severian-of-gabala.in-meretricem-et-pharisaeum 1
Πάντοτε μὲν ὁ θεός , ὡς φιλάνθρωπος , καιρὸν εἰς μετάνοιαν τοῖς ἁμαρτωλοῖς δέδωκε · τῇ δὲ ῥᾷθυμίᾳ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἀπόλλυσιν ὁ ἀμελής . Φιλῶν γὰρ τὰ μάταια , καὶ γήϊνα , καὶ πρόσκαιρα , ἀποστερεῖται τῶν ἐπουρανίων ἀγαθῶν τὴν ἀπόλαυσιν , καὶ ὁ κατασταθεὶς βασιλεὺς καὶ κύριος πάντων ὑπὸ τοῦ πλάστου καὶ θεοῦ , ἄνθρωπος , δοῦλος γέγονε τῆς ἁμαρτίας διὰ κοσμικὰς ἐπιθυμίας . Ὅθεν καὶ Δαυΐδ φησι περὶ τῶν ταῦτα πραττόντων · Οὐκ ἔγνωσαν , οὐδὲ συνῆκαν · ἐν σκότει διαπορεύονται . Καὶ ὁ Χριστὸς αἰνιττόμενος τοὺς ἁμαρτωλούς , φησίν · Οὐκ ἔρχονται πρὸς τὸ φῶς , ἵνα μὴ ἐλεγχθῶσιν αὐτῶν τὰ ἔργα · πᾶς γὰρ ὁ φαῦλα πράσσων , μισεῖ τὸ φῶς . Καὶ πάλιν λέγει · Ἕως τὸ φῶς ἔχετε , περιπατεῖτε πρὸς τὸ φῶς , ἵνα μὴ σκοτία ὑμᾶς καταλάβῃ . Καὶ πάλιν λέγει · Ἐγὼ ἦλθον εἰς τὸν κόσμον , ἵνα μὴ ἀπόλωνται , ἀλλ’ ἵνα ζωὴν ἔχωσι . Καὶ πάλιν , Οὐκ ἦλθον κρῖναι τὸν κόσμον , ἀλλὰ σῶσαι · καὶ πάλιν · Τὴν ψυχήν μου τίθημι ὑπὲρ τῶν προβάτων . Ταῦτα τὰ ῥήματα ἀκούσασα ἡ πόρνη , ὥσπερ ἀρώματα πανταχοῦ κηρυττόμενα , καὶ πᾶσι τοῖς ἀξίοις τὴν ὀσμὴν ζωῆς παρέχοντα , τῶν ἔργων αὐτῆς τῶν κακῶν εἰς νοῦν ἐλθοῦσα , εὐθέως ἐπελάβετο τούτων , κλαίουσα τὴν αἰσχύνην τὴν ἐπ’ αὐτοῖς , καὶ ἐννοοῦσα τὰ μέλλοντα αὐτῇ κακὰ γίνεσθαι διὰ τούτων · πολλὴ γὰρ θλίψις καὶ ὀδύνη γίνεται τοῖς πόρνοις ἐκεῖ . Ταῦτα φοβηθεῖσα , μετεβλήθη ἡ πόρνη . καὶ οὐκ ἔτι ἔμεινε πόρνη , ἀλλ’ εὐθέως παρθένου γέγονε σεμνοτέρα . Καθίσασα γὰρ καθ’ ἑαυτὴν δικαστήριον συνεστήσατο , καὶ ἑαυτὴν κατακρίνουσα ἔλεγεν · Οἴμοι τῇ ἁμαρτωλῷ , οἴμοι τῇ ἀσώτῳ , ἕως τίνος οὐκ ἀφίσταμαι τῶν κακῶν ; τὶ οὐ λογίζομαι τὴν εὐσπλαγχνίαν τοῦ θεοῦ ; ὅτι δι’ ἐμὲ τὴν πλανωμένην , ὡς πρόβατον , πᾶσαν ὁδὸν