severianus.de-caeco-et-zacchaeo-olim-sub-auctore-joanne-chrysostomo 4
Καὶ ἡμεῖς τοίνυν , ἀδελφοί , εἰ καὶ Χριστιανοί ἐσμεν καὶ λεγόμεθα , οὐδὲν οὕτως ἡμᾶς δείκνυσι Χριστιανοὺς ὡς τὸ ἔργον τῆς ἀληθείας . Μὴ τοίνυν ὑβρίσωμεν τοῖς ἔργοις τὴν προσηγορίαν , ἀλλὰ σεμνύνωμεν τοῖς ἔργοις τὴν πίστιν . Ἐκλήθημεν υἱοὶ Ἀβραὰμ διὰ πίστεως , κληθῶμεν υἱοὶ Ἀβραὰμ διὰ τῶν ἀγαθῶν ἔργων . Ὃ γὰρ ἔφθην εἰπών , οὐχ ἡ τοῦ σώματος εὐγένεια ζητεῖται , ἀλλ’ ἡ τῶν τρόπων ἀκολουθία . Διὰ τοῦτο Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ καὶ οἱ πατριάρχαι πάντες ἠρνήσαντο τὴν συναγωγήν , ἐπειδὴ τῶν πατέρων τὴν πίστιν οὐκ ἐκληρονόμησαν · ἠρνήσατο Ἀβραὰμ οἰκείους , ἐπειδὴ οὐκ ἠκολούθησαν τῇ πίστει · ἠρνήσατο αὐτοὺς καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ καὶ οἱ πατριάρχαι πάντες · τὸν γὰρ ἀρνησάμενον θεὸν καὶ ἡ φύσις ἀρνεῖται . Καὶ τίς μαρτυρήσει λόγος , ὅτι Ἀβραὰμ Ἰουδαίους ἠρνήσατο , ἵνα μὴ δόξωμεν ὡς ἐπὶ ἐχθρῶν θρασύνεσθαι , ἀλλ’ ὡς ἡμαρτηκότας ἐλέγχειν ; Κύριε , ἐλέησον ἡμᾶς · ἐγενήθη τὸ ὄρος καὶ ἡ πόλις , ἣν εὐλόγησαν οἱ πατέρες ἡμῶν , πυρίκαυστος · σύ , κύριε , ἐλέησον ἡμᾶς , ὅτι Ἀβραὰμ οὐκ ἔγνω ἡμᾶς , καὶ Ἰσραὴλ οὐκ ἐπέγνω ἡμᾶς · σύ , κύριε , φεῖσαι ἡμῶν Ἐπειδή φησιν ἐκεῖνοι , ἐφ’ οἷς σεμνυνόμεθα , ἠλλοτριώθησαν ἡμῶν , καὶ ἠρνήσαντο ἡμῶν τὸ γένος , σὺ ἐλέησον ἡμᾶς ὁ πάντας φιλανθρωπίᾳ νικῶν . Ἐλέησον ἡμᾶς , ὅτι Ἀβραὰμ οὐκ ἔγνω ἡμᾶς . Εἰ γὰρ ᾠκειοῦτο τὰ ἡμέτερα , οὐκ ἂν ἐπρέσβευσεν ὑπὲρ τῶν ἰδίων τέκνων . Ὑπὲρ Σοδομιτῶν ἐπρέσβευσε καὶ ἠκούετο · καὶ ὑπὲρ τῶν ἰδίων πρεσβεύων οὐκ ἠκούετο ; Ἀβραὰμ οὐκ ἔγνω ἡμᾶς . Ἀρνεῖται Ἀβραὰμ τοὺς ἀλλοτρίους τοῖς τρόποις , οἰκειοῦται δέ , ὡς ἔφην , τοὺς ἀλλοτρίους μὲν τοῦ γένους , οἰκείους δὲ τῆς εὐσεβείας . Διὰ τοῦτο ἡ γραφὴ βουλομένη δεῖξαι τοῖς Ἰουδαίοις , ὅτι ὧν τις τοὺς τρόπους αἱρεῖται , τούτων καὶ τὴν προσηγορίαν δέχεται , λέγει · Ὁ πατήρ σου Ἀμορραῖος , καὶ ἡ μήτηρ σου Χετταία , ἡ ἀδελφή σου Σοδομῖτις . Βλέπε πῶς τὴν συγγένειαν ἀπὸ τῶν τρόπων κατασκευάζει . Ἐπειδὴ τὰ τῶν Σοδομιτῶν ἐφρόνησεν , ἤκουσεν ἀδελφὴ Σοδόμων , ἤκουσε θυγάτηρ Χαναναίων · καὶ οὕτως ἐδείκνυτο οὐ τὸ γένος δικαιῶν , ἀλλὰ τὸ ἦθος σεμνύνων . Ἐγὼ δὲ νομίζω , ὅτι ὁ Χαναναῖος καὶ ὁ Ἀμορραῖος ἀρνεῖται τὴν συγγένειαν · καὶ ὅταν ἴδῃ τοὺς θεομάχους , καὶ τοὺς ἀλλοτρίους τῆς εὐσεβείας προσχωροῦντας αὐτῷ , ἀρνεῖται , καὶ οὐ δέχεται ὁ Χαναναῖος κληθῆναι πατὴρ τῶν ἀσεβῶν . Διὰ τί ἀρνεῖται ; Ἐὰν ἐπιτρίψῃς Χαναναίῳ , καὶ εἴπῃς ὅτι ὁ πατήρ σου Χαναναῖος , καὶ ἐρεῖ · Οὗτός μου υἱὸς ἀρνησάμενος τὴν πίστιν τῶν πατέρων ; Ἐγὼ οὐκ εἰμὶ ἄπιστος , εἰ καὶ Χαναναῖος · μαρτυρήσει γάρ μου τὴν πίστιν ἡ Χαναναία βοῶσα · Υἱὲ Δαυίδ , ἐλέησόν με . Μὴ καλείσθωσαν δὲ υἱοὶ Χαναναίων · οὐ γὰρ ἐφύλαξαν τὴν πίστιν τῆς Χαναναίας · κληθήτωσαν υἱοὶ λίθων καὶ ξύλων , οἱ λέγοντες τῷ λίθῳ , Πατήρ μου εἶ σύ , καὶ τῷ ξύλῳ ὅτι σύ με ἐγέννησας . Ἐγὼ δὲ νομίζω καὶ τοὺς λίθους ἀρνεῖσθαι , καὶ τὰ ξύλα ἀπαγορεύειν τὴν οἰκειότητα τῶν ἀπίστων . Δύναται καὶ λίθος ἀρνεῖσθαι καὶ λέγειν · Οὐκ ἔστι μου τέκνον ὁ υἱὸς τῆς ἀσεβείας · οὐκ ἔστι μου τέκνον ὁ υἱὸς τῆς ἀδικίας · ἐγὼ γάρ , εἰ καὶ λίθος εἰμί , ἤκουσα Δύναται ὁ θεὸς καὶ ἐκ τῶν λίθων τούτων ἐγεῖραι τέκνα τῷ Ἀβραάμ . Εἶτα ναί φησιν προσωποποιῇ ἐκ προσώπου τοῦ λίθου , καὶ λίθος λαλεῖ ; Ἄκουε λίθος ἐκ τοίχου φθέγξεται αὐτά , καὶ κάνθαρος ἐκ ξύλου λαλήσει . Κἂν ὑμεῖς σιωπήσητε , οἱ λίθοι κεκράξονται . Τί οὖν κληθῇ τὸ γένος τῶν ἀπίστων , εἰ μήτε υἱοὶ Ἀβραάμ , μήτε Χαναναῖοι διὰ τὴν Χαναναίαν – ἤμβλυνε γὰρ αὐτῶν τὴν ἀπιστίαν ἡ αὐγὴ τῆς πίστεως τῆς Χαναναίας – , μήτε υἱοὶ τῶν λίθων ; Ἀρνοῦνται γὰρ καὶ οἱ λίθοι τὴν οἰκειότητα . Τί ὄνομα τοῖς ἀπίστοις ; Ἀργύριον ἀποδεδοκιμασμένον καλέσατε αὐτούς , ὅτι ἀπεδοκίμασεν αὐτοὺς κύριος . Φοβηθῶμεν τοίνυν καὶ ἡμεῖς , ἀδελφοί . Σεμνύνει σε ἡ τοῦ Χριστοῦ εὐγένεια ; Φοβείτω σε ἡ τοῦ Χριστοῦ δικαιοκρισία . Περὶ ἐλεημοσύνης χθὲς ἐκηρύττετο , ὅτι δεῖ πάντα δεύτερα τίθεσθαι ἐλεημοσύνης , ὅτι δεῖ πάντων προτιμᾶν τὴν ψυχήν . Ἐθαύμασα καὶ ἑτέραν ἀγνωμοσύνην , ὅτι πῶς οἱ τέκνα μὴ ἔχοντες , υἱοποιητοὺς λαμβάνουσι · καὶ ὁ μὲν πατροποιεῖται , ὁ δὲ ἀδελφοποιεῖται . Υἱοποιῇ τὸν ἀλλότριον καὶ φεύγεις τὸν δεσπότην ; Υἱοποίησαι τὸν ἀντιδιδόντα σοι τὸν μισθόν · γένηταί σοι Χριστὸς υἱός . Φοβερόν φησι τὸ ῥῆμα . Βλέπε τί λέγεις · μὴ προφάσει τοῦ λόγου ἐκτραπῇς τοῦ λόγου , μὴ εἰς ἀλογίαν κατενεχθῇς . Υἱὸν καλεῖς ἀνθρώπου τὸν Χριστόν ; Ἐγὼ δὲ οὐ μόνον υἱὸν καλῶ , ἀλλὰ καὶ ἀδελφόν , οὐκ ἀπ’ ἐμαυτοῦ , ἀλλὰ ταῖς αὐτοῦ φωναῖς ἀκολουθῶν . Λέγουσιν αὐτῷ ποτε · Ἡ μήτηρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου ζητοῦσί σε . Λέγει ὁ σωτήρ · Τίς ἐστι μήτηρ μου , ἢ τίνες εἰσὶν ἀδελφοί μου ; Ὃς ἂν ποιῇ τὸ θέλημα τοῦ πατρός μου , αὐτός μου ἀδελφὸς καὶ ἀδελφὴ καὶ μήτηρ ἐστίν . Εἰ δὲ μήτηρ αὐτοῦ , ἄρα υἱὸς τῆς μητρὸς ὁ τῇ προσηγορίᾳ τιμήσας τὴν δικαιοσύνην . Γενέσθω τοίνυν πᾶσα ψυχὴ μήτηρ Χριστοῦ κατὰ διάθεσιν . Πῶς μήτηρ Χριστοῦ ; Πᾶσα ψυχὴ ὠδίνει ἐν αὐτῇ τὸν Χριστόν · ἐὰν δὲ μὴ μεταμορφωθῇ τῇ εὐσεβείᾳ , μήτηρ Χριστοῦ καλεῖσθαι οὐ δύναται . Ὅταν λάβῃς λόγον Χριστοῦ , καὶ πλάσῃς αὐτὸν ἐν τῇ διανοίᾳ σου , καὶ ὥσπερ ἐν μήτρᾳ τῷ λογισμῷ μεταμορφώσῃς , καλῇ μήτηρ αὐτοῦ . Καὶ ἵνα μάθῃς , ὅτι ἐν ἑκάστῳ Χριστὸς μορφοῦται , καὶ μήτηρ Χριστοῦ γίνεται , λέγω δὴ τοῦ λόγου τοῦ Χριστοῦ , ἑκάστου ἡμῶν ἡ ψυχή , Τεκνία μου , οὓς πάλιν ὠδίνω , ἄχρις οὗ μορφωθῇ Χριστὸς ἐν ὑμῖν . Εἰργάσω δικαιοσύνην ; Ἐμόρφωσας ἐν τῇ ψυχῇ Χριστόν . Ἐπέδωκας ἐλεημοσύνην . Ἐμόρφωσας τὸν χαρακτῆρα τῆς ἀληθείας · οὐχ ὅτι καθ’ ἕκαστον Χριστὸς μορφοῦται · Χριστὸν γὰρ καλεῖ τὸν λόγον τῆς εὐσεβείας , δι’ οὗ τὸν χαρακτῆρα τῆς ἀληθείας ἀναλαμβάνομεν . Ἐπέδωκας ἐλεημοσύνην ; Ἐμόρφωσας Χριστόν . Ἐποίησας δικαιοσύνην ; Ἐμορφώθη ὁ χαρακτὴρ τῆς ἀληθείας . Δεῖ οὖν προσέχειν πῶς χρὴ ἀδελφοποιῆσαι τὸν Χριστόν . Λάβε αὐτὸν κοινωνὸν τῶν σῶν πραγμάτων . Οὐ θέλεις αὐτῷ χαρίσασθαι πάντα ; Κἂν τὰ ἡμίση δὸς αὐτῷ ὡς ὁ Ζακχαῖος . Αὐτῷ γάρ φησιν ἔδωκεν ὁ Ζακχαῖος , οὐ τοῖς πτωχοῖς . Ἀλλ’ ἄκουε , ὅτι ὁ ἐλεῶν πτωχόν , δανείζει θεῷ . Πτωχοῖς διδούς , Χριστῷ δέδωκας . Οὐκ οἶδας , ὅτι τὰ δοθέντα εἰς ἑαυτὸν ἀναλαμβάνει ; οὐκ οἶδας , πῶς φοβερόν σοι κριτήριον ἐνέγραψε λέγων · Ὅταν ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου , ἐν τῇ παλιγγενεσίᾳ , στήσει τὰ μὲν πρόβατα ἐκ δεξιῶν , τὰ δὲ ἐρίφια ἐξ εὐωνύμων · καὶ ἐρεῖ τοῖς ἐκ δεξιῶν , Δεῦτε , οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου , κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν , ὅτι ἐπείνασα , καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν ;
Lemmas: καί ἐγώ τοίνυν , ἀδελφός , εἰμί καί Χριστιανός εἰμί καί λέγω , οὐδείς οὕτως ἐγώ δείκνυμι Χριστιανός ὡς ὁ ἔργον ὁ ἀλήθεια . Μή τοίνυν ὑβρίζω ὁ ἔργον ὁ προσηγορία , ἀλλά σεμνύνω ὁ ἔργον ὁ πίστις . καλέω υἱός Ἀβραάμ διά πίστη , καλέω υἱός Ἀβραάμ διά ὁ ἀγαθός ἔργον . ὅς γάρ φθάνω λέγω , οὐ ὁ ὁ σῶμα εὐγένεια ζητέω , ἀλλά ὁ ὁ τρόπος ἀκολουθία . Ζεύς οὗτος Ἀβραάμ καί Ἰσαάκ καί Ἰακώβ καί ὁ πατριάρχης πᾶς ἀρνέομαι ὁ συναγωγή , ἐπεί ὁ πατήρ ὁ πίστις οὐ κληρονομέω · ἀρνέομαι Ἀβραάμ οἰκεῖος , ἐπεί οὐ ἀκολουθέω ὁ πίστις · ἀρνέομαι αὐτός καί Ἰσαάκ καί Ἰακώβ καί ὁ πατριάρχης πᾶς · ὁ γάρ ἀρνέομαι θεός καί ὁ φύσις ἀρνέομαι . καί τίς μαρτυρέω λόγος , ὅτι Ἀβραάμ Ἰουδαῖος ἀρνέομαι , ἵνα μή δοκέω ὡς ἐπί ἐχθρός θρασύνω , ἀλλά ὡς ἁμαρτάνω ἐλέγχω ; κύριος , ἐλεέω ἐγώ · γίγνομαι ὁ ὄρος καί ὁ πόλις , ὅς εὐλογέω ὁ πατήρ ἐγώ , πυρίκαυστος · σῦς , κύριος , ἐλεέω ἐγώ , ὅτι Ἀβραάμ οὐ γινώσκω ἐγώ , καί Ἰσραήλ οὐ ἐπιγιγνώσκω ἐγώ · σῦς , κύριος , φείδομαι ἐγώ ἐπεί φημί ἐκεῖνος , ἐπί ὅς σεμνύνω , ἀλλοτριόω ἐγώ , καί ἀρνέομαι ἐγώ ὁ γένος , σύ ἐλεέω ἐγώ ὁ πᾶς φιλανθρωπία νικάω . ἐλεάω ἐγώ , ὅτι Ἀβραάμ οὐ γινώσκω ἐγώ . εἰμί γάρ οἰκειόω ὁ ἡμέτερος , οὐ ἄν πρεσβεύω ὑπέρ ὁ ἴδιος τέκνον . ὑπέρ Σοδομίτης πρεσβεύω καί ἀκούω · καί ὑπέρ ὁ ἴδιος πρεσβεύω οὐ ἀκούω ; Ἀβραάμ οὐ γινώσκω ἐγώ . ἀρνέομαι Ἀβραάμ ὁ ἀλλότριος ὁ τρόπος , οἰκειόω δέ , ὡς φημί , ὁ ἀλλότριος μέν ὁ γένος , οἰκεῖος δέ ὁ εὐσέβεια . Ζεύς οὗτος ὁ γραφή βούλομαι δείκνυμι ὁ Ἰουδαῖος , ὅτι ὅς τις ὁ τρόπος αἱρέω , οὗτος καί ὁ προσηγορία δέχομαι , λέγω · ὁ πατήρ σύ Ἀμορραῖος , καί ὁ μήτηρ σύ Χετταῖος , ὁ ἀδελφή σύ Σοδομῖτις . βλέπω