severian-of-gabala.in-psalmum-96 3
Τί τοίνυν λέγει Ἰωάννης ὁ εὐαγγελιστής , τὸ πτερὸν τὸ μέγα τῆς θεολογίας , ὁ ἀληθῶς υἱὸς βροντῆς , ὁ εἰς τὴν οἰκονομίαν ἀστράψας , καὶ εἰς τὴν θεολογίαν βροντήσας ; Λέγει περὶ τοῦ σωτῆρος · μνημόνευε δὴ τοῦ ῥήματος , ἵνα μὴ ἁπλῶς παράγῃ τὸ πλῆθος τοῦ ῥήματος , μᾶλλον δὲ τὸ πλῆθος τῶν λέξεων μὴ ἀπατήσῃ σου τὴν διάνοιαν . Τὸν βασιλέα κύριον , φησὶν Ἡσαΐας , εἶδον τοῖς ὀφθαλμοῖς μου , καὶ εἶπε πρὸς με · Πορευθεὶς εἰπὸν τῷ λαῷ τούτῳ · Ἀκοῇ ἀκούετε , καὶ οὐ μὴ συνῆτε . Λέγει τοίνυν Ἰωάννης · Τοσαῦτα δὲ σημεῖα ποιήσαντος τοῦ Ἰησοῦ , οὐκ ἐπίστευσαν εἰς αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι , ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ Ἡσαΐου τοῦ προφήτου · Πορευθεὶς εἰπὸν τῷ λαῷ τούτῳ · Ἀκοῇ ἀκούσετε , καὶ οὐ μὴ συνῆτε , καὶ τὰ ἑξῆς . Καὶ ἵνα μὴ τις νομίσῃ , ὅτι τὰ ῥήματα ἐξέλαβεν ὡς ἁρμόζοντα , καὶ τὸ μὲν ῥῆμα ἁρμόζει , ὃν δὲ εἶδεν ἐπὶ τοῦ θρόνου καθήμενον , οὐκ ἦν ὁ υἱός , ἐπάγει ὁ εὐαγγελιστής · Ταῦτα δὲ εἶπεν Ἡσαΐας , ὅτε εἶδε τὴν δόξαν αὐτοῦ , καὶ ἐλάλησε περὶ αὐτοῦ . Ποίαν δόξαν ; Εἶδον τὸν κύριον καθήμενον ἐπὶ θρόνον ὑψηλοῦ , καὶ πλήρης ὁ οἶκος τῆς δόξης αὐτοῦ . Τίνα εἶδε ; Καὶ τὸν βασιλέα κύριον Σαβαὼθ εἶδον τοῖς ὀφθαλμοῖς μου . Βασιλέα ποῖον ; Ὃν ἀνεβόησε Ναθαναὴλ λέγων · Ῥαββί , σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ · σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ . Τοῦτο γὰρ ἐστι τὸ θαυμαστόν , ὅτι τὴν φωνὴν τοῦ Ναθαναὴλ , ὡς μέμνηνται οἱ φιλοπόνως καὶ φιλομαθῶς ἀκούοντες , παρεστήσαμεν σύμφωνον τῇ τοῦ Ἡσαΐου προφητείᾳ τῇ λεγούσῃ · Τάδε λέγει κύριος ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ . Λέγει δὲ ὁ αὐτὸς προφήτης πάλιν ἀλλαχοῦ · Τάδε λέγει κύριος ὁ θεός , ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραὴλ , ὁ λυτρωσάμενoς αὐτόν , θεὸς ὁ αἰώνιος . Μέμνηται δὲ καὶ τίς ὁ λυτρωσάμενος , καὶ τί τὸ λύτρον , καὶ πῶς ἐδόθη · καὶ ὅτι λύτρον τὸ σῶμα , καὶ ὅτι λύτρον τὸ αἷμα . Ὁ λυτρωσάμενος αὐτόν . Ἐπειδὴ ἐδόκει προσφάτως φαίνεσθαι διὰ τὴν