περιέρχεται ὁ δεσπότης . Δι’ ἐμὲ γὰρ οὐρανοὺς ἔκλινε , καὶ κατέβη · δι’ ἐμὲ τῷ ἁμαρτωλῷ Φαρισαίῳ συνδειπνεῖ ὁ διδοὺς τροφὴν πάσῃ σαρκί . Ἐγγίζει τῷ ἁμαρτωλῷ ὁ ἀναμάρτητος · τραπέζης μετέχει ὁ πάντας τρέφων , καὶ κατάκειται ἐπὶ τὴν γῆν ὁ ἐπὶ τῶν Χερουβὶμ βασταζόμενος , καὶ χαρίζεται πᾶσι τοῖς ἁμαρτωλοῖς τὰ χειρόγραφα τῶν ἁμαρτιῶν . Τί λοιπὸν μένεις ; θάρσει , ψυχὴ μου , πρόσελθε · οὐκ ἦλθε δικαίους σῶσαι , ἀλλὰ ἁμαρτωλούς . Καὶ ταῦτα εἰπούσης αὐτῆς εὐθὺς ἐκ τῆς τραπέζης τοῦ Χριστοῦ εὐωδία συγχωρήσεως ἦλθεν ἐπ’ αὐτήν , τὴν ποτὲ ἄσωτον , νυνὶ δὲ σώφρονα · τὴν ποτὲ θῆρα , νῦν δὲ πρόβατον · τὴν ποτὲ δούλην τῆς ἁμαρτίας , νῦν δὲ ἐλευθέραν τῇ μετανοίᾳ · τὴν ποτὲ πόρνην , νῦν δὲ σεμνήν . Καὶ στᾶσα τῆς ἀντιλήψεως προθύμῳ τῇ ψυχῇ , ἔρχεται πρὸς αὐτόν . Καὶ ἰδοῦσα ἐπὶ τῆς τραπέζης τὸν δεσπότην , οὐκ ἐζήτησεν , ὡς ἡ Χαναναία , ψιχία , ἀλλ’ αὐτὸν τὸν ἄρτον τῆς ζωῆς ὅλον περιέλαβεν . Ἡ γὰρ Χαναναία περὶ θυγατρὸς δαιμονιζομένης παρεκάλει , καὶ κύνα ἑαυτὴν ἀκούσασα , ψιχία λαβεῖν ἠιτεῖτο · αὕτη δὲ οὐ θυγατέρα δαιμονιζομένην εἶχεν , ἀλλὰ πᾶν σῶμα δαιμονιζόμενον ταῖς ἀσελγείαις . Ἀλλ’ ἡ Χαναναία ἐπὶ πάντων ἔκραζεν · Ἐλέησόν με , υἱὲ Δαυίδ · ἡ δὲ πόρνη οὐ κραυγὴν ἀφῆκεν , ἀλλ’ ἰδοῦσα , ὅτι πάντα οἶδεν ὡς θεός , σιγῶσα τῷ στόματι , τῇ καρδίᾳ ἐλάλει τῷ τὰς καρδίας εἰδότι · καὶ κλαίουσα κατεφίλει τοὺς πόδας , καὶ οὕτω τὸν δεσπότην εἰς συμπάθειαν ἤνεγκεν . Ἀλλ’ ἤθελον , ἀδελφοί , ἐρευνῆσαι τῆς σοφῆς ἐκείνης τὰς φρένας , καὶ μαθεῖν , πῶς ἐδέξατο αὐτὴν ὁ Χριστός , καὶ πῶς ἐνέλαμψε τῇ ἐσκοτισμένῃ ψυχῇ . Καὶ γὰρ ἀληθῶς , καθὼς προεφήτευσεν ὁ Δαυίδ · Ὡραῖος κάλλει παρὰ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων ὁ κύριος · καὶ οὐ μόνον ὡραῖος , ἀλλὰ καὶ τῶν ὡραίων ἐραστής . Ταύτην γὰρ καὶ πρὶν εἰσελθεῖν πρὸς αὐτόν , ἐπεγίνωσκεν ἔχουσαν ψυχῆς ἀγαθῆς προαίρεσιν . Ἀλλ’ εἰ δοκεῖ , καὶ τοῦ ῥητοῦ τοῦ εὐαγγελικοῦ ἀκούσωμεν . Ἀνακειμένου τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ Φαρισαίου , γυνή τις ἁμαρτωλὸς ἐν τῇ πόλει ἤκουσε . Καὶ λαβοῦσα μύρον πολύτιμον , εἰσελθοῦσα ἤλειφεν αὐτοῦ τοὺς πόδας , καὶ τοῖς δάκρυσιν ἔβρεχε , καὶ ταῖς θριξὶν ἔμασσε . Μεγάλη σπουδὴ γυναικός , μέγας δρόμος σωτηρίας , μεγάλη προαίρεσις ψυχῆς κινδύνων θελούσης ἀπαλλαγῆναι · ἤκουσε καὶ ἔσπευσεν , ὤθησε τὴν ἔννοιαν εἰς τὴν μετάνοιαν , λέγουσα ταῦτα ἐν αὐτῇ · Ὦ ψυχὴ ἁμαρτωλὴ καὶ τρισαθλία , τί ἀναμένεις ; τί σκέπτῃ ; Ἰδοὺ νῦν καιρὸς εὐπρόσδεκτος , ἰδοὺ νῦν ἡμέρα σωτηρίας . Ἰδοὺ ὁ καιρός , ὃν ἐζήτεις , ἔφθασεν · ἰδοὺ πάρεστιν ὁ λύων καὶ καθαίρων καὶ ἀποσμήχων τὰ ἁμαρτήματα · πάρεστι τὸ μύρον · μέχρι τίνος προσμένεις τῷ βορβόρῳ καὶ τῇ δυσωδίᾳ ; ἄπελθε πρὸς αὐτόν · καὶ γὰρ αὐτὸς διὰ σὲ ἦλθεν . Ἄφες τὰ ποτὲ μάταια , καὶ πόθησον τὰ νῦν ὡραῖα · ἐκεῖνα βδελυκτά , ταῦτα ποθητὰ καὶ αἰώνια · μίμησαι τὴν ἀρχαίαν γνώμην , μύρισον τὸν τὸ μύρον ποιήσαντα , κολάκευσον τόν σε σῶσαι θέλοντα . Εὗρες ἐραστὴν ὑπὲρ πάντας οὓς ἔσχες ἐραστάς . Ἐκείνους φιλήσασα , πολλὰς ἁμαρτίας εἰς ἑαυτὴν ἐξεκένωσας · τοῦτον ἐὰν φιλήσῃς , καὶ τὰς προτέρας ἁμαρτίας , ἃς ἐξ ἐκείνων ἐκτήσω , αὐτός σοι συγχωρήσει . Ταῦτα λογισαμένη , ὑπεισέρχεται τῇ οἰκίᾳ , καὶ λέγει · Ἀναχωρῶ τῶν ἀρχαίων καχῶν , εὑρίσκω τὰ νέα καλά , καὶ συμφωνῶ · ἀποτάσσομαι τῷ πονηρῷ , καὶ συντάσσομαι τῷ ἀγαθῷ · ἤκουσα γὰρ τοῦ Δαυίδ λέγοντος · Προσέλθετε πρὸς αὐτόν , καὶ φωτίσθητε · καὶ αὐτοῦ τοῦ κυρίου λέγοντος · Ἐγγίσατέ μοι , κἀγὼ ἐγγιῶ ὑμῖν . Ἐγγίζω κἀγὼ τῷ θεῷ , ἀλλὰ φοβοῦμαι ἡ ἁμαρτωλὸς πρὸς τὸν ἀναμάρτητον , ὁ βόρβορος πρὸς τὸ μύρον . Ἀλλ’ ἔχω ἐνέχυρον τῆς