ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
severian-of-gabala.quomodo-animam-acceperit-adamus 1
Καλοὶ τῆς ὑπομονῆς οἱ πόνοι , καὶ κάλλιστος ὁ καρπὸς ὁ τοῖς πόνοις ἑπόμενος . Ἀγαθῶν γὰρ πόνων καρπὸς εὐκλεής . Πόνοι γεννῶσι ἀρετάς , πόνοις ἁρμόζεται τὸ τῆς νηστείας διάγγελμα , πόνοις κατορθοῦται τὸ λαμπρὸν τοῦ μαρτυρίου στρατήγημα . Πόνων ἔπαθλον ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν . Διήνυσται ἡμῖν μετὰ τῶν ἱερῶν τούτων πόνων ἡ πανάρετος ἑβδομάς , καὶ εἰς τέλος ἔδραμε τὸ πρῶτον γυμνάσιον , καὶ λάμπει τὸ τῆς εὐσεβείας ἔπαθλον . Σήμερον , ἀδελφοί , ἐστιν ἡ ἡμέρα , καθ’ ἣν ὁ Ἀδὰμ ἐπλάσθη , καθ’ ἣν κατ’ εἰκόνα θεοῦ γέγονε . Καὶ ἐπειδὴ χθὲς τὸ τῆς φωνῆς ὄργανον οὐχ ὑπήκουσεν , ἀνάγκη σήμερον ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ , καθ’ ἣν ὁ Ἀδὰμ ἐπλάσθη , τοὺς περὶ τῆς πλάσεως ἀναλαβεῖν λόγους . Ἔπλασεν αὐτὸν ὁ θεὸς τῇδε τῇ ἡμέρᾳ · πάλιν αὐτὸν ἀναπλάττει κατὰ τήνδε τὴν ἡμέραν .
Lemmas: καλός ὁ ὑπομονή ὁ πόνος , καί καλός ὁ καρπός ὁ ὁ πόνος ἕπομαι . ἀγαθός γάρ πόνος καρπός εὐκλεής . Πόνος γεννάω ἀρετή , πόνος ἁρμόζω ὁ ὁ νηστεία διάγγελμα , πόνος κατορθόω ὁ λαμπρός ὁ μαρτύριον στρατήγημα . Πόνος ἔπαθλον ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός . διανύω ἐγώ μετά ὁ ἱερός οὗτος πόνος ὁ πανάρετος ἑβδομάς , καί εἰς τέλος τρέχω ὁ πρῶτος γυμνάσιον , καί λάμπω ὁ ὁ εὐσέβεια ἔπαθλον . σήμερον , ἀδελφός , εἰμί ὁ ἡμέρα , κατά ὅς ὁ Ἀδάμ πλάσσω , κατά ὅς κατά εἰκών θεός γίγνομαι . καί ἐπεί χθές ὁ Τῆς φωνή ὄργανον οὐ ὑπακούω , ἀνάγκη σήμερον ἐν αὐτός ὁ ἡμέρα , κατά ὅς ὁ Ἀδάμ πλάσσω , ὁ περί ὁ πλάσις ἀναλαμβάνω λόγος . πλάσσω αὐτός ὁ θεός ὅδε ὁ ἡμέρα · πάλιν αὐτός ἀναπλάσσω κατά ὅδε ὁ ἡμέρα .
severian-of-gabala.quomodo-animam-acceperit-adamus 2
Τί οὖν ; ἵνα τῆς προκειμένης ἐπαγγελίας ἁψώμεθα ; ὅτε ὁ θεὸς ἐποίησε τὴν οἰκουμένην , καὶ διεκόσμησεν οὐρανὸν ἡλίῳ καὶ σελήνῃ καὶ ἄστροις , καὶ τὴν γῆν ὁμοίως διεποίκιλε ποταμοῖς καὶ πηγαῖς διεζωσμένην , ἄνθεσι καὶ φυτοῖς ἐστεφανωμένην καὶ θάλασσαν μὲν ἀπετείχισε , σύμπασαν δὲ τὴν εὐπρέπειαν τῷδε τῷ κόσμῳ περιέθηκεν , ὡς πολλάκις ἔφθην εἰπών . ἐδημιούργησε καὶ ἔπλασε τοῦ κόσμου τούτου χειροτονητὸν δεσπότην · πλάττει δὲ αὐτὸν οὐχ ὁμοίως τοῖς ἄλλοις . Τὰ μὲν γὰρ τετράποδα καὶ τὰ θηρία καὶ τὰ κτήνη λόγῳ μόνῳ κελεύσας ἀπὸ γῆς προσέφερεν · Ἐξαγαγέτω ἡ γῆ τετράποδα , ἑρπετὰ καὶ θηρία . Τὰ δοῦλα λόγῳ καλεῖται , τὸ δὲ πλάσμα τῆς θείας εἰκόνος χειρὶ διαπλάττεται , οὐχ ὅτι θεοῦ χείρ ἐστι καὶ μέλος τοιοῦτον , ἀλλὰ βουληθεὶς τὸ τίμιον παραστῆσαι τῶν πλαττομένων , εἰσάγει θεοῦ χεῖρα δημιουργοῦσαν . Τὰ μὲν γὰρ οἰκτρὰ τῶν ἔργων ἐπιτάττοντες ποιοῦμεν , τὰ δὲ ποθεινὰ δι’ αὐτῶν τῶν χειρῶν ἀναλαμβάνομεν . Καὶ ἔλαβεν ὁ θεὸς χοῦν ἀπὸ τῆς γῆς . ἔλαβε χοῦν , οὐ βῶλον , οὐ παχυτάτην γῆν , ἀλλὰ λεπτότατον χοῦν . Ὅρα πῶς ἐξ αὐτῶν τῶν προοιμίων ἡ ἐλπὶς ἐπάγη τῆς ἀναστάσεως . Ἐπειδὴ γὰρ ἔμελλεν εἰς χοῦν ἀναλύεσθαι Καὶ εἰς χοῦν θανάτου κατήγαγές με , ἵνα μή τις τὸν ἐν τοῖς τάφοις χοῦν θεασάμενος , ἀπαγορεύσῃ τὴν ἐλπίδα τῶν ἀνθρώπων , ἐν αὐτῇ τῇ δημιουργίᾳ ἔπηξε τὴν ἐλπίδα τῆς ἀναστάσεως . Διό φησιν ἔλαβεν ὁ θεὸς χοῦν ἀπὸ τῆς γῆς . Ἐκεῖ χοῦς καὶ ὧδε χοῦς · ἐκεῖνος τῇ δυνάμει τοῦ τεχνίτου μετεποιήθη καὶ οὗτος τῇ σοφίᾳ τοῦ δημιουργοῦ μετεβάλλετο . Ἔλαβε χοῦν καὶ ἔπλασεν .
