severianus.de-caeco-nato-olim-sub-auctore-joanne-chrysostomo 1
Πηγὴ φωτὸς ὁ τοῦ θεοῦ λόγος · φωτὸς γὰρ γέμων , καὶ φωτὸς ἐκλάμπων , φωτίζει καὶ περιαστράπτει τὰς τῶν πιστῶν διανοίας . Αὐτὸς γὰρ ἐξ ἑαυτοῦ καὶ ἐν ἑαυτῷ λάμπει , καὶ τοὺς ἀπολαύοντας αὐτοῦ καταυγάζει · καὶ οὐ μόνον φωτίζει τῶν πιστῶν τὴν διάνοιαν , ἀλλὰ καὶ ὄνομα φωτὸς χαρίζεται . Ἡ γὰρ θεία γραφὴ τοὺς τῇ ἀγνοίᾳ συντρόφους ὄντας καὶ τῇ ἀπιστίᾳ συζῶντας , δικαίως ὀνομάζει σκότος , μὴ δεχομένους τὴν λαμπάδα τῆς ἀληθείας , ἵνα ὦσιν υἱοὶ φωτός . Οὐκ ἐσμὲν υἱοὶ νυκτός , οὐδὲ σκότους , ἀλλ’ υἱοὶ φωτὸς καὶ ἡμέρας . Καὶ ὡς ἀληθῶς υἱοὶ φωτός ἐσμεν οἱ Ἐγὼ γάρ εἰμι , φησὶν ὁ Χριστός , τὸ φῶς τοῦ κόσμου · ὁ ἀκολουθῶν ἐμοί , οὐ μὴ περιπατήσει ἐν τῇ σκοτίᾳ , ἀλλ’ ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς . Ἐκεῖνος γὰρ λόγος ἐστὶ φωτός , ὃς ἐὰν πιστευθῇ παρ’ ἡμῶν , υἱὸς φωτὸς παρασκευάζει γενέσθαι . Ἕως τὸ φῶς ἔχετε , πιστεύετε εἰς τὸ φῶς , ἵνα υἱοὶ φωτὸς γένησθε . Ὡς γὰρ ἐπὶ τῶν σωμάτων τὸ αἰσθητὸν τοῦτο φῶς , οὕτως ἐπὶ τῶν ψυχῶν ὁ νοερὸς τοῦ θεοῦ λόγος · καὶ ὅπερ ἐστὶν ἐν τῇ νυκτὶ τὸ σκότος , τοῦτο ἐν ταῖς πεπλανημέναις ψυχαῖς ἡ ἄγνοια . Οὐκ ἔγνωσαν , οὐδὲ συνῆκαν · ἐν σκότει διαπορεύονται . Οὕτως οὖν καὶ τὴν συναγωγὴν ὁ θεὸς τὴν ἀγνοίᾳ βεβαπτισμένην , καὶ μὴ βουλομένην ἀνανεῦσαι πρὸς τὴν γνῶσιν τῆς πνευματικῆς διδασκαλίας , νύκτα καλεῖ , διὰ τὴν συζῶσαν αὐτῇ ἄγνοιαν . Ὅτε γὰρ τοῖς Ἰουδαίοις ὁ θεὸς ἔλεγε διὰ τοῦ προφήτου · Νυκτὶ ὡμοίωσα τὴν μητέρα ὑμῶν , καὶ ἑρμηνεύων ὁποίαν λέγει νύκτα ὁμοίαν σκότους , ἐπήγαγεν · Ὡμοιώθη ὁ λαός μου λαῷ μὴ ἔχοντι γνῶσιν . Διὰ τοῦτο Οὐκ ἔγνωσαν , οὐδὲ συνῆκαν · ἐν νυκτὶ διαπορεύονται . Ἀλλ’ ἐκεῖνοι μὲν οὕτως · οἱ δὲ τῆς τοῦ Χριστοῦ διδασκαλίας δεξάμενοι τὸ φῶς , οἱ τοιοῦτοι φῶς ἀποτελοῦνται . Ἔστι γὰρ ὁ θεὸς ἡμῶν φῶς · καὶ ὁ Λόγος αὐτοῦ ὁ ἐξ αὐτοῦ πρὸ αἰώνων ἀπαθῶς γεννηθείς , φῶς λέγεται · καὶ τὸ ἅγιον καὶ ὁμοούσιον καὶ ζωαρχικὸν πνεῦμα , φῶς . Φῶς , καὶ φῶς , καὶ φῶς · ἀλλ’ ἓν φῶς · καὶ ἡ ψυχὴ ἡ δεξαμένη τὸν λόγον , φῶς ὀνομάζεται . Ἀλλ’ ὁ μὲν θεὸς φύσει τρισυπόστατον φῶς , ἡμεῖς δὲ κατὰ μετουσίαν ἐκείνου · καὶ πάλιν αὐτὸς ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς φῶς , Ἦν τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν , ὃ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον . Ἀλλὰ φῶς ὑπάρχων ἐκ φωτὸς ἀρρήτου , καὶ τὸν νόμον διαπέμπεται φωτὸς γέμοντα , Λύχνος τοῖς ποσί μου ὁ νόμος σου , καὶ φῶς ταῖς τρίβοις μου . Δεξαμένη τοίνυν ἡ ψυχὴ τῆς ἀληθείας τὸν φωτεινὸν λόγον , καὶ αὐτὴ φῶς ἀποτελεῖται , καὶ ἀκούει Ἦτε γάρ ποτε σκότος , νυνὶ δὲ φῶς ἐν κυρίῳ . Ὅταν δὲ δέξηται ἡ διάνοια τὸ φῶς τὸ εὐαγγελικόν , καὶ κατὰ τὴν πίστιν φῶς ὀνομάζεται · ὡσαύτως δὲ καὶ κατὰ τὰ ἔργα . Λαμψάτω γάρ φησι τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων , ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα , καὶ δοξάσωσι τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν οὐρανοῖς . Ἀνάγκη γὰρ τὸν δεξάμενον φῶς πίστεως ἐλθεῖν καὶ εἰς ἔργα φωτός . Οὐ μόνον δὲ εἶναι δεῖ τοῦ πιστοῦ τὴν ψυχὴν φῶς , ἀλλὰ καὶ κατὰ τὰ ἔργα λάμπειν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων · Λαμψάτω φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων , ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα , καὶ δοξάσωσι τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς . Καὶ ὅρα τὸ θαυμαστόν · τὸ μὲν γὰρ ὑπὸ τοῦ θεοῦ φῶς ἁπλοῦν ἐστιν , ἀκτῖνας δὲ διαφόρους ἔχει οὐ τῇ φύσει , ἀλλὰ ταῖς ἐνεργείαις · καὶ πέμπεται μὲν ἡ λάμπουσα τοῦ θεοῦ διδασκαλία ἐπὶ πᾶσαν πιστὴν ψυχήν , Καὶ ἔστω ἡ λαμπρότης κυρίου τοῦ θεοῦ ἡμῶν ἐφ’ ἡμᾶς , ἵνα παρ’ αὐτῷ κατευθύνηται τὰ ἔργα ἡμῶν . Μία ἐστὶν ἡ λαμπρότης , ἀλλ’ ἐρχομένη πρὸς ἡμᾶς πολλὰς λαμπρότητας ἀποτελεῖ , λαμπρότητα ἐλεημοσύνης , λαμπρότητα σωφροσύνης , λαμπρότητα φιλοξενίας , λαμπρότητα φιλοστοργίας . Παρὰ μὲν τῷ θεῷ μία λαμπρότης · αὕτη δὲ εἰς ἡμᾶς πεμπομένη , ταῖς ἐνεργείαις διαφόρους ἀποτελεῖ τὰς μαρμαρυγάς · τῷ μὲν χαριζομένη λαμπρότητα προφητείας , ἄλλῳ λαμπρότητα ἀποστολῆς , ἄλλῳ λαμπρότητα μαρτυρίου . Ἐκεῖ μὲν μία λαμπρότης · εἰς ἡμᾶς δὲ πολλαί , Μετὰ σοῦ ἡ ἀρχὴ ἐν ἡμέρᾳ τῆς δυνάμεώς σου ἐν ταῖς λαμπρότησι τῶν ἁγίων σου . Μὴ πάντες ἀπόστολοι ; μὴ πάντες προφῆται ; μὴ πάντες διδάσκαλοι ; Οὐχ ἁπλῶς οὕτω διαιρεῖ ὁ Παῦλος , ἀλλ’ ὡς εὑρίσκει ψυχὰς ἐπιτηδείας , οὐ κατὰ τὴν αὐθεντίαν μερίζει , ἀλλὰ κατὰ τὴν ὁμολογίαν τῆς πίστεως · οὐχ ὅτι παρὰ τὸ βούλημα αὐτοῦ δίδωσιν , οὐδὲ παρὰ τὸ θέλημα , ἀλλ’ ὅτι τὸ θέλημα αὐτοῦ οὐκ ἔστιν ἄκριτον , ἀλλὰ κατὰ τὰ χαρίσματα τῶν δωρεῶν . Ὥσπερ γὰρ τὰ ἀνθηρὰ καὶ εὐβαφῆ τῆς βασιλικῆς ἐσθῆτος δέχεται μὲν ἀκτῖνα ἡλιακήν , διαφόρους δὲ τὰς μαρμαρυγὰς ἀνατέλλει , καὶ οἷον ἂν εἴη τῆς βαφῆς τὸ κάλλος , τοιαύτην τὴν εὔχροιαν ἀπεργάζεται , καὶ ὥσπερ ὑπὸ τῆς προκειμένης βαφῆς μεταβάπτεται καὶ τοῦ ἀέρος τὸ κάλλος εἰς χρυσὸν ἢ εἰς πορφύραν ἢ εἰς πράσινον ἢ εἰς ἄλλο τι τῶν χρωμάτων , οὐ τῆς ἀκτῖνος μεριζομένης , ἀλλὰ τῆς ἐσθῆτος τὴν οἰκονομίαν τῆς ἀκτῖνος σχηματιζομένης τῷ φωτί . Τοιούτοις ἀεὶ ἄνθεσι λάμπει τῆς ἐκκλησίας τὸ κάλλος , βασιλικὴν ἔχουσα τὴν ἐσθῆτα καὶ ἐστολισμένη οὐράνιον καὶ ποικίλην στολήν , Θυγατέρες βασιλέων ἐν τῇ τιμῇ σου · πάρεστι ἡ βασίλισσα ἐκ δεξιῶν σου ἐν ἱματισμῷ διαχρύσῳ περιβεβλημένη , πεποικιλμένη . Πῶς πεποίκιλται ; Ταῖς τοῦ ἁγίου πνεύματος δωρεαῖς , Ἐνεργοῦντος τοῦ θεοῦ σημείοις καὶ τέρασι καὶ ποικίλαις δυνάμεσι , καὶ πνεύματος ἁγίου μερισμοῖς . Ἀλλὰ τί ὀνομάσω τοῦ Χριστοῦ τὴν ἐκκλησίαν ; Νύμφην ἐστολισμένην , βασιλίδα κεκαλλωπισμένην , παράδεισον κομῶντα , λειμῶνα βρύοντα τὴν εὐκαρπίαν , καὶ εἴ τι ἕτερον ἂν εἴπω , τῆς ἀξίας ἔλαττον φθέγγομαι . Ἀγαλλιάσθω ἡ ψυχή μου ἐπὶ τῷ κυρίῳ · ἐνέδυσε γάρ με ἱμάτιον σωτηρίου . Καὶ ἐπειδὴ ἐν ὑποδείγματι ἦν , καὶ ὅλον τὸ κάλλος τῆς ἐκκλησίας οὐκ ἠδύνατο φράσαι , διαφορὰν αὐτῷ περιτίθησι , Ὡς νύμφην κατεκόσμησέ με κόσμῳ , καὶ ὡς νυμφίῳ περιέθηκέ μοι μίτραν , καὶ ὡς γῆν αὔξουσαν τὰ γεννήματα αὐτῆς , καὶ ὡς κῆπον λαχάνων τὰ σπέρματα αὐτοῦ . Κῆπος γὰρ ὡς ἀληθῶς κεκλεισμένος καὶ παράδεισος ἡ ἐκκλησία τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντος · παράδεισον δὲ λέγω οὐ κατὰ τὸν ἀρχαῖον ἐκεῖνον , ἀλλὰ πολὺ ἐκείνου ἀνώτερον . Ἐκεῖ μὲν γὰρ ἐβασίλευσεν ὄφις , ἐνταῦθα δὲ βασιλεύει ὁ Χριστός .
Lemmas: Πηγή φάος ὁ ὁ θεός λόγος · φάος γάρ γέμω , καί φάος ἐκλάμπω , φωτίζω καί περιαστράπτω ὁ ὁ πιστός διάνοια . αὐτός γάρ ἐκ ἑαυτοῦ καί ἐν ἑαυτοῦ λάμπω , καί ὁ ἀπολαύω αὐτός καταυγάζω · καί οὐ μόνος φωτίζω ὁ πιστός ὁ διάνοια , ἀλλά καί ὄνομα φάος χαρίζω . ὁ γάρ θεῖος γραφή ὁ ὁ ἄγνοια σύντροφος είμαι καί ὁ ἀπιστία συζάω , δίκαιος ὀνομάζω σκότος , μή δέχομαι ὁ λαμπάς ὁ ἀλήθεια , ἵνα εἰμί υἱός φάος . οὐ εἰμί υἱός νύξ , οὐδέ σκότος , ἀλλά υἱός φάος καί ἡμέρα . καί ὡς ἀληθῶς υἱός φάος εἰμί ὁ Ἐγώ γάρ εἰμί , φημί ὁ Χριστός , ὁ φάος ὁ κόσμος · ὁ ἀκολουθέω ἐγώ , οὐ μή περιπατέω ἐν ὁ σκοτία , ἀλλά ἔχω ὁ φάος ὁ ζωή . ἐκεῖνος γάρ λόγος εἰμί φάος , ὅς ἐάν πιστεύω παρά ἐγώ , γιός φάος παρασκευάζω γίγνομαι . Ἕως ὁ φάος ἔχω , πιστεύω εἰς ὁ φάος , ἵνα υἱός φάος γίγνομαι . ὡς γάρ ἐπί ὁ σῶμα ὁ αἰσθητός οὗτος φάος , οὕτως ἐπί ὁ ψυχή ὁ νοερός ὁ θεός λόγος · καί ὅς εἰμί ἐν ὁ νύξ ὁ σκότος , οὗτος ἐν ὁ πλανάω ψυχή ὁ ἄγνοια . οὐ γιγνώσκω , οὐδέ συνίημι · ἐν σκότος διαπορεύω . οὕτως οὖν καί ὁ συναγωγή ὁ θεός ὁ ἄγνοια βαπτίζω , καί μή βούλομαι ἀνανεύω πρός ὁ γνῶσις ὁ πνευματικός διδασκαλία , νύξ καλέω , διά ὁ συζάω αὐτός ἄγνοια . ὅτε γάρ ὁ Ἰουδαῖος ὁ θεός λέγω διά ὁ προφήτης · Νύξ ὁμοιόω ὁ μήτηρ σύ , καί ἑρμηνεύω ὁποῖος λέγω νύξ ὅμοιος σκότος , ἐπάγω · ὁμοιόω ὁ λαός ἐγώ λαός μή ἔχω γνῶσις . Ζεύς οὗτος οὐ γιγνώσκω , οὐδέ συνίημι · ἐν νύξ διαπορεύω . ἀλλά ἐκεῖνος μέν οὕτως · ὁ δέ ὁ ὁ Χριστός διδασκαλία δέχομαι ὁ φάος , ὁ τοιοῦτος φάος ἀποτελέω . εἰμί γάρ ὁ θεός ἐγώ φάος · καί ὁ Λόγος αὐτός ὁ ἐκ αὐτός πρό αἰών ἀπαθής γεννάω , φάος λέγω · καί ὁ ἅγιος καί ὁμοούσιος καί ζωαρχικός πνεῦμα , φάος . φάος , καί φάος , καί φάος · ἀλλά εἷς φάος · καί ὁ ψυχή ὁ δείκνυμι ὁ λόγος , φάος ὀνομάζω . ἀλλά ὁ μέν θεός φύσις τρισυπόστατος φάος , ἐγώ δέ κατά μετουσία ἐκεῖνος · καί πάλιν αὐτός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός φάος , Ἦς ὁ φάος ὁ ἀληθινός , ὁ φωτίζω πᾶς ἄνθρωπος ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος . ἀλλά φάος ὑπάρχω ἐκ φάος ἄρρητος , καί ὁ νόμος διαπέμπω φάος γέμω , Λύχνος ὁ πούς ἐγώ ὁ νόμος σύ , καί φάος ὁ τρίβος ἐγώ . δείκνυμι τοίνυν ὁ ψυχή ὁ ἀλήθεια ὁ φωτεινός λόγος , καί αὐτός φάος ἀποτελέω , καί ἀκούω εἰμί γάρ ποτέ σκότος , νυνί δέ φάος ἐν κύριος . ὅταν δέ δέχομαι ὁ διάνοια ὁ φάος ὁ εὐαγγελικός , καί κατά ὁ πίστις φάος ὀνομάζω · ὡσαύτως δέ καί κατά ὁ έργο . λάμπω γάρ φημί ὁ φάος σύ ἔμπροσθεν ὁ ἄνθρωπος , ὅπως ὁράω σύ ὁ καλός έργο , καί δοξάζω ὁ πατέρας σύ ὁ ἐν οὐρανός . Ἀνάγκη γάρ ὁ δέχομαι φάος πίστη ἔρχομαι καί εἰς έργο φάος . οὐ μόνος δέ ἔρχομαι δέω ὁ πιστός ὁ ψυχή φάος , ἀλλά καί κατά ὁ έργο λάμπω ἔμπροσθεν ὁ ἄνθρωπος · λάμπω φάος σύ ἔμπροσθεν ὁ ἄνθρωπος , ὅπως ὁράω σύ ὁ καλός έργο , καί δοξάζω ὁ πατέρας σύ ὁ ἐν ὁ οὐρανός . καί ὁράω ὁ θαυμαστός · ὁ μέν γάρ ὑπό ὁ θεός φάος ἁπλόος εἰμί , ἀκτίς δέ διάφορος ἔχω οὐ Τά φύσις , ἀλλά ὁ ἐνέργεια · καί πέμπω μέν ὁ λάμπω ὁ θεός διδασκαλία ἐπί πᾶς πιστός ψυχή , καί εἰμί ὁ λαμπρότης κύριος ὁ θεός ἐγώ ἐπί ἐγώ , ἵνα παρά αὐτός κατευθύνω ὁ έργο ἐγώ . εἷς εἰμί ὁ λαμπρότης , ἀλλά ἔρχομαι πρός ἐγώ πολύς λαμπρότης ἀποτελέω , λαμπρότης ἐλεημοσύνη , λαμπρότης σωφροσύνη , λαμπρότης φιλοξενία , λαμπρότης φιλοστοργία . παρά μέν ὁ θεός εἷς λαμπρότης · οὗτος δέ εἰς ἐγώ πέμπω , ὁ ἐνέργεια διάφορος ἀποτελέω ὁ μαρμαρυγή · ὁ μέν χαρίζω λαμπρότης προφητεία , ἄλλος λαμπρότης ἀποστολή , ἄλλος λαμπρότης μαρτύριον . ἐκεῖ μέν εἷς λαμπρότης · εἰς ἐγώ δέ πολύς , μετά σύ ὁ ἀρχή ἐν ἡμέρα ὁ δύναμις σύ ἐν ὁ λαμπρότης ὁ ἅγιος σύ . Μή πᾶς ἀπόστολος ; μή πᾶς προφήτης ; μή πᾶς διδάσκαλος ; οὐχ ἁπλῶς οὕτως διαιρέω ὁ Παῦλος , ἀλλά ὡς εὑρίσκω ψυχή ἐπιτήδειος , οὐ κατά ὁ αὐθεντία μερίζω , ἀλλά κατά ὁ ὁμολογία ὁ πίστη · οὐ ὅτι παρά ὁ βούλημα αὐτός δίδωμι , οὐδέ παρά ὁ θέλημα , ἀλλά ὅτι ὁ θέλημα αὐτός οὐ εἰμί ἄκριτος , ἀλλά κατά ὁ χάρισμα ὁ δωρεά . ὥσπερ γάρ ὁ ἀνθηρός καί εὐβαφής ὁ βασιλικός ἐσθής δέχομαι μέν ἀκτίς ἡλιακός , διάφορος δέ ὁ μαρμαρυγή ἀνατέλλω , καί οἷος ἄν εἰμί ὁ βαφεύς ὁ κάλλος , τοιοῦτος ὁ εὔχροια ἀπεργάζομαι , καί ὥσπερ ὑπό ὁ πρόκειμαι βαφεύς μεταβάπτω καί ὁ αέρας ὁ κάλλος εἰς χρυσός ἢ εἰς πορφύρα ἢ εἰς πράσινος ἢ εἰς ἄλλος τίς ὁ χρῶμα , οὐ ὁ ἀκτίς μερίζω , ἀλλά ὁ ἐσθής ὁ οἰκονομία ὁ ἀκτίς σχηματίζω ὁ φάος . τοιοῦτος ἀεί ἄνθος λάμπω ὁ ἐκκλησία ὁ κάλλος , βασιλικός ἔχω ὁ ἐσθής καί στολίζω οὐράνιος καί ποικίλος στολή , θυγάτηρ βασιλεύς ἐν ὁ τιμή σύ · πάρειμι ὁ βασίλισσα ἐκ δεξιός σύ ἐν ἱματισμός διάχρυσος περιβάλλω , ποικίλλω . Πῶς ποικίλλω ; Τά ὁ ἅγιος πνεῦμα δωρεά , ἐνεργέω ὁ θεός σημεῖον καί τέρας καί ποικίλος δύναμις , καί πνεῦμα ἅγιος μερισμός . ἀλλά τίς ὀνομάζω ὁ Χριστός ὁ ἐκκλησία ; Νύμφαι στολίζω , βασιλίς καλλωπίζω , παράδεισος κομάω , λειμών βρύω ὁ εὐκαρπία , καί εἰμί τίς ἕτερος ἄν λέγω , ὁ ἄξιος μικρός φθέγγομαι . ἀγαλλιάω ὁ Ψυχή ἐγώ ἐπί ὁ κύριος · ἐνδύω γάρ ἐγώ ἱμάτιον σωτήριος . καί ἐπεί ἐν ὑπόδειγμα εἰμί , καί ὅλος ὁ κάλλος ὁ ἐκκλησία οὐ δύναμαι φράζω , διαφορά αὐτός περιτίθημι , ὡς νύμφη κατακοσμέω ἐγώ κόσμος , καί ὡς νυμφίος περιτίθημι ἐγώ μίτρα , καί ὡς γῆ αὐξάνω ὁ γέννημα αὐτηες͂ς , καί ὡς κῆπος λάχανον ὁ σπέρμα αὐτός . κῆπος γάρ ὡς ἀληθῶς κλῄζω καί παράδεισος ὁ ἐκκλησία ὁ θεός ὁ ζῶ · παράδεισος δέ λέγω οὐ κατά ὁ ἀρχαῖος ἐκεῖνος , ἀλλά πολύς ἐκεῖνος ἀνώτερος . ἐκεῖ μέν γάρ βασιλεύω ὄφις , ἐνταῦθα δέ βασιλεύω ὁ Χριστός .