simplicius.in-aristotelis-categorias-commentarium 10
Συμπληρωθέντος δὲ τοῦ περὶ τῶν δέκα κατηγορτῶν λόγου ὁ Ἀρχότας προστίθησιν ὅτι ἡ τῶν ἄλλων κατηγοριῶν ὑπόστασις πλὴν τῆς οὐσιας περὶ τὸ ἄτομον θεωρεῖται καὶ αἰσθητὸν καὶ οὐ περὶ τὸ καθόλου καὶ νοητόν · γράφει δὲ οὑτως · ἐπεὶ δὲ τέλος ἔχοντι τὰ σημαίνοντα καὶ τὰ σημαινόμενα , οἷς ποτε χρεόμενος ἄνθρωπος ἐκπληροῖ τὸ τέλεον τῶν λόγων σόσταμα , ποτιδιωρίσθω ποτί γε τοῖς εἰρημένοις , ὅτι τὰν ἐφαρμογὰν τούτων πάντων οὐκ αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ἀλλὰ ὁ ἄνθρωπος ἐπιδέχεται . καὶ γὰρ ποιὸν ἀνάγκα καὶ πάλιν ποσὸν καὶ ποτί τί πως ἔχεν τὸν τινὰ ἄνθρωπον , ἔτι δὲ ποιὲν καὶ πάσχεν καὶ κεῖσθαι καὶ ἔχεν καὶ ἐν τόπῳ ἦμεν καὶ ποκά . αὐτὸς δὲ ό ἄνθρωπος . ὅς τὰν πράταν ἐπιδέχεται σημασίαν , λέγω δὲ τὸ τί ἐστιν κατὰ τὰν ἰδέαν , οὔτε ποιός τίς ἐστιν οὔτε παλίκος οὔτε ποτὲ γεροντικῶς ἔχων , οὐδὲ μὰν ποιέων τι ἢ πάσχων τι οὐδὲ κείμενος οὐδὲ ἔχων τι οὐδὲ ἐν τόπῳ καὶ ποκὰ ὑπάρχων · πάωτα γὰρ ταῦτα φυσικᾶς οὐσίας καὶ σωματικᾶς συμβάματά ἐντι , ἀλλ' οὐ νοατᾶς καὶ ἀκινήτω καὶ καὶ προσέτι ἀμερέος " . εἶτα ὀλέγα περὶ συνθέσεως εἰπὼν τῶν άπλῶv φωνῶν , ἅπερ ό Ἀριστοτέλης ἐν Περὶ ἑρμηνείας βιβλίῳ κατέταξεν , ἐπὶ τέλει δὲ τὴν εἰς δέκα διαίρεσιν τῶν γενῶν ὡς οἰκείαν ταῖς ἀρχαῖς καὶ καὶ τῇ ὡρισμέναις οὐσίαις καὶ διὰ τοῦτο ἐν ἀριθμῷ καὶ τῷ παντὶ ἀριθμῷ 95v ἀποδείκνυσιν . Ὁ μέντοι Ἀριστοτέλης μετὰ τὰς κατηγορίας ἐξετάζει τὰ οἰκείως ἔχοντα πρὸς αὐτάς , ὡς αὐτίκα μάλα εἰσόμεθα · ἔστιν δὲ ταῦτα περὶ ἀντικειμένων εἰπεῖν καὶ περὶ προτέρου καὶ ὑστέρου καὶ περὶ τοῦ ἅμα καὶ περὶ τῶν εἰκῶν τῆς κινήσεως καὶ περὶ τῆς τοῦ ὔχειν ὁμωνυμίας . ἀλλὰ κοινῶς πρῶτον περὶ αυτῶν ζητητέον , τί δήποτε ἐπὶ τῷ τέλει τῶν Κατηγοριῶν ταῦτα πρόσκειται καὶ τίνα χρείαν παρεχόμενα . τινὲς μὲν γάρ , ὧν καὶ Ἀνδρόνικός ἐστιν , παρὰ τὴν πρόθεσιν τοῦ βιβλίου προσκεῖσθαί φασιν ὑπό τινος ταῦτα τοῦ τὸ τῶν Κατηγοριῶν βιβλίον Πρὸ τῶν τόπων ἐπιγράψαντος , οὐκ ἐννοοῦντες οὗτοι , πόσην χρείαν οὐ τῇ τοπικῇ πραγματείᾳ μόνον ἀλλὰ καὶ τῷ περὶ τῶν κατηγοριῶν λόγῳ εἰσάγει τὰ εἰρημένα . ἄλλοις δὲ καὶ Πορφυρίῳ ἀρέσκει πρὸς σαφήνειαν συντελεῖν τὰ θεωρήματα ταῦτα , διότι τῶν ἐν ταὶς κατηγορίαις μνήμης τυχόντων ὀνομάτων , ὅσα μὲν οὐκ ἧν κατὰ τὰς κοινὰς ἐννοίας προειλημένα , ταῦτα ἐν ἀρχῇ προὔλαβεν ὁ Ἀριστοτέλης στοτέλης καὶ διήρθρωσεν , ὥσπερ τὸν περὶ τῶν ὁμωνύμων καὶ συνωνύμων λόγον , ὅσα δὲ ἦν μὲν ἐν ταῖς κοιναῖς ἐννοίαις προειλημμένα , διαρθρώσεως δὲ πλείονος δδεῖτο , τούτων τὸ συγκεχυμένον τῆς προλήψεως μετὰ τὴv συμπλήρωσιν διήρθρωσεν πρὸς πρὸς τὸ μὴ διακόπτειν τὸ τοῦ λόγου συνεχὲς μεταξὺ τὴν τούτων διάρθρωσιν παρεμβάλλοβτα . οἱ δὲ ταῦτα λέγοντες λέγουσιν μέν τι , οὐ μέν|τοι γε τῆς ὅλης αἰτίας περικρατοῦσιν . πολὺ γὰρ τούτων , πρὸ τούτων , 96r ὥς φησιν Ἱάμβλιχος , τὴν ἐπίκρισιν περιέχει ταῦτα πάντων πάντων οἷς οἰς ἐχρήσατο , τουτέστιν τῶν ἀντικειμένων καὶ τῶν λοιπῶν . ἐπεὶ γὰρ χρήσιμα ταῦτα ἦν εἰς τὴν τῶν κατηγοριῶν εὕρεσίν τε καὶ βεβαίωσιν , ταῦτα δὲ οὐκ ἦν ὀρθῶς ἐπικρίνειν μὴ τοὺς μὴ τοὺς ἀκριβεῖς περὶ αὐτῶν λόγους ἐπὶ τέλει καὶ τούτους . καὶ οὐκ ἀδιατάκτως ἀλλὰ διατεταγμένως αὐτοῦς ἐξέθετο . ἐπεὶ γὰρ καὶ ἐν τῷ περὶ τῆς οὐσίας λόγῳ καὶ ἐν ταῖς ἄλλαις κατηγορίαις ἐζήτησεν , εἰ ἐπιδέχονται τὸ ἐναντίον , ἐν δὲ τοῖς περὶ τοῦ πρός τι . εἰ τὸ μέγα τῷ μικρῷ ἐναντίον ἤ ἀντίκειται μᾶλλον , μνημονεύσας δὲ τούτων τίνι διαφέρει τὰ ἐναωτία τὰ ἐναντία τῶν ἀντικειμένων ἀκολούθως μετὰ μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν κατηγοριῶν τὸν περὶ ἀντικειμένων λόγον ποιεῖται ἕνεκα τῆς ἐπικρίσεως τοῦ κοινῶς συνυπάρχοντος χοντος ἢ μὴ ὑπάρχοντος πάσαις ταῖς κατηγορίαις . πάλιν δὲ μετὰ τὴν αὐσίαν καὶ τὸ ποσὸν τὴν τοῦ πρός τι φόσιv ὑποδεικνὺς ἀπέδειξεν ὅτι τὰ μέν ἐστιν αὐτῶν ἅμα τῇ φύσει , τὰ δὲ πρότερα , ὡς πρὸς ἄλλα ὕστερα ὄντα , ὥσπερ τὸ ἐπιστητὸv καὶ αἰσθητὸν ἐπιστήμης πρότερα καὶ αἰσθήσεως · ἀναγκαῖον οὖν μετὰ τὰ ἀντικείμενα τὴν τοῦ ἅμα καὶ τὴν τοῦ προτέρου καὶ ὑστέρου φύσιν ὑποδεῖξαι . ἐπειδὴ δὲ ἐφεξῆς περὶ τοῦ τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν ἀνεδίδαξεν , περιέχουσι δὲ αἱ κατηγορίαι αὗται κινήσεις , ἀναγκαίως εἰς ἐπίκρισιν τούτων τὰ εἴδη τῆς κινήσεως παραδέδωκεν καὶ τὴν τάξιν τρίτην ἀπέδωκεν αὐτοῖς , ὥσπερ εἶχον καὶ αἱ κατηγορίαι τὴν τάξιν . τελευταῖον δὲ περὶ τῆς τοῦ ἔχειν ὁμωνυμίας διεστείλατο , ὅτι καὶ τῆς τοῦ ἕχειν κατηγορίας τελευταίας ἐμνημόνευσεν · ἀναγκαῖον οὖν εἰς . τὴν ἐπίκρισιν τὸ πλῆθος τῶν πολλαχῶς λεγομένων χωρὶς ἀφορίσαι , ἵνα μηδὲν ὑπ' αὐτῶν ἐπιταραττώμεθα . ὥστε ἐναγκαία γέγονεν αὐτῷ ἡ τούτων τῶν θεωρημάτων παράληψις , καὶ ἡ τάξις αὐτῶν ἑπομένως διετάχθη τῇ τάξει τῶν ἔστιν δὲ καὶ πᾶσαν τὴν διαλεκτικὴν χρήσιμα ταῦτα , καὶ ἄξιον τοῦτο τῆς τῶν ἀρχαίων δυνάμεως , τὸ τοῖς αὐτοῖς ὠφελίμως ἐπὶ πολλὰ χρῆσθαι . ἀλλὰ ταῦτα μὲν κοινῶς εἰρήσθω . Περὶ τῶν ἀντικειμένων . Περὶ δὲ τῶν ἀντικειμένων ἀρξάμενος ζητεῖ ὁ Ἰάμβλιχος , πόθεν πρώτως ἐνοήσαμεν . ἆρα τὰ ἀναιρετικὰ ἀλλήλων κατανοήσαντες ζῷα καὶ φυτὰ οὕτως τὴν ἀντίθεσιν αὐτῶν διεστησάμεθα ἢ τὰ μὴ συνυπάρχοντα πράγματα , καθ᾿ ὅσον οὐ συνυπάρχει , μαχόμενα ὑπελάβομεν ; ἀλλ᾿ οὔτε ἀναίρεσις οὔτε ἀνυπαρξία τινῶν εἰσάγει τὴν ἀντίθεσιν · καὶ γὰρ καὶ συνυπάρχουσιν ἔν τισιν , ὥσπερ ἐν τοῖς πρός τι θεωρεῖται τὰ ἀντικείμενα . οὐ μέντοι οὐδὲ γένος τι κοινόν ἐστι τὸ τῶν ἀντικειμένων , ὡς δοκεῖ τισιν τῶν Περιπατητικῶν , ἀλλὰ φωνὴν μίαν κοινὴν τὴν τῶν ἀντικειμένων λαβὼν ὁ Ἀριστοτέλης οὐ κατὰ μαχομένων καὶ ἀσυντροχάστων μόνον τὴν ὁμωνυμίαν ἔταξεν , ἀλλὰ καὶ κατά τινων συνυπαρχόντων μὲν ἀντιθέτως δὲ ἀλλήλοις συνυπαρχόντων , ὥσπερ τὰ πρός τι . ὅταν γὰρ ἥμισυ πρὸς διπλάσιον λέγωμεν , μαχητικὴ μὲν σχέσις οὐδεμία ἐστίν , ὑποτρέχει δέ τις κἔν μὴ ἐναντίωσις ἀλλ᾿ ἀντιθέσεως πάντως διαφορὰ κατά τινα ἰδιότροπον ἀντίθεσιν . διὸ ὑφ᾿ ἓν γένος ὑπάγεται πρὸς τὰ ἄλλα τὰ τριχῶς ἀντικείμενα . ἀλλ᾿ τὰ μὲν πρός τι ὁμώνυμα , τὰ δὲ ἄλλα τὰ τρία ὑφ᾿ ἓν γένος τὸ καὶ μάχης τάττεται · οὐδὲν γὰρ ἔχει κοινὸν γένος πρὸς ἀλληλα , ἀλλ᾿ ὁμωνύμως ἀντίκειται τὰ κοινῶς ἀντικεῖσθαι λεγόμενα . διὸ καὶ τέλης περὶ δὲ τῶν ἀντικειμένων , φησί , ποσαχῶς εἴωθεν ἀντιτίθεσθαι · τὸ γὰρ ποσαχῶς εἴωθεν ἀντιτίθεσθαι τοῦ ὁμωνύμου . τινὲς δὲ τῶν Περιπατητικῶν γένος ἔφασκον εἶναι τὸ ἀντικείμενον , “ διότι κοινὸς ὅρος ἀποδὶ δοται τῶν ἀντικειμένων | τοιοῦτος · ‘ἀντικείμενα λέγεται ὅσα περὶ τὸ αὐτὸ ἅμα καὶ κοινῶς σημαινόμενον τοῦ αὐτοῦ πράγματος καὶ πρὸς τὸ αὐτὸ ἔξωθεν ἐξεταόμενα συνυπάρξαι οὐ δύναται . τοῦτο δὲ τοῖς τέτρασιν εἴδεσι τῆς ἀντιθέσεως ὑπάρχει · ἐπί τε γὰρ τῶν ἐναντίων ἀδύνατον τὰ αὐτὰ ἅμα καὶ κατὰ τὸ αὐτὸ καὶ ᾗ αὐτὸ λευκὸν εἶναι καὶ μέλαν , καὶ κατὰ τὰ πρός τι δὲ ἀνύπαρκτά ἐστιν ἀντικείμενα πρὸς τὸ αὐτὸ ἐξεταζόμενα · οὐ γὰρ οἷόν τε τὸ αὐτὸ πρὸς τὸ αὐτὸ μεῖζον ἅμα εἶναι καὶ ἔλαττον οὐδὲ τὸν αὐτὸν τοῦ αὐτοῦ ἅμα δεσπότην εἶναι καὶ δοῦλον · ἀλλ᾿ οὐδὲ τὰ κατὰ ἕξιν καὶ στέρησιν περὶ τὸ αὐτὸ ἅμα συνυπάρχει οὐ γὰρ οἷόν τε κατὰ τὸν αὐτὸν ὀφθαλμὸν ὄψιν ἔχειν τυφλότητα · ἀλλὰ καὶ ἡ κατάφασις τῇ ἀποφάσει ἀσυνύπαρκτος · εἰ γὰρ τὸ ‘ἡμέρα ἐστίν’ , ψεῦδος τὸ ‘ἡμέρα οὐκ ἔστιν’ . εἰ οὖν πᾶσιν τοῖς ἐφαρμόζει ὁ τῶν ἀντικειμένων λόγος , οὐ φωνῆς εἰς συημαινόμενα ἀλλὰ γένους εἰς εἴδη ἐστὶν ἐστὶν διαίρεσις , εἴπερ οὐχ ὑμωνύμως ἀλλὰ συνωνύμως κατηγορεῖται τὸ ἀντικείμενον ” . πρὸς δὴ ταῦτα ὁ Ἰάμβλιχός φησιν ὡς “ εἰ μὴ ὁμώνυμος ἦν ὁ ὅρος , ἦν ἂν τῷ ὄντι κοινὸς λόγος καὶ κοινὸν γένος πάντων τῶν ἀντικειμέων · ἐπεὶ δὲ τὸ μή δύνασθαι περὶ τὸ αὐτὸ συνυπάρχειν καὶ πρὸς τὸ αὐτὸ ἄλλως μέν , φησὶν ὁ Ἰάμβλιχος , θεωρεῖται ἐν τοῖς πρὸς τι , ἄλλως δὲ ἐν καταφάσει καὶ ἀποφάσει καὶ ἄλως ἐν τοῖς λοιποῖς τῶν ἀντικείμενων , ἀληθεύει ὁ ἐξ ἀρχῆς λόγος , τὸ ὁμώνυμα ὁμώνυμα εἶναι ἀντικείμενα . διό , φησίν , καὶ ἥμαρτεν Νικόστρατος ὡς πρὸς ἓν γένος ἀυτῶν τὴν ἀντιλογίαν ποιούμενος “ . ὁ μέντοι Πορφύριος γένος μᾶλλον καὶ αὐτὸς τίθεται , καὶ ἐγὼ ταύτῃ μᾶλλον ῥέπω οὐδὲ λόγου ἀκούσας πιθανοῦ τινος τὴν ὁμωνυμίαν κυροῦντος οὔτε αὐτὸς ἐννοῶν , πλὴν τοῦ Ἀριστοτέλη εἰεῖν · περὶ δὲ τῶν ἀντικειμένων ποσαχῶς εἴωθεν ἀντιτίθεσθαι . καίτοι τὸ ποσαχῶς καὶ εἰ γένος ἦν , δυνατὸν εἰπεῖν · εἴτε γὰρ τρία εἴτε τέτταρα εἶχεν εἴδη , τριχῶς ἢ τετραχῶς ἀληθὲς ἦν εἰπεῖς ἀντικεῖσθαι , ὅπερ ἐστὶν ποσαχῶς · οὐ γὰρ τὸ πολλαχῶς εὐθὺς τὴv ὁμώνυμον δηλοῖ φωνήν , ἀλλὰ τὸ πολλαχῶς μόνον λέγεσθαι , μὴ μέντοι εἶναι . ἀλλὰ ταῦτα μὲν κοινῶς περὶ τῶν ἀντικειμένων εἰρήσθω , λοιπὸν δὲ τὴν λέξιν τοῦ Ἀριστοτέλους προληπτέον καὶ ποιητέον αὐτῆς τὴν ἐξήγησιν . p . 11b16 Περὶ δὲ τῶν ἀντικειμένων ποσαχῶς εἴωθεν ἀντιτίθεσθαι 97r ἕως τοῦ ὥστε διαφέρουσιν αὗται αἱ ἀντιθέσεις ἀλλήλων . Ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἄλλων τὴν διαίρεσιν πρώτην διὰ παραδειγμάτων παραδοὺς τότε τὸν ἑκάστου λόγον ἀποδέδωκεν , οὕτως καὶ ἐνταῦθα τὴν διαίρεσιν τῶν ἀντικειμένγων τετραχῇ γενομένην παραδοὺς καὶ διὰ τῶν παραδειγμάτων τὰς διαφορὰς αὐτῶν ὑποδείξας γνωρίμως τοῖς ἀκούουσιν , οὕτως ἑκάστου τὸν λόγον ἔπιφέρει καὶ ὁρισμοῖς αὐτὰ περιλαμβάνει . φαίνεται δὲ καὶ περὶ ἀντικειμέων Ἀριστοτέλης ἐκ τοῦ Ἀρχυτείου βιβλίου μεταλβὼν τοῦ Περὶ ἀντικειμένων ἐπιγεγραμμένου , ὅπερ ἐκεῖνος οὐ συνέταξεν τῷ περὶ γενῶν λόγῳ , αλλ᾿ ἰδίας πραγματείας ἠξίωσεν . καὶ γὰρ τὴν διαίρεσιν Ἀρχύτας οὑτωσὶ παραδίδωσιν · “ καὶ κατὰ νόμον καὶ κατὰ φύσιν ἀντικεῖσθαι ἀλλήλοις λέγεται τὰ μὲν <ὡς> ἐναντία , οἷον ἀγαθὸν κακῷ καὶ ὑγιὲς κάμνοντι καὶ ἀληθὲς ψευδεῖ · τὰ δὲ ὡς ἕξις στερήσει , οἷον ζωὴ θανάτῳ καὶ ὅρασις τυφλότατι καὶ ἐπιστάμα λάθᾳ · τὰ δὲ ὡς πρός τί πως ἔχοντα , οἷον διπλάσιον ἡμίσει , ἄρχον ἀρχομένῳ καὶ δεσπόζον δεσποζομένῳ · τὰ δὲ ὡς κατάφασις ἀποφάσει , οἷον τὸ ἄνθρωπον ἦμεν τῷ μὴ ἦμεν καὶ τὸ σπουδαῖον ἦμεν τῷ μὴ ¿ hmen ” . Πρώτην δἐ Ἀριστοτέλης ὠρίσατο τῶν ἄλλων τὴν κατὰ τὸ πρὸς τι ἀντίθεσιν , διότι οἶμαι ἴδιον ἔχει τι αὕτη παρὰ τὰς ἄλλας , τὸ συνυπαρχειν ἀλλήλοις τὰ ἀντικείμενα . Ἀρχύτας δὲ τρίτα τέθεικεν τὰ πρὸς τι Γ ὡς κατὰ σχέσιν ὑφεστῶτα , καὶ περὶ τῆς κατὰ τὸ πρὸς τι ἀντιθέσεως τάδε γέγραφεν · “ τὰ δὲ πρὸς τι ὅμα ἀνάγκα γίνεσθαι καὶ φθείρεσθαι . ἀδύνατον γὰρ διπλάσιον μὲν ἦμεν , ἡμίσεον δὲ μὴ ἢ ἡμίσεον μὲν ἦμεν , διπλάσιον δὲ μὴ . καὶ αἴκα τι γίνεται σιπλάσιον , ἅμα καὶ ἡμίσεον γίνεται . , καὶ αἴκα τι φθείρεται θιπλάσιον , ἅμα καὶ ἡμίσεον φθείρεται ” . ὁρίζεται δὲ αὐτὴν Ἀριστοτέλης τῷ κοινοτέρῳ τῶν πρὸς τι ὁρισμῷ τῷ λέγοντι “ ὅσα αὐτὰ ἅπερ ἐστὶν ἑτέρων , τῶν ἀντικειμένων , εἶναι λέγεται ἢ ὁπωσοῦν ἄλλως πρὸς ἕτερον ” · δεῖ γὰρ καὶ ταύτης τῆς προσθήκης διὰ τὰς διαφόρους τῶν πρὸς τι ἀποδόσεις , ὡς ἐν ἐκείνοις εἴρηται . καὶ μάλα εἰκότως · πρὸς γὰρ τὴν ἀντίθεσιν ἐξαρκεῖ καὶ οὗτος ὁ ὁρισμός · συνεισάγει γὰρ καὶ ποιεῖ ἀντικατηγορεῖσθαι ἀλλήλων σαφῶς , καὶ οὐδεμιᾶς ἄλλης ἀκριβείας πρὸς τοῦτο δεῖται . ἅμα δὲ καὶ ὅτι τὰ πρὸς τι οὐκ ἀντίκειται ὁμοίως τοῖς ἄλλοις ἀντικειμένοις , τούτῳ χρώμενος τῷ λόγῳ δείξει · πᾶσιν γὰρ τοῖς πρός τι τὸ πρὸς ἄλληλα λέγεσθαι ὑπάρχει . ἀλλὰ πῶς ἀντικείμενα τὰ πρὸς τι , εἰ ἅμα ἐστὶν καὶ συνυπάρχει ἀλλήλοις καὶ ἀντιστρέφει πρὸς ἄλληλα ; ἀναιρετικὰ γὰρ ἀλλήλων εἶναι δοκεῖ τὰ ἀντικείμενα . ἢ οὐ τὸ ἀναιρετικὸν ἴδιὸν ἐστι τῶν ἀντικειμένων , ἀλλὰ τὸ μὴ εἶναι περὶ τὸ αὐτὸ καὶ κατὰ τὸ αὐτό , ὃ καὶ ἐπὶ τῶν πρός τι ὑπάρχει · οὐδὲ γὰρ ταῦτα περὶ τὸ αὐτὸ συνυφέστηκεν . Τὸ δὲ αὐτὰ ἅπερ ἐστὶν ἑτέρων τῶν ἀντικειμένων λέγεσθαι ἢ ὁπωσοῦν ἄλλως πρὸς αὐτὰ δύναται | μὴ διὰ τὰς πτώσεις μόνον εἰρῆσθαι , πρὸς ἃς ἀποδίδοται ἕκαστον τῶν πρὸς τι , ἀλλὰ καὶ πρὸς αὐτὰ τὰ λαμβανόμενα , ὧν ἡ ἀπόδοσις γίνεται . οὐ γὰρ πὰντα οὕτως λέγεται ὡς τοῦτο ὅ ἐστιν πρὸς ἄλλο γέγεσθαι , ὥσπερ τὸ διπλάσιον καὶ τὸ ἥμισυ καὶ ἡ ἑπιστήμη · ἕκαστον γὰρ τούτων τοῦτο ὅ ἐστιν πρὸς ἄλλο λέγεται , καθ᾿ ἣν ἂν πτῶσιν ἡ ἀπόδοσις ἐκείνου γένοιτο , κἂν μὴ κατὰ πτῶσιν δὲ ἡ ἀπόδοσις , ὥσπερ τὸ μέγα καὶ μικρὸν ἀντικείμενα κατὰ τὸ πρὸς τι ἀλλήλοις οὐ κατὰ πτῶσιν ἀποδίδοται οὐδὲ ἐστιν τοῦ ἑτέρου τὸ ἕτερον , ἀλλὰ μόνον πρὸς τὸ ἕτερον λέγεται , οὐδὲ τὸ ἐπιστητὸν καὶ τὸ αἰσθητὸν καὶ τὸ νοητὸν ὁμοίως οὐδὲ ἄλλο τι τῶν τοιούτων ἔκείνων ἐστίν τῶν πρὸς ἃ λέγεται · τὸ γὰρ ἐπιστητὸν οὐκ αὐτὸ ἄλλου ἐστίν , ἀλλ᾿ αὐτοῦ ἄλλο · πρὸς γὰρ τὴν ἐπιστήμην λέγεται οὐχ ὅτι ἐστὶν τῆς ἐπιστήμης , ἀλλ᾿ ὅτι αὐτοῦ ἐστιν ἡ ἐπιστήμη . τὴν δὲ αἰτίαν τούτου γέγραφεν Ἀρχύτας ἐν οἷς τὰς διαφορὰς τῶν κατὰ τὰ πρός τι ἀντικειμένων παραδίδωσιν , καὶ κάλλιον ὅλην ἐκείνην παραγράψαι τὴν λέξιν · “ τῶν δὲ πρὸς τι τὰ μὲν ἀντιστρέφει ἀλλάλοις ὡς τὸ μέζον καὶ τὸ μεῖον καὶ τὸ ἀδελφὸν καὶ τὸ ὅμοιον · τὰ δὲ ἔχει μὲν ἀντιστροφάν , οὐ μὰν ἐξ ἀμφοτέρων γε τῶν μερῶν · ἁ μὲν γὰρ ἐπιστάμα λέγεται τῶ ἐπιστατῶ καὶ ἁ αἴσθασις τῶ αἰσθατῶ , οὐ μὰν ἀνάπαλιν τὸ ἐπιστατὸν τᾶς ἐπιστάμας καὶ τὸ αἰσθατὸν τᾶς αἰσθάσιος . τὸ δὲ αἴτιον , ὅτι τὸ μὲν κρινόμενον ἄνευκ τοῦ κρίνοντος δυνατὸν ἦμεν , οἷον τὸ αἰσθατὸν ἄνευ αἰσθάσιος καὶ τὸ ἐπιστατὸν ἄνευ ἐπιστάμας , τὸ δὲ κρῖνον ἄνευ τῶν χρινομένων ἀδύνατον ἦμεν , οἷον τὰν αἴσθαιν ἄνευ τῶ καὶ τὰν ἐπιστάμαν ἄνευ τῶ ἐπιστατῶ . τῶν δὲ ἐξ ἀμφοτέρων ἑχόντων τῶν μεφῶν τὰν ἀντιστροφὰν τὰ μὲν ἀδιαφόρως ἀντιστρέφει ἀλλάλοις , ὡς τὸ ὅμοιν καὶ τὸ ἴσοv καὶ τὸ ἀδελφόν · τοῦτo γὰρ τούτῳ ὅμοιον καὶ τοῦτο τούτῳ πάλιν , καὶ τοῦτο τούτῳ πάλιν · ἃ δὲ τούτῳ πάλιν , καὶ τοῦτο τούτῳ ἀδελφὸν καὶ τοῦτο τούτῳ πάλιν · ἃ δὲ ἀντιστρέφει μὲν ἀλλάλοις ἐξ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν , οὐ μὰν ἀδιαφόρως · τοῦτο μὲν τούτω μέζον , τοῦτο δὲ τούτω μεῖον , καὶ οὗτος μὲν τούτω πατήρ , οὗτος δὲ τούτω υίός ” , Ἰστέον δὲ ὅτι ὁ μὲν Ἀριστοτέλης μεσότητα τῶν πρός τι οὐ παραδέδωκεν , ὁ δὲ Ἀρχύτας περὶ Ἀρχύτας ; περὶ αὐτῶν τάδε γέγραφεν · " τὰ δὲ πρός τι ἐπιδέχεται μεσότατας · μεταξὺ γὰρ τοῦ δεσπόζοντος καὶ δούλω τὸ ἐλεύθεπον , καὶ μεταξὺ τοῦ μείζονος καὶ μείονος τὸ ἴσον , καὶ μεταξὺ τοῦ πλατέος καὶ στενοῦ τὸ ἐφαρμόζον ” . εἰ δὲ καὶ Ἀριστοτέλης μὴ συνεχώρει ταύτῃ τῇ μεσότητι , διαφέρειν ἄν εἶπεν τὴν κατὰ τὸ πρός τι ἀντίθεσιν τῆς κατὰ τὸ ἐναντίον καὶ τῷ μὴ ἐπιδέχεσθαι μεσόητα . Διαφέρει δὲ τῶρ ἐναντίων τὰ πρός τι τῷ τρόπῳ τῆς κατηγορίας . τὰ μὲν γὰρ πρός τι αὐτὰ ἅπερ ἐστὶ πρὸς ἄλληλα λέγεται · τὸ δὲ ἐναντία ἀντίκειται μέν , οὐ μέντοι ἀντισρέφει πρὸς ἄλληλα · τὸ γὰρ ἀγαθὸν οὐ λέγεται τοῦ κακοῦ οὐδὲ τὸ κακὸν ἀγαθοῦ κακόν , ἀλλ'ἐναντία μόνον ἀλλήλοις . φυλάττεσθαι δὲ δεῖ , μήποτε ἀπὸ τῶν πρός τι μεταπέσωμεν εἰς τὴν τῶν ἐναντίων ἤ εἰς ἄλλην ἀντίθεσιν . τὰ μὲν γάρ πρός τι οὐκ ἦν μαχητικὰ οὐδὲ ἀναιρετικὰ ἀλλήλων , ἀλλὰ μᾶλλον καὶ θετικά , τῆς ἐτερότητος μόνης εἰσαγούσης συνυπάρχουσαν ἀντίθεσιν . ἡ γοῦν ἐπιστήμη πρὸς μὲν τὸ ἐπιστητὸν ἀντίθσιν ἔχει συνυπαρκτικὴν τὴν κατὰ τὸ πρός τι,πρὸς δὲ τὴν ἄγνοιαν ἀντίθεσιν μεχητικὴν καὶ ἀσύνακτον · οὐ γὰρ λέγεται ἐπισήμη ἀγνοίας , ἀλλ᾿ ἐπιστητοῦ μὲν ἐπιστήν καὶ ἀσύνακτον · οὐ γὰρ λέγεται ἐπιστήμη τῶν πρός τι ἀντίθεσιν συναγωγὸν τῶν ὑποκειμένων νοεῖν μετά τιvος ἀντιθέσεως ἐξ ἀλλήλων καὶ μὴ ἐξ ἑαυτῶν τὴν διαφορὰν λαμβανούσης · διὰ τοῦτο γὰρ τὰ μὲν ἐναντία ἐξωθεῖ ἄλληλα , τὰ δὲ πρός τι ἐκ τῆν πρὸς ἄλληλα οἰκειότητος τὴν ἑτερότητα συναγει . διὸ καὶ τὰ μὲν μᾶλλον ἐμφαίνει τὴν ἑτερότα , ὡς τὸ διπλάσιον πρὸς τὸ ἥμισυ , τὰ δὲ ἧττον , ὡς ἐπιστήμη πρὸς ἐπιστητόν , τὰ δὲ οὐδὲ ὅλως σχεδόν , ὡς οἱ ἔσοι πρὸς ἀλλήλους . ὅσα οὖν ἀντιθεσιν ἔχοντα τοῦ ἀντικειμένου λέγεται αὐτὸ ὅπερ ἐστίν , ταῦτα τῶν πρός τί ἐστιν , ἕσπερ τὸ μεῖζον τὸ μεῖζον , αὐτὸ τοῦτο ὃ λέγεται τοῦ ἀντικειμένου λέγεται , καὶ τὸ αὐτὸ πρὸς μὲν τὸ μεῖζον , πρὸς δὲ ἕτερον ἔλαττον · διὰ οὐδὲ μυχητικὴ ἡ τοιαύτη ἀντίθεσις . καὶ τὸ ὀρθὸν δὲ τὸ τύπτειν πρὸς τὸ ὕπτιον τὸ τύπτεσθαι ὡς πρός τι ἀντίκειται · διὰ καὶ Ἀριστοτέλης τὸ ποιεῖν καὶτὸ πάσχειν ἐπιδέχεσθαι τὰ ἐναντία εἰπὼ αὐτὰ μὲν οὐκ ἔφη ἐναντία εἶναι ἀλλήλοις , ἐν ἑκατέρῳ δὲ αὐτῶν ἐπέδειξεν ἐναντίωσιν , ὡς ἐν τῷ λευκαίενιν μελαίνειν καὶ λευκαίνεσθαι καὶ μελαίνεσθαι · Ἀνδρόνικος δὲ οὐκ ἀντίθετα ἀλλὰ καὶ ἐναντία τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν ἀπεφήνατο . καὶ τοῦτο δὲ ἐπιστῆσαι ἄξιον , ὅτι τὰ μὲν πρός τι πρὸς ἄλληλα λέγεται , τὰ δὲ ἐναντία αὐτὰ μὲν ἅπερ ἐστὶν ἐναντία , τουτέστιν τὰ τῇ ἐναντιώσει περιεόμενα , ὥσπερ τὸ λευκὸν καὶ τὸ μέλαν , πρὸς ἄλληλα οὐ λέγεται , τὸ δὲ ἐναντίον αὐτὸ καὶ οὐχὶ τὰ περιεχόμενα ὑπ᾿ αὐτοῦ κατὰ τὰ πρὸς τι λέγεται καὶ οὐχὶ κατὰ τὸ ἐναντίον · ἀντεισάγει γὰρ ἄλληλα καὶ συνυφέστηκεν . καὶ ἴσως τούτου αἴτιον ἡ κοινὴ τῆς ἐναντιότητος ἐν τοῖς ἐναντίοις συνύπαρξις . Νικόστρατος δὲ δεικνύναι νομίζει , ὅτι τὰ ἐναντία πρὸς ἄλληλα λέγεται , οὐκ ἀπὸ τῶν τὸ ἐναντίον ἀλλ᾿ ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ ἐναντίου ποιούμενος τὴν ἐπιχείρησιν . ἐπὶ πὰντων δὲ ἴσμεν ὅτι ἄλλο μέν ἐστιν αὐτὸ ἕκαστον , ἄλλο δὲ τὸ ὑπ᾿ τεταγμένον καὶ μετέχον αὐτοῦ , ὥσπερ τὸ ἴσον αὐτὸ μέν ἐστι τῶν πρός τι , τὰ δὲ ὑπ᾿ αὐτὸ ποσά ἐστιν ἐστιν οἷς τὸ ἴσον · οὕτως οὖν καὶ τὰ μὲν ἐναντία αὐτὰ ὡς συνυπάρχοντα πρός τί ἐστιν , τὰ δὲ ὑπὸ τὰ ἐναντία ὡς μετέχοντα τῶν ἐναντίων ἐναντία ἐστίν . καὶ ἔστιν μὲν θαυμαστόν , πῶς τὰ ἐναντία καθὸ ἐναντία οὐκ ἔστιν ἐναντία | ἀλλὰ πρός τι . εἰ μὲν γὰρ πρὸς τῷ ἐναντία εἶναι ὑπῆρχεν αὐτοῖς καὶ τὸ πρός τι εἶναι , οὐδὲν θαυμαστόν · εἰ ἐναντία οὐδὲ ὅλως ἐστὶν ἐναντία , καθὸ ἐναντία ἐστί , θαύματι ἔοικεν . ἢ οὐδὲν θαυμαστόν , εἰ κατὰ μὲν τὴν κοινὴν καὶ μίαν ἰδιότητα ἱστάμενα συνυπάρχει ἀλλήλοις τὰ ἐναντία , κατὰ δὲ τὴν χωριστικὴν καὶ μαχητικὴν μάχεσθαι ποιεῖ τὰ μετέχοντα · καὶ γὰρ καὶ ἡ διάκρισις αὐτὴ καὶ ἡ μάχη μία οὖσα ἥνωται πρὸς ἑαυτὴν , τὰ δὲ μετέχοντα μάχης καὶ διακρίσεως κεχώρισται απ᾿ ἀλλήλων . ἀλλὰ ταῦτα μὲν περὶ τούτων . τῆς δὲ καταφάσεως καὶ ἀποφάσεως παραδείγματα παρατιθεὶς οὐχ ὅλας τὰς προτάσεις ἀλλὰ τοὺς κατηγορουμένους ὅρους τέθεικεν , διότι κατ᾿ αὐτοὺς αἱ προτάσεις χαρακτηρίζονται τοῦ ἀρνητικοῦ μορίου τῷ κατηγορουμένῳ προστιθεμένου . ἀλλ᾿ ἐπὶ τὰ ἑξῆς ἰτέον . p . 11b33 Τὰ δὲ ὡς τὰ ἀναντία αὐτὰ μὲν ἅπερ ἐστὶν οὐδαμῶς πρὸς ἄλληλα λέγεται ἕως τοῦ οἶον τὸ οὔτε ἀγθὸν οὔτε κακόν , οὔτε δίκαιον οὔτε ἄδικον . Μετὰ τὰ πρός τι περὶ τῶν ἐναντίων εἰπεῖν προτίθεται , διότι ἀντικειμένων τὰ ἐναντία εἴδη ἐστὶν ἑκάτερα , ἐπὶ δὲ τῆς ἕξεως καὶ στερήσεως τὸ ἕτερον , ἐπὶ δὲ τῆς καταφάσεως καὶ ἀποφάσεως ἐν λόγῳ τὸ ὅλον καὶ συνθέσει · εἰκότως οὖν τῶν ἄλλων τὰ ἐναντία προτετέμηται . δὲ τοῦ περὶ τῶν ἐναωτίων λόγου τὴν διαφοράν αὐτῶν εὐθάως τὴν προς τὰ προς τι παραδεδωκεν · ου γὰρ αὐτα ἄρεπ ἐστίν ἐτέρων τῶν ἐναντίων λέγεται · τὸ γὰρ λευκὸν οὐ λέγεται * * * τῷ μέλανι . τῶν δὲ λοιπῶν ἀντικειμένων , ὡς εἴρηται , διαφέρει τῷ εἴδη εἶναι ἄμφω τὰ ἐναντία . δὲ τὴν διαφορὰν αὐτῶν τῶν ἐναντίων παραδιδοὺδ τῶν ἐναντίων ἄμεσά φησιν εἶναι , ὧν ἀξ ἀνάγκης ἕτερον ὑπάρχει τῷ δεκτικῷ οἷον ὑγεία καὶ νόσος καὶ περιττὸν καὶ ἄρτιον · καὶ γὰρ τὸ ἀρτιοπέριττον καὶ τὸ περισσάρτιον , κἂν μεταξύ πως ἀμφοῖν δοκῇ , τοῦ τε περιττοῦ καὶ ἀρτίου , καὶ αὐτὰ ἄρτιά ἐστιν τῷ εἴδει . ὑγείας δὲ καὶ νόσου ὁ μὲν Ἀριστοτέλης οὐδὲν εἶναι μέσον φησὶν καίτοι ἀρεῆς καὶ κακίας ὁρῶν μεσότητα ώς φιλόσοφος , οἱ δὲ ἰατροὶ περὶ τὰ σώματα ἐσπουδακότες καὶ πολλὰς ἔθεντο μεσότητας ὑγείας καὶ νόσου ἐν τῷ πλάτει στρεφομένας τῆς οὐδετέρας παρ᾿ αὐτοῖς λεγμένης καταστάσεως . τινὰ δὲ τῶν ἐναντίων ἔμμεσα , ὧν οὐκ ἐξ ἀνάγκης θάτερον περὶ τὸ δεκτικόν ἐστιν , οἶον τὸ λευκὸν καὶ μέλαν · οὐ γὰρ ἀνάγκη πάντως ἢ λευκὸν ἢ μέλαν εἶναι , ἐπειδὴ ἔστιν καὶ φαιὰ καὶ καὶ ἄλλα ἔχοντα χρώματα τὰ ἀνὰ μέσον . τῶν δὲ ἐμμέσων ἤτοι μεσωτῶν λέγεται γὰρ καὶ οὕτως ) τὰ μὲν πλείω ἔχει τὰ μέσα , τὰ τὰ πλέον ἴσως ἀλλήλων διεστηκότα τῇ φύσει , ὡς ἐπὶ τοῦ λευκοῦ καὶ μέλανος εἴρηται · πολλὰ γὰρ ἐστιν τὰ ἐν μέσῳ τούτων χρώματα · τὰ δὲ ἕν μόνον διὰ τὴν ἐγγύτητα τὴν πρὸς ἄλληλα , οἷον τοῦ θερμοῦ καὶ ψυχροῦ τὸ χλιαρὸν μόνον μέσον . τῶν δὲ ἐμμέσων τὰ μὲν ὠνομασμένα ἔχει τὰ μέσα ὡς ἐπὶ τῶν εἰρημένων , τὰ δὲ ἀκατονόμαστα , τῇ δὲ ἀποφάσει τῶν ἄκρων δηλύμενα · τὸ τὸ γὰρ τοῦ ἀγαθοῦ καὶ κακοῦ οὐκ ὠνόμασται , λέγεται δὲ οὕτε ἀγαθὸν οὔτε κακόν τὸ γὰρ τοῦ ἀδιαφόρου ὄνομα ὑπὸ τῶν νεωτέρων ἐτέθη ) , καὶ τοῦ δικαίου δὲ καὶ ἀδίκου τὸ μέσον ἀνώνυμόν ἐστιν , τῇ δὲ ἀποφάσει τῶν ἄκρων ἀνομαζεται . καὶ δῆλον ὅτι τὰ μὲν τῇ συνηθείᾳ γενόμενα γνώριμα , ταῦτα καὶ ὀνόματος ἔτυχεν συνήθους , τὰ δὲ ἄγνωστα τῇ συνηθείᾳ ἔμεινεν ἀκατονόμαστα . ἐπεὶ δὲ τῶν ἐναντίων τὰ μὲν ἐν ὑποκειμένῳ ἀστίν , ὡς τὸ λευκὸν καὶ μέλαν ἐν σώματι γὰρ ὑπάρχει παθητικῶς αὐτὰ δεχομένῳ ) , τὰ δὲ καθ᾿ ὑποκειμένου λέγεται , ὡς τὸ ἄρτιον καὶ περιττόν κατὰ γὰρ ἀριθμοῦ καθ᾿ ὑποκειμένου λέγεται ταῦτα , διότι διαφοραί εἰσιν , αἱ δὲ ὡς αὐτὸς ἐν τῷ περὶ τῆς τῆς οὐσίας ἔδειξεν λόγῳ , καθ' ὑποκειμένων λέγονται τῶν εἰδῶν ) , διὰ τοῦτο τὰ μὲν ἐν ὑποκειμένῳ ἐδήλωσεν διὰ τοῦ ἐν οἷς πέφυκεν γίνεσθαι , τὰ δὲ καθ' ὑποκειμένου διὰ τοῦ ἢ ὧν κἂν γὰρ ἐν ὑποκειμένῳ πάντως ᾖ ὁ ἀριθμός , ἀλλ᾿ ὅταν μὴ παραλαμβάνηται , τότε τὸ ἄρτιον καὶ τὸ περιττὸν ὡς καθ᾿ τοῦ ἀριθμοῦ λέγεται . ὅτι γὰρ οὐχ ὁμοίως ὑγεία καὶ νόσος ὑπάρχει σώματι καὶ περιττὸν καὶ ἄρτιον ἀριθμῷ , δῆλον ἐκ τοῦ τὴν μὲν ὑγείαν καὶ τὴν νόσον τῷ αὐτῷ σώματι παρὰ μέρος ὑπάρχειν , τὸ δὲ ἄρτιον καὶ περιττὸν τῷ αὐτῷ ἀριθμῷ μηδαμῶς ὑπάρχειν . ἐπιστησαι ἐπιστῆσαι δὲ ἄξιον , εἰ τὸ ἔρτιον καὶ περιττὸν διαφοραί εἰσιν ἀριθμοῦ ἤ εἴδη ἀριθμοῦ · εἰ γὰρ ὁριζόμενοι τὸ ἄρτιον λέγομεν ’ἀριθμὸς δίχα διαιρούμενος᾿ , τὸ δὲ ἐκ γένους τοῦ καὶ διαφορᾶς τινος εἶδος ἂν εἴη ἀριθμοῦ , πῶς καθ᾿ τοῦ ἀριθμοῦ ; τὺ γὰρ εἶδος οὐκ ἂν καθ᾿ ὑποκειμένου λέγοιτο τοῦ γένους , εἴπερ τὸ καθ᾿ ὑποκειμένου λεγόμενον καθολικώτερόν ἐστι τοῦ καθ᾿ λέγεται . ἢ οὐχὶ τοῦ ὡς γένους ἀριθμοῦ κατηγορεῖται τὰ ὡς εἴδη , ἀλλὰ τοῦ ἀρτίου ἀριθμοῦ τοῦ ὡς εἴδους κατηγορεῖται ἡ τοῦ δίχα διαιρεῖσθαι διαφορά , ἣν ἴσως ἄρτιον ἐκάλεσεν ὡς τοῦ ἀρτίου Ἀλλ᾿ ἐπειδὴ σαφηνείας ἔτυχεν ἡ τοῦ Ἀριστοτέλους λέξις , ἴδωμεν ὅσα τῷ τόπῳ προσεξεργάζονται οἱ κλεινότεροι τῶν ἐξηγητῶν . τῶν Στωικῶν μέγα φρονούντων ἐπὶ τῇ τῶν λογικῶν ἐξεργασάᾳ , ἔν τε τοῖς καὶ ἐπὶ τῶν ἐναντίων σπουδάζουσιν δεικνύναι ὅτι πάντων τὰς Ἀριστοτέλης παρέσχεν ἐν ἑνὶ βιβλίῳ , ὃ Περὶ ἀντικειμένων ἐπέγραψεν , ᾧ καὶ ἀποριῶν ἐστι πλῆθος ἀμήχανον , ὧν ἀλίγην ἐκεῖνοι μοῖραν παρέθεντο . καὶ τὰ μὲν ἄλλα ἐν εἰσαγωγῇ παρεμβαλεῖν οὐκ εὔλογον , ὅσα δὲ συμφώνως οἱ Στωικοὶ τῷ Ἀριστοτέλει διεταξαντο , ταῦτα ῥητέον . ὅρου τοίνυν παλαιοῦ περὶ τῶν ἐναντίων καταβεβλημένου , οὗ καὶ ἔμπροσθεν ἐμνημονεύσαμεν , ὅτι ἐστὶν ὅσα ἐν τῷ αὐτῷ γένει | πλεῖστον ἀλλήλων διαφέρει , ηὔθυνεν τοῦτον τὸν ὅρον Ἀριστοτέλης ἐν τῷ Περὶ τῶν ἀντικειμένων , πολυειδῶς αὐτόν · καὶ γὰρ εἰ τὰ διαφέροντα ἐναντία ἐστὶν ἐπέστησεν καὶ εἰ ἡ διαφορὰ ἐναωιότης εἶναι δύναται καὶ εἰ ἡ πᾶσα διάστασίς ἐστιν ἡ τὸ πλεῖστον καὶ εἰ ταὐτὸν τὰ πλεῖστον ἀπέχοντα τῷ τὰ πλεῖστον διαφέροντα καὶ τίς ἡ ἀπόστασις καὶ πῶς τοῦ πλεῖστον ἀπέχειν ἀκουστέον , ὧν ἀτόπων φανέντων προσληπτέον τι τῷ γένει , ἵνα ᾖ ὅρος τὰ πλεῖστον ἀπέχοντα ἐν τῷ αὐτῷ γένει , καὶ τίνα τούτῳ ἄτοπα ἕπεται καὶ εἰ ἑτερότητός ἐστιν ἡ ἐναωτιότης καὶ εἰ τὰ μάλιστα ἕτερα ἐναωτία , ἄλλους τε ἔθηκεν ἐλέγχους πλειονας . χρησαμενου δὲ ὅμως τῷ ὅρῳ τούτῳ ἐν τῷ περὶ τοῦ ποσοῦ λόγῳ μετὰ τοῦ ἐπισημήνασθαι ὅτι παλαιὸς ό ὅρος , οἱ ἀπὸ τῆς Στοᾶς παραλαβόντες αὐτὸν ἐχρήσαντο , τὸ μὲv σαθρὸν αὐτοῦ παραδεικνύοντες , πειρώμενοι δὲ ὅμως λύειν τὰ δοκοῦντα ἄτοπα . ὁ μέντοι Νικόστρατος αἰτιᾶται , ὅτι μόνον ἐν τῷ αὐτῷ γένει * * * τῷ χρώματι τὸ λευκὸν καὶ μέλαν , καὶ γλυκὺ καὶ πικρὸν ἐν τῷ χυμῷ , δικαιοσύνη δὲ καὶ ἀδικία ἐξ ἐναντίων γενῶν · τῆς μὲν γὰρ ἀρετή , τῆς δὲ κακία τὸ γένος · αὐτὴ δὲ ἡ ἀρετὴ ἡ κακία τρόπον μέν τινα ἔκ τοῦ αὐτοῦ γένους ἕξις γὰρ ἀμφοῖν τὸ γένος καὶ ποιότης ) , τρόπον δὲ ἄλλον ἐξ ἐναντίων γενῶν τῆς μὲν γὰρ ἀρετῆς γένος τὸ ἀγαθόν , τῆς δὲ μοχθηρίας τὸ κακόν , τὸ δὲ ἀγαθὸν καὶ κακὸν αὐτὰ γένη δοκεῖ , εἰ μὴ ἄρα ἐν ποιóτητι καὶ ταῦτα ὡς γένει · ὁ Ἀριστοτέλης πολλαχοῦ φαίνεται τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ κακὸν μὴ ὡς γένη ἀλλ᾿ ὡς ὁμωνύμους φωνὰς τιθείς ) . τοῦτο δὲ πολλοστὸν μέν ἐστι μέρος ὧν ὁ Ἀριστοτέλης ἐν τῷ λόγῳ τῷ περὶ τῶν ἐναντιοτήτων ἠπόρησεν . ἄξιον δὲ ἐπὶ πάντων τῶν τοιούτων ζητημάτων δικαιολογεῖσθαι ώς εἰώθασιν οἱ ἀρχαῖοι , κἂν ὑπαίτιος ᾖ τις ὑπογραφή , χρῆσθαι αὐτῇ , ὅταν μηδὲν καταβλάπτῃ ἃ χρῶνται · διὸ ἐν μὲν τοῖς περὶ τοῦ ποσοῦ βουληθεὶς τὸ κάτω τῷ ἐναντίον δεῖξαι ἐχρήσατο τῷ ὅρῳ ώς ἂv ἀπὸ τῆς κατὰ τόπον ἐναντιώσεως ἀποδόντων αὐτὸν τῶν πρεσβυτέρων , ἐνταῦθα μέvτοι ἐν τῇ περὶ τῶν ἐναντίων διδασκαλίᾳ οὐ κέχρηται αὐτῷ ὡς ἄνω μὲν προρρηθέντι , μὴ ὄντι δὲ ἀνυπαιτίῳ . τούτοις οὖν οἱ ἀπὸ τῆς Στοᾶς ἐχρησαντο πᾶσι καὶ τοῖς ἄλλοις διορισμοῖς τοῖς περὶ τῶν ἐναντίων Ἀριστοτέλους κατὰ πόδας ἐκείνου τὰς ἀφορμὰς αὐτοῖς δεδωκοτος ἐν τῷ Περὶ τῶν ἀντικειμένων συγμράμματι , ἃς ἐξειργάσαντο ἐν τοῖς αὐτῶν βιβλίοις . καὶ γὰρ καὶ τὰς ἐναντίας ὑπέλαβον ὠς ἐκεῖνος , οἶον φρόνησιν ἀφροσύνην , καὶ τὰ κατηγορήματα , ὥσπερ τὸ φρονεῖν καὶ ἀφραίνειν , καὶ τὰς μεσότητας , οἶον τὸ φρονίμως ἢ ἀφρόνως . τοὺς μέντοι ποιοὺς καὶ πῶς ἔχοντας οὐκέτι ἐναντίους ἀλλ᾿ ἐναντίως ἔχειν καὶ τοῦτον τούτῳ , ἀλλ᾿ ἀμέσως τὸν φρόνιμον λέουσιν . ἐὰν δέ ποτε καὶ λέγωμεν τοῦτον τούτῳ ἐναντίον εἶναι , ἐπὶ τὰ ἄμεσα * ποιούμεθα τὴν σημασίαν , ὥς φασιν . κυριώτατα μὲv οὖν ἐπὶ ἔΜ καὶ τῶν σχέσεων καὶ τῶν ἐνεργειῶν καὶ τῶν τούτοις παραπλησίων ἡ ἐναντίωσις θεωρεῖται , δεύτερον δὲ ὡς ἐνατία λέγεται τὰ κατηγορήματα καὶ τὰ παρακείμενά πως ἐκείνοις · προσάγει δὲ ἁμωσγέπως πρὸς τἀναντία καὶ τὸ φρονίμως καὶ ἀφρόνως . ὅλως δὲ ἐν τοῖς πράγμασιν τἀναντά θεωρεῖται , καὶ ἡ φρόνησις τῇ ἀφροσύνῃ ἀμέσως αὕτως ἐναντία λέγεται , οὐχ ἥδε τῇδε . τοιαύτης δὲ οὔσης τῆς Στωικῆς διδασκαλίας ἴδωμεν , πῶς αὐτὴν ἀπὸ τῆς Ἀριστοτέλους παραδόσεως παρεσπάσαντο . οὖτος γὰρ ἐν τῷ Περὶ ἀντικειμένων τὴν δικαιοσύνην πρὸς τὴν ἀδικίαν ἐναντίαν λέγει , οὐ δὲ τὸν δίκαιον τῷ ἀδίκῳ ἐναντίον φησίν , ἀλλ᾿ ἐναντίως διακεῖσθαι . “ εἰ δὲ καὶ ταῦτα ἐναντία , φησίν , διττῶς ῥηθήσεται τὸ ἐναντίον · ἢ γὰρ καθ᾿ αὑτὰ ἐναντία ῥηθήσεται , οἶον ἀρετὴ καὶ κακία , κίνησις στάσις , ἢ τῷ ἐναντίων , οἶον τὸ κινούμενον τῷ ἑστηκότι καὶ τὸ ἀγαθὸν τῷ κακῷ ” . ἐν οἷς ἐδίδαξεν , διὰ τί τοὺς ποιοὺς οὐκ εἶπεν ἐναντίους . ἐπεὶ γὰρ μετοχὴν οἱ ποιοί εἰσιν διάφοροι , οὐκ ἄν τὸ μετέχον ὁμοίως οὖ μετέχει λέγοιτο , ἀλλὰ μᾶλλον ἐκείνου μετέχειν , καὶ παρώνυμα , εἴπερ ἄρα , ἀπ᾿ εἶναι , ὡς ἀπὸ τῆς λευκότητος τὸ λευκόν . ἐπεὶ οὖν ἡ φρόνησις τῇ ἀφροσύνῃ Ι5 ἐναντίον , οὐκ ἂν καὶ οἱ μετέχοντες ῥηθεῖεν ἐναντίοι , αλλὰ ἐναντίων · εἰ δὲ καὶ ταῦτά τις καλοῖ ἐναντία , διελέσθαι , φησίν , ὀφείλει , Ζ καὶ τὰ μὲv λέγειν ἁπλῶς ἐναντία , τὰ δὲ τῷ μετέχειν ἐναωτίων κεκλῆσθαι ἐναντία . ὄντος δὲ δυνατοῦ τὸ αὐτὸ καὶ κατὰ ἀσύνθετον φωνὴν εἱπεῖν , οἶον φρόνησιν ἀφροσύνην , καὶ δι᾿ ὅρου , οἷον ἐπιστήμην ἀγαθῶν καὶ οὐδετέρων καὶ τὴν ἀφροσύνην ἄγνοιαν τῶν αὐτῶν , ζητοῦσιν , <ἐναντία> ἐστὶν τὰ κατὰ τὰ ἁπλὰ μόνον ἢ <καὶ τὰ> κατὰ τοὺς ὅρους . καὶ γε Χρύσιππος ἐφίστησιν , μήποτε τὰ προσηγορικὰ καὶ ἁπλᾶ μόνον ἐστὶν ἐναντία , οἱ δὲ οὔκ εἰσιν · πολλὰ γὰρ ἐν τούτοις συμπαραλαμβάνομεν καὶ μετὰ ἄρθρων καὶ μετὰ συνδέσμων καὶ ἄλλων δὲ μορίων ἐξηγητικῶν , ὧν εἰς τὸv τῶν ἐναντίων λόγον ἀλλοτρίως ἂν παραλαμβάνοιτο · διὸ τὴν φρόνησιν τῇ ἀφροσύνῃ φησὶν εἶναι ἐναντίον , τὸν δὲ ὅρον τῷ ὅρῳ οὐκέτι ὁμοειδῶς ἐναντίον εἶναί φασιν , ἐπ᾿ ἐκεῖνα δὲ ποιούμενοι τὴν ἀναφορὰν καὶ τοὺς κατὰ συζυγίαν ἀντιτιθέασιν . ταῦτα δὲ παρὰ τῷ Ἀριστοτέλει πρώτῳ διώρισται , ἀσύνθετον μὲν μὴ ἀξιοῦντι ἐναντίον εἶναι τῷ τοῦ ἐναντίου ὅρῳ , οἷον φρόνησιν μὴ εἶναι ἐναντίον τῇ ἀγνοίᾳ τῶν ἀγαθῶν καὶ κακῶν καὶ οὐδετέρων , ἀλλ᾿ εἰ ἄρα , κατὰ συζυγίαν ὅρον ὅρῳ ἀντιτιθέναι καὶ τούτοςυ τῷ ἐναντίων εἶναι πραγμάτων . φιλοτεχνεῖ δὲ περὶ τούτων ἐπὶ πλέον , ὡς λόγος ὁριστικὸς | λόγῳ ἐναντίος ἐστίν , ἐὰν τῷ γένει τι ᾖ 99r ἐναντίον ἢ ταῖς διαφοραῖς ἢ ἀμφοτέροις . οἷόν ἐστιν εἰ οὕτω τύχοι , συμμετρία μερῶν πρὸς ἄλληλα , τούτῳ ἐναντίον ἀσυμμετρία μερῶν πρὸς ἄλληλα , καὶ ἔστιν τῷ γένει ἡ ἐναντίωσις . ἀλλαχοῦ δὲ ταῖς διαφοραῖς , οἷον λευκὸν χρῶμα διακριτικὸν ὄψεως , μέλαν δὲ χρῶμα συγκριτικόν · ἐν γὰρ τούτοις τὸ μὲν γένος τὸ αὐτό , κατὰ κατὰ τἀς διαφορὰς ἐναντίωσις . εἴρηται οὖν πῶς λόγος λόγῳ ἐναντίος ἐστίν · κἂν οἱ τῆς οὐσίας δὲ δηλωτικοὶ λόγοι ἐναωτία ἔσται . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἀρκούντως μέχρι τοῦδε προήχθω . Διελόντος δὲ τοῦ Ἀριστοτέλους τὰ ἐναντία εἴς τε τὰ ἄμεσα καὶ τἀ ἔμμεσα καὶ ἄμεσα μὲν λέγοντος ἐκεῖνα ὧν ἐξ ἀνάγκης θάτερον τῷ δεκτικῷ καὶ ἀνὰ μέρος πάρεστιν τῷ ὑποκειμένῳ , εἰ μὴ τῶν συμφυῶν εἴη ὡς ἡ θερμότης τῷ πυρί , ἀλλὰ τῶν συμβεβηκότων , γίνεται λόγος ἀμέσων τοιοῦτος , ὅτι ἐστὶν ἄμεσα ἐναντία ἐν οἷς τὸ ἕτερον ἐξ ὑπάρχει περὶ τὸ δεκτικόν , ἔμμεσα δὲ ὧν οὐκ ἐξ ἀνάγκης εἰπόντος δὲ Ἀριστοτέλους τῇ τῶν ἄκρων ἀφποφάσει τὰ μέσα χαρακτηρίζεσθαι , ἀνιτιλέγει Νικόστρατος , ὡς “ εἰ ἡ ἀπόφασις τὸ μέσον δηλοῖ , καὶ τὸ ἄνθρωπος καὶ οὐχ ἵππος μεσότητα δηλώσει · δεῖ οὖν , φησίν , ῾ἐν τῷ αὐτῷ γένει λαμβανομένου τοῦ μέσου , ἐν ᾧπέρ ἐστιν αὐτοῦ τὰ ἄκρα᾿ ” . ἀλλ᾿ οὐ προστποιεῖται ὁ ταῦτα λέγων , ὅτι οὔτε ἄκρα ἐστὶν ἵππος καὶ ἄνθρωπος οὔτε ἐναντία , περὶ δὲ ἄκρων καὶ ἐναντίων ἦν ὁ λόγος . αὐτὸς δὲ ὁ Ἀριστοτέλης ἐν τῷ Περὶ τῶν ἀντικειμένων βιβλίῳ ἐζήτησεν , εἰ θάτερον ἀποβαλών τις μὴ ἐξ ἀνάγκης θάτερον λαμβάνῃ , ἆρά ἐστίν τι τούτων ἀνὰ μέσον ἢ οὐ πάντως · ὁ γὰρ καὶ ἀληθῆ δόξαν ἀποβαλὼν οὐκ ἐξ ἀνάγκης ψευδῆ δόξαν λαμβάνει οὐδὲ ὁ ψευδῆ ἀληθῆ , ἀλλ᾿ ἐνίοτε ἐκ τῆς δόξης ταύτης ἢ εἰς τὸ μηδὲν ὅλως ὑπολαμβάνειν ἢ εἰς ἐπιστήμην μεταβάλλει , δόξης δὲ ἀληθοῦς καὶ ψευδοῦς οὐδέν ἐστιν ἀνὰ μέσον , εἰ οὐκ ἄγνοια οὐδὲ ἐπιστήμη . εἰσὶν δὲ καὶ ἄλλαι διαφοραὶ τῶν ἐναντίων , ὧν καὶ αὐτὸς προϊὼν ἐφάψεται · τοὺτων δὲ μάλιστα ἐμνήσθη , τῆς τε ἀμέσου καὶ καὶ ἐμμέσου , ὅτι ἔκ τούτων τὸ πρὸς τὰ ἄλλα ἀντικείμενα διάφορον τῶν ἐναντίων παρίστησιν · καὶ γὰρ πρόκειται μὴ πᾶσι τοῖς προσοῦσι καθ᾿ ἕκαστον τῶν ἀντικειμένων ἐπεξελθεῖν , τοῖς δὲ κυριωτάτοις αὐτῶν μόνοις , ἕνεκα τοῦ τὰς πρὸς ἄλληλα διαφορὰς αὐτῶν παραδεῖξαι . δείξει δὲ ὅτι τὰ τέσσαρα γένη τῶν ἀντικειμένων ἀλλήλων διενήνοχε , καὶ ὅπως μὲν τὰ ὡς πρός τι τῶν ἐναντίων διαφέρει , δεδήλωκεν , ὅπως δὲ ἄμφω ταῦτα τῶν ὡς στέρησις καὶ ἕξις , δηλώσει τὰ ἴδια ἑκάστων προσθείς , καὶ τότε πάντων τὴν διαφορὰν τὴν πρὸς τὴν ὡς καὶ ἀπόφασιν ἀποδείξει . Καλὸν δὲ ἂν εἴη λοιπὸν καὶ τὰ Ἀρχύτου παραθέσθαι περὶ τῆς τῶν ἐναντίων διαφορᾶς ἔχοντα οὕτως · “ διαιρεῖται δὲ καὶ τὰ τῶν ἀντιθέσεων τούτων εἰς τὸ ποτεχέα εἴδεα ἀλλάλοις . τῶν γὰρ ἐναντίων ἃ μὲν ἄμεσά ἐντι , ἃ δὲ ἔχει μέσον · μεταξὺ γὰρ ὑγείας καὶ νόσω οὐδὲν ἐντι μέσον οὐδὲ ἀρεμίας καὶ κινάσιος οὐδὲ ἐγραγορότος καὶ ὑπνόωντος οὐδὲ εὐθέος καὶ καμπύλω οὐδὲ τᾶν ἀλλᾶν εναντιοτάτων , πολλῶ δὲ καὶ ὀλίγω μεταξὺ μέτριον , καὶ ὀξέος δὲ καὶ βαρέος τὸ ὁμόφωνον καὶ ταχέος καὶ βραδέος τὸ ἱσοταχὲς καὶ μέζονος καὶ μείονος τὸ ἴσον . τὸ καθόλω † μὲν ἀναγκαιότατον ἀναγκαῖον μίαν ἦμεν περὶ τὸ ἐπιδεκτικὸν αὐτᾶν , αὗται δὲ οὐκ ἐπιδέχονται μέσον · μεταξὺ γὰρ ὑγιείας καὶ νόσω οὐδἐν ἐντι μέσον , καὶ ἀναγκαῖον πᾶν ζῷον ἢ νοσὲν ἢ ὑγιαίνεν , οὐδὲ ἐγραγόρσιος καὶ ὕπων , καὶ ἀναγκαῖον πᾶν ζῷον ἢ ἐγρηγορὲν ἢ εὕδεν , οὐδὲ ἠρεμίας καὶ κινάσιος , καὶ ἀναγκαῖον πᾶν ζῷον ἢ ἠρεμὲν ἢ κινέεσθαι . ὧν δὲ ἐναντιοτάτων οὐκ ἀναγκαῖον οὔτε ἀμφοτέραν οὔτε τὰν ἑτέραν αὐτῶν ἦμεν περὶ τὸ ὑποδεκτικὸν αὐτᾶν , αὗται ἐπιδέχονται μεσότητα · μεταξὺ γὰρ λευκῶ καὶ μέλανος τὸ φαιόν , καὶ οὐκ ἀναγκαῖον τᾶν ζῷον ἢ λευκὸν ἢ μέλαν ἦμεν , καὶ μεγάλω καὶ μικρῶ τὸ ἴσον , καὶ οὐκ ἀναγκαῖον πᾶν ζῷον ἢ μέγα ἢ μικρὸν ἦμεν , καὶ σκληρῶ καὶ μαλακῶ τὸ εὐαφές , καὶ οὐκ ἀναγκαῖον τῶν ζῷον ἢ σκλαρὸν ἢ μαλακὸν ἦμεν . ἔτι τῶν ἐναντίων διαφοραὶ τρεῖς · τὸ μὲν ὡς ἀγαθὸν κακῷ ἀντίκειται , οἷον ὑγεία ννόσῳ , τὸ δὲ ὡς κακὸν κακῷ , οἷον ἀνελευθερία ἀσωτίᾳ , τὸ δὲ Γ ὡς οὐδέτερον ἐτέρῳ , οἷον λευκὸν μέλανι , βαρὺ κούφῳ . ἔτι τῶν ἐναντίων ἃ μὲν ἐν γένεσι γενῶν ἐγγίνεται · ἀγαθὸν γὰρ κακῷ ἀναντίον , καὶ γένος μὲν ἀγαθὸν τῶν ἀρετῶν , τὸ δὲ κακὸν τῶν κακιῶν · ἃ δὲ ἐν γένεσιν εἰδῶν · ἀρετὰ γὰρ κακίᾳ ἐναντίον , καὶ γένος ἁ μὲν ἀρετὰ φρονάσιος καὶ σωφροσύνης , ἁ δὲ κακία τᾶς ἀφροσύνας καὶ ἀκολασίας · ἃ δὲ ἐν εἴδεσιν · ἐναντία γὰρ ἀνδρεία δειλίᾳ καὶ δικαιοσύνα ἀδικίᾳ , <καὶ> ἔντι εἴδεα δικαιοσύνα μὲν ἀνδρεία τᾶς ἀρετᾶς , ἀδικία δὲ καὶ ἀκολασία τᾶς κακίας . τὰ μὲν οὖν πρᾶτα γένη , ἃ καὶ γένη γενῶν ὀνυμάζομεν , ἐπιδέχεται † μὲν τομάν , τὰ δ᾿ ἔσχατα εἴδεα καὶ ποτὶ τὰν αἴσθασιν * * * οὐκ ἂν γένη γε μόνον ἐντί , ἀλλὰ καὶ εἴδεα · τὸ γὰρ τρίγωνον τοῦ μὲν ὀρθογωνίω καὶ ἰσοπλεύρω καὶ σκαληνέος γένος , * * * τῶ δὲ ἀγαθῶ εἶδος ” . ἐν δὲ τούτοις τὰ μὲν ἄλλα σύμφωνα πρὸς τὴν Ἀριστοτέλους παράδοσιν , ἡ δὲ τελευταία διαφορά , καθ᾿ ἣν τὰ μὲν ἐν γένεσι γενῶν ἐστιν ἐναντία , τὰ δὲ ἐνκ γένεσιν εἰδῶν , τὰ δὲ ἐν δἴδεσιν , ὑπὸ τοῦ Ἀριστοτέλους ἴσως ἐν τούτοις ὠς οὐ πάντῃ πραγματειώδης παραλέλειπται . αλλ᾿ ἐπὶ τὴν τρίτην ἀντίθεσιν τῶν καθ᾿ ἕξιν καὶ σςτέρησιν τρεπτέον . | p . 12a26 Στέρησις δὲ καὶ ἕξις λέγεται μέν περὶ ταὐτό τι ἕως 99v Δ τοῦ οὕτω καὶ τὸ τυφλὸν εἶναι τῷ ὄψιν ἔχειν ἀντίκειται . Τρίτον εἶδος τῶν ἀντικειμένων τὸ κατὰ ἕξιν καὶ στέρησιν παρατίθεται , προηγούμενον τῇ φύσει τοῦ κατὰ κατάφασιν καὶ ἀπόφασιν , διότι ἐκεῖνο μὲν ἐν λόγοις ἔχει τὴν ὑπόστασιν , τοῦτο δὲ ἐν πράγμασιν . καὶ λέγηετα μὲν ἡ στέρησις πλεοναχῶς , ἧς δὲ νῦν ἐμνημόνευσεν , ἀπουσία τίς ἐστι παντελὴς ἀπὸ τοῦ πεφυκότος ἔχειν καὶ ἐν ᾧ πέφυκεν καὶ ὅτε πέφυκεν καὶ ὅπου . τοῦ μὲν πεφυκότος , ἐπειδὴ τὸν τοῖχον οὐκ ἄν τις εἴποι τυφλόν , ἐπεὶ μηδὲ ὅλως πέφυκεν ὁρᾶν · ὅτε δὲ πέφυκεν , διότι τὰ σκυλάκια τὰ ἄρτι τεχθέντα οὐκ ἄν τις εἴποι τυφλά , ὅτι μήπω πέφυκεν ὁρᾶν , οὐδὲ παιδία ἄν τις εἴποι τὰ ἀρτιγενῆ , ὅτι μήπω ὀδόντας ἔχει · τὸ δὲ ἐν ᾧ πρόσκειται , ἵνα τὸ οἰκεῖον μόριον λαμβάνωμεν , ἐν ᾧ ἐγγίνεται ἡ ἕξις · οὐ γὰρ εἴ τις μὴ ἐν τοῖς ποσὶν ποσὶν ἀφθαλμοὺς ἔχῃ , ἐστέρηται ὀφθαλμῶν , ἀλλ᾿ εἴ τις ἐν τῷ οἰκείῳ τόπῳ μὴ μετειληφεν ὀμμάτων . αὐτὸς δὲ διὰ βραχέων συνέλαβεν πάντα , τὸ μὲν πεφυκὸς καὶ τὸ μόριον ἐν ᾧ ἐγγίνεται ἡ ἕξις ὁμοῦ δηλώσας διὰ τοῦ ἐν ᾧ πέφυκεν , τὸν δὲ χρόνον καὶ τὸν τρόπον τὸν ἐπιβάλλοντα καὶ τὰ ἀλλα τὰ συνεμφαινόμενα ἐν τῷ ὅτε πέφυκεν ὑπάρχειν συνέλαβεν · τὸ γὰρ καθῆκον ἔχειν καὶ ὡς προσῆκόν ἐστιν ἔχειν ὅταν μηδαμῶς ὑπάρχῃ , τότε ἐν στερήσει λέγεται εἶναι . διό τινες τῷ εἰργμένῳ τῆς στερήσεως λόγῳ προστιθέασιν τὸ ῾καὶ ὡς πέφυκεν᾿ · καὶ γὰρ ἀτραχήλους βραχυτραχήλους , ἐπεὶ μὴ κατὰ φύσιν ἔχουσι τοὺς τραχήλους , καὶ ἀπύρηνον τὴν ῥοιὰν ὡς ἐλάττονας τοῦ κατὰ φύσιν τοὺς πυρῆνας ἔχουσαν , τὴν τοῦ κατὰ φύσιν ἐλάττωσιν ὡς τοῦ παντὸς στέρησιν ὄνομάζοντες . οὐχ ἁπλῶς δὲ εἶπεν ὅτι περὶ ταὐτὸν ἡ ἕξις καὶ ἡ στέρησις λέγεται , ἀλλὰ περὶ ταὐτόν τι , διὰ τῆς τοῦ τὶ προσθήκης ἐνδειξάμενος , πῶς περὶ ταὐτὸν λέγει . καὶ γὰρ τὰναντία περὶ ταῦτόν , εἴγε ταὐτόν ἐστι τῶν ἐναντίων δεκτικόν , ἀλλ᾿ ἐπὶ μὲν τῶν ἐναντίων οὐ πάντως περὶ ταὐτὸν κατ᾿ ἀριθμὸν ὐποκείμενον τἀναντία ἐστίν ἄλλου γὰρ ὄντος μορίου λευκοῦ , οἷον τῶν ὀδόντων , κεκώλυται ἄλλο εἶναι μέλαν , ὡς τὸ περὶ τὴν κόρη ) , ἐπὶ δὲ τῆς στερήσεως οὐχ οἱόν τε τοῦτο , ἀλλ᾿ ἐν ᾧ μορίῳ ἡ ἕξις , ἐν τούτῳ καὶ ἡ καὶ τοῦτο εἰκότως · ἀπουσία γὰρ μόνον ἐστὶν ἡ στέρησις , καὶ ἀνάγκη ἐκεὶ εἶναι τὴν ἀπουσίαν , ὅπου καὶ ἡ παρουσία ἐστίν , τὰ δὲ ἐναντία εἴδη ὄντα οὐδὲν κωλύεταί ποτε καὶ ἐν διαφόροις τῷ ἀριθμῷ ὑποκειμένοις ὄντα τὸν λόγον σῴζειν τῆς ἐναντιώσεως . φανερὸν δὴ οὖν ἐκ τούτων , ὅτι τὰ οὕτως ἀντικείμενα καὶ ὁμοιότητά τινα ἔχει πρὸς τὰ ἐναντία καὶ ἀνομοιότητα . τά τε ἐναντία ἐναντία περὶ τὸ αὐτὸ ὑποκείμενον γίνεσθαι πέφυκεν , οἷον περὶ ὃ ἡ ὑγεία , περὶ τοῦτο καὶ ἡ νόσος · οὐ γὰρ περὶ τὰ ἄψυχα , ἀλλὰ περὶ τὰ ζῷα · ὡσαύτως δὲ καὶ τὰ κατὰ στέρησιν καὶ ἕξιν ἀντικείμενα · ὄψις γὰρ περὶ ζῷον , περὶ δὲ ἄψυχον οὐκέτι · οὐκοῦν καὶ ἡ τυφλότης περὶ ζῷον · οὐδεὶς γὰρ ἂν τὸν κίονα τυφλὸν εἴποι . τοῦτο μὲν οὖν τοῖς ἐναντίοις ὅμοιον ἔχει τὰ κατὰ στέρησιν ἀντικείμενα . διαφέρει δὲ αὐτῶν , ὡς εἴρηται , τὰ μὲν ἐναντία , κἂν ἐν τῷ αὐτῷ εἴδει ἐστίν , ἀλλὰ μὴ καὶ ἐν τῷ αὐτῷ πάντως τοῦ εἴδους μορίῳ , τὰ δὲ κατὰ στέρησιν καὶ ἕξιν καὶ ἐν μορίῳ τῷ αὐτῷ βούλεσθαι εἶναι . δείκνυσιν δὲ ἐφεξῆς ὁ Ἀριστοτέλης , ὅτι τὸ ἐστερῆσθαι ἢ τὸ στέρησιν ἔχειν οὐκ ἔστιν ταὐτὸν τῇ στερήσει , ἀλλ᾿ οὐδὲ τὸ ἕξιν ἔχειν ταὐτὸν τῇ ἕξει . δείκνυσιν δὲ αὐτὸ ἐκ τοῦ τὴν ὄψιν ἕξιν εἶναι , τὸ δὲ ἔχειν τὴν ὄψιν μὴ εἶναι τὴν ὄψιν , ὥστε καὶ τὸ ἔχειν ἕξιν οὐκ ἕξις . ὁμοίως δὲ τὸ τυφλὸν εἶναι οὐκ ἔστιν τυφλότης · δείκνυσιν δὲ αὐτὸ καὶ ἐκ τοῦ , εἰ ταὐτὸν ἧν καθ᾿ οὗ τὸ ἕτερον κατηγορεῖτο , κατὰ τοῦ αὐτοῦ καὶ τὸ ἕτερον · νῦν δὲ οὐχ οὕτως · τυφλὸς μὲν γὰρ ὁ ὄψις δὲ οὐ λέ|γεται . δοκοῦσι δὲ διαφέρειν ἀλλήλων αἱ ἐπιχειρήσεις τῷ τὴν μὲν πρώτην ἀπὸ τοῦ εἶναι , τὴν δὲ δευτέραν ἀπὸ τοῦ κατηγορεῖσθαι δεικνύναι τὸ προκείμενον . δείξας δὲ τὴν στέρησιν καὶ τὸ στέρησιν εἰκότως προσέθηκεν ὅτι , κἂν ἕτερα ᾖ , ἀλλ᾿ ὥσπερ ἡ ἕξις ἀντίκειται τῇ στερήσει , οὕτως καὶ τὸ ἔχειν ἕξιν καὶ τὸ ἐστερῆσθαι , καὶ ἔστιν ὁ αὐτὸς τρόπος τῆς ἀντιθέσεως , διότι καὶ ταῦτα ἀντίκειται κατὰ τὴν ἐπ᾿ ἐκεῖνα ἀνφορὰν καὶ ὁ τρόπος τῆς ἀντιθέσεως ὁ αὐτός ἐστιν ἐπὶ τῶν κατηγορημάτων , ὅσπερ καὶ ἐπὶ τῆς ἕξεως καὶ στερήσεως · ὡς γὰρ ἡ τυφλότης τῇ ὄφει ἀντίκειται , οὕτως καὶ τὸ τυφλὸν εἶναι τῷ ὄψιν ἔχειν ἀντίκειται . ἀλλὰ πρὸς μὲν τὴν τῆς λέξεως σαφήνειαν ἀρκεῖ τοσαῦτα . Τά δὲ πραγματικώτερα περὶ τούτων ὧδέ πως ὁ Ἰάμβλιχος παραδίδωσιν . ἓν δόγμα κοινὸν τῶν τε ἀρχαίων ἐστὶ καὶ τῶν νεωτέρων τὸ μὴ εἶναι ἐναντία τὰ κατὰ στέρησιν καὶ ἕξιν λεγόμενα , οὐ μὴν ἔτι εἰς ἴδιον γένος ἀντιθέσεως τὸ κατὰ στέρησιν καὶ ἕξιν οἱ παλαιοῖ κατέταξαν , ὥσπερ Ἀριστοτέλης . ὅτι δέ ἐστιν ἄλλη , δῆλον γίνεται διελομένοις , ποσαχῶς στέρησις λέγεται καὶ κατὰ ποῖα μάλιστα σημανινόμενα ἡ τῶν καθ᾿ ἕξιν καὶ στέρησιν ἀντίθεσις γίνεται . λέγουσιν οὖν ὡς καθ᾿ ἕνα μὲν τρόπον ἕξις λέγεται ἡ ἐνέργεια τοῦ ἔχοντος καὶ ἐχομένου · ἕξις γὰρ ἱματίου λέγεται , ὅταν ὁ μὲν ἔχῃ , τὸ δὲ ἔχηται ὑπὸ τοῦ ἔχοντος , καὶ ἕξιν ὅπλων εἶπέν που Πλάτων ἐπὶ τοῦ ἔχοντος τὰ ὅπλα . καθ’ ἕτερον δὲ τρόπον ἕξεις λέγομεν τὰς ἐπικτήτους ποιότητας ἐμμόνους γεγονυίας , τὰς τε φυσικὰς καὶ τὰς κατὰ τὰς τέχνας κακὶ κὰς ἐπιστήμας , καθ᾿ ἃς καὶ ἑκτικοὶ οἱ ἐν αὐταῖς λέγονται · καὶ ἕξεις λέγονται κατὰ τοῦτο καὶ αἱ τέλειαι ἀρεταί · καὶ γὰρ λόγου ἀνάληψις ἐπ᾿ αὐτῶν θεωρεῖται . ἔτι δὲ ἕξις λέγεται ἡ φυσικὴ κατασκευή , ὅταν ἔμμονος ᾑ ὥσπερ σωματικὰς ἕξεις καὶ ψυχικὰς καὶ ἀρετὰς ἐκ φύσεως ἢ κακίας ἐπὶ πινων νοοῦμεν · καὶ τὴν φυσικὴν δὲ δύναμιν αὐτὴν ἕξιν λέγεσθαί φασιν καὶ ταύτῃ τὴν στέγησιν ἀντικεῖσθαι πήρωσιν οὖσαν αὐτῆς . ἔνιοι δὲ οὐ τὴνκ φυσικὴν δύναμιν λαμβάνεσθαι ἐν τῇ ἕξεως καὶ στερήσεως ἀντιθέσει φασίν , ἀλλὰ μᾶλλον τὴν κατὰ τὸ πρῶτον σημαινόμενον ῥηθεῖσαν , ἥτις παρὰ τὸ ἔχειν ἕξις ὡνόμασται · καὶ γὰρ καὶ Αριστοτέλει ἑπόμενον στερητικὰ λέγειν ταῦτα , ὅσα ἀναιρεῖ παρεμφαίνοντα τὴν τοῦ ἔχειν φύσιν , οὐχ ἀπλῶς , ἀλλ᾿ ὅταν ἐμφαίνῃ τὸ πεφυκὸς καὶ ὅτε πέφυκεν , ὡς εἴρηται πρότερον . καὶ ἀντίκειται τῇ ἀπὸ τοῦ ἔχειν λεγομένῃ ἕξει ἡ στέρησις , καὶ οὐ μόνον ποιοτήτων αἱ στερήσεις , ἀλλὰ καὶ ἐνεργειῶν , ὡς ἡ τυφλότης τῆς τοῦ ὁρᾶν ἐνεργείας καὶ ἡ χωλότης τῆς τοῦ βαδίζειν . ἄλλως δὲ λέγεται στέρησις ἡ ἀπουσία τούτου οὗ δύναται ἔχειν ἐν δυνάμει θεωρουμένη , ἧς ἐν Φυσικοῖς μνημονεύει · τὸ γὰρ ὃ δύναται ἔχειν καὶ ὃ δυνάμει ἐστὶν μήπω ἔχον ἐνεργείᾳ ἐν στερήσει αὐτοῦ εἶναι λέγεται . μήποτε δέ , φησὶν Ἰἀμβλιχος , οὐ καθ᾿ ἕν τι σημαινόμενον τῆς ἕξεως τὴν ἀντίθεσιν δεῖ λαμβάνειν τῆς στερήσεως , ἀλλὰ κατὰ πάντα · οὕτω γὰρ ἔσται τελέα πρὸς ἁκάσας τὰς ἕξεις πασῶν τῶν στερήσεων ἀντίθεσις , κοινῶς τε οὑτωσὶ καὶ ἑκάστης πρὸς ἑχάστην ἀντιτιθεμένη , οἷον τῆσδε τῆς στεπήσεως πρὸς τήνδε τῆν ἕξιν κατὰ τὸν οἰκεῖον αὐτῶν τρόπον . ὅλως γὰρ τὴν ἀέχειαν τοῦ πεφυκότος ἔχειν καὶ ὅτε πέφυκεν στέρησι εἶναι ῥητέον , πολλαχῶς δὲ τοῦ ἔχειν λεγομένου πολλαχῶς καὶ ἡ ἀέχεια καὶ ἡ στέρησις ἔσται . ἔστιν δέ τις στέρησις καὶ ἄλλη παρὰ τὴν ἀέχεια καὶ ἡ στέρησις ἔσται . ἔστιν πεφυκότων ἐλέγομεν καὶ ὅτε ἐπεφύκεσαν , ἥν Χρύσιππος ἐθικὴν καλεῖ · ἀχίτων γὰρ καὶ ἀνυπόδετος καὶ ἀνάριστος σημαίνει μὲν καὶ ψιλὴν ἀναίρεσιν , σημαίνει δὲ βοῦν ἐροῦμεν οὔτε ἡμᾶς ὅταν λουώμεθα ἀνυποδέτους , καὶ ἀναρίστους τὸν τοὺς ὄρνιθας οὔτε ἡμᾶς ὅταν λουώμεθα ἀνυποδέτους , καὶ ἀναρίστους οὔτε τοὺς ὄρνιθας οὔτε ἡμᾶς ἅμα τῷ ἡμέραν γενέσθαι , ἀλλὰ δεῖ συνεμφαίνεσθαι τοῦ εἰθισμένου καὶ ὅτε εἴθισται τὴν στέρησιν . ὄντος γὰρ ἔθους ἀριστᾶν κατὰ τινα ὥραν τεταγμένην ὁ ὑπὸ τὸ ἔθος ὤν , ὅντος γὰρ ἔθους χρόνῳ τῷ τεταγμένῳ ἀριστήσῃ , οὐ φύσεως ἔμφασιν ἀλλ' ἔθους κατὰ τὴν στέρησιν ἀναιρεῖ . εἰσὶν οὖν ἀέχειαι αἱ μὲν τῶν φύσει , αἱ δὲ τῶν κατὰ ἔθος , καὶ ἀναρέσεις ἐν οἶς ἕκαστα καὶ πέφυκεν καὶ εἴθισται . πολλάκις δὲ οὐκ ἔθους ἀλλὰ καθήκοντος ἀπόπτωσιν ἐμφυκεν καὶ εἴθισται . πολλάκις δὲ ἄκλητον δειπνεῖν , ὅταν παρεμφαίνωμεν ὅτι οὐ καθηκόντως ἀπήντησεν οὔτε κατὰ τὸ ἐπιβάλλον τοῖς ἔθεσιν . ἔστιν δὲ καὶ ἄλλως ἡ στέρησις τῶν ὁμωνύμως μως λεγομένων · καὶ γὰρ ὅταν τι γένος ὅλον μὴ ᾖ πεφυκός τι ἔχειν , ἐστερῆ σθαι λέγομεν ἐκείνου ὃ μὴ πέφυκεν ἔχειν · οὕτως . τὰ φυτὰ ἐστερῆσθαι λέγομεν αἰσθήσεως τῷ μὴ πεφυκέναι ἔχειν αἴσθησιν . καὶ ὅταν δὲ τὰ ἐν τῷ γένει τὰ μὲν ᾖ πεφυκότα ἔχειν , τὰ δὲ μὴ πεφυκότα , ἐστερῆσθαι λεγεται τὰ μὴ πεφυκότα , ὥσπερ ἐν τῷ γένει τῶν ζῴων ὁ ἀσπάλαξ ὄψεως , καὶ μᾶλλόν γε τοῦτο λέγομεν ἢ ἐπὶ τοῦ πρὸς βίαν ἀφῃρῆσθαι . ὄψεως , δὲ στέρησις λέγεται ἐπὶ τῶν πεφυκότων μὲν ἔχειν , μὴ ἐχόντων δὲ τότε ὅτε πεφύκασιν καὶ ὅτε εἰώθασιν καὶ ἐνεστήσαντο ἔχειν , ὃ δὴ καὶ ἀντίθετον τῇ ἕξει θεωρεῖται · καὶ ἡ ἐν τούτοις ἀντέθεσις κέκληται ἡ κατὰ ἕξιν καὶ στέρησιν " . Ὁ μέντοι Ἀρχύτας τριχῶς τὴν στέρησιν διαιρεῖ λέγων · “ ἁ δὲ στέρησις καὶ τὸ ἐστερῆσθαι λέγεται τριχῶς · ἤ γὰρ τῷ μὴ ἔχειν παντάπασιν , οἰον τὸ τυφλὸν ὅρασιν καὶ τὸ νωδὸν φωνὰν καὶ τὸ ἀμαθὲς ἀπιστάμαν · ἢ ἐν τῷ μῇον ἔχεν , οἶον τὸ δύσκωφον ἀκοὰν καὶ τὸ πτιλῶσσον ὅρασιον · ἢ ἐν τῷ μὴ |οἰον δεῖ ἔχεν , οἶον τὸ σκαμβόπουν πόδας καὶ τὸ κακόφωνον φωνάν ” . Καὶ τοῦτο δὲ ἰστέον , ὅτι ἐνίοτε μὲν οὐ στερητικὰ ὀνόματα στέρησιν δηλοῖ , ὡς ἡ πενία τὴν στέρησιν τῶν χρημάτων καὶ ὁ τυφλὸς στέρησιν ἄψεως , ἐνίοτε δὲ στερητικὰ ἀνόματα οὐ στέρησιν δηλοῖ · τὸ γὰρ ἀθάνατον στερητικὸν ἔχον τὸ σχῆμα τῆς λέξεως οὐ σημαίνει στέρησιν · οὐ γὰρ ἐπὶ πεφυκότος ἀποθνῄσκειν , εἶτα μὴ ἀποθνῄσκοντος χρώμεθα τῷ ὀνόματι . πολλὴ δὲ ταραχὴ κατὰ τὰς φωνάς ἐστιν τὰς στερητικάς . διὰ γὰρ τοῦ ᾱ καὶ αݲνݲ προαγομένων αὐτῶν ὥσπερ ἄοικος καὶ ἀνέστιος , συμβαίνει ποτὲ μὲν ταῖς ἀποφάσεσιν , ποτὲ δὲ τοῖς ἐναντίοις συμφύρεσθαι αὐτὰς . καὶ γὰρ ὥσπερ ταῖς ἀνδρείᾳ ἡ δειλία ἐναντίον ἐστίν , οὕτω καὶ τῇ δικαιοσύνῃ ἡ ἀδικία , ἐναντία μεν τραγῳδὸν τὸν κακόφωνον · καὶ ἀποφάσεις δὲ δηλοῦνται διὰ ἄφωνον λέγομεν τραγῳδὸν τὸν κακόφωνον · καὶ ἀποφάσεις δὲ δηλοῦνται διὰ στερητικῶν φωνῶν , ὥσπερ τὸ διάφορα ἀδιάφορα , λυσιτελῆ ἀλοσιτελῆ . πολλάκις δὲ καὶ πλείω σημαίνουσιν , ὡς καὶ ἀπόφασιν καὶ στέρησιν καὶ ἐναντίωσιν δηλοῦσθαι ὑπ' αὐτῶν , ὡς τὸ ἄφωνος · αἰ δὲ καὶ διάφορα ἐναντία σημαίνουσιν , ὡς ἡ ἀκιρία καὶ τὸ ἐναντίον τῷ καιρῷ δηλοῖ , στερητικὸν δὲ οὐδὲν ὅλως ἐμφαίνει , ἐπεὶ καὶ χρηστότητι μὲν ἐναντἰα ἡ πονηρὶα , ἡ ἀπονηρία δὲ στέρησις τῆ πονηρίας , ἔστιν δὲ ὅτε καὶ τὴν χρηστότητα ἐμφαίνει . πολλῆς δὲ οὔσης τῆς ἀνωμαλίας Χρύσιππος μὲν ἐν τοῖς Περὶ τῶν στερητικῶν λεγομένοις ἐπεξῆλθεν αὐτῇ , Ἀριστοτέλει δὲ οὐ τοῦτο προὔκειτο , ἀλλὰ μόνον διελθεῖν περὶ τῶν κατὰ τὴν ἕξιν καὶ στέρησιν . κἂν λέγηται οὖν στερητικῶς πολλὰ καὶ τῶν ἐναντίων καὶ τῶν ἀποφατικῶν , ἀλλὰ δεῖ τὰς στερητικὰς τῶν ἕξεων ἀντιθέσεις κατὰ τὸν οἰκεῖον τρόπον λαμβάνειν · ἔστιν δὲ οὖτος ὁ τῆς ἐπιβαλλούσης ἕξεως τὴν οἰκείαν στέρησιν ἐν τῇ ἀντιθέσει λαμβάνων . γίνεται δὲ πεὶ τὸ αὐτὸ ὑποκείμενον ἥ τε τοιαύτη ἕξις καὶ ἡ ἀντίθετος αὐτῇ στέρησις , οὐχ ἅμα δέ , οἶον περὶ ὀφθαλμύτη τυφλότης , περὶ ὃ καὶ ἡ ὄψις . p . 12b6 Οὐκ ἔστιν δὲ οὐδὲ τὸ ὑπὸ τὴν κατάφασιν καὶ ἀπόφασιν κατάφασις καὶ ἀπόφασις ἕως τοῦ οὕτως καὶ τ]ξο ὑφ' ἑκάτερα πρᾶγμα ἀντίκειται , τὸ καθῆσθαι τῷ μὴ καθῆσθαι . Δείξας ὅτι ὅλλο ἐστὶν ἕξις καὶ ἄλλο τὸ ἕξιν ἔχειν , καὶ ἄλλο ὑπὸ τὴν τὸ στέρησιν ἔχειν , καὶ ὅμως καὶ τὸ ἕξιν ἔχον καὶ στέρησιν ἔχον ὑτὸ τὴν αὐτὴν ἀντίθεσίν ἐστιν τὴν τῆς ἕξεως καὶ τῆς στερήσεως , * * * πιστοῦται τοῦτο διὰ παραδείγματος . καὶ γὰρ τὸ πρᾶγμα τὸ ὑπὸ τῆς καταφάσεως δηλούμενον οὐκ ἔστιν κατάφασις καὶ τὸ ὑπὸ τῆς ἀποφάσεως οὐκ ἔστιν ἀπόφασις , εἴπερ λόγοι μὲν ἡ κατάφασις καὶ ἀπόφασις , οὐ λόγοι δὲ τὰ ὑπ᾿ αὐτῶν σημαινόμενα · κἂν μὴ τὰ αὐτὰ δέ ἐστιν , καὶ ταῦτα ὑπὸ τὴν αὐτῆν ὅμως ἐστὶν ἀντίθεσιν τὴν τῆς καταφάσεως καὶ ἀποφάσεως , ὡσαύτως τὰ ἔχοντα ἕξιν καὶ τὰ ἔχοντα στέρησιν ὑπὸ τὴν τῆς ἕξεως καὶ τῆς στερήσεως . ὅταν γὰρ Σωκράτη καθήμενον διανοηθῶ , ζῷον λογικὸν οὕτως ἐνεργοῦν κατ᾿ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ὑπολαμβάνω · ὁ δὲ λόγος ὁ λέγων ὅτι Σωκράτης κάθηται , ἐξ ὀνόματος <καὶ ῥήματος> συγκείμενος , ἕτερός ἐστιν αὐτοῦ τοῦ πράγματος . εἴτε οὖν ἐν φωναῖς εἴτε ἐν τοῖς διανοήμασιν εἴτε ἐν τοῖς παρυφισταμένοις . ἀσωμάτοις λεκτοῖς αἱ προτάσεις ὑφεστήκασιν , διεστήκασιν αὖται τῶν ποιῶν σωμάτων · καὶ τὰ μὲν ὡς προτάσεις λέγεται ἀντικεῖσθαι , ὡς ἀπόφασις καὶ κατάφασις , τὰ δὲ ὑπὸ τὰς προτάσεις καὶ αὐτὰ ἀντίκειται κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον . ἀλλ᾿ οὐδεῖς ἄν εἴποι , φασί , τὸν Σωκράτη αὐτὸν ἑαυτῷ ἀντικεῖσθαι . ἢ οὐ κατὰ τοῦ ἑτέρου φαμὲν γίνεσθαι τὴν ἀντίθεσιν , ἀλλὰ κατὰ τὴν ἐνέργειαν τὴν τοῦ καθῆσθαι καὶ μὴ καθῆσθαι · καὶ τούτοις δὲ ἡ ἀντίθεσις κατὰ τὴν τῆς ἀντιφάσεως γίνεται ἀντίθεσιν , τῷ ταῦτα τὰ σημαινόμενα ἀναιρετικὰ ἀλλήλων εἶναι , τούτῳ καὶ ἡ ἀντίφασις ἀντίκειται . καὶ ἀνάπολιν τῷ τοὺς λόγους εἶναι τοιούτους καὶ τὰ πράγματα ἀλλήλων ἐστὶν ἀναιρετικά , καὶ γίνεται ἡ ἀναλογία κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον , ὡς τὸ δηλούμενον πρᾶγμα πρὸς τὸ δηλούμενον , οὕτως ὁ δηλωτικὸς λόγος πρὸς τὸν δηλωτικόν , καὶ ἀνάπαλιν κἂν τὰ σημαινόμενα δὲ ὑπὸ τῶν φωνῶν ἀντικείμενα λαμβάνομεν , ταῦτα δέ εἰσιν αἰ λογικαὶ διανοήσεις αἱ περὶ Σωκράτους καθημένου ἢ μή , ὁμοίως καὶ ταῦτα τῇ καταφάσει καὶ ἀποφάσει ἀντικεῖσθαι λέγεται · καὶ ταῦτα γὰρ ὑπὸ τὴν ἀπόφασίν ἐστιν καὶ τὴν κατάφασιν . δείξας δὲ μέχρι τούτων , τίνα ἐστὶν τὰ ὡς ἕξις καὶ στέρησις ἀντικείμενα , ἀκολούθως ἐπάγει , τί διενήνοχε τῆς τῶν πρός τι καὶ τῆς τῶν ἐναντίων ἀντιθέσεως , καὶ πρῶτόν γε τί τῶν ὠς πρός τι ἀντικειμένων δηλῶν ἐπάγει · p . 12b 16 Ὅτι δὲ ἡ στέρησις καὶ ἡ ἕξις οὐκ ἀντίκειται ὡς τὰ πρός τι , φανερόν ἕως τοῦ οὐ γὰρ λέγεται ἡ ὅψις τυφλότητος ὄψις . Τεσσάρων οὐδῶν τῶν ἀντιθέσων καὶ διαφερουσῶν ἀλλήλων ἕξ αί πᾶσαι γίνονται διαφοραί . καθόλου γάρ , ὅσα ποτὲ ἄν ᾖ τὰ διαφέροντα , δεῖ 6 τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν ἐπὶ τὸν παρὰ μονάδα πολλαπλασιάζειν καὶ <τοῦ> γενο - μένου ἀριθμοῦ τὸ ἥμισυ λαβόντα τοσαύτας λέγειν εῑναι τὰς τῶν διαφερόντων διαφοράς . καὶ ἐνταῦθα οὖν ἡ τῶν πρός τι ἀντίθεσις διαφέρει τῆς τε τῶν ὡς εναντίων καὶ τῆς <τῶν> ὡς ἕξις καὶ στέρησις ἀντικειμένων καὶ τῆς κατάφασις καὶ ἀπόφασις · τρεῖς γὰρ ἀφ᾿ ἐκάστου | γίνονται σχέσεις , τριῶν ὄντων πρὸς ἃ ἡ σχέσις , διὸ καὶ ἐπὶ τὸν παρὰ μονάδα ἐπολλαπλασιάσαμεν τὸν ἐξ ἀρχῆς ἀριθμόν . πάλιν δὲ ἡ τῶν ἐναντίων ἀντίθεσις διαφέρει λοιπῶν δύο · ἡ γὰρ πρὸς τὰ πρὸς τι διαφορὰ ἤδη εἴληπται · γίνονται πέντε αἱ διαφοραί . καὶ λοιπὸν ἡ ὡς ἕξις καὶ στέγησις διαφέρει τῆς κατὰ ἀπόφασιν καὶ κατάφασιν · αἱ γὰρ πρὸς τὰ ἄλλα δύο ἤδη ἔλήφθησαν . ἵνα μὴ δὶς αἱ αὐταὶ διαφοραὶ λαμβάνωνται , πετὲ μὲν ἀπὸ τῶν πρώτων ἀρχομένων ἡμῶν , ποτὲ δὲ ἀπὸ τῶν υστέρων , διὰ τοῦτο τῶν ] ἐν τῇ μεθόδῳ τὸ ἥμισυ τοῦ ἐκ τοῦ πολυπλασιασμοῦ γενομένου ἀριθμοῦ λαμβάνειν κελευόμεθα . οὕτως οὖν καὶ κατὰ τὴν τοιαύτην τάξιν ἓξ γινομένων τῶν διαφορῶν ὁ οὐχ οὕτως ἐπ᾿ αὐτὰς ἐπῆλθεν , ἀλλὰ πρῶτον μὲν ἔδειξεν ὅτι τὰ πρός τι διενήνοχε τῶν ἐναντίων , ὡς εἴρηται , νῦν δὲ δείξει , πῶς τὰ ὡς ἕξις καὶ στέρησις ἀντικείμενα διαφέρει τῶν ὠς τὰ πρὸς τι , καὶ ἐφεξπης , πῶς τὰ ὡς ἕξις καὶ στέρησις τῶν ὡς τἀναντία ἀντικειμένων , εἶτα μετὰ ταῦτα , πῶς τὰ ὡς κατάφασις καὶ ἀπόφασις ἀντικείμενα διαφέρει τῶν ὡς τἀναντία ἀντικειμένων καὶ τῶν ὡς τὰ πρὸς τι καὶ ἔτι τῶν ὡς στέρησις καὶ ἕξις . καὶ οὕτως τὰς ἓξ παραδέδωκεν διαφοράς ἀπὸ τῶν δευτέρων ἀρξάμενος τρόπων ἐν ταῖς πέντε διαφοραῖς καὶ οὐκ ἀπὸ τῶν πρώτων , ὡς ἡμεῖς ἐποιήσαμεν . δείκνυσιν οὖν ῦν , πῶς τὰ ὡς ἕξις καὶ στέρησις ἀντικείμενα διαφέρει τῶν ὡς τὰ πρός τι ἀντικειμένων , ἀπὸ τοῦ ὁρισμοῦ τῶν πρός τι τὴν ἀπόδειξιν ποιούμενος , ὥσπερ καὶ πρότερον , ὅτε τῶν ἐναντίων ἐχώριζεν τὰ πρός τι . λέγει οὖν τῖ τὰ πρός αὐτὰ τι ἅπερ ἐστὶ ἐστὶ τῶν ἀντικειμένων λέγεται , οὔτε δὲ ἡ ὄψις τυφλότητός ἐστιν ὄψις καὶ τοῦτο πρόδηλον ) , ἀλλ᾿ οὐδὲ ἡ τυφλότης ὄψεως τυφλότης · ὀφθαλμοῦ γὰρ ἑκάτερον , καὶ ἡ ἕξις καὶ ἡ στέρησις . ὅτι δὲ οὐ λέγεται ἡ τυφλότης ὄψεως τυφλότης κατὰ τὰ πρός τι , διὰ τοῦ δευτέρου μάλιστα ἐπιχειρήματος δείκνυται · εἰ γὰρ ὡς πρός τι λέγοιτο πρὸς τὴν ὄψιν ἡ τυφλότης , ἐπειδὴ τὰ πρός τι πρὸς ἀντιστρέφοντα B λέγεται . ἐλέγετο ἂν καὶ ἡ ὄψις τυφλότητος ὄψις · νῦν δὲ οὐ διαφέροι δὲ ἄν , ὡς ἔφαμεν , καὶ τῷ τὰ μὲν πρός τι ἅμα εἶναι τῇ τὴν δὲ ἕξιν καὶ στέρησιν πρὸς τῷ μὴ συνεισάγειν ἄλληλα καὶ ἀναιρετικὰ εἶναι ἀλλήλων . εἰπὼν δὲ ἡ γὰρ ὄψις οὐκ ἔστιν τυφλότητος ὄψις προσέθηκεν οὐδὲ ἄλλως οὐδαμῶς πρὸς αὐτὸ λέγεται , διότι τὰ ἐναντία αὐτὰ μὲν ἅπερ ἦν οὐκ ἐλέγετο τῶν ἀντικειμένων , ἄλλως δὲ τὸ ἕτερον πρὸς τὸ ἕτερον ἐλέγετο · ἐναντίον γὰρ αὐτῷ λέγεται . ἀλλὰ καἰ ἡ στέρησις , εἱ μὴ καὶ αὐτὸ ὅπερ ἐστὶν ἦς ἕξεως λέγεται , ἀλλὰ στέρησίς γε αὐτῆς λέγεται , ἡ μέντοι ἕξις κατ᾿ οὐδὲν πρὸς τὴν στέρησιν λέγεται . διὰ μὲν οὖν τούτων ἔδειξεν οὐκ ὀνόματι μόνον ἀλλὰ καὶ πράγματι διαφέρουσαν τὴν τῆς ἕξεως καὶ στερήσεως ἀντίθεσιν πρὸς τὴν τῶν ὡς πρὸς τι ἀντικειμένων , διὰ δὲ τῶν ἑξῆς τὴν α'τὴν πρὸς τὴν τῶν ἐναντίων παραβάλλει . p . 12b26 Ὅτι δὲ οὐδ᾿ ὡς τἀναντία ἀνντίκειται τὰ κατὰ στέρησιν καὶ ἕξιν λεγόμενα ἕως τοῦ οὔτε νωδὸς ὢν ὀδόντας ἔφυσεν . Δείκνυσιν ἐν τούτοις , ὅτι τὸ κατὰ στέρησιν καὶ ἕξιν λεγόμενα ἀντικεῖσθαι διαφέρει τῶν ὡς ἐναντίων ἀντικειμένων τῶν τε ἀμέσων καὶ τῶν ἐμμέσων , ὧν τὴν διαφορὰν ἀναγκαίως προέλαβεν , ἵνα κατ᾿ ἄμφω τὴν τῶν ἐναντίων πρὸς τὰς ἄλλας ἀντιθέσεις διαφορὰν ἐπιδείξῃ · καὶ πρὼτον μὲν τῶν ἀμέσων ἐναντίων χωρίζων τὰ κατὰ ἕξιν καὶ στέρησιν ἀμφοέρων τῶν τοῦ ἀμέσου τρόπων ἐμνημόνευσεν , τῶν τε ἐν ὑποκειμένῳ ὄντων καὶ τῶν καθ᾿ ὑποκειμένου λεγομένων , εἰπὼν ἐν οἷς πέφυκεν γίνεσθαι ἢ ὧν κατηγορεῖται . παραδείγματα δὲ τῶν μὲν ἐν ὑποκειμένῳ ὑγίειαν καὶ νόσον παρέθετο ἐν σώματι γινόμενα , τῶν δέ καθ᾿ ὑποκειμένου περιττὸν καὶ ἄρτιον κατὰ τοῦ ἀριθμοῦ λεγόμενα , ἢ ὡς εἶπον πρότερον , τὸ δίχα διαιρεὶσθαι κατὰ τοῦ ἀρτίου ἀριθμοῦ · τὸ γὰρ εἴδη οὐ λέγεται καθ᾿ ὑποκειμένων τῶν γενῶν , ἀλλ᾿ αἱ διαφοραὶ καθ᾿ ὑποκειμένων τῶν εἰδῶν . ἀμφοῖν δὲ | τούτοιν 101v Δ τῶν ἐναντίων χωρίζει τὰ κατὰ στέρησιν καὶ ἕξιν , ὅτι τούτων μὲν ἀεὶ θάτερον τῷ δεκτικῷ ὐπάρχειν τὸ γὰρ σῶμα ἢ ὑγιαίνει ἣ νοσεῖ , καὶ ὁ ἀριθμὸς ὁ ἐν τοῖς εἴδεσιν ἢ δίχα διαιρεῖται ἢ οὔ · τῆς δὲ στερήσεως καὶ ἕξεως οὐκ ἀνάγκη ἀεὶ θάτερον τῷ δεκτικῷ ὑπάρχειν · οὐ γὰρ ἁπλῶς ἀντέκειτο , ἀλλ᾿ ὅτε ἐπεφύκει · τὰ γοῦν κυνίδια , ὅταν μήπω πεφυκότα ᾖ ἔχειν ὄψιν , οὐδέτερον λέγεται , οὔτε ὄψιν ἔχειν οὔτε τυφλὰ εἶναι , καὶ τὰ παιδία τὰ μήπω πεφυκότα ὀδόντας ἔχειν οὔτε ὀδόντας ἔχειν ῥηθείη οὔτε νωδὰ εἶναι · αφ᾿ οὗ δ᾿ ἂν ἔχειν πεφυκότα ᾖ , ἀπ᾿ ἐκείνου τὰ μὲν ὁρᾶν λέγεται ἢ τυφλὰ εἶναι , τὰ δὲ ὀδόντας ἔχειν ἢ νωδὰ εἶναι . γέγονεν οὖν ἡ διαφορὰ παρὰ τὸ ἀεὶ ἢ ποτέ · τὰ μὲν γὰρ ἄμεσα ἐναντία εὐθὺς ἀπὸ πρὼτης γε ἔχει τὴν διάστασιν , ἡ δὲ στέρησις καὶ ἡ ἕξις οὐκ εὐιθὺς ἀπ’ ἀρχῆς ἀλλ᾿ ἀφ’ οὗ χρόνου ἔχειν πέφυκεν . εἰ δὲ τινα εὐθὺς ἀπ᾿ ἀρχῆς τὴν ἕξιν ἔχει ὥσπερ τὰ ζῷα πάντα τὴν ὡφὴν καὶ εἰ τύχοι ἀπ᾿ ἀρχῆς στερούμενα αὐτῆς , καὶ τὴν στέρησιν ἀπ᾿ ἀρχῆς ἔχει · ἀλλ᾿ οὐκ ἐπὶ πάντων ἀλληθὲς τοῦτο , ἀλλ᾿ εἴπερ ἄρα , ἐπὶ τῶν ἐξ ἀρχῆς πεφυκότων . τὰ δὲ ἄμεσα ἐναντία πάντα οὕτως ἐξ ἀρχῆς πέφυκεν , ὥστε αὕτη ἂν εἴη ἡ διαφορά , ὅτι τὰ μὲν ἄμεσα ἐναντία πάντα οὕτως , τῶν δὲ κατὰ στέρησιν καὶ ἕξιν τὰ μὲν οὕτως , τὰ δὲ οὐχ οὕτως . ἔπὶ δὲ τῶν ἐμμέσων ἐναντίων οὐχ ὁ αὐτὸς γίνεται τῆς ἀντιθέσεως τούτων τε καὶ τῶν κατὰ ἕξιν καὶ στέρησιν , διότι τῶν μὲν ἐμμέσων ἐναντίων οὐδέποτε ἀναγκαῖον θάτερον παντὶ ὑπάρχειν τῷ δεκτικῷ · οὔτε γὰρ λευκὸν ἢ μέλαν πὰν ἀναγκαῖον εἶναι τὸ δεκτικόν ἐγχωρεῖ γὰρ καὶ ξανθὸν εἶναι ) , οὔτε θερμὸν καὶ ψυχρόν ἐγχωρεῖ γὰρ καὶ εἶναι ) , ἐπὶ δὲ τῆς ἕξεως καὶ στερήσεώς ποτε ἀνάγκη θάτερον · ἀφ᾿ οὗ γὰρ ἦν πεφυκὸς ἔχειν , ἀπὸ τοῦδε ἐξ ἀνάγκης ἢ ἐστέρηται ἔχει τὴν ἕξιν . ἐπεὶ δέ τινα καὶ τῶν ἐμμέσων ἐναντίων ἔστιν ὧν φύσει τὸ ἕτερον ὡς τῷ πυρὶ ἡ θερμότης , καὶ τούτων διοίσει τὰ κατὰ ἕξιν καὶ στέησιν . ἐπὶ μὲν γὰρ τούτων ἀφωρισμένως τὸ ἕτερον οἷον τῇ χιόνι ἡ λευκότης καὶ E ἐξ ἀνάγκης ἀεὶ καὶ πρόδηλον πότερον , ἐπὶ δὲ τῶν κατὰ ἕξιν καὶ οὔτε ἀφωρισμένως οὔτε ἀεὶ θάτερον ὐπάρχει καὶ ἄδηλον πότερον · οὔτε γὰρ ἡ ὄψις οὔτε ἡ τυφλότης ὡρισμένως ἀεὶ παραγίνονται . ἡ διαφορὰ οὖν τῶν κατὰ ἕξιν καὶ στέρησιν πρὸς τὰ ἐναντία κατὰ τὸ ἀεὶ καὶ κατὰ τὸ ποτὲ γίνεται · καὶ γὰρ τῶν μὲν ἀμέσων ἐναντίων διαφέρει τῷ ἐκείνων μὲν ἀνάγκης ἀεὶ πάντως θάτερον ὑπάρχειν τῷ δεκτικῷ , οἷον ἢ ὑγιαίνει ἢ νοσεῖ , τούτων δὲ οὐκ ἐξ ἀνάγκης ἀεὶ πάντων , ἀλλὰ τινῶν ποτέ · τὸ γὰρ συκλάκιον οὐδέτερον ἔχει · τῶν δὲ ἐμμέσων , ὅτι ἐκείνων μὲν οὐδέποτε θάτερον ὑπάρχει τῷ δεκτικῷ , τούτων δὲ ποτὲ ἐξ ἀνάγκης θάτερον ὑπάρχει ἀφ᾿ οὗ πέφυκεν , τινῶν δὲ καὶ ἀπ᾿ ἀρχῆς . ἀλλὰ κἀκείνων οἷς φύσει τὸ ἓν ὑπάρχει διοίσει τῷ ποτὲ καὶ τῷ ἀφωρισμένως · ἐκείνων μὲν γὰρ ἀεὶ τὸ ἕτερον , τοὺτων δὲ τινῶν ποτέ , κἀκείνων μὲν ἀφωρισμένως θάτερον , ἐπὶ τούτων οὐκ ἀφωρισμένως ἀλλ᾿ ὁπότερα ἔτυχεν . εἰπόντος δὲ Ἀριστοτέλους , ὡς ἀναγκαῖον ἦν παντὶ θάτερον ὑπάρχειν , δοκεῖ τισιν ἐμποιεῖν τὸ παντὶ προσκείμενον . οὐ μὴν ἔχει γε οὕτως , ἀλλ᾿ διασαφεῖ πρὸς τὸ τισὶν ἀναγκαῖον , ὡς τοῖς σύμφυτον ἔχουσιν ἓν τῶν ἐναντίων , οὐ πᾶσιν δέ . Τί οὖν εἰ ἀπὸ γεννήσεως ἐγγίνοιτο ἡ ὅρασις ὡς ἐπ᾿ ἀνθρώπων οὐχὶ καὶ ἐπὶ τούτων ἔσται ἢ ἕφις ἢ στέρησις , καὶ οὐδὲν διοίσει τῶν ἀμέσων ἐναντίων ; τί δὲ , εἴ τις λέγοι ὡς ἐπὶ μἐν τῶν μὴ πεφυκότων τὰ κατὰ ἕξιν καὶ στέρησιν οὕτως ἀντίκειται ὡς τὰ ἔμμεσα ἐναντία οὐδέτερον γὰρ ἐξ ἀνάγκης ) , ἐπὶ δὲ τῶν ἤδη πεφυκότων ὡς τὰ ἄμεσα θάτερον γὰρ ἐξ ἀνάγκης ) ; λύει τοίνυν καὶ τὰς τοιαύτας πάσας ἀμφισβητήσεις ἑτέραν διαφορὰν αὐτῶν προστιθείς , ὅτι τὰ μὲν ἐναντία ἐπαμείβεται ἐν τοῖς δεκτικοῖς , ἕξεως δὲ καὶ στερήσεως οὐ δυνατὸν εἰς ἄλληλα μεταβολὴν γίνεσθαι · τυφλότης μὲν γὰρ ἐξ ὄψεως γίνεται , οὐκέτι μέντοι καὶ ἀνάπαλιν . ὅθεν καὶ ὁ χρύσιππος ἐζήτησεν , εἰ τυφλοὺς ῥητέον τοὺς ὑποχυθέντας , δυναμένους δὲ ἐκκ παρακεντήσεως ἀναβλέψαι , καὶ ἐφ᾿ τὰ βλέφαρα κἐκλεισται · τῆς γὰρ δυνάμεως οὔσης ἐοικέναι τῷ καταμεμυκότι τοὺς ὀφθαλμοὺς ἢ τῷ κωλυομένῳ ὁρᾶν διά τι παραπέτασμα , οὗ ἀφαιρεθέντος οὐδὲν κωλύεται ὁρᾶν · διὸ οὐδὲ ἀπὸ στερήσεως εἰς ἕξιν ἡ τοιαύτη γίνεται μεταβολή . λαμβάνει δὲ νῦν στέρησιν τὴν κατὰ πήρωσιν · ἐκ γὰρ τῆς τοιαύτης οὐκ ἔστιν ἐπάνοδος ἐπὶ τὴν ἕξιν . ἄλλη γὰρ στέρησις ἦν , ἧς ἐν Φυσικοῖς μνημονεύει , ἣν κατὰ συμβεβηκὸς αἴτιον τῶν γινομένων φησίν , τὴν ἐν τῇ πρώτῃ ὕλῃ ἀπουσίαν τῶν ἐν αὐτῇ πεφυκότων γίνεσθαι εἰδῶν θεωρῶν οὐδὲν ἔλαττον τῆς τοῦ εἴδους παρουσίας κατὰ φύσιν οὖσαν τῇ τῶν γενητῶν ὕλῃ · ἡ δὲ ἐνταῦθα στέρησις ἐν τοῖς συνθέτοις κατὰ τὴν παρὰ φύσιν αὐτῶν διάθεσιν εἴληπται . ἔτι δὲ στέρησιν ληπτέον τὴν κατὰ φύσιν · οὐ γὰρ δὴ τὴν κατὰ ἔθος · ἀπὸ γὰρ τῆς κατὰ ἔθος στερήσεως , οἷον τῆς γυμνότητος , ἐπάνοδος γίνεται ἐπὶ τὴν ἕξιν , οἷον τὴν ἀμφίεσιν . ἀλλ᾿ οὐ τούτων μνημονεύει νῦν Ἀριστοτέλης , ὅσαι ἔθους ἔχονται , ἀλλ᾿ ὅσαι φυσικαὶ τέ εἰσιν καὶ ἐν ταῖς πηρώσεσιν θεωροῦτνται . φησὶν δὲ εἰς ἄλληλα μεταβολὴν γίνεσθαι τῶν ἐναντίων , ὅταν ὑπάρχῃ δεκτικόν , ἐὰν μὴ τὸ ἓν φύσει τινὶ ὑπάρχῃ , οἷον τῷ πυρὶ τὸ θερμόν . δὲ τῶν τοιούτων λαμβάνει τὰ μὲν ὁμολογού|μενα , ὡς ὑγίειαν καὶ νόσον , τὰ δὲ ἀμφισβητούμενα , ὡς σπουδαῖον καὶ φαῦλον . ἀπὸ μὲν γὰρ φαύλου φησίν ] τινὲς οἴονται σπουδαῖον γενέσθαι , ἀπὸ δὲ σπουδαίου φαῦλον ἀδύνατον . καὶ αὐτὸς μὲν τὸ ἕτερον τούτων διὰ πλειόνων κατεσκεύασεν λέγων ὅτι ὅτι ὁ φαῦλος εῖς βελτίους ἄγηται διατριβάς , ἀεί τι σμικρὸν ἐπιδώσει , ἀεὶ δὲ σμικρὰν ἐπίδοσιν λαμβάνων καὶ ἐπιτηδειότερος γινόμενος ἐπὶ τῷ τέλει τελέως ἂν μετααβάλοι καὶ εἰς τὴν ἐναντίαν ἕξιν ἀποκατασταίη , ἐάνπερ μὴ χρόνῳ ἐξείργηται , ἢ πληρῶν τὸν χρόνον καὶ ἀποθνῄσκων ἢ πάνυ γεγηρακώς · ὁ γὰρ τοιοῦτος οὐκ ἔχει ἐπίδοσιν τελέαν . τοῦτο μὲν γὰρ οὕτως αὐτὸς κατεσκεύασεν . τὸ δὲ ἀνάπαλιν οἱ Στωικοὶ οὐ διδόασιν · οὐκ εἶναι γὰρ ἀποβλητὴν φασι τὴν ἀρετήν . ἤτοι οὖν κοινότερον τὸν σπουδαῖον εἴληφεν , οὐ τὸν τελείας ἀρετὰς ἔχοντα , ἀλλὰ τὸν κατὰ εὐφυΐαν ἢ μελέτην καὶ προκοπὴν ἢ λόγον μμόνον σπουδαῖον , ἢ ἴσως οὕτως κινεῖσθαι λέγει τὴν ἀρετήν , ὥσπερ εἶπεν ἐν τοῖς ἔμπροσθεν , ὑπὸ μεγάλου πάθους ἢ νόσου σωματικῆς λήθης ἐγγινομένης , χαλεπῶς δὲ καὶ οὐ ῥᾳδίως ταῦτα συπίπτειν · καὶ γὰρ καὶ αὐτὸς ἐν τοῖς Ἠθικοῖς μονιμωτάτην ἀρετὴν εἶναι μαρτυρεῖ . τὸ μέντοι ἐκ πάντων συμβαῖνον ἀκεῖνό ἐστιν · εἰ γὰρ ἐπὶ μὲν τῶν ἐναντίων ὑπάρχοντος τοῦ δεκτικοῦ δυνατὸν εἰς ἄλληλα μεταβολὴν γίνεσθαι , εἰ μὴ τινι φύσει τὸ ἕν ὑπάρχει , δὲ γε τῆς ἕξεως καὶ τῆς στερήσεως ἀδύνατον εἰς ἄλληλα μεταβλοὴν γίνεσθαι , φανερὸν ὅτε ἄλλη μέν ἐστι τῶν ἐναντίων ἀντίθεσις , ἄλλη δὲ ἡ κατὰ ἕξιν καὶ στέρησιν . φαωερὸν δὲ καὶ ἐκεῖνο γέγονεν , ὡς οὔτε τοῖς ἀμέσοις ἐναντίοις οὔτε τοῖς ἀφωρισμένον τὸ ἕν ἔχουσιν κατὰ φύσιν τὰ αὐτά ἐστιν τὰ κατὰ ἕξιν καὶ στέρησιν ἀντικείμενα . Τούτων δὲ προειλημμένων ῥᾴδιον λοιπὸν καὶ τὰς διαλύενι , ὅς φησιν μὴ ἀκριβῶς ταύτην ἀποδεδόσθαι τὴν διαφοράν · μήτε γὰρ τὰ ἐναντία εἰς ἄλληλα πάντως μεταβαλλειν , διότι ἀπὸ σπουδαίου φαῦλος οὐ γίνεται , μήτε πᾶσαν στέρησιν ἀμεάβλητον εἶναι εἰς ἕξιν · “ καὶ γὰρ ἐκ πεφωτισμένου καὶ ὡπλισμένου καὶ ἠμφιεσμένου γένοιτο ἂν καὶ ἄνοπλον καὶ γυμνόν , καὶ ἐκ τῶν στερήσεων αὖθις ἡ ἕξις · ἄτοπον B οὖν τὰ ἀμφοτέροις ὑπάρχοντα διακρίνειν καὶ τὰ μὲν προσνέμειν τῷ ἑτέρῳ , τὰ δὲ τῷ λοιπῷ " . πρὸς δὴ ταῦτα ῥᾴδιον λέγειν ὡς προχείρως τὸ ἀναπόβλητον εἶναι τὴν ἀρετήν . καὶ γὰρ Θεόφραστος περὶ τῆς μεταβολῆς αὐτῆς ἱκανῶς ἀπέδειξεν καὶ Ἀριστοτέλει δοκεῖ οὐκ ἀνθρώπειον εἶναι τὰ ἀναπόβλητον · ἔτι δὲ καὶ οἱ Στωικοὶ ἐν κάροις καὶ μελαγχολίαις καὶ ληθάργοις καὶ φαρμάκων λήψεσι συγχωροῦσιν ἀπρβολὴν γίνεσθαι γίνεσθαι ὅλης τῆς λογικῆς ἕξεως καὶ αὐτῆς τῆς ἀρετῆς , κακίας μὲν οὐκ ἀντεισαγομένης , τῆς δὲ βεβαιότητος χαλωμένης καὶ εἰς ἣν λέουσιν ἔξιν ἕξιν μέσην παλαιοὶ μεταπιπτούσης . τοῦτο μὲv οὖν οὕτως · ἀτόπως δὲ ἐκ τῶν κατὰ ἔθος στερήσεων τὰς ἐπιχειρήσεις ποιούμενος καὶ στέρησιν εἰς ἕξιν μεταβάλλειν φησίν . ὁ γὰρ ἀνάριστος καὶ ἄοπλος κατὰ συνήθειαν ὄντες ἐν στερήσει ῥᾳδίως μεταβάλλουσιν εἰς τὰς ἕξεις , ὁ μὲν ἀριστήσας , ὁ δὲ ὁπλισάμενος · ὁ δὲ Ἀριστοτέλης οὐκ ἐπὶ τῶν ἐξ ἔθους ἀλλ ἀλλ᾿ ἐπὶ τῶν ἕξιν καὶ τὴν στέρησιν παρέλαβεν , ἐφ᾿ ὧν καὶ κυρίως ἡ κατὰ ἕξιν καὶ ἀντίθεσις λέγεται . χρησώμεθα οὖν αὐτοῖς Ἀριστοτέλους πρὸς τὸν Νικόστρατον . στρατον . ἐν γὰρ τῷ Περὶ τῶν ἀντικειμένων αὐτός φησιν ὡς αἱ μὲν στερήσεις τῶν κατὰ φύσιν λέγονται , αἱ δὲ τῶν ἐν ἔθει , αἱ δὲ τῶν κτημάτων . αἱ δὲ ἄλλων τινῶν · τυφλότης μὲν τῶν φύσει , γυμνότης δὲ <τῶν> ἐν ἔθει , δὲ στέρησις τῶν ἐν χρήσει παραγινομένων · εἰσὶv δὲ καὶ ἄλλαι στερήσεις πλείονες , καὶ ἐνίων μὲν στερήσεων οὐκ ἔστιν ἀπαλλάγλή , ἐνίων δὲ ἔστιν . πολλῶν δὲ ὄντων τῆς στερήσεως τρόπων καὶ ἑνὸς τῶν κατὰ φύσιν , ἐπὶ τῶν κατὰ φύσιν γεγονυίας τῆς πρὸς τἀναντία διαφορᾶς οὐκ ἐχρῆν ἐκ τῶν ἄλλων τρόπων παραφέροντα δοκεῖν ἐλέγχειν τὸν λόγον . Ἀλλὰ τὸν μὲν πλήρη περὶ τῶν στερήσεων λόγον ἔστιν ἔκ τε τοῦ Ἀριστοτελικοῦ καὶ τοῦ Χρθσιππείου βιβλίου λαμβάνενιν , τινὰ δὲ καὶ ὁ Ἰάμβλιχος παράγραψεν ἔχοντα οὕτως · “ πολλαχῶς τοῦ ἔχειν λεγομένου , ὡς ἤδη παρεδείξαμεν , ἡ στέρησις διατείνει μὲν ἐπὶ πάντα τὰ σημαινόμενα τοῦ ἔχειν , οὐκέτι μέντοι καὶ ἐπὶ πάντα τἀναντία . ἀπωλείᾳ γὰρ ἴσον ἡ στέρησις , ὥστε οὐκ ἄν τοῦ κακοῦ λέγοιτο στέρησις , ὅτι μηδὲ ἀπώλεια κακοῦ γένοιτο ἄν ἢ βλαβεροῦ ἀλλ᾿ ἀγαθοῦ ἢ χρησίμου · οὐ γὰρ ὁ νόσου ἢ πενίας ἀπαλλαγεὶς ῥηθείη ἄν ἀπεστερῆσθαι νόσου ἢ πενίας , ἀλλὰ μᾶλλον [ ὡς ] ὁ ὑγείας ἤ πλούτου ἀφαιρεθείς . ἀγαθοῦ μὲν στέρησις ἡ τυφλότης · ἀγαθὸν γὰρ ἡ ὄψις · ἀδιαφόρου δὲ ἡ γυμνότης · ἀδιάφορον γὰρ τὸ ἱμάτιον καὶ οὔτε ἀγαθὸν οὔτε κακόν . διὸ στέρησις οὐδεμία ἀγαθόν , ἀλλ᾿ ἤτοι κακὸν ἢ ἀδιάφορον . καὶ ἀγαθῶν δὲ στέρησις γένοιτο ἂν ἤτοι τῶν πάντων ἢ τῶν πλείστων . ἥκιστα δέ φησιν Ἀριστοτέλης τῶν ἐν ψυχῇ ἀγαθῶν καὶ προαιρέσεως ἐχομένων μένων γενέσθαι στέρησιν · οὐδεὶς γὰρ λέγει δικαιοσύνης ἐστερῆσθαι , καὶ ὁ εἰπὼν ὅτι 'ἐπιστάμαν οὐδεῖς φέρει' ἀπὸ τῆς αὐτῆς ἐννοίας εἴρηκεν . μᾶλλον οὖν πλούτου δέξης τιμῆς τῶν τοιούτων καὶ μάλιστα τῶν περὶ τὰς κτήσεις καλουμένων ἀγαθῶν εἰσιν αἱ στερήσεις . διὸ καὶ ἔλεοι καὶ οἶκτοι ἐπακολουθοῦσιν ταῖς πλείσταις στερήσεσιν . ὁ μέντοι Ἀριστοτέλης τῶν φυσικῶν στερήσεων νῦν τὴν ἀντίθεσιν πρὸς τὴν τῶν ἐναντίων παραβέβληκεν ” . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἀρκούντως . ἑξῆς δὲ μεταβαίνει ἐπὶ τὴν τῆς καταφάσεως ἀντίθεσιν , τὴν διαφορὰν αὐτῆς τὴν πρὸς τὰς ἄλλας ἀντιθέσεις παραδιδούς , λέγει δὲ οὕτως · | p . 13a37 Ὅσα δὲ ὡς κατάφασις καὶ ἀπόφασις ἀντίκειται ἕως τοῦ ὥστε ἐπὶ μόνων τούτων ἴδιον ἄν εἴη τὸ ἀεὶ θάτερον αὐτῶν ἢ ἀληθὲς ἢ ψεῦδος εἶναι . Ὅτι μὲν καὶ ταῦτα τῶν ἀντικειμένων ἐστὶν καὶ ἃ μάλιστα ἀντικείμενα , πράδηλον · ἀναιρετικὰ γὰρ μάλιστα ἀλλήλων ἐστὶν καὶ ἀσυνύπαρκτα , ἡ μὲν καθόλου ἀποφατικὴ τῇ μερικῇ καταφατικῇ , ἡ δὲ καθόλου καταφατικὴ τῇ μερικῇ ἀποφατικῇ · οἱ γοῦν Στωικοὶ μόνα τὰ ἀποφατικὰ τοῖς καταφατικοῖς ἀντικεῖσθαι νομίζουσιν . τὴν δὲ διαφορὰν αὐτῶν τὴν πρὸς ἄuοος τρόπους τῶν ἀντιθέσεων σαφῶς παραδίδωσιν ἐκ τοῦ ἐπὶ μόνης ταύτης τῶν τῆς κατὰ ἀντίφασιν ἀντιθέσεως τὴν μὲν ἀληθῆ , τὴν δὲ ψευδῆ εἶναι τῶν προτάσεων·λαμβανέσθωσαν δὲ αί κυρίως ἀντικείμεναι προτάσεισ , ώς ἐν τῶν Περὶ ἑρμηνείας διορίζεται . ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀντικεμένων οὐ διαιρεῖται ταῦτα · οὔτε γὰρ τῶν ἐναντίων τὸ μὲν ἀληθές ἐστιν , τὸ δὲ ψεῦδος , οὔτε τῶν πρὸς ἄλληλα λεγομένων οὔτε τῶν κατὰ ἓξιν καὶ στέρησιν ἀντικειμένων . τοῦτο δὲ πιστοῦται μὲν καὶ διὰ τῶν παραδειγμάτων , πιστοῦται δὲ καὶ ἀποδεικτικῶς οὓτως · τὰ κατὰ τοὺς τρες τρόπους ἀντικείμενα ἄνευ συμπλοκῆς λέγεται · τῶν δὲ ἄνευ σομπλοκῆς λεγομένων οὐδὲν οὔτε ἀλήθειαν οὔτε ψεῦδος σημαίνει . καὶ γὰρ τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδις ἐν προτάσει πάντως ἐστίν , πᾶσα δὲ πρότασις λόγος , ὁ δὲ λόγος ἐν συμπλοκῇ τινων . τῶν δὲ ἄλλων οὐδὲν κατὰ συμπλοκὴν λέγεται , ἀλλά ἐστιν ἁπλᾶ , οἶον λευκὸν μέλαν , διπλάσιον ἥμισυ , ὄψις τυφλότης . εἰπὼν , δὲ ὄτι οὔτε ἐπὶ τῶν ἐναντίων ἀναγκαῖον ἀεὶ θάτερον ἀληθὲς , εἶναι , θάτερον δὲ ψεῦδος , μὲν oὐχ οὓτως εἶπεν ὃτι οὐκ ἀναγκαῖον , ὡς ποτὲ τῶν ἐναντίων διαρούντων τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος καθ'ἑαυτά , ἀλλ' ὃπερ ἐφεξῆς ἐπέστησεν , δόξείεν ἄν τὸ τοιῦτον συμβαίνειν , τὸ διαιρεῖν τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος , ἐπὶ τῶν κατὰ συμπλοκὴν λεγομένων ἐναντίων . τοιαῦτα δὲ ἐστιν ἐν οἶς τοῦ αὐτοῦ τἀναντία κατηγορεῖται , οἶον tὸ νοσεῖν Σωκράτη καὶ τὸ ὑγιαίνειν Σωκρτη · ἄμεσα γὰρ ἐναντία τὸ ὑγιαίνειν καὶ νοσεῖν · ταῦτα καθ' αὑτὰ μὲν πράγματα σημαίνει καὶ φάσεις εἰσὶ μόνον , εἰ δὲ συμπλακείη , λόγος γίνεταικ ὁ μὲν ἀλλθής , ὁ δὲ ψευδής δυνατὸν δὲ ταῦτα πρῶτον μὲν μηδὲ ἐναντία λέγειν , ἀλλὰ κατηγορεῖσθαι τοῦ αὐτοῦ τὰ ἐναντία . τὸ γάρ αὐτὸ τῶν ἐναντίων ἐστὶ δεκτικόν · εἰ οὖν τοῦ Σωκράτη νοσεῖν καὶ τοῦ Σωκράτη ὑγιαίνειν μηδέν ἐστι δεκτίκόν , οὐκ ἄν εἴη ταῦτα ἐναντία . κἄν συγχωρήσῃ δέ τις ἐναντία ταῦτα εἶναι , οὐδὲ οὓτως ἀναγκαῖόν ἐστιν τὸ μὲν αὐτῶν ἀληθὲσ εἶναι , τὸ δὲ ψεῦδος , ὄντος μὲν γὰρ τοῦ Σψκράτους ἔσται τὸ μὲν ἀληθές , τὸ δὲ ψεῦδος , μὴ ὄντος δὲ ἀμφότερα ψευδῆ · ὁ γὰρ μὴ ὤν οὔτε νοσεῖν οὔτε ὑγιαίνειν ὀρθῶς ἄν λέγοιτο . ἡ μέντοι ἀντίφασις ἀεὶ μερίζει τὸ ἀλήθὲς καὶ τὸ ψεῦδος , καὶ ὄντος καὶ μὴ ὄντος τοῦ Σωκράτους . κατὰ τοῦ μὴ ὄντος ἡ ἀπόφασις ἀληθὴς ἡ 'Σωκράτης οὐχ ὑγιαίνει' καὶ ἡ 'Σωκράτης οὐ νοσεῖ' · οὐ γάρ ἐστιν ταὐτὸν τὸ μὴ νοσεῖν τῷ ὑγιαίνειν , ὣσπερ οὐδὲ τὸ μὴ ὁρᾶν τῷ τυφλὸν εἶναι · ἐπὶ γοῦν τοῦ τοίχου τὸ μὲν ὁύχ ὑγιαίνει οὐδὲ ὁρᾷ , ἀληθὲς εἰπεῖν , τὸ δὲ 'νοσεῖ καὶ τυφλός ἐστιν' ψεῦδος . ταῦτα δὲ ῥητέον καὶ ἐπὶ τῶν κατὰ συμπλοκὴν τὴν στέρησιν καὶ ἓξιν ἐχόντων · καὶ γὰρ καὶ ἐπὶ τούτων δοκεῖ μέν διαιρεῖσθαι τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος , οὐ μὴν ὄντως γε μερίζεται , ἀλλὰ μὴ ὄντος μὲν ψευδῆ ἄμφω , τὁ τε ὁρᾶν καὶ τὸ τυφλὸν εἶναι , ὄντος δὲ οὑκ ἀναγκαῖον θάτερον , ὅταν μὴ πεφυκὸς ᾖ ἐπιδέχεσθαι , ὡς ἐπὶ τοῦ ἢ μηδέπω πεφυκός , ὡς ἑπὶ τοῦ σκυλακίου . ἐπὶ μέντοι τῆς ἀντιφάσεως καὶ ὄντος καὶ μὴ ὄντος καὶ πεφυκότος καὶ μὴ ἀεὶ θάτερον ἢ ψεῦδός ἐστιν , ὡς εἴρηται πρότερον . ταῦτα μὲν οὖν ἀκριβῶς δέδεικται . Πῶς δὲ περὶ Σωκράτους λέγων ὅτε μήπω φησὶν πέφυκεν ἔχειν ὄψιν , ἀμφότερα ψευδῆ ἐστιν , καὶ τὸ ὁρᾶν καὶ τὸ τυφλὸν εἶναι ; ἅμα τῷ γενέσθαι τὸν Σωκράτη πέφυκεν ὁρᾶν , καὶ εὐθὺς ἐπ' αὐτοῦ τὸ ἀληθές ἐστιν , τὸ δὲ ψεῦδος . λέγουσιν δὲ πρὸς τοῦτο , ὡς τοῦ Σωκράτους καὶ ἐπὶ τῶν ἐναντίων καὶ ἐπὶ τῶν κατὰ κατάφασιν καὶ ἀπόφασιν εἰς παράδιεγμα παραληφθέντος μεταβὰς ἐπὶ τὴν στέρησιν καὶ ἕξιν τῷ αὐτῷ πάλιν ἀντὶ τοῦ κυνιδίου ἐχρήσατο , εἰς ἐκεῖνο ἀναφέρων τὴν ἐπὶ τῶν ἅμα τῇ γενέσει μηδετέραν ἐχόντων διάταξιν , ἅμα μὲν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ πάντα ἀποδεικνύναι βουλόμενος ὡς ἐπιστημονικωτέρου τούτου ὅταν ᾖ δυνατόν , δὲ ὥσπερ εἴωθεν καταφρονεῖ τῶν παραδειγμάτων , ὅταν τὸ πρᾶγμα ὑπάρχῃ . μήποτε δὲ , φασίν , οὐδὲ ὁ ἄνθρωπος ἐξ ἀρχῆς ἔχει τὴν ὄψιν ἔχει τὴv ἁφὴν οὐδὲ χρώμενος εὐθὺς αὐτῇ φαίνεται , ἕως διανοίξῃ τὰ βλέφαρα ἡ μαῖα καὶ ἀπομάῃ · κατὰ δὲ τὴν ἁφὴν εὐθὺς ἅμα τῷ πεσεῖν τοῦ ἔξω ἀέρος πληροῦντος αἰσθόμενον τὸ βρέφος κλαίει . εἰ δὲ τοῦτο , καὶ ἐπὶ τούτου ἁρμόσει λέγειν ὅτι ἅμα τῇ γίνεσθαι αὐτὸν ἀμφότερα ἐπ᾿ ψευδῆ ἐστιν . φανερὸν οὖν ὅτι μόνα τὸ ἀληθὲς ἢ ψεῦδος διαιρεὶ , ὅσα ὡς κατάφασις καὶ ἀπόφασις ἀντίκειται · εἰ δὲ τοῦτο , διαφέροι ἂν τῶν τριῶν εἰδῶν τοῦ ἀντικειμένου . Καὶ οἱ ἀπὸ τῆς Στοᾶς δὲ διισχυρίζονται ὅτι οὐδὲν τῶν κατὰ ἀπόφασιν λεγομένων οὐδενί ἐστιν ἐναντίον · ἦν γὰρ ἄν τῇ ἀρετῇ ἐναντία ἡ οὐκ ἀρετὴ καὶ τῇ κακὶᾳ ἐναντήα ή οὐ κακία , ὑπὸ μὲv τὴν οὐκ ἀρετὴν καὶ τῆς κακίας πιπτούσης καὶ ἄλλων πολλῶν καὶ γὰρ ἵππου καὶ λίθου καὶ πάντων τῶν παρὰ τὴν ἀρετήν ) , ὑπὸ δὲ τὴv οὐ κακαίαν καὶ τῆς ἀρετῆς καὶ τῶν ἄλ|λων πάντων · ἔσται οὖν ἑνὶ πάντα ἐναντία , καὶ τὰ αὐτὰ τῇ 103r ἀρετῇ καὶ τῇ κακίᾳ ἐναντία . ἔτι δὲ εἰ μὴ ἡ ἀρετὴ τῇ κακίᾳ ἀλλ᾿ ἡ οὐ κακία , συμβήσεται καὶ σπουδαίοις μέσα ἐναντία εἶναι καὶ ἄτοπον δὲ τοῦτο , καὶ μάλιστα εἰ καὶ τὰ αὐτά . καὶ μὴν καὶ δυεῖν ἐναντίων ὑφ᾿ ὃ μὲν πάντα τὰ ὑποπίπτοντα ποιότητας εἶναι , τὴv ἀρετὴν καὶ τὴν κακίαν , ὑφ᾿ ὃ δὲ καὶ ποιότητας καὶ ποιά , ὡς ὑπὸ τὴν οὐκ ἀρετὴν καὶ τὴν οὐ κακίαν ὑπὸ ταύτας γὰρ καὶ ποιότητες καὶ ποιὰ καὶ ἐνέργειαι καὶ πᾶν ὁτιοῦν ἐστιν ) , καὶ τοῦτό ἐστιν ἀπεμφαῖνον . οὕτω μὲv οὖν καὶ παρὰ τοῖς Στωικοῖς διώρισται τά τε ἐναντία καὶ τὰ αντικειμενα . Ὁ δὲ Νικόστρατος αἰτιᾶται κἀνταῦθα λέγων μὴ ἴδιον εἶναι τῶν ἀντίφασιν ἀντικειμένων τὸ διαιρεῖν τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος . “ οὔτε μόνοις οὔτε πᾶσιν αὐτοῖς ὑπάρχει · οὐ μόνοις μέν , ὅτι καὶ τοῖς καὶ τοῖς ἀπομοτικοῖς λόγοις ὑπάρχει τὸ ἐξ ἀνάγκης θάτερον , οἷον ῾νὴ τὴν Ἀθηνᾶν ἔπραξα τάδε᾿ · ῾οὐ μὰ τὴν Ἀθηνᾶν οὐκ ἔπραξα᾿ . θαυμαστικοῖς , φησί , τὸ αὐτὸ ὑπάρχει · ‘ὡς καλός γε ό Πειραιεύς᾿ , ψεκτικοῖς , οἷον ῾φαῦλός ἐστιν᾿ , ῾οὐ φαῦλός ἐστιν᾿ . οὐκ ἄρα τοῖς κατὰ ἀντίφασιν τοῦτο , ἀλλ᾿ οὐδὲ πᾶσιν , φησίν . αἱ γὰρ εἰς τὸν χρόνον ἐγκεκλιμέναι προτάσεις οὔτε ἀληθεῖς εἰσιν οὔτε ψευδεῖς διὰ τὴν ἐνδεχομένου φύσιν · οὔτε γὰρ τὸ ῾ἔσται ναυμαχία᾿ ἀληθὲς ἔσται᾿ , ἀλλ᾿ ὁπότερον ἔτυχεν ” . “ πρὸς δὴ ταῦτα ἔνεστι μέν , φασί , ὅτι τεττάρων ὄντων ἀντικειμένων τοῦ ἑνὸς ἴδιον τοῦτο οὐ πρὸς πάντα ἀλλ᾿ ὡς πρὸς τὰ τρία ἀποδέδωκεν · ὁ γὰρ εἰπὼν ὅτι τῶν τεττάρων τὸ ἕν μερίζει τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος , οὐ καθάπαξ τοῦτο ἀπεφηνατο , ἀλλ᾿ μόνων τῶν ἀντικειμένων τοῦτο ἀποίησεν . χωρὶς δὲ τούτων , φασίν , πάλαι λελυται ταῦτα ἐν ταῖς ἐξηγήσεσιν τοῦ ὅρου τοῦ ἀξιώματος τοῦ ἀφοριζομένου τὸ ἀξίωμα ὅ ἐστιν ἀληθὲς ἢ ψεῦδος . οὐδὲ γὰρ τὸ ὀμοτικὸν οἶόν τε ἀληθὲν εἶναι ἢ ψεῦδος , ἀλλ᾿ εὐορκεῖν μὲν ἢ ἐπιορκεῖν ἐν τοῖς ὅρκοις εἰκός , δὲ ἢ ψεύδεσθαι ἐν αὐτοῖς οὐχ οἷόν τε , κἂν περὶ ἀληθῶν ὀμόσῃ τις ψευδῶν . καὶ τὸ θαομαστικòv δὲ πλεονάζον τῷ θαύματι παρὰ τὸ ἀξίωμα καὶ τὸ ψεκτικὸν τῷ μώμῳ οὔτε ἀληθές ἐστιν ἢ ψευδές , ἀλλὰ ὅμοια ἀληθέσιν ἢ ψευδέσιν ” . ἀλλ᾿ αὗται μὲν ἀπὸ τῆς Στωικῆς αἱ λύσεις . μήποτε δὲ ἁπλοϊκώτερον ἐπελθεῖν δεῖ τῷ λογῳ · τὸ γὰρ ὀμοτικὸν νὴ τὴν Ἀθηνᾶν᾿ οὔτε ἀληθὲς οὔτε ψεῦδος δηλοῖ , συμπλεκόμενον δὲ πάντως προτάσει ἢ ἀληθεῖ ἢ ψευδεῖ , εἰ μὲν ἀληθὴς ἡ πρότασις , ἀλλ᾿ οὐκ ἀληθεύειν ἡ γὰρ πρότασις εἶχεν τὸ ἀληθές , ) ψευδεῖ ἐπιορκεῖν ἀναγκάζει , οὐ ψεύδεσθαι . καὶ τὸ θαυμαστικὸν δὲ τὸ ῾ὡς᾿ προτάσει συνάπτεται τῇ ῾καλὸς ὁ Πειραιεύς ὁμοίως , τῶν προτάσεων τὸ ἀληθὲς ἐχουσῶν ἢ τὸ ψεῦδος . περὶ δὲ τὸν μέλλοντα χρόνον ἀντιφάσεων οἱ μὲν Στωικοὶ τὰ αὐτὰ δοκιμάζουσιν , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων . “ ὡς γὰρ τὰ περὶ τὼν παρόντων καὶ ἀντικείμενα , οὕτως καὶ τὰ μέλλοντα οὐτά τε , φασίν , καὶ τὰ μόρια αὐτῶν · ἤ γὰρ τὸ ἔσται ἀληθές ἐστιν ἤ τὸ οὑκ ἔσται , εἰ δεῖ ἤτοι ψευδῆ ἢ ἀληθῆ εἶναι ( ὥρισται γὰρ κατ' αὐτοὺς τὰ μέλλοντα ) . καὶ εἰ μὲν ἔσται ναυμαχία αὔριον , ἀληθὲς εἰπεῖν ὅτι ἔσται · εἰ δὲ μὴ ἔσται , ψεῦδος τὸ εἰπεῖν ὅτι ἔσται · ἤτοι δὲ ἔσται ἢ οὑκ ἔσται · ἤτοι ἄρα ἀληθὲς ἢ ψεῦδος θάτερο " . οἱ μέντοι Περιπατητικοὶ τὴν μὲν ἀντίφασιν τὴν εἰς τὸ μέλλον ἀληθῆ ἢ ψευδῆ εἶναι λέγουσιν , πότερον δὲ ἔσται μόριον αὐτῶν ἀληθὲς καὶ πότερον ψεῦδος , ἄληπτον εἶναι τῇ φύσει καὶ ἄστατον . τὴν μὲν γὰρ ἀντίφασιν ἐφ' οὐτινοσοῦν χρόνου οὐ κωλύει λέγεσθαι , τὸ 'ἤ ἔσται ἤ οὐκ ἔσται' , τῶν δὲ ἐμπεριεχομένων ἐν αὐτῇ μορίων ἑκάτερον οἶον τὸ 'ἔσται' ἤ 'οὐκ ἔσται' ἀφωρισμένως ἐπὶ μὲv τοῦ παρόντος καὶ παρεληλυθότος χρόνου ἤδη ἐστὶν ἤ ἀληθῆ ἤ ψευδῆ · ὅσα δὲ περὶ τοῦ μέλλοντος ἀποφαίνεται , ἥδη μὲν οὐκ ἕστιν ἤ ἀληθῆ ἤ ψευδῆ , ἔσται δὲ ἤ τοῖα ἢ τοῖα . ταῦτα μὲv οὖν ἀρκείτω πρὸς τὸν Νικόστρατον . Συρπληρωθέντος δὲ τοῦ παρὰ Ἀριστοτέλει περὶ τῆς τῶν ἀντικειμένων διαφορᾶς λόγου καλῶς ἄν ἔχοι καὶ τὰ Ἀρχύτου περὶ αὐτῶν ἐν τῷ Περὶ ἀντικειμένων βιβλίῳ ἀρχέτοπα τῶν εἰρημένων ὄντα παραγεγράφθαι , καὶ ψάλιστα , ὅτι οὐδὲ ό θεῖς Ἰάμβλιχος ἀπὸ τούτου τοῦ βιβλίου τι τοῖς ὑπομνήμασιν ἐνεταξεν , καὶ ἴσως οὐκ ἦλθεν εἰς αὐτόν · οὐ γὰρ ἄν αὐτὸ παρῆκεν ὁ τὸ τοῦ Ἀριστοτέλους Περὶ ἀντικειμένων βιβλίον ἐπισκεψάψενος . ἔχει δὲ οὕτως · " καὶ κατὰ νόμον καὶ κατὰ φύσιν ἀντικεῖσθαι ἀλλήλοις λέγεται τὰ μὲν ὡς ἐναωτία , οἶον ἀγαθὸν κακῷ καὶ ὑγιὲς κάμνοντι καὶ ἀληθὲς ψευδεῖ · τὰ δὲ ὡς ἕξις στερήσει , οἷον ζωὰ θανάτῳ καὶ ὅψις τυφλότητι καὶ ἐπιστάμα λάθᾳ · τὰ δὲ ὡς πρός τί πως ἔχοντα , οἷον διπλάσιον ἡμίσει , ἄρχον ἀρχομένῳ καὶ δεσπόζον δεσποζομένῳ · τὰ δὲ ὡς κατάφασις καὶ ἀπόφασις , οἶον τὸ ἄνθρωπον