Lemmas: τις οὖν ; ἵνα ὁ πρόκειμαι ἐπαγγελία ἅπτω ; ὅτε ὁ θεός ποιέω ὁ οἰκουμένη , καί διακοσμέω οὐρανός ἥλιος καί σελήνη καί ἄστρον , καί ὁ γῆ ὅμοιος διαποικίλλω ποταμός καί πηγή διαζώννυμι , ἄνθος καί φυτόν στεφανόω καί θάλασσα μέν ἀποτειχίζω , σύμπας δέ ὁ εὐπρέπεια ὅδε ὁ κόσμος περιτίθημι , ὡς πολλάκις φθάνω λέγω . δημιουργέω καί πλάσσω ὁ κόσμος οὗτος χειροτονέω δεσπότης · πλάσσω δέ αὐτός οὐ ὅμοιος ὁ ἄλλος . Τά μέν γάρ τετράπους καί ὁ θηρίον καί ὁ κτῆνος λόγος μόνος κελεύω ἀπό γῆ προσφέρω · ἐξάγω ὁ γῆ τετράπους , ἑρπετόν καί θηρίον . Τά δοῦλος λόγος καλέω , ὁ δέ πλάσμα ὁ θεῖος εἰκών χείρ διαπλήσσω , οὐ ὅτι θεός χείρ εἰμί καί μέλος τοιοῦτος , ἀλλά βούλομαι ὁ τίμιος παρίστημι ὁ πλήσσω , εἰσάγω θεός χείρ δημιουργέω . ὁ μέν γάρ οἰκτρός ὁ ἔργον ἐπιτάσσω ποιέω , ὁ δέ ποθεινός διά αὐτός ὁ χείρ ἀναλαμβάνω . καί λαμβάνω ὁ θεός χοῦς ἀπό ὁ γῆ . λαμβάνω χοῦς , οὐ βῶλος , οὐ παχύς γῆ , ἀλλά λεπτός χοῦς . Όρα πῶς ἐκ αὐτός ὁ προοίμιον ὁ Ἐλπὶς πήγνυμι ὁ ἀνάστασις . Ἐπειδή γάρ μέλλω εἰς χοῦς ἀναλύω καί εἰς χοῦς θάνατος κατάγω ἐγώ , ἵνα μή τις ὁ ἐν ὁ τάφος χοῦς θεάομαι , ἀπαγορεύω ὁ ἐλπίς ὁ ἄνθρωπος , ἐν αὐτός ὁ δημιουργία πήγνυμι ὁ ἐλπίς ὁ ἀνάστασις . διό φημί λαμβάνω ὁ θεός χοῦς ἀπό ὁ γῆ . ἐκεῖ χοῦς καί ὧδε χοῦς · ἐκεῖνος ὁ δύναμις ὁ τεχνίτης μεταποιέω καί οὗτος ὁ σοφία ὁ δημιουργός μεταβάλλω . λαμβάνω χοῦς καί πλάσσω .
severian-of-gabala.quomodo-animam-acceperit-adamus 3
Τὸ μὲν πόθεν ἔλαβε καὶ τὶ ἔπλασεν , ἔμαθες · τὸ δὲ πῶς μετεποίησεν , οὐ παρέλαβες τὸν λόγον . Τὴν πλάσιν εἶπε , τὸν δὲ τρόπον ἀπέκρυψεν , ἵνα μάθῃς μὴ περιεργάζεσθαι θεοῦ δημιουργίαν . Εἰ δὲ θεοῦ δημιουργίαν οὐκ ἐπετράπης περιεργάζεσθαι , πολλῷ μᾶλλον θεοῦ γέννησιν πολυπραγμονεῖν οὐκ ὀφείλεις . Ἔπειτα μὲν τετράποδα ποιῶν ὁ θεός , ὁμοῦ μετὰ τῶν σωμάτων καὶ τὰς ψυχὰς ἐπήγαγε . Τὸν δὲ ἄνθρωπον πλάττων , πρῶτον κατασκευάζει τὸ τοῦ σώματος ὄργανον , καὶ τότε τὴν ψυχὴν δημιουργήσας ἐνέθηκε . Διὰ τί ; Ἵνα καὶ ἐν τούτῳ δείξῃ τὴν ὑπεροχὴν τοῦ ἀνθρώπου . Ἐπειδὴ γὰρ τὰ μὲν ἄλλα ζῷα καὶ τὰ κτήνη λυόμενα θανάτῳ , συναφανίζει τῷ σώματι καὶ τὴν ψυχήν , ἐκεῖθεν αὐτῶν λέγει τὴν γένεσιν , ὅπου πάλιν τὸ πᾶν ἤμελλεν ἀφανίζεσθαι . Τὸ μὲν οὖν σῶμα ἀπὸ γῆς λαμβάνει τὸν ἄνθρωπον πλάσας θεός , τὴν δὲ ψυχὴν ἐμφυσᾷ .
Lemmas: Τέ μέν πόθεν λαμβάνω καί τίς πλάσσω , μανθάνω · ὁ δέ πῶς μεταποιέω , οὐ παραλαμβάνω ὁ λόγος . Τά πλάσις λέγω , ὁ δέ τρόπος ἀποκρύπτω , ἵνα μανθάνω μή περιεργάζομαι θεός δημιουργία . εἰμί δέ θεός δημιουργία οὐ ἐπιτρέπω περιεργάζομαι , πολύς μᾶλλον θεός γέννησις πολυπραγμονέω οὐ ὀφείλω . ἔπειτα μέν τετράπους ποιέω ὁ θεός , ὁμοῦ μετά ὁ σῶμα καί ὁ ψυχή ἐπάγω . Τώς δέ ἄνθρωπος πλήσσω , πρῶτος κατασκευάζω ὁ ὁ σῶμα ὄργανον , καί τότε ὁ ψυχή δημιουργέω ἐντίθημι . Ζεύς τίς ; ἵνα καί ἐν οὗτος δείκνυμι ὁ ὑπεροχή ὁ ἄνθρωπος . Ἐπειδή γάρ ὁ μέν ἄλλος ζῷον καί ὁ κτῆνος λύω θάνατος , συναφανίζομαι ὁ σῶμα καί ὁ ψυχή , ἐκεῖθεν αὐτός λέγω ὁ γένεσις , ὅπου πάλιν ὁ πᾶς μέλλω ἀφανίζω . Τέ μέν οὖν σῶμα ἀπό γῆ λαμβάνω ὁ ἄνθρωπος πλάσσω θεός , ὁ δέ ψυχή ἐμφυσάω .
