severian-of-gabala.in-psalmum-95 4
Θέλεις ἰδεῖν αὐτὸν ἀκριβῆ τὴν μνήμην ἔχοντα καὶ τὴν φυλακὴν τῶν θησαυρῶν τούτων ; Λέγει περὶ τῶν ἐργαζομένων τὰ φαῦλα Ἐκ γὰρ ἀμπέλου Σοδόμων ἡ ἄμπελος αὐτῶν καὶ ἡ κληματὶς αὐτῶν ἐκ Γομόρρας · ἡ σταφυλὴ αὐτῶν σταφυλὴ χολῆς , βότρυς πικρίας αὐτοῖς . Θυμὸς δρακόντων ὁ οἶνος αὐτῶν καὶ ὁ θυμὸς ἀσπίδων ἀνίατος . Καὶ ὡς ἀπηριθμήσατο τὰ ἔργα τῆς ἀνομίας , Οὐκ ἰδοὺ ταῦτα πάντα συνῆκται παρ’ ἐμοί , καὶ ἐσφράγισται ἐν θησαυροῖς μου ; Ἐν ἡμέρᾳ ἐκδικήσεως ἀνταποδώσω , ἐν καιρῷ ὅταν σφαλῇ ὁ ποὺς αὐτῶν . Οὕτω ταμιεύεται τὸν θησαυρὸν τῆς ἀνομίας τοῖς ἐργάταις τῆς ἀδικίας . Ταμιεύεται δὲ καὶ τοὺς θησαυροὺς τῆς βασιλείας τοῖς ἐργάταις τῆς δικαιοσύνης , Ἥκει σοφία καὶ ἐπιστήμη καὶ εὐσέβεια παρὰ κυρίου . Οὗτοί εἰσι θησαυροὶ δικαιοσύνης . Ὅθεν καὶ ὁ σωτὴρ ἔλεγε τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ μαθηταῖς · Θησαυρίσατε ὑμῖν θησαυρὸν ἀνέκλειπτον , αἰώνιον ἐν τοῖς οὐρανοῖς . Καὶ αὐτὸς τῷ πλουσίῳ διαλεγόμενος φύγωμεν τοίνυν τὸν θησαυρὸν τῆς ἁμαρτίας , καὶ ἀποθησαυρίσωμεν τὸν θησαυρὸν τῆς ἐλεημοσύνης , ἔργον καλὸν καὶ ἱκανὸν σβέσαι πᾶσαν ἁμαρτίαν , ἱκανὸν λῦσαι πᾶσαν παρανομίαν . Καὶ ἵνα ἀκριβῶς μάθῃς ὅσην ἰσχὺν ἔχει ἡ ἐλεημοσύνη , σκόπησον ἀκριβῶς τὰ λεγόμενα . Τῶν ἁμαρτημάτων τὰ μὲν εἰς ἄνθρωπον βλέπει · τὰ δὲ εἰς θεόν , οἷον τὸ ἀσεβῆσαι καὶ βλασφημῆσαι καὶ ναὸν θεοῦ ὑβρίσαι , ἢ ἐκκλησίαν θεοῦ διῶξαι ἢ ἀτιμάσαι . Ταῦτα πάντα εἰς θεὸν τὴν ἀναφορὰν ἔχει . Τὸ δὲ μοιχεῦσαι καὶ κλέψαι καὶ ἀδικῆσαι , ταῦτα ἐν τῇ περὶ τοὺς ὁμοδούλους στρέφεται καταστάσει . Πολλὴ δὲ διαφορὰ τῶν εἰς θεὸν ἁμαρτανομένων καὶ τῶν εἰς ἀνθρώπους πλημμελουμένων . Ἀσεβείας τοίνυν χεῖρον οὐδέν · οὐδὲν τῆς εἰς θεὸν παρανομίας μοχθηρότερον · οὐδὲν ἀσεβέστερον τῆς κατὰ θεὸν βλασφημίας . Ἀλλ’ ὅμως καὶ τὴν τοσαύτην παρανομίαν ἐλεημοσύνη δύναται λύειν , οὐκ ἐὰν ἐπιμένῃ τῇ βλασφημίᾳ , ἀλλ’ ἐὰν ἐν τῇ μετανοίᾳ τὴν ἁμαρτίαν ἀνακαλέσηται . Μὴ γάρ μοι τις κατατρεχέτω τοῦ λόγου κακῶς ἀκούων · οὐ πρὸς τὴν ἄνοιαν τῶν ἀνοήτων , ἀλλὰ πρὸς τοὺς πιστοὺς ὑμᾶς ὁ λόγος , πρὸς τοὺς συντρόφους τῆς ἀληθείας . Οὐδὲν δεινότερον τῆς ἀσεβείας · οὐδὲν μοχθηρότερον βλασφημίας . Ἀλλ’ ὅμως τοσοῦτον κακὸν δι’ ἐλεημοσύνης λύεται , ἐὰν γνησίως τις προσέλθῃ τῇ ἀληθείᾳ . Καί μοι λάβε πρὸς ἀπόδειξιν τὴν ἀρχαίαν ἱστορίαν τοῦ Δανιήλ . Τοῦ Ναβουχοδονόσορ παῖς ὁ Βαλτάσαρ , ἐπικωμάσας ποτὲ τοῖς θείοις καὶ ὑβρίσας τὰ ἅγια , ἐτόλμησε κοινῷ συμποσίῳ μεθυόντων καὶ ἀσεβούντων καὶ βλασφημούντων , καὶ τὰ ἱερὰ σκεύη , ἃ ἀπὸ τῆς Ἱερουσαλὴμ ἔλαβε , ταῦτα παραγαγεῖν εἰς μέσον , καὶ χρήσασθαι τούτοις ὀργάνοις μέθης . Καὶ ἐξήγαγέ φησι τὰ σκεύη τοῦ θεοῦ τὰ ἐξ Ἱερουσαλήμ , τὰ ἅγια καὶ ἔπινεν ἐν αὐτοῖς αὐτὸς καὶ αἱ γυναῖκες αὐτοῦ καὶ αἱ παλλακαὶ καὶ αἱ παράκοιτοι αὐτοῦ . Ὑβρίζετο τὰ θεῖα οὐ μόνον διὰ κοινῆς τραπέζης , ἀλλὰ καὶ διὰ τῆς ἀσελγείας . Καὶ τοσοῦτον κακὸν καὶ ὁ θεὸς μακροθυμεῖ , ἡ ἀνεξίκακος δύναμις , ἡ πλουσία χάρις , ἡ ἄφθονος φιλανθρωπία ἡ ἐκδεχομένη τὴν μετάνοιαν ἡμῶν , καὶ ὑπερτιθεμένη τὴν τιμωρίαν . Ἐπικωμάζοντα τοῖς ἁγίοις φέρει θεὸς καὶ προφέρει κατ’ αὐτοῦ ἀπόφασιν . Ἐξήνεγκε γάρ φησιν ἐν τῷ ταῦτα γίνεσθαι ἐπὶ τοῦ κονιάματος τοῦ τοίχου , τουτέστιν ἐπὶ τοῦ χρίσματος , ἐξῆλθεν ὡς ἀστράγαλος χειρὸς ἀπὸ τοῦ καρποῦ μέχρι τῶν δακτύλων , σχῆμα χειρός , καὶ ἔγραφεν ἐπὶ τοῦ τοίχου Μανή , Θεκέλ , Φαρές . Καὶ τὰ ῥήματα ἦν Ἑβραϊκά , καὶ τὸ ξένον τοῦ θύματος ἐξέπληττε τὸν τύραννον καὶ τοὺς συμπότας . Καὶ ἐζητεῖτο τῶν ἀπορουμένων ἡ λύσις , καὶ οὐχ εὑρίσκετο . Ἐκάλεσεν ἑρμηνέας πολλοὺς καὶ ἠπόρουν πρὸς τὸ φαινόμενον . Καλεῖται ὁ Δανιὴλ εἰς τὸ μέσον . Δεῖ γὰρ πρῶτον τὸ ψεῦδος ἀπορῆσαι , καὶ οὕτω τὴν ἀλήθειαν λάμψαι . Καὶ ὥσπερ ἐν Αἰγύπτῳ ἠπόρησαν οἱ μάντεις καὶ οἱ σοφοί , καὶ τότε Ἰωσὴφ ἀνέκυψε τὴν ἀλήθειαν ἑρμηνεύων , τότε ἡ τοῦ θεοῦ σοφία διὰ τοῦ πιστοῦ θεράποντος ἔλαμψεν . Ἐκλήθη Δανιὴλ · εἰσῆλθεν ὁ τῶν ἁγίων λόγων προφήτης , ἡ νοερὰ τῶν γραφῶν βίβλος ὁ ἑρμηνευτὴς τοῦ μεγάλου βασιλέως . Καὶ ἵνα μάθῃς διαφορὰν ἀνθρώπου ψιλοῦ καὶ ἀνθρώπου τοῦ θεοῦ , ψιλοῦ μὲν τὴν φύσιν , ἀθανάτου δὲ τὴν γνώμην , εἰσελθὼν εἰς τὸ συμπόσιον ἐκεῖνο τῆς ἀσεβείας , παρακαλεῖται ὑπὸ τοῦ ἀρχισυμπότου , λέγω δὴ τοῦ βασιλέως . Φησὶ γὰρ πρὸς αὐτὸν ἐκεῖνος · Οἶδα ὅτι πνεῦμα θεοῦ ἅγιον ἐν σοί . Ἐπίλυσον ἡμῖν τὴν γραφὴν ταύτην , τί βούλεται ; Τὸν ὑπηρέτην τιμᾷς καὶ τὸν δεσπότην ὑβρίζεις ; Ἄνθρωπον σέβεις καὶ τὸν θεὸν ἀτιμάζεις ; Πνεῦμα ἅγιον ὁμολογεῖς καὶ ἅγια μιαίνεις ; Οἶδα ὅτι πνεῦμα θεοῦ ἅγιον ἐν σοί . Καὶ γὰρ ἐπὶ τοῦ πατρός μου περισσότερον ἦν τὸ πνεῦμα ἐν σοί . Ἐὰν τοίνυν ἐπιλύσῃς , φησί , τοῦτο τὸ ζητούμενον , πορφύραν ἐνδύσῃ καὶ μανιάκην χρυσοῦν περὶ τὸν τράχηλόν σου . Ὁ δὲ μακάριος ἐκεῖνος καὶ θαυμαστὸς ἐν οὐδενὶ τὰ παρὰ ἀνθρώπων τιθέμενος δῶρα , πρὸ δὲ πάντων τιμῶν τὴν ἀλήθειαν , λέγει · Βασιλεῦ , τὰ δῶρά σου ἀνδρὶ ἑτέρῳ δῷς καὶ τὰ δόματά σου δῷς ἑτέροις · ἐγὼ δὲ τὴν γραφὴν ἀπαγγελῶ . Καὶ τίς σοι μισθὸς τῆς ἑρμηνείας ; Ἡ παρὰ τοῦ θεοῦ μισθαποδοσία . Μᾶλλον δὲ τοῦτό μοι μισθὸς τῆς ἀληθείας , τὸ ἑρμηνεῦσαι αὐτὴν τὴν ἀλήθειαν καὶ ἐκδικῆσαι δυσφημουμένην τὴν εὐσέβειαν .
Lemmas: θέλω ὁράω αὐτός ἀκριβής ὁ μνήμη ἔχω καί ὁ φυλακή ὁ θησαυρός οὗτος ; Λέγος περί ὁ ἐργάζομαι ὁ φαῦλος ἐκ γάρ ἄμπελος Σόδομα ὁ ἄμπελος αὐτός καί ὁ κληματίς αὐτός ἐκ Γόμορρα · ὁ σταφυλή αὐτός σταφυλή χολή , βότρυς πικρία αὐτός . Θυμός δράκων ὁ οἶνος αὐτός καί ὁ θυμός ἀσπίς ἀνίατος . καί ὡς ἀπαριθμέω ὁ έργο ὁ ἀνομία , οὐ ἰδού οὗτος πᾶς συνάγω παρά ἐγώ , καί σφραγίζω ἐν θησαυρός ἐγώ ; ἐν ἡμέρα ἐκδίκησις ἀνταποδίδωμι , ἐν καιρός ὅταν σφάλλω ὁ πούς αὐτός . οὕτως ταμιεύω ὁ θησαυρός Τῆς ἀνομία ὁ ἐργάτης ὁ ἀδικία . ταμιεύω δέ καί ὁ θησαυρός ὁ βασίλεια ὁ ἐργάτης ὁ δικαιοσύνη , ἥκω σοφία καί ἐπιστήμη καί εὐσέβεια παρά κύριος . οὗτος εἰμί θησαυρός δικαιοσύνη . ὅθεν καί ὁ σωτήρ λέγω ὁ ἅγιος αὐτός μαθητής · θησαυρίζω σύ θησαυρός ἀνέκλειπτος , αἰώνιος ἐν ὁ οὐρανός . καί αὐτός ὁ πλούσιος διαλέγω φεύγω τοίνυν ὁ θησαυρός ὁ ἁμαρτία , καί ἀποθησαυρίζω ὁ θησαυρός ὁ ἐλεημοσύνη , ἔργον καλός καί ἱκανός σβέννυμι πᾶς ἁμαρτία , ἱκανός λύω πᾶς παρανομία . καί ἵνα ἀκριβῶς μανθάνω ὅσος ἰσχύς ἔχω ὁ ἐλεημοσύνη , σκοπέω ἀκριβῶς ὁ λέγω . Τοί ἁμάρτημα ὁ μέν εἰς ἄνθρωπος βλέπω · ὁ δέ εἰς θεός , οἷος ὁ ἀσεβέω καί βλασφημέω καί ναός θεός ὑβρίζω , ἢ ἐκκλησία θεός διώκω ἢ ἀτιμάζω . Ταΰς πᾶς εἰς θεός ὁ ἀναφορά ἔχω . Τέ δέ μοιχεύω καί κλέπτω καί ἀδικέω , οὗτος ἐν ὁ περί ὁ ὁμόδουλος στρέφω κατάστασις . Πολύς δέ διαφορά ὁ εἰς θεός ἁμαρτάνω καί ὁ εἰς ἄνθρωπος πλημμελέω . ἀσέβεια τοίνυν χείρων οὐδείς · οὐδείς ὁ εἰς θεός παρανομία μοχθηρός · οὐδείς ἀσεβής ὁ κατά θεός βλασφημία . ἀλλά ὅμως καί ὁ τοσοῦτος παρανομία ἐλεημοσύνη δύναμαι λύω , οὐ ἐάν ἐπιμένω ὁ βλασφημία , ἀλλά ἐάν ἐν ὁ μετάνοια ὁ ἁμαρτία ἀνακαλέω . μή γάρ ἐγώ τις κατατρέχω ὁ λόγος κακῶς ἀκούω · οὐ πρός ὁ ἄνοια ὁ ἀνόητος , ἀλλά πρός ὁ πιστός σύ ὁ λόγος , πρός τους σύντροφος ὁ ἀλήθεια . οὐδείς δεινός ὁ ἀσέβεια · οὐδείς μοχθηρός βλασφημία . ἀλλά ὅμως τοσοῦτος κακός διά ἐλεημοσύνη λύω , ἐάν γνήσιος τις προσέρχομαι ὁ ἀλήθεια . καί ἐγώ λαμβάνω πρός ἀπόδειξις ὁ ἀρχαῖος ἱστορία ὁ Δανιήλ . Τώς Ναβουχοδονόσορ παῖς ὁ Βαλτάσαρ , ἐπικωμάζω ποτέ ὁ θεῖος καί ὑβρίζω ὁ ἅγιος , τολμάω κοινός συμπόσιον μεθύω καί ἀσεβέω καί βλασφημέω , καί ὁ ἱερός σκεῦος , ὅς ἀπό ὁ Ἱεροσόλυμα λαμβάνω , οὗτος παράγω εἰς μέσος , καί χράω οὗτος ὄργανον μέθη . καί ἐξάγω φημί ὁ σκεῦος ὁ θεός ὁ ἐκ Ἱερουσαλήμ , ὁ ἅγιος καί πίνω ἐν αὐτός αὐτός καί ὁ γυνή αὐτός καί ὁ παλλακή καί ὁ παράκοιτος αὐτός . ὑβρίζω ὁ θεῖος οὐ μόνος διά κοινός τράπεζα , ἀλλά καί διά ὁ ἀσέλγεια . καί τοσοῦτος κακός καί ὁ θεός μακροθυμέω , ὁ ἀνεξίκακος δύναμις , ὁ πλούσιος χάρις , ὁ ἄφθονος φιλανθρωπία ὁ ἐκδέχομαι ὁ μετάνοια ἐγώ , καί ὑπερτίθημι ὁ τιμωρία . Ἐπικωμάζω ὁ ἅγιος φέρω θεός καί προφέρω κατά αὐτός ἀπόφασις . ἐκφέρω γάρ φημί ἐν ὁ οὗτος γίγνομαι ἐπί ὁ κονίαμα ὁ τοῖχος , τουτέστι ἐπί ὁ χρῖσμα , ἐξέρχομαι ὡς ἀστράγαλος χείρ ἀπό ὁ καρπός μέχρι ὁ δάκτυλος , σχῆμα χείρ , καί γράφω ἐπί ὁ τοῖχος Μανή , θεκέλ , Φαρές . καί ὁ ῥῆμα εἰμί εβραϊκός , καί ὁ ξένος ὁ θῦμα ἐκπλήσσω Τώς τύραννος καί ὁ συμπότης . καί ζητέω ὁ ἀπορέω ὁ λύσις , καί οὐ εὑρίσκω . καλέω ἑρμηνεύς πολύς καί ἀπορέω πρός ὁ φαίνω . καλέω ὁ Δανιήλ εἰς ὁ μέσος . Δεύς γάρ πρῶτος ὁ ψεῦδος ἀπορέω , καί οὕτως ὁ ἀλήθεια λάμπω . καί ὥσπερ ἐν Αἴγυπτος ἀπορέω ὁ μάντις καί ὁ σοφός , καί τότε Ἰωσήφ ἀνακύπτω ὁ ἀλήθεια ἑρμηνεύω , τότε ὁ ὁ θεός σοφία διά ὁ πιστός θεράπων λάμπω . καλέω Δανιήλ · εἰσέρχομαι ὁ ὁ ἅγιος λόγος προφήτης , ὁ νοερός ὁ γραφεύς βίβλος ὁ ἑρμηνευτής ὁ μέγας βασιλεύς . καί ἵνα μανθάνω διαφορά ἄνθρωπος ψιλός καί ἄνθρωπος ὁ θεός , ψιλός μέν ὁ φύσις , ἀθάνατος δέ ὁ γνώμη , εἰσέρχομαι εἰς ὁ συμπόσιον ἐκεῖνος ὁ ἀσέβεια , παρακαλέω ὑπό ὁ αρχισυμποτης , λέγω δή ὁ βασιλεύς . φημί γάρ πρός αὐτός ἐκεῖνος · Οἶδα ὅτι πνεῦμα θεός ἅγιος ἐν σύ . ἐπιλύω ἐγώ ὁ γραφή οὗτος , τίς βούλομαι ; Τώς ὑπηρέτης τιμάω καί ὁ δεσπότης ὑβρίζω ; Ἄνθρωπος σέβω καί ὁ θεός ἀτιμάζω ; πνεῦμα ἅγιος ὁμολογέω καί ἅγιος μιαίνω ; οἶδα ὅτι πνεῦμα θεός ἅγιος ἐν σύ . καί γάρ ἐπί ὁ πατέρας ἐγώ περισσός εἰμί ὁ πνεῦμα ἐν σύ . ἐάν τοίνυν ἐπιλύω , φημί , οὗτος ὁ ζητέω , πορφύρα ἐνδύω καί μανιάκης χρύσεος περί ὁ τράχηλος σύ . ὁ δέ μακάριος ἐκεῖνος καί θαυμαστός ἐν οὐδείς ὁ παρά ἄνθρωπος τίθημι δῶρον , πρό δέ πᾶς τιμόω ὁ ἀλήθεια , λέγω · Βασιλεύς , ὁ δῶρον σύ ἀνήρ ἕτερος δίδωμι καί ὁ δόμα σύ δίδωμι ἕτερος · ἐγώ δέ ὁ γραφή ἀπαγγέλλω . καί τίς σύ μισθός ὁ ἑρμηνεία ; ὁ παρά ὁ θεός μισθαποδοσία . μᾶλλον δέ τούτος ἐγώ μισθός ὁ ἀλήθεια , ὁ ἑρμηνεύω αὐτός ὁ ἀλήθεια καί ἐκδικέω δυσφημέω ὁ εὐσέβεια .