severianus.de-caeco-nato-olim-sub-auctore-joanne-chrysostomo 6
Αἰσχυνέσθωσαν λοιπὸν οἱ Ἀρειανοὶ καὶ ἀκουέτωσαν τί ὁ λῃστὴς λέγει · Κύριε , μνήσθητί μου , ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου . Ὁ λῃστὴς βλέπει ἐσταυρωμένον καὶ κύριον ὁμολογεῖ · ὁ αἱρετικὸς ὁμολογεῖ σύνθρονον τοῦ πατρὸς καὶ ὡς κτίσμα βλασφημεῖ . Μνήσθητί μου , κύριε , ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου . Ἤθελόν τινα εἰπεῖν πρὸς τὸν λῃστήν · Μνησθείη σου ὁ Χριστός , τί ἄξιον ποιήσαντος ; Ὅτι ἐφόνευσας ; ὅτι ἐσύλησας ; λέγεις γάρ · Μνήσθητί μου , ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου . Ἀλλὰ μή τις νομιζέτω , ὅτι κατὰ χάριν μόνον ἔσωσε τὸν λῃστὴν ὁ Χριστός , ἀλλὰ κατὰ ὀφειλὴν ἐχρεωστεῖτο αὐτῷ . Ποῖον χρέος ; φησίν · ὅτι ἐδικαιοπράγησεν ; ἐλεημοσύνας ἔδωκεν ; τὰ ἴδια ἐμέρισεν , ἐνήστευσεν , ἠγρύπνησεν ; ἐποίησε πρᾶγμα , ὃ μηδεὶς ἄλλος ; Ἀλλ’ ὅτι ἐπίστευσε τῷ θεῷ ; Καὶ προφῆται ἐπίστευσαν τῷ θεῷ , καὶ πατριάρχαι ἐπίστευσαν , ὑμνογράφοι ἐπίστευσαν , ἀπόστολοι , κήρυκες , μάρτυρες · ἀλλ’ οὗτοι πάντες ἐν δόξῃ θεασάμενοι τὸν θεόν , οὗτος δὲ ἐν ὕβρει . Ἀλλὰ στῆσον μυρίους οἰκέτας δουλεύοντας δεσπότῃ , ὅτε ὁ δεσπότης ἐστὶν ἐν εὐπραγίᾳ καὶ τιμῇ · καὶ ἕνα δοῦλον ἐν καιρῷ πειρασμοῦ καὶ θλίψεως καὶ φυγῆς , οὐκ ἀναχωροῦντα τοῦ ἰδίου δεσπότου · ἐκείνους δὲ τοὺς μυρίους δούλους ἐν τῷ τοῦ πειρασμοῦ καιρῷ καὶ τῆς φυγῆς καταλιπόντας τὸν δεσπότην καὶ ὑποχωρήσαντας · ἆρά γε οὗτοι οἱ δοῦλοι οἱ ἐν εὐπραγίᾳ τὸν δεσπότην ἐν τῷ καιρῷ τοῦ πειρασμοῦ καταλιπόντες , ὅμοιοι εἶναι δύνανται τοῦ ἐν δυσπραγίᾳ τῷ δεσπότῃ ἀκολουθήσαντος ; Οὐδαμῶς . Ἐπίστευσε Πέτρος , ἀλλ’ ἰδὼν νεκροὺς ἐγείραντα , τὴν δόξαν αὐτοῦ θεασάμενος ἐπίστευσεν · ἐπίστευσε Παῦλος , ἀλλ’ ἰδὼν φῶς οὐρανόθεν , καὶ τὰς μὲν σωματικὰς ὄψεις πηρώσαντα , τὰ δὲ ψυχικὰ ὄμματα φωτίσαντα · ἐπίστευσεν Ἀβραάμ , ἀλλὰ θεασάμενος ὄψιν θεϊκήν · Ἡσαΐας ἐπίστευσεν , ἀλλ’ ἰδὼν αὐτὸν καθήμενον ἐπὶ θρόνου ὑψηλοῦ καὶ τὰ χερουβὶμ κύκλῳ αὐτοῦ . Ὅλοι εἶδον , ἀλλ’ ἐν δόξῃ · οὗτος δὲ ἐν ὕβρει · διὸ καὶ ἔκραζε · Μνήσθητί μου , κύριε , ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου . Ἀπὸ τῶν κατ’ ἐμὲ ὀφείλετέ μοι εἰπεῖν · διὰ τί