severianus.de-caeco-nato-olim-sub-auctore-joanne-chrysostomo 5
Μέχρι τούτου ὡς ἐπαρρησιάσατο , ἐκέλευσαν αὐτὸν ἐκβληθῆναι ἔξω . Καὶ ἐξέβαλον αὐτόν , φησὶν ὁ εὐαγγελιστής , ἔξω . Μακάριος ὁ ἀφορισθεὶς συναγωγῆς πονηρευομένων . Καὶ ὅρα τί γίνεται . Ἐπειδὴ ἠγωνίσατο τὸν καλὸν ἀγῶνα , καὶ συνηγόρησε θεοῦ δόξῃ καὶ τὸν σωτῆρα ὡμολόγησεν ἐνδόξως μετὰ πολλῆς τῆς παρρησίας · καὶ ἦν αὐτοῦ τὸ θέατρον πεπληρωμένον τῶν παλαισμάτων , ἐξεβλήθη ἔξω ὁ παλαιστής , μὴ λαβὼν τὸν στέφανον , καὶ ἀπαντᾷ αὐτῷ ἔξω ὁ βραβευτής . Ἤκουσε γάρ φησιν ὁ Ἰησοῦς , ὅτι ἐξέβαλον αὐτὸν ἔξω · καὶ εὑρὼν αὐτὸν λέγει αὐτῷ . Ὢ τῆς ῥήσεως τοῦ εὑρόντος αὐτόν · ὃν ἀπόλλυσιν ἡ πλάνη , εὑρίσκει ἡ ἀλήθεια . Διὰ τί δὲ αὐτῷ ἀπήντησεν ; Εἶδεν ὁ σωτὴρ ψυχὴν εὐγνωμοσύνης γέμουσαν · εἶδε ψυχὴν μηδέπω γνωσθεῖσαν ὑπὲρ θεοῦ λέγειν , ἀλλὰ νομίζουσαν ὑπὲρ προφήτου τινὸς πιστοῦ · ἐρωτᾶται γὰρ περὶ τοῦ Χριστοῦ . Καὶ τί λέγει περὶ αὐτοῦ ; Ὅτι προφήτης ἐστίν . Ὁ δὲ σωτὴρ τοῦτο εἶπεν · Εἰ προφήτην νομίζων , καὶ ἄνθρωπον ὑπονοῶν , οὕτως ἀγωνίζεται , τί οὐ ποιήσει , ἐὰν μάθῃ τὴν δόξαν τῆς θεότητος ; Εἰ ἄνθρωπον ὑπονοῶν , καὶ προφήτην ὀνομάζων τοσαύτην ἤνεγκεν ὑπὲρ ἀληθείας συνηγορίαν , καὶ ἀγῶνα τηλικοῦτον ἀνεδέξατο μηδέπω κατηχηθείς , ἀλλ’ ἀπὸ μόνης τῆς εὐεργεσίας φωτισθείς · ἐννόησον αὐτόν , ὅτι εἰ ὑπὲρ ἀνθρώπου νομίζων συνηγορεῖν , οὐκ ἐξέστη τῆς ἀληθείας , ἐὰν μάθῃ εὐαγγελικῶς λέγειν · Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος · καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν , καὶ ὁ θεὸς ἦν ὁ λόγος · τί ἔσται ; Διὰ τοῦτο λοιπὸν αὐτὸν εἰς γνῶσιν διωρθώσατο , τὸν μὲν ἀγῶνα ὑποδεξάμενος , τὴν δὲ πίστιν αὐτῷ σφραγίσας . Ἀπαντᾷ αὐτῷ ὁ σωτήρ · οὐκ ἐγνώριζε γὰρ τὸν χαρακτῆρα οὗτος . Ὅτε γὰρ ἀπέστειλεν αὐτὸν ἐν τῇ κολυμβήθρᾳ τοῦ Σιλωὰμ τοῦ νίψασθαι , τυφλὸν ἀπέστειλεν · ὡς δὲ ἐπανῆλθε βλέπων , τὸν μὲν σωτῆρα οὐκ εἶδε τῷ πλήθει ὄντα ἀναμεμιγμένον , ἀλλὰ εὐθέως , πρὶν τοῦ δεσπότην ἰδεῖν , εἰς τὸν ἀγῶνα κληθεὶς ἠγωνίσατο . Πηλὸν δὲ πρὸ τοῦ αὐτὸν νίψασθαι ἐποίησεν ὁ δεσπότης , καὶ ἔχρισεν αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμούς , ἵνα ἀναπληρώσῃ τὸ λεῖπον . Ὅτε οὖν