severian-of-gabala.in-psalmum-96 2
Ἐπειδὴ τοίνυν παράγουσιν αἱρετικῶν παῖδες , ὅτι καὶ αὐτὴν τὴν βασιλείαν , ἣν ἔχει ὁ σωτήρ , παρὰ τοῦ πατρὸς αὐτὴν ἔλαβε , καὶ οὐδὲν ἔχει ἐκ φύσεως , ἀλλ’ ἐκ χάριτος , ἀναγκαῖον δεῖξαι , τίς ἡ κατὰ χάριν δοθεῖσα διὰ τῆς σαρκος οἰκονομία , τίς ἡ ἐκ φύσεως αὐτῷ συνυπάρξασα διὰ τὴν προαιώνιον ἀξίαν . Κατεστάθη βασιλεὺς ὑπ’ αὐτοῦ ὁ σωτήρ , οὐκ οὐρανοῦ καὶ γῆς · ἐκείνην γὰρ οὐ κατὰ χειροτονίαν ἔλαβε τὴν βασιλείαν · ἀλλ’ ἐχειροτονήθη κατὰ τὴν ἔνσαρκον οἰκονομίαν βασιλεὺς ὑπὸ τοῦ λαοῦ . Ἐγὼ γάρ , φησί , κατεστάθην βασιλεὺς ὑπὸ αὐτοῦ ἐπὶ Σιὼν ὄρος τὸ ἅγιον αὐτοῦ . Ὅτε ἐπέβη τῇ Ἰουδαίᾳ , ὅτε τὴν ἔνσαρκον οἰκονομίαν ἐδέξατο , ὅτε θεὸς ὢν αἰώνιος ἐπὶ γῆς ὤφθη , καὶ τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη , ἐδέξατο πρόσφατον βασιλείαν τὴν ἐκ διαδοχῆς τοῦ Δαυΐδ · ἄλλην γὰρ οὐκ ἐκτήσατο βασιλείαν δι’ ἑαυτοῦ , ἀλλ’ ἣν ἀπώλεσεν ὁ οἶκος Δαυΐδ . Διὰ τοῦτο ὁ ἄγγελος Γαβριὴλ λέγει πρὸς τὴν παρθένον Μαριάμ · Ἰδοὺ συλλήψῃ ἐν γαστρί , καὶ τέξῃ υἱόν , καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν · αὐτὸς γὰρ σώσει τὸν λαὸν αὐτοῦ . Πρόσεχε ἀκριβῶς . Οὐδέπω ἐκήρυξεν , οὐδέπω ἐπαίδευσε , καὶ λέγει , Τὸν λαὸν αὐτοῦ , ἵνα μάθῃς , ὅτι οὐ μετὰ τὸ πάθος λαὸς ὁ λαὸς · ἵνα μάθῃς , ὅτι οὐ μετὰ τὸ πάθος ἐκληρονόμησε λαόν , ἀλλ’ εἶχε μὲν τὸν λαόν , ὡς δεσπότης τοῦ λαοῦ , καὶ πρὸ τοῦ πάθους , ἀνεκτήσατο δὲ τῷ πάθει τὴν οἰκουμενικὴν ἐκκλησίαν . Οὗτος γὰρ σώσει τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν . Καὶ δώσει αὐτῷ κύριος . Τίνι ; Τῷ ὑπὸ σοῦ τικτομένῳ τῇ ἐνσάρκῳ οἰκονομίᾳ . Καὶ δώσει αὐτῷ κύριος ὁ θεὸς τὸν θρόνον . Ποῖον ; Δαυῒδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ . Οὐ γὰρ τὴν ἐπουράνιον λαμβάνει βασιλείαν , ἣν εἶχεν , ἀλλ’ ἀνακτᾶται ταύτην τὴν βασιλείαν τὴν ὑπὸ τῶν δαιμόνων ἁρπασθεῖσαν ἀπὸ τοῦ οἴκου Δαυΐδ . Καὶ δώσει αὐτῷ κύριος τὸν θρόνον Δαυῒδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ , καὶ βασιλεύσει ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰακὼβ εἰς τοὺς αἰῶνας , καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος . Εἰ αἰώνιος βασιλεία ἐστί , καὶ τέλος οὐκ ἔχει , ποίαν ἔχει χώραν τὸ κακῶς ἑρμηνευόμενον , Ὅταν παραδῷ τὴν βασιλείαν τῷ θεῷ καὶ πατρί ; Ἀλλ’ ὡς ἔφθην εἰπών , βασιλείαν πολλάκις ἡ γραφὴ καλεῖ οὐ μόνον τὸ ἀξίωμα τῶν βασιλευόντων , ἀλλὰ καὶ αὐτὰ τὰ ἔθνη τὰ βασιλευόμενα . Πῶς γὰρ ἂν εἴη βασιλεὺς , τῶν βασιλευομένων οὐκ ὄντων ; Βασιλείαν οὖν καλεῖ τὸ ἔθνος , τὸν λαόν , τὴν οἰκουμένην τὴν ὑπὸ τὸν βασιλέα . Ὥσπερ ἂν εἴποι τις , ἡ βασιλεία Περσῶν , τουτέστι , τὸ κλίμα Περσῶν , ἡ βασιλεία Ῥωμαίων · οὕτω κἀκεῖ βασιλείαν καλεῖ τὰ βασιλευόμενα , τὸ βασιλευόμενον γένος τῶν ἀνθρώπων . Καὶ ὅτι τοῦτο ἀληθές , ἄκουε πῶς βασιλείαν καλεῖ τὸ βασιλευόμενον ἔθνος ἡ γραφή . Ὅτε τὸν μακάριον Ἠλίαν τὸν προφήτην Ἀχαὰβ ἐζήτει ὁ βασιλεὺς , λέγει ὁ οἰκονόμος αὐτοῦ · Ζῇ κύριος , οὐκ ἔστι τόπος , οὐκ ἔθνος , ἐν ᾧ οὐκ ἀπέστειλεν ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς ζητῶν σε · καὶ σχεδὸν ἐνέπρησε τὴν βασιλείαν αὐτοῦ , καὶ οὐχ εὗρεν · ἀντὶ τοῦ , Πάντας τοὺς βασιλευομένους ὑπ’ · αὐτοῦ ἐνέπρησεν , ὅταν σὲ μὴ εὗρεν . Ὁρᾷς ὅτι βασιλείαν οὐ μόνον τὸ ἀξίωμα λέγει , ἀλλὰ καὶ τὰ ἔθνη τὰ βασιλευόμενα ; Παραδίδωσιν οὖν ὁ σωτὴρ τὴν βασιλείαν , ἤγουν τὴν ἀνθρωπότητα τὴν ποτε βασιλευθεῖσαν τῇ ἁμαρτίᾳ , τὴν ποτε βασιλευθεῖσαν τῷ θανάτῳ , ἵν’ ἀπὸ τῆς αἰχμαλωσίας ῥυσάμενος ἀνακτήσηται , καὶ παραστήσῃ αὐτὴν τῷ θεῷ καὶ πατρί . Ὅτι μὲν οὖν κατέστη βασιλεὺς ἐπὶ Σιών , ὅτι ἔδωκεν αὐτῷ ὁ θεὸς τὸν θρόνον Δαυῒδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ , ὅτι βασιλεύει καὶ ἐπὶ τῇ προσφάτῳ βασιλείᾳ ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰακὼβ εἰς τοὺς αἰῶνας , δέδεικται ἀναντιῤῥήτως ἐκ τῶν θείων γραφῶν · ὅτι δὲ βασιλεὺς ἦν καὶ πρὸ τῆς ἐνσάρκου οἰκονομίας , καὶ πρὸ τοῦ πάθους , καὶ πρὶν λαβεῖν τὸν θρόνον Δαυῒδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ κατὰ σάρκα , ἔχει τὸν προαιώνιον θρόνον , μαρτυρήσει Ἡσαΐας λέγων · Καὶ εἶδον τὸν κύριον καθήμενον ἐπὶ θρόνον ὑψηλοῦ καὶ ἐπηρμένου , καὶ πλήρης ὁ οἶκος τῆς δόξης αὐτοῦ . Καὶ μετὰ ταῦτα ὑποβάς φησιν · Οἴμοι ὁ τάλας ἐγώ , ὅτι ἄνθρωπος ὢν , καὶ ἀκάθαρτα χείλη ἔχων , ἐν μέσῳ λαοῦ ἀκάθαρτα χείλη ἔχοντος οἰκῶ , καὶ τὸν βασιλέα κύριον Σαβαὼθ εἶδον τοῖς ὀφθαλμοῖς μου . Πρόσεχε ἀκριβῶς τῇ μαρτυρίᾳ . Ὅτε Ἡσαΐας εἶδε τὸν θεὸν ὡς βασιλέα ἐπὶ θρόνου καθήμενον , λέγει · Καὶ τὸν βασιλέα κύριον Σαβαὼθ εἶδον τοῖς ὀφθαλμοῖς μου . Τίνα εἶδε ; περὶ τίνος ἐλάλησεν ; ἐρώτησον Ἰωάννην τὸν εὐαγγελιστήν , ἵνα μηδὲν βεβιασμένον ᾖ , ἀλλὰ πάντα μεμαρτυρημένα τῇ ἀληθείᾳ . Τὰ μὲν γὰρ ἀπὸ λογισμῶν ἀνθρωπίνων κατεσκευασμένα λογισμοῖς ἄλλοις ἀνατρέπεται · τὰ δὲ ὑπὸ ἁγίου πνεύματος διὰ στόματος προφητῶν καὶ ἀποστόλων κηρυττόμενα οὐκ ἔχει τούς ἀντιλέγοντας , κἂν ἔχῃ τοὺς ἀντιλέγοντας , τῇ πείρᾳ δείκνυσι τὴν νίκην . Τίνα οὖν εἶδεν Ἡσαΐας ; Καὶ τὸν βασιλέα κύριον Σαβαώθ , φησίν , εἶδον τοῖς ὀφθαλμοῖς μου . Πῶς εἶδε ; Καθήμενον ἐπὶ θρόνον ὑψηλοῦ καὶ ἐπηρμένου . Καὶ τί αὐτῷ διελέχθη ; Καὶ εἶπε κύριος πρὸς με · Πορευθεὶς εἰπὸν τῷ λαῷ τούτῳ · Ἀκοῇ ἀκούσετε , καὶ οὐ μὴ συνῆτε , καὶ βλέποντες βλέψετε , καὶ οὐ μὴ ἴδητε . Ἐπαχύνθη γὰρ ἡ καρδία τοῦ λαοῦ τούτου , καὶ τοῖς ὠσὶ βαρέως ἥκουσαν , καὶ τὰ ἑξῆς .
Lemmas: ἐπειδή τοίνυν παράγω αἱρετικός παῖς , ὅτι καί αὐτός ὁ βασίλειος , ὅς ἔχω ὁ σωτήρ , παρά ὁ πατήρ αὐτός λαμβάνω , καί οὐδείς ἔχω ἐκ φύσις , ἀλλά ἐκ χάρις , ἀναγκαῖος δείκνυμι , τίς ὁ κατά χάρις δίδωμι διά ὁ σάρξ οἰκονομία , τίς ὁ ἐκ φύσις αὐτός συνυπάρχω διά ὁ προαιώνιος ἄξιος . καθίστημι βασιλεύς ὑπό αὐτός ὁ σωτήρ , οὐ οὐρανός καί γῆ · ἐκεῖνος γάρ οὐ κατά χειροτονία λαμβάνω ὁ βασίλειος · ἀλλά χειροτονέω κατά ὁ ἔνσαρκος οἰκονομία βασιλεύς ὑπό ὁ λαός . ἐγώ γάρ , φημί , καθίστημι βασιλεύς ὑπό αὐτός ἐπί Σιών ὄρος ὁ ἅγιος αὐτός . Ὅτε ἐπιβαίνω ὁ Ἰουδαία , ὅτε ὁ ἔνσαρκος οἰκονομία δέχομαι , ὅτε θεός εἰμί αἰώνιος ἐπί γῆ ὁράω , καί ὁ ἄνθρωπος συναναστρέφω , δέχομαι πρόσφατος βασίλειος ὁ ἐκ διαδοχή ὁ Δαυΐδ · ἄλλος γάρ οὐ κτάομαι βασίλειος διά ἑαυτοῦ , ἀλλά ὅς ἀπόλλυμι ὁ οἶκος Δαυΐδ . Ζεύς οὗτος ὁ ἄγγελος Γαβριήλ λέγω πρός ὁ παρθένος Μαρία · ἰδέ συλλαμβάνω ἐν γαστήρ , καί τίκτω υἱός , καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἰησοῦς · αὐτός γάρ σῴζω ὁ λαός αὐτός . προσέχω ἀκριβῶς . οὐδέπω κηρύσσω , οὐδέπω παιδεύω , καί λέγω , Τώς λαός αὐτός , ἵνα μανθάνω , ὅτι οὐ μετά ὁ πάθος λαός ὁ λαός · ἵνα μανθάνω , ὅτι οὐ μετά ὁ πάθος κληρονομέω λαός , ἀλλά ἔχω μέν ὁ λαός , ὡς δεσπότης ὁ λαός , καί πρό ὁ πάθος , ἀνακτάομαι δέ ὁ πάθος ὁ οἰκουμενικός ἐκκλησία . οὗτος γάρ σῴζω ὁ λαός αὐτός ἀπό ὁ ἁμαρτία αὐτός . καί δίδωμι αὐτός κύριος . τίς ; ὁ ὑπό σύ τίκτω ὁ ἔνσαρκος οἰκονομία . καί δίδωμι αὐτός κύριος ὁ θεός ὁ θρόνος . Ποῖον ; Δαυΐδ ὁ πατήρ αὐτός . οὐ γάρ ὁ ἐπουράνιος λαμβάνω βασίλειος , ὅς ἔχω , ἀλλά ἀνακτάομαι οὗτος ὁ βασίλειος ὁ ὑπό ὁ δαίμων ἁρπάζω ἀπό ὁ οἶκος Δαυΐδ . καί δίδωμι αὐτός κύριος ὁ θρόνος Δαυΐδ ὁ πατήρ αὐτός , καί βασιλεύω ἐπί ὁ οἶκος Ἰακώβ εἰς ὁ αἰών , καί ὁ βασίλεια αὐτός οὐ εἰμί τέλος . εἰμί αἰώνιος βασίλειος εἰμί , καί τέλος οὐ ἔχω , ποῖος ἔχω χώρα ὁ κακῶς ἑρμηνεύω , ὅταν παραβλέπω ὁ βασίλειος ὁ θεός καί πατήρ ; ἀλλά ὡς φθάνω λέγω , βασίλειος πολλάκις ὁ γραφή καλέω οὐ μόνος ὁ ἀξίωμα ὁ βασιλεύω , ἀλλά καί αὐτός ὁ ἔθνος ὁ βασιλεύω . Πῶς γάρ ἄν εἰμί βασιλεύς , ὁ βασιλεύω οὐ εἰμί ; βασιλεία οὖν καλέω ὁ ἔθνος , ὁ λαός , ὁ οἰκουμένη ὁ ὑπό ὁ βασιλεύς . ὥσπερ ἄν λέγω τις , ὁ βασίλειος Πέρσης , τουτέστι , ὁ κλίμα Πέρσης , ὁ βασίλειος Ῥωμαῖος · οὕτως ἐκεῖ βασίλειος καλέω ὁ βασιλεύω , ὁ βασιλεύω γένος ὁ ἄνθρωπος . καί ὅτι οὗτος ἀληθής , ἀκούω πῶς βασίλειος καλέω ὁ βασιλεύω ἔθνος ὁ γραφεύς . ὅτε ὁ μακάριος Ἠλίας ὁ προφήτης Ἀχαάβ ζητέω ὁ βασιλεύς , λέγω ὁ οἰκονόμος αὐτός · ζάω κύριος , οὐ εἰμί τόπος , οὐ ἔθνος , ἐν ὅς οὐ ἀποστέλλω ὁ κύριος ἐγώ ὁ βασιλεύς ζητέω σύ · καί σχεδόν ἐμπίμπρημι ὁ βασίλειος αὐτός , καί οὐ εὑρίσκω · ἀντί ὁ , Πᾶς ὁ βασιλεύω ὑπό · αὐτός ἐμπίμπρημι , ὅταν σύ μή εὑρίσκω . Όρας ὅτι βασίλειος οὐ μόνος ὁ ἀξίωμα λέγω , ἀλλά καί ὁ ἔθνος ὁ βασιλεύω ; παραδίδωμι οὖν ὁ σωτήρ ὁ βασίλειος , ἤγουν ὁ ἀνθρωπότης ὁ ποτέ βασιλεύω ὁ ἁμαρτία , ὁ ποτέ βασιλεύω ὁ θάνατος , ἵνα ἀπό ὁ αἰχμαλωσία ἐρύω ἀνακτάομαι , καί παρίστημι αὐτός ὁ θεός καί πατήρ . ὅτι μέν οὖν καθίστημι βασιλεύς ἐπί Σιών , ὅτι δίδωμι αὐτός ὁ θεός ὁ θρόνος Δαυΐδ ὁ πατήρ αὐτός , ὅτι βασιλεύω καί ἐπί ὁ πρόσφατος βασίλεια ἐπί ὁ οἶκος Ἰακώβ εἰς ὁ αἰών , δείκνυμι ἀναντιῤῥήτως ἐκ ὁ θεῖος γραφεύς · ὅτι δέ βασιλεύς εἰμί καί πρό ὁ ἔνσαρκος οἰκονομία , καί πρό ὁ πάθος , καί πρίν λαμβάνω ὁ θρόνος Δαυΐδ ὁ πατήρ αὐτός κατά σάρκα , ἔχω ὁ προαιώνιος θρόνος , μαρτυρέω Ἠσαΐας λέγω · καί ὁράω ὁ κύριος κάθημαι ἐπί θρόνος ψηλός καί ἐπαίρω , καί πλήρης ὁ οἶκος ὁ δόξα αὐτός . καί μετά οὗτος ὑποβαίνω φημί · οἴμοι ὁ τάλας ἐγώ , ὅτι ἄνθρωπος ων , καί ἀκάθαρτος χεῖλος ἔχω , ἐν μέσος λαός ἀκάθαρτος χεῖλος ἔχω οἰκέω , καί ὁ βασιλεύς κύριος Σαβαώθ ὁράω ὁ ὀφθαλμός ἐγώ . προσέχω ἀκριβῶς ὁ μαρτυρία . ὅτε Ἠσαΐας ὁράω ὁ θεός ὡς βασιλεύς ἐπί θρόνος κάθημαι , λέγω · καί ὁ βασιλεύς κύριος Σαβαώθ ὁράω ὁ ὀφθαλμός ἐγώ . Τίνα ὁράω ; περί τίς λαλέω ; ἐρωτάω Ἰωάννης ὁ εὐαγγελιστής , ἵνα μηδείς βιάζω εἰμί , ἀλλά πᾶς μαρτυρέω ὁ ἀλήθεια . Τά μέν γάρ ἀπό λογισμός ἀνθρώπινος κατασκευάζω λογισμός ἄλλος ἀνατρέπω · ὁ δέ ὑπό ἅγιος πνεῦμα διά στόμα προφήτης καί ἀπόστολος κηρύσσω οὐ ἔχω ὁ ἀντιλέγω , κἀν ἔχω ὁ ἀντιλέγω , ὁ πεῖρα δείκνυμι ὁ νίκη . τίς οὖν ὁράω Ἠσαΐας ; καί ὁ βασιλεύς κύριος Σαβαώθ , φημί , ὁράω ὁ ὀφθαλμός ἐγώ . Πῶς ὁράω ; κάθημαι ἐπί θρόνος ψηλός καί ἐπαίρω . καί τίς αὐτός διαλέγω ; καί λέγω κύριος πρός ἐγώ · πορεύω λέγω ὁ λαός οὗτος · ἀκοή ἀκούω , καί οὐ μή συνίημι , καί βλέπω βλέπω , καί οὐ μή ὁράω . παχύνω γάρ ὁ Καρδίη ὁ λαός οὗτος , καί ὁ οὖς βαρύς ἥκω , καί ὁ ἑξῆς .