severianus.de-caeco-et-zacchaeo-olim-sub-auctore-joanne-chrysostomo 3
Πολλὰ γὰρ τοιαῦτα ποιεῖ ὁ Χριστός , ἐπειδὴ ἦλθε τὴν ὑπὲρ τῶν ἀνθρώπων οἰκονομίαν ἀναδέξασθαι . Καὶ ἵνα μή τις αὐτὸν ὑπολάβῃ δι’ ἀσθένειαν πάσχειν , καὶ οὐ διὰ φιλανθρωπίαν ὑπομένειν , πρὶν εἰσέλθῃ εἰς Ἱεροσόλυμα , βλέπει συκῆν . Καὶ ἀπῆλθέ φησι ζητῶν παρ’ αὐτῆς καρπόν , καὶ οὐχ εὗρεν . Ὡς δὲ οὐχ εὗρεν , ἐπετίμησε λέγων · Μηδέποτε ἐκ σοῦ καρπὸς γένηται εἰς τὸν αἰῶνα . Τί ἥμαρτεν ἡ συκῆ ; μὴ γὰρ ἐξουσίᾳ λογικῇ ἔχει τὴν καρποφορίαν ; οὐχ ὅτε βούλεται ὁ κτίστης , παρέχει ἐνέργειαν τῇ καρποφορίᾳ ; Εἶτα οὔτε ὁ καιρὸς ἦν τῶν σύκων · τοῦτο γὰρ ἐπιμαρτύρεται τὸ εὐαγγέλιον . Τίς δὲ οὕτω τῶν κοινῶν ἀνθρώπων , μήτι γε ὁ θεός , ἐν ἀκαίρῳ καιρῷ καρπὸν ἀπαιτεῖ ; τοὺς καιροὺς οὐ σὺ ἔπηξας , ὁ δημιουργός ; οὐ σὺ ἔδωκας καιροὺς καὶ χρόνους τῇ καρποφορίᾳ ; Τί τοίνυν ἀπαιτεῖς παρὰ τὸν καιρόν , ὃν ἔταξας ; Εἰ δὲ καὶ καιρὸς ἦν σύκων , μὴ ἤνεγκε δὲ ἡ συκῆ καρπόν , ἔγκλημα ἦν τῆς φύσεως ; μή , ὅτε βούλεται , προσφέρει ; οὐχ , ὅτε κελεύεται , προσάγει καρποφορίας ; Τίνος οὖν ἕνεκεν ἐπιτιμᾷ τῇ συκῇ ; Ἐπειδὴ ἔμελλε τὸ πάθος ὑφίστασθαι , ἵνα μὴ νομίσωσιν αὐτὸν δι’ ἀσθένειαν πάσχειν , ἐν τῷ ἀψύχῳ ἐνδείκνυται τὴν δύναμιν , ἵνα δείξῃ ὅτι πάντας ἠδύνατο ξηρᾶναι τοὺς ἀντιλέγοντας , πάντας ἀφανίσαι τοὺς θεομάχους . Ἀλλ’ ἐπειδὴ οὐκ ἦλθε κρῖναι τὸν κόσμον , ἀλλὰ σῶσαι , ὡς αὐτὸς ἔφησε , τὴν μὲν δύναμιν ἐνδείκνυται ἐπὶ τῆς ἀψύχου , τὴν δὲ φιλανθρωπίαν ταμιεύεται τοῖς ἀνθρώποις . Οὕτω καὶ ἐνταῦθα συνεχώρει τῷ τυφλῷ ἀκολουθεῖν , ἵνα νεάζουσα ἡ μνήμη διαλύσῃ τὸ σκάνδαλον , ἵνα ἔχωσι τὴν θαυματουργίαν ἀπαστράπτουσαν . Ἀλλὰ διεδέξατο τὸ θαῦμα ἕτερον · μετὰ γὰρ τὴν ἀνάβλεψιν τοῦ τυφλοῦ , ἀνέβλεψεν ἄλλος τυφλὸς τὴν ψυχήν . Τίς οὗτος ; Ὁ ἀρχιτελώνης ὁ τυφλώττων περὶ τὰ χρήματα , ὁ τῇ πλεονεξίᾳ τυφλὴν τὴν ψυχὴν ἔχων · οὐδὲν γὰρ οὕτως ἀποτυφλοῖ τὴν ψυχήν , ὡς τὰ χρήματα . Δῶρα γὰρ ἀποτυφλοῖ ὀφθαλμοὺς ἀνθρώπων , καὶ λυμαίνεται ῥήματα δίκαια . Ἦλθεν ὁ ἀρχιτελώνης , καὶ παρῄει ὁ Ἰησοῦς , ὁ πᾶσαν ἁμαρτίαν διαλύων , ὁ πᾶσαν κακίαν ἀφανίζων , ὁ μεταβάλλων τὸ σκότος εἰς φῶς καὶ τὰ σκολιὰ εἰς εὐθεῖαν ἄγων . Ὁ Ζακχαῖος βραχὺς ἦν τὴν ἡλικίαν , ἐκτεταμένος δὲ τὸν πόθον · βραχὺς τὸ σῶμα , μέγας δὲ τὸ φρόνημα · ἐζήτει γὰρ τὸν Ἰησοῦν ἰδεῖν , καὶ οὐκ ἠδύνατο διὰ τὸ βραχὺ τῆς ἡλικίας · καὶ προλαβών , μηχανῇ πορίζεται τὸ ἐλλεῖπον τῆς ἡλικίας · ἀνατρέχει γὰρ ἐπὶ συκομορέαν καὶ παριόντα τὸν Ἰησοῦν ἑώρα . Ἀλλ’ ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός , Ὁ εἰδὼς ἐκ περισσοῦ ποιεῖν ὧν αἰτούμεθα ἢ νοοῦμεν , οὐ τοσοῦτον αὐτῷ ἔδωκεν , ὅσον ἐπόθησεν , ἀλλ’ ὑπὲρ ὃ προσεδόκησεν . Ὁ μὲν γὰρ ἰδεῖν μόνον ἐπόθησεν , ὁ δὲ καὶ τῆς δεξιώσεως αὐτὸν ἠξίωσε . Καί φησι πρὸς αὐτὸν ὁ θεασάμενος αὐτοῦ τὴν διάνοιαν – πρὶν γὰρ ἀναβῇ εἰς τὴν συκῆν , οἶδεν αὐτοῦ τὴν διάνοιαν – · Ζακχαῖε , σπεύσας κατάβηθι . Καλὸς ἰξευτὴς ὁ σωτήρ , ἀπὸ δένδρου ψυχὴν καταφέρων . Ζακχαῖε , σπεύσας κατάβηθι . Ἐξέτεινεν αὐτῷ τὸν κάλαμον τοῦ λόγου , περιέθηκε τὸν ἰξὸν τῆς ἀγάπης , ἔλαβεν αὐτὸν ἀπὸ τῶν πτερύγων τῆς διανοίας , καὶ συνάγει αὐτὸν ὑπὸ τὴν ἑαυτοῦ ἐκκλησίαν . Καὶ ὅρα , τί ποιεῖ . Ἵνα δὲ μὴ νομίσῃς τὸ ῥῆμα εἶναι τὸ βιασάμενον , ἀλλ’ ὅτι ὁ λόγος τοῦ θεοῦ ὡς ἰξευτής ἐστι , Καὶ ἔδειξέ μοι κύριος ἄγγος ἰξευτοῦ , καὶ εἶπέ μοι · Οὐ μὴ παρέλθω τὸν λαόν μου , ἕως ἂν , φησίν , ἰξεύσω αὐτόν . sic ! Οὕτως ἀλήθεια μεμαρτυρημένη , ὅτι ὁ λόγος τοῦ θεοῦ ἰξός ἐστι , τῇ ἀγάπῃ ὡς ἰξῷ τὰς ψυχὰς περιπλέκων · καὶ ὥσπερ ἐκείνη ἡ κόλλα οὐ δύναται λοιπὸν τὸ κατεχόμενον διαστῆσαι τοῦ κατέχοντος , οὕτω καὶ αἱ ψυχαὶ αἱ τῷ σωτῆρι ἡνωμέναι κολλῶνται ὥσπερ τῇ κόλλῃ τοῦ ἰξευτοῦ . Διὰ τοῦτο Ἐκολλήθη ἡ ψυχή μου ὀπίσω σου · Ὁ δὲ κολλώμενος τῷ κυρίῳ ἓν πνεῦμά ἐστιν . Ἰξεύει τὸν Ζακχαῖον , καὶ κατάγει αὐτὸν