severian-of-gabala.in-iob-sermo-1 2
Βλέπε τί ποιεῖ ὁ διάβολος . Ἐπειδὴ γὰρ εἶδεν αὐτὸν εἰς τὴν πρώτην καὶ δευτέραν πληγὴν γενναίως ἑστηκότα , καὶ μηδ’ ὅλως ἐκ τῶν βασάνων αὐτοῦ διασαλευθέντα , πολεμούμενον , καὶ μὴ τιτρωσκόμενον , μηχανᾶταί τι τοιοῦτον ποιῆσαι · Ἐπιβάλλει πῦρ ἐξ ἀέρος , ἵνα δόξῃ τὸ πῦρ ἐξ οὐρανοῦ καταπέμπεσθαι , καὶ ἵνα νομίσας , ὅτι ὁ Θεὸς ἐξ οὐρανῶν αὐτὸν πολεμεῖ , βλασφημήσῃ τὸν Θεὸν , τὸν οὕτω δίχα τινὸς ἁμαρτήματος ἀδίκως αὐτὸν πολεμοῦντα · Πῦρ , φησὶν , ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἔπεσε , καὶ κατέφαγε τὰ πρόβατά σου καὶ τοὺς ποιμένας . Ἔτι τούτου λαλοῦντος , ἦλθεν ἕτερος ἄγγελος , καὶ εἶπε τῷ Ἰώβ · Οἱ ἱππεῖς ἐποίησαν ἡμῖν κεφαλὰς τρεῖς , καὶ ἐκύκλωσαν τὰς καμήλους , καὶ ᾐχμαλώτευσαν αὐτὰς , καὶ τοὺς παῖδας ἀπέκτειναν μαχαίραις . Ἀλλὰ καὶ ἐν πᾶσι τούτοις ἔμενεν ὁ μακάριος Ἰὼβ , ὥσπερ στῦλος ἀσάλευτος , ὥσπερ πύργος ἄσειστος , ὥσπερ ἀγωνιστὴς ἀήττητος , ἀκαμπὴς , ἀνένδοτος , βάλλων μᾶλλον , ἢ βαλλόμενος . Ὅταν γάρ τις ἀνόνητα κάμνῃ , πολλὰ πολεμῶν , καὶ μηδὲν ὠφελῶν , πολλάκις μαχόμενος , καὶ μηδ’ ὅλως περιγινόμενος , αὐτὸς μᾶλλόν ἐστιν ὁ τὰς μάστιγας κατὰ τῶν ματαίων αὐτοῦ πόνων ὑποδεχόμενος . Ἔτι τούτου λαλοῦντος , ἦλθεν ἕτερος ἄγγελος . Συνεχὴς ὁ πόλεμος , ἀλλὰ μάταιος τῷ κάμνοντι · πυκνότερα τὰ βέλη , ἀλλὰ φαιδρότερα τὰ βραβεῖα . Οὐκ ἀφίησιν αὐτὸν οὐδὲ πρὸς ὥραν ἀναπνεῦσαι , ἵνα μή τι κατὰ τὴν ἔμφυτον εὐσέβειαν τοῦ παλαιστοῦ σοφόν τι λογίσηται . Ἔπεμψεν ὅλα τὰ βέλη , καὶ οὐκ ἐνίκησε τὸν ἀθλητήν · ἐκένωσεν αὑτοῦ τὴν φαρέτραν , καὶ οὐκ ἐκενώθη τῆς ἀλγηδόνος . Αἰσχυνθήτωσαν οἱ ἀνομοῦντες διὰ κενῆς . Ἐπεὶ οὖν κἀκεῖνος ἀπεστράφη τεταπεινωμένος , κατῃσχυμμένος , ὁ πολλὰ παλαίσας , καὶ διὰ πάντων ἡττηθείς . Ἔπεμψε γὰρ κατὰ ποιμένων , κατὰ βουκολίων , κατὰ τῶν προβάτων , κατὰ τῶν καμήλων , κατὰ τῶν υἱῶν , κατὰ τῶν θυγατέρων , κατὰ τῆς οἰκίας , κατὰ τοῦ σώματος , διὰ τῶν φίλων , διὰ τῶν οἰκετῶν , διὰ τῶν σκωλήκων , διὰ τῶν τραυμάτων , διὰ τῶν ἰχώρων . Πᾶντα ἐξεκένωσε , καὶ τὴν εὐσέβειαν οὐκ ἔλυσε . Τὸν τοῖχον διώρυξε , καὶ τὸν θησαυρὸν οὐκ ἐξεκένωσεν . Ὅσας εἶχεν ὁ τῆς οἰκουμένης τύραννος ῥομφαίας ἐκίνησε , διὰ πυρὸς , διὰ ξιφῶν , διὰ χώματος , δι’ αἰχμαλωσίας , δι’ αἵματος . Πάντα διέτεινε , καὶ τὸν ἀθλητὴν μᾶλλον ἀνδρειότερον ἐποίησε . Δι’ ὃ δὴ καὶ ὁ προφήτης ἀνεβόα λέγων · Τοῦ ἐχθροῦ ἐξέλιπον αἱ ῥομφαῖαι εἰς τέλος . Τάχα δὲ καὶ πρὸς αὐτὸν λέγει · Σκληρόν σοι πρὸς κέντρα λακτίζειν . Ἔλαβε πάντα τὰ χρήματα , τὰ κτήματα , τὴν ὕπαρξιν . Καὶ τί ὁ τελευταῖος ἄγγελος ; Τῶν υἱῶν σου καὶ τῶν θυγατέρων σου ἐσθιόντων καὶ πινόντων εἰς τὸν οἶκον τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῶν τοῦ πρεσβυτέρου , ἐξαίφνης ἦλθε πνεῦμα ἐκ τῆς ἐρήμου , καὶ ἥψατο τῶν τεσσάρων γωνιῶν τῆς οἰκίας , καὶ κατέπεσεν ἡ οἰκία ἐπὶ τὰ παιδία σου , καὶ ἀπέθανον . Καὶ ἵνα μάθῃς , ἀγαπητὲ , ὅτι οὐκ ἦν ἄνθρωπος ὁ ταῦτα διαγορεύων τῷ Ἰὼβ , ἀλλ’ αὐτὸς ἦν ὁ διάβολος ἐσχηματισμένος ἐν ἀνθρώπου μορφῇ , μάθε μετὰ πάσης ἀκριβείας · Τῶν υἱῶν σου καὶ τῶν θυγατέρων σου ἐσθιόντων καὶ πινόντων παρὰ τῷ ἀδελφῷ αὐτῶν τῷ πρεσβυτέρῳ , ἐξαίφνης ἦλθε πνεῦμα ἐκ τῆς ἐρήμου , καὶ ἥψατο τῶν τεσσάρων γωνιῶν τῆς οἰκίας , καὶ ἔπεσεν ἡ οἰκία ἐπὶ τὰ παιδία σου , καὶ ἀπέθανον . Πόθεν οἶδας , εἰπέ μοι , ὅτι ἦλθεν ἐκ τῆς ἐρήμου , καὶ ἥψατο τῶν τεσσάρων γωνιῶν τῆς οἰκίας ; Ἄνθρωπος εἶ , καὶ πῶς εἶδες τὸ πνεῦμα ; ποίοις ὀφθαλμοῖς ἐθεάσω αὐτό ; πῶς δὲ καὶ ἥψατο τῶν τεσσάρων γωνιῶν τὸ πνεῦμα ; Εἰ ἄνθρωπος εἶ , καὶ ἔνδον ἦς ἐν τῇ οἰκίᾳ , πάντως ὅτι καὶ σὲ περιελάμβανεν ἡ οἰκία · εἰ δὲ ἔξω ἦς , πῶς ἔβλεπες τὰ ἔσω γιγνόμενα ; Εἰ δὲ πνεῦμα εἶ , δεῖξον ὅστις εἶ , μὴ σχηματίζου εἰς ἀνθρώπου μορφήν . Τῶν υἱῶν σου , φησὶ , καὶ τῶν θυγατέρων σου ἐσθιόντων καὶ πινόντων παρὰ τῷ ἀδελφῷ αὐτῶν τῷ πρεσβυτέρῳ . Βλέπε πῶς πάσης συνέσεως καὶ σοφίας πεπληρωμένος ἦν ὁ μακάριος Ἰὼβ , καὶ πῶς ἠσφαλίζετο τὴν φιλίαν τῶν τέκνων . Ἐλογίσατο γὰρ , ὅτι Κάϊν καὶ Ἄβελ δύο ἦσαν ἀδελφοὶ , μόνοι κατὰ τὴν οἰκουμένην τυγχάνοντες , οὐδεμίαν ἔχοντες ἀφορμὴν πολέμου · πᾶσα γὰρ ἡ γῆ κοινῶς ἀμφοτέροις ἐπ’ ἐξουσίας προέκειτο · καὶ οὕτω διὰ τὴν τιμὴν τοῦ Ἄβελ φθονήσας ὁ Κάϊν , ἀναστὰς ἐφόνευσε τὸν ἀδελφόν . Διὰ τοῦτο ὁ μακάριος Ἰὼβ περὶ μὲν τῶν ἀδήλων θυσίαν καθ’ ἑκάστην ἡμέραν προσέφερε τῷ Θεῷ , ἀνιστάμενος τὸ πρωΐ , καὶ λέγων · Μήποτε κακὰ ἐνενόησαν οἱ υἱοί μου ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῶν πρὸς τὸν Θεόν · περὶ δὲ τῶν συμβαινόντων αὐτοῖς , ἢ εἰς λόγον , ἢ εἰς φιλονεικίαν , ἐποίει αὐτοὺς καθ’ ἑκάστην ἡμέραν μετ’ ἀλλήλων ἐσθίειν , ἐνθυμούμενος , ὅτι κἄν τινα πρὸς ἀλλήλους ἔχωσι μικροψυχίαν , ἡ τράπεζα καὶ ἡ διάθεσις τῶν ἄρτων ποιεῖ αὐτοὺς εἰς φιλίαν μεταποιηθῆναι , καὶ τὴν κακίαν τὴν προσπεσοῦσαν ἐξορίσαι , εἰδὼς ὅτι διὰ τῆς τραπέζης τῆς συνεχοῦς πάντα λύεται αὐτοῖς τὰ προσπεσόντα μοχθηρά . Ἀλλ’ ὁ μισόκαλος διάβολος ἐν τοιούτῳ καιρῷ παρετήρει ἀπολέσαι τὰ μηδὲν ἡμαρτηκότα παιδία · ἐν καιρῷ τῆς μεσημβρίας , ὅτε πάντες ἦσαν συγκεκροτημένοι , ὅτε πρὸς εἰρήνην ἐκεῖνοι συνήπτοντο , τότε τὸν ἄσπονδον πόλεμον κατ’ αὐτῶν ἠφίει . Ἐκεῖνοι φιλίαν , οὗτος μάχαιραν ἠκόνει · ἐκεῖνοι ἀγάπην ᾠκοδόμουν , καὶ οὗτος τὸν οἶκον κατέστρεφε . Καὶ ἐγένετο κατ’ αὐτὴν τὴν ὥραν ὁ οἶκος τάφος , καὶ ἡ τράπεζα συμφορᾶς σκάφος , καὶ ναυάγιον μάνδρα ποιμενικὴ , καὶ πάντα θηριάλωτα . Τί οὖν ὁ γενναῖος ἐκεῖνος ; Οὐ συνεχύθη , οὐ κατέπεσε . Τί αὐτοῦ ἐπαινέσω ; ποῖος ἐπαρκέσει λόγος ; ποῖος ἐξαρκέσει πόνος πρὸς τὴν τοιαύτην διήγησιν ; Ὢ γενναίας καὶ μακαρίας ψυχῆς . ὢ μεγάλης ὑπομονῆς ὑπερβολὴν οὐκ ἐχούσης . Ὄντως , ἀγαπητοὶ , συγκέχυμαι τὴν ψυχὴν , διαταράττομαι τὸ συνειδὸς , καίγε στεφανούμενον βλέπων τὸν Ἰώβ . Ἀλλὰ συγκέχυμαι τῇ ψυχῇ νῦν μᾶλλον ἐγὼ , τὸν στεφανίτην ὁρῶν , ἤπερ ἐκεῖνος τότε τὴν συμφορὰν τῶν τέκνων ἐπ’ ὄψεσι βλέπων · συγκέχυμαι τῇ ψυχῇ · νομίζω δὲ καὶ ὑμᾶς οὕτω διακεῖσθαι . Πῶς οὖν ἐξείπω τὴν τοσαύτην τραγῳδίαν , οὐκ ἐπίσταμαι , καίγε τὴν κορωνίδα τῶν ἐγκωμίων ἐπὶ γλώσσης φέρων . Οἱ κατὰ σάρκα γονεῖς , ὅταν ἔχωσιν υἱὸν ταῖς ἐσχάταις ἀναπνοαῖς συνεχόμενον , περικαθέζονται , λόγων τελευταίων ἀκροῶνται , χεῖρας αὐτοῦ περιπτύσσονται , συνταγὰς περὶ τῶν ἀδοκήτων συνάπτουσι , στόμα φιλοῦσι , τὰ τελευταῖα τῶν πατέρων φιλήματα . Εἶτα ἀποδέδωκε τὴν ψυχὴν ὁ παῖς , ὡς ὁ δεδωκὼς ἐκέλευσεν , οἱ γονεῖς σχηματίζουσι , χεῖρας ἀποτείνουσιν , ὀφθαλμοὺς ἀποκλείουσι , τὴν κεφαλὴν διορθοῦσι , τοὺς πόδας ἀποτείνουσιν , ἀπολούουσι , τοῖς ἀξίοις ἀμφιάζουσιν ἐνταφίοις , καὶ τὴν ἰδίαν συμφορὰν παραμυθοῦνται . Ἀλλὰ τί πρὸς τὸν γενναῖον τοῦτον ἀθλητήν ; Ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τὸν κατὰ ταὐτὸ καὶ μίαν καὶ τὴν αὐτὴν ὥραν οἶκον καὶ τάφον , συμπόσιον καὶ χῶμα , ἑορτὴν καὶ πένθος γενόμενον . Περιέσκαπτε καὶ ἐζήτει τῶν τέκνων τὰ μέλη , καὶ ηὕρισκεν οἶνον καὶ αἷμα , ἄρτον καὶ χεῖρα , ὀφθαλμὸν καὶ κόνιν . Καὶ ἐλάμβανε ποτὲ μὲν χεῖρα , ποτὲ δὲ πόδα , ἄλλοτε κεφαλὴν ἀνέσπα μετὰ τοῦ χώματος , καὶ τῶν λίθων , καὶ τῶν ξύλων · καὶ ποτὲ μὲν μέρος κοιλίας , ἄλλοτε τῶν ἐντέρων τὰ σπλάγχνα μετὰ τῶν χωμάτων ἀναφυρόμενα . Ἐκαθέζετο δὲ ὁ οὐρανομήκης ἐκεῖνος ἀγωνιστὴς , διεσπαραγμένα βλέπων τὰ μέλη τῶν τέκνων . Ἐκαθέζετο συντιθεὶς μέλη πρὸς μέλη , χεῖρα πρὸς βραχίονα · ἀναπλάττων κεφαλὴν πρὸς στῆθος , γόνατα πρὸς τοὺς μηρούς . Οὐ γὰρ ἦν μία τῶν συμβάντων ἡ συμφορὰ , ἀλλ’ ἐκ διαβολικῆς ἐνεργείας καὶ τυραννίδος ἡ πάντα λόγον ὑπερβαίνουσα καταστροφή . Ἐκαθέζετο Ἰὼβ τοίνυν , ὁ ἀληθῶς καρτερικὸς ἀδάμας , ὁ μακάριος , διακρίνων τῶν τέκνων αὐτοῦ τὰ μέλη , μήπου τῶν θηλειῶν τὰ μέλη κατὰ τῶν ἀρσενικῶν διαπλάσῃ μελῶν , μήπου τὸ ἀρσενικὸν σχῆμα εἰς τὰ τῆς θηλείας μέλη συναρμοσθῇ . Ὢ γενναίας ψυχῆς , τὴν τῶν ἀγγέλων εὐφημίαν ὑπερβαινούσης . Διὰ τί ; Ὅτι ἐν πᾶσι τούτοις τοῖς συμβεβηκόσιν αὐτῷ οὐδὲν ἥμαρτεν Ἰὼβ ἐναντίον κυρίου , ἀλλ’ ἀντὶ τούτων ἁπάντων ὁλόκληρον εὐχαριστίαν ἀντὶ θυσίας ἤνεγκε τῷ Θεῷ , λέγων · Εἴη τὸ ὄνομα κυρίου εὐλογημένον , νῦν καὶ ἀεὶ , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: βλέπω τίς ποιέω ὁ διάβολος . Ἐπειδή γάρ ὁράω αὐτός εἰς ὁ πρῶτος καί δεύτερος πληγή γενναῖος ἵστημι , καί μηδέ ὅλος ἐκ ὁ βάσανος αὐτός διασαλεύω , πολεμέω , καί μή τιτρώσκω , μηχανάομαι τίς τοιοῦτος ποιέω · ἐπιβάλλω πῦρ ἐκ αέρας , ἵνα δοκέω ὁ πῦρ ἐκ οὐρανός καταπέμπω , καί ἵνα νομίζω , ὅτι ὁ θεός ἐκ οὐρανός αὐτός πολεμέω , βλασφημέω ὁ θεός , ὁ οὕτως δίχα τις ἁμάρτημα ἄδικος αὐτός πολεμέω · πῦρ , φημί , ἐκ ὁ οὐρανός πίπτω , καί κατεσθίω ὁ πρόβατον σύ καί ὁ ποιμήν . ἔτι οὗτος λαλέω , ἔρχομαι ἕτερος ἄγγελος , καί λέγω ὁ Ἰώβ · ὁ ἱππεύς ποιέω ἐγώ κεφαλή τρεῖς , καί κυκλόω ὁ κάμηλος , καί αἰχμαλωτεύω αὐτός , καί ὁ παῖς ἀποκτείνω μαχαιρᾶς . ἀλλά καί ἐν πᾶς οὗτος μένω ὁ μακάριος Ἰώβ , ὥσπερ στῦλος ἀσάλευτος , ὥσπερ πύργος ἄσειστος , ὥσπερ ἀγωνιστής ἀήσσητος , ἀκαμπής , ἀνένδοτος , βάλλω μᾶλλον , ἢ βάλλω . ὅταν γάρ τις ἀνόνητος κάμνω , πολύς πολεμέω , καί μηδείς ὠφελέω , πολλάκις μάχομαι , καί μηδέ ὅλος περιγίγνομαι , αὐτός μάλα εἰμί ὁ ὁ μάστιξ κατά ὁ μάταιος αὐτός πόνος ὑποδέχομαι . ἔτι οὗτος λαλέω , ἔρχομαι ἕτερος ἄγγελος . συνεχής ὁ πόλεμος , ἀλλά μάταιος ὁ κάμνω · πυκνός ὁ βέλος , ἀλλά φαιδρός ὁ βραβεῖον . οὐ ἀφίημι αὐτός οὐδέ πρός ὥρα ἀναπνέω , ἵνα μή τίς κατά ὁ ἔμφυτος εὐσέβεια ὁ παλαιστής σοφός τίς λογίζομαι . πέμπω ὅλος ὁ βέλος , καί οὐ νικάω ὁ ἀθλητής · κενόω αὐτός ὁ φαρέτρα , καί οὐ κενόω ὁ ἀλγηδών . αἰσχύνω ὁ ἀνομέω διά κενός . Ἐπεί οὖν ἐκεῖνος ἀποστρέφω ταπεινόω , καταισχύνω , ὁ πολύς παλαίω , καί διά πᾶς ἡσσάομαι . πέμπω γάρ κατά ποιμήν , κατά βουκόλιον , κατά ὁ πρόβατον , κατά ὁ κάμηλος , κατά ὁ υἱός , κατά ὁ θυγάτηρ , κατά ὁ οἰκία , κατά ὁ σῶμα , διά ὁ φίλος , διά ὁ οἰκέτης , διά ὁ σκώληξ , διά ὁ τραῦμα , διά ὁ ἰχώρ . Πάντα ἐκκενόω , καί ὁ εὐσέβεια οὐ λύω . ὁ τοῖχος διορύσσω , καί ὁ θησαυρός οὐ ἐκκενόω . ὅσος ἔχω ὁ ὁ οἰκουμένη τύραννος ῥομφαία κινέω , διά πυρός , διά ξίφος , διά χῶμα , διά αἰχμαλωσία , διά αἷμα . Πάν διατείνω , καί ὁ ἀθλητής μᾶλλον ἀνδρεῖος ποιέω . διά ὁ δή καί ὁ προφήτης ἀναβοάω λέγω · Τοῦ ἐχθρός ἐκλείπω ὁ ῥομφαία εἰς τέλος . Τάχα δέ καί πρός αὐτός λέγω · σκληρός σύ πρός κέντρο λακτίζω . λαμβάνω πᾶς ὁ χρῆμα , ὁ κτῆμα , ὁ ὕπαρξις . καί τίς ὁ τελευταῖος ἄγγελος ; Τοῦ υἱός σύ καί ὁ θυγάτηρ σύ ἐσθίω καί πίνω εἰς ὁ οἶκος ὁ ἀδελφός αὐτός ὁ πρέσβυς , ἐξαίφνης ἔρχομαι πνεῦμα ἐκ ὁ ἐρῆμος , καί ἅπτω ὁ τέσσαρες γωνία ὁ οἰκία , καί καταπίπτω ὁ οἰκία ἐπί ὁ παιδίον σύ , καί ἀποθνῄσκω . καί ἵνα μανθάνω , ἀγαπητός , ὅτι οὐ εἰμί ἄνθρωπος ὁ οὗτος διαγορεύω ὁ Ἰώβ , ἀλλά αὐτός εἰμί ὁ διάβολος σχηματίζω ἐν ἄνθρωπος μορφή , μαθαίνω μετά πᾶς ἀκρίβεια · Τοί υἱός σύ καί ὁ θυγάτηρ σύ ἐσθίω καί πίνω παρά ὁ ἀδελφός αὐτός ὁ πρεσβύτερος , ἐξαίφνης ἔρχομαι πνεῦμα ἐκ ὁ ἐρῆμος , καί ἅπτω ὁ τέσσαρες γωνία ὁ οἰκία , καί πίπτω ὁ οἰκία ἐπί ὁ παιδίον σύ , καί ἀποθνῄσκω . πόθεν οἶδα , λέγω ἐγώ , ὅτι ἔρχομαι ἐκ ὁ ἐρῆμος , καί ἅπτω ὁ τέσσαρες γωνία ὁ οἰκία ; Ἄνθρωπος εἰμί , καί πῶς ὁράω ὁ πνεῦμα ; ποῖος ὀφθαλμός θεάομαι αὐτός ; πῶς δέ καί ἅπτω ὁ τέσσαρες γωνία ὁ πνεῦμα ; εἰμί ἄνθρωπος εἰμί , καί ἔνδον εἰμί ἐν ὁ οἰκία , πάντως ὅτι καί σύ περιλαμβάνω ὁ οἰκία · εἰμί δέ ἔξω εἰμί , πῶς βλέπω ὁ ἔσω γίγνομαι ; εἰμί δέ πνεῦμα εἰμί , δείκνυμι ὅστις εἰμί , μή σχηματίζω εἰς ἄνθρωπος μορφή . Τοί υἱός σύ , φημί , καί ὁ θυγάτηρ σύ ἐσθίω καί πίνω παρά ὁ ἀδελφός αὐτός ὁ πρεσβύτερος . βλέπω πῶς πᾶς σύνεσις καί σοφία πληρόω εἰμί ὁ μακάριος Ἰώβ , καί πῶς ἀσφαλίζω ὁ φίλιος ὁ τέκνον . λογίζομαι γάρ , ὅτι Κάϊν καί Ἄβελ δύο ἥδω ἀδελφός , μόνος κατά ὁ οἰκουμένη τυγχάνω , οὐδείς ἔχω ἀφορμή πόλεμος · πᾶς γάρ ὁ γῆ κοινός ἀμφότερος ἐπί ἐξουσία πρόκειμαι · καί οὕτως διά ὁ τιμή ὁ Ἄβελ φθονέω ὁ Κάϊν , ἀνίστημι φονεύω ὁ ἀδελφός . Ζεύς οὗτος ὁ μακάριος Ἰώβ περί μέν ὁ ἄδηλος θυσία κατά ἕκαστος ἡμέρα προσφέρω ὁ θεός , ἀνίστημι ὁ πρωΐ , καί λέγω · μήποτε κακός ἐννοέω ὁ υἱός ἐγώ ἐν ὁ καρδία αὐτός πρός ὁ θεός · περί δέ ὁ συμβαίνω αὐτός , ἢ εἰς λόγος , ἢ εἰς φιλονικία , ποιέω αὐτός κατά ἕκαστος ἡμέρα μετά ἀλλήλων ἐσθίω , ἐνθυμέομαι , ὅτι ἄν τις πρός ἀλλήλων ἔχω μικροψυχία , ὁ τράπεζα καί ὁ διάθεσις ὁ ἄρτος ποιέω αὐτός εἰς φίλιος μεταποιέω , καί ὁ κακία ὁ προσπίπτω ἐξορίζω , οἶδα ὅτι διά ὁ τράπεζα ὁ συνεχής πᾶς λύω αὐτός ὁ προσπίπτω μοχθηρός . ἀλλά ὁ μισόκαλος διάβολος ἐν τοιοῦτος καιρός παρατηρέω ἀπόλλυμι ὁ μηδείς ἁμαρτάνω παιδίον · ἐν καιρός ὁ μεσημβρία , ὅτε πᾶς ἥδω συγκροτέω , ὅτε πρός εἰρήνη ἐκεῖνος συνάπτω , τότε ὁ ἄσπονδος πόλεμος κατά αὐτός ἀφίημι . ἐκεῖνος φίλιος , οὗτος μαχαιρᾶς ἀκονέω · ἐκεῖνος ἀγάπη οἰκοδομέω , καί οὗτος ὁ οἶκος καταστρέφω . καί γίνομαι κατά αὐτός ὁ ὥρα ὁ οἶκος τάφος , καί ὁ τράπεζα συμφορά σκάφος , καί ναυάγιον μάντρα ποιμενικός , καί πᾶς θηριάλωτος . Τι οὖν ὁ γενναῖος ἐκεῖνος ; οὐ συγχέω , οὐ καταπίπτω . Τι αὐτός ἐπαινέω ; ποῖος ἐπαρκέω λόγος ; ποῖος ἐξαρκέω πόνος πρός ὁ τοιοῦτος διήγησις ; ὤ γενναῖος καί μακάριος ψυχή . ὦ μέγας ὑπομονή ὑπερβολή οὐ ἔχω . ὄντως , ἀγαπητός , συγχέω ὁ ψυχή , διαταράττω ὁ σύνοιδα , καί στεφανόω βλέπω ὁ Ἰώβ . ἀλλά συγχέω ὁ ψυχή νῦν μᾶλλον ἐγώ , ὁ στεφανίτης ὁράω , ἤ ἐκεῖνος τότε ὁ συμφορά ὁ τέκνον ἐπί ὄψις βλέπω · συγχέω ὁ ψυχή · νομίζω δέ καί σύ οὕτως διάκειμαι . πῶς οὖν ἐκλέγω ὁ τοσοῦτος τραγῳδία , οὐ ἐπίσταμαι , καί ὁ κορωνίς ὁ ἐγκώμιον ἐπί γλῶσσα φέρω . ὁ κατά σάρκα γονεύς , ὅταν ἔχω υἱός ὁ ἔσχατος ἀναπνοή συνέχω , περικαθέζομαι , λόγος τελευταῖος ἀκροάομαι , χείρ αὐτός περιπτύσσω , συνταγή περί ὁ ἀδόκητος συνάπτω , στόμα φιλέω , ὁ τελευταῖος ὁ πατήρ φίλημα . εἶτα ἀποδίδωμι ὁ ψυχή ὁ παῖς , ὡς ὁ δίδωμι κελεύω , ὁ γονεύς σχηματίζω , χείρ ἀποτείνω , ὀφθαλμός ἀποκλείω , ὁ κεφαλή διορθόω , ὁ πόδι ἀποτείνω , ἀπόλλυμι , ὁ ἄξιος ἀμφιάζω ἐντάφιος , καί ὁ ἴδιος συμφορά παραμυθέομαι . ἀλλά τίς πρός ὁ γενναῖος οὗτος ἀθλητής ; ἀπέρχομαι εἰς ὁ οἶκος ὁ κατά αὐτός καί εἷς καί ὁ αὐτός ὥρα οἶκος καί τάφος , συμπόσιον καί χῶμα , ἑορτή καί πένθος γίγνομαι . περισκάπτω καί ζητέω ὁ τέκνον ὁ μέλος , καί εὑρίσκω οἶνος καί αἷμα , ἄρτος καί χείρ , ὀφθαλμός καί κόνις . καί λαμβάνω ποτέ μέν χείρ , ποτέ δέ πόδας , ἄλλοτε κεφαλή ἀνασπάω μετά ὁ χῶμα , καί ὁ λίθος , καί ὁ ξυλών · καί ποτέ μέν μέρος κοιλία , ἄλλοτε ὁ ἔντερον ὁ σπλάγχνον μετά ὁ χῶμα ἀναφύρω . καθέζομαι δέ ὁ οὐρανομήκης ἐκεῖνος ἀγωνιστής , διασπείρω βλέπω ὁ μέλος ὁ τέκνον . καθέζομαι συντίθημι μέλος πρός μέλος , χείρ πρός βραχίων · ἀναπλάσσω κεφαλή πρός στῆθος , γόνυ πρός ὁ μηρός . οὐ γάρ εἰμί εἷς ὁ συμβαίνω ὁ συμφορά , ἀλλά ἐκ διαβολικός ἐνέργεια καί τυραννίς ὁ πᾶς λόγος ὑπερβαίνω καταστροφή . καθέζομαι Ἰώβ τοίνυν , ὁ ἀληθῶς καρτερικός ἀδάμας , ὁ μακάριος , διακρίνω ὁ τέκνον αὐτός ὁ μέλος , μήπου ὁ θῆλυς ὁ μέλος κατά ὁ ἀρσενικός διάπλαση μέλος , μήπου ὁ ἀρσενικός σχῆμα εἰς ὁ ὁ θῆλυς μέλος συναρμόζω . ὤ γενναῖος ψυχή , ὁ ὁ ἄγγελος εὐφημία ὑπερβαίνω . Ζεύς τίς ; ὅτι ἐν πᾶς οὗτος ὁ συμβαίνω αὐτός οὐδείς ἁμαρτάνω Ἰώβ ἐναντίον κύριος , ἀλλά ἀντί οὗτος ἅπας ὁλόκληρος εὐχαριστία ἀντί θυσία φέρω ὁ θεός , λέγω · ἀίω ὁ ὄνομα κύριος εὐλογέω , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .