severian-of-gabala.in-iob-sermo-3 4
Πάντων περιῃρέθη , ἵνα συντέμω , καὶ ἡ γυνὴ μόνη ὑπελέλειπτο , τὸ ἀρχαῖον ὄργανον τοῦ διαβόλου . Ἡ γυνὴ ὑπελέλειπτο οὐ φεισαμένου τοῦ διαβόλου , ἀλλ’ ἑαυτῷ τὸ ὅπλον τηρήσαντος . Ἐπειδὴ γὰρ ᾔδει , ὅτι διὰ γυναικὸς τὸν πρῶτον ἄνθρωπον κατηγωνίσατο , φυλάττει τὴν γυναῖκα , ἵνα τῷ ὁμοίῳ ὅπλῳ χρήσηται πρὸς τὴν ἐπιβουλήν . Ἀλλ’ ἐκεῖ μὲν εὗρε τὸν Ἀδάμ , ὧδε δὲ τὸν Ἀδὰμ οὐχ εὑρίσκει . Ἐκεῖ τὸν Ἀδὰμ εὗρε καὶ τὴν Εὔαν , ὧδε δὲ τὴν μὲν Εὔαν εὗρε , τὸν δὲ Ἀδὰμ οὐχ εὗρε . Ἕως τίνος καρτερήσεις ; Τὰ ῥήματα ἀληθῶς τοῦ διαβόλου . Τὸ γὰρ ἕως τίνος βασανιζομένου ἦν ἡ φωνή . Ἐγὼ βασανίζομαι , καὶ σὺ λέγεις · Ἕως τίνος ; Ἐγὼ τύπτομαι , καὶ σὺ ναρκᾷς πρὸς τὰς πληγὰς τοῦ βασανιζομένου ; Ἕως τίνος κάθησαι περιμένων ἡμέραν ἐξ ἡμέρας τὴν σωτηρίαν ; Ἄκων ὁ διάβολος τὴν ἀρετὴν τοῦ δικαίου ἀνυμνεῖ , κηρύττει αὐτοῦ τὴν ὑπομονήν , ὅτι ἐλπίδι ἠγωνίζετο . Ἕως τίνος ; Καὶ ἐμβλέψας αὐτῇ φησιν Ἰὼβ εἶπεν . Οὐκ εἶπε προσχὼν αὐτῇ , ἀλλ ̓ ἐμβλέψας . Ἐμβλέψας . Διὰ τί ; ἠγνόει γὰρ τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα ; οὐκ αὐτῇ συνέζησεν ; οὐκ ἐξ αὐτῆς ἐτεκνώσατο ; Διὰ τί οὖν ἐνέβλεψε ; Τὸ ἐμβλέψας δείκνυσιν , ὅτι οὐκ αὐτὴν βλέπει , ἀλλὰ τὸν ἐν αὐτῇ . Ἐνέβλεψε τῷ διαβόλῳ ὁ Ἰώβ , εἶδε τὸν ἐν τῷ ὄφει λαλήσαντα καὶ νῦν ἐν τῇ γυναικὶ λαλοῦντα καὶ Ὡς μία τῶν ἀφρόνων ἐλάλησας . Διὰ τί οὐκ εἶπεν · Ὡς μία τῶν ἀσεβῶν , ὡς μία τῶν ἀθέων ; Ἤιδει αὐτὴν οὐκ ἄθεον οὖσαν , ἀλλ’ ὑπ’ ἀφροσύνης συναρπασθεῖσαν . Ἄλλως δέ , ἀδελφοί , κυρίως τῷ τὸν θεὸν ἀρνουμένῳ ἡ τοῦ ἄφρονος δίδοται φωνή . Εἶπε γάρ φησιν ἄφρων ἐν τῇ καρδίᾳ · Οὐκ ἔστι θεός . Ὡς μία τῶν ἀφρόνων . Ὡσεί τις ἔλεγεν · Ὡς ἡ Εὔα ἐλάλησας . Εἰ τὰ ἀγαθὰ ἐδεξάμεθα ἐκ χειρὸς κυρίου , τὰ κακὰ οὐχ ὑποίσομεν ; Ὢ γενναίας ψυχῆς . Ἐνταῦθά μοι δοκίμασον αὐτοῦ τὴν ψυχήν . Οὐκ ᾔδει Ἰώβ , ὅτι ὑπὲρ ἀρετῆς ἠγωνίζετο · οὐκ ᾔδει ὅτι ὑπὲρ ὑπομονῆς στέφεται · ἀλλ’ ἐνόμιζεν ἁπλῶς συμφορὰν εἶναι θεήλατον · κακὰ εἶναι ἐνόμισε καὶ κακὰ νομίσας οὐχ ὡς ὑπὲρ κακῶν ἐβλασφήμησεν . Εἰ δὲ κακὰ νομίσας οὕτως ἠγωνίσατο , εἰ ᾔδει τὸν στέφανον , οὐ πολλῷ μᾶλλον ἠγωνίζετο ; Ἀλλὰ διὰ τί οὐ προλαβὼν εἶπεν αὐτῷ ὁ θεός · Ὅρα τί ποιεῖς ; Ὁ διάβολος μέλλει παρατάττεσθαί σοι , μέλλει κατὰ σοῦ ὁπλίζεσθαι · ἀγωνίζου , ἴσχυε , ἵνα μή σου παρατρέψῃ τὴν διάνοιαν , ἵνα μή σου συλήσῃ τοὺς λογισμούς · ἵνα μή σου πολιορκήσῃ τὴν ψυχήν · ἴσχυε . Καὶ μὴ νομίσῃς , ὅτι ἀνοίκειον θεῷ τὸ παραγγεῖλαι τῷ ἀθλητῇ τὴν πάλην . Πέτρε , ἰδοὺ ὁ Σατανᾶς ἐξῃτήσατο ὑμᾶς , τοῦ σινιάσαι ὡς τὸν σῖτον . Τοῖς ἀποστόλοις προλέγει τοὺς πειρασμούς , τῷ δὲ Ἰὼβ οὐ προλέγει τοὺς πειρασμοὺς οὐδὲ τὴν ἄθλησιν . Μὴ ἀδικία παρὰ τῷ θεῷ ; Μὴ γένοιτο . Τοὺς μὲν παραθαρσύνει , τοὺς δὲ καταλιμπάνει . Διὰ τί μὴ λέγει αὐτῷ , ὡς τοῖς ἀποστόλοις ; Ἤιδει ὁ θεὸς τοῦ διαβόλου τὴν κακουργίαν , ᾔδει τὸν φθόνον , ᾔδει τὴν ὑπόνοιαν δυναμένην ἀμβλῦναι τὴν ἀρετήν . Εἰ εἶπεν αὐτῷ ὁ θεός · Πρόσεχε σεαυτῷ , καὶ ἀγώνισαι . Ἐὰν ὑπομείνῃς εἰς τέλος , τὰ ὑπάρχοντά σοι εἰς τὸ διπλάσιον ἀποδίδωμι , βασιλείαν οὐρανῶν κληρονομήσεις , στεφάνους ἀθανασίας δέξῃ , μεστὴ τῶν ἐγκωμίων τῶν σῶν καὶ τῶν ἐπαίνων ἡ οἰκουμένη πᾶσα γενήσεται . Εἰ ταῦτα εἶπεν , ἠγωνίζετο μὲν ἂν ὁ δίκαιος ; Ὁ δὲ διάβολος πάλιν ἀφορμὴν ἐλάμβανε · καὶ εἰ μὲν ἀγωνισάμενος οὕτως ἐνίκησεν , ἔλεγε τῷ θεῷ · Μὴ γὰρ δωρεὰν ἠγωνίσατο ; Ἐπηγγείλω αὐτῷ ἀθανασίαν , ἐπηγγείλω βασιλείαν , ἐπηγγείλω στεφάνους . Εἰ τοίνυν τῶν προσκαίρων λαβὼν τὴν ἀπόλαυσιν , ὑπενοήθη οὐχ ὡς δίκαιος , ἀλλ’ ὡς ὑπομίσθιος · εἰ ἔλαβε τῶν αἰωνίων τὴν ὑπόσχεσιν , οὐ πολλῷ μᾶλλον ὁ διάβολος ἀφορμὴν ἐλάμβανεν ; Ἀλλὰ κρύπτει τοὺς στεφάνους , ἵνα γυμνώσῃ τοὺς ἄθλους · κρύπτει τὸ βραβεῖον , ἵνα δείξῃ τὸν ἀθλητήν . Διὰ τί οὖν , φησί , καὶ τοῖς ἀποστόλοις οὐκ ἔκρυψεν ; Εἰ γὰρ διὰ τοῦτο οὐκ εἶπε τῷ Ἰώβ , διὰ τί μὴ τῷ αὐτῷ τρόπῳ καὶ ἐπὶ τῶν ἀποστόλων ἐσιώπησε τὸν ἆθλον ; Ἰὼβ μόνος ἠγωνίζετο , ὑπὲρ ἑαυτοῦ ἔκαμνεν , ὑπὲρ ἑαυτοῦ ἠγωνίζετο · οἱ δὲ ἀπόστολοι , κήρυκες ἦσαν τῆς γῆς καὶ διδάσκαλοι τῆς οἰκουμένης . Αὐτοῖς μὲν οὖν κρύψαι ἠδύνατο , ἀλλὰ τῷ κόσμῳ ζημία τὸ πρᾶγμα ἐγίνετο . Ἠδύνατο Παῦλος ἄνευ στεφάνων ἐπαγγελίας ἀγωνίσασθαι , ἠδύνατο Πέτρος ἄνευ ἐπαγγελίας ἀνδρίσασθαι , ἠδύναντο οἱ ἀπόστολοι μὴ δεξάμενοι ἐπαγγελίαν ἀγαθῶν ὑπὲρ ἀρετῆς ἀγωνίσασθαι · ἀλλ’ οὐ πανταχοῦ Παῦλος , οὐ πανταχοῦ Πέτρος · πολλῶν ἀσθενοῦσιν αἱ ψυχαί , πολλῶν ὀκλάζουσιν αἱ διάνοιαι . Εἰ γὰρ σήμερον βασιλείας κηρυττομένης μελλόντων ἀγαθῶν ἀπολαύσεως , συνδιαιτήσεως ἀγγελικῆς , τῆς ἐν παραδείσῳ τρυφῆς καταφρονοῦσι τῶν ἐπηγγελμένων πολλοὶ προστετηκότες πρὸς τὰ παρόντα · εἰ πάντως ἐσιωπήθη , τίς ἂν προσέδραμε τῇ εὐσεβείᾳ ; Εἰκότως οὖν , ἀδελφοί , τῷ μὲν Ἰὼβ οὐ δείκνυσι τὰ μέλλοντα , ἵνα στερεωτέραν δείξῃ τὴν πρόθεσιν , τοῖς δὲ ἀποστόλοις ἐπαγγέλλεται τὰ μέλλοντα , ἵνα τῶν ἀκροατῶν διεγείρῃ τὰς ψυχάς , ἵνα τῆς οἰκουμένης νευρώσῃ τὴν διάνοιαν . Πολλοὶ νῦν ἀκούουσι περὶ βασιλείας καὶ καταφρονοῦσι , πολλοὶ Χριστὸν ἐκδέχονται καὶ πονηρίαν ἐνδύονται , πολλοὶ κακίας οὐκ ἀναχωροῦσι , τιμῶσι πολλοὶ σήμερον τὰς νηστείας καὶ λέγουσι · Σήμερον οὐδὲν λέγω τῷ ἀντιδίκῳ μου · παρέλθοι ἡ ἡμέρα τοῦ πάθους τοῦ Χριστοῦ , καὶ γυμνάζω τὴν δίκην , ἐκδικῶ τὴν ὕβριν , ποιῶ πολλά . Οὐκοῦν ἀδελφὸς εἶ τοῦ Ἡσαῦ ταῦτα ἐνθυμούμενος · ταὐτὰ λέγεις , ἃ εἶπεν Ἠσαῦ . Καὶ γὰρ Ἠσαῦ ἠθέλησε φονεῦσαι τὸν ἀδελφόν , ἀλλὰ τὸν πατέρα ᾐδεῖτο . Καὶ τί εἶπεν ; Ἐγγισάτωσαν αἱ ἡμέραι τοῦ πένθους τοῦ πατρός μου καὶ τότε φονεύσω τὸν ἀδελφόν μου . Παρέλθῃ ὁ θάνατος τοῦ πατρός μου καὶ τότε ἀναιρῶ . Καὶ σὺ τί λέγεις ; Παρέλθῃ τὸ πάθος τοῦ Χριστοῦ καὶ τότε στρατεύσομαι κατὰ τοῦ ἐχθροῦ μου . Βλέπε , μὴ ἀδελφὸς εἶ τοῦ Ἠσαῦ . Ἄκουσον , Μή τις πόρνος , μὴ βέβηλος , ὡς Ἠσαῦ · ἵνα μὴ δι’ αὐτοῦ μιανθῶσιν οἱ πολλοί . Ταῦτα εἴρηταί μοι οὐκ εἰς παροξυσμόν , ἀλλ’ εἰς ἀντίληψιν τῶν ἀδελφῶν καὶ σωτηρίαν . Γένοιτο δὲ ἡμᾶς καὶ λόγῳ παιδευομένους καὶ ἱστορίαις παιδαγωγουμένους , ταῖς τῶν ἁγίων πατέρων καὶ προφητῶν ἀθλήσεσι κατορθοῦντας , δόξαν πάντοτε τῷ θεῷ ἀναπέμπειν , νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: Πάντων περιαιρέω , ἵνα συντέμνω , καί ὁ γυνή μόνος ὑπολείπω , ὁ ἀρχαῖος ὄργανον ὁ διάβολος . ὁ γυνή ὑπολείπω οὐ φείδομαι ὁ διάβολος , ἀλλά ἑαυτοῦ ὁ ὅπλον τηρέω . Ἐπειδή γάρ οἶδα , ὅτι διά γυνή ὁ πρῶτος ἄνθρωπος καταγωνίζομαι , φυλάσσω ὁ γυνή , ἵνα ὁ ὅμοιος ὅπλον χράω πρός ὁ ἐπιβουλή . ἀλλά ἐκεῖ μέν εὑρίσκω ὁ Ἀδάμ , ὧδε δέ ὁ Ἀδάμ οὐ εὑρίσκω . ἐκεῖ ὁ Ἀδάμ εὑρίσκω καί ὁ Εὔα , ὧδε δέ ὁ μέν Εὔα εὑρίσκω , ὁ δέ Ἀδάμ οὐ εὑρίσκω . Ἕως τίς καρτερέω ; Τά ῥῆμα ἀληθῶς ὁ διάβολος . Τέ γάρ ἠώς τίς βασανίζω εἰμί ὁ φωνή . ἐγώ βασανίζω , καί σύ λέγω · Ἕως τίς ; ἐγώ τύπτω , καί σύ νάρκη πρός ὁ πληγή ὁ βασανίζω ; Ἕως τίς κάθημαι περιμένω ἡμέρα ἐκ ἡμέρα ὁ σωτηρία ; ἄκων ὁ διάβολος ὁ ἀρετή ὁ δίκαιος ἀνυμνέω , κηρύσσω αὐτός ὁ ὑπομονή , ὅτι ἐλπίς ἀγωνίζομαι . Ἕως τίς ; καί ἐμβλέπω αὐτός φημί Ἰώβ λέγω . οὐ λέγω προέχω αὐτός , ἀλλ' ̓ ἐμβλέπω . ἐμβλέπω . Ζεύς τίς ; ἀγνοέω γάρ ὁ ἑαυτοῦ γυνή ; οὐ αὐτός συζώ ; οὐ ἐκ αὐτηες͂ς τεκνόω ; Ζεύς τίς οὖν ἐμβλέπω ; Τέ ἐμβλέπω δείκνυμι , ὅτι οὐ αὐτός βλέπω , ἀλλά ὁ ἐν αὐτός . ἐμβλέπω ὁ διάβολος ὁ Ἰώβ , ὁράω ὁ ἐν ὁ ὄφις λαλέω καί νῦν ἐν ὁ γυνή λαλέω καί ὡς εἷς ὁ ἄφρων λαλέω . Ζεύς τίς οὐ λέγω · ὡς εἷς ὁ ἀσεβής , ὡς εἷς ὁ ἄθεος ; ἀιδέω αὐτός οὐ ἄθεος εἰμί , ἀλλά ὑπό ἀφροσύνη συναρπάζω . ἄλλως δέ , ἀδελφός , κυρίως ὁ ὁ θεός ἀρνέομαι ὁ ὁ ἄφρων δίδωμι φωνή . εἶπον γάρ φημί ἄφρων ἐν ὁ καρδία · οὐ εἰμί θεός . ὡς εἷς ὁ ἄφρων . ὡσεί τις λέγω · ὡς ὁ Εὔα λαλέω . εἰμί ὁ ἀγαθός δέχομαι ἐκ χείρ κύριος , ὁ κακός οὐ ὑποφέρω ; ὤ γενναῖος ψυχή . ἐνταῦθα ἐγώ δοκιμάζω αὐτός ὁ ψυχή . οὐ οἶδα Ἰώβ , ὅτι ὑπέρ ἀρετή ἀγωνίζομαι · οὐ οἶδα ὅτι ὑπέρ ὑπομονή στέφω · ἀλλά νομίζω ἁπλῶς συμφορά ἔρχομαι θεήλατος · κακός ἔρχομαι νομίζω καί κακός νομίζω οὐ ὡς ὑπέρ κακός βλασφημέω . εἰμί δέ κακός νομίζω οὕτως ἀγωνίζομαι , εἰμί οἶδα ὁ στέφανος , οὐ πολύς μᾶλλον ἀγωνίζομαι ; ἀλλά διά τίς οὐ προλαμβάνω λέγω αὐτός ὁ θεός · Όρα τίς ποιέω ; ὁ διάβολος μέλλω παρατάσσω σύ , μέλλω κατά σύ ὁπλίζω · ἀγωνίζομαι , ἰσχύω , ἵνα μή σύ παρατρέπω ὁ διάνοια , ἵνα μή σύ συλάω ὁ λογισμός · ἵνα μή σύ πολιορκέω ὁ ψυχή · ἰσχύω . καί μή νομίζω , ὅτι ἀνοίκειος θεός ὁ παραγγέλλω ὁ ἀθλητής ὁ πάλη . Πέτρος , ἰδού ὁ Σατανᾶς ἐξαιτέω σύ , ὁ σινιάζω ὡς ὁ σῖτος . Τοί ἀπόστολος προλέγω ὁ πειρασμός , ὁ δέ Ἰώβ οὐ προλέγω ὁ πειρασμός οὐδέ ὁ ἄθλησις . Μή ἀδικία παρά ὁ θεός ; Μή γίγνομαι . Τούς μέν παραθαρσύνω , ὁ δέ καταλείπω . Ζεύς τίς μή λέγω αὐτός , ὡς ὁ ἀπόστολος ; ἀιδέω ὁ θεός ὁ διάβολος ὁ κακουργία , οἶδα ὁ φθόνος , οἶδα ὁ ὑπόνοια δύναμαι ἀμβλύνω ὁ ἀρετή . εἰμί λέγω αὐτός ὁ θεός · προσέχω σεαυτοῦ , καί ἀγωνίζομαι . ἐάν ὑπομένω εἰς τέλος , ὁ ὑπάρχω σύ εἰς ὁ διπλάσιος ἀποδίδωμι , βασίλειος οὐρανός κληρονομέω , στέφανος ἀθανασία δέχομαι , μεστός ὁ ἐγκώμιον ὁ σός καί ὁ ἔπαινος ὁ οἰκουμένη πᾶς γίγνομαι . εἰμί οὗτος λέγω , ἀγωνίζομαι μέν ἄν ὁ δίκαιος ; ὁ δέ διάβολος πάλιν ἀφορμή λαμβάνω · καί εἰμί μέν ἀγωνίζομαι οὕτως νικάω , λέγω ὁ θεός · μή γάρ δωρεάν ἀγωνίζομαι ; ἐπαγγέλλω αὐτός ἀθανασία , ἐπαγγέλλω βασίλειος , ἐπαγγέλλω στέφανος . εἰμί τοίνυν ὁ πρόσκαιρος λαμβάνω ὁ ἀπόλαυσις , ὑπονοέω οὐ ὡς δίκαιος , ἀλλά ὡς ὑπομίσθιος · εἰμί λαμβάνω ὁ αἰώνιος ὁ ὑπόσχεσις , οὐ πολύς μᾶλλον ὁ διάβολος ἀφορμή λαμβάνω ; ἀλλά κρύπτω ὁ στέφανος , ἵνα γυμνόω ὁ ἆθλος · κρύπτω ὁ βραβεῖον , ἵνα δείκνυμι ὁ ἀθλητής . Ζεύς τίς οὖν , φημί , καί ὁ ἀπόστολος οὐ κρύπτω ; εἰμί γάρ διά οὗτος οὐ λέγω ὁ Ἰώβ , διά τίς μή ὁ αὐτός τρόπος καί ἐπί ὁ ἀπόστολος σιωπάω ὁ ἆθλον ; Ἰώβ μόνος ἀγωνίζομαι , ὑπέρ ἑαυτοῦ κάμνω , ὑπέρ ἑαυτοῦ ἀγωνίζομαι · ὁ δέ ἀπόστολος , κῆρυξ ἥδω ὁ γῆ καί διδάσκαλος ὁ οἰκουμένη . αὐτός μέν οὖν κρύπτω δύναμαι , ἀλλά ὁ κόσμος ζημία ὁ πρᾶγμα γίνομαι . δύναμαι Παῦλος ἄνευ στέφανος ἐπαγγελία ἀγωνίζομαι , δύναμαι Πέτρος ἄνευ ἐπαγγελία ἀνδρίζω , δύναμαι ὁ ἀπόστολος μή δέχομαι ἐπαγγελία ἀγαθός ὑπέρ ἀρετή ἀγωνίζομαι · ἀλλά οὐ πανταχοῦ Παῦλος , οὐ πανταχοῦ Πέτρος · πολύς ἀσθενέω ὁ ψυχή , πολύς ὀκλάζω ὁ διάνοια . εἰμί γάρ σήμερον βασίλεια κηρύσσω μέλλω ἀγαθός ἀπόλαυσις , συνδιαίτησις ἀγγελικός , ὁ ἐν παράδεισος τρυφή καταφρονέω ὁ ἐπαγγέλλω πολύς προστήκομαι πρός ὁ πάρειμι · εἰμί πάντως σιωπάω , τίς ἄν προστρέχω ὁ εὐσέβεια ; ἔοικα οὖν , ἀδελφός , ὁ μέν Ἰώβ οὐ δείκνυμι ὁ μέλλω , ἵνα στερεός δείκνυμι ὁ πρόθεσις , ὁ δέ ἀπόστολος ἐπαγγέλλω ὁ μέλλω , ἵνα ὁ ἀκροατής διεγείρω ὁ ψυχή , ἵνα ὁ οἰκουμένη νεύρωση ὁ διάνοια . πολλός νῦν ἀκούω περί βασίλεια καί καταφρονέω , πολύς Χριστός ἐκδέχομαι καί πονηρία ἐνδύω , πολύς κακία οὐ ἀναχωρέω , τιμάω πολύς σήμερον ὁ νηστεία καί λέγω · σήμερον οὐδείς λέγω ὁ ἀντίδικος ἐγώ · παρέρχομαι ὁ ἡμέρα ὁ πάθος ὁ Χριστός , καί γυμνάζω ὁ δίκη , ἐκδικάζω ὁ ὕβρις , ποιέω πολύς . οὐκοῦν ἀδελφός εἰμί ὁ Ἡσαῦ οὗτος ἐνθυμέομαι · αὐτός λέγω , ὅς λέγω Ἡσαῦ . καί γάρ Ἡσαῦ ἐθέλω φονεύω ὁ ἀδελφός , ἀλλά ὁ πατέρας αἰδέομαι . καί τίς λέγω ; ἐγγίζω ὁ ἡμέρα ὁ πένθος ὁ πατέρας ἐγώ καί τότε φονεύω ὁ ἀδελφός ἐγώ . παρέρχομαι ὁ θάνατος ὁ πατέρας ἐγώ καί τότε ἀναιρέω . καί σύ τίς λέγω ; παρέρχομαι ὁ πάθος ὁ Χριστός καί τότε στρατεύω κατά ὁ ἐχθρός ἐγώ . βλέπω , μή ἀδελφός εἰμί ὁ Ἡσαῦ . ἀκούω , μὴ τις πόρνος , μή βέβηλος , ὡς Ἡσαῦ · ἵνα μή διά αὐτός μιαίνω ὁ πολύς . Ταΰς λέγω ἐγώ οὐ εἰς παροξυσμός , ἀλλά εἰς ἀντίληψις ὁ ἀδελφός καί σωτηρία . γίγνομαι δέ ἐγώ καί λόγος παιδεύω καί ἱστορία παιδαγωγέω , ὁ ὁ ἅγιος πατήρ καί προφήτης ἄθλησις κατορθόω , δόξα πάντοτε ὁ θεός ἀναπέμπω , νῦν καί ἀεί καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .