severianus.de-caeco-nato-olim-sub-auctore-joanne-chrysostomo 2
Μὴ τῇ ἀξιοπιστίᾳ πρόσεχε τοῦ ὀνόματος , ἀλλὰ τῇ δυνάμει τοῦ πράγματος . Οὔτε γὰρ παράδεισός ἐστι θαυμαστός , ἐὰν μὴ ἔχῃ θεοῦ ἐντολὴν τηρουμένην · οὔτε τὰ εὐτελῆ τῶν τόπων ὑβρίζεται , ἐὰν ἔχῃ θεοῦ βασιλεύοντος τὸν νόμον . Τί βέλτιον ; τί κρεῖττον ; παράδεισος ἢ κοπρία ; Ἀλλ’ ὅμως τὸν Ἀδὰμ διὰ τὴν παράβασιν παράδεισος οὐκ ὠφέλησεν · τὸν Ἰὼβ δὲ διὰ τὴν ὑπομονὴν κοπρία οὐκ ἔβλαψεν · ὁ Ἀδὰμ ἐν παραδείσῳ καταισχύνεται διὰ τὴν παρακοήν , Ἰὼβ δὲ ἐπὶ τῆς κοπρίας στεφανοῦται διὰ τὴν ὑπομονήν . Οὐδαμοῦ γὰρ ἀξιοπιστία τῶν τόπων συμβάλλεται , μὴ συντρεχούσης τῆς ἀγαθῆς γνώμης · καὶ παραδείσου ὑψηλότερος ὁ οὐρανός , ἀλλὰ πίπτει ἐκεῖθεν ὁ διάβολος . Ἡ γῆ βαθεῖα , καὶ ὁ οὐρανὸς μετεωρίζεται · πίπτει ἐξ οὐρανοῦ ὁ διάβολος παραβάς , Ἐθεώρουν τὸν σατανᾶν ὡς ἀστραπὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεσόντα · ὑψοῦνται δὲ ἀπὸ γῆς πτωχοί , Ὁ ἐγείρων ἀπὸ γῆς πτωχόν , καὶ ἀπὸ κοπρίας ἀνυψῶν πένητα . Ὁρᾷς ὡς οὐχ ἡ τῶν τόπων διαφορὰ χαρίζεται ἡμῖν τὰ πλεονεκτήματα , ἀλλὰ πανταχοῦ πίστις καὶ ὑπομονὴ καὶ ἐλπὶς τοὺς στεφάνους πλέκει τοῖς ἀξίοις ; Οὐδὲν κοιτῶνος σεμνότερον , οὐδὲν θεάτρου γυμνότερον · τί ὠφέλησε τὴν ἀκόλαστον Αἰγυπτίαν ἡ ἐν κοιτῶνι μοιχεία ; τί ἔβλαψε τὴν πρωτομάρτυρα Θέκλαν τὸ ἐν θεάτρῳ γυμνὴν παλαίειν ; Οὐχ ἡμάρτηκε γυμνουμένη , οὐχ ὑβρίζεται ἡ ἁγία , ἀλλὰ στεφανοῦται . Καὶ ἡ μὲν ἐν τῷ θεάτρῳ στεφανοῦται , ἡ δὲ ἐν τῷ νυμφῶνι στηλιτεύεται . Τί ὠφέλησε τὰ εἴδωλα , καὶ ἡ τῶν μὴ ὄντων προσκύνησις ; τὰ τῶν ναῶν μεγέθη λέγω · τί δὲ ἔβλαψε τοὺς μάρτυρας ἡ τῶν τάφων εὐτέλεια ; οὐ κατῃσχύνθη ἡ πλάνη ἐν μεγέθει , καὶ ὑψώθη τὰ τῶν μαρτύρων ἐν ταπεινώσει ; Οὕτως ἡ ἐκκλησία θεοῦ τοῦ ζῶντος παράδεισός ἐστι τρυφῆς . Ἐν τῷ παραδείσῳ ἐκείνῳ ὁ ὄφις ἐχόρευσε , καὶ ἠπάτα . Ἐν τῷ παραδείσῳ τούτῳ λέγει ὁ σωτήρ · Ἰδοὺ δέδωκα ὑμῖν τὴν ἐξουσίαν τοῦ πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων , καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ , καὶ οὐδὲν ὑμᾶς οὐ μὴ ἀδικήσει . Ἐν τῷ παραδείσῳ ἐκλείσθη ἡ ὁδὸς τῆς ζωῆς τῷ Ἀδὰμ διὰ τὴν παράβασιν . Καὶ ἵνα δείξῃ ὁ θεός , ὅτι οὐκ ἐμποδίζεται ἡ ἐνάρετος ψυχή , ἔξω τοῦ παραδείσου τὰ μείζονα λαμβάνει τῶν ἐν τῷ παραδείσῳ · τῷ Ἀδὰμ ἀποκλείεται ὁ παράδεισος καὶ Πέτρος πιστεύεται τὰς κλεῖς τοῦ οὐρανοῦ · Ἀδὰμ ἐκβάλλεται τοῦ παραδείσου , καὶ Παῦλος ἁρπάζεται ἕως τρίτου οὐρανοῦ · τῷ Ἀδὰμ ἀποτειχίζεται τὸ ξύλον τῆς ζωῆς . Εἶπε γὰρ ὁ θεός φησι · Μήποτε ἅψηται Ἀδὰμ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς . Ἐκεῖ ἡ ζωὴ κεκώλυται , καὶ τὸ ξύλον τῆς ζωῆς ἐκωλύθη παρὰ τοῦ παραβάντος · ὧδε ἐπάγη τὸ ξύλον τοῦ σταυροῦ , καὶ πάντες οἱ βουλόμενοι τρυγῶσι ζωὴν αἰώνιον . Ἐν τῷ παραδείσῳ μετὰ τὴν παράβασιν κρύπτεται ὁ Ἀδὰμ τὸν θεόν , ὑπὸ τοῦ συνειδότος πληττόμενος · ἀνακαλεῖται αὐτὸν ὁ τὰ πάντα ζητῶν , καί φησιν · Ἀδάμ , ποῦ εἶ ; Οὐκ ᾔδεις γὰρ ποῦ ἐστιν ; Ἀδὰμ ποῦ εἶ ; Ἐλέγχων αὐτοῦ τὴν παρανομίαν λέγει Ποῦ εἶ ; – ἀντὶ τοῦ ἐν τίσιν εἶ ; Μὴ ἰσοθεΐαν σοι ἤνεγκεν ἡ ἀπάτη τοῦ ὄφεως ; εἶδες πῶς γεγύμνωσαι ; Ποῦ εἶ ; Τῆς φωνῆς σου ἤκουσα , καὶ ἐκρύβην . Ἐκεῖνος κρύπτεται ἐν παραδείσῳ · οἱ ἀπόστολοι λέγουσιν · Ἡμεῖς πάντες ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ τὴν δόξαν κυρίου κατοπτριζόμεθα , ἀπὸ δόξης εἰς δόξαν . Εἶδες παρρησίαν ἔξω τοῦ παραδείσου ; εἶδες αἰσχύνην ἔσω τοῦ παραδείσου ; Ἐν τῷ παραδείσῳ μετὰ τὴν παράβασιν ἐνέδυσεν ὁ θεὸς τὸν Ἀδὰμ χιτῶνας δερματίνους . Ἴδωμεν τί ἐνδέδυται . Ἐκεῖνος ἐκεῖ χιτῶνα ἐνεδύσατο · ὧδε ὅσοι εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθησαν , Χριστὸν ἐνεδύσαντο . Ἐκεῖ ἀποκλεισθέντος τοῦ παραδείσου , τὰ χερουβὶμ καὶ ἡ στρεφομένη ῥομφαία κωλύουσα τὴν ὁδὸν τοῦ παραδείσου · καὶ ἦν ὥσπερ τεῖχος καὶ ἀποτείχισμα τῷ Ἀδάμ , μὴ συγχωροῦν εἰσελθεῖν διὰ τὴν παρακοὴν τὴν ἐν παραδείσῳ μετὰ τὴν παράβασιν . Οὐκ εἰς κατηγορίαν λέγω τοῦ παραδείσου , ἀλλ’ ὅτι ἐκεῖνο τὸ θεοπρεπὲς χωρίον οὐδὲν ὠφέλησε τὸν μὴ μετὰ γνώμης ἀγαθῆς ἀναστρέφεσθαι βουληθέντα . Καὶ ἦν πυρὸς τεῖχος κυκλοῦν τὸν παράδεισον , καὶ μὴ συγχωροῦν τῷ παραβάντι εἰσελθεῖν · ἵνα δείξῃ ὁ θεός , ὅτι οὐ τὸ πῦρ πολέμιον ἦν αὐτῷ , ἀλλ’ ἡ παράβασις τὸν Ἀδὰμ ἐκώλυσε τοῦ πυρὸς τὸ τεῖχος εἰσελθεῖν · καὶ Ἠλίαν ἅρμα πυρὸς ἥρπασεν εἰς τὸν οὐρανόν . Οὐ ψεύδεται ἡ ἐκκλησία τοῦ θεοῦ λέγουσα · Ἐνέδυσέ με ὁ θεὸς ἱμάτιον σωτηρίου , καὶ ὡς νύμφην κατεκόσμησέ με κόσμῳ , ὡς γῆν αὔξουσαν τὰ γεννήματα αὐτῆς , καὶ μέγας τῆς ἀληθείας κῆπος οὗτος ὁ μέγας παράδεισος , ἡ ἐκκλησία ἡ οἰκουμενική . Χριστὸς βασιλεύει καὶ νομοθετῶν πιστεύεται , εἰ μήπου τις εὑρεθῇ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ αἱρετικὴν πλάνην νοσῶν ὑπὸ τῆς τῶν ὄφεων διδασκαλίας , λέγω δὴ τῆς αἱρετικῆς πλάνης , καὶ ἐκβαλλόμενος ἐντεῦθεν , ὡς τοῦ παραδείσου Ἀδάμ . Ὥσπερ γὰρ ἐκεῖ ὁ πεισθεὶς τῇ τοῦ ὄφεως διδασκαλίᾳ ἐξωρίσθη τοῦ παραδείσου , οὕτω καὶ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ οἱ Παύλῳ μὴ πειθόμενοι , ὑπὸ Πέτρου μὴ διδασκόμενοι , ἀλλὰ ταῖς τῶν ὄφεων πειθόμενοι διδασκαλίαις , ἐκβάλλονται τούτου τοῦ παραδείσου . Πόθεν τοῦτο δῆλον ; Ζηλῶ γὰρ ὑμᾶς ζῆλον θεοῦ · ἡρμοσάμην γὰρ ὑμᾶς ἑνὶ ἀνδρὶ παρθένον ἁγνὴν παραστῆσαι τῷ Χριστῷ . Φοβοῦμαι δὲ μήπως , ὡς ὁ ὄφις ἐξηπάτησεν Εὔαν , οὕτω φθαρῇ τὰ νοήματα ὑμῶν . Ἀλλ’ οὐκ ἔχει χώραν ἐνταῦθα ὄφεως διδασκαλία , τοῦ μεγάλου ποιμένος τῇ βακτηρίᾳ τῆς πίστεως συντρίβοντος τὴν κεφαλὴν τῶν ὄφεων . Καὶ γὰρ ὡς ποιμὴν ὁ θαυμάσιος ἡμῶν πατὴρ συντρίβει τὰς κεφαλὰς τῶν δρακόντων τῇ εὐαγγελικῇ πίστει καὶ τῇ εἰς Χριστὸν ἐλπίδι · καὶ ὡς ἄριστος φυτοκόμος καὶ κηπουρός , τρέφει μὲν τὰ φυτὰ τῆς ἐκκλησίας , ἐκριζοῖ δέ , εἴ τι νόθον σπέρμα καὶ βλάστημα · τὴν νόσον τῆς δυσσεβείας , τὴν πλάνην τὴν Ἑλληνικὴν ὡς ἀκάνθας πυρὶ παραδίδωσι · τὴν δὲ αἱρετικὴν πλάνην ὡς ἄγρωστιν ἐκτίλας ἐκβάλλει , ζήλῳ ἐνδεδυμένος θεοῦ , ὃν οἱ πολλοὶ ἀγνοοῦσιν . Εἰώθασι γάρ τινες κατασοφιστεύειν τῆς ἐκκλησίας καὶ τῶν ἁγίων ποιμένων , ὥσπερ οὖν καὶ τούτου τοῦ θαυμασίου πατρός · καὶ πολλοὶ ἐν ἐπιεικείας σχήματι ἀργίαν εἰσάγουσι , καὶ ζῆλον ὑβρίζουσι , καὶ θεοῦ ἀκμάζοντα λόγον πειρῶνται ἀμβλύνειν . Ἔστι γὰρ εὑρεῖν τινα ἐν σχήματι ἐπιεικείας λέγοντα · Τί γὰρ κοινὸν ἔχομεν πρὸς τοὺς Ἕλληνας ; θέλει σωθῆναι ; σωθήτω . Ὁ ταῦτα λέγων οὐδέπω ἐτρώθη ζήλῳ εὐσεβείας . Ὁ βλέπων ἀπολλύμενον καὶ μὴ πενθῶν τὴν ἐκείνου ἀπώλειαν καὶ ἰδίαν ζημίαν τιθέμενος , οὐκ οἶδε ζῆλον εὐσεβείας , οὐκ ἐτρώθη βέλεσιν ἀληθείας .
Lemmas: μή ὁ ἀξιοπιστία προσέχω ὁ ὄνομα , ἀλλά ὁ δύναμις ὁ πρᾶγμα . οὔτε γάρ παράδεισος εἰμί θαυμαστός , ἐάν μή ἔχω θεός ἐντολή τηρέω · οὔτε ὁ εὐτελής ὁ τόπος ὑβρίζω , ἐάν ἔχω θεός βασιλεύω ὁ νόμος . τις ἀγαθός ; τίς ἀγαθός ; παράδεισος ἢ κοπρία ; ἀλλά ὅμως ὁ Ἀδάμ διά ὁ παράβασις παράδεισος οὐ ὠφελέω · ὁ Ἰώβ δέ διά ὁ ὑπομονή κοπρία οὐ βλάπτω · ὁ Ἀδάμ ἐν παράδεισος καταισχύνω διά ὁ παρακοή , Ἰώβ δέ ἐπί ὁ κοπρία στεφανόω διά ὁ ὑπομονή . οὐδαμοῦ γάρ ἀξιοπιστία ὁ τόπος συμβάλλω , μή συντρέχω ὁ ἀγαθός γνώμη · καί παράδεισος ὑψηλός ὁ οὐρανός , ἀλλά πίπτω ἐκεῖθεν ὁ διάβολος . ὁ γῆ βαθύς , καί ὁ οὐρανός μετεωρίζω · πίπτω ἐκ οὐρανός ὁ διάβολος παραβαίνω , θεωρέω ὁ Σατανᾶς ὡς ἀστραπή ἐκ ὁ οὐρανός πίπτω · ὑψόω δέ ἀπό γῆ πτωχός , ὁ ἐγείρω ἀπό γῆ πτωχός , καί ἀπό κοπρία ἀνυψόω πένης . Όρας ὡς οὐ ὁ ὁ τόπος διαφορά χαρίζω ἐγώ ὁ πλεονέκτημα , ἀλλά πανταχοῦ πίστις καί ὑπομονή καί Ἐλπὶς ὁ στέφανος πλέκω ὁ ἄξιος ; οὐδείς κοίτη σεμνός , οὐδείς θέατρον γυμνός · τίς ὠφελέω ὁ ἀκόλαστος Αἰγύπτιος ὁ ἐν κοίτη μοιχεία ; τίς βλάπτω ὁ πρωτομάρτυρας Θέκλα ὁ ἐν θέατρον γυμνός παλαίω ; οὐχ ἁμαρτάνω γυμνόω , οὐ ὑβρίζω ὁ ἅγιος , ἀλλά στεφανόω . καί ὁ μέν ἐν ὁ θέατρον στεφανόω , ὁ δέ ἐν ὁ νύμφη στηλιτεύω . Τι ὠφελέω ὁ εἴδωλον , καί ὁ ὁ μή εἰμί προσκύνησις ; ὁ ὁ ναός μέγεθος λέγω · τίς δέ βλάπτω ὁ μάρτυς ὁ ὁ τάφος εὐτέλεια ; οὐ καταισχύνω ὁ πλάνη ἐν μέγεθος , καί ὑψόω ὁ ὁ μάρτυς ἐν ταπείνωσις ; οὕτως ὁ ἐκκλησία θεός ὁ ζάω παράδεισος εἰμί τρυφή . ἐν ὁ παράδεισος ἐκεῖνος ὁ ὄφις χορεύω , καί ἀπατάω . ἐν ὁ παράδεισος οὗτος λέγω ὁ σωτήρ · ἰδέ δίδωμι σύ ὁ ἐξουσία ὁ πατέω ἐπάνω ὄφις καί σκορπίος , καί ἐπί πᾶς ὁ δύναμις ὁ ἐχθρός , καί οὐδείς σύ οὐ μή ἀδικέω . ἐν ὁ παράδεισος κλείω ὁ οὐδός ὁ ζωή ὁ Ἀδάμ διά ὁ παράβασις . καί ἵνα δείκνυμι ὁ θεός , ὅτι οὐ ἐμποδίζω ὁ ἐνάρετος Ψυχή , ἔξω ὁ παράδεισος ὁ μέγας λαμβάνω ὁ ἐν ὁ παράδεισος · ὁ Ἀδάμ ἀποκλείω ὁ παράδεισος καί Πέτρος πιστεύω ὁ κλείς ὁ οὐρανός · Ἀδάμ ἐκβάλλω ὁ παράδεισος , καί Παῦλος ἁρπάζω ἠώς τρίτος οὐρανός · ὁ Ἀδάμ ἀποτειχίζω ὁ ξύλον ὁ ζωή . λέγω γάρ ὁ θεός φημί · μήποτε ἅπτω Ἀδάμ ὁ ξύλο ὁ ζωή . ἐκεῖ ὁ ζωή κωλύω , καί ὁ ξύλον ὁ ζωή κωλύω παρά ὁ παραβαίνω · ὧδε πήγνυμι ὁ ξύλον ὁ σταυρός , καί πᾶς ὁ βούλομαι τρυγάω ζωή αἰώνιος . ἐν ὁ παράδεισος μετά ὁ παράβασις κρύπτω ὁ Ἀδάμ ὁ θεός , ὑπό ὁ σύνοιδα πλήσσω · ἀνακαλέω αὐτός ὁ ὁ πᾶς ζητέω , καί φημί · Ἀδάμ , ποῦ εἰμί ; οὐ οἶδα γάρ ποῦ εἰμί ; Ἀδάμ ποῦ εἰμί ; ἐλέγχω αὐτός ὁ παρανομία λέγω Που εἰμί ; – ἀντί ὁ ἐν τίσις εἰμί ; μή ἰσοθεΐα σύ φέρω ὁ ἀπάτη ὁ ὄφις ; ὁράω πῶς γυμνόω ; Που εἰμί ; ὁ φωνή σύ ἀκούω , καί κρύπτω . ἐκεῖνος κρύπτω ἐν παράδεισος · ὁ ἀπόστολος λέγω · Ἡμεῖς πᾶς ἀνακαλύπτω πρόσωπον ὁ δόξα κύριος κατοπτρίζω , ἀπό δόξα εἰς δόξα . εἶδον παρρησία ἔξω ὁ παράδεισος ; ὁράω αἰσχύνη ἔσω ὁ παράδεισος ; ἐν ὁ παράδεισος μετά ὁ παράβασις ἐνδύω ὁ θεός ὁ Ἀδάμ χιτών δερμάτινος . εἶδον τίς ἐνδύω . ἐκεῖνος ἐκεῖ χιτών ἐνδύω · ὧδε ὅσος εἰς Χριστός βαπτίζω , Χριστός ἐνδύω . ἐκεῖ ἀποκλείω ὁ παράδεισος , ὁ χερουβίν καί ὁ στρέφω ῥομφαία κωλύω ὁ ὁδός ὁ παράδεισος · καί εἰμί ὥσπερ τεῖχος καί ἀποτείχισμα ὁ Ἀδάμ , μή συγχωρέω εἰσέρχομαι διά ὁ παρακοή ὁ ἐν παράδεισος μετά ὁ παράβασις . οὐ εἰς κατηγορία λέγω ὁ παράδεισος , ἀλλά ὅτι ἐκεῖνος ὁ θεοπρεπής χωρίον οὐδείς ὠφελέω ὁ μή μετά γνώμη ἀγαθός ἀναστρέφω βούλομαι . καί εἰμί πυρός τεῖχος κυκλέω ὁ παράδεισος , καί μή συγχωρέω ὁ παραβαίνω εἰσέρχομαι · ἵνα δείκνυμι ὁ θεός , ὅτι οὐ ὁ πῦρ πολέμιος εἰμί αὐτός , ἀλλά ὁ παράβασις ὁ Ἀδάμ κωλύω ὁ πυρός ὁ τεῖχος εἰσέρχομαι · καί Ἠλίας ἅρμα πυρός ἁρπάζω εἰς ὁ οὐρανός . οὐ ψεύδω ὁ ἐκκλησία ὁ θεός λέγω · ἐνδύω ἐγώ ὁ θεός ἱμάτιον σωτήριος , καί ὡς νύμφη κατακοσμέω ἐγώ κόσμος , ὡς γῆ αὐξάνω ὁ γέννημα αὐτηες͂ς , καί μέγας ὁ ἀλήθεια κῆπος οὗτος ὁ μέγας παράδεισος , ὁ ἐκκλησία ὁ οἰκουμενικός . Χριστός βασιλεύω καί νομοθετέω πιστεύω , εἰμί μήπου τις εὑρίσκω ἐν ὁ ἐκκλησία αἱρετικός πλάνη νοσέω ὑπό ὁ ὁ ὄφις διδασκαλία , λέγω δή ὁ αἱρετικός πλάνης , καί ἐκβάλλω ἐντεῦθεν , ὡς ὁ παράδεισος Ἀδάμ . ὥσπερ γάρ ἐκεῖ ὁ πείθω ὁ ὁ ὄφις διδασκαλία ἐξορίζω ὁ παράδεισος , οὕτως καί ἐν ὁ ἐκκλησία ὁ Παῦλος μή πείθω , ὑπό Πέτρος μή διδάσκω , ἀλλά ὁ ὁ ὄφις πείθω διδασκαλία , ἐκβάλλω οὗτος ὁ παράδεισος . πόθεν οὗτος δῆλος ; ζηλόω γάρ σύ ζῆλος θεός · ἁρμόζω γάρ σύ εἷς ἀνήρ παρθένος ἁγνός παρίστημι ὁ Χριστός . φοβέω δέ μήπως , ὡς ὁ ὄφις ἐξαπατάω Εὔα , οὕτως φθείρω ὁ νόημα σύ . ἀλλά οὐ ἔχω χώρα ἐνταῦθα ὄφις διδασκαλία , ὁ μέγας ποιμήν ὁ βακτηρία ὁ πίστη συντρίβω ὁ κεφαλή ὁ ὄφις . καί γάρ ὡς ποιμήν ὁ θαυμάσιος ἐγώ πατήρ συντρίβω ὁ κεφαλή ὁ δράκων ὁ εὐαγγελικός πίστις καί ὁ εἰς Χριστός ἐλπίς · καί ὡς ἀγαθός φυτοκόμος καί κηπουρός , τρέφω μέν ὁ φυτόν ὁ ἐκκλησία , ἐκριζόω δέ , εἰμί τίς νόθος σπέρμα καί βλάστημα · ὁ νόσος ὁ δυσσέβεια , ὁ πλάνη ὁ Ἑλληνικός ὡς ἄκανθα πῦρ παραδίδωμι · ὁ δέ αἱρετικός πλάνη ὡς ἄγρωστις ἐκτίλλω ἐκβάλλω , ζῆλος ἐνδύω θεός , ὅς ὁ πολύς ἀγνοέω . εἴωθα γάρ τις κατασοφιστεύω ὁ ἐκκλησία καί ὁ ἅγιος ποιμήν , ὥσπερ οὖν καί οὗτος ὁ θαυμάσιος πατέρας · καί πολύς ἐν ἐπιείκεια σχῆμα ἀργία εἰσάγω , καί ζῆλος ὑβρίζω , καί θεός ἀκμάζω λόγος πειράω ἀμβλύνω . εἰμί γάρ εὑρίσκω τις ἐν σχῆμα ἐπιείκεια λέγω · τις γάρ κοινός ἔχω πρός ὁ Ἑλληνᾶς ; ἐθέλω σῴζω ; σῴζω . ὁ οὗτος λέγω οὐδέπω τιτρώσκω ζῆλος εὐσέβεια . ὁ βλέπω ἀπόλλυμι καί μή πενθέω ὁ ἐκεῖνος ἀπώλεια καί ἴδιος ζημία τίθημι , οὐ οἶδα ζῆλος εὐσέβεια , οὐ τιτρώσκω βέλος ἀλήθεια .