severian-of-gabala.in-proditionem-servatoris 3
Ἀλλ’ εἰς τὸ προκείμενον ἐπανέλθωμεν . Ἐὰν μὴ νίψω σου τοὺς πόδας , οὐκ ἔχεις μέρος μετ’ ἐμοῦ . Ἐν τούτῳ ὀφείλομεν εἰδέναι ὅτι μέρος τῶν πιστῶν ὁ θεός ἐστι καὶ μέρος τοῦ θεοῦ οἱ πιστοί . Οἷον · ὅλος ὁ κόσμος τοῦ θεοῦ ἐστι · οἶδε δὲ τοὺς πιστοὺς ὁ θεός . Ὅλος ὁ κόσμος φησὶν ἐκτίσθη ὑπ’ ἐμοῦ , ἀλλ’ οὐδέν μοι διαφέρει ἢ τὸ τῶν πιστῶν μέρος . Διὰ τοῦτο οἱ μὲν πιστοὶ ἐβόων , ὡς ὁ Δαυίδ · Μερίς μου ὁ κύριος ἐν γῃ ζώντων καὶ πάλιν · Κύριος μερὶς τῆς κληρονομίας μου . Ἡ δὲ Μαρία καθημένη πρὸς τοῖς ποσὶ τοῦ δεσπότου ἤκουσε διδασκαλίας καὶ λέγει ὁ σωτήρ · Μαρία δὲ τὴν ἀγαθὴν μερίδα ἐξελέξατο , ἥτις οὐκ ἀφαιρεθήσεται ἀπ’ αὐτῆς . Ὁρᾷς ὅτι τῶν πιστῶν ἡ μερὶς ὁ θεός ἐστι ; Λοιπὸν δεῖξαι ἀναγκαῖον ποῦ ἡ μερὶς τοῦ θεοῦ οἱ πιστοί . Ὅτε διεμέριζεν ἔθνη ὁ ὕψιστος , διέσπειρεν υἱοὺς Ἀδάμ , ἔστησεν ὅρια ἐθνῶν κατὰ ἀριθμὸν ἀγγέλων θεοῦ καὶ ἐγεννήθη μερὶς κυρίου λαὸς αὐτοῦ Ἰακώβ . Ἐπειδὴ ὅλος ὁ κόσμος ἦν αὐτοῦ , μόνος δὲ λαὸς αὐτοῦ ἤκουσεν Ἰακώβ . Καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ ἐκάλεσε κύριος τὴν δίκην ἐν πυρὶ καὶ κατέφαγε τὴν ἄβυσσον τὴν πολλὴν καὶ κατέφαγε τὴν μερίδα κυρίου · τὸν λαὸν λέγει . Καὶ εἶπόν φησι · κόπασον , κύριε , ἀπὸ τοῦ Ἰακώβ , ὅτι ὀλιγοστός ἐστιν , ἀντὶ τοῦ μὴ ἀναλώσῃς ἡμᾶς . Ταῦτα μὲν εἴρηται διὰ τὸ λέγειν τὸν σωτῆρα · Ἐὰν μὴ νίψω σε , οὐκ ἔχεις μέρος μετ’ ἐμοῦ . Μερὶς οὖν τῶν πιστῶν ὁ θεὸς καὶ μερὶς τοῦ θεοῦ οἱ πιστοί . Λέγει ὁ Πέτρος · Κύριε , μὴ μόνον τοὺς πόδας μου νίψεις , ἀλλὰ καὶ τὰς χεῖρας καὶ τὴν κεφαλήν . Ἐνόμισεν ὁ Πέτρος ὅτι ἡ ἀπόνιψις ἐκείνη ἁμαρτιῶν ἦν ἄφεσις καὶ ἤθελε δι’ ὅλου τοῦ σώματος λαβεῖν ἄφεσιν . Ἡ δὲ οὐχ ἁμαρτιῶν ἄφεσις ἦν , ἀλλ’ εὐλαβείας ὑπόθεσις . Εἶτα λέγει ὁ σωτήρ · Ὁ λελουμένος οὐ χρείαν ἔχει , εἰ μὴ μόνον τοὺς πόδας νίψασθαι · ἤδη ὑμεῖς καθαροί ἐστε διὰ τὸν λόγον , ὃν λελάληκα ὑμῖν . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ταύτην ἔχει τὴν ἕξιν . Ὅτε δὲ ἀπένιψε τοὺς πόδας καὶ ἐξέμαξε , λαβὼν τὰ ἱμάτια ἀνέπεσεν . Ἐτήρησε τοῦ δούλου τὴν μορφὴν καὶ λοιπὸν ἀνακλίνεται ὡς δεσπότης καὶ λέγει μετ’ αὐθεντίας · Οὐκ οἴδατε τί πεποίηκα ὑμῖν ; ἀντὶ τοῦ οὐκ ἐνοήσατε . Οὐχ ὑμεῖς λέγετε · Ὁ κύριος καὶ ὁ διδάσκαλος ; Καὶ καλῶς λέγετε . Εἰμὶ γάρ . Ὧδε γυμνοῖ τὴν αὐθεντίαν . Ἐξέβαλε τὴν τοῦ δούλου μορφὴν καὶ εἰσάγει τὴν τοῦ θεοῦ . Οὐχ ὑμεῖς λέγετε · Ὁ κύριος καὶ ὁ διδάσκαλος ; Εἰ οὖν ἐγὼ ὁ κύριος καὶ ὁ διδάσκαλος ἔνιψα ὑμῶν τοὺς πόδας , πόσῳ μᾶλλον ὀφείλετε ἀλλήλων νίπτειν τοὺς πόδας ; ὑπόδειγμα γὰρ δέδωκα ὑμῖν – Ὁρῶ ὅτι εὐλαβείας ἦν ὑπόθεσις . – , ἵν’ ὡς ἐποίησα ὑμῖν φησιν οὕτω καὶ ὑμεῖς ἀλλήλοις ποιῆτε .
Lemmas: ἀλλά εἰς ὁ πρόκειμαι ἐπανέρχομαι . ἐάν μή νίζω σύ ὁ πόδι , οὐ ἔχω μέρος μετά ἐγώ . ἐν οὗτος ὀφείλω οἶδα ὅτι μέρος ὁ πιστός ὁ θεός εἰμί καί μέρος ὁ θεός ὁ πιστός . οἷος · ὅλος ὁ κόσμος ὁ θεός εἰμί · οἶδα δέ ὁ πιστός ὁ θεός . ὅλος ὁ κόσμος φημί κτίζω ὑπό ἐγώ , ἀλλά οὐδείς ἐγώ διαφέρω ἢ ὁ ὁ πιστός μέρος . Ζεύς οὗτος ὁ μέν πιστός βοάω , ὡς ὁ Δαυίδ · Μερίς ἐγώ ὁ κύριος ἐν γα ζάω καί πάλιν · κύριος μερίς ὁ κληρονομία ἐγώ . ὁ δέ Μαρία κάθημαι πρός ὁ πούς ὁ δεσπότης ἀκούω διδασκαλία καί λέγω ὁ σωτήρ · Μαρία δέ ὁ ἀγαθός μερίς ἐκλέγω , ὅστις οὐ ἀφαιρέω ἀπό αὐτηες͂ς . Όρας ὅτι ὁ πιστός ὁ μερίς ὁ θεός εἰμί ; λοιπός δείκνυμι ἀναγκαῖος ποῦ ὁ μερίς ὁ θεός ὁ πιστός . Ὅτε διαμερίζω ἔθνος ὁ ὕψιστος , διασπείρω υἱός Ἀδάμ , ἵστημι ὅριον ἔθνος κατά ἀριθμός ἄγγελος θεός καί γεννάω μερίς κύριος λαός αὐτός Ἰακώβ . Ἐπειδή ὅλος ὁ κόσμος εἰμί αὐτός , μόνος δέ λαός αὐτός ἀκούω Ἰακώβ . καί ὁράω καί ἰδού καλέω κύριος ὁ δίκη ἐν πῦρ καί κατεσθίω ὁ ἄβυσσος ὁ πολύς καί κατεσθίω ὁ μερίς κύριος · ὁ λαός λέγω . καί λέγω φημί · κοπάζω , κύριος , ἀπό τίς Ἰακώβ , ὅτι ὀλιγοστός εἰμί , ἀντί ὁ μή ἀναλίσκω ἐγώ . Ταΰς μέν λέγω διά ὁ λέγω ὁ σωτήρ · ἐάν μή νίζω σύ , οὐ ἔχω μέρος μετά ἐγώ . Μερίς οὖν ὁ πιστός ὁ θεός καί μερίς ὁ θεός ὁ πιστός . λέγος ὁ Πέτρος · κύριος , μή μόνος ὁ πόδι ἐγώ νίζω , ἀλλά καί ὁ χείρ καί ὁ κεφαλή . νομίζω ὁ Πέτρος ὅτι ὁ ἀπόνιψις ἐκεῖνος ἁμαρτία εἰμί ἄφεσις καί ἐθέλω διά ὅλος ὁ σῶμα λαμβάνω ἄφεσις . ὁ δέ οὐ ἁμαρτία ἄφεσις εἰμί , ἀλλά εὐλάβεια ὑπόθεσις . εἶτα λέγω ὁ σωτήρ · ὁ λούω οὐ χρεία ἔχω , εἰμί μή μόνος ὁ πόδι νίζω · ἤδη σύ καθαρός εἰμί διά ὁ λόγος , ὅς λαλέω σύ . ἀλλά οὗτος μέν οὗτος ἔχω ὁ ἕξις . ὅτε δέ ἀπονίζω ὁ πόδι καί ἐκμάσσω , λαμβάνω ὁ ἱμάτιον ἀναπίπτω . τηρέω ὁ δοῦλος ὁ μορφή καί λοιπός ἀνακλίνω ὡς δεσπότης καί λέγω μετά αὐθεντία · οὐ οἶδα τίς ποιέω σύ ; ἀντί ὁ οὐ νοέω . οὐχ σύ λέγω · ὁ κύριος καί ὁ διδάσκαλος ; καί καλός λέγω . εἰμί γάρ . ὧδε γυμνόω ὁ αὐθεντία . ἐκβάλλω ὁ ὁ δοῦλος μορφή καί εἰσάγω ὁ ὁ θεός . οὐχ σύ λέγω · ὁ κύριος καί ὁ διδάσκαλος ; εἰμί οὖν ἐγώ ὁ κύριος καί ὁ διδάσκαλος νίζω σύ ὁ πόδι , πόσος μᾶλλον ὀφείλω ἀλλήλων νίζω ὁ πόδι ; ὑπόδειγμα γάρ δίδωμι σύ – ὁράω ὅτι εὐλάβεια εἰμί ὑπόθεσις . – , ἵνα ὡς ποιέω σύ φημί οὕτως καί σύ ἀλλήλων ποιέω .