severian-of-gabala.quomodo-animam-acceperit-adamus 4
Καὶ μικρὸν ἀνάμεινον , ἵνα σοι τὸν λόγον τοῦ ἐμφυσήματος κατὰ τὸ ἐγχωροῦν παραστήσω . Ἐκ προοιμίων γὰρ καὶ τούτῳ καὶ τὴν ἐλπίδα τῆς ἀναστάσεως ὑπογράφει . Πλάττει τὸ σῶμα πρῶτον . Καὶ πρῶτον ὁ ἄνθρωπος ἔλαβεν εἰκόνα νεκράν , καὶ τότε ζῶσαν τὴν ἐνέργειαν τῆς ψυχῆς ἐδέξατο . Πρῶτον ἐδείχθη νεκρός , εἶτα ζῶν . Πρῶτον ἔπλασε σῶμα νεκρόν , εἰς ὃ ἤμελλε καταλήγειν ὁ ἄνθρωπος . Εἶτα ὅτε ἀπετέλεσε τὸ νεκρὸν σῶμα , τότε ἀπέδωκε τὸν χαρακτῆρα . Καὶ οὐ ποιεῖ τὴν ψυχὴν πρῶτον , ἵνα μὴ γένηται αὐτόπτης τῶν γινομένων . Οὐ ποιεῖ τὴν ψυχὴν παρεῖναι τῇ δημιουργίᾳ , ἵνα μὴ καυχήσηται , ὡς συνεργὸς οὖσα τοῦ θεοῦ . Καὶ οὐ μόνον , ἵνα μὴ καυχήσηται , ἀλλ’ ἵνα μηδὲ τὸν τρόπον ἴδῃ τοῦ γινομένου . Τοῦτο καὶ νῦν ποιεῖ ὁ θεός . Καὶ γὰρ ἕκαστον ἡμῶν πλάττει ἐν τῇ κοιλίᾳ . Καὶ πῶς πλάττει , οὐδενὶ βλέπειν συνεχώρησε . Σπειρόμεθα καὶ πλαττόμεθα , καὶ ἡ μὲν φύσις τὸν δρόμον διανύει , τὸν δὲ τρόπον τῆς πλάσεως οὐδεὶς καταλαμβάνει . Ὢ τοῦ θαύματος . Κτίζεται ναὸς ἐν ναῷ , οἶκος ἐν οἴκῳ κατασκευάζεται . Καὶ ὁ ἔξωθεν οἶκος οὐκ αἰσθάνεται .
Lemmas: καί μικρός ἀναμένω , ἵνα σύ ὁ λόγος ὁ ἐμφύσημα κατά ὁ ἐγχωρέω παρίστημι . ἐκ προοίμιον γάρ καί οὗτος καί ὁ ἐλπίς ὁ ἀνάστασις ὑπογράφω . πλάσσω ὁ σῶμα πρῶτος . καί πρῶτος ὁ ἄνθρωπος λαμβάνω εἰκών νεκρός , καί τότε ζάω ὁ ἐνέργεια ὁ ψυχή δέχομαι . Πρῶτος δείκνυμι νεκρός , εἶτα ζάω . Πρῶτος πλάσσω σῶμα νεκρός , εἰς ὁ μέλλω καταλήγω ὁ ἄνθρωπος . εἶτα ὅτε ἀποτελέω ὁ νεκρός σῶμα , τότε ἀποδίδωμι ὁ χαρακτήρ . καί οὐ ποιέω ὁ ψυχή πρῶτος , ἵνα μή γίγνομαι αὐτόπτης ὁ γίγνομαι . οὐ ποιέω ὁ ψυχή πάρειμι ὁ δημιουργία , ἵνα μή καυχάομαι , ὡς συνεργός εἰμί ὁ θεός . καί οὐ μόνος , ἵνα μή καυχάομαι , ἀλλά ἵνα μηδέ ὁ τρόπος εἶδον ὁ γίγνομαι . Τοῦτης καί νῦν ποιέω ὁ θεός . καί γάρ ἕκαστος ἐγώ πλάσσω ἐν ὁ κοιλία . καί πῶς πλάσσω , οὐδείς βλέπω συγχωρέω . σπείρω καί πλάσσω , καί ὁ μέν φύσις ὁ δρόμος διανύω , ὁ δέ τρόπος ὁ πλάσις οὐδείς καταλαμβάνω . ὤ ὁ θαῦμα . κτίζω ναός ἐν ναός , οἶκος ἐν οἶκος κατασκευάζω . καί ὁ ἔξωθεν οἶκος οὐ αἰσθάνομαι .
severian-of-gabala.quomodo-animam-acceperit-adamus 5
Ποιεῖ τοίνυν τὸν ἄνθρωπον κατὰ τὴν νεκρὰν εἰκόνα . Ἐνεφύσησεν ὁ θεὸς εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ Ἀδὰμ πνοὴν ζωῆς , καὶ ἐγένετο ἄνθρωπος εἰς ψυχὴν ζῶσαν . Πολλοὶ ἐνόμισαν ὅτι τὸ ἐμφύσημα αὐτοῦ ἦν ἡ ψυχὴ καὶ ὅτι ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ θεοῦ μετεδόθη τῷ σώματι ἡ ψυχή . Ἔστι γὰρ πολλῆς οὐ μόνον ἀνοίας , ἀλλὰ καὶ ἀτοπίας μεστὸς ὁ λόγος . Εἰ γὰρ ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ θεοῦ ἡ ψυχή , οὐκ ἐχρῆν ἐν τῷ μὲν εἶναι σοφήν , ἐν ἄλλῳ δὲ μωρὰν καὶ ἀσύνετον , οὐδὲ ἐν τούτῳ μὲν εἶναι ψυχὴν δικαίαν , ἐν ἑτέρῳ δὲ ἄδικον . Ἡ γὰρ τοῦ θεοῦ οὐσία οὐ μερίζεται , οὐδὲ ἀλλοιοῦται , ἀλλ’ ἔστιν ἀναλλοίωτος . Ἐγὼ γάρ εἰμί φησι καὶ οὐκ ἠλλοίωμαι . Ἔπειτα , ἀδελφοί , οὐ μόνον εὑρίσκομεν διαμαρτανούσας ψυχὰς καὶ ἐκ τούτου ἐλεγχομένας , ὡς οὐκ εἰσὶν ἐκ τῆς θείας οὐσίας , ἀλλ’ εὑρίσκομεν αὐτὰς καὶ κρίσει ὑποβαλλομένας . Μὴ φοβεῖσθε ἀπὸ τῶν ἀποκτεινόντων τὸ σῶμα , τὴν δὲ ψυχὴν μὴ δυναμένων ἀποκτεῖναι · φοβήθητε δὲ μᾶλλον τὸν δυνάμενον καὶ ψυχὴν καὶ σῶμα ἀπολέσαι ἐν γεέννῃ . Εἰ οὖν ἐξ αὐτοῦ ἡ ψυχή , ἑαυτὸν κρίνει ὁ θεός .
Lemmas: ποιός τοίνυν ὁ ἄνθρωπος κατά ὁ νεκρός εἰκών . ἐμφυσάω ὁ θεός εἰς ὁ πρόσωπον ὁ Ἀδάμ πνοή ζωή , καί γίνομαι ἄνθρωπος εἰς ψυχή ζάω . πολλός νομίζω ὅτι ὁ ἐμφύσημα αὐτός εἰμί ὁ ψυχή καί ὅτι ἐκ ὁ οὐσία ὁ θεός μεταδίδωμι ὁ σῶμα ὁ Ψυχή . εἰμί γάρ πολύς οὐ μόνος ἄνοια , ἀλλά καί ἀτοπία μεστός ὁ λόγος . εἰμί γάρ ἐκ ὁ οὐσία ὁ θεός ὁ Ψυχή , οὐ χρή ἐν ὁ μέν ἔρχομαι σοφός , ἐν ἄλλος δέ μωρός καί ἀσύνετος , οὐδέ ἐν οὗτος μέν ἔρχομαι ψυχή δίκαιος , ἐν ἕτερος δέ ἄδικος . ὁ γάρ ὁ θεός οὐσία οὐ μερίζω , οὐδέ ἀλλοιόω , ἀλλά εἰμί ἀναλλοίωτος . ἐγώ γάρ εἰμί φημί καί οὐ ἀλλοιόω . ἔπειτα , ἀδελφός , οὐ μόνος εὑρίσκω διαμαρτάνω ψυχή καί ἐκ οὗτος ἐλέγχω , ὡς οὐ εἰμί ἐκ ὁ θεῖος οὐσία , ἀλλά εὑρίσκω αὐτός καί κρίσις ὑποβάλλω . μή φοβέω ἀπό ὁ ἀποκτείνω ὁ σῶμα , ὁ δέ ψυχή μή δύναμαι ἀποκτείνω · φοβέω δέ μᾶλλον ὁ δύναμαι καί ψυχή καί σῶμα ἀπόλλυμι ἐν γέεννα . εἰμί οὖν ἐκ αὐτός ὁ Ψυχή , ἑαυτοῦ κρίνω ὁ θεός .
severian-of-gabala.quomodo-animam-acceperit-adamus 6
Τί οὖν βούλεται τὸ ἐμφύσημα , ἀναγκαῖον ἰδεῖν . Τὸ ἐμφύσημα ἐπὶ θεοῦ ἡ τοῦ ἁγίου πνεύματός ἐστιν ἐνέργεια . Ὥσπερ γὰρ ὁ σωτὴρ ἐνεφύσησεν εἰς τὰ πρόσωπα τῶν ἀποστόλων καὶ εἶπε Λάβετε πνεῦμα ἅγιον , οὕτω τὸ ἐμφύσημα τὸ θεῖον ἀνθρωπίνως ἀκουόμενον , πνεῦμά ἐστι τὸ προσκυνητὸν καὶ ἅγιον . Τοῦτο τὸ πνεῦμα προελθὸν οὐκ αὐτὸ γέγονε ψυχή , ἀλλὰ ψυχὴν ἔκτισεν . Οὐκ αὐτὸ εἰς ψυχὴν μετεβλήθη , ἀλλὰ ψυχὴν ἐδημιούργησε . Δημιουργὸν γὰρ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον . Κοινωνεῖ τῇ δημιουργίᾳ τοῦ σώματος καὶ τῇ δημιουργίᾳ τῆς ψυχῆς . Πατὴρ γὰρ καὶ υἱὸς καὶ πνεῦμα ἅγιον τῇ θείᾳ δυνάμει δημιουργεῖ τὸ πλάσμα . Καὶ μὴ νομίσῃς ὅτι μέρος μὲν ὁ πατὴρ συνεβάλετο , μέρος δὲ ὁ υἱός , μέρος δὲ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον . Ἀλλ’ ἐκεῖνο λέγω , ὅτι κἂν ὁ πατὴρ ποιήσῃ , υἱοῦ τὸ ἔργον καὶ τοῦ πνεύματος τὸ κατόρθωμα . Κἂν ὁ υἱὸς δημιουργήσῃ , πατρὸς ἡ δημιουργία , καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος ἡ δημιουργία .
Lemmas: τις οὖν βούλομαι ὁ ἐμφύσημα , ἀναγκαῖος ὁράω . Τέ ἐμφύσημα ἐπί θεός ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα εἰμί ἐνέργεια . ὥσπερ γάρ ὁ σωτήρ ἐμφυσάω εἰς ὁ πρόσωπον ὁ ἀπόστολος καί λέγω λαμβάνω πνεῦμα ἅγιος , οὕτως ὁ ἐμφύσημα ὁ θεῖος ἀνθρώπινος ἀκούω , πνεῦμα εἰμί ὁ προσκυνητός καί ἅγιος . Τοῦτης ὁ πνεῦμα προέρχομαι οὐ αὐτός γίγνομαι Ψυχή , ἀλλά ψυχή κτίζω . οὐ αὐτός εἰς ψυχή μεταβάλλω , ἀλλά ψυχή δημιουργέω . Δημιουργός γάρ ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . κοινωνέω ὁ δημιουργία ὁ σῶμα καί ὁ δημιουργία ὁ ψυχή . Πατήρ γάρ καί γιός καί πνεῦμα ἅγιος ὁ θεῖος δύναμις δημιουργέω ὁ πλάσμα . καί μή νομίζω ὅτι μέρος μέν ὁ πατήρ συμβάλλω , μέρος δέ ὁ γιός , μέρος δέ ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . ἀλλά ἐκεῖνος λέγω , ὅτι κἀν ὁ πατήρ ποιέω , υἱός ὁ ἔργον καί ὁ πνεῦμα ὁ κατόρθωμα . κἀν ὁ γιός δημιουργέω , πατήρ ὁ δημιουργία , καί ὁ ἅγιος πνεῦμα ὁ δημιουργία .
severian-of-gabala.quomodo-animam-acceperit-adamus 7
Εἰ δέ τις ἀπιστεῖ , ὅτι τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον οὐκ ἐκοινώνησε τῇ ἡμετέρᾳ δημιουργίᾳ ἐλεγχέσθω ἐκ τῶν μυστηρίων . Εἰ μὴ ὑπὸ τῆς τριάδος ἐκτίσθημεν , πῶς καὶ τῷ ἁγίῳ πνεύματι ἐπιγράφεται ἡ μυσταγωγία ; Πῶς ἐν ὀνόματι πατρὸς καὶ υἱοῦ καὶ ἁγίου πνεύματος ἀνακαινίζεται ἡ δημιουργία ; Ἀλλ’ ὅταν μὲν ἐκτίσθημεν , οὐ χρεία γέγονε τοῦ πνεύματος · ὅτε δὲ ἀνακαινιζόμεθα , προσλαμβάνεται τὸ πνεῦμα ; Οὐκοῦν δημιουργὸν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον , κἂν θέλωσιν οἱ ἐχθροί , κἂν μὴ θέλωσι . Καὶ μαρτυρεῖ Δαυὶδ τῇ δημιουργικῇ δυνάμει τοῦ πνεύματος . Πάντα πρὸς σὲ προσδοκῶσι , κύριε , δοῦναι τὴν τροφὴν αὐτοῖς εἰς εὔκαιρον . Δόντος σου αὐτοὶ συλλέξουσιν , ἀνοίξαντος δέ σου τὴν χεῖρα τὰ σύμπαντα πλησθήσονται χρηστότητος . Ταῦτα τὴν ἄφθονον χορηγίαν ἐνδείκνυται . Εἶτα τί τὸ ἐπαγόμενον ; Ἀποστρέψαντος δέ σου τὸ πρόσωπον ταραχθήσονται . Ἀντανελεῖς τὸ πνεῦμα αὐτῶν καὶ ἐκλείψουσι καὶ εἰς τὸ χοῦν αὐτῶν ἐπιστρέψουσιν . Ἐξαποστελεῖς τὸ πνεῦμά σου καὶ κτισθήσονται .
Lemmas: εἰμί δέ τις ἀπιστέω , ὅτι ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος οὐ κοινωνέω ὁ ἡμέτερος δημιουργία ἐλέγχω ἐκ ὁ μυστήριον . εἰμί μή ὑπό ὁ τριάς κτίζω , πῶς καί ὁ ἅγιος πνεῦμα ἐπιγράφω ὁ μυσταγωγία ; πῶς ἐν ὄνομα πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα ανακαινίζω ὁ δημιουργία ; ἀλλά ὅταν μέν κτίζω , οὐ χρεῖος γίγνομαι ὁ πνεῦμα · ὅτε δέ ἀνακαινίζω , προσλαμβάνω ὁ πνεῦμα ; οὐκοῦν δημιουργός ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , κἀν ἐθέλω ὁ ἐχθρός , κἀν μή ἐθέλω . καί μαρτυρέω Δαυίδ ὁ δημιουργικός δύναμις ὁ πνεῦμα . Πάν πρός σύ προσδοκάω , κύριος , δίδωμι ὁ τροφή αὐτός εἰς εὔκαιρος . δίδωμι σύ αὐτός συλλέγω , ἀνοίγνυμι δέ σύ ὁ χείρ ὁ σύμπας πίμπλημι χρηστότης . οὗτος ὁ ἄφθονος χορηγία ἐνδείκνυμι . εἶτα τίς ὁ ἐπάγω ; ἀποστρέφω δέ σύ ὁ πρόσωπον ταράσσω . ἀνταναιρέω ὁ πνεῦμα αὐτός καί ἐκλείπω καί εἰς ὁ χοῦς αὐτός ἐπιστρέφω . ἐξαποστέλλω ὁ πνεῦμα σύ καί κτίζω .
severian-of-gabala.quomodo-animam-acceperit-adamus 9
Καὶ πρόσεχε ἀκριβῶς . Ὅτε ἐπλάσθη ὁ Ἀδάμ , ὅτε ἐδημιουργήθη , ὅτε τὸν οἰκεῖον ἀπέλαβε χαρακτῆρα , ἡ γυνὴ οὐδέπω ἐπέπλαστο . Ἀλλὰ τί ποιεῖ ὁ θεός ; Ὥσπερ οὐκ ἠθέλησε τὴν ψυχὴν τοῦ Ἀδὰμ παρεῖναι τῇ δημιουργίᾳ τοῦ σώματος , οὕτως οὐδένα συνεχώρησε θνητὸν ὀφθαλμὸν παρεῖναι τῇ τῆς γυναικὸς δημιουργίᾳ . Διὰ τοῦτο μέλλων πλάττειν τὴν γυναῖκα , ἐπιβάλλει ὕπνον τῷ Ἀδάμ , ἵνα μὴ παρῇ καὶ περιεργάζηται θεοῦ δημιουργίαν . Καὶ ἐπέβαλεν ἐπ’ αὐτὸν ἔκστασιν , τουτέστιν ὕπνον , καὶ ὕπνωσε . Καὶ ἔλαβε μίαν τῶν πλευρῶν αὐτοῦ . Ὁ δήσας καὶ ἔλυσεν . Ἐξ ὧν ἐργάζεται , δανείζεται · ἐξ ὧν ποιεῖ λαμβάνει . Ἔλαβε μίαν τῶν πλευρῶν αὐτοῦ , καὶ ἐπλήρωσε σάρκα ἀντ’ αὐτῆς . Πόθεν ἀντεπλήρωσεν , ἀπορεῖ ὁ λόγος · ἡ δύναμις οὐκ ἀπορεῖ . Καὶ ᾠκοδόμησε τὴν πλευράν , ἣν ἔλαβεν , εἰς γυναῖκα . Πῶς πάλιν ᾠκοδόμησεν ; Ὀστοῦν πλευρᾶς πῶς εἰς ὀφθαλμὸν μετεποιήθη ; Πῶς εἰς χεῖρας διεπλάσθη ; Πῶς εἰς νεῦρα διετάθη ; Πῶς εἰς ἧπαρ μετεχρώσθη ; Πῶς εἰς τὴν τῶν ἐγκάτων ποικιλίαν μετεσχηματίσθη ; Πῶς ἐπάγη γλῶττα ; Πῶς ἀπετορνεύθη χείλη ; Πῶς διεγλύφησαν ῥῖνες ; Πῶς ἐπετάσθη τὰ ὦτα ; Πῶς ἤνθησαν τρίχες ; Πόθεν ἐφύησαν ὄνυχες ; Πῶς διατρέχει τὸ αἷμα ; Ἑρμήνευσον τὴν σὴν δημιουργίαν . Εἰ δὲ μὴ ἰσχύεις εἰπεῖν , ἐπιστόμισόν σου τὴν κατὰ τοῦ μονογενοῦς συκοφαντίαν . Ἐπέβαλεν ἐπὶ τῷ Ἀδὰμ ἔκστασιν ὁ θεὸς καὶ ὕπνωσε . Καὶ λαμβάνει πλευρὰν καὶ δημιουργεῖ γυναῖκα .
Lemmas: καί προσέχω ἀκριβῶς . ὅτε πλάσσω ὁ Ἀδάμ , ὅτε δημιουργέω , ὅτε ὁ οἰκεῖος ἀπολαμβάνω χαρακτήρ , ὁ γυνή οὐδέπω πλάσσω . ἀλλά τίς ποιέω ὁ θεός ; ὥσπερ οὐ ἐθέλω ὁ ψυχή ὁ Ἀδάμ πάρειμι ὁ δημιουργία ὁ σῶμα , οὕτως οὐδείς συγχωρέω θνητός ὀφθαλμός πάρειμι ὁ ὁ γυνή δημιουργία . Ζεύς οὗτος μέλλω πλάσσω ὁ γυνή , ἐπιβάλλω ὕπνος ὁ Ἀδάμ , ἵνα μή παρέρχομαι καί περιεργάζομαι θεός δημιουργία . καί ἐπιβάλλω ἐπί αὐτός ἔκστασις , τουτέστι ὕπνος , καί ὑπνόω . καί λαμβάνω εἷς ὁ πλευρά αὐτός . ὁ δέω καί λύω . Ἐς ὅς ἐργάζομαι , δανείζω · ἐκ ὅς ποιέω λαμβάνω . λαμβάνω εἷς ὁ πλευρά αὐτός , καί πληρόω σάρκα ἀντί αὐτηες͂ς . πόθεν ἀντιπληρόω , ἀπορέω ὁ λόγος · ὁ δύναμις οὐ ἀπορέω . καί οἰκοδομέω ὁ πλευρά , ὅς λαμβάνω , εἰς γυνή . Πῶς πάλιν οἰκοδομέω ; ὀστέον πλευρά πῶς εἰς ὀφθαλμός μεταποιέω ; Πῶς εἰς χείρ διαπλάσσω ; Πῶς εἰς νεῦρον διατείνω ; Πῶς εἰς ἧπαρ μεταχράομαι ; Πῶς εἰς ὁ ὁ ἔγκατα ποικιλία μετασχηματίζω ; Πῶς πήγνυμι γλῶττα ; Πῶς ἀποτορνεύω χεῖλος ; Πῶς διαγλύφω ῥίς ; Πῶς πετάννυμι ὁ ἄτη ; Πῶς ἀνθέω θρίξ ; πόθεν φύω ὄνυξ ; πῶς διατρέχω ὁ αἷμα ; ἑρμηνεύω ὁ σός δημιουργία . εἰμί δέ μή ἰσχύω λέγω , ἐπιστομίζω σύ ὁ κατά ὁ μονογενής συκοφαντία . ἐπιβάλλω ἐπί ὁ Ἀδάμ ἔκστασις ὁ θεός καί ὑπνόω . καί λαμβάνω πλευρά καί δημιουργέω γυνή .
severian-of-gabala.quomodo-animam-acceperit-adamus 11
Πόθεν δέ σοι τὸ γεννητὸν πρὸς τὸ ἀγέννητον ; Ἠρνήσω πατρὸς καὶ υἱοῦ τὴν προσηγορίαν · Σοφώτερος ἐγένου τοῦ ἁγίου πνεύματος τῇ προσηγορίᾳ . Οὐκ ἦν σου ἀξιοπιστότερος ὁ θεὸς ; Οὐκ ἠδύνατο τὸ σοφὸν τοῦτο αὐτὸς πρὸ τῆς σῆς ἐπινοίας εὑρεῖν ; Οὐκ ἠδύνατο εἰπεῖν , βαπτίζετε αὐτοὺς ἐν ὀνόματι ἀγεννήτου καὶ γεννητοῦ ; Ἀλλ’ ἡ μὲν πρὸς τοὺς αἱρετικοὺς μάχη καὶ ὁ ὑπὲρ εὐσεβείας ἀγὼν ἑτέρῳ καιρῷ ταμιευέσθω , εἰς δὲ τὸ προκείμενον ἐπανέλθωμεν · Ἐπέβαλε τῷ Ἀδὰμ τὸν ὕπνον καὶ τότε τὴν πλευρὰν ἔλαβεν .
Lemmas: πόθεν δέ σύ ὁ γεννητός πρός ὁ ἀγέννητος ; ἀρνέομαι πατήρ καί υἱός ὁ προσηγορία · σοφός γίγνομαι ὁ ἅγιος πνεῦμα ὁ προσηγορία . οὐ εἰμί σύ ἀξιόπιστος ὁ θεός ; οὐ δύναμαι ὁ σοφός οὗτος αὐτός πρό ὁ σός ἐπίνοια εὑρίσκω ; οὐ δύναμαι λέγω , βαπτίζω αὐτός ἐν ὄνομα ἀγέννητος καί γεννητός ; ἀλλά ὁ μέν πρός ὁ αἱρετικός μάχη καί ὁ ὑπέρ εὐσέβεια ἀγών ἕτερος καιρός ταμιεύω , εἰς δέ ὁ πρόκειμαι ἐπανέρχομαι · ἐπιβάλλω ὁ Ἀδάμ ὁ ὕπνος καί τότε ὁ πλευρά λαμβάνω .
severian-of-gabala.quomodo-animam-acceperit-adamus 12
Ἐπεὶ οὖν ἐκ τῆς πλευρᾶς ταύτης ἔμελλε προέρχεσθαι ἡ ἀφορμὴ τῆς παραβάσεως – Γυνὴ γὰρ εἰσήγαγε τὸν θάνατον τῷ Ἀδάμ – , ὁ σωτὴρ βουλόμενος τὴν πληγὴν θεραπεῦσαι ἀντιτίθησι πλευρὰν πλευρᾷ · καὶ ἐν τῷ σταυρῷ τῇ λόγχῃ παρέδωκε τὴν πλευράν , ἵνα ὅθεν ἐπήγαγε τὸ τραῦμα , ἐκεῖθεν ἀνθήσῃ ἡ σωτηρία . Ἐξῆλθεν αἷμα καὶ ὕδωρ . Νόει τὸ μυστήριον καὶ τίμησον τὸν οἰκονομήσαντα καὶ βλέπε τὸ θαυμαστόν . Ἐπειδὴ γὰρ ὁ Ἀδὰμ μετὰ τὸν ὕπνον ἀφῃρέθη τῆς πλευρᾶς – Οὐ γὰρ ἐγρηγορότος τοῦ Ἀδὰμ ἡ πλευρὰ ἀφῃρέθη . – , ὁ σωτὴρ οὐκ ἐγρηγορὼς τῷ σώματι τὴν πλευρὰν διενύγη , ἀλλὰ μετὰ τὴν κοίμησιν τοῦ σώματος ἔδωκε τὴν πλευρὰν τῷ στρατιώτῃ .
Lemmas: ἐπεί οὖν ἐκ ὁ πλευρά οὗτος μέλλω προέρχομαι ὁ ἀφορμή ὁ παράβασις – γυνή γάρ εἰσάγω ὁ θάνατος ὁ Ἀδάμ – , ὁ σωτήρ βούλομαι ὁ πληγή θεραπεύω ἀντιτίθημι πλευρά πλευρά · καί ἐν ὁ σταυρός ὁ λόγχη παραδίδωμι ὁ πλευρά , ἵνα ὅθεν ἐπάγω ὁ τραῦμα , ἐκεῖθεν ἀνθέω ὁ σωτηρία . ἐξέρχομαι αἷμα καί ὕδωρ . νοέω ὁ μυστήριον καί τιμάω ὁ οἰκονομέω καί βλέπω ὁ θαυμαστός . Ἐπειδή γάρ ὁ Ἀδάμ μετά ὁ ὕπνος ἀφαιρέω ὁ πλευρά – οὐ γάρ ἐγείρω ὁ Ἀδάμ ὁ πλευρά ἀφαιρέω . – , ὁ σωτήρ οὐ ἐγείρω ὁ σῶμα ὁ πλευρά διαφεύγω , ἀλλά μετά ὁ κοίμησις ὁ σῶμα δίδωμι ὁ πλευρά ὁ στρατιώτης .
