severian-of-gabala.in-psalmum-96 1
Πάλιν ἡμῖν ἡ τοῦ μακαρίου Δαυῒδ πνευματικὴ κιθάρα παρὰ τοῦ ἁγίου πνεύματος ἀνακρουσθεῖσα , τοὺς οὐρανίους ὑμῖν ἀπέδωκε φθόγγους , οὐκ ἀκοὰς θέλγοντας , ἀλλὰ ψυχὰς ἐκπαιδεύοντας . Τῆς γὰρ ἁγίας ταύτης κιθάρας ἔργον τὸ ψυχὰς ἁγιάζειν . Καὶ ἔστιν ἡ ψαλμῳδία διὰ παντός , καὶ εὐθυμούντων πανήγυρις , καὶ ἀθυμούντων παραμυθία , καὶ ἐπῳδή τίς ἐστιν ἁγία , οὐχ ὑπὸ μύθων προφερομένη · ἀλλ’ ὥσπερ θηρία πονηρά , τὰς ἐπιθυμίας κοιμίζει , ἀκολασίαν ἐξορίζει , σβέννυσιν ἀδικίαν , ἐξάπτει δικαιοσύνην , βλασφήμους ὑπονοίας ἀνατρέπει , λογισμοὺς αἰσχροὺς ἀναιρεῖ , θεῖον ὑπαγορεύει νόμον , θεὸν κηρύττει , πίστιν ἑρμηνεύει , αἱρετικοὺς ἐπιστομίζει , ἐκκλησίαν οἰκοδομεῖ . Πολλὰ μὲν οὖν καὶ διάφορα τὰ διὰ τῆς ἁγίας ταύτης κιθάρας ὑμνούμενα · σήμερον δὲ ὁ μακάριος Δαυῒδ τὴν βασιλείαν κηρύττει τοῦ θεοῦ , λέγων · Ὁ κύριος ἐβασίλευσεν , ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ , εὐφρανθήτωσαν νῆσοι πολλαί . Τοῦτο γὰρ ἡμὶν ἡ πρώτη ψαλμῳδία διὰ τῆς προλαβούσης διδασκαλίας ἐμήνυσε . Διδασκαλίαν γὰρ ἡγεῖσθαι δεῖ τὰ θεῖα ἀναγνώσματα · τὰ δὲ παρ’ ἡμῶν , οὐ διδασκαλίαν , ἀλλὰ διδασκαλίας ἑρμηνείαν . Ὅτι δὲ καὶ ἡ ψαλμῳδία διδασκαλία ἐστίν , ἄκουε αὐτοῦ τοῦ προφήτου λέγοντος · Διδάξω ἀνόμους τὰς ὁδούς σου καὶ ἀσεβεῖς ἐπὶ σὲ ἐπιστρέψουσι . Πρῶτον διδάσκεται , εἶτα διδάσκει . Ὥσπερ γὰρ δεξαμενὴ ὑδάτων , ἐὰν μὴ δέξηται πλούσιον τὸ ῥεῦμα , οὐ δύναται ἐπὶ πρασιὰν καὶ κῆπον καταπέμπειν τὰ νάματα · οὕτω καὶ ὁ προφήτης καὶ ὁ ἀπόστολος , ἐὰν μὴ παρὰ τῆς οὐρανίου χάριτος δανείσηται τὰ θεῖα ῥεῖθρα , οὔτε αὐτὸς ἔχειν , οὔτε ἑτέροις μεταδιδόναι δύναται . Ὅτι δὲ διδάσκεται ὁ προφήτης , αὐτοῦ ἄκουε μαθητοῦ τάξιν ἀναλαμβάνοντος , δι’ ὧν φησι · Τὰς ὁδοὺς σου , κύριε , γνώρισὸν μοι , καὶ τὰς τρίβους σου δίδαξόν με . Εὐλογητὸς εἶ , κύριε · δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου . Ὁρᾷς πῶς · διδάσκεται καὶ διδάσκει ; Πᾶσα γὰρ ψυχὴ φιλόθεος , ἐὰν μὴ θεὸν ἔχῃ , διδασκαλίαν πιστεύεσθαι οὐ δύναται . Οὐδὲν γὰρ ἀπὸ λογισμῶν ἀνθρωπίνων τικτόμενον ἀσφαλὲς · πᾶν δὲ τὸ παρὰ τῆς θείας γραφῆς κηρυττόμενον ἀσφαλὲς καὶ ἀληθές . Λογισμὸς οἶδε καὶ κατασκευάζειν καὶ ἀνασκευάζειν · πᾶς ἀνθρώπινος λογισμὸς καὶ συγκατάθεσιν ἔχει καὶ ἀνάνευσιν · θεία δὲ φωνὴ παντὸς πράγματος ἐνεργεστέραν ἔχει τὴν ὄψιν . Διὰ τοῦτο θεὸς φθέγγεται , καὶ τὰ πράγματα συντρέχει , καὶ τὸ τοῦ θεοῦ ῥῆμα νεῦμά ἐστιν οὐράνιον . Καὶ οὐδὲν θαυμαστόν , εἰ κελεύει θεός , καὶ γίνεταί τινα ἐν τοῖς οὖσιν , ὅπου γε λέγει , καὶ τὰ μὴ ὄντα ἐν τοῖς οὖσι συνίσταται . Σήμερον τοίνυν διδάσκει ὁ μακάριος Δαυῒδ καὶ κηρύττει τοῦ θεοῦ τὴν βασιλείαν λέγων · Ὁ κύριος ἐβασίλευσεν , ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ . Ἀναγκαῖον δὲ ζητῆσαι αὐτὸ τὸ ῥῆμα . Τί βούλεται τό , Ὁ κύριος ἐβασίλευσεν ; ἆρα μὴ περὶ προσφάτως ἀναλαβόντος τὴν βασιλείαν λέγεται ; Οὐδεὶς γὰρ ἂν εἴποι περὶ βασιλέως ἐκ πολλοῦ χρόνου βασιλεύοντος , ὅτι ὁ βασιλεὺς ἐβασίλευσεν · ὃ γὰρ ἔχει ἐκ παλαιοῦ χρόνου , τοῦτο ὡς πρόσφατον κτῆμα κηρύττειν οὐ δυνάμεθα . Τί τοίνυν ὁ Δαυῒδ βούλεται λέγειν , Ὁ κύριος ἐβασίλευσεν ; Εἰ γὰρ ἀεὶ βασιλεύει , περιττὸν τό , Ἐβασίλευσε · δέον , εἰ ἄρα βασιλείαν ὑμνεῖν ἤθελε , καλῶς ἔφη , Ὁ κύριος ἐβασίλευσεν , ὡς ἀρχὴν λαβούσης τῆς βασιλείας . Εἶτα πότε ἀρχὴν λαμβάνει βασιλεία θεοῦ ; πρόσφατον ; Καὶ ἦν ποτε θεός , ὅτε μὴ ἦν βασιλεύς ; καὶ πῶς ; Οὐδὲν ἐπὶ θεοῦ πρόσφατον . Οὐ προσλαμβάνει ἐξουσίαν , οὐκ ἐνδύεται βασιλείαν , ἀλλ’ ἐξ αἰώνος βασιλεὺς , ἐξ αἰῶνος δεσπότης , ἐξ αἰῶνος δημιουργός , ὥς φησιν ὁ μακάριος Μωϋσῆς · Κύριος βασιλεύων τὸν αἰῶνα , καὶ ἐπ’ αἰῶνα , καὶ ἔτι . Εἰ τοίνυν ὁ μακάριος Μωϋσῆς πρὸ πολλῶν γενεῶν γενόμενος