severian-of-gabala.in-pretiosam-et-vivificam-crucem 4
Καὶ εἰκότως πρὸς τὸν ἐρωτήσαντα σχήματι ἀποκρίνεται τῇ ἀληθείᾳ . Εἴπατε Ἰωάννῃ ἃ βλέπετε καὶ ἀκούετε · Τυφλοὶ ἀναβλέπουσι , χωλοὶ περιπατοῦσι , νεκροὶ ἐγείρονται , πτωχοὶ εὐαγγελίζονται . Ποῦ εὐαγγελίζονται πτωχοί ; Πνεῦμα κυρίου ἐπ’ ἐμὲ , οὗ εἵνεκεν ἔχρισέ με , εὐαγγελίσασθαι πτωχοῖς ἀπέσταλκέ με . Οὐκ ἀμφιβολίας τοίνυν ἡ ἐρώτησις , ἀλλὰ βεβαιοῦντος τοὺς μαθητὰς καὶ διεσχισμένην ἔχοντας τὴν καρδίαν μὴ μερίζεσθαι περὶ τὸν εὐεργέτην , ἀλλ’ εἰδέναι τὸν ἐλθόντα , καὶ ὅτι ἦλθεν . Ἀλλὰ ζητεῖς τίς ὁ ἐλθών ; ζητεῖς πόθεν ἦλθεν ; ἐρωτήσωμεν . Ὁ θεὸς ἐκ Θαιμὰν ἥξει . Τί ἐστι Θαιμάν ; Κατὰ τὴν τῶν Σύρων γλῶσσαν καὶ Ἑβραΐδα ἡ μεσημβρία λέγεται . Ὁ θεὸς ἐκ Θαιμὰν ἥξει καὶ ὁ ἅγιος ἐξ ὄρους κατασκίου δάσεος . Ποίου ὄρους κατασκίου ; Ὄρος καλεῖ τὴν Σιὼν κατάσκιον , ἐπειδὴ τῇ θείᾳ δυνάμει ἐπεσκιάζετο . Καὶ τὸ θαυμαστόν , παρακαλῶ . Ἐντεῦθεν γὰρ ἀνακύπτει μέγα ζήτημα μεγάλης δεόμενον λύσεως . Ὁ μακάριος Ἀμβακοὺμ ἑρμηνεύων τὸν ἐλθόντα καὶ τίς ὁ ἐρχόμενος καὶ ὅτι θεός ἐστι καὶ θεὸς οὐ πάλαι γνωριζόμενος , ἀλλ’ ὢν μὲν πρὸ αἰώνων , ἐπὶ τέλει δὲ φανερούμενος τῶν αἰώνων , ἐξεπλάγη ὁ προφήτης · Ἐδέξατο πνεύματος ἁγίου ἐνέργειαν . Καὶ ἐπειδὴ προσεκύνει τὸν θεὸν νομίζων τὸν ὑπὸ Μωϋσέως κηρυττόμενον εἶναι θεὸν καὶ οὐκ εἶναι τὸν ἐκ θεοῦ θεόν – Ἁπλῆ γὰρ ἐδόθη πίστις ἐν ἀρχῇ · Ἄκουε Ἰσραήλ , κύριος ὁ θεός σου , κύριος εἷς ἐστι . – τῇ λέξει μετρήσαντες οἱ προφῆται τὸ ῥῆμα , οὕτω διέκειντο ὡς θεὸν προσκυνοῦντες , οὐ μὴν ὁμολογοῦντες ἕτερον θεὸν υἱὸν θεοῦ . Τί οὖν γνωρίζεται τῷ προφήτῃ ; Ὅτι τοῦ προσκυνουμένου θεοῦ ἐστι θεὸς λόγος καὶ μέλλει φανεροῦσθαι τῇ οἰκουμένῃ καὶ ἐπιφαίνεσθαι τῷ κόσμῳ , οὐκ ἐν τῷ παρεῖναι γινόμενος , ἀλλ’ ὑπάρχων μὲν πρὸ τῶν αἰώνων , ἐν δὲ τῇ παρουσίᾳ γνωριζόμενος . Τί οὖν φησιν ὁ προφήτης ; Ἐπειδὴ ἤκουσε καὶ ἐξενίσθη , ὅτι θεὸς γνωρίζεται ἐκ θεοῦ , νέον κήρυγμα , νέος λόγος , νέος τῇ εὑρέσει , οὐ τῇ φύσει – Οὐκ ἔστι γὰρ ἐν σοὶ θεὸς πρόσφατος , οὐδὲ προσκυνήσεις θεῷ ἀλλοτρίῳ . – φόβου πληρωθεὶς τὴν καρδίαν , ἄρχεται διὰ τῆς ἁγίας ᾠδῆς μελῳδεῖν τὴν θείαν παρουσίαν . Κύριε , εἰσακήκοα τὴν