severian-of-gabala.quomodo-animam-acceperit-adamus 13
Καὶ πρόσεχε ἀκριβῶς . Ὅτε ὁ σωτὴρ ἐπὶ τοῦ σταυροῦ τὴν ἔνθεον οἰκονομίαν ἐπλήρου , τὰ μὲν ἄλλα ὑπέμεινεν ἔτι ὢν ἐν σαρκὶ καὶ φαινόμενος , κατὰ τὴν ἀνθρωπίνην κατάστασιν . Θεοῦ γὰρ πάθος οὐχ ἅπτεται . Θεὸν πάθος οὐχ ὑβρίζει . Θεὸν πάθος οὐ μειοῖ , εἰ μήπω καὶ τῶν ἡμετέρων ψυχῶν ἐστι κατώτερος . Μὴ φοβήθητε ἀπὸ τῶν ἀποκτεινόντων τὸ σῶμα , τὴν δὲ ψυχὴν μὴ δυναμένων ἀποκτεῖναι , πῶς αὐτὸς τῶν παθῶν μετέσχε τοῦ σώματος ; Ψυχὴ οὐκ ἀποθνήσκει καὶ ὁ κτίσας τὰς ψυχὰς ἀποθνήσκει ; Πάντα οὖν ὑπομείνας κατὰ τὴν ἀνθρωπίνην οἰκονομίαν , ἐπὶ τέλει τῆς οἰκονομίας , ἵνα δείξῃ τῆς οἰκονομίας τὴν αὐθεντίαν καὶ τὴν ἐξουσίαν αὐθεντοῦσαν , καὶ οὐχ ὑποκύπτουσαν νόμοις φύσεως , Τετέλεσται . Πάτερ , εἰς χεῖράς σου παρατίθημι τὸ πνεῦμά μου . Φωνῇ τὴν φύσιν διέλυσε , λόγῳ τὴν πῆξιν ἐφήρμοσε . Ἐξουσίαν ἔχω θεῖναι τὴν ψυχήν μου καὶ ἐξουσίαν ἔχω λαβεῖν αὐτήν . Ὅτε οὖν παρέδωκε τὸ πνεῦμα κατὰ τὸ ἀνθρώπινον σχῆμα , νεκρωθέντος αὐτοῦ , μᾶλλον δὲ νεκρώσαντος τὸν θάνατον διὰ τῆς νεκρώσεως , οἱ στρατιῶται ἀπιστήσαντες διὰ τὸ ταχὺ τῆς ἀπαλλαγῆς καὶ νοήσαντες ὅτι ὑπερβαίνει φύσιν ἀνθρώπου τὸ ψιλῷ ῥήματι τὴν ψυχὴν παραδοῦναι , προσῆλθον πειράζοντες εἰ ζῇ . Καὶ εὗρον νεκρὸν μὲν ἀληθῶς τῷ σώματι , ζῶντα δὲ τῇ ἐνεργείᾳ . Καὶ ὃν ἀπέκτειναν ὡς ἄνθρωπον , μετὰ τὸν σταυρὸν ὡμολόγουν υἱὸν τοῦ θεοῦ . Ὅτε γὰρ ὁ στρατιώτης λόγχῃ τὴν πλευρὰν αὐτοῦ ἤνοιξεν , ἐξῆλθεν αἷμα καὶ ὕδωρ , ὅ ἐστι νεκροῦ ἀλλότριον . Οὐδέποτε γὰρ ἀπὸ νεκροῦ αἷμα πηγάζει , ὅτε δὲ ἐπήγασε τὸ αἷμα τὸ μυστικόν , τότε ἡ πλευρὰ πηγὴν ἤνοιξε σωτηρίας διὰ τὴν πλευρὰν τὴν ἀνοίξασαν τὴν παρανομίαν . Ἀληθῶς θεοῦ υἱὸς ἦν οὗτος . Ζῶντα ἠρνήσω καὶ ἀποθανόντα κηρύττεις ;
Lemmas: καί προσέχω ἀκριβῶς . ὅτε ὁ σωτήρ ἐπί ὁ σταυρός ὁ ἔνθεος οἰκονομία πληρόω , ὁ μέν ἄλλος ὑπομένω ἔτι εἰμί ἐν σάρξ καί φαίνω , κατά ὁ ἀνθρώπινος κατάστασις . θεός γάρ πάθος οὐ ἅπτω . θεός πάθος οὐ ὑβρίζω . θεός πάθος οὐ μειόω , εἰμί μήπω καί ὁ ἡμέτερος ψυχή εἰμί κατώτερος . μή φοβέω ἀπό ὁ ἀποκτείνω ὁ σῶμα , ὁ δέ ψυχή μή δύναμαι ἀποκτείνω , πῶς αὐτός ὁ πάθος μετέχω ὁ σῶμα ; Ψυχή οὐ ἀποθνήσκω καί ὁ κτίζω ὁ ψυχή ἀποθνήσκω ; Πάν οὖν ὑπομένω κατά ὁ ἀνθρώπινος οἰκονομία , ἐπί τέλος ὁ οἰκονομία , ἵνα δείκνυμι ὁ οἰκονομία ὁ αὐθεντία καί ὁ ἐξουσία αὐθεντέω , καί οὐ ὑποκύπτω νόμος φύσις , τελέω . Πάτερ , εἰς χείρ σύ παρατίθημι ὁ πνεῦμα ἐγώ . Φώνη ὁ φύσις διαλύω , λόγος ὁ πῆξις ἐφαρμόζω . Ἐξουσία ἔχω τίθημι ὁ ψυχή ἐγώ καί ἐξουσία ἔχω λαμβάνω αὐτός . Ὅτε οὖν παραδίδωμι ὁ πνεῦμα κατά ὁ ἀνθρώπινος σχῆμα , νεκρόω αὐτός , μᾶλλον δέ νεκρόω ὁ θάνατος διά ὁ νέκρωσις , ὁ στρατιώτης ἀπιστέω διά ὁ ταχύς ὁ ἀπαλλαγή καί νοέω ὅτι ὑπερβαίνω φύσις ἄνθρωπος ὁ ψιλός ῥῆμα ὁ ψυχή παραδίδωμι , προσέρχομαι πειράζω εἰμί ζάω . καί εὑρίσκω νεκρός μέν ἀληθῶς ὁ σῶμα , ζάω δέ ὁ ἐνέργεια . καί ὅς ἀποκτείνω ὡς ἄνθρωπος , μετά ὁ σταυρός ὁμολογέω υἱός ὁ θεός . Ὅτε γάρ ὁ στρατιώτης λόγχη ὁ πλευρά αὐτός ἀνοίγνυμι , ἐξέρχομαι αἷμα καί ὕδωρ , ὁ εἰμί νεκρός ἀλλότριος . οὐδέποτε γάρ ἀπό νεκρός αἷμα πηγάζω , ὅτε δέ Πήγασος ὁ αἷμα ὁ μυστικός , τότε ὁ πλευρά πηγή ἀνοίγνυμι σωτηρία διά ὁ πλευρά ὁ ἀνοίγνυμι ὁ παρανομία . ἀληθῶς θεός γιός εἰμί οὗτος . ζῶ ἀρνέομαι καί ἀποθνῄσκω κηρύσσω ;
severian-of-gabala.quomodo-animam-acceperit-adamus 14
Ἀκριβῶς οὖν πρόσεχε τοῖς λεγομένοις · Ὥσπερ τῷ Ἀδὰμ ὕπνον ἐνέβαλεν ὁ θεὸς καὶ τότε τὴν πλευρὰν ἀπέσπασεν , οὕτω τοῦ σωτῆρος τὴν κοινὴν κοίμησιν ὑποστάντος κατὰ τὸ σῶμα , τότε ἡ πλευρὰ ἐνύγη . Καὶ γὰρ τότε μετὰ τὸν ὕπνον καὶ νῦν μετὰ τὴν κοίμησιν οἱ στρατιῶται αἷμα ἰδόντες υἱὸν θεοῦ ἐκήρυξαν . Οἱ δὲ αἱρετικοὶ καὶ θαῦμα βλέποντες , κτίσμα λέγουσι . Διὰ τί δέ , ἀδελφοί , τῇ λόγχῃ ὑπήντησεν ἡ πλευρά ; Ἔδει ἐν τῷ σχήματι τοῦ σταυροῦ πάντα λυθῆναι τὰ κατὰ τοῦ Ἀδάμ . Ἐπειδὴ γὰρ ἐκβαλὼν ὁ θεὸς τὸν Ἀδὰμ ἀπὸ τοῦ παραδείσου τὴν φλογίνην ῥομφαίαν τὴν κωλύουσαν αὐτὸν περιέθηκεν εἰσέρχεσθαι εἰς τὸν παράδεισον , ἡ δὲ ῥομφαία ἦν στρεφομένη . Πᾶν δὲ τὸ στρεφόμενον ἕως ἂν συγκρούσῃ τινὶ τῶν ἀντιπιπτόντων οὐχ ἵσταται . Ἴστε δὲ ἀπὸ τῆς πείρας , ἀδελφοί , τὸ λεγόμενον , ὅτι πᾶν τὸ στρεφόμενον , ἐὰν μή τινι συγκρούσῃ , οὐχ ἵσταται τοῦ οἰκείου δρόμου . Ἐπεὶ οὖν οὐδεὶς ἠδύνατο ἀντιστῆναι τῇ πυρίνῃ ῥομφαίᾳ , ἐν τῇ οἰκονομίᾳ τοῦ σταυροῦ τῷ σχήματι τῆς ῥομφαίας ἀντέθηκε τὴν πλευράν , ἵνα διὰ τῆς αἰσθητῆς λόγχης ἡ νοητὴ ῥομφαία συγκρούσασα τῇ πλευρᾷ , παύσηται λοιπὸν τῆς ἀπειλῆς καὶ μηκέτι τοῖς ἀνθρώποις τὴν εἴσοδον ἀποκλείσῃ τοῦ παραδείσου . Ἐδέξατο τοίνυν ὁ κύριος τὴν ῥομφαίαν διὰ τῆς πλευρᾶς καὶ εὐθέως ἠνοίγη ἡ θύρα τοῦ παραδείσου . Ἐπήγασεν ἀπὸ πλευρᾶς ἡ θεραπεία τῷ πληγέντι διὰ πλευρᾶς . Ἐξήγαγεν αὐτὸν τὰ πρῶτα τοῦ παραδείσου καὶ ἐπὶ τέλει τὸν αὐτὸν εἰσήγαγεν εἰς τὴν βασιλείαν . Ἐπαίδευσεν , ἀλλ’ ἠλέησεν · ἐξέβαλεν ἀλλ’ οὐκ ἠφάνισεν · ἀπέστρεψεν , ἀλλ’ οὐκ ἐξέωσεν .
