severian-of-gabala.in-proditionem-servatoris 4
Τούτων οὕτω γενομένων προσέρχονται αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ καὶ λέγουσι · Κύριε , ποῦ θέλεις ἑτοιμάσωμέν σοι φαγεῖν τὸ πάσχα ; . Βλέπε θεοῦ πρόγνωσιν . Λέγει · Ἀπέλθατε εἰς τὴν πόλιν καὶ ἀπαντήσει ὑμῖν ἄνθρωπος κεράμιον ὕδατος βαστάζων . Ἀκολουθήσατε αὐτῷ ὅπου ἀπέρχεται καὶ εἰς ἣν ἂν οἰκίαν εἰσέλθῃ · εἴπατε τῷ οἰκοδεσπότῃ · Ὁ καιρός μου ἐγγύς ἐστιν · πρὸς σὲ ποιῶ τὸ πάσχα μετὰ τῶν μαθητῶν μου . Καὶ αὐτὸς ὑμῖν δείξει ἀνώγεον ἐστρωμένον . Τὰ δύο τηρεῖ · καὶ τοὺς ἀποστόλους ἐφοδιάζει ἐρωτῆσαι τὸν οἰκοδεσπότην , καί , ἵνα μὴ νομίσωσιν ὅτι ἀγνοεῖ τὸν τόπον , λέγει αὐτοῖς · Ὑμῖν δείξει ἀνώγεον μέγα ἐστρωμένον . Εἰ προλέγεις τὸν τόπον , διὰ τί λέγεις τοῖς μαθηταῖς · Ἐρωτήσατε περὶ τοῦ τόπου ; Πρὶν ἐρωτήσωμεν ἐμάθομεν ; Ναί φησι καί μοι πρέπει προλέγειν ὡς θεῷ καὶ ὑμῖν ἐρωτᾶν ὡς ἀνθρώποις . Οὐδαμοῦ δὲ Χριστὸς παραδίδωσι τὸ μυστήριον ἐν ταπεινοῖς τόποις , ἀλλ’ ἐν τῇ ὀρεινῇ ἢ ἐν ὑπερῴῳ . Οὐδὲν γὰρ κατώγεον ἐπὶ Χριστοῦ . Διὰ τοῦτο ὅτε καὶ τὴν ἐπιφοίτησιν ἐδέχοντο τοῦ ἁγίου πνεύματος οἱ ἀπόστολοι ἐν ὑπερῴῳ ἦσαν συνηγμένοι . Τότε φησὶν ἀπέστειλε δύο τῶν μαθητῶν ἑτοιμάσαι τὸ πάσχα . Τίνες δὲ ἦσαν οὗτοι ; Πέτρος καὶ Ἰωάννης . Διὰ τί παρὰ τοὺς δώδεκα Πέτρον καὶ Ἰωάννην ἀπέστειλε ; Πέτρος ἦν ὁ ὁμολογήσας ὅτι σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντος . Ἰωάννης δὲ ἔμελλε κηρύττειν τὸ ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν , καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος . Ἀποστέλλει τὸν θεμέλιον τῆς πίστεως καὶ τὸν υἱὸν τῆς βροντῆς , ἵνα ἐν μὲν τῷ θεμελίῳ πήξῃ τὸ τῆς εὐσεβείας μυστήριον , ἐν δὲ τῷ υἱῷ τῆς βροντῆς ἀστράψῃ τὰ τῆς δικαιοσύνης ἐντάλματα . Πάλιν διὰ τί Πέτρον καὶ Ἰωάννην ἀποστέλλει ; Ἵνα δειχθῇ ὅτι καὶ τῆς σεμνογαμίας καὶ τῆς παρθενίας ἥπλωται τὸ δῶρον , καὶ γίνονται κοινωνοὶ τοῦ πάσχα καὶ οἱ ἐν σεμνογαμίᾳ καὶ οἱ ἐν παρθενίᾳ καλῶς ζῶντες . Αποστέλλει παρθενίαν καὶ σεμνογαμίαν ἑτοιμάσαι αὐτῷ τὸ πάσχα · ὥσπερ ἐν τῷ ὄρει Μωϋσῆν καὶ Ἠλίαν παρέστησε , τὸν μὲν ἀπὸ σεμνογαμίας , τὸν δὲ ἀπὸ παρθενίας λάμποντα , ἵνα φανῇ σεμνογαμία καὶ παρθενία παρεστῶσαι τῷ Χριστῷ · Ἐπιθυμίᾳ γὰρ ἐπεθύμησα μεθ’ ὑμῶν τὸ πάσχα τοῦτο φαγεῖν . Οὐκ ἀναγκαζόμενος βιάζεται · οὐκ ἀκούσιον τὸ πάθος , ἀλλ’ ἑκούσιος ἡ γνώμη . Εἰ ὁ δεσπότης εὐεργετῶν εἶπεν · Ἐπιθυμίᾳ ἐπεθύμησα , τί εἴπωμεν ἡμεῖς ; Προλαμβάνεις γὰρ τὰς φωνὰς ἡμῶν , δέσποτα , ἡμέτερα προλαμβάνεις ἁμαρτήματα καὶ προλάμπεις ταῖς εὐεργεσίαις . Ἡμεῖς ὀφείλομεν εἰπεῖν · Ἐπιθυμοῦμεν ἰδεῖν τὸ πάσχα καὶ σὺ προλαμβάνεις ; Πηγὴ ἐπιθυμεῖ ποτε τῶν διψώντων ἢ οἱ διψῶντες τῆς πηγῆς ; Τράπεζα ἐπιθυμεῖ τῶν πεινώντων ἢ οἱ πεινῶντες τῆς τραπέζης ; Ἡμῖν πρέπει λέγειν Ὃν τρόπον ἐπιποθεῖ ἡ ἔλαφος ἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων , οὕτως ἐπιποθεῖ ψ ψυχή μου πρὸς σέ , ὁ θεός . Ἀλλ’ ἐπειδὴ πρόκειται τοῦ σωτῆρος μυσταγωγία , αὐτὸ τὸ πάθος τὸ ἔνδοξον , αὐτὴ τοῦ πάθους ἡ παράδοσις , δεῖ τῷ λόγῳ παραχωρῆσαι τῷ καιρῷ , ἵνα καὶ διψῶντες ἀπολαύσωμεν καὶ οἱ πιστοὶ στηριχθῶσι καὶ οἱ μέλλοντες φωτίζεσθαι τὸν ἀρραβῶνα δέξωνται καὶ φυλάξωνται οἱ πιστοί . Μὴ προφάσει τοῦ δώρου λύσῃς τῆς νηστείας τὸν δρόμον . Ὥσπερ ὁ τὴν ὁδὸν διανύων τὴν μακρὰν καὶ διὰ τὴν τοῦ σώματος θεραπείαν ἀναπαύσεται , εἴτε ἐν δοχείοις , εἴτε ἐν ἄλλοις τόποις , οὐ παύεται τῆς ὁδοῦ , ἀλλ’ ἀναπαύεται μὲν ἐπὶ τὸ θάλψαι τὸ σῶμα , τοῦ δὲ σκοποῦ τῆς ὁδοιπορίας οὐκ ἀφίσταται , οὕτω καὶ ἡμῖν ἔδωκε τὴν ἀπόλαυσιν τῶν ἀγαθῶν αὐτοῦ ὁ σωτήρ , οὐχ ἵνα τρυφήσωμεν , ἀλλ’ ἵνα τὴν σάρκα καὶ τὴν ψυχὴν θεραπεύσωμεν . Μὴ τοίνυν προφάσει τῶν μυστηρίων εἰσαγάγῃς τὸ ἀλλότριον . Μή , ἐπειδὴ μεταλαμβάνεις , νομίσῃς ἀδελφὴν χάριν εἶναι τῆς κραιπάλης . Ταῦτα δὲ φυλαττέσθωσαν μὴ οἱ πιστοὶ μόνον , ἀλλὰ καὶ οἱ κατηχούμενοι . Πρὸ τῆς δωρεᾶς δεῖξον τὸ ἀξίωμα τοῦ δώρου . Τίς χρεία λόγου ; Τὴν συνείδησίν σου ἐξέτασον . Ποίᾳ παρρησίᾳ προσέρχεται ὁ κλέψας τὴν νηστείαν ; Ἀληθῶς προσέρχῃ αὔριον καὶ μηδενός σου κατηγοροῦντος ἢ συνείδησίς σου κατηγορήσει . Εἶδες οὖν τινά ποτε μεθ’ ἑαυτοῦ κατήγορον φέροντα ; Μᾶλλον ἔχε συνήγορον τὴν συνείδησιν . Ἡ σήμερον ἡμέρα , τουτέστιν ἡ ἁγία αὕτη μυσταγωγία , οὐ θέλει τῆς νηστείας τὸν δρόμον , οὐδὲ τὴν ἐν τῷ ἁγίῳ πάσχα μυσταγωγίαν . Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἔστι μὲν ἐν αὐτῇ τοῦ πάθους ἡ παράδοσις , ἐν ἐκείνῃ δὲ τῆς ἀναστάσεως ἡ ἀπόδειξις , γενώμεθα κοινωνοὶ καὶ τῆς ἀναστάσεως μέτοχοι . Σήμερον κοινωνήσωμεν τῷ πάθει , τότε τῇ ἀναστάσει . Σήμερον κοινωνοῦντες μὴ εἰς σπατάλην ἐκδῶμεν ἑαυτοὺς , ἀλλ’ εἰς δάκρυα . Μετὰ γὰρ τὴν ἀνάστασιν οὐκ ἔστι λύπη . Ἀκμὴν ἐν πάθει ὁ δεσπότης καὶ σὺ τρυφᾷς ; Οὐκ οἶδας πῶς πολλοὶ πολλάκις καὶ τῶν μεγάλων μέμψιν ὑπέστησαν ἐπὶ βασιλικῷ πένθει τρυφήσαντες , καὶ τιμωρίαν ὑπέσχον ; Σὺ δὲ βλέπων τὸ δεσποτικὸν πάθος ἔτι ἐπὶ σταυροῦ λάμπον , οὐδέπω τῆς ἀναστάσεως φέρων τὸν λόγον , προλαβὼν τῆς ἀναστάσεως τὴν εὐφροσύνην , σπατάλῃ ἑαυτὸν ἐξέδωκας ; Ταῦτα λέγω , οὐχ ὅτι δεῖ πενθεῖν αὐτὸν τὸν σωτῆρα , ὡς ἄξια πένθους ὑποστάντα , ἀλλ’ ὅτι χρὴ ἡμᾶς τὴν οἰκείαν εὐγνωμοσύνην ἐπιδείκνυσθαι , ἵνα κοινωνήσαντες αὐτοῦ τῷ πάθει , κοινωνοὶ γενώμεθα τῆς ἀναστάσεως · ὅτι αὐτῷ πρέπει τῷ κυρίῳ ἡ δόξα , ἡ τιμή , καὶ ἡ προσκύνησις , ἅμα τῷ πατρὶ καὶ τῷ παναγίῳ καὶ ζωοποιῷ πνεύματι , νῦν καὶ ἁεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: Τ́ουτον οὕτως γίνομαι προσέρχομαι αὐτός ὁ μαθητής αὐτός καί λέγω · κύριος , ποῦ θέλω ἑτοιμάζω σύ ἐσθίω ὁ πάσχα ; . βλέπω θεός πρόγνωσις . Λέγος · ἀπέρχομαι εἰς ὁ πόλις καί ἀπαντάω σύ ἄνθρωπος κεράμιον ὕδωρ βαστάζω . ἀκολουθέω αὐτός ὅπου ἀπέρχομαι καί εἰς ὅς ἄν οἰκία εἰσέρχομαι · λέγω ὁ οἰκοδεσπότης · ὁ καιρός ἐγώ ἐγγύς εἰμί · πρός σύ ποιέω ὁ πάσχα μετά ὁ μαθητής ἐγώ . καί αὐτός σύ δείκνυμι ἀνοίγω στόρνυμι . Τά δύο τηρέω · καί ὁ ἀπόστολος εφοδιάζω ἐρωτάω ὁ οἰκοδεσπότης , καί , ἵνα μή νομίζω ὅτι ἀγνοέω ὁ τόπος , λέγω αὐτός · ὑμῖν δείκνυμι ἀνοίγω μέγας στόρνυμι . εἰμί προλέγω ὁ τόπος , διά τίς λέγω ὁ μαθητής · ἐρωτάω περί ὁ τόπος ; πρίν ἐρωτάω μανθάνω ; Ναίς φημί καί ἐγώ πρέπω προλέγω ὡς θεός καί σύ ἐρωτάω ὡς ἄνθρωπος . οὐδαμοῦ δέ Χριστός παραδίδωμι ὁ μυστήριον ἐν ταπεινός τόπος , ἀλλά ἐν ὁ ὀρεινός ἢ ἐν ὑπερῷον . οὐδείς γάρ κατώγεον ἐπί Χριστός . Ζεύς οὗτος ὅτε καί ὁ ἐπιφοίτησις δέχομαι ὁ ἅγιος πνεῦμα ὁ ἀπόστολος ἐν ὑπερῷον ἥδω συνάγω . τότε φημί ἀποστέλλω δύο ὁ μαθητής ἑτοιμάζω ὁ πάσχα . τίνω δέ ἥδω οὗτος ; Πέτρος καί Ἰωάννης . Ζεύς τίς παρά ὁ δώδεκα Πέτρος καί Ἰωάννης ἀποστέλλω ; Πέτρος εἰμί ὁ ὁμολογέω ὅτι σύ εἰμί ὁ Χριστός ὁ γιός ὁ θεός ὁ ζάω . Ἰωάννης δέ μέλλω κηρύσσω ὁ ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος καί ὁ λόγος εἰμί πρός ὁ θεός , καί θεός εἰμί ὁ λόγος . ἀποστέλλω ὁ θεμέλιος ὁ πίστη καί ὁ υἱός ὁ βροντή , ἵνα ἐν μέν ὁ θεμέλιος πήγνυμι ὁ ὁ εὐσέβεια μυστήριον , ἐν δέ ὁ υἱός ὁ βροντή ἀστράπτω ὁ ὁ δικαιοσύνη ἔνταλμα . πάλιν διά τίς Πέτρος καί Ἰωάννης ἀποστέλλω ; ἵνα δείκνυμι ὅτι καί ὁ σεμνογαμία καί ὁ παρθενία ἁπλόω ὁ δῶρον , καί γίγνομαι κοινωνός ὁ πάσχα καί ὁ ἐν σεμνογαμία καί ὁ ἐν παρθενίας καλός ζάω . ἀποστέλλω παρθενίας καί σεμνογαμία ἑτοιμάζω αὐτός ὁ πάσχα · ὥσπερ ἐν ὁ ὄρος Μωϋσῆς καί Ἠλίας παρίστημι , ὁ μέν ἀπό σεμνογαμία , ὁ δέ ἀπό παρθενία λάμπω , ἵνα φαίνω σεμνογαμία καί παρθενία παρίστημι ὁ Χριστός · Ἐπιθυμία γάρ ἐπιθυμέω μετά σύ ὁ πάσχα οὗτος ἐσθίω . οὐ ἀναγκάζω βιάζω · οὐ ἀκούσιος ὁ πάθος , ἀλλά ἑκούσιος ὁ γνώμη . εἰμί ὁ δεσπότης εὐεργέτης λέγω · Ἐπιθυμία ἐπιθυμέω , τίς λέγω ἐγώ ; προλαμβάνω γάρ ὁ φωνή ἐγώ , δεσπότης , ἡμέτερος προλαμβάνω ἁμάρτημα καί προλάμπω ὁ εὐεργεσία . ἐγώ ὀφείλω λέγω · ἐπιθυμέω ὁράω ὁ πάσχα καί σύ προλαμβάνω ; Πηγή ἐπιθυμέω ποτέ ὁ διψάω ἢ ὁ διψάω ὁ πηγή ; τράπεζα ἐπιθυμέω ὁ πεινάω ἢ ὁ πεινάω ὁ τράπεζα ; ἡμῖν πρέπω λέγω ὅς τρόπος ἐπιποθέω ὁ ἔλαφος ἐπί ὁ πηγή ὁ ὕδωρ , οὕτως ἐπιποθέω ψ Ψυχή ἐγώ πρός σύ , ὁ θεός . ἀλλά ἐπεί πρόκειμαι ὁ σωτήρ μυσταγωγία , αὐτός ὁ πάθος ὁ ἔνδοξος , αὐτός ὁ πάθος ὁ παράδοσις , δέω ὁ λόγος παραχωρέω ὁ καιρός , ἵνα καί διψάω ἀπολαύω καί ὁ πιστός στηρίζω καί ὁ μέλλω φωτίζω