ἀκοήν σου καὶ ἐφοβήθην . Εἰσακήκοας τὴν ἀκοήν μου ; Πρὸ γὰρ τούτου οὐκ ἀκήκοας ; Οὐκ ἐγώ εἰμι ὁ λαλήσας ἐν τῷ ὄρει Σινᾶ ; Οὐ διὰ Μωϋσέως ἐλάλησα ; Οὐ διὰ τῶν προφητῶν ἐκήρυξα τῶν πρὸ σοῦ ; Οὐ Δαυὶδ ἐκήρυξεν ; Ὁ γὰρ Ἀμβακοὺμ μετὰ πολλὰς γενεὰς τοῦ Δαυίδ . Μετὰ γὰρ δεκατέσσαρας γενεὰς οὗτός ἐστιν ὁ ἐν Βαβυλῶνι παρελθών . Ἀπὸ γὰρ Δαυὶδ ἕως της μετοικεσίας Βαβυλῶνος γενεαὶ δεκατέσσαρες Εἰ τοίνυν ὁ προφήτης Ἀμβακοὺμ κατὰ τὸν χρόνον ἦν τῆς αἰχμαλωσίας Βαβυλῶνος , καὶ Μωϋσῆς καὶ Σαμουὴλ καὶ Ἡσαΐας καὶ Ἱερεμίας καὶ Ἠλίας καὶ Ἐλισσαῖος καὶ οἱ ἀκρότατοι τῶν προφητῶν πανταχοῦ τὸν θεὸν ἐκήρυξαν . Κύριε ὁ θεὸς Ἀβραάμ , κύριε ὁ θεὸς Ἰσαάκ , κύριε ὁ θεὸς Ἰακώβ , ἐπάκουσον σήμερον ἐν πυρί . Ἕκαστος τῶν προφητῶν θεὸν ἐκήρυττον καὶ ἀκοῇ διεδίδοτο . Σὺ προφῆτα , ὁ μετὰ πολλοὺς γενόμενος προφήτας , διὰ τί πάλαι τετριμμένον τῇ συνηθείᾳ , τὸ ἤδη κατεχόμενον τῇ συνειδήσει , τὸ ἤδη κατεχόμενον τῇ γνώμῃ , τὸ ἤδη προλάμπον τῇ συνειδήσει τῶν πιστῶν , διὰ τί ὡς ξένον ἑρμηνεύεις καὶ μετὰ τρόμου λέγεις · Κύριε , εἰσακήκοα τὴν ἀκοήν σου καὶ ἐφοβήθην . Πόθεν ἀκήκοας ἢ τίς σοι ἀπήγγειλεν , ὦ προφῆτα ; Οὐ καλῶς ἐξενίσθης , οὐδὲ καλῶς ἐφοβήθης . Ὁ γὰρ κηρυττόμενος οὐ φόβον ἔχει , ἀλλ’ ἀληθείας χαρὰν ἀπεργάζεται , εὐφροσύνης πληροῖ . Ἀλλ’ ἐγώ , φησίν , οἶδα τί ἤκουσα . Πόθεν ἤκουσας ; Παρὰ τοῦ λαλοῦντος ἐν ἐμοὶ θεοῦ . Θεὸς γὰρ προφήταις οὐκ ἔξωθεν λαλεῖ , ἀλλ’ ἔσωθεν ἀκούεται ἤχῳ προφήτου καὶ ἔνδοθεν ἠχεῖται ; Πόθεν τοῦτο ; Αὐτὸς μαρτυρεῖ ὁ Ἀμβακούμ · Ἐπὶ τῆς φυλακῆς μου στήσομαι καὶ ἀκούσομαι τί λαλήσει ἐμοὶ κύριος ὁ θεός . Παρακαλῶ δέ , ὅτι ἐνέπεσον εἰς τὴν ὑπόθεσιν ταύτην , εὐγνωμόνως ὑμᾶς ἀκοῦσαι καὶ μακροθύμως , ἵνα μὴ παρέλθῃ τὸ νόημα ἁπλῶς , γυμνούμενον τῆς οἰκείας θεωρίας . Ἀναγκαῖον γὰρ ζητῆσαι ἀπὸ ποίας ἀφορμῆς εἰς ἀνάγκην κατέστη ὁ τοῦ θεοῦ λόγος . Ἑρμηνευέτω ὁ προφήτης τὸν σωτῆρα ἢ ποίᾳ ὑποθέσει . Οὐ γὰρ λαλεῖ ὁ θεὸς ἀργῶς μὴ ὑποκειμένου πράγματος . Καὶ ἀπαιτοῦντος θεοῦ τὴν διδασκαλίαν ὁ προφήτης Ἀμβακούμ , οὐδὲν ἔχων περὶ τὸ προκείμενον , οὔτε ἵνα τέως τὸν σωτῆρα θεολογήσῃ , ἀλλὰ περὶ τῆς ἀνωμαλίας τῶν πραγμάτων ἐντυγχάνων τῷ θεῷ καὶ δεικνὺς ὅτι