severian-of-gabala.in-iob-sermo-3 3
Τὰ πρῶτα ἐμπεριεπάτει ὁ διάβολος . Ὅτε μὲν γὰρ ἡ εἰδωλολατρεία ἐκέχυτο , ὅτε ἡ ἀσέβεια ἐκράτει , ὅτε πάντα τὰ τῆς κακίας ἤκμαζεν , ὁ διάβολος ἐμπεριεπάτει , ὅτε δὲ ἁγιωσύνη καὶ δικαιοσύνη καὶ ἀλήθεια παρὰ τοῖς φυλάττουσι τὴν ἀλήθειαν , ὁ θεὸς ἐνοικεῖ καὶ ἐμπεριπατεῖ . Προσέσχες οὖν τῇ διανοίᾳ σου , φησί , κατὰ τοῦ θεράποντός μου Ἰώβ , ὅτι οὐκ ἔστι κατ’ αὐτὸν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς , ἄμεμπτος , δίκαιος , ἀληθινός , ἀπεχόμενος ἀπὸ παντὸς πονηροῦ ; Ἐπειδὴ εἶπε πᾶσαν περιῆλθον τὴν ὑπ’ οὐρανόν καὶ ἠλαζονεύετο ὡς πάντων κρατῶν , παραλύων αὐτοῦ τὴν ἀλαζονείαν ὁ λόγος τῆς ἀληθείας , φησὶ πρὸς αὐτόν · Εἶδες τὸν ἄνθρωπον τὸν ὑπὸ σοῦ μὴ πεπατημένον , ἐπειδὴ πάντων , ὡς ἔφης , κρατεῖς ; εἶδες τὸν πάσης σου τῆς κακίας κρατήσαντα ; εἶδες τὸν πατήσαντά σε τὸν πατοῦντα πάντας ; εἶδες τὸν ἐκλύσαντά σου τὴν τυραννίδα , καὶ τὴν ἀδικίαν ἐκλύσαντα τῇ δικαιοσύνῃ , καὶ τὴν ἀσέβειαν τῇ εὐσεβείᾳ ; Ὁ δὲ ἀνθίσταται τῷ θεῷ καὶ λέγει · Οὐ δωρεὰν σέβεται . Προσέθηκε τὰ κτήματα , ἵνα ὑβρίσῃ αὐτοῦ τὸν τρόπον , ἵνα ὑβρίσῃ αὐτοῦ καὶ τὸ ἦθος , ἵνα ταῖς ὑπονοίαις νόθον δείξῃ τὴν ἀρετήν . Σὺ δέδωκας αὐτῷ , φησί , τὴν ἀφθονίαν · περίελε τὴν ἀφθονίαν καὶ γυμνοῦται ἡ ὑπόκρισις . Λέγει αὐτῷ ὁ θεός · Ἅψαι πάντων ὧν ἔχει . Ἤιδει γὰρ ὁ θεός , ὅτι ἀκόρεστον ἔχει τὴν πρόθεσιν εἰς πλεονεξίαν , καὶ λέγει · Ἰδού , πάντων δίδωμί σοι τὴν ἐξουσίαν , αὐτοῦ δὲ μόνον μὴ ἅψῃ . Ὅροις περιορίζει τὴν κακίαν τοῦ διαβόλου . Βλέπε λοιπὸν οἷον ἀποτείνει τόξον κατὰ τοῦ δικαίου , οἷα πέμπει βέλη . Ἐξῆλθε καὶ πρῶτον σχηματίζεται αὐτὸς ὁ τῶν κακῶν ἐργάτης , αὐτὸς ἑαυτὸν ἄγγελον τῶν κακῶν παραστήσας , αὐτὸς ἔπληξε τὰ κτήνη καὶ αὐτὸς ἀπαγγέλλει τὴν πληγήν . Τὰ ζεύγη τῶν βοῶν σου ἠροτρία καὶ αἱ θήλειαι ὄνοι ἐνέμοντο καὶ ἦλθον οἱ αἰχμαλωτεύοντες καὶ κατέσφαξαν τοὺς παῖδάς σου καὶ ὑπελείφθην ἐγὼ μόνος καὶ ἦλθον τοῦ ἀπαγγεῖλαί σοι . Πρώτη πεῖρα τοῦ διαβόλου , πρῶτον βέλος κατὰ τοῦ γενναίου ἀγωνιστοῦ . Ἀλλ’ ἀντέστησεν Ἰὼβ τὸν θυρεὸν τῆς πίστεως τὸν δυνάμενον πάντα τὰ βέλη τοῦ πονηροῦ τὰ πεπυρωμένα σβέσαι . Τὰ ζεύγη τῶν βοῶν ἀπώλετο καὶ ἡ ψυχὴ οὐκ ἐμερίζετο . Αἱ ὄνοι ἀπώλοντο καὶ ὁ εὐγενὴς πῶλος τὸν χαλινὸν τῆς εὐσεβείας οὐκ ἠρνήσατο . Εἶδεν ἀγγελίαν πικρὰν τῆς ἀπωλείας τῶν κτημάτων καὶ ἔμεινεν ὡς ἀσφαλὴς πύργος καὶ ἀκαταγώνιστος . Ὁ διάβολος πικρὸς ὢν τῇ κακίᾳ καὶ πικρὸς ὢν τὴν προαίρεσιν μετεμελήθη οὕτως ἀπαγγείλας . Καὶ πρόσεχε ἀκριβῶς , παρακαλῶ , μή σε διαφύγῃ ἡ τοῦ πονηροῦ ἔννοια , Οὐ γὰρ αὐτοῦ τὰ νοήματα ἀγνοοῦμεν . Ὡς οὖν ἀπήγγειλεν αὐτῷ ὅτι τὰ ζεύγη τῶν βοῶν ἠροτρία καὶ αἱ θήλειαι ὄνοι ἐνέμοντο καὶ ἦλθον οἱ αἰχμαλωτεύοντες , εἶδε δὲ τὸν Ἰὼβ ψυχῇ γενναίᾳ φέροντα τὴν ἀγγελίαν , μετεμελήθη ὅτι κακῶς ἀπήγγειλε καὶ μονονουχὶ εἶπε πρὸς ἑαυτὸν ὁ διάβολος · Κακῶς ἀπήγγειλα εἰπὼν αὐτῷ , ὅτι ἄνθρωποι αὐτῷ ἐπολέμησαν · δύναται λογίσασθαι , ὅτι εἰ ἄνθρωποι ἐπολέμησαν καί με ἠδίκησαν , τί πρὸς τὸν θεόν ; Κακῶς φησιν ἐτόξευσα , οὐ κατὰ σκοποῦ ἔβαλον , ἀπέτυχον τῆς τοξείας , ἀπεπλανήθη τὰ βέλη . Εἶπον , ὅτι ἄνθρωποι ᾐχμαλώτευσαν · δύναται οὗτος εἰπεῖν · Τί οὖν τὴν τῶν ἀνθρώπων ἀδικίαν θεῷ ἐπιγράψω ; Ἄλλοι οἱ ἠδικηκότες καὶ ἄλλος ἔσται ὁ βλασφημούμενος ; Ἵνα οὖν μεταγάγῃ αὐτοῦ τὴν διάνοιαν ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων εἰς θεόν καὶ δείξῃ αὐτῷ οὐκ ἀνθρώπους καταβλάπτοντας , ἀλλὰ θεὸν πολεμοῦντα , λέγει αὐτῷ · Πῦρ ἔπεσεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ . Μὴ δύνῃ εἰπεῖν , ὅτι ἐχθροὶ ἔρριψαν ἄνωθεν ; Ὕβρισον τὸν ἀδικήσαντα , βλασφήμησον τὸν πολεμήσαντα . Πῦρ ἔπεσεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ . Διὰ τί λατρεύεις τῷ ἀδικήσαντι , διὰ τί προσκυνεῖς τὸν ἀναλίσκοντά σου τὰ κτήματα ; Πῦρ ἔπεσεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ . Ἤκουσεν ὁ Ἰὼβ καὶ πάλιν ἤνεγκε γενναίως . Ἡ γὰρ ὑπομονὴ ἐκείνου ἀληθῶς ὑπομονὴ ἦν μέχρι τέλους παρατεταμένη , Ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος , οὗτος σωθήσεται . Πῦρ ἔπεσεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ . Καθ’ ἡμέραν ἔκαμνε προσφέρων θυσίας ὑπὲρ τῶν τέκνων · ἃ καθ’ ἡμέραν κάμνων προσέφερεν , ἀθρόως ὁ θεὸς εἰς θυσίαν ἔλαβε . Πῦρ ἔπεσεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ . Εἰ ἐγὼ μόνος ἐνεδυόμην , δικαίως ἤλγουν , εἰ δὲ πένητες ἐνεδύοντο , μὴ δύναται ὁ δεσπότης ἀμελῆσαι τῶν πτωχῶν ; Οἶδα , ὅτι ἃ ἔλαβεν εἰς θυσίαν , ἀποδίδωσιν εἰς τὸ πενταπλάσιον . Μὴ γὰρ ἐξ ἀδικίας συνήχθη τὰ κτήματα ; μὴ γὰρ ἀπὸ πλεονεξίας ἐκτησάμην τὰ πρόβατα ; Ἐκ τῆς κουρᾶς τῶν προβάτων μου ἐθερμάνθησαν ὦμοι πενήτων καὶ στόμα χήρας εὐλόγησέ με . Οἶδε , τί ποιεῖ ὁ θεός . Νῦν ἐλαβέ μου τὴν ὕπαρξιν ὡς θυσίαν , πολλαπλασιάζει δέ μου τὴν οὐσίαν εἰς πλεονασμὸν ἀρετῆς . Οὐ σαλεύει με τὰ ἔξωθεν βέλη τοῖς ἔσωθεν ὀχυρούμενον , στηρίζει δέ με μᾶλλον ἔνδοθεν τὰ τοῦ θεοῦ βέλη . Τὰ γὰρ βέλη τοῦ δυνατοῦ ἠκονημένα · περὶ ὧν τὰ βέλη σου ἐνεπάγησάν μοι . Τὰ βέλη , ποῖα ; Βέλος εὐσεβείας , βέλος δικαιοσύνης , βέλος πόθου πρὸς θεόν , βέλος ζήλου ἀρετῆς · τούτοις τοῖς θείοις βέλεσιν ἡ ψυχὴ τιτρώσκεται . Ὡς οὖν πᾶσαν πεῖραν προσαγαγὼν ὁ διάβολος καὶ τῶν κτημάτων γυμνώσας , τῆς ἀρετῆς οὐκ ἐγύμνωσε · χωρεῖ λοιπὸν ἐπὶ τὴν φύσιν καὶ τὴν γεωργίαν τῆς φύσεως βιάζεται καὶ ἀποσπᾷ τοὺς κλάδους ἀπὸ τῆς ῥίζης καὶ συντρίβει τοὺς παῖδας τοῦ καλοῦ ἀγωνιστοῦ · περιαιρεῖ τὸν καρπόν , ἵνα λυπήσῃ τὸν γεννήσαντα . Καὶ τί ποιεῖ ; Βλέπε καὶ τὴν ἀγγελίαν τοῦ πονηροῦ , πῶς μεστὴ μέν ἐστιν εἰρωνείας καὶ εἰς γοητείαν ῥέπουσα καὶ κατακλάσαι τὴν ψυχὴν τοῦ γενναίου δυναμένη . Τῶν υἱῶν σου καὶ τῶν θυγατέρων σου ἐσθιόντων καὶ πινόντων ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ πρεσβυτέρου σου υἱοῦ , ἦλθε πνεῦμα μέγα ἐκ τῆς ἐρήμου καὶ συνέσεισε τὸν οἶκον καὶ ἔπεσεν ἐπὶ τὰ παιδία σου καὶ ἐτελεύτησαν . Καὶ τὸ ῥῆμα ὑποκοριστικὸν δυνάμενον ἐγεῖραι πένθος . Οὐκ εἶπεν ἐπὶ τὰ τέκνα σου , ἀλλὰ ἐπὶ τὰ παιδία , ἵνα τῶν παίδων ἀκούσας εἰς οἶκτον ἔλθῃ , ἵνα καμφθῇ πρὸς συμπάθειαν . Ἦλθε πνεῦμα μέγα ἐκ τῆς ἐρήμου . Πάλιν τὸν κριτὴν διαβάλλει . Πνεῦμα γὰρ οὐκ ἀνθρώποις ὑπακούει , ἀλλὰ τῷ θεῷ . Ἔπεσεν ἐπὶ τὰ παιδία σου καὶ ἐτελεύτησαν Τότε Ἰὼβ ἀνέστη · Καλὸν τὸ Ἀνέστη . Οὐ γὰρ κατέπεσε τῇ πληγῇ , ἀλλ’ ἀνέστη τῇ δυνάμει τῆς εὐσεβείας · Ἀνέστη καὶ προσεκύνησε . Μισθὸς συμφορῶν ἡ προσκύνησις . Τυπτόμενος εὐλόγει , συμφοραῖς βαλλόμενος εὐχαρίστει . Καὶ περιεκείρατο τὴν κόμην . Νῦν ἐφ’ ἡμῶν τῶν πενθούντων πολλοὶ τρέφουσι κόμην , ἐκεῖνος δὲ περιῄρει . Διὰ τί ; Τῷ πενθοῦντι τὸ σπουδαζόμενον , εἰς τὸ ἐναντίον σχῆμα περιστῆσαι τὴν κατάστασιν . Ὅπου οὖν τιμᾶται κόμη , σημεῖον πένθους τὸ μὴ κείρεσθαι . Πανταχοῦ γὰρ τὸ ἐναντίον ζητεῖται σχῆμα ἀπὸ τῶν πενθούντων . Καὶ διέρρηξε τὰ ἱμάτια · τῷ μὲν σχήματι πρὸς τὸ πάθος ἀποσυρόμενος , τῷ δὲ πράγματι πρὸς τὴν ἀρετὴν ἀποδυόμενος . Ἀποδύεται τὸ ἱμάτιον , ἵνα ὡς γυμνὸς ἀθλητὴς περιπλακῇ τῷ ἀντιπάλῳ καὶ ἐξ ἀναντιρρήτου πάλης βραβεύσῃ τὴν δικαιοσύνην . Ἀπεδύσατο τὸ ἱμάτιον ὁ ἐνδεδυμένος τὴν δικαιοσύνην καί Ὁ κύριος ἔδωκεν , ὁ κύριος ἀφείλετο · ὡς τῷ κυρίῳ ἔδοξεν , οὕτω καὶ ἐγένετο · εἴη τὸ ὄνομα κυρίου εὐλογημένον εἰς τοὺς αἰῶνας . Ὢ γενναίας ψυχῆς . Αὕτη ἡ φωνὴ βέλος ἐγένετο κατὰ τοῦ διαβόλου , αὕτη ἡ φωνὴ βέλη κατὰ τῶν δαιμόνων ἀπέστειλεν , ἔρρηξε τὴν φάλαγγα τῶν ἐναντίων . Γυμνὸς ἐξῆλθον ἐκ κοιλίας μητρός μου , γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι . Ἀποστολικὴ ἡ φωνὴ πρὸ τῶν ἀποστολικῶν χρόνων ἀνδριζομένη · Γυμνὸς ἐξῆλθον ἐκ κοιλίας μητρός , γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι · Οὐδὲν ἐπηνέγκαμεν εἰς τὸν κόσμον · δῆλον , ὅτι οὐδὲ ἐξενεγκεῖν τι δυνάμεθα . Ὁ κύριος ἔδωκεν , ὁ κύριος ἀφείλετο .
Lemmas: Τά πρῶτος ἐμπεριπατέω ὁ διάβολος . ὅτε μέν γάρ ὁ εἰδωλολατρία χέω , ὅτε ὁ ἀσέβεια κρατέω , ὅτε πᾶς ὁ ὁ κακία ἀκμάζω , ὁ διάβολος ἐμπεριπατέω , ὅτε δέ ἁγιωσύνη καί δικαιοσύνη καί ἀλήθεια παρά ὁ φυλάσσω ὁ ἀλήθεια , ὁ θεός ἐνοικέω καί ἐμπεριπατέω . προσέχω οὖν ὁ διάνοια σύ , φημί , κατά ὁ θεράπων ἐγώ Ἰώβ , ὅτι οὐ εἰμί κατά αὐτός ὁ ἐπί ὁ γῆ , ἄμεμπτος , δίκαιος , ἀληθινός , ἀπέχω ἀπό πᾶς πονηρός ; Ἐπειδή λέγω πᾶς περιέρχομαι ὁ ὑπό οὐρανός καί ἀλαζονεύομαι ὡς πᾶς κράτος , παραλύω αὐτός ὁ ἀλαζονεία ὁ λόγος ὁ ἀλήθεια , φημί πρός αὐτός · εἶδον ὁ ἄνθρωπος ὁ ὑπό σύ μή πατέω , ἐπεί πᾶς , ὡς φημί , κρατέω ; ὁράω ὁ πᾶς σύ ὁ κακία κρατέω ; ὁράω ὁ πατέω σύ ὁ πατέω πᾶς ; ὁράω ὁ ἐκλύω σύ ὁ τυραννίς , καί ὁ ἀδικία ἐκλύω ὁ δικαιοσύνη , καί ὁ ἀσέβεια ὁ εὐσέβεια ; ὁ δέ ἀνθίστημι ὁ θεός καί λέγω · οὐ δωρεάν σέβω . προστίθημι ὁ κτῆμα , ἵνα ὑβρίζω αὐτός ὁ τρόπος , ἵνα ὑβρίζω αὐτός καί ὁ ἦθος , ἵνα ὁ ὑπόνοια νόθος δείκνυμι ὁ ἀρετή . σύ δίδωμι αὐτός , φημί , ὁ ἀφθονία · περιαιρέω ὁ ἀφθονία καί γυμνόω ὁ ὑπόκρισις . λέγος αὐτός ὁ θεός · ἅπτω πᾶς ὅς ἔχω . ἀιδέω γάρ ὁ θεός , ὅτι ἀκόρεστος ἔχω ὁ πρόθεσις εἰς πλεονεξία , καί λέγω · ἰδέ , πᾶς δίδωμι σύ ὁ ἐξουσία , αὐτός δέ μόνος μή ἅπτω . Ὅρος περιορίζω ὁ κακία ὁ διάβολος . βλέπω λοιπός οἷος ἀποτείνω τόξον κατά ὁ δίκαιος , οἷος πέμπω βέλος . ἐξέρχομαι καί πρῶτος σχηματίζω αὐτός ὁ ὁ κακός ἐργάτης , αὐτός ἑαυτοῦ ἄγγελος ὁ κακός παρίστημι , αὐτός πλήσσω ὁ κτῆνος καί αὐτός ἀπαγγέλλω ὁ πληγή . Τά ζεῦγος ὁ βοῦς σύ ἀροτριάω καί ὁ θῆλυς ὄνος νέμω καί ἔρχομαι ὁ αἰχμαλωτεύω καί κατασφάζω ὁ παῖς σύ καί ὑπολείπω ἐγώ μόνος καί ἔρχομαι ὁ ἀπαγγέλλω σύ . Πρώτη πεῖρα ὁ διάβολος , πρῶτος βέλος κατά ὁ γενναῖος ἀγωνιστής . ἀλλά ἀνθίστημι Ἰώβ ὁ θυρεός ὁ πίστη ὁ δύναμαι πᾶς ὁ βέλος ὁ πονηρός ὁ πυρόω σβέννυμι . Τά ζεῦγος ὁ βοῦς ἀπόλλυμι καί ὁ ψυχή οὐ μερίζω . ὁ ὄνος ἀπόλλυμι καί ὁ εὐγενής πῶλος ὁ χαλινός ὁ εὐσέβεια οὐ ἀρνέομαι . εἶδον ἀγγελία πικρός ὁ ἀπώλεια ὁ κτῆμα καί μένω ὡς ἀσφαλής πύργος καί ἀκαταγώνιστος . ὁ διάβολος πικρός εἰμί ὁ κακία καί πικρός εἰμί ὁ προαίρεσις μετεπιμελέομαι οὕτως ἀπαγγέλλω . καί προσέχω ἀκριβῶς , παρακαλέω , μή σύ διαφεύγω ὁ ὁ πονηρός ἔννοια , οὐ γάρ αὐτός ὁ νόημα ἀγνοέω . ὡς οὖν ἀπαγγέλλω αὐτός ὅτι ὁ ζεῦγος Τοί βοῦς ἀροτριάω καί ὁ θῆλυς ὄνος νέμω καί ἔρχομαι ὁ αἰχμαλωτεύω , ὁράω δέ ὁ Ἰώβ ψυχή γενναῖος φέρω ὁ ἀγγελία , μετεπιμελέομαι ὅτι κακῶς ἀπαγγέλλω καί μονονού λέγω πρός ἑαυτοῦ ὁ διάβολος · Κακῶς ἀπαγγέλλω λέγω αὐτός , ὅτι ἄνθρωπος αὐτός πολεμέω · δύναμαι λογίζομαι , ὅτι εἰμί ἄνθρωπος πολεμέω καί ἐγώ ἀδικέω , τίς πρός ὁ θεός ; Κακῶς φημί τοξεύω , οὐ κατά σκοπός βάλλω , ἀποτυγχάνω ὁ τοξεία , ἀποπλανάω ὁ βέλος . εἶπον , ὅτι ἄνθρωπος αἰχμαλωτεύω · δύναμαι οὗτος λέγω · τις οὖν ὁ ὁ ἄνθρωπος ἀδικία θεός ἐπιγράφω ; ἄλλος ὁ ἀδικέω καί ἄλλος εἰμί ὁ βλασφημέω ; ἵνα οὖν μετάγω αὐτός ὁ διάνοια ἀπό ὁ ἄνθρωπος εἰς θεός καί δείκνυμι αὐτός οὐ ἄνθρωπος καταβλάπτω , ἀλλά θεός πολεμέω , λέγω αὐτός · πῦρ πίπτω ἐκ ὁ οὐρανός . μή δύναμαι λέγω , ὅτι ἐχθρός ῥίπτω ἄνωθεν ; ὑβρίζω ὁ ἀδικέω , βλασφημέω ὁ πολεμέω . πῦρ πίπτω ἐκ ὁ οὐρανός . Ζεύς τίς λατρεύω ὁ ἀδικέω , διά τίς προσκυνέω ὁ ἀναλίσκω σύ ὁ κτῆμα ; πῦρ πίπτω ἐκ ὁ οὐρανός . ἀκούω ὁ Ἰώβ καί πάλιν φέρω γενναῖος . ὁ γάρ ὑπομονή ἐκεῖνος ἀληθῶς ὑπομονή εἰμί μέχρι τέλος παρατείνω , ὁ δέ ὑπομένω εἰς τέλος , οὗτος σῴζω . πῦρ πίπτω ἐκ ὁ οὐρανός . κατά ἡμέρα κάμνω προσφέρω θυσία ὑπέρ ὁ τέκνον · ὅς κατά ἡμέρα κάμνω προσφέρω , ἀθρόος ὁ θεός εἰς θυσία λαμβάνω . πῦρ πίπτω ἐκ ὁ οὐρανός . εἰμί ἐγώ μόνος ἐνδύω , δίκαιος ἀλγέω , εἰμί δέ πένης ἐνδύω , μή δύναμαι ὁ δεσπότης ἀμελέω ὁ πτωχός ; Οἶδα , ὅτι ὅς λαμβάνω εἰς θυσία , ἀποδίδωμι εἰς ὁ πενταπλάσιος . μή γάρ ἐκ ἀδικία συνάγω ὁ κτῆμα ; μή γάρ ἀπό πλεονεξία κτάομαι ὁ πρόβατον ; ἐκ ὁ κουρά ὁ πρόβατον ἐγώ θερμαίνω ὦμος πένης καί στόμα χῆρος εὐλογέω ἐγώ . οἶδα , τίς ποιέω ὁ θεός . Νῦν λαμβάνω ἐγώ ὁ ὕπαρξις ὡς θυσία , πολλαπλασιάζω δέ ἐγώ ὁ οὐσία εἰς πλεονασμός ἀρετή . οὐ σαλεύω ἐγώ ὁ ἔξωθεν βέλος ὁ ἔσωθεν ὀχυρόω , στηρίζω δέ ἐγώ μᾶλλον ἔνδοθεν ὁ ὁ θεός βέλος . Τά γάρ βέλος ὁ δυνατός ἀκονάω · περί ὅς ὁ βέλος σύ ἐνεπαγάω ἐγώ . Τά βέλος , ποῖος ; Βέλος εὐσέβεια , βέλος δικαιοσύνη , βέλος πόθος πρός θεός , βέλος ζῆλος ἀρετή · οὗτος ὁ θεῖος βέλος ὁ ψυχή τιτρώσκω . ὡς οὖν πᾶς πεῖρα προσάγω ὁ διάβολος καί ὁ κτῆμα γυμνόω , ὁ ἀρετή οὐ γυμνόω · χωρέω λοιπός ἐπί ὁ φύσις καί ὁ γεωργία ὁ φύσις βιάζω καί ἀποσπάω ὁ κλάδος ἀπό ὁ ῥίζα