εὐσπλαγχνίας αὐτοῦ τὴν φωνὴν τὴν λέγουσαν · Δεῦτε πρός με , πάντες οἱ ἁμαρτωλοί , κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς . Ἀπέρχομαι τοίνυν · οὐκ ὀνειδίζει με , οὐ λέγει μοι · Ἀπόστα ἀπ’ ἐμοῦ , ἡ ἁμαρτωλός · ἕως ἄρτι ἐν τῷ σκότει διῆγες , καὶ νῦν ἦλθες ἰδεῖν με τὸν τῆς δικαιοσύνης ἥλιον ; Ἀλλὰ τί σκέψομαι ; λαμβάνω μύρον , καὶ πορεύομαι πρὸς αὐτόν , καὶ ποιῶ φωτιστήριον τὸν οἶκον τοῦ Φαρισαίου , καὶ τοῖς ῥείθροις τῶν δακρύων κολυμβήθραν μοι κατασκευάζω · καὶ τῷ ἀλαβάστρῳ τοῦ μύρου τὴν σφραγῖδα λαμβάνω τῶν πιστῶν κατὰ τοῦ μετώπου , καὶ τῇ μετανοίᾳ καθαρίζομαι τῶν ἁμαρτημάτων μου καὶ τῷ λόγῳ αὐτοῦ τῷ ἰαματικῷ ἀποφεύγω τοὺς βρόχους τοῦ διαβόλου . Οὐδέν μοι ἀπηλπισμένον ἐστίν . Οἶδα ἐν τῇ παλαιᾷ διαθήκῃ Ῥαὰβ τὴν πόρνην ἐπὶ τὴν πύλην τῆς πόλεως οἰκητήριον τῆς ἁμαρτίας ἔχουσαν · ἀλλ’ αὕτη τοὺς κατασκόπους τοῦ Ἰσραὴλ δεξαμένη , τῆς φιλοξενίας τὸν μισθὸν ἐκομίσατο τὴν ζωήν . Ὁ γὰρ σώσας ἐκείνην Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ναυή , τύπον εἶχε τοῦ ἀληθινοῦ Ἰησοῦ · ἀμοιβὰς ἀγαθὰς τῇ πόρνῃ ὑπὲρ τῶν κατασκόπων ὁ τοῦ Ναυὴ Ἰησοῦς ἐχαρίσατο . Εἰ οὖν τότε τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ σωτηρίαν καὶ συγχώρησιν ἁμαρτιῶν παρέσχε · νῦν ὁ ἀληθινὸς Ἰησοῦς , ὁ παρθένος καὶ ἐκ παρθένου , πόρνην ξενοδοχοῦσαν , καὶ ἀλείφουσαν μύρῳ τοὺς πόδας , ἀπώσασθαι ἔχει , καὶ μὴ χαρίσασθαι ἄφεσιν ἁμαρτιῶν ; Ἀλλ’ ἐκεῖ Ῥαὰβ ἀπέλυσε τοὺς κατασκόπους , ἐγὼ δὲ μένω κατέχουσα ὃν ἐπόθησα , οὐχ ὡς ἐκείνη , κατάσκοπον πόλεως , ἀλλ’ ὡς ἐπίσκοπὸν πασῶν τῶν ἀνθρωπίνων ψυχῶν . Ἰδού , καθὼς προεῖπον , ἔφθασε καιρός , ὃν ἰδεῖν ἐπεθύμουν · ἔλαμψέ μοι ἡμέρα , καὶ ὁ ἥλιος τῆς δικαιοσύνης , καὶ ἐνιαυτὸς δεκτὸς παρὰ κυρίου , καὶ μεγάλη ἐπισκοπὴ παρὰ θεοῦ . Ἀληθῶς γὰρ ἐπεσκέψατο ἡμᾶς ἀνατολὴ ἐξ ὕψους , ἐπιφᾶναι τοῖς ἐν σκότει καὶ σκιᾷ θανάτου καθημένοις . Ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ Σίμωνος αὐλίζεται ὁ δεσπότης · ἀπέλθω πρὸς αὐτόν . Καὶ τί ποιήσω ; Κλαύσω , ὥσπερ Ἄννα ἔκλαυσε τὴν στείρωσιν ; Ἀλλὰ λογίζεταί με ὁ Σίμων ὡς μεθύουσαν · ὥς ποτε καὶ τὴν Ἄνναν Ἠλὶ ὁ ἀρχιερεύς . Ἀλλὰ μένω προσευχομένη τῇ καρδίᾳ πρὸς τοὺς πόδας τοῦ Χριστοῦ , καὶ δακρύουσα ; Τοῦτο ποιήσω .
Lemmas: πάντοτε μέν ὁ θεός , ὡς φιλάνθρωπος , καιρός εἰς μετάνοια ὁ ἁμαρτωλός δίδωμι · ὁ δέ ῥᾳθυμία ὁ ἑαυτοῦ ψυχή ἀπόλλυμι ὁ ἀμελής . Φίλαι γάρ ὁ μάταιος , καί γήινος , καί πρόσκαιρος , ἀποστερέω ὁ ἐπουράνιος ἀγαθός ὁ ἀπόλαυσις , καί ὁ καθίστημι βασιλεύς καί κύριος πᾶς ὑπό ὁ πλάστης καί θεός , ἄνθρωπος , δοῦλος γίγνομαι ὁ ἁμαρτία διά κοσμικός ἐπιθυμία . ὅθεν καί Δαυΐδ φημί περί ὁ οὗτος πράσσω · οὐ γιγνώσκω , οὐδέ συνίημι · ἐν σκότος διαπορεύω . καί ὁ Χριστός αἰνίσσομαι ὁ ἁμαρτωλός , φημί · οὐ ἔρχομαι πρός ὁ φάος , ἵνα μή ἐλέγχω ἀυτέω ὁ έργο · πᾶς γάρ ὁ φαῦλος πράσσω , μισέω ὁ φάος . καί πάλιν λέγω · Ἕως ὁ φάος ἔχω , περιπατέω πρός ὁ φάος , ἵνα μή σκοτία σύ καταλαμβάνω . καί πάλιν λέγω · ἐγώ ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος , ἵνα μή ἀπόλλυμι , ἀλλά ἵνα ζωή ἔχω . καί πάλιν , οὐ ἔρχομαι κρίνω ὁ κόσμος , ἀλλά σῴζω · καί πάλιν · Τά ψυχή ἐγώ τίθημι ὑπέρ ὁ πρόβατον . οὗτος ὁ ῥῆμα ἀκούω ὁ πόρνη , ὥσπερ ἄρωμα πανταχοῦ κηρύσσω , καί πᾶς ὁ ἄξιος ὁ ὀσμή ζωή παρέχω , ὁ ἔργον αὐτηες͂ς ὁ κακός εἰς νόος ἔρχομαι , εὐθύς ἐπιλαμβάνω οὗτος , κλαίω ὁ αἰσχύνη ὁ ἐπί αὐτός , καί ἐννοέω ὁ μέλλω αὐτός κακός γίγνομαι διά οὗτος · πολύς γάρ θλῖψις καί ὀδύνη γίγνομαι ὁ πόρνος ἐκεῖ . Ταΰς φοβέω , μεταβάλλω ὁ πόρνη . καί οὐ ἔτι μένω πόρνη , ἀλλά εὐθύς παρθένος γίγνομαι σεμνός . καθίζω