severus-imperator.fragmenta 3.2
Ἡγεῖτο δὲ Παιόνων πάντων ... Σεβῆρος ἀνὴρ τὸ μὲν γένος Λίβυς , ἐς δὲ τὴν τῶν πραγμάτων διοίκησιν γενναῖος ἅμα καὶ θυμοειδὴς , σκληρῷ τε βίῳ καὶ τραχεῖ ἐνειθισμένος , πόνοις δὲ ἀντέχων ῥᾷστα , νοῆσαί τε ὀξὺς , καὶ τὸ νοηθὲν ἐπιτελέσαι ταχύς . Οὗτος τοίνυν παρὰ τῶν ἀγγελλόντων πυνθανόμενος τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν μετέωρον φερομένην ἁρπάσαι ** , καταγνοὺς τοῦ μὲν ῥᾳθυμίαν , τοῦ δὲ δυσπραγίαν τῶν πραγμάτων ** . Ἀνέπειθε δὲ αὐτὸν ὀνείρατα τοιαύτην τινὰ ἐλπίδα ὑποσημαίνοντα , χρησμοί τε καὶ ὅσα εἰς πρόγνωσιν τῶν μελλόντων σύμβολα φαίνεται , ἅπερ πάντα ἀψευδῆ καὶ ἀληθῆ τότε πιστεύεται , ὅταν εἰς τὴν ἀπόβασιν εὐτυχηθῇ . Τὰ μὲν οὖν πολλὰ εἰς τὸ ῥηθὲν αὐτός τε συγγράψας ( συνέγραψεν ? Stephan . ) . ἐν τῷ καθ’ αὑτὸν βίῳ καὶ δημοσίαις ἀνέθηκεν εἰκόσι . Τὸ δ’ οὖν τελευταῖον καὶ μέγιστον , ὅπερ αὐτῷ καὶ τὴν ἐλπίδα πᾶσαν ὑπέφαινεν , ὄναρ οὐδ’ ἡμῖν παραλειπτέον . Κατὰ γὰρ καιρὸν ὃν ἀπηγγέλη Περτίναξ παραλαβὼν τὴν ἀρχὴν , μετὰ τὸ προελθεῖν καὶ θῦσαι ὁ Σεβῆρος καὶ τὸν ὑπὲρ τῆς Περτίνακος βασιλείας ὅρκον ἀφωσιώσασθαι , ἐπανελθὼν εἰς τὴν οἰκίαν , ἑσπέρας καταλαβούσης , εἰς ὕπνον κατηνέχθη , μέγαν δὲ καὶ γενναῖον ἵππον βασιλικοῖς φαλάροις κεκοσμημένον ᾠήθη βλέπειν , φέροντα ἐποχούμενον τὸν Περτίνακα διὰ μέσης τῆς ἐν Ῥώμῃ ἱερᾶς ὁδοῦ . Ἐπεὶ δὲ κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς ἀγορᾶς ἐγένετο , ἔνθα ἐπὶ τῆς δημοκρατίας πρότερον ὁ δῆμος συνιὼν ἐκκλησίαζεν , ᾠήθη τὸν ἵππον ἀποσεῖσαι μὲν τὸν Περτίνακα καὶ ῥῖψαι , αὑτῷ δὲ ἄλλως ( ἆσσον ? ) ἑστῶτι ὑποδῦναί τε αὐτὸν καὶ ἀράμενον ἐπὶ τοῖς νώτοις φέρειν τε ἀσφαλῶς καὶ στῆναι βεβαίως ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς μέσης , εἰς ὕψος ἄραντα τὸν Σεβῆρον , ὡς ὑπὸ πάντων ὁρᾶσθαί τε καὶ τιμᾶσθαι . Μένει δὲ καὶ εἰς ἡμᾶς ἐν ἐκείνῳ τῷ χωρίῳ ἡ τοῦ ὀνείρατος εἰκὼν μεγίστη χαλκοῦ πεποιημένη .
Lemmas: ἁγέομαι δέ Παίων πᾶς ... Σεβῆρος ἀνήρ ὁ μέν γένος Λίβυς , εἰς δέ ὁ ὁ πρᾶγμα διοίκησις γενναῖος ἅμα καί θυμοειδής , σκληρός τε βίος καί τραχύς ἐνεθίζω , πόνος δέ ἀντέχω ῥᾴδιος , νοέω τε ὀξύς , καί ὁ νοέω ἐπιτελέω ταχύς . οὗτος τοίνυν παρά ὁ ἀγγέλλω πυνθάνομαι ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή μετέωρος φέρω ἁρπάζω ** , καταγιγνώσκω ὁ μέν ῥᾳθυμία , ὁ δέ δυσπραγία ὁ πρᾶγμα ** . ἀναπείθω δέ αὐτός ὄνειρος τοιοῦτος τις ἐλπίς ὑποσημαίνω , χρησμός τε καί ὅσος εἰς πρόγνωσις ὁ μέλλω σύμβολον φαίνω , ὅς πᾶς ἀψευδής καί ἀληθής τότε πιστεύω , ὅταν εἰς ὁ ἀπόβασις εὐτυχέω . Τά μέν οὖν πολύς εἰς ὁ λέγω αὐτός τε συγγράφω ( συγγράφω ? Stephan . ) . ἐν ὁ κατά ἑαυτοῦ βίος καί δημόσιος ἀνατίθημι εἰκών . ὁ δέ οὖν τελευταῖος καί μέγας , ὅς αὐτός καί ὁ ἐλπίς πᾶς ὑποφαίνω , ὄναρ οὐδέ ἐγώ παραλείπω . Κατά γάρ καιρός ὅς ἀπαγγέλλω Περτίναξ παραλαμβάνω ὁ ἀρχή , μετά ὁ προέρχομαι καί θύω ὁ Σεβῆρος καί ὁ ὑπέρ ὁ Περτίναξ βασίλεια ὅρκος ἀφοσιόω , ἐπανέρχομαι εἰς ὁ οἰκία , ἑσπέρα καταλαμβάνω , εἰς ὕπνος καταφέρω , μέγας δέ καί γενναῖος ἵππος βασιλικός φάλαρα κοσμέω ἀηθέω βλέπω , φέρω ἐποχέομαι ὁ Περτίναξ διά μέσος ὁ ἐν Ῥώμη ἱερός ὁδός . ἐπεί δέ κατά ὁ ἀρχή Τῆς ἀγορά γίνομαι , ἔνθα ἐπί ὁ δημοκρατία πρότερος ὁ δῆμος συνέρχομαι ἐκκλησιάζω , ἀηθέω ὁ ἵππος ἀποσείω μέν ὁ Περτίναξ καί ῥίπτω , ἑαυτοῦ δέ ἄλλως ( ἆσσον ? ) ἵστημι ὑποδύνω τε αὐτός καί ἀράομαι ἐπί ὁ νῶτον φέρω τε ἀσφαλής καί ἵστημι βέβαιος ἐπί ὁ ἀγορά μέσος , εἰς ὕψος ἀείρω ὁ Σεβῆρος , ὡς ὑπό πᾶς ὁράω τε καί τιμάω . Μένω δέ καί εἰς ἐγώ ἐν ἐκεῖνος ὁ χωρίον ὁ ὁ ὄνειρος εἰκών μέγας χαλκός ποιέω .