simplicius.in-aristotelis-categorias-commentarium 6
Περὶ ποσοῦ . p . 4b20 Τοῦ δὲ ποσοῦ τὸ μέν ἐστι διωρισμένον , τὸ δὲ Μετὰ τὴν οὐσίαν περὶ τοῦ ποσοῦ διδάσκειν ὁ Ἀριστοτέλης προτίδεται . καὶ δεῖ πρῶτον τὴν αἰτίαν τῆς τάξεως εὑρεῖν , δι’ ἣν δεύτερον τὸ ποσὸν μετὰ τὴν οὐσίαν ἐτάχθη . λέγουσιν οὖν ὅτι συνυφίσταται τῷ ὄντι τὸ ( ἅμα μὰρ ὄν τί ἐστιν καὶ εὐθὺς ἢ ἓν ἢ πολλὰ ἀνάγκη αὐτὸ τὰ πλεῖστα κοινά ἐστιν τῇ τε οὐσίᾳ καὶ τῷ ποσῷ , ὡς τὸ μὴ ἔχειν καὶ τὸ μὴ ἐπιδέχεσθαι τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἦττον , καίτοι τὸ ποιὸν ἀμφότερα ταῦτα ἔχει , καὶ ὅτι προηγεῖται τὸ ἄποιον διαστατὸν τῆς μένης ποιότητος , καὶ ὃτι τῶν μὲν ἂλλων ἀνατρεθέντων οὐκ ἀναιρεῖται ἡ οὐσία , εἰ τὸ διαστατὸν καταλείποιτο , τούτου δὲ ἀναιρεθέντος συνανᾖρηται ἡ σωματικὴ οὐσία · ὣστε σύνεγγύς ἐστιν τῇ οὐσίᾳ τὸ ποσόν . προστιθει δὲ ὃτι καὶ ἐν ταῖς κινήσεσιν ἡ κατὰ ποσὸν κίνησις , τουτέστιν ἡ αὒξησις καὶ μείωσις , ἐγγυτέρω ἐστὶν τῆς κατ’ οὐσίαν , τουτέστιν τῆς γενέσεως καὶ φθορᾶς , ἢπερ ἡ ἀλλοίωσις κατὰ ποιότητα οὖσα κίνησις . καίτοι δὲ οὓτως ἐγγὺς οὖσα τῆς οὐσίας ἡ ποσότης ἂλλη παρὰ τὴν οὐσίαν ἐστίν . περὶ γὰρ τὴν οὐσίαν ἡ μεταβολὴ τῆς ποσότητος γίνεται , ὃταν τὸ ἐνιαυσιαῖον παιδίον εἰς μεῖζον μεταβάλλῃ , τοῦ εἲδους τοῦ αὐτοῦ μένοντος · τὸ γὰρ ὑπομένον καὶ ἀνὰ μέρος ἐκάτερον δεχόμενον ἀνάγκη ἓτερον ἑκατέρου εἶναι καὶ οὓτως καὶ τὸ ποιὸν ἓτερον τῆς οὐσίας δείκνυται , ὡς ἁπὸ πάθους ἐπὶ πάθος μεταβαλλουσης αὐτῆς καὶ ἀπὸ διαθέσεως ἐπὶ διάθεσιν . Ὁ μέντοι Ἀρχύτας μετὰ τὴν οὐσίαν τὸ ποιὸν ἒταξεν , ὡδέ πως αὐτῇ τὴν τάξιν παραδιδούς · “ ἁ δὲ τάξις αὐτῶν ὦθε ἒχει · πρώτα μὲν τέτακται οὐσία διὰ τὸ μόναν ταύταν ὑποκεῖσθαι τοῖς ἂλλοις καὶ αὐτὰν καθ’ ἑαυτὰν δύνασθαι νοεῖσθαι , τὰς δὲ ἂλλας μὴ ἂνευ ταύτας · ἤτοι ἢτοι γὰρ κατὰ ταύτας ἢ ταύτῃ ἐν ὑποκειμένῳ κατηγορεῦνται · δευτέρα δὲ ἁ ποιότας · ἂνευ γάρ τῶ τί ἐστιν ἦμεν ἀθύνατον ποιόν τι ἦμεν ” . ἐν δὲ τούτοις παντός ἐστιν ἐπιζητεῖν τοῦ φιλομαθῶς ἒχοντος , εὶς τί βλέπων ἑκάτερος ὁ μὲν τὸ ποιὸν προέταξεν , ὁ δὲ τὸ ποσόν . ἒοικεν τοίνυν ὁ μὲν Ἀρχύτας τὸ καθ’ αὑτὸ νοητὸν ὂν καὶ ὂντως ἐν τοῖς πᾶσι ἐνεσι τὴν συμπλήρωσιν παρέχον καὶ πᾶσι παρὸν ἀμερίστως καὶ ὐπ’ αὐτῶν μετεχόμενον , τοῦτο προϋπάρχειν ὑποθέμενος κατὰ τὴν πρὸς τοῦτο συγγένειαν τὴν τάξιν τοῖς γέ΄νεσιν ἀποδεδωκέναι . τοιγαροῦν τὴν οὐσίαν προτάττει τῶν ὃλων , διότι τοῖς ἂλλοις ὑποκειμένη πᾶσιν τὸ εἶναι ἀφ’ ἑαυτῆς παρέχει , ὣσπερ καὶ ἡ καθ αὐτὴν οὐσία τοῖς πᾶσιν ἐνδίδωσιτ0̀ εἶναι . ἔτι δὲ ἡ οὐσία , φησίν , αὐτὴ καθ’ αὑτὴν ἒστιν τε καὶ νοεῖται , αἱ δὲ ἂλλαι οὐκ ἂνευ ταύτης · καὶ κατὰ ταῦτα οὖν συγγενῶς ἂν ἒχοι πρὸς τὸ καθ’ αὑτὸ ὂν καὶ ἀπολελυμένον πάσης σχέσεως . οὓτως μὲν οὖν ἡ οὐσία προετάχθη τῶν ἂλλων γενῶν . ἐπειδὴ δὲ τὰς νοητὰς οὐσίας οὐκ ἂλλως ἢ κατὰ τὰ εἲδη γνωρίζομεν , καὶ τὰς αἰσθητὰς δὲ εἰ μέλλοιμεν πρὸς ἐκείνας ἀναφέροντες γνωρίζειν , ἀπὸ τῶν ἱδιωμάτων αὐτὰς καὶ τῶν χαρακτήρων ἐπιγνωσόμεθα τῶν περὶ τὴν οὐσίαν , οἳτινες κατὰ τὴν ποιότητα θεωροῦνται , εἰκότως τὸ ποιὸν προηγουμένην ἓξει τῶν ἂλλων τάξιν μετὰ τὴν οὐσίαν . ἔτι δέ , εἰ τῆς μὲν ποιότητος ἀναιρεθείσης πᾶσα ἰδιότης καὶ πᾶς χαρακτὴρ καὶ νοητὸς καὶ αἰσθητὸς ἀναιρεῖται , τῆς δὲ ποσότητος ἀναιρεθείσης τὸ αἰσθητὸν μόνον καὶ σύνθετον ἀναιρεῖται , δῆλον oἶμαι πόσῳ τὸ ποιὸν τοῦ ποσοῦ διενήνοχεν πρὸς τὴν τῆς νοητῆς οὐσίας συγγένετιαν . εὶ δέ τις τὴν νοητὴν οὐσίαν μὴ προσποιούμενος ἀπὸ τῆς πρὸς τὴν αἰσθητὴν τὴν οὐσίαν σχέσεως βούλοιτο ταῖς ἄλλαις κατηγορίαις τὴν τάξιν ἀποδιδόναι , καὶ οὕτως , ἐπειδὴ κυριωτάτη οὐσία ἡ κατὰ τὸ εἶδός ἐστιν , τὸ συγγενὲς πρὸς τὸ εἶδος , ὅπερ ἐστὶ τὸ ποιόν , τοῦτο ἂν εἴη τῇ οὐσίᾳ συγγενέστερον . ἔτι δέ , εἰ τὸ μὲν ποιὸν ἀμέριστόν δστιν καὶ ἀδιάστατον καὶ ἀμερίστως διαιρεῖται περὶ τοῖς σώμασιν , τὸ δὲ ποσὸν διαστατὸν καὶ διαιρετὸν καὶ μεριστόν , εὐλόγως ἂν προτάττοιτο τὸ ποιὸν ὡς ταῖς ἀσωμάτοις ἀρχαῖς οἰκειότερον . καὶ τοῦτο δὲ εἰ δοκεῖ προσθεέον , ὅτι ὥσπερ ἡ οὐσία τοῦ ποσοῦ προϋπάρχει , διότι τὸ εἶναι τῷ ποσῷ ἀπὸ τῆς οὐσίας ἐνδίδοται , οὕτως καὶ μετὰ τὸ ποιὸν ἂν εἴη τὸ ποσόν , ἐπειδὴ τὸν χαρακτῆρα αὐτὸν καὶ τὴν ἰδιότητα ἀπὸ τῆς ποιότητος ἔχει . ἀλλὰ συνυφίσταται , φασί , τῷ ὄντι τὸ ποσόν · ἢ γὰρ ἓν εὐθὺς ἢ πολλά . ἢ πρὸ τοῦ ποσοῦ τὸ ποιὸν συνυφίσταται , χαρακτὴρ αὐτός , καθ᾿ ὃν ἓν λέηεται , ὀπότε καὶ αὐτὸ τὸ ἓν καὶ τὰ κατὰ τὸν τοῦ ποιοῦ χαρακτῆρα ὑφέστηκεν . εἰ δὲ κοινὰ πλείονα τῷ ποσῷ πρὸς τὴν οὐσίαν ὑπάρχει , οὐ χρή , φησὶν ὁ θεῖος Ἱάμβλιχος , ἀπὸ συμβεβηκότων καὶ τῶρ ἄλλως παρακολουθούντων τὴν κατ’ οὐσίαν αὐτῶν τάξιν συλλογίζεσθαι . ῥητέον | δὲ ἴσως , ὅτι τὰ πορρώτερον διεστῶτα πολλάκις ἐναργεστέραν προφαίνει τὴν ἀνόμοιον ὁμοιότητα , ὡς ἡ ἀδιαίρετος ἐν τῷ ἀριθμῷ μονὰς ὁμοία δοκεῖ τῇ πρὸ τοῦ ἀριθμοῦ μονάδι καὶ τὴν ὕλην τῷ πρώτῳ αἰτίῳ ἀνομοίως ὡμοιῶσθαί φασιν . ἀλλ᾿ ὁ μὲν Ἀρχύτας εἰς ἢ τοιαῦτά τινα ἀποβλέψας ἴσως τὸ ποιὸν προτέθεικεν τοῦ ποσοῦ , ὁ δὲ Ἀριστοτέλης πρώτην οὐσίαν ὑποθέμενος τὴν σύνθετον καὶ σωματικὴν διὰ τὸ γνωριμωτέραν εἶναι ταύτην τῇ συνηθείᾳ τῇ λεκτικῇ εἰκότως ταύτῃ τὸ ποσὸν συνέταξεν ὡς οἰκειότερον καὶ γνωριμώτερον καὶ τῇ διαστάσει τῆς τοιαύτης οὐσίας συνυπάρχον . καὶ οὐδὲν θαυμαστὸν ἑκάτερον οἰκείαν τὴν τάξιν ἀποδεδωκέναι ταῖς ἑαυτοῦ ὑποθέσεσιν . Διαιρεῖται δὲ τὸν ποσὸν εἴς τε τὸ συνεχὲς καὶ εἰς τὸ διωρισμένον . ταῦτα τὰρ ὑπὸ γένος ἐστὶν τὸ ποσόν · καὶ γὰρ ἐν τῷ τί ἐστιν αὐτῶν κατηγορεῖται τὸ ποσὸν καὶ οὔτε κατὰ συμβεβηκὸς οὔτε ὄνομα μόνον ἐστίν , ἀλλ᾿ ἐπέσης μετέχει τοῦ ποσοῦ · ἀμφότερα γὰρ ὁμοίως τὸ ἴσον καὶ ἄνισον δπιδέχεται καὶ τὸ διπλάσιον καὶ ἥμισον . γίνεται δὲ ἡ διαίρεσις αὕτη οὐκ εἰς εἴδη τοῦ ποσοῦ , ἀλλ᾿ εἰς διαφοράς · εἴδη μὲν γὰρ τοῦ ποσοῦ τὸ μέγεθος καὶ τὸ πλῆθος , διαφοραὶ δὲ τὸ συνεχὲς καὶ διωρισμένον · τὸ γὰρ μέγεθος ποσόν ἐστι συνεχὲς καὶ τὸ πλῆθος ποσὸν διωρισμένον . αὐτὸς δὲ εἴδη τοῦ ποσοῦ κατὰ μὲν τὴν τοῦ διωρισμένου διαφορὰν τὸν ἀριθμὸν καὶ τὸν λόγον ἔθετο , κατὰ δὲ τὴν τοῦ συνεχοῦς γραμμὴν καὶ ἐπιφάνειαν καὶ σῶμα , ἔτι δὲ καὶ τόπον καὶ χρόνον , καὶ ἴσως ἀκριβέστρον τοῦτο . δοκεῖ γὰρ καὶ τῷ ᾿Ιαμβλίχῳ μὴ παρισοῦσθαι τῷ διωρισμένῳ τὸ πλῆθος , διότι καὶ ὁ λόγος διωρισμένος μέν τίς ἐστιν , ὥσπερ καὶ ὁ ἀριθμός , πλῆθος δὲ οὐκ ἔστιν ὁ λόγος · κἂν γὰρ πολύς ἐστιν ὁ λόγος , ἀλλ᾿ ἄλλο τὸ πολὺ εἶναι τὸ μετέχον πλήθους , ὡς πολλοὶ οἱ ἄνθρωποι , καὶ ἄλλο τὸ πλῆθος εἶναι κατ’ αὐτὸ τοῦτο χαρακτηριζόμενον . μήποτε δὲ οὐδὲ τὸ μέγεθος ταὐτόν ἐστιν τῷ συνεχεῖ · καὶ γὰρ ὁ χρόνος συνεχὴς μέν ἐστιν ὡς μέγεθος δὲ οὐκ ἔστιν . τρία γὰρ εἴδη τοῦ μεγέθους , γραμμὴ καὶ ἐπιφάνεια καὶ σῶμα , ὧν οὐδέν ἐστιν χρόνος · κἂν γὰρ μακρὸς λέγηται χρόνος ῾ἅπανθ᾿ ὁ μακρὸς κἀναρίθμητος χρόνος ” ) , ἀλλὰ καὶ πολὺς οὐδὲν ἧττον , καὶ ἐπιδιαίρεσιν δὲ τοῦ ποσοῦ ποιεῖται , τὸ μὲν θέσιν ἐχόντων τῶν ἐν αὐτῷ μορίων λέγων εἶναι , τὸ δὲ οὐκ ἐξ ἐχόντων θέσιν . διαφέρει δὲ αὕτη τῆς προειρημένης . οὕτε γὰρ τὰ συνεχῆ τὰ αὐτά ἐστι τοῖς θέσιν ἔχουσιν , ἀλλὰ τὰ μὲν ἐκ θέσιν ἐχόντων πάντως καὶ συνεχῆ ἐστιν , τὰ δὲ συνεχῆ οὐ πάντως θέσιν ἔχει · ὁ γοῦν χρόνος συνεχὴς μέν ἐστιν , οὐ μέντοι τῶν θέσιν ἐχόντων . ἀνάπαλιν δὲ πᾶν μὲν διωρισμένον ἐξ οὐκ ἐχόντων θέσιν ἐστίν , οὐ μὴν πᾶν τὸ οὐκ ἐξ ἐχόντων θέσιν ἤδη καὶ διωρισμένον ἐστίν · πάλιν γὰρ ὁ χρόνος ἐξ οὐκ ἐχόντων θέσιν ὢν οὐκ ἔστιν διωρισμένος . καὶ οὐδὲν θαυμαστὸν τοῦ αὐτοῦ κατ᾿ ἄλλην καὶ ἄλλην ἐπιβολὴν πλείονας διαιρέσεις , ὡς τοῦ ζῴου κατά τε τὸ λογικὸν καὶ τὸ ἄλογον καὶ αὖ πάλιν κατά τε τὸ θνητὸν καὶ ἀθάνατον . κατὰ δὲ τὰς τοιαύτας διαφορὰς οὐδὲ τὰ τμήματα τοῖς τμήμασι πάντως ἐφαρμόζει · οὐ γὰρ μόνα τὰ λογικὰ ὑπόποδά ἐστιν , ἀλλὰ καὶ τῶν ἀλόγων πολλά . Λοιπὸν δὲ εἰπεπῖν , τίνα μέν ἐστιν τὰ συνεχῆ , τίνα δὲ τὰ διωρισμένα . ἐν δὲ τῇ Φυσικῇ ἀκροάσει , συνεχῆ ἐστιν , φησίν , ὧν τὰ πέρατα ἕν , ὥσπερ ἁπτόμενα , ὧν τὰ πέρατα ἅμα · ἐνταῦθα δὲ συνεχῆ φησιν εἶναι τὰ πρὸς ἕνα κοινὸν ὅρον συνάπτοντα , διωρισμένα δὲ τὰ μὴ ἔχοντα κοινὸν ὅρον , πρὸς ὃν συνάπτει τὰ μόρια αὐτῶν . καὶ τῷ μὲν διωρισμένῳ ὑποτίθησιν τὸν ἀριθμὸν καὶ τὸν λόγον · τῶν γὰρ πέντε οὐκ ἔστιν μονὰς μέσος ὅρος συνάπτων τὰ τρία καὶ τὰ δύο · εἰ δέ τις λέγοι μονάδα εἶναι καθ᾿ ἕτερον τῶν μερῶν τὴν συνάπτουσαν , ἐπειδὴ ἡ μονὰς οὐκ ἔστιν πέρας τοῦ ἀριθμοῦ , ὡς τὸ σημεῖν τῆς γραμμῆς , ἀλλὰ μέρος , ἄλλη ἂν εἴη μονὰς παρὰ τὰς πέντε , καὶ οὔτε πέντε ἔτι , ἀλλὰ ἓξ ἔσται , οὔτε κοινὸν πέρας ἡ μονὰς ἐκείνη , πρὸς ἥν συνάψει τὰ μόρια . καὶ γὰρ ὁ μὲν ἀριθμὸς ἐκ μονάδων σύγκειται καὶ εἰς μονάδας διαιρεῖται , διὸ οὐδὲ ἐπ᾿ ἄπειρον ἡ διαίρεσις αὐτοῦ , αλλὰ Ζ μέχρι τῶν μονάδων · ἡ δὲ γραμμὴ οὐδὲ σύγκειται ἐκ σημείων οὔτε διαιρεῖται εἰς σημεῖα , διὸ καὶ ἐπ᾿ ἄπειρόν ἐστιν διαιρετή . ἐπειδὴ δὲ καὶ λόγον τοῦ διωρισμένου ποσοῦ φησιν εἶναι , λόγον ἀκουστέον οὐ τὸν ἐν ἀλλὰ τὸν ἐν τῇ φωνῇ · οὗτος γάρ ἐστι ποσόν . πᾶς γὰρ λόγος ἐξ ὀνομάτων καὶ ῥημάτων συνέστηκεν , πᾶν δὲ στοιχεῖον λόγου ἐκ συλλαβῶν , δὲ συλλαβὴ χρόνοις καταμετρεῖται , χρόνῳ ἢ μακρῷ ἢ βραχεῖ , αί δὲ μακραὶ πρὸς τὰς βραχείας ἔχουσι λόγον ὃν δύο πρὸς ἕν , τὸ δὲ ἓν καὶ δύο ἀριθμός , ὁ ἀριθμὸς ποσὸν διωρισμένον , ὥστε καὶ ὁ λόγος διωρισμένος . καὶ γὰρ ἐν τούτῳ οὐδὲν ἔστι κοινὸν λαβεῖν , ὃ συνάπτει αὐτοῦ τὰ μέρη , οἷον ἐν τῷ Σωκράτης οὐδὲν ἔστι κοινὸν τῶν συλλαβῶν λαβεῖν , ὃ συνάπτει αὐτὰς πρὸς οὐδὲ γὰρ τὸ σημαινόμενον ἔστιν εἰπεῖν ὅτι συνάπτει αὐτὰς καὶ γα]ρ αἱ ἄσημοι φωναί , οἷον τὸ βλίτυρι , ὡσαύτως καταμετροῦνται καὶ οὐ συνάπτονται . οὕτως , μὲν οὗν ὁ ἐν τῇ φωνῇ λόγος διωρισμένος ἐστίν · ὁ δὲ ἐν τῇ διανοίᾳ οὐδὲ πσὸν ὅλως , ἀλλ᾿ ἢ ἐνέργεια ἢ πάθος ἢ τὸ συναμφότερον , ὡς ὁ Ἰάμβλιχός φησιν · ὁ μέντοι Πορφύριος ποιὸν αὐτὸν εἶναι λέγει . τοῦ μὲν οὖν διωρισμένου ποσοῦ εἴδη ὅ τε ἀριθμός ἐστιν καὶ ὁ λόγος , τοῦ δὲ συνεχοῦς γραμμὴ πρώτη · τὸ γὰρ σημεῖον , καθ᾿ ὃ διαιρεῖται ἡ γραμμή , κοινὸν ὅρον ἔχει , κατ᾿ ἐκεῖνο συνάπτεται ἀλλή|λοις τὰ μόρια τῆς γραμμῆς · μετὰ δὲ τὴν γραμμὴν ἡ ἐπιφάνεια , καὶ αὐτὴ κοινὸν ὅρον ἔχουσα τὴν γραμμήν , καθ᾿ ἣν διαιρεῖται , καὶ μετὰ τὴν ἐπιφάνειαν τὸ σῶμα τῇ ἐπιφανείᾳ διαιρούμενον . Ἐπιστῆσαι δὲ ἄξιον , πῶς τὰ τοῦ σώματος μόρια κοινὸν ὅρον ἔχειν γραμμήν φησιν ἢ ἐπιφάνειαν · ἔστιν δὲ ὅπου καὶ ἐπιφάνειαν γέγραπται . καὶ γὰρ ὁ κοινὸς ὅρος τῶν σωμάτων ἐπιφάνεια πάντως ἐστίν , ὡς τῶν ἐπιφανειῶν γραμμὴ καὶ τῶν γραμμῶν σημεῖον . ὁ μὲν οὖν Πορφύριος τὴν “ ἔστιν , φησίν , τινὰ τῶν στερεῶν σωμάτων , ἃ κατὰ γραμμὴν τὴν συνέχειαν καὶ γὰρ σῶμα ἀξιοῖ ἀκούειν ὁ Ἑρμῖνος οὐ τὸ φυσικόν ( οὐσία γάρ ) , ἀλλὰ τὸ μαθηματικόν , ὃ κατὰ ψιλὰς τὰς πάντῃ λαμβάνεται ” . καίτοι καὶ τὰ μαθηματικὰ σώματα οὐ γραμμῇ , ἀλλ᾿ ἐπιπέδῳ μαθηματικῷ διαιρεῖται . μήποτε οὖν διὰ τὴν στερεὰν εἶπεν γωνίαν · τὰ γὰρ στερεὰ παραλληλεπίπεδα κατὰ γραμμὴν γωνιακὴν συνάπτεται ἀλλήλοις . Ἀλλὰ πῶς ἡ διαιρεθεῖσα γραμμὴ ἔτι κοινὸν ὅρον ἔχει τὸ σημεῖον , ἡ δὲ διαιρεθεῖσα ἐπιφάνεια κοινὸν ὅρον ἔχει τὴν γραμμὴν ἢ τὸ σῶμα τὴν ἐπιφάνειαν ; φάνειαν ; τὰ γὰρ διαιρεθέντα οἰκείοις πέρασιν περιγραφόμενα καὶ οἰκείους ἔχοντα ὅρους οὐκέτι κοινὸν ὅρον ἔχει , πρὸς ὃν συνάπτει τὰ μόρια αὐτῶν . ἢ δυνάμει δεῖ θεωρεῖν τὴν διαίρεσιν , ἀλλ᾿ οὐκ ἐνεργείᾳ . καὶ δυνάμει ἐν δὲ τῷ σώματι τὴν ἐπιφάνειαν , εἰ μέλλοι ἓν εἶναι τὸ ἀμφοῖν πέρας , ὅπερ δεῖ προσεῖναι τῷ συνεχεῖ · ἐνεργείᾳ γὰρ ληφθέντα ταῦτα καὶ δύο γενόμενα , εἰ μὲν παρακείμενα εἴη , ἅμα ποιεῖ τὰ τέρατα καὶ ἁπτόμενα τὰ πεπερατωμένα , εἰ δὲ μή , οὐδὲ ἁπτόμενα δύναται εἶναι . Τὸ δὲ σῶμα , καθόσον μὲν τριχῇ διαστατὸν καὶ μετρεῖσθαι πέφυκεν , ποσὸν ὑπάρχει · καθόσον μέντοι ὑποκείμενόν ἐστιν καὶ ταὐτὸν καὶ ἓν ἀριθμῷ μένον τῶν ἐναντίων ἐστὶ δεκτικόν , κατὰ τοῦτο οὐσία ἐστίν · ὥστε οὐ καλῶς οἱ περὶ τὸν Λούκιον ἐγκαλοῦσιν ὡς τὸ σῶμα τῆς οὐσίας ὂν εἰς τὸ ποσὸν μετενεγκόντι . Ἐπιστῆσαι δὲ ἄξιον , ὅπως εἶπεν · ἔτι δὲ παρὰ ταῦτα χρόνος καὶ τόπος ἐστὶν ποσά , διότι οὐχ ἥνωται τῷ σώματι οὐδὲ ὁ χρόνος οὐδὲ ὁ τόπος , ἀλλ᾿ ἔξωθεν ταῦτα ἐπακολουθεῖ . καὶ ὁ μὲν τόπος περὶ τὸ σῶμα ὢν καὶ τὴν τοῦ σώματος διάστασιν συνδιέστηκεν τοῖς σώμασιν , καὶ καθόσον εἰ δὲ ἐπιφάνεια ἐστὶν ὁ τόπος τοῦ περιέχοντος καθὸ περιέχει , ἡ δὲ ἐπιφάνεια συνεχής , πρόσηλον ὅτι καὶ ὁ τόπος . Ἀλλ᾿ οὐκ ἐχρήσατο ταύτῃ τῇ ἀποδείξει , διότι οὔπω ἔγνωστο , τί ἐστιν τόπος · φυσικῆς γὰρ ἦν θεωρίας ἡ σκέψις . ἐπιστῆσαι δὲ ἄξιον , ὅτι ἐνταῦθα τὰ τοῦ σώματος μόρια τὰ συνεχῆ οὐ καθ᾿ ἑαυτὰ ἐν τόπῳ εἶναί φησι · καὶ γὰρ κατέχει μὲν καὶ αὐτὰ τόπον , οὐ μὴν καθ᾿ αὑτά , ἐπειδὴ οὐδέ ἐστιν ἐν τόπῳ καθ᾿ ἑαυτὰ οὐδὲ περιέχεται καθ᾿ ἑαυτά . ὁ δὲ χρόνος ποσὸν μέν ἐστιν καὶ αὐτός , ὅτι ἐν διαστήματι θεωρεῖται , καὶ ἔστιν ἀριθμὸς κινήσεως · συνεχὲς δὲ ἐστιν , διότι τὸ παρεληλυθὸς αὐτοῦ καὶ τὸ μέλλον πρὸς κοινὸν ὅρον τὸ νῦν συνάπτει καὶ συνδεῖται κατὰ τοῦτο . ἔοικεν δὲ ὁ χρόνος εἶναι κυριώτατα συνεχής · τῶν μὲν ἄλλων συνεχῶν ἕκαστον καὶ διαιρεθείη ἄν , ὁ δὲ χρόνος ἀεὶ 32r συνεχὴς καὶ οὐδέποτε ἐξ ἁπτομένων . κατά τε οὖν τοῦτο διαφέρει τῶν ἄλλων συνεχῶν καὶ ὅτι ἐκεῖνα μὲν ἐκ θέσιν ἐχόντων , οὗτος δὲ οὐκ ἐξ ἐχόντων θέσιν . ταῦτα μὲν οὗν εἰς σαφήνειαν τῶν τῷ Ἀριστοτέλει δεδογμένων εἰρήσθω . Ἀποροῦσι δέ τινες , πῶς τὸ ποσὸν λέγεται τοῦ διωρισμένου καὶ συνεχοῦς , εἴπερ πρότερόν ἐστιν φύσει τὸ διωρισμένον τοῦ συνεχοῦς . ἐν οἷς γὰρ τὸ μὲν μᾶλλον , τὸ δὲ ἧττον καὶ τὸ μὲν πρότερον , τὸ δὲ ὕστερον , ἐν τούτοις οὐ δύνατοαι εἶναι κοινὸν γένος , διότι τῶν μὲν εἰδῶν ἕκαστον ἀναιρεθὲν οὐ συναναιρεῖ τὸ γένος , τὰ δὲ ἀντικείμενα ἅμα εἴδη ἀναιρεθέντα ἀναιρεῖ τὸ γένος · ἐφ᾿ οὗν τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον καὶ τὸ πρότερον καὶ ὕστερον , ἀναιρεθέντος τοῦ μᾶλλον καὶ τοῦ προτέρου συναναιρεῖται καὶ τὸ ἧττον καὶ ὕστερον , ὥστε καὶ τὸ γένος . διὰ τοῦτο μὲν οὗν , ἐν οἷς τὸ πρότερον καὶ τὸ ὕστερον ἔστιν , οὑ δύναταί τι ὡς γένος κατηγορεῖσθαι . ὅτι δὲ πρότερον φύσει τὸ διωρισμένον τοῦ συνεχοῦς , δεικνύουσιν ἐκ τοῦ συναναιρεῖν μέν , μὴ συναναιρεῖσθαι δέ · τριῶν μὲν γὰρ ἀναιρεθέντων ἀναιρεῖται τὸ τρίγωνον , τριγώνου δὲ ἀναιρεθέντος οὐκ ἀναιρεῖται τὰ τρία . καὶ τὸ μὲν διωρισμένον συνεπιφέρεται · τῷ γὰρ τριγώνῳ συνεισφέρεται τὰ τρία · τὸ δὲ συνεχὲς συνεπιφέρει · τὸ γὰρ τρίγωνον εἰσάγει τὸν τρία . ἔτι δὲ τὸ μὲν ἁπλοῦν ἐστιν , φασίν , καὶ καθ᾿ ἑαυτὸ ὑφεστηκός τε καὶ νοούμενον , τὸ δὲ καὶ θέσιν προσείληφεν . ἔτι δὲ καὶ ἐκ τῶν ἐπιστημῶν , διότι , φασί , πρεσβυτέρα ἐστὶν ἀριθμητικὴ γεωμετρίας · δῆλον δὲ ὅτι ἂν εἴη τοῦτο ἀληθές , εἰ μὴ καὶ ὁ ἀριθμὸς τοῦ μεγέθους εἴη πρεσβύτερος . τινὲς δὲ τὸ αὐτὸ κατασκευάζουσιν ἐκ τοῦ τὸ συνεχὲς διαιρετὸν εἶναι εἰς ἀεὶ διαιρετά · μὴ ὄντος οὖν τοῦ διωρισμένου οὐδ᾿ ἂν αὐτὸ εἴη . ἔστιν δὲ οἷμαι καὶ τοῦτο λέγειν , ὅτι ποσὸν τὸ μετρόυμενον εἶναί φαμεν , πᾶν δὲ μέτρον κατὰ ἀριθμὸν γίνεται , ὁ δὲ ἀριθμὸς διωρισμένον ποσόν · προηγεῖται ἄρα τοῦτο τοῦ συνεχοῦς . πρὸς δὴ ταῦτα | τὸ μὲν φιλονεικεῖν ὡς οὐκ ἔστιν φύσει πρότερον Δ τὸ διωρισμένον , διότι ἀπὸ τῆς τοῦ συνεχοῦς διαιρέσεως τὸ εἶναι ἔχει διωρισμένον , καὶ ἔστιν τινὰ συνεχῆ ἀδιαίρετα , ὡς αἱ ἄτομοι , βίαιον δοκεῖ . ῥητέον δὲ μᾶλλον , ὅτι καθόσον μὲν τὸ πρότερον ἔχουσιν καὶ ὕστερον , οὐκ ἔστιν ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος , καθ᾿ ὅσον δὲ δι᾿ ἑαυτῶν προσεχῶς ἐπικοινωνεῖ τῷ ποσῷ καὶ οὐδέν ἐστι τὸ κωλῦον ἐπίσης μετέχειν καὶ τὸ συνεχὲς τοῦ ποσοῦ ὥσπερ καὶ τὸ διωρισμένον , κατὰ τοῦτο δὲ γένος ἂν εἴη τὸ ἀμφοῖν · ἀρκεῖ γὰρ πρὸς τοῦτο ἡ ἄμεσος μέθεξις · κἂν γὰρ πρὸ τοῦ τριγώνου τὰ τρία ποσόν , ἀλλὰ καὶ τὸ συνεχὲς πρὸ τοῦ τριγώνου ποσόν . οὕτως δὲ καὶ ἐπὶ τῆς καταφάσεως καὶ ἀποφάσεως ὁρῶμεν · καὶ γὰρ προτέρα τῇ φύσει τῆς ἀποφάσεως ή κατάφασις , καὶ ὅμως κατὰ τὸ ἀποφαίνεσθαι καὶ κατὰ τὸ ἀληθεύειν ἢ φεύδεσθαι ἐπίσης ἔχοντα ὁρῶντες ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος εἶναί φαμεν . ταῦτα δὲ καὶ Ἀριστοτέλης ἐπὶ τοῦ διωρισμένου καὶ συνεχοῦς ἐννοῶν προτάττει μὲν πανταχοῦ τὸ διωρισμένον · καὶ γὰρ ἐν τῇ πρώτῃ διαιρέσει τοῦ ποσοῦ , φησίν , τὸ μέν ἐστι διωρισμένον , τὸ δὲ συνεχές , καὶ ἐν τῇ διαριθμήσει τῶν καθ᾿ ἕκαστα πρῶτα τὰ ὑπὸ τὸ διωρισμένον παραδίδωσι λέγων · ἔστι δὲ διωρισμένα μὲν ὅ τε ἀριθμὸς καὶ ὁ λόγος · κατὰ δὲ τὴν ἐπίσης τοῦ ποσοῦ μέθεξιν ὡς ὑπὸ γένος αὐτὰ τὸ ποσὸν ἀντιδιαιρεῖ . Ἔτι δὲ ὁ Πλωτῖνος ζητεῖ ἐν τῷ πρώτῳ περὶ τοῦ ὄντος · ‘εἰ τὸ συνεχὲς ποσόν ἐστιν , οὐκ ἔστιν τὸ διωρισμένον ποσόν · εἰ δὲ ἄμφω ποσά , δεικτέον τί τὸ ἐν ἀμφοτέροις κοινόν᾿ . καὶ λύει τὴν ζήτησιν ἐν τῷ τρίτῳ λέγων ὅτι κοινὸν αὐτοῖς ἐστιν τὸ τοσόνδε , δηλονότι τὸ ὡς μέτρον καὶ ὡς πέρας θεωρούμενον , καθ’ ὃ ποσὸν ἕκαστον γινώσκεται . τοῦτο γὰρ οὐκ ἀπὸ τοῦ ἀριθμοῦ τᾷ μεγέθει ἐνεδόθη , ὥς τισιν δοκεῖ , ἀλλ᾿ ἔστιν ἴδιον μέτρον καὶ τοῦ ἡνωμένου τε καὶ ἀλληλουχουμένου καὶ ἔτι μέντοι τοῦ διωρισμένου . ἰδία γὰρ καὶ φύσις ἑκάστου , ὡς καὶ ἐν τῷ παντὶ κόσμῳ θεωρεῖται τοῦ μὲν συνεχοῦς ἡ φύσις , ἥτις καλεῖται μέγεθος , κατὰ ἕνωσιν καὶ ἀλληλουχίαν , τοῦ δὲ διωρισμένου , ἥτις καλεῖται πλῆθος , κατὰ σωρείαν καὶ παράθεσιν · E καὶ γὰρ κατὰ μὲν τὴν τοῦ μεγέθους οὐσίαν εἷς ὁ κόσμος ἔστιν τε καὶ νοεῖται σφαιρικὸς καὶ συμπεφυκὼς ἑαυτῷ , διατεταμένος τε καὶ ἀλληλουχούμενος , κατὰ δὲ τὸ πλῆθος ἥ τε σύνταξις καὶ ἡ διακόσμησις ἡ ἐκ τοσῶνδε φέρε εἰπεῖν στοιχείων καὶ ζῴων ἢ φυτῶν θεωρεῖται καὶ ἐναντιοτήτων ἢ ὁμοιοτήτων τοσων καί τοσων . ει ouv ev ταις εικοσιν ουτω ταυτα κεχώρισται , πολὺ πρότερον ἐν τοῖς νοουμένοις γένεσιν καὶ πρὸ τούτων ἐν τοῖς καθ᾿ αὑτὰ ἀύλοις εἴδεσιν διέστηκεν , κοινὸν ἔχοντα , ὡς εἴρηται , τὸ μέτρον καὶ περας . Ἐγκαλοῦσιν δὲ οἱ περὶ τὸν Λούκιον καὶ Νικόστρατον τῇ διαιρέσει πρῶτον μὲν ὡς μὴ δεόντως καὶ τὸ μέγεθος ποσὸν λεγούσῃ · πηλίκον γὰρ ἔδει τοῦτο λέγειν , ποσὸν δὲ τὸν ἀριθμόν , τὸ δὲ κοινὸν ἢ ἄλλο τι ἢ ὁμωνύμως τῷ ἑνὶ τῶν εἰδῶν ποσὸν καὶ αὐτὸ ὀνομάζειν . ἀλλ᾿ ἐπειδὴ κἂν κατὰ τὸ πλεῖστον τὸ μὲν συνεχὲς πηλίκον , τὸ δὲ διωρισμένον ποσόν , ἀλλὰ καὶ ὑπαλλάττει πολλάκις τὸ γοῦν ὕδωρ συνεχὲς ὂν ποσὸν λέγομεν , ἀλλ᾿ πηλίκον · πολὺ γὰρ καὶ οὐκὶ μέγα · καὶ τὸν χρόνον ποσὸν λέγομεν ) , εἰκότως ` οὔτε δύο πεποίηκεν κατηγορίας τὸ ποσὸν καὶ πηλίκον οὔτε κατὰ τὸ πηλίκον καὶ ποσὸν διεῖλεν , ἀλλὰ κατὰ τὸ συνεχὲς καὶ διωρισμένον , ἄπερ οὐδέποτε ὑπαλλάττει . Αἰτιῶνται δὲ καὶ τὸ εἰς δύο γενέσθαι τὴν διαίρεσιν · ἔδει γὰρ μετὰ τὸν ἀριθμὸν καὶ τὸ μέγεθος τρίτον εἶδος τάτειν τὸ βάρος ἢ τὴν ῥοπήν , ὡς Ἀρχύτας καὶ ὡς ὕστερον Ἀθηνόδωπος ἔταξεν καὶ Πτολεμαῖος ὁ μαθηματικός . ἀλλὰ ῥητέον ὄτι ἡ βαρύτης ποιότητός ἐστιν , ὡς ἡ πυκνότης καὶ παχύτης καὶ παχύτης οὐχὶ κατὰ τὸ ποσόν , ἀλλὰ κατὰ τὸ ποιόν , καὶ τὰ τούτοις ἀντικείμενα . ἀλλ’ ἡ μνὰ καὰ τὸ τάλαντον τὰ ἐπὶ βάρους λεγόμενα ποῦ ἄν περιληφθείη ; ἢ εἰς μὲν τὰ προηγούμενα ποσὰ φήσομεν οὐδαμῶς , εἰς δὲ τὰ κατὰ συμβεβηκός · οὔτε γὰρ κατ’ ἀπιθμὸν ἁπλῶς οὔτε κατὰ μέεγεθος . ἀλλ’ ἐπιστήσαι χρή , μήποτε οὐχ ὠς τὸ λευκὸν κατὰ συμβεβηκὸς ποσύν , ὅτι ἡ ἐπιφάνεια ποσόν , οὔτως καὶ ἡ ῥοπή , ἀλλ’ αὐτὴ καθ’ αὑτήν ἐστι ποσόν , διότι καθ’ αὐτὴν ἐπιδέχεται τὸ τοῦ ποσοῦ ἴδιον , τὸ ἴσον καὶ ἄνισον , ὡς ἀλλαι τὴν καθ’ αὐτὴν ἐπιδέχεται τὸ τοῦ ποσοῦ ἴδιον , τὸ ἴσον καὶ ἄνισον , ὠς ἄλλαι τὴν ὑπερβολὴν καὶ ἔλλειψιν . δεῖ γὰρ οἶμαι καὶ τῷ Ἀρχύτᾳ προσἐχειν τὸν νοῦν τριχῇ καὶ αὐτῲ διελόντι τὸ ποσόν » · γράφει γὰρ οὔτως · ‘τᾶς ποσύτητος διαφοραὶ τρεῖς · τὸ μὲν γὰρ αὐτᾶς ἐστιν ἐν ῥοπᾷ ὡς τὸ τάλαντον , τὸ δὲ ἐν μεγέθει ὡς τὸ δίπαχυ , τὸ δὲ ἐν πλάθει ὡς τὸ δέκα ” . καὶ ταύτην μὲν ὁ Ἰάμβλιχος ἀποδέχεται τὴν διαίρεσιν , καὶ ὡς κατὰ τὸ τελειότατον μέτρον τοῦ ποσοῦ τὴν τριάδα γενομένην καὶ ὡς τοῖς πράγμασι σύμφωνον · “ ἡ γὰρ κατὰ ῥοπῆν ποσότης οὔτε τῷ μεγέθει οὔτε τῷ πλήρει καὶ μή . καὶ ἐν τῷ παντὶ δέ , φησίν , ἐναργὴς ἠ διαίρεςις αὔτη φαίνεται τῶν μὲν τεσσάρων στοιχείων ῥοπὴν ἐχόντων , τοῦ δὲ οὐρανοῦ ἀρρεποῦς ὄντος . καὶ ἐν ταῖς κινήσεσιν αἱ μὲν ἐπ' εὐθείας καινήσεις μετὰ ῥοπῆς γίνονται ἀρχὴν ἐχουσαι καὶ τελευτῆν καὶ στάσει μεταξὺ διαλαμβανόμεναι , ἡ δὲ κατὰ κύκλον συνεχὴς καὶ ἄναρχος οὖσα καὶ ἀτελεύτητος , ὡς | ἄν ἀσικίνητος oὖσα , ἀρρεπής ἐστιν . καὶ ἐν τοῖς ἀσωμάτοις δέ , φησίν , ποσοῖς ἐναργὴς ἡ τοιαύτη διαφορά · ἐὰν γάρ τις τὴν ψυχὴν ὑπόθηται ὠς καθ’ ἐααυτὸ ποσόν , ᾖ νεύει εἰς τὸ σῦμα , ῥπὶ τὸ ἅνω · ὁ δὲ τὸ κάτω , ᾖ δὲ ἀπὸ τῶν κάτω πρὸς τὸ νοητὸν νεύει , ἐπὶ τὸ ἄνω · ὁ δὲ νοῦς ἀρρεπὲς ποσόν . διὰ ῥοπῆς διαστήματα οὐ λέγομεν ποσά ; ” πρὸς δὲ Κορνοῦτον καὶ Πορφύριον τὴν ῥοπὴν κατὰ βαρύτητα καὶ κουφότητα θεωρουμένην ποιότητα λέγοντάς φησιν τὴν ῥοπὴν μὴ εἶναι βαρύτητα καὶ κουφότητα , ἀλλὰ μέτρον βαρύτητος καὶ κουφότητος · “ αὐτὰ μὲν γὰρ καθ’ αὑτὰ τὰ βαρέα ἢ κοῦφα ἐπ’ ἄπειρον ἂν προΐοι μηδένα ἔχοντα ὅρον ἐξ ἑαυτῶν , ἐπειδὴ δὲ ἡ ἀπὸ τῶν μέτρων τῆς ῥοπῆς δύναμις τάξιν καὶ ὅρον ἐντέθεικεν , τηνικαῦτα εἰς εὐταξίαν κατέστη ” . κοινῶς μὲν δὴ περὶ τοῦ ποσοῦ ταῦτα διαπορεῖται καὶ οὕτως διαλύεται . Κατ’ ἰδίαν δὲ περὶ ἑκάστου τῶν εἰδῶν τοῦ ποσοῦ διαποροῦντες περὶ τοῦ ἀριθμοῦ πρώτου διαιρούμενοι λέγουσιν ὡς ἄλλη μέν τίς ἐστιν τοῦ ἀριθμοῦ φύσις , καθ’ ἥν ἐστιν ὡρισμένος καὶ πόσος βαρυτόνως , ἄλλη δέ , καθ’ ἣν τὸ ποσὸν αὐτῷ ἀορίστως καὶ ὀξυτόνως ὑπάρχει · καὶ ταύτην εἶναι τὴν δηλουμένην , ὅταν τοσὸν τὸν ἀριθμὸν εἶναι λέγωμεν , τὴν δὲ ἑτέραν παραλελεῖφθαι ταῖς περὶ αὐτοῦ διαλεχθεῖσιν . πρὸς οὓς εὐθὺς ἐνίστασθαι προσήκει · οὐ γὰρ ἄλλο μὲv ὁ ἀριθμὸς ἔχει τὸ πόσος εἶναι , ἄλλο δὲ τὸ τοσόσδε εἶναι · εἰ γὰρ πᾶν τὸ μετασχὸν ἀριθμοῦ τὸ τοσόνδε εἶναι ἔχει , πῶς ἂν ὁ ἀριθμὸς ἄλλο τι εἴη παρὰ τὸ τοσόνδε ; οὐ γὰρ τὸ ποσὸν εἴληπται τὸ ὕλῃ ἀναλογοῦν ἐν τῷ ἀριθμῷ , ἀλλὰ τὸ διωρισμένον * * , ὃ ἤδη ἀριθμός ἐστιν · τὸ μὲv γὰρ διωρισμένον μόνον ποσὸν πλῆθος ποιεῖ . τὸ δὲ καὶ ὡρισμένον ἀριθμόν . ἔτι δὲ τῶν συνθέτων καὶ ἐνύλων τοῦτο ἴδιον τὸ ἄλλα μὲν αὐτὰ εἶναι , ἄλλο δὲ τὸ εἶναι αὐτῶν , ὥσπερ ἄλλο μὲν ἄνθρωπος ὁ σύνθετος αὐτός , ἄλλο δὲ τὸ ἀνθρώπῳ εἶναι , ἡ κατὰ τὸ εἶδος ὑπόστασις · τὰ δὲ ἄυλα εἴδη καὶ ἀσύνθετα , ὡς καὶ ’Αριστοτέλης ἀποδείκνυσιν , ταὐτὸν ἔχει τὸ ἕκαστον καὶ τὸ ἑκάστῳ εἶναι . εἰ δέ τις ἕκαστον τῶν ὄντων οὐσιοῦν βουλόμενος ἄλλην B μὲν τὴν οὐσίαν αὐτοῦ ἀπαιτεῖ εἶναι , ἄλλην δὲ τὴv ἰδιότητα καὶ τὸ εἶδος , ἐννοείτω ὡς ὁ εἰδητικὸς ἀριθμὸς καὶ τῶν ἄλλων εἰδῶν ἕκαστον ταῖς οὐσίαις τῶν ὄντων συνυπάρχουσιν οὔτε πρότερα αὐτῶν οὔτε ὕστερα ὄντα , ἀλλὰ κατὰ τὰς οὐσίας οὐσιωμένα , ὥσπερ αἱ οὐσίαι κατὰ τοὺς ἀριθμοὺς ἠρίθμηνται . ’Αλλὰ διὰ τί , φησὶν ὁ Πλωτῖνος , οὐσιώδους ὄντος ἐκείνου τοῦ ἀριθμοῦ ὁ ἐνταῦθα οὐκ ἔστιν οὐσία ; ἢ ὅτι οὐδὲ τὰ ἄλλα , ὅσα ἐστὶν ἐνταῦθα ὡς ἐν ἑτέροις ἕτερα , καὶ ἐν τῷ νῷ ὡς συμβεβηκότα θεωρεῖται , ἀλλ’ αὐτὰ καθ’ αὑτὰ ἕστηκεν , οἷον ἡ δικαιοσύνη ἐνταῦθα μέν ἐστιν ἕξις τῆς ψυχῆς , ὅτι κατὰ μέθεξιν ὑφίσταται καὶ οἷον πεπόνθησιν , ἐν δὲ τῷ νῷ αὐτὸ τοῦτο ὅπερ ἐστίν · καὶ γὰρ καὶ ὁ ἐν τῇ ψυχῇ τῆς δικαιοσύνης λόγος οὐσιώδης ἐστὶν ὑπόστασις . οὕτως δὲ καὶ ὁ ἀριθμὸς καὶ τῶν ἄλλων εἰδῶν ἕκαστον ἐν μὲν τοῖς αἰσθητοῖς μεριστῶς μετεχόμενον συμβεβηκὸς γίνεται , ἐν δὲ τοῖς ἀύλοις εἴδεσιν μονοειδῶς ἕστηκεν κατ᾿ ἐνέργειαν ἐν ταῖε οὐσίαις ἀφωρισμένα . οὗτος μὲν οὖν ἄλλος λόγων τρόπος , ὡε ὁ θεῖος Ἰάμβλιχός φησιν . Περὶ δὲ τοῦ μοναδικοῦ ἀριθμοῦ διαπορεῖ πάλιν ὁ Πλωτῖνος , καθ᾿ ὃν πέντε ἵπποι θεωροῦνται καὶ τὰ ἄλλα ὡσαύτως κατὰ σύνθεσιν μονάδων μετρεῖται , πότερον ὐνυπάρχει ἢ χωρὶς ὢς μετρεῖ , ὥσπερ ὁ κανών · ῾καὶ γὰρ εἰ χωρὶς ὢς μετρεῖ , ποσὰ οὐκ ἔσται τὰ ὑποκείμενα μὴ μετέχοντα τοῦ ποσοῦ . ἔπειτα μέτρα μὲν ἔστω τὰ κεχωρισμένα ὡς μετροῦντα , διὰ τί δὲ ποσά ; ἡ γὰρ αὐτοποσότης οὐ πάντως ἐστὶ ποσόν᾿ . τοῦτο δὲ αὐτὸς μὲν λύων ῾εἰ ἐν τοῖς οὖσιν ὄντες , φησίν , οἱ ἀριθμοὶ εἰς μηδεμίαν ἄλλην κατηγορίαν ἀνάγονται , ποσὸν ἂν εἶεν᾿ · ὁ δὲ Ἰάμβλιχός φησιν ὅτι “ ὥσπερ τὰ ἄλλα ἔνυλα εἴδη , οὕτως καὶ ὁ ἀριθμὸς πάρεστι μὲν καὶ συνυπάρχει τοῖς διαριθμουμένοις παράγμασιν , οὐ μέντοι ἐν αὐτοῖς ἁπλῶς ἔχει τὴν ὑπόστασιν , οὐδὲ ἐπιγινομένην αὐτοῖς κατ᾿ ἐπακολούθησιν οὐδὲ ἐν συμβεβηκότος τάξει παραγινομένην , ἔχουσαν δέ τινα ἰδίαν μετὰ τῶν πραγμάτων οὐσίαν , καθ᾿ ἣν ἀφορίζει καὶ πρὸς τὸ οἰκεῖον μέτρον συντάττει τὰ μετέχοντα ” . καὶ τὴν ποσότητα δὲ ποσὸν εἶναι οὐκ ἄτοπον ὁ Ἰάμβλιχός φησιν , ὡς καὶ ἑαυτῇ παρέχουσαν ὅπερ τοῖς ἄλλοις δίδωσιν · “ καὶ γὰρ πρώτως , φησίν , ἀφ᾿ ἑαυτῶν ἄρχεται τὰ χωριστὰ εἴδη τῆς ὄντως ἰδέας καὶ κατὰ τὴν εἰς ἑαυτὰ ἐνέργειαν ἑαυτοῖς τε παρέχει τὸ οἰκεῖον εἶδος καὶ τοῖς ἄλλοις ἀφ᾿ ἑαυτῶν ὁμοῦ ἐνδίδωσιν ” . ἀξιῶ δὲ ἐφιστάνειν ἐγώ , πῶς ἡ ποσότης μετέχειν ἂν ἑαυτῆς λέγοιτο , ὥστε εἶναι ποσόν , καὶ ἡ ἰσότης ἴσον καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁμοίως · τὸ γὰρ μετέχον ἄλλο τι ὂν ἔπειτα μετέχει . ἀλλ᾿ ὁ ἀριθμὸς ποσὸν εἰκότως κέγεται · διαφορὰ γὰρ τις ἡ τοῦ ὡρισμένου μετὰ τοῦ γένους τῆς ποσότητος ποσὸν ποιεῖ τὸ ὅλον . εἴη δὲ ἂν καὶ ποσότης τις ὁ ἀριθμός , ὅτι τὰ γένη τῶν εἰδῶν συνωνύμως κατηγορεῖται . εἴτε δὲ κατὰ τὸ ἀριθμεῖν εἴτε κατὰ τὸ ἀριθμεῖσθαί ἐστιν ὁ ἀριθμός , πανταχῇ ἂν οὕτως τοῦ ποσῷ , πρῶτον μέν , ὅτι οὖν ἀριθμοῦ τοσαῦτα . Περὶ δὲ λόγου ἀποροῦσιν , πῶς ὁ λόγος ἐν ποσῷ , πρῶτον μέν , ὅτι τὰ ἄνευ συμπλοκῆς εἰς τὰς κατηγορίας ἀνάγεται , λόγος δὲ πᾶς κατὰ συμ - πλοκήν · ἔπειτα , εἰ τοσόσδε ὁ λόγος , κατὰ μὲν τὸ τοσόνδε ποσὸν ἔσται ὡς κατὰ συμβεβηκός , καθὸ μὲντοι λόγος σημαντικός ἐστιν κατὰ πληγὴν τοῦ ἀέρος ὑφεστηκώς , εἴτε οὖν πληγὴ ὁ λόγος εἴτε τύπωσις τῆς πληγῆς μορφοῦσα σίαν ὁρμῆς τοῦ ἡγεμονικοῦ , πάθος δὲ τοῦ ἀέρος · ἔσται οὖν ἢ τοῦ πάσχειν ὁ λόγος ὁ ἐν τῇ φωνῇ ἢ καὶ τοῦ ποιεῖν καὶ τοῦ πάσχειν , ἀλλ᾿ οὐχὶ ποσόν . εἰ δὲ τις κατὰ τὴν πληγὴν μόνην ἀφορίζοιτο τὴν φωνὴν καὶ τὸν λόγον , εἰς κίνησιν αὐτὸν ἀνάξει · εἰ δὲ κατὰ τὸν πληγέντα ἀέρα , οὐ μία κατηγορία , εἴγε οὐχ ἓν τὸ σημαντικὸν καὶ συσσημαντικὸν καὶ τὸ ἐνεργοῦν καὶ τὸ ἐν ᾧ ἐγγινόμενον ἐνεργεῖ . πρὸς δὴ ταῦτα ἀπαντῶν ὁ Ἰάμβλιχος “ οὐχ ἁπλῶς , φησίν , ἐν πληγῇ ἀέρος τὴν φωνὴν τιθέμεθα · πλήττει γὰρ καὶ δάκτυλος τὸν ἀέρα καὶ οὔτω ποιεῖ φωνήν · ἀλλ᾿ ἡ ποσὴ πληγὴ καὶ σφοδρὰ καὶ τοσήδε καὶ τοιῶσδε , ὥστε ἀκουστὴ γενέσθαι , καὶ ἡ τῷ μέτρῳ τῆς ἀκοῆς συνεξισουμένη καὶ ἡ τὸ ὑπερβάλλον καὶ τὸ μέγεθος οὖν τῆς πληγῆς καὶ ποσὸν κυρίως ἂν φωνὴ νομίζοιτο . κατὰ τὸ μέγεθος οὖν τῆς πληγῆς καὶ ποσὸν μέτρον τὴν φωνὴν τιθέμενος ποσὴν αὐτὴν εἰκότως εἶναι ἀποφαίνεται ” . ταῦτα μὲν οὖν αὐταῖς λέγεσιν ὁ θεῖος Ἰάμβλιχος γέγραφεν . Ἀπορίας δὲ ἄξιον οἶμαι , πῶς οὐχὶ τούτῳ τῷ λόγῳ καὶ τὸ τῆς γεύσεως καὶ τὸ τῆς ὀσφρήσεως ἴδιον αἰσθητὸν ποσὸν ἂν εἴη · ἡ γὰρ τοσήδε καὶ τοιάδε ποιότης τοῦ χυμοῦ καὶ τοῦ ἀτμοῦ ὥστε αἰσθητὴ γενέσθαι , αὕτη ἂν εἴη καὶ γευστὴ καὶ ὀσφραντή . ἀλλ᾿ οὐδὲ Ἀριστοτέλης κατὰ τὸ κοινὸν τοῦτο φαίνεται ποσὸν εἰπὼν τὸν λόγον , ἀλλ᾿ ὅτι κατἂμετρεῖται συλλαβῇ βραχείᾳ καὶ μακρᾷ . τοῦτο δέ φασιν οὐκ αὔταρκες · οὐδὲ γὰρ ὁ λόγος καθὸ λόγος μετρεῖται οὐδὲ ἡ βραχεῖα συλλαβὴ καθὸ συλλαβὴ * , ἀλλ᾿ ὅτι ἐν χρόνῳ πλείονι ἢ ἐλάττοιν , ὥστε ὁ χρόνος ἂς εἴη ὁ μετρῶν τὸν χρόνον , ὁ ἐλάττων τὸν μείζονα , ὁ τῆς συλλαβῆς τὸν τοῦ λόγου · κατὰ συμβεβηκὸς οὖν ἡ συλλαβὴ τὸν λόγον μετρεῖ . πρὸς δὴ ταῦτά φησιν ὁ Πορφύριος , ὅτι οὐκ ἐπειδὴ ἐν βραχεῖ χρόνῳ λέγεται ἡ βραχεῖα συλλαβή , διὰ τοῦτό ἐστι βραχεῖα , ἀλλὰ τῇ ἑαυτῆς φύσει ἔχει τὴν σμικρότητα · ὁμοίως δὲ καὶ ἡ μακρά . καὶ γὰρ ἡ μὲν στενουμένης τῆς ἀρτηρίας δι᾿ ὀλιγότητα πνεύματος λέγεται βραχεῖα , ἡ δὲ εὐρυνομένης διὰ πλῆθος μακρά , ὥστε ἡ μὲν ὡς βραχεῖα φύσει ἐν βραχεῖ χρόνῳ λέγεται , ἡ δὲ ὡς μακρὰ ἐν μακρῷ . δυνατὸν δὲ καὶ τὴν φύσει βραχεῖαν ἐν μακρῷ χρόνῳ προενέγκασθαι καὶ τὴν φύσει μακρὰν ἐν βραχεῖ . τούτῳ γὰρ διαφέρει μετρικὸς ῥυθμικοῦ · ὁ μὲν γὰρ τοῖς κατὰ φύσιν μήκεσι χρῆται , ὁ δὲ ἐναλλάττει τὰς φύσεις ἑκατέρου · ὅταν γὰρ μεταβάλλῃ τὸ δακτυλικὸν μέτρον εἰς παιώνιον ῥυθμόν , ταῖς μακραῖς ὡς βραχείαις καὶ ἀνάπαλιν ἐνίοτε χρῆται · ὁ δὲ μετρικός , ἐὰν δεηθείη , τὰ στοιχεῖα μεταβάλλει , οἷον τὸ ξηρὸν ξερὸν ξερὸν λέγει καὶ τὸν Διόνυσον Διώνυσον . εἰ ἐπὶ τούτων τὸ φύσει βραχὺ καὶ <τὸ> τῷ χρόνῳ , οὐ τῷ βραχεῖ συλλαβὴ βραχεῖα λέγεται , ἀλλὰ τῷ βραχεῖα εἶναι ἐν βραχεῖ χρόνῳ λέγεται . Διὰ τί δέ , φασίν , οὐ τοῖς γράμμασιν εἶπεν μετρεῖσθαι τὸν λόγον , ταῖς συλλαβαῖς ; ἢ ὅτι τὰ μὲν γράμματα κατὰ τὸν χαρακτῆρα θεωρούμενα οὐ ποιεῖ ἐχφώνησιν , τὰ δὲ στοιχεῖα κατὰ τὴν δύναμιν νοούμενα καὶ τὴν ἐκφώνησιν τὸ μῆκος ἔχει * * καθ’ ἃ τὸ πασὸν τοῦ λόγου · διὸ καὶ ἐν ἑνὶ καὶ ἐν πλείοσιν οὐδὲν ἧττον συλλαβὴ γίνεται , καὶ τὸ μῆκος καὶ ἡ βραχύτης τῆς ἐκφωνήσεως γίνεται , ὡς ἂν ἔχῃ φύσεως τὰ στοιχεῖα . Πῶς δέ , φασίν , βραχείᾳ καὶ μακρᾷ καταμετρεῖσθαι τὸν λόγον εἶπεν ; ἤρκει γὰρ ἡ βραχεῖα καταμετροῦσα καὶ τὴν μακράν . ἢ οὐ πᾶσα βραχεῖα δὶς γενομένη καταμετρεῖ τὴν μακράν · καὶ γὰρ καὶ τῆς μακρᾶς μακροτέραν ὑποτίθενται . δεῖ οὖν τὴν μακρὰν μὲν τὰς μακράς , τὴν δὲ βραχεῖαν τὰς βραχείας μετρεῖν . ἢ πᾶσα μὲν βραχεῖα ὑπὸ βραχείας μετρεῖται , οὐχ ἅπαξ δὲ οὐδὲ ἀεὶ τῆς αὐτῆς , ἀλλὰ ἄλλοτε ἄλλης · καὶ ἡ μακρὰ δὲ ὡσαύτως οὐκ ἀεὶ ὑπὸ τῆς αὐτῆς μακρᾶς ἢ ὑπὸ τῆς αὐτῆς βραχείας μετρεῖται , ἀλλ’ ὡς ἂν τύχῃ συναπαρτίζοντα τὰ καταμετροῦντα τῷ μήκει τῶν καταμετρουμένων . τὸ δὲ ‘μετρεῖται’ δύναται δηλοῦν καὶ τὸ ‘ σύγκειται ἐκ τούτων᾿ · ᾗ τοίνυν ὁ λόγος ἐκ μέτρων συνέστηκεν τῶν συλλαβῶν , πεσὸν ἂν εἴη κατ’ αὐτὸ τὸ εἶναι , οὐχ ἁπλῶς δὲ ποσόν , ἀλλὰ σημαντικόν , ὥσπερ ὁ τóπος περιεκτικόν . Ζ τὸ οὖν τοσόνδε οὐκ ἐπειδοδιῶδες , ὤσπερ οὐδὲ τῷ ἀριθμῷ ἢ τῷ μεγέθει . ’Αλλ᾿ ἐκεῖνο οἶμαι ἀπορίας ἄξιον , εἰ πᾶν ποσὸν μέτρον ἐστὶν ὡς μετροῦν · ὁ γοῦν ἀριθμὸς μετρεῖ τὰ διωρισμένα καὶ ὁ πῆχυς τὰ συνεχῆ , ὁ δὲ λόγος τί μετρεῖ ; ἢ μετροῦσι μὲν τὰ τοῦ λόγου μόρια συλλαβαί , μετρεῖται δὲ ὁ λόγος · οὐ γὰρ τὰ μετροῦντα μόνον ἐστὶν ποσά , ἀλλὰ καὶ τὰ μετρούμενα . Πρὸς δὲ γε τὸ πρῶτον τῶν ἀπορηθέντων τὸ λέγον ὅτι τὰ ἄνευ συμπλοκῆς εἰς τὰς κατηγορίας ἀνάγεται , λόγος δὲ πᾶς μετὰ συμπλοκῆς θεωρεῖται , ῥητέον ὅτι καὶ τὸ ὄνομα καὶ τὸ ῥῆμα λόγος ἐστὶν κατὰ τοῦτο τοῦ λόγου τὸ σημαινόμενον , μᾶλλον δὲ καὶ πᾶσα λέξις , κἂν ἄσημος εἴη · καὶ αὐτὴ γὰρ συλλαβαῖς καταμετρεῖται καὶ διὰ τοῦτο ποσόν . ἔπειτα δέ , κἂν κατὰ συμπλοκὴν ὁ λόγος , ἀλλ᾿ ᾗ ποσόν , ὑπὸ τὸ ποσὸν ἀνάγεται τι ὡς γένος , ὥσπερ καὶ ἡ σύνθετος ἐκ πολλῶν οὐσιῶν οὐσία ὑπὸ τὴν οὐσίαν καὶ τὸ σύνθετον χρῶμα ὑπὸ τὸ χρῶμα καὶ τὸ ποιόν · ὑφ᾿ ὃ γὰρ τὰ ἁπλᾶ , ὑπὸ τοῦτο καὶ τὰ ἐκ τῶν ἁπλῶν ἐκείνων συγκείμενα . ’Αλλὰ διὰ τί , φασίν , ἐνδοιάζων εἶπεν · εἰ τὰ πέντε τῶν δέκα μόριον ; ἢ οὐ διὰ τὸ ἀμφίβολον · ἀλλ᾿ ὅτι πολλαχῶς οἷόν τε διελεῖν τὰ δέκα , καὶ γὰρ εἰς ἓξ καὶ τέσσαρα , καὶ ἑπτὰ καὶ τρία , καὶ ὀκτὼ καὶ δύο , | καὶ ἐννέα καὶ ἔν . τοσαῦτα μὲv οὖν περὶ τοῦ διωρισμένου ποσοῦ ἠπόρηταί τε καὶ διαλύεται . Περὶ δὲ τοῦ συνεχοῦς ὁ αὐτὸς ἀνὴρ ἀπορεῖ τοιάδε · ‘τὸ σῶμα , φησίν , ᾗ σῶμα , καὶ ἐπιφάνεια καὶ γραμμὴ καὶ ὅλως μέγεθος , ᾗ τοιαῦτα , οὐκ εστι ποσά , ἀλλὰ ποσὰ λέγεται τῷ μετασχεῖν τοῦ τοσοῦδε καὶ τῷ ἀριθμοῦ μετασχεῖν · μόνος ἄρα ὁ ἀριθμὸς ποσόν’ . λύων δὲ ταῦτα πάλιν ἐν τῷ τρίτῳ φησὶν πρόοδον εἶναι τῆς στιγμῆς εἰς τὸ πόρρω , καὶ εἰ μὲν ἐφ’ ἔν , γραμμὴ γίνεται , εἰ δὲ ἐπὶ δύο , ἐπίπεδον , εἰ δὲ ἐπὶ τρία , σῶμα , καὶ εἰ μὲv ἐπὶ πολὺ ἡ διάστασις , μέγα , εἰ δὲ ἐπ᾿ ὀλίγον , μικρόν , καὶ ὅταν μὲv ἰατὰ κοινὸν ὅρον ἡ πρόσοδος γίνεται , συνεχὲς τὸ τοιοῦτον , ὅταν δὲ κατὰ ἴδιον , διῃρημένον · ποσὸv οὖν καὶ τὸ μέγεθος , ἀλλ’ ἀορίστως μὲν μέγα ἢ μικρὸν ἢ ὠς ἐπὶ πλήθους πολὺ ἢ ὀλίγον , ὁρισθὲν δὲ μέτρῳ τινὶ ἢ ἀριθμῷ ἢ πήχει ὡρισμένως λέγεται . ἀλλ’ ἐπιστῆσαι χρή , ὅτι κἂν ὁρισθῇ μέτρῳ ἡ γραμμὴ ἢ ὅλως τὸ συνεχὲς ποσόν , ὡρισμένον μὲν γίνεται ποσόν , ἀλλὰ κατὰ μέθεξιν ἴσχει τοῦτο , τῷ δὲ αὑτῆς λόγῳ διάστασίς ἐστι μόνον καὶ οὐχὶ ποσόν . εἰ γὰρ ποσὸν τοῦτό ἔστι καθ’ ὃ καὶ ποσόν ἐστι , δυνατὸν λέγειν ὅτι αὕτη ἡ διάστασις μεταλαμβάνει μὲν ποσοῦ , οὐ μέντοι ἐστὶν τῷ ἑαυτῆς λόγῳ ποσόν . μήποτε οὖτε καθὸ μετρεῖται ὡρισμένον ποσόν ἐστιν τῷ ἐαυτοῦ λόγῳ τὸ συνεχές , ἀλλὰ κατὰ μέθεξιν , οὔτε μὴ μεμετρημένον ἀόριστον τοσὸν ἢ ὅλως ποσὸν τῷ ἑαυτοῦ λόγῳ , ἀλλὰ ποσόν ἐστιν τὸ συνεχές , καθ’ ὅσον ἢ ἐφ’ ἒν ἢ ἐπὶ δύο ἢ ἐπὶ τρία διέστηκεν τῷ ἑαυτοῦ λόγῳ . ὥσπερ γὰρ ὁ ἀριθμὸς κατὰ τὸν διορισμὸν ἔχει τὸ ποσόν , οὕτως καὶ τὸ μέγεθος κατὰ τὴν διάστασιν · τὸ γὰρ ἀποστὰν εἷμαι τοῦ ἑνὸς καὶ ἀμεροῦς καὶ κινδυνεῦον εἰς ἄπειρον καὶ ἀόριστον ὑπενεχθῆναι , τοῦτο μέτρου ἐδεήθη καθ’ ὃ καὶ ποσὸν ἐγένετο , ἵνα ὁρισθῇ τῷ ποσὸν γενέσθαι · διττὸν δὲ ὂν κατά τε τὸ διμρισμένον καὶ κατὰ τὸ συνεχὲς διττῆς ἐδεήθη ποσότητος . Διὰ τί δέ , φασίν , μὴ προδιδάξας περὶ τόπου ἢ χρόνου ὠς ἐγνωσμένοις αὐτοῖς χρῆται ; ἢ ὄτι οὐ τὴν οὐσίαν αὐτῶν παραδοῦναι προτίθεται · φυσικῆς γὰρ ἦν τοῦτο σκέψεως , ἣν ἐν τῇ Φυσικῇ ἀκροάσει πραγματεύεται · ἀλλ᾿ ὅπερ ἤρκει τῇ λογικῇ θεωρίᾳ , κατὰ τὴν κοινὴν περὶ αὐτῶν ἔννοιαν τὴν εἰς τὸ οἰκεῖον γένος τὸ ποσὸν ἀναγωγὴν αὐτῶν ἐποιήσατο . Ἀλλ’ ἄμεινον ἴσως , φασίν , ᾿Ανδρόνικος ἐποίησεν , ἰδίας μὲν ποιήσας κατηγορίας τὸν πόπον καὶ τὸν χρόνον , ὑποτάξας δὲ αὐταῖς τὸ ποῦ καὶ τὸ ποτέ . ἢ καὶ πρὸς τοῦτο ῥητέον ὄτι ἄλλη μέν ἐστιν ἔννοια τοῦ χρόνου , καθ᾿ ἥν ἐστιν διάστημα ὁ χρόνος , ἄλλη δὲ τοῦ ποτέ , καθ’ ἣν ἡ σχέσις τῶν ἐν τῷ χρόνῳ θεωρεῖται πρὸς τὸν χρόνον · καὶ ἐπὶ τόπου δὲ καὶ τῶν ἐν τόπῳ ὁ ἁρμόσει λόγος . διόπερ ’Αριστοτέλης ὀρθῶς ἀλλαχοῦ μὲν τίθησι τὰ ποσά , ἀλλαχοῦ δὲ τὴν πρὸς τὰ ποσὰ ταῦτα σχέσιν κατέταξεν . ’Αλλὰ ζητήσοι ἄν τις οἶμαι δικαίως , διὰ τί ὤσπερ τὴν τοῦ χρόνου καὶ τοῦ τόπου μέθεξιν ἐν ἄλλαις τέθεικεν κατηγορίαις , οὐχ οὕτως καὶ τὴν τῆς οὐσίας ἢ τοῦ ποιοῦ ἢ ἄλλου τινὸς ποσοῦ , οἷον ἀριθμοῦ ἢ μεγέθους μέθεξιν , ἰδίας πεποίηκεν κατηγορίας ; ἢ κἂν τὰ συμβεβηκότα ἐν τῇ οὐσίᾳ θεωρῆται κἂν ἡ οὐσία ἐν τοῖς συμβεβηκόσιν , ἐνυπάρχει ταῦτα ἀλλήλοις , καὶ διὰ τοῦτο καὶ ἡ σχέσις αὐτῶν συνῄρηται , καὶ οὐκ ἄλλο μέν τί ἐστιν ἡ οὐσία , ἄλλο δὲ ἡ πρὸς τὴν οὐσίαν σχέσις · ὁ δὲ χρόνος καὶ ὁ τόπος ἔξωθέν πως θεωρούμενοι ἄλλοι μὲν αὐτοί εἰσιν , ἄλλη δὲ ἡ πρὸς ταῦτα σχέσις τῶν ἐν τόπῳ καὶ χρόνῳ ὄντων . καὶ γὰρ ἐν τῇ φύσει τῶν ἔξωθεν παρακολουθούντων ὁ χρόνος καὶ ὁ τόπος δοκεῖ , ὥσπερ τῶν συμπληρούντων ὕλη καὶ εἶδος καὶ κίνησις . μήποτε δὲ τὸ ποτὲ οὐχ ἁπλῶς τὸ ἐν χρόνῳ δηλοῖ οὐδὲ τὸ ποῦ τὸ ἐν τόπῳ , ἀλλὰ τὴν τοῦ χρόνου καὶ τὴv τοῦ τόπου ἰδιότητα , καθὸ τοιοῦτοι , ὥσπερ καθὸ διαστάσεις καὶ ποσὰ ἐν τῷ ποσῷ κατηριθμήθησαν . Εἰ δέ τις τὸν χρόνον ὡς μέτρον κινήσεως τῷ πρός τι νομίζει δεῖν ὑπάγειν , τὸ μέτρον διχῇ διαιρετέον , ἢ αὐτὸ καθ’ αὑτὸ ἢ κατὰ τὴν πρὸς τὸ μετρούμενον ἀναφοράν , καὶ ὡς μὲν καθ’ αὑτὸ τὸ μέτρον ποσὸν καὶ Γ ἀρχὴ καὶ γένος ἐστὶ τῶν ποσῶν πάντων ὡς δὲ πρὸς τὸ μετρούμενον , πρός τι ἂν εἴη · οὕτως δὲ καὶ τὸ τῆς κινήσεως μέτρον ὁ χρόνος ὡς μὲv καθ’ αὑτὸ ποσὸν ἂν εἴη τι καθότι μέτρον , ὠς δὲ πρὸς τὴv κίνησιν πρός τι , καὶ οὐδὲν ἄτοπον κατ’ ἄλλας καὶ ἄλλας ἐννοίας εἰς διαφόρους κατηγορίας ἀνάγεσθαι . Μετὰ δὲ τὸν χρόνον περὶ τοῦ τόπου διαποροῦσιν · εἰ περιεκτικός ἐστι σώματος , ἢ ὡς οὐσιώδης ποιότης συμπληρωτικὴ τῆς οὐσίας ἐστὶν καὶ οὐκέτι ποσόν , ἢ εἰ κατ᾿ αὐτὴν τὴν σχέσιν θεωρεῖται μόνην , τῷπρός τι ἀποδοθήσεται . κἀνταῦθα δὲ τὸ αὐτὸ ῥητέον , ὅτι κατὰ μὲν τὴv διάστασιν , καθ᾿ ὅσον πέρας ὢν τοῦ περιέχοντος καθ᾿ ὃ περιέχει τὸ περιεχόμενον ἐπιφάνειά ἐστιν ὁ τόπος , κατὰ τοσοῦτον ποσὸν αὐτὸν ἀνάγκη λέγειν · κατὰ δὲ τὴν πρὸς τὸ περιεχόμενον σχέσιν οὐδὲν θαυμαστὸν εἰ καὶ ὁ τόπος εἰς τὸ πρός τι ἀνάγοιτο , ὥσπερ καὶ ὁ χρόνος . μέχρι μὲv οὖν τούτου προῆλθον αἱ πρὸς τὴν πρώτην τοῦ ποσοῦ διαίρεσιν ἀπορίαι τε καὶ λύσεις . ῾Ο δὲ θεῖος ’ιάμβλιχος κἀνταῦθα τὴν ἑαυτοῦ θεωρητικὴν ἐπιστήμην παραδεικνὺς τὰς πρώτας ἀρχὰς ἡμῖν τῶν τε δύο τοῦ ποσοῦ εἰδῶν καὶ τῆς μιᾶς ἀμφοῖν περιοχῆς ἐκφαίνων ὡδί πως γέγραφεν · “ ἐπειδὴ γὰρ ἡ τοῦ ἑνὸς δύναμις , ἀφ’ οὗ πᾶν | τὸ ποσὸν ἀπογεννᾶται , διατείνεται δι’ ὄλων ἡ αὐτὴ καὶ ὁρίζει ἔκαστον προϊοῦσα ἀφ’ ἑαυτῆς , ᾗ μὲv δι’ ὅλων διήκει παντάπασιν ἀδιαιρέτως , τὸ συνεχὲς ὑφίστησιν , καὶ ᾗ τὴν πρόοδον μίαν καὶ ἀδιαίρετον καὶ ἄνευ διορισμοῦ · ᾗ δὲ προϊοῦσα ἵσταται καθ’ ἕκαστον τῶν εἰδῶν καὶ ᾗ ὁρίζει ἕκαστον καὶ ἕκαστον ἓν ποιεῖ , ταύτῃ τὸ διωρισμένον παράγει · κατὰ δὲ τὴν περιέχουσαν ἅμα τὰς δύο ταύτας ἐνεργείας μίαν κυριωτάτην αἰτίαν τὰ δύο ποσὰ παράγει . καὶ κατὰ μὲv τὴν πανταχοῦ ταὐτότητα καὶ ὅλην ἐφ᾿ ἑκάστων τε τῶν μορίων καὶ ἐπὶ πάντων τὸ συνεχὲς ἀπεργάζεται , κατὰ δὲ τὴν ἐφ’ ἕκαστον αὐτῶν πρὸς ἑαυτὰ ταὐτότητα καὶ κατὰ τὸ ἐν ἑνὶ ἑκάστῳ ὅλην εἶναι τὸ διωρισμένον ἀπογεννᾷ . καὶ κατὰ μὲv τὴν ἐν ἀλλήλοις ἕνωσιν τῶν νοητῶν ποσῶν τὸ συνεχές , κατὰ δὲ τὴν διακεκριμένην αὐτῶν ἀπ’ ἀλλήλων ἕνωσιν τὸ διωρισμένον ὑφίστησιν . καὶ κατὰ μὲν τὴν ἑστῶσαν αὐτοῦ ἐνέργειαν τὸ διωρισμένον , κατὰ δὲ τὴν προϊοῦσαν τὸ συνεχὲς δημιουργεῖ · ἐπεὶ δὲ ἅμα καὶ μένει καὶ πρόεισιν , τὰ δύο ἀπογεννᾷ . περιέχει γὰρ ἡ τῶν νοητῶν μέτρων δύναμις ἅμα ἀμφότερα τὰ μένοντα καὶ κροϊόντα ἐν ἑνὶ τῷ αὐτῷ · ὅθεν δή , εἴ τις τοῖς νοητοῖς καὶ θείοις μέτροις τὰ ἕτερα τούτων νέμει , εἰ μὲν τὰ ἀκίνητα μόνα , ὑπὸ Περιπατητικῶν παρακρουσμάτων ἐξηπάτηται , εἰ δὲ τὰ προϊόντα , ὑπὸ Στωικῶν . ” p . 5a15 Ἔτι τὰ μὲν ἐκ θέσιν ἐχόντων πρὸς ἄλληλα ἕως τοῦ τῶν δὲ ἄλλων οὐδὲν αὐτὸ καθ’ ἐαυτό , ἀλλ᾿ ἢ ἄρα κατὰ συμβεβηκός . Μετὰ τὴν πρώτην τοῦ ποσοῦ διαίρεσιν καὶ ἐτέραν ἐπάγει , καθ᾿ ἣν τὰ μὲν ἐκ θέσιν ἐχόντων πρὸς ἄλληλα τῶρ ἐν αὐτοῖς μορίων συνέστηκεν , τὰ δὲ οὐκ ἐξ ἐχόντων θέσιν . ἐδεήθη δὲ καὶ ταύτης διὰ τὸ μίαν μὴ ἐπιδέχεσθαι τὰς ὅλας διαφοράς . καὶ γὰρ πᾶν μὲν τὸ ἐκ θέσιν ἐχόντων συνεχές ἐστιν , οὐκέτι δὲ τὸ συνεχὲς πᾶν ἐκ θέσιν ἐχόντων · ὁ γὰρ χρόνος οὐκ ἔχει θέσιν . ἀνάπαλιν δὲ πᾶν μὲν τὸ διωρισμένον οὐκ ἔχει θέσιν , οὐκέτι δὲ πᾶν τὸ μὴ ἔχον θέσιν διωρισμένον ἐστίν · πάλιν γὰρ ὁ χρόνος μὴ ἔχων θέσιν διωρισμένος οὐκ ἔστιν . παρείληπται οὖν καὶ ἡ δευτέρα διαίρεσις , ὥστε τὰς ὑπὸ τῆς προτέρας παραλειφθείσας διαφορὰς προστεθῆναι , καὶ καλεῖται ἡ τοιαύτη ἐπιδιαίρεσις , δευτέρα τις οὖσα τοῦ αὐτοῦ γένους διαίρεσις καθ’ ἐτέρας διαφοράς . ὡς γὰρ ἐπὶ τοῦ ζῴου ἡ τὸ θνητὸν καὶ ἀθάνατον διαιροῦσα οὐκ ἐπεδέχετο τὰς κατὰ τὸ λογικὸν καὶ ἄλγον οὐδὲ ἐκεῖναι ταύτας , καὶ διὰ τοῦτο ἐδέησεν ἐπιδιαιρέσεως , οὕτως καὶ ἐνταῦθα , ἵνα πάσας περιλάβῃ τὰς ὑπὸ τὸ ποσὸν διαφοφάς , ταῖς δύο ἐχρήσατο διαιρεσεσιν . Ζητεῖν δὲ ἄξιον , τί τὸ θέσιν ἔχον . ἆρα , ὥς τινες οἴονται , τριῶν τούτων δεῖται τὸ θέσιν ἔχον , τοῦ τε τόπου ἐν ᾧ κεῖται καὶ τοῦ τὰ μόρια συνυπάρχειν , ἀλλὰ μὴ τῶν ἑτέρων γινομένων τὰ ἕτερα ἀφανίζεσθαι , καὶ τοῦ συνέχειαν καὶ ἀλληλουχίαν ἔχειν πρὸς ἄλληλα ; ἢ τὸ μὲν συνυπάρχειν ἀλλήλοις τὰ μόρια πάντως προσεῖναι δεῖ τοῖς θέσιν ἔχουσιν , τὸ δὲ ἐν τόπῳ εἶναι οὐ πάντως οὔτε κατὰ τὴv φύσιν τῶν πραγμάτων οὔτε κατὰ τὴv τοῦ ᾿Αριστοτέλους παράδοσιν . τὰ γὰρ μὴ διεστηκότα πλεοναχῶς , οἷον ἡ γραμμή , ἐν τόπω μὲν οὐκ ἔστιν , ὥστε οὐδὲ ἐν τόπω̣ τεθήσεται , θέσιν δὲ λέγεται . καὶ ὁ ’Αριστοτέλης δὲ οὐχ ἁπλῶς εἶπεν θέσιν ἔχοντα αὐτὰ ἐν τόπῳ , ἀλλὰ πρὸς ἄλληλα τῶν ἐν ἑαυτοῖς μορίων · τοῦτο ἐστιν , ὤς φησιν ’Ιάμβλιχος , ὧς τὰ μόρια πάνα συνυπάρχει ἀλλήλοις , καὶ τῇ τούτων ἀθρόᾳ λήψει τῷ ὅλῳ τῷ ἐξ αὐτῶν τὸ εἶναι ὑπάρχει . διὰ γὰρ τοῦ πρὸς ἄλληλα εἰπεῖν δείκνυσιν ὅτι οὐ τὴν κατὰ τόπον θέσιν λέγει , ἀλλὰ τὴν κατὰ σχέσιν , ἀντιδιαστέλλων ταῦτα τοῖς πρὸς τῷ γίνεσθαι τὸ εἶναι ἔχουσιν , ὦν τὰ μόρια οὐδέποτε ὑπομένει . κυρίως μὲv γὰρ θέσις ἐπὶ τῶν ἐν τόπῳ λέγεται , ἤδη δὲ καὶ ἐφ’ ἑκάστου τῶν ποσῶν , ὧν τὰ μόρια συνυπάρχει , κεῖσθαι ἐν ἐκείνῳ ἐν ᾧ ἐστι λέγεται , ὥσπερ γραμμὴ ἐν τῇ ἐπιφανείᾳ καὶ ἐπιφάνεια ἐν τῷ σώματι · καὶ τὸ σημεῖον γάρ , ὅταν μονάδα θέσιν ἔχουσαν λέγωσιν , οὐχ ὡς ἐν τόπῳ κεῖται , ἀλλ’ ὡς ἐν γραμμῇ . ἕκαστον οὖν τῶν συνεχῶν ποσῶν , ὡς ἔχει φύσεως , οὕτως ἔχει καὶ τὴν οἰκείαν θέσιν · τὸ Ζ μὲν σῶμα , ἐπειδὴ ἐν τόπῳ ἐστίν , ἐν τόπῳ καὶ τὴν θέσιν ἔχει , ἡ δὲ ἐπιφάνεια ἐν τῷ σώματι , ἡ δὲ γραμμὴ ἐν τῇ ἐπιφανείᾳ , τὸ δὲ σημεῖον ἐν τῇ γραμμῇ · καὶ γὰρ σαφῶς καὶ ’Αριστοτέλης εἶπεν ὅτι τὰ τῆς γραμμῆς μόρια ἐν τῷ ἐπιπέδῳ καῖται . καὶ ὅλως , εἰ τὰ θέσιν ἔχοντα ἐν τόπῳ τὴν θέσιν ἔχειν ἐβούλετο , οὐκ ἂν καὶ τὰ τοῦ τόπου μόρια ἔλεγε θέσιν ἔχειν · οὐ γὰρ ἂν εἴη ὁ τόπος ἐν τόπῳ , ἵνα μὴ ἐπ’ ἄπειρον τόπους πρὸ τόπων ζητῶμεν , ἀλλ’ ὡς ἐπιφάνεια ὢν ὁ τόπος ἐν τῷ σώματι τὴν θέσιν ἔχει , οὗ πέρας ἐστὶν ὡς ἐπιφάνεια . καὶ αὐτὸς δὲ ’Αριστοτέλης ‘ὡς τὸ εἶναι , φησίν , ἔχει τὰ μαθηματικά , οὕτως καὶ τὸ κεῖσθαί που’ . θαυμάσοι δ’ ἄv τις τοῦ θείου ’Ιαμβλίχου ταῦτα περὶ τόπου γράφοντος · “ ὁ δὲ τόπος ὡς μὲν ἐπιφάνεια εἴη ἂν ἐν τῷ σώματι , οὗ πέρας οὖσα περιέχει τὸ σῶμα , ὡς δὲ τόπος ἐν τῷ περιεχομένῳ ὑπ’ αὐτοῦ · δι’ ὃ γὰρ τὸ εἶναι αὐτῷ τόπῳ ὑπάρχει , ἐν τούτῳ γὰρ ] καὶ κεῖσθαι λέγοιτο ” . τὸ γὰρ τὸν τόπον ἐν τόπῳ εἶναι καὶ τὸ ἀγγεῖον ἐν τῷ οἴνῳ καὶ τοῦτο γὰρ κατὰ τὴν αὐτὴν ἀναλογίαν ἀκολουθήσει ) πῶς οὐ δόξει τῶν ἀπεμφαινόντων ; προϊὼν δὲ “ μήποτε , φησί , κατὰ συμβεβηκὸς ὁ τόπος θέσιν ἔχει τῷ τὸ σῶμα τὸ κατέχον αὐτὸν θέσιν ἔχειν · καὶ ἡ ἐπιφάνεια δὲ κατὰ συμβεβηκός ἐστιν ἐν τόπῳ ” . ταὐτὸν δὲ τόπος καὶ ἐπιφάνεια κατὰ τὸ ὑποκείμενον , καὶ ἄμεινον κατὰ τὴν ’Αριστοτελικὴν περὶ τοῦ τόπου | ἔννοιαν αὔτως ἀκούειν . ἀλλ’ εἴ τις διάστημα λέγει τὸν τόπον ἀεὶ μὲν ἔχον σῶμα , αὐτὸ δὲ τὸ καθ᾿ αὑτὸ κενὸν σώματος καὶ ἄλλο παρὰ τὸ σῶμα θεωρούμενον , ἆρα οὐκ ἂν καὶ τοῦτο ἐκ θέσιν ἐχόντων τῶν ἐαυτοῦ μορίων λέγοιτο , συνεχές τε ὂν καὶ συνυπάρχοντα ἔχον τὰ μόρια ἀλλήλοις ; καὶ ποῦ ἂν κέοιτο ; οὐδὲ γὰρ πέρας ἐστί τινος τοῦτο . μήποτε οὖν ὅπερ ἡ τάξις ἐστὶν ἐν τοῖς διωρισμένοις , τοῦτο ἡ θέσις ἐν τοῖς αυνεχέσιν · ὥσπερ γὰρ τὰ διωρισμένα διὰ τὴν ἀπὸ τοῦ ἑνὸς ἔχστασιν ἐδεήθη τάξεως , ἵνα κατὰ ταύτην πρὸς τῷ ἑνὶ μένῃ καὶ μὴ ἀτάκτως διεσπασμένα συγχέηται , οὕτως καὶ τὰ συνεχῆ τοῦ ἀμεροῦς ἐκπεσόντα , ἐν πάντα ἐν ταὐτῷ ἦν , ἐδεήθη θέσεως καθ’ ἣν ἄλλα ἄλλοις συνάπτει μόρια κατὰ τὴν τοῦ εἴδους ἐπιπρέπειαν , ἵνα μὴ συμπεφυρμένα ᾖ . καὶ κατά γε ταύτην τὴν ἔννοιαν οὐκ αναγκαῖόν που κεῖσθαι τὰ κείμενα ὡς ἐν ἄλλῳ · ἡ γὰρ θέσις παρὰ τὸ θεῖν οἶμαι καὶ ἴεσθαι λεγομένη τὴν ἔκτασιν σημαίνει . ἀλλὰ ταῦτα μὲν περὶ τῶν θέσιν ἐχόντων . Τὰ δὲ μὴ ἔχοντα θέσιν ἀπαριθμούμενος πρῶτον ἔταξε τὸν λόγον καί φησιν αὐτὸν μήτε κεῖσθαί που μήτε τὰ μόρια θέσιν ἔχειν πρὸς ἄλληλα . εἰ γὰρ ὑπομένειν δεῖ τὰ θέσιν ἔχοντα , ὁ δὲ λόγος ἅμα τε εἴρηται καὶ οὐκ ἔτι ἔστιν , πῶς ἂν ἔχοι θέσιν ; καὶ ἐπὶ τοῦ χρόνου δὲ τὸ αὐτὸ ἀξιοῖ , ἀφ’ οὗ καὶ σαφῶς ἐνεδείξατο ὅτι δεῖ τοῖς θέσιν ἔχουσιν προσεῖνι τὸ ὑπομένειν τὰ μόρια · ὃ γὰρ μὴ ἐστι , φησίν ὑπομένον , πῶς ἂν τοῦτο θέσιν τινὰ ἔχοι ; τάξιν δὲ ἔχειν ταῦτα λέγεται , καθ᾿ ὅσον τοῦ τε λόγου ἡ μὲν προτέρα συλλαβὴ λέγεται , ἡ δὲ ὑστέρα , καὶ τοῦ χρόνου τὸ μὲν πρότερον γίνεται μέρος , τὸ δὲ ὕστερον . διὸ καίτοι συνεχὴς ὢμ ὁ χρόνος θέσιν οὐ λέγεται ἔχειν · ἐπειδὴ γὰρ δυνακολουθεῖ τῇ κινήσει , πᾶσα δὲ κίνησις ἐν τῷ γίνεσθαι ἔχει τὸ εἶναι , καὶ ὁ χρόνος τὸ αὐτὸ πάσχει , καὶ διὰ τοῦτο καίτοι συνεχὴς ὢς οὐκ ἔχει θέσιν , ὅτι οὐχ ὑπομένει αὐτοῦ τὰ μόρια . Ἀλλὰ διὰ τί ὁ ἀριθμὸς οὐκ ἔχει θέσιν ; ὑπομένειν γὰρ αὐτοῦ δοκεῖ τὰ μόρια . “ ὅτι , φησὶν ὁ ᾿Ιάμβλιχος , ἡ μονὰς σημεῖον ἄθετόν ἐστιν , ὁ δὲ ἀριθμὸς ἐκ μονάδων συνέστηκεν , καὶ ὅτι οὐδὲ τὰ μόρια ὑπομένει · οὐδὲ γὰρ εἰ ἔστιν τὰ διηριθμημένα , ἔστιν που ὁ ἀριθμός , ἐπεὶ οὐδὲ ὁ λόγος ἔστιν που , ὅτι ἔστιν τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ λεγόμενα . ὡς δὲ ὁ λόγας ἐν τῷ λέγεσθαι , οὕτως καὶ ὁ ἀριθμὸς ἐν τῷ ἀριθμεῖσθαι ὑφέστηκεν , καὶ διὰ τοῦτο οὐχ ὑπομένει οὐδετέρου τὰ μόρια , ὥστε οὐκ ἔχουσιν θέσιν ” . ταῦτα μὲν ὁ θεῖός φησιν ᾿Ιάμβλιχος . θαυμάζω δέ , εἰ ὁ ἀριθμὸς διὰ τὸ μὴ ὑπομένειν τὰ μόριαν λέγεται μὴ ἔχειν θέσιν · οὐ γὰρ ὡς ὁ λόγος ἐν τῷ λέγεσθαι ἔχει τὸ εἶναι , οὕτως καὶ ὁ ἀριθμὸς ἐν τῷ ἀριθμεῖσθαι · κἂν γὰρ μὴ ἀριθμῆται τοὺς πέντε μου δακτύλους , ἠρίθμηνται κατὰ τὸ ἑαυτῶν εἶδος . ἀλλὰ μᾶλλον διὰ τὸ μὴ συνεχὴς εἶναι · δεῖ γὰρ καὶ συνεχῆ εἶναι καὶ ἐκτετάσθαι τὰ θέσιν ἔχοντα · οὕτως γὰρ καὶ ἡ πρὸς ἄλληλα τῶν μορίων θέσις ὁραθήσεται , τίνα τίσιν τῶν μορίων συνάπτεται . ἐν γὰρ τῇ τριάδι ποία μονὰς πρὸς ποίαν σύγκειται , οὐκ ἔστιν εἰπεῖν , ὥσπερ ἐπὶ τῆς γραμμῆς ποῖον μόριον ποίῳ συνάπτει , ἐναργές ἐστιν ἰδεῖν . Διὰ τί δὲ οὐχ ὡς ἐπὶ τοῦ λόγου καὶ ἐπὶ τοῦ χρόνου σαφῶς δἀνεῖλεν τὸ θέσιν ἔχειν , αὔτως καὶ ἐπὶ τοῦ ἀριθμοῦ , ἀλλ᾿ ὅτι θέσιν οὐ πάνυ λάβοις ἂν αὐτοῦ ; ἢ ὡς οἱ ἐξηγηταί φασιν , ὅτι δοκεῖ καὶ ὁ ἀριθμὸς ἐπιδέχεσθαι θέσιν διὰ τὰ ἀριθμούμενα . μήποτε δὲ χαρακτηριστικοῦ ὄντος τῶν θέσιν ἐχόντων μάλιστα τοῦ τὰ μόρια ὑπομένειν , ὁ μὲν λόγος καὶ ὁ χρόνος οὐκ ἔχει τοῦτο , ὁ δὲ ἀριθμὸς ἔχει , καὶ εἴπερ εἶχεν τὴν συνέχειαν , ἦν ἂν τῶν θέσιν ἐχόντων . κἂν θέσιν δὲ μὴ ἔχῃ ὅ τε λόγος καὶ ὁ χρόνος καὶ ὁ ἀριθμός , ἀλλὰ τάξιν ἔχει , ὡς εἴρηται , ταῦτα ἀντὶ τῆς θέσεως . ἡ δὲ τάξις κυρίως μὲν ὡς ἐπὶ διωρισμένων θεωρεῖται κατὰ τὸ πρότερον καὶ ὕστερον λαμβανομένη , καὶ ἐπὶ τοῦ χρόνου δέ , καθ᾿ ὅσον προηγεῖται τὸ παρεληλυθὸς τοῦ ἐνεστῶτος καὶ τοῦτο τοῦ μέλλοντος , ὥστε καὶ ἐπὶ τούτου κατὰ τὸν διορισμὸν ἡ τάξις ἔοικεν θεωρεῖσθαι . ἐν δὲ τῷ ἀριθμῷ ἡ τάξις οὐκ ἐν ἑκάστῳ · οὐ τὰρ ἐστιν ἐν τῇ τριάδι τάξις τῶν μονάδων , ἀλλ’ τῷ χύματι τῶν ἀριρμῶν , ὅτι ἡ μονὰς προηγεῖται τῆς δυάδος καὶ ἡ δυὰς τῆς τριάδος καὶ ἐφεξῆς . ἐν δὲ τῷ λόγῳ ἡ τάξις , καθ’ ὅσον ἄλλα μέρη τοῦ λόγου ἄλλων προηγεῖται καὶ ἄλλαι συλλαβαὶ ἄλλων . κανταῦθα δὲ ἀπορῶ , πῶς ὁ θεῖος Ἰάμβλιχος περὶ τοῦ λόγου φησὶν ὅτι δοκεῖ μήτε τάξιν ἐμφαίνειν , εἴ τις αὐτοῦ τὸ μῆκος μόνον καὶ τὴν διέξοδον τῆς φωνῆς θεωροίη , κἂν ᾖ ἄσημος . τί γὰρ μᾶλλον ἡ ἑτέρα συλλαβὴ τῆς ἑτέρας προτέτακται ; παντὶ γὰρ δῆλον ὅτι ἔστιν τάξις ἐν τῷ λόγῳ , καὶ οὐκ ἄν τις τὸ Σωκράτης ὄνομα εἴποι τὴν κݲρݲαݲ συλλαβῆν πρώτην προενεγκάμενος . θεωρητικῶς δὲ τοῖς θέσιν ἔχουσιν ποσοῖς ἐπιβάλλων “ τοῦτο , φησίν , τὸ γένος ἕδραν παρέχεται πᾶσιν ὅσα ποτέ ἐστιν ποσά , τοῖς τε ἁπλουστέροις ἐν τοῖς συνθέτοις καὶ τούτοις ἐν τοῖς ἁπλοῖς · διχῶς γὰρ τοῦ ἁπλοῦ λαμβανομένου τὸ μὲν ὡς συνταττόμενον τοῖς συνθέτοις καὶ περιεχόενον ὑπ’ αὐτῶν , ὡς ἡ ἐπιφάνεια ὑπὸ τοῦ σώματος , θέσιν ἔχει ἐν * * τῷ σώματι , τὸ δὲ ὡς ὑπερέχον καὶ ἐξῃρημένον ἕδραν ἐν ἑαυτῷ παρέξει τοῖς συνθέτοις · προσδεόμεθα οὖν τῆς θέσεως , ἵνα τὴv πρὸς τὰ δεύτερα ποσὰ συνέχειαν νοήσωμεν ” . Ἐπιστῆσαι δὲ ἄξιον , ὅτι κατὰ μὲν τὴν πρώτην διαίρεσιν πέντε μὲv ἦν συνεχῆ , δύο δὲ διωρισμένα · κατὰ δὲ τὴν δευτέραν τέτταρα μὲν τὰ θέσιν ἔχοντα , γραμμή , ἐπιφάνεια , σῶμα , τόπος , τρία Γε τὰ μὴ ἔχοντα , ἀριθμός , χρόνος , λόγος , ὧν δύο μέν , φησὶν Ἰάμβλιχος , τάξιν ἔγει , ἀριθ|μὸς καὶ χρόνος · λόγος δὲ πῶς μὲν ἔχει τάξιν , πῶς δὲ οὐκ ἔχει , φησίν , ὡς ἐν τοῖς πρὸ τούτων διώρισται , ὥστε καὶ ἄλλη τρίτη γέγονεν διαίρεσις , καθ’ ἣν τῶν ποσῶν τὰ μὲν ἔχει τάξιν , τὰ εὲ οὐκ ἔχει . καὶ ἄλλην δὲ τετάρτην ἐφεξῆς πρστίθησιν διαίρεσιν , καθ’ ἣν τῶν ποσῶν τὰ μέν ἐστι προηγουμένως ποσά , ὅσα καθ’ αὑτά ἐστιν τοιαῦτα , ὡς ἀριθμὸς καὶ μέγεθος καὶ χρόνος καὶ τὰ τοιαῦτα , ὧν τὸ ποσὸν ἐν τῷ τί ἐστιν κατηγορεῖται · τὰ δὲ κατὰ συμβεβηκός , ὅσα κατ’ ἄλλο τι ποσὰ εἶναι λέγεται , οἷον τὸ λευκὸν πολὺ λέγεται ἢ μέγα , οὐ καθὸ λευκόν , ἀλλὰ κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν , καὶ ὁ ἄνθρωπος μακρὸς κατὰ τὸ μῆκος , καὶ ἡ κίνησις δὲ πολλὴ ἢ διὰ τὸν χρόνον ἡ διὰ τὸν τόπον · ἐὰν γὰρ ἀποδιδῷ τις τὸ ποσὸν αὐτῆς , ἢ ἐνιαυσιαίαν λέγων κατὰ τὸν χρόνον ἀποδώσει ἢ σταδιαίαν κατὰ τὸν τόπον . δοκεῖ οὖν κατὰ ταῦτα καὶ ἡ κίνησις μετέχειν τοῦ ποσοῦ , ἀλλ’ οὐκ εἶναι ποσόν . Καὶ ἔοικεν πολλή τις ἀμφιβολία γεγονέναι περὶ τὴν κίνησιν , εἴπερ οἱ μὲν ὑπὸ τὸ πρός τι αὐτὴν ἀνάγεσθαί φασιν , οἱ δὲ ὑπὸ πλείονας κατηγορίας ἐν αἷς θεωρεῖται καὶ γὰρ ἐν ποσῷ κίνησις , ὡς αὔξησις καὶ μείωσις , καὶ ἐν ποιῷ , ὡς ἀλλοίωσις , καὶ κατὰ τόπον ἄλλη , καὶ δὴ καὶ κατ’ οὐσίαν ) · ἄλλοι δέ τινες τὸ δυνάμει καὶ ἐνεργείᾳ κοινῶς ἐπὶ πάντων τῶν γενῶν θεωροῦντες τὴν κίνησιν ἐντελέχειαν οὖσαν τοῦ κινητοῦ , ᾖ κινητόν , κατὰ τὴν Ἀριστοτέλους ἀπόδοσιν , κοινὴν εἶναι τῶν δέκα γενῶν φασιν · οἱ δὲ ἐν τῷ ποιεῖν καὶ πάσχειν αὐτὴν κατατάττουσιν · Πλωτῖνος δὲ αὐτὴν καθ’ αὑτὴν πρὸ τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν ὡς γένος ἴδιον τὴν κίνησιν ἀφωρίσατο · ὁ μέντοι Ἰάμβλιχος ποσὸν αὐτὴν εἶναι βούλεται · “ εἰ γὰρ τὸ εἶναι αὐτῇ κινήσει ἐκ διαστημάτων ὑφέστηκεν καὶ ἐν διαστήματι , φησίν , αὐτὴ καθ’ αὑτὴν ἔχει τὴν διέξοδον , ποσὴ ἂν εἴη δι’ ἑαυτήν , ἐπεὶ καὶ ὁ λόγος ποσὸς θεωρεῖται , ὅτι ἐκ διαστημάτων ποσῶν τοσόσδε ὑφέστηκεν καὶ καταμετρεῖται τῷ τοσῷδε μήκει καὶ ἔστιν μετρητός ” . καὶ θαυμαστὸν οὐδὲν κατὰ μὲν τὸ διάστημα ποσὸν εἶναι τὴν κίνησιν , κατὰ δὲ τὴν ἐκ τοῦ δυνάμει εἰς τὸ ἐνεργείᾳ μεταβολὴν ἐν πάσαις θεωρεῖσθαι ταῖς κατηγορίαις καὶ κατ’ ἄλλην καὶ ἄλλην ἑαυτῆς φύσιν ἄλλως καὶ ἄλλως θεωρεῖσθαι . μήποτε δὲ καὶ τὸ E λευκὸν οὐ κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν διέστηκεν ἁπλῶς , ἀλλ’ ἔχει ἰδίαν διάστασιν τὸ ἐν γενέσει λευκὸν τὴν συνεκτεινομένην τῇ ἐπιφανείᾳ ἄλλῃ οὔσῃ παρὰ τὸ λευκόν , ὥσπερ καὶ ἡ κίνησις ἐλέγετο διάστασιν ἔχειν ἐδίαν ἄλλην παρὰ τὸν χρόνον καὶ τὸν τόπον · καὶ γὰρ αἱ ποιότητες προϊοῦσαι εἰς τὴν γένεσιν οὐ φυλάττουσιν τὴν εἰδητικὴν ἀμέρειαν , ἀλλ’ εἰς τὴν γενητὴν διάστασιν ὑποβαίνουσιν καὶ καθ’ ἑαυτάς . Ἀποροῦσι δὲ καὶ πρὸς τὰ ἐνταῦθα λεγόμενα οἱ αὐτοὶ ἄνδρες οὐδὲν ἔχειν θέσιν λέγοντες . εἰ Τὰρ θέσιν ἔχειν ἐκεῖνα λέγεται , ὧν τὸ μόρια ὑπομένει , πάντων δὲ ῥεόντων οὐδὲν ὑπομένοι , οὐδὲ θέσιν ἄν τι κυρίως ἔχοι . ἢ κἂν ἡ ὕλη ῥέῃ συνεχῶς καὶ τοῦτο δοίη τις καὶ τὰ σώματα ἐπ’ ἄπειρον ἔχει προσθήκας καὶ ἀφαιρέσεις , ἀλλ’ ὅμως ἔστιν τι καὶ τὸ ἐναργῶς , εἴτε τὸ δεύτερον ὑποκείμενον , ὥς τινες λέγουσιν , εἴτε τὸ ἰδίως ποιόν , ὡς ἄλλοι , εἴτε ἡ κατὰ τὸ εἶδος οὐσία ἢ ἡ ἄτομος καὶ σύνθετος οὐσία ἢ καὶ ἄλλο τι τοιοῦτον , ὃ καὶ ἐν ταῖς μεταβολαῖς ὑπομένει καὶ ἀπ’ ἀρχῆς ἄχρι τέλους γνωρίζεται · περὶ γὰρ τῶν ἐναργῶν ὁ λόγος , ἀλλ’ οὐχὶ περὶ τῶν ἀφανῶν καὶ ἀμφισβητουμένων . δεύτερον δέ , ᾧ λόγῳ , φασίν , τὸ λευκὸν κατὰ συμβεβηκὸς εἶναι ποσὸν ὡς ] ὁ Ἀριστοτέλης λέγει , τῷ τὴν ἐπιφάνειαν ποσὸν εἶναι , τούτῳ τῷ λόγῳ καὶ ἡ ἐπιφάνεια κατὰ συμβεβηκὸς ἔσται ποσὸν τῷ πλήθους μετέχειν . ἀλλ’ ὑπομνηστέον τῶν ἔμπροσθεν εἰρημένων ἐν οἷς ἐλέγομεν ἄλλο μὲν εἶδος εἶναι τοῦ τοσοῦ τὸ τὰ τὸ πλῆθος , ἄλλο δὲ τὸ κατὰ τὸ μέγεθος ἴδιον ποσὸν καὶ ἀντιθέτως ἔχον πρὸς τὸ κατὰ τὸ πλῆθος ποσόν . ἔτι δέ , εἰ τοῖς προηγουμένοις ποσοῖς ἑπτὰ ἀριθμὸν οὖσιν συνακολουθεῖ τινα ἀόριστα κατηγορήματα , οἷον τῷ μὲν πλήθει τὸ πολὺ καὶ ὀλίγον , τῷ δὲ μεγέθει τὸ μέγα καὶ μικρόν , καὶ ταῦτα κατηγορεῖν εἰώθαμεν οἰκείως μὲν τῶν καθ’ αὑτὰ ποσῶν , κατὰ συμβεβηκὸς δὲ τῶν ἄλλων διὰ τὰ προηγούμενα , οἷον διὰ τὴν ἐπιφάνειαν . διὰ τὸv χρόνον , δῆλον ὅτι προηγουμένως ποσὰ δείκνυται ἡ ἐπιφάνεια καὶ ὁ χρόνος , διὰ ταῦτα καὶ τοῖς ἄλλοις συνυπάρχει τὰ παρακολουθοῦντα τῷ ποσῷ . p . 5 b 11 Ἔτι τῷ ποσῷ οὐδέν ἐναντίον ἐναντίον ἕως τοῦ οὐκ ἔστιν ἄρα τὸ μέγα τῷ μικρῷ ἐναντίον οὐδὲ τὸ πολὺ τῷ ὀλίγῳ . Ὤσπερ ἐπὶ τῆς οὐσίας μετὰ τὴν διαίρεσιν τῶν εἰδῶν αὐτῆς καὶ τῶν διαφορῶν ἐπὶ τὸ ἴδια αὐτῆς καὶ τὸ παρακολουθοῦντα μεταβέβηκεν , οὕτως καὶ ἐπὶ τοῦ ποσοῦ ποιεῖ . καὶ πρῶτον τίνα τὰ κοινῇ ὑπάρχοντα τῷ ποσῷ πρὸς ἄλλας κατηγορίας παραδίδωσιν , εἶθ’ οὕτως τὰ ἴδια αὐτοῦ λέγει δὴ οὖν , ὅτι τῷ ποσῷ οὐδέν ἐστιν ἐναντίον . καὶ κάλλιον ἴσως πρὸ τῆς τῶν Ἀριστοτέλους ἐξεργασίας ἕκαστον τῶν εἰδῶν τοῦ ποσοῦ προχειρισάμενον ἰδεῖν , ὅπως οὐκ ἔχει ἐναντίον καὶ ὅπως τὰ δοκοῦντα εἶναι ἐν ἑκάστῳ εἴδει τοῦ ποσοῦ ἐναντία οὐ καθὸ ποσὸν ὑπάρχει αὐτῷ , ἀλλὰ κατ’ ἄλλην κατηγορίαν , ὑφ’ ὑπάγεται . αὐτίκα ἡ γραμμή , καθ’ ὅσον ἐστιν γραμμή , οὐδεμίαν ἔχει ἐναντίωσιν · καθ’ ὅσον δὲ ποιὰ γραμμή , κατὰ τοσοῦτον τὸ εὐθὺ καὶ τὸ κυρτὸν ἔχει περὶ τὴν γραμμὴν θεωρούμενα . πάλιν ἡ ἐπιφάνεια , καθὸ μὲν διχῇ διέστηκεν , οὐδὲν ἔχει ἐναντίον · τραχύτης δὲ καὶ λειότης περὶ αὐτὴν οὐχ ᾗ ἐπιφάνεια ἀλλ’ ᾗ τοιάδε ἐπιφάνεια θεωρεῖται κατὰ τὸ ποιὸν αὐτῆς , ὡς λευκὴ καὶ μέλαινα οὐ καθὸ ἐπιφάνεια , | ἀλλὰ καθὸ ποιὰ ἐπιφάνεια . καὶ τὸ σῶμα δὲ καθὸ σῶμα , τουτέστιν καθὸ τρεῖς ἔχει διαστάσεις , οὐδὲν ἔχει ἀναντίον · τὸ γὰρ ἀσώματον οὐκ ἔστιν τῷ σώματι ἑναντιον , ὡς μὲν ὁ Ἰάμβλιχός φησιν , διότι τὰ ἐναντία ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος ἐστίν , ταῦτα δὲ οὐκ ἔστιν ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος . μήποτε δὲ γένος μὲv αὐτῶν οὐδὲν κωλύει τὸ αὐτὸ εἶναι τὴν οὐσίαν · τῆς γὰρ οὐσίας τὸ μὲν σῶμά φαμεν , τὸ δὲ ἀσώματον · ἀλλὰ τὸ ἀσώματον , εἰ μὲν ἀπόφασιν καὶ στέρησιν σημαίνοι , οὐκ ἂν εἴη ἐναντίον τῷ σώμασι · τὰ γὰρ ἐναντία ἐν καταφάσει · εἰ δὲ κατάφασιν καὶ αὐτὸ δηλοῖ , ἢ κρεῖττον τοῦ σώματός ἐστιν καὶ αἴτιον τοῦ σώματος ἢ χεῖρον καὶ ἐν τῷ σώματι τὸ εἶναι ἔχον · ἑκατέρως δὲ οὐκ ἂν εἴη ἐναντία , τὰ γὰρ ἐναντία ἰσοσθενῆ βούλεται εἶναι καὶ ὁμοίως τῷ οἰκείῳ γένει προσεχῆ . ἀλλ᾿ οὐδὲ τῷ χρόνῳ ἐστίν τι ἐναντίον , καθ᾿ ὅσον ἀφορίζει τῷ οἰκείῳ μετρῳ τὴν κίνησιν . εἰ δέ τις τὴν ἡμέραν τῇ νυκτὶ νομίζει ἐναντίον , οὐ καθὸ χρόνος ποιεῖται τὴν ἐναντίωσιν ( ὁ γὰρ αὐτός ἐστιν , εἴπερ ὅταν ἀλλαχοῦ ἡμέρα , ἀλλαχοῦ νύξ ἐστιν ) , ἀλλὰ καθὸ πῇ μὲν πεφώτισται , πῇ δὲ ἐσκίασται ὁ ἀήρ · καθὸ δὲ τοιοῦτος , οὐ ποσός ποσός ἐστιν , ἀλλὰ ποιός . καὶ τῷ ἀριθμῷ δὲ οὐδέν ἐστιν ἐναντίον · ἀφώρισται γὰρ καὶ οὐδὲν ἔχει ἐναντίον οἷον τὰ δύο ἢ τρία . πᾶν γὰρ τὸ ὡρισμένον ἕν τί ἐστιν καὶ κατὰ τοῦτο οὐκ ἐπιδέχεται οὐδεμίαν ὑπεροχὴν καὶ ἔλλειψιν , ὥσπερ τὸ ἴσον · τὸ δέ γε ἄνισον ἐπιδέχεται τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον , διόπερ ἐστὶν ἀόριστον . ἀλλὰ τί ἂν λέγοιμεν , εἴ τις τὸ περιττὸν καὶ ἄρτιον ἐναντία λέγοι , τοῦ ἀριθμοῦ δύο εἴδη ταῦτα τιθέμενος , καὶ αὐτοῦ δὲ τοῦ ποσοῦ τὸ μὲν συνεχὲς εἶναι φάσχων , τὸ δὲ διωρισμένον , καὶ ταῦτα ὡς ἀναντία τιθέμενος ; ἢ καὶ ἐπὶ τῆς οὐσίας ἡ εἰς τὰ ἀντικείμενα διαίρεσις · τοῦ γὰρ ζῴου τὸ μὲν λογικόν , τὸ δὲ ἄλογον ἦν καὶ τὸ μὲν θνητόν , τὸ δὲ ἀθάνατον · καὶ ὅμως συνεχωροῦμεν τῇ οὐσίᾳ μηδὲν εἶναι ἐναντίον . ἄλλο γάρ ἐστιν τὸ περὶ τὴν οὐσίαν καὶ περὶ τὸ ποσὸν θεωρεῖν ἐναντίωσιν , κατὰ τὰς περὶ αὐτὰ ποιότητας συμβαῖνον , καὶ ἄλλο τὸ αὐτῇ τῇ οὐσίᾳ ἢ τῷ ποσῷ μὴ εἶναι ἐναντίον . καὶ ὁ λόγος δέ , καθὸ ποσός ἐστιν , οὐκ ἔχει ἐναντίον · τὸ γὰρ ἀληθὲς καὶ ψεῦδος ὑπάρχει τῷ λόγῳ , καθὸ σημαντικός ἐστιν , ἀλλ᾿ οὐ καθ᾿ ὅσον ἐν διαστάσει προφέφεται καὶ καταμετρεῖται συλλαβῇ βραχείᾳ καὶ μακρᾷ . λοιπὸς δὲ τῶν ποσῶν ὁ τόπος ἐστίν , καὶ ἀμφισβητεῖται οὗτος μήποτε κατὰ τὸ ἄνω καὶ τὸ κάτω τὴν ἐναντίωσιν ἐπιδέχεται , ἅπερ ἢ εἴδη ἢ μέρη τοῦ τόπου δοκεῖ . ἀλλ᾿ οἱ μὲν οὐδὲ εἶναι φύσει τὸ ἄνω καὶ τὸ κάτω νομίζουσιν , ἀλλὰ κατὰ τὴν πρὸς ἡμᾶς σχέσιν θεωρεῖσθαι , ὅσοι τὸ ὑπὲρ κεφαλῆς ἡμῶν ἄνω λέγουσιν , τὸ δὲ ὑπὸ τοὺς πόδας κάτω , καὶ τὸ αὐτὸ ἄνω καὶ κάτω τίθενται κατὰ τὰς διαφόρους σχέσεις , καὶ δῆλον ὅτι οὐκ ἂν εἴη οὕτως ἐναντία · οὐ γὰρ ὑπάρχει τῲ αὐτῷ κατὰ ταὐτὸν τὰ ἐναντία . οἱ δὲ τὸ ἄvω καὶ τὸ κάτν οὐ κατὰ σχέσιν , ἀλλὰ κατὰ τὴν τοῦ παντὸς διάστασιν λαμβάνουσιν , τήν τε ἀπὸ τοῦ μέσου πρὸς τὰ πέρατα καὶ τὴν ἀπὸ τῶν περάτων πρὸς τὸ μέσον · φύσει γὰρ διάφορα ταῦτα . ἀλλὰ καὶ πρὸς τούτους ῥητέον ὡς τὸ ἄνω καὶ κάτω οὐ τόπον σημαίνει , ἀλλὰ τὴν ποῦ κατηγορίαν , ὥσπερ τὸ χθὲς καὶ σήμερον οὐ χρόνον , ἀλλὰ τὸ ποτέ , τουτέστιν τὸ κατὰ χρόνον . ταῦτα γὰρ καὶ τῷ Ἀνδρονίκῳ δοκεῖ . μήποτε δὲ καὶ τὸ ἄνω καὶ τὸ κάτω τόπου διαφοραί εἰσιν καὶ τὸ χθὲς καὶ τὸ σήμερον χρόνου , οὐ μέντοι καθὸ ποσὸν ὁ τόπος καὶ ὁ χρόνος ἔχει τοῦτο , ἀλλ' ό μὲν κατὰ τὴν θέσιν καὶ τὸ τοπικὸν ἰδίωμα , ὅπερ ἐν τῇ τοῦ ποῦ κατηγορίᾳ παραδέδοται , ὁ δὲ κατὰ τὰ ὑπὸ κινήσεως μέτρα . καὶ γὰρ ὁ τόπος καὶ ὁ χρόνος ἐν μὲν τῷ ποσῷ κατὰ τὴς διάστασιν μόνην παραδίδονται , κατὰ μέντοι τὸν ἴδιον χαρακτῆρα ὁ μὲν τόπος ἐν τῇ ποῦ κατηγορίᾳ , ὁ δὲ χρόνος ἐν τῇ ποτέ , ὥστε καθὸ ποσὸν ὁ τόπος , οὐκ ἔχει τὸ ἄνω καὶ τὸ κάτω , ἀλλὰ καθὸ τοιόνδε ποσόν . Ὁ μέντοι Ἀριστοτέλης εἰ μὴ τις , φησίν , τὸ πολὺ τῷ ὀλίγῳ φαίη ἐναντίον ἤ τὸ μέγα τῷ μικρῷ · δοκεῖ γὰρ ταῦτα ποσὰ ὄντα ἐναντία εἶναι . ἀλλὰ δείκνυσιν πρῶτον μέν , ὅτι οὐκ ἔστιν ποσά , ἀλλὰ πρός τι , ἔπειτα ὅτι , κἄν ποσὰ ᾖ κἂν μὴ ποσά , οὐκ ἔστιν ἐναντία . καὶ ὅτι μὲν οὐκ ἔστιν ποσά , ἀλλὰ πρός τι τὸ μέγα καὶ τὸ μικρόν , δείκνυσιν οὕτως · εἰ τὰ μικρὰ μεγάλα λέγεται καὶ τὰ μεγάλα μικρὰ πρὸς τὰ ὁμογενῆ παραβαλλόμενα , οὐδὲν ἔσται καθ' αὑτὸ μέγα ἢ μικορόν , ἀλλὰ πρὸς ἕτερα ἕξει τὴν ἀναφορὰν καὶ πρός τι ἔσται · ἀλλὰ μὴν τὸ ἡγούμενον , τὸ ἄρα λῆγον' . ἐν δὴ τούτῳ συλλογισμῷ τὸ μὲν συνημμένον ὡς σαφὲς παρῆκεν · εἰ γὰρ τὸ μεγάλα μικρὰ λέγεται καὶ τὰ μικρὰ μεγάλα , δῆλον ὅτι οὐδὲν ἔσται καθ' αὐτὸ τοιοῦτο · τὴν δὲ πρόσληψιν ἀποδείκνυσιν ἐκ τοῦ καὶ ὄρος μικρὸν λέγεσθαι καὶ κέγχρον μεγάλην πρὸς τὰ ὁμογενῆ παραβαλλόμενα . εἶτα τὸ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τοῦ πολλοῦ καὶ ὀλίγου δείκνυδιν , πολλοὺς μὲv ἐν τῇ κώμῃ λέγων ἤ ἐν τῷ οἴκῳ ὡς πρὸς κώμην καὶ οἶκον , ὀλλίγους δὲ ἐν τῷ ἄστει καὶ τῷ θεάτρῳ ὡς πρὸς αὐτά . δεύτερον δὲ ἐπιχείρημα ἀπὸ τῆς ἐνεργείας ἐπάγει τῆς σημαντικῆς · οὐ γὰρ ὅμοιόν τι σημαίνει τὸ τρίπηχυ καὶ τὸ μέγα , ἀλλὰ τὸ μὲν τρίπηχυ ποσόν , τὸ δὲ μέγα πρός τι . καὶ οἰκείως ἀπὸ τῶν σημασιῶν ποιεῖται τὴν ἐπειδὴ ἐπειδὴ κατ’ αὐτὰς αἱ κατηγορίαι διεστήκασιν . καὶ ἔστιν καὶ οὖτος ὁ συλλογισμὸς τοιοῦτος · πᾶν ὅ δηλοῖ ποσόν , ἐκεῖνό ἐστι ποσόν · τὸ δὲ πολὺ καὶ ὀλίγον ἤ τὸ μέγα καὶ μικρὸν οὐ δηλοῖ ποσόν · οὐκ ἄρα ἐστὶν ποσά' . εἶτα κατασκευάζει ἐκ περιουσίας , ὅτι , κἄν τε ποσὰ ᾖ κἄν τε μή , ἔστιν ἐναντία . δείκνυσιν δὲ αὐτὸ οὕτως · ‘ τὸ Ι μέγα καὶ μικρὸν καὶ πολὺ καὶ ἀλίγον οὐκ ἔστι καθ' αὑτά , ἀλλὰ πρὸς ἕτερον ἀναφέρεται · τὰ δὲ τοιαῦτα οὐκ ἔστιν ἐναντία • τὰ γὰρ ἐναντία καθ’ ἑαυτά ἐστιν καὶ ἐπὶ τῆς οἰκείας φύσεως ὑφέστηκεν’ . εἶτα τὸ αύτὸ καὶ διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς ἐπιδείκνυσιν · ‘εἰ γὰρ ἔσται τὸ μέγα καὶ τὸ μικρὸν ἐναντία , συμβήσεται ἅμα τὰ ἐναντία ἐπιδέχεσθαι · ἀλλὰ μὴν τοῦτο ἀδύνατου’ . τὸ δὲ συνημένον πρόδηλον ἐκ τοῦ τὸ αὐτοὺ μέγα ἔτι ἀτοπώτερον τὸ αὐτὸ ἑαυτῷ ἐναντίον εἶναι · καὶ τοῦτο γὰρ δῆλον , εἴπερ τὸ αὐτὸ μέγα καὶ μικρόν ἐστιν . ἀδύνατον δὲ αὐτὸ ἑαυτῷ ἐναντίον εἶναι , διότι τὰ μὲν ἐναντία ἀναιρετικὰ ἀλλήλων ἐστίν , οὐδὲν δὲ ἑαυτοῦ ἀναιρετικόν ἐστι κατὰ φύσιν . καὶ δῆλον ὅτι τὰ μὲν πρός τι οὐδὲν κωλύεται ἅμα ἔχειν τὰ ἀντικείμενα , διότι πρὸς ἄλλο καὶ ἄλλο ἀναφέρεται , τὰ δὲ ἐναντία συνυπάρχειν ἀδύνατον · μάχεται γὰρ ἀλλήλοις . “ Μήποτε δέ , φησὶν ᾿Ιάμβλιχος τῷ ᾿Ανδρονίκῳ κατα<κολουθῶν> , τὸ μέγα καὶ μικρὸν καὶ τὸ πολὺ καὶ ὀλίγον οὐ μόνον πρός τί ἐστιν , ἀλλὰ καὶ ποσὸν ἀόριστον . ὅταν γὰρ λέγωμεν μέγα , ποσὸν ἀόριστον δηλοῦμεν · οὐ γὰρ δηλοῦται πόσῳ ἢ τίνι μεγέθει γέγα ἐστὶν ἢ πόσῳ πλήθει πολύ · ὅταν δὲ μεῖζον καὶ μικρότερον λέγωμεν , κατὰ τὴν πρὸς ἄλληλα σχέσιν θεωρεῖται . ὁ δέ γε ’Αριστοτέλης κατὰ τὸ πρός τι μόνον τὸ μέγα καὶ μικρὸν ἐθεώρησεν , ὥσπερ ὁ Πλωτῖνος κατὰ τὸ ἁπλῶς μόνον · τὸ γὰρ πρός τι μέγα ἀντὶ τοῦ μεῖζον λέγεσθαί φησιν . ” Εἰπόντος δὲ τοῦ ’Αριστοτέλους , ὄτι ὃ μὴ ἔστι καθ᾿ αὑτὸ λαβεῖν , ἀλλὰ πρὸς ἕτερον ἀναφέρεται , τοῦτο οὐκ ἔχει ἐναντίον , ἐνίστανταί τινες πολλὰ καὶ ἐν τοῖς πρός τι ἐναντία λέγοντες εἶναι , οἷον τὴν ἐπιστήμην τῇ ἀγνοίᾳ καὶ τὴν ἀρετὴν τῇ κακίᾳ . “ μήποτε οὖν , φησὶν ’Ιάμβλιχος , ἐλλιπῶς εἴρηται , τὸ δὲ πλῆρές ἐστιν τοιοῦτον · ὃ μὴ ἔστιν καθ᾿ αὑτό , ἀλλὰ πρὸς ἕτερον ἀναφέρεται , οὐδενὶ τούτων τῶν πρὸς ἃ ἀναφέρεταί ἐστιν ἐναντίον · ἡ γὰρ μεγάλη κέγχρος πρὸς τὴν μικὰν κέγχρον ἀναφέρεται καὶ οὐκ ἔστιν τὸ μέγα τῷ μικρῷ ἐναντίον ” . μήποτε δὲ ἄμεινον λέγειν ὅτι οὐ πᾶσαν ἀντίθεσιν ἀνεῖλεν ἀπὸ τοῦ ποσοῦ ὁ ᾿Αριστοτέλης · οὐ γὰρ καὶ τὴv κατὰ τὸ πρός τι , ἀλλὰ μόνην τὴν κατὰ τὸ ἐναντίον , ὥστε κἂν εἴη τις ἐν τῷ ποσῷ κατὰ τὸ πρός τι ἀντίθεσις , οὐ σαλεύεται διὰ τοῦτο ὁ ’Αριστοτέλους λόγος λέγων τῷ ποσῷ οὐδὲν εἶναι ἐναντίον . Εἰδέναι δὲ χρή , ὅτι τοῦ ποσοῦ τὸ μέv ἐστιν ὡρισμένον , τὸ δὲ ἀόριστον · καὶ ὡρισμένον μὲν τὸ περιγεγραμμένον ἤδη καὶ κατὰ μέτρον ὡρισμένον νοούμενον , οἷον δύο ἢ τρία ἢ πηχυαῖον · ἀόριστον δὲ τὸ ἄνευ περιγραφῆς καὶ ἄδηλον κατὰ τίνα ὑπεροχὴν ὑπερέχει ἢ κατὰ τίνα ἔλλειψιν ἐλλείπει · τοιαῦτα δὲ τὰ πολλὰ ἢ ὀλίγα καὶ τὸ μέγα καὶ μικρόν . καὶ αὐτὸ δὲ τὸ ἀόριστον ποσὸν διχῶς λέγεται , τὸ μὲν ἁπλῶς , τὸ δὲ πρός τι . τὸ μὲν μὴ ἀναφερόμενον ἐφ’ ἕτερον ὁμογενές , κατὰ δὲ τὴν οἰκείαν διαφορὰν νοούμενον τὴv πρὸς τὰ ἀνομοιογενῆ ἁπλῶς λέγεται , οἷον ὅταν τὸ μικρὸν ὄρος μὴ πρὸς τὰ ὁμογενῆ ἀναφέροντες , πρὸς δὲ τὴν μεγάλην οἰκίαν ὡς πρὸς ὁμογενῆ τιθεμένην μέγα λέγωμεν , τότε ἀπλῶς λέγομεν αὐτὸ μέγα · τῷ γὰρ καθ’ αὐτὸ μεγέθους μετέχειν μεῖζον τῆς οἰκίας λέγεται . τὰ δὲ πρὸς τὰ ὁμογενῆ συγκρινόμενα καὶ ὡς κατὰ σύγκρισιν τὸ μέγα καὶ ἔχοντα οὐχ ἁπλῶς , ἀλλὰ κατὰ τὴv πρός τι σχέσιν θεωρεῖται . καὶ ἐπὶ τῶν πολλῶν δὲ ὁ αὐτὸς λόγος ἁρμόζει · ἄλλο μὲv γάρ ἐστιν τὸ καθ’ αὑτὸ θεωρούμενον πλῆθος , ἄλλο δὲ τὸ κατὰ τὴν πρὸς ἕτερον σχέσιν θεωρούμενον , ὅθεν καὶ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἐπιδέχεται τὰ τοιαῦτα καὶ τὰ ἐναντία ἅμα ὑπάρχει αὐτοῖς . Βούλεται δὲ ὁ θεῖος ᾿Ιάμβλιχος τὰ μὲv καθ’ αὑτὰ μέγα καὶ μικρὸν καὶ πολὺ καὶ ὀλίγον ἐν τοῖς καθ’ αὐτὰ καὶ ἀύλοις εἴδεσιν θεωρεῖσθαι , τὰ μὲν κατὰ τὴν ὑπεροχὴν τῆς δυνάμεως , τὰ δὲ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν καθαρῶν λόγων , τὰ δὲ πρός τι , ἅπερ καὶ κατὰ σύγκρισιν λέγεται , ἐν τοῖς ἐνύλοις ὁρᾶν ἐν οἷς καὶ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον καὶ τἀναντία ἅμα κατὰ τὴν πρὸς ἕτερον καὶ ἕτερον ἀναφοράν . “ προσιόντος γὰρ τοῦ εἴδους τῇ ὕλῃ σύμμικτός τις ἀπ’ ἀμφοῖν γίνεται δύναμις · καθ’ ὅσον μὲν γὰρ μεταλαμβάνει τοῦ εἴδους , ὁμοιοῦται πρὸς αὐτὸ καὶ γένεται πολὺ καὶ μέγα τὸ ἔνθλον , κατὰ δὲ Ζ τὴν οἰκείαν ἀπειρίαν τοῦ μᾶλλον καὶ ἧττον καὶ τῆς πρός τι σχέσεως καὶ τῆς ἐπὶ τὸ ἐναντία μεταβολῆς μεταλαμβάνει . τούτου δὴ οὖν , φησίν , οὕτως ἔχοντος οὐκ ὀρθῶς ὑπολαμβάνουσιν οἱ ἁπλῶς ταῦτα πάντα ἡγούμενοι λέγεσθαι , ὥσπερ ὁ Πλωτῖονς · καὶ γὰρ ἡ συνήθεια ἐπὶ τῶν πρός τι πολλάκις αὐτοῖς χρῆται , καὶ οἱ κέγχρον μεγάλην λέγοντες κατὰ τὴν πρὸς τὸ ὁμογενὲς σύγκρισιν ὡς τὸ μεῖζον δηλοῦσαν κατὰ τὸ πρός τι λέγουσιν . ‘ἀλλὰ τὸ μέγεθος , φησὶν ὁ Πλωτῖνος , οὐκ ἔστιν τῶν πρός τι , ἀλλὰ τὸ μεῖζον , ὥσπερ καὶ τὸ διπλάσιον’ . ἢ οὐχ οὕτως ἔχει · διατείνει γὰρ ἡ τοῦ μεγέθους ἔννοια ἐπί τε τὰ καθ’ αὑτὰ μεγέθη καὶ τὰ πρὸς ἄλληλα · οὐδὲ γὰρ ἂν μεῖζον ἐλέγετο μὴ μετέχον τοῦ μεγέθους καὶ παραδηλοῦν τὴν κατὰ τὸ μέγεθος ὑπεροχήν . ’ἀλλὰ τὰ πολλά , φασίν , οὐδὲν ἄλλο ἐστὶν ἢ πολὺ πλῆθος ἐν ἀριθμῷ θεωρούμενον , ὥστε οὐκ ἂν εἴη πρός τι’ . ἢ ἁᾴδιον ἄλλο εἶδος ἀριθμοῦ ἀντιθεῖναι , ὃ καὶ πρός τι ποσὸν λέγεται , ἐν ᾧ αἱ δέκα σχέσεις τῶν λόγων περιέχονται · ἐν τούτῳ γάρ ἐστιν καὶ τὸ πλεῖον καὶ τὸ ἔλαττον . εἰ δὲ καὶ ἀριθμοῦ ἐπέκτασίν τις ἁπλῶς λέγοι τὸ πλῆθος , τὸ δὲ ὀλίγον ἀριθμοῦ συστολήν , οὐδὲν ἧττόν ἐστιν καὶ ἐν ταῖς προόδοις τῶν δια|φόρων ἀριθμῶν ἐναρμόνιός τις πρὸς ἀλλήλους διαφορά , καθ’ ἣν ὑπερέχουσίν τε καὶ ὑπερέχονται καὶ πλείονές εἰσιν καὶ ἐλάττονες . καὶ ἐπὶ τοῦ συνεχοῦς δὲ τοῦ σημείου ἢ πόρρω ἢ ἐγγὺς προϊόντος πολλαὶ γίνονται διαφορότητες τῆς σχέσεψς καὶ τῆς ὑπεροχῆς καὶ ἐλλείψεως , ἢ ταχὺ ἱσταμένου ἐν τῇ προόδῳ ἢ βραδέως καὶ ἢ ἐν λόγῳ τὴν ὑπερεχὴν πρὸς τὴν ἔλλειψιν ἀφορίζοντος ἢ ἀλόγως · ὡς γὰρ τὸ ἓν ἐπὶ πολλὰ ἢ ἐπ᾿ ὀλίγα προϊὸν ποιεῖ τὰς τῶν ἀριθμῶν παραλλαγάς , οὕτως καὶ τὸ σημεῖον τὰς διαφόρους σχέσεις τῶν μεγεθῶν ἀπεργάζεται . ῾ἀλλὰ τίς ὅρος τῆς προόδου κατά τε τὸ πολύ καὶ ὀλίγον καὶ τὸ μέγα καὶ τὸ μικρόν ; οὐ γὰρ δὴ ἐπ᾿ ἄπειρον πρόεισιν , ἀλλ᾿ ἔχει καὶ ἐν τῷ προϊέναι τι μέτρον᾿ . ἢ δῆλον ὅτι ἕκαστον εἶδος συνυπάγειν μετὰ τῆς οἰκείας ἰδιότητος καὶ ποσοῦ τι μέτρον σύμμετρον τῇ ἰδιότητι · οὐ γὰρ μετὰ τῆς οἰκείας ἰδιότητος καὶ ποσοῦ τὸ εἶδος , ἀλλὰ καὶ μέγεθος , ὃ μετὰ διαστάσεως εἰς τὴν ὕλην παραγίνεται . πλάτος δὲ ἔχει καὶ τοῦτο ἐνθάδε διὰ τὸ ἀόριστόν πως τῆς ἐνύλου φύσεως , ἐὰν δὲ πολὺ τὸν ὅρον παραλλάξῃ ἢ πρὸς τὸ μεῖζον ἢ πρὸς τὸ ἔλαττον , τέρας νομίζεται , ὡς ἡ ἐφ᾿ ἡμῶν ὀφθεῖσα Κίλισσα γυνὴ τεσσάρων πηχῶν ἔχουσα τὸ μῆκος καὶ οἱ νᾶνοι πολλαχοῦ γεγονότες . ἀόριστον οὖν τι καθ᾿ ἕκαστον γένος καὶ εἶδος ἐν τοῖς ἐνύλοις παρεισέρχεται κατά τε ὑπεροχὴν καὶ κατὰ ἔλλειψει , λόγοι μέντοι οἱ αὐτοὶ διήκουσι πάντων , οἳ μεταληφθέντες ποιοῦσι τοιαῦτα εἶναι τὰ μετέχοντα , οἷοίπερ εἰσὶν αὐτοί , ὥσπερ μεγέθους , καλοῦ καὶ τῶν ἄλλων . καὶ τὰ μὲν ἀπολύτως αὐτῶν μετέχοντα ἔσται ἁπλῶς εἰδοποιούμενα , θερμότερον δὲ τῶν πρός τι , καὶ τὰ μὲν ὡς καθ᾿ αὑτά , τὰ δὲ ἐν ἑτέροις , καὶ τὰ μὲν ὡς ἄυλα , τὰ δὲ ὡς ἔνυλα ” . Θεωρητικώτερον δὲ τοῖς εἰρημένοις περὶ τοῦ ποσοῦ ἐπιβάλλων ὁ θεῖος Ἰάμβλιχος “ παντός , φησίν , ποσοῦ κοινὴ ἔννοια τοιάδε ἐστίν · ποσὸν ὑπάρχει τὸ διαιρετὸν εἰς ἐνυπάρχοντα μέρη · τοῦτο γὰρ ἐπὶ πλήθους καὶ μεγέθους ὡσαύτως διατείνει . τούτου δὲ τὸ μὲν ἀριθμητόν ἐστιν , τὸ δὲ μετρητον , καὶ ἑκάτερον λέγεται καὶ ἀορίστως πως καὶ ὡρισμένως , οἷον τὸ μῆκος ὡρισμένως , ὅτι μετὰ περάτων , ἀορίστως δέ , ὅτι ἄδηλον μέχρι πόσου τὰ πέρατα ἀφορίζονται . εἰ δὲ πάντα τὰ κατὰ τὴν κοινωνίαν τοῦ αὐτοῦ γένους [ ἤτοι τοῦ ποσοῦ ] ἀφώρισται , οὐδὲν διαφέρει , εἰ τὸ μὲν ἐφ᾿ ἕν , τὸ δὲ ἐπὶ δύο , τὸ δὲ ἐπὶ τρία διέστηκεν · οὐ γὰρ διὰ τοῦτο ἀπογνωστέον τὴν μετουσίαν τοῦ κοινοῦ γένους , οὐδὲ ἐπὶ τῶν ἀριθμῶν , ὅτι ἡ δυὰς τῆς τριάδος προηγεῖται καὶ αὕτη τῆς τετράδος καὶ ἐφεξῆς · οὐ γὰρ ἡ δυὰς τὴν τριάδα ποιεῖ ὡς προτέρα οὖσα τὴν δευτέραν , ἀλλὰ κατ᾿ ἄλλο μὲν τὸ πρότερον αὐτοῖς καὶ ὕστερον διηρίθμηνται , κατ᾿ ἄλλο δὲ ἡ κοινωνία αὐτοῖς τοῦ γένους ἐνυπάρχει , καθ’ ἣν οὐδὲν μᾶλλον οὐδὲ ἧττον τὰ ἕτερα ἐν αὐτῷ περιέχεται ” . ἐν δὲ τούτοις τὰ μὲν ἄλλα μοι φανερὰ δοκεῖ καλῶς εἰρημένα , πῶς δὲ ποσὸν εἶναί φησιν τὸ διαιετὸν εἰς ἐνυπάρχοντα μέρη , οὐ πάνυ τι παρακολουθῶ . τοῦτο γὰρ ὅλου μᾶλλον ἀλλ’ οὐχὶ ποσοῦ παραστατικόν μοι δοκεῖ · ἄλλη δὲ ὅλου καὶ ἄλλη ποσοῦ ἔννοια · τὸ μὲν γὰρ ὅλον καὶ τὸ μέρη ἔχειν καὶ τῇ οὐσίᾳ ὑπάρχει[ν ] καὶ οὐ καθὸ ποσόν , ἀλλὰ καθὸ εἶδος ἢ ἄτομον . διὸ καὶ Αριστοτελης “ μὴ ταραττέτω , φησίν , ἡμᾶς τὰ μέρη τῶν οὐσιῶν ὡς ἐν ὑποκειμένοις ὄντα τοῖς ὅλοις ” εἰ οὖν μέρη ἔχει ἡ οὐσία , ἡ μὲv κατὰ τὸ εἶδος τὰ συμπληρωτικὰ τοῦ εἴδους , οἷον τὸ ζῷον τὸ λογικόν , τὸ θνητόν , ἡ δὲ κατὰ τὸ ἄτομον τὰ συμπληρωτικὰ τοῦ ἀτομου , οἷον κεφαλήν , χεῖρας , πόδας , δῆλον ὅτι καὶ διαιρεῖται εἰς τὰ ἐνυπάρχοντα μέρη , ὥστε οὐκ ἔστιν τοῦ ποσοῦ ἴδιον , ἀλλ’ ἐκεῖνο καθ’ ὃ δυνατὸν εἰπεῖν πόσον ἐστὶν ἕκαστον , οἷον δύο ἢ τρία ἢ δίπηχυ . τὸ γὰρ μέτρον ἴδιον τοῦ ποσοῦ · κἂν γὰρ ἀίριστον ᾖ ποσόν , οὕτως ἀόριστον λέγεται ὠς μήπω τοῦ μέτρου γνωσθέντος , κἂν ἄπειρον ὑποτεθῇ τι , οὕτως ἄπειρον ὑποτίθεται ὡς ἀδιεξιτήτως καταμετρούμενον . ὅπερ γὰρ καὶ πρότερον εἶπον , οὐδὲ ἡ διάστασις καθ’ αὑτὴν δοκεῖ μοι ποσὸν εἶναι , ἀλλὰ μᾶλλον ποιόν · ἡ δὲ γραμμὴ καὶ ἡ ἐπιφάνεια καὶ τὸ σῶμα διὰ τὸ ἐφ’ ἓν καὶ ἐπὶ δύο καὶ ἐπὶ τρία διεστάναι ποσόν ἐστιν καθ’ αὑτά . μήποτε δὲ ὁ θεῖος ’Ιάμβλιχος κατὰ τὸ διαιρετὸν ἀφωρίσατο τὸ ποσόν , ἀλλ’ οὐχὶ κατὰ τὸ εἰς μέρη μόνον · τὸ γὰρ διαιρετὸν εἰς τὰ μέρη οὐχ ὡς ὅλον μόνον , ἀλλὰ καὶ ὡς ἓν εἰς πολλὰ διαιρεῖται , ὅπερ ὡς ποσῷ ὑπάρχει . p . 6a12 Μάλιστα δὲ ἡ ἐναντιότης τοῦ ποσοῦ περὶ τόπον δοκεῖ ὑπάρχειν ἕως τοῦ ἐναντία ὁρίζονται . Εἰπὼν τῷ ποσῷ μηδὲν εἶναι ἐναντίον πάνυ ἐπιστημονικῶς παρατίθεται τὰ δοκοῦντα ποσὰ καὶ ἐναντία · τούτων γὰρ διελεγχθέντων ἀσφαλὴς λοιπὸν ὁ λόγος ὁ καθόλου δεικνὺς τῷ ποσῷ μηδὲν εἶναι ἐναντίον . καὶ πρότερον μὲν τὸ μέγα καὶ μικρὸν ὡς ποσὰ ἐναντία παραγαγὼν ἔδειξεν ὅτι οὐ ἐστιν , ἀλλὰ πρός τι , οὐδὲ εἰ ποσά τις αὐτὰ συγχωρήσει εἶναι , ἐναντία ἐστίν . νῦν δὲ τὸν τόπον παρατιθεται , τὴν ἐναντιότητα τοῦ ποσοῦ λέγων περὶ τὸv τόπον μάλιστα δοκεῖν ὑπάρχειν , οὐκ ἀρεσκόμενος τούτῳ , ὡς † οἴε|ται · 37v Δ αὐτὸς γὰρ εἶπεν σαφῶς , ὅτι τῷ ἀφωρισμένῳ ποσῷ οὐδὲν ἐστιν ἐναντίον · ἀφωρισμένον δὲ ποσόν ἐστιν τὸ ἄρω τοῦ τόπου μέρος . λέγει οὖν ὅτι οὐκ ἔστιν μὲν οὐδὲ περὶ τοῦτο ἐναντίωσις , δοκεῖ δὲ εἶναι . τί οὖν ; οὐκ ἀντίκειται τὸ ἄνω τῷ κάτω ; ἢ οὐ καθὸ ποσὸν ἀντίκειται · ποσὸν γὰρ ἐστιν καθὸ ἐπιφάνεια καὶ διχῇ διάστασις , κατὰ δὲ τοῦτο οὐδεμίαν ἔχει ἀντίθεσιν · ἀλλ᾿ εἰ ἄρα , καθὸ πρός τι ἢ καθὸ ποῦ ἡ τοῦ ἄνω πρὸς τὸ κάτω ἀντίθεσις γίνεται · τῶν γὰρ πρός τί τινα δέχεται ἐναντίωσιν , ὥσπερ καὶ τὸ ποῦ . καὶ εἴρηται πολλάκις , ὅτι πολλὰ τῶν ὄντων κατ᾿ ἄλλο καὶ ἄλλο ὑπὸ διαφόρους ἀνάγεται κατηγορίας . ἄμεινον δὲ ἴσως λέγειν ὄτι ὡς πρὸς τὸ πᾶν κάτω μέν ἐΜ , ἐφ’ ὃ τὰ βάρη ἔχοντα φέρεται , ἄvω δέ , ἐφ’ ὃ τὰ κοῦφα , καὶ κάτω μέv ἐστιν τὸ κέντρον καὶ τὸ μέσον , ἄνω δὲ τὰ περὶ τὸ μέσον καὶ τὰ περὶ τὸ κέντρον · ἐν σφαίρᾳ γὰρ τὸ κάτω καὶ ἄνω οὕτως θεωρεῖται · ὡς δὲ πρὸς ἡμᾶς κάτω μὲν τὰ ὑπὸ τοὺς ἡμετέρους πόδας , ὤνω δὲ τὰ ὑπὲρ τὴν ἡμετέραν κεφαλήν . τούτων οὖν οὕτως ἐχόντων τὰ μὲν πρὸς ἡμᾶς λεγόμενα ἄνω καὶ κάτω μόνως ἐστὶν πρός τι · συμμεταβάλλει γὰρ ἑκάστοτε καὶ οὐκ ἔστιν φύσει · τὰ δὲ ἐν τῷ κόσμῳ , καθ' ὅσον μὲν ἤρτηται αὐτοῖς ἐξ ἀλλήλων τὸ εἶναι , πρός τί ἐστιν , καθ᾿ ὅσον δὲ τῇ αὐτῶν φύσει τοιαῦτά ἐστιν ὁποῖα λέεται καὶ οὐδέποτε μεταπίπτει , καὶ τῶν ἐναντίων ἐστὶν δεκτικά , ᾗ πλεῖστον διέστηκεν , ταύτῃ ἐναντία ἐστίν , ὥστε οὐδὲ καθὸ πρός τι ἐναντία ἐστίν ὅπερ ἐδόκει λέγεσθαι πρότερον , οὐδ’ ἔτι μᾶλλον καθὸ ποσόν ἐστιν , ταύτῃ πρός τί ἐστιν ἢ ἐναντία , ἀλλ’ ἄμφω ταῦτα , καὶ τὸ πρός τι καὶ τὸ ἐναντίον , τῷ αὐτῷ συμβήσεται τῷ ποσῷ τῷ κατὰ τὸν τόπον κατὰ τὰς εἰρημένας διαφοράς , ἀλλ᾿ οὐ καθò ποσόν . δηλοῖ δὲ καὶ αὐτὸς οὐ τῷ ποσῷ εἰπών , ἀλλὰ τοῦ ποσοῦ εἶναι τὴν ἐναντιότητα , καὶ οὐ τῷ ἀλλὰ περὶ τὸν τόπον , καὶ οὐκ εἶναι ἁπλῶς , ἀλλὰ δοκεῖν ὑπάρχειν · οἱ γὰρ τοιοῦτοι προσδιορισμοὶ σαφῶς ἐκεῖνο ἐμφανίζουσιν , ὅτι ὥσπερ τὸ εὐθὺ καὶ κυρτὸν οὐ καθὸ ποσὰ ἠναντίωται , ἀλλὰ ποσοῖς οὖσιν καί τι ἄλλο συμβέβηκεν , οὕτως καὶ περὶ τὸν τόπον ταῦτα συμβέβηκεν , καὶ ὥσπερ τὸ ζῷον αὐτὸ μὲν ἐναντίον οὐδὲν ἔχει , κατὰ διαφορὰς δὲ ἐναντίας τέμνεται , οὕτω καὶ ὁ τόπος κατὰ διαφορὰς ἐναντίας διαιρεῖται . οὐ καθὸ ποσὸν οὖν ἡ ἐναντίωσις γέγονεν , ἀλλὰ κατ’ ἄλλα τινὰ ὑπάρχοντι τῶ τόπῳ ποσῷ . ἐπεὶ δὲ καὶ περὶ ἄλλα ποσὰ ἡ ἐναντίωσις συμβαίνει , τὸ μάλιστα ἐναντίον τῷ τόπῳ προσέθηκεν διὰ τὸ καὶ τὰ ἄλλα ἐναντία ἀπὸ τῆς κατὰ τὸν τόπον διαστάσεως χαρακτηρίζεσθαι . λέγουσιν οὖν ἐναντία τὰ πλεῖστον ἀλλήλων διεστηκότα , ἀλλ’ ἐπὶ μὲv τοῦ ποιοῦ εἰδητική ἐστιν ἡ διάστασις , ἐπὶ δὲ τοῦ ποσοῦ διαστηματική , ἥτις καὶ κυριώτερον διάστασις λέγεται , καὶ ἀπὸ ταύτης καὶ αἱ ἄλλαι . ᾿Αλλ᾿ εἰ τὸ πλεῖστον διεστηκὸς ἐναντίον , πλεῖστον δὲ διέστηκεν ἐν σφαίρᾳ τὰ κατὰ διάμετρον , πῶς οὐ ταῦτά φησιv ἐναντία , ἀλλὰ τὸ μέσον τῷ πέριξ ; ἢ ὅτι ὡς μὲν κατὰ διάστασιν τὸ κατὰ διάμετρον ἠναντίωται , ὡς δὲ ἐν σφαίρᾳ καὶ ἐν κόσμῳ καὶ κατὰ τὸ εἶδος αὐτὸ τὸ μὲν κατὰ διά μετρον ἐν τῷ πέριξ ὄντα ἄμφω τῆς αὐτῆς ἐστι φύσεως καὶ οὐδὲν ἀλλήλων διαφέρει , τὸ δὲ μέσον τοῦ πέριξ κατ’ αὐτὸ τὸ εἶδος διέστηκεν · διὸ καὶ αὐτὸς εἶπεν τῷ μέσῳ διάστασιν πλείστην εἶναι πρὸς τὰ πέρατα τοῦ κόσμου , ἵνα ὅλον τὸ ἄνω λαμβάνῃ ὡς ὁμοφυὲς πρὸς ὅλον τὸ ἵνα δὲ μὴ τὸ ὡς πρὸς ἡμᾶς ἄνω καὶ κάτω νομίζῃ τις λέγεσθαι , τὸ μέσον καὶ τὸ πέριξ παρεθετο κατὰ φύσιν καὶ ἀμετάβλητον ἔχοντα τὴν διαφοράν . Αλλὰ πῶς ἄvω τὸ κυκλοφορητικὸν ἔσται σῶμα ; κούφου γὰρ καὶ πυρὸς ἡ χώρα αὕτη . ἢ ἐστιν μὲν φύσει τοῦ πυρὸς ὁ ἄνω τόπος , κατὰ συμβεβηκὸς δὲ ἔσται καὶ τῆς πέμπτης οὐσίας . ἰδία μὲv Τὰρ αὐτῆς ἡ κύκλῳ , αὕτη δὲ τοῦ πέριξ · συμβέηκεν δὲ αὐτῇ ἀνωτέρων εἶναι τοῦ πυρός , ὥς φησιν ᾿Ιάμβλιχος , ἄλλο τοῦτο συμβεβηκὸς λέγων καὶ οὐχ οἷον τὸ ἐν τῇ γενέσει παρυφιστάμενον , ἀλλ’ ἐπειδὴ καὶ τοῦ ἄνω ἐπέκεινα καὶ περιεκτικόν ἐστιν τοῦ ἄνω , διὰ τοῦτο ἀνωτάτω ἂν λέγοιτο δικαίως . ’Αλλὰ τὸ ἄνω καὶ κάτω , φασίν , ὅσα μὴ πρός τι λέγεται , αὐτόθεν ἐναντία ἐστὶν μέρη τόπου ὄντα καὶ οὐ διαφοραὶ κατὰ μερῶν κατηγορούμεναι · κάτω μὲν γάρ ἐστιν τὸ μέσον , ἄνω δὲ τὸ πέριξ · ὁρίζει δὲ ταῦτα τὴν τῶν Ζ κούφων καὶ βαρέων φυσικὴν κατὰ τόπον κίνησιν πλεῖστον ἀλλήλων διεστηκότα . ἀλλ᾿ εἰ μὲν ἦν , φασίν , ὁ τόπος αἴτιος τῆς ἐπὶ τοσόνδε κινήσεως καὶ τῆς ἐν τῇ συστάσει καὶ φορᾷ τῶν σωμάτων ἀποπερατώσεως , ἠδύνατό τις λέγειν ὅτι ὁ τόπος καθ’ αὑτὸν ὁρίζει τὰ κινούμενα · εἰ δὲ ἡ τῶν σωμάτων καὶ ἡ κατὰ τὴν οὐσίαν κίνησις τὰ πέρατα ἀφορίζει τοῦ τόπου , οὐκ ἂν εἴη καθ’ ἑαυτὸν ὁ τόπος οὐδ’ ἂν ἔχοι μέρη ταῦτα . Πολλὴ δὲ καὶ περὶ τόπου γέγονε τῶν δοξασμάτων διαφορά . οἱ μὲν γὰρ κατὰ τὸ πρός τί φασιν αὐτὸν ἀφορίζεσθαι · καθὸ γὰρ περιεκτικόν ἐστιv τοῦ σώματος , νενόηται ὡς τόπος , τὸ δὲ περιέχον πρὸς τὸ περιεχόμενον λέγεται ὡς πρός τι · οἱ δὲ διάστημα αὐτὸν λέγοντες ποσὸν εἶναί φασιν , ἀλλ’ οὐ πρός τι . καὶ τὸ ἄνω δὲ καὶ κάτω οἱ μὲν ἐν τῷ παντὶ ἀπολείπουσιν καὶ ἐναντία αὐτὰ τίθενται , οἱ δὲ οὔτε ἐναντία ταῦτα εἶναι συγχωροῦσιν οὔτε ἐν τῷ παντὶ ὅλως ὑφεστάναι λέγουσιν · εἶναι γὰρ τῶν πρός τι , ὥσπερ καὶ τὸ δεξιὸν καὶ ἀριστερόν . οἱ δὲ Πυθαγόρειοι τὸν τόπον πέρας ἁπάντων εἶναι τῶν ὄντων φασίν , τῇ μὲν λέξει ταὐτὸν τῷ ᾿Αριστοτέλει λέγειν δοκοῦντες , τῷ δὲ ἀληθεῖ πάμπολυ διαφέρουσιν · ὁ μὲν γὰρ τὸ πέρας περιέχοντος καθ’ ὃ περιέχει τὸ περιεχόμενον τὸν τόπον εἶναί φησιν , διὸ τὸν ἐξωτάτω οὐρανὸν οὐδέ φησιν εἶναι ἐν τόπῳ · οἱ δὲ τὸ ἑκαστου τῶν | ὄvτωv πέρας λέγουσιν τὸν τόπον , τὸν ἑκάστου εἴδους ὅρον , ἐν ᾧ ἵδρυται καὶ ὑφ᾿ οὗ ἀνέχεται , τόποv λέγοντες . οὕτως δὲ τοῦ τόπου καθολικώτερον καὶ θεωρητικώτερον ἀποδοθέντος καὶ τὸ ἄvω κατὰ τὴν τῆς οὐσίας ὑπεροχὴν θεωρητέον καθαρότητι καὶ δυνάμει προέχον καὶ πᾶσι τοῖς τοιούτοις , τὸ δὲ κάτω τοῖς ἀντικειμένοις . καὶ δῆλον ὅτι κοινῶς οὕτως καὶ ἀπολύτως ἐπὶ πάντων ταῦτα δυνατὸν θεωρεῖν καὶ κατὰ τὴν ἰδίαν ἑκάστων ἑκάστων φύσιν αὐτὰ περιλαμβάνειν . διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἐν τῷ παντὶ ἡ ἀνέχουσα πάντα καὶ σφίγγουσα δύναμις ἐν τῷ οὐρανῷ ἵδρυται κατὰ τὴv ὑπεροχὴν τοῦ πάντων περατος . p . 6a19 Οὐ δοκεῖ δὲ τὸ ποσὸν ἐπιδέχεσθαι τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον ἔως τοῦ ὥστε τὸ ποσὸν οὐκ ἐπιδέχεται τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον . Καὶ τοῦτο τῇ οὐσίᾳ προσεοικὸς ἔχει τὸ ποσόν , φημὶ δὲ τὸ μὴ ἐπιδέχεσθαι τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον · καὶ γὰρ καὶ αὐτὸ ὥσπερ ἡ οὐσία οὐ μετέχει τῆς κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἀπειρίας , διότι ἐν ὡρισμένω εἴδει κεκράτηται . καὶ διὰ τούτου δὲ δείκνυται τὸ μὴ εἶναι ἐναντίωσιν ἐν τῷ ποσῷ · τὰ γὰρ μὴ ἐπιδεχόμενα τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον οὐδ’ ἂν ἐναντίωσιν ἔχειν λέγοιτο . ἁρχὴ γὰρ τῆς ἐπὶ τὸ ἐναντίον μεταβολῆς ἡ ὕφεσις καὶ ἡ ἐλάττωσις τοῦ προϋπάρχοντος εἴδους · μίξει γὰρ τοῦ ἐναντίου ἡ ἀμύδρωσις . διὸ οἷς ἐστιν ἐναντίον , τούτοις ὑπάρχει τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον , καὶ ἀνάπαλιν . τὴν δὲ ἀπόδειξιν ἐκ τῆς ἐπαγωγῆς ὁ ᾿Αριστοτέλης ἐποιήσατο τοῦ μὴ ἐπιδέχεσθαι τὸ μᾶλλον καὶ ἡττον , ἐπί τε τὰ ἀφωρισμένα ποσὰ ἐπιών , ὅταν λέγῃ τὸ δίπηχυ καὶ τὰ τρία , καὶ ἐπὶ τὰ ἀόριστα , ὅταν λέγῃ οὔτε χρόνος ἑτέρου μᾶλλον χρόνος . αἴτιον δὲ οἶμαι τοῦ τὸ ποσὸν μὴ ἐπιδέχεσθαι τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον τὸ καὶ τὰ κατὰ ποσὸν ὁρίζεσθαι καὶ καὶ μετρεῖσθαι · εἰ οὖν καὶ τῶν ἄλλων ὅρος γίνεται τὸ ποσόv , πῶς ἂν αὐτὸ τῆς κατὰ τὸ B μᾶλλον καὶ ἧττον ἀοριστίας μεταλαμβάνι ; εἰ δὲ μεῖζον μέγεθος μεγέθους λέγομεν καὶ πλείονα ἀριθμὸν ἀριθμοῦ , καὶ ἐν τούτῳ πολὺ τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον θεωροῦμεν μᾶλλον γὰρ μείζων τοῦ Ὑμηττοῦ ὁ Καύκασος ἢ ὁ Ἄθως , καὶ μᾶλλον πλείω τῶν τριῶν τὰ ἑπτὰ ἢ τὰ πέντε ) , κατὰ τὸ πρός τι αὐτοῖς τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ὑπάρχειν ἐροῦμεν . εἰ δὲ καὶ μᾶλλον μέγας ὁ Καύκασος , ἧττον δὲ ὁ Ἄθως καὶ ἔτι ἧττον ὁ ῾Υμηττός , κατὰ τὸ ἀόριστον συγχωρήσοι ἄν τις ἐπιδέχεσθαι καὶ τὸ ποσὸν τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον , ὥσπερ καὶ ἐναντίωσιν · τὸ γὰρ μὴ πρός τι λεγόμενον μέγα , ἀλλὰ καθ᾿ αὑτὸ ἀντίκειται τῷ καθ’ αὑτὸ λεγομένῳ μικρῷ . καὶ οὕτως ᾿Ανδρόνικος διατάττεται . πλωτῖνος δὲ οὐδὲ εἶναι ὅλως πρός τι μέγα φησίν , ἀλλὰ ἀκύρως πολλάκις ἀντὶ τοῦ μεῖζον τὸ μέγα λέγειν ἡμᾶς . p . 6a26 Ἴδιον δὲ μάλιστα τοῦ ποσοῦ τὸ ἴσοv τε καὶ ἄνισον λέγεσθαι ἕως τοῦ ὥστε τοῦ ποσοῦ μάλιστα ἂν εἴη ἴδιον τὸ ἴσοv τε καὶ ἄνισον λέγεσθαι . ’Αποδοὺς τῶν παρακολουθούντων τῷ ποσῷ τὰ κοινὰ καὶ πρὸς ἄλλας κατηγορίας τὸ ἴδιον νῦν ἀποδίδωσιν , ὃ καὶ παντὶ καὶ μόνῳ τῷ ποσῷ ὑπάρχει · τοῦτο δέ ἐστιν τὸ ἴσον τε καὶ ἄνισον λέγεσθαι . πάλιv διὰ τῆς ἐπαγωγῆς ἀποδείκνυσιν ἐπί τε τὰ συνεχῆ καὶ ἐπὶ τὰ διωρισμένα ποσὰ καθ’ ἕκαστον ἐπιών . ὅτι δὲ ἴδιον τοῦτο τοῦ ποσοῦ , δείξαις ἂν οὕτως · τὸ ποσὸν καθὸ ποσὸν μετρητόν ἐστιν · τὸ μετρητὸν ποτὲ μὲν τοῖς αὐτοῖς μέτροις μετρεῖσθαι πέφυκεν , ποτὲ δὲ πλείοσιν ἢ ἐλάττοσιν · ἔστιν δὲ τὸ μὲν τοῖς αὐτοῖς μέτροις μετρούμενον ἴσον , τὸ δὲ πλείοσιν ἢ ἐλάττοσιν ἄνισον · τὸ ἄρα ποσὸν καθὸ ποσὸν ἴσον τε καὶ ἄνισον λέγεται . καθὸ γὰρ ποσόν , μετρητόν · καθὸ δὲ μετρητόν , ταῦτα αὐτῷ ὑπάρχει · καὶ γὰρ καὶ τοῖς ἄλλοις τὸ μετρητοῖς εἶναι διὰ τὸ ποσὸν ὑπαρχει · οὐ γὰρ ᾗ ξύλον μετρεῖται τὸ ξύλον , ἀλλ᾿ ᾗ μέγεθος καὶ ποσόν . κυρίως οὖν ἐπὶ τοῦ ποσοῦ τὸ ἴσον τε καὶ ἄνισον λέγεται , ἐπὶ δὲ τῶν ἄλλων οὐ κυρίως · λευκὸν γὰρ λευκῷ ἴσον οὐ κυρίως , ἀλλὰ καταχρηστικῶς λέγεται , κυρίως δὲ ὅμοια τὰ λευκὰ καὶ πάντα τὰ κατὰ ποιότητα ἀφωρισμένα · οὕτως γοῦν καὶ διάθεσις διαθέσει ἴση μὲν κυρίως οὐκ ἂν λέγοιτο , ὁμοία δέ . εἰ οὖν καὶ πᾶσιν ὑπάρχει τοῖς ποσοῖς , ὡς διὰ τῆς ἐπαγωγῆς ἔδειξεν , καὶ μόνοις , ὡς νῦν ἐδήλωσεν οὔτε γὰρ ἐπὶ ποιότητος κυρίως λέγεται τὸ ἴσον ἀλλὰ τὸ ὅμοιον , οὔτε ἐπὶ οὐσίας καθὸ οὐσία , ἀλλὰ καθὸ μεγεθους καὶ ποσοῦ μετέχει ) , εἰκότως ἴδιον λέγεται τοῦ ποσοῦ . ᾿Αρχύτας δὲ καὶ αὐτὸς τὸ ἴσοv καὶ ἄνισον ἴδιον τοῦ ποσοῦ λέγων ἐν πλήθει καὶ μεγέθει θεωρεῖσθαί φησιv αὐτὸ καὶ ἐν ῥοπῇ , οὔτε δὲ οὐδίᾳ οὔτε ποιότητι τούτων τι παρέπεσθαι . τριχῶς οὖν αὐτὸς τὸ ἴσοv καὶ ἄνισον ἀφορίζεται κατὰ τὰς τρεῖς τοῦ ποσοῦ διαφοράς . ὁ μέντοι ᾿Αλέξανδρος ἀκολούθως τῷ’ Ἀριστοτέλει τῆν ῥοπὴν οὐκ ἐν ποσῷ τιθέμενος , ἀλλ’ ἐν τῷ ποιῷ , καὶ ἐπὶ τῶν βαρέων τὸ ἔσον καὶ ἄνιον οὐ κυρίως λέγεσθαί φησιν , ἀλλὰ καταχρηστικῶς · τὸ γὰρ ὄμοιον καὶ ἀνόμοιον καὶ ἐπὶ τούτων ἀρμόσει , ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἄλλων ποιῶν . καὶ τὸ καταμετρεῖσθαι δέ φησιν και|νότερον ἐπ’ αὐτῶν λέγεσθαι · “ ὡς γὰρ ἐπὶ τοῦ λευκοῦ δεκαπλασίως λέγεται λεκότερον τόδε τοῦδε , οὐ τῷ τοῦ λευκοῦ δεκάτῳ μέρει καταμετρούμενον , ἀλλὰ τῷ τῆς ἐπιφανείας ἐν ᾖ τὸ λευκόν · εἰ δὲ οὔτως κατὰ συμβερηκὸς ἄν · τῷ γὰρ τὸ σῶμα ἐν ᾦ ἡβαρύτης καταμετρεῖσθαι · κατὰ ποιότητα γάρ , οὐ κατὰ μέγεθος τὸ βαρὺ ἦν , ἐπεὶ πᾶν ἦν τὸ βαρύτεερον εὐθὼς καὶ μεῖξον τοῦ κουφοτέρου , εἴγε ἦν καὶ πλειόνων μέτρων · εἰ δὲ μὴ καταμετρεῖται , οὐδ’ ἄν τὸ ἴσον καὶ ἄνισον λέεγοιτο ἐπὶ τοῦ βαρέος ἤ τοῦ κούφου ” . ταῦτα τοῦ Ἀλεξάνδρου καὶ αὐτῇ λέξει κατὰ τὸ πολὺ λέγοντος οἱ νεώτεροι ἐξηγηταὶ τρία γένη τοῦ ποσοῦ κατὰ τὸν τὸν Ἀρχύταν τιθέμενοι οὐ διὰ τὸ σῶμα μετρητὸν τὸ βάρος φασίν · ἦν γὰρ ἄν τὸ αὐτὸ τοῦ σώματος καὶ τοῦ βάρους μέτρον , νῦν δὲ πολλαχοῦ ὑπεναντίως ἔχει τὸ τοῦ σώματος μέτρον καὶ τῆς ῤοπῆς , ὥσπερ ἐπὶ μολίβδδου τε καὶ ἐρίου ἡ μὲν τοῦ σώματος μέτρησις ἄνισός ἐστιν , ἄν οὔτω τύχῃ , ἡ δὲ ῥοπὴ ῤοπῆ ῥοπὴ ἴση , ἤ καὶ ἀνάπαλιν οἱ μὲν ἴγκοι ἰσως ἔξουσιν , αἱ δὲ ῤοπαὶ ἀνίσως . καὶ σχεδὸν ἐπὶ πάντων τῶν σωμάτων ἄνισοι τοῖς ὄγκοις εἰσὶν αἱ ῥοπαί · καὶ γ τοῖς ὄγκοις εἰσὶν αἱ ῥοπἆί . καὶ γὰρ καὶ ἄλλο ποσοῦ εἶδος ἐν τῷ μεγέθει καὶ ἄλλο ἐν τῇ ῥοπῇ · ἡ γὰρ μνᾶ καὶ τὸ τάλαντον κατ’ εῖδος διαφέρει τοῦ ποδὸς ποδὸς καὶ τοῦ πήχεος , ὤστε ᾖ ὑπὸ ἄλλου ποσοῦ μετρεῖται , οὔτε ποιόν ἐσστιν οὔτε ἔν τινι τῶν ἄλλων ποσπων περιέχεται . ὁ δὲ Ἀλέξανδρος προλαβὼν οὐκ οἶδα ὅπως τὸ ἐν ἀρχῇ τὸ κατὸ μένον εἶναι τὸ μετρητόν , ἀλλὰ μὴ καὶ κατὰ ῥοπὴν συνήγαγεν τὸ εἶναι μὴ ποσὸν τὴν ῥοπήν , χαρανκτήρων ἄν τισι διαφοραῖς ἐγένετο ἡ παραλλαγή , ὡς καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τοῦτο θεωρεῖται , ὅσα ποιότησιν παραλλάττοι · νῶν δὲ ἡ μὲν ῥοπύ , καθ’ ὅσον ἐστὶν ῥοπή , τὴν αὐτὴν ἔχει ἰχει ἰδιότητα , τῷ δὲε ἔλκειν τοσόνδε ἤ τοσόνδε παραλλάττει κατὰ τὸν λογισμὸν τῆς ἐπὶ τὸ μέσον συννεύσεως . τρία οὖν εἴδη τοῦ ποσοῦ καὶ τριχῶς ἐπ’ αὐτῶν θεωρεῖται τό τε ἴσον καὶ τὸ ἄνισον . Ἀπροῦσι δέ τινες πρὸς τὰ ὑπ’ Ἀριστοτέλους εἰρημένα , εἰ τὸ ὅμοιον καὶ ἀνόμοιον μὴ ἔστιν ποσοῦ ἴδιον ποσοῦ ἴδιον , ἀλλὰ ποιοῦ , πῶς ὄμοια μεγέθη λέγεται · ὅμοια γὰρ τρίγωνα καὶ τετράγωνα ἔχομεν πάρὰ τοῖς γεωμέτραις ἀναγεγραμ - μένα καὶ δῆλον ὅτι καὶ ἀνόμοια . μήποτε οὖν ὥσπερ τοῖς ποιοῖς τὸ ἴσον ὑπάρχει κατὰ τὸ συνυπάρχον αὐτοῖς ποσόν , οὕτως καὶ τοῖς ποσοῖς τὸ κατὰ τὸ ἐν αὐτοῖς ποιόν · καὶ γὰρ τὸ τρίγωνον ποσὸν μέν ἐστιν κατὰ τὸ τῆς διαστάσεως αὐτοῦ μετρητόν , ποιὸν δὲ κατὰ τὴν μορφὴν καὶ τὴν ἰδιότητα , καθ᾿ ἣν καὶ τὸ ὅμοιον ἔχει , ὥσπερ τὸ ἴσον κατὰ τὴν ποσότητα . διὸ καὶ ὅμοια ὄντα ἄνισα πολλάκις ἐστίν , ὡς κατ’ ἄλλο μὲν αὐτοῖς τῆς ὁμοιότητος , κατ᾿ ἄλλο δὲ τῆς ἰσότητος ὑπαρχούσης . Ἄλλοι δὲ ἀποροῦσιν , πῶς ἐναντιότητα ἀπὸ τοῦ ποσοῦ ἀνελὼν ἐν τῷ ἰδίῳ αὐτοῦ ἐναντίωσιν ὑπέθετο τοῦ ἴσου καὶ ἀνίσου . καὶ λύουσιν λέγοντες τὴν τοῦ ἴσου καὶ ἀνίσου ἀντίθεσιν μὴ εἶναι ὡς ἐναντίων , ἀλλ᾿ ὡς πρός τι περὶ ποσὸν θεωρούμενον , ὥσπερ τὸ ὅμοιον καὶ ἀνόμοιον πρός τι περὶ ποιόν . ὅλως δέ , ὅπως ἂν ἔχῃ τὸ ἴσον καὶ ἄνισον , οὐ ταὐτόν ἐστιν τῷ ποσῷ , ἵνα καὶ ἐναντίωσιν ἔχῃ ἐν ἑαυτῷ τὸ ἀλλ᾿ ἐπισυμβαίνει τῷ ποσῷ · εἰ δέ τις ἐπὶ οὐσιῶν τὸ ἴσοv καὶ ἄνισον τάττων τὸν πύργον τῷ πύργῳ ἴσον λέγοι , ἢ ἐπὶ διαθέσεων ἢ ἐνεργειῶν , οὐ καθὸ οὐσίαι οὐδὲ καθὸ ποιά , ἀλλὰ καθὸ ποσοῦ μετέχουσιν , ὑπάρχει αὐτοῖς . ποῖον δέ ἐστιν τὸ μέτρον ἐπὶ δυνάμεων καὶ ἐνεργειῶν , ἆρα ἀριθμὸς ἢ τὸ τῆς ῥοπῆς ποσόν , ἄξιον ἂν εἴη ἐπιζητήσεως . ᾿Εκ δὲ τρίτων ἀποροῦσι , πῶς ἴδιον λέγεται τοῦ ποσοῦ τὸ ἴσον καὶ ἄνισον , εἴπερ μὴ παντὶ τῷ ποσῷ ὑπάρχει · οὔτε γὰρ ἡ μονὰς οὔτε ἡ στιγμὴ ἴσα ἢ ἄνισα λέγεται · εἰ γὰρ ἴσα μὲν τὰ τῷ αὐτῷ μέτρῳ ἰσάκις μετρούμενα , ἄνισα δὲ τὰ ἀνισάκις , οὔτε δὲ ἰσάκις οὔτε ἀνισάκις τῷ αὐτῷ μέτρῳ μετρεῖται ὁποτερονοῦν τούτων ἦν γὰρ ἂν οὐκέτι ἀμερές ) , δῆλον ὅτι οὐδὲ ἴσον οὔτε ἄνισόν ἐστιν οὐδέτερον . ταύτην δὲ τὴv ἀπορίαν οἱ μὲν λύουσιν καὶ ποσὰ ὑποτιθέμενοι ταῦτα καὶ ἴσα καὶ ἄνισα δεικνύντες . καὶ εἴη ἂν οἶμαι τοιαύτη τις δεῖξις · ἡ μονὰς καὶ ἑαυτὴν καὶ τὰς ἄλλας μονάδας ἰσάκις μετρεῖ , ἅπαξ γάρ · ὥστε ἴσαι ἔσονται αἱ μονάδες . καὶ τὸ σημεῖον ὁμοίως · εἰ γὰρ ἐφαρμόττει πᾶν σημεῖον παντί , ἅπαξ ἑαυτό τε μετρεῖ καὶ τὰ ἄλλα . τινὲς δὲ λυουσιν τὴν ἀπορίαν μὴ προσιέμενοι τὸ ποσὰ εἶναι τὴv μονάδα καὶ τὸ σημεῖον · εἰ γὰρ μήτε συνεχῆ ἐστιν ποσὰ μήτε διωρισμένα , ἐν δὲ τούτοις πάντα ἐστὶν τὰ ποσά , οὐκ ἂν εἴη ποσά , οὐδὲ μετρητὰ ἄρα , ὤστε οὐχ ἁρμόσει αὐτοῖς οὐδὲ τὸ ἴσον οὐδὲ τὸ ἄνισον λέγεσθαι . καὶ γὰρ ἡ μὲν μονὰς ἁρχή ἐστιν ἀριθμοῦ καὶ οὐκ ἀριθμός , ἡ δὲ στιγμὴ ἁρχὴ μεγέθους καὶ οὐ μέγεθος , ὥστε ἁρχὴ ποσῶν ἄμφω καὶ οὐ ποσά . καὶ τοῦ ἴσου τοίνυν καὶ ἀνίσου ἀρχαί εἰσιν , οὔτε οὖν ποσὰ οὔτε ἴσα καὶ ἄνισα , ἀλλ᾿ οὔτε παντελῶς τούτων ἐκβεβήκασιν , διότι ἀρχαι αὐτῶν εἰσιν . ᾿Επειδὴ δὲ ἐνταῦθα διαρθροῦν ὁ Πορφύριος ἐπιχειρεῖ τῷ ᾿Ανδρονίκῳ κατακολουθῶν τὴν ἔννοιαν τοῦ τε ἑνὸς καὶ τῆς μονάδος καὶ τῆς στιγμῆς , οὐ τῶν κατ᾿ ἰδέας λεγομένων , ἀλλὰ τῶν κατ᾿ αἴσθησιν ἢ διάνοιαν ἐναργῶν , περὶ ὧν καὶ ἡ παροῦσα πρόεσις πραγματεύεται , φέρε καὶ ἡμεῖς τοῖς λεγομένοις παρακολουθήσωμεν . “ ὅταν γάρ , φησίν , ἓν λέγωμεν ἢ μῆκος ἢ πλάτος ἢ βάθος , σκεπτέον πῶς τὸ ἔν φαμεν . ἢ δῆλον ὡς ὁπόταν τις σῶμα θέασηται συνεχὲς μὲν ὅλον ἑαυτῷ περὶ πάντα τὰ μόρια , περι|γεγραμμένον δὲ ἰδίᾳ καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων κεχωρισμένον , ἓν τὸ τοιοῦτον συνεχὲς ὀνομάζομεν καὶ τὴν τῶν μορίων αὐτοῦ πρὸς ἄλληλα συνέχειαν ἕνωσιν . καὶ οὕτως τὸ τῷ ἀριθμῷ ἓν νοοῦμεν , τὸ δὲ τῷ εἴδει ἒν καὶ ὁμοειδὲς γινώσκομεν τὰ συμβεβηκότα τοῖς ἀτόμοις κατὰ τὰς ἐνούσας διαφορὰς χωρίζοντες . ὅταν δὲ μὴ μόνον ἔη ἀλλὰ καὶ χωρὶς ἄλλου παντὸς ὁμογενοῦς ἢ ὁμοειδοῦς ἢ ὅλως συζύγου ὑπάρχει , τηνικαῦτα μένον ὀνομάζομεν , σύνθετον ἤδη τι τοῦ μένον σημαίνοντος ἔκ τε τοῦ ἐνὸς καὶ τῆς κατὰ τὸ ἀπηρημῶσθαι τῶν ἄλλων καὶ μεμονῶσθαι σχέσεως · μόνωσις γὰρ συνελθοῦσα τῷ ἐνὶ ὀνομάζεται μόνον . οὐ διαφέρει δὲ μόνωσιν εἰπεῖν ἢ μονάδα · καθ᾿ ἑνὸς γὰρ ὑποκειμένου πράγματος ἄμφω ταῦτα λέγεται · οὐκέτι μέντοι ἔπὶ τῶν δύο καὶ τριῶν καὶ τῶν ἐφεξῆς τὸ ἀνάλογον τῇ μονώσει λέγεται , διότι ἐν πλήθει ἐστὶν ἕκαστος ἀριθμός . ἔστιν οὖν αχέσις τῷ ἑνὶ κατὰ τὴν πρὸς τὰ ἄλλα πάντα ἀντίθεσιν , ὅταν ἐκείνων μονωθῇ . ἐπειδὴ δὲ τὴν στιγμὴν μονάδα τεθεῖσαν λέγουσί τινες , τὴν δὲ μονάδα στιγμὴν ἄθετον , οὕτως ἀκουστέον τούτων οὐχὶ τῆς μονάδος στιγμῆς γενομένης κατὰ προσθήκην τῆς θέσεως · οὔτε γὰρ ἡ μονὰς μένουσα ἔτι μονὰς θέσιν προσλαμβάνει οὔτε ἡ στιγμὴ μένουσα στιγμὴ τὴν θέσιν ἀποβάλλει . ἔοικεν οὖν ἀναλογίαν ταὐτότητος ἐμφαίνειν μόνην , τὴν δὲ ὑπόστασιν ἑτέραν τῆς στιγμῆς ἀπὸ τῆς μονάδος , καὶ οὐχ ἧττόν γε τὸ σημεῖον ἀρχὴ καὶ πέρας ἐστὶ τῶν μεγεθῶν ἤπερ ἡ μονὰς τῶν ἀριθμῶν . λάβοι δὲ ἄν τις στιγμῆς ἐναργῆ νόησιν ἐξ ἀναλύσεως · ἡ δὲ ἀρχὴ τῆς ἀναλύσεως ἐξ ἐννοίας γίνεται φυσικῆς ὑπαρχούσης ἅπασιν . τὸ σῶμα μῆκος ἔχει καὶ πλάτος καὶ βάθος , καὶ καθ᾿ ἓν ἕτερον μὲν τὸ μέρος τινός , ἔτερον δὲ τὸ πέρας λαμβάνεται . καὶ τὸ μὲν μέρος τὰς αὐτὰς ἔχει τῷ ὅλῳ διαστάσεις , τὸ μὲν τοῦ σώματος μέρος τριχῇ διεστώς , τὸ δὲ τῆς ἐπιφανείας διχῇ , τὸ δὲ τῆς γραμμῆς μοναχῇ · τὸ δὲ πέρας ἀεὶ μιᾷ δια - στάσει λείπεται τοῦ περατουμένου · εἰ γὰρ ἡ γραμμὴ κατὰ μίαν διάστασιν ὑφέστηκεν , τὸ τέρας αὐτῆς οὐδὲ τοῦτο ἕξει , ὥστε ἀδιάστατόν τε καὶ ἀμερὲς ἔσται ” . Αἱ δὲ ἀποφάσεις τοῦ ποσοῦ καὶ αἱ πτώσεις ὅμοιαι ταῖς ἐπὶ τῆς οὐσίας , ἐπὶ μέντοι τῶν πληθῶν διαφωνεῖ · οὔτε γὰρ ἐπὶ τοῦ ἑνὸς πληθυντικῶς ἔστιν ἐξενεγκεῖν οὔτε ἐπὶ τοῦ πλήθους ἑνικῶς , διπήχη δὲ καὶ πολλὰ καὶ μεγάλα λέγεται καθάπερ δίπηχυ καὶ μέγα καὶ πολύ . λέγεται δὲ καὶ στερητικῶς ἐν τῷ ποσῷ · τὸ γὰρ ἄπειρον κατὰ στέρησιν λέγεται τοῦ πέρας ἔχειν , ὁμοίως δὲ καὶ τὸ ἀμερές , ὅτι τοῦ γένους ὄντα τῶν ἐχόντων οὐκ ἔχει , τὸ μὲν ἐπὶ τοῦ ἀριθμοῦ , τὸ δὲ ἐπὶ τῆς γραμμῆς . ὡς δὲ ἀπὸ τοῦ ποιοῦ τὸ πῶς παρεγκέκλιται , οἷον δικαίως , καλῶς , οὕτως ἀπὸ τοῦ ποσοῦ τὸ ποσαχῶς , οἷον τριχῶς , καὶ ἔτι ποσάκις , δίς , τρίς , πολλάκις , ὀλιγάκις . ἕκαστον δὲ τῶν ὄντων ἕν καὶ ὅλον λέγεται , στιγμὴ δὲ καὶ μονὰς ὅλα οὐ λέγεται · ὅλον γὰρ ἐστι τὸ συμπεπληρωμένον πᾶσι τοῖς μέρεσι , ταῦτα δὲ ἀμερῆ ἐστιν . Ἐπὶ δὲ τούτοις ὁ Ἰάμβλιχος τύποις τισὶν παραδίδωσιν , πῶς ἔνεστιν τοῦ τε ποσοῦ καὶ τῶν ἄλλων κατηγοριῶν τὸ ἴδιον καθ᾿ ἑκάστην εὑρίσκειν . συμβεβηκότα καὶ ταῦτα κοινῶς ἐπὶ πάντων τῶν εἰδῶν ἑκάστης ἐνυπάρχοντα θεωρεῖν , οἷον ἐπὶ παντὶ ποσῷ σύνεστιν ὑπερχὴ καὶ ἔλλειψις συμφυῆ συνυπάρχοντα κοινῶς τε ἐπὶ πᾶσιν τοῖς εἴδεσιν τοῦ ποσοῦ ἐνυπάρχει , καὶ κατὰ ταῦτα ζητεῖν μάλιστα δεῖ τὸ ἴδιον τοῦ ποσοῦ . καὶ ἐπειδὴ τὸ μὲν ὑπερέχον καὶ ἐλλεῖπον ὡς ἓν τὸ συναμφότερον ἄνισον τιθέμεθα , τούτῳ δὲ ἀντιτίθεμεν τὸ ἴσον , εἰκότως διὰ τοῦτο ἔσται ἴδιον τοῦ ποσοῦ τὸ ἴσον τε καὶ ἄνισον λέγεσθαι . καὶ ἐπὶ τῆς οὐσίας δὲ συμφυὲς καὶ κοινὸν τὸ αὐτὸ θεωρεῖται ἰδίωμα ἐπὶ πασῶν τῶν ἐν γενέσει οὐσιῶν τὸ τῆς δυνάμεως ἐπιτηδείως πρὸς ὑποδοχὴν τῶν ἐναντίων παρεσκευασμένον , καὶ ἐπὶ τῆς ποιότητος δὲ τὸ τῆς ὁμοιότητος καὶ ἀνομοιότητος ὡσαύτως ἐνυπάρχει , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων κατηγοριῶν παραπλησίως ἔνεστιν ἀνευρίσκειν τὰ ἑκάστης ἴδια ” . ἀλλ᾿ ἐπὶ τὴν ἑξῆς κατηγορίαν τῷ Ἀριστοτέλει συμμεταβαίνωμεν .
Lemmas: περι ποσός . p . 4b20 ὁ δέ ποσός ὁ μέν εἰμί διορίζω , ὁ δέ μετά ὁ οὐσία περί ὁ ποσός διδάσκω ὁ Ἀριστοτέλης προτιδετος . καί δεῖ πρῶτος ὁ αἴτιος ὁ τάξις εὑρίσκω , διά ὅς δύο ὁ ποσός μετά ὁ οὐσία τάσσω . λέγω οὖν ὅτι συνυφίστημι ὁ εἰμί ὁ ( ἅμα μάρ εἰμί τίς εἰμί καί εὐθύς ἢ εἷς ἢ πολύς ἀνάγκη αὐτός ὁ πλεῖστος κοινός εἰμί ὁ τε οὐσία καί ὁ ποσός , ὡς ὁ μή ἔχω καί ὁ μή ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ ἀίσσω , καίτοι ὁ ποιός ἀμφότερος οὗτος ἔχω , καί ὅτι προηγέομαι ὁ ἄποιος διαστατός ὁ μένω ποιότης , καί ὅτι ὁ μέν ἄλλος ἀνατρέπω οὐ ἀναιρέω ὁ οὐσία , εἰμί ὁ διαστατός καταλείπω , οὗτος δέ ἀναιρέω συναναιρέω ὁ σωματικός οὐσία · ὥστε σύνεγγυς εἰμί ὁ οὐσία ὁ ποσός . προστίθημι δέ ὅτι καί ἐν ὁ κίνησις ὁ κατά ποσός κίνησις , τουτέστιν ὁ αὔξησις καί μείωσις , ἐγγυτέρω εἰμί ὁ κατά οὐσία , τουτέστιν ὁ γένεσις καί φθορά , ἤ ὁ ἀλλοίωσις κατά ποιότης εἰμί κίνησις . καίτοι δέ οὕτως ἐγγύς εἰμί ὁ οὐσία ὁ ποσότης ἄλλος παρά ὁ οὐσία εἰμί . περί γάρ ὁ οὐσία ὁ μεταβολή ὁ ποσότης γίγνομαι , ὅταν ὁ ἐνιαυσιαῖος παιδίον εἰς μείζων μεταβάλλω , ὁ εἶδος ὁ αὐτός Μένων · ὁ γάρ ὑπομένω καί ἀνά μέρος ἐκάς δέχομαι ἀνάγκη ἕτερος ἑκάτερος εἰμί καί οὕτως καί ὁ ποιός ἕτερος ὁ οὐσία δείκνυμι , ὡς ἀπό πάθος ἐπί πάθος μεταβαλλουω αὐτός καί ἀπό διάθεσις ἐπί διάθεσις . ὁ μέντοι Ἀρχύτας μετά ὁ οὐσία ὁ ποιός τάσσω , ὧδε πως αὐτός ὁ τάξις παραδίδωμι · “ ὅς δέ τάξις αὐτός ὤθω ἔχω · πρῶτος μέν τάσσω οὐσία διά ὁ μόνος ταῦτος ὑπόκειμαι ὁ ἄλλος καί αὐτός κατά ἑαυτός δύναμαι νοέω , ὁ δέ ἄλλος μή ἄνευ οὗτος · ἤτοι ἤτοι γάρ κατά οὗτος ἢ οὗτος ἐν ὑπόκειμαι κατηγορέω · δύο δέ ὅς ποιότης · ἄνευ γάρ ὁ τίς εἰμί εἰμί αθυναω ποιός τίς εἰμί ” . ἐν δέ οὗτος πᾶς εἰμί ἐπιζητέω ὁ φιλομαθής ἔχω , είς τίς βλέπω ἑκάτερος ὁ μέν ὁ ποιός προτάσσω , ὁ δέ ὁ ποσός . ἔοικα τοίνυν ὁ μέν Ἀρχύτας ὁ κατά ἑαυτοῦ νοητός εἰμί καί εἰμί ἐν ὁ πᾶς ἔνεσις ὁ συμπλήρωσις παρέχω καί πᾶς πάρειμι ἀμέριστος καί ὑπό αὐτός μετέχω , οὗτος προυπάρχω ὑποτίθημι κατά ὁ πρός οὗτος συγγένεια ὁ τάξις ὁ ὅς ἀποδίδωμι . τοιγάρ ὁ οὐσία προτάσσω ὁ ὅλος , διότι ὁ ἄλλος ὑπόκειμαι πᾶς ὁ εἰμί ἀπό ἑαυτοῦ παρέχω , ὥσπερ καί ὁ καθά αὐτός οὐσία ὁ πᾶς ἐνδίδωμι εἰμί . ἔτι δέ ὁ οὐσία , φημί , αὐτός κατά ἑαυτοῦ εἰμί τε καί νοέω , ὁ δέ ἄλλος οὐ ἄνευ οὗτος · καί κατά οὗτος οὖν συγγενής εἄν ἔχω πρός ὁ κατά ἑαυτοῦ εἰμί καί ἀπολύω πᾶς σχέσις . οὕτως μέν οὖν ὁ οὐσία προτάσσω ὁ ἄλλος γένος . ἐπεί δέ ὁ νοητός οὐσία οὐ ἄλλως ἢ κατά ὁ εἶδος γνωρίζω , καί ὁ αἰσθητός δέ εἰμί μέλλω πρός ἐκεῖνος ἀναφέρω γνωρίζω , ἀπό ὁ ἰδίωμα αὐτός καί ὁ χαρακτήρ ἐπιγιγνώσκω ὁ περί ὁ οὐσία , ὅστις κατά ὁ ποιότης θεωρέω , εἰκότως ὁ ποιός προηγούμενος ἔχω ὁ ἄλλος τάξις μετά ὁ οὐσία . ἔτι δέ , εἰμί ὁ μέν ποιότης ἀναιρέω πᾶς ἰδιότης καί πᾶς χαρακτήρ καί νοητός καί αἰσθητός ἀναιρέω , ὁ δέ ποσότης ἀναιρέω ὁ αἰσθητός μόνος καί συντίθημι ἀναιρέω , δῆλος ἵημι πόσος ὁ ποιός ὁ ποσός διαφέρω πρός ὁ ὁ νοητός οὐσία συγγίγνομαι . εί δέ τις ὁ νοητός οὐσία μή προσποιέω ἀπό ὁ πρός ὁ αἰσθητός ὁ οὐσία σχέσις βούλομαι ὁ ἄλλος κατηγορία ὁ τάξις ἀποδίδωμι , καί οὕτως , ἐπεί κύριος οὐσία ὁ κατά ὁ εἶδος εἰμί , ὁ συγγενής πρός ὁ εἶδος , ὅσπερ εἰμί ὁ ποιός , οὗτος εἄν εἰμί ὁ οὐσία συγγενής . ἔτι δέ , εἰμί ὁ μέν ποιός ἀμέριστος δστιν καί ἀδιάστατος καί ἀμέριστος διαιρέω περί ὁ σῶμα , ὁ δέ ποσός διαστατός καί διαιρετός καί μεριστός , εὔλογος εἄν προτάσσω ὁ ποιός ὡς ὁ ἀσώματος ἀρχή οἰκεῖος . καί οὗτος δέ εἰμί δοκέω προστίθημι , ὅτι ὥσπερ ὁ οὐσία ὁ ποσός προυπάρχω , διότι ὁ εἰμί ὁ ποσός ἀπό ὁ οὐσία ἐνδίδομαι , οὕτως καί μετά ὁ ποιός εἄν εἰμί ὁ ποσός , ἐπεί ὁ χαρακτήρ αὐτός καί ὁ ἰδιότης ἀπό ὁ ποιότης ἔχω . ἀλλά συνυφίστημι , φημί , ὁ εἰμί ὁ ποσός · ἢ γάρ εἷς εὐθύς ἢ πολύς . ἢ πρό ὁ ποσός ὁ ποιός συνυφίστημι , χαρακτήρ αὐτός , κατά ὅς εἷς λανθάνω , ὁπότε καί αὐτός ὁ εἷς καί ὁ κατά ὁ ὁ ποιέω χαρακτήρ ὑφίστημι . εἰμί δέ κοινός πλείων ὁ ποσός πρός ὁ οὐσία ὑπάρχω , οὖον χρή , φημί ὁ θεῖος Ἰάμβλιχος , ἀπό συμβεβηκός καί τωρ ἄλλως παρακολουθέω ὁ κατά οὐσία αὐτός τάξις συλλογίζομαι . ῥητέος | δέ ἴσως , ὅτι ὁ πρόσω διίστημι πολλάκις ἐναργής προφαίνω ὁ ἀνόμοιος ὁμοιότης , ὡς ὁ ἀδιαίρετος ἐν ὁ ἀριθμός μονή ὅμοιος δοκέω ὁ πρό ὁ ἀριθμός μόνος καί ὁ ὕλη ὁ πρῶτος αἴτιος ἀνομοίως ὁμοιόω φημί . ἀλλά ὁ μέν Ἀρχύτας εἰς ἢ τοιοῦτος τις ἀποβλέπω ἴσως ὁ ποιός προτίθημι ὁ ποσός , ὁ δέ Ἀριστοτέλης πρῶτος οὐσία ὑποτίθημι ὁ συντίθημι καί σωματικός διά ὁ γνώριμος εἰμί οὗτος ὁ συνήθεια ὁ λεκτικός εἰκότως οὗτος ὁ ποσός συντάσσω ὡς οἰκεῖος καί γνώριμος καί ὁ διάστασις ὁ τοιοῦτος οὐσία συνυπάρχω . καί οὐδείς θαυμαστός ἑκάτερος οἰκεῖος ὁ τάξις ἀποδίδωμι ὁ ἑαυτοῦ ὑπόθεσις . διαιρέω δέ ὁ ποσός εἰς τε ὁ συνεχής καί εἰς ὁ διορίζω . οὗτος ἄρα ὑπό γένος εἰμί ὁ ποσός · καί γάρ ἐν ὁ τίς εἰμί αὐτός κατηγορέω ὁ ποσός καί οὔτε κατά συμβαίνω οὔτε ὄνομα μόνος εἰμί , ἀλλά πίπτω μετέχω ὁ ποσός · ἀμφότερος γάρ ὁμοίως ὁ ἴσος καί ἄνισος δείκνυμι καί ὁ διπλάσιος καί ἡμισόν . γίγνομαι δέ ὁ διαίρεσις οὗτος οὐ εἰς εἶδος ὁ ποσός , ἀλλά εἰς διαφορά · εἶδος μέν γάρ ὁ ποσός ὁ μέγεθος καί ὁ πλῆθος , διαφορά δέ ὁ συνεχής καί διορίζω · ὁ γάρ μέγεθος ποσός εἰμί συνεχής καί ὁ πλῆθος ποσός διορίζω . αὐτός δέ εἶδος ὁ ποσός κατά μέν ὁ ὁ διορίζω διαφορά ὁ ἀριθμός καί ὁ λόγος τίθημι , κατά δέ ὁ ὁ συνεχής γραμμή καί ἐπιφάνεια καί σῶμα , ἔτι δέ καί τόπος καί χρόνος , καί ἴσως ἀκριβής οὗτος . δοκέω γάρ καί ὁ ᾿Ιαμβλίχῳ μή παρισόω ὁ διορίζω ὁ πλῆθος , διότι καί ὁ λόγος διορίζω μέν τίς εἰμί , ὥσπερ καί ὁ ἀριθμός , πλῆθος δέ οὐ εἰμί ὁ λόγος · κἀν γάρ πολύς εἰμί ὁ λόγος , ἀλλά ἄλλος ὁ πολύς εἰμί ὁ μετέχω πλῆθος , ὡς πολύς ὁ ἄνθρωπος , καί ἄλλος ὁ πλῆθος εἰμί κατά αὐτός οὗτος χαρακτηρίζω . μήποτε δέ οὐδέ ὁ μέγεθος αὐτός εἰμί ὁ συνεχής · καί γάρ ὁ χρόνος συνεχής μέν εἰμί ὡς μέγεθος δέ οὐ εἰμί . τρεῖς γάρ εἶδος ὁ μέγεθος , γραμμή καί ἐπιφάνεια καί σῶμα , ὅς οὐδείς εἰμί χρόνος · κἀν γάρ μακρός λέγω χρόνος ἅπας ὁ μακρός ἀναρίθμητος χρόνος ” ) , ἀλλά καί πολύς οὐδείς κακός , καί ἐπιδιαίρεσις δέ ὁ ποσός ποιέω , ὁ μέν θέσις ἔχω ὁ ἐν αὐτός μόριον λέγω εἰμί , ὁ δέ οὐ ἐκ ἔχω θέσις . διαφέρω δέ οὗτος ὁ προερέω . ἵημι γάρ ὁ συνεχής ὁ αὐτός εἰμί ὁ θέσις ἔχω , ἀλλά ὁ μέν ἐκ θέσις ἔχω πάντως καί συνεχής εἰμί , ὁ δέ συνεχής οὖον πάντως θέσις ἔχω · ὁ γοῦν χρόνος συνεχής μέν εἰμί , οὖον μέντοι ὁ θέσις ἔχω . ἀνάπαλιν δέ πᾶς μέν διορίζω ἐκ οὐ ἔχω θέσις εἰμί , οὖον μήv πᾶς ὁ οὐ ἐκ ἔχω θέσις ἤδη καί διορίζω εἰμί · πάλιν γάρ ὁ χρόνος ἐκ οὐ ἔχω θέσις εἰμί οὐ εἰμί διορίζω . καί οὐδείς θαυμαστός ὁ αὐτός κατά ἄλλος καί ἄλλος ἐπιβολή πλείων διαίρεσις , ὡς ὁ ζῷον κατά τε ὁ λογικός καί ὁ ἄλογος καί αὖος πάλιν κατά τε ὁ θνητός καί ἀθάνατος . κατά δέ ὁ τοιοῦτος διαφορά οὐδέ ὁ τμῆμα ὁ τμῆμα πάντως ἐφαρμόζω · οὖον γάρ μόνος ὁ λογικός ὑπόπους εἰμί , ἀλλά καί ὁ ἄλογος πολύς . λοιπός δέ εἶπον , τίς μέν εἰμί ὁ συνεχής , τίς δέ ὁ διά-ὁρίζω . ἐν δέ ὁ φυσικός ἀκροάομαι , συνεχής εἰμί , φημί , ὅς ὁ πέρας εἷς , ὥσπερ ἅπτω , ὅς ὁ πέρας ἅμα · ἐνταῦθα δέ συνεχής φημί εἰμί ὁ πρός εἷς κοινός ὅρος συνάπτω , διά-ὁρίζω δέ ὁ μή ἔχω κοινός ὅρος , πρός ὅς συνάπτω ὁ μόριον αὐτός . καί ὁ μέν διορίζω ὑποτίθημι ὁ ἀριθμός καί ὁ λόγος · ὁ γάρ πέντε οὐ εἰμί μονή μέσος ὅρος συνάπτω ὁ τρεῖς καί ὁ δύο · εἰμί δέ τις λέγω μόνος εἰμί κατά ἕτερος ὁ μέρος ὁ συνάπτω , ἐπεί ὁ μονή οὐ εἰμί πέρας ὁ ἀριθμός , ὡς ὁ σημεῖον ὁ γραμμή , ἀλλά μέρος , ἄλλος εἄν εἰμί μονή παρά ὁ πέντε , καί οὔτε πέντε ἔτι , ἀλλά ἓξ εἰμί , οὔτε κοινός πέρας ὁ μονή ἐκεῖνος , πρός ὅς συνάπτω ὁ μόριον . καί γάρ ὁ μέν ἀριθμός ἐκ μόνος σύγκειμαι καί εἰς μόνος διαιρέω , διό οὐδέ ἐπί ἤπειρος ὁ διαίρεσις αὐτός , αλλά Ζ μέχρι ὁ μόνος · ὁ δέ γραμμή οὐδέ σύγκειμαι ἐκ σημεῖον οὔτε διαιρέω εἰς σημεῖον , διό καί ἐπί ἄπειρος2 εἰμί διαιρετός . ἐπεί δέ καί λόγος ὁ διορίζω ποσός φημί εἰμί , λόγος ἀκούω οὖον ὁ ἐν ἀλλά ὁ ἐν ὁ φωνή · οὗτος γάρ εἰμί ποσός . πᾶς γάρ λόγος ἐκ ὄνομα καί ῥῆμα συνίστημι , πᾶς δέ στοιχεῖον λόγος ἐκ συλλαβή , δέ συλλαβή χρόνος καταμετρέω , χρόνος ἢ μακρός ἢ βραχύς , ὅς δέ μακρός πρός ὁ βραχύς ἔχω λόγος ὅς δύο πρός εἷς , ὁ δέ εἷς καί δύο ἀριθμός , ὁ ἀριθμός ποσός διορίζω , ὥστε καί ὁ λόγος διορίζω . καί γάρ ἐν οὗτος οὐδείς εἰμί κοινός λαμβάνω , ὅς συνάπτω αὐτός ὁ μέρος , οἷος ἐν ὁ Σωκράτης οὐδείς εἰμί κοινός ὁ συλλαβή λαμβάνω , ὅς συνάπτω αὐτός πρός οὐδέ γάρ ὁ σημαίνω εἰμί εἶπον ὅτι συνάπτω αὐτός καί Γαρ ὁ ἄσημος φωνή , οἷος ὁ βλίτυρι , ὡσαύτως καταμετρέω καί οὖον συνάπτω . οὕτως , μέν ἐν ὁ ἐν ὁ φωνή λόγος διορίζω εἰμί · ὁ δέ ἐν ὁ διάνοια οὐδέ πόσος ὅλως , ἀλλά ἢ ἐνέργεια ἢ πάθος ἢ ὁ συναμφότεροι , ὡς ὁ Ἰάμβλιχος φημί · ὁ μέντοι Πορφύριος ποιός αὐτός εἰμί λέγω . ὁ μέν οὖν διορίζω ποσός εἶδος ὅς τε ἀριθμός εἰμί καί ὁ λόγος , ὁ δέ συνεχής γραμμή πρῶτος · ὁ γάρ σημεῖον , κατά ὅς διαιρέω ὁ γραμμή , κοινός ὅρος ἔχω , κατά ἐκεῖνος συνάπτω ἀλλήλων ὁ μόριον ὁ γραμμή · μετά δέ ὁ γραμμή ὁ ἐπιφάνεια , καί αὐτός κοινός ὅρος ἔχω ὁ γραμμή , κατά ὅς διαιρέω , καί μετά ὁ ἐπιφάνεια ὁ σῶμα ὁ ἐπιφάνεια διαιρέω . ἐφίστημι δέ ἄξιος , πῶς ὁ ὁ σῶμα μόριον κοινός ὅρος ἔχω γραμμή φημί ἢ ἐπιφάνεια · εἰμί δέ ὅπου καί ἐπιφάνεια γράφω . καί γάρ ὁ κοινός ὅρος ὁ σῶμα ἐπιφάνεια πάντως εἰμί , ὡς ὁ ἐπιφάνεια γραμμή καί ὁ γραμμή σημεῖον . ὁ μέν οὖν Πορφύριος ὁ “ εἰμί , φημί , τις ὁ στερεός σῶμα , ὁ κατά γραμμή ὁ συνέχεια καί γάρ σῶμα ἀξιόω ἀκούω ὁ Ἑρμῖνος οὖον ὁ φυσικός ( οὐσία γάρ ) , ἀλλά ὁ μαθηματικός , ὅς κατά ψιλός ὁ πάντῃ λαμβάνω ” . καίτοι καί ὁ μαθηματικός σῶμα οὖον γραμμή , ἀλλά ἐπίπεδος μαθηματικός διαιρέω . μήποτε οὖν διά ὁ στερεός εἶπον γωνία · ὁ γάρ στερεός παραλληλεπίπεδος κατά γραμμή γωνιακός συνάπτω ἀλλήλων . ἀλλά πῶς ὁ διαιρέω γραμμή ἔτι κοινός ὅρος ἔχω ὁ σημεῖον , ὁ δέ διαιρέω ἐπιφάνεια κοινός ὅρος ἔχω ὁ γραμμή ἢ ὁ σῶμα ὁ ἐπιφάνεια ; φάνεια ; ὁ γάρ διαιρέω οἰκέω πέρας περιγράφω καί οἰκεῖος ἔχω ὅρος οὐκέτι κοινός ὅρος ἔχω , πρός ὅς συνάπτω ὁ μόριον αὐτός . ἢ δύναμις δεῖ θεωρέω ὁ διαίρεσις , ἀλλά οὐ ἐνέργεια . καί δύναμις ἐν δέ ὁ σῶμα ὁ ἐπιφάνεια , εἰμί μέλλω εἷς εἰμί ὁ ἄμφω πέρας , ὅσπερ δεῖ πρόσειμι ὁ συνεχής · ἐνέργεια γάρ λαμβάνω οὗτος καί δύο γίγνομαι , εἰμί μέν παράκειμαι εἰμί , ἅμα ποιέω ὁ τέρας καί ἅπτω ὁ περατωμένος , εἰμί δέ μή , οὐδέ ἅπτω δύναμαι εἰμί . ὁ δέ σῶμα , καθόσον μέν τριχῆ διαστατός καί μετρέω φύω , ποσός ὑπάρχω · καθόσον μέντοι ὑπόκειμαι εἰμί καί αὐτός καί εἷς ἀριθμός μένω ὁ ἐναντίος εἰμί δεκτικός , κατά οὗτος οὐσία εἰμί · ὥστε οὖον καλῶς ὁ περί ὁ Λούκιος ἐγκαλέω ὡς ὁ σῶμα ὁ οὐσία εἰμί εἰς ὁ ποσός μεταφέρω . ἐφίστημι δέ ἄξιος , ὅπως εἶπον · ἔτι δέ παρά οὗτος χρόνος καί τόπος εἰμί ποσός , διότι οὐ ἑνόω ὁ σῶμα οὐδέ ὁ χρόνος οὐδέ ὁ τόπος , ἀλλά ἔξωθεν οὗτος ἐπακολουθέω . καί ὁ μέν τόπος περί ὁ σῶμα εἰμί καί ὁ ὁ σῶμα διάστασις συνδιίστημι ὁ σῶμα , καί καθόσον εἰμί δέ ἐπιφάνεια εἰμί ὁ τόπος ὁ περιέχω καθό περιέχω , ὁ δέ ἐπιφάνεια συνεχής , πρόσηλος ὅτι καί ὁ τόπος . ἀλλά οὐ χράω οὗτος ὁ ἀποδείκνυμι , διότι οὔπω γιγνώσκω , τίς εἰμί τόπος · φυσικός γάρ εἰμί θεωρία ὁ σκέψις . ἐφίστημι δέ ἄξιος , ὅτι ἐνταῦθα ὁ ὁ σῶμα μόριον ὁ συνεχής οὖον κατά ἑαυτοῦ ἐν τόπος εἰμί φημί · καί γάρ κατέχω μέν καί αὐτός τόπος , οὖον μήv κατά ἑαυτοῦ , ἐπεί οὐδέ εἰμί ἐν τόπος κατά ἑαυτοῦ οὐδέ περιέχω κατά ἑαυτοῦ . ὁ δέ χρόνος ποσός μέν εἰμί καί αὐτός , ὅτι ἐν διάστημα θεωρέω , καί εἰμί ἀριθμός κίνησις · συνεχής δέ εἰμί , διότι ὁ παρέρχομαι αὐτός καί ὁ μέλλω πρός κοινός ὅρος ὁ νῦν συνάπτω καί συνδέω κατά οὗτος . ἔοικα δέ ὁ χρόνος εἰμί κύριος συνεχής · ὁ μέν ἄλλος συνεχής ἕκαστος καί διαιρέω ἄν , ὁ δέ χρόνος ἀεί 32r συνεχής καί οὐδέποτε ἐκ ἅπτω . κατά τε οὖν οὗτος διαφέρω ὁ ἄλλος συνεχής καί ὅτι ἐκεῖνος μέν ἐκ θέσις ἔχω , οὗτος δέ οὐ ἐκ ἔχω θέσις . οὗτος μέν ἐν εἰς σαφήνεια ὁ ὁ Ἀριστοτέλης δοκέω εἴρω . ἀπορέω δέ τις , πῶς ὁ ποσός λέγω ὁ διορίζω καί συνεχής , εἴπερ πρότερος εἰμί φύσις ὁ διορίζω ὁ συνεχής . ἐν ὅς γάρ ὁ μέν μᾶλλον , ὁ δέ κακός καί ὁ μέν πρότερος , ὁ δέ ὕστερος , ἐν οὗτος οὖον δύνατος εἰμί κοινός γένος , διότι ὁ μέν εἶδος ἕκαστος ἀναιρέω οὖον συναναιρέω ὁ γένος , ὁ δέ ἀντίκειμαι ἅμα εἶδος ἀναιρέω ἀναιρέω ὁ γένος · ἐπί ἐν ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός καί ὁ πρότερος καί ὕστερος , ἀναιρέω ὁ μᾶλλον καί ὁ πρότερος συναναιρέω καί ὁ κακός καί ὕστερος , ὥστε καί ὁ γένος . διά οὗτος μέν ἐν , ἐν ὅς ὁ πρότερος καί ὁ ὕστερος εἰμί , ὅς δύναμαι τίς ὡς γένος κατηγορέω . ὅτι δέ πρότερος φύσις ὁ διορίζω ὁ συνεχής , δείκνυμι ἐκ ὁ συναναιρέω μέν , μή συναναιρέω δέ · τρεῖς μέν γάρ ἀναιρέω ἀναιρέω ὁ τρίγωνος , τρίγωνος δέ ἀναιρέω οὐ ἀναιρέω ὁ τρεῖς . καί ὁ μέν διορίζω συνεπιφέρω · ὁ γάρ τρίγωνος συνεισφέρω ὁ τρεῖς · ὁ δέ συνεχής συνεπιφέρω · ὁ γάρ τρίγωνος εἰσάγω ὁ τρεῖς . ἔτι δέ ὁ μέν ἁπλόος εἰμί , φημί , καί κατά ἑαυτοῦ ὑφίστημι τε καί νοέω , ὁ δέ καί θέσις προσλαμβάνω . ἔτι δέ καί ἐκ ὁ ἐπιστήμη , διότι , φημί , πρέσβυς εἰμί ἀριθμητικός γεωμετρία · δῆλος δέ ὅτι εἄν εἰμί οὗτος ἀληθής , εἰμί μή καί ὁ ἀριθμός ὁ μέγεθος εἰμί πρέσβυς . τις δέ ὁ αὐτός κατασκευάζω ἐκ ὁ ὁ συνεχής διαιρετός εἰμί εἰς ἀεί διαιρετός · μή εἰμί οὖν ὁ διορίζω οὐδέ εἄν αὐτός εἰμί . εἰμί δέ οἴομαι καί οὗτος λέγω , ὅτι ποσός ὁ μετρέω εἰμί φημί , πᾶς δέ μέτρον κατά ἀριθμός γίγνομαι , ὁ δέ ἀριθμός διορίζω ποσός · προηγέομαι ἄρα οὗτος ὁ συνεχής . πρός δή οὗτος | ὁ μέν φιλονεικέω ὡς οὐ εἰμί φύσις πρότερος δ ὁ διορίζω , διότι ἀπό ὁ ὁ συνεχής διαίρεσις ὁ εἰμί ἔχω διορίζω , καί εἰμί τις συνεχής ἀδιαίρετος , ὡς ὁ ἄτομος , βίαιος δοκέω . ῥητέος δέ μᾶλλον , ὅτι καθόσον μέν ὁ πρότερος ἔχω καί ὕστερος , οὐ εἰμί ὑπό ὁ αὐτός γένος , κατά ὅσος δέ διά ἑαυτοῦ προσεχῶς ἐπικοινωνέω ὁ ποσός καί οὐδείς εἰμί ὁ κωλύω ἐπίσης μετέχω καί ὁ συνεχής ὁ ποσός ὥσπερ καί ὁ διορίζω , κατά οὗτος δέ γένος εἄν εἰμί ὁ ἄμφω · ἀρκέω γάρ πρός οὗτος ὁ ἄμεσος μέθεξις · κἀν γάρ πρό ὁ τρίγωνος ὁ τρεῖς ποσός , ἀλλά καί ὁ συνεχής πρό ὁ τρίγωνος ποσός . οὕτως δέ καί ἐπί ὁ κατάφασις καί ἀπόφασις ὁράω · καί γάρ πρότερος ὁ φύσις ὁ ἀπόφασις ή κατάφασις , καί ὅμως κατά ὁ ἀποφαίνω καί κατά ὁ ἀληθεύω ἢ ἐφεύδω ἐπίσης ἔχω ὁράω ὑπό ὁ αὐτός γένος εἰμί φημί . οὗτος δέ καί Ἀριστοτέλης ἐπί ὁ διορίζω καί συνεχής ἐννοέω προτάσσω μέν πανταχοῦ ὁ διορίζω · καί γάρ ἐν ὁ πρῶτος διαίρεσις ὁ ποσός , φημί , ὁ μέν εἰμί διορίζω , ὁ δέ συνεχής , καί ἐν ὁ διαρίθμησις ὁ κατά ἕκαστος πρῶτος ὁ ὑπό ὁ διορίζω παραδίδωμι λέγω · εἰμί δέ διά-ὁρίζω μέν ὅς τε ἀριθμός καί ὁ λόγος · κατά δέ ὁ ἐπίσης ὁ ποσός μέθεξις ὡς ὑπό γένος αὐτός ὁ ποσός ἀντιδιαιρέω . ἔτι δέ ὁ Πλωτῖνος ζητέω ἐν ὁ πρῶτος περί ὁ εἰμί · ἰάομαι ὁ συνεχής ποσός εἰμί , οὐ εἰμί ὁ διορίζω ποσός · εἰμί δέ ἄμφω ποσός , δεικτέος τίς ὁ ἐν ἀμφότερος κοινός . καί λύω ὁ ζήτησις ἐν ὁ τρίτος λέγω ὅτι κοινός αὐτός εἰμί ὁ τοσόσδε , δηλονότι ὁ ὡς μέτρον καί ὡς πέρας θεωρέω , κατά ὅς ποσός ἕκαστος γιγνώσκω . οὗτος γάρ οὐ ἀπό ὁ ἀριθμός ὁ μέγεθος ἐνδίδωμι , ὅς τις δοκέω , ἀλλά εἰμί ἴδιος μέτρον καί ὁ ἑνόω τε καί ἀλληλουχέω καί ἔτι μέντοι ὁ διορίζω . ἴδιος γάρ καί φύσις ἕκαστος , ὡς καί ἐν ὁ πᾶς κόσμος θεωρέω ὁ μέν συνεχής ὁ φύσις , ὅστις καλέω μέγεθος , κατά ἕνωσις καί ἀλληλουχία , ὁ δέ διορίζω , ὅστις καλέω πλῆθος , κατά σωρεία καί παράθεσις · E καί γάρ κατά μέν ὁ ὁ μέγεθος οὐσία εἷς ὁ κόσμος εἰμί τε καί νοέω σφαιρικός καί συμφύω ἑαυτοῦ , διατείνω τε καί ἀλληλουχέω , κατά δέ ὁ πλῆθος ὅς τε σύνταξις καί ὁ διακόσμησις ὁ ἐκ τοσόσδε φέρω εἶπον στοιχεῖον καί ζῷον ἢ φυτός θεωρέω καί ἐναντιότης ἢ ὁμοιότης τόσος καί τόσος . ει ouv ev ὅς εἴκοσι οὗτος Ούτος χωρίζω , πολύς πρότερος ἐν ὁ νοέω γένεσις καί πρό οὗτος ἐν ὁ κατά ἑαυτοῦ ἄυλος εἶδος διΐστημι , κοινός ἔχω , ὡς εἴρω , ὁ μέτρον καί πέρας . ἐγκαλέω δέ ὁ περί ὁ Λούκιος καί Νικόστρατος ὁ διαίρεσις πρῶτος μέν ὡς μή δήω καί ὁ μέγεθος ποσός λέγω · πηλίκος γάρ ἐσθίω οὗτος λέγω , ποσός δέ ὁ ἀριθμός , ὁ δέ κοινός ἢ ἄλλος τίς ἢ ὁμώνυμος ὁ εἷς ὁ εἶδος ποσός καί αὐτός ὀνομάζω . ἀλλά ἐπεί κἀν κατά ὁ πλεῖστος ὁ μέν συνεχής πηλίκος , ὁ δέ διορίζω ποσός , ἀλλά καί ὑπαλλάσσω πολλάκις ὁ γοῦν ὕδωρ συνεχής εἰμί ποσός λέγω , ἀλλά πηλίκος · πολύς γάρ καί οὐ μέγας · καί ὁ χρόνος ποσός λέγω ) , εἰκότως ` οὔτε δύο ποιέω κατηγορία ὁ ποσός καί πηλίκος οὔτε κατά ὁ πηλίκος καί ποσός διαιρέω , ἀλλά κατά ὁ συνεχής καί διορίζω , Ἄπερ οὐδέποτε ὑπαλλάσσω . αἰτιάομαι δέ καί ὁ εἰς δύο γίγνομαι ὁ διαίρεσις · ἐσθίω γάρ μετά ὁ ἀριθμός καί ὁ μέγεθος τρίτος εἶδος σῦς ὁ βάρος ἢ ὁ ῥοπή , ὡς Ἀρχύτας καί ὡς ὕστερος Ἀθηνόδωπος τάσσω καί Πτολεμαῖος ὁ μαθηματικός . ἀλλά ῥητέος ὅστις ὁ βαρύτης ποιότης εἰμί , ὡς ὁ πυκνότης καί παχύτης καί παχύτης οὐ κατά ὁ ποσός , ἀλλά κατά ὁ ποιός , καί ὁ οὗτος ἀντίκειμαι . ἀλλά ὁ μνάομαι καή ὁ τάλαντον ὁ ἐπί βάρος λέγω ποῦ ἄν περιλαμβάνω ; ἢ εἰς μέν ὁ προηγούμενος ποσός φημί οὐδαμῶς , εἰς δέ ὁ κατά συμβεβηκός · οὔτε γάρ κατά ἀπιθμὸν ἁπλόος οὔτε κατά μέγεθος . ἀλλά ἐφίστημι χρή , μήποτε οὐ ὡς ὁ λευκός κατά συμβαίνω πούς , ὅτι ὁ ἐπιφάνεια ποσός , οὔτως καί ὁ ῥοπή , ἀλλά αὐτός κατά ἑαυτοῦ εἰμί ποσός , διότι κατά αὐτός ἐπιδέχομαι ὁ ὁ ποσός ἴδιος , ὁ ἴσος καί ἄνισος , ὡς ἄλλος ὁ κατά αὐτός ἐπιδέχομαι ὁ ὁ ποσός ἴδιος , ὁ ἴσος καί ἄνισος , ὡς ἄλλος ὁ ὑπερβολή καί ἔλλειψις . δεῖ γάρ οἴομαι καί ὁ Ἀρχύτης προσέχω ὁ νόος τριχῆ καί αὐτός διαιρέω ὁ ποσός » · γράφω γάρ οὔτως · τᾶς ποσυτητη διαφορά τρεῖς · ὁ μέν γάρ αὐτός εἰμί ἐν ῥοπή ὡς ὁ τάλαντον , ὁ δέ ἐν μέγεθος ὡς ὁ διπαχυς , ὁ δέ ἐν πλάθω ὡς ὁ δέκα ” . καί οὗτος μέν ὁ Ἰάμβλιχος ἀποδέχομαι ὁ διαίρεσις , καί ὡς κατά ὁ τέλειος μέτρον ὁ ποσός ὁ τριάς γίγνομαι καί ὡς ὁ πρᾶγμα σύμφωνος · “ ὁ γάρ κατά ῥοπή ποσότης οὔτε ὁ μέγεθος οὔτε ὁ πλήρης καί μή . καί ἐν ὁ πᾶς δέ , φημί , ἐναργής ὁ διαίρω οὗτος φαίνω ὁ μέν τέσσαρες στοιχεῖον ῥοπή ἔχω , ὁ δέ οὐρανός ἀρρεπής εἰμί . καί ἐν ὁ κίνησις ὁ μέν ἐπί εὐθύς καινέω μετά ῥοπή γίγνομαι ἀρχή ἔχω καί τελευτή καί στάσις μεταξύ διαλαμβάνω , ὁ δέ κατά κύκλος συνεχής καί ἄναρχος εἰμί καί ἀτελεύτητος , ὡς | ἄν ἀσικίνητος oὖσα , ἀρρεπής εἰμί . καί ἐν ὁ ἀσώματος δέ , φημί , ποσός ἐναργής ὁ τοιοῦτος διαφορά · ἐάν γάρ τις ὁ ψυχή ὑποτίθημι ὡς κατά ἐαυτός ποσός , εἰμί νεύω εἰς ὁ σῦμα , ῥίς ὁ ἄνω · ὁ δέ ὁ κάτω , εἰμί δέ ἀπό ὁ κάτω πρός ὁ νοητός νεύω , ἐπί ὁ ἄνω · ὁ δέ νόος ἀρρεπής ποσός . διά ῥοπή διάστημα οὖον λέγω ποσός ; ” πρός δέ Κορνοῦτος καί Πορφύριον ὁ ῥοπή κατά βαρύτης καί κουφότης θεωρέω ποιότης λέγω φημί ὁ ῥοπή μή εἰμί βαρύτης καί κουφότης , ἀλλά μέτρον βαρύτης καί κουφότης · “ αὐτός μέν γάρ κατά ἑαυτοῦ ὁ βαρύς ἢ κοῦφος ἐπί ἤπειρος εἄν πρόειμι μηδείς ἔχω ὅρος ἐκ ἑαυτοῦ , ἐπεί δέ ὁ ἀπό ὁ μέτρον ὁ ῥοπή δύναμις τάξις καί ὅρος ἐντίθημι , τηνικαῦτα εἰς εὐταξία καθίστημι ” . κοινῶς μέν δή περί ὁ ποσός οὗτος διαπορέω καί οὕτως διαλύω . κατά ἴδιος δέ περί ἕκαστος ὁ εἶδος ὁ ποσός διαπορέω περί ὁ ἀριθμός πρῶτος διαιρέω λέγω ὡς ἄλλος μέν τίς εἰμί ὁ ἀριθμός φύσις , κατά ὅς εἰμί ὁρίζω καί πόσος βαρύτονος , ἄλλος δέ , κατά ὅς ὁ ποσός αὐτός ἀόριστος καί ὀξύτονος ὑπάρχω · καί οὗτος εἰμί ὁ δηλόω , ὅταν τόσος ὁ ἀριθμός εἰμί λέγω , ὁ δέ ἕτερος παραλείπω ὁ περί αὐτός διαλέγω . πρός ὅς εὐθύς ἐνίστημι προσήκω · οὖον γάρ ἄλλος ὅς ὁ ἀριθμός ἔχω ὁ πόσος εἰμί , ἄλλος δέ ὁ τοσόσδε εἰμί · εἰμί γάρ πᾶς ὁ μετέχω ἀριθμός ὁ τοσόσδε εἰμί ἔχω , πῶς εἄν ὁ ἀριθμός ἄλλος τίς εἰμί παρά ὁ τοσόσδε ; οὖον γάρ ὁ ποσός λαμβάνω ὁ ὕλη ἀναλογέω ἐν ὁ ἀριθμός , ἀλλά ὁ διορίζω * * , ὅς ἤδη ἀριθμός εἰμί · ὁ ὅς γάρ διορίζω μόνος ποσός πλῆθος ποιέω . ὁ δέ καί ὁρίζω ἀριθμός . ἔτι δέ ὁ συντίθημι καί ἔνυλος οὗτος ἴδιος ὁ ἄλλος μέν αὐτός εἰμί , ἄλλος δέ ὁ εἰμί αὐτός , ὥσπερ ἄλλος μέν ἄνθρωπος ὁ σύνθετος αὐτός , ἄλλος δέ ὁ ἄνθρωπος εἰμί , ὁ κατά ὁ εἶδος ὑπόστασις · ὁ δέ ἄυλος εἶδος καί ἀσύνθετος , ὡς καί Αριστοτέλης ἀποδείκνυμι , αὐτός ἔχω ὁ ἕκαστος καί ὁ ἕκαστος εἰμί . εἰμί δέ τις ἕκαστος ὁ εἰμί οὐσιόω βούλομαι ἄλλος B μέν ὁ οὐσία αὐτός ἀπαιτέω εἰμί , ἄλλος δέ ὅς ἰδιότης καί ὁ εἶδος , ἐννοέω ὡς ὁ εἰδητικός ἀριθμός καί ὁ ἄλλος εἶδος ἕκαστος ὁ οὐσία ὁ εἰμί συνυπάρχω οὔτε πρότερος αὐτός οὔτε ὕστερος εἰμί , ἀλλά κατά ὁ οὐσία οὐσιόω , ὥσπερ ὁ οὐσία κατά ὁ ἀριθμός ἀριθμέω . ’αλλά διά τίς , φημί ὁ Πλωτῖνος , οὐσιώδης εἰμί ἐκεῖνος ὁ ἀριθμός ὁ ἐνταῦθα οὐ εἰμί οὐσία ; ἢ ὅτι οὐδέ ὁ ἄλλος , ὅσος εἰμί ἐνταῦθα ὡς ἐν ἕτερος ἕτερος , καί ἐν ὁ νάω ὡς συμβεβηκός θεωρέω , ἀλλά αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἵστημι , οἷος ὁ δικαιοσύνη ἐνταῦθα μέν εἰμί ἕξις ὁ Ψυχή , ὅτι κατά μέθεξις ὑφίστημι καί οἷος πεπόνθησις , ἐν δέ ὁ νάω αὐτός οὗτος ὅσπερ εἰμί · καί γάρ καί ὁ ἐν ὁ Ψυχή ὁ δικαιοσύνη λόγος οὐσιώδης εἰμί ὑπόστασις . οὕτως δέ καί ὁ ἀριθμός καί ὁ ἄλλος εἶδος ἕκαστος ἐν μέν ὁ αἰσθητός μεριστός μετέχω συμβαίνω γίγνομαι , ἐν δέ ὁ ἄυλος εἶδος μονοειδής ἵστημι κατά ἐνέργεια ἐν τητάω οὐσία ἀφορίζω . οὗτος μέν οὖν ἄλλος λόγος τρόπος , δμώς ὁ θεῖος Ἰάμβλιχος φημί . περι δέ ὁ μοναδικός ἀριθμός διαπορέω πάλιν ὁ Πλωτῖνος , κατά ὅς πέντε ἵππος θεωρέω καί ὁ ἄλλος ὡσαύτως κατά σύνθεσις μόνος μετρέω , πότερος ὐνυπάρχει ἢ Χωρὶς ὡς μετρέω , ὥσπερ ὁ κανών · ὅς γάρ εἰμί Χωρὶς ὡς μετρέω , ποσός οὐ εἰμί ὁ ὑπόκειμαι μή μετέχω ὁ ποσός . ἔπειτα μέτρον μέν ἵστημι ὁ χωρίζω ὡς μετρέω , διά τίς δέ ποσός ; ὁ γάρ αὐτοποσότης οὖον πάντως εἰμί ποσός . οὗτος δέ αὐτός μέν λύω εἰ ἐν ὁ εἰμί εἰμί , φημί , ὁ ἀριθμός εἰς μηδείς ἄλλος κατηγορία ἀνάγω , ποσός εἄν ἀνακαλέω · ὁ δέ Ἰάμβλιχος φημί ὅτι “ ὥσπερ ὁ ἄλλος ἔνυλος εἶδος , οὕτως καί ὁ ἀριθμός πάρειμι μέν καί συνυπάρχω ὁ διαριθμέω παράγμασιν , οὖον μέντοι ἐν αὐτός ἁπλόος ἔχω ὁ ὑπόστασις , οὐδέ ἐπιγίγνομαι αὐτός κατά ἐπακολούθησις οὐδέ ἐν συμβεβηκός τάξις παραγίγνομαι , ἔχω δέ τις ἴδιος μετά ὁ πρᾶγμα οὐσία , κατά ὅς ἀφορίζω καί πρός ὁ οἰκέω μέτρον συντάσσω ὁ μετέχω ” . καί ὁ ποσότης δέ ποσός εἰμί οὐ ἄτοπος ὁ Ἰάμβλιχος φημί , ὡς καί ἑαυτοῦ παρέχω ὅσπερ ὁ ἄλλος δίδωμι · “ καί γάρ πρῶτος , φημί , ἀπό ἑαυτοῦ ἄρχω ὁ χωριστός εἶδος ὁ εἰμί ἰδέα καί κατά ὁ εἰς ἑαυτοῦ ἐνέργεια ἑαυτοῦ τε παρέχω ὁ οἰκέω εἶδος καί ὁ ἄλλος ἀπό ἑαυτοῦ ὁμοῦ ἐνδίδωμι ” . ἀξιόω δέ ἐφιστάνω ἐγώ , πῶς ὁ ποσότης μετέχω εἄν ἑαυτοῦ λέγω , ὥστε εἰμί ποσός , καί ὁ Ἰσότης ἴσος καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁμοίως · ὁ γάρ μετέχω ἄλλος τίς εἰμί ἔπειτα μετέχω . ἀλλά ὁ ἀριθμός ποσός εἰκότως κάζω · διαφορά γάρ τις ὁ ὁ ὁρίζω μετά ὁ γένος ὁ ποσότης ποσός ποιέω ὁ ὅλος . εἰμί δέ εἄν καί ποσότης τις ὁ ἀριθμός , ὅτι ὁ γένος ὁ εἶδος συνώνυμος κατηγορέω . εἴτε δέ κατά ὁ ἀριθμέω εἴτε κατά ὁ ἀριθμέω εἰμί ὁ ἀριθμός , πανταχῇ εἄν οὕτως ὁ ποσός , πρῶτος μέν , ὅτι οὖν ἀριθμός τοσοῦτος . περι δέ λόγος ἀπορέω , πῶς ὁ λόγος ἐν ποσός , πρῶτος μέν , ὅτι ὁ ἄνευ συμπλοκή εἰς ὁ κατηγορία ἀνάγω , λόγος δέ πᾶς κατά συμ - πλοκή · ἔπειτα , εἰμί τοσόσδε ὁ λόγος , κατά μέν ὁ τοσόσδε ποσός εἰμί ὡς κατά συμβεβηκός , καθό μέντοι λόγος σημαντικός εἰμί κατά πληγή ὁ ἀήρ ὑφίστημι , εἴτε οὖν πληγή ὁ λόγος εἴτε τύπωσις ὁ πληγή μορφόω Σιάν ὁρμή ὁ ἡγεμονικός , πάθος δέ ὁ ἀήρ · εἰμί οὖν ἢ ὁ πάσχω ὁ λόγος ὁ ἐν ὁ φωνή ἢ καί ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω , ἀλλά οὐ ποσός . εἰμί δέ τις κατά ὁ πληγή μόνος ἀφορίζω ὁ φωνή καί ὁ λόγος , εἰς κίνησις αὐτός ἀνάγω · εἰμί δέ κατά ὁ πλήσσω ἀήρ , οὖον εἷς κατηγορία , εἰ οὐ εἷς ὁ σημαντικός καί συσσημαντικός καί ὁ ἐνεργέω καί ὁ ἐν ὅς ἐγγίγνομαι ἐνεργέω . πρός δή οὗτος ἀπαντάω ὁ Ἰάμβλιχος “ οὐ ἁπλόος , φημί , ἐν πλήσσω ἀήρ ὁ φωνή τίθημι · πλήσσω γάρ καί δάκτυλος ὁ ἀήρ καί οὐτάω ποιέω φωνή · ἀλλά ὁ ποσός πληγή καί σφοδρός καί τοσόσδε καί τοιῶσδε , ὥστε ἀκουστός γίγνομαι , καί ὁ ὁ μέτρον ὁ ἀκοή συνεξισόω καί ὁ ὁ ὑπερβάλλω καί ὁ μέγεθος οὖν ὁ πληγή καί ποσός κύριος εἄν φωνή νομίζω . κατά ὁ μέγεθος οὖν ὁ πληγή καί ποσός μέτρον ὁ φωνή τίθημι ποσός αὐτός εἰκότως εἰμί ἀποφαίνω ” . οὗτος μέν οὖν αὐτός λέγος ὁ θεῖος Ἰάμβλιχος γράφω . ἀπορία δέ ἄξιος οἴομαι , πῶς οὐ οὗτος ὁ λόγος καί ὁ ὁ γεῦσις καί ὁ ὁ ὄσφρησις ἴδιος αἰσθητός ποσός εἄν εἰμί · ὁ γάρ τοσόσδε καί τοιόσδε ποιότης ὁ χυμός καί ὁ ἀτμός ὥστε αἰσθητός γίγνομαι , οὗτος εἄν εἰμί καί γευστός καί ὀσφραντός . ἀλλά οὐδέ Ἀριστοτέλης κατά ὁ κοινός οὗτος φαίνω ποσός εἶπον ὁ λόγος , ἀλλά ὅτι καταμετρέω συλλαβή βραχύς καί μακρός . οὗτος δέ φημί οὐ αὐτάρκης · οὐδέ γάρ ὁ λόγος καθό λόγος μετρέω οὐδέ ὁ βραχύς συλλαβή καθό συλλαβή * , ἀλλά ὅτι ἐν χρόνος πλείων ἢ ἐλαττόω , ὥστε ὁ χρόνος ὅς εἰμί ὁ μετρέω ὁ χρόνος , ὁ μικρός ὁ μείζων , ὁ ὁ συλλαβή ὁ ὁ λόγος · κατά συμβαίνω οὖν ὁ συλλαβή ὁ λόγος μετρέω . πρός δή οὗτος φημί ὁ Πορφύριος , ὅτι οὐ ἐπεί ἐν βραχύς χρόνος λέγω ὁ βραχύς συλλαβή , διά οὗτος εἰμί βραχύς , ἀλλά ὁ ἑαυτοῦ φύσις ἔχω ὁ μικρότης · ὁμοίως δέ καί ὁ μακρός . καί γάρ ὁ μέν στενόω ὁ ἀρτηρία διά ὀλιγότης πνεῦμα λέγω βραχύς , ὁ δέ εὐρύνω διά πλῆθος μακρός , ὥστε ὁ μέν ὡς βραχύς φύσις ἐν βραχύς χρόνος λέγω , ὁ δέ ὡς μακρός ἐν μακρός . δυνατός δέ καί ὁ φύσις βραχύς ἐν μακρός χρόνος προφέρω καί ὁ φύσις μακράν ἐν βραχύς . οὗτος γάρ διαφέρω μετρικός ῥυθμικός · ὁ μέν γάρ ὁ κατά φύσις μῆκος χράω , ὁ δέ ἐναλλάσσω ὁ φύσις ἑκάτερος · ὅταν γάρ μεταβάλλω ὁ δακτυλικός μέτρον εἰς παιώνιος ῥυθμός , ὁ μακρός ὡς βραχύς καί ἀνάπαλιν ἐνίοτε χράω · ὁ δέ μετρικός , ἐάν δήω , ὁ στοιχεῖον μεταβάλλω , οἷος ὁ ξηρός ξερόν ξερόν λέγω καί ὁ Διόνυσος Διόνυσος . εἰμί ἐπί οὗτος ὁ φύσις βραχύς καί ὅς ὁ χρόνος , οὖον ὁ βραχύς συλλαβή βραχύς λέγω , ἀλλά ὁ βραχύς εἰμί ἐν βραχύς χρόνος λέγω . Ζεύς τίς δέ , φημί , οὖον ὁ γράμμα εἶπον μετρέω ὁ λόγος , ὁ συλλαβή ; ἢ ὅτι ὁ μέν γράμμα κατά ὁ χαρακτήρ θεωρέω οὖον ποιέω ἐκφώνησις , ὁ δέ στοιχεῖον κατά ὁ δύναμις νοέω καί ὁ ἐκφώνησις ὁ μῆκος ἔχω * * κατά ὁ ὁ πάσσω ὁ λόγος · διό καί ἐν εἷς καί ἐν πλείων οὐδείς κακός συλλαβή γίγνομαι , καί ὁ μῆκος καί ὁ βραχύτης ὁ ἐκφώνησις γίγνομαι , ὡς εἄν ἔχω φύσις ὁ στοιχεῖον . Πῶς δέ , φημί , βραχύς καί μακρός καταμετρέω ὁ λόγος εἶπον ; ἀρκέω γάρ ὁ βραχύς καταμετρέω καί ὁ μακρός . ἢ οὖον πᾶς βραχύς δίς γίγνομαι καταμετρέω ὁ μακρός · καί γάρ καί ὁ μακρός μακρός ὑποτίθημι . δεῖ οὖν ὁ μακράν μέν ὁ μακρός , ὁ δέ βραχύς ὁ βραχύς μετρέω . ἢ πᾶς μέν βραχύς ὑπό βραχύς μετρέω , οὐ ἅπαξ δέ οὐδέ ἀεί ὁ αὐτός , ἀλλά ἄλλοτε ἄλλος · καί ὁ μακρός δέ ὡσαύτως οὐ ἀεί ὑπό ὁ αὐτός μακρός ἢ ὑπό ὁ αὐτός βραχύς μετρέω , ἀλλά ὡς εἄν τυγχάνω συναπαρτίζω ὁ καταμετρέω ὁ μῆκος ὁ καταμετρέω . ὁ δέ μετρέω δύναμαι δηλόω καί ὁ ‘ σύγκειμαι ἐκ τοῦτος · ὅς τοίνυν ὁ λόγος ἐκ μέτρον συνίστημι ὁ συλλαβή , πίπτω εἄν εἰμί κατά αὐτός ὁ εἰμί , οὐ ἁπλόος δέ ποσός , ἀλλά σημαντικός , ὥσπερ ὁ τύπος περιεκτικός . Ζ ὁ οὖν τοσόσδε οὐ επειδοδιωδη , ὤσπερ οὐδέ ὁ ἀριθμός ἢ ὁ μέγεθος . Ἀλλᾶς ἐκεῖνος οἴομαι ἀπορία ἄξιος , εἰμί πᾶς ποσός μέτρον εἰμί ὡς μετρέω · ὁ γοῦν ἀριθμός μετρέω ὁ διά-ὁρίζω καί ὁ πῆχυς ὁ συνεχής , ὁ δέ λόγος τίς μετρέω ; ἢ μετρέω μέν ὁ ὁ λόγος μόριον συλλαβή , μετρέω δέ ὁ λόγος · οὖον γάρ ὁ μετρέω μόνος εἰμί ποσός , ἀλλά καί ὁ μετρέω . πρός δέ γε ὁ πρῶτος ὁ ἀπολέγω ὁ λέγω ὅτι ὁ ἄνευ συμπλοκή εἰς ὁ κατηγορία ἀνάγω , λόγος δέ πᾶς μετά συμπλοκή θεωρέω , ῥητέος ὅτι καί ὁ ὄνομα καί ὁ ῥῆμα λόγος εἰμί κατά οὗτος ὁ λόγος ὁ σημαίνω , μᾶλλον δέ καί πᾶς λέξις , κἀν ἄσημος εἰμί · καί αὐτός γάρ συλλαβή καταμετρέω καί διά οὗτος ποσός . ἔπειτα δέ , κἀν κατά συμπλοκή ὁ λόγος , ἀλλά ὅς ποσός , ὑπό ὁ ποσός ἀνάγω τίς ὡς γένος , ὥσπερ καί ὁ σύνθετος ἐκ πολύς οὐσία οὐσία ὑπό ὁ οὐσία καί ὁ συντίθημι χρῶμα ὑπό ὁ χρῶμα καί ὁ ποιός · ὑπό ὅς γάρ ὁ ἁπλόος , ὑπό οὗτος καί ὁ ἐκ ὁ ἁπλόος ἐκεῖνος σύγκειμαι . ’αλλά διά τίς , φημί , ἐνδοιάζω εἶπον · εἰμί ὁ πέντε ὁ δέκα μόριον ; ἢ οὖον διά ὁ ἀμφίβολος · ἀλλά ὅτι πολλαχῶς οἷος τε διαιρέω ὁ δέκα , καί γάρ εἰς ἓξ καί τέσσαρες , καί ἑπτά καί τρεῖς , καί ὀκτώ καί δύο , | καί ἐννέα καί ἐν . τοσοῦτος ὅς οὖν περί ὁ διορίζω ποσός ἀπορέω τε καί διαλύω . περι δέ ὁ συνεχής ὁ αὐτός ἀνήρ ἀπορέω τοιόσδε · τότος σῶμα , φημί , ὅς σῶμα , καί ἐπιφάνεια καί γραμμή καί ὅλως μέγεθος , ὅς τοιοῦτος , οὐ εἰμί ποσός , ἀλλά ποσός λέγω ὁ μετέχω ὁ τοσόσδε καί ὁ ἀριθμός μετέχω · μόνος ἄρα ὁ ἀριθμός ποσόν . λύω δέ οὗτος πάλιν ἐν ὁ τρίτος φημί πρόοδος εἰμί ὁ στιγμή εἰς ὁ πόρρω , καί εἰμί μέν ἐπί ἐν , γραμμή γίγνομαι , εἰμί δέ ἐπί δύο , ἐπίπεδος , εἰμί δέ ἐπί τρεῖς , σῶμα , καί εἰμί ὅς ἐπί πολύς ὁ διάστασις , μέγας , εἰμί δέ ἐπί ὀλίγος , μικρός , καί ὅταν ὅς ἰατός κοινός ὅρος ὁ πρόσοδος γίγνομαι , συνεχής ὁ τοιοῦτος , ὅταν δέ κατά ἴδιος , διαιρέω · ποσός οὖν καί ὁ μέγεθος , ἀλλά ἀόριστος μέν μέγας ἢ μικρός ἢ ὡς ἐπί πλῆθος πολύς ἢ ὀλίγος , ὁρίζω δέ μέτρον τις ἢ ἀριθμός ἢ πῆχυς ὡρισμένως λέγω . ἀλλά ἐφίστημι χρή , ὅτι κἀν ὁρίζω μέτρον ὁ γραμμή ἢ ὅλως ὁ συνεχής ποσός , ὁρίζω μέν γίγνομαι ποσός , ἀλλά κατά μέθεξις ἴσχω οὗτος , ὁ δέ ἑαυτοῦ λόγος διάστασις εἰμί μόνος καί οὐ ποσός . εἰμί γάρ ποσός οὗτος εἰμί κατά ὅς καί ποσός εἰμί , δυνατός λέγω ὅτι οὗτος ὁ διάστασις μεταλαμβάνω μέν ποσός , οὖον μέντοι εἰμί ὁ ἑαυτοῦ λόγος ποσός . μήποτε οὔτε καθό μετρέω ὁρίζω ποσός εἰμί ὁ ἑαυτοῦ λόγος ὁ συνεχής , ἀλλά κατά μέθεξις , οὔτε μή μετρέω ἀόριστος τόσος ἢ ὅλως ποσός ὁ ἑαυτοῦ λόγος , ἀλλά ποσός εἰμί ὁ συνεχής , κατά ὅσος ἢ ἐπί ἐν ἢ ἐπί δύο ἢ ἐπί τρεῖς διΐστημι ὁ ἑαυτοῦ λόγος . ὥσπερ γάρ ὁ ἀριθμός κατά ὁ διορισμός ἔχω ὁ ποσός , οὕτως καί ὁ μέγεθος κατά ὁ διάστασις · ὁ γάρ ἀφίστημι ἵημι ὁ εἷς καί ἀμερής καί κινδυνεύω εἰς ἤπειρος καί ἀόριστος ὑποφέρω , οὗτος μέτρον δήω κατά ὅς καί ποσός γίγνομαι , ἵνα ὁρίζω ὁ ποσός γίγνομαι · δισσός δέ εἰμί κατά τε ὁ διμρισμένον καί κατά ὁ συνεχής διττός δήω ποσότης . Ζεύς τίς δέ , φημί , μή προδιδάσκω περί τόπος ἢ χρόνος ὡς γιγνώσκω αὐτός χράω ; ἢ ὅστις οὖον ὁ οὐσία αὐτός παραδίδωμι προτίθημι · φυσικός γάρ εἰμί οὗτος σκέψις , ὅς ἐν ὁ φυσικός ἀκροάομαι πραγματεύομαι · ἀλλά ὅσπερ ἀρκέω ὁ λογικός θεωρία , κατά ὁ κοινός περί αὐτός ἔννοια ὁ εἰς ὁ οἰκέω γένος ὁ ποσός ἀναγωγή αὐτός ποιέω . ἀλλά ἀγαθός ἴσως , φημί , Ανδρόνικος ποιέω , ἴδιος μέν ποιέω κατηγορία ὁ πόπος καί ὁ χρόνος , ὑποτάσσω δέ αὐτός ὁ ποῦ καί ὁ ποτός . ἢ καί πρός οὗτος ῥητέος ὅστις ἄλλος μέν εἰμί ἔννοια ὁ χρόνος , κατά ὅς εἰμί διάστημα ὁ χρόνος , ἄλλος δέ ὁ ποτός , κατά ὅς ὁ σχέσις ὁ ἐν ὁ χρόνος θεωρέω πρός ὁ χρόνος · καί ἐπί τόπος δέ καί ὁ ἐν τόπος ὁ ἁρμόζω λόγος . διόπερ Αριστοτέλης ὀρθῶς ἀλλαχοῦ μέν τίθημι ὁ ποσός , ἀλλαχοῦ δέ ὁ πρός ὁ ποσός οὗτος σχέσις κατατάσσω . ’αλλά ζητέω ἄν τις οἴομαι δικαίως , διά τίς ὤσπερ ὁ ὁ χρόνος καί ὁ τόπος μέθεξις ἐν ἄλλος τίθημι κατηγορία , οὐ οὕτως καί ὁ ὁ οὐσία ἢ ὁ ποιέω ἢ ἄλλος τις ποσός , οἷος ἀριθμός ἢ μέγεθος μέθεξις , ἴδιος ποιέω κατηγορία ; ἢ κἀν ὁ συμβεβηκός ἐν ὁ οὐσία θεωρέω κἀν ὁ οὐσία ἐν ὁ συμβεβηκός , ἐν-ὑπάρχω οὗτος ἀλλήλων , καί διά οὗτος καί ὁ σχέσις αὐτός συναιρέω , καί οὐ ἄλλος μέν τίς εἰμί ὁ οὐσία , ἄλλος δέ ὁ πρός ὁ οὐσία σχέσις · ὁ δέ χρόνος καί ὁ τόπος ἔξωθεν πως θεωρέω ἄλλος μέν αὐτός εἰμί , ἄλλος δέ ὁ πρός οὗτος σχέσις ὁ ἐν τόπος καί χρόνος εἰμί . καί γάρ ἐν ὁ φύσις ὁ ἔξωθεν παρακολουθέω ὁ χρόνος καί ὁ τόπος δοκέω , ὥσπερ ὁ συμπληρόω ὕλη καί εἶδος καί κίνησις . μήποτε δέ ὁ ποτέ οὐ ἁπλόος ὁ ἐν χρόνος δηλόω οὐδέ ὁ ποῦ ὁ ἐν τόπος , ἀλλά ὁ ὁ χρόνος καί ὅς ὁ τόπος ἰδιότης , καθό τοιοῦτος , ὥσπερ καθό διάστασις καί ποσός ἐν ὁ ποσός καταριθμέω . εἰμί δέ τις ὁ χρόνος ὡς μέτρον κίνησις ὁ πρός τίς νομίζω δήω ὑπάγω , ὁ μέτρον διχή διαιρετέον , ἢ αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἢ κατά ὁ πρός ὁ μετρέω ἀναφορά , καί ὡς μέν κατά ἑαυτοῦ ὁ μέτρον ποσός καί Γ ἀρχή καί γένος εἰμί ὁ ποσός πᾶς ὡς δέ πρός ὁ μετρέω , πρός τίς εἄν εἰμί · οὕτως δέ καί ὁ ὁ κίνησις μέτρον ὁ χρόνος ὡς ὅς κατά ἑαυτοῦ ποσός εἄν εἰμί τίς καθότι μέτρον , ὡς δέ πρός ὅς κίνησις πρός τίς , καί οὐδείς ἄτοπος κατά ἄλλος καί ἄλλος ἔννοια εἰς διάφορος κατηγορία ἀνάγω . μετά δέ ὁ χρόνος περί ὁ τόπος διαπορέω · εἰμί περιεκτικός εἰμί σῶμα , ἢ ὡς οὐσιώδης ποιότης συμπληρωτικός ὁ οὐσία εἰμί καί οὐκέτι ποσός , ἢ εἰμί κατά αὐτός ὁ σχέσις θεωρέω μόνος , τόπρος τίς ἀποδίδωμι . ἐνταῦθα δέ ὁ αὐτός ῥητέος , ὅτι κατά μέν ὅς διάστασις , κατά ὅσος πέρας εἰμί ὁ περιέχω κατά ὅς περιέχω ὁ περιέχω ἐπιφάνεια εἰμί ὁ τόπος , κατά τοσοῦτος ποσός αὐτός ἀνάγκη λέγω · κατά δέ ὁ πρός ὁ περιέχω σχέσις οὐδείς θαυμαστός εἰμί καί ὁ τόπος εἰς ὁ πρός τίς ἀνάγω , ὥσπερ καί ὁ χρόνος . μέχρι ὅς οὖν οὗτος προέρχομαι ὁ πρός ὁ πρῶτος ὁ ποσός διαίρεσις ἀπορία τε καί λύω . Οὖ δέ θεῖος ἰάμβλιχος ἐνταῦθα ὁ ἑαυτοῦ θεωρητικός ἐπιστήμη παραδείκνυμι ὁ πρῶτος ἀρχή ἐγώ ὁ τε δύο ὁ ποσός εἶδος καί ὁ εἷς ἄμφω περιοχή ἐκφαίνω ὧδε πως γράφω · “ ἐπεί γάρ ὁ ὁ εἷς δύναμις , ἀπό ὅς πᾶς | ὁ ποσός ἀπογεννάω , διατείνω διά ὅλος ὁ αὐτός καί ὁρίζω ἕκαστος πρόειμι ἀπό ἑαυτοῦ , ὅς ὅς διά ὅλος διήκω παντάπασι ἀδιαιρέτως , ὁ συνεχής ὑφίστημι , καί ὅς ὁ πρόοδος εἷς καί ἀδιαίρετος καί ἄνευ διορισμός · ὅς δέ πρόειμι ἵστημι κατά ἕκαστος ὁ εἶδος καί ὅς ὁρίζω ἕκαστος καί ἕκαστος εἷς ποιέω , οὗτος ὁ διορίζω παράγω · κατά δέ ὁ περιέχω ἅμα ὁ δύο οὗτος ἐνέργεια εἷς κύριος αἴτιος ὁ δύο ποσός παράγω . καί κατά ὅς ὁ πανταχοῦ ταὐτότης καί ὅλος ἐπί ἕκαστος τε ὁ μόριον καί ἐπί πᾶς ὁ συνεχής ἀπεργάζομαι , κατά δέ ὁ ἐπί ἕκαστος αὐτός πρός ἑαυτοῦ ταὐτότης καί κατά ὁ ἐν εἷς ἕκαστος ὅλος εἰμί ὁ διορίζω ἀπογεννάω . καί κατά ὅς ὁ ἐν ἀλλήλων ἕνωσις ὁ νοητός ποσός ὁ συνεχής , κατά δέ ὁ διακρίνω αὐτός ἀπό ἀλλήλων ἕνωσις ὁ διορίζω ὑφίστημι . καί κατά μέν ὁ ἵστημι αὐτός ἐνέργεια ὁ διορίζω , κατά δέ ὁ πρόειμι ὁ συνεχής δημιουργέω · ἐπεί δέ ἅμα καί μένω καί πρόειμι , ὁ δύο ἀπογεννάω . περιέχω γάρ ὁ ὁ νοητός μέτρον δύναμις ἅμα ἀμφότερος ὁ Μένων καί κροειμι ἐν εἷς ὁ αὐτός · ὅθεν δή , εἰμί τις ὁ νοητός καί θεῖον μέτρον ὁ ἕτερος οὗτος νέμω , εἰμί μέν ὁ ἀκίνητος μόνος , ὑπό περιπατητικός παράκρουσμα ἐξαπατάω , εἰμί δέ ὁ πρόειμι , ὑπό στωικός . ” p . 5a15 ἔτι ὁ μέν ἐκ θέσις ἔχω πρός ἀλλήλων ἠώς ὁ ὁ δέ ἄλλος οὐδείς αὐτός κατά ἑαυτοῦ , ἀλλά ἢ ἄρα κατά συμβεβηκός . μετά ὁ πρῶτος ὁ ποσός διαίρεσις καί ἕτερος ἐπάγω , κατά ὅς ὁ μέν ἐκ θέσις ἔχω πρός ἀλλήλων τωρ ἐν αὐτός μόριον συνίστημι , ὁ δέ οὐ ἐκ ἔχω θέσις . δήω δέ καί οὗτος διά ὁ εἷς μή ἐπιδέχομαι ὁ ὅλος διαφορά . καί γάρ πᾶς μέν ὁ ἐκ θέσις ἔχω συνεχής εἰμί , οὐκέτι δέ ὁ συνεχής πᾶς ἐκ θέσις ἔχω · ὁ γάρ χρόνος οὐ ἔχω θέσις . ἀνάπαλιν δέ πᾶς μέν ὁ διορίζω οὐ ἔχω θέσις , οὐκέτι δέ πᾶς ὁ μή ἔχω θέσις διορίζω εἰμί · πάλιν γάρ ὁ χρόνος μή ἔχω θέσις διορίζω οὐ εἰμί . παραλαμβάνω οὖν καί ὁ δύο διαίρεσις , ὥστε ὁ ὑπό ὁ πρότερος παραλείπω διαφορά προστίθημι , καί καλέω ὁ τοιοῦτος ἐπιδιαίρεσις , δύο τις εἰμί ὁ αὐτός γένος διαίρεσις κατά ἕτερος διαφορά . ὡς γάρ ἐπί ὁ ζῷον ὁ ὁ θνητός καί ἀθάνατος διαιρέω οὐ ἐπιδέχομαι ὁ κατά ὁ λογικός καί ἄλγος οὐδέ ἐκεῖνος οὗτος , καί διά οὗτος δήω ἐπιδιαίρεσις , οὕτως καί ἐνταῦθα , ἵνα πᾶς περιλαμβάνω ὁ ὑπό ὁ ποσός διαφοφημι , ὁ δύο χράω διαίρεσις . ζητέω δέ ἄξιος , τίς ὁ θέσις ἔχω . ἆρα , ὅς τις οἴομαι , τρεῖς οὗτος δήω ὁ θέσις ἔχω , ὁ τε τόπος ἐν ὅς κεῖμαι καί ὁ ὁ μόριον συνυπάρχω , ἀλλά μή ὁ ἕτερος γίγνομαι ὁ ἕτερος ἀφανίζω , καί ὁ συνέχεια καί ἀλληλουχία ἔχω πρός ἀλλήλων ; ἢ ὁ μέν συνυπάρχω ἀλλήλων ὁ μόριον πάντως πρόσειμι δεῖ ὁ θέσις ἔχω , ὁ δέ ἐν τόπος εἰμί οὖον πάντως οὔτε κατά ὅς φύσις ὁ πρᾶγμα οὔτε κατά ὅς ὁ ᾿αριστοτελος παράδοσις . ὁ γάρ μή διΐστημι πλεοναχός , οἷος ὁ γραμμή , ἐν τόπος μέν οὐ εἰμί , ὥστε οὐδέ ἐν τόπος τίθημι , θέσις δέ λέγω . καί ὁ Αριστοτέλης δέ οὐ ἁπλόος εἶπον θέσις ἔχω αὐτός ἐν τόπος , ἀλλά πρός ἀλλήλων ὁ ἐν ἑαυτοῦ μόριον · οὗτος εἰμί , ὅς φημί Ἰάμβλιχος , ὅς ὁ μόριον Πάν συνυπάρχω ἀλλήλων , καί ὁ οὗτος ἀθρόος λαμβάνω ὁ ὅλος ὁ ἐκ αὐτός ὁ εἰμί ὑπάρχω . διά γάρ ὁ πρός ἀλλήλων εἶπον δείκνυμι ὅτι οὖον ὁ κατά τόπος θέσις λέγω , ἀλλά ὁ κατά σχέσις , ἀντιδιαστέλλω οὗτος ὁ πρός ὁ γίγνομαι ὁ εἰμί ἔχω , οὖν ὁ μόριον οὐδέποτε ὑπομένω . κύριος ὅς γάρ θέσις ἐπί ὁ ἐν τόπος λέγω , ἤδη δέ καί ἐπί ἕκαστος ὁ ποσός , ὅς ὁ μόριον συνυπάρχω , κεῖμαι ἐν ἐκεῖνος ἐν ὅς εἰμί λέγω , ὥσπερ γραμμή ἐν ὁ ἐπιφάνεια καί ἐπιφάνεια ἐν ὁ σῶμα · καί ὁ σημεῖον γάρ , ὅταν μόνος θέσις ἔχω λέγω , οὐ ὡς ἐν τόπος κεῖμαι , ἀλλά ὡς ἐν γραμμή . ἕκαστος οὖν ὁ συνεχής ποσός , ὡς ἔχω φύσις , οὕτως ἔχω καί ὁ οἰκεῖος θέσις · ὁ Ζ μέν σῶμα , ἐπεί ἐν τόπος εἰμί , ἐν τόπος καί ὁ θέσις ἔχω , ὁ δέ ἐπιφάνεια ἐν ὁ σῶμα , ὁ δέ γραμμή ἐν ὁ ἐπιφάνεια , ὁ δέ σημεῖον ἐν ὁ γραμμή · καί γάρ σαφῶς καί Αριστοτέλης εἶπον ὅτι ὁ ὁ γραμμή μόριον ἐν ὁ ἐπίπεδος καίω . καί ὅλως , εἰμί ὁ θέσις ἔχω ἐν τόπος ὁ θέσις ἔχω βούλομαι , οὐ εἄν καί ὁ ὁ τόπος μόριον λέγω θέσις ἔχω · οὖον γάρ εἄν εἰμί ὁ τόπος ἐν τόπος , ἵνα μή ἐπί ἤπειρος τόπος πρό τόπος ζητέω , ἀλλά ὡς ἐπιφάνεια εἰμί ὁ τόπος ἐν ὁ σῶμα ὁ θέσις ἔχω , ὅς πέρας εἰμί ὡς ἐπιφάνεια . καί αὐτός δέ Αριστοτέλης ὡς ὁ εἰμί , φημί , ἔχω ὁ μαθηματικός , οὕτως καί ὁ κεῖμαι πουά . θαυμάζω δέ ὅς τις ὁ θεῖον ’ιαμβλιχοω οὗτος περί τόπος γράφω · “ ὁ δέ τόπος ὡς μέν ἐπιφάνεια εἰμί εἄν ἐν ὁ σῶμα , ὅς πέρας εἰμί περιέχω ὁ σῶμα , ὡς δέ τόπος ἐν ὁ περιέχω ὑπό αὐτός · διά ὅς γάρ ὁ εἰμί αὐτός τόπος ὑπάρχω , ἐν οὗτος γάρ ] καί κεῖμαι λέγω ” . ὁ γάρ ὁ τόπος ἐν τόπος εἰμί καί ὁ ἀγγεῖον ἐν ὁ οἶνος καί οὗτος γάρ κατά ὁ αὐτός ἀναλογία ἀκολουθέω ) πῶς οὖον δοκέω ὁ ἀπεμφαίνω ; προέρχομαι δέ “ μήποτε , φημί , κατά συμβαίνω ὁ τόπος θέσις ἔχω ὁ ὁ σῶμα ὁ κατέχω αὐτός θέσις ἔχω · καί ὁ ἐπιφάνεια δέ κατά συμβεβηκός εἰμί ἐν τόπος ” . αὐτός δέ τόπος καί ἐπιφάνεια κατά ὁ ὑπόκειμαι , καί ἀγαθός κατά ὁ Αριστοτελικός περί ὁ τόπος | ἔννοια αὔτως ἀκούω . ἀλλά εἰμί τις διάστημα λέγω ὁ τόπος ἀεί μέν ἔχω σῶμα , αὐτός δέ ὁ κατά ἑαυτοῦ κενός σῶμα καί ἄλλος παρά ὁ σῶμα θεωρέω , ἆρα οὐ εἄν καί οὗτος ἐκ θέσις ἔχω ὁ ἑαυτοῦ μόριον λέγω , συνεχής τε εἰμί καί συνυπάρχω ἔχω ὁ μόριον ἀλλήλων ; καί ποῦ εἄν κεῖμαι ; οὐδέ γάρ πέρας εἰμί τις οὗτος . μήποτε οὖν ὅσπερ ὁ τάξις εἰμί ἐν ὁ διόρίζω , οὗτος ὁ θέσις ἐν ὁ ἀνέχω · ὥσπερ γάρ ὁ διά-ὁρίζω διά ὁ ἀπό ὁ εἷς ἔχω δήω τάξις , ἵνα κατά οὗτος πρός ὁ εἷς μένω καί μή ἄτακτος διασπάω συγχέω , οὕτως καί ὁ συνεχής ὁ ἀμερής ἐκπίτνω , ἐν πᾶς ἐν αὐτός εἰμί , δήω θέσις κατά ὅς ἄλλος ἄλλος συνάπτω μόριον κατά ὁ ὁ εἶδος ἐπιπρέπεια , ἵνα μή συμφύρω εἰμί . καί κατά γε οὗτος ὁ ἔννοια οὐ ἀναγκαῖος ποῦ κεῖμαι ὁ κεῖμαι ὡς ἐν ἄλλος · ὁ γάρ θέσις παρά ὁ θέω οἴομαι καί ἵημι λέγω ὁ ἔκτασις σημαίνω . ἀλλά οὗτος μέν περί ὁ θέσις ἔχω . ὁ δέ μή ἔχω θέσις ἀπαριθμέω πρῶτος τάσσω ὁ λόγος καί φημί αὐτός μήτε κεῖμαι ποῦ μήτε ὁ μόριον θέσις ἔχω πρός ἀλλήλων . εἰμί γάρ ὑπομένω δεῖ ὁ θέσις ἔχω , ὁ δέ λόγος ἅμα τε εἴρω καί οὐ ἔτι εἰμί , πῶς εἄν ἔχω θέσις ; καί ἐπί ὁ χρόνος δέ ὁ αὐτός ἀξιόω , ἀπό ὅς καί σαφῶς ἐνδείκνυμι ὅτι δεῖ ὁ θέσις ἔχω προσέρχομαι ὁ ὑπομένω ὁ μόριον · ὅς γάρ μή εἰμί , φημί ὑπομένω , πῶς εἄν οὗτος θέσις τις ἔχω ; τάξις δέ ἔχω οὗτος λέγω , κατά ὅσος ὁ τε λόγος ὁ μέν πρότερος συλλαβή λέγω , ὁ δέ ὕστερος , καί ὁ χρόνος ὁ μέν πρότερος γίγνομαι μέρος , ὁ δέ ὕστερος . διό καίτοι συνεχής ὠμός ὁ χρόνος θέσις οὖον λέγω ἔχω · ἐπεί γάρ δυνακολουθεω ὁ κινέω , πᾶς δέ κίνησις ἐν ὁ γίγνομαι ἔχω ὁ εἰμί , καί ὁ χρόνος ὁ αὐτός πάσχω , καί διά οὗτος καίτοι συνεχής ὡς οὐ ἔχω θέσις , ὅτι οὐ ὑπομένω αὐτός ὁ μόριον . ἀλλά διά τίς ὁ ἀριθμός οὐ ἔχω θέσις ; ὑπομένω γάρ αὐτός δοκέω ὁ μόριον . “ ὅτι , φημί ὁ Ἰάμβλιχος , ὁ μονή σημεῖον ἄθετος εἰμί , ὁ δέ ἀριθμός ἐκ μόνος συνίστημι , καί ὅτι οὐδέ ὁ μόριον ὑπομένω · οὐδέ γάρ εἰμί εἰμί ὁ διαριθμέω , εἰμί ποῦ ὁ ἀριθμός , ἐπεί οὐδέ ὁ λόγος εἰμί ποῦ , ὅτι εἰμί ὁ ὑπό αὐτός λέγω . ὡς δέ ὁ λογάς ἐν ὁ λέγω , οὕτως καί ὁ ἀριθμός ἐν ὁ ἀριθμέω ὑφίστημι , καί διά οὗτος οὐ ὑπομένω οὐδέτερος ὁ μόριον , ὥστε οὐ ἔχω θέσις ” . οὗτος μέν ὁ θεῖος1 φημί Ἰάμβλιχος . θαυμάζω δέ , εἰμί ὁ ἀριθμός διά ὁ μή ὑπομένω ὁ μορία λέγω μή ἔχω θέσις · οὖον γάρ ὡς ὁ λόγος ἐν ὁ λέγω ἔχω ὁ εἰμί , οὕτως καί ὁ ἀριθμός ἐν ὁ ἀριθμέω · κἀν γάρ μή ἀριθμέω ὁ πέντε ἐγώ δάκτυλος , ἀριθμέω κατά ὁ ἑαυτοῦ εἶδος . ἀλλά μᾶλλον διά ὁ μή συνεχής εἰμί · δεῖ γάρ καί συνεχής εἰμί καί ἐκτείνω ὁ θέσις ἔχω · οὕτως γάρ καί ὁ πρός ἀλλήλων ὁ μόριον θέσις ὁράω , τίς τίσις ὁ μόριον συνάπτω . ἐν γάρ ὁ τριάς ποῖος μονή πρός ποῖος σύγκειμαι , οὐ εἰμί εἶπον , ὥσπερ ἐπί ὁ γραμμή ποῖος μόριον ποῖος συνάπτω , ἐναργής εἰμί ὁράω . Ζεύς τίς δέ οὐ ὡς ἐπί ὁ λόγος καί ἐπί ὁ χρόνος σαφῶς ἀναιρέω ὁ θέσις ἔχω , αὔτως καί ἐπί ὁ ἀριθμός , ἀλλά ὅτι θέσις οὖον πάνυ λαμβάνω εἄν αὐτός ; ἢ ὡς ὁ ἐξηγητής φημί , ὅτι δοκέω καί ὁ ἀριθμός ἐπιδέχομαι θέσις διά ὁ ἀριθμέω . μήποτε δέ χαρακτηριστικός εἰμί ὁ θέσις ἔχω μάλιστα ὁ ὁ μόριον ὑπομένω , ὁ μέν λόγος καί ὁ χρόνος οὐ ἔχω οὗτος , ὁ δέ ἀριθμός ἔχω , καί εἴπερ ἔχω ὁ συνέχεια , εἰμί εἄν ὁ θέσις ἔχω . κἀν θέσις δέ μή ἔχω ὅς τε λόγος καί ὁ χρόνος καί ὁ ἀριθμός , ἀλλά τάξις ἔχω , ὡς εἴρω , οὗτος ἀντί ὁ θέσις . ὁ δέ τάξις κύριος μέν ὡς ἐπί διά-ὁρίζω θεωρέω κατά ὁ πρότερος καί ὕστερος λαμβάνω , καί ἐπί ὁ χρόνος δέ , κατά ὅσος προηγέομαι ὁ παρέρχομαι ὁ ἐνίστημι καί οὗτος ὁ μέλλω , ὥστε καί ἐπί οὗτος κατά ὁ διορισμός ὁ τάξις ἔοικα θεωρέω . ἐν δέ ὁ ἀριθμός ὁ τάξις οὐ ἐν ἕκαστος · οὖον ἄρα εἰμί ἐν ὁ τριάς τάξις ὁ μόνος , ἀλλά ὁ χύμα ὁ ἀριρμῶν , ὅτι ὁ μονή προηγέομαι ὁ δυάς καί ὁ δυάς ὁ τριάς καί ἐφεξῆς . ἐν δέ ὁ λόγος ὁ τάξις , κατά ὅσος ἄλλος μέρος ὁ λόγος ἄλλος προηγέομαι καί ἄλλος συλλαβή ἄλλος . κανταῦθα δέ ἀπορέω , πῶς ὁ θεῖος Ἰάμβλιχος περί ὁ λόγος φημί ὅτι δοκέω μήτε τάξις ἐμφαίνω , εἰμί τις αὐτός ὁ μῆκος μόνος καί ὁ διέξοδος ὁ φωνή θεωρέω , κἀν εἰμί ἄσημος . τίς γάρ μᾶλλον ὁ ἕτερος συλλαβή ὁ ἕτερος προτάσσω ; πᾶς γάρ δῆλος ὅτι εἰμί τάξις ἐν ὁ λόγος , καί οὐ ἄν τις ὁ Σωκράτης ὄνομα εἶπον ὁ κρα συλλαβή πρῶτος προφέρω . θεωρητικῶς δέ ὁ θέσις ἔχω ποσός ἐπιβάλλον “ οὗτος , φημί , ὁ γένος ἕδρα παρέχω πᾶς ὅσος ποτός εἰμί ποσός , ὁ τε ἁπλόος ἐν ὁ σύνθετος καί οὗτος ἐν ὁ ἁπλόος · διχῶς γάρ ὁ ἁπλόος λαμβάνω ὁ μέν ὡς συντάσσω ὁ σύνθετος καί περιέχω ὑπό αὐτός , ὡς ὁ ἐπιφάνεια ὑπό ὁ σῶμα , θέσις ἔχω ἐν * * ὁ σῶμα , ὁ δέ ὡς ὑπερέχω καί ἐξαιρέω ἕδρα ἐν ἑαυτοῦ παρέχω ὁ σύνθετος · προσδέω οὖν ὁ θέσις , ἵνα ὅς πρός ὁ δύο ποσός συνέχεια νοέω ” . ἐφίστημι δέ ἄξιος , ὅτι κατά μέν ὁ πρῶτος διαίρεσις πέντε ὅς εἰμί συνεχής , δύο δέ διά-ὁρίζω · κατά δέ ὁ δύο τέσσαρες μέν ὁ θέσις ἔχω , γραμμή , ἐπιφάνεια , σῶμα , τόπος , τρεῖς Γε ὁ μή ἔχω , ἀριθμός , χρόνος , λόγος , ὅς δύο μέν , φημί Ἰάμβλιχος , τάξις ἐγώ , ἀριθμός καί χρόνος · λόγος δέ πῶς μέν ἔχω τάξις , πῶς δέ οὐ ἔχω , φημί , ὡς ἐν ὁ πρό οὗτος διά-ὁρίζω , ὥστε καί ἄλλος τρίτος γίγνομαι διαίρεσις , κατά ὅς ὁ ποσός ὁ μέν ἔχω τάξις , ὁ ἐγώ οὐ ἔχω . καί ἄλλος δέ τέταρτος ἐφεξῆς προστίθημι διαίρεσις , κατά ὅς ὁ ποσός ὁ μέν εἰμί προηγουμένως ποσός , ὅσος κατά ἑαυτοῦ εἰμί τοιοῦτος , ὡς ἀριθμός καί μέγεθος καί χρόνος καί ὁ τοιοῦτος , ὅς ὁ ποσός ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω · ὁ δέ κατά συμβεβηκός , ὅσος κατά ἄλλος τίς ποσός εἰμί λέγω , οἷος ὁ λευκός πολύς λέγω ἢ μέγας , οὖον καθό λευκός , ἀλλά κατά ὁ ἐπιφάνεια , καί ὁ ἄνθρωπος μακρός κατά ὁ μῆκος , καί ὁ κίνησις δέ πολύς ἢ διά ὁ χρόνος ὁ διά ὁ τόπος · ἐάν γάρ ἀποδίδωμι τις ὁ ποσός αὐτός , ἢ ἐνιαυσιαῖος λέγω κατά ὁ χρόνος πωλέω ἢ σταδιαῖος κατά ὁ τόπος . δοκέω οὖν κατά οὗτος καί ὁ κίνησις μετέχω ὁ ποσός , ἀλλά οὐ εἰμί ποσός . καί ἔοικα πολύς τις ἀμφιβολία γίγνομαι περί ὁ κίνησις , εἴπερ ὁ μέν ὑπό ὁ πρός τίς αὐτός ἀνάγω φημί , ὁ δέ ὑπό πλείων κατηγορία ἐν ὅς θεωρέω καί γάρ ἐν ποσός κίνησις , ὡς αὔξησις καί μείωσις , καί ἐν ποιός , ὡς ἀλλοίωσις , καί κατά τόπος ἄλλος , καί δή καί κατά οὐσία ) · ἄλλος δέ τις ὁ δύναμις καί ἐνέργεια κοινῶς ἐπί πᾶς ὁ γένος θεωρέω ὁ κίνησις ἐντελέχεια εἰμί ὁ κινητής , εἰμί κινητός , κατά ὁ Ἀριστοτέλης ἀπόδοσις , κοινός εἰμί ὁ δέκα γένος φημί · ὁ δέ ἐν ὁ ποιέω καί πάσχω αὐτός κατατάσσω · Πλωτῖνος δέ αὐτός κατά ἑαυτοῦ πρό ὁ ποιέω καί πάσχω ὡς γένος ἴδιος ὁ κίνησις ἀφορίζω · ὁ μέντοι Ἰάμβλιχος ποσός αὐτός εἰμί βούλομαι · “ εἰμί γάρ ὁ εἰμί αὐτός κινέω ἐκ διάστημα ὑφίστημι καί ἐν διάστημα , φημί , αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἔχω ὁ διέξοδος , ποσός εἄν εἰμί διά ἑαυτοῦ , ἐπεί καί ὁ λόγος ἄποσος θεωρέω , ὅτι ἐκ διάστημα ποσός τοσόσδε ὑφίστημι καί καταμετρέω ὁ τοσόσδε μῆκος καί εἰμί μετρητός ” . καί θαυμαστός οὐδείς κατά μέν ὁ διάστημα ποσός εἰμί ὁ κίνησις , κατά δέ ὁ ἐκ ὁ δύναμις εἰς ὁ ἐνέργεια μεταβολή ἐν πᾶς θεωρέω ὁ κατηγορία καί κατά ἄλλος καί ἄλλος ἑαυτοῦ φύσις ἄλλως καί ἄλλως θεωρέω . μήποτε δέ καί ὁ E λευκός οὖον κατά ὁ ἐπιφάνεια διΐστημι ἁπλόος , ἀλλά ἔχω ἴδιος διάστασις ὁ ἐν γένεσις λευκός ὁ συνεκτείνω ὁ ἐπιφάνεια ἄλλος εἰμί παρά ὁ λευκός , ὥσπερ καί ὁ κίνησις λέγω διάστασις ἔχω δῖος ἄλλος παρά ὁ χρόνος καί ὁ τόπος · καί γάρ ὁ ποιότης πρόειμι εἰς ὁ γένεσις οὖον φυλάσσω ὁ εἰδητικός ἀμέρεια , ἀλλά εἰς ὁ γενητός διάστασις ὑποβαίνω καί κατά ἑαυτοῦ . ἀπορέω δέ καί πρός ὁ ἐνταῦθα λέγω ὁ αὐτός ἀνήρ οὐδείς ἔχω θέσις λέγω . εἰμί ἄρα θέσις ἔχω ἐκεῖνος λέγω , ὅς ὁ μόριον ὑπομένω , πᾶς δέ ῥέω οὐδείς ὑπομένω , οὐδέ θέσις ἄν τίς κύριος ἔχω . ἢ κἀν ὁ ὕλη ῥέω συνεχῶς καί οὗτος δήω τις καί ὁ σῶμα ἐπί ἤπειρος ἔχω προσθήκη καί ἀφαίρεσις , ἀλλά ὅμως εἰμί τίς καί ὁ ἐναργής , εἴτε ὁ δύο ὑπόκειμαι , ὅς τις λέγω , εἴτε ὁ ἰδίως ποιός , ὡς ἄλλος , εἴτε ὁ κατά ὁ εἶδος οὐσία ἢ ὁ ἄτομος καί σύνθετος οὐσία ἢ καί ἄλλος τίς τοιοῦτος , ὅς καί ἐν ὁ μεταβολή ὑπομένω καί ἀπό ἀρχή ἄχρι τέλος γνωρίζω · περί γάρ ὁ ἐναργής ὁ λόγος , ἀλλά οὐ περί ὁ ἀφανής καί ἀμφισβητέω . δύο δέ , ὅς λόγος , φημί , ὁ λευκός κατά συμβαίνω εἰμί ποσός ὡς ] ὁ Ἀριστοτέλης λέγω , ὁ ὁ ἐπιφάνεια ποσός εἰμί , οὗτος ὁ λόγος καί ὁ ἐπιφάνεια κατά συμβαίνω εἰμί ποσός ὁ πλῆθος μετέχω . ἀλλά ὑπομνηστέον ὁ ἔμπροσθεν εἴρω ἐν ὅς λέγω ἄλλος μέν εἶδος εἰμί ὁ οσὁ ὁ ὁ ὁ πλῆθος , ἄλλος δέ ὁ κατά ὁ μέγεθος ἴδιος ποσός καί ἀντιθέτως ἔχω πρός ὁ κατά ὁ πλῆθος ποσός . ἔτι δέ , εἰμί ὁ προηγούμενος ποσός ἑπτά ἀριθμός εἰμί συνακολουθέω τις ἀόριστος κατηγόρημα , οἷος ὁ μέν πλῆθος ὁ πολύς καί ὀλίγος , ὁ δέ μέγεθος ὁ μέγας καί μικρός , καί οὗτος κατηγορέω εἴωθα οἰκεῖος μέν ὁ κατά ἑαυτοῦ ποσός , κατά συμβαίνω δέ ὁ ἄλλος διά ὁ προηγούμενος , οἷος διά ὁ ἐπιφάνεια . διά ὅς χρόνος , δῆλος ὅτι προηγουμένως ποσός δείκνυμι ὁ ἐπιφάνεια καί ὁ χρόνος , διά οὗτος καί ὁ ἄλλος συνυπάρχω ὁ παρακολουθέω ὁ ποσός . p . 5 b 11 ἔτι ὁ ποσός οὐδείς ἐναντίος ἐναντίος ἠώς ὁ οὐ εἰμί ἄρα ὁ μέγας ὁ μικρός ἐναντίος οὐδέ ὁ πολύς ὁ ὀλίγος . ὤσπερ ἐπί ὁ οὐσία μετά ὁ διαίρεσις ὁ εἶδος αὐτός καί ὁ διαφορά ἐπί ὁ ἴδιος αὐτός καί ὁ παρακολουθέω μεταβαίνω , οὕτως καί ἐπί ὁ ποσός ποιέω . καί πρῶτος τίς ὁ κοινός ὑπάρχω ὁ ποσός πρός ἄλλος κατηγορία παραδίδωμι , εἶτα οὕτως ὁ ἴδιος αὐτός λέγω δή οὖν , ὅτι ὁ ποσός οὐδείς εἰμί ἐναντίος . καί καλός ἴσως πρό ὁ ὁ Ἀριστοτέλης ἐξεργασία ἕκαστος ὁ εἶδος ὁ ποσός προχειρίζω ὁράω , ὅπως οὐ ἔχω ἐναντίος καί ὅπως ὁ δοκέω εἰμί ἐν ἕκαστος εἶδος ὁ ποσός ἐναντίος οὖον καθό ποσός ὑπάρχω αὐτός , ἀλλά κατά ἄλλος κατηγορία , ὑπό ὑπάγω . αὐτίκα ὁ γραμμή , κατά ὅσος εἰμί γραμμή , οὐδείς ἔχω ἐναντίωσις · κατά ὅσος δέ ποιός γραμμή , κατά τοσοῦτος ὁ εὐθύς2 καί ὁ κυρτός ἔχω περί ὁ γραμμή θεωρέω . πάλιν ὁ ἐπιφάνεια , καθό μέν διχή διΐστημι , οὐδείς ἔχω ἐναντίος · τραχύτης δέ καί λειότης περί αὐτός οὐ ὅς ἐπιφάνεια ἀλλά ὅς τοιόσδε ἐπιφάνεια θεωρέω κατά ὁ ποιός αὐτός , ὡς λευκός καί μέλας οὖον καθό ἐπιφάνεια , | ἀλλά καθό ποιός ἐπιφάνεια . καί ὁ σῶμα δέ καθό σῶμα , τουτέστιν καθό τρεῖς ἔχω διάστασις , οὐδείς ἔχω ἀναντάω · ὁ γάρ ἀσώματος οὐ εἰμί ὁ σῶμα ἐναντίος , ὡς μέν ὁ Ἰάμβλιχος φημί , διότι ὁ ἐναντίος ὑπό ὁ αὐτός γένος εἰμί , οὗτος δέ οὐ εἰμί ὑπό ὁ αὐτός γένος . μήποτε δέ γένος ὅς αὐτός οὐδείς κωλύω ὁ αὐτός εἰμί ὁ οὐσία · ὁ γάρ οὐσία ὁ μέν σῶμα φημί , ὁ δέ ἀσώματος · ἀλλά ὁ ἀσώματος , εἰμί μέν ἀπόφασις καί στέρησις σημαίνω , οὐ εἄν εἰμί ἐναντίος ὁ σῶμα · ὁ γάρ ἐναντίος ἐν κατάφασις · εἰμί δέ κατάφασις καί αὐτός δηλόω , ἢ ἀγαθός ὁ σῶμα εἰμί καί αἴτιος ὁ σῶμα ἢ χείρων καί ἐν ὁ σῶμα ὁ εἰμί ἔχω · ἑκατέρως δέ οὐ εἄν εἰμί ἐναντίος , ὁ γάρ ἐναντίος ἰσοσθενής βούλομαι εἰμί καί ὁμοίως ὁ οἰκεῖος γένος προσεχής . ἀλλά οὐδέ ὁ χρόνος εἰμί τίς ἐναντίος , κατά ὅσος ἀφορίζω ὁ οἰκεῖος μέτρον ὁ κίνησις . εἰμί δέ τις ὁ ἡμέρα ὁ νύξ νομίζω ἐναντίος , οὖον καθό χρόνος ποιέω ὁ ἐναντίωσις ( ὁ γάρ αὐτός εἰμί , εἴπερ ὅταν ἀλλαχοῦ ἡμέρα , ἀλλαχοῦ νύξ εἰμί ) , ἀλλά καθό πῇ μέν φωτίζω , πῇ δέ σκιάζω ὁ ἀήρ · καθό δέ τοιοῦτος , οὖον ποσός ποσός εἰμί , ἀλλά ποιός . καί ὁ ἀριθμός δέ οὐδείς εἰμί ἐναντίος · ἀφορίζω γάρ καί οὐδείς ἔχω ἐναντίος οἷος ὁ δύο ἢ τρεῖς . πᾶς γάρ ὁ ὁρίζω εἷς τίς εἰμί καί κατά οὗτος οὐ ἐπιδέχομαι οὐδείς ὑπεροχή καί ἔλλειψις , ὥσπερ ὁ ἴσος · ὁ δέ γε ἄνισος ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός , διόπερ εἰμί ἀόριστος . ἀλλά τίς εἄν λέγω , εἰμί τις ὁ περισσός καί ἄρτιος ἐναντίος λέγω , ὁ ἀριθμός δύο εἶδος οὗτος τίθημι , καί αὐτός δέ ὁ ποσός ὁ μέν συνεχής εἰμί πάσχω , ὁ δέ διορίζω , καί οὗτος ὡς ἐναντίος τίθημι ; ἢ καί ἐπί ὁ οὐσία ὁ εἰς ὁ ἀντίκειμαι διαίρεσις · ὁ γάρ ζῷον ὁ μέν λογικός , ὁ δέ ἄλογος εἰμί καί ὁ μέν θνητός , ὁ δέ ἀθάνατος · καί ὅμως συγχωρέω ὁ οὐσία μηδείς εἰμί ἐναντίος . ἄλλος γάρ εἰμί ὁ περί ὁ οὐσία καί περί ὁ ποσός θεωρέω ἐναντίωσις , κατά ὁ περί αὐτός ποιότης συμβαίνω , καί ἄλλος ὁ αὐτός ὁ οὐσία ἢ ὁ ποσός μή εἰμί ἐναντίος . καί ὁ λόγος δέ , καθό ποσός εἰμί , οὐ ἔχω ἐναντίος · ὁ γάρ ἀληθής καί ψεῦδος ὑπάρχω ὁ λόγος , καθό σημαντικός εἰμί , ἀλλά οὖον κατά ὅσος ἐν διάστασις προφέρω καί καταμετρέω συλλαβή βραχύς καί μακρός . λοιπός δέ ὁ ποσός ὁ τόπος εἰμί , καί ἀμφισβητέω οὗτος μήποτε κατά ὁ ἄνω καί ὁ κάτω ὁ ἐναντίωσις ἐπιδέχομαι , ὅσπερ ἢ εἶδος ἢ μέρος ὁ τόπος δοκέω . ἀλλά ὁ μέν οὐδέ εἰμί φύσις ὁ ἄνω καί ὁ κάτω νομίζω , ἀλλά κατά ὁ πρός ἐγώ σχέσις θεωρέω , ὅσος ὁ ὑπέρ κεφαλή ἐγώ ἄνω λέγω , ὁ δέ ὑπό ὁ πούς κάτω , καί ὁ αὐτός ἄνω καί κάτω τίθημι κατά ὁ διάφορος σχέσις , καί δῆλος ὅτι οὐ εἄν εἰμί οὕτως ἐναντίος · οὖον γάρ ὑπάρχω ὁ αὐτός κατά αὐτός ὁ ἐναντίος . ὁ δέ ὁ ὅς καί ὁ κάτος οὖον κατά σχέσις , ἀλλά κατά ὁ ὁ πᾶς διάστασις λαμβάνω , ὁ τε ἀπό ὁ μέσος πρός ὁ πέρας καί ὁ ἀπό ὁ πέρας πρός ὁ μέσος · φύσις γάρ διάφορος οὗτος . ἀλλά καί πρός οὗτος ῥητέος ὡς ὁ ἄνω καί κάτω οὖον τόπος σημαίνω , ἀλλά ὁ ποῦ κατηγορία , ὥσπερ ὁ χθές καί σήμερον οὖον χρόνος , ἀλλά ὁ ποτός , τουτέστιν ὁ κατά χρόνος . οὗτος γάρ καί ὁ Ἀνδρόνικος δοκέω . μήποτε δέ καί ὁ ἄνω καί ὁ κάτω τόπος διαφορά εἰμί καί ὁ χθές καί ὁ σήμερον χρόνος , οὖον μέντοι καθό ποσός ὁ τόπος καί ὁ χρόνος ἔχω οὗτος , ἀλλά ὅς μέν κατά ὁ θέσις καί ὁ τοπικός ἰδίωμα , ὅσπερ ἐν ὁ ὁ ποῦ κατηγορία παραδίδωμι , ὁ δέ κατά ὁ ὑπό κίνησις μέτρον . καί γάρ ὁ τόπος καί ὁ χρόνος ἐν μέν ὁ ποσός κατά σής διάστασις μόνος παραδίδωμι , κατά μέντοι ὁ ἴδιος χαρακτήρ ὁ μέν τόπος ἐν ὁ ποῦ κατηγορία , ὁ δέ χρόνος ἐν ὁ ποτός , ὥστε καθό ποσός ὁ τόπος , οὐ ἔχω ὁ ἄνω καί ὁ κάτω , ἀλλά καθό τοιόσδε ποσός . ὁ μέντοι Ἀριστοτέλης εἰμί μή τις , φημί , ὁ πολύς ὁ ὀλίγος φημί ἐναντίος ἤ ὁ μέγας ὁ μικρός · δοκέω γάρ οὗτος ποσός εἰμί ἐναντίος εἰμί . ἀλλά δείκνυμι πρῶτος μέν , ὅτι οὐ εἰμί ποσός , ἀλλά πρός τίς , ἔπειτα ὅτι , ἄν ποσός εἰμί κἀν μή ποσός , οὐ εἰμί ἐναντίος . καί ὅτι μέν οὐ εἰμί ποσός , ἀλλά πρός τίς ὁ μέγας καί ὁ μικρός , δείκνυμι οὕτως · εἰμί ὁ μικρός μέγας λέγω καί ὁ μέγας μικρός πρός ὁ ὁμογενής παραβάλλω , οὐδείς εἰμί κατά ἑαυτοῦ μέγας ἢ μικρός , ἀλλά πρός ἕτερος ἔχω ὁ ἀναφορά καί πρός τίς εἰμί · ἀλλά μήv ὁ ἡγέομαι , ὁ ἄρα λήγω . ἐν δή οὗτος συλλογισμός ὁ μέν συνάπτω ὡς σαφής παρίημι · εἰμί γάρ ὁ μέγας μικρός λέγω καί ὁ μικρός μέγας , δῆλος ὅτι οὐδείς εἰμί κατά αὐτός τοιοῦτος · ὁ δέ πρόσληψις ἀποδείκνυμι ἐκ ὁ καί ὄρος μικρός λέγω καί κέγχρος μέγας πρός ὁ ὁμογενής παραβάλλω . εἶτα ὁ αὐτός καί ἐπί ὁ πολύς καί ὀλίγος δείκνυδιν , πολύς ὅς ἐν ὁ κώμη λέγω ἤ ἐν ὁ οἶκος ὡς πρός κώμη καί οἶκος , ὀλίγος δέ ἐν ὁ Ἄστυ καί ὁ θέατρον ὡς πρός αὐτός . δύο δέ ἐπιχείρημα ἀπό ὁ ἐνέργεια ἐπάγω ὁ σημαντικός · οὖον γάρ ὁμοῖος τίς σημαίνω ὁ τρίπηχυς καί ὁ μέγας , ἀλλά ὁ μέν τρίπηχυς ποσός , ὁ δέ μέγας πρός τίς . καί οἰκεῖος ἀπό ὁ σημασία ποιέω ὁ ἐπεί ἐπεί κατά αὐτός ὁ κατηγορία διΐστημι . καί εἰμί καί οὗτος ὁ συλλογισμός τοιοῦτος · πᾶς ὅς δηλόω ποσός , ἐκεῖνος εἰμί ποσός · ὁ δέ πολύς καί ὀλίγος ἤ ὁ μέγας καί μικρός οὖον δηλόω ποσός · οὐ ἄρα εἰμί πόσος . εἶτα κατασκευάζω ἐκ περιουσία , ὅτι , ἄν τε ποσός εἰμί ἄν τε μή , εἰμί ἐναντίος . δείκνυμι δέ αὐτός οὕτως · ‘ ὁ Ι μέγας καί μικρός καί πολύς καί αλιγος οὐ εἰμί κατά ἑαυτοῦ , ἀλλά πρός ἕτερος ἀναφέρω · ὁ δέ τοιοῦτος οὐ εἰμί ἐναντίος • ὁ γάρ ἐναντίος κατά ἑαυτοῦ εἰμί καί ἐπί ὁ οἰκεῖος φύσις ὑφίστημι . εἶτα ὁ αὐτός καί διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ἐπιδείκνυμι · ἰάομαι γάρ εἰμί ὁ μέγας καί ὁ μικρός ἐναντίος , συμβαίνω ἅμα ὁ ἐναντίος ἐπιδέχομαι · ἀλλά μήv οὗτος ἀδύνατος . ὁ δέ συνάγω πρόδηλος ἐκ ὁ ὁ αὐτου μέγας ἔτι ἄτοπος ὁ αὐτός ἑαυτοῦ ἐναντίος εἰμί · καί οὗτος γάρ δῆλος , εἴπερ ὁ αὐτός μέγας καί μικρός εἰμί . ἀδύνατος δέ αὐτός ἑαυτοῦ ἐναντίος εἰμί , διότι ὁ μέν ἐναντίος ἀναιρετικός ἀλλήλων εἰμί , οὐδείς δέ ἑαυτοῦ ἀναιρετικός εἰμί κατά φύσις . καί δῆλος ὅτι ὁ μέν πρός τίς οὐδείς κωλύω ἅμα ἔχω ὁ ἀντίκειμαι , διότι πρός ἄλλος καί ἄλλος ἀναφέρω , ὁ δέ ἐναντίος συνυπάρχω ἀδύνατος · μάχομαι γάρ ἀλλήλων . “ μήποτε δέ , φημί Ἰάμβλιχος ὁ Ανδρόνικος κατακολουθέω , ὁ μέγας καί μικρός καί ὁ πολύς καί ὀλίγος οὖον μόνος πρός τίς εἰμί , ἀλλά καί ποσός ἀόριστος . ὅταν γάρ λέγω μέγας , ποσός ἀόριστος δηλόω · οὖον γάρ δηλόω πόσος ἢ τίς μέγεθος Γέγα εἰμί ἢ πόσος πλῆθος πολύς · ὅταν δέ μείζων καί μικρός λέγω , κατά ὁ πρός ἀλλήλων σχέσις θεωρέω . ὁ δέ γε Αριστοτέλης κατά ὁ πρός τίς μόνος ὁ μέγας καί μικρός θεωρέω , ὥσπερ ὁ Πλωτῖνος κατά ὁ ἁπλόος μόνος · ὁ γάρ πρός τίς μέγας ἀντί ὁ μείζων λέγω3 φημί . ” εἶπον δέ ὁ ’αριστοτελος , ὅστις ὅς μή εἰμί κατά ἑαυτοῦ λαμβάνω , ἀλλά πρός ἕτερος ἀναφέρω , οὗτος οὐ ἔχω ἐναντίος , ἐνίστημι τις πολύς καί ἐν ὁ πρός τίς ἐναντίος λέγω εἰμί , οἷος ὁ ἐπιστήμη ὁ ἄγνοια καί ὁ ἀρετή ὁ κακία . “ μήποτε οὖν , φημί Ἰάμβλιχος , ἐλλιπῶς εἴρω , ὁ δέ πλήρης εἰμί τοιοῦτος · ὅς μή εἰμί κατά ἑαυτοῦ , ἀλλά πρός ἕτερος ἀναφέρω , οὐδείς οὗτος ὁ πρός ὁ ἀναφέρω εἰμί ἐναντίος · ὁ γάρ μέγας κέγχρος πρός ὁ μικός κέγχρος ἀναφέρω καί οὐ εἰμί ὁ μέγας ὁ μικρός ἐναντίος ” . μήποτε δέ ἀγαθός λέγω ὅτι οὖον πᾶς ἀντίθεσις ἀναιρέω ἀπό ὁ ποσός ὁ Αριστοτέλης · οὖον γάρ καί ὅς κατά ὁ πρός τίς , ἀλλά μόνος ὁ κατά ὁ ἐναντίος , ὥστε κἀν εἰμί τις ἐν ὁ ποσός κατά ὁ πρός τίς ἀντίθεσις , οὖον σαλεύω διά οὗτος ὁ ’αριστοτελος λόγος λέγω ὁ ποσός οὐδείς εἰμί ἐναντίος . οἶδα δέ χρή , ὅτι ὁ ποσός ὁ μές εἰμί ὁρίζω , ὁ δέ ἀόριστος · καί ὁρίζω μέν ὁ περιγράφω ἤδη καί κατά μέτρον ὁρίζω νοέω , οἷος δύο ἢ τρεῖς ἢ πηχυαῖος · ἀόριστος δέ ὁ ἄνευ περιγραφή καί ἄδηλος κατά τίς ὑπεροχή ὑπερέχω ἢ κατά τίς ἔλλειψις ἐλλείπω · τοιοῦτος δέ ὁ πολύς ἢ ὀλίγος καί ὁ μέγας καί μικρός . καί αὐτός δέ ὁ ἀόριστος ποσός διχῶς λέγω , ὁ μέν ἁπλόος , ὁ δέ πρός τίς . ὁ μέν μή ἀναφέρω ἐπί ἕτερος ὁμογενής , κατά δέ ὁ οἰκεῖος διαφορά νοέω ὅς πρός ὁ ἀνομοιογενής ἁπλόος λέγω , οἷος ὅταν ὁ μικρός ὄρος μή πρός ὁ ὁμογενής ἀναφέρω , πρός δέ ὁ μέγας οἰκίον ὡς πρός ὁμογενής τίθημι μέγας λέγω , τότε ἀπλόος λέγω αὐτός μέγας · ὁ γάρ κατά αὐτός μέγεθος μετέχω μείζων ὁ οἰκίον λέγω . ὁ δέ πρός ὁ ὁμογενής συγκρίνω καί ὡς κατά σύγκρισις ὁ μέγας καί ἔχω οὐ ἁπλόος , ἀλλά κατά ὅς πρός τίς σχέσις θεωρέω . καί ἐπί ὁ πολύς δέ ὁ αὐτός λόγος ἁρμόζω · ἄλλος ὅς γάρ εἰμί ὁ κατά ἑαυτοῦ θεωρέω πλῆθος , ἄλλος δέ ὁ κατά ὁ πρός ἕτερος σχέσις θεωρέω , ὅθεν καί ὁ μᾶλλον καί κακός ἐπιδέχομαι ὁ τοιοῦτος καί ὁ ἐναντίος ἅμα ὑπάρχω αὐτός . βούλομαι δέ ὁ θεῖος Ἰάμβλιχος ὁ ὅς κατά ἑαυτοῦ μέγας καί μικρός καί πολύς καί ὀλίγος ἐν ὁ κατά αὐτός καί ἄυλος εἶδος θεωρέω , ὁ μέν κατά ὁ ὑπεροχή ὁ δύναμις , ὁ δέ κατά ὁ πλῆθος ὁ καθαρός λόγος , ὁ δέ πρός τίς , ὅσπερ καί κατά σύγκρισις λέγω , ἐν ὁ ἔνυλος ὁράω ἐν ὅς καί ὁ μᾶλλον καί κακός καί τἀναντία ἅμα κατά ὁ πρός ἕτερος καί ἕτερος ἀναφορά . “ πρόσειμι γάρ ὁ εἶδος ὁ ὕλη σύμμικτος τις ἀπό ἄμφω γίγνομαι δύναμις · κατά ὅσος μέν γάρ μεταλαμβάνω ὁ εἶδος , ὁμοιόω πρός αὐτός καί γενέτης πολύς καί μέγας ὁ ἔρχομαι , κατά δέ Ζ ὁ οἰκεῖος ἀπειρία ὁ μᾶλλον καί κακός καί ὁ πρός τίς σχέσις καί ὁ ἐπί ὁ ἐναντίος μεταβολεύς μεταλαμβάνω . οὗτος δή οὖν , φημί , οὕτως ἔχω οὐ ὀρθῶς ὑπολαμβάνω ὁ ἁπλόος οὗτος πᾶς ἡγέομαι λέγω , ὥσπερ ὁ Πλωτῖνος · καί γάρ ὁ συνήθεια ἐπί ὁ πρός τίς πολλάκις αὐτός χράω , καί ὁ κέγχρος μέγας λέγω κατά ὁ πρός ὁ ὁμογενής σύγκρισις ὡς ὁ μείζων δηλόω κατά ὁ πρός τίς λέγω . ἀλλά ὁ μέγεθος , φημί ὁ Πλωτῖνος , οὐ εἰμί ὁ πρός τίς , ἀλλά ὁ μείζων , ὥσπερ καί ὁ διπλάσιος . ἢ οὐ οὕτως ἔχω · διατείνω γάρ ὁ ὁ μέγεθος ἔννοια ἐπί τε ὁ κατά ἑαυτοῦ μέγεθος καί ὁ πρός ἀλλήλων · οὐδέ γάρ εἄν μείζων λέγω μή μετέχω ὁ μέγεθος καί παραδηλόω ὁ κατά ὁ μέγεθος ὑπεροχή . ’ἀλλά ὁ πολύς , φημί , οὐδείς ἄλλος εἰμί ἢ πολύς πλῆθος ἐν ἀριθμός θεωρέω , ὥστε οὐ εἄν εἰμί πρός τίη . ἢ ἁᾴδιον ἄλλος εἶδος ἀριθμός ἀντιτίθημι , ὅς καί πρός τίς ποσός λέγω , ἐν ὅς ὁ δέκα σχέσις ὁ λόγος περιέχω · ἐν οὗτος γάρ εἰμί καί ὁ πλείων καί ὁ μικρός . εἰμί δέ καί ἀριθμός ἐπέκτασις τις ἁπλόος λέγω ὁ πλῆθος , ὁ δέ ὀλίγος ἀριθμός συστολή , οὐδείς ἥσσων εἰμί καί ἐν ὁ πρόοδος ὁ διαφόρος ἀριθμός εναρμόνιος τις πρός ἀλλήλων διαφορά , κατά ὅς ὑπερέχω τε καί ὑπερέχω καί πλείων εἰμί καί μικρός . καί ἐπί ὁ συνεχής δέ ὁ σημεῖον ἢ πόρρω ἢ ἐγγύς πρόειμι πολύς γίγνομαι διαφορότης ὁ σχέσεψς καί ὁ ὑπεροχή καί ἔλλειψις , ἢ ταχύς ἵστημι ἐν ὁ πρόοδος ἢ βραδύς καί ἢ ἐν λόγος ὁ ὑπερεχής πρός ὁ ἔλλειψις ἀφορίζω ἢ ἄλογος · ὡς γάρ ὁ εἷς ἐπί πολύς ἢ ἐπί ὀλίγος πρόειμι ποιέω ὁ ὁ ἀριθμός παραλλαγή , οὕτως καί ὁ σημεῖον ὁ διάφορος σχέσις ὁ μέγεθος ἀπεργάζομαι . ῾ἀλλὰ τίς ὅρος ὁ πρόοδος κατά τε ὁ πολύς καί ὀλίγος καί ὁ μέγας καί ὁ μικρός ; οὖον γάρ δή ἐπί ἤπειρος πρόειμι , ἀλλά ἔχω καί ἐν ὁ προΐημι τίς μέτρον . ἢ δῆλος ὅτι ἕκαστος εἶδος συνυπάγω μετά ὁ οἰκεῖος ἰδιότης καί ποσός τίς μέτρον σύμμετρος ὁ ἰδιότης · οὖον γάρ μετά ὁ οἰκεῖος ἰδιότης καί ποσός ὁ εἶδος , ἀλλά καί μέγεθος , ὅς μετά διάστασις εἰς ὁ ὕλη παραγίγνομαι . πλάτος δέ ἔχω καί οὗτος ἐνθάδε διά ὁ ἀόριστος πως ὁ ἔνυλος φύσις , ἐάν δέ πολύς ὁ ὅρος παραλήγω ἢ πρός ὁ μείζων ἢ πρός ὁ μικρός , τέρας νομίζω , ὡς ὁ ἐπί ἐγώ ὁράω Κίλισσα γυνή τέσσαρες πῆχυς ἔχω ὁ μῆκος καί ὁ νᾶνος πολλαχοῦ γίγνομαι . ἀόριστος οὖν τίς κατά ἕκαστος γένος καί εἶδος ἐν ὁ ἔνυλος παρεισέρχομαι κατά τε ὑπεροχή καί κατά ἔλλειψις , λόγος μέντοι ὁ αὐτός διήκω πᾶς , ἕ μεταλαμβάνω ποιέω τοιοῦτος εἰμί ὁ μετέχω , οἷος εἰμί αὐτός , ὥσπερ μέγεθος , καλός καί ὁ ἄλλος . καί ὁ μέν ἀπόλυτος αὐτός μετέχω εἰμί ἁπλόος εἰδοποιέω , θερμός δέ ὁ πρός τίς , καί ὁ μέν ὡς κατά ἑαυτοῦ , ὁ δέ ἐν ἕτερος , καί ὁ μέν ὡς ἄυλος , ὁ δέ ὡς ἔνυλος ” . θεωρητικός δέ ὁ εἴρω περί ὁ ποσός ἐπιβάλλον ὁ θεῖος Ἰάμβλιχος “ πᾶς , φημί , ποσός κοινός ἔννοια τοιόσδε εἰμί · ποσός ὑπάρχω ὁ διαιρετός εἰς ἐνυπάρχω μέρος · οὗτος γάρ ἐπί πλῆθος καί μέγεθος ὡσαύτως διατείνω . οὗτος δέ ὁ μέν ἀριθμητός εἰμί , ὁ δέ μετρητός , καί ἑκάτερος λέγω καί ἀόριστος πως καί ὡρισμένως , οἷος ὁ μῆκος ὡρισμένως , ὅτι μετά πέρας , ἀόριστος δέ , ὅτι ἄδηλος μέχρι πόσος ὁ πέρας ἀφορίζω . εἰμί δέ πᾶς ὁ κατά ὁ κοινωνία ὁ αὐτός γένος [ ἤτοι ὁ ποσός ] ἀφορίζω , οὐδείς διαφέρω , εἰμί ὁ μέν ἐπί εἷς , ὁ δέ ἐπί δύο , ὁ δέ ἐπί τρεῖς διΐστημι · οὖον γάρ διά οὗτος ἀπογνωστέον ὁ μετουσία ὁ κοινός γένος , οὐδέ ἐπί ὁ ἀριθμός , ὅτι ὁ δυάς ὁ τριάς προηγέομαι καί οὗτος ὁ τετράς καί ἐφεξῆς · οὖον γάρ ὁ δυάς ὁ τριάς ποιέω ὡς πρότερος εἰμί ὁ δύο , ἀλλά κατά ἄλλος μέν ὁ πρότερος αὐτός καί ὕστερος διαριθμέω , κατά ἄλλος δέ ὁ κοινωνία αὐτός ὁ γένος ἐν-ὑπάρχω , κατά ὅς οὐδείς μᾶλλον οὐδέ κακός ὁ ἕτερος ἐν αὐτός περιέχω ” . ἐν δέ οὗτος ὁ μέν ἄλλος ἐγώ φανερός δοκέω καλῶς εἴρω , πῶς δέ ποσός εἰμί φημί ὁ διαιω εἰς ἐνυπάρχω μέρος , οὖον πάνυ τίς παρακολουθέω . οὗτος γάρ ὅλος μᾶλλον ἀλλά οὐ ποσός παραστατικός ἐγώ δοκέω · ἄλλος δέ ὅλος καί ἄλλος ποσός ἔννοια · ὁ μέν γάρ ὅλος καί ὁ μέρος ἔχω καί ὁ οὐσία ὑπάρχω ] καί οὖον καθό ποσός , ἀλλά καθό εἶδος ἢ ἄτομος . διό καί Ἀριστοτέλης “ μή ταράσσω , φημί , ἐγώ ὁ μέρος ὁ οὐσία ὡς ἐν ὑπόκειμαι εἰμί ὁ ὅλος ” εἰμί οὖν μέρος ἔχω ὁ οὐσία , ὁ ὅς κατά ὁ εἶδος ὁ συμπληρωτικός ὁ εἶδος , οἷος ὁ ζῷον ὁ λογικός , ὁ θνητός , ὁ δέ κατά ὁ ἄτομος ὁ συμπληρωτικός ὁ ἄτομος , οἷος κεφαλή , χείρ , πούς , δῆλος ὅτι καί διαιρέω εἰς ὁ ἐνυπάρχω μέρος , ὥστε οὐ εἰμί ὁ ποσός ἴδιος , ἀλλά ἐκεῖνος κατά ὅς δυνατός εἶπον πόσος εἰμί ἕκαστος , οἷος δύο ἢ τρεῖς ἢ δίπηχυς . ὁ γάρ μέτρον ἴδιος ὁ ποσός · κἀν γάρ ἄριστος εἰμί ποσός , οὕτως ἀόριστος λέγω ὡς μήπω ὁ μέτρον γιγνώσκω , κἀν ἤπειρος ὑποτίθημι τίς , οὕτως ἤπειρος ὑποτίθημι ὡς ἀδιεξιτήτως καταμετρέω . ὅσπερ γάρ καί πρότερος εἶπον , οὐδέ ὁ διάστασις κατά ἑαυτοῦ δοκέω ἐγώ ποσός εἰμί , ἀλλά μᾶλλον ποιός · ὁ δέ γραμμή καί ὁ ἐπιφάνεια καί ὁ σῶμα διά ὁ ἐπί εἷς καί ἐπί δύο καί ἐπί τρεῖς διίστημι ποσός εἰμί κατά ἑαυτοῦ . μήποτε δέ ὁ θεῖος Ἰάμβλιχος κατά ὁ διαιρετός ἀφορίζω ὁ ποσός , ἀλλά οὐ κατά ὁ εἰς μέρος μόνος · ὁ γάρ διαιρετός εἰς ὁ μέρος οὐ ὡς ὅλος μόνος , ἀλλά καί ὡς εἷς εἰς πολύς διαιρέω , ὅσπερ ὡς ποσός ὑπάρχω . p . 6a12 μάλιστα δέ ὁ ἐναντιότης ὁ ποσός περί τόπος δοκέω ὑπάρχω ἠώς ὁ ἐναντίος ὁρίζω . εἶπον ὁ ποσός μηδείς εἰμί ἐναντίος πάνυ ἐπιστημονικός παρατίθημι ὁ δοκέω ποσός καί ἐναντίος · οὗτος γάρ διελέγχω ἀσφαλής λοιπός ὁ λόγος ὁ καθόλου δείκνυμι ὁ ποσός μηδείς εἰμί ἐναντίος . καί πρότερος μέν ὁ μέγας καί μικρός ὡς ποσός ἐναντίος παράγω δείκνυμι ὅτι οὖον εἰμί , ἀλλά πρός τίς , οὐδέ εἰμί ποσός τις αὐτός συγχωρέω εἰμί , ἐναντίος εἰμί . νῦν δέ ὁ τόπος παρατίθημι , ὁ ἐναντιότης ὁ ποσός λέγω περί ὅς τόπος μάλιστα δοκέω ὑπάρχω , οὐ ἀρέσκω οὗτος , ὡς † οἴομαι · 37v δ αὐτός γάρ εἶπον σαφῶς , ὅτι ὁ ἀφορίζω ποσός οὐδείς εἰμί ἐναντίος · ἀφορίζω δέ ποσός εἰμί ὁ ἀείρω ὁ τόπος μέρος . λέγω οὖν ὅτι οὐ εἰμί μέν οὐδέ περί οὗτος ἐναντίωσις , δοκέω δέ εἰμί . τίς οὖν ; οὐ ἀντίκειμαι ὁ ἄνω ὁ κάτω ; ἢ οὖον καθό ποσός ἀντίκειμαι · ποσός γάρ εἰμί καθό ἐπιφάνεια καί διχή διάστασις , κατά δέ οὗτος οὐδείς ἔχω ἀντίθεσις · ἀλλά εἰμί ἄρα , καθό πρός τίς ἢ καθό ποῦ ὁ ὁ ἄνω πρός ὁ κάτω ἀντίθεσις γίγνομαι · ὁ γάρ πρός τίς τις δέχομαι ἐναντίωσις , ὥσπερ καί ὁ ποῦ . καί εἴρω πολλάκις , ὅτι πολύς ὁ εἰμί κατά ἄλλος καί ἄλλος ὑπό διάφορος ἀνάγω κατηγορία . ἀγαθός δέ ἴσως λέγω ὅστις ὡς πρός ὁ πᾶς κάτω μέν ἐν , ἐπί ὅς ὁ βάρος ἔχω φέρω , ὅς δέ , ἐπί ὅς ὁ κοῦφος , καί κάτω μές εἰμί ὁ κέντρον καί ὁ μέσος , ἄνω δέ ὁ περί ὁ μέσος καί ὁ περί ὁ κέντρον · ἐν σφαῖρα γάρ ὁ κάτω καί ἄνω οὕτως θεωρέω · ὡς δέ πρός ἐγώ κάτω μέν ὁ ὑπό ὁ ἡμέτερος πούς , ὦνος δέ ὁ ὑπέρ ὁ ἡμέτερος κεφαλή . οὗτος οὖν οὕτως ἔχω ὁ μέν πρός ἐγώ λέγω ἄνω καί κάτω μόνος εἰμί πρός τίς · συμμεταβάλλω γάρ ἑκάστοτε καί οὐ εἰμί φύσις · ὁ δέ ἐν ὁ κόσμος , κατά ὅσος μέν ἀρτέομαι αὐτός ἐκ ἀλλήλων ὁ εἰμί , πρός τίς εἰμί , κατά ὅσος δέ ὁ αὐτός φύσις τοιοῦτος εἰμί ὁποῖος λέεται καί οὐδέποτε μεταπίπτω , καί ὁ ἐναντίος εἰμί δεκτικός , ὅς πλεῖστος διΐστημι , οὗτος ἐναντίος εἰμί , ὥστε οὐδέ καθό πρός τίς ἐναντίος εἰμί ὅσπερ δοκέω λέγω πρότερος , οὐδέ ἔτι μᾶλλον καθό ποσός εἰμί , οὗτος πρός τίς εἰμί ἢ ἐναντίος , ἀλλά ἄμφω οὗτος , καί ὁ πρός τίς καί ὁ ἐναντίος , ὁ αὐτός συμβαίνω ὁ ποσός ὁ κατά ὁ τόπος κατά ὁ εἴρω διαφορά , ἀλλά οὖον καθò ποσός . δηλόω δέ καί αὐτός οὖον ὁ ποσός εἶπον , ἀλλά ὁ ποσός εἰμί ὁ ἐναντιότης , καί οὖον ὁ ἀλλά περί ὁ τόπος , καί οὐ εἰμί ἁπλόος , ἀλλά δοκέω ὑπάρχω · ὁ γάρ τοιοῦτος προσδιορισμός σαφῶς ἐκεῖνος ἐμφανίζω , ὅτι ὥσπερ ὁ εὐθύς2 καί κυρτός οὖον καθό ποσός ἐναντιόομαι , ἀλλά ποσός εἰμί καί τίς ἄλλος συμβαίνω , οὕτως καί περί ὁ τόπος οὗτος συμβαίνω , καί ὥσπερ ὁ ζῷον αὐτός μέν ἐναντίος οὐδείς ἔχω , κατά διαφορά δέ ἐναντίος τέμνω , οὗτος καί ὁ τόπος κατά διαφορά ἐναντίος διαιρέω . οὖον καθό ποσός οὖν ὁ ἐναντίωσις γίγνομαι , ἀλλά κατά ἄλλος τις ὑπάρχω ὁ τόπος ποσός . ἐπεί δέ καί περί ἄλλος ποσός ὁ ἐναντίωσις συμβαίνω , ὁ μάλιστα ἐναντίος ὁ τόπος προστίθημι διά ὁ καί ὁ ἄλλος ἐναντίος ἀπό ὁ κατά ὁ τόπος διάστασις χαρακτηρίζω . λέγω οὖν ἐναντίος ὁ πλεῖστος ἀλλήλων διΐστημι , ἀλλά ἐπί ὅς ὁ ποιέω εἰδητικός εἰμί ὁ διάστασις , ἐπί δέ ὁ ποσός διαστηματικός , ὅστις καί κύριος διάστασις λέγω , καί ἀπό οὗτος καί ὁ ἄλλος . Αλ εἰμί ὁ πλεῖστος διίστημι ἐναντίος , πλεῖστος δέ διΐστημι ἐν σφαῖρα ὁ κατά διάμετρος , πῶς οὖον οὗτος φησιv ἐναντίος , ἀλλά ὁ μέσος ὁ πέριξ ; ἢ ὅτι ὡς μέν κατά διάστασις ὁ κατά διάμετρος ἐναντιόομαι , ὡς δέ ἐν σφαῖρα καί ἐν κόσμος καί κατά ὁ εἶδος αὐτός ὁ μέν κατά διά μέτρον ἐν ὁ πέριξ εἰμί ἄμφω ὁ αὐτός εἰμί φύσις καί οὐδείς ἀλλήλων διαφέρω , ὁ δέ μέσος ὁ πέριξ κατά αὐτός ὁ εἶδος διΐστημι · διό καί αὐτός εἶπον ὁ μέσος διάστασις πλεῖστος εἰμί πρός ὁ πέρας ὁ κόσμος , ἵνα ὅλος ὁ ἄνω λαμβάνω ὡς ὁμοφυής πρός ὅλος ὁ ἵνα δέ μή ὁ ὡς πρός ἐγώ ἄνω καί κάτω νομίζω τις λέγω , ὁ μέσος καί ὁ πέριξ παρατίθημι κατά φύσις καί ἀμετάβλητος ἔχω ὁ διαφορά . αλλά πῶς ὅς ὁ κυκλοφορητικός εἰμί σῶμα ; κοῦφος γάρ καί πυρός ὁ χώρα οὗτος . ἢ εἰμί μέν φύσις ὁ πυρός ὁ ἄνω τόπος , κατά συμβαίνω δέ εἰμί καί ὁ πέμπτος οὐσία . ἴδιος ὅς ἄρα αὐτός ὁ κύκλος , οὗτος δέ ὁ πέριξ · συμβαίνω δέ αὐτός ἀνώτερος εἰμί ὁ πῦρ , ὅς φημί Ἰάμβλιχος , ἄλλος οὗτος συμβαίνω λέγω καί οὐ οἷος ὁ ἐν ὁ γένεσις παρυφίστημι , ἀλλά ἐπεί καί ὁ ἄνω ἐπέκεινα καί περιεκτικός εἰμί ὁ ἄνω , διά οὗτος ἄνω2 εἄν λέγω δικαίως . ’αλλά ὁ ἄνω καί κάτω , φημί , ὅσος μή πρός τίς λέγω , αὐτόθεν ἐναντίος εἰμί μέρος τόπος εἰμί καί οὖον διαφορά κατά μέρος κατηγορέω · κάτω μέν γάρ εἰμί ὁ μέσος , ἄνω δέ ὁ πέριξ · ὁρίζω δέ οὗτος ὁ ὁ Ζ κοῦφος καί βάρος φυσικός κατά τόπος κίνησις πλεῖστος ἀλλήλων διΐστημι . ἀλλά εἰμί μέν εἰμί , φημί , ὁ τόπος αἴτιος ὁ ἐπί τοσόσδε κίνησις καί ὁ ἐν ὁ σύστασις καί φορός ὁ σῶμα ἀποπεράτωσις , δύναμαι τις λέγω ὅτι ὁ τόπος κατά ἑαυτοῦ ὁρίζω ὁ κινέω · εἰμί δέ ὁ ὁ σῶμα καί ὁ κατά ὁ οὐσία κίνησις ὁ πέρας ἀφορίζω ὁ τόπος , οὐ εἄν εἰμί κατά ἑαυτοῦ ὁ τόπος οὐδέ εἄν ἔχω μέρος οὗτος . Πολύς δέ καί περί τόπος γίγνομαι ὁ δόξασμα διαφορά . ὁ μέν γάρ κατά ὁ πρός τίς φημί αὐτός ἀφορίζω · καθό γάρ περιεκτικός ἐστιv ὁ σῶμα , νοέω ὡς τόπος , ὁ δέ περιέχω πρός ὁ περιέχω λέγω ὡς πρός τίς · ὁ δέ διάστημα αὐτός λέγω ποσός εἰμί φημί , ἀλλά οὖον πρός τίς . καί ὁ ἄνω δέ καί κάτω ὁ μέν ἐν ὁ πᾶς ἀπολείπω καί ἐναντίος αὐτός τίθημι , ὁ δέ οὔτε ἐναντίος οὗτος εἰμί συγχωρέω οὔτε ἐν ὁ πᾶς ὅλως ὑφίστημι λέγω · εἰμί γάρ ὁ πρός τίς , ὥσπερ καί ὁ δεξιός καί ἀριστερός . ὁ δέ Πυθαγόρειος ὁ τόπος πέρας ἅπας εἰμί ὁ εἰμί φημί , ὁ μέν λέγω αὐτός ὁ Αριστοτέλης λέγω δοκέω , ὁ δέ ἀληθής παμπολύς διαφέρω · ὁ μέν γάρ ὁ πέρας περιέχω κατά ὅς περιέχω ὁ περιέχω ὁ τόπος εἰμί φημί , διό ὁ ἔξω οὐρανός οὐδέ φημί εἰμί ἐν τόπος · ὁ δέ ὁ ἑκαστος ὁ | ὁράω πέρας λέγω ὁ τόπος , ὁ ἕκαστος εἶδος ὅρος , ἐν ὅς ἱδρύω καί ὑπό ὅς ἀνέχω , τόποv λέγω . οὕτως δέ ὁ τόπος καθολικός καί θεωρητικός ἀποδίδωμι καί ὁ ὅς κατά ὁ ὁ οὐσία ὑπεροχή θεωρητέον καθαρότης καί δύναμις προέχω καί πᾶς ὁ τοιοῦτος , ὁ δέ κάτω ὁ ἀντίκειμαι . καί δῆλος ὅτι κοινῶς οὕτως καί ἀπόλυτος ἐπί πᾶς οὗτος δυνατός θεωρέω καί κατά ὁ ἴδιος ἕκαστος ἕκαστος φύσις αὐτός περιλαμβάνω . διά οὗτος γάρ καί ἐν ὁ πᾶς ὁ ἀνέχω πᾶς καί σφίγγω δύναμις ἐν ὁ οὐρανός ἱδρύω κατά ὅς ὑπεροχή ὁ πᾶς πέρας . p . 6a19 οὖον δοκέω δέ ὁ ποσός ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός ἔως ὁ ὥστε ὁ ποσός οὐ ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός . καί οὗτος ὁ οὐσία προσέοικα ἔχω ὁ ποσός , φημί δέ ὁ μή ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί κακός · καί γάρ καί αὐτός ὥσπερ ὁ οὐσία οὖον μετέχω ὁ κατά ὁ μᾶλλον καί κακός ἀπειρία , διότι ἐν ὁρίζω εἶδος κρατέω . καί διά οὗτος δέ δείκνυμι ὁ μή εἰμί ἐναντίωσις ἐν ὁ ποσός · ὁ γάρ μή ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός οὐδέ εἄν ἐναντίωσις ἔχω λέγω . ἀρχή γάρ ὁ ἐπί ὁ ἐναντίος μεταβολεύς ὁ ὕφεσις καί ὁ ἐλάττωσις ὁ προυπάρχω εἶδος · μίξις γάρ ὁ ἐναντίος ὁ ἀμύδρωσις . διό ὅς εἰμί ἐναντίος , οὗτος ὑπάρχω ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός , καί ἀνάπαλιν . ὁ δέ ἀπόδειξις ἐκ ὁ ἐπαγωγή ὁ Αριστοτέλης ποιέω ὁ μή ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί κακός , ἐπί τε ὁ ἀφορίζω ποσός ἔπειμι , ὅταν λέγω ὁ δίπηχυς καί ὁ τρεῖς , καί ἐπί ὁ ἀόριστος , ὅταν λέγω οὔτε χρόνος ἕτερος μᾶλλον χρόνος . αἴτιος δέ οἴομαι ὁ ὁ ποσός μή ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός ὁ καί ὁ κατά ποσός ὁρίζω καί καί μετρέω · εἰμί οὖν καί ὁ ἄλλος ὅρος γίγνομαι ὁ ποσός , πῶς εἄν αὐτός ὁ κατά ὁ B μᾶλλον καί κακός ἀοριστία μεταλαμβάνω ; εἰμί δέ μείζων μέγεθος μέγεθος λέγω καί πλείων ἀριθμός ἀριθμός , καί ἐν οὗτος πολύς ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός θεωρέω μᾶλλον γάρ μείζων ὁ Ὑμηττός ὁ Καύκασος ἢ ὁ Ἄθως , καί μᾶλλον πλείων ὁ τρεῖς ὁ ἑπτά ἢ ὁ πέντε ) , κατά ὁ πρός τίς αὐτός ὁ μᾶλλον καί κακός ὑπάρχω εἴρω . εἰμί δέ καί μᾶλλον μέγας ὁ Καύκασος , κακός δέ ὁ Ἄθως καί ἔτι κακός ὁ ῾Υμηττός , κατά ὁ ἀόριστος συγχωρέω ἄν τις ἐπιδέχομαι καί ὁ ποσός ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός , ὥσπερ καί ἐναντίωσις · ὁ γάρ μή πρός τίς λέγω μέγας , ἀλλά κατά ἑαυτοῦ ἀντίκειμαι ὁ κατά ἑαυτοῦ λέγω μικρός . καί οὕτως Ανδρόνικος διατάσσω . Πλωτῖνος δέ οὐδέ εἰμί ὅλως πρός τίς μέγας φημί , ἀλλά ἄκυρος πολλάκις ἀντί ὁ μείζων ὁ μέγας λέγω ἐγώ . p . 6a26 Ἴδιον δέ μάλιστα ὁ ποσός ὁ ὅσος τε καί ἄνισος λέγω ἠώς ὁ ὥστε ὁ ποσός μάλιστα εἄν εἰμί ἴδιος ὁ ὅσος τε καί ἄνισος λέγω . ’αποδιδωμι ὁ παρακολουθέω ὁ ποσός ὁ κοινός καί πρός ἄλλος κατηγορία ὁ ἴδιος νῦν ἀποδίδωμι , ὅς καί πᾶς καί μόνος ὁ ποσός ὑπάρχω · οὗτος δέ εἰμί ὁ ἴσος τε καί ἄνισος λέγω . πάλις διά ὁ ἐπαγωγή ἀποδείκνυμι ἐπί τε ὁ συνεχής καί ἐπί ὁ διά-ὁρίζω ποσός κατά ἕκαστος ἔπειμι . ὅτι δέ ἴδιος οὗτος ὁ ποσός , δείκνυμι εἄν οὕτως · ὁ ποσός καθό ποσός μετρητός εἰμί · ὁ μετρητός ποτέ μέν ὁ αὐτός μέτρον μετρέω φύω , ποτέ δέ πλείων ἢ μικρός · εἰμί δέ ὁ μέν ὁ αὐτός μέτρον μετρέω ἴσος , ὁ δέ πλείων ἢ μικρός ἄνισος · ὁ ἄρα ποσός καθό ποσός ἴσος τε καί ἄνισος λέγω . καθό γάρ ποσός , μετρητός · καθό δέ μετρητός , οὗτος αὐτός ὑπάρχω · καί γάρ καί ὁ ἄλλος ὁ μετρητός εἰμί διά ὁ ποσός ὑπάρχω · οὖον γάρ ὅς ξύλον μετρέω ὁ ξύλον , ἀλλά ὅς μέγεθος καί ποσός . κύριος οὖν ἐπί ὁ ποσός ὁ ἴσος τε καί ἄνισος λέγω , ἐπί δέ ὁ ἄλλος οὖον κύριος · λευκός γάρ λευκός ἴσος οὖον κύριος , ἀλλά καταχρηστικός λέγω , κύριος δέ ὅμοιος ὁ λευκόν καί πᾶς ὁ κατά ποιότης ἀφορίζω · οὕτως γοῦν καί διάθεσις διάθεσις ἴσος μέν κύριος οὐ εἄν λέγω , ὅμοιος δέ . εἰμί οὖν καί πᾶς ὑπάρχω ὁ ποσός , ὡς διά ὁ ἐπαγωγή δείκνυμι , καί μόνος , ὡς νῦν δηλόω οὔτε γάρ ἐπί ποιότης κύριος λέγω ὁ ἴσος ἀλλά ὁ ὅμοιος , οὔτε ἐπί οὐσία καθό οὐσία , ἀλλά καθό μέγεθος καί ποσός μετέχω ) , εἰκότως ἴδιος λέγω ὁ ποσός . Ἀρχύτας δέ καί αὐτός ὁ ὅσος καί ἄνισος ἴδιος ὁ ποσός λέγω ἐν πλῆθος καί μέγεθος θεωρέω φησιv αὐτός καί ἐν ῥοπή , οὔτε δέ οὐδίᾳ οὔτε ποιότης οὗτος τίς παρέπομαι . τριχῶς οὖν αὐτός ὁ ὅσος καί ἄνισος ἀφορίζω κατά ὁ τρεῖς ὁ ποσός διαφορά . ὁ μέντοι Αλέξανδρος ἀκόλουθος τις Ἀριστοτέλης ὁ ῥοπή οὐ ἐν ποσός τίθημι , ἀλλά ἐν ὁ ποιός , καί ἐπί ὁ βάρος ὁ ἕννυμι καί ἀνέρχομαι οὖον κύριος λέγω3 φημί , ἀλλά καταχρηστικός · ὁ γάρ ὅμοιος καί ἀνόμοιος καί ἐπί οὗτος ἁρμόζω , ὥσπερ ἐπί ὁ ἄλλος ποιέω . καί ὁ καταμετρέω δέ φημί καινός ἐπί αὐτός λέγω · “ ὡς γάρ ἐπί ὁ λευκός δεκαπλάσιος λέγω λεκός ὅδε ὅδε , οὖον ὁ ὁ λευκός δέκατος μέρος καταμετρέω , ἀλλά ὁ ὁ ἐπιφάνεια ἐν εἰμί ὁ λευκός · εἰμί δέ οὔτως κατά συμβαίνω ἄν · ὁ γάρ ὁ σῶμα ἐν οἶς ηβαρυος καταμετρέω · κατά ποιότης γάρ , οὖον κατά μέγεθος ὁ βαρύς εἰμί , ἐπεί πᾶς εἰμί ὁ βαρύς εὐθύς καί μίγνυμι ὁ κοῦφος , εἰ εἰμί καί πλείων μέτρον · εἰμί δέ μή καταμετρέω , οὐδέ ἄν ὁ ἴσος καί ἄνισος λέγω ἐπί ὁ βαρύς ἤ ὁ κοῦφος ” . οὗτος ὁ Ἀλέξανδρος καί αὐτός λέγω κατά ὁ πολύς λέγω ὁ νέος ἐξηγητής τρεῖς γένος ὁ ποσός κατά ὁ ὁ Ἀρχύτης τίθημι οὖον διά ὁ σῶμα μετρητός ὁ βάρος φημί · εἰμί γάρ ἄν ὁ αὐτός ὁ σῶμα καί ὁ βάρος μέτρον , νῦν δέ πολλαχοῦ ὑπεναντίος ἔχω ὁ ὁ σῶμα μέτρον καί ὁ ῥοπή , ὥσπερ ἐπί μολίβδος τε καί ἔριον ὁ μέν ὁ σῶμα μέτρησις ἄνισος εἰμί , ἄν οὐτάω τυγχάνω , ὁ δέ ῥοπή ῥοπή ῥοπή ἴσος , ἤ καί ἀνάπαλιν ὁ μέν ἴγκοι ἴσως ἔχω , ὁ δέ ῥοπή ἄνισος . καί σχεδόν ἐπί πᾶς ὁ σῶμα ἄνισος ὁ ὄγκος εἰμί ὁ ῥοπή · καί γ ὁ ὄγκος εἰμί ὁ ῥοπή . καί γάρ καί ἄλλος ποσός εἶδος ἐν ὁ μέγεθος καί ἄλλος ἐν ὁ ῥοπή · ὁ γάρ μνᾶ καί ὁ τάλαντον κατά εἶδος διαφέρω ὁ πούς πούς καί ὁ πῆχυς , ὥστε εἰμί ὑπό ἄλλος ποσός μετρέω , οὔτε ποιός εἰμί οὔτε ἐν τις ὁ ἄλλος ποσπαω περιέχω . ὁ δέ Ἀλέξανδρος προλαμβάνω οὐ οἶδα ὅπως ὁ ἐν ἀρχή ὁ Κάτο μένω εἰμί ὁ μετρητός , ἀλλά μή καί κατά ῥοπή συνάγω ὁ εἰμί μή ποσός ὁ ῥοπή , χαρανκτήρων ἄν τις διαφορά γίγνομαι ὁ παραλλαγή , ὡς καί ἐπί ὁ ἄλλος οὗτος θεωρέω , ὅσος ποιότης παραλλάσσω · νάω δέ ὁ μέν ῥοπύ , κατά ὅσος εἰμί ῥοπή , ὁ αὐτός ἔχω ἰχει ἰδιότης , ὁ δήω ἕλκω τοσόσδε ἤ τοσόσδε παραλλάσσω κατά ὁ λογισμός ὁ ἐπί ὁ μέσος σύννευσις . τρεῖς οὖν εἶδος ὁ ποσός καί τριχῶς ἐπί αὐτός θεωρέω ὁ τε ἴσος καί ὁ ἄνισος . απρους δέ τις πρός ὁ ὑπό Ἀριστοτέλης εἴρω , εἰμί ὁ ὅμοιος καί ἀνόμοιος μή εἰμί ποσός ἴδιος ποσός ἴδιος , ἀλλά ποιέω , πῶς ὅμοιος μέγεθος λέγω · ὅμοιος γάρ τρίγωνος καί τετράγωνος ἔχω παρά ὁ γεωμέτρης ἀναγεγραμ - Μένα καί δῆλος ὅτι καί ἀνόμοιος . μήποτε οὖν ὥσπερ ὁ ποιέω ὁ ἴσος ὑπάρχω κατά ὁ συνυπάρχω αὐτός ποσός , οὕτως καί ὁ ποσός ὁ κατά ὁ ἐν αὐτός ποιός · καί γάρ ὁ τρίγωνος ποσός μέν εἰμί κατά ὁ ὁ διάστασις αὐτός μετρητός , ποιός δέ κατά ὁ μορφή καί ὁ ἰδιότης , κατά ὅς καί ὁ ὅμοιος ἔχω , ὥσπερ ὁ ἴσος κατά ὁ ποσότης . διό καί ὅμοιος εἰμί ἄνισος πολλάκις εἰμί , ὡς κατά ἄλλος μέν αὐτός ὁ ὁμοιότης , κατά ἄλλος δέ ὁ ἰσότης ὑπάρχω . ἄλλος δέ ἀπορέω , πῶς ἐναντιότης ἀπό ὁ ποσός ἀναιρέω ἐν ὁ ἴδιος αὐτός ἐναντίωσις ὑποτίθημι ὁ ἴσος καί ἄνισος . καί λύω λέγω ὁ ὁ ἴσος καί ἄνισος ἀντίθεσις μή εἰμί ὡς ἐναντίος , ἀλλά ὡς πρός τίς περί ποσός θεωρέω , ὥσπερ ὁ ὅμοιος καί ἀνόμοιος πρός τίς περί ποιός . ὅλως δέ , ὅπως εἄν ἔχω ὁ ἴσος καί ἄνισος , οὖον αὐτός εἰμί ὁ ποσός , ἵνα καί ἐναντίωσις ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἀλλά ἐπισυμβαίνω ὁ ποσός · εἰμί δέ τις ἐπί οὐσία ὁ ὅσος καί ἄνισος τάσσω ὁ πύργος ὁ πύργος ἴσος λέγω , ἢ ἐπί διάθεσις ἢ ἐνέργεια , οὖον καθό οὐσία οὐδέ καθό ποιός , ἀλλά καθό ποσός μετέχω , ὑπάρχω αὐτός . ποῖος δέ εἰμί ὁ μέτρον ἐπί δύναμις καί ἐνέργεια , ἆρα ἀριθμός ἢ ὁ ὁ ῥοπή ποσός , ἄξιος εἄν εἰμί ἐπιζήτησις . Εκ δέ τρίτος ἀπορέω , πῶς ἴδιος λέγω ὁ ποσός ὁ ἴσος καί ἄνισος , εἴπερ μή πᾶς ὁ ποσός ὑπάρχω · οὔτε γάρ ὁ μονή οὔτε ὁ στιγμή ἴσος ἢ ἄνισος λέγω · εἰμί γάρ ἴσος μέν ὁ ὁ αὐτός μέτρον Ἰσάκις μετρέω , ἄνισος δέ ὁ ἀνισάκις , οὔτε δέ Ἰσάκις οὔτε ἀνισάκις ὁ αὐτός μέτρον μετρέω ὁπότερος οὗτος εἰμί γάρ εἄν οὐκέτι ἀμερής ) , δῆλος ὅτι οὐδέ ἴσος οὔτε ἄνισος εἰμί οὐδέτερος . οὗτος δέ ὅς ἀπορία ὁ μέν λύω καί ποσός ὑποτίθημι οὗτος καί ἴσος καί ἄνισος δείκνυμι . καί εἰμί εἄν οἴομαι τοιοῦτος τις δεῖξις · ὁ μονή καί ἑαυτοῦ καί ὁ ἄλλος μόνος Ἰσάκις μετρέω , ἅπαξ γάρ · ὥστε Ἴσαι εἰμί ὁ μόνος . καί ὁ σημεῖον ὁμοίως · εἰμί γάρ ἐφαρμόζω πᾶς σημεῖον πᾶς , ἅπαξ ἑαυτοῦ τε μετρέω καί ὁ ἄλλος . τις δέ λύω ὁ ἀπορία μή προσίημι ὁ ποσός εἰμί ὅς μόνος καί ὁ σημεῖον · εἰμί γάρ μήτε συνεχής εἰμί ποσός μήτε διά-ὁρίζω , ἐν δέ οὗτος πᾶς εἰμί ὁ ποσός , οὐ εἄν εἰμί ποσός , οὐδέ μετρητός ἄρα , ὥστε οὐ ἁρμόζω αὐτός οὐδέ ὁ ἴσος οὐδέ ὁ ἄνισος λέγω . καί γάρ ὁ μέν μονή ἀρχή εἰμί ἀριθμός καί οὐ ἀριθμός , ὁ δέ στιγμή ἀρχή μέγεθος καί οὖον μέγεθος , ὥστε ἀρχή ποσός ἄμφω καί οὖον ποσός . καί ὁ ἴσος τοίνυν καί ἄνισος ἀρχή εἰμί , οὔτε οὖν ποσός οὔτε ἴσος καί ἄνισος , ἀλλά οὔτε παντελῶς οὗτος ἐκβαίνω , διότι ἀρχή αὐτός εἰμί . Επειδή δέ ἐνταῦθα διαρθρόω ὁ Πορφύριος ἐπιχειρέω ὁ Ανδρόνικος κατακολουθέω ὁ ἔννοια ὁ τε εἷς καί ὁ μόνος καί ὁ στιγμή , οὖον ὁ κατά ἰδέα λέγω , ἀλλά ὁ κατά αἴσθησις ἢ διάνοια ἐναργής , περί ὅς καί ὁ πάρειμι πρόεσις πραγματεύομαι , φέρω καί ἐγώ ὁ λέγω παρακολουθέω . “ ὅταν γάρ , φημί , εἷς λέγω ἢ μῆκος ἢ πλάτος ἢ βάθος , σκεπτέος πῶς ὁ ἐν φημί . ἢ δῆλος ὡς ὁπόταν τις σῶμα θεάομαι συνεχής μέν ὅλος ἑαυτοῦ περί πᾶς ὁ μόριον , περιγράφω δέ ἴδιος καί ὁ ἄλλος ἅπας χωρίζω , εἷς ὁ τοιοῦτος συνεχής ὀνομάζω καί ὁ ὁ μόριον αὐτός πρός ἀλλήλων συνέχεια ἕνωσις . καί οὕτως ὁ ὁ ἀριθμός εἷς νοέω , ὁ δέ ὁ εἶδος ἐν καί ὁμοειδής γιγνώσκω ὁ συμβεβηκός ὁ ἄτομος κατά ὁ ἔνειμι διαφορά Χωρίζοντες . ὅταν δέ μή μόνος ἐάω ἀλλά καί Χωρὶς ἄλλος πᾶς ὁμογενής ἢ ὁμοειδής ἢ ὅλως σύζυγος ὑπάρχω , τηνικαῦτα μένω ὀνομάζω , συντίθημι ἤδη τίς ὁ μένω σημαίνω ἐκ τε ὁ εἷς καί ὁ κατά ὁ ἀπηρημῶσθαι ὁ ἄλλος καί μονόω σχέσις · μόνωσις γάρ συνέρχομαι ὁ ἐν ὀνομάζω μόνος . οὖον διαφέρω δέ μόνωσις εἶπον ἢ μόνος · κατά εἷς γάρ ὑπόκειμαι πρᾶγμα ἄμφω οὗτος λέγω · οὐκέτι μέντοι ἐπί ὁ δύο καί τρεῖς καί ὁ ἐφεξῆς ὁ ἀνάλογος ὁ μόνωσις λέγω , διότι ἐν πλῆθος εἰμί ἕκαστος ἀριθμός . εἰμί οὖν αχέσις ὁ εἷς κατά ὁ πρός ὁ ἄλλος πᾶς ἀντίθεσις , ὅταν ἐκεῖνος μονόω . ἐπεί δέ ὁ στιγμή μόνος τίθημι λέγω3 τις , ὁ δέ μόνος στιγμή ἄθετος , οὕτως ἀκούω οὗτος οὐ ὁ μόνος στιγμή γίγνομαι κατά προσθήκη ὁ θέσις · οὔτε γάρ ὁ μονή μένω ἔτι μονή θέσις προσλαμβάνω οὔτε ὁ στιγμή μένω στιγμή ὁ θέσις ἀποβάλλω . ἔοικα οὖν ἀναλογία ταὐτότης ἐμφαίνω μόνος , ὁ δέ ὑπόστασις ἕτερος ὁ στιγμή ἀπό ὁ μόνος , καί οὐ ἥσσων γε ὁ σημεῖον ἀρχή καί πέρας εἰμί ὁ μέγεθος ἤ2 ὁ μονή ὁ ἀριθμός . λαμβάνω δέ ἄν τις στιγμή ἐναργής νόησις ἐκ ἀνάλυσις · ὁ δέ ἀρχή ὁ ἀνάλυσις ἐκ ἔννοια γίγνομαι φυσικός ὑπάρχω ἅπας . ὁ σῶμα μῆκος ἔχω καί πλάτος καί βάθος , καί κατά εἷς ἕτερος μέν ὁ μέρος τις , ἕτερος δέ ὁ πέρας λαμβάνω . καί ὁ μέν μέρος ὁ αὐτός ἔχω ὁ ὅλος διάστασις , ὁ μέν ὁ σῶμα μέρος τριχῆ διίστημι , ὁ δέ ὁ ἐπιφάνεια διχή , ὁ δέ ὁ γραμμή μοναχός · ὁ δέ πέρας ἀεί εἷς διά - στάσις λείπω ὁ περατουμενοω · εἰμί γάρ ὁ γραμμή κατά εἷς διάστασις ὑφίστημι , ὁ τέρας αὐτός οὐδέ οὗτος ἔχω , ὥστε ἀδιάστατος τε καί ἀμερής εἰμί ” . ὁ δέ ἀπόφασις ὁ ποσός καί ὁ πτῶσις ὅμοιος ὁ ἐπί ὁ οὐσία , ἐπί μέντοι ὁ πλῆθος διαφωνέω · οὔτε γάρ ἐπί ὁ εἷς πληθυντικός εἰμί ἐκφέρω οὔτε ἐπί ὁ πλῆθος ἑνικός , δίπηχυς δέ καί πολύς καί μέγας λέγω καθάπερ δίπηχυς καί μέγας καί πολύς . λέγω δέ καί στερητικός ἐν ὁ ποσός · ὁ γάρ ἤπειρος κατά στέρησις λέγω ὁ πέρας ἔχω , ὁμοίως δέ καί ὁ ἀμερής , ὅτι ὁ γένος εἰμί ὁ ἔχω οὐ ἔχω , ὁ μέν ἐπί ὁ ἀριθμός , ὁ δέ ἐπί ὁ γραμμή . ὡς δέ ἀπό ὁ ποιέω ὁ πῶς παρεγκλίνω , οἷος δικαίως , καλῶς , οὕτως ἀπό ὁ ποσός ὁ ποσαχῶς , οἷος τριχῶς , καί ἔτι ποσάκις , δίς , τρίς , πολλάκις , ὀλιγάκις . ἕκαστος δέ ὁ εἰμί εἷς καί ὅλος λέγω , στιγμή δέ καί μονή ὅλος οὖον λέγω · ὅλος γάρ εἰμί ὁ συμπληρόω πᾶς ὁ μέρος , οὗτος δέ ἀμερής εἰμί . ἐπί δέ οὗτος ὁ Ἰάμβλιχος τύπος τις παραδίδωμι , πῶς ἔνειμι ὁ τε ποσός καί ὁ ἄλλος κατηγορία ὁ ἴδιος κατά ἕκαστος εὑρίσκω . συμβεβηκός καί οὗτος κοινῶς ἐπί πᾶς ὁ εἶδος ἕκαστος ἐνυπάρχω θεωρέω , οἷος ἐπί πᾶς ποσός σύνειμι ὑπερχέω καί ἔλλειψις συμφυής συνυπάρχω κοινῶς τε ἐπί πᾶς ὁ εἶδος ὁ ποσός ἐν-ὑπάρχω , καί κατά οὗτος ζητέω μάλιστα δεῖ ὁ ἴδιος ὁ ποσός . καί ἐπεί ὁ μέν ὑπερέχω καί ἐλλείπω ὡς εἷς ὁ συναμφότεροι ἄνισος τίθημι , οὗτος δέ ἀντιτίθημι ὁ ἴσος , εἰκότως διά οὗτος εἰμί ἴδιος ὁ ποσός ὁ ἴσος τε καί ἄνισος λέγω . καί ἐπί ὁ οὐσία δέ συμφυής καί κοινός ὁ αὐτός θεωρέω ἰδίωμα ἐπί πᾶς ὁ ἐν γένεσις οὐσία ὁ ὁ δύναμις ἐπιτηδείως πρός ὑποδοχή ὁ ἐναντίος παρασκευάζω , καί ἐπί ὁ ποιότης δέ ὁ ὁ ὁμοιότης καί ἀνομοιότης ὡσαύτως ἐν-ὑπάρχω , καί ἐπί ὁ ἄλλος κατηγορία παραπλήσιος ἔνειμι ἀνευρίσκω ὁ ἕκαστος ἴδιος ” . ἀλλά ἐπί ὁ ἑξῆς κατηγορία ὁ Ἀριστοτέλης συμμεταβαίνω .