ κοινός αὐτός λόγος ὁ παρά πᾶς ὁ εἶδος ὁ ποιότης συνυφίστημι αὐτός ὁ ὅμοιος καί ἀνόμοιος · διό καί πᾶς ποιότης ὁ αὐτός ἴδιος ὑπάρχω . p . 11a20 οὖον δεῖ δέ ταράσσω ἠώς ὁ οὐδείς ἄτοπος ἐν ἀμφότερος ὁ γένεσις αὐτός καταριθμέω . φιλάνθρωπον διδασκαλία εἰμί ὁ λύω ὁ ἀναφύω ἐκ ὁ εἴρω ἀπορία . μνημονεύω οὖν ὁ Ἀριστοτέλης , ὅτι ὁ ἔχω καί διάθεσις πρότερος μέν ἐν ὁ πρός τίς καταριθμέω , περί ποιότης δέ λέγω πρῶτος εἶδος αὐτός ὁ ποιότης λογίζομαι , καί ὅτι ταράσσω εἰκών εἰμί ἐκ οὗτος ὁ ἀκούω . εἰμί γάρ δύο κατηγορία εἰμί ὁ ἕξις , συμβαίνω εἷς εἰμί αὐτός ἕτερος ὁ εἶδος χράω διαφορά · ὁ γάρ ἕτερος γένος καί μή ὑπάλληλος τάσσω ἕτερος αὐτός φημί ὁ εἶδος ὁ διαφορά . λύω οὖν οὗτος ὁ ἀπορία διχῶς , κατά εἷς μέν τρόπος δείκνυμι ἐπί πᾶς ὁ τοιοῦτος ὁ μέν γένος πρός τίς λέγω , οἷος ὁ ἐπιστήμη ὁ ἐπιστητός , ὁ δέ εἶδος καί ὁ κατά ἕκαστος οὐκέτι ὁ πρός τίς . ὁ γάρ γραμματικός καί ὁ Ἀρίσταρχος γραμματικός οὔτε πρός ἀλλήλων οὔτε πρός ἕτερος λέγω · εἰμί γάρ ὁ γραμματικός Ἀρίσταρχος ὡς πρός τίς , καί ὁ Ἀρίσταρχος εἰμί ὁ γραμματικός ὡς πρός τίς · ὁμοίως δέ καί ὁ μουσικός καί ὁ Ἀριστόξενος μουσικός . ἄν γάρ καί αὐτός δοκέω πρός τίς λέγω , κατά αὐτός ὁ γένος ἔχω ὁ πρός τίς · ὁ γάρ γραμματικός τις ἐπιστήμη λέγω , ἀλλά οὖον τις γραμματικός · ἄν Ἐπιστήμων ὁ γραμματικός λέγω κατά ὁ ἐπί ὁ γένος ἀναφορά , Ἐπιστήμων γραμματικός , ἀλλά οὐ ἁπλόος Ἐπιστήμων εἴρω . ἵημι δέ ὁ γραμματικός ὁ ἔχω λέγω , οὐ εἰμί δέ οὔτως ὁ πρός τίς . εἰμί οὖν ὁ μέν πρός τίς ἐν ὁ γένεσις , ὁ δέ ποιός ἐν ὁ κατά ἕκαστος , ἄλλως μέν ὁ ἕξις εἰμί ἐν ὁ πρός τίς , ἄλλως δέ ἐν ὁ ποιέω , κατά ὁ κατά ἕκαστος . δείκνυμι δέ ὅτι κατά ὁ κατά ἕκαστος ποιός γίγνομαι ὁ μετέχω ἀπό ὁ ἔχω ἐγώ ὁ κατά ἕκαστος , ἀλλά οὖον ὁ καθόλου , καί ἀπό ὁ λέγω ποιός ὁ ἔχω ὁ ἐν μέρος . ἕκαστος γάρ ἀπό ὁ κατά ἕκαστος ποιότης ὁ οἰκεῖος λέγω ποιός καί οὐ ἀπό ὁ καθόλου , οἷος γραμματικός ὅς ἀπό γραμματικός , Ἀρίσταρχος δέ γραμματικός ἀπό ὁ Ἀρίσταρχος γραμματικός καί οὖον ὁ Ζηνόδοτος . ἐπεί οὖν ἀπό ὁ κατά ἕκαστος ποιός λέγω , οὐ ἄν ἄγω ὁ κατά ἕκαστος ὁ πρός τίς · οὖον γάρ λέγω ὁ γραμματικός Ἀρίσταρχος ὡς πρός τίς , ἐπεί καί ἀντιστρέφω καί εἴρω ‘’Αρίσταρχος γραμματικός Ἀρίσταρχος , ὅσπερ ἄτοπος . δύο δέ λύσις λύσις ἐπάγω ὅτι οὐδείς κωλύω ὁ αὐτός ἐν δύο εἰμί κατηγορία , ὅταν μή κατά αὐτός , ἀλλά κατά ἄλλος καί ἄλλος σημαίνω γίγνομαι ὁ ἀναφορά . ὁ γοῦν Σωκράτης ὑπό πολύς ἀνάγω κατηγορία , ὡς μέν ἄνθρωπος ὑπό ὁ οὐσία , ὡς δέ τρίπηχυς εἰμί τυγχάνω ὑπό ὁ ποσός , ὡς δέ πατήρ καί ὡς υἱός ὑπό ὁ πρός τίς , ὡς δέ φιλόσοφος ὑπο ὁ ποιός · οὕτως δέ κατά ἄλλος ὁ αὐτός ὑπάρχω καί εἰς ὁ ἄλλος ἀνάγω κατηγορία . τίς οὖν ἄτοπος , εἰμί καί ὁ ἕξις καί ὁ διάθεσις κατά ἄλλος τίς καί ἄλλος ὑπό ἄλλος καί ἄλλος ἀνάγω κατηγορία ; ὡς γάρ ὁ γόπος κατά μέν ὁ διάστημα ποσός εἰμί , κατά δέ ὁ πέρας εἰμί ὁ περιέχω πρός τίς , οὕτως καί ὁ διάθεσις κατά μέν ὁ ἔχω πως ποιότης εἰμί , κατά δέ ὁ ὁ διάκειμαι λέγω πρός τίς εἴρω . ὁ μέντοι Ἀφροδισιεύς Ἀλέξανδρος ἐπί μόνος ὁ πρός τίς συμβαίνω οἴομαι οὗτος ὁ τις ὁ πρός τίς καί ὑπό ἄλλος κατηγορία ἀνάγω , διότι ὁ ἀρχή ὁ πρός τίς οὐδέ ἔχω οἰκέω ὑποσείω , ἀλλά ἐπί ἄλλος καί ἄλλος κατηγορία ὁ εἰμί ἔχω . οὖον μείς εἰμί γε ἀληθής οὗτος · καί γάρ ἐπί πᾶς ὁ κατηγορία οὗτος θεωρέω . ἐπεί γάρ οὐ εἷς τίς εἰμί οὐδέ ἁπλόος ἕκαστος ὁ λαμβάνω , ἀλλά ἐν σύνθετος ψύσει συντάσσω , οὐδείς θαυμαστός , εἰμί ἕκαστος κατά ἄλλος μέν τίς ὁ ἐν ἑαυτοῦ ὑπό ἕτερος τίς γένος ὑποτάσσω , κατά ἄλλος ὑπό ἕτερος . μήποτε δέ ἐπί μέν ὦρ συντίθημι , οἷος ὁ Σωκράτης , οὗτος καί Ἀλέξανδρος συγχωρέω · ἀναλύω δέ εἰς ὁ ἁπλόος καί ἄνευ συμπλοκή ὁ σύνθετος ἕκαστος ὑπό εἷς ἀνάγω κατηγορία , ὁ ἄνθρωπος ὁ πατήρ ὁ τρίπηχυς ὁ φιλόσοφος . ἴδιος δέ τίς ἐπί ὁ πρός τίς ἔνειμι ὁ Ἀλέξανδρος ὁ πάντως σύν ἅλλομαι κατηγορία ὑφίστημι , ὡς ὁ μέν πατήρ μετά οὐσία , ὁ δέ μείζων | μετά ποσός , ὁ δέ φίλος μετά ποιέω καί ὁ τύπτω μετά ὁ ποιέω καί ἐπί ὁ ἄλλος ὡσαύτως . ἀλλά ἀπορέω ἄν τις , ὡς οἴομαι , πῶς φημί ὁ Ἀριστοτέλης ὁ μέν γένος πρός τίς λέγω , ὁ δέ κατά ἕκαστος ποιός εἰμί · δῆλος γάρ ὅτι ὅσπερ ἄν εἰμί κατηγορία ὁ γένος , ὁ αὐτός ἄν εἰμί κατηγορία καί ὁ ἐν ὁ γένος ἐκεῖνος κατά ἕκαστος . εἰμί γάρ οὐσία ὁ γένος , καί ὁ ὑπό ὁ γένος κατά ἕκαστος οὐσία , καί εἰμί ποιότης ὁ γένος , καί ὁ κατά ἕκαστος ποιότης · ὁ γάρ γένος οὖον μόνος ὁ εἶδος , ἀλλά καί ὁ ἄτομος συνώνυμος κατηγορέω . πῶς οὖν ὁ μέν γένος πρός τίς εἶναίφησιv , ὁ δέ κατά ἕκαστος μή εἰμί ὁ πρός τίς , ἀλλά ποιότης ; ἔτι δέ οἴομαι καί οὗτος ἀπορία ἄξιος , Ποίας ἔχω καί διάθεσις ἐν ἐάω εἶδος ὁ ποιότης τίθημι ὁ Ἀριστοτέλης . εἰμί μέν γάρ ὁ ὡς γένος , πῶς νῦν πρός τίς οὗτος εἰμί φημί , ἀλλά οὖον ποιότης ; εἰμί δέ ὁ κατά ἕκαστος , πῶς οὐ καί ὁ ὡς γένος ; ὁ γάρ τις ἕξις καί ἕξις καί ὁ τις διάθεσις καί διάξεσις , ὥσπερ καί ὁ τις ἄνθρωπος καί ἄνθρωπος . ῥητέος δή οἴομαι πρός οὗτος , ὅτι οὐ εἶπον ὁ γένος μή εἰμί ποιότης οὐδέ ὅτι ὁ γενικός ἕξις καί διάθεσις οὐ εἰμί ποιότης , ἀλλά ὅτι , εἰμί καί εἴρω πρός τίς ὁ ἕξις καί ὁ διάθεσις , οὖον πᾶς ἔχω οὗτος , ἀλλά ὁ γενικός μόνος · ποιότης μέντοι πᾶς , καί ὁ γενικός καί ὁ κατά ἕκαστος . καί οὐδείς ἄτοπος ὁ μέν γενικός ἕξις καί πρóς τίς εἰμί , ὁ δέ κατά ἕκαστος ποιότης μόνος , διότι οὐ ὁ ὡς πρός τίς γένος δίδωμι ὁ κατά ἕκαστος ἔχω , ἀλλά ὁ ὡς ποιότης . καί γάρ ὁ ἐπιστήμη ὡς μέν πρός τίς οὖον τέμνω εἰς εἶδος , ὡς δέ ποιότης διαιρέω εἰς ὁ κατά μέρος ἐπιστήμη , ὅστις πρός τίς μέν οὐ εἰμί , ὡς ἀποδείκνυμι , ποιότης δέ εἰμί . εἰμί δέ χρή καί κοινός τις ἐκτίθημι διορισμός , πῶς οἷος τε ἐπί ἄλλος καί ἄλλος κατηγορία ὁ αὐτός ἀναφέρω , ῥητέος ὅτι δεῖ ὁ προτίθημι ὡς σύνθετος ἀναλύω , μέχρι ὁ ἄνευ συμπλοκή ἀνάγω ἐγώ ἕκαστος , καί τότε ἤ ἀπό ὁ σημαίνω ὁ ἑτερότης ἢ ἀπό ὁ ὁ νόημα διαφορά ἤ ἀπό ὁ ἐν ὁ λέξις διάφορος χαρακτήρ ἔνειμι ὁ τοιοῦτος διακρίνω καί ὁ κατά ἕκαστος οὕτως εἰς ὁ κατηγορία ἀνάγω · συνεπισκοπέω δέ καί ὁ γένος καί ὁ εἶδος καί ὁ διαφορά ἕκαστος , ταυτότης τε καί ετερότητα . πῶς γάρ ὁ πυκτικός καί εἰς ποιότης ἀνάγω καί εἰς ὁ πρός τίς ; καθό μέν διάκειμαι πως , εἰς ποιότης , καθό δέ πρός ἕτερος λέγω3 τίς ποιέω , πρός τίς . πῶς δέ πάλιν πάθος εἰμί ὁ μέν ἐν ἀποτέλεσμα , ὅσπερ ἐκ πάθος γίγνομαι , ὁ δέ ὡς αἴτιος , ὅπερ ἐμποιέω πηός , κοινός τίς θεωρέω ὁ παθητικός ποιότης ; ὅτι ὁ τρόπος ὁ ἀναφορά ἐπί ὁ αὐτός πάθος καί ὁ κοινός χαρακτήρ ὁ τύπος ὁ εἰδοποιΐα ὁ κοινός ἀπεργάζομαι . δεῖ δέ ὁ ἐν πλείων γένεσις συνιστάω παραιτέομαι ἐν ὁ ὁ κατηγορία διαρίθμησις · ὁ γάρ ἁπλόος ἐν αὐτός εἰμί ὁ διαίρεσις . ὁμοίως δέ καί εἰμί τις μέσος εἰμί ἤ κοινός ἢ ἐπιπλέκω γένος , οὖον προσήκω ὁ κατηγορία . αλλά οὗτος μέν πρόσκειμαι , διότι καί ὁ Ἀριστοτέλης ἐνδείκνυμι , πῶς ὁ αὐτός ἐπί ἄλλος Ἕλλην ἀνάγω δυνατός . τέλος δέ ἦθος καί ἐγώ ὁ περί ὁ ποιότης ἔχω λόγος . |