Lemmas: ἀκριβής οὖν προσέχω ὁ λέγω · ὥσπερ ὁ Ἀδάμ ὕπνος ἐμβάλλω ὁ θεός καί τότε ὁ πλευρά ἀποσπάω , οὕτως ὁ σωτήρ ὁ κοινός κοίμησις ὑφίστημι κατά ὁ σῶμα , τότε ὁ πλευρά νύσσω . καί γάρ τότε μετά ὁ ὕπνος καί νῦν μετά ὁ κοίμησις ὁ στρατιώτης αἷμα ὁράω υἱός θεός κηρύσσω . ὁ δέ αἱρετικός καί θαῦμα βλέπω , κτίσμα λέγω . Ζεύς τίς δέ , ἀδελφός , ὁ λόγχη ὑπαντάω ὁ πλευρά ; δέω ἐν ὁ σχῆμα ὁ σταυρός πᾶς λύω ὁ κατά ὁ Ἀδάμ . Ἐπειδή γάρ ἐκβάλλω ὁ θεός ὁ Ἀδάμ ἀπό ὁ παράδεισος ὁ φλόγινος ῥομφαία ὁ κωλύω αὐτός περιτίθημι εἰσέρχομαι εἰς ὁ παράδεισος , ὁ δέ ῥομφαία εἰμί στρέφω . Πᾶν δέ ὁ στρέφω ἠώς ἄν συγκρούω τις ὁ ἀντιπίπτω οὐ ἵστημι . οἶδα δέ ἀπό ὁ πεῖρα , ἀδελφός , ὁ λέγω , ὅτι πᾶς ὁ στρέφω , ἐάν μή τις συγκρούω , οὐ ἵστημι ὁ οἰκεῖος δρόμος . Ἐπεί οὖν οὐδείς δύναμαι ἀνθίστημι ὁ πύρινος ῥομφαία , ἐν ὁ οἰκονομία ὁ σταυρός ὁ σχῆμα ὁ ῥομφαία ἀνατίθημι ὁ πλευρά , ἵνα διά ὁ αἰσθητός λόγχη ὁ νοητός ῥομφαία συγκρούω ὁ πλευρά , παύω λοιπός ὁ ἀπειλή καί μηκέτι ὁ ἄνθρωπος ὁ εἴσοδος ἀποκλείω ὁ παράδεισος . δέχομαι τοίνυν ὁ κύριος ὁ ῥομφαία διά ὁ πλευρά καί εὐθύς ἀνοίγνυμι ὁ θύρα ὁ παράδεισος . Ἐπήγασεν ἀπό πλευρά ὁ θεραπεία ὁ πλήσσω διά πλευρά . ἐξάγω αὐτός ὁ πρῶτος ὁ παράδεισος καί ἐπί τέλος ὁ αὐτός εἰσάγω εἰς ὁ βασίλειος . παιδεύω , ἀλλά ἐλεέω · ἐκβάλλω ἀλλά οὐ ἀφανίζω · ἀποστρέφω , ἀλλά οὐ ἐξωθέω .
severian-of-gabala.quomodo-animam-acceperit-adamus 15
Ἀλλ’ οἶδα ὅτι καιρὸς τῇ λειτουργίᾳ παραχωρεῖν . Πάντα γὰρ δυνατὰ τῷ θεῷ , ὥστε καὶ ἡμῖν ἐμβαλεῖν τῶν λειπομένων τὴν ἔννοιαν καὶ τοῖς ἀκροαταῖς ἐκ μέρους παριστᾶν παντὸς λόγου τὴν δύναμιν . Δίδου γὰρ σοφῷ ἀφορμὴν καὶ σοφώτερος ἔσται . Εὐχαριστήσωμεν οὖν τῷ θεῷ , ὅτι παράδεισον ἕνα ἀπωλέσαμεν καὶ μυρίους παραδείσους ἀνὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην ἐφύτευσεν . Εὐχαριστήσωμεν τῷ θεῷ , ὅτι παράδεισον διὰ τὴν παράβασιν ἀπολέσαντες , εἰς βασιλείαν οὐρανῶν ἐκλήθημεν · διὰ τῆς χάριτος τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ · ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ἀλλά οἶδα ὅτι καιρός ὁ λειτουργία παραχωρέω . Πάν γάρ δυνατός ὁ θεός , ὥστε καί ἐγώ ἐμβάλλω ὁ λείπω ὁ ἔννοια καί ὁ ἀκροατής ἐκ μέρος παρίστημι πᾶς λόγος ὁ δύναμις . Δίδης γάρ σοφός ἀφορμή καί σοφός εἰμί . εὐχαριστέω οὖν ὁ θεός , ὅτι παράδεισος εἷς ἀπόλλυμι καί μυρίος παράδεισος ἀνά πᾶς ὁ οἰκουμένη φυτεύω . εὐχαριστέω ὁ θεός , ὅτι παράδεισος διά ὁ παράβασις ἀπόλλυμι , εἰς βασίλειος οὐρανός καλέω · διά ὁ χάρις ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός · ὅς ὁ δόξα εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .