severianus.de-tribus-pueris-olim-sub-auctore-joanne-chrysostomo 3
Ἀναγκαῖον δὲ μηδ’ ἐκεῖνο παραλιπεῖν ἀνεξέταστον , τίνος ἕνεκεν μὴ πᾶσαν ὁμοίως ἐμήνυσαν τὴν κτίσιν , ἀλλὰ κατὰ μέρος ἐξέθεντο τὴν δημιουργίαν . Ἤρκει γοῦν εἰπεῖν ὅσον εἰς ἀλήθειαν · Εὐλογεῖτε , πάντα τὰ ἔργα κυρίου , τὸν θεόν . ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐν χώρᾳ τῶν ἀσεβῶν τὸ μέγα τοῦτο θέατρον τῆς εὐσεβείας συνεκροτεῖτο , ἔδει παιδευθῆναι τοὺς Βαβυλωνίους , τίνα μέν εἰσι τὰ ποιήματα , τίς δὲ ὁ ποιητὴς τῶν ἁπάντων . Καὶ ἄρχονται μὲν ἀπὸ ἀγγέλων , καταλήγουσι δὲ εἰς ἀνθρώπους . Ἐνομίσθησαν ἄγγελοι θεοί · καὶ παρ’ Ἕλλησι μυθεύεται , ὅτι τούτους φησὶν οὓς προσκυνοῦμεν θεούς , ἄγγελοί εἰσι τοῦ μεγάλου θεοῦ . Ἵνα γὰρ παιδευθῶσιν οἱ ἄφρονες ὅτι οὐ τῶν προσκυνουμένων ἀλλὰ τῶν προσκυνούντων εἰσὶν οἱ ἄγγελοι , διὰ τοῦτο βοῶσιν · Εὐλογεῖτε , ἄγγελοι κυρίου , τὸν κύριον . Προσεκυνήθη ἥλιος καὶ σελήνη καὶ πᾶς ὁ τῶν ἀστέρων χορός . Διὰ τοῦτο καὶ τούτους παραλαμβάνουσιν εἰς τὴν τῶν ὕμνων προσκύνησιν . Εὐλογεῖτε , φησίν , ἥλιος καὶ σελήνη · εὐλογεῖτε , ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ , τὸν κύριον . Εἶτα μετὰ ταῦτα · Πᾶς ὄμβρος καὶ δρόσος τὸν κύριον . Τί οὖν βούλεται τὸ Πᾶς ὄμβρος καὶ δρόσος καὶ πάντα τὰ πνεύματα , καλὸν ἂν εἴη σκοπῆσαι . Γίνονται πολλάκις ἀνομβρίαι καὶ πνευμάτων βίαι ἄκαιροι · φιλοῦσι δὲ ἀεὶ οἱ τοῦ ψεύδους εὑρεταὶ καὶ τῇ ματαιότητι χαίροντες ὕλῃ τινὶ καὶ κακίᾳ ἀταξίας πάντα ἐπιγράφειν , οὐκ εἰδότες ὅτι οὐδὲν ἀδέσποτον , οὐδὲ ματαίως γεγενημένον , ἀλλ’ ὅτι ταῦτα πάντα οἰκονομεῖ ὁ θεός , καὶ πρὸς παιδείαν ἀνθρώπων καὶ πρὸς ἀποφυγὴν ἀσεβείας . Ἡ μὲν γὰρ εὐταξία τῶν ποιημάτων τὸν δημιουργὸν εἴωθε κηρύττειν , ἡ δὲ ἀταξία τὴν προσκύνησιν τῶν κτισμάτων ἀπαιτεῖ . Εἰ γὰρ ἦν θεῖόν τι καὶ σεβάσμιον ὁ ὄμβρος , ἢ τὰ πνεύματα , οὐκ ἂν ἠτάκτουν · τὸ γὰρ θεῖον ἀταξίαν οὐκ ἐπιδέχεται . Διὰ τοῦτο λέγουσι · Πᾶς ὄμβρος καὶ δρόσος καὶ πάντα τὰ πνεύματα τὸν κύριον . Προσεκυνήθησαν καὶ ὄμβροι καὶ ἄνεμοι , οἱ μὲν ὡς τροφεῖς , οἱ δὲ ὡς γεωργοὶ τῆς γῆς τῶν καρπῶν · προσεκυνήθη δὲ ἡ γῆ , καὶ οἱ ταύτης καρποὶ διαφόροις δαίμοσι προσεκληρώθησαν , τὴν μὲν ἄμπελον εἰπόντες δῶρον Διονύσου , τὴν δὲ ἐλαίαν τῆς Ἀθηνᾶς , καὶ ἄλλῳ ἄλλοι καρποί . Καὶ τοῦτο ὁ αὐτὸς λόγος τῆς ἀληθείας ἀσφαλιζόμενός φησιν , Εὐλογεῖτε , πάντα τὰ φυόμενα ἐν τῇ γῇ , τὸν κύριον . Αὐτὸς γάρ ἐστι πάντων τῶν φυέντων καὶ τῶν φυομένων δημιουργὸς καὶ δεσπότης . Εἶτα μετὰ τοῦτο ὄρη καὶ βουνοί . Ἆρ’ οὖν ἐκτός εἰσι τὰ ὄρη καὶ οἱ βουνοί ; Οὐδαμῶς . Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐν τοῖς βουνοῖς τὰ τῶν δαιμόνων μιαρὰ κατεσκεύαστο κἀκεῖ τὰ ἀγάλματα προσεκυνεῖτο , διὰ τοῦτό φησιν · Εὐλογεῖτε , ὄρη καὶ βουνοί , τὸν κύριον . Ἀλλ’ ὅμως μνημονεύσας τῶν βουνῶν , μέμνηται καὶ τῶν πηγῶν καὶ ποταμῶν καὶ θαλάσσης . Καὶ γὰρ καὶ αὐταὶ ἐθεοποιήθησαν · καὶ Νύμφας ἐκάλεσαν τὰς πηγάς , Ποσειδῶνα τὴν θάλασσαν , Σειρῆνάς τινας καὶ Νηρηΐδας . Ὅτι δὲ καὶ ποταμοὶ προσεκυνήθησαν , μαρτυρεῖ τὰ ἐν Αἰγύπτῳ μέχρι τῆς δεῦρο · ἔθυον τῇ ἀναβάσει τοῦ Νείλου , οὐ θεὸν αὐτὸν ἐπὶ τῇ φύσει θαυμάζοντες , ἀλλ’ αὐτὸ τὸ ὕδωρ ὡς θεὸν θεραπεύοντες . Διὰ τοῦτο καὶ ποταμοὺς καὶ πηγὰς καὶ θάλασσαν εἰς τὴν ὑμνῳδίαν καλοῦσιν . Εἶτα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὰ κτήνη · Οὐδὲ γὰρ ταῦτα θεοποιίας ἐκτός . Καὶ γὰρ ἀετὸς προσεκυνεῖτο , καὶ ἱέραξ · καὶ τὰ θηρία καὶ τὰ κτήνη καὶ τῇ τῶν θεῶν προσηγορίᾳ τετιμήκασιν Αἰγύπτιοι · καὶ τοσοῦτον ἴσχυσεν ἡ πλάνη , ὅτι καὶ ἀπὸ τῶν προσκυνουμένων ζῴων καὶ τὰς πόλεις ὠνόμασαν · καὶ λέγεται παρ’ αὐτοῖς κυνῶν καὶ προβάτων καὶ λύκων καὶ λεόντων . Ἀλλὰ μετὰ ταῦτα πάντα παράγεται λοιπὸν τὸ ἀνθρώπινον γένος . Εὐλογεῖτε , φησίν , υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων , τὸν κύριον . Τελευταῖον τάσσεται τὸ ἀνθρώπινον γένος , οὐ κατὰ τὴν ἀξίαν , ἀλλὰ διὰ τὴν δημιουργίαν . Εὐλογεῖτε , Ἰσραήλ , τὸν κύριον . Ὅπερ ἦν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς ἀνθρώπων ἐξαίρετον γένος , τοῦτο τοίνυν παράγει καὶ τὸ τηνικαῦτα ἐν τῷ ἔθνει πολλὰς ἐκτίθεται διαφοράς καὶ παράγει τοὺς ἱερέας τοῦ κυρίου εἰς ἔλεγχον τῶν ἱερέων τῶν ψευδωνύμων θεῶν . Εἶτά φησι · Δοῦλοι κυρίου . Εἶτα ἵνα μὴ δόξωσιν οἱ προελθόντες ταύτης τῆς χορείας ἀλλότριοι εἶναι , μετὰ τῶν ζώντων αὐτοὺς ἀριθμοῦσι παρὰ τῷ Θεῷ , λέγοντες · Εὐλογεῖτε , πνεύματα καὶ ψυχαὶ τῶν δικαίων , τὸν κύριον · εἶτα ὅσιοι καὶ ταπεινοὶ τῇ καρδίᾳ , τὸν κύριον . Διὰ τί ὁσίων καὶ ταπεινῶν μέμνηται ; Ἵνα δείξῃ , ὅτι ὁ θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάττεται , τοῖς δὲ ταπεινοῖς χάριν δίδωσι , τοὺς ἀλαζόνας ἔξω τῆς καμίνου κατέφλεγε , τοὺς ὁσίους καὶ ταπεινοὺς ἐν μέσῳ τοῦ πυρὸς διεφύλαξεν . Διὸ καὶ συνεχόρευσε τοῖς ἁγίοις τὸ πῦρ · μετὰ γὰρ πάντων καὶ αὐτὸ ὑμνεῖν προσετάχθη τὸν δημιουργόν · Εὐλογεῖτε , πῦρ καὶ καῦμα , τὸν κύριον · ἵνα παιδεύωνται οἱ Βαβυλώνιοι μάγοι , παρ’ οἷς τιμᾶται τὸ πῦρ , ὅτι τοῦτο οὐκ ἔστι τῶν προσκυνουμένων , ἀλλὰ τῶν προσκυνούντων . Ἀλλ’ ὅμως ἐπὶ τὸ τελευταῖον ἐλθόντες καταπαύσωμεν τὸν λόγον . Εὐλογεῖτε , φησίν , Ἀνανία , Ἀζαρία , Μισαήλ , τὸν κύριον . Τίς ἦν χρεία τοσούτων ταγμάτων ἠριθμημένων τῷ τελευταίῳ αὐτοὺς ὀνόματι προστεθῆναι ; αὐτοὶ γὰρ οὐκ ἦσαν ἐν τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ εὐλογήσαντες ; αὐτοὶ οὐκ ἦσαν τοῖς δούλοις τοῦ κυρίου συνηριθμημένοι , ὅτε ἔλεγον · Εὐλογεῖτε , δοῦλοι κυρίου , τὸν κύριον ; ἢ ὅτε ὅσιοι καὶ ταπεινοὶ τῇ καρδίᾳ , οὐ ἐν τοῖς ὁσίοις ἠριθμημένοι ; Τί οὖν βούλεται τὸ ἐκ προσθήκης εὐλογεῖτε , Ἀνανία , Ἀζαρία , Μισαήλ , τὸν κύριον ; Ἀλλ’ ἐπειδὴ ὑπερφυὲς ἦν θαῦμα , ἐπειδὴ παρὰ φύσιν ἀνθρωπίνην – Ἐν σώματι γὰρ τὴν κάμινον εἰσελθόντες κατεπάτησαν . – , ἵνα μή τις τῶν πεπλανημένων διὰ τὸ ξένον τοῦ θαύματος θεοὺς αὐτοὺς προσειπεῖν τολμήσειε , καὶ προσκυνεῖν οὕτω μᾶλλον δικαίως , ἢ τὸ πῦρ , τοὺς τοῦ πυρὸς περιγεγονότας , ἵνα μηδὲν τοιοῦτο πάθωσιν οἱ βλέποντες , διὰ τοῦτο μηνύουσι τὴν ἑαυτῶν δουλείαν , καὶ ὁμολογοῦσι τὴν προσκύνησιν , λέγοντες · Εὐλογεῖτε , Ἀνανία , Ἀζαρία , Μισαήλ , τὸν κύριον . Λέγεται δέ , ὅτι τὸν Δανιὴλ ὁ θεὸς διὰ τοῦτο οὐ συνεχώρησεν εἰς τὸ μαρτύριον τοῦτο παραληφθῆναι . Ἐπειδὴ γὰρ τὸ ὄναρ τοῦ βασιλέως ἡρμήνευσε , καὶ ὡς θεὸς ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ βασιλέως προσεκυνήθη καὶ ἐκλήθη Βαλτασὰρ τῷ ὀνόματι τοῦ θεοῦ τοῦ παρὰ Πέρσαις , ἵνα μὴ νομισθῇ διὰ τὸ ἐνεγκάμενον αὐτῷ ὄνομα τοῦ Βαλτασὰρ πεπαῦσθαι τοῦ πυρὸς τὴν ἐνέργειαν , οἰκονομεῖ θεὸς μὴ προαχθῆναι τὸν Δανιὴλ εἰς μέσον , ἵνα ἀκέραιον ᾖ τῆς εὐσεβείας τὸ θαῦμα . Καὶ ταῦτα μὲν εἰς τοσοῦτον . εἴη δ’ ἡμᾶς , εὐχαῖς καὶ πρεσβείαις τῶν μαρτυρησάντων , τὸν αὐτὸν ζῆλον ἀναλαβόντας , τῶν αὐτῶν ἐπαίνων ἀξιωθῆναι , καὶ τῆς αὐτῆς βασιλείας τυχεῖν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ἀναγκαῖος δέ μηδέ ἐκεῖνος παραλείπω ἀνεξέταστος , τίς ἕνεκα μή πᾶς ὅμοιος μηνύω ὁ κτίσις , ἀλλά κατά μέρος ἐκτίθημι ὁ δημιουργία . ἀρκέω γοῦν λέγω ὅσον εἰς ἀλήθεια · εὐλογέω , πᾶς ὁ έργο κύριος , ὁ θεός . ἀλλά ἐπεί ἐν χώρα ὁ ἀσεβής ὁ μέγας οὗτος θέατρον ὁ εὐσέβεια συγκροτέω , δέω παιδεύω ὁ Βαβυλώνιος , τίς μέν εἰμί ὁ ποίημα , τίς δέ ὁ ποιητής ὁ ἅπας . καί ἄρχω μέν ἀπό ἄγγελος , καταλήγω δέ εἰς ἄνθρωπος . νομίζω ἄγγελος θεός · καί παρά Ἕλλην μυθεύω , ὅτι οὗτος φημί ὅς προσκυνέω θεός , ἄγγελος εἰμί ὁ μέγας θεός . ἵνα γάρ παιδεύω ὁ ἄφρων ὅτι οὐ ὁ προσκυνέω ἀλλά ὁ προσκυνέω εἰμί ὁ ἄγγελος , διά οὗτος βοῦς · εὐλογέω , ἄγγελος κύριος , ὁ κύριος . προσεκυνηθω ἥλιος καί σελήνη καί πᾶς ὁ ὁ ἀστήρ χορός . Ζεύς οὗτος καί οὗτος παραλαμβάνω εἰς ὁ ὁ ὕμνος προσκύνησις . εὐλογέω , φημί , ἥλιος καί σελήνη · εὐλογέω , ἄστρον ὁ οὐρανός , ὁ κύριος . εἶτα μετά οὗτος · πᾶς ὄμβρος καί δρόσος ὁ κύριος . τις οὖν βούλομαι ὁ πᾶς ὄμβρος καί δρόσος καί πᾶς ὁ πνεῦμα , καλός ἄν εἰμί σκοπέω . γίγνομαι πολλάκις ἀνομβρία καί πνεῦμα βία ἄκαιρος · φιλέω δέ ἀεί ὁ ὁ ψεῦδος εὑρετής καί ὁ ματαιότης χαίρω ὕλη τις καί κακία ἀταξία πᾶς ἐπιγράφω , οὐ οἶδα ὅτι οὐδείς ἀδέσποτος , οὐδέ μάταιος γίγνομαι , ἀλλά ὅτι οὗτος πᾶς οἰκονομέω ὁ θεός , καί πρός παιδεία ἄνθρωπος καί πρός ἀποφυγή ἀσέβεια . ὁ μέν γάρ εὐταξία ὁ ποίημα ὁ δημιουργός εἴωθα κηρύσσω , ὁ δέ ἀταξία ὁ προσκύνησις ὁ κτίσμα ἀπαιτέω . εἰμί γάρ εἰμί θεῖος τίς καί σεβάσμιος ὁ ὄμβρος , ἢ ὁ πνεῦμα , οὐ ἄν ἀτακτέω · ὁ γάρ θεῖος ἀταξία οὐ ἐπιδέχομαι . Ζεύς οὗτος λέγω · πᾶς ὄμβρος καί δρόσος καί πᾶς ὁ πνεῦμα ὁ κύριος . Προσκυνέω καί ὄμβρος καί ἄνεμος , ὁ μέν ὡς τροφεύς , ὁ δέ ὡς γεωργός ὁ γῆ ὁ καρπός · προσκυνέω δέ ὁ γῆ , καί ὁ οὗτος καρπός διάφορος δαίμων προσκληρόω , ὁ μέν ἄμπελος λέγω δῶρον Διόνυσος , ὁ δέ ἐλαία ὁ Ἀθηνᾶ , καί ἄλλος ἄλλος καρπός . καί οὗτος ὁ αὐτός λόγος ὁ ἀλήθεια ἀσφαλίζω φημί , εὐλογέω , πᾶς ὁ φύω ἐν ὁ γῆ , ὁ κύριος . αὐτός γάρ εἰμί πᾶς ὁ φύω καί ὁ φύω δημιουργός καί δεσπότης . εἶτα μετά οὗτος ὄρος καί βουνός . ἆρα οὖν ἐκτός εἰμί ὁ ὄρος καί ὁ βουνός ; Οὐδαμῶς . ἀλλά ἐπεί ἐν ὁ βουνός ὁ ὁ δαίμων μιαρός κατασκευάζω ἐκεῖ ὁ ἄγαλμα προσκυνέω , διά τούτος φημί · εὐλογέω , ὄρος καί βουνός , ὁ κύριος . ἀλλά ὅμως μνημονεύω ὁ βουνός , μιμνήσκω καί ὁ πηγή καί ποταμός καί θάλασσα . καί γάρ καί αὐτός θεοποιέω · καί Νύμφη καλέω ὁ πηγή , Ποσειδῶν ὁ θάλασσα , Σειρήν τις καί Νηρῇς . Ὅτι δέ καί ποταμός προσκυνέω , μαρτυρέω ὁ ἐν Αἴγυπτος μέχρι ὁ δεῦρο · θύω ὁ ἀνάβασις ὁ Νεῖλος , οὐ θεός αὐτός ἐπί ὁ φύσις θαυμάζω , ἀλλά αὐτός ὁ ὕδωρ ὡς θεός θεραπεύω . Ζεύς οὗτος καί ποταμός καί πηγή καί θάλασσα εἰς ὁ ὑμνῳδία καλέω . εἶτα ὁ πετεινόν ὁ οὐρανός καί ὁ κτῆνος · οὐδέ γάρ οὗτος θεοποιΐα ἐκτός . καί γάρ ἀετός προσκυνέω , καί ἱέραξ · καί ὁ θηρίον καί ὁ κτῆνος καί ὁ ὁ θεός προσηγορία τιμάω Αἰγύπτιος · καί τοσοῦτος ἰσχύω ὁ πλάνη , ὅτι καί ἀπό ὁ προσκυνέω ζῷον καί ὁ πόλις ὀνομάζω · καί λέγω παρά αὐτός κύων καί πρόβατον καί λύκος καί λέων . ἀλλά μετά οὗτος πᾶς παράγω λοιπός ὁ ἀνθρώπινος γένος . εὐλογέω , φημί , υἱός ὁ ἄνθρωπος , ὁ κύριος . τελευταῖος τάσσω ὁ ἀνθρώπινος γένος , οὐ κατά ὁ ἄξιος , ἀλλά διά ὁ δημιουργία . εὐλογέω , Ἰσραήλ , ὁ κύριος . ὅς εἰμί ὁ ἐπί ὁ γῆ ἄνθρωπος ἐξαιρετός γένος , οὗτος τοίνυν παράγω καί ὁ τηνικαῦτα ἐν ὁ ἔθνος πολύς ἐκτίθημι διαφορά καί παράγω ὁ ἱερεύς ὁ κύριος εἰς ἔλεγχος ὁ ἱερός ὁ ψευδώνυμος θεός . εἶτα φημί · Δοῦλος κύριος . εἶτα ἵνα μή δοκέω ὁ προέρχομαι οὗτος ὁ χορεία ἀλλότριος ἔρχομαι , μετά ὁ ζάω αὐτός ἀριθμέω παρά ὁ θεός , λέγω · εὐλογέω , πνεῦμα καί ψυχή ὁ δίκαιος , ὁ κύριος · εἶτα ὅσιος καί ταπεινός ὁ καρδία , ὁ κύριος . Ζεύς τίς ὅσιος καί ταπεινός μιμνήσκω ; ἵνα δείκνυμι , ὅτι ὁ θεός ὑπερήφανος ἀντιτάσσω , ὁ δέ ταπεινός χάρις δίδωμι , ὁ ἀλαζών ἔξω ὁ κάμινος καταφλέγω , ὁ ὅσιος καί ταπεινός ἐν μέσος ὁ πυρός διαφυλάσσω . Διὸ καί συγχορεύω ὁ ἅγιος ὁ πῦρ · μετά γάρ πᾶς καί αὐτός ὑμνέω προστάσσω ὁ δημιουργός · εὐλογέω , πῦρ καί καῦμα , ὁ κύριος · ἵνα παιδεύω ὁ Βαβυλώνιος μάγος , παρά ὅς τιμάω ὁ πῦρ , ὅτι οὗτος οὐ εἰμί ὁ προσκυνέω , ἀλλά ὁ προσκυνέω . ἀλλά ὅμως ἐπί ὁ τελευταῖος ἔρχομαι καταπαύω ὁ λόγος . εὐλογέω , φημί , Ἀνανίας , Ἀζαρία , Μισαήλ , ὁ κύριος . Τῖς εἰμί χρεῖος τοσοῦτος τάγμα ἀριθμέω ὁ τελευταῖος αὐτός ὄνομα προστίθημι ; αὐτός γάρ οὐ ἥδω ἐν ὁ υἱός Ἰσραήλ εὐλογέω ; αὐτός οὐ ἥδω ὁ δοῦλος ὁ κύριος συναριθμέω , ὅτε λέγω · εὐλογέω , δοῦλος κύριος , ὁ κύριος ; ἢ ὅτε ὅσιος καί ταπεινός ὁ καρδία , οὐ ἐν ὁ ὅσιος αριθμημένος ; τις οὖν βούλομαι ὁ ἐκ προσθήκη εὐλογέω , Ἀνανίας , Ἀζαρία , Μισαήλ , ὁ κύριος ; ἀλλά ἐπεί ὑπερφυής εἰμί θαῦμα , ἐπεί παρά φύσις ἀνθρώπινος – ἐν σῶμα γάρ ὁ κάμινος εἰσέρχομαι καταπατέω . – , ἵνα μή τις ὁ πλανάω διά ὁ ξένος ὁ θαῦμα θεός αὐτός προσλέγω τολμάω , καί προσκυνέω οὕτως μᾶλλον δίκαιος , ἢ ὁ πῦρ , ὁ ὁ πυρός περιγίγνομαι , ἵνα μηδείς τοιοῦτος πάσχω ὁ βλέπω , διά οὗτος μηνύω ὁ ἑαυτοῦ δουλεία , καί ὁμολογέω ὁ προσκύνησις , λέγω · εὐλογέω , Ἀνανίας , Ἀζαρία , Μισαήλ , ὁ κύριος . λέγω δέ , ὅτι ὁ Δανιήλ ὁ θεός διά οὗτος οὐ συγχωρέω εἰς ὁ μαρτύριον οὗτος παραλαμβάνω . Ἐπειδή γάρ ὁ ὄναρ ὁ βασιλεύς ἑρμηνεύω , καί ὡς θεός ὑπό αὐτός ὁ βασιλεύς προσκυνέω καί καλέω Βαλτασάρ ὁ ὄνομα ὁ θεός ὁ παρά Πέρσης , ἵνα μή νομίζω διά ὁ φέρω αὐτός ὄνομα ὁ Βαλτασάρ παύω ὁ πυρός ὁ ἐνέργεια , οἰκονομέω θεός μή προάγω ὁ Δανιήλ εἰς μέσος , ἵνα ἀκέραιος εἰμί ὁ εὐσέβεια ὁ θαῦμα . καί οὗτος μέν εἰς τοσοῦτος . εἰμί δέ ἐγώ , εὐχή καί πρεσβεία ὁ μαρτυρέω , ὁ αὐτός ζῆλος ἀναλαμβάνω , ὁ αὐτός ἔπαινος ἀξιόω , καί ὁ αὐτηες͂ς βασίλεια τυγχάνω , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὅς ὁ δόξα καί ὁ κράτος εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .