severian-of-gabala.in-iob-sermo-4 2
Καὶ διὰ τί ταῦτα γέγραπται ; Ἵνα σὺ ὁ πιστὸς μάθῃς , ὅτε τῶν ἀλλοτρίων κακῶν διηγῇ τὰ αἰσχρά , καλύπτειν αὐτὰ τῇ σεμνότητι τῶν λέξεων . Μὴ σεμνύνου αἰσχρὰ πράττων , ἀλλὰ σεμνύνου , ὅταν τῶν αἰσχρῶν διαφύγῃς τὴν ὁμιλίαν . Πᾶν ῥῆμα αἰσχρὸν μὴ ἐκπορευέσθω ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν . Εἶτα ὁ θεὸς παραδίδωσιν εἰς δευτέραν πεῖραν τὸν ἀγωνιστήν , οὐκ αὐτὸς ἐκ τῆς πείρας μανθάνων οἷος ἦν ὁ ἀγωνιστής , ἀλλὰ τὸν διάβολον καταισχύνων ἐκ τῆς πείρας . Θεὸς γὰρ πρὸ τῶν ἁπάντων οἶδε τὰ πάντα . Ἐξῆλθε δὲ ὁ διάβολος ἀπὸ προσώπου κυρίου , καὶ ἔπαισε τὸν Ἰὼβ ἕλκει πονηρῷ ἀπὸ ποδῶν ἕως κεφαλῆς . Ὅλον αὐτοῦ τὸ σῶμα ἓν τραῦμα ἐποίησεν , ἕνα μώλωπα . Ἔδει γὰρ ὅλον δι’ ὅλου στεφανωθῆναι αὐτὸν ἀγωνιστήν . Ἀπὸ ποδῶν ἕως κεφαλῆς τὸ τραῦμα τὸ σωτήριον , τὸ ἕλκος τὸ ἐπινίκιον · ἕλκος κατὰ μὲν τὸ φαινόμενον ἰχῶρας ῥέον , κατὰ δὲ τὸ νοούμενον εὐφημίας γέμον . Οἱ ἰχῶρες τοῦ ἕλκους ἐν ὀλίγοις χρόνοις ἐγένοντο , αἱ δὲ εὐφημίαι , ἃς ἀπέτεκεν ἡ ἄθλησις , εἰς πάντα τὸν αἰῶνα οὐκ ἀναλίσκονται . Ἔπαισεν αὐτὸν ἕλκει πονηρῷ ἀπὸ ποδῶν ἕως κεφαλῆς , ἵνα ὅλος δι’ ὅλου τῶν μελῶν στεφανίτης ἀναδειχθῇ . Εἶτα ἐπειδὴ τὸν οὕτω δυσπραγήσαντα τῷ σώματι τόπος ἐντείχιος οὐκ ἐδέχετο , ἀλλὰ πᾶσα ἡ οἰκία ἐξωθεῖτο τοῦτον ὡς λελωβημένον . Οὐ γὰρ ἦν τι ἕτερον τὸ τραῦμα τοῦ Ἰώβ , εἰ μὴ λώβησις . Ἐξῆλθεν ἔξω τῆς πόλεως ὁ τοῦ κόσμου ἀλλότριος , ἐξῆλθεν ἔξω τῆς πόλεως καὶ ἐκάθητο ἐπὶ κοπρίας , ἐξῆλθεν ἔξω τῆς πόλεως οὐ κοσμικὸν ἔχων τὸν ἀγῶνα , ἀλλ’ ὑπερβαίνοντα τὴν παροῦσαν κατάστασιν . Τὸ γὰρ ἔξω τῆς πόλεως εἶναι καὶ τοῦ τείχους εἰκὼν ἦν τοῦ σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ . Ὧν δὲ εἰσφέρεται ζῴων τὸ αἷμα εἰς τὰ ἅγια , τούτων τὰ σώματα κατακαίεται ἔξω τῆς παρεμβολῆς . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Ἰησοῦς , ἵνα ἁγιάσῃ τὸν λαόν , ἔξω τῆς πύλης ἔπαθε . Χριστὸς ἔξω τῆς πύλης , Ἰὼβ ἔξω τῆς πόλεως ἐκάθισεν ἐπὶ κοπρίας · ὁ τῆς εὐσεβείας σπόρος , ὁ σπόρος τῆς ὑπομονῆς , ἐπὶ τῶν θλίψεων κοπριζόμενος ἐκάθισεν ἐπὶ κοπρίας ἀναμένων τὸν ἐγείροντα ἀπὸ γῆς πτωχόν καὶ ἀπὸ κοπρίας ἀνιστάντα τὸν πένητα . Ἔβλεπεν , ἀδελφοί , τὸ σῶμα διαρρέον , τὴν δὲ ψυχὴν ἐστηριγμένην , ἔβλεπε τὸ σῶμα σκώληκας φέρον , τὴν δὲ ψυχὴν εὐσέβειαν ἀποτίκτουσαν , ἔβλεπε τὸ γήϊνον σκεῦος φθειρόμενον καὶ Ὅσον ὁ ἔξωθεν ἡμῶν ἄνθρωπος διαφθείρεται , τοσοῦτον ὁ ἔσωθεν ἀνακαινίζεται ἡμέραν καθ’ ἡμέραν . Ἔλαβεν ὄστρακον , ἵνα τὸν ἰχῶρα ξέσῃ , τῷ ὀστράκῳ τὸν ἰχῶρα ἀποξέων , τῇ ὑπομονῇ τὸν ἀνταγωνιστὴν ἐκλύων . Ἔπρεπε καὶ αὐτῷ λέγειν κατέχοντι τὸ ὄστρακον · Ἔχομεν δὲ τὸν θησαυρὸν τοῦτον ἐν ὀστρακίνῳ σκεύει . Ἐκάθητο ἐπὶ κοπρίας ὁ πολλοὺς ἀπὸ κοπρίας ἐγείρας · ἔλαβεν ὄστρακον , ἵνα τὸν ἰχῶρα ξέσῃ · τῷ νεκρῷ πηλῷ τὸν ζῶντα πηλὸν ἔξεεν . Ἦλθον οἱ τρεῖς φίλοι . Καλοῦσι γὰρ αἱ συμφοραὶ τοὺς φίλους εἰς παραμυθίαν · ἦλθεν Ἐλιφάζ , Σοφὰρ καὶ Βαλδάδ , τρεῖς βασιλεῖς πρὸς ἕνα βασιλέα . Βασιλεὺς γὰρ ἦν πρὸ τούτου ὁ λέγων · Ἤμην δὲ ἐν αὐτοῖς ὡς βασιλεὺς ἐν μονοζώνοις . Καὶ ἐκάθισάν φησιν ἐναντίον τοῦ Ἰὼβ ἑπτὰ ἡμέρας καὶ ἑπτὰ νύκτας καὶ οὐδεὶς ἐλάλησεν . Αἱ μὲν γὰρ μέτριαι συμφοραὶ δέχονται παραμυθίαν , τὰ δὲ μεγέθη τῶν συμφορῶν τῇ σιωπῇ τιμᾶται . Ἔστι γάρ , ἀδελφοί , ὅτε νικᾷ παραμυθίαν τὸ πάθος · καὶ ὥσπερ τὰ νοσήματα ἐν ἀκμῇ πᾶσαν θεραπείαν ἀποπέμπεται , οὕτω καὶ τὰ πάθη ἐν τῇ ἀκμῇ τῶν συμφορῶν πᾶσαν νουθεσίαν ἐκβάλλει . Ἐσιώπησαν τῇ σιωπῇ κοινωνοῦντες τῷ πάθει . Καὶ τί ποιεῖ ; Ἐπειδὴ ἐκείνους ἐνίκησεν ἡ συμφορὰ καὶ οὐδεὶς ἐτόλμησε ῥῆξαι φωνὴν παραμυθίας , πρῶτος ἄρχεται τῶν λόγων Ἰώβ · ἀνοίγει θύραν τοῖς μὴ πάσχουσιν ὁ πάσχων . Ἴσμεν γάρ , ἀδελφοί , ὅτι ἐν ταῖς συμφοραῖς ἢ ἐν τοῖς πένθεσιν ἢ ἐν ἄλλῳ τινὶ κατηφείας πράγματι , ἕκαστος αἰδεῖται πρῶτος ῥῆξαι φωνήν , ἵνα μὴ δόξῃ ἄκαιρός τις εἶναι ἀρετῆς ἢ γνώμης εἰσηγητής · ἐὰν δὲ ἴδῃ ἄλλον ἀρξάμενον , ἀκολουθεῖ ἀκινδύνως . Τοῦτο , ἀδελφοί , καὶ ἡ πεῖρα διδάσκει καὶ τὰ πράγματα ὑποτίθεται . Ὡς οὖν εἶδεν ἀποκλεῖσαν τὸ πάθος τὴν παραμυθίαν τῶν φίλων , ἀνοίγει θύραν ὁ πάσχων καὶ ἄρχεται εὐθέως ἐκτραγῳδεῖν τὴν συμφοράν , πανταχοῦ βλασφημίας φεύγων τὴν ὑπόνοιαν · Ἐπικατάρατος ἡ ἡμέρα , ἐν ᾗ ἐγεννήθην , καὶ ἡ νὺξ ἐκείνη εἴη σκότος . Οὐκ ἀσεβῶν ταῦτα λέγει , ἀλλὰ πάσχων . Καὶ βλέπε , τί ποιεῖ . Ὥσπερ ἐπειδάν τις δεινῷ ἀποστήματι περιεχόμενος τέμνηται σιδήρῳ παρὰ τοῦ ἰατροῦ οὐκ ἔχων , πῶς ἀντιστῇ τῷ τέμνοντι , τῶν περιεστώτων ἅπτεται καὶ δάκνει τοὺς παρεστῶτας ἐκείνοις μὲν ἐγκαλεῖν οὐδὲν ἔχων , πρὸς δὲ ἰατρὸν ἐκτεῖναι τὴν χεῖρα οὐκ ἰσχύων , οὕτω καὶ ὁ Ἰὼβ φοβούμενος τῆς βλασφημίας τὸ μέγεθος , ὑβρίζει τὰ ἄψυχα καὶ πληροῖ τοῦ πάθους τὴν πληροφορίαν οὐ τοῦ θεοῦ κατατολμῶν , ἀλλ’ ἑαυτοῦ καὶ τῆς ἡμέρας κατηγορῶν · καταρᾶται γὰρ οὐ τὴν κτίσιν , ἀλλὰ τὴν ἑαυτοῦ ἡμέραν . Ἐξουσίαν γὰρ ἔχω φησί τῆς ἐμῆς ἡμέρας · οὐ καταρῶμαι τὴν δημιουργίαν , τὴν ἐμαυτοῦ ἡμέραν καταρῶμαι . Ἐπικατάρατος ἡ ἡμέρα , ἐν ᾗ ἐγεννήθην , καὶ ἡ νὺξ ἐκείνη εἴη σκότος . Οἴμοι , ὦ μῆτερ , ὡς τίνα με ἔτεκες ἄνδρα κρινόμενον καὶ δικαζόμενον ; Ἐπικατάρατος ἡ ἡμέρα , ἐν ᾗ ἐγεννήθην . Ταῦτα δὲ πάντα ἐκτραγῳδοῦσιν οἱ ἅγιοι , ἵνα σὺ μετὰ ταῦτα μάθῃς , ὅτι οὐ τρυφῶντες διῆλθον τὸν βίον , ἀλλὰ μυρία κακὰ ὑπομείναντες τοὺς ἀγῶνας διεξῆλθον . Οἴμοι , ὦ μῆτερ , ὡς τίνα με ἔτεκες ; καὶ ἔπαθε μὲν ὡς ἄνθρωπος , ὑπέμεινε δὲ ὡς φιλόθεος . Κύριε , σὺ εἶπας , ὅτι εὕρηκας χάριν παρ’ ἐμοί , καὶ οἶδά σε παρὰ πάντας · καὶ εἰ εὕρηκα χάριν ἐνώπιόν σου , ἄφελε τὴν ψυχήν μου ἀπ’ ἐμοῦ · οὐ δύναμαι γὰρ φέρειν τὸ βάρος τοῦ λαοῦ τούτου . Μικρὸν καὶ λιθοβολήσουσί με . Μὴ ἐγὼ αὐτοὺς ὠδίνησα ; μὴ ἐγὼ αὐτοὺς ἔτεκον · ὅτι λέγεις μοι · Βάστασον αὐτοὺς ὃν τρόπον βαστάζει ἡ τιθηνοῦσα τὸν παῖδα ; Οὐ δύναμαι φέρειν τοῦ λαοῦ τὰ ἐλαττώματα . Ὅμως καὶ ἀποδυρόμενος καὶ πενθῶν ὡς ἄνθρωπος οὐκ ἐβλασφήμησε ὡς ἄθεος , ἀλλ’ ἐδείκνυε τὰ πάθη τῆς φύσεως ὑπ’ αὐτῶν τῶν παθῶν ἐλεγχόμενος . Οὕτω δὲ ὁμοίως τῶν προφητῶν ἕκαστος ἀποδύρεται . Ἵνα τί μοι ἔδειξας κόπους καὶ πόνους , ἐπιβλέπειν ἐπὶ ταλαιπωρίας ἀνθρώπων ; Ἔβλεπε γὰρ τὴν ἀδικίαν ὁ προφητικὸς χορὸς καὶ οὐκ ἔφερεν , ἀλλ ̓ Ἵνα τί μοι ἔδειξας κόπους καὶ πόνους ; Ἐνώπιόν μου γέγονε κρίσις καὶ ὁ κριτὴς λαμβάνει καὶ διὰ τοῦτο ἐξέρχεται τὸ κρῖμα διεστραμμένον . Ὁ ἄρχων αἰτεῖ καὶ ὁ κριτὴς λαμβάνει καὶ ἐξουδενεῖται ὁ νόμος .
Lemmas: καί διά τίς οὗτος γράφω ; ἵνα σύ ὁ πιστός μανθάνω , ὅτε ὁ ἀλλότριος κακός διηγέομαι ὁ αἰσχρός , καλύπτω αὐτός ὁ σεμνότης ὁ λέξις . μή σεμνύνω αἰσχρός πράσσω , ἀλλά σεμνύνω , ὅταν ὁ αἰσχρός διαφεύγω ὁ ὁμιλία . Πᾶν ῥῆμα αἰσχρός μή ἐκπορεύω ἐκ ὁ στόμα σύ . εἶτα ὁ θεός παραδίδωμι εἰς δεύτερος πεῖρα ὁ ἀγωνιστής , οὐ αὐτός ἐκ ὁ πεῖρα μανθάνω οἷος εἰμί ὁ ἀγωνιστής , ἀλλά ὁ διάβολος καταισχύνω ἐκ ὁ πεῖρα . θεός γάρ πρό ὁ ἅπας οἶδα ὁ πᾶς . ἐξέρχομαι δέ ὁ διάβολος ἀπό πρόσωπον κύριος , καί παίω ὁ Ἰώβ ἕλκος πονηρός ἀπό πούς ἠώς κεφαλή . ὅλος αὐτός ὁ σῶμα εἷς τραῦμα ποιέω , εἷς μώλωψ . δέω γάρ ὅλος διά ὅλος στεφανόω αὐτός ἀγωνιστής . ἀπό πούς ἠώς κεφαλή ὁ τραῦμα ὁ σωτήριος , ὁ ἕλκος ὁ ἐπινίκιος · ἕλκος κατά μέν ὁ φαίνω ἰχώρ ῥέω , κατά δέ ὁ νοέω εὐφημία γέμω . ὁ ἰχώρ ὁ ἕλκος ἐν ὀλίγος χρόνος γίνομαι , ὁ δέ εὐφημία , ὅς ἀποτίκτω ὁ ἄθλησις , εἰς πᾶς ὁ αἰών οὐ ἀναλίσκω . παίω αὐτός ἕλκος πονηρός ἀπό πούς ἠώς κεφαλή , ἵνα ὅλος διά ὅλος ὁ μέλος στεφανίτης ἀναδείκνυμι . εἶτα ἐπεί ὁ οὕτως δυσπραγέω ὁ σῶμα τόπος ἐντείχιος οὐ δέχομαι , ἀλλά πᾶς ὁ οἰκία ἐξωθέω οὗτος ὡς λωβάομαι . οὐ γάρ εἰμί τίς ἕτερος ὁ τραῦμα ὁ Ἰώβ , εἰμί μή λώβησις . ἐξέρχομαι ἔξω ὁ πόλις ὁ ὁ κόσμος ἀλλότριος , ἐξέρχομαι ἔξω ὁ πόλις καί κάθημαι ἐπί κοπρία , ἐξέρχομαι ἔξω ὁ πόλις οὐ κοσμικός ἔχω ὁ ἀγών , ἀλλά ὑπερβαίνω ὁ πάρειμι κατάστασις . Τέ γάρ ἔξω ὁ πόλις ἔρχομαι καί ὁ τεῖχος εἰκών εἰμί ὁ σταυρός ὁ Χριστός . ὅς δέ εἰσφέρω ζῷον ὁ αἷμα εἰς ὁ ἅγιος , οὗτος ὁ σῶμα κατακαίω ἔξω ὁ παρεμβολή . Ζεύς οὗτος καί ὁ Ἰησοῦς , ἵνα ἁγιάζω ὁ λαός , ἔξω ὁ πύλη πάσχω . Χριστός ἔξω ὁ πύλη , Ἰώβ ἔξω ὁ πόλις καθίζω ἐπί κοπρία · ὁ ὁ εὐσέβεια σπόρος , ὁ σπόρος ὁ ὑπομονή , ἐπί ὁ θλῖψις κοπρίζω καθίζω ἐπί κοπρία ἀναμένω ὁ ἐγείρω ἀπό γῆ πτωχός καί ἀπό κοπρία ἀνίστημι ὁ πένης . βλέπω , ἀδελφός , ὁ σῶμα διαρρέω , ὁ δέ ψυχή στηρίζω , βλέπω ὁ σῶμα σκώληξ φέρω , ὁ δέ ψυχή εὐσέβεια ἀποτίκτω , βλέπω ὁ γήινος σκεῦος φθείρω καί ὅσος ὁ ἔξωθεν ἐγώ ἄνθρωπος διαφθείρω , τοσοῦτος ὁ ἔσωθεν ανακαινίζω ἡμέρα κατά ἡμέρα . λάπτω ὄστρακον , ἵνα ὁ ἰχώρ ξέω , ὁ ὄστρακον ὁ ἰχώρ ἀποξέω , ὁ ὑπομονή ὁ ἀνταγωνιστής ἐκλύω . πρέπω καί αὐτός λέγω κατέχω ὁ ὄστρακον · ἔχω δέ ὁ θησαυρός οὗτος ἐν ὀστράκινος σκεῦος . κατακάθημαι ἐπί κοπρία ὁ πολύς ἀπό κοπρία ἐγείρω · λαμβάνω ὄστρακον , ἵνα ὁ ἰχώρ ξέω · ὁ νεκρός πηλός ὁ ζάω πηλός ξέω . ἔρχομαι ὁ τρεῖς φίλος . καλέω γάρ ὁ συμφορά ὁ φίλος εἰς παραμυθία · ἔρχομαι Ἐλιφάζ , Σοφάρ καί Βαλδάδ , τρεῖς βασιλεύς πρός εἷς βασιλεύς . Βασιλεύς γάρ εἰμί πρό οὗτος ὁ λέγω · εἰμί δέ ἐν αὐτός ὡς βασιλεύς ἐν μονόζωνος . καί καθίζω φημί ἐναντίον ὁ Ἰώβ ἑπτά ἡμέρα καί ἑπτά νύξ καί οὐδείς λαλέω . ὁ μέν γάρ μέτριος συμφορά δέχομαι παραμυθία , ὁ δέ μέγεθος ὁ συμφορά ὁ σιωπή τιμάω . εἰμί γάρ , ἀδελφός , ὅτε νικάω παραμυθία ὁ πάθος · καί ὥσπερ ὁ νόσημα ἐν ἀκμή πᾶς θεραπεία ἀποπέμπω , οὕτως καί ὁ πάθος ἐν ὁ ἀκμή ὁ συμφορά πᾶς νουθεσία ἐκβάλλω . σιωπάω ὁ σιωπή κοινωνέω ὁ πάθος . καί τίς ποιέω ; Ἐπειδή ἐκεῖνος νικάω ὁ συμφορά καί οὐδείς τολμάω ῥήγνυμι φωνή παραμυθία , πρῶτος ἄρχω ὁ λόγος Ἰώβ · ἀνοίγνυμι θύρα ὁ μή πάσχω ὁ πάσχω . οἶδα γάρ , ἀδελφός , ὅτι ἐν ὁ συμφορά ἢ ἐν ὁ πένθος ἢ ἐν ἄλλος τις κατήφεια πρᾶγμα , ἕκαστος αἰδέομαι πρῶτος ῥήγνυμι φωνή , ἵνα μή δοκέω ἄκαιρος τις ἔρχομαι ἀρετή ἢ γνώμη εἰσηγητής · ἐάν δέ εἶδον ἄλλος ἄρχω , ἀκολουθέω ἀκίνδυνος . Τοῦτης , ἀδελφός , καί ὁ πεῖρα διδάσκω καί ὁ πρᾶγμα ὑποτίθημι . ὡς οὖν ὁράω ἀποκλείω ὁ πάθος ὁ παραμυθία ὁ φίλος , ἀνοίγνυμι θύρα ὁ πάσχω καί ἄρχω εὐθύς ἐκτραγῳδέω ὁ συμφορά , πανταχοῦ βλασφημία φεύγω ὁ ὑπόνοια · ἐπικατάρατος ὁ ἡμέρα , ἐν ὅς γεννάω , καί ὁ νύξ ἐκεῖνος εἰμί σκότος . οὐ ἀσεβέω οὗτος λέγω , ἀλλά πάσχω . καί βλέπω , τίς ποιέω . ὥσπερ ἐπειδάν τις δεινός ἀπόστημα περιέχω τέμνω σίδηρος παρά ὁ ἰατρός οὐ ἔχω , πῶς ἀνθίστημι ὁ τέμνω , ὁ περιίστημι ἅπτω καί δάκνω ὁ παρίστημι ἐκεῖνος μέν ἐγκαλέω οὐδείς ἔχω , πρός δέ ἰατρός ἐκτείνω ὁ χείρ οὐ ἰσχύω , οὕτως καί ὁ Ἰώβ φοβέω ὁ βλασφημία ὁ μέγεθος , ὑβρίζω ὁ ἄψυχος καί πληρόω ὁ πάθος ὁ πληροφορία οὐ ὁ θεός κατατολμάω , ἀλλά ἑαυτοῦ καί ὁ ἡμέρα κατηγορέω · καταράομαι γάρ οὐ ὁ κτίσις , ἀλλά ὁ ἑαυτοῦ ἡμέρα . Ἐξουσία γάρ ἔχω φημί ὁ ἐμός ἡμέρα · οὐ καταράομαι ὁ δημιουργία , ὁ ἐμαυτοῦ ἡμέρα καταράομαι . ἐπικατάρατος ὁ ἡμέρα , ἐν ὅς γεννάω , καί ὁ νύξ ἐκεῖνος εἰμί σκότος . οἴμοι , ὦ μήτηρ , ὡς τίς ἐγώ τίκτω ἀνήρ κρίνω καί δικάζω ; ἐπικατάρατος ὁ ἡμέρα , ἐν ὅς γεννάω . οὗτος δέ πᾶς ἐκτραγῳδέω ὁ ἅγιος , ἵνα σύ μετά οὗτος μανθάνω , ὅτι οὐ τρυφάω διέρχομαι ὁ βίος , ἀλλά μύριοι κακός ὑπομένω ὁ ἀγών διεξέρχομαι . οἴμοι , ὦ μήτηρ , ὡς τίς ἐγώ τίκτω ; καί πάσχω μέν ὡς ἄνθρωπος , ὑπομένω δέ ὡς φιλόθεος . κύριος , σύ λέγω , ὅτι εὑρίσκω χάρις παρά ἐγώ , καί οἶδα σύ παρά πᾶς · καί εἰμί εὑρίσκω χάρις ἐνώπιον σύ , ἀφαιρέω ὁ ψυχή ἐγώ ἀπό ἐγώ · οὐ δύναμαι γάρ φέρω ὁ βάρος ὁ λαός οὗτος . μικρός καί λιθοβολέω ἐγώ . μή ἐγώ αὐτός ὠδινέω ; μή ἐγώ αὐτός τίκτω · ὅτι λέγω ἐγώ · βαστάζω αὐτός ὅς τρόπος βαστάζω ὁ τιθηνέω ὁ παῖς ; οὐ δύναμαι φέρω ὁ λαός ὁ ἐλάττωμα . ὅμως καί ἀποδύρομαι καί πενθέω ὡς ἄνθρωπος οὐ βλασφημέω ὡς ἄθεος , ἀλλά δείκνυμι ὁ πάθος ὁ φύσις ὑπό αὐτός ὁ πάθος ἐλέγχω . οὕτως δέ ὅμοιος ὁ προφήτης ἕκαστος ἀποδύρομαι . ἵνα τίς ἐγώ δείκνυμι κόπος καί πόνος , ἐπιβλέπω ἐπί ταλαιπωρία ἄνθρωπος ; βλέπω γάρ ὁ ἀδικία ὁ προφητικός χορός καί οὐ φέρω , ἀλλ' ̓ ἵνα τίς ἐγώ δείκνυμι κόπος καί πόνος ; ἐνώπιον ἐγώ γίγνομαι κρίσις καί ὁ κριτής λαμβάνω καί διά οὗτος ἐξέρχομαι ὁ κρίμα διαστρέφω . ὁ ἄρχων αἰτέω καί ὁ κριτής λαμβάνω καί ἐξουδενέω ὁ νόμος .