ἐξέβαλον αὐτὸν ἔξω , εὑρὼν αὐτὸν ὁ Χριστός , εἶπεν αὐτῷ · Σὺ πιστεύεις εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ ; Οὐ δεῖ γάρ σε ὡς προφήτῃ πιστεῦσαι ἀγωνιζομένῳ , ἀλλ’ ὡς υἱῷ τοῦ θεοῦ . Ἐκεῖνος τὸ πρόσωπον μὴ γνωρίσας , τὴν φωνὴν ἀνεγνώρισε . Σὺ πιστεύεις φησὶν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ ; Ἐπέγνω τὴν φωνήν , καὶ μετὰ περιχαρείας ἐβόησε · Καὶ τίς ἐστι , κύριε , ἵνα πιστεύσω εἰς αὐτόν ; Διὰ τί πιστεύεις σοι λέγοντι τῷ πιστῷ · Σὺ πιστεύεις εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ ; Οἶδα ὅτι ὁ λόγος σου ἀληθής ἐστιν · ὅμως δὲ κἂν εἴπῃς μοι τὴν γνῶσιν , οὐκ ἀμφιβάλλω σοι πιστεῦσαι . Καὶ τίς ἐστι , κύριε , ἵνα πιστεύσω εἰς αὐτόν ; Καὶ ὁ προγνώστης ἀντέφη · Καὶ ἑώρακας αὐτόν , καὶ ὁ λαλῶν μετὰ σοῦ ἐκεῖνός ἐστιν . Ὁ ἔσω συνηγορήσας , ἔξω διαλέγεται · Σὺ πιστεύεις εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ ; Ὁ δὲ πεφωτισμένος καὶ τὸ σῶμα καὶ τὴν διάνοιαν , ἔφησε · Καὶ τίς ἐστι , κύριε , ἵνα πιστεύσω εἰς αὐτόν ; Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτῷ · Καὶ ἑώρακας αὐτόν , καὶ ὁ λαλῶν μετὰ σοῦ ἐκεῖνός ἐστιν . Ὁ δὲ ἔφη · Πιστεύω , κύριε · καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ . Ταῦτά μοι εἴρηται , ἵνα μάθητε πάντες καλῷ διδασκάλῳ ἕπεσθαι , καὶ ποιμένα ἀγαθὸν μιμεῖσθαι , καὶ ὑπὲρ ἀληθείας ἀγωνίζεσθαι · ὁ γὰρ ὑμῶν ἀγὼν συνεργείᾳ γίνεται τοῦ μεγάλου ποιμένος . Ἐθαυμάσατε , ὅτι τυφλὸς ἐγένετο συνήγορος τῆς ἀληθείας εὐεργετηθείς · θαυμάσατε τὸν λῃστὴν τὸν πρὸ τῆς εὐεργεσίας συνηγορήσαντα τῷ Χριστῷ . Ἀεὶ γὰρ θεία ψυχὴ ἀλήθειαν ζηλοῦσα , διὰ τὴν ἑαυτῆς ἀξιοπιστίαν ἀνοίγει πολλὰ στόματα συνηγοροῦντα τῇ ἀληθείᾳ . Ἐπὶ σταυροῦ ὁ Χριστὸς ἐκρέματο , καὶ δύο λῃσταί , εἷς ἐκ δεξιῶν καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων , καὶ Ἰουδαῖοι φλυαροῦσιν , ἀρχιερεῖς βλασφημοῦσιν · Ἴδε ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων , καὶ πάλιν · Εἰ βασιλεὺς Ἰσραήλ ἐστι , καταβάτω νῦν ἀπὸ τοῦ σταυροῦ , ἵνα ἴδωμεν , καὶ πιστεύσωμεν αὐτῷ , καὶ πάλιν · Ἄλλους ἔσωσεν , ἑαυτὸν οὐ δύναται σῶσαι . Ὡσαύτως καὶ ὁ συσταυρωθεὶς λῃστὴς καὶ αὐτὸς ἐφλυάρει