λέγεις ; Ὅτι ἁμαρτωλός εἰμι καὶ φονεύς · λῃστὴς μέχρι τῆς ὥρας ταύτης · πολλά μου τὰ κακά , ὁμολογῶ , ἀλλ’ ἔχω ἐν τῇ διανοίᾳ μου πίστιν κεκρυμμένην , ἣν οὐδεὶς οἶδεν , εἰ μὴ ὁ δεσπότης μόνος ὁ σὺν ἐμοὶ πάσχων . Ἔξωθεν ἔχει ὁ δεσπότης τὰ τοῦ πάθους φαινόμενα σύμβολα · καὶ ἐγώ φησιν οὐ προσέσχον τῇ φαινομένῃ ὕβρει , ἀλλὰ τὴν κεκρυμμένην βασιλείαν δοξάζω . Οὕτω καὶ σὺ λέγε · κύριε , μὴ ἴδῃς μου τὰς ἀδικίας τὰς φαινομένας , ἀλλὰ τὴν πίστιν τὴν κρυπτομένην καὶ μνήσθητί μου , ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου . Διόλου μηδὲν μηδενὶ λαλήσας Χριστός , ἀλλὰ σιωπήσας , καὶ μήτε τῷ Πιλάτῳ ἀποκριθεὶς μήτε τινὶ ἄλλῃ ἀγνώμονι ψυχῇ τῶν Ἰουδαίων , ἀποκρίνεται τότε · καὶ ἐπειδὴ πολὺ βαρὺ ἦν καὶ ἄτοπον τὸ σιωπᾶν , ἀποκρίνεται λοιπὸν καὶ λέγει τῷ λῃστῇ · Ἀμήν , ἀμήν , λέγω σοι · σήμερον μετ’ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ . Ὢ τοῦ εὐεργέτου χάρις · ἐπειδὴ βραδεῖαν ᾐτήσω τὴν χάριν καὶ λέγεις μνήσθητί μου , κύριε , ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου . Σὺ βραδεῖαν ᾔτησας , ἐγὼ ταχεῖαν δίδωμι τὴν χάριν · Σήμερον μετ’ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ . Εἶδες θεοῦ σωτηρίαν ; εἶδες δεσπότου εὐεργεσίαν ; εἶδες τὸν μέγαν τῆς ἀληθείας δικαστήν ; Σήμερον μετ’ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ . Πρὸ τούτου οὐδεὶς ἤκουσεν τῶν Ἰουδαίων ἢ τῶν πατριαρχῶν ἐπαγγελίαν παραδείσου , ἀφ’ οὗ ὁ Ἀδὰμ παρέβη , καὶ ἐξῆλθεν ἐξ αὐτοῦ · καίτοι μυρία ὁ θεὸς ἐπηγγείλατο τοῖς ἀνθρώποις τοῖς πιστοῖς · καὶ οὐδενὶ ἐπηγγείλατο παράδεισον ἢ τῷ λῃστῇ · οὐδαμοῦ φαίνεται τὸ στόμα τοῦ θεοῦ ἐπαγγελλόμενον παράδεισον ἀνθρώπῳ μετὰ τὸ ἐκβληθῆναι τὸν Ἀδὰμ ἢ τούτῳ πρῶτον τῷ λῃστῇ . Διὰ τί μηδενὶ τῶν πατριαρχῶν πρῶτον εἶπε περὶ παραδείσου , οὐδενὶ τῶν προφητῶν , οὐδενὶ τῶν ἀποστόλων ; Ἀλλὰ τοῖς ἀρχαίοις ἐπηγγείλατο · Δώσω σοι γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι · τοῖς ἀποστόλοις λέγει · Μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι , ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν , παράδεισος οὐδαμοῦ · ἐν μέσῳ τηρεῖ τὸν παράδεισον εἰς ἐπαγγελίαν πρῶτον τῷ λῃστῇ . Ὅταν γὰρ εἴπῃ Παῦλος · Ἡρπάγην εἰς τὸν παράδεισον , ἀλλὰ μετὰ τὸν λῃστὴν τοῦτο ἐγένετο . Διὰ τί οὖν πρῶτος εἰσῆλθεν ὁ μίαν ὁμοῦ φθεγξάμενος φωνήν ; Τί γάρ ; Πολλάκις ἔψαλλε ; πολλάκις ἠγωνίσατο ; πολλάκις ἐθεολόγησεν ; Ἅπαξ , φησί · δίκαιος ὁ θεός μου , ὁ βραβευτὴς τῆς σωτηρίας · ἐπειδὴ τὸν πρῶτον ἄνθρωπον Ἀδὰμ οὐ διὰ πολλὰς ἁμαρτίας ἐξέβαλε τοῦ παραδείσου , ἀλλὰ διὰ μίαν παρακοήν , οὕτως ὁ τῆς δικαιοσύνης ζυγὸς πρῶτον εἰσελθεῖν ἐν παραδείσῳ τὸν λῃστὴν ἐπηγγείλατο , τὸν μὴ πολλά τινα ὁμολογήσαντα , ἀλλὰ μίαν ὁμολογίαν πίστεως προσενεγκόντα . Εἶπον τὸ ἁμάρτημα τοῦ Ἀδάμ , ὅτι ἥψατο τοῦ ξύλου παρὰ τὴν ἐντολήν · τίς ἡ δικαιολογία τοῦ λῃστοῦ ; Ὅτι ἥψατο τοῦ σταυροῦ μετὰ πίστεως , εἰσῆλθεν εἰς τὸν παράδεισον . Τί λοιπὸν γίνεται ; Ἐπηγγείλατο μὲν τὴν σωτηρίαν ὁ σωτήρ · καιρὸς δὲ οὐκ ἦν , οὐδὲ ἐνεδίδοτο τῷ λῃστῇ πιστεῦσαι καὶ φωτισθῆναι · ὁ σωτὴρ γὰρ ἀπεφήνατο · Ἐὰν μήτις γεννηθῇ ἐξ ὕδατος καὶ πνεύματος , οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν . Οὐχ ηὕρισκεν εὐκαιρίαν ἢ παρρησίαν ὁ λῃστής , οὐκ εἶχε καιρὸν βαπτισθῆναι · ἐν τῷ σταυρῷ γὰρ ἐκρέματο . Εὑρίσκει τοιγαροῦν ὁ σωτὴρ ἐν ἀπόροις πόρον . Ἐπειδὴ γὰρ ἐπίστευσε τῷ σωτῆρι ὁ πεπαλαιωμένος ταῖς ἁμαρτίαις , καὶ ἔδει αὐτὸν καθαρισθῆναι , οἰκονομεῖ ὁ Χριστὸς μετὰ τὸ πάθος τὸν στρατιώτην νύξαι τῇ λόγχῃ τὴν πλευρὰν τοῦ κυρίου , καὶ ἐκπηδᾷ αἷμα καὶ ὕδωρ · ἐκ γὰρ τῆς πλευρᾶς αὐτοῦ , φησὶν ὁ εὐαγγελιστής , ἐξῆλθεν αἷμα καὶ ὕδωρ , ἐν ἀληθείᾳ τοῦ πεσόντος , εἰς τύπον τῶν μυστηρίων . Καὶ οὐκ ἐξῆλθε δὲ τὸ αἷμα καὶ τὸ ὕδωρ οὕτως ἁπλῶς ῥέον , ἀλλὰ ῥοίζῳ , ἵνα ῥαντίσῃ τὸ σῶμα τοῦ λῃστοῦ · τὸ γὰρ μετὰ ῥοίζου πεμπόμενον ῥαντίζει , τὸ δὲ ῥέον ἠρέμα ῥέει , καθὼς ἔρχεται . Ἀλλὰ μετὰ ῥοίζου ἐξῆλθεν τὸ αἷμα καὶ τὸ ὕδωρ ἐκ τῆς πλευρᾶς , ἵνα ῥαντίσας τὸν λῃστὴν βαπτίσῃ , Προσεληλύθαμεν Σιὼν ὄρει καὶ αἵματι ῥαντισμοῦ κρεῖττον λαλοῦντι παρὰ τὸν Ἄβελ . Διὰ τί παρὰ τὸν Ἄβελ κρεῖττον λαλεῖ τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ ; Ἐπειδὴ τὸ αἷμα τοῦ Ἄβελ ἐν τῇ κορυφῇ τοῦ φονέως · τὸ δὲ αἷμα τοῦ Χριστοῦ καθαρίζει καὶ τοὺς φονευτὰς μετανοοῦντας . Μάθε οὖν τὸν ζῆλον τῆς ἀληθείας , καὶ ἀγάπησον τὴν ὑπὲρ Χριστοῦ παρρησίαν · ἀκολούθησον ἀληθεῖ διδασκάλῳ ὑπὲρ ἀληθείας ἀγωνιζομένῳ , ἵνα οὕτως ἀκούσας παρὰ τοῦ ἀποστόλου Παύλου , μιμηταί μου γίνεσθε , καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ , καταξιωθῇς καὶ αὐτὸς τῶν στεφάνων τῆς δικαιοσύνης , καὶ ὧν ἡτοίμασεν αἰωνίων ἀγαθῶν τοῖς ἠγαπηκόσιν αὐτὸν Χριστὸς ὁ θεὸς ἡμῶν · ὧν γένοιτο καὶ ἡμᾶς πάντας ἐπιτυχεῖν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος , νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: αἰσχύνω λοιπός ὁ Ἀρειανός καί ἀκούω τίς ὁ λῃστής λέγω · κύριος , μιμνῄσκω ἐγώ , ὅταν ἔρχομαι ἐν ὁ βασίλεια σύ . ὁ λῃστής βλέπω σταυρόω καί κύριος ὁμολογέω · ὁ αἱρετικός ὁμολογέω σύνθρονος ὁ πατήρ καί ὡς κτίσμα βλασφημέω . μιμνῄσκω ἐγώ , κύριος , ὅταν ἔρχομαι ἐν ὁ βασίλεια σύ . ἐθέλω τις λέγω πρός ὁ λῃστής · μιμνήσκω σύ ὁ Χριστός , τίς ἄξιος ποιέω ; Ὅτι φονεύω ; ὅτι συλάω ; λέγω γάρ · μιμνῄσκω ἐγώ , ὅταν ἔρχομαι ἐν ὁ βασίλεια σύ . ἀλλά μή τις νομίζω , ὅτι κατά χάρις μόνος σῴζω ὁ λῃστής ὁ Χριστός , ἀλλά κατά ὀφειλή χρεωστέω αὐτός . ποῖος χρέος ; φημί · ὅτι δικαιοπραγέω ; ἐλεημοσύνη δίδωμι ; ὁ ἴδιος μερίζω , νηστεύω , ἀγρυπνέω ; ποιέω πρᾶγμα , ὁ μηδείς ἄλλος ; ἀλλά ὅτι πιστεύω ὁ θεός ; καί προφήτης πιστεύω ὁ θεός , καί πατριάρχης πιστεύω , ὑμνογράφος πιστεύω , ἀπόστολος , κῆρυξ , μάρτυς · ἀλλά οὗτος πᾶς ἐν δόξα θεάομαι ὁ θεός , οὗτος δέ ἐν ὕβρις . ἀλλά ἵστημι μυρίος οἰκέτης δουλεύω δεσπότης , ὅτε ὁ δεσπότης εἰμί ἐν εὐπραγία καί τιμή · καί εἷς δοῦλος ἐν καιρός πειρασμός καί θλῖψις καί φυγή , οὐ ἀναχωρέω ὁ ἴδιος δεσπότης · ἐκεῖνος δέ ὁ μυρίος δοῦλος ἐν ὁ ὁ πειρασμός καιρός καί ὁ φυγή καταλείπω ὁ δεσπότης καί ὑποχωρέω · ἆρα γε οὗτος ὁ δοῦλος ὁ ἐν εὐπραγία ὁ δεσπότης ἐν ὁ καιρός ὁ πειρασμός καταλείπω , ὅμοιος ἔρχομαι δύναμαι ὁ ἐν δυσπραγία ὁ δεσπότης ἀκολουθέω ; Οὐδαμῶς . πιστεύω Πέτρος , ἀλλά ὁράω νεκρός ἐγείρω , ὁ δόξα αὐτός θεάομαι πιστεύω · πιστεύω Παῦλος , ἀλλά ὁράω φάος οὐρανόθεν , καί ὁ μέν σωματικός ὄψις πηρόω , ὁ δέ ψυχικός ὄμμα φωτίζω · πιστεύω Ἀβραάμ , ἀλλά θεάομαι ὄψις θεῖος · Ἠσαΐας πιστεύω , ἀλλά ὁράω αὐτός κάθημαι ἐπί θρόνος ψηλός καί ὁ χερουβίν κύκλος αὐτός . ὅλος ὁράω , ἀλλά ἐν δόξα · οὗτος δέ ἐν ὕβρις · διό καί κράζω · μιμνῄσκω ἐγώ , κύριος , ὅταν ἔρχομαι ἐν ὁ βασίλεια σύ . ἀπό ὁ κατά ἐγώ ὀφείλω ἐγώ λέγω · διά τίς λέγω ; ὅτι ἁμαρτωλός εἰμί καί φονεύς · λῃστής μέχρι ὁ ὥρα οὗτος · πολύς ἐγώ ὁ κακός , ὁμολογέω , ἀλλά ἔχω ἐν ὁ διάνοια ἐγώ πίστις κρύπτω , ὅς οὐδείς οἶδα , εἰμί μή ὁ δεσπότης μόνος ὁ σύν ἐγώ πάσχω . ἔξωθεν ἔχω ὁ δεσπότης ὁ ὁ πάθος φαίνω σύμβολον · καί ἐγώ φημί οὐ προσέχω ὁ φαίνω ὕβρις , ἀλλά ὁ κρύπτω βασίλειος δοξάζω . οὕτως καί σύ λέγω · κύριος , μή ἰδέω ἐγώ ὁ ἀδικία ὁ φαίνω , ἀλλά ὁ πίστις ὁ κρύπτω καί μιμνῄσκω ἐγώ , ὅταν ἔρχομαι ἐν ὁ βασίλεια σύ . διόλου μηδείς μηδείς λαλέω Χριστός , ἀλλά σιωπάω , καί μήτε ὁ Πιλᾶτος ἀποκρίνομαι μήτε τις ἄλλος ἀγνώμων ψυχή ὁ Ἰουδαῖος , ἀποκρίνω τότε · καί ἐπεί πολύς βαρύς εἰμί καί ἄτοπος ὁ σιωπάω , ἀποκρίνω λοιπός καί λέγω ὁ λῃστής · ἀμήν , ἀμήν , λέγω σύ · σήμερον μετά ἐγώ εἰμί ἐν ὁ παράδεισος . ὤ ὁ εὐεργέτης χάρις · ἐπεί βραδύς αἰτέω ὁ χάρις καί λέγω μιμνῄσκω ἐγώ , κύριος , ὅταν ἔρχομαι ἐν ὁ βασίλεια σύ . σύ βραδύς αἰτέω , ἐγώ ταχύς δίδωμι ὁ χάρις · σήμερον μετά ἐγώ εἰμί ἐν ὁ παράδεισος . εἶδον θεός σωτηρία ; ὁράω δεσπότης εὐεργεσία ; ὁράω ὁ μέγας ὁ ἀλήθεια δικαστής ; σήμερον μετά ἐγώ εἰμί ἐν ὁ παράδεισος . πρό οὗτος οὐδείς ἀκούω ὁ Ἰουδαῖος ἢ ὁ πατριάρχης ἐπαγγελία παράδεισος , ἀπό ὅς ὁ Ἀδάμ παραβαίνω , καί ἐξέρχομαι ἐκ αὐτός · καίτοι μύριοι ὁ θεός ἐπαγγέλλω ὁ ἄνθρωπος ὁ πιστός · καί οὐδείς ἐπαγγέλλω παράδεισος ἢ ὁ λῃστής · οὐδαμοῦ φαίνω ὁ στόμα ὁ θεός ἐπαγγέλλω παράδεισος ἄνθρωπος μετά ὁ ἐκβάλλω ὁ Ἀδάμ ἢ οὗτος πρῶτος ὁ λῃστής . Ζεύς τίς μηδείς ὁ πατριάρχης πρῶτος λέγω περί παράδεισος , οὐδείς ὁ προφήτης , οὐδείς ὁ ἀπόστολος ; ἀλλά ὁ ἀρχαῖος ἐπαγγέλλω · δίνω σύ γῆ ἐρέω γάλα καί μέλι · ὁ ἀπόστολος λέγω · μακάριος ὁ πτωχός ὁ πνεῦμα , ὅτι αὐτός εἰμί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός , παράδεισος οὐδαμοῦ · ἐν μέσος τηρέω ὁ παράδεισος εἰς ἐπαγγελία πρῶτος ὁ λῃστής . ὅταν γάρ λέγω Παῦλος · ἁρπάζω εἰς ὁ παράδεισος , ἀλλά μετά ὁ λῃστής οὗτος γίνομαι . Ζεύς τίς οὖν πρῶτος εἰσέρχομαι ὁ εἷς ὁμοῦ φθέγγομαι φωνή ; τις γάρ ; πολλάκις ψάλλω ; πολλάκις ἀγωνίζομαι ; πολλάκις θεολογέω ; ἅπαξ , φημί · δίκαιος ὁ θεός ἐγώ , ὁ βραβεύς ὁ σωτηρία · ἐπεί ὁ πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδάμ οὐ διά πολύς ἁμαρτία ἐκβάλλω ὁ παράδεισος , ἀλλά διά εἷς παρακοή , οὕτως ὁ ὁ δικαιοσύνη ζυγόν πρῶτος εἰσέρχομαι ἐν παράδεισος ὁ λῃστής ἐπαγγέλλω , ὁ μή πολύς τις ὁμολογέω , ἀλλά εἷς ὁμολογία πίστη προσφέρω . εἶπον ὁ ἁμάρτημα ὁ Ἀδάμ , ὅτι ἅπτω ὁ ξύλο παρά ὁ ἐντολή · τίς ὁ δικαιολογία ὁ λῃστής ; Ὅτι ἅπτω ὁ σταυρός μετά πίστη , εἰσέρχομαι εἰς ὁ παράδεισος . τις λοιπός γίγνομαι ; ἐπαγγέλλω μέν ὁ σωτηρία ὁ σωτήρ · καιρός δέ οὐ εἰμί , οὐδέ ἐνδίδωμι ὁ λῃστής πιστεύω καί φωτίζω · ὁ σωτήρ γάρ ἀποφαίνω · ἐάν μῆτις γεννάω ἐκ ὕδωρ καί πνεῦμα , οὐ μή εἰσέρχομαι εἰς ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός . οὐ εὑρίσκω εὐκαιρία ἢ παρρησία ὁ λῃστής , οὐ ἔχω καιρός βαπτίζω · ἐν ὁ σταυρός γάρ κρεμάννυμι . εὑρίσκω τοιγάρ ὁ σωτήρ ἐν ἄπορος πόρος . Ἐπειδή γάρ πιστεύω ὁ σωτήρ ὁ παλαιόω ὁ ἁμαρτία , καί δέω αὐτός καθαρίζω , οἰκονομέω ὁ Χριστός μετά ὁ πάθος ὁ στρατιώτης νύσσω ὁ λόγχη ὁ πλευρά ὁ κύριος , καί ἐκπηδάω αἷμα καί ὕδωρ · ἐκ γάρ ὁ πλευρά αὐτός , φημί ὁ εὐαγγελιστής , ἐξέρχομαι αἷμα καί ὕδωρ , ἐν ἀλήθεια ὁ πίπτω , εἰς τύπος ὁ μυστήριον . καί οὐ ἐξέρχομαι δέ ὁ αἷμα καί ὁ ὕδωρ οὕτως ἁπλῶς ῥέω , ἀλλά ῥοῖζος , ἵνα ῥαντίζω ὁ σῶμα ὁ λῃστής · ὁ γάρ μετά ῥοῖζος πέμπω ραντίζω , ὁ δέ ῥέω ἠρέμα ῥέω , καθώς ἔρχομαι . ἀλλά μετά ῥοῖζος ἐξέρχομαι ὁ αἷμα καί ὁ ὕδωρ ἐκ ὁ πλευρά , ἵνα ῥαντίζω ὁ λῃστής βαπτίζω , προσέρχομαι Σιών ὄρος καί αἷμα ῥαντισμός ἀγαθός λαλέω παρά ὁ Ἄβελ . Ζεύς τίς παρά ὁ Ἄβελ ἀγαθός λαλέω ὁ αἷμα ὁ Χριστός ; Ἐπειδή ὁ αἷμα ὁ Ἄβελ ἐν ὁ κορυφή ὁ φονεύς · ὁ δέ αἷμα ὁ Χριστός καθαρίζω καί ὁ φονευτής μετανοέω . μαθαίνω οὖν ὁ ζῆλος ὁ ἀλήθεια , καί ἀγαπάω ὁ ὑπέρ Χριστός παρρησία · ἀκολουθέω ἀληθής διδάσκαλος ὑπέρ ἀλήθεια ἀγωνίζομαι , ἵνα οὕτως ἀκούω παρά ὁ ἀπόστολος Παῦλος , μιμητής ἐγώ γίνομαι , καθώς ἐγώ Χριστός , καταξιόω καί αὐτός ὁ στέφανος ὁ δικαιοσύνη , καί ὅς ἑτοιμάζω αἰώνιος ἀγαθός ὁ ἀγαπάω αὐτός Χριστός ὁ θεός ἐγώ · ὅς γίγνομαι καί ἐγώ πᾶς ἐπιτυγχάνω , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὁ ὁ δόξα καί ὁ κράτος , νῦν καί ἀεί καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .