severian-of-gabala.in-psalmum-95 6
Ἐπειδὴ γὰρ ἀπεφήνατο ὁ θεὸς κατὰ τοῦ Ἀδὰμ ὅτι · ᾗ ἂν ἡμέρᾳ φάγῃς , θανάτῳ ἀποθανῇ . οὐκ ἔδωκε τῷ θανάτῳ ἐξουσίαν τοῦ ὑποδίκου πρῶτον ἅψασθαι , ἵνα μὴ ἀληθεῖς καὶ ἀσφαλεῖς λάβῃ τὰς νομὰς κατὰ τοῦ γένους ἡμῶν ὁ θάνατος . Εἰ γὰρ τῶν παρανομησάντων πρῶτον ἥψατο , ἦν ἂν ἀμετάστατος καὶ ἀμετανόητος ἡ τιμωρία . Ἀλλ’ εἰσῆλθεν ἀπ’ ἀδικίας , ἵνα ἐξορισθῇ διὰ δικαιοσύνης . Ἀνῃρέθησαν δίκαιοι , ἀλλ’ οὐκ ἐσβέσθησαν . Εἰς μνημόσυνον γὰρ αἰώνιον ἔσται δίκαιος . Αἵματα ἐξεχύθη δικαίων , ἀλλ’ ὁ θεὸς τοὺς παραδοθέντας ὡς εὐτελεῖς , τούτους ὡς υἱοὺς καλεῖ καὶ ὡς υἱοὺς ἐκδικεῖ . Ὅτι δὲ οἱ ἀνῃρημένοι ἁπλῶς ὑπὸ ἐχθρῶν υἱοὶ θεοῦ λέγονται , καὶ ὡς υἱοὶ τὴν ἐκδίκησιν δέχονται , ἐγγυᾶταί μου τὸν λόγον ὁ μακάριος Μωϋσῆς . Τί γάρ φησι διὰ τῆς ᾠδῆς ; Εὐφράνθητε ἔθνη μετὰ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ καὶ προσκυνησάτωσαν αὐτὸν πάντες ἄγγελοι αὐτοῦ , ὅτι τὸ αἷμα τῶν υἱῶν αὐτοῦ ἐκδικεῖται . Εἰ υἱοὶ θεοῦ , πῶς ἀνῃρέθησαν ὑπὸ τῶν ἐναντίων ; Ὁρᾷς ὅτι συγχωρεῖ ὁ θεὸς δικαίους ἀναιρεῖσθαι εἰς δόκησιν εὐσεβείας · καὶ οὐ βεβίασται τὸ ῥῆμα , ἵνα βεβαιώσῃ τὸ φρόνημα . Εὐφράνθητε οὐρανοί , ὅτι τὸ αἷμα τῶν υἱῶν αὐτοῦ ἐκδικεῖται . Παρεδόθησαν ὡς ἀλλότριοι καὶ ἐκδικοῦνται ὡς υἱοί . Τὸ γυμνάσιον τῆς εὐσεβείας μαρτύριόν ἐστι προφανὲς καὶ ὡμολογημένον . Καὶ ὅπως ἄκουε καὶ σκόπησον , παρακαλῶ , βαθύνας πρὸς ἀκρόασιν τὴν ἔννοιαν . Ἐπὶ βήματος ἑκάστῳ μάρτυρι τί ἕτερον προτείνεται ἢ θεὸν ἀρνήσασθαι ; Καὶ πρὸς ταύτην τὴν πρότασιν ἀγωνισάμενος , ὁμολογούμενον καὶ ἀναντίρρητον δέχεται τὸν στέφανον τοῦ μαρτυρίου . Ἐπὶ δὲ τῶν νῦν ἀνῃρημένων ἁγίων οὐκ ἦν δικαστὴς δικάζων , ἀλλ’ ἡ συνείδησις . Πολλοὶ ἔσθ’ ὅτε – Οὐκ γὰρ κατακρίνω , ἀλλὰ τοὺς ἀνθρωπίνους λογισμοὺς ἀναξαίνω . – παρέβησαν ἐν διανοίᾳ . οἷον εἴ τις ἐν θλίψει εἶπε · Ποῦ ὁ θεὸς ᾧ ἐλάτρευον ; Ἐκεῖ κλυδὼν ἦν καὶ χειμών , καὶ τὸ σκάφος ἐκινδύνευσεν . Εἰ δέ τις ἐν τοῖς χειμῶσι ἐξεταζόμενος ἐκείνοις πάλιν ἀνένηψε καὶ εἶπεν · Μὴ γὰρ ἐνταῦθά μοι περιώρισται τὰ τῆς ζωῆς ; Μὴ γὰρ τὰ τῆς γῆς ἀνέμενον ἀγαθά ; Οὐ βασιλείαν ἐξεδεχόμην ; Οὐκ ἀνάστασιν νεκρῶν προσεδόκων ; Οὐ τὴν μετ’ ἀγγέλων διαγωγήν ; Οὐ τὴν ἀγήρω ζωήν ; Τί τοίνυν ἀδικεῖ με θάνατος ἔχοντα αἰώνια ἀγαθά ; Οὐ ταράττομαι πρὸς τὰ πρόσκαιρα . Ἐκδέχομαι γὰρ τὰ αἰώνια . Ὁ ταῦτα ἐν τῇ διανοίᾳ βασανίσας , ἔσχε δικαστὴν τὸν θεὸν τῆς διανοίας . ἔσχε συνήγορον τὸν λογισμὸν τῆς εὐσεβείας , ἔσχε βῆμα τὸν φόβον , ἔσχε μάρτυρα τὴν συνείδησιν τὸν τῆς δικαιοσύνης αὐτῷ στέφανον πλέκουσαν , καὶ πρὸ τῆς συνειδήσεως τὸν θεὸν ἄνωθεν βραβεύοντα τοῖς ἐργάταις τῆς εὐσεβείας . Ὁ γὰρ τὰ κρυπτὰ ὁρῶν , ἐν τῷ προφανεῖ στεφανοῖ . Πρόσευξαι σύ φησι τῷ πατρί σου ἐν τῷ κρυπτῷ καὶ ὁ πατήρ σου ὁ ἐν τῷ κρυπτῷ ἀποδώσει σοι . Ἆρ’ οὖν ὁ ἐν τῷ κρυπτῷ προσευχόμενος στεφανοῦται · Ὁ δὲ ἐν τῷ κρυπτῷ βασανίζων τὴν διάνοιαν εἰς ὁμολογίαν οὐ στεφανοῦται ; Τὸ μαρτύριον , ἀδελφοί , οὐ τῇ ἀποβάσει κρίνεται μόνον , ἀλλὰ καὶ τῇ προθέσει . Οὐκ ἐπειδὰν ἀποτμηθῇ ὁ μάρτυς , τότε γίνεται μάρτυς , ἀλλ’ ἀφ’ οὗ ἂν τὴν πρόθεσιν ἐπιδείξηται τῆς ὁμολογίας μάρτυς ἐστί , κἂν μὴ πάθῃ τὰ μάρτυρος . Καὶ τίς ὁ τούτοις μαρτυρῶν ; Ὁ μακάριος Παῦλος . Οὗτος γὰρ ἅπαξ ἀποθανὼν καθ’ ἡμέραν ἑαυτὸν ἀποθνήσκοντα δείκνυσι . Τί γάρ φησι ; Καθ’ ἡμέραν ἀποθνήσκω διὰ τὴν ὑμετέραν καύχησιν , ἣν ἔχω ἐν Χριστῷ . Καθ’ ἡμέραν ἀποθνήσκω . Πῶς ἀποθνήσκεις ὁ ζῶν ; Ἀπέθανον τῇ προθέσει , ἀλλ’ ἐσώθην τῇ χάριτι . Ὅσον ἐπ’ ἀνθρώποις τοῖς δοκοῦσι καὶ ἐπ’ ἐμοί , ὅσον ἐμαυτὸν ἐξέδωκα , καθ’ ἡμέραν ἀποθνήσκω · ὅσον δὲ ἐπὶ τῇ θείᾳ χάριτι , ὡς διδάσκαλος ἐφυλάχθην τῇ ἐκκλησίᾳ . Οἰκονομεῖ γὰρ ὁ θεὸς τὰ πράγματα πρὸς τὸ συμφέρον , καὶ τοὺς μὲν ἐκδίδωσιν , ἵνα δειχθῇ τὸ δόκιμον τῆς τῶν πιστῶν διανοίας , τοὺς δὲ φυλάττει , ἵνα φυλάξῃ ζύμην ταῖς ἐκκλησίαις . Οὐκ ἐμιάνθησαν οἱ παρθένοι · ἡ γὰρ πρόθεσις ἄσπιλος καὶ ἡ γνώμη ἀμίαντος . Καὶ μοι σκόπησον , ἀδελφέ · ἡ παρθενία δέχεται τοὺς στεφάνους ὡμολογημένους . Ποία ; Ἢ ἡ ἐκ προθέσεως ἢ ἡ ἐξ ἀνάγκης ; Οὐκ οἶδας ὅτι μυριάδες παρθένων καὶ ἀμιάντων σωμάτων ἀπῆλθον ; Οὐ πολλαὶ θυγατέρες Ἑλλήνων καὶ μιαρῶν καὶ ἀσεβῶν , ὥραν ἐκδεχόμεναι γάμου ἡρπάσθησαν ; Οὐ πολλοὶ νέοι ἄσπιλοι τὸ σῶμα ἀπὸ γάμου καὶ συζυγίας θανάτῳ παρεδόθησαν ; Νέοι λέγω · Ἑλλήνων υἱοί , Ἰουδαίων υἱοί , ἀσεβῶν υἱοὶ αἱρετικῶν . Καὶ ἀπῆλθον μυριάδες παρθενίαν ἔχουσαι σώματος . Ἆρα ἐπὶ τοῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ στέφανοι δίδονται τῆς παρθενίας ἐκείνης , καὶ τὰ πλήθη ἐκεῖνα στέφανον δέχεται παρθενίας ; Οὐ δέχεται . Εἰ μὲν οὖν δέχεται στέφανον παρθενίας , καρπὸν ἔχει ἡ ἀνάγκη . Ἡ δὲ οὐδεὶς καρπὸς ἀνάγκης , ἀλλὰ πᾶς μισθὸς προαιρέσεως , ἀστεφάνωτοι μένουσιν αἱ μυριάδες ἐκεῖναι , παρθενίαν μὲν ἔχουσαι , προαίρεσιν δὲ παρθενίας οὐκ ἔχουσαι .
Lemmas: ἐπειδή γάρ ἀποφαίνω ὁ θεός κατά ὁ Ἀδάμ ὅτι · ὅς ἄν ἡμέρα ἐσθίω , θάνατος ἀποθνῄσκω . οὐ δίδωμι ὁ θάνατος ἐξουσία ὁ ὑπόδικος πρῶτος ἅπτω , ἵνα μή ἀληθής καί ἀσφαλής λαμβάνω ὁ νομάς κατά ὁ γένος ἐγώ ὁ θάνατος . εἰμί γάρ ὁ παρανομέω πρῶτος ἅπτω , εἰμί ἄν ἀμετάστατος καί ἀμετανόητος ὁ τιμωρία . ἀλλά εἰσέρχομαι ἀπό ἀδικία , ἵνα ἐξορίζω διά δικαιοσύνη . ἀναιρέω δίκαιος , ἀλλά οὐ σβέννυμι . εἰς μνημόσυνον γάρ αἰώνιος εἰμί δίκαιος . αἷμα ἐκχέω δίκαιος , ἀλλά ὁ θεός ὁ παραδίδωμι ὡς εὐτελής , οὗτος ὡς υἱός καλέω καί ὡς υἱός ἐκδικέω . Ὅτι δέ ὁ ἀναλέγω ἁπλῶς ὑπό ἐχθρός υἱός θεός λέγω , καί ὡς υἱός ὁ ἐκδίκησις δέχομαι , ἐγγυάω ἐγώ ὁ λόγος ὁ μακάριος Μωϋσῆς . τις γάρ φημί διά ὁ ἀοιδή ; εὐφραίνω ἔθνος μετά ὁ λαός αὐτός καί προσκυνέω αὐτός πᾶς ἄγγελος αὐτός , ὅτι ὁ αἷμα ὁ υἱός αὐτός ἐκδικέω . εἰμί υἱός θεός , πῶς ἀναιρέω ὑπό ὁ ἐναντίος ; Όρας ὅτι συγχωρέω ὁ θεός δίκαιος ἀναιρέω εἰς δόκησις εὐσέβεια · καί οὐ βιάζω ὁ ῥῆμα , ἵνα βεβαιόω ὁ φρόνημα . εὐφραίνω οὐρανός , ὅτι ὁ αἷμα ὁ υἱός αὐτός ἐκδικέω . παραδίδωμι ὡς ἀλλότριος καί ἐκδικέω ὡς υἱός . Τέ γυμνάσιον ὁ εὐσέβεια μαρτύριον εἰμί προφανής καί ὁμολογέω . καί ὅπως ἀκούω καί σκοπέω , παρακαλέω , βαθύνω πρός ἀκρόασις ὁ ἔννοια . ἐπί βῆμα ἕκαστος μάρτυς τίς ἕτερος προτείνω ἢ θεός ἀρνέομαι ; καί πρός οὗτος ὁ πρότασις ἀγωνίζομαι , ὁμολογέω καί ἀναντίρρητος δέχομαι ὁ στέφανος ὁ μαρτύριον . ἐπί δέ ὁ νῦν ἀναιρέω ἅγιος οὐ εἰμί δικαστής δικάζω , ἀλλά ὁ συνείδησις . πολλός εἰμί ὅτε – Οὐκ γάρ κατακρίνω , ἀλλά ὁ ἀνθρώπινος λογισμός ἀναξαίνω . – παραβαίνω ἐν διάνοια . οἷος εἰμί τις ἐν θλῖψις λέγω · Που ὁ θεός ὅς λατρεύω ; ἐκεῖ κλύδων εἰμί καί χειμών , καί ὁ σκάφος κινδυνεύω . εἰμί δέ τις ἐν ὁ χειμών ἐξετάζω ἐκεῖνος πάλιν ανανήφω καί λέγω · Μή γάρ ἐνταῦθα ἐγώ περιορίζω ὁ ὁ ζωή ; μή γάρ ὁ ὁ γῆ ἀναμένω ἀγαθός ; Οὐ βασίλειος ἐκδέχομαι ; οὐ ἀνάστασις νεκρός προσδοκάω ; οὐ ὁ μετά ἄγγελος διαγωγή ; οὐ ὁ ἀγήραος ζωή ; τις τοίνυν ἀδικέω ἐγώ θάνατος ἔχω αἰώνιος ἀγαθός ; οὐ ταράσσω πρός ὁ πρόσκαιρος . ἐκδέχομαι γάρ ὁ αἰώνιος . ὁ οὗτος ἐν ὁ διάνοια βασανίζω , ἔχω δικαστής ὁ θεός ὁ διάνοια . ἔχω συνήγορος ὁ λογισμός ὁ εὐσέβεια , ἔχω βῆμα ὁ φόβος , ἔχω μάρτυς ὁ συνείδησις ὁ ὁ δικαιοσύνη αὐτός στέφανος πλέκω , καί πρό ὁ συνείδησις ὁ θεός ἄνωθεν βραβεύω ὁ ἐργάτης ὁ εὐσέβεια . ὁ γάρ ὁ κρυπτός ὁράω , ἐν ὁ προφανής στεφανόω . προσεύχομαι σῦς φημί ὁ πατήρ σύ ἐν ὁ κρυπτός καί ὁ πατήρ σύ ὁ ἐν ὁ κρυπτός ἀποδίδωμι σύ . ἆρα