γάρ κατά ἑαυτοῦ δικαστήριον συνίστημι , καί ἑαυτοῦ κατακρίνω λέγω · οἴμοι ὁ ἁμαρτωλός , οἴμοι ὁ ἄσωτος , ἠώς τίς οὐ ἀφίστημι ὁ κακός ; τίς οὐ λογίζομαι ὁ εὐσπλαγχνία ὁ θεός ; ὅτι διά ἐγώ ὁ πλανάω , ὡς πρόβατον , πᾶς ὁδός περιέρχομαι ὁ δεσπότης . διά ἐγώ γάρ οὐρανός κλίνω , καί καταβαίνω · διά ἐγώ ὁ ἁμαρτωλός Φαρισαῖος συνδειπνέω ὁ δίδωμι τροφή πᾶς σάρξ . ἐγγίζω ὁ ἁμαρτωλός ὁ ἀναμάρτητος · τράπεζα μετέχω ὁ πᾶς τρέφω , καί κατάκειμαι ἐπί ὁ γῆ ὁ ἐπί ὁ χερουβίν βαστάζω , καί χαρίζω πᾶς ὁ ἁμαρτωλός ὁ χειρόγραφος ὁ ἁμαρτία . τις λοιπός μένω ; θάρσος , ψυχή ἐγώ , προσέρχομαι · οὐ ἔρχομαι δίκαιος σῴζω , ἀλλά ἁμαρτωλός . καί οὗτος λέγω αὐτηες͂ς εὐθύς ἐκ ὁ τράπεζα ὁ Χριστός εὐωδία συγχώρησις ἔρχομαι ἐπί αὐτός , ὁ ποτέ ἄσωτος , νυνί δέ σώφρων · ὁ ποτέ θήρα , νῦν δέ πρόβατον · ὁ ποτέ δοῦλος ὁ ἁμαρτία , νῦν δέ ἐλεύθερος ὁ μετάνοια · ὁ ποτέ πόρνη , νῦν δέ σεμνός . καί ἵστημι ὁ ἀντίληψις πρόθυμος ὁ ψυχή , ἔρχομαι πρός αὐτός . καί ὁράω ἐπί ὁ τράπεζα ὁ δεσπότης , οὐ ζητέω , ὡς ὁ Χαναναῖος , ψιχίον , ἀλλά αὐτός ὁ ἄρτος ὁ ζωή ὅλος περιλαμβάνω . ὁ γάρ Χαναναῖος περί θυγάτηρ δαιμονίζομαι παρακαλέω , καί κύων ἑαυτοῦ ἀκούω , ψιχίον λαμβάνω αἰτέω · οὗτος δέ οὐ θυγάτηρ δαιμονίζω ἔχω , ἀλλά πᾶς σῶμα δαιμονίζομαι ὁ ἀσέλγεια . ἀλλά ὁ Χαναναῖος ἐπί πᾶς κράζω · ἐλεέω ἐγώ , υἱός Δαυίδ · ὁ δέ πόρνη οὐ κραυγή ἀφίημι , ἀλλά ὁράω , ὅτι πᾶς οἶδα ὡς θεός , σιγάω ὁ στόμα , ὁ καρδία λαλέω ὁ ὁ καρδία οἶδα · καί κλαίω καταφιλέω ὁ πόδι , καί οὕτως ὁ δεσπότης εἰς συμπάθεια φέρω . ἀλλά ἐθέλω , ἀδελφός , ἐρευνάω ὁ σοφός ἐκεῖνος ὁ φρήν , καί μανθάνω , πῶς δέχομαι αὐτός ὁ Χριστός , καί πῶς ἐλλάμπω ὁ σκοτισμένος ψυχή . καί γάρ ἀληθῶς , καθώς προφητεύω ὁ Δαυίδ · ὡραῖος κάλλος παρά ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ὁ κύριος · καί οὐ μόνος ὡραῖος , ἀλλά καί ὁ ὡραῖος ἐραστής . Ταύτη γάρ καί πρίν εἰσέρχομαι πρός αὐτός , ἐπιγιγνώσκω ἔχω ψυχή ἀγαθός προαίρεσις . ἀλλά εἰμί δοκέω , καί ὁ ῥητός ὁ εὐαγγελικός ἀκούω . ἀνάκειμαι ὁ Ἰησοῦς ἐν ὁ οἰκία ὁ Φαρισαῖος , γυνή τις ἁμαρτωλός ἐν ὁ πόλις ἀκούω . καί λαμβάνω μύρον πολύτιμος , εἰσέρχομαι ἀλείφω αὐτός ὁ πόδι , καί ὁ δάκρυον βρέχω , καί ὁ θρίξ μάσσω . Μεγάλη σπουδή γυνή , μέγας δρόμος σωτηρία , μέγας προαίρεσις ψυχή κίνδυνος ἐθέλω ἀπαλλάσσω · ἀκούω καί σπεύδω , ωθώ ὁ ἔννοια εἰς ὁ μετάνοια , λέγω οὗτος ἐν αὐτός · ὦ ψυχή ἁμαρτωλή καί τρισάθλιος , τίς ἀναμένω ; τίς σκοπέω ; ἰδέ νῦν καιρός εὐπρόσδεκτος , ἰδού νῦν ἡμέρα σωτηρία . ἰδέ ὁ καιρός , ὅς ζητέω , φθάνω · ἰδού πάρειμι ὁ λύω καί καθαίρω καί ἀποσμήχω ὁ ἁμάρτημα · πάρειμι ὁ μύρον · μέχρι τίς προσμένω ὁ βόρβορος καί ὁ δυσωδία ; ἀπέρχομαι πρός αὐτός · καί γάρ αὐτός διά σύ ἔρχομαι . ἄφες ὁ ποτέ μάταιος , καί ποθέω ὁ νῦν ὡραῖος · ἐκεῖνος βδελυκτός , οὗτος ποθητός καί αἰώνιος · μιμέομαι ὁ ἀρχαῖος γνώμη , μυρίζω ὁ ὁ μύρον ποιέω , κολακεύω ὁ σύ σῴζω ἐθέλω . εὑρίσκω ἐραστής ὑπέρ πᾶς ὅς ἔχω ἐραστής . κεινόω φιλέω , πολύς ἁμαρτία εἰς ἑαυτοῦ ἐκκενόω · οὗτος ἐάν φιλέω , καί ὁ πρότερος ἁμαρτία , ὅς ἐκ ἐκεῖνος κτάομαι , αὐτός σύ συγχωρέω . Ταΰς λογίζομαι , ὑπεισέρχομαι ὁ οἰκία , καί λέγω · ἀναχωρέω ὁ ἀρχαῖος καχῶν , εὑρίσκω ὁ νέος καλός , καί συμφωνώ · αποτάσσω ὁ πονηρός , καί συντάσσω ὁ ἀγαθός · ἀκούω γάρ ὁ Δαυίδ λέγω · προσέρχομαι πρός αὐτός , καί φωτίζω · καί αὐτός ὁ κύριος λέγω · ἐγγίζω ἐγώ , ἐγώ ἐγγιάω σύ . ἐγγίζω ἐγώ ὁ θεός , ἀλλά φοβέω ὁ ἁμαρτωλός πρός ὁ ἀναμάρτητος , ὁ βόρβορος πρός ὁ μύρον . ἀλλά ἔχω ἐνέχυρον ὁ εὐσπλαγχνία αὐτός ὁ φωνή ὁ λέγω · δεῦτε πρός ἐγώ , πᾶς ὁ ἁμαρτωλός , ἐγώ ἀναπαύω σύ . ἀπέρχομαι τοίνυν · οὐ ὀνειδίζω ἐγώ , οὐ λέγω ἐγώ · ἀφίστημι ἀπό ἐγώ , ὁ ἁμαρτωλός · ἠώς ἄρτι ἐν ὁ σκότος διάγω , καί νῦν ἔρχομαι ὁράω ἐγώ ὁ ὁ δικαιοσύνη ἥλιος ; ἀλλά τίς σκοπέω ; λαμβάνω μύρον , καί πορεύω πρός αὐτός , καί ποιέω φωτιστήριον ὁ οἶκος ὁ Φαρισαῖος , καί ὁ ῥεῖθρον ὁ δάκρυον κολυμβήθρα ἐγώ κατασκευάζω · καί ὁ ἀλάβαστρον ὁ μύρον ὁ σφραγίς λαμβάνω ὁ πιστός κατά ὁ μέτωπον , καί ὁ μετάνοια καθαρίζω ὁ ἁμάρτημα ἐγώ καί ὁ λόγος αὐτός ὁ ἰαματικός ἀποφεύγω ὁ βρόχος ὁ διάβολος . οὐδείς ἐγώ ἀπελπίζω εἰμί . Οἶδα ἐν ὁ παλαιός διαθήκη Ῥαάβ ὁ πόρνη ἐπί ὁ πύλη ὁ πόλις οἰκητήριον ὁ ἁμαρτία ἔχω · ἀλλά οὗτος ὁ κατάσκοπος ὁ Ἰσραήλ δείκνυμι , ὁ φιλοξενία ὁ μισθός κομίζω ὁ ζωή . ὁ γάρ σῴζω ἐκεῖνος Ἰησοῦς ὁ ὁ ναύω , τύπος ἔχω ὁ ἀληθινός Ἰησοῦς · ἀμοιβή ἀγαθός ὁ πόρνη ὑπέρ ὁ κατάσκοπος ὁ ὁ ναύω Ἰησοῦς χαρίζομαι . εἰμί οὖν τότε ὁ ὄνομα ὁ Ἰησοῦς σωτηρία καί συγχώρησις ἁμαρτία παρέχω · νῦν ὁ ἀληθινός Ἰησοῦς , ὁ παρθένος καί ἐκ παρθένος , πόρνη ξενοδοχέω , καί ἀλείφω μύρον ὁ πόδι , ἀπωθέω ἔχω , καί μή χαρίζομαι ἄφεσις ἁμαρτία ; ἀλλά ἐκεῖ Ῥαάβ ἀπολύω ὁ κατάσκοπος , ἐγώ δέ μένω κατέχω ὅς ποθέω , οὐ ὡς ἐκεῖνος , κατάσκοπος πόλις , ἀλλά ὡς ἐπίσκοπος πᾶς ὁ ἀνθρώπινος ψυχή . ἰδέ , καθώς προλέγω , φθάνω καιρός , ὅς ὁράω ἐπιθυμέω · λάμπω ἐγώ ἡμέρα , καί ὁ ἥλιος ὁ δικαιοσύνη , καί ἐνιαυτός δεκτός παρά κύριος , καί μέγας ἐπισκοπή παρά θεός . ἀληθῶς γάρ ἐπισκέπτομαι ἐγώ ἀνατολή ἐκ ὕψος , ἐπιφαίνω ὁ ἐν σκότος καί σκιά θάνατος κάθημαι . ἐν ὁ οἰκία ὁ Σίμων αὐλίζομαι ὁ δεσπότης · ἀπέρχομαι πρός αὐτός . καί τίς ποιέω ; καλέω , ὥσπερ Ἄννα κλαίω ὁ στείρωσις ; ἀλλά λογίζομαι ἐγώ ὁ Σίμων ὡς μεθύω · ὅς ποτέ καί ὁ Ἄννα Ἠλίς ὁ ἀρχιερεύς . ἀλλά μένω προσεύχομαι ὁ καρδία πρός ὁ πόδι ὁ Χριστός , καί δακρύω ; οὗτος ποιέω .