καί συντρίβω ὁ παῖς ὁ καλός ἀγωνιστής · περιαιρέω ὁ καρπός , ἵνα λυπέω ὁ γεννάω . καί τίς ποιέω ; βλέπω καί ὁ ἀγγελία ὁ πονηρός , πῶς μεστός μέν εἰμί εἰρωνεία καί εἰς γοητεία ῥέπω καί κατακλάω ὁ ψυχή ὁ γενναῖος δυνάμενος . Τῶν υἱός σύ καί ὁ θυγάτηρ σύ ἐσθίω καί πίνω ἐν ὁ οἰκία ὁ πρέσβυς σύ υἱός , ἔρχομαι πνεῦμα μέγας ἐκ ὁ ἐρῆμος καί συσσείω ὁ οἶκος καί πίπτω ἐπί ὁ παιδίον σύ καί τελευτάω . καί ὁ ῥῆμα ὑποκοριστικός δύναμαι ἐγείρω πένθος . οὐ λέγω ἐπί ὁ τέκνον σύ , ἀλλά ἐπί ὁ παιδίον , ἵνα ὁ παῖς ἀκούω εἰς οἶκτος ἔρχομαι , ἵνα κάμπτω πρός συμπάθεια . ἔρχομαι πνεῦμα μέγας ἐκ ὁ ἐρῆμος . πάλιν ὁ κριτής διαβάλλω . πνεῦμα γάρ οὐ ἄνθρωπος ὑπακούω , ἀλλά ὁ θεός . πίπτω ἐπί ὁ παιδίον σύ καί τελευτάω τότε Ἰώβ ανέστη · Κηλόν ὁ Ανέστης . Οὐ γάρ καταπίπτω ὁ πληγή , ἀλλά ανέστη ὁ δύναμις ὁ εὐσέβεια · ανέστη καί προσκυνέω . μισθός συμφορά ὁ προσκύνησις . τύπτω εὐλογέω , συμφορά βάλλω εὐχαριστέω . καί περικείρω ὁ κόμη . νῦν ἐπί ἐγώ ὁ πενθέω πολύς τρέφω κόμη , ἐκεῖνος δέ περιαιρέω . Ζεύς τίς ; ὁ πενθέω ὁ σπουδάζω , εἰς ὁ ἐναντίος σχῆμα περιίστημι ὁ κατάστασις . ὅπου οὖν τιμάω κόμη , σημεῖον πένθος ὁ μή κείρω . πανταχοῦ γάρ ὁ ἐναντίος ζητέω σχῆμα ἀπό ὁ πενθέω . καί διαρρήγνυμι ὁ ἱμάτιον · ὁ μέν σχῆμα πρός ὁ πάθος αποσύρω , ὁ δέ πρᾶγμα πρός ὁ ἀρετή ἀποδύω . ἀποδύω ὁ ἱμάτιον , ἵνα ὡς γυμνός αθλήτρια περιπλέκω ὁ ἀντίπαλος καί ἐκ αναντίρρητος πάλη βράβευση ὁ δικαιοσύνη . ἀποδύω ὁ ἱμάτιον ὁ ἐνδύω ὁ δικαιοσύνη καί ὁ κύριος δίδωμι , ὁ κύριος ἀφαιρέω · ὡς ὁ κύριος δοκέω , οὕτως καί γίνομαι · εἰμί ὁ ὄνομα κύριος εὐλογέω εἰς ὁ αἰών . ὤ γενναῖος ψυχή . ἄτη ὁ φωνή βέλος γίνομαι κατά ὁ διάβολος , οὗτος ὁ φωνή βέλος κατά ὁ δαίμων ἀποστέλλω , ῥήγνυμι ὁ φάλαγξ ὁ ἐναντίος . γυμνός ἐξέρχομαι ἐκ κοιλία μήτηρ ἐγώ , γυμνός καί ἀπέρχομαι . ἀποστολικός ὁ φωνή πρό ὁ ἀποστολικός χρόνος ἀνδρίζω · γυμνός ἐξέρχομαι ἐκ κοιλία μήτηρ , γυμνός καί ἀπέρχομαι · οὐδείς ἐπιφέρω εἰς ὁ κόσμος · δῆλος , ὅτι οὐδέ ἐκφέρω τίς δύναμαι . ὁ κύριος δίδωμι , ὁ κύριος ἀφαιρέω .