severian-of-gabala.in-iob-sermo-2 2
Πρόσεχε ἀκριβῶς · Οἱ ἔξωθεν ὅρον ἔθεντο ἀνθρώπου · Τί ἐστιν ἄνθρωπος ; Ἄνθρωπός ἐστι φησὶ ζῷον λογικόν , θνητόν . Ταῦτα βούλονται τῶν φιλοσόφων οἱ ὅροι · ἡ δὲ γραφὴ οὐ τοιούτους ὅρους δίδωσιν · ἀλλὰ τί ; Ἄνθρωπος ἄμεμπτος , δίκαιος , ἀληθινός . Ἐάν τις σε ἐρωτήσῃ καὶ ὅρον ἀπαιτήσῃ τί ἄνθρωπος ; , εἰπὲ πρὸς αὐτόν · Ἄμεμπτος , δίκαιος , ἀληθινός , ἀπεχόμενος ἀπὸ παντὸς πονηροῦ πράγματος · ὡς ὅ γε τοῖς τοιούτοις κατορθώμασι μὴ μεμαρτυρημένος , οὐδὲ ἄνθρωπος ὑπάρχει . Ἐὰν γὰρ ἔχῃ μὲν τὸν χαρακτῆρα τῆς φύσεως , ὑβρίζῃ δὲ αὐτὸν τῇ κακίᾳ τῆς προαιρέσεως , ἀκούει Ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὢν οὐ συνῆκε · παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τοῖς ἀνοήτοις , καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς . Καὶ ἦν ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ἄμεμπτος . Οὐ μικρὸν τὸ ἐγκώμιον . Βασάνισον τὴν λέξιν , ἵνα θαυμάσῃς τὴν πρόθεσιν . Ἄλλο ἐστὶν ἔγκλημα καὶ ἄλλο μέμψις · ἔγκλημα μὲν γὰρ ταῖς βαρυτάταις ἐπάγεται τῶν ἁμαρτιῶν , ἡ δὲ μέμψις ἐπὶ τῶν κουφοτάτων γίνεται πταισμάτων . Ἠθέλησεν οὖν δεῖξαι ὁ συγγραφεύς , ὅτι οὐ μόνον ἐγκλημάτων μακρὰν ἦν ὁ δίκαιος , ἀλλὰ καὶ μέμψεων . Οὐδεὶς αὐτῷ ἐνεκάλεσεν ὡς μεγάλα δράσαντι , ὅπουγε οὐδὲ ἐμέμψατο ὡς μικρὰ πράξαντι . Τοῦτο δὲ μέγα τεκμήριον , οὗ μέσος ὁ βίος ἀνέγκλητος . Ὧι γὰρ μὴ ἔχῃς περὶ μοιχείας ἐγκαλεῖν ἢ περὶ φόνων , ὁ τοιοῦτος ἀνέγκλητος , ᾧ δὲ μέμψεις προσάγεις ὕβρεως , διαβολῆς ἢ λοιδορίας ἢ μέθης , ὁ τοιοῦτος ἐγκλημάτων μὲν ἐκτός , ὑπὸ μέμψιν δὲ τρέχει . Ἠθέλησεν οὖν δεῖξαι , ὅτι καὶ τῶν μικρῶν καὶ ἐλαχίστων πταισμάτων μακρὰν ἦν , Ἦν ἄμεμπτος , δίκαιος , ἀληθινός , θεοσεβής , ἀπεχόμενος ἀπὸ παντὸς πονηροῦ πράγματος . Ὅθεν καὶ ὁ θεὸς τῷ Ἀβραὰμ βουλόμενος δεῖξαι , ὅτι τὸ πρῶτον κατ’ ἀρετὴν τὸ ἄμεμπτόν ἐστι , Σὺ δὲ εὐαρέστει ἐνώπιόν μου , καὶ γίνου ἄμεμπτος . Τὸ ἄμεμπτος εἰς ἀκρότητα τρόπων ἐκλαμβάνεται . Ὁ δὲ ἀπόστολος Παῦλος , ἐπειδὴ πρὸς τὰ ἔθνη εἶχε τοὺς ἀπὸ πολυθεΐας ἀπεσπασμένους , τοὺς ἀπὸ κακίας συνειλεγμένους , τοὺς ἀπὸ πορνείας καὶ μοιχείας συνηθροισμένους , οὐ προσέθηκε τὸ ἄκρον τῆς ἀρετῆς , ἀλλ’ ὡς ἦλθεν εἰς τὴν οἰκουμένην πεπληρωμένην πορνείας καὶ μοιχείας , ἠθέλησε καὶ ποιμένας καταστῆσαι τῆς οἰκουμένης , ἐπειδὴ τότε ἐσπάνιζε τὰ καλὰ τῆς ἀρετῆς , καθιστῶν ἐπισκόπους , Κατάστησον ἐπισκόπους , ὡς ἐγώ σοι διεταξάμην , εἴ τίς ἐστιν ἀνέγκλητος . Τὸ ἄμεμπτος οὐκ εἶχε τότε χώραν , ἐπειδή , ὡς προεῖπον , ἐσπάνιζεν ἀκμὴν τὰ τῆς εὐσεβείας . Μέγα τὸ ἄμεμπτον , μέσον δὲ τὸ ἀνέγκλητον , μέγα δὲ ἐν κακοῖς καὶ τὸ μικρὸν ἀγαθόν . Διὰ τοῦτο εἶπε · Μιᾶς γυναικὸς ἄνδρα . Οὐκ ἐπειδὴ τοῦτο νῦν φυλάττεται ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ – δεῖ γὰρ παντελεῖ ἁγνείᾳ καὶ ἁγιωσύνῃ ἐστέφθαι τὸν ἱερέα – , ἀλλ’ ἐπειδὴ τότε πρὸς τοὺς ἐν πορνείᾳ μέγα ἦν , Κατάστησον ἐπισκόπους , ὡς ἐγώ σοι διεταξάμην , εἴ τίς ἐστιν ἀνέγκλητος , μιᾶς γυναικὸς ἀνήρ · οὐκ ἐπειδὴ νόμον ἔθηκε τοῦτο , ἀλλ’ ἐπειδὴ τῇ πλάνῃ συνέγνω . Ἤιδει γάρ , ὅτι ἀνθοῦντος τοῦ λόγου τῆς εὐσεβείας εὐθαίρετον αὐτὴ ἡ φύσις ἕξει τὸ ἀγαθὸν καὶ ἡ ἐκλογὴ γενήσεται τῶν κρειττόνων . Ἄμεμπτος , δίκαιος . Οὐ πρότερον οὖν ἔστι γενέσθαι δίκαιον , ἄμεμπτον μὴ γενόμενον . Ἀληθινός . Ὁ ἀληθινός , τί βούλεται ; Ὁ μὴ ἐσχηματισμένος τὴν ὄψιν καὶ ἄλλην ἔχων τὴν κατάστασιν , ὁ μὴ σωφροσύνην σχηματιζόμενος , ἀκολασίαν δὲ ἐνδεδυμένος , ὁ μὴ τὴν δικαιοσύνην ἐν τῷ σχήματι δεικνύων , τὴν δὲ ἀδικίαν ἐν τῇ καρδίᾳ φέρων . Οὗτος ἀληθινὸς καὶ εὐθέως θεοσεβής . Ὅταν γὰρ ᾖ τὸ ἄμεμπτον , ὅταν τὸ δίκαιον , ὅταν τὸ ἀληθινόν , τότε ἡ ἀληθὴς ἀπαρτίζεται θεοσέβεια . Ἀπεχόμενος ἀπὸ παντὸς πονηροῦ πράγματος . Ἐπειδὴ πολλοὶ ἀπέχονται ἀπὸ πολλῶν ἁμαρτημάτων , πάντων δὲ οὐκ ἀπέχονται , τὸ ἄκρον πάλιν τῆς ἀρετῆς βουλόμενος ὑποθέσθαι , Ἀπεχόμενος ἀπὸ παντὸς πονηροῦ πράγματος . Οἱ ἀγαπῶντες κύριον , μισεῖτε πονηρά . Οὐ γὰρ οἷόν τε καὶ θεοσεβεῖν καὶ πονηρεύεσθαι . Ἐκτίθεται δὲ αὐτοῦ καὶ τὴν ὕπαρξιν , ὅτι εἶχε πρόβατα ἑπτακισχίλια , καμήλους τρισχιλίας , ζεύγη βοῶν πεντακόσια , ὄνους νομάδας πεντακοσίας . Διὰ τί ταῦτα ἐκτίθεται ; Οὐ τὸν πλοῦτον θαυμάζων τοῦ Ἰώβ , ἀλλὰ σοὶ τῷ ἀκροατῇ καταλιμπάνων τὸ πλῆθος τῆς οὐσίας , ἵν’ , ὅταν αὐτὸν ἴδῃς μετὰ ταῦτα γεγυμνωμένον τῶν ὑπαρχόντων καὶ μὴ στένοντα , θαυμάσῃς , ὅτι τόσων στερούμενος ἀγαθῶν οὐκ ἀθετεῖ τὸν εὐεργέτην , οὐχ ὑβρίζει τὸν δημιουργόν . Ταῦτα τοίνυν ἐγράφη , οὐχ ἵνα τὸν πλοῦτον θαυμάσῃς , ἀλλὰ ἵνα τὴν καρτερίαν καὶ τὴν ὑπομονὴν ἐπαινέσῃς τοῦ δικαίου , πρὸ ὀφθαλμῶν ἔχῃς πάντοτε τὸν φόβον τοῦ θεοῦ . Ἡ δὲ ἀκολουθία τὴν θεωρίαν εἰς ἕτερον καιρὸν ταμιεύσεται . Ὁ γὰρ διάβολος , ἀδελφοί , ἐπειδὴ εἶδεν αὐτὸν πλουτοῦντα τούτῳ τῷ πλούτῳ τῷ προσκαίρῳ , καὶ ἐκ τούτου τοῦ πλούτου τοῦ προσκαίρου τὸν αἰώνιον πλοῦτον ταμιευόμενον ἐνενόησεν , ὅθ’ ὥσπερ πλουτοῦντι αὐτῷ συνεπλούτησεν ἡ δικαιοσύνη , οὕτω καὶ πτωχεύοντι συμπτωχεύσει καὶ ἀρετή . Πειρᾶται οὖν αὐτὸν γυμνῶσαι τῶν χρημάτων , ἵνα γυμνώσῃ καὶ τῶν πλεονεκτημάτων . Ἐνταῦθα δὲ προσεχέτωσαν ἀκριβῶς οἱ λέγοντες · Μὴ ὁ Ἰὼβ οὐκ ἦν πλούσιος ; μὴ ὁ Ἀβραὰμ οὐκ ἦν πλούσιος ; διὰ τί οὖν ὑποτίθης ἡμῖν ἀκτημοσύνην ; Ἐρῶ κἀγὼ πρὸς σέ · Γενοῦ κατὰ τὸν Ἰὼβ πλούσιος , καὶ ἐπεύχομαί σοι πλείονα κτήσασθαι · γενοῦ κατὰ τὸν Ἀβραάμ , καὶ πᾶσα ἡ γῆ συνεύξεταί σοι τοῦ πλούτου . Εἰπὲ καὶ σύ , ὡς Ἰώβ , Ἡ θύρα μου ἀνέῳκται παντὶ θλιβομένῳ · εἰπέ · Ὤμους πενήτων ἐθέρμανα · · εἰπέ · Ἐκ τῆς κουρᾶς τῶν προβάτων μου ἐθερμάνθησαν ὦμοι πενήτων · εἰπέ · Καὶ στόμα χήρας εὐλόγησέ με · καὶ πλούτει πλοῦτον ὃν θέλεις . Εὑρεθήσῃ γὰρ οὐ σαυτῷ πλουτῶν , ἀλλὰ τοῖς πένησιν οἰκονομῶν . Ἡ θύρα μου γάρ φησιν ἀνέῳκται παντὶ θλιβομένῳ . Μίμησαι τὴν ἀκρότητα ταύτης τῆς φιλοπτωχίας · ἔνδυσαι τὸν ζῆλον τῆς ὑπομονῆς , ἄνδρισαι κατὰ τῶν ἐναντίων , τὰ ἴσα φρόνησον . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν εἰς τοσοῦτον . Γένοιτο δὲ ἡμᾶς τὸν ζῆλον καὶ τὴν ὑπομονὴν ἔχοντας ἔναυλον ἔχειν καὶ τὴν ἀκολουθίαν τῶν λειπομένων καὶ ὑμᾶς παρ’ ἡμῶν ἀπαιτεῖν τὰ λειπόμενα καὶ ἡμᾶς ὑμῖν τιννύειν τῶν θεωρημάτων τὴν ἀκολουθίαν . Καὶ γένοιτο ἡμᾶς γνησίως καὶ τὴν ἑορτὴν ἐπιτελέσαι καὶ τοῖς παθήμασι τῶν ἁγίων κοινωνήσαντας κοινωνῆσαι καὶ τῷ πάθει Χριστοῦ . Ἀληθῶς γάρ , ἀδελφοί , δικαίως προέλαμψε τοῦ πάθους τοῦ Χριστοῦ τὰ πάθη τῶν ἁγίων . Προέλαμψαν γάρ , ὥσπερ ἀστραπαί , τὰ πάθη τῶν δικαίων , ἵνα μετὰ ταῦτα φανῇ ὁ Χριστός , ὥς φησιν ὁ Παῦλος , ὁ πᾶσι συμπάσχων , καὶ πᾶσι συνδοξαζόμενος . Εὐχαῖς οὖν καὶ πρεσβείαις τῶν ἁγίων πατέρων καὶ τοῖς εἰρημένοις στοιχήσαντες καὶ τὰ λειπόμενα προσδοκήσαντες δόξαν ἀναπέμψωμεν τῷ πατρὶ καὶ τῷ υἱῷ καὶ τῷ ἁγίῳ Πνεύματι , εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: προσέχω ἀκριβῶς · ὁ ἔξωθεν ὅρος τίθημι ἄνθρωπος · Τι εἰμί ἄνθρωπος ; Ἄνθρωπος εἰμί φημί ζῷον λογικός , θνητός . Ταΰς βούλομαι ὁ φιλόσοφος ὁ ὅρος · ὁ δέ γραφή οὐ τοιοῦτος ὅρος δίδωμι · ἀλλά τίς ; Ἄνθρωπος ἄμεμπτος , δίκαιος , ἀληθινός . ἐάν τις σύ ἐρωτάω καί ὅρος ἀπαιτέω τίς ἄνθρωπος ; , λέγω πρός αὐτός · Ἄμεμπτος , δίκαιος , ἀληθινός , ἀπέχω ἀπό πᾶς πονηρός πρᾶγμα · ὡς ὁ γε ὁ τοιοῦτος κατόρθωμα μή μαρτυρέω , οὐδέ ἄνθρωπος ὑπάρχω . ἐάν γάρ ἔχω μέν ὁ χαρακτήρ ὁ φύσις , ὑβρίζω δέ αὐτός ὁ κακία ὁ προαίρεσις , ἀκούω Ἄνθρωπος ἐν τιμή εἰμί οὐ συνίημι · παρασυμβάλλω ὁ κτῆνος ὁ ἀνόητος , καί ὁμοιόω αὐτός . καί εἰμί ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ἄμεμπτος . οὐ μικρός ὁ ἐγκώμιον . βασανίζω ὁ λέξις , ἵνα θαυμάζω ὁ πρόθεσις . ἄλλος εἰμί ἔγκλημα καί ἄλλος μέμψις · ἔγκλημα μέν γάρ ὁ βαρύς ἐπάγω ὁ ἁμαρτία , ὁ δέ μέμψις ἐπί ὁ κοῦφος γίγνομαι πταῖσμα . ἐθέλω οὖν δείκνυμι ὁ συγγραφεύς , ὅτι οὐ μόνος ἔγκλημα μακράν εἰμί ὁ δίκαιος , ἀλλά καί μέμψις . οὐδείς αὐτός ἐγκαλέω ὡς μέγας δράω , ὅπου οὐδέ μέμφομαι ὡς μικρός πράσσω . οὗτος δέ μέγας τεκμήριον , ὅς μέσος ὁ βίος ἀνέγκλητος . ὅς γάρ μή χέω περί μοιχεία ἐγκαλέω ἢ περί φόνος , ὁ τοιοῦτος ἀνέγκλητος , ὅς δέ μέμψις προσάγω ὕβρις , διαβολή ἢ λοιδορία ἢ μέθη , ὁ τοιοῦτος ἔγκλημα μέν ἐκτός , ὑπό μέμψις δέ τρέχω . ἐθέλω οὖν δείκνυμι , ὅτι καί ὁ μικρός καί μικρός πταῖσμα μακράν εἰμί , Ἦς ἄμεμπτος , δίκαιος , ἀληθινός , θεοσεβής , ἀπέχω ἀπό πᾶς πονηρός πρᾶγμα . ὅθεν καί ὁ θεός ὁ Ἀβραάμ βούλομαι δείκνυμι , ὅτι ὁ πρῶτος κατά ἀρετή ὁ ἄμεμπτος εἰμί , σύ δέ εὐαρεστέω ἐνώπιον ἐγώ , καί γίγνομαι ἄμεμπτος . Τέ ἄμεμπτος εἰς ἀκρότης τρόπος ἐκλαμβάνω . ὁ δέ ἀπόστολος Παῦλος , ἐπεί πρός ὁ ἔθνος ἔχω ὁ ἀπό πολυθεία ἀποσπάω , ὁ ἀπό κακία συλλέγω , ὁ ἀπό πορνεία καί μοιχεία συναθροίζω , οὐ προστίθημι ὁ ἄκρος ὁ ἀρετή , ἀλλά ὡς ἔρχομαι εἰς ὁ οἰκουμένη πληρόω πορνεία καί μοιχεία , ἐθέλω καί ποιμήν καθίστημι ὁ οἰκουμένη , ἐπεί τότε σπανίζω ὁ καλός ὁ ἀρετή , καθιστάω ἐπίσκοπος , καθίστημι ἐπίσκοπος , ὡς ἐγώ σύ διατάσσω , εἰμί τίς εἰμί ἀνέγκλητος . Τέ ἄμεμπτος οὐ ἔχω τότε χώρα , ἐπειδή , ὡς προλέγω , σπανίζω ἀκμήν ὁ ὁ εὐσέβεια . Μέγα ὁ ἄμεμπτος , μέσος δέ ὁ ἀνέγκλητος , μέγας δέ ἐν κακός καί ὁ μικρός ἀγαθός . Ζεύς οὗτος λέγω · Μίας γυνή ἀνήρ . οὐ ἐπεί οὗτος νῦν φυλάσσω ἐν ὁ ἐκκλησία – δέω γάρ παντελής ἁγνεία καί ἁγιωσύνη στέφω ὁ ἱερεύς – , ἀλλά ἐπεί τότε πρός ὁ ἐν πορνεία μέγας εἰμί , καθίστημι ἐπίσκοπος , ὡς ἐγώ σύ διατάσσω , εἰμί τίς εἰμί ἀνέγκλητος , εἷς γυνή ἀνήρ · οὐ ἐπεί νόμος τίθημι οὗτος , ἀλλά ἐπεί ὁ πλάνη συγγιγνώσκω . ἀιδέω γάρ , ὅτι ἀναθέω ὁ λόγος ὁ εὐσέβεια εὐθαίρετον αὐτός ὁ φύσις ἔχω ὁ ἀγαθός καί ὁ ἐκλογή γίγνομαι ὁ ἀγαθός . Ἄμεμπτος , δίκαιος . οὐ πρότερος οὖν εἰμί γίγνομαι δίκαιος , ἄμεμπτος μή γίγνομαι . ἀληθινός . ὁ ἀληθινός , τίς βούλομαι ; ὁ μή σχηματίζω ὁ ὄψις καί ἄλλος ἔχω ὁ κατάστασις , ὁ μή σωφροσύνη σχηματίζω , ἀκολασία δέ ἐνδύω , ὁ μή ὁ δικαιοσύνη ἐν ὁ σχῆμα δείκνυμι , ὁ δέ ἀδικία ἐν ὁ καρδία φέρω . οὗτος ἀληθινός καί εὐθύς θεοσεβής . ὅταν γάρ εἰμί ὁ ἄμεμπτος , ὅταν ὁ δίκαιος , ὅταν ὁ ἀληθινός , τότε ὁ ἀληθής ἀπαρτίζω θεοσέβεια . ἀπέχω ἀπό πᾶς πονηρός πρᾶγμα . Ἐπειδή πολύς ἀπέχω ἀπό πολύς ἁμάρτημα , πᾶς δέ οὐ ἀπέχω , ὁ ἄκρος πάλιν ὁ ἀρετή βούλομαι ὑποτίθημι , ἀπέχω ἀπό πᾶς πονηρός πρᾶγμα . ὁ ἀγάπη κύριος , μισέω πονηρός . οὐ γάρ οἷος τε καί θεοσεβέω καί πονηρεύομαι . ἐκτίθημι δέ αὐτός καί ὁ ὕπαρξις , ὅτι ἔχω πρόβατον ἑπτακισχίλιοι , κάμηλος τρισχίλιοι , ζεῦγος βοῦς πεντακόσιοι , ὄνος νομάς πεντακόσιοι . Ζεύς τίς οὗτος ἐκτίθημι ; Οὐ ὁ πλοῦτος θαυμάζω ὁ Ἰώβ , ἀλλά σύ ὁ ἀκροατής καταλείπω ὁ πλῆθος ὁ οὐσία , ἵνα , ὅταν αὐτός ἰδέω μετά οὗτος γυμνόω ὁ ὑπάρχω καί μή στένω , θαυμάζω , ὅτι τόσος στερέω ἀγαθός οὐ ἀθετέω ὁ εὐεργέτης , οὐ ὑβρίζω ὁ δημιουργός . Ταΰς τοίνυν γράφω , οὐ ἵνα ὁ πλοῦτος θαυμάζω , ἀλλά ἵνα ὁ καρτερία καί ὁ ὑπομονή ἐπαινέω ὁ δίκαιος , πρό ὀφθαλμός χέω πάντοτε ὁ φόβος ὁ θεός . ὁ δέ ἀκολουθία ὁ θεωρία εἰς ἕτερος καιρός ταμιεύω . ὁ γάρ διάβολος , ἀδελφός , ἐπεί ὁράω αὐτός πλουτέω οὗτος ὁ πλοῦτος ὁ πρόσκαιρος , καί ἐκ οὗτος ὁ πλοῦτος ὁ πρόσκαιρος ὁ αἰώνιος πλοῦτος ταμιεύω ἐννοέω , ὅτι ὥσπερ πλουτέω αὐτός συμπλουτέω ὁ δικαιοσύνη , οὕτως καί πτωχεύω συμπτωχεύω καί ἀρετή . πειράω οὖν αὐτός γυμνόω ὁ χρῆμα , ἵνα γυμνόω καί ὁ πλεονέκτημα . ἐνταῦθα δέ προσέχω ἀκριβῶς ὁ λέγω · μή ὁ Ἰώβ οὐ εἰμί πλούσιος ; μή ὁ Ἀβραάμ οὐ εἰμί πλούσιος ; διά τίς οὖν ὑποτίθημι ἐγώ ἀκτημοσύνη ; λέγω ἐγώ πρός σύ · γίγνομαι κατά ὁ Ἰώβ πλούσιος , καί ἐπεύχομαι σύ πολύς κτάομαι · γίγνομαι κατά ὁ Ἀβραάμ , καί πᾶς ὁ γῆ συνεύχομαι σύ ὁ πλοῦτος . λέγω καί σῦς , ὡς Ἰώβ , ὁ θύρα ἐγώ ἀνοίγνυμι πᾶς θλίβω · λέγω · ὦμος πένης θερμαίνω · · λέγω · ἐκ ὁ κουρά ὁ πρόβατον ἐγώ θερμαίνω ὦμος πένης · εἶπον · καί στόμα χῆρος εὐλογέω ἐγώ · καί πλοῦτος πλοῦτος ὅς θέλω . εὑρίσκω γάρ οὐ σεαυτοῦ πλοῦτος , ἀλλά ὁ πένης οἰκονομέω . ὁ θύρα ἐγώ γάρ φημί ἀνοίγνυμι πᾶς θλίβω . μιμέομαι ὁ ἀκρότης οὗτος ὁ φιλοπτωχία · ἐνδύω ὁ ζῆλος ὁ ὑπομονή , ἀνδρίζω κατά ὁ ἐναντίος , ὁ ἴσος φρονέω . ἀλλά οὗτος μέν εἰς τοσοῦτος . γίγνομαι δέ ἐγώ ὁ ζῆλος καί ὁ ὑπομονή ἔχω ἔναυλος ἔχω καί ὁ ἀκολουθία ὁ λείπω καί σύ παρά ἐγώ ἀπαιτέω ὁ λείπω καί ἐγώ σύ τιννύω ὁ θεώρημα ὁ ἀκολουθία . καί γίγνομαι ἐγώ γνήσιος καί ὁ ἑορτή ἐπιτελέω καί ὁ πάθημα ὁ ἅγιος κοινωνέω κοινωνέω καί ὁ πάθος Χριστός . ἀληθῶς γάρ , ἀδελφός , δικαίως προλαμβάνω ὁ πάθος ὁ Χριστός ὁ πάθος ὁ ἅγιος . προλαμπω γάρ , ὥσπερ ἀστραπή , ὁ πάθος ὁ δίκαιος , ἵνα μετά οὗτος φαίνω ὁ Χριστός , ὅς φημί ὁ Παῦλος , ὁ πᾶς συμπάσχω , καί πᾶς συνδοξάζω . εὐχή οὖν καί πρεσβεία ὁ ἅγιος πατήρ καί ὁ λέγω στοιχέω καί ὁ λείπω προσδοκάω δόξα ἀναπέμπω ὁ πατήρ καί ὁ υἱός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα , εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .