ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.123
εἰ δὴ πᾶσα συλλαβὴ ἤτοι μακρά ἐστιν ἢ βραχεῖα κατὰ τοὺς ὑποδεδειγμένους τῆς τεχνολογίας τρόπους , ἐὰν παραστήσωμεν μηδετέραν οὖσαν αὐτῶν , δῆλον ὡς οὐδέ λέξιν ἕξουσιν οἱ γραμματικοί · καθὰ γὰρ τῶν στοιχείων ἀναιρουμένων συναναιροῦνται καὶ αἱ συλλαβαί , οὕτω καὶ τῶν συλλαβῶν μὴ οὐσῶν οὔτε αἱ λέξεις γενήσονται οὔτε κοινῶς τὰ τοῦ λόγου μέρη , διὰ δὲ τοῦτʼ οὐδὲ λόγος .
Lemmas: εἰμί δή πᾶς συλλαβή ἤτοι μακρός εἰμί ἢ βραχύς κατά ὁ ὑποδείκνυμι ὁ τεχνολογία τρόπος , ἐάν παρίστημι μηδέτερος εἰμί αὐτός , δῆλος ὡς οὐδέ λέξις ἔχω ὁ γραμματικός · καθά γάρ ὁ στοιχεῖον ἀναιρέω συναναιρέω καί ὁ συλλαβή , οὗτος καί ὁ συλλαβή μή εἰμί οὔτε ὁ λέγω γίγνομαι οὔτε κοινῶς ὁ ὁ λόγος μέρος , διά δέ οὗτος οὐδέ λόγος .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.124
Ἵνʼ οὖν ᾖ τις βραχεῖα συλλαβή , δεῖ προωμολογῆσθαι ὅτι ἐλάχιστος καὶ βραχὺς ἔστι χρόνος , ἐν ᾧ ὑφίσταται . οὐκ ἔστι δὲ ἐλάχιστος χρόνος · πᾶς γὰρ εἰς ἄπειρον τέμνε - ται , ὡς ἐν τοῖς ὕστερον δείξομεν · εἰ δέ εἰς ἄπειρον τέμνε - ται , οὐκ ἔστιν ἐλάχιστος . οὐκ ἄρα ἔσται βραχεῖα συλλαβὴ βραχὺν ἔχουσα χρόνον . εἰ δὲ λέγοιεν νῦν βραχεῖαν καλεῖν καὶ ἐλαχίστην συλλαβὴν οὐ τὴν πρὸς φύσιν ἐλαχίστην οὖσαν ἀλλὰ τὴν πρὸς αἴσθησιν , ἑαυτοῖς προσαύξουσι τὴν ἀπορίαν .
Lemmas: ἵνα οὖν εἰμί τις βραχύς συλλαβή , δεῖ προομολογέω ὅτι μικρός καί βραχύς εἰμί χρόνος , ἐν ὅς ὑφίστημι . οὐ εἰμί δέ μικρός χρόνος · πᾶς γάρ εἰς ἤπειρος τέμνω - ὁ , ὡς ἐν ὁ ὕστερος δείκνυμι · εἰμί δέ εἰς ἤπειρος τέμνω - ὁ , οὐ εἰμί μικρός . οὐ ἄρα εἰμί βραχύς συλλαβή βραχύς ἔχω χρόνος . εἰμί δέ λέγω νῦν βραχύς καλέω καί μικρός συλλαβή οὖον ὁ πρός φύσις μικρός εἰμί ἀλλά ὁ πρός αἴσθησις , ἑαυτοῦ προσαυξέω ὁ ἀπορία .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.125
τὰς γὰρ λεγομένας παρʼ αὐτοῖς βραχείας συλ - λαβὰς εὑρήσομεν ὡς πρὸς αἴσθησιν μεριστάς , οἷον τὴν ερ . αἰσθητῶς γὰρ ἐπιβάλλομεν ἐπʼ αὐτῆς ὅτι προεκφωνεῖται τῆς τοῦ ρ δυνάμεως ἡ τοῦ ε δύναμις . καὶ ἐναλλάξαντες εἰ λέγοιμεν ρε , πάλιν ἀντιληψόμεθα ὅτι πρώτη μέν ἐστι κατὰ τὴν τάξιν ἡ τοῦ ρ δύναμις , δευτέρα δέ ἡ τοῦ ε .
Lemmas: ὁ γάρ λέγω παρά αὐτός βραχύς συλ - λαβή εὑρίσκω ὡς πρός αἴσθησις μεριστός , οἷος ὁ ἄρα . αἰσθητός γάρ ἐπιβάλλω ἐπί αὐτός ὅτι προεκφωνέω ὁ ὁ ρ δύναμις ὁ ὁ ε δύναμις . καί ἐναλλάσσω εἰμί λέγω ρε , πάλιν ἀντιλαμβάνω ὅτι πρῶτος μέν εἰμί κατά ὁ τάξις ὁ ὁ ρ δύναμις , δύο δέ ὁ ὁ ε .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.126
ἐπεὶ οὖν πᾶν ὃ πρῶτον καὶ δεύτερον μέρος ἔχει πρὸς αἴσθησιν , οὐκ ἔστιν ἐλάχιστον πρὸς αἴσθησιν , φαίνεται δέ ἡ κατὰ τοὺς γραμματικοὺς βραχεῖα συλλαβὴ πρῶτον καὶ δεύτερον ἔχουσα , οὐκ ἄν εἴη πρὸς αἴσθησιν ἐλαχίστη καὶ βραχεῖα συλλαβή . μουσικοὶ μὲν γὰρ ἴσως ἀλόγους τινὰς χρόνους καὶ φωνῶν παραυξήσεις δυνή - σονται ἀπολιπεῖν τοῖς δέ μὴ χωροῦσι τὸ τοιοῦτον βάθος γραμματικοῖς τῆς ἀπειρίας , ἀλλὰ [ αὐτὸ ] μόνον εἰς βραχεῖαν καὶ μακρὰν διαιρουμένοις τὴν γενικὴν συλλαβήν , οὐκ ἔστι συγγνωμονεῖν δίκαιον . οὐκοῦν ἀνυπόστατός ἐστιν ἡ βραχεῖα συλλαβή .
Lemmas: ἐπεί οὖν πᾶς ὅς πρῶτος καί δύο μέρος ἔχω πρός αἴσθησις , οὐ εἰμί μικρός πρός αἴσθησις , φαίνω δέ ὁ κατά ὁ γραμματικός βραχύς συλλαβή πρῶτος καί δύο ἔχω , οὐ ἄν εἰμί πρός αἴσθησις μικρός καί βραχύς συλλαβή . μουσικός μέν γάρ ἴσως ἄλογος τις χρόνος καί φωνή παραύξησις δύναμαι - σοντ ἀπολείπω ὁ δέ μή χωρέω ὁ τοιοῦτος βάθος γραμματικός ὁ ἀπειρία , ἀλλά [ αὐτός ] μόνος εἰς βραχύς καί μακράν διαιρέω ὁ γενικός συλλαβή , οὐ εἰμί συγγνωμονέω Δίκαιος . οὐκοῦν ἀνυπόστατος εἰμί ὁ βραχύς συλλαβή .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.127
Καὶ μὴν ἡ μακρὰ πάλιν ἔσται ἀνύπαρκτος · δίχρονον μὲν γὰρ αὐτὴν εἶναι λέγουσι , δύο δέ χρόνοι οὐ συνυπάρ - χουσιν ἀλλήλοις . εἰ γὰρ δύο εἰσί , τούτῳ διορίζονται ὅτι εἰσὶ δύο , τῷ τὸν μὲν ἐνεστηκέναι τὸν δὲ μή · εἰ δὲ ὃς μὲν ἐνέστηκεν ὃς δὲ οὐκ ἐνέστηκεν , οὐ συνυπάρχουσιν ἀλλήλοις .
Lemmas: καί μήv ὁ μακρός πάλιν εἰμί ἀνύπαρκτος · δίχρονος μέν γάρ αὐτός εἰμί λέγω , δύο δέ χρόνος οὖον συνυπαρα - χόω ἀλλήλων . εἰμί γάρ δύο εἰμί , οὗτος διορίζω ὅτι εἰμί δύο , ὁ ὁ μέν ἐνίστημι ὁ δέ μή · εἰμί δέ ὅς μέν ἐνίστημι ὅς δέ οὐ ἐνίστημι , οὖον συνυπάρχω ἀλλήλων .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.128
διόπερ καὶ ἡ μακρὰ συλλαβὴ εἶπερ ἐστὶ δίχρο - νος , ὀφείλει , ὅτε μὲν αὐτῆς ἐνέστηκεν ὁ πρῶτος χρόνος , τότε ὁ δεύτερος μὴ ἐνεστηκέναι , καὶ ὅτε ὁ δεύτερος ἐνί - σταται , τότε ὁ πρῶτος μηκέτι εἶναι . ἀσυνυπάρκτων δέ αὐτῆς ὄντων τῶν μερῶν ὅλη μὲν οὐχ ὑφέστηκε , μέρος δέ τι αὐτῆς . ἀλλὰ τό γε μέρος αὐτῆς οὐκ ἦν αὐτή , ἐπεὶ οὐ διοίσει τῆς βραχείας ἡ μακρὰ συλλαβή . οὐκ ἄρα οὐδέ μακρά τις ἔστι συλλαβή .
Lemmas: διόπερ καί ὁ μακρός συλλαβή εἰ εἰμί δίχροος - Μύκονος , ὀφείλω , ὅτε μέν αὐτός ἐνίστημι ὁ πρῶτος χρόνος , τότε ὁ δύο μή ἐνίστημι , καί ὅτε ὁ δύο ἐν - στατός , τότε ὁ πρῶτος μηκέτι εἰμί . ἀσυνύπαρκτος δέ αὐτός εἰμί ὁ μέρος ὅλος μέν οὐ ὑφίστημι , μέρος δέ τίς αὐτός . ἀλλά ὁ γε μέρος αὐτός οὐ εἰμί αὐτός , ἐπεί οὖον διαφέρω ὁ βραχύς ὁ μακρός συλλαβή . οὐ ἄρα οὐδέ μακρός τις εἰμί συλλαβή .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.129
εἰ δέ λέγοιεν κατὰ συμμνημό - νευσιν νοεῖσθαι μακρὰν συλλαβήν ( τοῦ γὰρ προλεχθέντος φθόγγου μνημονεύοντες καὶ τοῦ νῦν λεγομένου ἀντιλαμβα - νόμενοι τὸ ἐξ ἀμφοτέρων συντιθέμενον μακρὰν ἐνενοή - σαμεν συλλαβήν ) — εἰ δὴ τοῦτο λέγοιεν , οὐδὲν ἄλλο ἢ ἀνυπόστατον ὁμολογήσουσιν εἶναι τὴν τοιαύτην συλλα - βήν .
Lemmas: εἰμί δέ λέγω κατά συμμνημό - νέος νοέω μακράν συλλαβή ( ὁ γάρ προλέγω φθόγγος μνημονεύω καί ὁ νῦν λέγω ἀντιλαμβάνω - νόμενος ὁ ἐκ ἀμφότερος συντίθημι μακράν ἐννοέω - σω συλλαβή ) — εἰμί δή οὗτος λέγω , οὐδείς ἄλλος ἢ ἀνυπόστατος ὁμολογέω εἰμί ὁ τοιοῦτος Σύλλας - βαίνω .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.130
εἰ γὰρ ὑφέστηκεν , ἤτοι ἐν τῷ προαναφωνουμένῳ φθόγγῳ ὑφέστηκεν ἢ ἐν τῷ ἐπαναφωνουμένῳ . οὔτε δὲ ἐν τῷ προαναφωνουμένῳ οὔτε ἐν τῷ ἐπαναφωνουμένῳ · ἑκάτερος γὰρ αὐτῶν κατ’ ἰδίαν μὴ ὑφεστὼς οὐδὲ τὴν ἀρχὴν συλλαβή ἐστιν ὥστε οὐδὲ ὑφέστηκεν , ὑφεστῶσα δὲ βραχεῖά ἐστιν ἀλλʼ οὐ μακρὰ συλλαβή · οὔτε δὲ ἐν ἀμφο - τέροις · ὁ γὰρ ἕτερος αὐτῶν τοῦ ἑτέρου ὑφεστῶτος οὐχ ὑφέστηκεν , ἐκ δέ τοῦ ὑπάρχοντος καὶ μὴ ὑπάρχοντος οὐ - δὲν ἔστιν ἐπινοῆσαι συγκείμενον ὡς ἐκ μερῶν . οὐκ ἄρα ἔστι τις μακρὰ συλλαβή .
Lemmas: εἰμί γάρ ὑφίστημι , ἤτοι ἐν ὁ προαναφωνέω φθόγγος ὑφίστημι ἢ ἐν ὁ ἐπαναφωνέω . οὔτε δέ ἐν ὁ προαναφωνέω οὔτε ἐν ὁ ἐπαναφωνέω · ἑκάτερος γάρ αὐτός κατά ἴδιος μή ὑφίστημι οὐδέ ὁ ἀρχή συλλαβή εἰμί ὥστε οὐδέ ὑφίστημι , ὑφίστημι δέ βραχύς εἰμί ἀλλά οὖον μακρός συλλαβή · οὔτε δέ ἐν ἀμφο - τέρος · ὁ γάρ ἕτερος αὐτός ὁ ἕτερος ὑφίστημι οὐ ὑφίστημι , ἐκ δέ ὁ ὑπάρχω καί μή ὑπάρχω οὖον - δέν εἰμί ἐπινοέω σύγκειμαι ὡς ἐκ μέρος . οὐ ἄρα εἰμί τις μακρός συλλαβή .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.131
Ἀνάλογον δὲ τούτοις ἐστὶ καὶ τὰ περὶ λέξεως καὶ τῶν τοῦ λόγου μερῶν ἀπορεῖσθαι ὀφείλοντα . πρῶτον μὲν γάρ , ὡς μικρῷ πρότερον ( § 123 ) ὑπεδείκνυμεν , μὴ οὔσης συλλαβῆς μηδὲ λέξιν εἶναι δυνατόν ἐκ συλλαβῶν γὰρ αἱ λέξεις λαμβάνουσι τὴν ὑπόστασιν . εἶτα καὶ κατὰ τὴν αὐτὴν ἔφοδον ἐξέσται προηγουμένως ἐπʼ αὐτῆς τῆς λέξεως τὰς αὐτὰς χειρίζειν ἀπορίας . ἢ γὰρ συλλαβή ἐστιν ἢ ἐκ συλ - λαβῶν συνέστηκεν ὅπως δʼ ἂν ἔχῃ , τὰς ἐκκειμένας ἡμῖν ἐπὶ τῆς συλλαβῆς ἀπορίας ἐπιδέξεται .
Lemmas: ἀνάλογος δέ οὗτος εἰμί καί ὁ περί λέξις καί ὁ ὁ λόγος μέρος ἀπορέω ὀφείλω . πρῶτος μέν γάρ , ὡς μικρός πρότερος ( § 123 ) ὑποδείκνυμι , μή εἰμί συλλαβή μηδέ λέξις εἰμί δυνατός ἐκ συλλαβή γάρ ὁ λέγω λαμβάνω ὁ ὑπόστασις . εἶτα καί κατά ὁ αὐτός ἔφοδος ἔξεστι προηγουμένως ἐπί αὐτός ὁ λέξις ὁ αὐτός χειρίζω ἀπορία . ἢ γάρ συλλαβή εἰμί ἢ ἐκ συλ - λαβή συνίστημι ὅπως δέ εἄν ἔχω , ὁ ἔκκειμαι ἐγώ ἐπί ὁ συλλαβή ἀπορία ἐπιδέχομαι .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.132
ἀλλʼ ὅμως ἵνα μὴ καινοτέρων ἐλέγχων ἀπορεῖν δοκῶμεν , προσφωνητέον τι κἀνταῦθα τοῖς γραμματικοῖς . Ὅταν γὰρ μέρη τινὰ λόγου καλῶσιν , οἷον ὄνομα ῥῆμα ἄρθρον καὶ τὰ λοιπά , πόθεν λαβόντες ; ἤτοι γὰρ ταῦτα ὅλον τὸν λόγον καλοῦσιν , ἢ ταῦτα μέρη ἐκείνου , μήτε δʼ ἐκείνου ὡς ὅλου νοεῖσθαι δυναμένου μήτε τούτων ὡς με - ρῶν ἐκείνου 〈 ... 〉 . λαμβανέσθω δὲ τὰ εἰς τὴν ὑπόθεσιν παρα - δείγματα , ὡς μὴ ἀπῶμεν τῶν τῆς γραμματικῆς θεωρη - μάτων .
Lemmas: ἀλλά ὅμως ἵνα μή καινός ἐλέγχω ἀπορέω δοκέω , προσφωνητέον τίς ἐνταῦθα ὁ γραμματικός . ὅταν γάρ μέρος τις λόγος καλέω , οἷος ὄνομα ῥῆμα ἄρθρον καί ὁ λοιπός , πόθεν λαμβάνω ; ἤτοι γάρ οὗτος ὅλος ὁ λόγος καλέω , ἢ οὗτος μέρος ἐκεῖνος , μήτε δέ ἐκεῖνος ὡς ὅλος νοέω δύναμαι μήτε οὗτος ὡς ἐγώ - ῥόος ἐκεῖνος 〈 ... 〉 . λαμβάνω δέ ὁ εἰς ὁ ὑπόθεσις παρά - δεῖγμα , ὡς μή ἄπειμι ὁ ὁ γραμματικός θεωρέω - Μάτων .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.133
ἔστω τοίνυν ὑποθέσεως χάριν λόγος μὲν ὁ σύμπας οὗτος ὁ στίχος · μῆνιν ἄειδε θεὰ Πηληιάδεω ἀχιλῆος , μέρη δέ αὐτοῦ ταῦτα , τό τε μῆνιν προσηγορία καθεστώς , καὶ τὸ ἄειδε ῥῆμα προστακτικόν , καὶ τὸ θεά προσηγορία πάλιν θηλυκή , καὶ τὸ Πηληιάδεω ὄνομα πατρωνυμικόν , πρὸς δὲ τούτοις καὶ τὸ Ἀχιλῆος ὄνομα κύριον .
Lemmas: ἵστημι τοίνυν ὑπόθεσις χάρις λόγος μέν ὁ σύμπας οὗτος ὁ στίχος · μῆνις ἀείδω θεά Πηληϊάδης Ἀχιλλεύς , μέρος δέ αὐτός οὗτος , ὁ τε μῆνις προσηγορία καθίστημι , καί ὁ ἀείδω ῥῆμα προστακτικός , καί ὁ θεός προσηγορία πάλιν θηλυκός , καί ὁ Πηληϊάδης ὄνομα πατρωνυμικός , πρός δέ οὗτος καί ὁ Ἀχιλλεύς ὄνομα κύριος .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.134
οὐκοῦν ἤτοι ἄλλο τί ἐστιν ὁ λόγος παρὰ τὰ μέρη αὐτοῦ καὶ ἄλλα τὰ μέρη παρὰ τὸν λόγον , ἢ τὸ ἄθροισμα τῶν μερῶν ὁ λόγος ὑπείληπται . καὶ εἰ μέν ἄλλο τι τῶν με |ρῶν ἐστιν ὁ λόγος , αἰρομένων δηλονότι τῶν ἐκκειμένων τοῦ λόγου μερῶν ὑπολειφθήσεται ὁ λόγος . τοσοῦτον δέ ἀπέχει ὁ προειρημένος στίχος τοῦ μένειν πάντων αἰρομένων αὐτοῦ τῶν μερῶν , ὡς κἄν ἓν ὁδηποτοῦν αὐτοῦ μέρος ἀνέλωμεν , οἷον τὸ μῆνιν ἢ τὸ ἄειδε , μηκέτι στίχος ὑπάρχειν .
Lemmas: οὐκοῦν ἤτοι ἄλλος τίς εἰμί ὁ λόγος παρά ὁ μέρος αὐτός καί ἄλλος ὁ μέρος παρά ὁ λόγος , ἢ ὁ ἄθροισμα ὁ μέρος ὁ λόγος ὑπολαμβάνω . καί εἰμί μέν ἄλλος τίς ὁ ἐγώ ὄρνυμι εἰμί ὁ λόγος , ἀείρω δηλονότι ὁ ἔκκειμαι ὁ λόγος μέρος ὑπολείπω ὁ λόγος . τοσοῦτος δέ ἀπέχω ὁ προερέω στίχος ὁ μένω πᾶς ἀείρω αὐτός ὁ μέρος , ὡς ἄν εἷς ὁδηποτοῦν αὐτός μέρος ἀναιρέω , οἷος ὁ μῆνις ἢ ὁ ἀείδω , μηκέτι στίχος ὑπάρχω .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.135
εἰ δὲ τὸ ἄθροισμα τῶν τοῦ λόγου μερῶν νοεῖται λόγος , τῷ μηδὲν εἶναι τὸν ἀθροισμὸν παρὰ τὰ ἠθροισμένα καθάπερ καὶ τὸ διάστημα παρὰ τὰ διεστηκότα , οὐδὲν ὑπάρξει ὁ λόγος οὗ νοηθήσεταί τινα μέρη . μηδενὸς δέ ὄντος ὅλου λόγου οὐδέ μέρη τινὰ τούτου γενήσεται . ὥσπερ οὖν εἰ μηδὲν ἔστιν ἀριστερόν , οὐδέ δεξιὸν ἔστιν , οὕτως εἰ μὴ ἔστι τι ὅλον λόγος , οὐδέ τὰ μέρη ὑπάρξει .
Lemmas: εἰμί δέ ὁ ἄθροισμα ὁ ὁ λόγος μέρος νοέω λόγος , ὁ μηδείς εἰμί ὁ ἀθροισμός παρά ὁ ἀθροίζω καθάπερ καί ὁ διάστημα παρά ὁ διΐστημι , οὐδείς ὑπάρχω ὁ λόγος ὅς νοέω τις μέρος . μηδείς δέ εἰμί ὅλος λόγος οὐδέ μέρος τις οὗτος γίγνομαι . ὥσπερ οὖν εἰμί μηδείς εἰμί ἀριστερός , οὐδέ δεξιός εἰμί , οὕτως εἰμί μή εἰμί τίς ὅλος λόγος , οὐδέ ὁ μέρος ὑπάρχω .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.136
καθόλου τε , εἰ τὸν ἀθροισμὸν τῶν τοῦ λόγου μερῶν ὅλον ἡγήσονται λόγον , ἀκολουθήσει αὐτοῖς τὰ μέρη τοῦ λόγου ἀλλήλων λέγειν εἶναι μέρη . εἰ γὰρ μηδέν ὑπόκειται ὅλον παρʼ αὐτὰ οὗ γενήσεται μέρη , ἀλλήλων ἔσται μέρη . τοῦτο δὲ ὡς ἔστιν ἀλογώτατον , σκοπῶμεν .
Lemmas: καθόλου τε , εἰμί ὁ ἀθροισμός ὁ ὁ λόγος μέρος ὅλος ἡγέομαι λόγος , ἀκολουθέω αὐτός ὁ μέρος ὁ λόγος ἀλλήλων λέγω εἰμί μέρος . εἰμί γάρ μηδείς ὑπόκειμαι ὅλος παρά αὐτός ὅς γίγνομαι μέρος , ἀλλήλων εἰμί μέρος . οὗτος δέ ὡς εἰμί ἄλογος , σκοπέω .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.137
τὰ γὰρ μέρη πάντως ἐμπεριέχεται ἐκείνοις τοῖς ὧν λέγεται μέρη , ἴδιον τόπον ἐπέχοντα καὶ ἰδίαν ὑπόστασιν ἔχοντα , ἐν ἀλλήλοις δὲ οὐκ ἐμπεριέχεται . οἷον ἀνθρώπου μέν μέρη χεῖρες καθεστᾶσι , χειρῶν δὲ δάκτυλοι καὶ δακτύλων ὄνυχες . διόπερ ἐν μέν ἀνθρώπῳ χεῖρες περιέχονται , ἐν χερσὶ δε δάκτυλοι , ἐν δακτύλοις δὲ ὄνυχες , καὶ οὐχὶ μὲν ἡ δεξιὰ χεὶρ τὴν ἀριστε - ρὰν συμπληροῖ , ὁ δὲ λιχανὸς τὸν ἀντίχειρα δάκτυλον ἀπαρ - τίζει , ἡ δὲ κεφαλὴ τοὺς πόδας συντίθησι καὶ οἱ πόδες τὸν θώρακα .
Lemmas: ὁ γάρ μέρος πάντως ἐν-περιέχω ἐκεῖνος ὁ ὅς λέγω μέρος , ἴδιος τόπος ἐπέχω καί ἴδιος ὑπόστασις ἔχω , ἐν ἀλλήλων δέ οὐ ἐν-περιέχω . οἷος ἄνθρωπος μέν μέρος χείρ καθίστημι , χείρ δέ δάκτυλος καί δάκτυλος ὄνυξ . διόπερ ἐν μέν ἄνθρωπος χείρ περιέχω , ἐν χείρ δέ δάκτυλος , ἐν δάκτυλος δέ ὄνυξ , καί οὐ μέν ὁ δεξιός χείρ ὁ ἀγαθός - ρά συμπληρόω , ὁ δέ λιχανός ὁ ἀντίχειρ δάκτυλος ἀπαίρω - τίζω , ὁ δέ κεφαλή ὁ πούς συντίθημι καί ὁ πούς ὁ θώραξ .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.138
ὅθεν καὶ τὰ μέρη τοῦ λόγου οὐ ῥητέον ἀλλή - λων εἶναι μέρη , ἐπεὶ ἐν ἀλλήλοις αὐτὰ δεήσει περιέχεσθαι , τὸ μὲν μῆνιν ἐν τῷ ἄειδε , τὸ δέ ἄειδε ἐν τῷ θεά , καὶ καθόλου πάντα ἐν πᾶσιν , ὅπερ ἀδύνατον . οὐ τοίνυν ἀλ - λήλων τῶν τοῦ λόγου μερῶν δυναμένων εἶναι μερῶν διὰ τὸ ἀνόητον τοῦ πράγματος , οὔτε ὅλου τινὸς εὑρισκομένου λόγου παρὰ τὰ ἑαυτοῦ μέρη , μηδενὸς [ τε ] εὑρισκομένου πράγματος παρʼ αὐτὰ τὰ μέρη οὗ λέξομεν εἶναι τὰ μέρη λείπεται λέγειν ὡς οὐδέν ἐστι μέρος λόγου . διὰ δὲ τοῦτʼ οὐδέ λόγος .
Lemmas: ὅθεν καί ὁ μέρος ὁ λόγος οὖον ῥητέος ἀλλά - λάω εἰμί μέρος , ἐπεί ἐν ἀλλήλων αὐτός δήω περιέχω , ὁ μέν μῆνις ἐν ὁ ἀείδω , ὁ δέ ἀείδω ἐν ὁ θεός , καί καθόλου πᾶς ἐν πᾶς , ὅσπερ ἀδύνατος . οὖον τοίνυν ἀλ - λήλων ὁ ὁ λόγος μέρος δύναμαι εἰμί μέρος διά ὁ ἀνόητος ὁ πρᾶγμα , οὔτε ὅλος τις εὑρίσκω λόγος παρά ὁ ἑαυτοῦ μέρος , μηδείς [ τε ] εὑρίσκω πρᾶγμα παρά αὐτός ὁ μέρος ὅς λέγω εἰμί ὁ μέρος λείπω λέγω ὡς οὐδείς εἰμί μέρος λόγος . διά δέ οὗτος οὐδέ λόγος .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.139
Ἐπακτέον δὲ καὶ οὕτως . εἴπερ τὸ μῆνιν μέρος ἐστὶ τοῦ στίχου , ἤτοι ὅλου τοῦ στίχου μέρος ἐστὶν ἢ τοῦ ‘ἄειδε θεὰ Πηληιάδεω Ἀχιλῆος.’ ἀλλʼ εἰ μὲν τοῦ ὅλου στίχου μέρος ἐστίν , ἐπεὶ ὅλος σὺν αὐτῷ τῷ μῆνιν νοεῖται , καὶ ἑαυτοῦ μέρος συμπληρωτικὸν γενήσεται τὸ μῆνιν , διὰ δέ τοῦτο καὶ μεῖζον ἑαυτοῦ καὶ ἧττον , μεῖζον μὲν ἑαυτοῦ συμπληροῦται ὑφʼ ἑαυτοῦ ( τὸ γὰρ ὑπό τινος συμπλη - ρούμενον μεῖζόν ἐστι τοῦ συμπληροῦντος αὐτό ) , ἔλασσον δὲ ᾗ συμπληροῖ ἑαυτό τὸ γάρ τινος συμπληρωτικὸν ἔλασσόν ἐστι τοῦ συμπληρουμένου . οὐ πάνυ δὲ ταῦτα πιθανά οὐκ ἄρα τοῦ ὄλου στίχου μέρος ἐστὶ τὸ μῆνιν . καὶ μὴν οὐδὲ τοῦ λειπομένου ,
Lemmas: ἐπακτέον δέ καί οὕτως . εἴπερ ὁ μῆνις μέρος εἰμί ὁ στίχος , ἤτοι ὅλος ὁ στίχος μέρος εἰμί ἢ ὁ ἀείδω θεά Πηληϊάδης Ἀχιλῆος.’ ἀλλά εἰμί μέν ὁ ὅλος στίχος μέρος εἰμί , ἐπεί ὅλος σύν αὐτός ὁ μῆνις νοέω , καί ἑαυτοῦ μέρος συμπληρωτικός γίγνομαι ὁ μῆνις , διά δέ οὗτος καί μείζων ἑαυτοῦ καί κακός , μείζων μέν ἑαυτοῦ συμπληρόω ὑπό ἑαυτοῦ ( ὁ γάρ ὑπό τις συμπλέω - ρέω μέγας εἰμί ὁ συμπληρόω αὐτός ) , μικρός δέ ὅς συμπληρόω ἑαυτοῦ ὁ γάρ τις συμπληρωτικός ἐλαχύς εἰμί ὁ συμπληρόω . οὖον πάνυ δέ οὗτος πιθανός οὐ ἄρα ὁ ὄλλυμι στίχος μέρος εἰμί ὁ μῆνις . καί μήv οὐδέ ὁ λείπω ,
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.140
φημὶ δὲ τοῦ ἄειδε θεὰ Πηληιάδεω Ἀχιλῆος’ . πρῶτον μὲν γὰρ τὸ μέρος περιέχε - ται ἐν τῷ οὗ ἐστι μέρος , τὸ δὲ μῆνιν οὐκ ἐμπεριέχεται ἐν τῷ ‘ἄειδε θεὰ Πηληιάδεω Ἀχιλῆος’ , ὥστε οὐκ ἂν εἴη μέρος τούτου . εἶτα δὲ οὐδὲ τὸ ‘ἄειδε θεὰ Πηληιάδεω Ἀχιλῆος’ χρῄζει συμπληρώσεως · κατὰ γὰρ τὸν ἴδιον λόγον συμπεπλήρωται . ἀλλὰ ὅλος ὁ λόγος , λέγω δὲ ὁ στίχος , οὐκ ἔστι τὸ ‘ἄειδε θεὰ Πηληιάδεω Ἀχιλῆος . τοίνυν οὐδὲ τούτου μέρος ἐστὶ τὸ μῆνιν . ἀλλʼ εἰ μήτε τοῦ ὅλου στίχου μέρος ἐστὶ τὸ μῆνιν μήτε τοῦ ἀπολειπομένου μέρους , παρὰ δὲ ταῦτα οὐδὲν ἄλλο ὑπόκειται , οὐδενὸς λόγου μέρος ἐστὶ τὸ μῆνιν .
Lemmas: φημί δέ ὁ ἀείδω θεά Πηληϊάδης Ἀχιλῆος’ . πρῶτος μέν γάρ ὁ μέρος περιέχω - ὁ ἐν ὁ ὅς εἰμί μέρος , ὁ δέ μῆνις οὐ ἐν-περιέχω ἐν ὁ ἀείδω θεά Πηληϊάδης Ἀχιλῆος’ , ὥστε οὐ εἄν εἰμί μέρος οὗτος . εἶτα δέ οὐδέ ὁ ἀείδω θεά Πηληϊάδης Ἀχιλῆος’ χρῄζω συμπλήρωσις · κατά γάρ ὁ ἴδιος λόγος συμπληρόω . ἀλλά ὅλος ὁ λόγος , λέγω δέ ὁ στίχος , οὐ εἰμί ὁ ἀείδω θεά Πηληϊάδης Ἀχιλλεύς . τοίνυν οὐδέ οὗτος μέρος εἰμί ὁ μῆνις . ἀλλά εἰμί μήτε ὁ ὅλος στίχος μέρος εἰμί ὁ μῆνις μήτε ὁ ἀπολιμπάνω μέρος , παρά δέ οὗτος οὐδείς ἄλλος ὑπόκειμαι , οὐδείς λόγος μέρος εἰμί ὁ μῆνις .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.141
Ταῦτα μὲν οὖν καθολικώτερον πρὸς τὰ μέρη τοῦ λό - γου ῥητέον · ἐμβάντες δὲ εἰς τὰς κατὰ μέρος παρʼ αὐτοῖς περὶ τούτων τεχνολογίας πολὺν λῆρον εὑρήσομεν . καὶ τοῦτο πάρεστι μαθεῖν οὐκ ἐπὶ τὴν πᾶσαν ὕλην φοιτήσαν - τας ( ἀδόλεσχον γάρ ἐστι καὶ γραμματικῆς γραολογίας πλῆρες ) , ἀλλʼ ὅμοιόν τι τοῖς οἰνοκαπήλοις ποιήσαντας , καὶ | ὃν τρόπον ἐκεῖνοι ἐξ ὀλίγου γεύματος τὸν ὅλον δοκι - μάζουσι φόρτον , οὕτω καὶ αὐτοὶ ἓν λόγου μέρος προχει - ρισάμενοι , καθάπερ τὸ ὄνομα , ἐκ τῆς περὶ τούτου τεχνο - λογίας συνοψόμεθα καὶ τὴν ἐν τοῖς ἄλλοις τῶν γραμματι - κῶν ἐντρέχειαν .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν καθολικός πρός ὁ μέρος ὁ λό - γου ῥητέος · ἐμβαίνω δέ εἰς ὁ κατά μέρος παρά αὐτός περί οὗτος τεχνολογία πολύς λῆρος εὑρίσκω . καί οὗτος πάρειμι μανθάνω οὐ ἐπί ὁ πᾶς ὕλη φοιτάω - ὅς ( ἀδόλεσχος γάρ εἰμί καί γραμματικός γραολογία πλήρης ) , ἀλλά ὁμοῖος τίς ὁ οἰνοκάπηλος ποιέω , καί | ὅς τρόπος ἐκεῖνος ἐκ ὀλίγος γεῦμα ὁ ὅλος δοκι - μαζους φόρτος , οὗτος καί αὐτός εἷς λόγος μέρος προχέω - ρισάμενοι , καθάπερ ὁ ὄνομα , ἐκ ὁ περί οὗτος τεχνο - λόγιος συνοράω καί ὁ ἐν ὁ ἄλλος ὁ γράμμα - Κῶς ἐντρέχεια .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.142
Αὐτίκα τοίνυν ὅταν τῶν ὀνομάτων τὰ μὲν ἀρσενικὰ φύσει λέγωσι τὰ δὲ θηλυκὰ τὰ δὲ οὐδέτερα , καὶ τὰ μὲν ἑνικὰ τῷ ἀριθμῷ τὰ δὲ δυϊκὰ τὰ δὲ πληθυντικά , καὶ ἤδη τὰς ἄλλας ἐπισυνείρωσι διαιρέσεις , ἐπιζητήσωμεν τί ποτέ ἐστι τὸ ἐπιφωνούμενον τοῦτο ‘φύσειʼ .
Lemmas: αὐτίκα τοίνυν ὅταν ὁ ὄνομα ὁ μέν ἀρσενικός φύσις λέγω ὁ δέ θηλυκός ὁ δέ οὐδέτερος , καί ὁ μέν ἑνικός ὁ ἀριθμός ὁ δέ δυικός ὁ δέ πληθυντικός , καί ἤδη ὁ ἄλλος ἐπισυνείρω διαίρεσις , ἐπιζητέω τίς ποτός εἰμί ὁ ἐπιφωνέω οὗτος ἐφύω .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.143
γὰρ ὅτι οἱ πρῶτοι ἀναφθεγξάμενοι τὰ ὀνόματα φυσικὴν ἐποιήσαντο τὴν ἀναφώνησιν αὐτῶν ὡς καὶ τὴν ἐπὶ τῷ ἀλγεῖν κραυγὴν καὶ τὴν ἐπὶ τῷ ἥδεσθαι ἢ τῷ θαυμάζειν ἐκβόησιν , οὕτω λέ - γουσι φύσει τὰ μὲν τοιαῦτα εἶναι τῶν ὀνομάτων τὰ δέ τοιάδε ἢ ὅτι καὶ ἐπὶ τοῦ παρόντος ἕκαστον αὐτῶν φυ - σικῶς ἡμᾶς κινεῖ ὅτι ἀρρενικόν , κἂν ἡμεῖς μὴ νομίζωμεν αὐτὸ ἀρρενικὸν εἶναι , καὶ πάλιν φυσικῶς αὐτὸ ἐνδείκνυται ὅτι θηλυκόν ἐστι , κἄν ἡμεῖς μὴ θέλωμεν .
Lemmas: γάρ ὅτι ὁ πρῶτος ἀναφθέγγομαι ὁ ὄνομα φυσικός ποιέω ὁ ἀναφώνησις αὐτός ὡς καί ὁ ἐπί ὁ ἀλγέω κραυγή καί ὁ ἐπί ὁ ἥδομαι ἢ ὁ θαυμάζω ἐκβόησις , οὗτος λεʹ - γου φύσις ὁ μέν τοιοῦτος εἰμί ὁ ὄνομα ὁ δέ τοιόσδε ἢ ὅτι καί ἐπί ὁ πάρειμι ἕκαστος αὐτός φύω - σικῶς ἐγώ κινέω ὅτι ἀρσενικός , κἀν ἐγώ μή νομίζω αὐτός ἀρρενικός εἰμί , καί πάλιν φυσικός αὐτός ἐνδείκνυμι ὅτι θηλυκός εἰμί , ἄν ἐγώ μή ἐθέλω .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.144
ἀλλὰ τὸ μὲν πρῶτον οὐκ ἂν εἴποιεν . πόθεν γὰρ γραμματικῇ παχύτητι διαγινώσκειν πότερον φύσει ἢ θέσει τὰ ὀνόματα , ἢ τίνα μὲν οὕτως τίνα δὲ ἐκείνως ; ὅτε οὐδὲ τοῖς ἐπʼ ἄκρον ἥκουσι φυσιολογίας εὐμαρὲς εἰπεῖν διὰ τὰς ἑκατέρωθεν ἰσολογίας . ἄλλως τε καὶ ἰσχυρὸς ἀντικάθηται τούτῳ λόγος ,
Lemmas: ἀλλά ὁ μέν πρῶτος οὐ εἄν εἶπον . πόθεν γάρ γραμματικός παχύτης διαγιγνώσκω πότερος φύσις ἢ θέσις ὁ ὄνομα , ἢ τίς μέν οὕτως τίς δέ ἐκείνως ; ὅτε οὐδέ ὁ ἐπί ἄκρος ἥκω φυσιολογία εὐμαρής εἶπον διά ὁ ἑκατέρωθεν ἰσολογία . ἄλλως τε καί ἰσχυρός ἀντικάθημαι οὗτος λόγος ,
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.145
πρὸς ὅν οὐδʼ εἰ καταπέλτην ὑπομένοιεν , φοασίν , οἱ γραμματικοὶ δυνήσονταί τι συνιδεῖν ἱκνούμενον . εἴπερ γὰρ φύσει τὰ ὀνόματα ἧν καὶ μὴ τῇ καθʼ ἕκαστον θέσει ἐσήμαινεν , ἐχρῆν πάντας πάντων ἀκούειν , Ἕλληνας βαρβάρων καὶ βαρβάρους Ἑλλήνων καὶ βαρβάρους βαρβάρων . οὐχὶ δέ γε τοῦτο · οὐκ ἄρα φύσει σημαίνει τὰ ὀνόματα .
Lemmas: πρός ὅς οὐδέ εἰμί καταπάλτης ὑπομένω , φοή , ὁ γραμματικός δύναμαι τίς συνοράω ἱκνέομαι . εἴπερ γάρ φύσις ὁ ὄνομα ἧμαι καί μή ὁ κατά ἕκαστος θέσις σημαίνω , χρή πᾶς πᾶς ἀκούω , Ἕλλην βάρβαρος καί βάρβαρος Ἕλλην καί βάρβαρος βάρβαρος . οὐ δέ γε οὗτος · οὐ ἄρα φύσις σημαίνω ὁ ὄνομα .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.146
ὥστε τοῦτο μὲν οὐκ ἐροῦσιν εἰ δʼ ὅτι φυσικῶς διαδείκνυσιν ἕκαστον ὄνομα ὅτι ἀρρενικόν ἐστιν ἢ θηλυκὸν ἢ οὐδέτερον , φασὶ τὰ μέν τοιάδε τὰ δὲ τοιαῦτα τυγχάνειν , ἴστωσαν λειότε - ρον αὑτοῖς τρίβοντες τὸν κλοιόν .
Lemmas: ὥστε οὗτος μέν οὐ εἴρω εἰμί δέ ὅτι φυσικός διαδείκνυμι ἕκαστος ὄνομα ὅτι ἀρσενικός εἰμί ἢ θηλυκός ἢ οὐδέτερος , φημί ὁ μέν τοιόσδε ὁ δέ τοιοῦτος τυγχάνω , οἶδα λειόω - ἀντίμοιρος ἑαυτοῦ τρίβω ὁ κλοιός .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.147
πάλιν γὰρ φήσομεν ὅτι τὸ φύσει κινοῦν ἡμᾶς ὁμοίως πάντας κινεῖ , καὶ οὐχ οὓς μὲν οὕτως οὕς δὲ ἐναντίως · οἷον φύσει τὸ πῦρ ἀλεαίνει , βαρ - βάρους Ἕλληνας ἰδιώτας ἐμπείρους , καὶ οὐχ Ἕλληνας μέν ἀλεαίνει βαρβάρους δὲ φύχει · καὶ ἡ χιὼν φύσει ψύ - χει , καὶ οὐ τινὰς μὲν ψύχει τινὰς δὲ θερμαίνει . ὥστε τὸ φύσει κινοῦν ὁμοίως τοὺς ἀπαραποδίστους ἔχοντας τὰς αἰσθήσεις κινεῖ .
Lemmas: πάλιν γάρ φημί ὅτι ὁ φύσις κινέω ἐγώ ὁμοίως πᾶς κινέω , καί οὐ ὅς μέν οὕτως ὅς δέ ἐναντίος · οἷος φύσις ὁ πῦρ ἀλεαίνω , βοιρ - βάρος Ἕλλην ἰδιώτης ἔμπειρος , καί οὐ Ἕλλην μέν ἀλεαίνω βάρβαρος δέ φύχει · καί ὁ χιών φύσις ψῦς - χέω , καί οὖον τις μέν ψύχω τις δέ θερμαίνω . ὥστε ὁ φύσις κινέω ὁμοίως ὁ ἀπαραπόδιστος ἔχω ὁ αἴσθησις κινέω .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.148
τὰ δὲ αὐτὰ ὀνόματα οὐ πᾶσίν ἐστι τὰ αὐτά , ἀλλὰ τοῖς μὲν ἀρρενικὰ τοῖς δὲ θηλυκὰ τοῖς δὲ οὐ - δέτερα · οἷον θηναῖοι μὲν τὴν στάμμινον λέγουσι θηλυ - κῶς , Πελοποννήσιοι δὲ τὸν στάμνον ἀρρενικῶς , καὶ οἱ μέν τὴν θόλον οἱ δέ τὸν θόλον , καὶ οἱ μὲν τὴν βῶλον οἱ δὲ τὸν βῶλον ,
Lemmas: ὁ δέ αὐτός ὄνομα οὖον πᾶς εἰμί ὁ αὐτός , ἀλλά ὁ μέν ἀρρενικός ὁ δέ θηλυκός ὁ δέ οὖον - δέτερα · οἷος θηναῖοι μέν ὁ στάμμινον λέγω θῆλυς - Κῶς , Πελοποννήσιος δέ ὁ στάμνος ἀρρενικός , καί ὁ μέν ὁ θόλος ὁ δέ ὁ θόλος , καί ὁ μέν ὁ βῶλος ὁ δέ ὁ βῶλος ,
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.149
καὶ οὐ διὰ τοῦτο οὖτοι ἢ ἐκεῖνοι λέγονται ἁμαρτάνειν · ἕκαστος γάρ , ὡς τεθεμάτικεν , οὕτω χρῆταμι . καὶ οἱ αὐτοὶ δὲ διαφόρως ταὐτὰ ὁτέ μέν ἀρρενικῶς ἐκ - φέρουσιν ὁτὲ δὲ θηλυκῶς , λέγοντες τὸν λιμόν καὶ τὴν λι - μόν . οὐκ ἄρα φύσει τῶν ὀνομάτων τὰ μέν ἀρρενικὰ τὰ δὲ θηλυκά , ἀλλὰ κατὰ θεματισμὸν τὰ μέν τοιαῦτα γίνε - ται τὰ δὲ τοιαῦτα .
Lemmas: καί οὖον διά οὗτος οὗτος ἢ ἐκεῖνος λέγω ἁμαρτάνω · ἕκαστος γάρ , ὡς θεματίζω , οὗτος χράω . καί ὁ αὐτός δέ διάφορος αὐτός ὁτέ μέν ἀρρενικός ἐκ - φέρω ὁτὲ δέ θηλυκός , λέγω ὁ λιμός καί ὁ λίαν - νυμφότιμον . οὐ ἄρα φύσις ὁ ὄνομα ὁ μέν ἀρρενικός ὁ δέ θηλυκός , ἀλλά κατά θεματισμός ὁ μέν τοιοῦτος γΐνω - ὁ ὁ δέ τοιοῦτος .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.150
καὶ μὴν εἶπερ φύσει τῶν ὀνομάτων ἦν τὰ μιέν ἀρρενικὰ τὰ δὲ θηλυκά , ὧφε〈ι〉λον αἱ ἀρρενικαὶ φύσεις ἀεί ποτε ἀρρενικοῖς ὀνόμασι προσαγορεύεσθαι καὶ αἱ θηλυκαὶ θηλυκοῖς καὶ αἱ μήτε ἀρρενικαὶ φύσεις μήτε [ αἱ ] θηλυκαὶ οὐδετέρως .
Lemmas: καί μήv εἰ φύσις ὁ ὄνομα εἰμί ὁ μιαίνω ἀρρενικός ὁ δέ θηλυκός , ὁφείλω ὁ ἀρρενικός φύσις ἀεί ποτός ἀρσενικός ὄνομα προσαγορεύω καί ὁ θηλυκός θηλυκός καί ὁ μήτε ἀρρενικός φύσις μήτε [ ὁ ] θηλυκός οὐδέτερος .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.151
οὐχὶ δὲ τοῦτο , ἀλλὰ καὶ τὰς ἀρ - ρενικὰς φύσεις θηλυκῶς καλοῦμεν καὶ τὰς θηλυκὰς ἀρρε - νικῶς καὶ τὰς οὐτε ἀρρενικὰς οὐτε θηλυκὰς ἤτοι ἀρρενι - κῶς ἢ θηλυκῶς , οὐχὶ δὲ οὐδετέρως · οἷον κόραξ μέν λέγε - ται ἀετός κώνωψ κάνθαρος σκορπίος μῦς ἀρρενικῶς καὶ ἐπὶ τοῦ θήλεος , καὶ πάλιν χελιδών χελώνη κορώνη ἀκρίς μυγαλῆ ἐμπίς καὶ ἐπὶ τοῦ ἄρρενος τὴν φύσιν θηλυκῶς ·
Lemmas: οὐ δέ οὗτος , ἀλλά καί ὁ ἀρ - ρενικαι φύσις θηλυκός καλέω καί ὁ θηλυκός Άρρε - νικάω καί ὁ οὐ ἀρρενικός οὐ θηλυκός ἤτοι ἀρρεν - Κῶς ἢ θηλυκός , οὐ δέ οὐδέτερος · οἷος κόραξ μέν λέγω - ὁ ἀετός κώνωψ κάνθαρος σκορπίος μῦς ἀρρενικός καί ἐπί ὁ θῆλυς , καί πάλιν χελιδών χελώνη κορώνη ἀκρίς μυγαλέη ἐμπίς καί ἐπί ὁ ἄρσην ὁ φύσις θηλυκός ·
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.152
ὡσαύτως δὲ κλίνη θηλυκῶς ἐπὶ τῆς μήτε ἄρρενος μήτε θηλείας τὴν φύσιν , καὶ στῦλος ἀρρενικῶς ἐπὶ τοῦ οὐδε - τέρου . τοίνυν εἰ φύσει οὐδέν ἐστιν ἀρρενικὸν θηλυκὸν ὄνομα , ζητῶ πῶς ὁ γραμματικὸς ἐπιλήψεται τοῦ διαστρό - φως λέγοντος ὁ χελιδών καὶ ἡ ἀετός . ἤτοι γὰρ ὡς φύσει τοῦ ὀνόματος τῆς χελιδόνος θηλυκοῦ ὄντος , ἐκείνου δὲ ἀρρενικὸν αὐτὸ τῷ ἄρθρῳ βιαζομένου γενέσθαι , ἢ ὡς τῆς κοινῆς συνηθείας θηλυκὸν αὐτὸ θεματισάσης ἀλλʼ οὐκ ἀρρενικόν .
Lemmas: ὡσαύτως δέ κλίνη θηλυκός ἐπί ὁ μήτε ἄρσην μήτε θῆλυς ὁ φύσις , καί στῦλος ἀρρενικός ἐπί ὁ οὐ - τέρας . τοίνυν εἰμί φύσις οὐδείς εἰμί ἀρρενικός θηλυκός ὄνομα , ζητέω πῶς ὁ γραμματικός ἐπιλαμβάνω ὁ διαστρό - φάος λέγω ὁ χελιδών καί ὁ ἀετός . ἤτοι γάρ ὡς φύσις ὁ ὄνομα ὁ χελιδών θηλυκός εἰμί , ἐκεῖνος δέ ἀρρενικός αὐτός ὁ ἄρθρον βιάζομαι γίγνομαι , ἢ ὡς ὁ κοινός συνήθεια θηλυκός αὐτός θεματίζω ἀλλά οὐ ἀρσενικός .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.153
ἀλλʼ εἰ μὲν ὡς φύσει θηλυκοῦ καθεστῶτος , ἐπεὶ οὐδὲν φύσει θηλυκόν ἐστι καθὼς παρεστήσαμεν , ἀδιάφορον τὸ ὅσον ἐπὶ τούτῳ ἐάν τε οὕτως ἐάν τε ἐκείνως ἐκφέρηται · εἰ δʼ ὡς ὑπὸ τῆς κοινῆς συνηθείας ἀντὶ θη - λυκοῦ θεματισθέν , γενήσεται τοῦ τε εὖ λεγομένου καὶ μὴ κριτήριον οὐχὶ τεχνικός τις καὶ γραμματικὸς λόγος ἀλλʼ ἡ ἄτεχνος καὶ ἀφελὴς τῆς συνηθείας παρατήρησις .
Lemmas: ἀλλά εἰμί μέν ὡς φύσις θηλυκός καθίστημι , ἐπεί οὐδείς φύσις θηλυκός εἰμί καθώς παρίστημι , ἀδιάφορος ὁ ὅσος ἐπί οὗτος ἐάν τε οὕτως ἐάν τε ἐκείνως ἐκφέρω · εἰμί δέ ὡς ὑπό ὁ κοινός συνήθεια ἀντί τίθημι - λύκος θεματίζω , γίγνομαι ὁ τε εὕω λέγω καί μή κριτήριον οὐ τεχνικός τις καί γραμματικός λόγος ἀλλά ὁ ἄτεχνος καί ἀφελής ὁ συνήθεια παρατήρησις .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.154
Τὰ δέ αὐτὰ ταῦτα μετακτέον καὶ ἐπὶ τὰ ἑνικὰ καὶ πληθυντικὰ τῶν ὀνομάτων . Πθῆναι γὰρ λέγονται πλη - θυντικῶς ἡ μία πόλις καὶ Πλαταιαί , καὶ πάλιν Θήβη ἑνι - κῶς καὶ Θῆβαι πληθυντικῶς , καὶ Μυκήνη καὶ Μυκῆναι . ῥηθήσεται δὲ ἐπιμελέστερον περὶ τῆς ἐν τούτοις ἀνωμα - λίας προβαινούσης τῆς ζητήσεως . Τὰ νῦν δέ ἐπεὶ καὶ ὑποδειγματικῶς κατωπτεύκαμεν τὴν ἐν τούτοις τῶν γραμματικῶν ἀκρίβειαν , φέρε κἀκεῖνο , πρὶν ἐπʼ ἄλλον τ[ρ]όπον ἀὶπελύεῖν , ἐξεατῖσυμεν ,
Lemmas: ὁ δέ αὐτός οὗτος μετακτέον καί ἐπί ὁ ἑνικός καί πληθυντικός ὁ ὄνομα . πέτομαι γάρ λέγω Πλῆ - θυντικῶς ὁ εἷς πόλις καί Πλάταια , καί πάλιν Θῆβαι ἐν - Κῶς καί Θῆβαι πληθυντικός , καί Μυκῆναι καί Μυκῆναι . εἴρω δέ ἐπιμελής περί ὁ ἐν οὗτος ἀνωμα - Λία προβαίνω ὁ ζήτησις . ὁ νῦν δέ ἐπεί καί ὑποδειγματικῶς κατοπτεύω ὁ ἐν οὗτος ὁ γραμματικός ἀκρίβεια , φέρω ἐκεῖνος , πρίν ἐπί ἄλλος τ[ρ]οπως ἀπολύω , ἐξεατῖσυμεν ,
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.155
ψημὶ δέ τίνα λόγον καλοῦσιν μέρη λόγου . Ἤτοι γμρ αὐτὴν τὴν σωματικιν ψωνιν ἐροῦσιν ἧ ἀσώ - ματον λεκτύν , διαφεέρον ταύτης . οὒτε δὲ τν φωνινέροῦσιν · ταύτης μὲν γὰρ ῥηθείσης πάντες ἀκούουσιν , Ἡλληνές τε καὶ βάρβαροι καὶ ἰδιῶται καὶ οἱ παιδείας ἐντός , τοῦ δέ λόγου καὶ τῶν τούτου μερῶν Ἕλληνες μόνοι καὶ οἱ τούτου ἔμπειροι . τοίνυν οὐχ ή φωνή ἐστιν ὁ λόγος καὶ μέρη λόγου . καὶ μὴν οὐδέ τὸ ἀσώματον λεκτόν .
Lemmas: ψημὶ δέ τίς λόγος καλέω μέρος λόγος . ἤτοι γμρ αὐτός ὁ σωματικός ψώνιο εἴρω ἧ Ἀσώ - μάω λεκτός , διαφέρω οὗτος . οὔτε δέ τ φωνινερους · οὗτος μέν γάρ εἴρω πᾶς ἀκούω , Ἕλλην τε καί βάρβαρος καί ἰδιώτης καί ὁ παιδεία ἐντός , ὁ δέ λόγος καί ὁ οὗτος μέρος Ἕλλην μόνος καί ὁ οὗτος ἔμπειρος . τοίνυν οὐ ή φωνή εἰμί ὁ λόγος καί μέρος λόγος . καί μήv οὐδέ ὁ ἀσώματος λεκτός .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.156
πῶς γὰρ ἀσώματον ἔτι ἔστι τι ἄλλο τοιοῦτο παρὰ τὸ σῶμα καὶ τὸ κενόν , πολλῆς | καὶ ἀνηνύτου γενομένης παρὰ τοῖς φιλοσόφοις περὶ αὐτοῦ διαμάχης ; εὶ μέν γὰρ κινεῖται , σῶμά ἐστιν τὸ γὰρ κινούμενον σῶμα · εἰ δέ μένει , δεχόμενον μὲν τὰ εἰς αὐτὸ φερόμενα σώματα καὶ μὴ ἀντιτυποῦν κενὸν γε - νήσεται , κενοῦ γὰρ ἴδιον τὸ μὴ ἀντιτυπεῖν , ἀντιτυποῦν δέ τοῖς εἰς αὐτὸ φερομένοις σῶμά ἐστιν , ἰδίωμα γὰρ σώμα - τος τὸ ἀντιτυπεῖν .
Lemmas: πῶς γάρ ἀσώματος ἔτι εἰμί τίς ἄλλος τοιοῦτος παρά ὁ σῶμα καί ὁ κενός , πολύς | καί ἀνήνυτος γίγνομαι παρά ὁ φιλόσοφος περί αὐτός διαμάχη ; εί μέν γάρ κινέω , σῶμα εἰμί ὁ γάρ κινέω σῶμα · εἰμί δέ μένω , δέχομαι μέν ὁ εἰς αὐτός φέρω σῶμα καί μή ἀντιτυπέω κενός γε - νέος , κενός γάρ ἴδιος ὁ μή ἀντιτυπέω , ἀντιτυπέω δέ ὁ εἰς αὐτός φέρω σῶμα εἰμί , ἰδίωμα γάρ σώμα - ὅς ὁ ἀντιτυπέω .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.157
ἄλλως τε ὁ λέγων ἀσώματόν τι λεκeτὸν ὑπάρχειν ἤτοι φάσει μόνον ἀρκούμενος λέγει ἢ ἀπόδει - ξιν παραλαμβάνων . ἀλλὰ φάσει μὲν ἀρκούμενος ἐν ἀντι - φάσει ἐπισχεθήσεται · ἀπόδειξιν δὲ παραλαμβάνων , ἐπεὶ καὶ αὐτὴ διʼ ἀναμφισβητήτων ὀφείλει λημμάτων προάγειν , τὰ δὲ λήμματά ἐστι λεκτά , προαρπάζων τὸ ζητούμενον ὡς ὁμολογούμενον ἄπιστος ἔσται .
Lemmas: ἄλλως τε ὁ λέγω ἀσώματος τίς λεκτός ὑπάρχω ἤτοι φάσις μόνος ἀρκέω λέγω ἢ ἀποδέω - Ξιν παραλαμβάνω . ἀλλά φάσις μέν ἀρκέω ἐν ἀντι - φάσις ἐπέχω · ἀπόδειξις δέ παραλαμβάνω , ἐπεί καί αὐτός διά ἀναμφισβήτητος ὀφείλω λῆμμα προάγω , ὁ δέ λῆμμα εἰμί λεκτός , προαρπάζω ὁ ζητέω ὡς ὁμολογέω ἄπιστος εἰμί .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.158
παρʼ ἣν αἰτίαν λοιπόν , εἰ μήτε ἡ φωνὴ λόγος ἐστὶ μήτε τὸ σημαινόμενον ὑπʼ αὐ - τῆς ἀσώματον λεκτόν , παρὰ δὲ ταῦτα νοεῖν οὐδὲν ἐνδέχε - ται , οὐδέν ἐστι λόγος . Ἔστω δὲ νῦν καὶ ὁ λόγος καὶ μέρη τούτου ὁπόσα θέ - λουσιν οἱ γραμματικοὶ ὑπάρχειν . ἀλλʼ εἰπάτωσάν γε ἡμῖν πῶς τὸν λόγον μερίζουσιν .
Lemmas: παρά ὅς αἴτιος λοιπός , εἰμί μήτε ὁ φωνή λόγος εἰμί μήτε ὁ σημαίνω ὑπό αὖος - ὁ ἀσώματος λεκτός , παρά δέ οὗτος νοέω οὐδείς ἐνδέχομαι - ὁ , οὐδείς εἰμί λόγος . ἔστω δέ νῦν καί ὁ λόγος καί μέρος οὗτος ὁπόσος ΘΕ - λοῦσις ὁ γραμματικός ὑπάρχω . ἀλλά λέγω γε ἐγώ πῶς ὁ λόγος μερίζω .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.159
Ἐπεὶ γαρ τὸν μερισμὸν τὸν τῶν ἐμ μέτρων ἐν δυσὶ μάλιστα τοῖς ἀναγκαιοτάτοις κεῖσθαι συμβέβηκεν , ἔν τε τῷ βαίνειν , τουτέστι τῇ εἰς τοὺς πόδας διανομῇ , καὶ ἐν τῇ εἰς τὰ τοῦ λόγου μέρη διαιρέσει , ἀκόλουθον μὲν ἂν ἧν τοῖς τελέως πρὸς αὐτοὺς ἀντιλέγουσιν ἑκάτερον κινεῖν , τόν τε τρόπον τοῦ βαίνειν , σκελίσαντας αὐτῶν ἄπαντας τοὺς οἷς βαίνουσι πόδας ὡς ἀνυπάρκτους , καὶ ἔτι τὸν τρόπον τῆς τῶν τοῦ λόγου μερῶν διανομῆς , δείξαντας τὸ ἀδύνατον τῆς διαιρέσεως .
Lemmas: ἐπεί γαρ ὁ μερισμός ὁ ὁ ἐν μέτρον ἐν δύο μάλιστα ὁ ἀναγκαῖος κεῖμαι συμβαίνω , ἐν τε ὁ βαίνω , τουτέστι ὁ εἰς ὁ πούς διανομή , καί ἐν ὁ εἰς ὁ ὁ λόγος μέρος διαίρεσις , ἀκόλουθος μέν εἄν ἧμαι ὁ τέλειος πρός αὐτός ἀντιλέγω ἑκάτερος κινέω , ὁ τε τρόπος ὁ βαίνω , σκελίζω αὐτός ἅπας ὁ ὅς βαίνω πούς ὡς ἀνύπαρκτος , καί ἔτι ὁ τρόπος ὁ ὁ ὁ λόγος μέρος διανομεύς , δείκνυμι ὁ ἀδύνατος ὁ διαίρεσις .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.160
ἀλλʼ ἐπεὶ κἀν τοῖς πρὸς τούς μουσικούς ( VI 60—67 ) προηγουμένως περὶ ποδῶν ζητοῦμεν , ἵνα μὴ προλαμβάνωμεν τὰ μελλήσοντα πρὸς ἐκείνους λέγεσναι ἢ μὴ δὶς τὰ αὐτὰ λέγωμεν , ταύτην μὲν τὴν ἀπορίαν εἰς τὸν δέοντα καιρὸν ὑπερθη σόμεθα , περὶ δέ τῆς διαιρέσεως τῶν τοῦ λόγου μερῶν σκεψώμεθα .
Lemmas: ἀλλά ἐπεί ἐν ὁ πρός ὁ μουσικός ( VI 60—67 ) προηγουμένως περί πούς ζητέω , ἵνα μή προλαμβάνω ὁ μέλλω πρός ἐκεῖνος λέγω ἢ μή δίς ὁ αὐτός λέγω , οὗτος μέν ὁ ἀπορία εἰς ὁ δήω καιρός ὑπερθέω σέο , περί δέ ὁ διαίρεσις ὁ ὁ λόγος μέρος σκέπτομαι .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.161
Ὁ οὖν μερίζων τινὰ στίχον τὰ μὲν ἀφαιρεῖ τὰ δὲ προσ - τίθησι , καὶ ἀφαμιρεῖ μὲν τὸ μῆνιν , εἰ τύχοι , χρίζων τοῦ παντὸς στίχου , καὶ πάλιν τὸ ἄειδε καὶ τὰ λοιπὰ μέρη , προστίθησι δὲ τοῖς κατὰ συναλοιφὴν ἐκφερομένοις , οἷον τῷ ‘αἶμʼ ἐμέωνʼ ( Hom . Ο 11 ) τὸ α , τὸ γὰρ πλῆρες ἦν ‘αἶμα ἐμέωνʼ , καὶ πάλιν τῷ ‘βῆ δʼ ἀκέωνʼ ( Hom . Α 34 ) τὸ ε , κατὰ γὰρ ἐκπλήρωσιν οὕτως εἶχε ‘βῆ δὲ ἀκέων.’ μηδενὸς μέντοι μήτε ἀφαμιρεῖσθαι δυναμένου ἀπό τινος μήτε προστίθεσθαί τινι πεφυκότος ἀδύνατος γίνεται ὁ κατὰ γραμματικὴν μερισμός .
Lemmas: ὁ οὖν μερίζω τις στίχος ὁ μέν ἀφαιρέω ὁ δέ προς - τίθημι , καί αφαμιρεω μέν ὁ μῆνις , εἰμί τυγχάνω , χρίζω ὁ πᾶς στίχος , καί πάλιν ὁ ἀείδω καί ὁ λοιπάς μέρος , προστίθημι δέ ὁ κατά συναλοιφή ἐκφέρω , οἷος ὁ αἶμα ἐμέω ( Hom . ὁ 11 ) ὁ ὅς , ὁ γάρ πλήρης εἰμί αἶμα ἐμέω , καί πάλιν ὁ βαίνω δέ ἀκέων ( Hom . Α 34 ) ὁ ε , κατά γάρ ἐκπλήρωσις οὕτως ἔχω βαίνω δέ ἀκέων μηδείς μέντοι μήτε αφαμιρεω δύναμαι ἀπό τις μήτε προστίθημι τις φύζω ἀδύνατος γίγνομαι ὁ κατά γραμματικός μερισμός .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.162
Τὸ δὲ ὅτι οὐδὲν οὐδενὸς ἀφαιρεῖται μάθοιμεν ἄν τὸν τρόπον τοῦτον . εἰ γὰρ ἀφαιρεῖταί τι ἀπό τινος , ἢ ὅλον ἀφʼ ὅλου ἀφαιρεῖται ἢ μέρος ἀπὸ μέρους ἢ ὅλον ἀπὸ μέρους ἤ μέρος ἀπὸ ὅλου . ὅλον μὲν οὖν ἀπὸ ὅλου οὐκ ἀφαι - ρεῖται ἑνὸς γὰρ ὑποκειμένου στίχου , εἰ ὅλον ἐστὶ τὸ ἀφαμμιρούμενον , ὅλον στίχον ἀφελοῦμεν . καὶ οὕτως εἰ μέν ἔτι μένοι ὁ στίχος ἀφʼ οὖ ἡ ἀφαίρεσις , οὐδὲ ὅλως ἔσται γεγονυῖά τις ἀφαίρεσις ἀπʼ αὐτοῦ πῶς γὰρ ἔτι μένειν οἷόν τέ ἐστι τὸ ὅλον , εἴπερ ἀφῄρηται ; εἰ δέ μὴ μένοι , δῆλον ὡς ἐκ τοῦ μὴ ὄντος οὐκ ἔστι πάλιν γεγονυῖα ἀφαί - ρεσις .
Lemmas: ὁ δέ ὅτι οὐδείς οὐδείς ἀφαιρέω μανθάνω ἄν ὁ τρόπος οὗτος . εἰμί γάρ ἀφαιρέω τίς ἀπό τις , ἢ ὅλος ἀπό ὅλος ἀφαιρέω ἢ μέρος ἀπό μέρος ἢ ὅλος ἀπό μέρος ἤ μέρος ἀπό ὅλος . ὅλος μέν οὖν ἀπό ὅλος οὐ ἁφή - ῥέω εἷς γάρ ὑπόκειμαι στίχος , εἰμί ὅλος εἰμί ὁ αφαμμιρεω , ὅλος στίχος ἀφαιρέω . καί οὕτως εἰμί μέν ἔτι μένω ὁ στίχος ἀπό οὖον ὁ ἀφαίρεσις , οὐδέ ὅλως εἰμί γίγνομαι τις ἀφαίρεσις ἀπό αὐτός πῶς γάρ ἔτι μένω οἷος τε εἰμί ὁ ὅλος , εἴπερ ἀφαιρέω ; εἰμί δέ μή μένω , δῆλος ὡς ἐκ ὁ μή εἰμί οὐ εἰμί πάλιν γίγνομαι ἁφή - ρεσις .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.163
ὥστε ὅλον ἀπὸ ὅλου οὐκ ἀφαιρεῖται . καὶ μὴν οὐδὲ ὅλον ἀπὸ μέρους · ἐν μέν γὰρ τῷ μέρει οὐκ ἐμπεριέχεται τὸ ὅλον , οἷον τῷ μῆνιν τὸ ‘〈μῆνιν 〉 ἄειδε θεὰ Πηληιάδεω Ἀχιλῆοςʼ , τὸ δὲ ἀφαμιρούμενον ὀφείλει ἐμπεριέχεσθαι τῷ τὴν ἀφαίρεσιν ἐπιδεχομένῳ . λείπεται ἄρα ἢ μέρος ἀφʼ ὅλου ἢ μέρος ἀπὸ μέρους ἀφαιρεῖσθαι . ἀλλὰ καὶ τοῦτʼ ἄπορον . τὸ γὰρ μῆνιν εἰ μὲν ἀφʼ ὅλου ἀφαμιρεῖται τοῦ στίχου , καὶ ἀπὸ αὐτοῦ ἀφαιρεῖται · σὺν αὐτῷ γὰρ ὅλος ὁ στίχος ἐνοεῖτο . καὶ ἄλλως , εἰ ἀφʼ ὅλου ἀφαμιρεῖται , τὸ δʼ ὅλον ἥν μῆνιν ἄειδε θεὰ Πηληιάδεω Ἀχιλῆοςʼ , ὥφειλεν ἠλαττῶσθαι καὶ |τὸ ʼἄειδε θεὰ Πηληιάδεω χιλῆος ʼ καὶ μὴ μένειν ἐν τῷ αὐτῷ , παντὸς τοῦ ἀφαίρεσιν ἐπιδεξαμέ - νου μὴ μένοντος ἐν ταὐτῷ .
Lemmas: ὥστε ὅλος ἀπό ὅλος οὐ ἀφαιρέω . καί μήv οὐδέ ὅλος ἀπό μέρος · ἐν μέν γάρ ὁ μέρος οὐ ἐν-περιέχω ὁ ὅλος , οἷος ὁ μῆνις ὁ ‘〈μῆνιν 〉 ἀείδω θεά Πηληϊάδης Ἀχιλῆοςʼ , ὁ δέ αφαμιρεω ὀφείλω ἐν-περιέχω ὁ ὁ ἀφαίρεσις ἐπιδέχομαι . λείπω ἄρα ἢ μέρος ἀπό ὅλος ἢ μέρος ἀπό μέρος ἀφαιρέω . ἀλλά καί οὗτος ἄπορος . ὁ γάρ μῆνις εἰμί μέν ἀπό ὅλος αφαμιρεω ὁ στίχος , καί ἀπό αὐτός ἀφαιρέω · σύν αὐτός γάρ ὅλος ὁ στίχος νοέω . καί ἄλλως , εἰμί ἀπό ὅλος αφαμιρεω , ὁ δέ ὅλος ὅς μῆνις ἀείδω θεά Πηληϊάδης Ἀχιλῆοςʼ , ὀφείλω ἐλασσόω καί τότος ἀείδω θεά Πηληϊάδης χιλή ʼ καί μή μένω ἐν ὁ αὐτός , πᾶς ὁ ἀφαίρεσις ἐπιδέχομαι - νόος μή Μένων ἐν αὐτός .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.164
ἐχρῆν δὲ καὶ αὐτὸ τὸ μῆνιν , ἀφʼ ὅλου ἐκείνου λαμβάνον τὴν ἀφαίρεσιν , ἔχειν τι ἐξ ἑκάστου τῶν ἐν ἐκείνῳ , ὅ πάλιν ἐστὶ ψεῦδος . εἰ οὖν μήτε ὅλον στίχον ἀπὸ στίχου δυνατὸν μερίζειν μήτε μέρος στίχου ἀπὸ μέρους μήτε ὅλον ἀπὸ μέρους μήτε μέρος ἀφʼ ὅλου , καὶ παρὰ ταῦτα οὐδὲν ἐνδέχεται ποιεῖν , ἀδύνα - τος τῷ γραμματικῷ ὀ μερισμός .
Lemmas: χρή δέ καί αὐτός ὁ μῆνις , ἀπό ὅλος ἐκεῖνος λαμβάνω ὁ ἀφαίρεσις , ἔχω τίς ἐκ ἕκαστος ὁ ἐν ἐκεῖνος , ὅς πάλιν εἰμί ψεῦδος . εἰμί οὖν μήτε ὅλος στίχος ἀπό στίχος δυνατός μερίζω μήτε μέρος στίχος ἀπό μέρος μήτε ὅλος ἀπό μέρος μήτε μέρος ἀπό ὅλος , καί παρά οὗτος οὐδείς ἐνδέχομαι ποιέω , ἀδύνα - ὅς ὁ γραμματικός ὁ μερισμός .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.165
Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἡ κατὰ τὰς συναλειπτικῶς ἐκφερομέ - νας λέξεις τινῶν πρόσθεσις οὐκ ἔσται . καὶ τοῦτʼ ἔσται σαφές , ἂν μὴ ἐπὶ συλλαβῶν ἢ σποιχείων χειρίζηται ὁ λόγος , ὧν μάλιστα τὰς προσθέσεις ἐν τοῖς μερισμοῖς ποιοῦνται οἱ γραμματικοί , ἀλλʼ ἐπὶ ὅλων λέξεων . ὑποκει - μένου τοίνυν ἡμιστιχίου τοῦ ‘δειδε θεὰ Πηληιάδεω Μχιλῆοςʼ ( ἔστω γὰρ πρὸς τὸ παρὸν τουτὶ ἡμιστίχιον , καὶ προσλαμβανέτω τὸ μῆνιν , ὥστε τὸ ἐξ ἀμφοτέρων ἡρωικὸν γίνεσθαι μέτρον ) ζητοῦμεν τίνι ἡ πρόσθεσις γί - νεται ·
Lemmas: οὖον μήv ἀλλά καί ὁ κατά ὁ συναλειπτικός ἐκφέρω - νάω λέγω τις πρόσθεσις οὐ εἰμί . καί οὗτος εἰμί σαφής , εἄν μή ἐπί συλλαβή ἢ σποιχεω χειρίζω ὁ λόγος , ὅς μάλιστα ὁ πρόσθεσις ἐν ὁ μερισμός ποιέω ὁ γραμματικός , ἀλλά ἐπί ὅλος λέξις . ὑποκει - μένω τοίνυν ημιστίχιο ὁ δείδω θεά Πηληϊάδης Μχιλῆοςʼ ( ἵστημι γάρ πρός ὁ πάρειμι οὗτος ἡμιστίχιον , καί προσλαμβάνω ὁ μῆνις , ὥστε ὁ ἐκ ἀμφότερος ἡρωϊκός γίγνομαι μέτρον ) ζητέω τίς ὁ πρόσθεσις γία - νω ·
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.166
ἤτοι γὰρ ἑαυτῷ τὸ μῆνιν προστίθεται ἢ τῷ πρου - ποκειμένῳ ἡμιστιχίῳ ἢ τῷ ἐξ ἀμφοτέρων ἀποτελεσθέντι ἡρωικῷ μέτρῳ . καὶ ἑαυτῷ μέν οὐκ ἂν προστεθείη · μὴ ὄν γὰρ ἕτερον ἑαυτοῦ καὶ μὴ διπλασιάζον ἑαυτὸ οὐκ ἂν λέγοιτο ἑαυτῷ προστίθεσθαι . τῷ δὲ προϋποκειμένῳ ἡμιστιχίῳ πῶς ἐνδέχεται ; ὅλῳ μέν γὰρ αὐτῷ προστιθέ - μενον καὶ αὐτὸ παρισαζόμενον ἐκείνῳ ἡμιστίχιον γενή - σεται ,
Lemmas: ἤτοι γάρ ἑαυτοῦ ὁ μῆνις προστίθημι ἢ ὁ πρώ - ποκειμαι ἡμιστίχιον ἢ ὁ ἐκ ἀμφότερος ἀποτελέω ἡρωϊκός μέτρον . καί ἑαυτοῦ μέν οὐ εἄν προστίθημι · μή εἰμί γάρ ἕτερος ἑαυτοῦ καί μή διπλασιάζω ἑαυτοῦ οὐ εἄν λέγω ἑαυτοῦ προστίθημι . ὁ δέ προυπόκειμαι ἡμιστίχιον πῶς ἐνδέχομαι ; ὅλος μέν γάρ αὐτός προστιθιέω - μένω καί αὐτός παρισάζω ἐκεῖνος ἡμιστίχιον γενή - σέτα ,
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.167
ταύτῃ τε ἀκολουθήσει καὶ τὸ μέγα ἡμιστίχιον λέ - γειν εἶναι βραχύ , βραχεῖ συνεξισούμενον τῷ μῆνιν , καὶ τὸ βραχὑ μέγα , μείζονι ἀντιπαρῆκον τῷ ἡμιστιχίῳ , εἴπερ τῷ παντὶ ἡμιστιχίῳ προστίθοιτο τὸ μῆνιν . 〈 εἰ δὲ μέρει αὐτοῦ , 〉 οἷον τῷ ἄειδε , καὶ εἰ μὲν μόνον αὐξήσει τὸ ἄειδε , τὸ δʼ ὅλον 〈 οὐκ αὐξήσει 〉 , οὐ ποιήσει στίχον . λεί πεται οὖν φάσκειν τῷ ἐξ ἀμφοῖν , αὐτοῦ τε τοῦ μῆνιν καὶ τοῦ προυποκειμένου ἡμιστιχίου , ἀποτελουμένῳ ἑξαμέτρῳ καὶ ἡρωικῷ στίχῳ προστίθεσθαι .
Lemmas: οὗτος τε ἀκολουθέω καί ὁ μέγας ἡμιστίχιον λεʹ - γειν εἰμί βραχύς , βραχύς συνεξισόω ὁ μῆνις , καί ὁ βραχύς μέγας , μείζων ἀντιπαρήκω ὁ ἡμιστίχιον , εἴπερ ὁ πᾶς ἡμιστίχιον προστίθημι ὁ μῆνις . 〈 εἰμί δέ μέρος αὐτός , 〉 οἷος ὁ ἀείδω , καί εἰμί μέν μόνος αὐξάνω ὁ ἀείδω , ὁ δέ ὅλος 〈 οὐ αὐξάνω 〉 , οὖον ποιέω στίχος . λείν πω οὖν φάσκω ὁ ἐκ ἄμφω , αὐτός τε ὁ μῆνις καί ὁ προυπόκειμαι ημιστίχιο , ἀποτελέω ἑξάμετρος καί ἡρωϊκός στίχος προστίθημι .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.168
ὃ τελέως ἦν ἀπίθανον τὸ γὰρ ἐπιδεχόμενον πρόσθεσιν προῦπόκειται τῆς προσθέσεως , οὐ μὴν τὸ γινόμενον ἐκ τῆς προσθέσεως προϋπόκειται ταύτης . οὐκ ἄρα οὖν τῷ γινομένῳ ἐκ τῆς προσθέσεως τοῦ μῆνιν ἑξαμέτρῳ στίχῳ προστίθεται τὸ μῆιν ὅτε μὲν γὰρ γίνεται ἡ πρόσθεσις , οὔπω ἑξάμετρός ἐστιν , ὅτε δὲ ἔστιν ἑξάμετρος , οὐκέτι γίνεται ἡ πρόσθεσις . πλὴν συν - ἤκται τὸ προκείμενον , καὶ μήτε προσθέσεως μήτε ἀφαιρέ - σεως οὔσης ἀναιρεῖται ὁ προειρημένος τοῦ μερισμοῦ τρόπος . Ἀλλὰ δὴ πάλιν τὴν ἐν τούτοις τῶν γραμματικῶν ἀκρίβειαν κατανοήσαντες , φέρε καὶ τῆς ἐν τῷ γράφειν αὐτῶν δυνάμεως ἀποπειραθῶμεν .
Lemmas: ὅς τέλειος εἰμί ἀπίθανος ὁ γάρ ἐπιδέχομαι πρόσθεσις προποιέω ὁ πρόσθεσις , οὖον μήv ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ πρόσθεσις προυπόκειμαι οὗτος . οὐ ἄρα οὖν ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ πρόσθεσις ὁ μῆνις ἑξάμετρος στίχος προστίθημι ὁ μιαίνω ὅτε μέν γάρ γίγνομαι ὁ πρόσθεσις , οὔπω ἑξάμετρος εἰμί , ὅτε δέ εἰμί ἑξάμετρος , οὐκέτι γίγνομαι ὁ πρόσθεσις . πλήν σῦς - ἄγω ὁ πρόκειμαι , καί μήτε πρόσθεσις μήτε ἀπαίρω - σέως εἰμί ἀναιρέω ὁ προερέω ὁ μερισμός τρόπος . ἀλλά δή πάλιν ὁ ἐν οὗτος ὁ γραμματικός ἀκρίβεια κατανοέω , φέρω καί ὁ ἐν ὁ γράφω αὐτός δύναμις ἀποπειράω .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.169
Π ὴν γὰρ ὀρθογραφίαν φασὶν ἐν τρισὶ κεῖσθαι τρόποις , ποσότητι ποιότητι μερισμῷ . ποσότητι μὲν οὖν , ὅταν ζη - τῶμεν εἰ ταῖς δοτικαῖς προσθετέον τὸ ι , καὶ εὐχάλινον καὶ εὐώδινας τῷ ι μόνον γραπτέον ἢ τῇ ει ποιότητι δέ , ὅταν σκεπτώμεθα πότερον διὰ τοῦ ζ γραπτέον ἐστὶ τὸ σμιλίον καὶ τὴν Σμύρναν ἢ διὰ τοῦ σ · μερισμῷ δέ , ἐπειδὰν διαπορῶμεν περὶ τῆς ὄβριμος λέξεως , πότερόν ποτε τὸ β τῆς δευτέρας ἐστὶ συλλαβῆς ἀρχὴ ἢ τῆς προηγουμένης πέρας , καὶ ἐπὶ τοῦ ριστίων ὀνόματος ποῦ τακτέον τὸ σ . πάλιν δʼ ἡ τοιαύτη τεχνολογία ,
Lemmas: Π ἐάν γάρ ὀρθογραφία φημί ἐν τρεῖς κεῖμαι τρόπος , ποσότης ποιότης μερισμός . ποσότης μέν οὖν , ὅταν ζῶ - τέῳ εἰμί ὁ δοτικός προσθετέον ὁ ι , καί εὐχάλινος καί εὐώδιν ὁ ι μόνος γραπτέος ἢ ὁ ει ποιότης δέ , ὅταν σκέπτομαι πότερος διά ὁ ζ γραπτέος εἰμί ὁ σμιλίον καί ὁ Σμύρνα ἢ διά ὁ Σ · μερισμός δέ , ἐπειδάν διαπορέω περί ὁ ὄβριμος λέξις , πότερον ποτός ὁ Β ὁ δύο εἰμί συλλαβή ἀρχή ἢ ὁ προηγούμενος πέρας , καί ἐπί ὁ ριστια ὄνομα ποῦ τακτέον ὁ Σ . πάλιν δέ ὁ τοιοῦτος τεχνολογία ,
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.170
ἵνα μηδὲν τῶν ἀπορωτέ - ρων κινῶμεν , μάταιος εἶναι φαίνεται , πρῶτον μὲν ἐκ τῆς διαφωνίας , ἔπειτα δὲ καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν ἀποτελεσμάτων . καὶ ἐκ μὲν τῆς διαφωνίας , ἐπείπερ οἱ τεχνικοὶ μάχονταί τε καὶ εἰς αἰῶνα μαχήσονται πρὸς ἀλλήλους , τῶν μὲν οὕτως τῶν δὲ ἐκείνως τὸ αὐτὸ γράφειν ἀξιούντων .
Lemmas: ἵνα μηδείς ὁ απορωτος - ῥόος κινέω , μάταιος εἰμί φαίνω , πρῶτος μέν ἐκ ὁ διαφωνία , ἔπειτα δέ καί ἐκ αὐτός ὁ ἀποτέλεσμα . καί ἐκ μέν ὁ διαφωνία , ἐπεί ὁ τεχνικός μάχομαι τε καί εἰς αἰών μάχομαι πρός ἀλλήλων , ὁ μέν οὕτως ὁ δέ ἐκείνως ὁ αὐτός γράφω ἀξιόω .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.171
ὅθεν καὶ οὕτως αὐτοὺς ἐρωτητέον . εἰ χρειώδης ἐστὶν ἡ περὶ ὀρθογραφίας τεχνο λογία τῷ βίῳ , ἐχρῆν ἡμᾶς τε καὶ ἕκα - στον τῶν διαφωνούντων περὶ αὐτῆς γραμματικῶν , ἀνε - πικρίτου ἀκμὴν καθεστώσης τῆς κατὰ ταύτην διαφω - νίας , παραποδίζεσθαι εἰς ὁ ἂν δέῃ γράφειν .
Lemmas: ὅθεν καί οὕτως αὐτός ἐρωτητέον . εἰμί χρειώδης εἰμί ὁ περί ὀρθογραφία τεχνο λόγιος ὁ βίος , χρή ἐγώ τε καί ἕκατι - στον ὁ διαφωνέω περί αὐτός γραμματικός , ἀνε - πικριτης ἀκμή καθίστημι ὁ κατά οὗτος διαφω - νία , παραποδίζω εἰς ὁ εἄν δήω γράφω .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.172
οὕτε δὲ ἡμῶν οὔτε τούτων ἕκαστος παραποδίζεται , ἀλλὰ συμφώνως πάντες τυγχάνουσι τῆς προθέσεως , ἅτε δὴ μὴ ἀπʼ ἐκεί - νης ἀλλʼ ἀπὸ κοινοτέρας τινὸς καὶ συμφώνου ὁρμώμενοι τριβῆς , καθʼ ἣν τὰ μὲν κατ᾿ ἀνάγκην ὀφείλοντα παρα - λαμβάνεσθαι στοιχεῖα πρὸς τὴν μήνυσιν τοῦ ὀνόματος πάντες παραλαμβάνουσι , καὶ οἱ γραμματικοὶ καὶ οἱ μὴ γραμματικοί , περὶ δὲ τῶν μὴ κατ᾿ ἀνάγκην ἀδιαφοροῦ - σιν . οὐκ ἄρα χρειώδης ἐστὶν ἡ περὶ ὀρθογραφίας παρὰ τοῖς γραμματικοῖς ὑφήγησις .
Lemmas: ἵημι δέ ἐγώ οὔτε οὗτος ἕκαστος παραποδίζω , ἀλλά σύμφωνος πᾶς τυγχάνω ὁ πρόθεσις , ἅτε δή μή ἀπό ἐκεῖ - νέος ἀλλά ἀπό κοινός τις καί σύμφωνος ὁρμάω τριβή , κατά ὅς ὁ μέν κατά ἀνάγκη ὀφείλω παρά - λαμβάνω στοιχεῖον πρός ὁ μήνυσις ὁ ὄνομα πᾶς παραλαμβάνω , καί ὁ γραμματικός καί ὁ μή γραμματικός , περί δέ ὁ μή κατά ἀνάγκη ἀδιάφορος - βρόχος . οὐ ἄρα χρειώδης εἰμί ὁ περί ὀρθογραφία παρά ὁ γραμματικός ὑφήγησις .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.173
ἀλλʼ ὁ μὲν ἀπὸ τῆς δια - φωνίας ἔλεγχος τοιοῦτος , ὁ δὲ ἀπὸ τῶν ἀποτελεσμάτων ἐμφανής . οὐδὲν γὰρ βλαπτόμεθα , ἐάν τε σὺν τῷ ι γράφω - μεν τὴν δοτικὴν πτῶσιν ἐάν τε μή , καὶ ἐάν τε διὰ τοῦ ο τὸ σμιλίον καὶ τὴν Σμύρναν ἐάν τε διὰ τοῦ ζ , καὶ ἐπὶ τοῦ ριστίων ὀνόματος ἐάν τε τῇ προηγουμένῃ συλλαβῇ τὸ σ προσμερίζωμεν ἐάν τε τῇ έμιφερομένῃ τοῦτο συντάτ - τωμεν .
Lemmas: ἀλλά ὁ μέν ἀπό ὁ διά - Φώνιας ἔλεγχος τοιοῦτος , ὁ δέ ἀπό ὁ ἀποτέλεσμα ἐμφανής . οὐδείς γάρ βλάπτω , ἐάν τε σύν ὁ ι γράφω - μέν ὁ δοτικός πτῶσις ἐάν τε μή , καί ἐάν τε διά ὁ ὁ ὁ σμιλίον καί ὁ Σμύρνα ἐάν τε διά ὁ ζ , καί ἐπί ὁ ριστια ὄνομα ἐάν τε ὁ προηγούμενος συλλαβή ὁ Σ προσμερίζω ἐάν τε ὁ ἐμφέρω οὗτος συντάσσω - τέῳ .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.174
εἰ μὲν γὰρ παρὰ τὸ διὰ τοῦ σ ἀλλὰ μὴ διὰ τοῦ ζ γράφειν τὸ σμιλίον οὐκέτι σμιλίον γίνεται ἀλλὰ δρέπανον , καὶ εἰ παρὰ [ τὸ σ ] τὸ τοῦ Ἀριστίων ὀνόματος οὕτως ἀλλὰ μὴ ἐκείνως συντάσσεσθαι τὸ σ [ ἢ ] ὁ Ἀριστίων , καθώς φησί τις τῶν χαριεντιζομένων , Δειπνίων γίνεται , ἥρμοζε μὴ ἀδιαφορεῖν . εἰ δʼ ὅπως ἂν ἔχῃ τὰ τῆς γραφῆς , τὸ σμιλίον 〈 ἐστὶ σμιλίον 〉 , ἐάν τε διὰ τοῦ σ ἐάν τε διὰ τοῦ ζ κατάρχηται , ὅ τε Ἀριστίων ἀεί ποτέ ἐστιν Ἀριστίων , ἐάν τε τῷ ι ἐάν τε τῷ τ τὸ σ προσμερίζωμεν , τίς χρεία τῆς πολλῆς καὶ ματαίας παρὰ τοῖς γραμματικοῖς περὶ τούτων μωρολογίας ς ;
Lemmas: εἰμί μέν γάρ παρά ὁ διά ὁ Σ ἀλλά μή διά ὁ ζ γράφω ὁ σμιλίον οὐκέτι σμιλίον γίγνομαι ἀλλά δρεπάνη , καί εἰμί παρά [ ὁ Σ ] ὁ ὁ Ἀριστίων ὄνομα οὕτως ἀλλά μή ἐκείνως συντάσσω ὁ Σ [ ἢ ] ὁ Ἀριστίων , καθώς φημί τις ὁ χαριεντίζομαι , δειπνίον γίγνομαι , ἁρμόζω μή ἀδιαφορέω . εἰμί δέ ὅπως εἄν ἔχω ὁ ὁ γραφεύς , ὁ σμιλίον 〈 εἰμί σμιλίον 〉 , ἐάν τε διά ὁ Σ ἐάν τε διά ὁ ζ κατάρχω , ὅς τε Ἀριστίων ἀεί ποτός εἰμί Ἀριστίων , ἐάν τε ὁ ι ἐάν τε ὁ τ ὁ Σ προσμερίζω , τίς χρεία ὁ πολύς καί μάταιος παρά ὁ γραμματικός περί οὗτος μωρολογία Σ ;
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.175
Κεφαλαιωδέστερον δὴ καὶ περὶ ὀρθογραφίας διεξιόν - τες , ἴδωμεν εἰς συμπλήρωσιν τῆς πρὸς τὸ τεχνικὸν μέ - ρος αὐ τῶν ἀντιρρήσεως πότερον ἔχουσί τινα πρὸς τὸ ἑλ - ληνίζειν συνεστῶσαν μέθοδον ἢ οὐδαμῶς .
Lemmas: κεφαλαιώδης δή καί περί ὀρθογραφία διεξέρχομαι - αἱρέω , ὁράω εἰς συμπλήρωσις ὁ πρός ὁ τεχνικός ἐγώ - ρος αὖος ὁ ἀντίρρησις πότερος ἔχω τις πρός ὁ ἑλ - ληνιζεω συνίστημι μέθοδος ἢ οὐδαμῶς .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.176
Ὅτι μὲν δεῖ τινα φειδὼ ποιεῖσθαι τῆς περὶ τὰς διαλέκ - τους καθαριότητος , αὐτόθεν συμφανές ὅ τε γὰρ ἕκάστοτε βαρβαρίζων καὶ σολοικίζων ὡς ἀπαίδευτος χλευάζεται , ὅ τε ἑλληνίζων ἱκανός ἐστι πρὸς τὸ σαφῶς ἅμα καὶ ἀκρι - βῶς παραστῆσαι τὰ νοηθέντα τῶν πραγμάτων . ἤδη δέ τοῦ ἑλληνισμοῦ δύο εἰσὶ διαφοραί · ὅς μέν γάρ ἐστι κεχω - ρισμένος τῆς κοινῆς ἡμῶν συνηθείας καὶ κατὰ γραμμα - τικὴν ἀναλογίαν δοκεῖ προκόπτειν , ὅς δὲ κατὰ τὴν ἑκά - στου τῶν ἓλλήνων συνήθειαν ἐκ παραπλασμοῦ καὶ τῆς ἐν ταῖς ὁμιλίαις παρατηρήσεως ἀναγόμενος .
Lemmas: ὅτι2 μέν δεῖ τις φειδώ ποιέω ὁ περί ὁ διαλέκ - ὁ καθαριότης , αὐτόθεν συμφανής ὅς τε γάρ ἑκάστοτε βαρβαρίζω καί σολοικίζω ὡς ἀπαίδευτος χλευάζω , ὅς τε ἑλληνίζω ἱκανός εἰμί πρός ὁ σαφῶς ἅμα καί ἄκρις - βοῦς παρίστημι ὁ νοέω ὁ πρᾶγμα . ἤδη δέ ὁ Ἑλληνισμός δύο εἰμί διαφορά · ὅς μέν γάρ εἰμί χέω - ρισμένος ὁ κοινός ἐγώ συνήθεια καί κατά γράμμα - τική ἀναλογία δοκέω προκόπτω , ὅς δέ κατά ὁ ἑκα - ἕκαστος ὁ Ἕλλην συνήθεια ἐκ παραπλασμός καί ὁ ἐν ὁ ὁμιλία παρατήρησις ἀνάγω .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.177
οἰον ὁ μὲν τῆς Ζεύς ὀρθῆς πτώσεως τὰς πλαγίους σχηματίζων τοῦ Ζεός τῷ Ζεῖ τὸν Eέα κατὰ τὸν πρότερον τοῦ ἑλληνισμοῦ χαρακτῆρα διαλέλεκται , ὁ δέ ἀφελῶς τοῦ Ζηνός λέγων καὶ τῷ Ζηνὶ καὶ 〈 τὸν 〉 Ζῆνα κατὰ τὸν δεύτερον καὶ συνη - θέστερον ἡμῖν . πλὴν δυοῖν ὄντων τῶν ἑλληνισμῶν εὔχρη - στον μέν εἶναί φαμεν τὸν δεύτερον διὰ τὰς προειρημένας αἰτίας , ἄχρηστον δέ τὸν πρῶτον διὰ τὰς λεχθησομένας .
Lemmas: οἷος ὁ μέν ὁ Ζεύς ὀρθός πτῶσις ὁ πλάγιος σχηματίζω ὁ Ζεύς ὁ Ζεύς ὁ ὅς κατά ὁ πρότερος ὁ Ἑλληνισμός χαρακτήρ διαλέγω , ὁ δέ ἀφελής ὁ Ζεύς λέγω καί ὁ Ζεύς καί 〈 ὁ 〉 Ζεύς κατά ὁ δύο καί συνίημι - θέστερον ἐγώ . πλήν δύο εἰμί ὁ Ἑλληνισμός εὔχρη - στον μέν εἰμί φημί ὁ δύο διά ὁ προερέω αἴτιος , ἄχρηστος δέ ὁ πρῶτος διά ὁ λέγω .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.178
ὥσπερ γὰρ ἐν πόλει νομίσματός τινος προχωροῦντος κατὰ τὸ ἐγχώριον δ μὲν τούτῳ στοιχῶν δύναται καὶ τὰς ἐν ἐκείνῃ τῇ πόλει διεξαγωγὰς ἀπαραποδίστως ποιεῖσθαι , ὁ δὲ τοῦτο μέν μὴ παραδεχόμενος ἄλλο δέ τι καινὸν χα - ράσσων ἑαυτῷ καὶ τούτῳ νομιστεύεσθαι θέλων μάταιος καθέστηκεν , οὕτω κἀν τῷ βίῳ ὁ μὴ βουλόμενος τῇ συνή - θως παραδεχθείσῃ , καθάπερ νομίσματι , ὁμιλίᾳ κατακο - λουθεῖν ἀλλʼ ἰδίαν αὑτῷ τέμνειν μανίας ἐγγύς ἐστιν .
Lemmas: ὥσπερ γάρ ἐν πόλις νόμισμα τις προχωρέω κατά ὁ ἐγχώριος δ μέν οὗτος στοῖχος δύναμαι καί ὁ ἐν ἐκεῖνος ὁ πόλις διεξαγωγή ἀπαραπόδιστος ποιέω , ὁ δέ οὗτος μέν μή παραδέχομαι ἄλλος δέ τίς καινός χάω - ῥάσσω ἑαυτοῦ καί οὗτος νομιστεύω ἐθέλω μάταιος καθίστημι , οὗτος ἐν ὁ βίος ὁ μή βούλομαι ὁ συνίημι - θώς παραδέχομαι , καθάπερ νόμισμα , ὁμιλία Κατάκος - λούω ἀλλά ἴδιος ἑαυτοῦ τέμνω μανία ἐγγύς εἰμί .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.179
διό - περ 〈 εὶ 〉 οἱ γραμματικοὶ ὑπισχνοῦνται τέχνην τινὰ τὴν καλουμένην ἀναλογίαν παραδώσειν , διʼ ἧς κατ’ ἐκεῖνον ἡμᾶς τὸν ἑλληνισμὸν ἀναγκάζουσι διαλέγεσθαι , ὑποδει - κτέον ὅτι ἀσύστατός ἐστιν αὕτη ἡ τέχνη,δεῖδέ τούς ὀρθῶς βουλομένους διαλέγεσθαι τῇ ἀτέχνῳ καὶ ἀφελεῖ κατὰ τὸν βίον καὶ τῇ κατὰ τὴν κοινὴν τῶν πολλῶν συνήθειαν πα - ρατηρήσει προσανέχειν .
Lemmas: διό - περ 〈 εί 〉 ὁ γραμματικός ὑπισχνέομαι τέχνη τις ὁ καλέω ἀναλογία παραδίδωμι , διά ὅς κατά ἐκεῖνος ἐγώ ὁ ἑλληνισμός ἀναγκάζω διαλέγω , ὑποδέω - κτέω ὅτι ἀσύστατος εἰμί οὗτος ὁ τέχνη,δεῖδέ ὁ ὀρθῶς βούλομαι διαλέγω ὁ ἄτεχνος καί ἀφαιρέω κατά ὁ βίος καί ὁ κατά ὁ κοινός ὁ πολύς συνήθεια πῃ - ρατηρήσει προσανέχω .
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.180
Εἴπερ οὖν ἔστι τις περὶ ἑλληνισμὸν τέχνη , ἤτοι ἔχει ἀρχὰς ἐφʼ αἷς συνέστηκεν ἢ οὐκ ἔχει . καὶ μὴ ἔχειν μὲν οὐκ ἄν φαῖεν οἱ γραμματικοί πᾶσα γὰρ τέχνη ἀπό τινος ἀρχῆς ὀφείλει συνίστασθαι . εἰ δὲ ἔχει , ἤτοι τεχνικὰς ταύ - τας ἔχει ἢ ἀτέχνους . καὶ εἰ μέν τεχνικάς , πάντως ἢ ἀφʼ ἑαυτῶν ἢ ἀπʼ ἄλλης τέχνης συνέστησαν , κἀκείνη πάλιν ἀπὸ τρίτης , καὶ ἡ τρίτη ἀπὸ τετάρτης , καὶ τοῦτ’ εἰς ἄπει - ρον , ὥστε ἄναρχον γιγνομένην τὴν περὶ ἑλληνισμὸν τέχ - νην μηδέ τέχνην ὑπάρχειν ·
Lemmas: εἴπερ οὖν εἰμί τις περί ἑλληνισμός τέχνη , ἤτοι ἔχω ἀρχή ἐπί ὅς συνίστημι ἢ οὐ ἔχω . καί μή ἔχω μέν οὐ ἄν φημί ὁ γραμματικός πᾶς γάρ τέχνη ἀπό τις ἀρχή ὀφείλω συνίστημι . εἰμί δέ ἔχω , ἤτοι τεχνικός ταῦ - ὅς ἔχω ἢ ἄτεχνος . καί εἰμί μέν τεχνικός , πάντως ἢ ἀπό ἑαυτοῦ ἢ ἀπό ἄλλος τέχνη συνίστημι , ἐκεῖνος πάλιν ἀπό τρίτος , καί ὁ τρίτος ἀπό τέταρτος , καί οὗτος εἰς ἄπειμι - ἀντίμοιρος , ὥστε ἄναρχος γίγνομαι ὁ περί ἑλληνισμός τέχ - νη μηδέ τέχνη ὑπάρχω ·
sextus-empiricus.adversus-mathematicos 1.181
εἰ δέ ἀτέχνους , οὐκ ἄλλαι τινές εὑρεθήσονται παρὰ τὴν συνήθειαν · ἡ ἄρα συνήθεια τοῦ τί τέ ἐστιν ἑλληνικὸν καὶ τί ἀνελλήνιστον γίνεται κριτήριον , καὶ οὐκ ἄλλη τις περὶ τὸν ἑλληνισμὸν τέχνη . ἄλλως τε ,
Lemmas: εἰμί δέ ἄτεχνος , οὐ ἄλλος τις εὑρίσκω παρά ὁ συνήθεια · ὁ ἄρα συνήθεια ὁ τίς τε εἰμί ἑλληνικός καί τίς ἀνελλήνιστος γίγνομαι κριτήριον , καί οὐ ἄλλος τις περί ὁ ἑλληνισμός τέχνη . ἄλλως τε ,