οὖν ὁ ἐν ὁ κρυπτός προσεύχομαι στεφανόω · ὁ δέ ἐν ὁ κρυπτός βασανίζω ὁ διάνοια εἰς ὁμολογία οὐ στεφανόω ; Τέ μαρτύριον , ἀδελφός , οὐ ὁ ἀπόβασις κρίνω μόνος , ἀλλά καί ὁ πρόθεσις . οὐ ἐπειδάν ἀποτέμνω ὁ μάρτυς , τότε γίγνομαι μάρτυς , ἀλλά ἀπό ὅς ἄν ὁ πρόθεσις ἐπιδείκνυμι ὁ ὁμολογία μάρτυς εἰμί , κἀν μή πάσχω ὁ μάρτυς . καί τίς ὁ οὗτος μαρτυρέω ; ὁ μακάριος Παῦλος . οὗτος γάρ ἅπαξ ἀποθνήσκω κατά ἡμέρα ἑαυτοῦ ἀποθνῄσκω δείκνυμι . τις γάρ φημί ; κατά ἡμέρα ἀποθνῄσκω διά ὁ ὑμέτερος καύχησις , ὅς ἔχω ἐν Χριστός . κατά ἡμέρα ἀποθνῄσκω . Πῶς ἀποθνῄσκω ὁ ζάω ; ἀποθνῄσκω ὁ πρόθεσις , ἀλλά σῴζω ὁ χάρις . ὅσος ἐπί ἄνθρωπος ὁ δοκέω καί ἐπί ἐγώ , ὅσον ἐμαυτοῦ ἐκδίδωμι , κατά ἡμέρα ἀποθνῄσκω · ὅσον δέ ἐπί ὁ θεῖος χάρις , ὡς διδάσκαλος φυλάσσω ὁ ἐκκλησία . οἰκονομέω γάρ ὁ θεός ὁ πρᾶγμα πρός ὁ συμφέρω , καί ὁ μέν ἐκδίδωμι , ἵνα δείκνυμι ὁ δόκιμος ὁ ὁ πιστός διάνοια , ὁ δέ φυλάσσω , ἵνα φυλάσσω ζύμη ὁ ἐκκλησία . οὐ μιαίνω ὁ παρθένος · ὁ γάρ πρόθεσις ἄσπιλος καί ὁ γνώμη ἀμίαντος . καί ἐγώ σκοπέω , ἀδελφός · ὁ παρθενία δέχομαι ὁ στέφανος ὁμολογέω . Ποία ; ἤ ὁ ἐκ πρόθεσις ἢ ὁ ἐκ ἀνάγκη ; οὐ οἶδα ὅτι μυριάς παρθένος καί ἀμίαντος σῶμα ἀπέρχομαι ; οὐ πολύς θυγάτηρ Έλληνας καί μιαρός καί ἀσεβής , ὥρα ἐκδέχομαι γάμος ἁρπάζω ; οὐ πολύς νέος ἄσπιλος ὁ σῶμα ἀπό γάμος καί συζυγία θάνατος παραδίδωμι ; Νέος λέγω · Έλληνας υἱός , Ἰουδαῖος υἱός , ἀσεβής υἱός αἱρετικός . καί ἀπέρχομαι μυριάς παρθενίας ἔχω σῶμα . ἆρα ἐπί ὁ βῆμα ὁ Χριστός στέφανος δίδωμι ὁ παρθενία ἐκεῖνος , καί ὁ πλῆθος ἐκεῖνος στέφανος δέχομαι παρθενία ; οὐ δέχομαι . εἰμί μέν οὖν δέχομαι στέφανος παρθενία , καρπός ἔχω ὁ ἀνάγκη . ὁ δέ οὐδείς καρπός ἀνάγκη , ἀλλά πᾶς μισθός προαίρεσις , ἀστεφάνωτος μένω ὁ μυριάς ἐκεῖνος , παρθενίας μέν ἔχω , προαίρεσις δέ παρθενία οὐ ἔχω .