τοῦ Δαυῒδ , τὴν βασιλείαν ἐκήρυξε τοῦ θεοῦ , τί βουλόμενος ὁ μακάριος Δαυῒδ , ὡς πρόσφατον τὴν ἀρχαίαν κηρύττει λέγων , Ὁ κύριος ἐβασίλευσεν ; Ἦ δῆλον ὅτι τὴν τοῦ σωτῆρος ἑρμηνεύει οἰκονομίαν . Διπλῆ γὰρ ἡ τοῦ σωτῆρος βασιλεία · ἡ μὲν προαιώνιος καὶ ἀρχὴν οὐκ ἔχουσα , ἡ δὲ μετὰ τοὺς αἰῶνας , ἀρχὴν ἀπὸ τῆς οἰκονομίας λαμβάνουσα . Καὶ μὴν βασιλεὺς ἀεὶ ὢν , γίνεται καὶ κατὰ σάρκα βασιλεὺς , τὸ μὲν ἔχων κατὰ φύσιν , τὸ δὲ λαμβάνων κατὰ τὴν πλάσιν τὴν ἀνθρωπίνην . Ἐβασίλευσε τοίνυν ὁ σωτὴρ ἡμῶν . Οὐκ ἀργῶς δὲ λέγει , Ὁ κύριος ἐβασίλευσεν · ἀλλ’ ἐπειδὴ πρὸ τῆς τοῦ Χριστοῦ βασιλείας ἄλλα ἦν τὰ βασιλεύοντα ἐν κόσμῳ , καὶ ὥσπερ τυράννων τις ἦν ἔνδοθεν βασιλεία , οὐκ ἐκ φύσεως κρατοῦσα , ἀλλὰ βεβιασμένη παρανομία τῇ κτίσει ἐπελθοῦσα · καὶ ἐβασίλευον οἱ δαίμονες τοῦ κόσμου , οὐ βασιλείαν ἔχοντες , ἀλλὰ τυραννίδα εἰς βασιλείαν μετασχηματίσαντες . Τὴν καθαίρεσιν οὖν μηνύων τῆς τυραννίδος τῶν δαιμόνων , καὶ τὴν διὰ τῆς παρουσίας τοῦ σωτῆρος λάμπουσαν οἰκονομίαν , λέγει τό , Ὁ κύριος ἐβασίλευσε · τουτέστιν , ἀπελάσας μὲν δαιμόνων βασιλείαν , εἰσαγαγὼν δὲ τὴν ἑαυτοῦ ἔνσαρκον καὶ θείαν οἰκονομίαν . Δεῖ δὲ ἐξ αὐτῶν τῶν γραφῶν δεῖξαι , τίνα ἦν τὰ πρὸ Χριστοῦ βασιλεύοντα . Ἄκουε Παύλου λέγοντος · Ἐβασίλευσεν ὁ θάνατος ἀπὸ Ἀδὰμ μέχρι Μωϋσέως , καὶ ἐπὶ τοὺς μὴ ἁμαρτήσαντας . Ἰδοὺ βασιλεία θανάτου ἐβασίλευε . Καὶ ἅλλοτε ἡ ἁμαρτία , ὥς φησιν ὁ αὐτός · Καὶ μὴ βασιλευέτω ἡ ἁμαρτία ἐν τῷ θνητῷ ὑμῶν σώματι . Ὥσπερ γὰρ ἡ ἁμαρτία ἐβασίλευσε διὰ τοῦ ἑνός , οὕτω καὶ ἡ χάρις βασιλεύει διὰ τοῦ ἑνός . Ἔδειξεν οὖν πρὸ Χριστοῦ καὶ ἁμαρτίαν βασιλεύσασαν , καὶ θάνατον · καὶ ἦσαν ἀλλήλων διάδοχοι , ὥσπερ πικροὶ βασιλεῖς καὶ τύραννοι . Καὶ ἡ μὲν ἁμαρτία ἐβασίλευσεν ἐν τῷ κόσμῳ · εἶτα μετὰ τὸ ἐκπληρῶσαι τὸν ἄνθρωπον τὸν ἑαυτοῦ δρόμον τῆς ζωῆς , παρεδίδοτο τῇ βασιλείᾳ τοῦ θανάτου , καὶ παρεπέμπετο διὰ τῆς βασιλείας τοῦ θανάτου τῇ βασιλείᾳ τῆς ἁμαρτίας ὁ ἄνθρωπος · ἀπὸ τυραννίδος εἰς τυραννίδα , ἀπὸ πολεμίων εἰς πολεμίους ἐλεηλατεῖτο τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων . Ἡ ἁμαρτία ἐβασίλευεν , ὁ θάνατος μετὰ τὴν ἁμαρτίαν διαδεξάμενος ἐβασίλευσε ( Κέντρον γάρ , φησί , τοῦ θανάτου ἡ ἁμαρτία ) , καὶ ἐτυραννεῖτο τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων . Ὁ τοίνυν μακάριος Δαυῒδ τυραννουμένοις εὐαγγελίζεται τοῦ βασιλέως τὴν παρουσίαν . Ὥσπερ γὰρ τοῖς κατεχομένοις ὑπὸ τυράννου ἀπαγγελθεῖσα βασιλέως ἐπιδημία λύει τὴν κατήφειαν , λύει τὴν λύπην , ἐλπίδας ἀγαθὰς ἐνσπείρει · οὕτω καὶ ὁ Δαυῒδ τὴν κατώδυνον γῆν , τὴν πεπατημένην , τὴν τυραννουμένην , τὴν ὑπὸ δαιμόνων κατεχομένην εὐαγγελίζεται λέγων · Ὁ κύριος ἐβασίλευσεν , ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ . Καὶ πότε ἐβασίλευσε ; πότε τῆς βασιλείας ἤρξατο ; Κατὰ τὴν σάρκα ἤρξατο βασιλείας τῆς κατὰ ἄνθρωπον αὐτῷ δοθείσης · ἡ δὲ βασιλεία ἡ προαιώνιος οὐκ ἀρχὴν ἔσχεν , οὐ τέλος ἕξει . Ἐντεῦθεν καὶ πρότερον ἡμῖν διείληπται περὶ τούτου τοῦ ῥήματος · ἀλλ’ ἀναγκαῖον καὶ πάλιν εἰς ἀνάμνησιν ἐλθεῖν . Οὐδὲ γὰρ δεῖ σκοπεῖν τὸν λέγοντα τὸ ἅπαξ μόνον κεχρῆσθαι τῇ ῥήσει , ἀλλ’ εἰ ἀναγκαία ᾖ συνεχῶς παραγομένη θεραπεύειν τὸ τραῦμα τῆς ἁμαρτίας , καὶ αὖθις λέγειν .
Lemmas: πάλιν ἐγώ ὁ ὁ μακάριος Δαυΐδ πνευματικός κιθάρα παρά ὁ ἅγιος πνεῦμα ἀνακρούω , ὁ οὐράνιος σύ ἀποδίδωμι φθόγγος , οὐ ἀκοή θέλγω , ἀλλά ψυχή εκπαιδεύω . ὁ γάρ ἅγιος οὗτος κιθάρα ἔργον ὁ ψυχή ἁγιάζω . καί εἰμί ὁ ψαλμῳδία διά πᾶς , καί εὐθυμέω πανήγυρις , καί ἀθυμέω παραμυθία , καί ἐπῳδή τίς εἰμί ἅγιος , οὐ ὑπό μῦθος προφέρω · ἀλλά ὥσπερ θηρίον πονηρός , ὁ ἐπιθυμία κοιμίζω , ἀκολασία ἐξορίζω , σβέννυμι ἀδικία , ἐξάπτω δικαιοσύνη , βλάσφημος ὑπόνοια ἀνατρέπω , λογισμός αἰσχρός ἀναιρέω , θεῖος ὑπαγορεύω νόμος , θεός κηρύσσω , πίστις ἑρμηνεύω , αἱρετικός ἐπιστομίζω , ἐκκλησία οἰκοδομέω . Πολύς μέν οὖν καί διάφορος ὁ διά ὁ ἅγιος οὗτος κιθάρα ὑμνέω · σήμερον δέ ὁ μακάριος Δαυΐδ ὁ βασίλειος κηρύσσω ὁ θεός , λέγω · ὁ κύριος βασιλεύω , ἀγαλλιάω ὁ γῆ , εὐφραίνω νῆσος πολύς . Τοῦτης γάρ ἐγώ ὁ πρῶτος ψαλμῳδία διά ὁ προλαμβάνω διδασκαλία μηνύω . διδασκαλία γάρ ἡγέομαι δέω ὁ θεῖος ἀνάγνωσμα · ὁ δέ παρά ἐγώ , οὐ διδασκαλία , ἀλλά διδασκαλία ἑρμηνεία . ὅτι δέ καί ὁ ψαλμῳδία διδασκαλία εἰμί , ἀκούω αὐτός ὁ προφήτης λέγω · διδάσκω ἄνομος ὁ ὀδούς σύ καί ἀσεβής ἐπί σύ ἐπιστρέφω . Πρῶτος διδάσκω , εἶτα διδάσκω . ὥσπερ γάρ δεξαμενή ὕδωρ , ἐάν μή δέχομαι πλούσιος ὁ ῥεῦμα , οὖον δύναμαι ἐπί πρασιά καί κῆπος καταπέμπω ὁ νᾶμα · οὕτως καί ὁ προφήτης καί ὁ ἀπόστολος , ἐάν μή παρά ὁ οὐράνιος χάρις δανείζω ὁ θεῖος ῥεῖθρον , οὔτε αὐτός ἔχω , οὔτε ἕτερος μεταδίδωμι δύναμαι . Ὅτι δέ διδάσκω ὁ προφήτης , αὐτός ἀκούω μαθητής τάξις ἀναλαμβάνω , διά ὅς φημί · Τά ὀδούς σύ , κύριος , γνωρίζω ἐγώ , καί ὁ τρίβος σύ διδάσκω ἐγώ . εὐλογητός εἰμί , κύριος · διδάσκω ἐγώ ὁ δικαίωμα σύ . Όρας πῶς · διδάσκω καί διδάσκω ; πᾶς γάρ ψυχή φιλόθεος , ἐάν μή θεός ἔχω , διδασκαλία πιστεύω οὐ δύναμαι . οὐδείς γάρ ἀπό λογισμός ἀνθρώπινος τίκτω ἀσφαλής · πᾶς δέ ὁ παρά ὁ θεῖος γραφεύς κηρύσσω ἀσφαλής καί ἀληθής . Λογισμός οἶδα καί κατασκευάζω καί ἀνασκευάζω · πᾶς ἀνθρώπινος λογισμός καί συγκατάθεσις ἔχω καί ἀνάνευσις · θεῖος δέ φωνή πᾶς πρᾶγμα ἐνεργός ἔχω ὁ ὄψις . Ζεύς οὗτος θεός φθέγγομαι , καί ὁ πρᾶγμα συντρέχω , καί ὁ ὁ θεός ῥῆμα νεῦμα εἰμί οὐράνιος . καί οὐδείς θαυμαστός , εἰμί κελεύω θεός , καί γίγνομαι τις ἐν ὁ εἰμί , ὅπου γε λέγω , καί ὁ μή εἰμί ἐν ὁ εἰμί συνίστημι . σήμερον τοίνυν διδάσκω ὁ μακάριος Δαυΐδ καί κηρύσσω ὁ θεός ὁ βασίλειος λέγω · ὁ κύριος βασιλεύω , ἀγαλλιάω ὁ γῆ . ἀναγκαῖος δέ ζητέω αὐτός ὁ ῥῆμα . τις βούλομαι ὁ , ὁ κύριος βασιλεύω ; ἆρα μή περί προσφάτως ἀναλαμβάνω ὁ βασίλειος λέγω ; οὐδείς γάρ ἄν λέγω περί βασιλεύς ἐκ πολύς χρόνος βασιλεύω , ὅτι ὁ βασιλεύς βασιλεύω · ὁ γάρ ἔχω ἐκ παλαιός χρόνος , οὗτος ὡς πρόσφατος κτῆμα κηρύσσω οὐ δύναμαι . τις τοίνυν ὁ Δαυΐδ βούλομαι λέγω , ὁ κύριος βασιλεύω ; εἰμί γάρ ἀεί βασιλεύω , περισσός ὁ , βασιλεύω · δέω , εἰμί ἄρα βασίλειος ὑμνέω ἐθέλω , καλός φημί , ὁ κύριος βασιλεύω , ὡς ἀρχή λαμβάνω ὁ βασίλεια . εἶτα πότε ἀρχή λαμβάνω βασίλειος θεός ; πρόσφατος ; καί εἰμί ποτέ θεός , ὅτε μή εἰμί βασιλεύς ; καί πῶς ; οὐδείς ἐπί θεός πρόσφατος . οὐ προσλαμβάνω ἐξουσία , οὐ ἐνδύω βασίλειος , ἀλλά ἐκ αἰών βασιλεύς , ἐκ αἰών δεσπότης , ἐκ αἰών δημιουργός , ὅς φημί ὁ μακάριος Μωϋσῆς · κύριος βασιλεύω ὁ αἰών , καί ἐπί αἰών , καί ἔτι . εἰμί τοίνυν ὁ μακάριος Μωϋσῆς πρό πολύς γενεά γίγνομαι ὁ Δαυΐδ , ὁ βασίλειος κηρύσσω ὁ θεός , τίς βούλομαι ὁ μακάριος Δαυΐδ , ὡς πρόσφατος ὁ ἀρχαῖος κηρύσσω λέγω , ὁ κύριος βασιλεύω ; εἰμί δῆλος ὅτι ὁ ὁ σωτήρ ἑρμηνεύω οἰκονομία . διπλόος γάρ ὁ ὁ σωτήρ βασίλειος · ὁ μέν προαιώνιος καί ἀρχή οὐ ἔχω , ὁ δέ μετά ὁ αἰών , ἀρχή ἀπό ὁ οἰκονομία λαμβάνω . καί μήν βασιλεύς ἀεί εἰμί , γίγνομαι καί κατά σάρκα βασιλεύς , ὁ μέν ἔχω κατά φύσις , ὁ δέ λαμβάνω κατά ὁ πλάσις ὁ ἀνθρώπινος . βασιλεύω τοίνυν ὁ σωτήρ ἐγώ . οὐ ἀργός δέ λέγω , ὁ κύριος βασιλεύω · ἀλλά ἐπεί πρό ὁ ὁ Χριστός βασίλεια ἄλλος εἰμί ὁ βασιλεύω ἐν κόσμος , καί ὥσπερ τύραννος τις εἰμί ἔνδοθεν βασίλειος , οὐ ἐκ φύσις κρατώ , ἀλλά βιάζω παρανομία ὁ κτίσις ἐπέρχομαι · καί βασιλεύω ὁ δαίμων ὁ κόσμος , οὐ βασίλειος ἔχω , ἀλλά τυραννίς εἰς βασίλειος μετασχηματίζω . Τά καθαίρεσις οὖν μηνύω ὁ τυραννίς ὁ δαίμων , καί ὁ διά ὁ παρουσία ὁ σωτήρ λάμπω οἰκονομία , λέγω ὁ , ὁ κύριος βασιλεύω · τουτέστιν , ἀπελαύνω μέν δαίμων βασίλειος , εἰσάγω δέ ὁ ἑαυτοῦ ἔνσαρκος καί θεῖος οἰκονομία . Δεύς δέ ἐκ αὐτός ὁ γραφεύς δείκνυμι , τίς εἰμί ὁ πρό Χριστός βασιλεύω . Ἄκουος Παῦλος λέγω · βασιλεύω ὁ θάνατος ἀπό Ἀδάμ μέχρι Μωϋσῆς , καί ἐπί ὁ μή ἁμαρτάνω . ἰδέ βασίλειος θάνατος βασιλεύω . καί ἄλλοτε ὁ ἁμαρτία , ὅς φημί ὁ αὐτός · καί μή βασιλεύω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ θνητός σύ σῶμα . ὥσπερ γάρ ὁ ἁμαρτία βασιλεύω διά ὁ εἷς , οὕτως καί ὁ χάρις βασιλεύω διά ὁ εἷς . δείκνυμι οὖν πρό Χριστός καί ἁμαρτία βασιλεύω , καί θάνατος · καί ἥδω ἀλλήλων διάδοχος , ὥσπερ πικρός βασιλεύς καί τύραννος . καί ὁ μέν ἁμαρτία βασιλεύω ἐν ὁ κόσμος · εἶτα μετά ὁ ἐκπληρόω ὁ ἄνθρωπος ὁ ἑαυτοῦ δρόμος ὁ ζωή , παραδίδωμι ὁ βασίλεια ὁ θάνατος , καί παραπέμπω διά ὁ βασίλεια ὁ θάνατος ὁ βασίλεια ὁ ἁμαρτία ὁ ἄνθρωπος · ἀπό τυραννίς εἰς τυραννίς , ἀπό πολέμιος εἰς πολέμιος λεηλατέω ὁ γένος ὁ ἄνθρωπος . ὁ ἁμαρτία βασιλεύω , ὁ θάνατος μετά ὁ ἁμαρτία διαδέχομαι βασιλεύω ( κέντρον γάρ , φημί , ὁ θάνατος ὁ ἁμαρτία ) , καί τυραννεύω ὁ γένος ὁ ἄνθρωπος . ὁ τοίνυν μακάριος Δαυΐδ τυραννεύω εὐαγγελίζομαι ὁ βασιλεύς ὁ παρουσία . ὥσπερ γάρ ὁ κατέχω ὑπό τύραννος ἀπαγγέλλω βασιλεύς ἐπιδημία λύω ὁ κατήφεια , λύω ὁ λύπη , ἐλπίς ἀγαθός ενσπείρω · οὕτως καί ὁ Δαυΐδ ὁ κατώδυνος γῆ , ὁ πατέω , ὁ τυραννεύω , ὁ ὑπό δαίμων κατέχω εὐαγγελίζομαι λέγω · ὁ κύριος βασιλεύω , ἀγαλλιάω ὁ γῆ . καί πότε βασιλεύω ; πότε ὁ βασίλεια ἄρχω ; κατά ὁ σάρκα ἄρχω βασίλεια ὁ κατά ἄνθρωπος αὐτός δίδωμι · ὁ δέ βασίλειος ὁ προαιώνιος οὐ ἀρχή ἔχω , οὐ τέλος ἔχω . ἐντεῦθεν καί πρότερος ἐγώ διαλαμβάνω περί οὗτος ὁ ῥῆμα · ἀλλά ἀναγκαῖος καί πάλιν εἰς ἀνάμνησις ἔρχομαι . οὐδέ γάρ δέω σκοπέω ὁ λέγω ὁ ἅπαξ μόνος χράω ὁ ῥῆσις , ἀλλά εἰμί ἀναγκαῖος εἰμί συνεχής παράγω θεραπεύω ὁ τραῦμα ὁ ἁμαρτία , καί αὖθις λέγω .