severian-of-gabala.in-iob-sermo-3 2
Οἱ τοίνυν πονηροὶ καὶ ἀκάθαρτοι δαίμονες , εἰ καὶ ἀφηνίασαν τῇ προθέσει , ἀλλ’ ὑπὸ τὸν ζυγὸν κεῖνται τῆς δουλείας καὶ κελεύονται ὡς δήμιοι πρᾶξαι τὰ προσταττόμενα . Καὶ μὴ θαυμάσῃς , εἰ θεὸς κελεύει δαίμοσιν . Οἱ ἀπόστολοι ὡς δημίῳ κέχρηνται τῷ διαβόλῳ . Ἐπειδή τινες περὶ τὴν πίστιν ἠστόχησαν , τούτους παρέδωκα τῷ Σατανᾷ , ἵνα παιδευθῶσι μὴ βλασφημεῖν . Καὶ πάλιν περί τινος ἐκπορνεύσαντος καὶ δίκην ὀφείλοντος , Συναχθέντων ὑμῶν καὶ τοῦ ἐμοῦ πνεύματος , σὺν τῇ δυνάμει τοῦ κυρίου Ἰησοῦ ἔκρινα τὸν οὕτω τοῦτο κατεργασάμενον , τοῦτον παραδοῦναι τῷ Σατανᾷ εἰς ὄλεθρον τῆς σαρκός , ἵνα τὸ πνεῦμα σωθῇ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ κυρίου . Ἵνα γὰρ μὴ νομίσωσιν οἱ δαίμονες , ὅτι πάντη κατὰ τῆς θείας αὐθεντίας ἐτυράννησαν , κελεύονται καὶ ἄκοντες ποιεῖν τὰ προσταττόμενα , οὐ πράγματα εἰς εὐθηνίαν συντείνοντα , ἀλλὰ πράγματα εἰς τιμωρίαν φέροντα . Οὐκ εἶδες καὶ τοὺς παρ’ ἡμῖν ἄρχοντας , ὅταν μὲν μετὰ τιμῆς τινα καλῶσι , πῶς ἀποστέλλουσι τοὺς δρομεῖς , κούρσωρας καλουμένους Ῥωμαϊστί , ὅταν δὲ μετ’ ἀτιμίας τινὰς ἕλκωσιν , ἑτέρους ἐκπέμπουσιν ἀπηνεῖς καὶ σκληροὺς στρατιώτας ; Οὕτω καὶ ὁ θεὸς τοῖς μὲν ἁγίοις ἀποστέλλει διακόνους ἀγγέλους εἰς σωτηρίαν , ὅταν δὲ τιμωρήσασθαι βούληται , τοῖς δαίμοσιν ἐπιτρέπει . Τίς πορεύσεται καὶ ἀπατήσει τὸν Ἀχαάβ , καὶ πεσεῖται ; Καὶ ἀπεκρίθη πνεῦμα πονηρόν · Ἰδοὺ ἐγώ . Ἤιδει γάρ , ὅτι εἰς τοῦτο τέτακται ὁ διάβολος . Οἱ τοίνυν δαίμονες – Σύγγνωτε δέ μοι , παρακαλῶ · περὶ πραγμάτων γὰρ ἀοράτων καὶ οὐκ αἰσθητῶν διαλέγομαι · ἀλλ’ οὐδ’ ἂν ἀπ’ ἀρχῆς ἐπεχείρησά τι περὶ τῶν τοιούτων εἰπεῖν , εἰ μὴ τὰς ἀφορμὰς ἐκ τῆς ἁγίας γραφῆς ἐδανειζόμην · οὐ γὰρ ἀνθρωπίνης ἐστὶν ἐννοίας μερίζειν τὰ ἀόρατα ἀπὸ τῶν αἰσθητῶν , ἀλλ’ ἐπειδὴ οἷς εἶπεν ὁ θεὸς ἀντειπεῖν οὐκ ἔστι , τοῖς γεγραμμένοις οὖν στοιχοῦμεν , κἂν θέλωμεν , κἂν μή . – οἱ τοίνυν πονηρότατοι δαίμονες ἀποστέλλονται μὲν ἰδικῶς εἰσπράξασθαι παρὰ τῶν πονηρῶν τιμωρίαν , ἀποστέλλονται δὲ καὶ πρὸς δικαίους , οὐχ ἵνα τιμωρήσωνται , ἀλλ’ ἵνα πειράσωσιν . Ἐπειδὴ γὰρ ἄγγελος ἅγιος ὑπουργῆσαι τῇ πείρᾳ οὐ κελεύεται , οὐδὲ γὰρ ὁ θεὸς κελεύει τι ἀνάξιον ἀγγέλῳ , διὰ τοῦτο δαίμονες ταύτην ἐπιτρέπονται τὴν πεῖραν . Καὶ μὴ θαυμάσῃς , εἰ πρὸς δικαίους δαίμονες ἀποστέλλονται · ἀνήχθη γάρ ποτε ὁ δεσπότης τῶν ἁπάντων ἀπὸ τοῦ Ἰορδάνου εἰς τὴν ἔρημον πειρασθῆναι ὑπὸ τοῦ διαβόλου . Εἰ τοίνυν τὸν κύριον καὶ τὸν σωτῆρα τῶν ἁπάντων διάβολος ἐπείρασε , τί θαυμάσεις , εἰ κατὰ δικαίου εἰς γυμνάσιον ὑπομονῆς δαίμων ἀποστέλλεται ; Ἀποστέλλεται δὲ οὐ τοῦ θεοῦ κελεύοντος , ἀλλὰ συγχωροῦντος . Σχηματίζει δὲ ἡ γραφὴ ὡς ἐν προσωποποιίᾳ τὸν λόγον . Οὐ γὰρ φωνὴ παρὰ τοῦ θεοῦ χωρεῖ πρὸς πονηρὸν δαίμονα , οὐδὲ καταξιοῦται ταύτης ἡ παραβάτις ἐκείνη πρόθεσις . Φύσις γὰρ ἀγαθή , πρόθεσις δὲ κακή · οὐ καταξιοῦται τῆς ἀχράντου φωνῆς . Ἐὰν δὲ εἴπῃς εἶπεν ὁ κύριος τῷ διαβόλῳ , ἐρῶ σοι Τῷ δὲ ἁμαρτωλῷ εἶπεν ὁ θεός · Ἵνα τί σὺ ἐκδιηγῇ τὰ δικαιώματά μου ; Ἆρα φωνὴν ἔρρηξε πρὸς τὸν ἁμαρτωλόν ; Οὐχί · ἀλλὰ δι’ ὧν φθέγγεται , δι’ αὐτῶν τῶν πραγμάτων λαλεῖ πρὸς τοὺς ἀναξίους . Ἐπέταξεν ὁ θεὸς τῷ κήτει . Ἆρα φωνὴν ἐκπέμψας ἢ πρόσταγμά τι νευρώσας ; Ἐκέλευσεν ὁ θεὸς σκώληκι ἑωθινῇ . Οὕτως ἐὰν σχηματίσῃ ὁ λόγος , ὅτι ὁ θεὸς ἐφθέγξατο πρὸς τὸν διάβολον , μὴ ἐξ ἰσοτιμίας παραγάγῃς τὴν ἄτιμον ταύτην καὶ παραβεβηκυῖαν πρόθεσιν εἰσαγομένην εἰς πρόσωπον τοῦ δεσπότου . Ἀλλ’ ἑστήκασιν οἱ ἄγγελοι κατὰ τὴν διατεταγμένην ἀκολουθίαν , ἦλθε δὲ ὁ διάβολος καὶ παρέστη ἐν μέσῳ τῶν ἀγγέλων , ἵνα μάθῃς , ὅτι ἀγγέλου μὲν φύσιν ἔλαβε , προδότου δὲ πρόθεσιν ἐπεδείξατο . Διάβολος γάρ , ἀδελφοί , οὐ φύσεως ὄνομα , ἀλλὰ προαιρέσεως . Διὰ τί διάβολος ; Οὐ γὰρ διάβολος ἐγένετο ἀπ’ ἀρχῆς , ἀλλὰ ἄγγελος ἐκτίσθη · διάβολος δὲ ὠνομάσθη , ὡς διαβάλλων καὶ θεὸν ἀνθρώποις καὶ ἄνθρωπον θεῷ καὶ ὡς συγκρούων δεσπότην πρὸς οἰκέτην καὶ οἰκέτην πρὸς δεσπότην . Ὅταν γὰρ ὑποβάλλῃ ἡμῖν ὁ διάβολος καὶ εἴπῃ · Πόσα κακὰ ἐν τῷ κόσμῳ ; ποῦ ὁ θεός ; διὰ τί μὴ προΐσταται ; , διαβάλλει τὸν δημιουργὸν πρὸς ἡμᾶς · ἔργον γὰρ τοῦτο ἐξ ἀρχῆς τῷ διαβόλῳ . Διαβάλλει θεὸν πρὸς τὸν Ἀδὰμ Ἤιδει ὁ θεός , ὅτι ᾗ ἂν ἡμέρᾳ φάγησθε ἀπὸ τοῦ ξύλου , ἔσεσθε ὡς θεοί . Βασκαίνων φησὶν ἐκώλυσεν ὑμᾶς ὁ θεὸς τῆς βρώσεως . Ἐκεῖ τὸν θεὸν διαβάλλει πρὸς τὸν Ἀδάμ , ὧδε τὸν Ἰὼβ πρὸς τὸν θεόν · Μὴ γὰρ δωρεὰν σέβεται Ἰὼβ τὸν θεόν ; , τουτέστιν , ὑπομίσθιός ἐστιν , οὐκ ἐνάρετος · μισθόν σοι τελεῖ τῆς εὐπραγίας · περίελε τὰ χρήματα , καὶ γυμνοῦται αὐτοῦ ἡ πρόθεσις . Ἐπεὶ οὖν εἶδεν ὁ θεὸς τὸν δίκαιον τῇ ὑπονοίᾳ ἐκείνου ὑβριζόμενον , περιαιρεῖ τὰ κτήματα , ἵνα περιέλῃ τὴν ὑποψίαν καὶ γυμνὴν δείξῃ τὴν εὐσέβειαν . Καὶ βλέπε τοῦ πονηροῦ δαίμονος τὴν πρόθεσιν · Εἶπέ φησι ὁ κύριος τῷ διαβόλῳ · Πόθεν παραγέγονας ; Εἶτα ὁ ὑπερήφανος καὶ ἀλαζὼν καὶ μήτε τὴν ἑαυτοῦ τάξιν εἰδώς μήτε τοῦ ἐρωτῶντος τὴν ἀξίαν λέγει · Περιελθὼν τὴν γῆν , καὶ ἐμπεριπατήσας τὴν ὑπ’ οὐρανόν , πάρειμι · μονονουχὶ βοῶν καὶ βουλόμενος δεῖξαι , ὅτι κρατεῖ τῆς ὑπ’ οὐρανόν , ὅτι πάντα αὐτῷ πεπάτηται γήϊνα , ὅτι πάντας ὑπὸ πόδας ἔχει τοὺς ἀνθρώπους . Περιελθών , ἔφη , τὴν γῆν καὶ ἐμπεριπατήσας τὴν ὑπ’ οὐρανὸν πάρειμι . Ἐκκόπτεται τοῦ διαβόλου ἡ ἀλαζονεία . Ἐπειδὴ γὰρ ἐνόμισε κρατεῖν τῆς τοῦ θεοῦ εἰκόνος , ἐκβάλλεται τῆς γῆς , ὥστε μηκέτι ἐμπεριπατεῖν , καὶ ἐξορίζει αὐτὸν ὁ πάντων δεσπότης . Αὐτὸς γάρ ἐστιν ὁ ἐπαγγειλάμενος ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω καὶ ἔσομαι αὐτῶν θεός .
Lemmas: ὁ τοίνυν πονηρός καί ἀκάθαρτος δαίμων , εἰμί καί αφηνιάζω ὁ πρόθεσις , ἀλλά ὑπό ὁ ζυγόν κεῖμαι ὁ δουλεία καί κελεύω ὡς δήμιος πράσσω ὁ προστάσσω . καί μή θαυμάζω , εἰμί θεός κελεύω δαίμων . ὁ ἀπόστολος ὡς δήμιος χράω ὁ διάβολος . ἐπειδή τις περί ὁ πίστις ἀστοχέω , οὗτος παραδίδωμι ὁ Σατανᾶς , ἵνα παιδεύω μή βλασφημέω . καί πάλιν περί τις ἐκπορνεύω καί δίκη ὀφείλω , συνάγω σύ καί ὁ ἐμός πνεῦμα , σύν ὁ δύναμις ὁ κύριος Ἰησοῦς κρίνω ὁ οὕτως οὗτος κατεργάζομαι , οὗτος παραδίδωμι ὁ Σατανᾶς εἰς ὄλεθρος ὁ σάρξ , ἵνα ὁ πνεῦμα σῴζω ἐν ὁ ἡμέρα ὁ κύριος . ἵνα γάρ μή νομίζω ὁ δαίμων , ὅτι πάντῃ κατά ὁ θεῖος αὐθεντία τυραννεύω , κελεύω καί ἀέκων ποιέω ὁ προστάσσω , οὐ πρᾶγμα εἰς εὐθηνία