severian-of-gabala.in-incarnationem-domini 5
Ἦν οὖν πᾶσα ἡ κτίσις τεθολωμένη . Εἰσέρχεται ὁ σωτὴρ τοῦ κόσμου , μᾶλλον δὲ κηρύττεται ὑπὸ τῶν ἀποστόλων ὅτι ἥξει ἀνακαινίζων τὰ πάντα . Οὐ μόνον δὲ οἱ ἀπόστολοι , ἀλλὰ καὶ οἱ προφῆται προέλεγον ὅτι ἔρχεται ὁ Χριστός . Διὰ τί ; Ἵνα μή τις νομίσῃ ὅτι ὁ θεὸς ὡς ἄνθρωπος , ὅταν ἀπορήσῃ κατὰ τὴν πρώτην βοήθειαν , δευτέραν ἐπινοεῖ καί , ὅταν ταύτης ἀποτύχῃ , ἐπὶ τρίτην ἔρχεται καὶ ταύτης διαμαρτὼν τετάρτης ἅπτεται . Ἵνα οὖν μή τις ὑπονοήσῃ τοῦτο , προέλεγον οἱ προφῆται τὸν μέλλοντα ἔρχεσθαι , ἵνα δείξωσιν ὅτι θεὸς οὐ σκεπτόμενος εὑρίσκει τὸ συμφέρον , ἀλλ’ ἀπ’ ἀρχῆς προεῖδε τὰ πάντα . Ἡμεῖς οἱ ἄνθρωποι σκεπτόμεθα καί , ἐὰν ἀποτύχωμεν τῆς πρώτης πείρας , ἐρχόμεθα ἐφ’ ἑτέραν . Ὁ δὲ θεὸς οὐχ οὕτως , ἀλλ’ ἔδωκε νόμον , προφήτας , καὶ μετὰ ταῦτα τὸ εὐαγγέλιον , οὐ χρόνῳ τὸ συμφέρον μαθών , ἀλλ’ ἀπ’ ἀρχῆς εἰδὼς ὅτι ἄλλως οὐχ οἷόν τε ἦν τὴν κτίσιν γενέσθαι καὶ στῆναι μὴ τοῦ Χριστοῦ φαινομένου . Καὶ ἡμεῖς μὲν οἱ ἄνθρωποι ὅταν ἴδωμεν τὰ νοσήματα , τότε ἐπινοοῦμεν τὰ βοηθήματα · ὁ δὲ θεὸς πρὸς τῶν τραυμάτων τοῦ ἡμετέρου πλάσματος προεῖδε τὸ φάρμακον τῆς σωτηρίας . Πολλοὶ λέγουσιν · Οὐ προῄδει οὖν ὁ θεὸς ὅτι ἁμαρτήσει ὁ Ἀδάμ ; . Ἐγὼ τοῦτο λέγω ὅτι οὐ τοῦτο μόνον προῄδει , ἀλλὰ πρὸ τῆς παραβάσεως ὅτι ἐγείρει αὐτὸν ὁ Χριστὸς διὰ τὴν οἰκονομίαν . Καὶ οὐ πρῶτον εἶδε τὴν πτῶσιν , εἰ μὴ προεπενόησε τὴν ἀνάστασιν . Ἀλλὰ προαπέθετο τὸ φάρμακον τῆς ἀναστάσεως καὶ τότε συνεχώρησεν εἰς πεῖραν θανάτου ἐλθεῖν τὸν ἄνθρωπον , ἵνα μάθῃ , τίνος μὲν ἀπολαύει δι’ ἑαυτόν , τίνος δὲ τυγχάνει διὰ τὸν θεόν . Καὶ ὥσπερ ἐν Αἰγύπτῳ πρῶτον ἤνεγκε τὰ ἔτη τῆς εὐθηνίας , προαποθέμενος φάρμακον τῷ λιμῷ τὰ ἔτη τῆς εὐθηνίας , καὶ τότε τὰ ἔτη τοῦ λιμοῦ ἐπήγαγεν , καὶ προέλαβε τὴν τοῦ τραύματος φύσιν ἡ τοῦ φαρμάκου βοήθεια , οὕτω πρὶν πλασθῇ ὁ Ἀδάμ , πρὶν φανῶσιν οἱ ἐξ αὐτοῦ ἄνομοι , πρὶν τεχθῶσιν οἱ ἐξ αὐτοῦ δίκαιοι καὶ οἱ ἐξ αὐτοῦ προφῆται , προεῖδεν ὁ θεὸς ὅτι οὐχ οἷόν τέ ἐστι τὴν εἰκόνα ταύτην στῆναι μὴ ἀνακαινισθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Χριστοῦ . Ἐν τῷ Ἀδὰμ ὁ θεὸς ἔβλεπε Παῦλον , ἔβλεπε Πέτρον . Οὐκ ἔβλεπε τὸν Ἀδὰμ ἐν τῷ παραδείσῳ τρεφόμενον καὶ μέλλοντα ἐκβάλλεσθαι , ἀλλ’ ἔβλεπεν ἐν αὐτῷ Παῦλον τὴν εὐσέβειαν κηρύττοντα καὶ εἰς παράδεισον ἁρπαζόμενον καὶ Πέτρον κλεῖς οὐρανῶν πιστευόμενον . Καὶ πάντα ἐν τῷ πρώτῳ ἔβλεπεν ἀνθρώπῳ · ἐν γὰρ τῇ ῥίζῃ ἦσαν οἱ καρποί . Καί μοι συγχωρήσατε μικρόν τι ὡς ἐν ὁμιλίᾳ γενέσθαι θεοῦ καὶ εἰσαγαγεῖν τὸν θεόν , ὥσπερ ἠθοποιΐᾳ τινὶ κεχρημένῳ , διαλεγόμενον τῷ ἑαυτοῦ υἱῷ . Καὶ μή τις νομίσῃ βεβιασμένον εἶναι τὸ ῥῆμα · ὥσπερ γὰρ ποιῶν τὸν ἄνθρωπον ὁ θεὸς συμβούλῳ κέχρηται τῷ μονογενεῖ καὶ συνεργῷ · Ποιήσωμεν γὰρ ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ ὁμοίωσιν , εἰκὸς ἦν καὶ τὸν υἱὸν λέγειν πρὸς τὸν πατέρα . Ἀνάμενε δὲ τὸ τέλος . Μὴ εἴπῃς · Καταμαντεύεται οὗτος τοῦ θεοῦ . Μὴ παρὼν τοῖς ἐκεῖ , πῶς οἶδε ταῦτα ; . Ἐὰν τὸ τέλος μὴ ἀπαντήσῃ πρὸς τὴν ἔννοιαν , ὡς συκοφάντην με κρῖνον . Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ ὁμοίωσιν Ὡς δημιουργὸς ἔλεγεν , ὡς προγνώστης ἀπεκρίνατο . Ἐὰν οὖν ἁμάρτῃ ὁ Ἀδάμ ( ἁμαρτάνει γάρ ) διαβάλλεται ἡμῶν ἡ δημιουργία . Ἐννόησον ταῦτα λέγοντα ἢ πατέρα υἱῷ ἢ υἱὸν πατρί . Ἀδιάστατος γὰρ ἡ βουλή , οἷς ἀδιαίρετος ἡ οὐσία . Ἀλλ’ ἁμαρτάνει ὁ Ἀδάμ , παραβαίνει , ἀποθνῄσκει · καὶ δι’ αὐτὸν πάντες οἱ ἄνθρωποι ἀπόλλυνται , καὶ συκοφαντεῖται ἡμῶν τὸ πλάσμα ὡς κακῶς γενόμενον . Πάλιν ἡ βουλή . Ἀλλὰ δεῖ πρὸ πάντων ὁρίσαι τὴν θεραπείαν . Δεῖ γὰρ σέ , ὦ μονογενές μου , ὦ υἱὲ λόγε , ὦ ἀπαύγασμα ἐμῆς δόξης , δεῖ σε , εἰ ὅλως προνοεῖς τοῦ πλάσματος ὅπερ συνεργοῦντες ἀλλήλοις εἰργασάμεθα , δεῖ σε τὸν φθειρόμενον ἐνδύσασθαι ἄνθρωπον , δεῖ σε τοὺς ἀποστόλους λαβεῖν , ἵνα , ὥσπερ τῷ ὄφει ὁ διάβολος ὑπουργῷ ἐχρήσατο καὶ ὅπλῳ πρὸς τὴν ἀπάτην , οὕτω καὶ σὺ ὑπουργῷ χρήσῃ τῷ σῷ πλάσματι πρὸς εὐεργεσίαν καὶ ἀνακαινίσῃς τὸν