severian-of-gabala.in-incarnationem-domini 2
Λάβωμεν δὲ ἀρχὴν ὁμολογουμένην καὶ πρέπουσαν τῷ λόγῳ , τὴν δημιουργίαν . Ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν . Ἀρχὴ γὰρ πρέπουσα τῶν μελλόντων λέγεσθαι , ἡ πρώτη κρηπὶς τοῦ κόσμου , ὁ πρῶτος θεμέλιος τῆς δημιουργίας . Ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς , ἵνα συντέμω . Καὶ τὰ μὲν ἄλλα πάντα λόγῳ παρήγαγεν , ἀβίαστον ἔχων τὸ νεῦμα καὶ οὔτε κόπον ὑπομένων οὔτε ἱδρῶτα ὑφιστάμενος , ἀλλὰ τῷ λέγειν ἀκολουθοῦσαν ἔχων τὴν φύσιν τῶν γενομένων . Ἐποίησε τὴν δημιουργίαν ἅπασαν καὶ ἐπὶ τέλει τὸ τῆς δημιουργίας κάλλος , τὸν ἄνθρωπον . Ὥσπερ γὰρ ὅλον τὸ σῶμα τὸ ἡμέτερον ἐκτὸς τοῦ προσώπου νεκρὸν φαίνεται , οὕτω πᾶσα ἡ δημιουργία ἡ φαινομένη ἐκτὸς τῆς τοῦ ἀνθρώπου κατασκευῆς νεκρά ἐστιν . Καὶ ὅπως ἄκουε · Λαμπρὸς ὁ ἥλιος , ἀλλ’ ἑαυτὸν ἑρμηνεῦσαι οὐ δύναται . Λαμπρὰ ἡ σελήνη , ἀλλὰ τὰς ἑαυτῆς τροπὰς οὐκ αὐτὴ ἐπαίδευσεν , ἀλλὰ λόγος παρέδωκεν . Λαμπρὰ τῶν ἄστρων ἡ τάξις , ἀλλὰ τοὺς τούτων ῥυθμοὺς διδασκαλία παρέδωκεν . Μεγάλη ἡ θάλασσα , ἀλλὰ τοὺς ἐν αὐτῇ κόλπους ἀνθρωπίνη γλῶσσα παρέδωκεν . Καὶ οὐδέν ἐστι τῶν ἐν τῷ κόσμῳ γενομένων , ὃ μὴ δεῖται ἑρμηνέως τῆς ἀνθρωπίνης φωνῆς . Τοῦτο ποιεῖ καὶ τὸ φαινόμενον ἄτοπον δειχθῆναι καλὸν καὶ τὸ καλὸν δειχθῆναι ὄντως καλόν . Πολλὰ γὰρ ἀπατᾶται ἡ ὄψις καὶ πλανᾷ τὴν διάνοιαν · λόγος δὲ εἰσελθὼν δείκνυσι τὴν φύσιν , ὑποβάλλει τὴν δύναμιν , ἑρμηνεύει τὴν διδασκαλίαν . Πρόσεχε τοίνυν . Ἐποίησεν ὁ θεὸς τὴν δημιουργίαν ἅπασαν καὶ ἐπὶ τέλει τῆς δημιουργίας τὸν ἄνθρωπον εἰργάσατο κατ’ εἰκόνα ἑαυτοῦ καὶ ὁμοίωσιν , εἰκόνα αὐτῷ χαρισάμενος οὐ τὸν χαρακτῆρα τοῦ σώματος , ἀλλὰ τὸ ἀρχικὸν ἀξίωμα , τὴν διακριτικὴν δύναμιν , τὸ ταῖς ἀρεταῖς ἀφομοιοῦσθαι τῷ ποιήσαντι . Ἐγένετο τοίνυν ἐν εἰκόνι καὶ ὁμοιώματι θεοῦ ὁ ἄνθρωπος · ἐξέτεινε δὲ τὴν ὁμοίωσιν εἰς ἀμετρίαν . Καὶ μὴ νομίσῃς ξένα εἶναι ταῦτα παρὰ τὸ προκείμενον ἡμῖν πρόβλημα · ῥίζα γὰρ τῶν μελλόντων λέγεσθαι τὰ νῦν γυμναζόμενα . Ἐποίησε τὸν ἄνθρωπον ἐν εἰκόνι ἰδίᾳ καὶ ὁμοιώσει . Ἠβουλήθη αὐτὸν εἰς ὁμοιότητα δραμεῖν τῆς δεσποτικῆς ἀξίας , μέτρῳ μέντοι καὶ ἀκολουθίᾳ καὶ τάξει . Οἷόν τι λέγω · Δεῖ γὰρ καὶ ἀπὸ τῶν κοινῶν