λέγων · Εἰ υἱὸς εἶ τοῦ θεοῦ , σῶσον σεαυτὸν καὶ ἡμᾶς . Ὁ δὲ ἕτερος λῃστὴς οὐκ ἐλάλει οὐδέν , τῇ σιωπῇ κολάζων τοὺς καταδίκους . Ἐπεὶ οὖν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς , οἱ νόμον εἰδότες , μᾶλλον δὲ ἀγνοοῦντες , οἱ ὀφείλοντες ἀπὸ τῶν προφητικῶν ἀναγνωσμάτων Χριστὸν ὁμολογῆσαι , οὐχ ὡμολόγησαν · ἀνοίγει ὁ θεὸς ἀπροσδόκητον στόμα ἐπὶ τοῦ σταυροῦ , συνηγοροῦν τῇ ἀληθείᾳ . Καὶ βλέπε τί ποιεῖ . Οὐδὲ πρῶτον ἀκούει φωνῆς Χριστοῦ , καὶ οὗτος συνηγορεῖ , καὶ τότε στεφανοῦται . Ἐσταυρώθησαν γάρ φησι σὺν αὐτῷ δύο λῃσταί , εἷς ἐκ δεξιῶν , καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων · καὶ ἦν ὁ σωτὴρ μέσος ὥσπερ ζυγὸς ἀληθείας , κουφίζων μὲν τὸν ὁμολογοῦντα , καταδικάζων δὲ τὸν βλασφημοῦντα . Καὶ ὅρα τὸ θαυμαστόν . Τῶν γραμματέων καὶ τῶν ἀρχιερέων βλασφημούντων τὸν Χριστὸν καὶ λεγόντων · Εἰ βασιλεὺς Ἰσραήλ ἐστι , καταβάτω νῦν ἀπὸ τοῦ σταυροῦ , ἵνα ἴδωμεν , καὶ πιστεύσωμεν αὐτῷ · καὶ τοῦ ἄλλου λῃστοῦ · Εἰ υἱὸς εἶ τοῦ θεοῦ , σῶσον σεαυτὸν καὶ ἡμᾶς · οὐδὲν λέγει εἷς τῶν λῃστῶν ὁ εὐγνώμων . Οἱ γὰρ δύο λῃσταὶ εἰκόνες ἦσαν τοῦ λαοῦ τῶν Ἰουδαίων καὶ τοῦ ἡμετέρου . Ὁ μὲν γὰρ βλασφημεῖ καὶ κατακρίνεται · ὁ δὲ πιστεύει καὶ μετανοεῖ καὶ σώζεται . Λέγει οὖν τῶν ἀγνωμόνων ὁ τῆς Ἰουδαϊκῆς λῃστείας ἀδελφός . Λῃστικὸς γὰρ ἦσαν λαὸς οἱ ἀγνώμονες Ἰουδαῖοι , ὡς μαρτυρεῖ ὁ σωτὴρ λέγων · Ὁ οἶκός μου οἶκος προσευχῆς κληθήσεται · ὑμεῖς δὲ ἐποιήσατε αὐτὸν σπήλαιον λῃστῶν · καὶ ἡ μὲν τοῦ πρώτου προαίρεσις Ἰουδαϊκή · ἡ δὲ τοῦ δευτέρου Χριστιανική , ἀπὸ κακῶν μὲν ὁρμωμένη , μετανοίᾳ δὲ τὴν σωτηρίαν ἁρπάζει . Λέγει οὖν ὁ ἀγνώμων λῃστής , καὶ Ἰουδαϊκὴν ἔχων προαίρεσιν · Εἰ υἱὸς εἶ τοῦ θεοῦ , σῶσον σεαυτὸν καὶ ἡμᾶς , καταβὰς ἀπὸ τοῦ σταυροῦ · ὁ δὲ ἄλλος εὐγνώμων εὑρίσκεται , ὁ ἐν τῷ δικαστηρίῳ ὑπεύθυνος , ἐν τῷ σταυρῷ δικαστής · ἀλλὰ καὶ διδάσκων φόβον θεοῦ . Ἡ γὰρ πρώτη φωνὴ τοῦ λῃστοῦ τῷ συλλῃστῇ λέγει · Οὐδὲ φοβῇ σὺ τὸν θεόν , ὅτι ἐν τῷ αὐτῷ κρίματι εἶ ; Καὶ ἡμεῖς μὲν δικαίως · ἄξια γὰρ ὧν ἐπράξαμεν , ἀπολαμβάνομεν · οὗτος δὲ οὐδὲν ἄτοπον ἔπραξε . Τί λέγεις ; ὁ ἔξω κλέπτων , ὧδε καταδικάζεις ; ὁ ἔξω φονεύων , ὧδε φόβον διδάσκεις ; Οὐδὲ φοβῇ σὺ τὸν θεόν ; Μάθε τοῦ Χριστοῦ τὸν σταυρόν , ἵνα ἡ φωνὴ γένηταί σοι εὐσεβείας διδάσκαλος . Ὅρα γὰρ τὸ θαυμαστόν · ὁ λῃστὴς λέγει τῷ συλλῃστῇ · Οὐδὲ φοβῇ σὺ τὸν θεόν ; Θεὸν αὐτὸν κηρύττει τὸν ἑκουσίως συνεσταυρωμένον αὐτοῖς , καὶ μακροθύμως ὑπὲρ τῆς ἀνθρωπότητος πάσχοντα . Καὶ ὅτι περὶ αὐτοῦ τοῦ σωτῆρος λέγει · Οὐδὲ φοβῇ σὺ τὸν θεόν ; ἐκ τῶν ἑξῆς μάνθανε · Οὐδὲ φοβῇ σὺ τὸν θεόν , ὅτι ἐν τῷ αὐτῷ κρίματι εἶ ; Καὶ ἡμεῖς μὲν δικαίως · ἄξια γὰρ ὧν ἐπράξαμεν ἀπολαμβάνομεν · οὗτος δὲ οὐδὲν ἄτοπον ἔπραξεν . Ταῦτα λέγω , ἵνα μάθητε ὑπὲρ εὐσεβείας κάμνειν , καὶ ἐν οἰκίᾳ καὶ ἐν ἀγορᾷ τὸν ζῆλον ἐνδείκνυσθαι καὶ ὑπὲρ Χριστοῦ ἀγωνίζεσθαι , ἵνα καὶ παρ’ αὐτοῦ τὸν τῆς δικαιοσύνης λάβητε στέφανον , ὡς ὁ εὐγνώμων οὗτος λῃστής . Ἄκουε γὰρ αὐτοῦ πρὸς τὸν βλάσφημον συλλῃστήν · Οὐδὲ φοβῇ σὺ τὸν θεόν , ὅτι ἐν τῷ αὐτῷ κρίματι εἶ ; Καὶ ἡμεῖς μὲν δικαίως · ἄξια γὰρ ὧν ἐπράξαμεν , ἀπολαμβάνομεν · οὗτος δὲ οὐδὲν ἄτοπον ἔπραξεν . Καὶ ἔλεγε τῷ Ἰησοῦ , Μνήσθητί μου , κύριε , ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου . Εἶδες συνηγορίαν ἀληθῆ ; εἶδες πῶς αὐτὸν τὸν Χριστὸν θεὸν ἀληθινὸν ὡμολόγησε ; Μνήσθητί μου , κύριε , ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου . Ὁμολογεῖ τὰ ἴδια κακά , καὶ συνηγορεῖ τῷ δεσπότῃ . Τοσαῦτα ἐβασανίσθης , λῃστά , ἐπὶ τοῦ ἡγεμόνος , ἵνα ὁμολογήσῃς τὰς λῃστείας καὶ τοὺς φόνους καὶ τὰς κλοπάς , ἃς ἐποίησας , εἰ καὶ οὐχ ὡμολόγησας · καὶ ὧδε λέγεις ἐκτὸς βασάνων · Ἄξια ὧν ἐπράξαμεν , ἀπολαμβάνομεν ; Διὰ μυρίων βασάνων μόλις ὡμολόγησας ἐπὶ τοῦ ἡγεμόνος · καὶ ὧδε μηδένα ἔχων τὸν ἀναγκάζοντα , εὐκόλως οὕτως ὁμολογεῖς ; Ναί φησιν · ἀλλ’ ἐκεῖ τῇ ὁμολογίᾳ ἀκολουθεῖ θάνατος , ὧδε τῇ ὁμολογίᾳ ἕπεται μετάνοια καὶ ζωή . Ἄξια γὰρ ἡμεῖς ὧν ἐπράξαμεν , ἀπολαμβάνομεν · οὗτος δὲ οὐδὲν ἄτοπον ἔπραξεν . Εἰ ἡμεῖς φησι δικαίως , οὗτος ἀδίκως . Ἡμεῖς γὰρ τοὺς ζῶντας ἐφονεύσαμεν , οὗτος τοὺς νεκροὺς ἤγειρεν . Ἡμεῖς τὰ ἀλλότρια ἐσυλήσαμεν , οὗτος τὸν ἴδιον πλοῦτον τῇ οἰκουμένῃ δέδωκε . Μάχεται ὁ λῃστὴς τῷ συλλῃστῇ καί φησι · Μέχρι τούτου τοῦ καιροῦ τοῦ κατὰ τὸν σταυρὸν ἀλλήλοις συνήλθομεν καὶ συνωδεύομεν , ἀλλὰ νῦν ἀπὸ τοῦ σταυροῦ σχίζεταί μοι ἡ ὁδός · ἐὰν θέλῃς συνοδεῦσαί μοι πρὸς τὴν ζωήν , ἐλθέ · εἰ δὲ μή , τὴν οἰκείαν πορεύου . Ἔνθεν , ὅτε σὺν σοὶ συνώδευον , τὴν πρώτην μετὰ σοῦ ἤμην · ἀλλὰ νῦν ὁ σταυρὸς ἔσχισεν αὐτὴν τὴν ὁδὸν τὴν δευτέραν εἰς δύο . Μετανοίᾳ σχίζεται ἡ ὁδὸς τῶν λῃστῶν . Καὶ ἦν ὁ ψαλμὸς καὶ τὸ τέλος τοῦ ψαλμοῦ τότε πληρούμενον · Γινώσκει κύριος ὁδὸν δικαίων , καὶ ὁδὸς ἀσεβῶν ἀπολεῖται . Ὅτε οὖν συνηγόρησεν ὁ λῃστὴς τῇ ἀληθείᾳ , στρέφεται πρὸς τὸν βασιλέα τῆς δόξης καί φησι · Μνήσθητί μου , κύριε , ὅταν ἔλθῃς ἐν βασιλείᾳ σου .
Lemmas: μέχρι οὗτος ὡς παρρησιάζομαι , κελεύω αὐτός ἐκβάλλω ἔξω . καί ἐκβάλλω αὐτός , φημί ὁ εὐαγγελιστής , ἔξω . Μακάριος ὁ ἀφορίζω συναγωγή πονηρεύομαι . καί ὁράω τίς γίγνομαι . Ἐπειδή ἀγωνίζομαι ὁ καλός ἀγών , καί συνηγορέω θεός δόξα καί ὁ σωτήρ ὁμολογέω ἔνδοξος μετά πολύς ὁ παρρησία · καί εἰμί αὐτός ὁ θέατρον πληρόω ὁ πάλαισμα , ἐκβάλλω ἔξω ὁ παλαιστής , μή λαμβάνω ὁ στέφανος , καί ἀπαντάω αὐτός ἔξω ὁ βραβευτής . ἀκούω γάρ φημί ὁ Ἰησοῦς , ὅτι ἐκβάλλω αὐτός ἔξω · καί εὑρίσκω αὐτός λέγω αὐτός . ὤ ὁ ῥῆσις ὁ εὑρίσκω αὐτός · ὅς ἀπόλλυμι ὁ πλάνη , εὑρίσκω ὁ ἀλήθεια . Ζεύς τίς δέ αὐτός ἀπαντάω ; εἶδον ὁ σωτήρ ψυχή εὐγνωμοσύνη γέμω · ὁράω ψυχή μηδέπω γιγνώσκω ὑπέρ θεός λέγω , ἀλλά νομίζω ὑπέρ προφήτης τις πιστός · ἐρωτάω γάρ περί ὁ Χριστός . καί τίς λέγω περί αὐτός ; ὅτι προφήτης εἰμί . ὁ δέ σωτήρ οὗτος λέγω · εἰμί προφήτης νομίζω , καί ἄνθρωπος ὑπονοέω , οὕτως ἀγωνίζομαι , τίς οὐ ποιέω , ἐάν μανθάνω ὁ δόξα ὁ θεότης ; εἰμί ἄνθρωπος ὑπονοέω , καί προφήτης ὀνομάζω τοσοῦτος φέρω ὑπέρ ἀλήθεια συνηγορία , καί ἀγών τηλικοῦτος ἀναδέχομαι μηδέπω κατηχέω , ἀλλά ἀπό μόνος ὁ εὐεργεσία φωτίζω · ἐννοέω αὐτός , ὅτι εἰμί ὑπέρ ἄνθρωπος νομίζω συνηγορέω , οὐ ἐξίστημι Τῆς ἀλήθεια , ἐάν μανθάνω εὐαγγελικός λέγω · ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος · καί ὁ λόγος εἰμί πρός ὁ θεός , καί ὁ θεός εἰμί ὁ λόγος · τίς εἰμί ; Ζεύς οὗτος λοιπός αὐτός εἰς γνῶσις διορθόω , ὁ μέν ἀγών ὑποδέχομαι , ὁ δέ πίστις αὐτός σφραγίζω . ἀπαντάω αὐτός ὁ σωτήρ · οὐ γνωρίζω γάρ ὁ χαρακτήρ οὗτος . ὅτε γάρ ἀποστέλλω αὐτός ἐν ὁ κολυμβήθρα ὁ Σιλωάμ ὁ νίζω , τυφλός ἀποστέλλω · ὡς δέ ἐπανέρχομαι βλέπω , ὁ μέν σωτήρ οὐ ὁράω ὁ πλῆθος εἰμί ἀναμείγνυμι , ἀλλά εὐθύς , πρίν ὁ δεσπότης ὁράω , εἰς ὁ ἀγών καλέω ἀγωνίζομαι . Πηλός δέ πρό ὁ αὐτός νίζω ποιέω ὁ δεσπότης , καί χρίω αὐτός ὁ ὀφθαλμός , ἵνα ἀναπληρόω ὁ λείπω . Ὅτε οὖν ἐκβάλλω αὐτός ἔξω , εὑρίσκω αὐτός ὁ Χριστός , λέγω αὐτός · σύ πιστεύω εἰς ὁ υἱός ὁ θεός ; οὐ δέω γάρ σύ ὡς προφήτης πιστεύω ἀγωνίζομαι , ἀλλά ὡς υἱός ὁ θεός . ἐκεῖνος ὁ πρόσωπον μή γνωρίζω , ὁ φωνή ἀναγνωρίζω . σύ πιστεύω φημί εἰς ὁ υἱός ὁ θεός ; ἐπιγιγνώσκω ὁ φωνή , καί μετά περιχάρεια βοάω · καί τίς εἰμί , κύριος , ἵνα πιστεύω εἰς αὐτός ; Ζεύς τίς πιστεύω σύ λέγω ὁ πιστός · σύ πιστεύω εἰς ὁ υἱός ὁ θεός ; οἶδα ὅτι ὁ λόγος σύ ἀληθής εἰμί · ὅμως δέ κἀν λέγω ἐγώ ὁ γνῶσις , οὐ ἀμφιβάλλω σύ πιστεύω . καί τίς εἰμί , κύριος , ἵνα πιστεύω εἰς αὐτός ; καί ὁ προγνώστης ἀντίφημι · καί ὁράω αὐτός , καί ὁ λαλέω μετά σύ ἐκεῖνος εἰμί . ὁ ἔσω συνηγορέω , ἔξω διαλέγω · σύ πιστεύω εἰς ὁ υἱός ὁ θεός ; ὁ δέ φωτίζω καί ὁ σῶμα καί ὁ διάνοια , φημί · καί τίς εἰμί , κύριος , ἵνα πιστεύω εἰς αὐτός ; ὁ δέ ἀποκρίνομαι λέγω αὐτός · καί ὁράω αὐτός , καί ὁ λαλέω μετά σύ ἐκεῖνος εἰμί . ὁ δέ φημί · πιστεύω , κύριος · καί προσκυνέω αὐτός . ταῦτα ἐγώ λέγω , ἵνα μανθάνω πᾶς καλός διδάσκαλος ἕπομαι , καί ποιμήν ἀγαθός μιμέομαι , καί ὑπέρ ἀλήθεια ἀγωνίζομαι · ὁ γάρ σύ ἀγών συνέργεια γίγνομαι ὁ μέγας ποιμήν . θαυμάζω , ὅτι Τυφλὸς γίνομαι συνήγορος ὁ ἀλήθεια εὐεργετέω · θαυμάζω ὁ λῃστής ὁ πρό ὁ εὐεργεσία συνηγορέω ὁ Χριστός . Ἀεῖ γάρ θεῖος ψυχή ἀλήθεια ζηλέω , διά ὁ ἑαυτοῦ ἀξιοπιστία ἀνοίγνυμι πολύς στόμα συνηγορέω ὁ ἀλήθεια . ἐπί σταυρός ὁ Χριστός κρεμάννυμι , καί δύο λῃστής , εἷς ἐκ δεξιός καί εἷς ἐκ εὐώνυμος , καί Ἰουδαῖος φλυαρέω , ἀρχιερεύς βλασφημέω · εἶδον ὁ βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος , καί πάλιν · εἰμί βασιλεύς Ἰσραήλ εἰμί , καταβαίνω νῦν ἀπό ὁ σταυρός , ἵνα ὁράω , καί πιστεύω αὐτός , καί πάλιν · Ἀλλοῦς σῴζω , ἑαυτοῦ οὐ δύναμαι σῴζω . ὡσαύτως καί ὁ συσταυρόω λῃστής καί αὐτός φλυαρέω λέγω · εἰμί γιός εἰμί ὁ θεός , σῴζω σεαυτοῦ καί ἐγώ . ὁ δέ ἕτερος λῃστής οὐ λαλέω οὐδείς , ὁ σιωπή κολάζω ὁ κατάδικος . ἐπεί οὖν ὁ ἀρχιερεύς καί ὁ γραμματεύς , ὁ νόμος οἶδα , μᾶλλον δέ ἀγνοέω , ὁ ὀφείλω ἀπό ὁ προφητικός ἀνάγνωσμα Χριστός ὁμολογέω , οὐ ὁμολογέω · ἀνοίγνυμι ὁ θεός ἀπροσδόκητος στόμα ἐπί ὁ σταυρός , συνηγορέω ὁ ἀλήθεια . καί βλέπω τίς ποιέω . οὐδέ πρῶτος ἀκούω φωνή Χριστός , καί οὗτος συνηγορέω , καί τότε στεφανόω . Ἐσταυρώθησαν γάρ φημί σύν αὐτός δύο λῃστής , εἷς ἐκ δεξιός , καί εἷς ἐκ εὐώνυμος · καί εἰμί ὁ σωτήρ μέσος ὥσπερ ζυγόν ἀλήθεια , κουφίζω μέν ὁ ὁμολογέω , καταδικάζω δέ ὁ βλασφημέω . καί ὁράω ὁ θαυμαστός . Τοί γραμματεύς καί ὁ ἀρχιερεύς βλασφημέω ὁ Χριστός καί λέγω · εἰμί βασιλεύς Ἰσραήλ εἰμί , καταβαίνω νῦν ἀπό ὁ σταυρός , ἵνα ὁράω , καί πιστεύω αὐτός · καί ὁ ἄλλος λῃστής · εἰμί γιός εἰμί ὁ θεός , σῴζω σεαυτοῦ καί ἐγώ · οὐδείς λέγω εἷς ὁ λῃστής ὁ εὐγνώμων . ὁ γάρ δύο λῃστής εἰκών ἥδω ὁ λαός ὁ Ἰουδαῖος καί ὁ ἡμέτερος . ὁ μέν γάρ βλασφημέω καί κατακρίνω · ὁ δέ πιστεύω καί μετανοέω καί σῴζω . λέγος οὖν ὁ ἀγνώμων ὁ ὁ Ἰουδαϊκός λῃστεία ἀδελφός . λῃστικός γάρ ἥδω λαός ὁ ἀγνώμων Ἰουδαῖος , ὡς μαρτυρέω ὁ σωτήρ λέγω · ὁ οἶκος ἐγώ οἶκος προσευχή καλέω · σύ δέ ποιέω αὐτός σπήλαιον λῃστής · καί ὁ μέν ὁ πρῶτος προαίρεσις Ἰουδαϊκός · ὁ δέ ὁ δεύτερος Χριστιανικός , ἀπό κακός μέν ὁρμάω , μετάνοια δέ ὁ σωτηρία ἁρπάζω . λέγος οὖν ὁ ἀγνώμων λῃστής , καί Ἰουδαικός ἔχω προαίρεσις · εἰμί γιός εἰμί ὁ θεός , σῴζω σεαυτοῦ καί ἐγώ , καταβαίνω ἀπό ὁ σταυρός · ὁ δέ ἄλλος εὐγνώμων εὑρίσκω , ὁ ἐν ὁ δικαστήριον ὑπεύθυνος , ἐν ὁ σταυρός δικαστής · ἀλλά καί διδάσκω φόβος θεός . ὁ γάρ πρῶτος φωνή ὁ λῃστής ὁ συλλῃστής λέγω · οὐδέ φοβέω σύ ὁ θεός , ὅτι ἐν ὁ αὐτός κρίμα εἰμί ; καί ἐγώ μέν δίκαιος · ἄξιος γάρ ἐάν πράσσω , ἀπολαμβάνω · οὗτος δέ οὐδείς ἄτοπος πράσσω . Τι λέγω ; ὁ ἔξω κλέπτω , ὧδε καταδικάζω ; ὁ ἔξω φονεύω , ὧδε φόβος διδάσκω ; οὐδέ φοβέω σύ ὁ θεός ; Μαθέ ὁ Χριστός ὁ σταυρός , ἵνα ὁ φωνή γίγνομαι σύ εὐσέβεια διδάσκαλος . Όρα γάρ ὁ θαυμαστός · ὁ λῃστής λέγω ὁ συλλῃστής · οὐδέ φοβέω σύ ὁ θεός ; θεός αὐτός κηρύσσω ὁ ἑκούσιος συσταυρόω αὐτός , καί μακρόθυμος ὑπέρ ὁ ἀνθρωπότης πάσχω . καί ὅτι περί αὐτός ὁ σωτήρ λέγω · οὐδέ φοβέω σύ ὁ θεός ; ἐκ ὁ ἑξῆς μανθάνω · οὐδέ φοβέω σύ ὁ θεός , ὅτι ἐν ὁ αὐτός κρίμα εἰμί ; καί ἐγώ μέν δίκαιος · ἄξιος γάρ ὅς πράσσω ἀπολαμβάνω · οὗτος δέ οὐδείς ἄτοπος πράσσω . Ταΰς λέγω , ἵνα μανθάνω ὑπέρ εὐσέβεια κάμνω , καί ἐν οἰκία καί ἐν ἀγορά ὁ ζῆλος ἐνδείκνυμι καί ὑπέρ Χριστός ἀγωνίζομαι , ἵνα καί παρά αὐτός ὁ ὁ δικαιοσύνη λαμβάνω στέφανος , ὡς ὁ εὐγνώμων οὗτος λῃστής . Ἄκουος γάρ αὐτός πρός ὁ βλάσφημος συλλῃστής · οὐδέ φοβέω σύ ὁ θεός , ὅτι ἐν ὁ αὐτός κρίμα εἰμί ; καί ἐγώ μέν δίκαιος · ἄξιος γάρ ὅς πράσσω , ἀπολαμβάνω · οὗτος δέ οὐδείς ἄτοπος πράσσω . καί λέγω ὁ Ἰησοῦς , μιμνῄσκω ἐγώ , κύριος , ὅταν ἔρχομαι ἐν ὁ βασίλεια σύ . εἶδον συνηγορία ἀληθής ; ὁράω πῶς αὐτός ὁ Χριστός θεός ἀληθινός ὁμολογέω ; μιμνῄσκω ἐγώ , κύριος , ὅταν ἔρχομαι ἐν ὁ βασίλεια σύ . ὁμολογέω ὁ ἴδιος κακός , καί συνηγορέω ὁ δεσπότης . Τοσαύς βασανίζω , λῃστής , ἐπί ὁ ἡγεμών , ἵνα ὁμολογέω ὁ λῃστεία καί ὁ φόνος καί ὁ κλοπή , ὅς ποιέω , εἰμί καί οὐ ὁμολογέω · καί ὧδε λέγω ἐκτός βάσανος · Ἄξιος ὅς πράσσω , ἀπολαμβάνω ; Ζεύς μυρίος βάσανος μόλις ὁμολογέω ἐπί ὁ ἡγεμών · καί ὧδε μηδείς ἔχω ὁ ἀναγκάζω , εὔκολος οὕτως ὁμολογέω ; Ναίς φημί · ἀλλά ἐκεῖ ὁ ὁμολογία ἀκολουθέω θάνατος , ὧδε ὁ ὁμολογία ἕπομαι μετάνοια καί ζωή . ἄξιος γάρ ἐγώ ὅς πράσσω , ἀπολαμβάνω · οὗτος ὅδε οὐδείς ἄτοπος πράσσω . εἰμί ἐγώ φημί δίκαιος , οὗτος ἄδικος . Ἡμεῖς γάρ ὁ ζάω φονεύω , οὗτος ὁ νεκρός ἐγείρω . Ἡμεῖς ὁ ἀλλότριος συλάω , οὗτος ὁ ἴδιος πλοῦτος ὁ οἰκουμένη δίδωμι . μάχομαι ὁ λῃστής ὁ συλλῃστής καί φημί · μέχρι οὗτος ὁ καιρός ὁ κατά ὁ σταυρός ἀλλήλων συνέρχομαι καί συνοδεύω , ἀλλά νῦν ἀπό ὁ σταυρός σχίζω ἐγώ ὁ οὐδός · ἐάν ἐθέλω συνοδεύω ἐγώ πρός ὁ ζωή , ἔρχομαι · εἰμί δέ μή , ὁ οἰκεῖος πορεύομαι . ἔνθεν , ὅτε σύν σύ συνοδεύω , ὁ πρῶτος μετά σύ ἀείδω · ἀλλά νῦν ὁ σταυρός σχίζω αὐτός ὁ ὁδός ὁ δεύτερος εἰς δύο . Μετάνοια σχίζω ὁ οὐδός ὁ λῃστής . καί εἰμί ὁ ψαλμός καί ὁ τέλος ὁ ψαλμός τότε πληρόω · γιγνώσκω κύριος ὁδός δίκαιος , καί οὐδός ἀσεβής ἀπόλλυμι . ὅτε οὖν συνηγορέω ὁ λῃστής ὁ ἀλήθεια , στρέφω πρός ὁ βασιλεύς ὁ δόξα καί φημί · μιμνῄσκω ἐγώ , κύριος , ὅταν ἔρχομαι ἐν βασίλεια σύ .