οἰκονομίαν , ἵνα μὴ πρὸς τήν σάρκα βλέποντες οἱ ἄνθρωποι ἀγνοήσωσι τὸ ἀξίωμα τῆς θεότητος , λέγει · Ὁ λυτρωσάμενος αὐτόν , ὁ θεὸς ὁ αἰώνιος . Αἰώνιος τοίνυν ὁ πατήρ , αἰώνιος ὁ υἱός , αἰώνιον τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον . Μὴ δύναται πάλιν αἱρετικὸς εἰπεῖν τρεῖς αἰωνίους ; Αἰώνιος , εἶπεν , ὁ πατήρ , αἰώνιος ὁ υἱός , αἰώνιον τὸ πνεῦμα , οὐ τρεῖς φύσεις αἰωνίους , ἀλλὰ μία φύσις αἰώνιος , ἐν Τριάδι μιᾷ φανερουμένη . Ἄκουε τί φησιν ὁ μακάριος Ἡσαΐας · Ὁ θεὸς ὁ μέγας , ὁ αἰώνιος , ὁ κατασκευάσας τὰ ἄκρα τῆς γῆς . Τίς ὁ κατασκευάσας ; Ἑὰν θέλῃ ἐκφυγεῖν τὴν θεολογίαν τοῦ υἱοῦ ὁ αἱρετικὸς , λέγει , Περὶ τοῦ πατρὸς εἴρηται , καὶ ἐπιλανθάνεται τῶν οἰκείων ῥημάτων . Λέγει γάρ , Τὸν υἱὸν μόνον ἐποίησεν ὁ πατήρ , τὰ δὲ ἄλλα ὁ υἱός . Εἰ πάντων ποιητὴς ὁ υἱός , καὶ τὰ ἄκρα τῆς γῆς αὐτὸς ἐποίησεν · ὁ γὰρ κατασκευάσας τὰ ἄκρα τῆς γῆς , ὁ θεὸς ὁ μέγας , ὁ αἰώνιος . Ἀλλ’ ἵνα λαμπροτέραν αὐτῶν τὴν ἀμάθειαν ὁ λόγος ἐλέγξῃ , μάρτυρα παράξω τὸν μακάριον Παῦλον , ὅτι μέγαν θεὸν τὸν υἱὸν καλεῖ · μέγαν δὲ θεόν , ἐπειδὴ μεγάλου πατρὸς υἱός . Οἷος γὰρ ὁ γεννήσας , τοιοῦτος καὶ ὁ γεγεννημένος . Εἰ μικρὸς ὁ γεννήσας , μικρὸς καὶ ὁ καρπὸς τῆς ῥίζης · εἰ δὲ μέγας ὁ πατήρ , μέγας καὶ ὁ υἱός . Μεγάλου γὰρ πατρὸς μικρὸς υἱὸς οὐκ ἔστιν . Ὁ θεὸς ὁ αἰώνιος , ὁ κατασκευάσας τὰ ἄκρα τῆς γῆς . Ἄκουε Παύλου λέγοντος · Ἐπεφάνη ἡ χάρις τοῦ θεοῦ ἡ σωτήριος πᾶσιν ἀνθρώποις , παιδεύουσα ἡμᾶς , ἵνα ἀρνησάμενοι τὴν ἀσέβειαν καὶ τὰς κοσμικὰς ἐπιθυμίας , σωφρόνως καὶ δικαίως καὶ εὐσεβῶς ζήσωμεν ἐν τῷ νῦν αἰῶνι , ἀπεκδεχόμενοι τὴν μακαρίαν ἐλπίδα καὶ ἐπιφάνειαν τῆς δόξης τοῦ μεγάλου θεοῦ καὶ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . Ἐπεφάνη γὰρ ἡ σωτήριος χάρις παιδεύουσα ἡμᾶς ( ταῦτα ἐν τῇ ) , ἵνα ἀρνησάμενοι τὴν ἀσέβειαν καὶ τὰς κοσμικὰς ἐπιθυμίας , σωφρόνως καὶ δικαίως καὶ εὐσεβῶς ζήσωμεν τὸν νῦν αἰῶνα , ἀπεκδεχόμενοι τὴν μακαρίαν ἐλπίδα καὶ ἐπιφάνειαν τῆς δόξης τοῦ μεγάλου θεοῦ καὶ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . Ἰδοὺ μέγας θεὸς αἰώνιος , ὁ κατασκευάσας τὰ ἄκρα τῆς γῆς , καὶ μέγας θεὸς αἰώνιος , ὁ παραγενόμενος εἰς τὸν κόσμον . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Δαυῒδ φησι · Μέγας ὁ κύριος ἡμῶν , καὶ μεγάλη ἡ ἰσχὺς αὐτοῦ · ἐπειδὴ Χριστὸς θεοῦ δύναμις , τὸ αὐτὸ δὲ παρ’ Ἑβραίοις καὶ ἰσχὺς , καὶ δύναμις . Ἐπειδὴ μέγας ὁ θεός , καὶ μέγας ὁ Χριστὸς , κατὰ τό , Ὁ θεὸς ὁ μέγας , ὁ αἰώνιος , καί , Τοῦ μεγάλου θεοῦ καὶ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , οὕτως αὐτῷ ἑτέρῳ λόγῳ μελῳδεῖ · Μέγας ὁ κύριος ἡμῶν , καὶ μεγάλη ἡ ἰσχὺς αὐτοῦ . Μέγας ὁ κύριος ἡμῶν . Ἄλλος γὰρ ὁ κύριος ἡμῶν , καὶ ἄλλη ἡ ἰσχὺς αὐτοῦ ; Οὐχί · ἀλλ’ ἐπειδὴ ἡ ἰσχὺς ἦν ἡ δύναμις , Χριστὸς δὲ θεοῦ δύναμις , μέγας ὁ κύριος ἡμῶν , καὶ μέγας ὁ Χριστός . Ἰδοὺ οὖν ἔχεις μέγαν θεὸν αἰώνιον , θεὸν θεοῦ μεγάλου αἰωνίου υἱόν . Οὗτος δὲ ὁ θεὸς ὁ μέγας καὶ αἰώνιος , ἐπιφανεὶς τοῖς ἀνθρώποις , ἀναλαμβάνει σάρκα ἐκ πνεύματος ἁγίου κατασκευασθεῖσαν . Τὸ γὰρ ἐν αὐτῇ γεννηθὲν ἐκ πνεύματός ἐστιν ἁγίου . Πῶς οὖν πνεύματος δημιουργήσαντος ; ἔπλασε γὰρ τὸν ναὸν τοῦ θεοῦ Λόγου τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐν τῇ ἁγίᾳ ἐκείνῃ καὶ μεγάλῃ παρθένῳ , καὶ προῆλθε σῶμα ἔχων ἐκ παρθένου κατασκευασθὲν ὑπὸ τοῦ ἁγίου πνεύματος θείᾳ δυνάμει ἀοράτως καὶ ἀφράστως . Ποῦ οὖν δείκνυται ὅτι · τὸ πνεῦμα αἰώνιον ; Ἄκουε τοῦ μακαρίου Παύλου λέγοντος · Εἰ γὰρ τὸ αἷμα ταύρων καὶ τράγων , καὶ σποδὸς δαμάλεως ῥαντίζουσα , τοὺς κεκοινωμένους ἁγιάζει πρὸς τὴν τῆς σαρκὸς καθαρότητα · τουτέστι , τὰ θύματα τὰ διὰ Μωϋσέως προσφερόμενα , ἐπειδή ποτε ἐῤῥαντίζετο τὸ αἷμα ἐκεῖνο , καὶ μυσταγωγία τις ἦν , ἄλλως μὲν φαινομένη , ἄλλως δὲ μυστικῶς νοουμένη , βουλόμενος παραθεῖναι τοῖς αἰσθητοῖς τὰ νοητά , καὶ τῇ εὐχῇ τῇ ἀληθινῇ , φησίν · Εἰ γὰρ αἷμα ταύρων καὶ τράγων καὶ σποδὸς δαμάλεως ῥαντίζουσα , τοὺς κεκοινωμένους ἁγιάζει πρὸς τὴν τῆς σαρκὸς καθαρότητα · πόσῳ μᾶλλον τὸ αἷμα τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ὃς διὰ πνεύματος αἰωνίου προσήνεγκεν ἑαυτὸν τῷ θεῷ . Τὶ ἐστι , Διὰ πνεύματος αἰωνίου ; Ἡ σὰρξ ἡ τοῦ σωτῆρος ὥσπερ διδάσκαλον ἔχει τὸ πνεῦμα τὸ ἁγίον · οὐχ ὡς τοῦ θεοῦ Λόγου ἀτονοῦντος πρὸς τὴν παιδαγωγίαν τῆς σαρκός , ἀλλ’ ὅπερ ἂν ἐποίει ὁ θεὸς Λόγος , τῷ πνεύματι τῷ ἁγίῳ ἐπεγράφετο . Τίς ἀπελαύνει δαίμονας ; οὐχ ὁ θεὸς Λόγος ; Ἀλλ’ ὅμως ὁ θεὸς Λόγος φησίν · Εἰ δὲ ἐγὼ ἐν πνεύματι θεοῦ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια . Τὰ ἑαυτοῦ ἔργα ἐπιγράφει τῷ πνεύματι , ἐπειδὴ μία φύσις , καὶ ἀμέριστος ἡ ἐνέργεια . Ὅτι δὲ τὸ σῶμα ἐκεῖνο τὸ ἅγιον ὥσπερ ἤγετο καὶ ἐπαιδαγωγεῖτο ὑπὸ τῆς ἐνεργείας τοῦ ἁγίου πνεύματος , μαρτυρεῖ ἡ γραφὴ λέγουσα · Καὶ ἐγένετο , ὅτε ὁ Ἰησοῦς ἀνέβη ἀπὸ τοῦ ὕδατος τοῦ Ἰορδάνου , ἤγετο ὑπὸ τοῦ πνεύματος . Τί ἐστι τό , Ἤγετο ; Τουτέστιν , ἐπαιδαγωγεῖτο ἡ σάρξ , Ἤγετο ὑπὸ τοῦ πνεύματος εἰς τὴν ἔρημον . Διὰ τοῦτο κατὰ μίμησιν τοῦ σωτῆρος καὶ ἡμεῖς ἀγόμεθα . Λέγει γὰρ Παῦλος · Εἰ πνεύματι θεοῦ ἄγεσθε , οὐκ ἐστὲ ὑπὸ νόμον . Διὰ τοῦτο ὁ σωτὴρ δείκνυσιν ἑαυτὸν πηγὴν ζωῆς , καὶ ὕδωρ ζῶν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον . Ὁρᾷς πῶς τὸ ἀμέριστον τῆς οὐσίας μηνύει ; Λέγει ὁ σωτήρ · Εἴ τις διψᾷ , ἐρχέσθω πρός με , καὶ πινέτω . Ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ , καθὼς εἶπεν ἡ γραφή , ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ἁλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον · καὶ εὐθέως ἐπάγει Ἰωάννης ὁ εὐαγγελιστὴς λέγων τὶ ἐστι τὸ ὕδωρ τὸ ζῶν · Τοῦτο δὲ ἔλεγε περὶ τοῦ πνεύματος , οὗ ἔμελλον λαμβάνειν οἱ πιστεύοντες .
Lemmas: τις τοίνυν λέγω Ἰωάννης ὁ εὐαγγελιστής , ὁ πτερόν ὁ μέγας ὁ θεολογία , ὁ ἀληθῶς γιός βροντή , ὁ εἰς ὁ οἰκονομία ἀστράπτω , καί εἰς ὁ θεολογία βροντάω ; Λέγος περί ὁ σωτήρ · μνημονεύω δή ὁ ῥῆμα , ἵνα μή ἁπλῶς παράγω ὁ πλῆθος ὁ ῥῆμα , μᾶλλον δέ ὁ πλῆθος ὁ λέξις μή ἀπατάω σύ ὁ διάνοια . Τώς βασιλεύς κύριος , φημί Ἠσαΐας , ὁράω ὁ ὀφθαλμός ἐγώ , καί λέγω πρός ἐγώ · πορεύω λέγω ὁ λαός οὗτος · ἀκοή ἀκούω , καί οὐ μή συνίημι . Λέγος τοίνυν Ἰωάννης · τοσοῦτος δέ σημεῖον ποιέω ὁ Ἰησοῦς , οὐ πιστεύω εἰς αὐτός ὁ Ἰουδαῖος , ἵνα πληρόω ὁ λέγω διά Ἠσαΐας ὁ προφήτης · πορεύω λέγω ὁ λαός οὗτος · ἀκοή ἀκούω , καί οὐ μή συνίημι , καί ὁ ἑξῆς . καί ἵνα μή τις νομίζω , ὅτι ὁ ῥῆμα ἐκλαμβάνω ὡς ἁρμόζω , καί ὁ μέν ῥῆμα ἁρμόζω , ὅς δέ ὁράω ἐπί ὁ θρόνος κάθημαι , οὐ εἰμί ὁ γιός , ἐπάγω ὁ εὐαγγελιστής · οὗτος δέ λέγω Ἠσαΐας , ὅτε ὁράω ὁ δόξα αὐτός , καί λαλέω περί αὐτός . Ποίας δόξα ; εἶδον ὁ κύριος κάθημαι ἐπί θρόνος ψηλός , καί πλήρης ὁ οἶκος ὁ δόξα αὐτός . Τίνα ὁράω ; καί ὁ βασιλεύς κύριος Σαβαώθ ὁράω ὁ ὀφθαλμός ἐγώ . Βασιλεύς ποῖος ; ὅς ἀναβοάω Ναθαναήλ λέγω · ῥαββί , σύ εἰμί ὁ γιός ὁ θεός · σύ εἰμί ὁ βασιλεύς ὁ Ἰσραήλ . Τοῦτης γάρ εἰμί ὁ θαυμαστός , ὅτι ὁ φωνή ὁ Ναθαναήλ , ὡς μιμνήσκω ὁ φιλόπονος καί φιλομαθής ἀκούω , παρίστημι σύμφωνος ὁ ὁ Ἠσαΐας προφητεία ὁ λέγω · Τά λέγω κύριος ὁ βασιλεύς ὁ Ἰσραήλ . λέγος δέ ὁ αὐτός προφήτης πάλιν ἀλλαχοῦ · Τά λέγω κύριος ὁ θεός , ὁ βασιλεύς ὁ Ἰσραήλ , ὁ λυτρόω αὐτός , θεός ὁ αἰώνιος . μιμνήσκω δέ καί τίς ὁ λυτρόω , καί τίς ὁ λύτρον , καί πῶς δίδωμι · καί ὅτι λύτρον ὁ σῶμα , καί ὅτι λύτρον ὁ αἷμα . ὁ λυτρόω αὐτός . ἐπεί δοκέω προσφάτως φαίνω διά ὁ οἰκονομία , ἵνα μή πρός ὁ σάρκα βλέπω ὁ ἄνθρωπος ἀγνοέω ὁ ἀξίωμα ὁ θεότης , λέγω · ὁ λυτρόω αὐτός , ὁ θεός ὁ αἰώνιος . Αἰώνιος τοίνυν ὁ πατήρ , αἰώνιος ὁ γιός , αἰώνιος ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . Μή δύναμαι πάλιν αἱρετικός λέγω τρεῖς αἰώνιος ; Αἰώνιος , λέγω , ὁ πατήρ , αἰώνιος ὁ γιός , αἰώνιος ὁ πνεῦμα , οὐ τρεῖς φύσις αἰώνιος , ἀλλά εἷς φύσις αἰώνιος , ἐν Τριάς εἷς φανερόω . Ἄκουος τίς φημί ὁ μακάριος Ἠσαΐας · ὁ θεός ὁ μέγας , ὁ αἰώνιος , ὁ κατασκευάζω ὁ ἄκρος ὁ γῆ . Τῖς ὁ κατασκευάζω ; ἑός ἐθέλω ἐκφεύγω ὁ θεολογία ὁ υἱός ὁ αἱρετικός , λέγω , περι ὁ πατήρ λέγω , καί ἐπιλανθάνω ὁ οἰκεῖος ῥῆμα . λέγος γάρ , Τώς υἱός μόνος ποιέω ὁ πατήρ , ὁ δέ ἄλλος ὁ γιός . εἰμί πᾶς ποιητής ὁ γιός , καί ὁ ἄκρος ὁ γῆ αὐτός ποιέω · ὁ γάρ κατασκευάζω ὁ ἄκρος ὁ γῆ , ὁ θεός ὁ μέγας , ὁ αἰώνιος . ἀλλά ἵνα λαμπρός αὐτός ὁ ἀμάθεια ὁ λόγος ἐλέγχω , μάρτυς παράγω ὁ μακάριος Παῦλος , ὅτι μέγας θεός ὁ υἱός καλέω · μέγας δέ θεός , ἐπεί μέγας πατήρ γιός . οἷος γάρ ὁ γεννάω , τοιοῦτος καί ὁ γεννάω . εἰμί μικρός ὁ γεννάω , μικρός καί ὁ καρπός ὁ ῥίζα · εἰ δέ μέγας ὁ πατήρ , μέγας καί ὁ γιός . μεγάλος γάρ πατήρ μικρός γιός οὐ εἰμί . ὁ θεός ὁ αἰώνιος , ὁ κατασκευάζω ὁ ἄκρος ὁ γῆ . Ἄκουος Παῦλος λέγω · ἐπιφαίνω ὁ χάρις ὁ θεός ὁ σωτήριος πᾶς ἄνθρωπος , παιδεύω ἐγώ , ἵνα ἀρνέομαι ὁ ἀσέβεια καί ὁ κοσμικός ἐπιθυμία , σωφρόνως καί δίκαιος καί εὐσεβής ζάω ἐν ὁ νῦν αἰών , ἀπεκδέχομαι ὁ μακάριος ἐλπίς καί ἐπιφάνεια ὁ δόξα ὁ μέγας θεός καί σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . ἐπιφαίνω γάρ ὁ σωτήριος χάρις παιδεύω ἐγώ ( οὗτος ἐν ὁ ) , ἵνα ἀρνέομαι ὁ ἀσέβεια καί ὁ κοσμικός ἐπιθυμία , σωφρόνως καί δίκαιος καί εὐσεβής ζάω ὁ νῦν αἰών , ἀπεκδέχομαι ὁ μακάριος ἐλπίς καί ἐπιφάνεια ὁ δόξα ὁ μέγας θεός καί σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . ἰδέ μέγας θεός αἰώνιος , ὁ κατασκευάζω ὁ ἄκρος ὁ γῆ , καί μέγας θεός αἰώνιος , ὁ παραγίνομαι εἰς ὁ κόσμος . Ζεύς οὗτος καί ὁ Δαυΐδ φημί · Μέγας ὁ κύριος ἐγώ , καί μέγας ὁ ἰσχύς αὐτός · ἐπεί Χριστός θεός δύναμις , ὁ αὐτός δέ παρά Ἑβραῖος καί ἰσχύς , καί δύναμις . Ἐπειδή μέγας ὁ θεός , καί μέγας ὁ Χριστός , κατά ὁ , ὁ θεός ὁ μέγας , ὁ αἰώνιος , καί , Τώς μέγας θεός καί σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , οὕτως αὐτός ἕτερος λόγος μελῳδέω · Μέγας ὁ κύριος ἐγώ , καί μέγας ὁ ἰσχύς αὐτός . Μέγας ὁ κύριος ἐγώ . ἄλλος γάρ ὁ κύριος ἐγώ , καί ἄλλος ὁ ἰσχύς αὐτός ; οὐ · ἀλλά ἐπεί ὁ ἰσχύς εἰμί ὁ δύναμις , Χριστός δέ θεός δύναμις , μέγας ὁ κύριος ἐγώ , καί μέγας ὁ Χριστός . ἰδέ οὖν ἔχω μέγας θεός αἰώνιος , θεός θεός μέγας αἰώνιος υἱός . οὗτος δέ ὁ θεός ὁ μέγας καί αἰώνιος , ἐπιφαίνω ὁ ἄνθρωπος , ἀναλαμβάνω σάρκα ἐκ πνεῦμα ἅγιος κατασκευάζω . Τέ γάρ ἐν αὐτός γεννάω ἐκ πνεῦμα εἰμί ἅγιος . Πῶς οὖν πνεῦμα δημιουργέω ; πλάσσω γάρ ὁ ναός ὁ θεός Λόγος ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἐν ὁ ἅγιος ἐκεῖνος καί μέγας παρθένος , καί προέρχομαι σῶμα ἔχω ἐκ παρθένος κατασκευάζω ὑπό