ἀνωμαλίας ὁ βίος γέμει καὶ ἀδικία δυναστεύει καὶ πλεονεξία τυραννεῖ , ἐντυγχάνει τῷ θεῷ . Κύριε , ἵνα τί μοι ἔδειξας κόπους καὶ πόνους , ἐπιβλέπειν ἐπὶ ταλαιπωρίαις ἀνθρώπων ; Ὡσεί τις λέγει · Διὰ τί ἐγενήθην ; Ἵνα μάρτυς γένωμαι τῶν κακῶν τοῦ κόσμου ; Τί γὰρ εἶδες κακόν , ὦ προφῆτα ; Ἐνώπιόν μου γέγονε κρίσις , ἀντὶ τοῦ οὐκ ᾐδέσθησαν οὐδὲ προφήτου ὀφθαλμούς . Λέγει πρὸ αὐτὸν ὁ θεός · Θαυμάζεις ὅτι σε οὐκ ἐρυθριῶσιν ; Ἐνώπιον ἐμοῦ λαμβάνουσι καὶ οὐκ ἀδικοῦνται . Ἐνώπιόν μου γέγονε κρίσις καὶ ὁ κριτὴς λαμβάνει . Ὁ ἄρχων αἰτεῖ καὶ ὁ κριτὴς λόγους εἰρηνικοὺς ἐλάλησε , καταθύμιον τῆς ψυχῆς αὐτοῦ , οὐ κατὰ τὴν βούλησιν τοῦ νόμου , ἀλλ’ εἰς τὸ θέλημα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ . Διὰ τοῦτο ἐξέρχεται τὸ κρίμα διεστραμμένον . Εἶτα λέγει τῷ θεῷ · Προνοητὰ τοῦ κόσμου , ὁ πάντων φειδόμενος , παρασιωπᾷς ἐν τῷ καταπίνεσθαι τὸν δίκαιον ὑπὸ τοῦ ἀσεβοῦς καὶ ποιεῖς τοὺς ἀνθρώπους ὡς τοὺς ἰχθύας τῆς θαλάσσης ἀλλήλους κατεσθίοντας , οἷς οὐκ ἔστιν ἡγούμενος ; Ὡς ταῦτα ἐνέτυχε καὶ ταῦτα ἔδειξεν , ὡς προφήτης ἄρχεται λέγειν μετὰ τὸ πληρῶσαι τὸν λόγον , Ἐπὶ τῆς φυλακῆς μου στήσομαι καὶ ἀκούσομαι τί λαλήσει ἐν ἐμοὶ κύριος καὶ τί ἀποκριθήσομαι πρὸς τὸν ἔλεγχόν μου . Ἰδοὺ ποίαν λύσιν τοῖς ζητήμασι δίδωσιν . Ἐρωτήσας περὶ τῆς ἀνωμαλίας τῶν πραγμάτων , διὰ τί παρορᾷ ταῦτα γινόμενα ; Ἐπὶ τῆς φυλακῆς μου φησί στήσομαι . Τί ἐστι φυλακή ; Φυλακὴν λέγει ὁ δίκαιος τὸ μὴ προπετῶς λαλεῖν . Ὅταν τις , ἀδελφέ , ἀπορῇ τῶν πραγμάτων τῶν ἐν τῷ βίῳ τὸν τρόπον , οὐκ ὀφείλει προπετῶς ἀποκρίνεσθαι . Οὐ προνοεῖ ὁ θεὸς τοῦ κόσμου ; οὐ διαφέρεται τῶν γινομένων ; κατέλιπε τὴν οἰκουμένην ; οὐκ ἐφορᾷ τὴν γῆν ; Τὸν λαόν σου , κύριε , ἐταπείνωσαν καὶ τὴν κληρονομίαν σου ἐκάκωσαν · χήραν καὶ ὀρφανὸν ἀπέκτειναν καὶ προσήλυτον ἐφόνευσαν · καὶ εἶπαν · Οὐκ ὄψεται κύριος , οὐδὲ συνήσει ὁ θεὸς τοῦ Ἰακώβ . Κατεψηφίσαντό σου ἀπρονοησίαν · Εἶπεν ἄφρων ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ οὐκ ἔστι θεός , οὐδὲ προνοεῖ ὁ θεός . Ἐγὼ δὲ ὁ προφήτης , εἰ καὶ δυσχεραίνω ἐπὶ τῇ ἀνωμαλίᾳ , ἀλλ’ οὐ προπετεύομαι . Ἐπὶ τῆς φυλακῆς μου στήσομαι , ἀντὶ τοῦ Φυλακῆς τῆς ἐμῆς οὐκ ἀφίσταμαι . Ποίας ; Τὸ μὴ προπετῶς φθέγγεσθαι , μηδὲ ἀποφαίνεσθαι ἀπὸ ἀνθρωπίνων λογισμῶν πράγματα , ἀλλὰ ἀναμεῖναι θεοῦ διδασκαλίαν . Ἐπὶ τῆς φυλακῆς μου στήσομαι . Φυλακὴν λέγει τὸ μηδὲν λαλῆσαι προπετῶς . Θοῦ , κύριε , φυλακὴν τῷ σώματί μου καὶ ἐπὶ τῆς φυλακῆς μου στήσομαι καὶ ἀκούσομαι τί λαλήσει ἐν ἐμοὶ κύριος ὁ θεὸς καὶ τί ἀποκριθήσομαι πρὸς τὸν ἔλεγχόν μου . Οὐκ εἶπε Τί ἀποκριθῇ ὁ θεός , ἀλλὰ Τί ἀποκριθῶ ἐγώ . Διὰ γὰρ τοῦ αὐτοῦ προφήτου καὶ τὰ ἐγκλήματα καὶ ἡ λύσις τῶν ἐγκλημάτων . Καὶ εἶπε κύριος πρός με , ἔσωθεν λαλῶν , οὐκ ἔξωθεν φθεγγόμενος · Καθίσας γράψον ἐπὶ πυκτίου εἰς βιβλίον σαφῶς , ἵνα σαφῶς τρέχῃ ὁ ἀναγινώσκων , ἀντὶ τοῦ Εὔδηλα γράμματα , τρανά , φανερά , ἵνα μὴ ἡ δυσκολία τῆς ἀναγνώσεως ἐμποδίσῃ τὴν γνῶσιν , ἵνα σαφῶς τρέχῃ ὁ ἀναγινώσκων . Τί οὖν γράψω ; Ὅτι ὁ ἐρχόμενος ἥξει καὶ οὐ χρονιεῖ . Ἐπειδὴ κριτὴν ζητεῖς δίκαιον ἐρευνῶντα τὰ ὑπὸ τῆς δυναστείας κρυπτόμενα , ζητοῦντα τὰ ἁμαρτήματα · ἐπειδὴ κριτὴν ζητεῖς ἐρευνῶντα τὰ γινόμενα , εὐθέως ἀπαιτοῦντα πάντα τὰ παρανόμως κατασκευαζόμενα , ἥξει ὁ κριτής . Ὅτι ὁ ἐρχόμενος ἥξει καὶ οὐ χρονιεῖ . Καὶ οὐ λέγει Ἰδοὺ ἤξω , ἀλλ’ Ἰδοὺ ἥξει . Ἐγώ σε κριτὴν ζητῶ . Τίς ἔσται ἄλλος παρὰ σὲ ἐρχόμενος καὶ κρίνων ; Εἰ δὲ ὁ ἐρχόμενος ἥξει καὶ οὐ χρονιεῖ . Ὁ δὲ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται , μὴ τῇ ὄψει κρίνων , ἀλλὰ τῇ πίστει ταμιευόμενος τὴν ἀλήθειαν . Ὅτι ὁ ἐρχόμενος ἥξει . Ποῖος ἐρχόμενος ; Σὺ εἶ ὁ ἐρχόμενος ἢ ἕτερον προσδοκῶμεν ; Ὅτι ὁ ἐρχόμενος ἥξει . Μηδὲν ἄλλο γράψῃς . Λύσις πάντων τῶν ζητημάτων Χριστοῦ παρουσία . Ὁ ἐρχόμενος ἥξει . Ὅπου Χριστὸς λύεται ζήτημα · ὅπου Χριστὸς λύεται φόβος καὶ δειλία . Ἐδειλίασάν ποτε ἐν τῇ θαλάσσῃ οἱ μαθηταὶ καί φησι · Θαρσεῖτε , ἐγώ εἰμι . Μὴ φοβεῖσθε . Χριστοῦ παρουσία , λύσις πάντων τῶν κακῶν . Ὁ ἐρχόμενος ἥξει καὶ οὐ χρονιεῖ . Ὁ δὲ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται . Ἐὰν πιστεύῃς ὅτι ἔρχεται ὁ δίκαιος κριτὴς ἀποδοῦναι ἑκάστῳ κατὰ τὴν πρᾶξιν αὐτοῦ καὶ μὴ ἀρνήσῃ πρὸς τὴν βραδύτητα τὴν φαινομένην ὁρῶν , ἀλλὰ ἀναμένῃς τὴν ἀλήθειαν τὴν ἀψευδῆ , ζήσῃ ἐκ πίστεως . Τοῦτον τὸν λόγον ὁ θεῖος ἀπόστολος εἰς τὸν σωτῆρα ἐκλαμβάνων . Οὐ γὰρ ἡμεῖς ταῦτα θεωροῦμεν , ἀλλὰ τοῖς ἁγίοις ἡμῶν πατράσι καὶ διδασκάλοις ἀκολουθοῦμεν , τοῖς οὕτω θεωρήσασι περὶ τοῦ σωτῆρος . Ἀδελφοὶ ἅγιοι , κλήσεως ἐπουρανίου μέτοχοι , φυλάξατε τὴν ἀρχὴν τῆς πίστεως . Ὅτι μικρὸν ὅσον ὁ ἐρχόμενος ἥξει καὶ οὐ χρονιεῖ . Ὁ δὲ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται . Ἐὰν ὑποστείλητε , οὐκ εὐδοκεῖ ἡ ψυχή μου . Ἡμεῖς δὲ , ἀδελφοί , οὐκ ἐσμὲν ὑποστολῆς τέκνα , ἀλλὰ πίστεως εἰς περιποίησιν ψυχῆς .
Lemmas: καί ἔοικα πρός ὁ ἐρωτάω σχῆμα ἀποκρίνω ὁ ἀλήθεια . εἶπον Ἰωάννης ὅς βλέπω καί ἀκούω · τυφλός ἀναβλέπω , χωλός περιπατέω , νεκρός ἐγείρω , πτωχός εὐαγγελίζομαι . ποῦ εὐαγγελίζομαι πτωχός ; πνεῦμα κύριος ἐπί ἐγώ , ὅς ἕνεκα χρίω ἐγώ , εὐαγγελίζομαι πτωχός ἀποστέλλω ἐγώ . οὐ ἀμφιβολία τοίνυν ὁ ἐρώτησις , ἀλλά βεβαιόω ὁ μαθητής καί διασχίζω ἔχω ὁ καρδία μή μερίζω περί ὁ εὐεργέτης , ἀλλά οἶδα ὁ ἔρχομαι , καί ὅτι ἔρχομαι . ἀλλά ζητέω τίς ὁ ἔρχομαι ; ζητέω πόθεν ἔρχομαι ; ἐρωτάω . ὁ θεός ἐκ Θαιμάν ἔσσομαι . Τι εἰμί Θαιμάν ; κατά ὁ ὁ Συρών γλῶσσα καί Ἑβραΐς ὁ μεσημβρία λέγω . ὁ θεός ἐκ Θαιμάν ἔσσομαι καί ὁ ἅγιος ἐκ ὄρος κατάσκιος δάσος . ποῖος ὄρος κατάσκιος ; Ὄρος καλέω ὁ Σιών κατάσκιος , ἐπεί ὁ θεῖος δύναμις ἐπισκιάζω . καί ὁ θαυμαστός , παρακαλέω . ἐντεῦθεν γάρ ἀνακύπτω μέγας ζήτημα μέγας δέω λύσις . ὁ μακάριος Ἀμβακούμ ἑρμηνεύω ὁ ἔρχομαι καί τίς ὁ ἔρχομαι καί ὅτι θεός εἰμί καί θεός οὐ πάλαι γνωρίζω , ἀλλά εἰμί μέν πρό αἰών , ἐπί τέλος δέ φανερόω ὁ αἰών , ἐκπλήσσω ὁ προφήτης · δέχομαι πνεῦμα ἅγιος ἐνέργεια . καί ἐπεί προσκυνέω ὁ θεός νομίζω ὁ ὑπό Μωϋσῆς κηρύσσω ἔρχομαι θεός καί οὐ ἔρχομαι ὁ ἐκ θεός θεός – ἁπλόος γάρ δίδωμι πίστις ἐν ἀρχή · Ἄκουος Ἰσραήλ , κύριος ὁ θεός σύ , κύριος εἷς εἰμί . – ὁ λέξις μετρέω ὁ προφήτης ὁ ῥῆμα , οὕτως διάκειμαι ὡς θεός προσκυνέω , οὐ μήν ὁμολογέω ἕτερος θεός υἱός θεός . τις οὖν γνωρίζω ὁ προφήτης ; ὅστις ὁ προσκυνέω θεός εἰμί θεός λόγος καί μέλλω φανερόω ὁ οἰκέω καί ἐπιφαίνω ὁ κόσμος , οὐ ἐν ὁ πάρειμι γίγνομαι , ἀλλά ὑπάρχω μέν πρό ὁ αἰών , ἐν δέ ὁ παρουσία γνωρίζω . τις οὖν φημί ὁ προφήτης ; Ἐπειδή ἀκούω καί ξενίζω , ὅτι θεός γνωρίζω ἐκ θεός , νέος κήρυγμα , νέος λόγος , νέος ὁ εὕρεσις , οὐ ὁ φύσις – οὐ εἰμί γάρ ἐν σύ θεός πρόσφατος , οὐδός προσκυνέω θεός ἀλλότριος . – φόβος πληρόω ὁ καρδία , ἄρχω διά ὁ ἅγιος ἀοιδή μελῳδέω ὁ θεῖος παρουσία . κύριος , εἰσακούω ὁ ἀκοή σύ καί φοβέω . εἰσακούω ὁ ἀκοή ἐγώ ; πρό γάρ οὗτος οὐ ἀκούω ; οὐ ἐγώ εἰμί ὁ λαλέω ἐν ὁ ὄρος Σινᾶ ; οὐ διά Μωϋσῆς λαλέω ; οὖον διά ὁ προφήτης κηρύσσω ὁ πρό σύ ; Οὐ Δαυίδ κηρύσσω ; ὁ γάρ Ἀμβακούμ μετά πολύς γενεά ὁ Δαυίδ . μετά γάρ δεκατέσσαρες γενεά οὗτος εἰμί ὁ ἐν Βαβυλών παρέρχομαι . Ἀπό γάρ Δαυίδ ἠώς ὁ μετοικεσία Βαβυλών γενεά δεκατέσσαρες εἰμί τοίνυν ὁ προφήτης Ἀμβακούμ κατά ὁ χρόνος εἰμί ὁ αἰχμαλωσία Βαβυλών , καί Μωϋσῆς καί Σαμουήλ καί Ἠσαΐας καί Ἱερεμίας καί Ἠλίας καί Ἐλισσαῖος καί ὁ ἄκρος ὁ προφήτης πανταχοῦ ὁ θεός κηρύσσω . κύριος ὁ θεός Ἀβραάμ , κύριος ὁ θεός Ἰσαάκ , κύριος ὁ θεός Ἰακώβ , ἐπακούω σήμερον ἐν πῦρ . ἕκαστος ὁ προφήτης θεός κηρύσσω καί ἀκοή διαδίδωμι . σύ προφήτης , ὁ μετά πολύς γίγνομαι προφήτης , διά τίς πάλαι τρίβω ὁ συνήθεια , ὁ ἤδη κατέχω ὁ συνείδησις , ὁ ἤδη κατέχω ὁ γνώμη , ὁ ἤδη προλάμπω ὁ συνείδησις ὁ πιστός , διά τίς ὡς ξένος ἑρμηνεύω καί μετά τρόμος λέγω · κύριος , εἰσακούω ὁ ἀκοή σύ καί φοβέω . πόθεν ἀκούω ἢ τίς σύ ἀπαγγέλλω , ὦ προφήτης ; οὐ καλός ξενίζω , οὐδέ καλός φοβέω . ὁ γάρ κηρύσσω οὐ φόβος ἔχω , ἀλλά ἀλήθεια χαρά ἀπεργάζομαι , εὐφροσύνη πληρόω . ἀλλά ἐγώ , φημί , οἶδα τίς ἀκούω . πόθεν ἀκούω ; παρά ὁ λαλέω ἐν ἐγώ θεός . θεός γάρ προφήτης οὐ ἔξωθεν λαλέω , ἀλλά ἔσωθεν ἀκούω ἦχος προφήτης καί ἔνδοθεν ἠχέω ; πόθεν οὗτος ; αὐτός μαρτυρέω ὁ Ἀμβακούμ · ἐπί ὁ φυλακή ἐγώ ἵστημι καί ἀκούω τίς λαλέω ἐγώ κύριος ὁ θεός . παρακαλέω δέ , ὅτι ἐμπίπτω εἰς ὁ ὑπόθεσις οὗτος , εὐγνώμων σύ ἀκούω καί μακρόθυμος , ἵνα μή παρέρχομαι ὁ νόημα ἁπλῶς , γυμνόω ὁ οἰκεῖος θεωρία . ἀναγκαῖος γάρ ζητέω ἀπό ποῖος ἀφορμή εἰς ἀνάγκη καθίστημι ὁ ὁ θεός λόγος . ἑρμηνεύω ὁ προφήτης ὁ σωτήρ ἢ ποῖος ὑπόθεσις . οὐ γάρ λαλέω ὁ θεός ἀργός μή υποκείμενος πρᾶγμα . καί ἀπαιτέω θεός ὁ διδασκαλία ὁ προφήτης Ἀμβακούμ , οὐδείς ἔχω περί ὁ πρόκειμαι , οὔτε ἵνα τέως ὁ σωτήρ θεολογέω , ἀλλά περί ὁ ἀνωμαλία ὁ πρᾶγμα ἐντυγχάνω ὁ θεός καί δείκνυμι ὅτι ἀνωμαλία ὁ βίος γέμω καί ἀδικία δυναστεύω καί πλεονεξία τυραννέω , ἐντυγχάνω ὁ θεός . κύριος , ἵνα τίς ἐγώ δείκνυμι κόπος καί πόνος , ἐπιβλέπω ἐπί ταλαιπωρία ἄνθρωπος ; ὡσεί τις λέγω · Ζεύς τίς γίγνομαι ; ἵνα μάρτυς γίγνομαι ὁ κακός ὁ κόσμος ; τις γάρ ὁράω κακός , ὡς προφήτης ; ἐνώπιον ἐγώ γίγνομαι κρίσις , ἀντί ὁ οὐ αἰδέομαι οὐδέ προφήτης ὀφθαλμός . λέγος πρό αὐτός ὁ θεός · θαυμάζω ὅτι σύ οὐ ἐρυθριάω ; ἐνώπιος ἐγώ λαμβάνω καί οὐ ἀδικέω . ἐνώπιον ἐγώ γίγνομαι κρίσις καί ὁ κριτής λαμβάνω . ὁ ἄρχων αἰτέω καί ὁ κριτής λόγος εἰρηνικός λαλέω , Καταθύμιον ὁ ψυχή αὐτός , οὐ κατά ὁ βούλησις ὁ νόμος , ἀλλά εἰς ὁ θέλημα ὁ ψυχή αὐτός . Ζεύς οὗτος ἐξέρχομαι ὁ κρίμα διαστρέφω . εἶτα λέγω ὁ θεός · προνοητής ὁ κόσμος , ὁ πᾶς φείδομαι , αποσιωπώ ἐν ὁ καταπίνω ὁ δίκαιος ὑπό ὁ ἀσεβής καί ποιέω ὁ ἄνθρωπος ὡς ὁ ἰχθύς ὁ θάλασσα ἀλλήλων κατεσθίω , ὅς οὐ εἰμί ἡγέομαι ; ὡς οὗτος ἐντυγχάνω καί οὗτος δείκνυμι , ὡς προφήτης ἄρχω λέγω μετά ὁ πληρόω ὁ λόγος , ἐπί ὁ φυλακή ἐγώ ἵστημι καί ἀκούω τίς λαλέω ἐν ἐγώ κύριος καί τίς ἀποκρίνω πρός ὁ ἔλεγχος ἐγώ . ἰδέ ποῖος λύσις ὁ ζήτημα δίδωμι . ἐρωτάω περί ὁ ἀνωμαλία ὁ πρᾶγμα , διά τίς παροράω οὗτος γίγνομαι ; ἐπί ὁ φυλακή ἐγώ φημί ἵστημι . τις εἰμί φυλακή ; Φυλάκη λέγω ὁ δίκαιος ὁ μή προπετής λαλέω . ὅταν τις , ἀδελφός , ἀφοράω ὁ πρᾶγμα ὁ ἐν ὁ βίος ὁ τρόπος , οὐ ὀφείλω προπετής ἀποκρίνω . οὐ προνοέω ὁ θεός ὁ κόσμος ; οὐ διαφέρω ὁ γίγνομαι ; καταλείπω ὁ οἰκουμένη ; οὐ ἐφοράω ὁ γῆ ; Τώς λαός σύ , κύριος , ταπεινόω καί ὁ κληρονομία σύ κακόω · χήρα καί ὀρφανός ἀποκτείνω καί προσήλυτος φονεύω · καί λέγω · οὐ ὁράω κύριος , οὐδέ συνίημι ὁ θεός ὁ Ἰακώβ . καταψηφίζομαι σύ ἀπρονοησία · εἶπον ἄφρων ἐν καρδία αὐτός οὐ εἰμί θεός , οὐδέ προνοέω ὁ θεός . ἐγώ δέ ὁ προφήτης , εἰμί καί δυσχεραίνω ἐπί ὁ ἀνωμαλία , ἀλλά οὐ προπετεύομαι . ἐπί ὁ φυλακή ἐγώ ἵστημι , ἀντί ὁ φυλακή ὁ ἐμός οὐ ἀφίστημι . Ποίας ; Τέ μή προπετής φθέγγομαι , μηδέ ἀποφαίνω ἀπό ἀνθρώπινος λογισμός πρᾶγμα , ἀλλά ἀναμένω θεός διδασκαλία . ἐπί ὁ φυλακή ἐγώ ἵστημι . Φυλάκη λέγω ὁ μηδείς λαλέω προπετής . τίθημι , κύριος , φυλακή ὁ σῶμα ἐγώ καί ἐπί ὁ φυλακή ἐγώ ἵστημι καί ἀκούω τίς λαλέω ἐν ἐγώ κύριος ὁ θεός καί τίς ἀποκρίνω πρός ὁ ἔλεγχος ἐγώ . οὐ λέγω Τι ἀποκρίνω ὁ θεός , ἀλλά τις ἀποκρίνω ἐγώ . Ζεύς γάρ ὁ αὐτός προφήτης καί ὁ ἔγκλημα καί ὁ λύσις ὁ ἔγκλημα . καί λέγω κύριος πρός ἐγώ , ἔσωθεν λαλέω , οὐ ἔξωθεν φθέγγομαι · καθίζω γράφω ἐπί πυκτίον εἰς βιβλίον σαφής , ἵνα σαφής τρέχω ὁ ἀναγιγνώσκω , ἀντί ὁ Εὔδηλος γράμμα , τρανός , φανερός , ἵνα μή ὁ δυσκολία ὁ ἀνάγνωσις ἐμποδίζω ὁ γνῶσις , ἵνα σαφής τρέχω ὁ ἀναγιγνώσκω . τις οὖν γράφω ; Ὅτι ὁ ἔρχομαι ἔσσομαι καί οὐ χρονίζω . ἐπεί κριτής ζητέω δίκαιος ἐρευνάω ὁ ὑπό ὁ δυναστεία κρύπτω , ζητέω ὁ ἁμάρτημα · ἐπεί κριτής ζητέω ἐρευνάω ὁ γίγνομαι , εὐθύς ἀπαιτέω πᾶς ὁ παράνομος κατασκευάζω , ἔσσομαι ὁ κριτής . ὅτι ὁ ἔρχομαι ἔσσομαι καί οὐ χρονίζω . καί οὐ λέγω ἰδέ ἄγω , ἀλλά ἰδέ ἔσσομαι . ἐγώ σύ κριτής ζητάω . Τῖς εἰμί ἄλλος παρά σύ ἔρχομαι καί κρίνω ; εἰμί δέ ὁ ἔρχομαι ἔσσομαι καί οὐ χρονίζω . ὁ δέ δίκαιος ἐκ πίστη ζάω , μή ὁ ὄψις κρίνω , ἀλλά ὁ πίστις ταμιεύω ὁ ἀλήθεια . ὅτι ὁ ἔρχομαι ἔσσομαι . ποῖος ἔρχομαι ; σύ εἰμί ὁ ἔρχομαι ἢ ἕτερος προσδοκάω ; Ὅτι ὁ ἔρχομαι ἔσσομαι . μηδείς ἄλλος γράφω . Λύσις πᾶς ὁ ζήτημα Χριστός παρουσία . ὁ ἔρχομαι ἔσσομαι . ὅπου Χριστός λύω ζήτημα · ὅπου Χριστός λύω φόβος καί δειλία . δειλιάζω ποτέ ἐν ὁ θάλασσα ὁ μαθητής καί φημί · θαρσέω , ἐγώ εἰμί . μή φοβέω . Χριστός παρουσία , λύσις πᾶς ὁ κακός . ὁ ἔρχομαι ἔσσομαι καί οὐ χρονίζω . ὁ δέ δίκαιος ἐκ πίστη ζάω . ἐάν πιστεύω ὅτι ἔρχομαι ὁ δίκαιος κριτής ἀποδίδωμι ἕκαστος κατά ὁ πρᾶξις αὐτός καί μή ἀρνέομαι πρός ὁ βραδυτής ὁ φαίνω ὁράω , ἀλλά ἀναμένω ὁ ἀλήθεια ὁ ἀψευδής , ζάω ἐκ πίστη . οὗτος ὁ λόγος ὁ θεῖος ἀπόστολος Καπετώλιον ὁ σωτήρ ἐκλαμβάνω . οὐ γάρ ἐγώ οὗτος θεωρέω , ἀλλά ὁ ἅγιος ἐγώ πατήρ καί διδάσκαλος ἀκολουθέω , ὁ οὕτως θεωρέω περί ὁ σωτήρ . ἀδελφός ἅγιος , κλῆσις ἐπουράνιος μέτοχος , φυλάσσω ὁ ἀρχή ὁ πίστη . ὅτι μικρός ὅσον ὁ ἔρχομαι ἔσσομαι καί οὐ χρονίζω . ὁ δέ δίκαιος ἐκ πίστη ζάω . ἐάν ὑποστέλλω , οὐ εὐδοκέω ὁ Ψυχή ἐγώ . Ἡμεῖς δέ , ἀδελφός , οὐ εἰμί ὑποστολή τέκνον , ἀλλά πίστη εἰς περιποίησις ψυχή .