severianus.de-tribus-pueris-olim-sub-auctore-joanne-chrysostomo 2
Καλῶς ἡρμήνευσε τὴν τῶν δαιμόνων προσκύνησιν , Πεσόντες προσκυνεῖτε . Ἀμήχανον τοὺς δαίμονας προσκυνοῦντας μὴ πεσεῖν μὲν εἰς ὄλεθρον , ἐκπεσεῖν δὲ τῆς ἀληθείας . Ἐὰν δὲ μή , φησί , προσκυνήσητε , αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἐμβληθήσεσθε εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρὸς τὴν καιομένην . Πάντως εἰ κάμινός ἐστι , δῆλον ὅτι πῦρ ἐστιν · εἰ δὲ πῦρ ἐστιν , δῆλον καὶ καιομένη · ἀλλὰ μεγαλύνει καὶ πλατύνει τὴν ἀπειλήν , ἵνα κάμψῃ τὴν γνώμην τῆς εὐσεβείας · Αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἐμβληθήσεσθε εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρὸς τὴν καιομένην . Καὶ φορητὰ μὲν μέχρι τούτου τὰ τῆς ἀλαζονείας . Ὅρα δὲ τί μετὰ ταῦτα προστίθησι · Καὶ τίς ἐστι θεός , ὃς ἐξελεῖται ὑμᾶς ἐκ τῶν χειρῶν μου ; Ἄλλος οὗτος Φαραώ · καὶ γὰρ ἐκεῖνος πρὸς τὸν Μωϋσῆν φησι · Τίς ἐστι θεός , οὗ ἐπακούσομαι ; Οὐκ οἶδα , φησὶν ὁ δυσσεβής , τὸν κύριον , καὶ τὸν λαὸν οὐκ ἐξαποστελῶ . Ὢ τῆς πολλῆς τῶν ἀνθρώπων ἀλαζονείας · ὢ τῆς μεγάλης τοῦ θεοῦ μακροθυμίας . Φθέγγεται ἄνθρωπος καὶ ἀνέχεται θεός · λαλεῖ ὁ πηλὸς καὶ μακροθυμεῖ ὁ πλαστουργός · φθέγγεται γλῶσσα σαρκίνη καὶ σπλαγχνίζεται ὁ τῶν ἀσωμάτων ἀγγέλων δεσπότης . Ὁ ποιῶν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα , καὶ τοὺς λειτουργοὺς αὐτοῦ πυρὸς φλόγα . Εὔκαιρον ἐπὶ τούτου μνησθῆναι Τί ἀλαζονεύεται γῆ καὶ σποδός ; Θέλεις θαυμάσαι θεοῦ μακροθυμίαν ; Ἐννόησον τὴν εἰς σὲ γενομένην ὕβριν · πῶς ἀφόρητός σοι εἶναι νενόμισται . Ὑβρίζεταί τις πολλάκις ὑπὸ οἰκέτου , καὶ εὐθέως τῆς ἐλευθερίας τὴν ὕβριν προβαλλόμενος , δίκην ἀπαιτεῖ τοῦ τολμήματος , ἀπαραιτήτῳ θανάτῳ κολάζων τὸν ὑβρίζοντα · ὑβρίζεται πάλιν τις ὑπὸ εὐτελοῦς καὶ ἰδιώτου , αὐτὸς ἐν ταῖς τοῦ κόσμου πολιτείαις ἐξεταζόμενος · καὶ εὐθέως ὑπὸ τῆς ὕβρεως δακνόμενος ἐπὶ τιμωρίαν σπεύδει , εἰς μὲν τὴν κοινὴν φύσιν καὶ τὸ πάντων ἰσότιμον οὐκ ἀφορῶν , εἰς δὲ τὴν περικειμένην ἀξίαν ἀποβλέπων , ἧς περιαιρεθείσης μίαν ἔστιν ἰδεῖν τὴν τοῦ γένους ἰσοτιμίαν , ὅτι πάντες ἐκ γῆς ἐπλάσθημεν καὶ εἰς γῆν διαλυόμεθα · μία δὲ ἡ ὁδὸς ἡ εἰς τὸν βίον , ἔξοδός τε ἴση . Ἐκ πηλοῦ , φησί , διήρτησαι σύ , ὡς κἀγώ . Ἀλλ’ ὁ μὲν πηλὸς τοιαύτην ἀπαιτεῖ παρὰ τῶν ὁμοτίμων τὴν ὑπεροχήν · ὁ δὲ θεὸς πάντων ὑπερέχων καὶ φύσει καὶ νόμῳ , καὶ τοσοῦτον ἀνώτερος ὤν , ὅσον ὑψηλότερον δεῖ νοεῖν τὸν ποιητὴν τῶν ποιημάτων , βλασφημούμενος καὶ ἐξουθενούμενος παρὰ τῶν ἀγνωμόνων , οὐ παροξύνεται μέν · ἀπαθὴς γάρ · τιμωρεῖται δὲ μικρὸν ὕστερον τοὺς ἐπιμένοντας τῇ ἀφροσύνῃ , διότι δικαστής ἐστιν ἀληθείας καὶ κριτὴς ἀδυσώπητος . Ἵνα μὴ ἀθρόως ἅπαντες οἱ ἁμαρτάνοντες ἐξολοθρεύωνται , ὑπερτίθεται τὴν τιμωρίαν , καὶ προσφέρει τὴν ἀνεξικακίαν , ἵνα ἐφελκύσηται πρὸς μετάνοιαν . Ἀλλ’ ἐπὶ τὸ προκείμενον ἐπανέλθωμεν . Ἐτόλμησεν εἰπεῖν ἄνθρωπος σάρκα περικείμενος · Τίς ἐστι θεός , ὃς ἐξελεῖται ὑμᾶς ἐκ τῶν χειρῶν μου ; Οἱ δὲ τρισμακάριοι παῖδες τούτων ἀκούσαντες οὐκ ἐξανέστησαν ἐν τῇ βλασφημίᾳ · σύντροφοι γὰρ ἦσαν καὶ αὐτοὶ τῆς θεοῦ μακροθυμίας · ἀλλὰ πρὸς τὰ τῆς ἀπιστίας ῥήματα πίστεως φωνὴν ἀναλαβόντες ἀντεφθέγγοντο τῷ τυράννῳ , νόμῳ τὴν ἀνομίαν ἐκλύοντες , καὶ ἐλευθερίᾳ δικαιοσύνης τὴν ἀπειλὴν τῆς ἀδικίας ἐκνικῶντες · Γνωστόν σοι ἔστω , βασιλεῦ , λέγοντες ὅτι τοῖς θεοῖς σου οὐ λατρεύομεν καὶ τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ , ᾗ ἔστησας , οὐ προσκυνοῦμεν . Παῦσαι τῆς ἀνοίας , ἄνθρωπε · αἰδέσθητι τὴν ἐφύβριστον τῆς εἰκόνος προσκύνησιν . Εἰ γὰρ σὺ τὴν εἰκόνα ἔστησας , πῶς προσκυνεῖς οἷς ἐποίησας ; τίνες τίνων ὀφείλουσιν εἶναι δημιουργοί , ἄνθρωποι θεοῦ ἢ θεὸς ἀνθρώπων ; Εἰ γὰρ ἀληθῶς θεοί , αὐτοῖς ἁρμόττει τὸ τῆς δημιουργίας ἀξίωμα · ἀλλ’ ὅπερ πολλάκις ἔφθημεν εἰπόντες , εἰ τέχνη μὴ προσῆν τοῖς ἀνθρώποις , Ἕλληνες θεοὺς οὐκ ἂν εἶχον · μᾶλλον δὲ κἀκείνῳ προσχῶμεν , ὅτι εἴ τις αἴσθησις ἦν τοῖς εἰδώλοις , αὐτοῖς ἔπρεπε προσκυνεῖν τοὺς ἀνθρώπους τοὺς ἐργαζομένους αὐτά . Νόμος γὰρ φύσεως τὸ ποίημα προσκυνεῖν τὸν πεποιηκότα , οὐ τὸν δημιουργὸν ὑποκύπτειν τῇ ἑαυτοῦ δημιουργίᾳ . Διὰ τοῦτο ἡμεῖς οἱ σύντροφοι τῆς εὐσεβείας θείῳ νόμῳ ἑπόμενοι τοῖς θεοῖς σου οὐ λατρεύομεν καὶ τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ , ᾗ ἔστησας , οὐ προσκυνοῦμεν · ἀλλ’ ἔστιν ὁ θεὸς ἐν οὐρανῷ , ὃς ἐξελεῖται ἡμᾶς ἐκ τῶν χειρῶν σου . Εἶτα ἵνα μὴ δόξωσιν ἢ τὸν θεὸν πειράζειν ἢ ἐλπίδι τοῦ ῥυσθήσεσθαι καταθαρρεῖν τοῦ πυρός , εὐθέως ἐπάγουσι · Καὶ ἐὰν μή , τουτέστι , κἂν μὴ ῥύσηται , ἀλλὰ συγχωρήσῃ κατακαῦσαι τὰ σώματα ἡμῶν τῷ πυρί , οὐδὲ οὕτως ἀφιστάμεθα τῆς εὐσεβείας · οὐ γὰρ ἐπὶ μισθῷ θεοσεβοῦμεν , ἀλλ’ εὐγνωμόνως τὴν ἀλήθειαν ὁμολογοῦμεν . Ὡς δὲ ταύτης ἤκουσε τῆς πίστεως τὴν ἐπαγγελίαν , πυροῦται μᾶλλον ὁ τύραννος καὶ κελεύει τὴν κάμινον ἑπταπλασίως ἐξαφθῆναι · ἔδει γὰρ τὸ ἀργύριον τὸ δοκιμώτατον ἑπταπλασίως καθαρθῆναι · Τὰ γὰρ λόγια κυρίου λόγια ἁγνά , ἀργύριον πεπυρωμένον δοκίμιον τῇ γῇ καὶ κεκαθαρισμένον ἑπταπλασίως . Διὸ ἑπταπλασίως ἡ κάμινος ἐξεκαύθη , ἵνα ἑπταπλασίως οἱ ἅγιοι καθαρθῶσιν . Ὅτι δὲ ἀργύριον κέκληνται οἱ τοῦ θεοῦ ἄνθρωποι , μνημόνευε Ἄργυρος πεπυρωμένος γλῶσσα δικαίου · καὶ Ἀργύριον ἀποδεδοκιμασμένον καλέσατε αὐτούς , ὅτι ἀπεδοκίμασεν αὐτοὺς ὁ θεός . Εἰ δὲ οἱ ἀτελεῖς ἀργύριον ἀδόκιμον , οἱ δὲ τετελειωμένοι δηλονότι ἀργύριόν εἰσι δοκιμώτατον · ὅσον γὰρ ἡ κάμινος ἐξήπτετο , τοσοῦτον ὁ τοῦ μαρτυρίου πόθος ἐλαμπρύνετο . Εἰσελθόντες γὰρ οἱ ἅγιοι τρεῖς οὗτοι παῖδες μετὰ πίστεως κατεπάτουν τὴν φλόγα , λεπτὸν ἀέρα καὶ ἔνδροσον ἐν αὐταῖς μέσαις ταῖς ἀκμαῖς τοῦ πυρὸς ἀναπνέοντες . Ὁ γὰρ πάντα ποιῶν καὶ μετασκευάζων ἤμβλυνε τοῦ πυρὸς τὴν θερμότητα , καὶ τὴν καυστικὴν αὐτοῦ ἐνέργειαν περιέκοψεν , ἐπαληθευούσης τῷ θαύματι τῆς ὑμνῳδίας ἐκείνης · Φωνὴ κυρίου διακόπτοντος φλόγα πυρός . Κεκοίμιστο μὲν τὸ πῦρ ἔνδον ἠρεμοῦν , οἱ δὲ ἅγιοι παῖδες ἐχόρευον , μονονουχὶ τῆς ἐπαγγελίας ἐκείνης ἀπολαύοντες , ἣν κἂν διαβαίνῃς φησὶ διὰ πυρός , μετὰ σοῦ εἰμι , καὶ φλὸξ οὐ κατακαύσει σε . Καὶ ἦν ἰδεῖν τὴν ἐπαγγελίαν δι’ ἔργων προχωροῦσαν . Οὐ γὰρ ἥψατο τῶν μελῶν τῶν ἁγίων τὸ πῦρ · οὐκ ἔφλεξεν ὀφθαλμούς , τοὺς ὀρθῶς βλέποντας πρὸς εὐσέβειαν , καὶ διὰ τῆς εὐκοσμίας τῶν ὁρωμένων τὸν κοσμοποιὸν ἐπιγνόντας · οὐκ ἠδίκησεν ἀκοὰς τὰς θείου νόμου πεπληρωμένας · οὐ προσῆλθε τῷ στόματι οὐδὲ τῶν χειλέων ἥψατο , τὰς ὑμνῳδοὺς αὐτῶν καὶ ὑμνογράφους γλώσσας δυσωπούμενον . Ἕκαστον τῶν ἁγίων μέλος εἶχε τὸ ἑαυτοῦ φυλακτήριον · αἱ χεῖρες τὴν τῶν εὐχῶν ἔκστασιν καὶ τὴν τῆς ἐλεημοσύνης μετάδοσιν · τὰ στήθη τὴν ἐνοικοῦσαν αὐτοῖς δύναμιν τῆς εὐσεβείας · κοιλία καὶ τὰ ὑπογάστρια μέλη τὴν τῆς σωφροσύνης ἄσκησιν · οἱ πόδες τὸν τῆς ἀρετῆς δρόμον . Καὶ τί δεῖ τὰ καθ’ ἕκαστον λέγοντα διατρίβειν ; Οὐδὲ γὰρ τριχῶν κατετόλμησε τὸ πῦρ διὰ τὸ μᾶλλον αὐτὰς εὐσεβείᾳ κεκαλύφθαι τιάρας · ἐφείσατο δὲ ἄρα καὶ τῆς ἐσθῆτος διὰ τὴν τῶν ἁγίων εὐσχημοσύνην . Τί οὖν ; Ἐπὶ τούτοις παρακελεύεται ὁ θεὸς τῶν Χαλδαίων ἐπιλαβέσθαι τὸ πῦρ καὶ ἵνα μὴ μαγείαν νομίσαντες ἀμαυροῦσθαι τοῦ πυρὸς τὴν ἐνέργειαν ἀμβλύνωσι τὴν δόξαν τῶν μαρτύρων καὶ συκοφαντήσωσι τὸ θαῦμα τῆς ἀληθείας , διὰ τοῦτο οἱ μὲν ἔνδον ἠρέμουν , τὸ δὲ πῦρ ἔξω τοὺς Χαλδαίους προσενέμετο , ἵνα ἀσφαλῶς πείσῃ τοὺς ὁρῶντας , ὅτι ἐπὶ τῶν ἁγίων οὐ τὴν ἑαυτοῦ φύσιν ἠγνόησεν , ἀλλὰ τὴν εὐσέβειαν ἐτίμησεν · ὥσπερ οἱ λέοντες ἐπὶ τοῦ λάκκου τὸν Δανιήλ . Οὕτως ἐντεῦθεν ἀγγελικὴν χορείαν ἀληθῶς συνεστήσαντο καὶ τὸν θεὸν ὕμνουν οἱ τρισμακάριοι παῖδες καὶ πᾶσαν τὴν κτίσιν , τήν τε ὑπερκόσμιον καὶ τὴν ἐν ὀφθαλμοῖς θεωρουμένην , εἰς ἕνα χορὸν ὑμνῳδίας συνήγαγον .
Lemmas: καλῶς ἑρμηνεύω ὁ ὁ δαίμων προσκύνησις , πίπτω προσκυνέω . ἀμήχανος ὁ δαίμων προσκυνέω μή πίπτω μέν εἰς ὄλεθρος , ἐκπίπτω δέ ὁ ἀλήθεια . ἐάν δέ μή , φημί , προσκυνέω , αὐτός ὁ ὥρα ἐμβάλλω εἰς ὁ κάμινος ὁ πυρός ὁ καίω . πάντως εἰμί κάμινος εἰμί , δῆλος ὅτι πῦρ εἰμί · εἰμί δέ πῦρ εἰμί , δῆλος καί καίω · ἀλλά μεγαλύνω καί πλατύνω ὁ ἀπειλή , ἵνα κάμπτω ὁ γνώμη ὁ εὐσέβεια · Αὐτή ὁ ὥρα ἐμβάλλω εἰς ὁ κάμινος ὁ πυρός ὁ καίω . καί φορητός μέν μέχρι οὗτος ὁ ὁ ἀλαζονεία . Όρα δέ τίς μετά οὗτος προστίθημι · καί τίς εἰμί θεός , ὅς ἐξαιρέω σύ ἐκ ὁ χείρ ἐγώ ; ἄλλος οὗτος Φαραώ · καί γάρ ἐκεῖνος πρός ὁ Μωϋσῆς φημί · Τῖς εἰμί θεός , ὅς ἐπακούω ; οὐ οἶδα , φημί ὁ δυσσεβής , ὁ κύριος , καί ὁ λαός οὐ ἐξαποστέλλω . ὤ ὁ πολύς ὁ ἄνθρωπος ἀλαζονεία · ὦ ὁ μέγας ὁ θεός μακροθυμία . φθέγγομαι ἄνθρωπος καί ἀνέχω θεός · λαλέω ὁ πηλός καί μακροθυμέω ὁ πλαστουργός · φθέγγομαι γλῶσσα σάρκινος καί σπλαγχνίζω ὁ ὁ ἀσώματος ἄγγελος δεσπότης . ὁ ποιέω ὁ ἄγγελος αὐτός πνεῦμα , καί ὁ λειτουργός αὐτός πυρός φλόγα . Εὔκαιρον ἐπί οὗτος μιμνήσκω Τι ἀλαζονεύομαι γῆ καί σποδός ; ἐθέλω θαυμάζω θεός μακροθυμία ; ἐννοέω ὁ εἰς σύ γίγνομαι ὕβρις · πῶς ἀφόρητος σύ ἔρχομαι νομίζω . ὑβρίζω τις πολλάκις ὑπό οἰκέτης , καί εὐθύς ὁ ἐλευθερία ὁ ὕβρις προβάλλω , δίκη ἀπαιτέω ὁ τόλμημα , ἀπαραίτητος θάνατος κολάζω ὁ ὑβρίζω · ὑβρίζω πάλιν τις ὑπό εὐτελής καί ἰδιώτης , αὐτός ἐν ὁ ὁ κόσμος πολιτεία ἐξετάζω · καί εὐθύς ὑπό ὁ ὕβρις δάκνω ἐπί τιμωρία σπεύδω , εἰς μέν ὁ κοινός φύσις καί ὁ πᾶς ἰσότιμος οὐ ἀφοράω , εἰς δέ ὁ περίκειμαι ἄξιος ἀποβλέπω , ὅς περιαιρέω εἷς εἰμί ὁράω ὁ ὁ γένος ἰσοτιμία , ὅτι πᾶς ἐκ γῆ πλάσσω καί εἰς γῆ διαλύω · εἷς δέ ὁ οὐδός ὁ εἰς ὁ βίος , ἔξοδος τε ἴσος . ἐκ πηλός , φημί , διαρτάω σῦς , ὡς ἐγώ . ἀλλά ὁ μέν πηλός τοιοῦτος ἀπαιτέω παρά ὁ ὁμότιμος ὁ ὑπεροχή · ὁ δέ θεός πᾶς ὑπερέχω καί φύσις καί νόμος , καί τοσοῦτος ἀνώτερος εἰμί , ὅσον ὑψηλός δέω νοέω ὁ ποιητής ὁ ποίημα , βλασφημέω καί ἐξουθενέω παρά ὁ ἀγνώμων , οὐ παροξύνω μέν · ἀπαθής γάρ · τιμωρέω δέ μικρός ὕστερον ὁ ἐπιμένω ὁ ἀφροσύνη , διότι δικαστής εἰμί ἀλήθεια καί κριτής ἀδυσώπητος . ἵνα μή ἀθρόος ἅπας ὁ ἁμαρτάνω ἐξολοθρεύω , ὑπερτίθημι ὁ τιμωρία , καί προσφέρω ὁ ἀνεξικακία , ἵνα ἐφέλκω πρός μετάνοια . ἀλλά ἐπί ὁ πρόκειμαι ἐπανέρχομαι . τολμάω λέγω ἄνθρωπος σάρκα περίκειμαι · Τῖς εἰμί θεός , ὅς ἐξαιρέω σύ ἐκ ὁ χείρ ἐγώ ; ὁ δέ τρισμακάριος παῖς οὗτος ἀκούω οὐ ἐξανίστημι ἐν ὁ βλασφημία · σύντροφος γάρ ἥδω καί αὐτός ὁ θεός μακροθυμία · ἀλλά πρός ὁ ὁ ἀπιστία ῥῆμα πίστη φωνή ἀναλαμβάνω ἀντιφθέγγομαι ὁ τύραννος , νόμος ὁ ἀνομία ἐκλύω , καί ἐλευθερία δικαιοσύνη ὁ ἀπειλή ὁ ἀδικία ἐκνικάω · Γνωστός σύ εἰμί , βασιλεύς , λέγω ὅτι ὁ θεός σύ οὐ λατρεύω καί ὁ εἰκών ὁ χρύσεος , ὅς ἵστημι , οὐ προσκυνέω . παύω ὁ ἄνοια , ἄνθρωπος · αἰδέομαι ὁ ἐφύβριστος ὁ εἰκών προσκύνησις . εἰ γάρ σύ ὁ εἰκών ἵστημι , πῶς προσκυνέω ὅς ποιέω ; τίς τίς ὀφείλω ἔρχομαι δημιουργός , ἄνθρωπος θεός ἢ θεός ἄνθρωπος ; εἰμί γάρ ἀληθῶς θεός , αὐτός ἁρμόζω ὁ ὁ δημιουργία ἀξίωμα · ἀλλά ὅς πολλάκις φθάνω λέγω , εἰμί τέχνη μή πρόσειμι ὁ ἄνθρωπος , Ἕλλην θεός οὐ ἄν ἔχω · μᾶλλον δέ ἐκεῖνος προσχέω , ὅτι εἰμί τις αἴσθησις εἰμί ὁ εἴδωλον , αὐτός πρέπω προσκυνέω ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐργάζομαι αὐτός . Νόμος γάρ φύσις ὁ ποίημα προσκυνέω ὁ ποιέω , οὐ ὁ δημιουργός ὑποκύπτω ὁ ἑαυτοῦ δημιουργία . Ζεύς οὗτος ἐγώ ὁ σύντροφος ὁ εὐσέβεια θεῖος νόμος ἕπομαι ὁ θεός σύ οὐ λατρεύω καί ὁ εἰκών ὁ χρύσεος , ὅς ἵστημι , οὐ προσκυνέω · ἀλλά εἰμί ὁ θεός ἐν οὐρανός , ὅς ἐξαιρέω ἐγώ ἐκ ὁ χείρ σύ . εἶτα ἵνα μή δοκέω ἢ ὁ θεός πειράω ἢ ἐλπίς ὁ ῥύομαι καταθαρσέω ὁ πῦρ , εὐθύς ἐπάγω · καί ἐάν μή , τουτέστι , κἀν μή ἐρύω , ἀλλά συγχωρέω κατακαίω ὁ σῶμα ἐγώ ὁ πῦρ , οὐδέ οὕτως ἀφίστημι ὁ εὐσέβεια · οὐ γάρ ἐπί μισθός θεοσεβέω , ἀλλά εὐγνώμων ὁ ἀλήθεια ὁμολογέω . ὡς δέ οὗτος ἀκούω ὁ πίστη ὁ ἐπαγγελία , πυρόω μᾶλλον ὁ τύραννος καί κελεύω ὁ κάμινος ἑπταπλάσιος ἐξάπτω · δέω γάρ ὁ ἀργύριον ὁ δόκιμος ἑπταπλάσιος καθαίρω · Τά γάρ λόγιος κύριος λόγιος ἁγνός , ἀργύριον πυρόω δοκίμιος ὁ γῆ καί καθαρίζω ἑπταπλάσιος . Διὸ ἑπταπλάσιος ὁ κάμινος ἐκκαίω , ἵνα ἑπταπλάσιος ὁ ἅγιος καθαίρω . ὅτι δέ ἀργύριον καλέω ὁ ὁ θεός ἄνθρωπος , μνημονεύω Ἄργυρος πυρόω γλῶσσα δίκαιος · καί ἀργύριον ἀποδοκιμάζω καλέω αὐτός , ὅτι ἀποδοκιμάζω αὐτός ὁ θεός . εἰμί δέ ὁ ἀτελής ἀργύριον ἀδόκιμος , ὁ δέ τελειόω δηλονότι ἀργύριον εἰμί δόκιμος · ὅσον γάρ ὁ κάμινος ἐξάπτω , τοσοῦτος ὁ ὁ μαρτύριον πόθος λαμπρύνω . εἰσέρχομαι γάρ ὁ ἅγιος τρεῖς οὗτος παῖς μετά πίστη καταπατέω ὁ φλόγα , λεπτός αέρας καί ἔνδροσος ἐν αὐτός μέσος ὁ ἀκμή ὁ πυρός ἀναπνέω . ὁ γάρ πᾶς ποιέω καί μετασκευάζω ἀμβλύνω ὁ πυρός ὁ θερμότης , καί ὁ καυστικός αὐτός ἐνέργεια περικόπτω , ἐπαληθεύω ὁ θαῦμα ὁ ὑμνῳδία ἐκεῖνος · φωνή κύριος διακόπτω φλόγα πῦρ . κεκοιμιστος μέν ὁ πῦρ ἔνδον ἠρεμέω , ὁ δέ ἅγιος παῖς χορεύω , μονονού ὁ ἐπαγγελία ἐκεῖνος ἀπολαύω , ὅς κἀν διαβαίνω φημί διά πῦρ , μετά σύ εἰμί , καί φλόξ οὐ κατακαίω σύ . καί εἰμί ὁράω ὁ ἐπαγγελία διά ἔργον προχωρέω . οὐ γάρ ἅπτω ὁ μέλος ὁ ἅγιος ὁ πῦρ · οὐ φλέγω ὀφθαλμός , ὁ ὀρθός βλέπω πρός εὐσέβεια , καί διά ὁ εὐκοσμία ὁ ὁράω ὁ κοσμοποιός ἐπιγιγνώσκω · οὐ ἀδικέω ἀκοή ὁ θεῖος νόμος πληρόω · οὐ προσέρχομαι ὁ στόμα οὐδέ ὁ χεῖλος ἅπτω , ὁ ὑμνῳδός αὐτός καί ὑμνογράφος γλῶσσα δυσωπέω . ἕκαστος ὁ ἅγιος μέλος ἔχω ὁ ἑαυτοῦ φυλακτήριον · ὁ χείρ ὁ ὁ εὐχή ἔκστασις καί ὁ ὁ ἐλεημοσύνη μετάδοσις · ὁ στῆθος ὁ ἐνοικέω αὐτός δύναμις ὁ εὐσέβεια · κοιλία καί ὁ ὑπογάστριον μέλος ὁ ὁ σωφροσύνη ἄσκησις · ὁ πούς ὁ ὁ ἀρετή δρόμος . καί τίς δέω ὁ κατά ἕκαστος λέγω διατρίβω ; οὐδέ γάρ θρίξ κατατολμάω ὁ πῦρ διά ὁ μᾶλλον αὐτός εὐσέβεια καλύπτω τιάρα · φείδομαι δέ ἄρα καί ὁ ἐσθής διά ὁ ὁ ἅγιος εὐσχημοσύνη . τις οὖν ; ἐπί οὗτος παρακελεύομαι ὁ θεός ὁ Χαλδαῖος ἐπιλαμβάνω ὁ πῦρ καί ἵνα μή μαγεία νομίζω ἀμαυρόω ὁ πυρός ὁ ἐνέργεια ἀμβλύνω ὁ δόξα ὁ μάρτυς καί συκοφαντέω ὁ θαῦμα ὁ ἀλήθεια , διά οὗτος ὁ μέν ἔνδον ἠρεμέω , ὁ δέ πῦρ ἔξω ὁ Χαλδαῖος προσφέρω , ἵνα ἀσφαλής πείθω ὁ ὁράω , ὅτι ἐπί ὁ ἅγιος οὐ ὁ ἑαυτοῦ φύσις ἀγνοέω , ἀλλά ὁ εὐσέβεια τιμάω · ὥσπερ ὁ λέων ἐπί ὁ λάκκος ὁ Δανιήλ . οὕτως ἐντεῦθεν ἀγγελικός χορεία ἀληθῶς συνίστημι καί ὁ θεός ὑμνέω ὁ τρισμακάριος παῖς καί πᾶς ὁ κτίσις , ὁ τε ὑπερκόσμιος καί ὁ ἐν ὀφθαλμός θεωρέω , εἰς εἷς χορός ὑμνῳδία συνάγω .