συντείνω , ἀλλά πρᾶγμα εἰς τιμωρία φέρω . οὐ ὁράω καί ὁ παρά ἐγώ ἄρχων , ὅταν μέν μετά τιμή τις καλέω , πῶς ἀποστέλλω ὁ δρομεύς , κούρσωρ καλέω ῥωμαϊστί , ὅταν δέ μετά ἀτιμία τις ἕλκω , ἕτερος ἐκπέμπω ἀπηνής καί σκληρός στρατιώτης ; οὕτως καί ὁ θεός ὁ μέν ἅγιος ἀποστέλλω διάκονος ἄγγελος εἰς σωτηρία , ὅταν δέ τιμωρέω βούλομαι , ὁ δαίμων ἐπιτρέπω . Τῖς πορεύω καί ἀπατάω ὁ Ἀχαάβ , καί πίπτω ; καί ἀποκρίνομαι πνεῦμα πονηρός · ἰδέ ἐγώ . ἀιδέω γάρ , ὅτι εἰς οὗτος τάσσω ὁ διάβολος . ὁ τοίνυν δαίμων – συγγιγνώσκω δέ ἐγώ , παρακαλέω · περί πρᾶγμα γάρ ἀόρατος καί οὐ αἰσθητός διαλέγω · ἀλλά οὐδέ ἄν ἀπό ἀρχή ἐπιχειρέω τίς περί ὁ τοιοῦτος λέγω , εἰμί μή ὁ ἀφορμή ἐκ ὁ ἅγιος γραφεύς δανείζω · οὐ γάρ ἀνθρώπινος εἰμί ἔννοια μερίζω ὁ ἀόρατος ἀπό ὁ αἰσθητός , ἀλλά ἐπεί ὅς λέγω ὁ θεός ἀντιλέγω οὐ εἰμί , ὁ γράφω οὖν στοιχέω , κἀν ἐθέλω , κἀν μή . – ὁ τοίνυν πονηρός δαίμων ἀποστέλλω μέν ἰδικῶς εἰσπράσσω παρά ὁ πονηρός τιμωρία , ἀποστέλλω δέ καί πρός δίκαιος , οὐ ἵνα τιμωρέω , ἀλλά ἵνα πειράζω . Ἐπειδή γάρ ἄγγελος ἅγιος ὑπουργέω ὁ πεῖρα οὐ κελεύω , οὐδέ γάρ ὁ θεός κελεύω τίς ἀνάξιος ἄγγελος , διά οὗτος δαίμων οὗτος ἐπιτρέπω ὁ πεῖρα . καί μή θαυμάζω , εἰμί πρός δίκαιος δαίμων ἀποστέλλω · ἀνάγω γάρ ποτέ ὁ δεσπότης ὁ ἅπας ἀπό ὁ Ἰορδάνης εἰς ὁ ἐρῆμος πειράζω ὑπό ὁ διάβολος . εἰμί τοίνυν ὁ κύριος καί ὁ σωτήρ ὁ ἅπας διάβολος ἐπιλέγω , τίς θαυμάζω , εἰμί κατά δίκαιος εἰς γυμνάσιον ὑπομονή δαίμων ἀποστέλλω ; ἀποστέλλω δέ οὐ ὁ θεός κελεύω , ἀλλά συγχωρέω . σχηματίζω δέ ὁ γραφή ὡς ἐν προσωποποιία ὁ λόγος . οὐ γάρ φωνή παρά ὁ θεός χωρέω πρός πονηρός δαίμων , οὐδέ καταξιόω οὗτος ὁ παραβάτις ἐκεῖνος πρόθεσις . Φύσις γάρ ἀγαθός , πρόθεσις δέ κακός · οὐ καταξιόω ὁ ἄχραντος φωνή . ἐάν δέ λέγω λέγω ὁ κύριος ὁ διάβολος , λέγω σύ ὁ δέ ἁμαρτωλός λέγω ὁ θεός · ἵνα τίς σύ ἐκδιηγέομαι ὁ δικαίωμα ἐγώ ; ἆρα φωνή ῥήγνυμι πρός ὁ ἁμαρτωλός ; οὐ · ἀλλά διά ὅς φθέγγομαι , διά αὐτός ὁ πρᾶγμα λαλέω πρός ὁ ἀνάξιος . ἐπιτάσσω ὁ θεός ὁ κῆτος . ἆρα φωνή ἐκπέμπω ἢ πρόσταγμα τίς νευρόω ; κελεύω ὁ θεός σκώληξ ἑωθινός . οὕτως ἐάν σχηματίζω ὁ λόγος , ὅτι ὁ θεός φθέγγομαι πρός ὁ διάβολος , μή ἐκ ἰσοτιμία παράγω ὁ ἄτιμος οὗτος καί παραβαίνω πρόθεσις εἰσάγω εἰς πρόσωπον ὁ δεσπότης . ἀλλά ἵστημι ὁ ἄγγελος κατά ὁ διατάσσω ἀκολουθία , ἔρχομαι δέ ὁ διάβολος καί παρίστημι ἐν μέσος ὁ ἄγγελος , ἵνα μανθάνω , ὅτι ἄγγελος μέν φύσις λαμβάνω , προδότης δέ πρόθεσις ἐπιδείκνυμι . Διάβολος γάρ , ἀδελφός , οὐ φύσις ὄνομα , ἀλλά προαίρεσις . Ζεύς τίς διάβολος ; Οὐ γάρ διάβολος γίνομαι ἀπό ἀρχή , ἀλλά ἄγγελος κτίζω · διάβολος δέ ὀνομάζω , ὡς διαβάλλω καί θεός ἄνθρωπος καί ἄνθρωπος θεός καί ὡς συγκρούω δεσπότης πρός οἰκέτης καί οἰκέτης πρός δεσπότης . ὅταν γάρ ὑποβάλλω ἐγώ ὁ διάβολος καί λέγω · Πόσα κακός ἐν ὁ κόσμος ; ποῦ ὁ θεός ; διά τίς μή προίστημι ; , διαβάλλω ὁ δημιουργός πρός ἐγώ · ἔργον γάρ οὗτος ἐκ ἀρχή ὁ διάβολος . διαβάλλω θεός πρός Τώς Ἀδάμ ἀιδέω ὁ θεός , ὅτι ὅς ἄν ἡμέρα ἐσθίω ἀπό ὁ ξύλο , εἰμί ὡς θεός . βασκαίνω φημί κωλύω σύ ὁ θεός ὁ βρῶσις . ἐκεῖ ὁ θεός διαβάλλω πρός ὁ Ἀδάμ , ὧδε ὁ Ἰώβ πρός ὁ θεός · μή γάρ δωρεάν σέβω Ἰώβ ὁ θεός ; , τουτέστι , ὑπομίσθιος εἰμί , οὐ ἐνάρετος · μισθός σύ τελέω ὁ εὐπραγία · περιαιρέω ὁ χρῆμα , καί γυμνόω αὐτός ὁ πρόθεσις . ἐπεί οὖν ὁράω ὁ θεός ὁ δίκαιος ὁ ὑπόνοια ἐκεῖνος ὑβρίζω , περιαιρέω ὁ κτῆμα , ἵνα περιαιρέω ὁ ὑποψία καί γυμνός δείκνυμι ὁ εὐσέβεια . καί βλέπω ὁ πονηρός δαίμων ὁ πρόθεσις · εἶπον φημί ὁ κύριος ὁ διάβολος · πόθεν παραγίγνομαι ; εἶτα ὁ ὑπερήφανος καί ἀλαζών καί μήτε ὁ ἑαυτοῦ τάξις οἶδα μήτε ὁ ἐρωτάω ὁ ἄξιος λέγω · περιέρχομαι ὁ γῆ , καί ἐμπεριπατέω ὁ ὑπό οὐρανός , πάρειμι · μονονού βοῦς καί βούλομαι δείκνυμι , ὅτι κρατέω ὁ ὑπό οὐρανός , ὅτι πᾶς αὐτός πατέω γήινος , ὅτι πᾶς ὑπό πόδι ἔχω ὁ ἄνθρωπος . περιέρχομαι , φημί , ὁ γῆ καί ἐμπεριπατέω ὁ ὑπό οὐρανός πάρειμι . ἐκκόπτω ὁ διάβολος ὁ ἀλαζονεία . Ἐπειδή γάρ νομίζω κρατέω ὁ ὁ θεός εἰκών , ἐκβάλλω ὁ γῆ , ὥστε μηκέτι ἐμπεριπατέω , καί ἐξορίζω αὐτός ὁ πᾶς δεσπότης . αὐτός γάρ εἰμί ὁ ἐπαγγέλλω ἐνοικέω ἐν αὐτός καί ἐμπεριπατέω καί εἰμί αὐτός θεός .