ἀπὸ τοῦ δένδρου , καὶ εἰσάγει ἑαυτὸν εἰς τὴν σκηνὴν αὐτοῦ , ἣν ποτὲ μὲν αὐτὸς ταῖς ἁμαρτίαις ἐγνόφωσε , σήμερον δὲ ὁ φωστὴρ τῆς εὐσεβείας κατηύγασεν . Ὡς οὖν εἰσῆλθεν ὁ σωτήρ , ὑπεδέξατο αὐτὸν ὁ τελώνης χαίρων . Ὢ τῆς πολλῆς ἀγαθότητος τοῦ δεσπότου · ὁ ἀναμάρτητος μετὰ ἁμαρτωλῶν , ἡ πηγὴ τῆς δικαιοσύνης μετὰ τῆς ὕλης τῆς ἀδικίας · ὕλη γὰρ ἀδικίας πλεονεξία . Εἰσῆλθεν εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ τελώνου , οὐ τῷ γνόφῳ τῆς πλεονεξίας ὑβριζόμενος , ἀλλὰ τῇ αὐγῇ τῆς δικαιοσύνης τὴν πλεονεξίαν ἀφανίζων . Καὶ ὅρα τὸ θαυμαστόν · Εὐθέως ὁ Ζακχαῖος στὰς πρὸ τοῦ προθύρου λέγει · Κύριε , τὰ ἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μοι δίδωμι τοῖς πτωχοῖς . Οὐδέπω ἐδιδάχθης καὶ ὑπακούεις ; οὐδέπω ἔμαθες καὶ ἐφύλαξας ; Οὐδὲν εἶπεν ὁ σωτήρ , οὐδὲν ἐδίδαξεν , οὐ περὶ ἐλεημοσύνης ὑπέθετο , οὐ φιλοπτωχίαν ὑπηγόρευσε τότε , ἀλλ’ ἐσιώπα καὶ ἠρέμα κατηύγαζε · καὶ ὥσπερ ἥλιος εἰσχεόμενος διὰ τῶν ἀκτίνων εἰς οἶκον , οὐ ῥήματι φωτίζει , ἀλλ’ αὐτῇ τῇ ἐνεργείᾳ καταλάμπει · οὕτω καὶ ὁ σωτὴρ εἰσελθών , ταῖς ἀκτῖσι τῆς δικαιοσύνης τὸν δρόμον τῆς ἀδικίας ἐξώρισε · Τὸ γὰρ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει Κύριε , τὰ ἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μοι δίδωμι τοῖς πτωχοῖς . Καλῶς μερίζει τὴν πλεονεξίαν , τέμνει τὴν ἀδικίαν . Τὰ ἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μοι . Πᾶν ὁλόκληρον ἰσχυρόν , τεμνόμενον δὲ ἀσθενές . Τὰ ἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μοι . Ὢ τῆς καλῆς φωνῆς , νικώσης τὴν φύσιν , μᾶλλον δὲ νικώσης τὴν συνήθειαν · δευτέρα γὰρ φύσις ἡ συνήθεια . Ἐξώρισε τὴν ἀπληστίαν , ἐπέγνω τὴν ἀλήθειαν . Τὰ ἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μοι δίδωμι τοῖς πτωχοῖς , καὶ εἴ τινός τι ἠδίκησα ἢ ἐσυκοφάντησα , ἀποδίδωμι τετραπλοῦν . Ἐνταῦθα προσέχειν ἀκριβῶς χρή , ὅτι ὁ πλοῦτος τοῦ Ζακχαίου οὐκ ἦν ἐξ ἀδικίας μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐκ πατρικῆς περιουσίας · εἰ γὰρ ἦν ἐξ ἀδικίας , πῶς τετραπλασίονα ἠδύνατο ἀποδοῦναι , ἃ ἔλαβε ; Διὰ τί γὰρ λέγει · Εἴ τινός τι ἠδίκησα , ἀποδίδωμι τετραπλοῦν ; Εἰ καὶ τῇ παρανομίᾳ συνέζησεν , ἀλλὰ καὶ τὸν νόμον ἐγνώριζεν · κελεύει γὰρ ὁ νόμος τὸν κλέπτην εἰς τετραπλάσιον ἀποδιδόναι τὴν κλοπήν . Ἐάν τίς φησι κλέψῃ πρόβατον καὶ γνωρισθῇ , ἀποδῷ τέσσαρα πρόβατα . Τετραπλασιάζει τὴν τιμωρίαν ὁ θεός , μᾶλλον δὲ τὴν ζημίαν , ἵνα κἂν ὁ νόμος μὴ φοβήσῃ , ἡ ζημία δυσωπήσῃ · πολλοὶ γὰρ πολλάκις νόμον μὴ αἰδούμενοι , ζημίαν αἰδοῦνται . Ἑαυτὸν τοίνυν καταδικάζει , οὐκ ἐκδεχόμενος τὴν ψῆφον τοῦ νόμου , ἀλλ’ αὐτὸς ἐφ’ ἑαυτὸν νόμος γενόμενος · Δικαίῳ γὰρ νόμος οὐ κεῖται . Ὁ σωτὴρ ταύτην δεξάμενος τὴν φωνήν φησι · Σήμερον σωτηρία τῷ οἴκῳ τούτῳ γέγονεν . Αὐτὸς ἑαυτὸν ἐδικαίωσεν , οὐκ ἐπειδὴ Χριστὸν ἁπλῶς εἶδεν , ἀλλ’ ἐπειδὴ τοῖς Χριστοῦ ὑπήκουσε νόμοις . Σήμερον σωτηρία τῷ οἴκῳ τούτῳ γέγονεν , ὅτι καὶ οὗτος υἱὸς Ἀβραάμ ἐστι . Πρὶν ποιῆσαι τὰ ἔργα τοῦ Ἀβραάμ , οὐ καλεῖ αὐτὸν υἱὸν Ἀβραάμ , ἀλλὰ Ζακχαῖον ψιλῇ τῇ προσηγορίᾳ καλεῖ · ὅτε μέντοι ἐπλήρωσε τὰ ἔργα τοῦ πατριάρχου , φιλοπτωχίαν ἐπαγγειλάμενος , καὶ τῆς ἀδικίας τὴν ἀλλοτρίωσιν , τότε λέγει · Καὶ οὗτος υἱὸς Ἀβραάμ ἐστι .
Lemmas: πολύς γάρ τοιοῦτος ποιέω ὁ Χριστός , ἐπεί ἔρχομαι ὁ ὑπέρ ὁ ἄνθρωπος οἰκονομία ἀναδέχομαι . καί ἵνα μή τις αὐτός ὑπολαμβάνω διά ἀσθένεια πάσχω , καί οὐ διά φιλανθρωπία ὑπομένω , πρίν εἰσέρχομαι εἰς Ἱερουσαλήμ , βλέπω συκῆ . καί ἀπέρχομαι φημί ζητέω παρά αὐτηες͂ς καρπός , καί οὐ εὑρίσκω . ὡς δέ οὐ εὑρίσκω , ἐπιτιμάω λέγω · μηδέποτε ἐκ σύ καρπός γίγνομαι εἰς ὁ αἰών . τις ἁμαρτάνω ὁ συκῆ ; μή γάρ ἐξουσία λογικός ἔχω ὁ καρποφορία ; οὐ ὅτε βούλομαι ὁ κτίστης , παρέχω ἐνέργεια ὁ καρποφορία ; εἶτα οὔτε ὁ καιρός εἰμί ὁ σῦκον · οὗτος γάρ ἐπιμαρτύρομαι ὁ Εὐαγγέλιος . Τῖς δέ οὕτως ὁ κοινός ἄνθρωπος , μῆτις γε ὁ θεός , ἐν ἄκαιρος καιρός καρπός ἀπαιτέω ; ὁ καιρός οὐ σύ πήγνυμι , ὁ δημιουργός ; οὐ σύ δίδωμι καιρός καί χρόνος ὁ καρποφορία ; τις τοίνυν ἀπαιτέω παρά ὁ καιρός , ὅς τάσσω ; εἰμί δέ καί καιρός εἰμί σῦκον , μή φέρω δέ ὁ συκῆ καρπός , ἔγκλημα εἰμί ὁ φύσις ; μή , ὅτε βούλομαι , προσφέρω ; οὐ , ὅτε κελεύω , προσάγω καρποφορία ; Τίνος οὖν ἕνεκα ἐπιτιμάω ὁ συκῆ ; Ἐπειδή μέλλω ὁ πάθος ὑφίστημι , ἵνα μή νομίζω αὐτός διά ἀσθένεια πάσχω , ἐν ὁ ἄψυχος ἐνδείκνυμι ὁ δύναμις , ἵνα δείκνυμι ὅτι πᾶς δύναμαι ξηραίνω ὁ ἀντιλέγω , πᾶς ἀφανίζω ὁ θεομάχος . ἀλλά ἐπεί οὐ ἔρχομαι κρίνω ὁ κόσμος , ἀλλά σῴζω , ὡς αὐτός φημί , ὁ μέν δύναμις ἐνδείκνυμι ἐπί ὁ ἄψυχος , ὁ δέ φιλανθρωπία ταμιεύω ὁ ἄνθρωπος . οὕτως καί ἐνταῦθα συγχωρέω ὁ τυφλός ἀκολουθέω , ἵνα νεάζω ὁ μνήμη διαλύω ὁ σκάνδαλον , ἵνα ἔχω ὁ θαυματουργία ἀπαστράπτω . ἀλλά διαδέχομαι ὁ θαῦμα ἕτερος · μετά γάρ ὁ ἀνάβλεψις ὁ τυφλός , ἀναβλέπω ἄλλος Τυφλὸς ὁ ψυχή . Τῖς οὗτος ; ὁ ἀρχιτελώνης ὁ τυφλώττω περί ὁ χρῆμα , ὁ ὁ πλεονεξία τυφλός ὁ ψυχή ἔχω · οὐδείς γάρ οὕτως ἀποτυφλόω ὁ ψυχή , ὡς ὁ χρῆμα . Δῶρα γάρ ἀποτυφλόω ὀφθαλμός ἄνθρωπος , καί λυμαίνομαι ῥῆμα δίκαιος . ἔρχομαι ὁ ἀρχιτελώνης , καί παρέρχομαι ὁ Ἰησοῦς , ὁ πᾶς ἁμαρτία διαλύω , ὁ πᾶς κακία ἀφανίζω , ὁ μεταβάλλω ὁ σκότος εἰς φάος καί ὁ σκολιός εἰς εὐθύς ἄγω . ὁ Ζακχαῖος βραχύς εἰμί ὁ ἡλικία , ἐκτείνω δέ ὁ πόθος · βραχύς ὁ σῶμα , μέγας δέ ὁ φρόνημα · ζητέω γάρ ὁ Ἰησοῦς ὁράω , καί οὐ δύναμαι διά ὁ βραχύς ὁ ἡλικία · καί προλαμβάνω , μηχανή πορίζω ὁ ἐλλείπω ὁ ἡλικία · ἀνατρέχω γάρ ἐπί συκομορέα καί παρέρχομαι ὁ Ἰησοῦς ὁράω . ἀλλά ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὁ οἶδα ἐκ περισσός ποιέω ὅς αἰτέω ἢ νοέω , οὐ τοσοῦτος αὐτός δίδωμι , ὅσον ποθέω , ἀλλά ὑπέρ ὁ προσδοκέω . ὁ μέν γάρ ὁράω μόνος ποθέω , ὁ δέ καί ὁ δεξίωσις αὐτός ἀξιόω . καί φημί πρός αὐτός ὁ θεάομαι αὐτός ὁ διάνοια – πρίν γάρ ἀναβαίνω εἰς ὁ συκῆ , οἶδα αὐτός ὁ διάνοια – · Ζακχαῖος , σπεύδω καταβαίνω . Καλός ἰξευτής ὁ σωτήρ , ἀπό Δένδρος ψυχή καταφέρω . Ζακχαῖος , σπεύδω καταβαίνω . ἐκτείνω αὐτός ὁ κάλαμος ὁ λόγος , περιτίθημι ὁ ἰξός ὁ ἀγάπη , λαμβάνω αὐτός ἀπό ὁ πτέρυξ ὁ διάνοια , καί συνάγω αὐτός ὑπό ὁ ἑαυτοῦ ἐκκλησία . καί ὁράω , τίς ποιέω . ἵνα δέ μή νομίζω ὁ ῥῆμα ἔρχομαι ὁ βιάζω , ἀλλά ὅτι ὁ λόγος ὁ θεός ὡς ἰξευτής εἰμί , καί δείκνυμι ἐγώ κύριος ἄγγος ἰξευτής , καί λέγω ἐγώ · οὐ μή παρέρχομαι ὁ λαός ἐγώ , ἠώς ἄν , φημί , ἰξεύω αὐτός . sic ! οὕτως ἀλήθεια μαρτυρέω , ὅτι ὁ λόγος ὁ θεός ἰξός εἰμί , ὁ ἀγάπη ὡς ἰξός ὁ ψυχή περιπλέκω · καί ὥσπερ ἐκεῖνος ὁ κόλλα οὐ δύναμαι λοιπός ὁ κατέχω διΐστημι ὁ κατέχω , οὕτως καί ὁ ψυχή ὁ ὁ σωτήρ ἑνόω κολλάω ὥσπερ ὁ κόλλα ὁ ἰξευτής . Ζεύς οὗτος κολλάω ὁ Ψυχή ἐγώ ὀπίσω σύ · ὁ δέ κολλάω ὁ κύριος εἷς πνεῦμα εἰμί . ἰξεύω ὁ Ζακχαῖος , καί κατάγω αὐτός ἀπό ὁ Δένδρος , καί εἰσάγω ἑαυτοῦ εἰς ὁ σκῆνος αὐτός , ὅς ποτέ μέν αὐτός ὁ ἁμαρτία γνοφόω , σήμερον δέ ὁ φωστήρ ὁ εὐσέβεια καταυγάζω . ὡς οὖν εἰσέρχομαι ὁ σωτήρ , ὑποδέχομαι αὐτός ὁ τελώνης χαίρω . ὤ ὁ πολύς ἀγαθότης ὁ δεσπότης · ὁ ἀναμάρτητος μετά ἁμαρτωλός , ὁ πηγή ὁ δικαιοσύνη μετά ὁ ὕλη ὁ ἀδικία · ὕλη γάρ ἀδικία πλεονεξία . εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἰκία ὁ τελώνης , οὐ ὁ δνόφος ὁ πλεονεξία ὑβρίζω , ἀλλά ὁ αὐγή ὁ δικαιοσύνη ὁ πλεονεξία ἀφανίζω . καί ὁράω ὁ θαυμαστός · εὐθύς ὁ Ζακχαῖος ἵστημι πρό ὁ πρόθυρον λέγω · κύριος , ὁ ἥμισυς ὁ ὑπάρχω ἐγώ δίδωμι ὁ πτωχός . οὐδέπω διδάσκω καί ὑπακούω ; οὐδέπω μανθάνω καί φυλάσσω ; οὐδείς λέγω ὁ σωτήρ , οὐδείς διδάσκω , οὐ περί ἐλεημοσύνη ὑποτίθημι , οὐ φιλοπτωχία ὑπαγορεύω τότε , ἀλλά σιωπάω καί ἠρέμα καταυγάζω · καί ὥσπερ ἥλιος εἰσχέω διά ὁ ἀκτίς εἰς οἶκος , οὐ ῥῆμα φωτίζω , ἀλλά αὐτός ὁ ἐνέργεια καταλάμπω · οὕτως καί ὁ σωτήρ εἰσέρχομαι , ὁ ἀκτίς ὁ δικαιοσύνη ὁ δρόμος ὁ ἀδικία ἐξορίζω · Τέ γάρ φάος ἐν ὁ σκοτία φαίνω κύριος , ὁ ἥμισυς ὁ ὑπάρχω ἐγώ δίδωμι ὁ πτωχός . καλῶς μερίζω ὁ πλεονεξία , τέμνω ὁ ἀδικία . Τά ἥμισυς ὁ ὑπάρχω ἐγώ . Πᾶν ὁλόκληρος ἰσχυρός , τέμνω δέ ἀσθενής . Τά ἥμισυς ὁ ὑπάρχω ἐγώ . ὤ ὁ καλός φωνή , νικάω ὁ φύσις , μᾶλλον δέ νικάω ὁ συνήθεια · δεύτερος γάρ φύσις ὁ συνήθεια . ἐξορίζω ὁ ἀπληστία , ἐπιγιγνώσκω ὁ ἀλήθεια . Τά ἥμισυς ὁ ὑπάρχω ἐγώ δίδωμι ὁ πτωχός , καί εἰμί τις τίς ἀδικέω ἢ συκοφαντέω , ἀποδίδωμι τετραπλόος . ἐνταῦθα προσέχω ἀκριβῶς χράω , ὅτι ὁ πλοῦτος ὁ Ζακχαίου οὐ εἰμί ἐκ ἀδικία μόνος , ἀλλά καί ἐκ πατρικός περιουσία · εἰμί γάρ εἰμί ἐκ ἀδικία , πῶς τετραπλασίων δύναμαι ἀποδίδωμι , ὅς λαμβάνω ; Ζεύς τίς γάρ λέγω · εἰμί τις τίς ἀδικέω , ἀποδίδωμι τετραπλόος ; εἰμί καί ὁ παρανομία συζώ , ἀλλά καί ὁ νόμος γνωρίζω · κελεύω γάρ ὁ νόμος ὁ κλέπτης εἰς τετραπλάσιος ἀποδίδωμι ὁ κλοπή . ἐάν τίς φημί κλέπτω πρόβατον καί γνωρίζω , ἀποδίδωμι τέσσερα πρόβατον . τετραπλασιάζω ὁ τιμωρία ὁ θεός , μᾶλλον δέ ὁ ζημία , ἵνα κἀν ὁ νόμος μή φοβέω , ὁ ζημία δυσωπέω · πολύς γάρ πολλάκις νόμος μή αἰδέομαι , ζημία αἰδέομαι . ἑαυτός τοίνυν καταδικάζω , οὐ ἐκδέχομαι ὁ ψῆφος ὁ νόμος , ἀλλά αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ νόμος γίγνομαι · Δίκαιος γάρ νόμος οὐ κεῖμαι . ὁ σωτήρ οὗτος δέχομαι ὁ φωνή φημί · σήμερον σωτηρία ὁ οἶκος οὗτος γίγνομαι . αὐτός ἑαυτοῦ δικαιόω , οὐ ἐπεί Χριστός ἁπλῶς ὁράω , ἀλλά ἐπεί ὁ Χριστός ὑπακούω νόμος . σήμερον σωτηρία ὁ οἶκος οὗτος γίγνομαι , ὅτι καί οὗτος γιός Ἀβραάμ εἰμί . πρίν ποιέω ὁ έργο ὁ Ἀβραάμ , οὐ καλέω αὐτός υἱός Ἀβραάμ , ἀλλά Ζακχαῖος ψιλός ὁ προσηγορία καλέω · ὅτε μέντοι πληρόω ὁ έργο ὁ πατριάρχης , φιλοπτωχία ἐπαγγέλλω , καί ὁ ἀδικία ὁ ἀλλοτρίωσις , τότε λέγω · καί οὗτος γιός Ἀβραάμ εἰμί .