ὁ ἀρραβών δέχομαι καί φυλάσσω ὁ πιστός . μή πρόφασις ὁ δώρο λύω ὁ νηστεία ὁ δρόμος . ὥσπερ ὁ ὁ ὁδός διανύω ὁ μακρός καί διά ὁ ὁ σῶμα θεραπεία ἀναπαύω , εἴτε ἐν δοχεῖον , εἴτε ἐν ἄλλος τόπος , οὐ παύω ὁ ὁδός , ἀλλά ἀναπαύω μέν ἐπί ὁ θάλπω ὁ σῶμα , ὁ δέ σκοπός ὁ ὁδοιπορία οὐ ἀφίστημι , οὕτως καί ἐγώ δίδωμι ὁ ἀπόλαυσις ὁ ἀγαθός αὐτός ὁ σωτήρ , οὐ ἵνα τρυφάω , ἀλλά ἵνα ὁ σάρκα καί ὁ ψυχή θεραπεύω . Μή τοίνυν πρόφασις ὁ μυστήριον εἰσάγω ὁ ἀλλότριος . μὴ , ἐπεί μεταλαμβάνω , νομίζω ἀδελφή χάρις ἔρχομαι ὁ κραιπάλη . Ταΰς δέ φυλάσσω μή ὁ πιστός μόνος , ἀλλά καί ὁ κατηχέω . πρό ὁ δωρεά δείκνυμι ὁ ἀξίωμα ὁ δώρο . Τῖς χρεῖος λόγος ; Τά συνείδησις σύ ἐξετάζω . Πόα παρρησία προσέρχομαι ὁ κλέπτω ὁ νηστεία ; ἀληθῶς προσέρχομαι αὔριον καί μηδείς σύ κατηγορέω ἢ συνείδησις σύ κατηγορέω . εἶδον οὖν τις ποτέ μετά ἑαυτοῦ κατήγορος φέρω ; μᾶλλος ἔχω συνήγορος ὁ συνείδησις . ὁ σήμερον ἡμέρα , τουτέστι ὁ ἅγιος οὗτος μυσταγωγία , οὐ ἐθέλω ὁ νηστεία ὁ δρόμος , οὐδέ ὁ ἐν ὁ ἅγιος πάσχα μυσταγωγία . ἀλλά ἐπεί εἰμί μέν ἐν αὐτός ὁ πάθος ὁ παράδοσις , ἐν ἐκεῖνος δέ ὁ ἀνάστασις ὁ ἀπόδειξις , γίγνομαι κοινωνός καί ὁ ἀνάστασις μέτοχος . σήμερον κοινωνέω ὁ πάθος , τότε ὁ ἀνάστασις . σήμερον κοινωνέω μή εἰς σπατάλη ἐκδίδωμι ἑαυτοῦ , ἀλλά εἰς δάκρυον . μετά γάρ ὁ ἀνάστασις οὐ εἰμί λύπη . ἀκμή ἐν πάθος ὁ δεσπότης καί σύ τρυφάω ; οὐ οἶδα πῶς πολύς πολλάκις καί ὁ μέγας μέμψις ὑφίστημι ἐπί βασιλικός πένθος τρυφάω , καί τιμωρία ὑπέχω ; σύ δέ βλέπω ὁ δεσποτικός πάθος ἔτι ἐπί σταυρός λάμπω , οὐδέπω ὁ ἀνάστασις φέρω ὁ λόγος , προλαμβάνω ὁ ἀνάστασις ὁ εὐφροσύνη , σπατάλη ἑαυτοῦ ἐκδίδωμι ; Ταΰς λέγω , οὐ ὅτι δέω πενθέω αὐτός ὁ σωτήρ , ὡς ἄξιος πένθος ὑφίστημι , ἀλλά ὅτι χράω ἐγώ ὁ οἰκεῖος εὐγνωμοσύνη ἐπιδείκνυμι , ἵνα κοινωνέω αὐτός ὁ πάθος , κοινωνός γίγνομαι ὁ ἀνάστασις · ὅτι αὐτός πρέπω ὁ κύριος ὁ δόξα , ὁ τιμή , καί ὁ προσκύνησις , ἅμα ὁ πατήρ καί ὁ πανάγιος καί ζωοποιός πνεῦμα , νῦν καί ἀεί καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .