simplicius.in-aristotelis-categorias-commentarium 12
Περὲ προτέρουκαὶ ὑστέρου . p . 14a26 Πρότερον ἕτερον ἑτέρου λέγεται τετραχῶς ἔως τοῦ ὥστε κατὰ πέντε τρόπους πρότερον ἔτερον ἐτέρου λέγεται . Ἑχρήσατο καὶ τῷ προτέρῳ ἔν τε τῷ περὶ τῆς οὐσέας λόγῳ καὶ ἐν τοῖς πρός τι εἰπών · τὸ γὰρ ἐπιστητὸν τῆς ἐπιστήμεης πρότερον ἄν δόξειεν εἶναι " . διὰ τοῦτο οὖν καὶ τοῦ προτέρου πρλλαχῶς λεγομένου τὴν διαίρεσιν ποιεῖται , οὐ πάντας τοὺς πρόπους παραδιδούς ( καὶ ἄλλους γοῦν οὑκ προστίθησιν καὶ αὐτὸς ἐν ἄλλοις καὶ ὁ Στράτων ἐν τῷ Περὶ τοῦ προτέρου καὶ ὑστέρου μονοβιβλίῳ ) , ἀρκοῦντας δὲ πρὸς εἰσαγωγὴν καὶ τοὺς ἐκτεθέωτας οιομενος . Πρῶτον μὲν γὰρ τρόπον τοῦ προτέρου καὶ κυριώτατον τὸν κατὰ τὸν χρόνον εἶναί φησιν , καθὸ τὸ πρῶτον τῷ χρόνῳ πρεσβύτερον καὶ παλαιότερον λέγομεν , τίμια τιθέντες ταῦτα τὰ ἀνόματα . λέγεται δὲ κυρίως τὸ μὲν πρεσβύτερον ἐπὶ τῶν ἐμψύχων καὶ μάλιστα ἀνθρώπων , καθὰ Πυθαγόραν Σωκράτους πρεσβύτερον λέγομεν , τὸ δὲ παλαιότερον ἐπὶ τῶν ἀψύχων καὶ τῶν πραγμάτων , ὡς τὰ Τρωικὰ τῶν Περσικῶν παλαιότερά φαμεν καὶ ταύτῃ πρότερα . δῆλον δὲ ὅτι πρὸς ἕτερον δεῖ παραβάλλοντα ἡγεῖσθαι τὴν σύγκρισιν · εἰ γὰρ μὴ τοῦτο , εὐρεθήσεταί τις αὐτὸς ἁαυτοῦ πρεσβύτερος κατὰ τὴν νέαν ἡλικίαν , ἅτι τῷ χρόνῳ προτέρα ἦν ἐκείνη . ἐν δὴ τούτοις ζητητέον πρῶτον μέν , εἰ ὁμώνυμον τὸ πρότεροη πῶς ἔστιν τι ἐν αὐτῷ κυριώτατον · ἐν τὰρ τοῖς πολλαχῶς λεγομένοις καὶ ὁμωνύμοις τὸ μὲν κύριον εἶναι , τὸ δὲ κατὰ μεταφορὰν οὐκ ἐνδέχεται , ὡς εἴρηται ἐν τῷ περὶ ὁμωνύμων λόγῳ . > ἡ μὲν ἄτομος οὐσία κυριώτατα καὶ πρώτως καὶ μάλιστα εἴρηται , διότι συνωνύμως κατ' αὐτῆς αἱ δεύτεραι λέγονται αὐσίαι · ῥητέον οὖν ὅτι καὶ ἐπὶ ὁμωνύμων ἔστιν φάναι τὸ κυριώτατα , ὅταν τὸ μὲν πρῶτον τεθῇ , τὸ δὲ ἀπ' ἐκείνου , ὡς ζῷον τό τε ἔμψυκον καὶ τὸ γεγραμμίνον , ἀλλὰ τὸ μὲν κυριώτατα ζῷον , τὸ δὲ καθ' ὁμοιότητα ἐκείνου δευτέρως , ὁμώνυμα δὲ ἄμφω . δεύτερον δὲ ζητητέον , διὰ τί τὸ κατὰ χρόνον κυριώτατόν ἐστιν τοῦ προτέρου σημαινόμενον . ἤ ὅτι ἀπὸ τῶν κατὰ χρόνον προτέρων καὶ τὰ ἅλλα τὰ πρότερα εἰρῆσθαι δοκεῖ . καὶ τῇ συνηθείᾳ δὲ τοῦτο τὸ σημαινόμενόν ἐστι γνωριμώτερον · ἐπεὶ πρότερος γενόμην " , φησὶν Ομηρος . Δεύτερον δὲ τρόπον τοῦ προτέρου φησὶν τὸ μὴ ἀντιστρέφον κατὰ τὴν τοῦ εἶναι ἀκολούθησιν , ὅταν ἄλλῳ μὲν τεθέντι αὐτὸ ἕπηται , αὐτῷ δὲ τεθέντι τὸ ἄλλο μὴ ἕπηται , ὡς δυεῖν μὲν ὄντων ἕν πάντως ἔστιν , ἑνὸς δὲ ὅντος οὐκ ἀνάγκη δύο εἶναι . ἀφ' οὖ οὖν οὐχ ἕπεται ἡ ἀκολούθησις , πρότερον ἐκεῖνο , καὶ ᾡ τεθέντι ἕπεται τὸ ἕτερον , ὕστερον ἐκεῖνο . καλεῖν δὲ εἰώθασιν οἱ ωεώτεροι τὸ τοιοῦτον πρότερον συνεπιφερόμενον μὲν μὴ συνεπιφέρον δὲ καὶ συναναιροῦν μὲν μὴ συναναιρούμενον δέ' , ἅπερ Ἀριστοτέλης συνέλαβεν ἐν τῷ μὴ ἀντιστρέφειν κακὰ τὴν τοῦ εἶναι ἀκολούφησιν . οὐκ ἀντιστρέφειν δὲ εἶπεν κατὰ τὴν τοῦ εἶναι ἀκολούθησιν , διότι οὐχ ὥσπερ ὄντων τῶν δύο ἔστι τὸ ἔv , οὕτως ὅντος τοῦ ἑνὸς ἕστιν τὸ δύο · οὐκ ἐξισάζει οὖν τὸ ἕν πρὸς τὰ δύο κατὰ τὸ ἀκολουθεῖν τῷ εἶναι τοῦ ἑνὸς τὸ εἶναι τῶν δύο , ὥσπερ ἠκολούθει τῷ εἶναι τῶν δύο τὸ εἶναι τοῦ ἑνός . πρότερον οὖν τὸ μὴ ἀντιστρέφον κακὰ τὴν τοῦ εἶναι ἀκολούθησιν . οὕτως δὲ καὶ τὸ γένος πρότερον δείκνυται τῇ φύσει τοῦ εἴδους , ὡς συναναιροῦν μὲν μὴ συναναιρούμενον δὲ καὶ συνεπιφερόμενον μὲν μὴ συνεπιφέρον δέ · ζῴου μὲν γὰρ ἀναιρεθέντος συναναιρεῖται ἄνθρωπος , ἀνθρώπου δὲ ἀναιρεθέντος οὐ συναναιρεῖται ζῷον , καὶ κατὰ τὴν τοῦ εἶναι δὲ ἀκολουθίαν οὔτε συνυπάρχει οὔτε συνεπιφέρεται τῷ ζῴῳ ὁ ἄνθρωπος ὥσπερ τῷ ἀνθρώπῳ τὸ ζῷον . ἀλλὰ διὰ τί μὴ εἶπεν πρότερον εἶναι τὸ γένος τοῦ εἴδους καὶ τὸ εἶδος τοῦ ἀτόμου καὶ τὸ αἴτιον τοῦ αἰτιατοῦ ; ἢ κοινοτέραν ἐποιήσατο ἀπόδοσιν καὶ τῷ γένει καὶ τῷ εἴδει προσήκουσαν καὶ ἔτι τισὶν αἰτίοις τοῖς φύσει προηγουμένοις τῶν αἰτιατῶν , ὡς καὶ τὸ ἓν αἴτιον τῶν δύο . Τρίτον δὲ τρόπον τοῦ προτέρου τὸν κατὰ τὴν τάξιν ἀπαριθμεῖται , καὶ πιστοῦται τοῦτον ἔκ τε τῶν ἀποδεικτικῶν ἐπιστημῶν , οἷον ἐπὶ γεωμετρίας · πρότεροι γὰρ ἐν αὐτῇ τῶν διαγραμμάτων οἱ ὅροι καὶ τὰ ἀξιώματα καὶ τὰ αἰτήατα καὶ αἱ ὑποθέσεις ὡς τῇ τάξει πρωτεύοντα , καὶ ἐπὶ τῆς γραμματικῆς πρότερά ἐστι τὰ στοιχεῖα τῶν συλλαβῶν ὁμοίως τῇ τάξει · καὶ ἐπὶ τοῦ λόγου δὲ τοῦ δικανικοῦ καὶ δημηγορικοῦ τὸ αὐτὸ δείκνυται · τὰ γὰρ προοίμια τῶν διηγήσεων πρότερα καὶ αἱ διηγήσεις τῶν πίστεων . καὶ μήποτε τοῦτο κυρίως τὸ παράδειγμα | κατὰ μόνην τὴν τάξιν πρότερον ἐνδείκνυται · ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν ἄλλων καὶ ὡς αἴτια πρότερα ἦν , ἐνταῦθα δὲ τὸ προοίμιον οὐκ ἔστιν αἴτιον τῆς διηγήσεως , ἀλλὰ τῇ τάξει μόνῃ προϋπάρχει . Tέταρτον τίθησι τοῦ προτέρου τρόπον , καθ᾿ ὃν τὸ βέλτιον καὶ τιμιώτερον πρότερον εἶναι καὶ δυνάμει καὶ ὑπεροχῇ λέγομεν , ὥσπερ τὰ θεῖα τῶν θνητῶν · οὕτως δὲ καὶ ἐν ταῖς πόλεσι καὶ ἐν τοῖς φίλοις οἱ τιμιώτεροι πρότεροι λέγονται . τοῦτον δὲ τὸν τρόπον ἀλλοτριώτατον εἶναί φησι τῆς κατὰ τὸ πρῶτον σημασίας , οὐχ ὅτι οὐκ ἔστι πρῶτα τῷ ὄντι τῇ φύσει τὰ βέλτιστα καὶ τιμιώτερα , ἀλλ᾿ ὅτι οὐ πάνυ συνείθισται τὸ πρότερον ἐπὶ τῶν τοιούτων · τοὺς γοῦν πατέρας καὶ διδασκάλους καίτοι τιμιωτέρους ὄντας οὐκ εἰώθαμεν κατὰ τοῦτο προτέρους λέγειν , οὐδὲ συμπέφυκε τὸ τοῦ προτέρου ὄνομα , ὡς ἐπὶ τῶν ἄλλων εἶχε τρόπων . μήποτε δὲ οὐ διὰ τὴν συνήθειαν ἀλλοτριώτατον εἶπεν εἶναι τοῦ προτέρου καὶ ὑστέρου τὸν τρόπον τοῦτον ( ἔv γὰρ τῇ συνηθείᾳ πολλάκις πρῶτον τὸ τιμιώτερον λέγομεν ) , ἀλλ᾿ ὅτι τὸ πρότερον καὶ ὕστερον ἐν τοιαύτῃ φύσει βούλεται εἶναι ὡς ἐν χρόνῳ καὶ ἐν ἀριθμῷ τὸ ἓν καὶ δύο καὶ ἐν λόγῳ τὸ προοίμιον καὶ ἡ διήγησις , καὶ τὸ ἐφεξῆς δὲ ἐπαχθησόμενον ἐπὶ τῶν ἐξισαζόντων τίθεται καὶ οὐχὶ βελτιόνων καὶ χειρόνων , καθὸ τοιαῦτα . καίτοι τὰ τῇ αἰτίᾳ πρότερα βελτίονα , ἀλλ᾿ οὐ κατὰ τὸ βέλτιον τὸ πρότερον ἔχει καὶ ὕστερον , ἀλλὰ καθὸ τῆς αὐτῆς πως ὄντα φύσεως προτερεύει καὶ ὑστερεῖ . Προστίθησι δὲ καὶ πέμπτον τοῖς εἰρημένοις τρόπον τοῦ προτέρου , καθ' δν καὶ ἐν τοῖς ἀντιστρέφουσι κατὰ τὴν τοῦ εἶναι ἀκολούθησιν καὶ ἅμα ὑπάρχειν δοκοῦσιν ὅμως πρότερον λέγεται τὸ τὴν αἰτίαν περιέχον , ὡς ἀφ' οὗ παρίθερο παραδειγματος · τὸ γὰρ πρᾶγμα αἴτιόν ἐστι τοῦ ἀληθοῦς λόγου , ἀλλ' οὐχὶ ὁ λόγος τοῦ πράγματος . γίωεται δὲ ἐπὶ τῶν ἀντακολουθούντων ποτὲ μὲν ὡς ποιητικόν , ὡς ἐπί τε τοῦ εἰρημένου παραδείγματος καὶ μέντοι πατρὸς ὄντος καὶ υἱὸς ἔστι καὶ ἀνάπαλιν , αἴτιον δὲ ποιητικὸν ὁ πατήρ · ποτὲ δὲ ὡς ὐλικόν , ὡς ὁ κέραμος · ἅμα γὰρ ὕδωρ καὶ γῆ , μικτὸν δέ , ώς ἐκ γῆς καὶ πηλοῦ , ἀλλὰ τὸ μὲν ὕδνρ καὶ ἡ γῆ ὑλικὸν αἴτιον , ἡ δὲ μίξις εἰδικὸν τουτου . Πέντε μὲν οὖν αὐτὸς ἐνταῦθα τοῦ προτέρου τοὺς τρόπους ἐξέθετο , τον κατα χρονον , τον κατα φυσιν , τον κατα ταξιν , τον κατα ουναμιν , τον κατὰ αἰτίαν . δῆλον δὲ ὅτι ὁσαχῶς τὸ πρῦτον , τοσαυταχῶς ἄν καὶ τὸ ὕστερον λέγοιτο . ό δὲ τῇ θέσει τὸ πρῶτον ἀφορίζων , οἷον πρῶτον τῶν κιόνων τὸν ἀνατολικὸν λέγοιμεν , εἰ μὲν κατ' ἐπίνοιαν ἔχει τὸ πρῶτον , οὐδεὶς λόγος τὸ γὰρ αὐτὸ πρῶτον ἔσται καὶ ὕστερον ) · εἰ δέ τι καὶ φύσει ἔχει , ὑπὸ τὴν τάξιν ἀναχθήσεται . τὸ δὲ τῇ ε'πινοίᾳ πρῶτον ὥσπερ τὸ τέλος , διότι προεννοῦμεν τὸ τελος , ὥσπερ τὴν σκέπην πρὸ τῶν τοίχων καὶ τῶν θεμελίων καὶ τῆς ὁρύξεως — τοῦτο δ' οὖν ὑπὸ τὸ τῷ χρονῳ πρῶτον ἀναχθήσεται · χρόνῳ γὰρ ἡ τοῦ τέλους ἔννοια προτερεύει , ἡ δὲ ὕπαρξις αὐτοῦ χρόνῳ μὲν ὑστέρα , τῇ δὲ οὐσίᾳ πρώτη · πρῶτα γὰρ τῇ οὐσίᾳ τὰ τελειότερα . ὅπερ τοῦ πρώτου σημαινόμενον οὐ δοκεῖ μοι παραλελεῖφθαι ὡς ὁ Ἰάμβλιχός φησιν , ἀλλ' ἐν τῷ τετάρτῳ τρόπῳ περιέχεσθαι , ἐν ᾧ τὸ τιμιώτερον καὶ βέλτιστον πρῶτον ἐλέγετο . ἐν ἄλλοις δὲ πρότερον λέγει καὶ τὸ μέρος τὸ ἐν τῷ ὁρισμῷ τοῦ πράγματος , ὅπερ οἶμαι ὡς ὑλικὸν λαμβανόμενον αἴτιον ἐν τῷ πέμπτῳ τρόπῳ περισχεθήσεται , τῷ αὐτῷ μὲν τρότῳ ὡς ἡ ἥλη τῷ ὄλῳ ἑπόμενον , οὐ μέντοι ἀντιστρέφει κατὰ τὴν τοῦ εἶναι ἀκολούθησιν . λέγει δὲ καὶ τὸ τέλος πρότερόν τε εἶναι καὶ γνωριμώτερον αὐτοῖς , κἄν ὕστερον ᾖ τῇ φύσει . Ἐν δὲ τοῖς Μετὰ τὰ φυσικὰ οὕτως τὸ πρότερον καὶ ὕστερον διαιρεῖται · πρῶτον , φησίν , ἀστὶν τὸ ἐγγύτερον ἀρχῆς τινος ὡρισμένης , ἢ ἁπλῶς καὶ τῇ φύσει ἢ πρός τι ἢ ποῦ ἢ ὑπό τινων , οἶον τὸ μὲν κατὰ τόπον τῷ εἶναι ἐγγύτερον ἢ φύσει τινὸς τόπου ὡρισμένου , οἶον τοῦ μέσου ἢ τοῦ ἐσχάτου , ἢ πρὸς τὸ τυχόν , τὸ δὲ πορρώτερον ὕστερον . τὰ δὲ κατὰ χρόνον πρότερα , ἐπὶ μὲν τῶν γενομένων τὰ πορρώτερον ὄντα τοῦ νῦν , ἐπὶ δὲ τῶν ἐσομένων τὰ ἐγγύτερον · οὕτων γὰρ τὰ μὲν Τρωικὰ τῶν Μηδικῶν πρότερα γέγονε , τὰ δὲ Νέμεα τῶν Πυθίων πρῶτα γενήσεται , τῷ νῦν ὡς ἁρχῇ χρησαμένων ἡμῶν . τὰ δὲ κατὰ κίνησιν · τὸ γὰρ ἐγγύτερον τοῦ πρώτου κινήσαντος πρότερον , οἷον παῖς ἀνδρός · ἀρχὴ δὲ καὶ αὕτη τις ἁπλῶς . τὸ δὲ κατὰ δύναμιν · τὸ γὰρ ἄρχον τῇ δυνάμει καὶ τὸ δυνατῶτερον πρότερον , τοιοῦτον δέ ἐστιν οὗ κατὰ τὴν προαίρεσιν ἀνάγκη θάτερον καὶ τὸ ὕστερον ἀκολουθεῖν , ὥστε κινοῦντος μὲν ἐκείνου κινεῖσθαι , μὴ κνοῦντος δὲ μὴ κινεῖσθαι · ἀρχὴ γὰρ καὶ προαίρεσις . τὰ δὲ κατὰ τάξιν · ταῦτα δέ ἐστιν ὅσα πρός τι ἕν ὡρισμένον διέστηκε κατὰ τὸν λόγον , οἷον παραστάτης τριτοστάτου πρότερος καὶ ἡ παρανήτη νήτης · καὶ γὰρ ὅπου μὲν ό δορυφαῖος , ἔνθα δὲ ἡ μέση ἀρχή . ταύτα μὲν οὖν πρότερα τοῦτον λέγεται τὸν τρόπον . ἄλλον δὲ τρόπον τὸ τῇ γνώσει πρότερον , ὡς καὶ ἁπλῶς πρότερον . τούτων δὲ ἄλλως μὲν κατὰ τὸν λόγον , ἄλλως δὲ κατὰ τὴν αἴσθησιν · κατὰ μὲν γὰρ τὸν λόγον τὰ καθόλυ πρότερα , κατὰ δὲ τὴν αἴσθησιν τὰ καθ' ἕκαστα . ἔτι πρότερα λέγεται τὰ τῶν προτέρων πόθη , οἷον εὐθύτης λειότητος πρότερον , ἐπεικὴ τὸ μὲν γραμμῆς ἐστι πάθος , τὸ δὲ ἐπιφανείας . λέγεται δὲ πρότερα καὶ κατὰ φύσιν καὶ οὐσίαν , ὅσα αὐτὰ μὲν ἐνδέχεται ἄνευ ἄλλων εἶναι , ἐκεῖνα δὲ ἄνευ τούτων μὴ ἐνδέχεται , ᾧ τρόπῳ καὶ ό Πλάτων ἐχρήσατο' Ι καὶ αὐτὸς ἐνταθα . αὔτως μὶν οὖν ἐκεῖ τοὺς τοῦ προτέου καὶ ὑστέρου τρόπους ἀπηριθμήσατο , καὶ δῆλον ὅτι περιέχονται ἐν τούτοις οἱ ἐν ταῖς Κατηγορίαις εἰρημένοι , ὁ μὲν κατὰ χρόνον καὶ ὁ κατά τάξιν καὶ ό κατὰ δύωαμιν ἐν τῷ πρώτῳ , τὰ δὲ δατὰ φύσιν καὶ αἰτίαν ἐν τῷ ἐσχάτῳ . Οἱ μέντοι πέντε πρόποι οἱ ἐν ταῖς Κατηγορίαις ἀναχθήσονται εἰς τὰ ἀνωτάτω γένη οὕτως · ὁ μὲν κατὰ χρόνον εἰς τὴν ποτὲ κατηγορίαν , ό δὲ κατὰ φύσιν καὶ τὸ συναναιρεῖν μὲν μὴ συναναιρῖσθαι δὲ καὶ ὁ κατὰ δύναμιν καὶ ὁ κατὰ αἰτίαν ὑπὸ τὰ πρός τι , ὁ δὲ κατὰ τάξιν ὑπὸκεῖσθαι . κεῖσθαι . δῆλον δὲ ἅτι καὶ τὸ ὕστερον ἐν ταῖς αὐταῖς ἔσται κατηγορίαις , ἐν αἷς καὶ τὸ πρότερον . Καὶ Στράτων δὲ ὁ Λαμψακηνὸς ἐν τῷ Ηερὶ τοῦ προτέρου καὶ ὑστέρου μονοβιβλίῳ πολλοὺς ἀπηριθμήσατο τρόπους , οὓς νομίζω δυνατὸν εἶναι ὑπὸ τοὺς πέντε τοὺς ἐνταῦθα λεγομένους ἀναγαγεῖν οἷον μερισμὸν ἐκείνων ὄντας . ὑπὸ μὲν γὰρ τὸ τῷ χρόνῳ πρότερον ταχθήσεται τὸ ἀτελὲς τοῦ τελείου λεγόμενον , διότι ἔσχατον ἐν πᾶσι τὸ τέλος · τὸ δὲ αὐτὸ καὶ ὑπὸ τὴν τάξιν . ἔτι δὲ ὑπ᾿ ἄμφω ταῦτα καὶ ὑπὸ <τὸ> τῇ ἀξίᾳ καὶ δυνάμει καὶ τῇ πρότερόν ἐστιν , οὗ ἐπιστήμη πρότερον , οἷον μονάδος ἢ δυάδος καὶ πλήθους ἤ ἀρτίου καὶ περιττοῦ · ταῦτα γὰρ οὐδὲ ἀντιστρέφει κατὰ τὴν τοῦ εἶναι ἀκολούθησιν , ὥσπερ οὐδὲ ἡ ἐπιστήμη αὐτῶν . πρῶτον δὲ καὶ τῷ χρόνῳ καὶ τῇ ἀξίᾳ , ὧν τὸ ἔργον πρότερον , οἷον τὸ ἀγαθὸν τοῦ κακοῦ · τὸ μὲν γὰρ σωτηρίας , τὸ δὲ φθορᾶς αἴτιον , πρῶτον δὲ τὸ εἶναι τοῦ φθείρεσθαι καὶ χρόνῳ καὶ ἀξίᾳ . πρῶτον δὲ τῇ φύσει ὡς μὴ ἀντιστρέφον κατὰ τὴν τοῦ εἶναι ἀκολούθησιν , ὅπερ δυνατὸν εἶναι θατέρου μὴ ὄντος , ὡς τόπος σώματος καὶ σῶμα χρώματος , ὁμοίως δὲ καὶ εἰ θάτερον ἐν θατέρῳ πέφυκε γίνεσθαι , οἷον ἡ οὐσία ποιοῦ καὶ ποσοῦ · οὕτως δὲ καὶ τὸ κατὰ φύσιν πρότερον τοῦ παρὰ φύσιν καὶ ὁ νόμος τῆς παρανομίας καὶ ἡ ἕξις τῆς στερήσεως . ὑπὸ δὲ τὸ τῇ ἀξίᾳ πρότερον καὶ τὸ δυνάμει τάττοιτο ἂν τὰ τῷ τιμιωτέρῳ συγγενέστερα , ὡς τὸ ποσὸν τοῦ ποιοῦ προτάττοιτο ἄη διότι τὸ μὲν ποσὸν μέρος τῆς οὐσίας , τὸ δὲ ποιὸν οὔ · καὶ εἰ τὸ μὲν μετέχει γενέσεως καὶ φθορᾶς , ὡς ὁ χρόνος , τὸ δὲ οὔ , ὡς ὁ τόπος , καὶ τὸ μὲν χωριστόν , τὸ δὲ οὔ · ἄνευ μὲν γὰρ αἰσθήσεως εἶναι τὴν ψυχὴν ἀδύνατον , ἄνευ δὲ ἐπιθυμίας εἶναι δυνατόν · καὶ τὸ ἀμερὲς τοῦ μεριστοῦ · ἀρχῇ γὰρ ὁμοιότερον , ὥστε καὶ κύκλου τὸ κέντρον · καὶ τὸ μᾶλλον τοῦ προτέρου μετέχον , ὡς τὸ ἀίδιον μὲν τοῦ ἀγαθοῦ , τὸ φθαρτὸν δὲ τοῦ κακοῦ καὶ τὸ ἄρτιον δυάδος , τὸ δὲ περιττὸν τριάδος · καὶ εἰ τὸ μὲv μένει χρόνον τινά τὸ δὲ οὐ μένει , οἷον σῶμα κινήσεως καὶ χρόνου . ὑπὸ δὲ τὸ τῇ τάξει πρότερον εἴη ἂν τὸ τοῦ μεταξὺ πρότερον , ὕστερον δὲ τὸ τοῦ μεταξὺ ὕστερον . ὑπὸ δὲ τὸ <τὸ ἐν> τοῖς ἀντιστρέφουσιν ὡς αἰτιῶδες πρότερον ἂν εἴη τὸ στοιχεῖον · καὶ γὰρ αὖ καὶ τὸ μέρος τοῦ ὅλου , ὡς τὸ πεπερασμένον τοῦ ἀπείρου , καὶ εἰ θάτερον ἐκ θατέρου , οἷον ὁ χαλκὸς τοῦ ἀνδριάντος · ὑλικὸν γὰρ καὶ οὗτος αἴτιον . ὅτι δὲ καὶ <τὸ> αὐτὸ κατ᾿ ἄλλο καὶ ἄλλο καὶ πρότερον καὶ ὕστερον εἶναι καὶ αὐτὸς ὁ Στράτων ἐνεδείξατο , τὸν χρόνον καὶ τὸν τόπον πρότερα καὶ ὕστερα ἀλλήλων δεικνύς .
Lemmas: Περός προτερουκης ὕστερος . p . 14a26 Πρότερος ἕτερος ἕτερος λέγω τετραχῶς ἔως ὁ ὥστε κατά πέντε τρόπος πρότερος ἕτερος ἔτερον λέγω . χράω καί ὁ πρότερος ἐν τε ὁ περί ὁ ουσος λόγος καί ἐν ὁ πρός τίς εἶπον · ὁ γάρ ἐπιστητός ὁ ἐφίστημι πρότερος ἄν δοκέω εἰμί " . διά οὗτος οὖν καί ὁ πρότερος πρλλαχῶς λέγω ὁ διαίρεσις ποιέω , οὖον πᾶς ὁ πρόπους παραδίδωμι ( καί ἄλλος γοῦν ἐκ προστίθημι καί αὐτός ἐν ἄλλος καί ὁ Στράτων ἐν ὁ περι ὁ πρότερος καί ὕστερος μονοβίβλιον ) , ἀρκέω δέ πρός εἰσαγωγή καί ὁ ἐκτίθημι οἴομαι . Πρῶτος μέν γάρ τρόπος ὁ πρότερος καί κύριος ὁ κατά ὁ χρόνος εἰμί φημί , καθό ὁ πρῶτος ὁ χρόνος πρέσβυς καί παλαιός λέγω , τίμιος τίθημι οὗτος ὁ ἄνομος . λέγω δέ κύριος ὁ μέν πρέσβυς ἐπί ὁ ἔμψυχος καί μάλιστα ἄνθρωπος , καθά Πυθαγόρας Σωκράτης πρέσβυς λέγω , ὁ δέ παλαιός ἐπί ὁ ἄψυχος καί ὁ πρᾶγμα , ὡς ὁ Τρωικός ὁ Περσικός παλαιός φημί καί οὗτος πρότερος . δῆλος δέ ὅτι πρός ἕτερος δεῖ παραβάλλω ἡγέομαι ὁ σύγκρισις · εἰμί γάρ μή οὗτος , εὑρίσκω τις αὐτός ααυος πρέσβυς κατά ὁ νέος ἡλικία , ἵσμα ὁ χρόνος πρότερος εἰμί ἐκεῖνος . ἐν δή οὗτος ζητητέος πρῶτος μέν , εἰμί ὁμώνυμος ὁ πρότερος πῶς εἰμί τίς ἐν αὐτός κύριος · ἐν ἄρα ὁ πολλαχῶς λέγω καί ὁμώνυμος ὁ μέν κύριος εἰμί , ὁ δέ κατά μεταφορά οὐ ἐνδέχομαι , ὡς εἴρω ἐν ὁ περί ὁμώνυμος λόγος . > ὁ μέν ἄτομος οὐσία κύριος καί πρῶτος καί μάλιστα εἴρω , διότι συνώνυμος κατά αὐτός ὁ δύο λέγω αὔσιος · ῥητέος οὖν ὅτι καί ἐπί ὁμώνυμος εἰμί φαίνω ὁ κύριος , ὅταν ὁ μέν πρῶτος τίθημι , ὁ δέ ἀπό ἐκεῖνος , ὡς ζῷον ὁ τε ἐμψύχω καί ὁ γεγραμμίνον , ἀλλά ὁ μέν κύριος ζῷον , ὁ δέ κατά ὁμοιότης ἐκεῖνος δύο , ὁμώνυμος δέ ἄμφω . δύο δέ ζητητέος , διά τίς ὁ κατά χρόνος κύριος εἰμί ὁ πρότερος σημαίνω . ἤ ὅτι ἀπό ὁ κατά χρόνος πρότερος καί ὁ ἄλλος ὁ πρότερος εἴρω δοκέω . καί ὁ συνήθεια δέ οὗτος ὁ σημαίνω εἰμί γνώριμος · ἐπεί πρότερος γίγνομαι " , φημί Ὅμηρος . δεύτερος δέ τρόπος ὁ πρότερος φημί ὁ μή ἀντιστρέφω κατά ὁ ὁ εἰμί ἀκολούθησις , ὅταν ἄλλος μέν τίθημι αὐτός ἕπω , αὐτός δέ τίθημι ὁ ἄλλος μή ἕπω , ὡς δύο μέν εἰμί εἷς πάντως εἰμί , εἷς δέ εἰμί οὐ ἀνάγκη δύο εἰμί . ἀπό οὖον οὖν οὐ ἕπω ὁ ἀκολούθησις , πρότερος ἐκεῖνος , καί ᾡ τίθημι ἕπω ὁ ἕτερος , ὕστερος ἐκεῖνος . καλέω δέ εἴωθα ὁ ωεώτεροι ὁ τοιοῦτος πρότερος συνεπιφέρω μέν μή συνεπιφέρω δέ καί συναναιρέω μέν μή συναναιρέω δεῖ , ὅσπερ Ἀριστοτέλης συλλαμβάνω ἐν ὁ μή ἀντιστρέφω κακός ὁ ὁ εἰμί ακολουφημι . οὐ ἀντιστρέφω δέ εἶπον κατά ὁ ὁ εἰμί ἀκολούθησις , διότι οὐ ὥσπερ εἰμί ὁ δύο εἰμί ὁ ὅς , οὕτως εἰμί ὁ εἷς ἕστiν ὁ δύο · οὐ ἐξισάζω οὖν ὁ εἷς πρός ὁ δύο κατά ὁ ἀκολουθέω ὁ εἰμί ὁ εἷς ὁ εἰμί ὁ δύο , ὥσπερ ἀκολουθέω ὁ εἰμί ὁ δύο ὁ εἰμί ὁ εἷς . πρότερος οὖν ὁ μή ἀντιστρέφω κακός ὁ ὁ εἰμί ἀκολούθησις . οὕτως δέ καί ὁ γένος πρότερος δείκνυμι ὁ φύσις ὁ εἶδος , ὡς συναναιρέω μέν μή συναναιρέω δέ καί συνεπιφέρω μέν μή συνεπιφέρω δέ · ζῷον μέν γάρ ἀναιρέω συναναιρέω ἄνθρωπος , ἄνθρωπος δέ ἀναιρέω οὖον συναναιρέω ζῷον , καί κατά ὁ ὁ εἰμί δέ ἀκολουθία οὔτε συνυπάρχω οὔτε συνεπιφέρω ὁ ζῷον ὁ ἄνθρωπος ὥσπερ ὁ ἄνθρωπος ὁ ζῷον . ἀλλά διά τίς μή εἶπον πρότερος εἰμί ὁ γένος ὁ εἶδος καί ὁ εἶδος ὁ ἄτομος καί ὁ αἴτιος ὁ αἰτιατός ; ἢ κοινός ποιέω ἀπόδοσις καί ὁ γένος καί ὁ εἶδος προσήκω καί ἔτι τις αἴτιος ὁ φύσις προηγούμενος ὁ αἰτιατός , ὡς καί ὁ εἷς αἴτιος ὁ δύο . Τρίτος δέ τρόπος ὁ πρότερος ὁ κατά ὁ τάξις απαριθμώ , καί πιστόω οὗτος ἐκ τε ὁ ἀποδεικτικός ἐπιστήμη , οἷος ἐπί γεωμετρία · πρότερος γάρ ἐν αὐτός ὁ διάγραμμα ὁ ὅρος καί ὁ ἀξίωμα καί ὁ αἴτης καί ὁ ὑπόθεσις ὡς ὁ τάξις πρωτεύω , καί ἐπί ὁ γραμματικός πρότερος εἰμί ὁ στοιχεῖον ὁ συλλαβή ὁμοίως ὁ τάξις · καί ἐπί ὁ λόγος δέ ὁ δικανικός καί δημηγορικός ὁ αὐτός δείκνυμι · ὁ γάρ προοίμιον ὁ διήγησις πρότερος καί ὁ διήγησις ὁ πίστις . καί μήποτε οὗτος κύριος ὁ παράδειγμα | κατά μόνος ὁ τάξις πρότερος ἐνδείκνυμι · ἐπί μέν γάρ ὁ ἄλλος καί ὡς αἴτιος πρότερος εἰμί , ἐνταῦθα δέ ὁ προοίμιον οὐ εἰμί αἴτιος ὁ διήγησις , ἀλλά ὁ τάξις μόνος προυπάρχω . τέταρτος τίθημι ὁ πρότερος τρόπος , κατά ὅς ὁ ἀγαθός καί τίμιος πρότερος εἰμί καί δύναμις καί ὑπεροχή λέγω , ὥσπερ ὁ θεῖον ὁ θνητός · οὕτως δέ καί ἐν ὁ πόλις καί ἐν ὁ φίλος ὁ τίμιος πρότερος λέγω . οὗτος δέ ὁ τρόπος ἀλλότριος εἰμί φημί ὁ κατά ὁ πρῶτος σημασία , οὐ ὅτι οὐ εἰμί πρῶτος ὁ εἰμί ὁ φύσις ὁ ἀγαθός καί τίμιος , ἀλλά ὅτι οὖον πάνυ συνεθίζω ὁ πρότερος ἐπί ὁ τοιοῦτος · ὁ γοῦν πατήρ καί διδάσκαλος καίτοι τίμιος εἰμί οὐ εἴωθα κατά οὗτος πρότερος λέγω , οὐδέ συμφύω ὁ ὁ πρότερος ὄνομα , ὡς ἐπί ὁ ἄλλος ἔχω τρόπος . μήποτε δέ οὖον διά ὁ συνήθεια ἀλλότριος εἶπον εἰμί ὁ πρότερος καί ὕστερος ὁ τρόπος οὗτος ( ὅς γάρ ὁ συνήθεια πολλάκις πρῶτος ὁ τίμιος λέγω ) , ἀλλά ὅτι ὁ πρότερος καί ὕστερος ἐν τοιοῦτος φύσις βούλομαι εἰμί ὡς ἐν χρόνος καί ἐν ἀριθμός ὁ εἷς καί δύο καί ἐν λόγος ὁ προοίμιον καί ὁ διήγησις , καί ὁ ἐφεξῆς δέ ἐπάγω ἐπί ὁ ἐξισάζω τίθημι καί οὐ ἀγαθός καί χείρων , καθό τοιοῦτος . καίτοι ὁ ὁ αἴτιος πρότερος ἀγαθός , ἀλλά οὖον κατά ὁ ἀγαθός ὁ πρότερος ἔχω καί ὕστερος , ἀλλά καθό ὁ αὐτός πως εἰμί φύσις προτερεύω καί ὑστερέω . προστίθημι δέ καί πέμπτος ὁ εἴρω τρόπος ὁ πρότερος , κατά δν καί ἐν ὁ ἀντιστρέφω κατά ὁ ὁ εἰμί ἀκολούθησις καί ἅμα ὑπάρχω δοκέω ὅμως πρότερος λέγω ὁ ὁ αἴτιος περιέχω , ὡς ἀπό ὅς παριθερος παράδειγμα · ὁ γάρ πρᾶγμα αἴτιος εἰμί ὁ ἀληθής λόγος , ἀλλά οὐ ὁ λόγος ὁ πρᾶγμα . γιώνω δέ ἐπί ὁ ἀντακολουθέω ποτέ μέν ὡς ποιητικός , ὡς ἐπί τε ὁ εἴρω παράδειγμα καί μέντοι πατήρ εἰμί καί υἱός εἰμί καί ἀνάπαλιν , αἴτιος δέ ποιητικός ὁ πατήρ · ποτέ δέ ὡς ὑλικός , ὡς ὁ κέραμος · ἅμα γάρ ὕδωρ καί γῆ , μικτός δέ , οὖς ἐκ γῆ καί πηλός , ἀλλά ὁ μέν ὕδνρ καί ὁ γῆ ὑλικός αἴτιος , ὁ δέ μίξις εἰδικός οὗτος . Πέντε μέν οὖν αὐτός ἐνταῦθα ὁ πρότερος ὁ τρόπος ἐκτίθημι , ὁ κατά χρόνος , ὁ κατά φύσις , ὁ κατά τάξις , ὁ κατά ουναμιν , ὁ κατά αἴτιος . δῆλος δέ ὅτι ὁσαχῶς ὁ προτείνω , τοσαυταχῶς ἄν καί ὁ ὕστερος λέγω . ὅς δέ ὁ θέσις ὁ πρῶτος ἀφορίζω , οἷος πρῶτος ὁ κίων ὁ ἀνατολικός λέγω , εἰμί μέν κατά ἐπίνοια ἔχω ὁ πρῶτος , οὐδείς λόγος ὁ γάρ αὐτός πρῶτος εἰμί καί ὕστερος ) · εἰμί δέ τίς καί φύσις ἔχω , ὑπό ὁ τάξις ἀνάγω . ὁ δέ ὁ ε'πινοίᾳ πρῶτος ὥσπερ ὁ τέλος , διότι προνοέω ὁ τέλος , ὥσπερ ὁ σκέπη πρό ὁ τοῖχος καί ὁ θεμέλιος καί ὁ ὄρυξις — οὗτος δέ οὖν ὑπό ὁ ὁ χρόνος πρῶτος ἀνάγω · χρόνος γάρ ὁ ὁ τέλος ἔννοια προτερεύω , ὁ δέ ὕπαρξις αὐτός χρόνος μέν ὕστερος , ὁ δέ οὐσία πρῶτος · πρῶτος γάρ ὁ οὐσία ὁ τέλειος . ὅσπερ ὁ πρῶτος σημαίνω οὖον δοκέω ἐγώ παραλείπω ὡς ὁ Ἰάμβλιχος φημί , ἀλλά ἐν ὁ τέταρτος τρόπος περιέχω , ἐν ὅς ὁ τίμιος καί ἀγαθός πρῶτος λέγω . ἐν ἄλλος δέ πρότερος λέγω καί ὁ μέρος ὁ ἐν ὁ ὁρισμός ὁ πρᾶγμα , ὅσπερ οἴομαι ὡς ὑλικός λαμβάνω αἴτιος ἐν ὁ πέμπτος τρόπος περιέχω , ὁ αὐτός μέν τρότῳ ὡς ὁ Ήλη ὁ ὅλος ἕπω , οὖον μέντοι ἀντιστρέφω κατά ὁ ὁ εἰμί ἀκολούθησις . λέγω δέ καί ὁ τέλος πρότερος τε εἰμί καί γνώριμος αὐτός , ἄν ὕστερος εἰμί ὁ φύσις . ἐν δέ ὁ μετά ὁ φυσικός οὕτως ὁ πρότερος καί ὕστερος διαιρέω · πρῶτος , φημί , Άστιν ὁ ἐγγύς ἀρχή τις ὁρίζω , ἢ ἁπλόος καί ὁ φύσις ἢ πρός τίς ἢ ποῦ ἢ ὑπό τίνω , οἶος ὁ μέν κατά τόπος ὁ εἰμί ἐγγύς ἢ φύσις τις τόπος ὁρίζω , οἶος ὁ μέσος ἢ ὁ ἔσχατος , ἢ πρός ὁ τυγχάνω , ὁ δέ πρόσω ὕστερος . ὁ δέ κατά χρόνος πρότερος , ἐπί μέν ὁ γίγνομαι ὁ πρόσω εἰμί ὁ νῦν , ἐπί δέ ὁ εἰμί ὁ ἐγγύς · ἵημι γάρ ὁ μέν Τρωικός ὁ Μηδικός πρότερος γίγνομαι , ὁ δέ Νέμειος ὁ Πυθίων πρῶτος γίγνομαι , ὁ νῦν ὡς ἀρχή χράω ἐγώ . ὁ δέ κατά κίνησις · ὁ γάρ ἐγγύς ὁ πρῶτος κινέω πρότερος , οἷος παῖς ἀνήρ · ἀρχή δέ καί οὗτος τις ἁπλόος . ὁ δέ κατά δύναμις · ὁ γάρ ἄρχω ὁ δύναμις καί ὁ δυνατός πρότερος , τοιοῦτος δέ εἰμί ὅς κατά ὁ προαίρεσις ἀνάγκη ἕτερος καί ὁ ὕστερος ἀκολουθέω , ὥστε κινέω μέν ἐκεῖνος κινέω , μή κνάω δέ μή κινέω · ἀρχή γάρ καί προαίρεσις . ὁ δέ κατά τάξις · οὗτος δέ εἰμί ὅσος πρός τίς εἷς ὁρίζω διΐστημι κατά ὁ λόγος , οἷος παραστάτης τριτοστάτης πρότερος καί ὁ παρανήτη Νήτης · καί γάρ ὅπου μέν ὅς δορυφαῖος , ἔνθα δέ ὁ μέσος ἀρχή . οὗτος μέν οὖν πρότερος οὗτος λέγω ὁ τρόπος . ἄλλος δέ τρόπος ὁ ὁ γνῶσις πρότερος , ὡς καί ἁπλόος πρότερος . οὗτος δέ ἄλλως μέν κατά ὁ λόγος , ἄλλως δέ κατά ὁ αἴσθησις · κατά μέν γάρ ὁ λόγος ὁ κάθολος πρότερος , κατά δέ ὁ αἴσθησις ὁ κατά ἕκαστος . ἔτι πρότερος λέγω ὁ ὁ πρότερος πίνω , οἷος Εὐθύτης λειότης πρότερος , πέκω ὁ μέν γραμμή εἰμί πάθος , ὁ δέ ἐπιφάνεια . λέγω δέ πρότερος καί κατά φύσις καί οὐσία , ὅσος αὐτός μέν ἐνδέχομαι ἄνευ ἄλλος εἰμί , ἐκεῖνος δέ ἄνευ οὗτος μή ἐνδέχομαι , ὅς τρόπος καί ὅς Πλάτων χράω Ι καί αὐτός ἐντείνω . αὔτως μιν οὖν ἐκεῖ ὁ ὁ προτείνω καί ὕστερος τρόπος ἀπαριθμέω , καί δῆλος ὅτι περιέχω ἐν οὗτος ὁ ἐν ὁ κατηγορία εἴρω , ὁ μέν κατά χρόνος καί ὁ κατά τάξις καί ὅς κατά ὕδω ἐν ὁ πρῶτος , ὁ δέ Δᾶτα φύσις καί αἴτιος ἐν ὁ ἔσχατος . ὁ μέντοι πέντε πρόπας ὁ ἐν ὁ κατηγορία ἀνάγω εἰς ὁ ἄνω2 γένος οὕτως · ὁ μέν κατά χρόνος εἰς ὁ ποτέ κατηγορία , ὅς δέ κατά φύσις καί ὁ συναναιρέω μέν μή συναναιρέω δέ καί ὁ κατά δύναμις καί ὁ κατά αἴτιος ὑπό ὁ πρός τίς , ὁ δέ κατά τάξις ὑπόκειμαι . κεῖμαι . δῆλος δέ ἵσμα καί ὁ ὕστερος ἐν ὁ αὐτός εἰμί κατηγορία , ἐν ὅς καί ὁ πρότερος . καί Στράτων δέ ὁ Λάμψακηνός ἐν ὁ ἀήρ ὁ πρότερος καί ὕστερος μονοβίβλιον πολύς ἀπαριθμέω τρόπος , ὅς νομίζω δυνατός εἰμί ὑπό ὁ πέντε ὁ ἐνταῦθα λέγω ἀνάγω οἷος μερισμός ἐκεῖνος εἰμί . ὑπό μέν γάρ ὁ ὁ χρόνος πρότερος τάσσω ὁ ἀτελής ὁ τέλειος λέγω , διότι ἔσχατος ἐν πᾶς ὁ τέλος · ὁ δέ αὐτός καί ὑπό ὁ τάξις . ἔτι δέ ὑπό ἄμφω οὗτος καί ὑπό ὅς ὁ ἄξιος καί δύναμις καί ὁ πρότερος εἰμί , ὅς ἐπιστήμη πρότερος , οἷος μόνος ἢ δυάς καί πλῆθος ἤ ἄρτιος καί περισσός · οὗτος γάρ οὐδέ ἀντιστρέφω κατά ὁ ὁ εἰμί ἀκολούθησις , ὥσπερ οὐδέ ὁ ἐπιστήμη αὐτός . πρῶτος δέ καί ὁ χρόνος καί ὁ ἄξιος , ὅς ὁ ἔργον πρότερος , οἷος ὁ ἀγαθός ὁ κακός · ὁ μέν γάρ σωτηρία , ὁ δέ φθορά αἴτιος , πρῶτος δέ ὁ εἰμί ὁ φθείρω καί χρόνος καί ἄξιος . πρῶτος δέ ὁ φύσις ὡς μή ἀντιστρέφω κατά ὁ ὁ εἰμί ἀκολούθησις , ὅσπερ δυνατός εἰμί θατέρου μή εἰμί , ὡς τόπος σῶμα καί σῶμα χρῶμα , ὁμοίως δέ καί εἰμί ἕτερος ἐν ἕτερος φύω γίγνομαι , οἷος ὁ οὐσία ποιέω καί ποσός · οὕτως δέ καί ὁ κατά φύσις πρότερος ὁ παρά φύσις καί ὁ νόμος ὁ παρανομία καί ὁ ἕξις ὁ στέρησις . ὑπό δέ ὁ ὁ ἄξιος πρότερος καί ὁ δύναμις τάσσω εἄν ὁ ὁ τίμιος συγγενής , ὡς ὁ ποσός ὁ ποιέω προτάσσω ἄημι διότι ὁ μέν ποσός μέρος ὁ οὐσία , ὁ δέ ποιός οὖον · καί εἰμί ὁ μέν μετέχω γένεσις καί φθορά , ὡς ὁ χρόνος , ὁ δέ οὖον , ὡς ὁ τόπος , καί ὁ μέν χωριστός , ὁ δέ οὖον · ἄνευ μέν γάρ αἴσθησις εἰμί ὁ ψυχή ἀδύνατος , ἄνευ δέ ἐπιθυμία εἰμί δυνατός · καί ὁ ἀμερής ὁ μεριστός · ἀρχή γάρ ὅμοιος , ὥστε καί κύκλος ὁ κέντρον · καί ὁ μᾶλλον ὁ πρότερος μετέχω , ὡς ὁ ἀίδιος μέν ὁ ἀγαθός , ὁ φθαρτός δέ ὁ κακός καί ὁ ἄρτιος δυάς , ὁ δέ περισσός τριάς · καί εἰμί ὁ ὅς μένω χρόνος τις ὁ δέ οὖον μένω , οἷος σῶμα κίνησις καί χρόνος . ὑπό δέ ὁ ὁ τάξις πρότερος εἰμί εἄν ὁ ὁ μεταξύ πρότερος , ὕστερος δέ ὁ ὁ μεταξύ ὕστερος . ὑπό δέ ὁ ὅς ἐν ὁ ἀντιστρέφω ὡς αἰτιώδης πρότερος εἄν εἰμί ὁ στοιχεῖον · καί γάρ αὖος καί ὁ μέρος ὁ ὅλος , ὡς ὁ περαίνω ὁ ἤπειρος , καί εἰμί ἕτερος ἐκ θατέρου , οἷος ὁ χαλκός ὁ ἀνδριάς · ὑλικός γάρ καί οὗτος αἴτιος . ὅτι δέ καί ὅς αὐτός κατά ἄλλος καί ἄλλος καί πρότερος καί ὕστερος εἰμί καί αὐτός ὁ Στράτων ἐνδείκνυμι , ὁ χρόνος καί ὁ τόπος πρότερος καί ὕστερος ἀλλήλων δείκνυμι .