ὁ ἅγιος πνεῦμα θεῖος δύναμις ἀόρατος καί ἄφραστος . ποῦ οὖν δείκνυμι ὅτι · ὁ πνεῦμα αἰώνιος ; Ἄκουος ὁ μακάριος Παῦλος λέγω · εἰμί γάρ ὁ αἷμα ταῦρος καί τράγος , καί σποδός δάμαλις ῥαντίζω , ὁ κοινόω ἁγιάζω πρός ὁ ὁ σάρξ καθαρότης · τουτέστι , ὁ θῦμα ὁ διά Μωϋσῆς προσφέρω , ἐπειδή ποτέ ῥαντίζω ὁ αἷμα ἐκεῖνος , καί μυσταγωγία τις εἰμί , ἄλλως μέν φαίνω , ἄλλως δέ μυστικός νοέω , βούλομαι παρατίθημι ὁ αἰσθητός ὁ νοητός , καί ὁ εὐχή ὁ ἀληθινός , φημί · εἰμί γάρ αἷμα ταῦρος καί τράγος καί σποδός δάμαλις ῥαντίζω , ὁ κοινόω ἁγιάζω πρός ὁ ὁ σάρξ καθαρότης · πόσος μᾶλλον ὁ αἷμα ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὅς διά πνεῦμα αἰώνιος προσφέρω ἑαυτοῦ ὁ θεός . Τι εἰμί , Ζεύς πνεῦμα αἰώνιος ; ὁ σάρξ ὁ ὁ σωτήρ ὥσπερ διδάσκαλος ἔχω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος · οὐ ὡς ὁ θεός Λόγος ἀτονέω πρός ὁ παιδαγωγία ὁ σάρξ , ἀλλά ὅς ἄν ποιέω ὁ θεός Λόγος , ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἐπιγράφω . Τῖς ἀπελαύνω δαίμων ; οὐ ὁ θεός Λόγος ; ἀλλά ὅμως ὁ θεός Λόγος φημί · εἰμί δέ ἐγώ ἐν πνεῦμα θεός ἐκβάλλω ὁ δαιμόνιος . Τά ἑαυτοῦ έργο ἐπιγράφω ὁ πνεῦμα , ἐπεί εἷς φύσις , καί ἀμέριστος ὁ ἐνέργεια . ὅτι δέ ὁ σῶμα ἐκεῖνος ὁ ἅγιος ὥσπερ ἄγω καί παιδαγωγέω ὑπό ὁ ἐνέργεια ὁ ἅγιος πνεῦμα , μαρτυρέω ὁ γραφή λέγω · καί γίνομαι , ὅτε ὁ Ἰησοῦς ἀναβαίνω ἀπό ὁ ὕδωρ ὁ Ἰορδάνης , ἄγω ὑπό ὁ πνεῦμα . Τι εἰμί ὁ , ἄγω ; τουτέστιν , παιδαγωγέω ὁ σάρξ , ἄγω ὑπό ὁ πνεῦμα εἰς ὁ ἐρῆμος . Ζεύς οὗτος κατά μίμησις ὁ σωτήρ καί ἐγώ ἄγω . Λέγος γάρ Παῦλος · εἰμί πνεῦμα θεός ἄγω , οὐ εἰμί ὑπό νόμος . Ζεύς οὗτος ὁ σωτήρ δείκνυμι ἑαυτοῦ πηγή ζωή , καί ὕδωρ ζάω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . Όρας πῶς ὁ ἀμέριστος ὁ οὐσία μηνύω ; Λέγος ὁ σωτήρ · εἰμί τις διψάω , ἔρχομαι πρός ἐγώ , καί πίνω . ὁ πιστεύω εἰς ἐγώ , καθώς λέγω ὁ γραφεύς , ποταμός ἐκ ὁ κοιλία αὐτός ῥέω ὕδωρ ἅλλομαι εἰς ζωή αἰώνιος · καί εὐθύς ἐπάγω Ἰωάννης ὁ εὐαγγελιστής λέγω τίς εἰμί ὁ ὕδωρ ὁ ζάω · Τοῦτης δέ λέγω περί ὁ πνεῦμα , ὅς μέλλω λαμβάνω ὁ πιστεύω .