severian-of-gabala.in-iob-sermo-3 1
Φέρε , καὶ ἡμεῖς ἁψώμεθα τῆς ὑποθέσεως καὶ ὑμεῖς τῆς ἀκροάσεως · καὶ πάντες γινώμεθα τῆς ἑσπερινῆς ἀκολουθίας τοῦ Ἰώβ , καὶ μετὰ πίστεως τῷ λόγῳ τῆς ὑπομονῆς ἑαυτοὺς παραστήσωμεν . Ἄτοπον γὰρ τὸν μὲν Ἰὼβ ἐπὶ κοπρίας καθήμενον μὴ ναρκῆσαι πρὸς τὴν εὐσέβειαν , ἡμᾶς δὲ ἐν ἐκκλησίᾳ χορεύοντας ὀκνεῖν πρὸς τὴν ἀλήθειαν , καὶ τὸν μὲν μυρίοις ὀδυρμοῖς περιηχούμενον τῆς ἑαυτοῦ συμφορᾶς μὴ κατακλασθῆναι τὴν ψυχήν , ἡμᾶς δὲ ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς πνευματικαῖς καὶ θείαις γραφαῖς περιᾳδομένους προδιδόναι ῥᾳθυμίᾳ τὴν προθυμίαν . Ἰὼβ ὑπὸ σκωλήκων διεσθιόμενος τὸ σῶμα , ἄτρωτον διεφύλαττε τὴν ψυχὴν πρὸς εὐσέβειαν · ἐκεῖνον σκώληκες οὐκ ἐνίκησαν , καὶ ἡμᾶς ἱδρῶτες καταπαλαίσουσι ; Γενώμεθα καὶ ἡμεῖς ἄνθρωποι , ἄνθρωποι κατὰ τὸν ὅρον τὸν προαποδεδομένον . Τὸν γὰρ ἄνθρωπον χαρακτηρίζει τὸ ἄμεμπτον , τὸ δίκαιον , τὸ ἀληθινόν , τὸ θεοσεβές . Καὶ ὥσπερ ἐπὶ τῆς κοινῆς συνηθείας , ἐπειδάν τις τὸν ἑαυτοῦ οἰκέτην ἢ τὸν υἱὸν ἐπὶ πρᾶξίν τινα ἀποστέλλῃ , παρακελεύεται λέγων · Ὡς ἄνθρωπος ἅψαι τῆσδε τῆς πράξεως καὶ τὸ κοινὸν ὄνομα ἴδιον ποιεῖται θαῦμα , οὕτω , κἂν πάντες λέγωνται ἄνθρωποι , μόνος ἐκεῖνος ἀληθὴς ἄνθρωπος ὁ τὴν εἰκόνα σώζων καὶ τὸ πρωτότυπον κάλλος μὴ ἀφανίζων . Εἶπεν αὐτὸν ἄνθρωπον , ἵνα ἀπὸ τῆς κοινῆς φύσεως τὴν πρόθεσιν ἐπαινέσῃς . Εἶπεν αὐτὸν ἀπὸ τῆς χώρας τῆς Αὐσίτιδος , ἵνα ἀπὸ τῆς χώρας τῆς κομώσης τὴν ἀσέβειαν τὸν καρπὸν ἀνυμνήσῃς . Εἶπεν αὐτοῦ τὰ κτήματα , ἵνα θαυμάσῃς τὰ πλεονεκτήματα . Εἶπεν αὐτοῦ τὸν πλοῦτον , οὐχ ἵνα τὴν περιουσίαν ἐπαινέσῃς , ἀλλ’ ἵνα γεγυμνωμένον αὐτὸν θαυμάσῃς . Πάντων γὰρ ἀπεδύθη καὶ τὴν εὐσέβειαν οὐκ ἀπεδύετο , ἀλλ’ ἦν ὥσπερ τις πόλις πολιορκουμένη , πάντων μὲν τῶν ἔξωθεν γεγυμνωμένη , μόνῳ δὲ τῷ τείχει φυλαττομένη . Ἐγυμνώθη τέκνων καὶ τοὺς καρποὺς τῆς εὐσεβείας οὐκ ἀπώλεσεν . Εἶχε γὰρ τέκνα τοὺς τρόπους τῆς εὐσεβείας · εἶχε θυγατέρας τὰς ἀρετάς . Τρεῖς αὐτῷ θυγατέρες κατὰ σάρκα καὶ τρεῖς αὐτῷ ἀρεταὶ κατὰ πνεῦμα , Μένει δὲ τὰ τρία ταῦτα , πίστις , ἐλπίς , ἀγάπη · μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη . Ἐγυμνώθη πάντων καὶ τὸν δημιουργὸν τῆς φύσεως οὐκ ἠρνήσατο · ᾔδει γάρ , ὅτι τέκνα παραμυθία διαδοχῆς , ὁ δὲ θεὸς γεωργὸς τῆς ῥίζης . Οὐκ ἐδυσχέραινε τοὺς καρποὺς ὁρῶν ἀποβαλλομένους · ᾔδει γάρ , ὅτι μένει εἰς τὸν αἰῶνα ὁ γεωργὸς τῆς ῥίζης . Ἐγυμνώθη τῶν προβάτων καὶ αὐτὸς ἦν πρόβατον ὑπὸ θεοῦ φυλαττόμενον · ἐγυμνώθη τῶν βοῶν καὶ τὰ μὲν ζεύγη τῶν βοῶν περιῃρεῖτο , τὸ δὲ ζεῦγος τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος οὐ διετέμνετο , ἀλλ’ ὁμοῦ συμφωνήσασα ἡ σὰρξ καὶ ἡ ψυχὴ πρὸς εὐσέβειαν εἷλκε τὸ ἄροτρον . Τρόπον δὲ τῆς ὑπομονῆς ἐδέχετο τοὺς καρποὺς τῆς ἀρετῆς , ἵνα πλεονάσῃ τοὺς καρποὺς τῆς ὑπομονῆς . Ἦσαν οὖν αὐτῷ κάμηλοι τρισχίλιαι , ὄνοι νομάδες πεντακόσιαι . Ἐγὼ νομίζω , ὅτι μικρὰ ἐκέκτητο , ἅπερ ἐκέκτητο . Εἰ γὰρ ἑκάστῳ πτωχῷ ἐχορήγει , ὀφθαλμὸς ἤμην τυφλῶν , ποῦς δὲ χωλῶν , μικρὰ ἂν ἦν ἡ ὕπαρξις πρὸς τὴν πρόθεσιν , πλείων ἦν ἡ χορηγία τῆς φιλοξενίας παρὰ τὴν περιουσίαν τῆς εἰσόδου . Πτωχὸς ἦν Ἰώβ οὐκ ἐπαρκῶν τῇ προθυμίᾳ καὶ πλούσιος μὲν ὑπῆρχε τῇ κτήσει , πτωχὸς δὲ πρὸς τὴν δύναμιν τῆς προαιρέσεως . Ἦν δὲ αὐτῷ φησι καὶ ἔργα μεγάλα ἐπὶ τῆς γῆς . Ποῖα δὲ ταῦτα ; Φιλοπτωχία καὶ φιλοξενία , ἄκρα ταπείνωσις , ἐλεημοσύνη ἀνυπέρβλητος καὶ ὅσα εἰς ἀρετὴν συντελεῖ . Ἀλλ’ ὁ μὲν οὕτως ἐκόμα , οὐ τῷ πλούτῳ τῷ προσκαίρῳ μᾶλλον , ἀλλὰ τῷ τῆς εὐσεβείας . Ἄλλος δέ τις σοφὸς κοινῶς ἐκλαμβάνων τὸν λόγον , νομίζει ἔργα μεγάλα εἶναι ἀμπελῶνας καὶ ἐλαιῶνας καὶ σπόριμα πλέθρα καὶ ὅσα τοιαῦτα . Ἀληθῶς δὲ ἦν αὐτῷ ἔργα μεγάλα ἐπὶ τῆς γῆς κομῶντι τῷ πλούτῳ τῷ ἐπουρανίῳ . Ὁ δὲ διάβολος , ὥσπερ ἔφθην εἰπὼν τῇ προτέρᾳ , ὑποτοπήσας ὁ παμμίαρος , ὅτι ὥσπερ αὐτῷ πλουτοῦντι συνεπλούτησε καὶ ἡ ἀρετή , οὕτω καὶ πτωχεύσαντι συμπτωχεύσει καὶ τὰ τῆς ἀρετῆς γυμνοῖ αὐτὸν τῶν κτεάνων , ἵνα γυμνώσῃ καὶ τῶν τῆς ἀρετῆς πλεονεκτημάτων , καὶ αἰτεῖται παρὰ τοῦ θεοῦ τὸν κατὰ τοῦ δικαίου πειρασμόν , ἵνα σὺ θάρσος λάβῃς , ὅτι οὐκ ἔχει δαίμων ἐξουσίαν κατὰ Χριστιανοῦ οὐδὲ κατ’ ἀνδρὸς φοβουμένου τὸν θεόν , ἐὰν μὴ ἐπιτροπὴ ἄνωθεν γένηται ἢ διὰ παιδείαν ἢ διὰ συγχώρησιν . θεὸς γὰρ ὅταν ἐπάγῃ παιδευτήρια ἢ δίκην ἀπαιτεῖ τῶν ἁμαρτημάτων ἢ τὴν ἀρετὴν γυμνάζει τῶν θείων κατορθωμάτων . Οὐκ ἠδυνήθη οὖν ὁ διάβολος πολεμῆσαι τῷ Ἰώβ , ἕως ἐπετράπη παρὰ τοῦ θεοῦ . Καὶ μὴ θαυμάσῃς , ἀγαπητέ , εἰ κατὰ τοῦ Ἰὼβ οὐκ εἶχε τὴν ἐξουσίαν , μὴ λαβὼν τὴν ἐπιτροπήν . Οὐδὲ γὰρ κατὰ χοίρων ἔχει ἐξουσίαν . Εἰ ἐκβάλλεις ἡμᾶς , ἐπίτρεψον ἡμᾶς ἀπελθεῖν εἰς τοὺς χοίρους . Εἰ δὲ χοίρων οὐκ ἔχει ἐξουσίαν μὴ ἐπιτρεπόμενος , τῶν κατ’ εἰκόνα θεοῦ γενομένων πῶς ἔχει ἐξουσίαν μὴ κελευόμενος ; Ἐγένετό φησιν ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη , καὶ ἦλθον οἱ ἄγγελοι τοῦ θεοῦ παραστῆναι τῷ κυρίῳ , καὶ ὁ διάβολος ἔστη ἐν μέσῳ αὐτῶν . Ἆρα οὖν σὺν τῇ ἀγγελικῇ λειτουργίᾳ παρίσταται καὶ ὁ διάβολος καὶ ἐν μέσῳ τῶν ἁγίων πνευμάτων τὸ ἀκάθαρτον πνεῦμα παρίσταται ; Ἀλλ’ οὔτε οἱ ἅγιοι ἄγγελοι τῷ θεῷ παρέστησαν σωματικῶς οὐδὲ ὁ Σατανᾶς σωματικῶς , ἀλλὰ πᾶσα ὑπουργία παράστασις λέγεται . Ὥσπερ γὰρ ὁ Ἠλίας ἐπὶ τῆς γῆς πολιτευόμενος τῷ θεῷ παρεστάναι ἐλέγετο , Ζῇ κύριος , ᾧ παρέστην ἐνώπιον αὐτοῦ σήμερον , οὐχ ὅτι ἐν οὐρανοῖς ἀνελθὼν παρέστη , ἀλλ’ ὅτι τῷ θείῳ κελεύσματι διηκονεῖτο . Οὕτω καὶ διάβολος ἔστη , οὐκ ἐν τῷ οὐρανίῳ χωρίῳ οὐδὲ ἐν ταῖς ὑπερκοσμίαις δυνάμεσιν , ἀλλ’ ὡς κτίσμα θεοῦ κελεύεται ποιεῖν τὰ καθήκοντα · καὶ ὅπως , ἄκουε . Μὴ γάρ μου ἁρπάσῃς τὸ ῥῆμα καὶ εἴπῃς · Ὑπηρέτῃ κέχρηται διαβόλῳ ὁ θεός ; Ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἀνθρωπίνων ἐξουσιῶν εἰσὶ φανεροὶ στρατιῶται , οἱ ταῖς τιμαῖς διακονούμενοι , καὶ εἰσὶ ὁμολογούμενοι στρατιῶται , οἱ πρὸς τὰς τιμωρίας ἀφωρισμένοι , οὕτω καὶ ἐνταῦθα πρὸς μὲν τὰς λειτουργίας τὰς ἀγαθάς καὶ τὰς ὑπὲρ τῶν ἀνθρώπων οἰκονομίας ἄγγελοι ἅγιοι ἀποστέλλονται , πρὸς δὲ τὰς κατὰ τῶν ἀνόμων ἀνθρώπων τιμωρίας δαίμονες ἀποστέλλονται · καὶ ὅπως , ἄκουε · Οὐχὶ πάντες λειτουργικὰ πνεύματά εἰσιν , εἰς διακονίαν ἀποστελλόμενα διὰ τοὺς μέλλοντας κληρονομεῖν σωτηρίαν ; Ὅθεν δῆλον ὅτι οἱ μὲν ἅγιοι ἄγγελοι ὑπηρετοῦσι ταῖς τῶν ἀνθρώπων σωτηρίαις , οἱ δὲ πικροὶ δαίμονες ταῖς κατὰ τῶν ἁμαρτωλῶν τιμωρίαις . Ἐξαπέστειλε γάρ , φησὶν ὁ Δαυίδ , εἰς τὴν Αἴγυπτον θυμὸν καὶ ὀργὴν καὶ θλῖψιν , ἀποστολὴν διὰ ἀγγέλων πονηρῶν .
Lemmas: Φέρος , καί ἐγώ ἅπτω ὁ ὑπόθεσις καί σύ ὁ ἀκρόασις · καί πᾶς γίγνομαι ὁ ἑσπερινός ἀκολουθία ὁ Ἰώβ , καί μετά πίστη ὁ λόγος ὁ ὑπομονή ἑαυτοῦ παρίστημι . ἄτοπος γάρ ὁ μέν Ἰώβ ἐπί κοπρία κάθημαι μή ναρκάω πρός ὁ εὐσέβεια , ἐγώ δέ ἐν ἐκκλησία χορεύω ὀκνέω πρός ὁ ἀλήθεια , καί ὁ μέν μυρίος ὀδυρμός περιηχέω ὁ ἑαυτοῦ συμφορά μή κατακλάω ὁ ψυχή , ἐγώ δέ ὕμνος καί ἀοιδή πνευματικός καί θεῖος γραφεύς περιοράω προδίδωμι ῥᾳθυμία ὁ προθυμία . Ἰώβ ὑπό σκώληξ διεσθίω ὁ σῶμα , ἄτρωτος διαφυλάσσω ὁ ψυχή πρός εὐσέβεια · ἐκεῖνος σκώληξ οὐ νικάω , καί ἐγώ ἱδρώς καταπαλαίω ; γίγνομαι καί ἐγώ ἄνθρωπος , ἄνθρωπος κατά ὁ ὅρος ὁ προαποδίδωμι . ὁ γάρ ἄνθρωπος χαρακτηρίζω ὁ ἄμεμπτος , ὁ δίκαιος , ὁ ἀληθινός , ὁ θεοσεβής . καί ὥσπερ ἐπί ὁ κοινός συνήθεια , ἐπειδάν τις ὁ ἑαυτοῦ οἰκέτης ἢ ὁ υἱός ἐπί πρᾶξις τις ἀποστέλλω , παρακελεύομαι λέγω · ὡς ἄνθρωπος ἅπτω ὅδε ὁ πρᾶξις καί ὁ κοινός ὄνομα ἴδιος ποιέω θαῦμα , οὕτως , κἀν πᾶς λέγω ἄνθρωπος , μόνος ἐκεῖνος ἀληθής ἄνθρωπος ὁ ὁ εἰκών σῴζω καί ὁ πρωτότυπος κάλλος μή ἀφανίζω . λέγω αὐτός ἄνθρωπος , ἵνα ἀπό ὁ κοινός φύσις ὁ πρόθεσις ἐπαινέω . λέγω αὐτός ἀπό ὁ χώρα ὁ Αὐσῖτις , ἵνα ἀπό ὁ χώρα ὁ κομάω ὁ ἀσέβεια ὁ καρπός ἀνυμνέω . λέγω αὐτός ὁ κτῆμα , ἵνα θαυμάζω ὁ πλεονέκτημα . λέγω αὐτός ὁ πλοῦτος , οὐ ἵνα ὁ περιουσία ἐπαινέω , ἀλλά ἵνα γυμνόω αὐτός θαυμάζω . Πάντων γάρ ἀποδύω καί ὁ εὐσέβεια οὐ ἀποδύω , ἀλλά εἰμί ὥσπερ τις πόλις πολιορκέω , πᾶς μέν ὁ ἔξωθεν γυμνόω , μόνος δέ ὁ τεῖχος φυλάσσω . γυμνόω τέκνον καί ὁ καρπός ὁ εὐσέβεια οὐ ἀπόλλυμι . ἔχω γάρ τέκνον ὁ τρόπος ὁ εὐσέβεια · ἔχω θυγάτηρ ὁ ἀρετή . τρεῖς αὐτός θυγάτηρ κατά σάρκα καί τρεῖς αὐτός ἀρετή κατά πνεῦμα , Μένω δέ ὁ τρεῖς οὗτος , πίστις , ἐλπίς , ἀγάπη · μέγας δέ οὗτος ὁ ἀγάπη . γυμνόω πᾶς καί ὁ δημιουργός ὁ φύσις οὐ ἀρνέομαι · οἶδα γάρ , ὅτι τέκνον παραμυθία διαδοχή , ὁ δέ θεός γεωργός ὁ ῥίζα . οὐ δυσχεραίνω ὁ καρπός ὁράω ἀποβάλλω · οἶδα γάρ , ὅτι μένω εἰς ὁ αἰών ὁ γεωργός ὁ ῥίζα . γυμνόω ὁ πρόβατον καί αὐτός εἰμί πρόβατον ὑπό θεός φυλάσσω · γυμνόω ὁ βοῦς καί ὁ μέν ζεῦγος ὁ βοῦς περιαιρέω , ὁ δέ ζεῦγος ὁ ψυχή καί ὁ σῶμα οὐ διατέμνω , ἀλλά ὁμοῦ συμφωνέω ὁ σάρξ καί ὁ ψυχή πρός εὐσέβεια ἕλκω ὁ ἄροτρον . Τρόπος δέ ὁ ὑπομονή δέχομαι ὁ καρπός ὁ ἀρετή , ἵνα πλεονάζω ὁ καρπός ὁ ὑπομονή . ἥδω οὖν αὐτός κάμηλος τρισχίλιοι , ὄνος νομάς πεντακόσιοι . ἐγώ νομίζω , ὅτι μικρός κτάομαι , ὅς κτάομαι . εἰμί γάρ ἕκαστος πτωχός χορηγέω , ὀφθαλμός ἀείδω τυφλός , Ποῦς δέ χωλός , μικρός ἄν εἰμί ὁ ὕπαρξις πρός ὁ πρόθεσις , πολύς εἰμί ὁ χορηγία ὁ φιλοξενία παρά ὁ περιουσία ὁ εἴσοδος . Πτωχός εἰμί Ἰώβ οὐ ἐπαρκέω ὁ προθυμία καί πλούσιος μέν ὑπάρχω ὁ κτῆσις , πτωχός δέ πρός ὁ δύναμις ὁ προαίρεσις . Ἦς δέ αὐτός φημί καί έργο μέγας ἐπί ὁ γῆ . Ποίας δέ οὗτος ; φιλοπτωχία καί φιλοξενία , ἄκρος ταπείνωσις , ἐλεημοσύνη ἀνυπέρβλητος καί ὅσος εἰς ἀρετή συντελής . ἀλλά ὁ μέν οὕτως κομάω , οὐ ὁ πλοῦτος ὁ πρόσκαιρος μᾶλλον , ἀλλά ὁ ὁ εὐσέβεια . ἄλλος δέ τις σοφός κοινός ἐκλαμβάνω ὁ λόγος , νομίζω έργο μέγας ἔρχομαι ἀμπελών καί ἐλαιών καί σπόριμος πλέθρον καί ὅσος τοιοῦτος . ἀληθῶς δέ εἰμί αὐτός έργο μέγας ἐπί ὁ γῆ κομάω ὁ πλοῦτος ὁ ἐπουράνιος . ὁ δέ διάβολος , ὥσπερ φθάνω λέγω ὁ πρότερος , ὑποτοπέω ὁ παμμίαρος , ὅτι ὥσπερ αὐτός πλουτέω συμπλουτέω καί ὁ ἀρετή , οὕτως καί πτωχεύω συμπτωχεύω καί ὁ ὁ ἀρετή γυμνόω αὐτός ὁ κτέανον , ἵνα γυμνόω καί ὁ ὁ ἀρετή πλεονέκτημα , καί αἰτέω παρά ὁ θεός ὁ κατά ὁ δίκαιος πειρασμός , ἵνα σύ θάρσος λαμβάνω , ὅτι οὐ ἔχω δαίμων ἐξουσία κατά Χριστιανός οὐδέ κατά ἀνήρ φοβέω ὁ θεός , ἐάν μή ἐπιτροπή ἄνωθεν γίγνομαι ἢ διά παιδεία ἢ διά συγχώρησις . θεός γάρ ὅταν ἐπάγω παιδευτήριον ἢ δίκη ἀπαιτέω ὁ ἁμάρτημα ἢ ὁ ἀρετή γυμνάζω ὁ θεῖος κατόρθωμα . οὐ δύναμαι οὖν ὁ διάβολος πολεμέω ὁ Ἰώβ , ἠώς ἐπιτρέπω παρά ὁ θεός . καί μή θαυμάζω , ἀγαπητός , εἰμί κατά ὁ Ἰώβ οὐ ἔχω ὁ ἐξουσία , μή λαμβάνω ὁ ἐπιτροπή . οὐδέ γάρ κατά χοῖρος ἔχω ἐξουσία . εἰμί ἐκβάλλω ἐγώ , ἐπιτρέπω ἐγώ ἀπέρχομαι εἰς ὁ χοῖρος . εἰμί δέ χοῖρος οὐ ἔχω ἐξουσία μή ἐπιτρέπω , ὁ κατά εἰκών θεός γίνομαι πῶς ἔχω ἐξουσία μή κελεύω ; γίγνομαι φημί ὡς ὁ ἡμέρα οὗτος , καί ἔρχομαι ὁ ἄγγελος ὁ θεός παρίστημι ὁ κύριος , καί ὁ διάβολος ἵστημι ἐν μέσος αὐτός . ἆρα οὖν σύν ὁ ἀγγελικός λειτουργία παρίστημι καί ὁ διάβολος καί ἐν μέσος ὁ ἅγιος πνεῦμα ὁ ἀκάθαρτος πνεῦμα παρίστημι ; ἀλλά οὔτε ὁ ἅγιος ἄγγελος ὁ θεός παρίστημι σωματικός οὐδέ ὁ Σατανᾶς σωματικός , ἀλλά πᾶς ὑπουργία παράστασις λέγω . ὥσπερ γάρ ὁ Ἠλίας ἐπί ὁ γῆ πολιτεύω ὁ θεός παρίστημι λέγω , ζάω κύριος , ὅς παρίστημι ἐνώπιον αὐτός σήμερον , οὐ ὅτι ἐν οὐρανός ἀνέρχομαι παρίστημι , ἀλλά ὅτι ὁ θεῖος κέλευσμα διακονέω . οὕτως καί διάβολος ἵστημι , οὐ ἐν ὁ οὐράνιος χωρίον οὐδέ ἐν ὁ ὑπερκόσμιος δύναμις , ἀλλά ὡς κτίσμα θεός κελεύω ποιέω ὁ καθήκω · καί ὅπως , ἀκούω . Μή γάρ ἐγώ ἁρπάζω ὁ ῥῆμα καί λέγω · ὑπηρέτης χράω διάβολος ὁ θεός ; ὥσπερ ἐπί ὁ ἀνθρώπινος ἐξουσία εἰμί φανερός στρατιώτης , ὁ ὁ τιμή διακονέω , καί εἰμί ὁμολογέω στρατιώτης , ὁ πρός ὁ τιμωρία ἀφορίζω , οὕτως καί ἐνταῦθα πρός μέν ὁ λειτουργία ὁ ἀγαθός καί ὁ ὑπέρ ὁ ἄνθρωπος οἰκονομία ἄγγελος ἅγιος ἀποστέλλω , πρός δέ ὁ κατά ὁ ἄνομος ἄνθρωπος τιμωρία δαίμων ἀποστέλλω · καί ὅπως , ἀκούω · οὐ πᾶς λειτουργικός πνεῦμα εἰμί , εἰς διακονία ἀποστέλλω διά ὁ μέλλω κληρονομέω σωτηρία ; ὅθεν δῆλος ὅτι ὁ μέν ἅγιος ἄγγελος ὑπηρετέω ὁ ὁ ἄνθρωπος σωτηρία , ὁ δέ πικρός δαίμων ὁ κατά ὁ ἁμαρτωλός τιμωρία . ἐξαποστέλλω γάρ , φημί ὁ Δαυίδ , εἰς ὁ Αἴγυπτος θυμός καί ὀργή καί θλῖψις , ἀποστολή διά ἄγγελος πονηρός .