ὑποδειγμάτων στῆσαι τὸ ζητούμενον . Ἐάν τις τῶν καθ’ ἡμᾶς δεσπότης ἔχῃ δοῦλον καὶ ἴδῃ τὸν δοῦλον μιμούμενον αὐτοῦ τὴν σωφροσύνην , ἀγαπᾷ αὐτὸν καὶ τιμᾷ · ἐὰν δὲ μιμήσηται δοῦλος δεσπότου φιλανθρωπίαν , ἀγαπᾷ ὁ δεσπότης τὸ κτῆμα · ἐὰν ἴδῃ τὸν δοῦλον ἑαυτοῦ σχολάζοντα ἐν ἐκκλησίᾳ , εὐσεβοῦντα , νηστεύοντα , ἐλεημοσύνας ἐργαζόμενον , ἀγαπᾷ ὁ δεσπότης τὴν καλὴν τοῦ δούλου μίμησιν . Ἐὰν μέντοι ὁ δοῦλος ἐκβάλῃ τὴν μίμησιν εἰς ἀμετρίαν καὶ ἄρξηται μιμεῖσθαι τοῦ δεσπότου τὴν αὐθεντίαν , ἐπιτάττων τοῖς συνδούλοις ὡς δεσπότης , διασκορπίζων τὰ πράγματα ὡς δεσπότης , οὐκέτι ἡ μίμησις ἐπαινετή , ἀλλὰ ψεκτή · δεῖ γὰρ τὸν δοῦλον μιμεῖσθαι δεσπότου ἐπιείκειαν , σωφροσύνην , εὐσέβειαν , δικαιοσύνην , οὐκ αὐθεντίαν , οὐ δεσποτείαν . Λαβὼν τοίνυν ὁ ἄνθρωπος τὸ μιμεῖσθαι τοῦ θεοῦ τὴν ἀγαθότητα ἐξέτεινε τὸ μέτρον τῆς μιμήσεως εἰς ἀμετρίαν καὶ ἐπεθύμησε λοιπὸν τοῦ θεοῦ ζηλωτὴς γενέσθαι , οὐ κατὰ ἀρετήν , ἀλλὰ κατὰ αὐθεντίαν · τοῦτο γὰρ ἠπάτησεν αὐτὸν ὁ ὄφις λέγων · Ἧι ἂν ἡμέρᾳ φάγητε , ἔσεσθε ὡς θεοί , γινώσκοντες καλὸν καὶ πονηρόν . Ἐπαινεῖ δὲ ὁ θεὸς τὴν μίμησιν , ὅταν μέτρον ἔχῃ · ἐὰν δὲ τὸ μέτρον ἐξέλθῃ , ὑπὸ ψόγον ὁ μιμησάμενος . Καὶ πόθεν τοῦτο ; Λέγει · Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ ὁμοίωσιν . Ὡμοιώθησαν τῷ θεῷ οἱ ἀπόστολοι , καὶ οὐκ ἐμέμφθησαν . Ὡμοιώθησαν τῷ θεῷ οἱ προφῆται , καὶ οὐκ ἐψέχθησαν · μιμηταὶ ἐγένοντο φιλανθρωπίας , ἐλεημοσύνης , δικαιοσύνης , εὐσεβείας . Ὡμοιώθη τις τῷ θεῷ κατὰ αὐθεντίαν θεϊκήν , καὶ εὐθέως ἐτιμωρήθη . Λέγει Ἡσαΐας πρός τινα τύραννον ἐν Βαβυλῶνι μανέντα ἰσοθεΐαν · Σὺ εἶπας ἐν τῇ διανοίᾳ σου · Εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναβήσομαι , καὶ καθιοῦμαι ἐπὶ τὰ ὄρη τὰ ὑψηλὰ τὰ πρὸς βορρᾶν · ἐπάνω τῶν νεφελῶν ἀναβήσομαι , καὶ ἐπάνω τῶν ἄστρων θήσω τὸν θρόνον μου , καὶ ἔσομαι ὅμοιος τῷ ὑψίστῳ . Νῦν δὲ εἰς ᾅδου καταβήσῃ , εἰς τὰ θεμέλια τῆς γῆς . Ὁρᾷς πῶς τὸν ἐπαρθέντα τῇ ὑπερηφανίᾳ κολάζει ; Ποῖος γὰρ ἦν φθόνος τὸ γενέσθαι ὅμοιον τοῦ δημιουργοῦ , εἰ κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν τοῦ κτίσαντος ἐγένετο ; Ἀλλ’ οὐκ εἶχε μέτρον τῆς ὁμοιώσεως ἡ ἄμετρος αὐτοῦ τόλμα · κατέλιπε γὰρ τῆς ἀρετῆς τὴν ὁμοίωσιν καὶ ἔδραμεν ἐπὶ δεσποτικῆς αὐθεντίας ὁμοίωσιν . Οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ Δαυὶδ λέγει · Εὗρον Δαυὶδ τὸν τοῦ Ἰεσσαί , ἄνδρα κατὰ τὴν καρδίαν μου . Ἰδοὺ ὁμοίωσις κατ’ εἰκόνα , ἐπειδὴ ἦν ὁ λογισμὸς τοῦ Δαυὶδ πρὸς θεὸν βλέπων , ἐπιεικείας μεστός , ταπεινοφροσύνης γέμων , δικαιοσύνης φροντίζων καὶ φιλανθρωπίας ἀντεχόμενος . Εὗρον Δαυὶδ τὸν τοῦ Ἰεσσαί , ἄνδρα κατὰ τὴν καρδίαν μου . Καὶ τὸν μὲν καλῶς μιμησάμενον καρδίαν θεοῦ ἐπῄνεσεν , ἄλλον δέ , τύραννον , μιμησάμενον θεοῦ καρδίαν , οὐ κατὰ ἀρετήν , ἀλλὰ κατὰ δεσποτείαν , ἔψεξεν , μᾶλλον δὲ καὶ ἐκόλασεν . Καὶ λέγει ὁ θεὸς διὰ τοῦ Ἰεζεκιήλ · Καὶ σύ , υἱὲ ἀνθρώπου , εἶπον τῷ ἄρχοντι Τύρου · Ἀνθ’ ὧν ὑψώθη ἡ καρδία σου , καὶ εἶπας · Θεός εἰμι ἐγώ ( σὺ δὲ εἶ ἄνθρωπος , καὶ οὐ θεός ) , καὶ ἔδωκας τὴν καρδίαν σου ὡς καρδίαν θεοῦ , ἀντὶ τούτου ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάξω ἐπὶ σὲ ἀλλοτρίους λοιμοὺς ἀπὸ ἐθνῶν , καὶ ἐκκενώσουσι τὰς μαχαίρας αὐτῶν ἐπὶ σὲ καὶ ἐπὶ τὸ κάλλος τῆς ἐπιστήμης σου . Καί , ἵνα συντέμω , ἐπάγει · Καὶ ἀποθανῇ θανάτῳ τραυματιῶν ἐν καρδίᾳ θαλάσσης . Μὴ λέγων ἐρεῖς · Θεός εἰμι ἐγώ ἐνώπιον τῶν ἀναιρούντων σε ; Ὁρᾷς , πῶς τὸ ἄμετρον τῆς μιμήσεως ὑπὸ κόλασιν ἔρχεται ; Ἐκτραπεὶς τοίνυν ὁ ἄνθρωπος καὶ ἐξολισθήσας εἰς ὁμοιότητα ἄμετρον ηὑρέθη καὶ ὧν εἶχε γυμνούμενος · πᾶσα γὰρ θνητὴ φύσις τῶν ὑπὲρ δύναμιν ἐπιθυμοῦσα παρὰ γνώμην θεοῦ οὐ μόνον οὐ προσλαμβάνει τι , ἀλλὰ καὶ ἃ ἔχει ἀπόλλυσιν . Καὶ ὥσπερ ὁ ὀφθαλμὸς τῆς μετρίας ἀκτῖνος ἀπολαύων τοῦ ἡλίου εὐφραίνεται καὶ φωτίζεται , ἐὰν δὲ θέλῃ εἰς αὐτὸν ἀτενίσαι τὸν κύκλον , οὐ μόνον οὐ προσλαμβάνει φῶς , ἀλλὰ καὶ ὃ ἔχει προσζημιοῦται , οὕτω καὶ ἡ θνητὴ φύσις τῶν ὑπὲρ δύναμιν ἐπιθυμοῦσα παρὰ γνώμην θεοῦ ἀμαυροῦται τὴν διάνοιαν . Ἐξωλίσθησε τοίνυν ὁ ἄνθρωπος , καὶ ἀπὸ τῆς ὀλισθήσεως πολλὰ τῷ πτώματι ἠκολούθησαν τραύματα , εἰδωλολατρεία , πορνεία , μοιχεία , πλεονεξία , καὶ ὅσα τούτοις ἀδελφὰ καὶ συγγενῆ . Κατέπεσε τοίνυν ὁ ἄνθρωπος πτῶμα μέγιστον καὶ τὸν μὲν χαρακτῆρα τῆς θεϊκῆς ὄψεως ἀπώλεσε διὰ ἀπροσεξίαν · παρασυνεβλήθη γὰρ τοῖς κτήνεσι τοῖς ἀνοήτοις καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς . Ἡ δὲ κτίσις ἐμερίσθη , καὶ ἡ μὲν ἀφηνίασεν , ἡ δὲ ἔμενε δουλεύουσα , ὡς προεῖπον ἐν τῇ προλαβούσῃ διδασκαλίᾳ . Οἱ λέοντες ἐπεβούλευον τῇ εἰκόνι · οἱ ὄφεις ἔδακνον , πᾶσα ἡ τῶν ἀλόγων φύσις κατὰ τοῦ δεσπότου ἐμάνη . Ἐπειδὴ εἶδεν αὐτὸν παραχαράξαντα τοῦ θεοῦ τὸν νόμον , ἠθέλησε καὶ ἡ ἄλλη κτίσις φυγεῖν τὴν δεσποτείαν . Ἠθέλησεν ὁ ἥλιος μὴ ἀνατέλλειν τῷ παραβάτῃ , ἠθέλησεν ἡ σελήνη σκοτίσαι τὰς ἑαυτῆς αὐγάς , ἠθέλησαν οἱ ἀστέρες μὴ φάναι τῷ πλάσματι , ἠθέλησαν αἱ πηγαὶ ἀρνήσασθαι τὰ νάματα , οἱ ποταμοὶ τὰ ῥεύματα , οἱ λειμῶνες τὰ ἄνθη , οἱ παράδεισοι τὴν τρυφήν . Πάντα ἠθέλησεν ἀρνήσασθαι τὸν ἄνθρωπον , ἐπειδὴ ἠρνήσατο τὸν ἑαυτοῦ δεσπότην . Οἶδα ὅτι βαθὺς ὁ λόγος καὶ συνεσκιασμένος , ἀλλὰ διὰ τοὺς πιστοὺς καὶ συντρόφους τῆς ἐκκλησίας ἐρευνᾶν δεῖ τῆς θείας γραφῆς τὰ νοήματα . Ἐδούλευσεν ἡ κτίσις τῷ ἀνθρώπῳ , οὐχ ὡς ἀξίῳ , ἀλλὰ τοῦ θεοῦ τοῦτο προστάξαντος μὴ ὑβρισθῆναι δι’ ὅλου τὴν εἰκόνα , εἰ καὶ παρέβη . Πάσης τοίνυν τῆς κτίσεως στασιαζούσης ὁ θεὸς ἐκέλευσε τῇ κτίσει μὴ ἀφηνιᾶν , ἀλλὰ παρέχειν τὸν ἥλιον τὴν ἑαυτοῦ ἀκτῖνα , τὴν γῆν τοὺς ἑαυτῆς καρπούς , τὴν θάλασσαν τὰς ἐμπορίας , τοὺς ἀστέρας τὴν ἑαυτῶν φαιδρότητα . Ταύτην γοῦν τὴν ἔννοιαν ὁ ἀπόστολος γυμνῶν λέγει · Ἡ γὰρ ἀποκαραδοκία τῆς κτίσεως τὴν ἀποκάλυψιν τῶν υἱῶν τοῦ θεοῦ ἀπεκδέχεται . Τῇ γὰρ ματαιότητι ἡ κτίσις ὑπετάγη οὐχ ἑκοῦσα , ἀλλὰ διὰ τὸν ὑποτάξαντα ἐπ’ ἐλπίδι , ὅτι καὶ αὐτὴ ἡ κτίσις ἐλευθερωθήσεται ἀπὸ τῆς δουλείας τῆς φθορᾶς εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ θεοῦ . Οἷόν τι λέγω · Ὡς εἶδεν ὁ θεὸς τὸν ἄνθρωπον ἐκπεσόντα καὶ τὴν κτίσιν ἀνανεύουσαν πρὸς ὑπηρεσίαν τοῦ ἀναισθήτου , ἐχαλίνωσεν αὐτὴν καὶ μὴ θέλουσαν καὶ ἐκέλευσε τὸν ἥλιον ἀνατέλλειν , τὴν γῆν φέρειν τοὺς καρποὺς καὶ μὴ ἀρνεῖσθαι τὸν παραβάτην διὰ τὴν ἀγνωμοσύνην , ἀλλὰ δεικνύναι τοῦ εὐεργέτου τὴν ἄφθονον εὐεργεσίαν , ἐπαγγειλάμενος τῇ δημιουργίᾳ τὸ μετὰ τοῦ ἀνθρώπου τοῦ φθαρέντος ἀνακαινισθῆναι . Ὡσεὶ ἔλεγεν ὁ θεὸς τῇ κτίσει · Ἐπειδὴ ἔπεσεν ἡ εἰκὼν καὶ ὠλίσθησε διὰ τὴν παράβασιν καὶ φθείρεται διὰ τὴν παρακοήν , ἀνάσχου δουλεῦσαι τῇ φθορᾷ τοῦ φθαρέντος , ἵνα , ὅταν αὐτὸν ἀνακαινίζω , τὴν ἐμὴν εἰκόνα , τὸν ἐμὸν ἄνθρωπον