ἦμεν τῷ μὴ ἦμεν καὶ τὸ σπουδαῖον ἦμεν τῷ μὴ ἦμεν " . ἐκθέμενος οὕτως τὰς τέσσαρας ἀνιθέσεις ἐπάγει ταῦτα περὶ τῆς διαξορᾶς αὐτῶν · διαφέροντι δὲ ταῦτα ἀλλάλων , ὅτι τὰ μὲν ἐναντία οὑκ ἀναγκαία ὅμα γίνεσθαι οὐδ' ἅμα φθείρεσθαι · ὑγίεια γὰρ νόσῳ ἐναντίον καὶ ἀρεμία κινήσει , ἀλλ' οὔτε ὑγεία νόσῳ συνυπάρχει οὔτε ἀρεμία κινήσει , οὐδὲ μὰν ἅμα γίνεται οὐδὲ μὰν ἅμα φθείρεται ἑκάτερον αὐτῶν · ἕξις δὲ [ γενέσιος ] καὶ στέρησις διαφέροντι τούτῳ , ὅτι τὰ μὲν ἐναντία μεταβάλλειν πέφυκεν εἰς ἄλλαλα , οἷον τὸ ὑγιὲς ἐς κάμνον καὶ τὸ κάμνον ἐς τὸ ὑγιὲς καὶ τὸ ὀξὺ ἐς τὸ βαρὺ καὶ τὸ | βαρὺ ἐς τὸ ὀξύ , ἕξις καὶ καὶ στέρησις οὐκέτι , ἀλλ᾿ ἕξις μὲν ἔρχεται εἰς τὰν στέρασιν , στέρησις δὲ οὐκ ἔρχεται εἰς τὴν ἕξιν · τὸ μὲν γὰρ ζῷον τὸ δέ γε θνᾷσκον οὐδέποκα ζήσει · ὅλως δὲ ἕξις μέν ἐντι συνοχὰ τῶ κατὰ φύσιν , στέρησις δὲ ἔκλειφις τῶ κατὰ φύσιν . τὰ δὲ πρός τι ἅμα καὶ γίνεσθαι καὶ φθείρεσθαι · ἀδύνατον γὰρ διπλάσιον μὲν ἦμεν , ἡμίσεον δὲ μὴ , ἢ ἡμίσεον μὲν ἦμεν , διπλάσιον δὲ μὴ , καὶ αἴκα τι γένηται διπλάσιον , ἅμα καὶ ἡμίσεον γίνεται , καὶ αἴκα τι φθείρεται διπλάσιον , ἅμα καὶ ἡμίσεον κατάφασις δὲ καὶ ἀπόφασις καὶ † λόγος εἴδεα καὶ μᾶλλόν ἐντι καὶ ἀλαθέος καὶ φευδέος μᾶλλόν ἐντι σημαντικά . τὸ γὰρ ἦμεν ἄνθρωπον ἀληθές ἐστιν , ὅκκα ὑπάρχῃ , ψευδὲς δὲ ὅκκα μὴ ὑπάρχῃ . ὁ δὲ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ τᾶς ἀποφάσιος · καὶ γὰρ αὐτὰ ἀλαθὴς ἢ ψευδὴς παρὰ τὸ πρᾶγμα τὸ σημαινόμενον · ἀληθὴς μέν , ὅκκα ὑπάρχῃ , ψευδὴς δέ , ὅκκα μὴ ὑπάρχῃ ἔτι ἀγαθῶ μὲν καὶ κακῶ μέσον τι , τὸ μήτε ἀγαθὸν μήτε κακόν , καὶ πολλῶ καὶ ὀλίγω τὸ μέτριον , καὶ βραδέος καὶ ταχέος τὸ ἰσοταχές , ἕξιος δὲ καὶ στερήσιος οὐδὲν ἐντι μέσον · ζωᾶς τε γὰρ καὶ θανάτω μμεταξὺ οὐδὲν καὶ ὁράσιος καὶ τυφλότητος , εἰ μὴ τις λέγοι τὸ μήτω γενόμενον ζῷον ἀλλὰ γινόμενον μεταξὺ ἦμεν ζωῆς καὶ θανάτω καὶ τὸ μήπω βλέπον κυνίδιον μεταξὺ ἦμεν τῶ τετυφλῶσθαι καὶ ὁρῆν · οὕτω δὲ λέγων κατὰ συμβεβηκὸς ἀποδώσει τὰν μεσότατ , οὐ κατὰ τὸν οἰκεῖον ὅρον τῶν ἐναντιοτάτων . τὰ δὲ πρός τι ἐπιδέχεται μεσότατας · μεταξὺ γὰρ τῶ δεσπόζοντος καὶ δούλω τὸ ἐλευθέριον καὶ μεταξὺ τοῦ μείζονος καὶ μείονος τὸ ἴσον καὶ μεταξὺ τοῦ πλατέος καὶ στενῶ τὸ ἐφαρμόζον . καὶ τῶν ἄλλων ἐναντίων εὑρεθήσεταί τι μέσον , ἢ καὶ ὠνυμασμένον ἢ καὶ ἀνώνυμον . καταφάσιος δὲ <καὶ ἀποφάσιος> μεταξὺ οὐδέν ἐντι , οἷον τῶν τε ἦμεν ἄνθρωπον καὶ τῶ μὴ ἦμεν ἄνθρωπον καὶ τῶ ἦμεν μουσικὸν καὶ τῶ μὴ μουσικόν . καὶ ἄλλως δὲ ἀνάγκα καταφῆσαι ἢ ἀποφῆσαι λέγοντα περί τινος · καταφῆσαι μέν , ὅκκα τι εἶναι δηλοῖ , οἷον ἄνθρωπον , ἵππον , καὶ συνυπάρχον τι τούτῳ οἷον ἀνθρώπῳ μὲν τὸ μωσικῷ ἦμεν , ἵππῳ δὲ τὸ πολεμιστᾷ · ἀποφῆσαι δέ , ὅκκα μὴ ἦμέν τι δαλοῖτο , οἷον μὴ ἦμεν ἄνθρωπον ἢ μὴ ἦμεν ἵππον , ἢ μὴ συνυπάρχον τι τούτῳ , οἷον μὴ ἦμεν τὸν ἄνθρωπον μουσικὸν ἢ μὴ ἦμεν τὸν ἵππον πολεμιστάν . μεταξὺ δέ γε τᾶς καταφάσιο αὐτᾶς καὶ ἀποφάσιος οὐδέν ” . ταῦτα μὲν οὖν καὶ Ἀρχύτας περὶ τῆς τῶν ἀντικειμένων πρὸς ἄλληλα διαφορᾶς ἀνέγραφεν , ἄμα καὶ τὴν φύσιν αὐτῶν παραδεικνὺς ἀκριβέστερον , καὶ τούτοις τὰ ὑπ᾿ Ἀριστοτέλους εἰρημένα ἀκόλουθά ἐστιν , ὡς ἐκ τῶν εἰρημένων δῆλον γέγονεν . ἑξῆς δὲ ὁ Ἀριστοτέλης διαίρεσίν τινα τῶν ἐναντίων προστίθησιν , ἥν καὶ Ἀρχύτας παραδέδωκεν , καὶ μετ᾿ αὐτὴν ἄλλα τινὰ περὶ τῶν ἀναντίων ἐπάγει . ἔχει δὲ οὕτως τὰ [ ὑπὸ ] τοῦ Ἀριστοτέλους ·
Lemmas: συμπληρόω δέ ὁ περί ὁ δέκα κατηγορτῶν λόγος ὁ αρχοος προστίθημι ὅτι ὁ ὁ ἄλλος κατηγορία ὑπόστασις πλήν ὁ οὐσία περί ὁ ἄτομος θεωρέω καί αἰσθητός καί οὖον περί ὁ καθόλου καί νοητός · γράφω δέ οὕτως · ἐπεί δέ τέλος ἔχω ὁ σημαίνω καί ὁ σημαίνω , ὅς ποτός χράομαι ἄνθρωπος ἐκπληρόω ὁ τελέω ὁ λόγος σόσταμα , ποτιδιοριζω πρός γε ὁ εἴρω , ὅτι ὁ ἐφαρμογή οὗτος πᾶς οὐ αὐτός ὁ ἄνθρωπος ἀλλά ὁ ἄνθρωπος ἐπιδέχομαι . καί γάρ ποιός ἀνάγκη καί πάλιν ποσός καί πρός τίς πως ἔχω ὁ τις ἄνθρωπος , ἔτι δέ ποῶ καί πάσχω καί κεῖμαι καί ἔχω καί ἐν τόπος εἰμί καί ποτός . αὐτός δέ ὅς ἄνθρωπος . ὅς ὁ πρῶτος ἐπιδέχομαι σημασία , λέγω δέ ὁ τίς εἰμί κατά ὁ ἰδέα , οὔτε ποιός τίς εἰμί οὔτε πάλλιξ οὔτε ποτέ γεροντικός ἔχω , οὐδέ μήν ποιέω τίς ἢ πάσχω τίς οὐδέ κεῖμαι οὐδέ ἔχω τίς οὐδέ ἐν τόπος καί ποτέ ὑπάρχω · πάωτα γάρ οὗτος φυσικός οὐσία καί σωματικός σύμβαμα εἰμί , ἀλλά οὖον νοατη καί ἀκίνητος καί καί προσέτι ἀμερής " . εἶτα ὀλέγα περί σύνθεσις εἶπον ὁ ὁπλέω φωνή , ὅσπερ ὅς Ἀριστοτέλης ἐν περι ἑρμηνεία βιβλίον κατατάσσω , ἐπί τέλος δέ ὁ εἰς δέκα διαίρεσις ὁ γένος ὡς οἰκεῖος ὁ ἀρχή καί καί ὁ ὁρίζω οὐσία καί διά οὗτος ἐν ἀριθμός καί ὁ πᾶς ἀριθμός 95v ἀποδείκνυμι . ὁ μέντοι Ἀριστοτέλης μετά ὁ κατηγορία ἐξετάζω ὁ οἰκεῖος ἔχω πρός αὐτός , ὡς αὐτίκα μάλα εἶμι · εἰμί δέ οὗτος περί ἀντίκειμαι εἶπον καί περί πρότερος καί ὕστερος καί περί ὁ ἅμα καί περί ὁ εἰκών ὁ κίνησις καί περί ὁ ὁ εὔχομαι ὁμωνυμία . ἀλλά κοινῶς πρῶτος περί αὐτός ζητητέος , τίς δήποτε ἐπί ὁ τέλος ὁ κατηγορία οὗτος πρόσκειμαι καί τίς χρεία παρέχω . τις μέν γάρ , ὅς καί Ἀνδρόνικος εἰμί , παρά ὁ πρόθεσις ὁ βιβλίον πρόσκειμαι φημί ὑπό τις οὗτος ὁ ὁ ὁ κατηγορία βιβλίον πρό ὁ τόπος ἐπιγράφω , οὐ ἐννοέω οὗτος , πόσος χρεία οὖον ὁ τοπικός πραγματεία μόνος ἀλλά καί ὁ περί ὁ κατηγορία λόγος εἰσάγω ὁ εἴρω . ἄλλος δέ καί Πορφύριος ἀρέσκω πρός σαφήνεια συντελέω ὁ θεώρημα οὗτος , διότι ὁ ἐν ὅς κατηγορία μνήμη τυγχάνω ὄνομα , ὅσος μέν οὐ ἧμαι κατά ὁ κοινός ἔννοια προλαμβάνω , οὗτος ἐν ἀρχή προλαμβάνω ὁ Ἀριστοτέλης στοτελεω καί διαρθρόω , ὥσπερ ὁ περί ὁ ὁμώνυμος καί συνώνυμος λόγος , ὅσος δέ εἰμί μέν ἐν ὁ κοινός ἔννοια προλαμβάνω , διάρθρωσις δέ πλείων δίδωμι , οὗτος ὁ συγχέω ὁ πρόληψις μετά ὅς συμπλήρωσις διαρθρόω πρός πρός ὁ μή διακόπτω ὁ ὁ λόγος συνεχής μεταξύ ὁ οὗτος διάρθρωσις παρεμβάλλω . ὁ δέ οὗτος λέγω λέγω μέν τίς , οὖον μέντος γε ὁ ὅλος αἴτιος περικρατέω . πολύς γάρ οὗτος , πρό οὗτος , 96r ὅς φημί Ἰάμβλιχος , ὁ ἐπίκρισις περιέχω οὗτος πᾶς πᾶς ὅς οἶς χράω , τουτέστιν ὁ ἀντίκειμαι καί ὁ λοιπός . ἐπεί γάρ χρήσιμος οὗτος εἰμί εἰς ὁ ὁ κατηγορία εὕρεσις τε καί βεβαίωσις , οὗτος δέ οὐ εἰμί ὀρθῶς ἐπικρίνω μή ὁ μή ὁ ἀκριβής περί αὐτός λόγος ἐπί τέλος καί οὗτος . καί οὐ ἀδιάτακτος ἀλλά διατάσσω αὔτεος ἐκτίθημι . ἐπεί γάρ καί ἐν ὁ περί ὁ οὐσία λόγος καί ἐν ὁ ἄλλος κατηγορία ζητέω , εἰμί ἐπιδέχομαι ὁ ἐναντίος , ἐν δέ ὁ περί ὁ πρός τίς . εἰμί ὁ μέγας ὁ μικρός ἐναντίος ἤ ἀντίκειμαι μᾶλλον , μνημονεύω δέ οὗτος τίς διαφέρω ὁ ἐναωτία ὁ ἐναντίος ὁ ἀντίκειμαι ἀκόλουθος μετά μετά ὁ συμπλήρωσις ὁ κατηγορία ὁ περί ἀντίκειμαι λόγος ποιέω ἕνεκα ὁ ἐπίκρισις ὁ κοινῶς συνυπάρχω Χόντος ἢ μή ὑπάρχω πᾶς ὁ κατηγορία . πάλιν δέ μετά ὁ αὔσιος καί ὁ ποσός ὁ ὁ πρός τίς φόσιv ὑποδείκνυμι ἀποδείκνυμι ὅτι ὁ μέν εἰμί αὐτός ἅμα ὁ φύσις , ὁ δέ πρότερος , ὡς πρός ἄλλος ὕστερος εἰμί , ὥσπερ ὁ ἐπιστητός καί αἰσθητός ἐπιστήμη πρότερος καί αἴσθησις · ἀναγκαῖος οὖν μετά ὁ ἀντίκειμαι ὁ ὁ ἅμα καί ὁ ὁ πρότερος καί ὕστερος φύσις ὑποδείκνυμι . ἐπεί δέ ἐφεξῆς περί ὁ ὁ ποιέω καί πάσχω ἀναδιδάσκω , περιέχω δέ ὁ κατηγορία οὗτος κινέω , ἀναγκαῖος εἰς ἐπίκρισις οὗτος ὁ εἶδος ὁ κίνησις παραδίδωμι καί ὁ τάξις τρίτος ἀποδίδωμι αὐτός , ὥσπερ ἔχω καί ὁ κατηγορία ὁ τάξις . τελευταῖος δέ περί ὁ ὁ ἔχω ὁμωνυμία διαστέλλω , ὅτι καί ὁ ὁ ἔχω κατηγορία τελευταῖος μνημονεύω · ἀναγκαῖος οὖν εἰς . ὁ ἐπίκρισις ὁ πλῆθος ὁ πολλαχῶς λέγω Χωρὶς ἀφορίζω , ἵνα μηδείς ὑπό αὐτός ἐπιταράσσω . ὥστε ἐναγκαία γίγνομαι αὐτός ὁ οὗτος ὁ θεώρημα παράληψις , καί ὁ τάξις αὐτός ἑπομένως διατάσσω ὁ τάξις ὁ εἰμί δέ καί πᾶς ὁ διαλεκτικός χρήσιμος οὗτος , καί ἄξιος οὗτος ὁ ὁ ἀρχαῖος δύναμις , ὁ ὁ αὐτός ὠφέλιμος ἐπί πολύς χράω . ἀλλά οὗτος μέν κοινῶς εἴρω . περι ὁ ἀντίκειμαι . περι δέ ὁ ἀντίκειμαι ἄρχω ζητέω ὁ Ἰάμβλιχος , πόθεν πρῶτος νοέω . ἆρα ὁ ἀναιρετικός ἀλλήλων κατανοέω ζῷον καί φυτόν οὕτως ὁ ἀντίθεσις αὐτός διΐστημι ἢ ὁ μή συνυπάρχω πρᾶγμα , κατά ὅσος οὖον συνυπάρχω , μάχομαι ὑπολαμβάνω ; ἀλλά οὔτε ἀναίρεσις οὔτε ἀνυπαρξία τις εἰσάγω ὁ ἀντίθεσις · καί γάρ καί συνυπάρχω ἐν τις , ὥσπερ ἐν ὁ πρός τίς θεωρέω ὁ ἀντίκειμαι . οὖον μέντοι οὐδέ γένος τίς κοινός εἰμί ὁ ὁ ἀντίκειμαι , ὡς δοκέω τις ὁ περιπατητικός , ἀλλά φωνή εἷς κοινός ὁ ὁ ἀντίκειμαι λαμβάνω ὁ Ἀριστοτέλης οὖον κατά μάχομαι καί ἀσυντρόχαστος μόνος ὁ ὁμωνυμία τάσσω , ἀλλά καί κατά τίνω συνυπάρχω μέν ἀντιθέτως δέ ἀλλήλων συνυπάρχω , ὥσπερ ὁ πρός τίς . ὅταν γάρ ἥμισυς πρός διπλάσιος λέγω , μαχητικός μέν σχέσις οὐδείς εἰμί , ὑποτρέχω δέ τις ἄν μή ἐναντίωσις ἀλλά ἀντίθεσις πάντως διαφορά κατά τις ἰδιότροπος ἀντίθεσις . διό ὑπό εἷς γένος ὑπάγω πρός ὁ ἄλλος ὁ τριχῶς ἀντίκειμαι . ἀλλά ὁ μέν πρός τίς ὁμώνυμος , ὁ δέ ἄλλος ὁ τρεῖς ὑπό εἷς γένος ὁ καί μάχη τάσσω · οὐδείς γάρ ἔχω κοινός γένος πρός ἀλλήλων , ἀλλά ὁμώνυμος ἀντίκειμαι ὁ κοινῶς ἀντίκειμαι λέγω . διό καί Τέλης περί δέ ὁ ἀντίκειμαι , φημί , ποσαχῶς εἴωθα ἀντιτίθημι · ὁ γάρ ποσαχῶς εἴωθα ἀντιτίθημι ὁ ὁμώνυμος . τις δέ ὁ περιπατητικός γένος φάσκω εἰμί ὁ ἀντίκειμαι , “ διότι κοινός ὅρος ἄπους δοτός ὁ ἀντίκειμαι | τοιοῦτος · ἀντίκειμαι λέγω ὅσος περί ὁ αὐτός ἅμα καί κοινῶς σημαίνω ὁ αὐτός πρᾶγμα καί πρός ὁ αὐτός ἔξωθεν ἐξετάζω συνυπάρχω οὖον δύναμαι . οὗτος δέ ὁ τέσσαρες εἶδος ὁ ἀντίθεσις ὑπάρχω · ἐπί τε γάρ ὁ ἐναντίος ἀδύνατος ὁ αὐτός ἅμα καί κατά ὁ αὐτός καί ὅς αὐτός λευκός εἰμί καί μέλας , καί κατά ὁ πρός τίς δέ ἀνύπαρκτος εἰμί ἀντίκειμαι πρός ὁ αὐτός ἐξετάζω · οὖον γάρ οἷος τε ὁ αὐτός πρός ὁ αὐτός μείζων ἅμα εἰμί καί μικρός οὐδέ ὁ αὐτός ὁ αὐτός ἅμα δεσπότης εἰμί καί δοῦλος · ἀλλά οὐδέ ὁ κατά ἕξις καί στέρησις περί ὁ αὐτός ἅμα συνυπάρχω οὖον γάρ οἷος τε κατά ὁ αὐτός ὀφθαλμός ὄψις ἔχω τυφλότης · ἀλλά καί ὁ κατάφασις ὁ ἀπόφασις ἀσυνύπαρκτος · εἰμί γάρ ὁ ἡμέρα εἰμί , ψεῦδος ὁ ἡμέρα οὐ ἵστημι . εἰμί οὖν πᾶς ὁ ἐφαρμόζω ὁ ὁ ἀντίκειμαι λόγος , οὖον φωνή εἰς συημαινόμενα ἀλλά γένος εἰς εἶδος εἰμί εἰμί διαίρεσις , εἴπερ οὐ υμωνυμαω ἀλλά συνώνυμος κατηγορέω ὁ ἀντίκειμαι ” . πρός δή οὗτος ὁ Ἰάμβλιχος φημί ὡς “ εἰμί μή ὁμώνυμος εἰμί ὁ ὅρος , εἰμί εἄν ὁ εἰμί κοινός λόγος καί κοινός γένος πᾶς ὁ ἀντίκειμαι · ἐπεί δέ ὁ μή δύναμαι περί ὁ αὐτός συνυπάρχω καί πρός ὁ αὐτός ἄλλως μέν , φημί ὁ Ἰάμβλιχος , θεωρέω ἐν ὁ πρός τίς , ἄλλως δέ ἐν κατάφασις καί ἀπόφασις καί ἀλόω ἐν ὁ λοιπός ὁ αντικείμενο , ἀληθεύω ὁ ἐκ ἀρχή λόγος , ὁ ὁμώνυμος ὁμώνυμος εἰμί ἀντίκειμαι . διό , φημί , καί ἁμαρτάνω Νικόστρατος ὡς πρός εἷς γένος ἀυτέω ὁ ἀντιλογία ποιέω “ . ὁ μέντοι Πορφύριος γένος μᾶλλον καί αὐτός τίθημι , καί ἐγώ οὗτος μᾶλλον ῥέπω οὐδέ λόγος ἀκούω πιθανός τις ὁ ὁμωνυμία κυρόω οὔτε αὐτός ἐννοέω , πλήν ὁ Ἀριστοτέλης εἴεω · περί δέ ὁ ἀντίκειμαι ποσαχῶς εἴωθα ἀντιτίθημι . καίτοι ὁ ποσαχῶς καί εἰμί γένος εἰμί , δυνατός εἶπον · εἴτε γάρ τρεῖς εἴτε τέσσαρες ἔχω εἶδος , τριχῶς ἢ τετραχῶς ἀληθής εἰμί ἔπω ἀντίκειμαι , ὅσπερ εἰμί ποσαχῶς · οὖον γάρ ὁ πολλαχῶς εὐθύς ὅς ὁμώνυμος δηλόω φωνή , ἀλλά ὁ πολλαχῶς μόνος λέγω , μή μέντοι εἰμί . ἀλλά οὗτος μέν κοινῶς περί ὁ ἀντίκειμαι εἴρω , λοιπός δέ ὁ λέξις ὁ Ἀριστοτέλης προληπτέον καί ποιητέος αὐτός ὁ ἐξήγησις . p . 11b16 περι δέ ὁ ἀντίκειμαι ποσαχῶς εἴωθα ἀντιτίθημι 97r ἠώς ὁ ὥστε διαφέρω οὗτος ὁ ἀντίθεσις ἀλλήλων . ὥσπερ ἐπί ὁ ἄλλος ὁ διαίρεσις πρῶτος διά παράδειγμα παραδίδωμι τότε ὁ ἕκαστος λόγος ἀποδίδωμι , οὕτως καί ἐνταῦθα ὁ διαίρεσις ὁ ἀντικειμένγων τετραχῇ γίγνομαι παραδίδωμι καί διά ὁ παράδειγμα ὁ διαφορά αὐτός ὑποδείκνυμι γνώριμος ὁ ἀκούω , οὕτως ἕκαστος ὁ λόγος ἐπιφέρω καί ὁρισμός αὐτός περιλαμβάνω . φαίνω δέ καί περί ἀντίκειμαι Ἀριστοτέλης ἐκ ὁ Ἀρχύτειος βιβλίον μεταλαμβάνω ὁ περι ἀντίκειμαι ἐπιγράφω , ὅσπερ ἐκεῖνος οὖον συντάσσω ὁ περί γένος λόγος , ἀλλά ἴδιος πραγματεία ἀξιόω . καί γάρ ὁ διαίρεσις Ἀρχύτας οὑτωσί παραδίδωμι · “ καί κατά νόμος καί κατά φύσις ἀντίκειμαι ἀλλήλων λέγω ὁ μέν ὁράω ἐναντίος , οἷος ἀγαθός κακός καί ὑγιής κάμνω καί ἀληθής ψευδής · ὁ δέ ὡς ἕξις στερέω , οἷος ζωή θάνατος καί ὅρασις τυφλός καί ἐπίσταμα λήθη · ὁ δέ ὡς πρός τίς πως ἔχω , οἷος διπλάσιος ἥμισυς , ἄρχω ἄρχω καί δεσπόζω δεσπόζω · ὁ δέ ὡς κατάφασις ἀπόφασις , οἷος ὁ ἄνθρωπος εἰμί ὁ μή εἰμί καί ὁ σπουδαῖος εἰμί ὁ μή ¿ hmen ” . Πρότερος δεῖ Ἀριστοτέλης ὁρίζω ὁ ἄλλος ὁ κατά ὁ πρός τίς ἀντίθεσις , διότι οἴομαι ἴδιος ἔχω τίς οὗτος παρά ὁ ἄλλος , ὁ συνυπάρχω ἀλλήλων ὁ ἀντίκειμαι . Ἀρχύτας δέ τρίτος τίθημι ὁ πρός τίς Γ ὡς κατά σχέσις ὑφίστημι , καί περί ὁ κατά ὁ πρός τίς ἀντίθεσις ὅδε γράφω · “ ὁ δέ πρός τίς Όμα ἀνάγκη γίγνομαι καί φθείρω . ἀδύνατος γάρ διπλάσιος μέν εἰμί , ἡμίσεια δέ μή ἢ ἡμίσεια μέν εἰμί , διπλάσιος δέ μή . καί ἐάν τίς γίγνομαι σιπλάσιον , ἅμα καί ἡμίσεια γίγνομαι . , καί ἐάν τίς φθείρω θιπλάσιον , ἅμα καί ἡμίσεια φθείρω ” . ὁρίζω δέ αὐτός Ἀριστοτέλης ὁ κοινός ὁ πρός τίς ὁρισμός ὁ λέγω “ ὅσος αὐτός ὅσπερ εἰμί ἕτερος , ὁ ἀντίκειμαι , εἰμί λέγω ἢ ὁπωσοῦν ἄλλως πρός ἕτερος ” · δεῖ γάρ καί οὗτος ὁ προσθήκη διά ὁ διάφορος ὁ πρός τίς ἀπόδοσις , ὡς ἐν ἐκεῖνος εἴρω . καί μάλα εἰκότως · πρός γάρ ὁ ἀντίθεσις ἐξαρκέω καί οὗτος ὁ ὁρισμός · συνεισάγω γάρ καί ποιέω ἀντικατηγορέω ἀλλήλων σαφῶς , καί οὐδείς ἄλλος ἀκρίβεια πρός οὗτος δήω . ἅμα δέ καί ὅτι ὁ πρός τίς οὐ ἀντίκειμαι ὁμοίως ὁ ἄλλος ἀντίκειμαι , οὗτος χράω ὁ λόγος δείκνυμι · πᾶς γάρ ὁ πρός τίς ὁ πρός ἀλλήλων λέγω ὑπάρχω . ἀλλά πῶς ἀντίκειμαι ὁ πρός τίς , εἰμί ἅμα εἰμί καί συνυπάρχω ἀλλήλων καί ἀντιστρέφω πρός ἀλλήλων ; ἀναιρετικός γάρ ἀλλήλων εἰμί δοκέω ὁ ἀντίκειμαι . ἢ οὖον ὁ ἀναιρετικός ἴδιος εἰμί ὁ ἀντίκειμαι , ἀλλά ὁ μή εἰμί περί ὁ αὐτός καί κατά ὁ αὐτός , ὅς καί ἐπί ὁ πρός τίς ὑπάρχω · οὐδέ γάρ οὗτος περί ὁ αὐτός συνυφίστημι . ὁ δέ αὐτός ὅσπερ εἰμί ἕτερος ὁ ἀντίκειμαι λέγω ἢ ὁπωσοῦν ἄλλως πρός αὐτός δύναμαι | μή διά ὁ πτῶσις μόνος εἴρω , πρός ὅς ἀποδίδωμι ἕκαστος ὁ πρός τίς , ἀλλά καί πρός αὐτός ὁ λαμβάνω , ὅς ὁ ἀπόδοσις γίγνομαι . οὖον γάρ πᾶς οὕτως λέγω ὡς οὗτος ὅς εἰμί πρός ἄλλος γίγνομαι , ὥσπερ ὁ διπλάσιος καί ὁ ἥμισυς καί ὁ ἐπιστήμη · ἕκαστος γάρ οὗτος οὗτος ὅς εἰμί πρός ἄλλος λέγω , κατά ὅς εἄν πτῶσις ὁ ἀπόδοσις ἐκεῖνος γίγνομαι , κἀν μή κατά πτῶσις δέ ὁ ἀπόδοσις , ὥσπερ ὁ μέγας καί μικρός ἀντίκειμαι κατά ὁ πρός τίς ἀλλήλων οὖον κατά πτῶσις ἀποδίδωμι οὐδέ εἰμί ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος , ἀλλά μόνος πρός ὁ ἕτερος λέγω , οὐδέ ὁ ἐπιστητός καί ὁ αἰσθητός καί ὁ νοητός ὁμοίως οὐδέ ἄλλος τίς ὁ τοιοῦτος ἐκεῖνος εἰμί ὁ πρός ὁ λέγω · ὁ γάρ ἐπιστητός οὐ αὐτός ἄλλος εἰμί , ἀλλά αὐτός ἄλλος · πρός γάρ ὁ ἐπιστήμη λέγω οὐ ὅτι εἰμί ὁ ἐπιστήμη , ἀλλά ὅτι αὐτός εἰμί ὁ ἐπιστήμη . ὁ δέ αἴτιος οὗτος γράφω Ἀρχύτας ἐν ὅς ὁ διαφορά ὁ κατά ὁ πρός τίς ἀντίκειμαι παραδίδωμι , καί καλός ὅλος ἐκεῖνος παραγράφω ὁ λέξις · “ ὁ δέ πρός τίς ὁ μέν ἀντιστρέφω ἀλλήλων ὡς ὁ μέγας καί ὁ μείων καί ὁ ἀδελφός καί ὁ ὅμοιος · ὁ δέ ἔχω μέν ἀντιστροφή , οὖον μήν ἐκ ἀμφότερος γε ὁ μέρος · ὅς μέν γάρ ἐπίσταμα λέγω ὁ επιστατώ καί ὅς αἴσθησις ὁ αἰσθάνομαι , οὖον μήν ἀνάπαλιν ὁ ἐπίστατον ὁ ἐπιστήμη καί ὁ αἰσθατὸν ὁ αἰσθάσις . ὁ δέ αἴτιος , ὅτι ὁ μέν κρίνω ἀνίημι ὁ κρίνω δυνατός εἰμί , οἷος ὁ αἰσθατὸν ἄνευ αἰσθάσις καί ὁ ἐπίστατον ἄνευ ἐπιστήμη , ὁ δέ κρίνω ἄνευ ὁ χρίω ἀδύνατος εἰμί , οἷος ὁ αἴσθαιν ἄνευ ὁ καί ὁ ἐφίστημι ἄνευ ὁ επιστατώ . ὁ δέ ἐκ ἀμφότερος ἔχω ὁ μέφα ὁ ἀντιστροφή ὁ μέν ἀδιάφορος ἀντιστρέφω ἀλλήλων , ὡς ὁ ὁμός καί ὁ ὅσος καί ὁ ἀδελφός · τοῦτος γάρ οὗτος ὅμοιος καί οὗτος οὗτος πάλιν , καί οὗτος οὗτος πάλιν · ὁ δέ οὗτος πάλιν , καί οὗτος οὗτος ἀδελφός καί οὗτος οὗτος πάλιν · ὁ δέ ἀντιστρέφω μέν ἀλλήλων ἐκ ἀμφότερος ὁ μέρος , οὖον μήν ἀδιάφορος · οὗτος μέν οὗτος μέγας , οὗτος δέ οὗτος μείων , καί οὗτος μέν οὗτος πατήρ , οὗτος δέ οὗτος υἱός ” , ἰστέον δέ ὅτι ὁ μέν Ἀριστοτέλης μεσότης ὁ πρός τίς οὖον παραδίδωμι , ὁ δέ Ἀρχύτας περί Ἀρχύτας ; περί αὐτός ὅδε γράφω · " ὁ δέ πρός τίς ἐπιδέχομαι μέσος · μεταξύ γάρ ὁ δεσπόζω καί δοῦλος ὁ ἐλεύθω , καί μεταξύ ὁ μείζων καί μείων ὁ ἴσος , καί μεταξύ ὁ πλατύς καί στενός ὁ ἐφαρμόζω ” . εἰμί δέ καί Ἀριστοτέλης μή συγχωρέω οὗτος ὁ μεσότης , διαφέρω ἄν εἶπον ὁ κατά ὁ πρός τίς ἀντίθεσις ὁ κατά ὁ ἐναντίος καί ὁ μή ἐπιδέχομαι μέσος . διαφέρω δέ τωρ ἐναντίος ὁ πρός τίς ὁ τρόπος ὁ κατηγορία . ὁ μέν γάρ πρός τίς αὐτός ὅσπερ εἰμί πρός ἀλλήλων λέγω · ὁ δέ ἐναντίος ἀντίκειμαι μέν , οὖον μέντοι ἀντισρέφει πρός ἀλλήλων · ὁ γάρ ἀγαθός οὖον λέγω ὁ κακός οὐδέ ὁ κακός ἀγαθός κακός , ἀλλ'ἐναντία μόνος ἀλλήλων . φυλάσσω δέ δεῖ , μήποτε ἀπό ὁ πρός τίς μεταπίπτω εἰς ὁ ὁ ἐναντίος ἤ εἰς ἄλλος ἀντίθεσις . ὁ μέν γάρ πρός τίς οὐ εἰμί μαχητικός οὐδέ ἀναιρετικός ἀλλήλων , ἀλλά μᾶλλον καί θετικός , ὁ ετεροτητη μόνος εἰσάγω συνυπάρχω ἀντίθεσις . ὁ γοῦν ἐπιστήμη πρός μέν ὁ ἐπιστητός ἀνθίς ἔχω συνυπαρκτικός ὁ κατά ὁ πρός τι,πρὸς δέ ὁ ἄγνοια ἀντίθεσις μεχητικὴν καί ἀσύνακτος · οὖον γάρ λέγω επίσημος ἄγνοια , ἀλλά ἐπιστητός μέν πιστός καί ἀσύνακτος · οὖον γάρ λέγω ἐπιστήμη ὁ πρός τίς ἀντίθεσις συναγωγός ὁ ὑπόκειμαι νοέω μετά τις ἀντίθεσις ἐκ ἀλλήλων καί μή ἐκ ἑαυτοῦ ὁ διαφορά λαμβάνω · διά οὗτος γάρ ὁ μέν ἐναντίος ἐξωθέω ἀλλήλων , ὁ δέ πρός τίς ἐκ ὁ πρός ἀλλήλων οἰκειότης ὁ ἑτερότης συνάγω . διό καί ὁ μέν μᾶλλον ἐμφαίνω ὁ ἑτερότης , ὡς ὁ διπλάσιος πρός ὁ ἥμισυς , ὁ δέ κακός , ὡς ἐπιστήμη πρός ἐπιστητός , ὁ δέ οὐδέ ὅλως σχεδόν , ὡς ὁ εἰσίημι πρός ἀλλήλων . ὅσος οὖν ἀντίθεσις ἔχω ὁ ἀντίκειμαι λέγω αὐτός ὅσπερ εἰμί , οὗτος ὁ πρός τίς εἰμί , ἕσπερ ὁ μείζων ὁ μείζων , αὐτός οὗτος ὅς λέγω ὁ ἀντίκειμαι λέγω , καί ὁ αὐτός πρός μέν ὁ μείζων , πρός δέ ἕτερος μικρός · διά οὐδέ μυχητικὴ ὁ τοιοῦτος ἀντίθεσις . καί ὁ ὀρθός δέ ὁ τύπτω πρός ὁ ὕπτιος ὁ τύπτω ὡς πρός τίς ἀντίκειμαι · διά καί Ἀριστοτέλης ὁ ποιέω καίω πάσχω ἐπιδέχομαι ὁ ἐναντίος εἶπον αὐτός μέν οὐ φημί ἐναντίος εἰμί ἀλλήλων , ἐν ἑκάτερος δέ αὐτός ἐπιδείκνυμι ἐναντίωσις , ὡς ἐν ὁ λευκαίνω μελαίνω καί λευκαίνω καί μελαίνω · Ἀνδρόνικος δέ οὐ ἀντίθετος ἀλλά καί ἐναντίος ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω ἀποφαίνω . καί οὗτος δέ ἐφίστημι ἄξιος , ὅτι ὁ μέν πρός τίς πρός ἀλλήλων λέγω , ὁ δέ ἐναντίος αὐτός μέν ὅσπερ εἰμί ἐναντίος , τουτέστιν ὁ ὁ ἐναντιόομαι περίειμι , ὥσπερ ὁ λευκός καί ὁ μέλας , πρός ἀλλήλων οὖον λέγω , ὁ δέ ἐναντίος αὐτός καί οὐ ὁ περιέχω ὑπό αὐτός κατά ὁ πρός τίς λέγω καί οὐ κατά ὁ ἐναντίος · ἀντεισάγω γάρ ἀλλήλων καί συνυφίστημι . καί ἴσως οὗτος αἴτιος ὁ κοινός ὁ ἐναντιότης ἐν ὁ ἐναντίος συνύπαρξις . Νικόστρατος δέ δείκνυμι νομίζω , ὅτι ὁ ἐναντίος πρός ἀλλήλων λέγω , οὐ ἀπό ὁ ὁ ἐναντίος ἀλλά ἀπό αὐτός ὁ ἐναντίος ποιέω ὁ ἐπιχείρησις . ἐπί πᾶς δέ οἶδα ὅτι ἄλλος μέν εἰμί αὐτός ἕκαστος , ἄλλος δέ ὁ ὑπό τάσσω καί μετέχω αὐτός , ὥσπερ ὁ ἴσος αὐτός μέν εἰμί ὁ πρός τίς , ὁ δέ ὑπό αὐτός ποσός εἰμί εἰμί ὅς ὁ ἴσος · οὕτως οὖν καί ὁ μέν ἐναντίος αὐτός ὡς συνυπάρχω πρός τίς εἰμί , ὁ δέ ὑπό ὁ ἐναντίος ὡς μετέχω ὁ ἐναντίος ἐναντίος εἰμί . καί εἰμί μέν θαυμαστός , πῶς ὁ ἐναντίος καθό ἐναντίος οὐ εἰμί ἐναντίος | ἀλλά πρός τίς . εἰμί μέν γάρ πρός ὁ ἐναντίος εἰμί ὑπάρχω αὐτός καί ὁ πρός τίς εἰμί , οὐδείς θαυμαστός · εἰμί ἐναντίος οὐδέ ὅλως εἰμί ἐναντίος , καθό ἐναντίος εἰμί , θαῦμα ἔοικα . ἢ οὐδείς θαυμαστός , εἰμί κατά μέν ὁ κοινός καί εἷς ἰδιότης ἵστημι συνυπάρχω ἀλλήλων ὁ ἐναντίος , κατά δέ ὁ χωριστικός καί μαχητικός μάχομαι ποιέω ὁ μετέχω · καί γάρ καί ὁ διάκρισις αὐτός καί ὁ μάχη εἷς εἰμί ἑνόω πρός ἑαυτοῦ , ὁ δέ μετέχω μάχη καί διάκρισις χωρίζω ἀπό ἀλλήλων . ἀλλά οὗτος μέν περί οὗτος . ὁ δέ κατάφασις καί ἀπόφασις παράδειγμα παρατίθημι οὐ ὅλος ὁ πρότασις ἀλλά ὁ κατηγορέω ὅρος τίθημι , διότι κατά αὐτός ὁ πρότασις χαρακτηρίζω ὁ ἀρνητικός μόριον ὁ κατηγορέω προστίθημι . ἀλλά ἐπί ὁ ἑξῆς εἶμι . p . 11b33 ὁ δέ ὡς ὁ ἐναντίος αὐτός μέν ὅσπερ εἰμί οὐδαμῶς πρός ἀλλήλων λέγω ἠώς ὁ οἶος ὁ οὔτε ἄγω οὔτε κακός , οὔτε Δίκαιος οὔτε ἄδικος . μετά ὁ πρός τίς περί ὁ ἐναντίος εἶπον προτίθημι , διότι ἀντίκειμαι ὁ ἐναντίος εἶδος εἰμί ἑκάτερος , ἐπί δέ ὁ ἕξις καί στέρησις ὁ ἕτερος , ἐπί δέ ὁ κατάφασις καί ἀπόφασις ἐν λόγος ὁ ὅλος καί σύνθεσις · εἰκότως οὖν ὁ ἄλλος ὁ ἐναντίος προτέμνω . δέ ὁ περί ὁ ἐναωτίων λόγος ὁ διαφορά αὐτός εὐθάως ὁ προς ὁ προς τίς παραδίδωμι · ου γάρ αὐτός ἄρεπ εἰμί ἕτερος ὁ ἐναντίος λέγω · ὁ γάρ λευκός οὖον λέγω * * * ὁ μέλας . ὁ δέ λοιπός ἀντίκειμαι , ὡς εἴρω , διαφέρω ὁ εἶδος εἰμί ἄμφω ὁ ἐναντίος . δέ ὁ διαφορά αὐτός ὁ ἐναντίος παραδίδωμι ὁ ἐναντίος ἄμεσος φημί εἰμί , ὅς αξʹ ἀνάγκη ἕτερος ὑπάρχω ὁ δεκτικός οἷος ὑγεία καί νόσος καί περισσός καί ἄρτιος · καί γάρ ὁ ἀρτιοπέρισσος καί ὁ περισσάρτιος , κἀν μεταξύ πως ἄμφω δοκέω , ὁ τε περισσός καί ἄρτιος , καί αὐτός ἄρτιος εἰμί ὁ εἶδος . ὑγεία δέ καί νόσος ὁ μέν Ἀριστοτέλης οὐδείς εἰμί μέσος φημί καίτοι ἀρεῆς καί κακία ὁράω μεσότης οὖς φιλόσοφος , ὁ δέ ἰατρός περί ὁ σῶμα σπουδάζω καί πολύς τίθημι μεσότης ὑγεία καί νόσος ἐν ὁ πλάτος στρέφω ὁ οὐδέτερος παρά αὐτός λέγω κατάστασις . τις δέ ὁ ἐναντίος ἔμμεσος , ὅς οὐ ἐκ ἀνάγκη ἕτερος περί ὁ δεκτικός εἰμί , οἶος ὁ λευκός καί μέλας · οὖον γάρ ἀνάγκη πάντως ἢ λευκός ἢ μέλας εἰμί , ἐπεί εἰμί καί φαιός καί καί ἄλλος ἔχω χρῶμα ὁ ἀνά μέσος . ὁ δέ έμμεσος ἤτοι μεσωτός λέγω γάρ καί οὕτως ) ὁ μέν πλείων ἔχω ὁ μέσος , ὁ ὁ πλέω ἴσως ἀλλήλων διΐστημι ὁ φύσις , ὡς ἐπί ὁ λευκός καί μέλας εἴρω · πολύς γάρ εἰμί ὁ ἐν μέσος οὗτος χρῶμα · ὁ δέ εἷς μόνος διά ὁ ἐγγύτης ὁ πρός ἀλλήλων , οἷος ὁ θερμός καί ψυχρός ὁ χλιαρός μόνος μέσος . ὁ δέ έμμεσος ὁ μέν ὀνομάζω ἔχω ὁ μέσος ὡς ἐπί ὁ εἴρω , ὁ δέ ἀκατονόμαστος , ὁ δέ ἀπόφασις ὁ ἄκρος δηλύμενα · ὁ ὁ γάρ ὁ ἀγαθός καί κακός οὐ ὀνομάζω , λέγω δέ ἵημι ἀγαθός οὔτε κακός ὁ γάρ ὁ ἀδιάφορος ὄνομα ὑπό ὁ νέος τίθημι ) , καί ὁ Δίκαιος δέ καί ἄδικος ὁ μέσος ἀνώνυμος εἰμί , ὁ δέ ἀπόφασις ὁ ἄκρος ἀνομαζεται . καί δῆλος ὅτι ὁ μέν ὁ συνήθεια γίγνομαι γνώριμος , οὗτος καί ὄνομα τυγχάνω συνήθης , ὁ δέ ἄγνωστος ὁ συνήθεια μένω ἀκατονόμαστος . ἐπεί δέ ὁ ἐναντίος ὁ μέν ἐν ὑπόκειμαι Άστιν , ὡς ὁ λευκός καί μέλας ἐν σῶμα γάρ ὑπάρχω παθητικός αὐτός δέχομαι ) , ὁ δέ κατά ὑπόκειμαι λέγω , ὡς ὁ ἄρτιος καί περισσός κατά γάρ ἀριθμός κατά ὑπόκειμαι λέγω οὗτος , διότι διαφορά εἰμί , ὁ δέ ὡς αὐτός ἐν ὁ περί ὁ ὁ οὐσία δείκνυμι λόγος , κατά ὑπόκειμαι λέγω ὁ εἶδος ) , διά οὗτος ὁ μέν ἐν ὑπόκειμαι δηλόω διά ὁ ἐν ὅς φύω γίγνομαι , ὁ δέ κατά ὑπόκειμαι διά ὁ ἢ ὅς κἀν γάρ ἐν ὑπόκειμαι πάντως εἰμί ὁ ἀριθμός , ἀλλά ὅταν μή παραλαμβάνω , τότε ὁ ἄρτιος καί ὁ περισσός ὡς κατά ὁ ἀριθμός λέγω . ὅτι γάρ οὐ ὁμοίως ὑγεία καί νόσος ὑπάρχω σῶμα καί περισσός καί ἄρτιος ἀριθμός , δῆλος ἐκ ὁ ὁ μέν ὑγεία καί ὁ νόσος ὁ αὐτός σῶμα παρά μέρος ὑπάρχω , ὁ δέ ἄρτιος καί περισσός ὁ αὐτός ἀριθμός μηδαμῶς ὑπάρχω . ἐφίστημι ἐφίστημι δέ ἄξιος , εἰμί ὁ ἔρτις καί περισσός διαφορά εἰμί ἀριθμός ἤ εἶδος ἀριθμός · εἰμί γάρ ὁρίζω ὁ ἄρτιος λέγω ἀριθμός δίχα διαιρέω , ὁ δέ ἐκ γένος ὁ καί διαφορά τις εἶδος εἄν εἰμί ἀριθμός , πῶς κατά ὁ ἀριθμός ; σύ γάρ εἶδος οὐ εἄν κατά ὑπόκειμαι λέγω ὁ γένος , εἴπερ ὁ κατά ὑπόκειμαι λέγω καθολικός εἰμί ὁ κατά λέγω . ἢ οὐ ὁ ὡς γένος ἀριθμός κατηγορέω ὁ ὡς εἶδος , ἀλλά ὁ ἄρτιος ἀριθμός ὁ ὡς εἶδος κατηγορέω ὁ ὁ δίχα διαιρέω διαφορά , ὅς ἴσως ἄρτιος καλέω ὡς ὁ ἄρτιος ἀλλά ἐπεί σαφήνεια τυγχάνω ὁ ὁ Ἀριστοτέλης λέξις , ὁράω ὅσος ὁ τόπος προσεξεργάζομαι ὁ κλεινός ὁ ἐξηγητής . ὁ στωικός μέγας φρονέω ἐπί ὁ ὁ λογικός ἐξεργάζομαι , ἐν τε ὁ καί ἐπί ὁ ἐναντίος σπουδάζω δείκνυμι ὅτι πᾶς ὁ Ἀριστοτέλης παρέχω ἐν εἷς βιβλίον , ὅς περι ἀντίκειμαι ἐπιγράφω , ὅς καί ἀπορία εἰμί πλῆθος ἀμήχανος , ὅς αλιγη ἐκεῖνος μοῖρα παρατίθημι . καί ὁ μέν ἄλλος ἐν εἰσαγωγή παρεμβάλλω οὐ εὔλογος , ὅσος δέ σύμφωνος ὁ στωϊκός ὁ Ἀριστοτέλης διατάσσω , οὗτος ῥητέος . ὁράω τοίνυν παλαιός περί ὁ ἐναντίος καταβάλλω , ὅς καί ἔμπροσθεν μνημονεύω , ὅτι εἰμί ὅσος ἐν ὁ αὐτός γένος | πλεῖστος ἀλλήλων διαφέρω , εὐθύνω οὗτος ὁ ὅρος Ἀριστοτέλης ἐν ὁ περι ὁ ἀντίκειμαι , πολυειδῶς αὐτός · καί γάρ εἰμί ὁ διαφέρω ἐναντίος εἰμί ἐφίστημι καί εἰμί ὁ διαφορά εναωιοτω εἰμί δύναμαι καί εἰμί ὁ πᾶς διάστασις εἰμί ὁ ὁ πλεῖστος καί εἰμί αὐτός ὁ πλεῖστος ἀπέχω ὁ ὁ πλεῖστος διαφέρω καί τίς ὁ ἀπόστασις καί πῶς ὁ πλεῖστος ἀπέχω ἀκούω , ὅς ἄτοπος φαίνω προσληπτέον τίς ὁ γένος , ἵνα εἰμί ὅρος ὁ πλεῖστος ἀπέχω ἐν ὁ αὐτός γένος , καί τίς οὗτος ἄτοπος ἕπω καί εἰμί ἑτερότης εἰμί ὁ εναωτιοτω καί εἰμί ὁ μάλιστα ἕτερος ἐναωτία , ἄλλος τε τίθημι ἔλεγχος πλείων . χράω δέ ὅμως ὁ ὅρος οὗτος ἐν ὁ περί ὁ ποσός λόγος μετά ὁ ἐπισημαίνω ὅτι παλαιός ὅς ὅρος , ὁ ἀπό ὁ Στοά παραλαμβάνω αὐτός χράω , ὁ ὅς σαθρός αὐτός παραδείκνυμι , πειράω δέ ὅμως λύω ὁ δοκέω ἄτοπος . ὁ μέντοι Νικόστρατος αἰτιάομαι , ὅτι μόνος ἐν ὁ αὐτός γένος * * * ὁ χρῶμα ὁ λευκός καί μέλας , καί γλυκύς καί πικρός ἐν ὁ χυμός , δικαιοσύνη δέ καί ἀδικία ἐκ ἐναντίος γένος · ὁ μέν γάρ ἀρετή , ὁ δέ κακία ὁ γένος · αὐτός δέ ὁ ἀρετή ὁ κακία τρόπος μέν τις ἐκ ὁ αὐτός γένος ἕξις γάρ ἄμφω ὁ γένος καί ποιότης ) , τρόπος δέ ἄλλος ἐκ ἐναντίος γένος ὁ μέν γάρ ἀρετή γένος ὁ ἀγαθός , ὁ δέ μοχθηρία ὁ κακός , ὁ δέ ἀγαθός καί κακός αὐτός γένος δοκέω , εἰμί μή ἄρα ἐν ποιóτητι καί οὗτος ὡς γένος · ὁ Ἀριστοτέλης πολλαχοῦ φαίνω ὁ ἀγαθός καί ὁ κακός μή ὡς γένος ἀλλά ὡς ὁμώνυμος φωνή τίθημι ) . οὗτος δέ πολλοστός μέν εἰμί μέρος ὅς ὁ Ἀριστοτέλης ἐν ὁ λόγος ὁ περί ὁ ἐναντιότης ἀπορέω . ἄξιος δέ ἐπί πᾶς ὁ τοιοῦτος ζήτημα δικαιολογέομαι οὖς εἴωθα ὁ ἀρχαῖος , κἀν ὑπαίτιος εἰμί τις ὑπογραφή , χράω αὐτός , ὅταν μηδείς καταβλάπτω ὁ χράω · διό ἐν μέν ὁ περί ὁ ποσός βούλομαι ὁ κάτω ὁ ἐναντίος δείκνυμι χράω ὁ ὅρος οὖς ὅς ἀπό ὁ κατά τόπος ἐναντίωσις ἀποδίδωμι αὐτός ὁ πρέσβυς , ἐνταῦθα μέτος ἐν ὁ περί ὁ ἐναντίος διδασκαλία οὖον χράομαι αὐτός ὡς ἄνω μέν προλέγω , μή εἰμί δέ ἀνυπαίτιος . οὗτος οὖν ὁ ἀπό ὁ Στοά χράω πᾶς καί ὁ ἄλλος διορισμός ὁ περί ὁ ἐναντίος Ἀριστοτέλης κατά πούς ἐκεῖνος ὁ ἀφορμή αὐτός δίδωμι ἐν ὁ περι ὁ ἀντίκειμαι συγμράμματι , ὅς ἐξεργάζομαι ἐν ὁ αὐτός βιβλίον . καί γάρ καί ὁ ἐναντίος ὑπολαμβάνω ὡς ἐκεῖνος , οἶος φρόνησις ἀφροσύνη , καί ὁ κατηγόρημα , ὥσπερ ὁ φρονέω καί ἀφραίνω , καί ὁ μεσότης , οἶος ὁ φρονίμως ἢ ἄφρων . ὁ μέντοι ποιός καί πῶς ἔχω οὐκέτι ἐναντίος ἀλλά ἐναντίος ἔχω καί οὗτος οὗτος , ἀλλά ἀμέσως ὁ Φρόνιμον λέων . ἐάν δέ ποτός καί λέγω οὗτος οὗτος ἐναντίος εἰμί , ἐπί ὁ ἄμεσος * ποιέω ὁ σημασία , ὅς φημί . κύριος ὅς οὖν ἐπί ἐγώ καί ὁ σχέσις καί ὁ ἐνέργεια καί ὁ οὗτος παραπλήσιος ὁ ἐναντίωσις θεωρέω , δύο δέ ὡς ἐνάτεος λέγω ὁ κατηγόρημα καί ὁ παράκειμαι πως ἐκεῖνος · προσάγω δέ ἀμῶς πρός τἀναντία καί ὁ φρονίμως καί ἄφρων . ὅλως δέ ἐν ὁ πρᾶγμα τἀναντά θεωρέω , καί ὁ φρόνησις ὁ ἀφροσύνη ἀμέσως αὔτως ἐναντίος λέγω , οὐ ὅδε ὅδε . τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ στωϊκός διδασκαλία ὁράω , πῶς αὐτός ἀπό ὁ Ἀριστοτέλης παράδοσις παρασπάω . οὗτος γάρ ἐν ὁ περι ἀντίκειμαι ὁ δικαιοσύνη πρός ὁ ἀδικία ἐναντίος λέγω , οὖον δέ ὁ Δίκαιος ὁ ἄδικος ἐναντίος φημί , ἀλλά ἐναντίος διάκειμαι . “ εἰμί δέ καί οὗτος ἐναντίος , φημί , διττός εἴρω ὁ ἐναντίος · ἢ γάρ κατά ἑαυτοῦ ἐναντίος εἴρω , οἶος ἀρετή καί κακία , κίνησις στάσις , ἢ ὁ ἐναντίος , οἶος ὁ κινέω ὁ ἵστημι καί ὁ ἀγαθός ὁ κακός ” . ἐν ὅς διδάσκω , διά τίς ὁ ποιός οὐ εἶπον ἐναντίος . ἐπεί γάρ μετοχή ὁ ποιέω εἰμί διάφορος , οὐ ἄν ὁ μετέχω ὁμοίως οὖον μετέχω λέγω , ἀλλά μᾶλλον ἐκεῖνος μετέχω , καί παρώνυμος , εἴπερ ἄρα , ἀπό εἰμί , ὡς ἀπό ὁ λευκότης ὁ λευκός . ἐπεί οὖν ὁ φρόνησις ὁ ἀφροσύνη Ι5 ἐναντίος , οὐ εἄν καί ὁ μετέχω εἴρω ἐναντίος , αλλά ἐναντίος · εἰμί δέ καί οὗτος τις καλέω ἐναντίος , διαιρέω , φημί , ὀφείλω , Ζ καί ὁ ὅς λέγω ἁπλόος ἐναντίος , ὁ δέ ὁ μετέχω ἐναωτίων καλέω ἐναντίος . εἰμί δέ δυνατός ὁ αὐτός καί κατά ἀσύνθετος φωνή εἶπον , οἶος φρόνησις ἀφροσύνη , καί διά ὁράω , οἷος ἐπιστήμη ἀγαθός καί οὐδέτερος καί ὁ ἀφροσύνη ἄγνοια ὁ αὐτός , ζητέω , <ἐναντία> εἰμί ὁ κατά ὁ ἁπλόος μόνος ἢ καί ὅς κατά ὁ ὅρος . καί γε Χρύσιππος ἐφίστημι , μήποτε ὁ προσηγορικός καί ἁπλόος μόνος εἰμί ἐναντίος , ὁ δέ οὐ εἰμί · πολύς γάρ ἐν οὗτος συμπαραλαμβάνω καί μετά ἄρθρον καί μετά σύνδεσμος καί ἄλλος δέ μόριον ἐξηγητικός , ὅς εἰς ὅς ὁ ἐναντίος λόγος ἀλλότριος εἄν παραλαμβάνω · διό ὁ φρόνησις ὁ ἀφροσύνη φημί εἰμί ἐναντίος , ὁ δέ ὅρος ὁ ὅρος οὐκέτι ὁμοειδῶς ἐναντίος εἰμί φημί , ἐπί ἐκεῖνος δέ ποιέω ὁ ἀναφορά καί ὁ κατά συζυγία ἀντιτίθημι . οὗτος δέ παρά ὁ Ἀριστοτέλης πρῶτος διά-ὁρίζω , ἀσύνθετος μέν μή ἄξιος ἐναντίος εἰμί ὁ ὁ ἐναντίος ὅρος , οἷος φρόνησις μή εἰμί ἐναντίος ὁ ἄγνοια ὁ ἀγαθός καί κακός καί οὐδέτερος , ἀλλά εἰμί ἄρα , κατά συζυγία ὅρος ὅρος ἀντιτίθημι καί τοῦτος ὁ ἐναντίος εἰμί πρᾶγμα . φιλοτεχνέω δέ περί οὗτος ἐπί πλέω , ὡς λόγος ὁριστικός | λόγος ἐναντίος εἰμί , ἐάν ὁ γένος τίς εἰμί 99r ἐναντίος ἢ ὁ διαφορά ἢ ἀμφότερος . οἷος εἰμί εἰμί οὗτος τυγχάνω , συμμετρία μέρος πρός ἀλλήλων , οὗτος ἐναντίος ἀσυμμετρία μέρος πρός ἀλλήλων , καί εἰμί ὁ γένος ὁ ἐναντίωσις . ἀλλαχοῦ δέ ὁ διαφορά , οἷος λευκός χρῶμα διακριτικός ὄψις , μέλας δέ χρῶμα συγκριτικόν · ἐν γάρ οὗτος ὁ μέν γένος ὁ αὐτός , κατά κατά εἰς διαφορά ἐναντίωσις . εἴρω οὖν πῶς λόγος λόγος ἐναντίος εἰμί · κἀν ὁ ὁ οὐσία δέ δηλωτικός λόγος ἐναωτία εἰμί . ἀλλά οὗτος μέν ἀρκούντως μέχρι ὅδε προάγω . διαιρέω δέ ὁ Ἀριστοτέλης ὁ ἐναντίος εἰς τε ὁ ἄμεσος καί ὁ ἔμμεσος καί ἄμεσος μέν λέγω ἐκεῖνος ὅς ἐκ ἀνάγκη ἕτερος ὁ δεκτικός καί ἀνά μέρος πάρειμι ὁ ὑπόκειμαι , εἰμί μή ὁ συμφυής εἰμί ὡς ὁ θερμότης ὁ πῦρ , ἀλλά ὁ συμβεβηκός , γίγνομαι λόγος ἄμεσος τοιοῦτος , ὅτι εἰμί ἄμεσος ἐναντίος ἐν ὅς ὁ ἕτερος ἐκ ὑπάρχω περί ὁ δεκτικός , ἔμμεσος δέ ὅς οὐ ἐκ ἀνάγκη εἶπον δέ Ἀριστοτέλης ὁ ὁ ἄκρος ἀπόφασις ὁ μέσος χαρακτηρίζω , ἀντιλέγω Νικόστρατος , ὡς “ εἰμί ὁ ἀπόφασις ὁ μέσος δηλόω , καί ὁ ἄνθρωπος καί οὐ ἵππος μεσότης δήλωσις · δεῖ οὖν , φημί , ἐάω ὁ αὐτός γένος λαμβάνω ὁ μέσος , ἐν ὅς εἰμί αὐτός ὁ ἄκρος ” . ἀλλά οὖον προστποιιημι ὁ οὗτος λέγω , ὅτι οὔτε ἄκρος εἰμί ἵππος καί ἄνθρωπος οὔτε ἐναντίος , περί δέ ἄκρος καί ἐναντίος εἰμί ὁ λόγος . αὐτός δέ ὁ Ἀριστοτέλης ἐν ὁ περι ὁ ἀντίκειμαι βιβλίον ζητέω , εἰμί ἕτερος ἀποβάλλω τις μή ἐκ ἀνάγκη ἕτερος λαμβάνω , ἆρα εἰμί τίς οὗτος ἀνά μέσος ἢ οὖον πάντως · ὁ γάρ καί ἀληθής δόξα ἀποβάλλω οὐ ἐκ ἀνάγκη ψευδής δόξα λαμβάνω οὐδέ ὁ ψευδής ἀληθής , ἀλλά ἐνίοτε ἐκ ὁ δόξα οὗτος ἢ εἰς ὁ μηδείς ὅλως ὑπολαμβάνω ἢ εἰς ἐπιστήμη μεταβάλλω , δόξα δέ ἀληθής καί ψευδής οὐδείς εἰμί ἀνά μέσος , εἰμί οὐ ἄγνοια οὐδέ ἐπιστήμη . εἰμί δέ καί ἄλλος διαφορά ὁ ἐναντίος , ὅς καί αὐτός προέρχομαι ἐφάπτω · οὗτος δέ μάλιστα μιμνήσκω , ὁ τε ἄμεσος καί καί ἔμμεσος , ὅτι ἐκ οὗτος ὁ πρός ὁ ἄλλος ἀντίκειμαι διάφορος ὁ ἐναντίος παρίστημι · καί γάρ πρόκειμαι μή πᾶς ὁ πρόσειμι κατά ἕκαστος ὁ ἀντίκειμαι ἐπεξέρχομαι , ὁ δέ κύριος αὐτός μόνος , ἕνεκα ὁ ὁ πρός ἀλλήλων διαφορά αὐτός παραδείκνυμι . δείκνυμι δέ ὅτι ὁ τέσσαρες γένος ὁ ἀντίκειμαι ἀλλήλων διαφέρω , καί ὅπως μέν ὁ ὡς πρός τίς ὁ ἐναντίος διαφέρω , δηλόω , ὅπως δέ ἄμφω οὗτος ὁ ὡς στέρησις καί ἕξις , δήλωσις ὁ ἴδιος ἕκαστος προστίθημι , καί τότε πᾶς ὁ διαφορά ὁ πρός ὁ ὡς καί ἀπόφασις ἀποδείκνυμι . κηλόν δέ εἄν εἰμί λοιπός καί ὁ Ἀρχύτας παρατίθημι περί ὁ ὁ ἐναντίος διαφορά ἔχω οὕτως · “ διαιρέω δέ καί ὁ ὁ ἀντίθεσις οὗτος εἰς ὁ ποτεχής εἶδος ἀλλήλων . ὁ γάρ ἐναντίος ὁ μέν ἄμεσος εἰμί , ὁ δέ ἔχω μέσος · μεταξύ γάρ ὑγεία καί νόσος οὐδείς εἰμί μέσος οὐδέ ἀρεμίας καί κινάσιος οὐδέ ἐγείρω καί ὑπνόω οὐδέ εὐθύς καί καμπύλος οὐδέ ὅς ἀλλᾶς ἐναντίος , πολύς δέ καί ὀλίγος μεταξύ μέτριος , καί ὀξύς δέ καί βαρύς ὁ ὁμόφωνος καί ταχύς καί βραδύς ὁ ισοταχής καί μέγας καί μείων ὁ ἴσος . ὁ κάθος † μέν ἀναγκαῖος ἀναγκαῖος εἷς εἰμί περί ὁ ἐπιδεκτικός αὐτός , οὗτος δέ οὐ ἐπιδέχομαι μέσος · μεταξύ γάρ ὑγίεια καί νόσος οὐδείς εἰμί μέσος , καί ἀναγκαῖος πᾶς ζῷον ἢ νόσος ἢ ὑγιαίνω , οὐδέ ἐγραγόρσιος καί ὕπειμι , καί ἀναγκαῖος πᾶς ζῷον ἢ ἐγείρω ἢ εὕδω , οὐδέ ἠρεμία καί κινάσιος , καί ἀναγκαῖος πᾶς ζῷον ἢ εἴρω ἢ κινέω . ὅς δέ ἐναντίος οὐ ἀναγκαῖος οὔτε ἀμφότερος οὔτε ὁ ἕτερος αὐτός εἰμί περί ὁ ὑποδεκτικός αὐτός , οὗτος ἐπιδέχομαι μεσότης · μεταξύ γάρ λευκός καί μέλας ὁ φαιός , καί οὐ ἀναγκαῖος ὅς ζῷον ἢ λευκός ἢ μέλας εἰμί , καί μέγας καί μικρός ὁ ἴσος , καί οὐ ἀναγκαῖος πᾶς ζῷον ἢ μέγας ἢ μικρός εἰμί , καί σκληρός καί μαλακόω ὁ εὐαφής , καί οὐ ἀναγκαῖος ὁ ζῷον ἢ σκλαρὸν ἢ μαλακός εἰμί . ἔτι ὁ ἐναντίος διαφορά τρεῖς · ὁ μέν ὡς ἀγαθός κακός ἀντίκειμαι , οἷος ὑγεία νόσος , ὁ δέ ὡς κακός κακός , οἷος ἀνελευθερία ἀσωτία , ὁ δέ Γ ὡς οὐδέτερος ἔς , οἷος λευκός μέλας , βαρύς κοῦφος . ἔτι ὁ ἐναντίος ὁ μέν ἐν γένεσις γένος ἐγγίγνομαι · ἀγαθός γάρ κακός ἀναντάω , καί γένος μέν ἀγαθός ὁ ἀρετή , ὁ δέ κακός ὁ κακία · ὁ δέ ἐν γένεσις εἶδος · ἀρετή γάρ κακία ἐναντίος , καί γένος ὅς μέν ἀρετή φρονάσιος καί σωφροσύνη , ὅς δέ κακία ὁ ἀφροσύνη καί ἀκολασία · ὁ δέ ἐν εἶδος · ἐναντίος γάρ ἀνδρεία δειλία καί δικαιοσύνη ἀδικία , <καὶ> εἰμί εἶδος δικαιοσύνη μέν ἀνδρεία ὁ ἀρετή , ἀδικία δέ καί ἀκολασία ὁ κακία . ὁ μέν οὖν πρῶτος γένος , ὁ καί γένος γένος ὀνομάζω , ἐπιδέχομαι † μέν τομή , ὁ δέ ἔσχατος εἶδος καί πρός ὁ αἴσθασιν * * * οὐ εἄν γένος γε μόνος εἰμί , ἀλλά καί εἶδος · ὁ γάρ τρίγωνος ὁ μέν ὀρθογώνιος καί ἰσόπλευρος καί σκαληνός γένος , * * * ὁ δέ ἀγαθόω εἶδος ” . ἐν δέ οὗτος ὁ μέν ἄλλος σύμφωνος πρός ὁ Ἀριστοτέλης παράδοσις , ὁ δέ τελευταῖος διαφορά , κατά ὅς ὁ μέν ἐν γένεσις γένος εἰμί ἐναντίος , ὁ δέ ἐν γένεσις εἶδος , ὁ δέ ἐν ὁράω , ὑπό ὁ Ἀριστοτέλης ἴσως ἐν οὗτος ὡς οὖον πάντῃ πραγματειώδης παραλείπω . ἀλλά ἐπί ὁ τρίτος ἀντίθεσις ὁ κατά ἕξις καί στέρησις τρεπτέον . | p . 12a26 στέρησις δέ καί ἕξις λέγω μέν περί αὐτός τίς ἠώς 99v δ ὁ οὗτος καί ὁ τυφλός εἰμί ὁ ὄψις ἔχω ἀντίκειμαι . Τρίτος εἶδος ὁ ἀντίκειμαι ὁ κατά ἕξις καί στέρησις παρατίθημι , προηγούμενος ὁ φύσις ὁ κατά κατάφασις καί ἀπόφασις , διότι ἐκεῖνος μέν ἐν λόγος ἔχω ὁ ὑπόστασις , οὗτος δέ ἐν πρᾶγμα . καί λέγηετα μέν ὁ στέρησις πλεοναχός , ὅς δέ νῦν μνημονεύω , ἀπουσία τίς εἰμί παντελής ἀπό ὁ φύζω ἔχω καί ἐν ὅς φύω καί ὅτε φύω καί ὅπου . ὁ μέν φύζω , ἐπεί ὁ τοῖχος οὐ ἄν τις εἶπον τυφλός , ἐπεί μηδέ ὅλως φύω ὁράω · ὅτε δέ φύω , διότι ὁ σκυλάκιον ὁ ἄρτι τίκτω οὐ ἄν τις εἶπον τυφλός , ὅτι μήπω φύω ὁράω , οὐδέ παιδίον ἄν τις εἶπον ὁ ἀρτιγενής , ὅτι μήπω ὀδούς ἔχω · ὁ δέ ἐν ὅς πρόσκειμαι , ἵνα ὁ οἰκέω μόριον λαμβάνω , ἐν ὅς ἐγγίγνομαι ὁ ἕξις · οὖον γάρ εἰμί τις μή ἐν ὁ πούς πούς ἀφθαλμοὺς ἔχω , στερέω ὀφθαλμός , ἀλλά εἰμί τις ἐν ὁ οἰκεῖος τόπος μή μεταλαμβάνω ὄμμα . αὐτός δέ διά βραχύς συλλαμβάνω πᾶς , ὁ μέν φύω καί ὁ μόριον ἐν ὅς ἐγγίγνομαι ὁ ἕξις ὁμοῦ δηλόω διά ὁ ἐν ὅς φύω , ὁ δέ χρόνος καί ὁ τρόπος ὁ ἐπιβάλλω καί ὁ ἀλλά ὁ συνεμφαίνω ἐν ὁ ὅτε φύω ὑπάρχω συλλαμβάνω · ὁ γάρ καθήκω ἔχω καί ὡς προσήκω εἰμί ἔχω ὅταν μηδαμῶς ὑπάρχω , τότε ἐν στερέω λέγω εἰμί . διό τις ὁ ἔργω ὁ στέρησις λόγος προστίθημι ὁ ὅς ὡς φύω · καί γάρ ἀτράχηλος βραχυτράχηλος , ἐπεί μή κατά φύσις ἔχω ὁ τράχηλος , καί ἀπύρηνος ὁ ῥοιά ὡς μικρός ὁ κατά φύσις ὁ πυρήν ἔχω , ὁ ὁ κατά φύσις ἐλάττωσις ὡς ὁ πᾶς στέρησις ὀνομάζω . οὐ ἁπλόος δέ εἶπον ὅτι περί αὐτός ὁ ἕξις καί ὁ στέρησις λέγω , ἀλλά περί αὐτός τίς , διά ὁ ὁ τίς προσθήκη ἐνδείκνυμι , πῶς περί αὐτός λέγω . καί γάρ τἀναντία περί αὐτός , εἰ αὐτός εἰμί ὁ ἐναντίος δεκτικός , ἀλλά ἐπί μέν ὁ ἐναντίος οὖον πάντως περί αὐτός κατά ἀριθμός ὑπόκειμαι τἀναντία εἰμί ἄλλος γάρ εἰμί μόριον λευκός , οἷος ὁ ὀδούς , κωλύω ἄλλος εἰμί μέλας , ὡς ὁ περί ὁ κόρη ) , ἐπί δέ ὁ στέρησις οὐ οἷος τε οὗτος , ἀλλά ἐν ὅς μόριον ὁ ἕξις , ἐν οὗτος καί ὁ καί οὗτος εἰκότως · ἀπουσία γάρ μόνος εἰμί ὁ στέρησις , καί ἀνάγκη ἐπεί εἰμί ὁ ἀπουσία , ὅπου καί ὁ παρουσία εἰμί , ὁ δέ ἐναντίος εἶδος εἰμί οὐδείς κωλύω ποτός καί ἐν διάφορος ὁ ἀριθμός ὑπόκειμαι εἰμί ὁ λόγος σῴζω ὁ ἐναντίωσις . φανερός δή οὖν ἐκ οὗτος , ὅτι ὁ οὕτως ἀντίκειμαι καί ὁμοιότης τις ἔχω πρός ὁ ἐναντίος καί ἀνομοιότης . ὁ τε ἐναντίος ἐναντίος περί ὁ αὐτός ὑπόκειμαι γίγνομαι φύω , οἷος περί ὅς ὁ ὑγεία , περί οὗτος καί ὁ νόσος · οὖον γάρ περί ὁ ἄψυχος , ἀλλά περί ὁ ζῷον · ὡσαύτως δέ καί ὁ κατά στέρησις καί ἕξις ἀντίκειμαι · ὄψις γάρ περί ζῷον , περί δέ ἄψυχος οὐκέτι · οὐκοῦν καί ὁ τυφλότης περί ζῷον · οὐδείς γάρ εἄν ὁ κίων τυφλός εἶπον . οὗτος μέν οὖν ὁ ἐναντίος ὅμοιος ἔχω ὁ κατά στέρησις ἀντίκειμαι . διαφέρω δέ αὐτός , ὡς εἴρω , ὁ μέν ἐναντίος , κἀν ἐν ὁ αὐτός εἶδος εἰμί , ἀλλά μή καί ἐν ὁ αὐτός πάντως ὁ εἶδος μόριον , ὁ δέ κατά στέρησις καί ἕξις καί ἐν μόριον ὁ αὐτός βούλομαι εἰμί . δείκνυμι δέ ἐφεξῆς ὁ Ἀριστοτέλης , ὅτι ὁ στερέω ἢ ὁ στέρησις ἔχω οὐ εἰμί αὐτός ὁ στερέω , ἀλλά οὐδέ ὁ ἕξις ἔχω αὐτός ὁ ἔχω . δείκνυμι δέ αὐτός ἐκ ὁ ὁ ὄψις ἕξις εἰμί , ὁ δέ ἔχω ὁ ὄψις μή εἰμί ὁ ὄψις , ὥστε καί ὁ ἔχω ἕξις οὐ ἕξις . ὁμοίως δέ ὁ τυφλός εἰμί οὐ εἰμί τυφλότης · δείκνυμι δέ αὐτός καί ἐκ ὁ , εἰμί αὐτός ἧμαι κατά ὅς ὁ ἕτερος κατηγορέω , κατά ὁ αὐτός καί ὁ ἕτερος · νῦν δέ οὐ οὕτως · Τυφλὸς μέν γάρ ὁ ὄψις δέ οὖον λέγω . δοκέω δέ διαφέρω ἀλλήλων ὁ ἐπιχείρησις ὁ ὁ μέν πρῶτος ἀπό ὁ εἰμί , ὁ δέ δύο ἀπό ὁ κατηγορέω δείκνυμι ὁ πρόκειμαι . δείκνυμι δέ ὁ στέρησις καί ὁ στέρησις εἰκότως προστίθημι ὅτι , κἀν ἕτερος εἰμί , ἀλλά ὥσπερ ὁ ἕξις ἀντίκειμαι ὁ στερέω , οὕτως καί ὁ ἔχω ἕξις καί ὁ στερέω , καί εἰμί ὁ αὐτός τρόπος ὁ ἀντίθεσις , διότι καί οὗτος ἀντίκειμαι κατά ὁ ἐπί ἐκεῖνος ἀνφορὰν καί ὁ τρόπος ὁ ἀντίθεσις ὁ αὐτός εἰμί ἐπί ὁ κατηγόρημα , ὅσπερ καί ἐπί ὁ ἕξις καί στέρησις · ὡς γάρ ὁ τυφλότης ὁ ὄφις ἀντίκειμαι , οὕτως καί ὁ τυφλός εἰμί ὁ ὄψις ἔχω ἀντίκειμαι . ἀλλά πρός μέν ὁ ὁ λέξις σαφήνεια ἀρκέω τοσοῦτος . ὁ δέ πραγματικός περί οὗτος ὧδε πως ὁ Ἰάμβλιχος παραδίδωμι . εἷς δόγμα κοινός ὁ τε ἀρχαῖος εἰμί καί ὁ νέος ὁ μή εἰμί ἐναντίος ὁ κατά στέρησις καί ἕξις λέγω , οὖον μήv ἔτι εἰς ἴδιος γένος ἀντίθεσις ὁ κατά στέρησις καί ἕξις ὁ παλαιόω κατατάσσω , ὥσπερ Ἀριστοτέλης . ὅτι δέ εἰμί ἄλλος , δῆλος γίγνομαι διαιρέω , ποσαχῶς στέρησις λέγω καί κατά ποῖος μάλιστα σημαίνω ὁ ὁ κατά ἕξις καί στέρησις ἀντίθεσις γίγνομαι . λέγω οὖν ὡς κατά εἷς μέν τρόπος ἕξις λέγω ὁ ἐνέργεια ὁ ἔχω καί ἔχω · ἕξις γάρ ἱμάτιον λέγω , ὅταν ὁ μέν ἔχω , ὁ δέ ἔχω ὑπό ὁ ἔχω , καί ἕξις ὅπλον εἶπον ποῦ Πλάτων ἐπί ὁ ἔχω ὁ ὅπλον . κατά ἕτερος δέ τρόπος ἔχω λέγω ὁ ἐπίκτητος ποιότης έμμονος γίγνομαι , ὁ τε φυσικός καί ὁ κατά ὁ τέχνη κακί κάς ἐπιστήμη , κατά ὅς καί ἑκτικός ὁ ἐν αὐτός λέγω · καί ἔχω λέγω κατά οὗτος καί ὁ τέλειος ἀρετή · καί γάρ λόγος ἀνάληψις ἐπί αὐτός θεωρέω . ἔτι δέ ἕξις λέγω ὁ φυσικός κατασκευή , ὅταν Ἔμμονος ὁ ὥσπερ σωματικός ἔχω καί ψυχικός καί ἀρετή ἐκ φύσις ἢ κακία ἐπί πίνω νοέω · καί ὁ φυσικός δέ δύναμις αὐτός ἕξις λέγω3 φημί καί οὗτος ὁ στέγω ἀντίκειμαι πήρωσις εἰμί αὐτός . ἔνιοι δέ οὖον τὴνκ φυσικός δύναμις λαμβάνω ἐν ὁ ἕξις καί στέρησις ἀντίθεσις φημί , ἀλλά μᾶλλον ὁ κατά ὁ πρῶτος σημαίνω εἴρω , ὅστις παρά ὁ ἔχω ἕξις ὀνομάζω · καί γάρ καί Ἀριστοτέλης ἕπω στερητικός λέγω οὗτος , ὅσος ἀναιρέω παρεμφαίνω ὁ ὁ ἔχω φύσις , οὐ ἀπλόος , ἀλλά ὅταν ἐμφαίνω ὁ φύω καί ὅτε φύω , ὡς εἴρω πρότερος . καί ἀντίκειμαι ὁ ἀπό ὁ ἔχω λέγω ἔχω ὁ στέρησις , καί οὖον μόνος ποιότης ὁ στερέω , ἀλλά καί ἐνέργεια , ὡς ὁ τυφλότης ὁ ὁ ὁράω ἐνέργεια καί ὁ χωλότης ὁ ὁ βαδίζω . ἄλλως δέ λέγω στέρησις ὁ ἀπουσία οὗτος ὅς δύναμαι ἔχω ἐν δύναμις θεωρέω , ὅς ἐν φυσικός μνημονεύω · ὁ γάρ ὅς δύναμαι ἔχω καί ὅς δύναμις εἰμί μήπω ἔχω ἐνέργεια ἐν στερέω αὐτός εἰμί λέγω . μήποτε δέ , φημί Ἰάμβλιχος , οὖον κατά εἷς τίς σημαίνω ὁ ἕξις ὁ ἀντίθεσις δεῖ λαμβάνω ὁ στέρησις , ἀλλά κατά πᾶς · οὗτος γάρ εἰμί τέλειος πρός Ἀκάσας ὁ ἔχω πᾶς ὁ στέρησις ἀντίθεσις , κοινῶς τε οὑτωσί καί ἕκαστος πρός ἕχω ἀντιτίθημι , οἷος ὅδε ὁ στεπήσεως πρός ὅδε ὁ ἕξις κατά ὁ οἰκέω αὐτός τρόπος . ὅλως γάρ ὁ ἀέχεια ὁ φύζω ἔχω καί ὅτε φύω στέρησις εἰμί ῥητέος , πολλαχῶς δέ ὁ ἔχω λέγω πολλαχῶς καί ὁ ἀέχεια καί ὁ στέρησις εἰμί . εἰμί δέ τις στέρησις καί ἄλλος παρά ὁ ἀέχεια καί ὁ στέρησις εἰμί . εἰμί φύζω λέγω καί ὅτε φύω , ὅς Χρύσιππος ἐθικός καλέω · ἀχίτων γάρ καί ἀνυπόδετος καί Ἀνάριστος σημαίνω μέν καί ψιλός ἀναίρεσις , σημαίνω δέ βοῦς εἴρω οὔτε ἐγώ ὅταν λούω ἀνυπόδετος , καί ἀνάριστος ὁ ὁ ὄρνις οὔτε ἐγώ ὅταν λούω ἀνυπόδετος , καί ἀνάριστος οὔτε ὁ ὄρνις οὔτε ἐγώ ἅμα ὁ ἡμέρα γίγνομαι , ἀλλά δεῖ συνεμφαίνω ὁ ἐθίζω καί ὅτε ἐθίζω ὁ στέρησις . εἰμί γάρ ἔθος ἀριστάω κατά τις ὥρα τάσσω ὁ ὑπό ὁ ἔθος εἰμί , εἰμί γάρ ἔθος χρόνος ὁ τάσσω ἀριστάω , οὖον φύσις ἔμφασις ἀλλά ἔθος κατά ὁ στέρησις ἀναιρέω . εἰμί οὖν ἀέχεια ὁ μέν ὁ φύσις , ὁ δέ ὁ κατά ἔθος , καί ἀναρέσεις ἐν οἶς ἕκαστος καί φύω καί ἐθίζω . πολλάκις δέ οὐ ἔθος ἀλλά καθήκω ἀπόπτωσις ἐμφύω καί ἐθίζω . πολλάκις δέ ἄκλητος δειπνέω , ὅταν παρεμφαίνω ὅτι οὖον καθήκω ἀπαντάω οὔτε κατά ὁ ἐπιβάλλον ὁ ἔθος . εἰμί δέ καί ἄλλως ὁ στέρησις ὁ ὁμώνυμος μάω λέγω · καί γάρ ὅταν τίς γένος ὅλος μή εἰμί φύω τίς ἔχω , στέργω ἕπομαι λέγω ἐκεῖνος ὅς μή φύω ἔχω · οὕτως . ὁ φυτόν στερέω λέγω αἴσθησις ὁ μή φύω ἔχω αἴσθησις . καί ὅταν δέ ὁ ἐν ὁ γένος ὁ μέν εἰμί φύω ἔχω , ὁ δέ μή φύω , στερέω λέγω ὁ μή φύω , ὥσπερ ἐν ὁ γένος ὁ ζῷον ὁ σπάλαξ ὄψις , καί μάλα γε οὗτος λέγω ἢ ἐπί ὁ πρός βία ἀφαιρέω . ὄψις , δέ στέρησις λέγω ἐπί ὁ φύζω μέν ἔχω , μή ἔχω δέ τότε ὅτε φύω καί ὅτε εἴωθα καί ἐνίστημι ἔχω , ὅς δή καί ἀντίθετος ὁ ἔχω θεωρέω · καί ὁ ἐν οὗτος ἀντίθεσις καλέω ὁ κατά ἕξις καί στέρησις " . ὁ μέντοι Ἀρχύτας τριχῶς ὁ στέρησις διαιρέω λέγω · “ ὅς δέ στέρησις καί ὁ στερέω λέγω τριχῶς · ἤ γάρ ὁ μή ἔχω παντάπασι , οἷος ὁ τυφλός ὅρασις καί ὁ νωδός φωνή καί ὁ ἀμαθής ἀφίστημι · ἢ ἐν ὁ μῆον ἔχω , οἶος ὁ δύσκωφος ἀκοή καί ὁ πτιλώσσω ὅρασις · ἢ ἐν ὁ μή |οἰον δεῖ ἔχω , οἶος ὁ σκαμβόπους πούς καί ὁ κακόφωνος φωνήεις ” . καί οὗτος δέ ἰστέον , ὅτι ἐνίοτε μέν οὖον στερητικός ὄνομα στέρησις δηλόω , ὡς ὁ πενία ὁ στέρησις ὁ χρῆμα καί ὁ Τυφλὸς στέρησις ἄψις , ἐνίοτε δέ στερητικός ἄνομος οὖον στέρησις δηλόω · ὁ γάρ ἀθάνατος στερητικός ἔχω ὁ σχῆμα ὁ λέξις οὖον σημαίνω στέρησις · οὖον γάρ ἐπί φύζω ἀποθνῄσκω , εἶτα μή ἀποθνήσκω χράω ὁ ὄνομα . πολύς δέ ταραχή κατά ὁ φωνή εἰμί ὁ στερητικός . διά γάρ ὁ ὅς καί αν προάγω αὐτός ὥσπερ ἄοικος καί ἀνέστιος , συμβαίνω ποτέ μέν ὁ ἀπόφασις , ποτέ δέ ὁ ἐναντίος συμφύρω αὐτός . καί γάρ ὥσπερ ὁ ἀνδρεῖος ὁ δειλία ἐναντίος εἰμί , οὗτος καί ὁ δικαιοσύνη ὁ ἀδικία , ἐναντίος μέν τραγῳδός ὁ κακόφωνος · καί ἀπόφασις δέ δηλέομαι διά ἄφωνος λέγω τραγῳδός ὁ κακόφωνος · καί ἀπόφασις δέ δηλέομαι διά στερητικός φωνή , ὥσπερ ὁ διάφορος ἀδιάφορος , λυσιτελής αλοσιτελος . πολλάκις δέ καί πλείων σημαίνω , ὡς καί ἀπόφασις καί στέρησις καί ἐναντίωσις δηλόω ὑπό αὐτός , ὡς ὁ ἄφωνος · ὁ δέ καί διάφορος ἐναντίος σημαίνω , ὡς ὁ ακιριον καί ὁ ἐναντίος ὁ καιρός δηλόω , στερητικός δέ οὐδείς ὅλως ἐμφαίνω , ἐπεί καί χρηστότης μέν ἐναντίος ὁ πονηρία , ὁ ἀπονηρία δέ στέρησις τῆ πονηρία , εἰμί δέ ὅτε καί ὁ χρηστότης ἐμφαίνω . πολύς δέ εἰμί ὁ ἀνωμαλία Χρύσιππος μέν ἐν ὁ περι ὁ στερητικός λέγω ἐπεξέρχομαι αὐτός , Ἀριστοτέλης δέ οὖον οὗτος πρόκειμαι , ἀλλά μόνος διέρχομαι περί ὁ κατά ὁ ἕξις καί στέρησις . κἀν λέγω οὖν στερητικός πολύς καί ὁ ἐναντίος καί ὁ ἀποφατικός , ἀλλά δεῖ ὁ στερητικός ὁ ἕξις ἀντίθεσις κατά ὁ οἰκέω τρόπος λαμβάνω · εἰμί δέ οὗτος ὁ ὁ ἐπιβάλλω ἕξις ὁ οἰκεῖος στέρησις ἐν ὁ ἀντίθεσις λαμβάνω . γίγνομαι δέ πεῖ ὁ αὐτός ὑπόκειμαι ὅς τε τοιοῦτος ἕξις καί ὁ ἀντίθετος αὐτός στέρησις , οὐ ἅμα δέ , οἶος περί ὀφθαλμύτη τυφλότης , περί ὅς καί ὁ ὄψις . p . 12b6 οὐ εἰμί δέ οὐδέ ὁ ὑπό ὁ κατάφασις καί ἀπόφασις κατάφασις καί ἀπόφασις ἠώς ὁ οὕτως καί τήκω ὑπό ἑκάτερος πρᾶγμα ἀντίκειμαι , ὁ κάθημαι ὁ μή κάθημαι . δείκνυμι ὅτι Όλλο εἰμί ἕξις καί ἄλλος ὁ ἕξις ἔχω , καί ἄλλος ὑπό ὁ ὁ στέρησις ἔχω , καί ὅμως καί ὁ ἕξις ἔχω καί στέρησις ἔχω ὑτὸ ὁ αὐτός ἀντίθεσις εἰμί ὁ ὁ ἕξις καί ὁ στέρησις , * * * πιστόω οὗτος διά παράδειγμα . καί γάρ ὁ πρᾶγμα ὁ ὑπό ὁ κατάφασις δηλέομαι οὐ εἰμί κατάφασις καί ὁ ὑπό ὁ ἀπόφασις οὐ εἰμί ἀπόφασις , εἴπερ λόγος μέν ὁ κατάφασις καί ἀπόφασις , οὖον λόγος δέ ὁ ὑπό αὐτός σημαίνω · κἀν μή ὁ αὐτός δέ εἰμί , καί οὗτος ὑπό ὁ αὐτός ὅμως εἰμί ἀντίθεσις ὁ ὁ κατάφασις καί ἀπόφασις , ὡσαύτως ὁ ἔχω ἕξις καί ὁ ἔχω στέρησις ὑπό ὁ ὁ ἕξις καί ὁ στέρησις . ὅταν γάρ Σωκράτης κάθημαι διανοέομαι , ζῷον λογικός οὕτως ἐνεργέω κατά αὐτός ὁ πρᾶγμα ὑπολαμβάνω · ὁ δέ λόγος ὁ λέγω ὅτι Σωκράτης κάθημαι , ἐκ ὄνομα καί ῥῆμα σύγκειμαι , ἕτερος εἰμί αὐτός ὁ πρᾶγμα . εἴτε οὖν ἐν φωνή εἴτε ἐν ὁ διανόημα εἴτε ἐν ὁ παρυφίστημι . ἀσώματος λεκτός ὁ πρότασις ὑφίστημι , διΐστημι αὔτης ὁ ποιέω σῶμα · καί ὁ μέν ὡς πρότασις λέγω ἀντίκειμαι , ὡς ἀπόφασις καί κατάφασις , ὁ δέ ὑπό ὁ πρότασις καί αὐτός ἀντίκειμαι κατά ὁ αὐτός τρόπος . ἀλλά οὐδεῖς ἄν εἶπον , φημί , ὁ Σωκράτης αὐτός ἑαυτοῦ ἀντίκειμαι . ἢ οὖον κατά ὁ ἕτερος φημί γίγνομαι ὁ ἀντίθεσις , ἀλλά κατά ὁ ἐνέργεια ὁ ὁ κάθημαι καί μή κάθημαι · καί οὗτος δέ ὁ ἀντίθεσις κατά ὁ ὁ ἀντίφασις γίγνομαι ἀντίθεσις , ὁ οὗτος ὁ σημαίνω ἀναιρετικός ἀλλήλων εἰμί , οὗτος καί ὁ ἀντίφασις ἀντίκειμαι . καί αναπολις ὁ ὁ λόγος εἰμί τοιοῦτος καί ὁ πρᾶγμα ἀλλήλων εἰμί ἀναιρετικός , καί γίγνομαι ὁ ἀναλογία κατά ὁ αὐτός τρόπος , ὡς ὁ δηλέομαι πρᾶγμα πρός ὁ δηλέομαι , οὕτως ὁ δηλωτικός λόγος πρός ὁ δηλωτικός , καί ἀνάπαλιν κἀν ὁ σημαίνω δέ ὑπό ὁ φωνή ἀντίκειμαι λαμβάνω , οὗτος δέ εἰμί ὁ λογικός διανόησις ὁ περί Σωκράτης κάθημαι ἢ μή , ὁμοίως καί οὗτος ὁ κατάφασις καί ἀπόφασις ἀντίκειμαι λέγω · καί οὗτος γάρ ὑπό ὁ ἀπόφασις εἰμί καί ὁ κατάφασις . δείκνυμι δέ μέχρι οὗτος , τίς εἰμί ὁ ὡς ἕξις καί στέρησις ἀντίκειμαι , ἀκόλουθος ἐπάγω , τίς διαφέρω ὁ ὁ πρός τίς καί ὁ ὁ ἐναντίος ἀντίθεσις , καί πρότερος γε τίς ὁ ὡς πρός τίς ἀντίκειμαι δηλόω ἐπάγω · p . 12b 16 ὅτι2 δέ ὁ στέρησις καί ὁ ἕξις οὐ ἀντίκειμαι ὡς ὁ πρός τίς , φανερός ἠώς ὁ οὖον γάρ λέγω ὁ ὄψις τυφλότης ὄψις . τέσσαρες οὐδός ὁ ἀνατίθημι καί διαφέρω ἀλλήλων ἕξ ὅς πᾶς γίγνομαι διαφορά . καθόλου γάρ , ὅσος ποτέ ἄν εἰμί ὁ διαφέρω , δεῖ 6 ὁ ἀριθμός αὐτός ἐπί ὁ παρά μόνος πολλαπλασιάζω καί ὅς γενο - μένω ἀριθμός ὁ ἥμισυς λαμβάνω τοσοῦτος λέγω εἰμί ὁ ὁ διαφέρω διαφορά . καί ἐνταῦθα οὖν ὁ ὁ πρός τίς ἀντίθεσις διαφέρω ὁ τε ὁ ὡς ἐναντίος καί ὁ ὅς ὡς ἕξις καί στέρησις ἀντίκειμαι καί ὁ κατάφασις καί ἀπόφασις · τρεῖς γάρ ἀπό ἕκαστος | γίγνομαι σχέσις , τρεῖς εἰμί πρός ὁ ὁ σχέσις , διό καί ἐπί ὁ παρά μόνος πολλαπλασιάζω ὁ ἐκ ἀρχή ἀριθμός . πάλιν δέ ὁ ὁ ἐναντίος ἀντίθεσις διαφέρω λοιπός δύο · ὁ γάρ πρός ὁ πρός τίς διαφορά ἤδη λαμβάνω · γίγνομαι πέντε ὁ διαφορά . καί λοιπός ὁ ὡς ἕξις καί στέγασις διαφέρω ὁ κατά ἀπόφασις καί κατάφασις · ὁ γάρ πρός ὁ ἄλλος δύο ἤδη λαμβάνω . ἵνα μή δίς ὁ αὐτός διαφορά λαμβάνω , πετέ μέν ἀπό ὁ πρῶτος ἄρχω ἐγώ , ποτέ δέ ἀπό ὁ ὕστερος , διά οὗτος ὁ ] ἐν ὁ μέθοδος ὁ ἥμισυς ὁ ἐκ ὁ πολυπλασιασμός γίγνομαι ἀριθμός λαμβάνω κελεύω . οὕτως οὖν καί κατά ὁ τοιοῦτος τάξις ἓξ γίγνομαι ὁ διαφορά ὁ οὐ οὕτως ἐπί αὐτός ἐπέρχομαι , ἀλλά πρῶτος μέν δείκνυμι ὅτι ὁ πρός τίς διαφέρω ὁ ἐναντίος , ὡς εἴρω , νῦν δέ δείκνυμι , πῶς ὁ ὡς ἕξις καί στέρησις ἀντίκειμαι διαφέρω ὁ ὡς ὁ πρός τίς , καί ἐφέπω , πῶς ὁ ὡς ἕξις καί στέρησις ὁ ὡς τἀναντία ἀντίκειμαι , εἶτα μετά οὗτος , πῶς ὁ ὡς κατάφασις καί ἀπόφασις ἀντίκειμαι διαφέρω ὁ ὡς τἀναντία ἀντίκειμαι καί ὁ ὡς ὁ πρός τίς καί ἔτι ὁ ὡς στέρησις καί ἕξις . καί οὕτως ὁ ἓξ παραδίδωμι διαφορά ἀπό ὁ δύο ἄρχω τρόπος ἐν ὁ πέντε διαφορά καί οὐ ἀπό ὁ πρῶτος , ὡς ἐγώ ποιέω . δείκνυμι οὖν ύς , πῶς ὁ ὡς ἕξις καί στέρησις ἀντίκειμαι διαφέρω ὁ ὡς ὁ πρός τίς ἀντίκειμαι , ἀπό ὁ ὁρισμός ὁ πρός τίς ὁ ἀπόδειξις ποιέω , ὥσπερ καί πρότερος , ὅτε ὁ ἐναντίος χωρίζω ὁ πρός τίς . λέγω οὖν τίω ὁ πρός αὐτός τίς ὅσπερ εἰμί εἰμί ὁ ἀντίκειμαι λέγω , οὔτε δέ ὁ ὄψις τυφλότης εἰμί ὄψις καί οὗτος πρόδηλος ) , ἀλλά οὐδέ ὁ τυφλότης ὄψις τυφλότης · ὀφθαλμός γάρ ἑκάτερος , καί ὁ ἕξις καί ὁ στέρησις . ὅτι δέ οὖον λέγω ὁ τυφλότης ὄψις τυφλότης κατά ὁ πρός τίς , διά ὁ δύο μάλιστα ἐπιχείρημα δείκνυμι · εἰμί γάρ ὡς πρός τίς λέγω πρός ὁ ὄψις ὁ τυφλότης , ἐπεί ὁ πρός τίς πρός ἀντιστρέφω B λέγω . λέγω εἄν καί ὁ ὄψις τυφλότης ὄψις · νῦν δέ οὖον διαφέρω δέ ἄν , ὡς φημί , καί ὁ ὁ μέν πρός τίς ἅμα εἰμί ὁ ὁ δέ ἕξις καί στέρησις πρός ὁ μή συνεισάγω ἀλλήλων καί ἀναιρετικός εἰμί ἀλλήλων . εἶπον δέ ὁ γάρ ὄψις οὐ εἰμί τυφλότης ὄψις προστίθημι οὐδέ ἄλλως οὐδαμῶς πρός αὐτός λέγω , διότι ὁ ἐναντίος αὐτός μέν ὅσπερ εἰμί οὐ λέγω ὁ ἀντίκειμαι , ἄλλως δέ ὁ ἕτερος πρός ὁ ἕτερος λέγω · ἐναντίος γάρ αὐτός λέγω . ἀλλά καίω ὁ στέρησις , εἰ μή καί αὐτός ὅσπερ εἰμί εἰμί ἕξις λέγω , ἀλλά στέρησις γε αὐτός λέγω , ὁ μέντοι ἕξις κατά οὐδείς πρός ὁ στέρησις λέγω . διά μέν οὖν οὗτος δείκνυμι οὐ ὄνομα μόνος ἀλλά καί πρᾶγμα διαφέρω ὁ ὁ ἕξις καί στέρησις ἀντίθεσις πρός ὁ ὁ ὡς πρός τίς ἀντίκειμαι , διά δέ ὁ ἑξῆς ὁ ἀήτης πρός ὁ ὁ ἐναντίος παραβάλλω . p . 12b26 ὅτι2 δέ οὐδέ ὡς τἀναντία ἀντίκειμαι ὁ κατά στέρησις καί ἕξις λέγω ἠώς ὁ οὔτε νωδός εἰμί ὀδούς φύω . δείκνυμι ἐν οὗτος , ὅτι ὁ κατά στέρησις καί ἕξις λέγω ἀντίκειμαι διαφέρω ὁ ὡς ἐναντίος ἀντίκειμαι ὁ τε ἄμεσος καί ὁ έμμεσος , ὅς ὁ διαφορά ἀναγκαῖος προλαμβάνω , ἵνα κατά ἄμφω ὁ ὁ ἐναντίος πρός ὁ ἄλλος ἀντίθεσις διαφορά ἐπιδείκνυμι · καί πρῶτος μέν ὁ ἄμεσος ἐναντίος χωρίζω ὁ κατά ἕξις καί στέρησις αμφοεραω ὁ ὁ ἄμεσος τρόπος μνημονεύω , ὁ τε ἐν ὑπόκειμαι εἰμί καί ὁ κατά ὑπόκειμαι λέγω , εἶπον ἐν ὅς φύω γίγνομαι ἢ ὅς κατηγορέω . παράδειγμα δέ ὁ μέν ἐν ὑπόκειμαι ὑγίεια καί νόσος παρατίθημι ἐν σῶμα γίγνομαι , ὁ δέ κατά ὑπόκειμαι περισσός καί ἄρτιος κατά ὁ ἀριθμός λέγω , ἢ ὡς εἶπον πρότερος , ὁ δίχα διαιρέω κατά ὁ ἄρτιος ἀριθμός · ὁ γάρ εἶδος οὖον λέγω κατά ὑπόκειμαι ὁ γένος , ἀλλά ὁ διαφορά κατά ὑπόκειμαι ὁ εἶδος . ἄμφω δέ | οὗτος 101v δ ὁ ἐναντίος χωρίζω ὁ κατά στέρησις καί ἕξις , ὅτι οὗτος μέν ἀεί ἕτερος ὁ δεκτικός ὑπάρχω ὁ γάρ σῶμα ἢ ὑγιαίνω ὅς νοσέω , καί ὁ ἀριθμός ὁ ἐν ὁ εἶδος ἢ δίχα διαιρέω ἢ οὖον · ὁ δέ στέρησις καί ἕξις οὐ ἀνάγκη ἀεί ἕτερος ὁ δεκτικός ὑπάρχω · οὖον γάρ ἁπλόος ἀντίκειμαι , ἀλλά ὅτε φύω · ὁ γοῦν κυνίδιον , ὅταν μήπω φύω εἰμί ἔχω ὄψις , οὐδέτερος λέγω , οὔτε ὄψις ἔχω οὔτε τυφλός εἰμί , καί ὁ παιδίον ὁ μήπω φύω ὀδούς ἔχω οὔτε ὀδούς ἔχω εἴρω οὔτε νωδός εἰμί · ἀπό ὅς δέ εἄν ἔχω φύω εἰμί , ἀπό ἐκεῖνος ὁ μέν ὁράω λέγω ἢ τυφλός εἰμί , ὁ δέ ὀδούς ἔχω ἢ νωδός εἰμί . γίγνομαι οὖν ὁ διαφορά παρά ὁ ἀεί ἢ ποτός · ὁ μέν γάρ ἄμεσος ἐναντίος εὐθύς ἀπό πρῶτος γε ἔχω ὁ διάστασις , ὁ δέ στέρησις καί ὁ ἕξις οὐ ευευθυς ἀπό ἀρχή ἀλλά ἀπό ὅς χρόνος ἔχω φύω . εἰμί δέ τις εὐθύς ἀπό ἀρχή ὁ ἕξις ἔχω ὥσπερ ὁ ζῷον πᾶς ὁ ὡφὴν καί εἰμί τυγχάνω ἀπό ἀρχή στερέω αὐτός , καί ὁ στέρησις ἀπό ἀρχή ἔχω · ἀλλά οὐ ἐπί πᾶς ἀληθής οὗτος , ἀλλά εἴπερ ἄρα , ἐπί ὁ ἐκ ἀρχή φύζω . ὁ δέ ἄμεσος ἐναντίος πᾶς οὕτως ἐκ ἀρχή φύω , ὥστε οὗτος εἄν εἰμί ὁ διαφορά , ὅτι ὁ μέν ἄμεσος ἐναντίος πᾶς οὕτως , ὁ δέ κατά στέρησις καί ἕξις ὁ μέν οὕτως , ὁ δέ οὐ οὕτως . ἐπί δέ ὁ έμμεσος ἐναντίος οὐ ὁ αὐτός γίγνομαι ὁ ἀντίθεσις οὗτος τε καί ὁ κατά ἕξις καί στέρησις , διότι ὁ μέν έμμεσος ἐναντίος οὐδέποτε ἀναγκαῖος ἕτερος πᾶς ὑπάρχω ὁ δεκτικός · οὔτε γάρ λευκός ἢ μέλας πούς ἀναγκαῖος εἰμί ὁ δεκτικός ἐγχωρέω γάρ καί ξανθός εἰμί ) , οὔτε θερμός καί ψυχρός ἐγχωρέω γάρ καί εἰμί ) , ἐπί δέ ὁ ἕξις καί στέρησις ποτός ἀνάγκη ἕτερος · ἀπό ὅς γάρ εἰμί φύω ἔχω , ἀπό ὅδε ἐκ ἀνάγκη ἢ στερέω ἔχω ὁ ἕξις . ἐπεί δέ τις καί ὁ έμμεσος ἐναντίος εἰμί ὅς φύσις ὁ ἕτερος ὡς ὁ πῦρ ὁ θερμότης , καί οὗτος διαφέρω ὁ κατά ἕξις καί ἵστημι . ἐπί μέν γάρ οὗτος ἀφωρισμένως ὁ ἕτερος οἷος ὁ χιών ὁ λευκότης καί E ἐκ ἀνάγκη ἀεί καί πρόδηλος πότερος , ἐπί δέ ὁ κατά ἕξις καί οὔτε ἀφωρισμένως οὔτε ἀεί ἕτερος ὑπάρχω καί ἄδηλος πότερος · οὔτε γάρ ὁ ὄψις οὔτε ὁ τυφλότης ὡρισμένως ἀεί παραγίγνομαι . ὁ διαφορά οὖν ὁ κατά ἕξις καί στέρησις πρός ὁ ἐναντίος κατά ὁ ἀεί καί κατά ὁ ποτέ γίγνομαι · καί γάρ ὁ μέν ἄμεσος ἐναντίος διαφέρω ὁ ἐκεῖνος μέν ἀνάγκη ἀεί πάντως ἕτερος ὑπάρχω ὁ δεκτικός , οἷος ἢ ὑγιαίνω ἢ νοσέω , οὗτος δέ οὐ ἐκ ἀνάγκη ἀεί πᾶς , ἀλλά τις ποτός · ὁ γάρ συκλάκιον οὐδέτερος ἔχω · ὁ δέ έμμεσος , ὅτι ἐκεῖνος μέν οὐδέποτε ἕτερος ὑπάρχω ὁ δεκτικός , οὗτος δέ ποτέ ἐκ ἀνάγκη ἕτερος ὑπάρχω ἀπό ὅς φύω , τις δέ καί ἀπό ἀρχή . ἀλλά ἐκεῖνος ὅς φύσις ὁ εἷς ὑπάρχω διαφέρω ὁ ποτέ καί ὁ ἀφωρισμένως · ἐκεῖνος μέν γάρ ἀεί ὁ ἕτερος , οὗτος δέ τις ποτός , ἐκεῖνος μέν ἀφωρισμένως ἕτερος , ἐπί οὗτος οὐ ἀφωρισμένως ἀλλά ὁπότερος τυγχάνω . εἶπον δέ Ἀριστοτέλης , ὡς ἀναγκαῖος εἰμί πᾶς ἕτερος ὑπάρχω , δοκέω τις ἐμποιέω ὁ πᾶς πρόσκειμαι . οὖον μήv ἔχω γε οὕτως , ἀλλά διασαφέω πρός ὁ τις ἀναγκαῖος , ὡς ὁ συμφύω ἔχω εἷς ὁ ἐναντίος , οὖον πᾶς δέ . τις οὖν εἰμί ἀπό γέννησις ἐγγίγνομαι ὁ ὅρασις ὡς ἐπί ἄνθρωπος οὐ καί ἐπί οὗτος εἰμί ἢ ἕφις ἢ στέρησις , καί οὐδείς διαφέρω ὁ ἄμεσος ἐναντίος ; τίς δέ , εἰμί τις λέγω ὡς ἐπί μέν ὁ μή φύζω ὁ κατά ἕξις καί στέρησις οὕτως ἀντίκειμαι ὡς ὁ ἔμμεσος ἐναντίος οὐδέτερος γάρ ἐκ ἀνάγκη ) , ἐπί δέ ὁ ἤδη φύζω ὡς ὁ ἄμεσος ἕτερος γάρ ἐκ ἀνάγκη ) ; λύω τοίνυν καί ὁ τοιοῦτος πᾶς ἀμφισβήτησις ἕτερος διαφορά αὐτός προστίθημι , ὅτι ὁ μέν ἐναντίος ἐπαμείβω ἐν ὁ δεκτικός , ἕξις δέ καί στέρησις οὖον δυνατός εἰς ἀλλήλων μεταβολή γίγνομαι · τυφλότης μέν γάρ ἐκ ὄψις γίγνομαι , οὐκέτι μέντοι καί ἀνάπαλιν . ὅθεν καί ὁ Χρύσιππος ζητέω , εἰμί τυφλός ῥητέος ὁ ὑποχέω , δύναμαι δέ ΕΚΚ παρακέντησις ἀναβλέπω , καί ἐπί ὁ βλέφαρον καλέω · ὁ γάρ δύναμις εἰμί ἔοικα ὁ καταμύω ὁ ὀφθαλμός ἢ ὁ κωλύω ὁράω διά τίς παραπέτασμα , ὅς ἀφαιρέω οὐδείς κωλύω ὁράω · διό οὐδέ ἀπό στέρησις εἰς ἕξις ὁ τοιοῦτος γίγνομαι μεταβολή . λαμβάνω δέ νῦν στέρησις ὁ κατά πήρωσις · ἐκ γάρ ὁ τοιοῦτος οὐ εἰμί Ἐπάνοδος ἐπί ὁ ἕξις . ἄλλος γάρ στέρησις εἰμί , ὅς ἐν φυσικός μνημονεύω , ὅς κατά συμβαίνω αἴτιος ὁ γίγνομαι φημί , ὁ ἐν ὁ πρῶτος ὕλη ἀπουσία ὁ ἐν αὐτός φύζω γίγνομαι εἶδος θεωρός οὐδείς μικρός ὁ ὁ εἶδος παρουσία κατά φύσις εἰμί ὁ ὁ γενητός ὕλη · ὁ δέ ἐνταῦθα στέρησις ἐν ὁ σύνθετος κατά ὁ παρά φύσις αὐτός διάθεσις λαμβάνω . ἔτι δέ στέρησις ληπτέος ὁ κατά φύσις · οὖον γάρ δή ὁ κατά ἔθος · ἀπό γάρ ὁ κατά ἔθος στέρησις , οἷος ὁ γυμνότης , Ἐπάνοδος γίγνομαι ἐπί ὁ ἕξις , οἷος ὁ ἀμφίεσις . ἀλλά οὖον οὗτος μνημονεύω νῦν Ἀριστοτέλης , ὅσος ἔθος ἔχω , ἀλλά ὅσος φυσικός τε εἰμί καί ἐν ὁ πήρωσις θεωρέω . φημί δέ εἰς ἀλλήλων μεταβολή γίγνομαι ὁ ἐναντίος , ὅταν ὑπάρχω δεκτικός , ἐάν μή ὁ εἷς φύσις τις ὑπάρχω , οἷος ὁ πῦρ ὁ θερμός . δέ ὁ τοιοῦτος λαμβάνω ὁ μέν ὁμολογέω , ὡς ὑγίεια καί νόσος , ὁ δέ ἀμφισβητέω , ὡς σπουδαῖος καί φαῦλος . ἀπό μέν γάρ φαῦλος φημί ] τις οἴομαι σπουδαῖος γίγνομαι , ἀπό δέ σπουδαῖος φαῦλος ἀδύνατος . καί αὐτός μέν ὁ ἕτερος οὗτος διά πλείων κατασκευάζω λέγω ὅτι ὅτι ὁ φαῦλος ἔρχομαι ἀγαθός ἄγω διατριβή , ἀεί τίς μικρός ἐπιδίδωμι , ἀεί δέ μικρός ἐπίδοσις λαμβάνω καί ἐπιτήδειος γίγνομαι ἐπί ὁ τέλος τέλειος εἄν μεταβάλλω καί εἰς ὁ ἐναντίος ἕξις ἀποκαθίστημι , ἐάν μή χρόνος ἐξέργω , ἢ πληρόω ὁ χρόνος καί ἀποθνῄσκω ἢ πάνυ γηράσκω · ὁ γάρ τοιοῦτος οὐ ἔχω ἐπίδοσις τέλειος . οὗτος μέν γάρ οὕτως αὐτός κατασκευάζω . ὁ δέ ἀνάπαλιν ὁ στωϊκός οὖον δίδωμι · οὐ εἰμί γάρ ἀποβλητής φημί ὁ ἀρετή . ἤτοι οὖν κοινός ὁ σπουδαῖος λαμβάνω , οὖον ὁ τέλειος ἀρετή ἔχω , ἀλλά ὁ κατά εὐφυΐα ἢ μέλω καί προκοπή ἢ λόγος μόνος σπουδαῖος , ἢ ἴσως οὕτως κινέω λέγω ὁ ἀρετή , ὥσπερ εἶπον ἐν ὁ ἔμπροσθεν , ὑπό μέγας πάθος ἢ νόσος σωματικός λήθη ἐγγίγνομαι , χαλεπῶς δέ καί οὖον ῥᾳδίως οὗτος συπιπτω · καί γάρ καί αὐτός ἐν ὁ ἠθικός μόνιμος ἀρετή εἰμί μαρτυρέω . ὁ μέντοι ἐκ πᾶς συμβαίνω ἀκεῖνό εἰμί · εἰμί γάρ ἐπί μέν ὁ ἐναντίος ὑπάρχω ὁ δεκτικός δυνατός εἰς ἀλλήλων μεταβολή γίγνομαι , εἰμί μή τις φύσις ὁ εἷς ὑπάρχω , δέ γε ὁ ἕξις καί ὁ στέρησις ἀδύνατος εἰς ἀλλήλων μεταβολή γίγνομαι , φανερός ὅτε ἄλλος μέν εἰμί ὁ ἐναντίος ἀντίθεσις , ἄλλος δέ ὁ κατά ἕξις καί στέρησις . φαωερὸν δέ καί ἐκεῖνος γίγνομαι , ὡς οὔτε ὁ ἄμεσος ἐναντίος οὔτε ὁ ἀφορίζω ὁ εἷς ἔχω κατά φύσις ὁ αὐτός εἰμί ὁ κατά ἕξις καί στέρησις ἀντίκειμαι . οὗτος δέ προλαμβάνω ῥᾴδιος λοιπός καί ὁ διαλύω , ὅς φημί μή ἀκριβῶς οὗτος ἀποδίδωμι ὁ διαφορά · μήτε γάρ ὁ ἐναντίος εἰς ἀλλήλων πάντως μεταβάλλω , διότι ἀπό σπουδαῖος φαῦλος οὖον γίγνομαι , μήτε πᾶς στέρησις ἀμεάβλητον εἰμί εἰς ἕξις · “ καί γάρ ἐκ φωτίζω καί ὁπλίζω καί ἀμφιέννυμι γίγνομαι εἄν καί ἄνοπλος καί γυμνός , καί ἐκ ὁ στέρησις αὖθις ὁ ἕξις · ἄτοπος B οὖν ὁ ἀμφότερος ὑπάρχω διακρίνω καί ὁ μέν προσνέμω ὁ ἕτερος , ὁ δέ ὁ λοιπός " . πρός δή οὗτος ῥᾴδιος λέγω ὡς προχείρως ὁ ἀναπόβλητος εἰμί ὁ ἀρετή . καί γάρ Θεόφραστος περί ὁ μεταβολεύς αὐτός ἱκανῶς ἀποδείκνυμι καί Ἀριστοτέλης δοκέω οὐ ἀνθρώπειος εἰμί ὁ ἀναπόβλητος · ἔτι δέ καί ὁ στωϊκός ἐν κάρος καί μελαγχολία καί λήθαργος καί φάρμακον λῆψις συγχωρέω ἀπρβολὴν γίγνομαι γίγνομαι ὅλος ὁ λογικός ἕξις καί αὐτός ὁ ἀρετή , κακία μέν οὐ ἀντεισάγω , ὁ δέ βεβαιότης χαλάω καί εἰς ὅς λέων ἐξέρχομαι ἕξις μέσος παλαιός μεταπίπτω . οὗτος ὅς οὖν οὕτως · ἄτοπος δέ ἐκ ὁ κατά ἔθος στέρησις ὁ ἐπιχείρησις ποιέω καί στέρησις εἰς ἕξις μεταβάλλω φημί . ὁ γάρ Ἀνάριστος καί ἄοπλος κατά συνήθεια εἰμί ἐν στερέω ῥᾳδίως μεταβάλλω εἰς ὁ ἔχω , ὁ μέν ἀριστάω , ὁ δέ ὁπλίζω · ὁ δέ Ἀριστοτέλης οὐ ἐπί ὁ ἐκ ἔθος ἀλλ' ἀλλά ἐπί ὁ ἕξις καί ὁ στέρησις παραλαμβάνω , ἐπί ὅς καί κύριος ὁ κατά ἕξις καί ἀντίθεσις λέγω . χράω οὖν αὐτός Ἀριστοτέλης πρός ὁ Νικόστρατος . στρατός . ἐν γάρ ὁ περι ὁ ἀντίκειμαι αὐτός φημί ὡς ὁ μέν στερέω ὁ κατά φύσις λέγω , ὁ δέ ὁ ἐν ἔθος , ὁ δέ ὁ κτῆμα . ὁ δέ ἄλλος τις · τυφλότης μέν ὁ φύσις , γυμνότης δέ ὅς ἐν ἔθος , δέ στέρησις ὁ ἐν χρῆσις παραγίγνομαι · εἰμί δέ καί ἄλλος στερέω πλείων , καί ἔνιοι μέν στέρησις οὐ εἰμί ἀπαλλάσσω , ἔνιοι δέ εἰμί . πολύς δέ εἰμί ὁ στέρησις τρόπος καί εἷς ὁ κατά φύσις , ἐπί ὁ κατά φύσις γίγνομαι ὁ πρός τἀναντία διαφορά οὐ χρή ἐκ ὁ ἄλλος τρόπος παραφέρω δοκέω ἐλέγχω ὁ λόγος . ἀλλά ὁ μέν πλήρης περί ὁ στέρησις λόγος εἰμί ἐκ τε ὁ Ἀριστοτελικός καί ὁ Χρθσιππείου βιβλίον λαμβάνω , τις δέ καί ὁ Ἰάμβλιχος παραγράφω ἔχω οὕτως · “ πολλαχῶς ὁ ἔχω λέγω , ὡς ἤδη παραδείκνυμι , ὁ στέρησις διατείνω μέν ἐπί πᾶς ὁ σημαίνω ὁ ἔχω , οὐκέτι μέντοι καί ἐπί πᾶς τἀναντία . ἀπώλεια γάρ ἴσος ὁ στέρησις , ὥστε οὐ ἄν ὁ κακός λέγω στέρησις , ὅτι μηδέ ἀπώλεια κακός γίγνομαι ἄν ἢ βλαβερός ἀλλά ἀγαθός ἢ χρήσιμος · οὖον γάρ ὁ νόσος ἢ πενία ἀπαλλάσσω εἴρω ἄν ἀποστερέω νόσος ἢ πενία , ἀλλά μᾶλλον [ ὡς ] ὁ ὑγεία ἤ πλοῦτος ἀφαιρέω . ἀγαθός μέν στέρησις ὁ τυφλότης · ἀγαθός γάρ ὁ ὄψις · ἀδιάφορος δέ ὁ γυμνότης · ἀδιάφορος γάρ ὁ ἱμάτιον καί οὔτε ἀγαθός οὔτε κακός . διό στέρησις οὐδείς ἀγαθός , ἀλλά ἤτοι κακός ἢ ἀδιάφορος . καί ἀγαθός δέ στέρησις γίγνομαι εἄν ἤτοι ὁ πᾶς ἢ ὁ πλεῖστος . ἥκιστος δέ φημί Ἀριστοτέλης ὁ ἐν Ψυχή ἀγαθός καί προαίρεσις ἔχω Μένων γίγνομαι στέρησις · οὐδείς γάρ λέγω δικαιοσύνη στερέω , καί ὁ εἶπον ὅτι ἐπίσταμα οὐδεῖς φέρω ἀπό ὁ αὐτός ἔννοια εἴρω . μᾶλλον οὖν πλοῦτος δείκνυμι τιμή ὁ τοιοῦτος καί μάλιστα ὁ περί ὁ κτήσεις καλέω ἀγαθός εἰμί ὁ στερέω . διό καί ἔλεος καί οἶκτος ἐπακολουθέω ὁ πλεῖστος στέρησις . ὁ μέντοι Ἀριστοτέλης ὁ φυσικός στέρησις νῦν ὁ ἀντίθεσις πρός ὁ ὁ ἐναντίος παραβάλλω ” . ἀλλά οὗτος μέν ἀρκούντως . ἑξῆς δέ μεταβαίνω ἐπί ὁ ὁ κατάφασις ἀντίθεσις , ὁ διαφορά αὐτός ὁ πρός ὁ ἄλλος ἀντίθεσις παραδίδωμι , λέγω δέ οὕτως · | p . 13a37 ὅσα δέ ὡς κατάφασις καί ἀπόφασις ἀντίκειμαι ἠώς ὁ ὥστε ἐπί μόνος οὗτος ἴδιος ἄν εἰμί ὁ ἀεί ἕτερος αὐτός ἢ ἀληθής ἢ ψεῦδος εἰμί . ὅτι2 μέν καί οὗτος ὁ ἀντίκειμαι εἰμί καί ὁ μάλιστα ἀντίκειμαι , πράδηλον · ἀναιρετικός γάρ μάλιστα ἀλλήλων εἰμί καί ἀσυνύπαρκτος , ὁ μέν καθόλου ἀποφατικός ὁ μερικός καταφατικός , ὁ δέ καθόλου καταφατικός ὁ μερικός ἀποφατικός · ὁ γοῦν στωϊκός μόνος ὁ ἀποφατικός ὁ καταφατικός ἀντίκειμαι νομίζω . ὁ δέ διαφορά αὐτός ὁ πρός ἄος τρόπος ὁ ἀντίθεσις σαφῶς παραδίδωμι ἐκ ὁ ἐπί μόνος οὗτος ὁ ὁ κατά ἀντίφασις ἀντίθεσις ὁ μέν ἀληθής , ὁ δέ ψευδής εἰμί ὁ προτάσεων·λαμβανέσθωσαν δέ ὅς κύριος ἀντίκειμαι πρότασις , οὖς ἐν ὁ περι ἑρμηνεία διορίζω . ἐπί ὁ ἄλλος ἀντικεμένων οὖον διαιρέω οὗτος · οὔτε γάρ ὁ ἐναντίος ὁ μέν ἀληθής εἰμί , ὁ δέ ψεῦδος , οὔτε ὁ πρός ἀλλήλων λέγω οὔτε ὁ κατά ἕξις καί στέρησις ἀντίκειμαι . οὗτος δέ πιστόω μέν καί διά ὁ παράδειγμα , πιστόω δέ καί ἀποδεικτικός οὕτως · ὁ κατά ὁ Τρες τρόπος ἀντίκειμαι ἄνευ συμπλοκή λέγω · ὁ δέ ἄνευ σομπλοκεω λέγω οὐδείς οὔτε ἀλήθεια οὔτε ψεῦδος σημαίνω . καί γάρ ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδις ἐν πρότασις πάντως εἰμί , πᾶς δέ πρότασις λόγος , ὁ δέ λόγος ἐν συμπλοκή τίνω . ὁ δέ ἄλλος οὐδείς κατά συμπλοκή λέγω , ἀλλά εἰμί ἁπλόος , οἶος λευκός μέλας , διπλάσιος ἥμισυς , ὄψις τυφλότης . εἶπον , δέ ὅστις οὔτε ἐπί ὁ ἐναντίος ἀναγκαῖος ἀεί ἕτερος ἀληθής , εἰμί , ἕτερος δέ ψεῦδος , μέν εὐχή οὕτως εἶπον ὅτι οὐ ἀναγκαῖος , ὡς ποτέ ὁ ἐναντίος διαρόω ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος καθ'ἑαυτά , ἀλλά ὅσπερ ἐφεξῆς ἐφίστημι , δοκέω ἄν ὁ τοιυος συμβαίνω , ὁ διαιρέω ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος , ἐπί ὁ κατά συμπλοκή λέγω ἐναντίος . τοιοῦτος δέ εἰμί ἐν οἶς ὁ αὐτός τἀναντία κατηγορέω , οἶος ο νοσέω Σωκράτης καί ὁ ὑγιαίνω Σωκρτη · ἄμεσος γάρ ἐναντίος ὁ ὑγιαίνω καί νοσέω · οὗτος κατά ἑαυτοῦ μέν πρᾶγμα σημαίνω καί φάσις εἰμί μόνος , εἰμί δέ συμπλέκω , λόγος γίνεταικ ὁ μέν ἀλθέω , ὁ δέ ψευδής δυνατός δέ οὗτος πρῶτος μέν μηδέ ἐναντίος λέγω , ἀλλά κατηγορέω ὁ αὐτός ὁ ἐναντίος . ὁ γάρ αὐτός ὁ ἐναντίος εἰμί δεκτικός · εἰμί οὖν ὁ Σωκράτης νοσέω καί ὁ Σωκράτης ὑγιαίνω μηδείς εἰμί δεκτικός , οὐ ἄν εἰμί οὗτος ἐναντίος . ἄν συγχωρέω δέ τις ἐναντίος οὗτος εἰμί , οὐδέ οὕτως ἀναγκαῖον εἰμί ὁ μέν αὐτός ἀληθής εἰμί , ὁ δέ ψεῦδος , εἰμί μέν γάρ ὁ Σψκράτους εἰμί ὁ μέν ἀληθής , ὁ δέ ψεῦδος , μή εἰμί δέ ἀμφότερος ψευδής · ὁ γάρ μή εἰμί οὔτε νοσέω οὔτε ὑγιαίνω ὀρθῶς ἄν λέγω . ὁ μέντοι ἀντίφασις ἀεί μερίζω ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος , καί εἰμί καί μή εἰμί ὁ Σωκράτης . κατά ὁ μή εἰμί ὁ ἀπόφασις ἀληθής ὁ Σωκράτης οὐ ὑγιαίνω καί ὁ Σωκράτης οὖον νοσέω · οὖον γάρ εἰμί αὐτός ὁ μή νοσέω ὁ ὑγιαίνω , ὥσπερ οὐδέ ὁ μή ὁράω ὁ τυφλός εἰμί · ἐπί γοῦν ὁ τοῖχος ὁ μέν οὐ ὑγιαίνω οὐδέ ὁράω , ἀληθής εἶπον , ὁ δέ νοσέω καί τυφλός εἰμί ψεῦδος . οὗτος δέ ῥητέος καί ἐπί ὁ κατά συμπλοκή ὁ στέρησις καί ἕξις ἔχω · καί γάρ καί ἐπί οὗτος δοκέω μέν διαιρέω ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος , οὖον μήv εἰμί γε μερίζω , ἀλλά μή εἰμί μέν ψευδής ἄμφω , ὁ τε ὁράω καί ὁ τυφλός εἰμί , εἰμί δέ ἐκ ἀναγκαῖος ἕτερος , ὅταν μή φύω εἰμί ἐπιδέχομαι , ὡς ἐπί ὁ ἢ μηδέπω φύω , ὡς ἐπί ὁ σκυλάκιον . ἐπί μέντοι ὁ ἀντίφασις καί εἰμί καί μή εἰμί καί φύζω καί μή ἀεί ἕτερος ἢ ψεῦδος εἰμί , ὡς εἴρω πρότερος . οὗτος μέν οὖν ἀκριβῶς δείκνυμι . Πῶς δέ περί Σωκράτης λέγω ὅτε μήπω φημί φύω ἔχω ὄψις , ἀμφότερος ψευδής εἰμί , καί ὁ ὁράω καί ὁ τυφλός εἰμί ; ἅμα ὁ γίγνομαι ὁ Σωκράτης φύω ὁράω , καί εὐθύς ἐπί αὐτός ὁ ἀληθής εἰμί , ὁ δέ ψεῦδος . λέγω δέ πρός οὗτος , ὡς ὁ Σωκράτης καί ἐπί ὁ ἐναντίος καί ἐπί ὁ κατά κατάφασις καί ἀπόφασις εἰς παράδειγμα παραλαμβάνω μεταβαίνω ἐπί ὁ στέρησις καί ἕξις ὁ αὐτός πάλιν ἀντί ὁ κυνίδιον χράω , εἰς ἐκεῖνος ἀναφέρω ὁ ἐπί ὁ ἅμα ὁ γένεσις μηδέτερος ἔχω διάταξις , ἅμα μέν ἐπί ὁ αὐτός πᾶς ἀποδείκνυμι βούλομαι ὡς ἐπιστημονικός οὗτος ὅταν εἰμί δυνατός , δέ ὥσπερ εἴωθα καταφρονέω ὁ παράδειγμα , ὅταν ὁ πρᾶγμα ὑπάρχω . μήποτε δέ , φημί , οὐδέ ὁ ἄνθρωπος ἐκ ἀρχή ἔχω ὁ ὄψις ἔχω ὅς ἁφή οὐδέ χράω εὐθύς αὐτός φαίνω , ἠώς διάνοιξη ὁ βλέφαρον ὁ μαῖα καί απομαω · κατά δέ ὁ ἁφή εὐθύς ἅμα ὁ πίπτω ὁ ἔξω ἀήρ πληρόω αἰσθάνομαι ὁ βρέφος καλέω . εἰμί δέ οὗτος , καί ἐπί οὗτος ἁρμόζω λέγω ὅτι ἅμα ὁ γίγνομαι αὐτός ἀμφότερος ἐπί ψευδής εἰμί . φανερός οὖν ὅτι μόνος ὁ ἀληθής ἢ ψεῦδος διαιρέω , ὅσος ὡς κατάφασις καί ἀπόφασις ἀντίκειμαι · εἰμί δέ οὗτος , διαφέρω εἄν ὁ τρεῖς εἶδος ὁ ἀντίκειμαι . καί ὁ ἀπό ὁ Στοά δέ διισχυρίζομαι ὅτι οὐδείς ὁ κατά ἀπόφασις λέγω οὐδείς εἰμί ἐναντίος · εἰμί γάρ ἄν ὁ ἀρετή ἐναντίος ὁ οὐ ἀρετή καί ὁ κακία ἐναντήα ή οὖον κακία , ὑπό ὅς ὁ οὐ ἀρετή καί ὁ κακία πίπτω καί ἄλλος πολύς καί γάρ ἵππος καί λίθος καί πᾶς ὁ παρά ὁ ἀρετή ) , ὑπό δέ ὅς οὖον κάια καί ὁ ἀρετή καί ὁ ἄλλος πᾶς · εἰμί οὖν εἷς πᾶς ἐναντίος , καί ὁ αὐτός ὁ 103r ἀρετή καί ὁ κακία ἐναντίος . ἔτι δέ εἰμί μή ὁ ἀρετή ὁ κακία ἀλλά ὁ οὖον κακία , συμβαίνω καί σπουδαῖος μέσος ἐναντίος εἰμί καί ἄτοπος δέ οὗτος , καί μάλιστα εἰμί καί ὁ αὐτός . καί μήv καί δύο ἐναντίος ὑπό ὅς μέν πᾶς ὁ ὑποπίπτω ποιότης εἰμί , ὅς ἀρετή καί ὁ κακία , ὑπό ὅς δέ καί ποιότης καί ποιός , ὡς ὑπό ὁ οὐ ἀρετή καί ὁ οὖον κακία ὑπό οὗτος γάρ καί ποιότης καί ποιός καί ἐνέργεια καί πᾶς ὁστισοῦν εἰμί ) , καί οὗτος εἰμί ἀπεμφαίνω . οὗτος ὅς οὖν καί παρά ὁ στωϊκός διά-ὁρίζω ὁ τε ἐναντίος καί ὁ αντικείμενο . ὁ δέ Νικόστρατος αἰτιάομαι ἐνταῦθα λέγω μή ἴδιος εἰμί ὁ ἀντίφασις ἀντίκειμαι ὁ διαιρέω ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος . “ οὔτε μόνος οὔτε πᾶς αὐτός ὑπάρχω · οὖον μόνος μέν , ὅτι καί ὁ καί ὁ ἀπομοτικός λόγος ὑπάρχω ὁ ἐκ ἀνάγκη ἕτερος , οἷος ὅς ὁ Ἀθηνᾶ πράσσω τάδε᾿ · οὐ μά ὁ Ἀθηνᾶ οὐ πράσσω . θαυμαστικός , φημί , ὁ αὐτός ὑπάρχω · ὡς καλός γε ὅς Πειραιεύς , ψεκτικός , οἷος ὕφαλος εἰμί , οὐ φαῦλος εἰμί . οὐ ἄρα ὁ κατά ἀντίφασις οὗτος , ἀλλά οὐδέ πᾶς , φημί . ὁ γάρ εἰς ὁ χρόνος ἐγκλίνω πρότασις οὔτε ἀληθής εἰμί οὔτε ψευδής διά ὁ ἐνδέχομαι φύσις · οὔτε γάρ ὁ εὕω ναυμαχία ἀληθής ἵστημι , ἀλλά ὁπότερος τυγχάνω ” . “ πρός δή οὗτος ἔνειμι μέν , φημί , ὅτι τέσσαρες εἰμί ἀντίκειμαι ὁ εἷς ἴδιος οὗτος οὖον πρός πᾶς ἀλλά ὡς πρός ὁ τρεῖς ἀποδίδωμι · ὁ γάρ εἶπον ὅτι ὁ τέσσαρες ὁ εἷς μερίζω ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος , οὖον καθάπαξ οὗτος ἀποφαίνω , ἀλλά μόνος ὁ ἀντίκειμαι οὗτος ἀπεῖπον . Χωρὶς δέ οὗτος , φημί , πάλαι λύω οὗτος ἐν ὁ ἐξήγησις ὁ ὁράω ὁ ἀξίωμα ὁ ἀφορίζω ὁ ἀξίωμα ὅς εἰμί ἀληθής ἢ ψεῦδος . οὐδέ γάρ ὁ ὀμοτικός οἶος τε ἀλάομαι εἰμί ἢ ψεῦδος , ἀλλά εὐορκέω μέν ἢ ἐπιορκέω ἐν ὁ Ὅρκος εἰκός , δέ ἢ ψεύδω ἐν αὐτός οὐ οἷος τε , κἀν περί ἀληθής ὄμνυμι τις ψευδής . καί ὁ θαομαστικòv δέ πλεονάζω ὁ θαῦμα παρά ὁ ἀξίωμα καί ὁ ψεκτικός ὁ μῶμος οὔτε ἀληθής εἰμί ἢ ψευδής , ἀλλά ὅμοιος ἀληθής ἢ ψευδής ” . ἀλλά οὗτος μέν ἀπό ὁ στωϊκός ὁ λύω . μήποτε δέ ἁπλοϊκός ἐπέρχομαι δεῖ ὁ λόγος · ὁ γάρ ὀμοτικός νή ὁ Ἀθηνᾶ οὔτε ἀληθής οὔτε ψεῦδος δηλόω , συμπλέκω δέ πάντως πρότασις ἢ ἀληθής ἢ ψευδής , εἰμί μέν ἀληθής ὁ πρότασις , ἀλλά οὐ ἀληθεύω ὁ γάρ πρότασις ἔχω ὁ ἀληθής , ) ψευδής ἐπιορκέω ἀναγκάζω , οὖον ψεύδω . καί ὁ θαυμαστικός δέ ὁ ὡς πρότασις συνάπτω ὁ καλός ὁ Πειραιεύς ὁμοίως , ὁ πρότασις ὁ ἀληθής ἔχω ἢ ὁ ψεῦδος . περί δέ ὁ μέλλω χρόνος ἀντίφασις ὁ μέν στωϊκός ὁ αὐτός δοκιμάζω , καί ἐπί ὁ ἄλλος . “ ὡς γάρ ὁ περί ὅς πάρειμι καί ἀντίκειμαι , οὕτως καί ὁ μέλλω οὐτάω τε , φημί , καί ὁ μόριον αὐτός · ἤ γάρ ὁ εἰμί ἀληθής εἰμί ἤ ὁ ἐκ εἰμί , εἰμί δεῖ ἤτοι ψευδής ἢ ἀληθής εἰμί ( ὁρίζω γάρ κατά αὐτός ὁ μέλλω ) . καί εἰμί μέν εἰμί ναυμαχία αὔριον , ἀληθής εἶπον ὅτι εἰμί · εἰμί δέ μή εἰμί , ψεῦδος ὁ εἶπον ὅτι εἰμί · ἤτοι δέ εἰμί ἢ ἐκ εἰμί · ἤτοι ἄρα ἀληθής ἢ ψεῦδος ἕτερος " . ὁ μέντοι περιπατητικός ὁ μέν ἀντίφασις ὁ εἰς ὁ μέλλω ἀληθής ἢ ψευδής εἰμί λέγω , πότερος δέ εἰμί μόριον αὐτός ἀληθής καί πότερος ψεῦδος , ἄληπτος εἰμί ὁ φύσις καί ἄστατος . ὁ μέν γάρ ἀντίφασις ἐπί ουτινοσεω χρόνος οὖον κωλύω λέγω , ὁ ἐάω εἰμί ἤ οὐ ἵστημι , ὁ δέ ἐμπεριέχω ἐν αὐτός μόριον ἑκάτερος οἶος ὁ εἰμί ἤ οὐ ἵστημι ἀφωρισμένως ἐπί ὅς ὁ πάρειμι καί παρέρχομαι χρόνος ἤδη εἰμί ἤ ἀληθής ἤ ψευδής · ὅσος δέ περί ὁ μέλλω ἀποφαίνω , ἥδη μέν οὐ ἕστiν ἤ ἀληθής ἤ ψευδής , εἰμί δέ ἤ τοῖος ἢ τοῖος . οὗτος ὅς οὖν ἀρκέω πρός ὁ Νικόστρατος . Συρπληρωθέντος δέ ὁ παρά Ἀριστοτέλης περί ὁ ὁ ἀντίκειμαι διαφορά λόγος καλῶς ἄν ἔχω καί ὁ Ἀρχύτας περί αὐτός ἐν ὁ περι ἀντίκειμαι βιβλίον ἀρχέτοπα ὁ εἴρω εἰμί παραγράφω , καί ψάλιστα , ὅτι οὐδέ ὅς θέω Ἰάμβλιχος ἀπό οὗτος ὁ βιβλίον τίς ὁ ὑπόμνημα εντάσσω , καί ἴσως οὐ ἔρχομαι εἰς αὐτός · οὖον γάρ ἄν αὐτός παρίημι ὁ ὁ ὁ Ἀριστοτέλης περι ἀντίκειμαι βιβλίον ἐπισκοπέω . ἔχω δέ οὕτως · " καί κατά νόμος καί κατά φύσις ἀντίκειμαι ἀλλήλων λέγω ὁ μέν ὡς ἐναωτία , οἶος ἀγαθός κακός καί ὑγιής κάμνω καί ἀληθής ψευδής · ὁ δέ ὡς ἕξις στερέω , οἷος ζωός θάνατος καί ὄψις τυφλότης καί ἐπίσταμα λήθη · ὁ δέ ὡς πρός τίς πως ἔχω , οἷος διπλάσιος ἥμισυς , ἄρχω ἄρχω καί δεσπόζω δεσπόζω · ὁ δέ ὡς κατάφασις καί ἀπόφασις , οἶος ὁ ἄνθρωπος εἰμί ὁ μή εἰμί καί ὁ σπουδαῖος εἰμί ὁ μή εἰμί " . ἐκτίθημι οὕτως ὁ τέσσαρες ανιθεσις ἐπάγω οὗτος περί ὁ διαξοηρα αὐτός · διαφέρω δέ οὗτος ἀλλήλων , ὅτι ὁ μέν ἐναντίος ἐκ ἀναγκαῖος Όμα γίγνομαι οὐδέ ἅμα φθείρω · ὑγίεια γάρ νόσος ἐναντίος καί ἀρεμία κινέω , ἀλλά οὔτε ὑγεία νόσος συνυπάρχω οὔτε ἀρεμία κινέω , οὐδέ μήν ἅμα γίγνομαι οὐδέ μήν ἅμα φθείρω ἑκάτερος αὐτός · ἕξις δέ [ Γενέσιος ] καί στέρησις διαφέρω οὗτος , ὅτι ὁ μέν ἐναντίος μεταβάλλω φύω εἰς ἀλλήλων , οἷος ὁ ὑγιής εἰς κάμνω καί ὁ κάμνω εἰς ὁ ὑγιής καί ὁ ὀξύς2 εἰς ὁ βαρύς καί ὁ | βαρύς εἰς ὁ ὀξύς , ἕξις καί καί στέρησις οὐκέτι , ἀλλά ἕξις μέν ἔρχομαι εἰς ὁ στέρα , στέρησις δέ οὐ ἔρχομαι εἰς ὁ ἕξις · ὁ μέν γάρ ζῷον ὁ δέ γε θνῄσκω οὐδέποκα ζῶ · ὅλως δέ ἕξις μέν εἰμί συνοχή ὁ κατά φύσις , στέρησις δέ ἔκλειφις ὁ κατά φύσις . ὁ δέ πρός τίς ἅμα καί γίγνομαι καί φθείρω · ἀδύνατος γάρ διπλάσιος μέν εἰμί , ἡμίσεια δέ μή , ἢ ἡμίσεια μέν εἰμί , διπλάσιος δέ μή , καί ἐάν τίς γίγνομαι διπλάσιος , ἅμα καί ἡμίσεια γίγνομαι , καί ἐάν τίς φθείρω διπλάσιος , ἅμα καί ἡμίσεια κατάφασις δέ καί ἀπόφασις καί † λόγος εἶδος καί μάλα εἰμί καί ἀλαθής καί φευδέος μάλα εἰμί σημαντικός . ὁ γάρ εἰμί ἄνθρωπος ἀληθής εἰμί , ὅκκα ὑπάρχω , ψευδής δέ ὅκκα μή ὑπάρχω . ὁ δέ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ ἀπόφασις · καί γάρ αὐτός ἀλαθής ἢ ψευδής παρά ὁ πρᾶγμα ὁ σημαίνω · ἀληθής μέν , ὅκκα ὑπάρχω , ψευδής δέ , ὅκκα μή ὑπάρχω ἔτι ἀγαθόω μέν καί κακόω μέσος τίς , ὁ μήτε ἀγαθός μήτε κακός , καί πολύς καί ὀλίγος ὁ μέτριος , καί βραδύς καί ταχύς ὁ ἰσοταχής , ἕξις δέ καί στέρησις οὐδείς εἰμί μέσος · ζωός τε γάρ καί θάνατος μεταξύ οὐδείς καί ὅρασις καί τυφλότης , εἰμί μή τις λέγω ὁ μῆτος γίγνομαι ζῷον ἀλλά γίγνομαι μεταξύ εἰμί ζωή καί θάνατος καί ὁ μήπω βλέπω κυνίδιον μεταξύ εἰμί ὁ τυφλόω καί ὁρῆν · οὗτος δέ λέγω κατά συμβαίνω πωλέω ὁ μέσος , οὖον κατά ὁ οἰκέω ὅρος ὁ ἐναντίος . ὁ δέ πρός τίς ἐπιδέχομαι μέσος · μεταξύ γάρ ὁ δεσπόζω καί δοῦλος ὁ Ἐλευθέριον καί μεταξύ ὁ μείζων καί μείων ὁ ἴσος καί μεταξύ ὁ πλατύς καί στενόω ὁ ἐφαρμόζω . καί ὁ ἄλλος ἐναντίος εὑρίσκω τίς μέσος , ἢ καί ὀνομάζω ἢ καί ἀνώνυμος . κατάφασις δέ καί ἀπόφασις μεταξύ οὐδείς εἰμί , οἷος ὁ τε εἰμί ἄνθρωπος καί ὁ μή εἰμί ἄνθρωπος καί ὁ εἰμί μουσικός καί ὁ μή μουσικός . καί ἄλλως δέ ἀνάγκη κατάφημι ἢ ἀπόφημι λέγω περί τις · κατάφημι μέν , ὅκκα τίς εἰμί δηλόω , οἷος ἄνθρωπος , ἵππος , καί συνυπάρχω τίς οὗτος οἷος ἄνθρωπος μέν ὁ μωσικῷ εἰμί , ἵππος δέ ὁ πολεμιστής · ἀπόφημι δέ , ὅκκα μή εἰμί τίς δαλλώ , οἷος μή εἰμί ἄνθρωπος ἢ μή εἰμί ἵππος , ἢ μή συνυπάρχω τίς οὗτος , οἷος μή εἰμί ὁ ἄνθρωπος μουσικός ἢ μή εἰμί ὁ ἵππος πολεμιστής . μεταξύ δέ γε ὁ καταφαίνω αὐτός καί ἀπόφασις οὐδείς ” . οὗτος μέν οὖν καί Ἀρχύτας περί ὁ ὁ ἀντίκειμαι πρός ἀλλήλων διαφορά ἀναγράφω , ἄμη καί ὁ φύσις αὐτός παραδείκνυμι ἀκριβής , καί οὗτος ὁ ὑπό Ἀριστοτέλης εἴρω ἀκόλουθος εἰμί , ὡς ἐκ ὁ εἴρω δῆλος γίγνομαι . ἑξῆς δέ ὁ Ἀριστοτέλης διαίρεσις τις ὁ ἐναντίος προστίθημι , ὅς καί Ἀρχύτας παραδίδωμι , καί μετά αὐτός ἄλλος τις περί ὁ ἀναντάω ἐπάγω . ἔχω δέ οὕτως ὁ [ ὑπό ] ὁ Ἀριστοτέλης ·