πῶς ὁ συγγένεια ἀπό ὁ τρόπος κατασκευάζω . Ἐπειδή ὁ Τοί Σοδομίτης φρονέω , ἀκούω ἀδελφή Σόδομα , ἀκούω θυγάτηρ Χαναναῖος · καί οὕτως δείκνυμι οὐ ὁ γένος δικαιόω , ἀλλά ὁ ἦθος σεμνύνω . ἐγώ δέ νομίζω , ὅτι ὁ Χαναναῖος καί ὁ Ἀμορραῖος ἀρνέομαι ὁ συγγένεια · καί ὅταν εἶδον ὁ θεομάχος , καί ὁ ἀλλότριος ὁ εὐσέβεια προσχωρέω αὐτός , ἀρνέομαι , καί οὐ δέχομαι ὁ Χαναναῖος καλέω πατήρ ὁ ἀσεβής . Ζεύς τίς ἀρνέομαι ; ἐάν ἐπιτρίβω Χαναναῖος , καί λέγω ὅτι ὁ πατήρ σύ Χαναναῖος , καί λέγω · οὗτος ἐγώ γιός ἀρνέομαι ὁ πίστις ὁ πατήρ ; ἐγώ οὐ εἰμί ἄπιστος , εἰμί καί Χαναναῖος · μαρτυρέω γάρ ἐγώ ὁ πίστις ὁ Χαναναῖος βοῦς · υἱός Δαυίδ , ἐλεέω ἐγώ . Μή καλέω δέ υἱός Χαναναῖος · οὐ γάρ φυλάσσω ὁ πίστις ὁ Χαναναῖος · καλέω υἱός λίθος καί ξυλών , ὁ λέγω ὁ λίθος , Πατήρ ἐγώ εἰμί σῦς , καί ὁ ξύλον ὅτι σῦς ἐγώ γεννάω . ἐγώ δέ νομίζω καί ὁ λίθος ἀρνέομαι , καί ὁ ξύλο ἀπαγορεύω ὁ οἰκειότης ὁ ἄπιστος . δύναμαι καί λίθος ἀρνέομαι καί λέγω · οὐ εἰμί ἐγώ τέκνον ὁ γιός ὁ ἀσέβεια · οὐ εἰμί ἐγώ τέκνον ὁ γιός ὁ ἀδικία · ἐγώ γάρ , εἰμί καί λίθος εἰμί , ἀκούω δύναμαι ὁ θεός καί ἐκ ὁ λίθος οὗτος ἐγείρω τέκνον ὁ Ἀβραάμ . εἶτα ναί φημί προσωποποιέω ἐκ πρόσωπον ὁ λίθος , καί λίθος λαλέω ; Ἄκουος λίθος ἐκ τοῖχος φθέγγομαι αὐτός , καί κάνθαρος ἐκ ξύλο λαλέω . κἀν σύ σιωπάω , ὁ λίθος κράζω . τις οὖν καλέω ὁ γένος ὁ ἄπιστος , εἰμί μήτε υἱός Ἀβραάμ , μήτε Χαναναῖος διά ὁ Χαναναῖος – ἀμβλύνω γάρ αὐτός ὁ ἀπιστία ὁ αὐγή ὁ πίστη ὁ Χαναναῖος – , μήτε υἱός ὁ λίθος ; ἀρνέομαι γάρ καί ὁ λίθος ὁ οἰκειότης . Τι ὄνομα ὁ ἄπιστος ; ἀργύριον ἀποδοκιμάζω καλέω αὐτός , ὅτι ἀποδοκιμάζω αὐτός κύριος . φοβέω τοίνυν καί ἐγώ , ἀδελφός . σεμνύνω σύ ὁ ὁ Χριστός εὐγένεια ; φοβέω σύ ὁ ὁ Χριστός δικαιοκρισία . περι ἐλεημοσύνη χθές κηρύσσω , ὅτι δέω πᾶς δύο τίθημι ἐλεημοσύνη , ὅτι δέω πᾶς προτιμάω ὁ ψυχή . θαυμάζω καί ἕτερος ἀγνωμοσύνη , ὅτι πῶς ὁ τέκνον μή ἔχω , υἱοποιητός λαμβάνω · καί ὁ μέν πατροποιεω , ὁ δέ αδελφοποιούμαι . Υἱοποιός ὁ ἀλλότριος καί φεύγω ὁ δεσπότης ; υιοποιεω ὁ ἀντιδίδωμι σύ ὁ μισθός · γίγνομαι σύ Χριστός γιός . Φοβερός φημί ὁ ῥῆμα . βλέπω τίς λέγω · μή πρόφασις ὁ λόγος ἐκτρέπω ὁ λόγος , μή εἰς ἀλογία καταφέρομαι . υἱός καλέω ἄνθρωπος ὁ Χριστός ; ἐγώ δέ οὐ μόνος υἱός καλέω , ἀλλά καί ἀδελφός , οὐ ἀπό ἐμαυτοῦ , ἀλλά ὁ αὐτός φωνή ἀκολουθέω . λέγω αὐτός ποτέ · ὁ μήτηρ σύ καί ὁ ἀδελφός σύ ζητέω σύ . Λέγος ὁ σωτήρ · Τῖς εἰμί μήτηρ ἐγώ , ἢ τίς εἰμί ἀδελφός ἐγώ ; ὅς ἄν ποιέω ὁ θέλημα ὁ πατέρας ἐγώ , αὐτός ἐγώ ἀδελφός καί ἀδελφή καί μήτηρ εἰμί . εἰμί δέ μήτηρ αὐτός , ἄρα γιός ὁ μήτηρ ὁ ὁ προσηγορία τιμάω ὁ δικαιοσύνη . γίγνομαι τοίνυν πᾶς ψυχή μήτηρ Χριστός κατά διάθεσις . Πῶς μήτηρ Χριστός ; πᾶσα ψυχή ὠδίνω ἐν αὐτός ὁ Χριστός · ἐάν δέ μή μεταμορφόω ὁ εὐσέβεια , μήτηρ Χριστός καλέω οὐ δύναμαι . ὅταν λαμβάνω λόγος Χριστός , καί πλάσσω αὐτός ἐν ὁ διάνοια σύ , καί ὥσπερ ἐν μήτρα ὁ λογισμός μεταμορφόω , καλός μήτηρ αὐτός . καί ἵνα μανθάνω , ὅτι ἐν ἕκαστος Χριστός μορφόω , καί μήτηρ Χριστός γίγνομαι , λέγω δή ὁ λόγος ὁ Χριστός , ἕκαστος ἐγώ ὁ Ψυχή , τεκνίον ἐγώ , ὅς πάλιν ὠδίνω , ἄχρι ὅς μορφόω Χριστός ἐν σύ . ἐργάζομαι δικαιοσύνη ; μορφόω ἐν ὁ ψυχή Χριστός . ἐπιδίδωμι ἐλεημοσύνη . μορφόω ὁ χαρακτήρ ὁ ἀλήθεια · οὐ ὅτι κατά ἕκαστος Χριστός μορφόω · Χριστός γάρ καλέω ὁ λόγος ὁ εὐσέβεια , διά ὅς ὁ χαρακτήρ ὁ ἀλήθεια ἀναλαμβάνω . ἐπιδίδωμι ἐλεημοσύνη ; μορφόω Χριστός . ποιέω δικαιοσύνη ; μορφόω ὁ χαρακτήρ ὁ ἀλήθεια . Δεύς οὖν προσέχω πῶς χράω ἀδελφοποιέω ὁ Χριστός . Λαβές αὐτός κοινωνός ὁ σός πρᾶγμα . οὐ θέλω αὐτός χαρίζομαι πᾶς ; κἀν ὁ ἥμισυς δίδωμι αὐτός ὡς ὁ Ζακχαῖος . αὐτός γάρ φημί δίδωμι ὁ Ζακχαῖος , οὐ ὁ πτωχός . ἀλλά ἀκούω , ὅτι ὁ ἐλεέω πτωχός , δανείζω θεός . Πτωχός δίδωμι , Χριστός δίδωμι . οὐ οἶδα , ὅτι ὁ δίδωμι εἰς ἑαυτοῦ ἀναλαμβάνω ; οὐ οἶδα , πῶς φοβερός σύ κριτήριον ἐγγράφω λέγω · ὅταν ἔρχομαι ὁ γιός ὁ ἄνθρωπος , ἐν ὁ παλιγγενεσία , ἵστημι ὁ μέν πρόβατον ἐκ δεξιός , ὁ δέ ἐρίφιον ἐκ εὐώνυμος · καί λέγω ὁ ἐκ δεξιός , δεῦτε , ὁ εὐλογέω ὁ πατέρας ἐγώ , κληρονομέω ὁ ἑτοιμάζω σύ βασίλειος , ὅτι πεινάω , καί δίδωμι ἐγώ ἐσθίω ;