τὸν φθαρέντα , σὺν αὐτῷ καὶ σὲ τὴν κτίσιν ἀνακαινίσω καὶ σύνθρονον αὐτοῦ ποιήσω τῆς δόξης . Συγκατεσπάσθης αὐτοῦ τῇ ταλαιπωρίᾳ · συνανάστηθι αὐτοῦ τῇ δόξῃ . Τί δέ ἐστιν , ἀδελφέ , τὸ τὴν κτίσιν ἀποφεύγειν τὴν τοῦ ἀνθρώπου δεσποτείαν ; Λέγει γάρ · Τῇ ματαιότητι ἡ κτίσις ὑπετάγη . Ποίᾳ ματαιότητι ; Ἀφ’ οὗ ἂν ἐκτραπῇ ὁ ἄνθρωπος τοῦ θεοῦ , ματαιότης καλεῖται , ὡς λέγει ὁ Δαυίδ · Πλὴν τὰ σύμπαντα ματαιότης πᾶς ἄνθρωπος ζῶν . Πᾶς ἄνθρωπος μάταιός ἐστιν ὁ τὸν θεὸν καταλιμπάνων καὶ τὰ μάταια μεταδιώκων .
Lemmas: λαμβάνω δέ ἀρχή ὁμολογέω καί πρέπω ὁ λόγος , ὁ δημιουργία . ποιέω ὁ θεός ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ . Ἀρχή γάρ πρέπω ὁ μέλλω λέγω , ὁ πρῶτος κρηπίς ὁ κόσμος , ὁ πρῶτος θεμέλιος ὁ δημιουργία . ποιέω ὁ θεός ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ καί ὁ θάλασσα καί πᾶς ὁ ἐν αὐτός , ἵνα συντέμνω . καί ὁ μέν ἄλλος πᾶς λόγος παράγω , ἀβίαστος ἔχω ὁ νεῦμα καί οὔτε κόπος ὑπομένω οὔτε ἱδρώς ὑφίστημι , ἀλλά ὁ λέγω ἀκολουθέω ἔχω ὁ φύσις ὁ γίνομαι . ποιέω ὁ δημιουργία ἅπας καί ἐπί τέλος ὁ ὁ δημιουργία κάλλος , ὁ ἄνθρωπος . ὥσπερ γάρ ὅλος ὁ σῶμα ὁ ἡμέτερος ἐκτός ὁ πρόσωπον νεκρός φαίνω , οὕτως πᾶς ὁ δημιουργία ὁ φαίνω ἐκτός ὁ ὁ ἄνθρωπος κατασκευή νεκρός εἰμί . καί ὅπως ἀκούω · λαμπρός ὁ ἥλιος , ἀλλά ἑαυτοῦ ἑρμηνεύω οὐ δύναμαι . Λαμπτραί ὁ σελήνη , ἀλλά ὁ ἑαυτοῦ τροπή οὐ αὐτός παιδεύω , ἀλλά λόγος παραδίδωμι . Λαμπτραί ὁ ἄστρον ὁ τάξις , ἀλλά ὁ οὗτος ῥυθμός διδασκαλία παραδίδωμι . Μεγάλη ὁ θάλασσα , ἀλλά ὁ ἐν αὐτός κόλπος ἀνθρώπινος γλῶσσα παραδίδωμι . καί οὐδείς εἰμί ὁ ἐν ὁ κόσμος γίνομαι , ὁ μή δέω ἑρμηνεύς ὁ ἀνθρώπινος φωνή . οὗτος ποιέω καί ὁ φαίνω ἄτοπος δείκνυμι καλός καί ὁ καλός δείκνυμι ὄντως καλός . Πολύς γάρ ἀπατάω ὁ ὄψις καί πλανάω ὁ διάνοια · λόγος δέ εἰσέρχομαι δείκνυμι ὁ φύσις , ὑποβάλλω ὁ δύναμις , ἑρμηνεύω ὁ διδασκαλία . προσέχω τοίνυν . ποιέω ὁ θεός ὁ δημιουργία ἅπας καί ἐπί τέλος ὁ δημιουργία ὁ ἄνθρωπος ἐργάζομαι κατά εἰκών ἑαυτοῦ καί ὁμοίωσις , εἰκών αὐτός χαρίζομαι οὐ ὁ χαρακτήρ ὁ σῶμα , ἀλλά ὁ ἀρχικός ἀξίωμα , ὁ διακριτικός δύναμις , ὁ ὁ ἀρετή ἀφομοιόω ὁ ποιέω . γίνομαι τοίνυν ἐν εἰκών καί ὁμοίωμα θεός ὁ ἄνθρωπος · ἐκτείνω δέ ὁ ὁμοίωσις εἰς ἀμετρία . καί μή νομίζω ξένος ἔρχομαι οὗτος παρά ὁ πρόκειμαι ἐγώ πρόβλημα · ῥίζα γάρ ὁ μέλλω λέγω ὁ νῦν γυμνάζω . ποιέω ὁ ἄνθρωπος ἐν εἰκών ἴδιος καί ὁμοίωσις . βούλομαι αὐτός εἰς ὁμοιότης τρέχω ὁ δεσποτικός ἄξιος , μέτρον μέντοι καί ἀκολουθία καί τάξις . οἷος τίς λέγω · δέω γάρ καί ἀπό ὁ κοινός ὑπόδειγμα ἵστημι ὁ ζητέω . ἐάν τις ὁ κατά ἐγώ δεσπότης ἔχω δοῦλος καί εἶδον ὁ δοῦλος μιμέομαι αὐτός ὁ σωφροσύνη , ἀγαπάω αὐτός καί τιμάω · ἐάν δέ μιμέομαι δοῦλος δεσπότης φιλανθρωπία , ἀγαπάω ὁ δεσπότης ὁ κτῆμα · ἐάν εἶδον ὁ δοῦλος ἑαυτοῦ σχολάζω ἐν ἐκκλησία , εὐσεβέω , νηστεύω , ἐλεημοσύνη ἐργάζομαι , ἀγαπάω ὁ δεσπότης ὁ καλός ὁ δοῦλος μίμησις . ἐάν μέντοι ὁ δοῦλος ἐκβάλλω ὁ μίμησις εἰς ἀμετρία καί ἄρχω μιμέομαι ὁ δεσπότης ὁ αὐθεντία , ἐπιτάσσω ὁ σύνδουλος ὡς δεσπότης , διασκορπίζω ὁ πρᾶγμα ὡς δεσπότης , οὐκέτι ὁ μίμησις ἐπαινετός , ἀλλά ψεκτός · δέω γάρ ὁ δοῦλος μιμέομαι δεσπότης ἐπιείκεια , σωφροσύνη , εὐσέβεια , δικαιοσύνη , οὐ αὐθεντία , οὐ δεσποτεία . λαμβάνω τοίνυν ὁ ἄνθρωπος ὁ μιμέομαι ὁ θεός ὁ ἀγαθότης ἐκτείνω ὁ μέτρον ὁ μίμησις εἰς ἀμετρία καί ἐπιθυμέω λοιπός ὁ θεός ζηλωτής γίγνομαι , οὐ κατά ἀρετή , ἀλλά κατά αὐθεντία · οὗτος γάρ ἀπατάω αὐτός ὁ ὄφις λέγω · ἦς ἄν ἡμέρα ἐσθίω , εἰμί ὡς θεός , γιγνώσκω καλός καί πονηρός . ἐπαινέω δέ ὁ θεός ὁ μίμησις , ὅταν μέτρον ἔχω · ἐάν δέ ὁ μέτρον ἐξέρχομαι , ὑπό ψόγος ὁ μιμέομαι . καί πόθεν οὗτος ; λέγος · ποιέω ἄνθρωπος κατά εἰκών ἡμέτερος καί ὁμοίωσις . ὁμοιόω ὁ θεός ὁ ἀπόστολος , καί οὐ μέμφομαι . ὁμοιόω ὁ θεός ὁ προφήτης , καί οὐ ψέγω · μιμητής γίνομαι φιλανθρωπία , ἐλεημοσύνη , δικαιοσύνη , εὐσέβεια . ὁμοιόω τις ὁ θεός κατά αὐθεντία θεῖος , καί εὐθύς τιμωρέω . Λέγος Ἠσαΐας πρός τις τύραννος ἐν Βαβυλών μαίνομαι ἰσοθεΐα · σύ λέγω ἐν ὁ διάνοια σύ · εἰς ὁ οὐρανός ἀναβαίνω , καί καθίζω ἐπί ὁ ὄρος ὁ ψηλός ὁ πρός βορέας · ἐπάνω ὁ νεφέλη ἀναβαίνω , καί ἐπάνω ὁ ἄστρον τίθημι ὁ θρόνος ἐγώ , καί εἰμί ὅμοιος ὁ ὕψιστος . νῦν δέ εἰς ᾍδης καταβαίνω , εἰς ὁ θεμέλιος ὁ γῆ . Όρας πῶς ὁ ἐπαίρω ὁ ὑπερηφανία κολάζω ; ποῖος γάρ εἰμί φθόνος ὁ γίγνομαι ὅμοιος ὁ δημιουργός , εἰμί κατά εἰκών καί ὁμοίωσις ὁ κτίζω γίνομαι ; ἀλλά οὐ ἔχω μέτρον ὁ ὁμοίωσις ὁ ἄμετρος αὐτός τόλμα · καταλείπω γάρ ὁ ἀρετή ὁ ὁμοίωσις καί τρέχω ἐπί δεσποτικός αὐθεντία ὁμοίωσις . οὕτως καί ἐπί ὁ Δαυίδ λέγω · εὗρος Δαυίδ ὁ ὁ Ἰεσσαί , ἀνήρ κατά ὁ καρδία ἐγώ . ἰδέ ὁμοίωσις κατά εἰκών , ἐπεί εἰμί ὁ λογισμός ὁ Δαυίδ πρός θεός βλέπω , ἐπιείκεια μεστός , ταπεινοφροσύνη γέμω , δικαιοσύνη φροντίζω καί φιλανθρωπία ἀντέχω . εὗρος Δαυίδ ὁ ὁ Ἰεσσαί , ἀνήρ κατά ὁ καρδία ἐγώ . καί ὁ μέν καλός μιμέομαι καρδία θεός ἐπαινέω , ἄλλος δέ , τύραννος , μιμέομαι θεός καρδία , οὐ κατά ἀρετή , ἀλλά κατά δεσποτεία , ψέγω , μᾶλλον δέ καί κολάζω . καί λέγω ὁ θεός διά ὁ Ἰεζεκιήλ · καί σῦς , υἱός ἄνθρωπος , λέγω ὁ ἄρχων Τύρος · ἀντί ὅς ὑψόω ὁ Καρδίη σύ , καί λέγω · θεός εἰμί ἐγώ ( σύ δέ εἰμί ἄνθρωπος , καί οὐ θεός ) , καί δίδωμι ὁ καρδία σύ ὡς καρδία θεός , ἀντί οὗτος ἰδού ἐγώ ἐπάγω ἐπί σύ ἀλλότριος λοιμός ἀπό ἔθνος , καί ἐκκενόω ὁ μάχαιρα αὐτός ἐπί σύ καί ἐπί ὁ κάλλος ὁ ἐπιστήμη σύ . καί , ἵνα συντέμνω , ἐπάγω · καί ἀποθνῄσκω θάνατος τραυματίας ἐν καρδία θάλασσα . Μή λέγω λέγω · θεός εἰμί ἐγώ ἐνώπιον ὁ ἀναιρέω σύ ; Όρας , πῶς ὁ ἄμετρος ὁ μίμησις ὑπό κόλασις ἔρχομαι ; ἐκτρέπω τοίνυν ὁ ἄνθρωπος καί ἐξολισθάνω εἰς ὁμοιότης ἄμετρος εὑρίσκω καί ὅς ἔχω γυμνόω · πᾶς γάρ θνητός φύσις ὁ ὑπέρ δύναμις ἐπιθυμέω παρά γνώμη θεός οὐ μόνος οὐ προσλαμβάνω τίς , ἀλλά καί ὅς ἔχω ἀπόλλυμι . καί ὥσπερ ὁ ὀφθαλμός ὁ μέτριος ἀκτίς ἀπολαύω ὁ ἥλιος εὐφραίνω καί φωτίζω , ἐάν δέ ἐθέλω εἰς αὐτός ἀτενίζω ὁ κύκλος , οὐ μόνος οὐ προσλαμβάνω φάος , ἀλλά καί ὁ ἔχω προσζημιόω , οὕτως καί ὁ θνητός φύσις ὁ ὑπέρ δύναμις ἐπιθυμέω παρά γνώμη θεός ἀμαυρόω ὁ διάνοια . ἐξολισθάνω τοίνυν ὁ ἄνθρωπος , καί ἀπό ὁ ὀλίσθησις πολύς Τώς πτῶμα ἀκολουθέω τραῦμα , εἰδωλολατρία , πορνεία , μοιχεία , πλεονεξία , καί ὅσος οὗτος ἀδελφός καί συγγενής . καταπίπτω τοίνυν ὁ ἄνθρωπος πτῶμα μέγας καί ὁ μέν χαρακτήρ ὁ θεῖος ὄψις ἀπόλλυμι διά ἀπροσεξία · παρασυμβάλλω γάρ ὁ κτῆνος ὁ ἀνόητος καί ὁμοιόω αὐτός . ὁ δέ κτίσις μερίζω , καί ὁ μέν αφηνιάζω , ὁ δέ μένω δουλεύω , ὡς προλέγω ἐν ὁ προλαμβάνω διδασκαλία . όϊ λέων ἐπιβουλεύω ὁ εἰκών · ὁ ὄφις δάκνω , πᾶς ὁ ὁ ἄλογος φύσις κατά ὁ δεσπότης μαίνομαι . Ἐπειδή ὁράω αὐτός παραχαράσσω ὁ θεός ὁ νόμος , ἐθέλω καί ὁ ἄλλος κτίσις φεύγω ὁ δεσποτεία . ἐθέλω ὁ ἥλιος μή ἀνατέλλω ὁ παραβάτης , ἐθέλω ὁ σελήνη σκοτίζω ὁ ἑαυτοῦ αὐγή , ἐθέλω ὁ ἀστήρ μή φημί ὁ πλάσμα , ἐθέλω ὁ πηγή ἀρνέομαι ὁ νᾶμα , ὁ ποταμός ὁ ῥεῦμα , ὁ λειμών ὁ ἄνθος , ὁ παράδεισος ὁ τρυφή . Πάν ἐθέλω ἀρνέομαι ὁ ἄνθρωπος , ἐπεί ἀρνέομαι ὁ ἑαυτοῦ δεσπότης . οἶδα ὅτι βαθύς ὁ λόγος καί συσκιάζω , ἀλλά διά ὁ πιστός καί σύντροφος ὁ ἐκκλησία ἐρευνάω δέω ὁ θεῖος γραφεύς ὁ νόημα . δουλεύω ὁ κτίσις ὁ ἄνθρωπος , οὐ ὡς ἄξιος , ἀλλά ὁ θεός οὗτος προστάσσω μή ὑβρίζω διά ὅλος ὁ εἰκών , εἰμί καί παραβαίνω . Πάσης τοίνυν ὁ κτίσις στασιάζω ὁ θεός κελεύω ὁ κτίσις μή ἀφηνιάω , ἀλλά παρέχω ὁ ἥλιος ὁ ἑαυτοῦ ἀκτίς , ὁ γῆ ὁ ἑαυτοῦ καρπός , ὁ θάλασσα ὁ ἐμπορία , ὁ ἀστήρ ὁ ἑαυτοῦ φαιδρότης . Ταύτη γοῦν ὁ ἔννοια ὁ ἀπόστολος γυμνόω λέγω · ὁ γάρ ἀποκαραδοκία ὁ κτίσις ὁ ἀποκάλυψις ὁ υἱός ὁ θεός ἀπεκδέχομαι . ὁ γάρ ματαιότης ὁ κτίσις ὑποτάσσω οὐ ἑκών , ἀλλά διά ὁ ὑποτάσσω ἐπί ἐλπίς , ὅτι καί αὐτός ὁ κτίσις ἐλευθερόω ἀπό ὁ δουλεία ὁ φθορά εἰς ὁ ἐλευθερία ὁ δόξα ὁ τέκνον ὁ θεός . οἷος τίς λέγω · ὡς ὁράω ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος ἐκπίπτω καί ὁ κτίσις ἀνανεύω πρός ὑπηρεσία ὁ ἀναίσθητος , χαλινόω αὐτός καί μή ἐθέλω καί κελεύω ὁ ἥλιος ἀνατέλλω , ὁ γῆ φέρω ὁ καρπός καί μή ἀρνέομαι ὁ παραβάτης διά ὁ ἀγνωμοσύνη , ἀλλά δείκνυμι ὁ εὐεργέτης ὁ ἄφθονος εὐεργεσία , ἐπαγγέλλω ὁ δημιουργία ὁ μετά ὁ ἄνθρωπος ὁ φθείρω ἀνακαινίζω . ὡσεί λέγω ὁ θεός ὁ κτίσις · Ἐπειδή πίπτω ὁ εἰκών καί ὀλισθάνω διά ὁ παράβασις καί φθείρω διά ὁ παρακοή , ἀνέχω δουλεύω ὁ φθορά ὁ φθείρω , ἵνα , ὅταν αὐτός ἀνακαινίζω , ὁ ἐμός εἰκών , ὁ ἐμός ἄνθρωπος ὁ φθείρω , σύν αὐτός καί σύ ὁ κτίσις ανακαινίζω καί σύνθρονος αὐτός ποιέω ὁ δόξα . συγκατασπάω αὐτός ὁ ταλαιπωρία · συνανίστημι αὐτός ὁ δόξα . τις δέ εἰμί , ἀδελφός , ὁ ὁ κτίσις ἀποφεύγω ὁ ὁ ἄνθρωπος δεσποτεία ; λέγος γάρ · Τά ματαιότης ὁ κτίσις ὑποτάσσω . Πόα ματαιότης ; ἀπό ὅς ἄν ἐκτρέπω ὁ ἄνθρωπος ὁ θεός , ματαιότητα καλέω , ὡς λέγω ὁ Δαυίδ · πλήν ὁ σύμπας ματαιότητα πᾶς ἄνθρωπος ζάω . πᾶς ἄνθρωπος μάταιος εἰμί ὁ ὁ θεός καταλείπω καί ὁ μάταιος μεταδιώκω .