πεσόντα . Ἀλλὰ πολλοὶ ἔσονται τῶν δογμάτων φησὶν ἀσεβῶν εὑρεταί . Ἀνακύπτει γὰρ ἡ ἄθεος τῶν Ἐπικούρων πλάνη · ἀνακύπτει αἵρεσις ἡ λέγουσα ἀπρονόητα εἶναι τὰ τοῦ βίου · ἀνακύπτει ἄλλη αἵρεσις ἡ λέγουσα τὸ σῶμα θεόν . Πολλοὶ γίνονται τῆς πλάνης διδάσκαλοι . Τίς οὖν λύσει ταῦτα τὰ μοχθηρά ; . Ταῦτα εἶπον ἐπὶ σχήματι , ἵνα ἐπὶ τέλει τῇ ἀποστολικῇ φωνῇ σφραγίσω τὴν ἔννοιαν . Τί οὖν ; Ἆρα τοῦτο τὸ ἔνδυμα , ὃ λαμβάνει ὁ θεὸς λόγος , τοῦτο ὀφείλει διαδραμεῖν τὰ πέρατα τῆς ὑπ’ οὐρανὸν καὶ φωτίσαι πάντας ; Οὐχί φησιν , ἀλλὰ σύ μου πληροῖς τὴν θείαν οἰκονομίαν . Ἕξεις δὲ τοὺς ἀποστόλους κήρυκας τοῦ θείου λόγου · ἕξεις Παῦλον κηρύττοντα · ἕξεις Πέτρον τὴν Ῥώμην καταλαμβάνοντα · ἕξεις τοὺς ἀποστόλους κοινωνοῦντας ἡμῶν τῇ οἰκονομίᾳ . Ταῦτα ἐλέγετο πρὶν ἢ Ἀδὰμ πλασθῇ . Πρῶτον ἐτυπώθη τὰ κατὰ τὴν σάρκα τοῦ Χριστοῦ καὶ τὰ κατὰ τοὺς ἀποστόλους , καὶ τότε ὁ Ἀδὰμ ἐπλάσθη . Πόθεν τοῦτο ; Ἄκουε Παύλου λέγοντος · Τὸ μυστήριον τὸ ἀποκεκρυμμένον ἀπὸ τῶν αἰώνων καὶ τῶν γενεῶν , καί · Εὐλογητὸς ὁ θεὸς ὁ εὐλογήσας ἡμᾶς ἐν πάσῃ εὐλογίᾳ πνευματικῇ ἐν τοῖς ἐπουρανίοις , καθὼς ἐξελέξατο ἡμᾶς ἐν Χριστῷ πρὸ καταβολῆς κόσμου προορίσας ἡμᾶς εἰς υἱοθεσίαν . Καὶ ἀλλαχοῦ περὶ ἑαυτοῦ καὶ τῶν κατ’ αὐτὸν λέγει · Οὓς προέγνω συμμόρφους τῆς εἰκόνος τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ . Οὐ μόνον δὲ προωρίσθη καὶ ἐξελέχθη , ἀλλὰ καὶ τὴν χάριν ἣν ἔλαβε Παῦλος μετὰ πολλὰς γενεὰς οὕτως ἀπαριθμεῖται ὡς λαβὼν αὐτὴν πρὸ τῶν αἰώνων . Πόθεν τοῦτο ; Λέγει Τιμοθέῳ · Τέκνον Τιμόθεε , συγκακοπάθησον τῷ εὐαγγελίῳ κατὰ δύναμιν θεοῦ τοῦ σώσαντος ἡμᾶς καὶ καλέσαντος κλήσει ἁγίᾳ , οὐ κατὰ τὰ ἔργα ἡμῶν , ἀλλὰ κατὰ ἰδίαν πρόθεσιν καὶ χάριν τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ πρὸ χρόνων αἰωνίων Ἐξελέξατο πρὸ καταβολῆς κόσμου , προώρισε πρὸ τῶν αἰώνων , ἐχαρίσατο ἡμῖν πρὸ τῶν αἰώνων . Καὶ ταῦτα πάντα συνᾴδει , ὅτι πρὸ τῆς τοῦ ἀνθρώπου κατασκευῆς προώφθη καὶ προωρίσθη ἡ τοῦ σωτῆρος οἰκονομία . Ἀλλ’ οἶδα ὅτι καὶ ἐν φίλοις διαλέγομαι τῆς εὐσεβείας , ἐνίοτε δὲ καὶ ἐν κατασκόποις , οἳ οὐ πρὸς τὸ συμφέρον βλέποντες τῶν κηρυττομένων , ἀλλ’ ἓν ἔργον τιθέμενοι , πῶς ἐπιλάβωνται τοῦ λέγοντος · ὧν ἀληθῶς οὐ μισῶ τὸν τρόπον , ἀλλὰ μᾶλλον ἐλεῶ . Ὅμως κατὰ τὸν ἀπόστολον · Διὰ τοὺς παρεισάκτους ψευδαδέλφους οἵτινες εἰσέρχονται κατασκοπῆσαι τὴν ἐλευθερίαν ἡμῶν , γυμνάσωμεν τὸ νόημα . Δύναται γὰρ ὁ ἐχθρὸς ἐξελθὼν εἰπεῖν · Μεγάλη θεολογία . Εἰσήγαγε τὸν θεὸν σκεπτόμενον καὶ λέγοντα · Ἐπεὶ οὖν πολλοὶ γίνονται πλάνης διδάσκαλοι , τί ἔσται ; καὶ τὸν πατέρα λέγοντα τῷ υἱῷ ὡς ἐκείνου μὲν ἀποροῦντος , τούτου δὲ διδάσκοντος ταῦτα . Αἱ γραφαὶ ὅταν παιδεύωσιν ἡμᾶς περὶ θεοῦ , οὐδέποτε ἁρμόζοντα τῇ θείᾳ δυνάμει φθέγγονται ῥήματα , ἀλλὰ πρέποντα τῇ ἡμετέρᾳ ἀσθενείᾳ . Ἆρα γάρ , ὅτε ὁ θεὸς καθίζει δικαστήριον ἀνθρώπινον καὶ λέγει · Καὶ νῦν σύ , ἄνθρωπος τοῦ Ἰούδα , καὶ οἱ κατοικοῦντες τὴν Ἱερουσαλήμ , κρίνατε ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ ἀμπελῶνός μου . Τί ἔδει με ποιῆσαι , καὶ οὐκ ἐποίησα ; , λαλοῦντος ἡ φωνὴ ἢ σκεπτομένου ; Ἀλλ’ ἆρα , ὅτε λέγει πρὸς τὸν Ἡσαΐαν · Τίνα ἀποστελῶ , ἢ τίς πορεύσεται πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον ; ἀμφιβάλλων λέγει ἢ ἀγνοῶν τὸν ὑπηρέτην ; Ὅσα λέγεται περὶ θεοῦ κατὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴν διδασκαλίαν δεῖ μετρεῖν , οὐ τῇ δυνάμει τοῦ κηρύττοντος , ἀλλὰ τῇ ἀσθενείᾳ τῶν ἀκουόντων . Ἡμῖν δὲ σκοπὸς δεῖξαι τὰ ἐπὶ Χριστοῦ πρὸ τοῦ Ἀδὰμ προτετυπωμένα καὶ τοὺς ἀποστόλους προεκλελεγμένους καὶ τὴν χάριν τοῦ εὐαγγελίου πρὸ χρόνων αἰωνίων προτετυπωμένην . Πρόσεχε ἀκριβῶς . Δύναται μία λέξις παροραθεῖσα συκοφαντίας γεμίσαι τὸ λεγόμενον . Οὐ μόνον εἶδεν ὁ θεὸς ἐν τῷ παραδείσῳ τὸν Ἀδὰμ παραβαίνοντα , ἀλλὰ καὶ τὸν σωτῆρα , τὸν ἐν σαρκὶ φανέντα δεσπότην , προοδοποιοῦντα τὴν ἀρετὴν καὶ πάντας εἰς ὑπακοὴν ἕλκοντα . Ἔβλεπεν ὁ θεὸς τὴν πλευρὰν τὴν ἐκ τοῦ Ἀδὰμ τικτομένην καὶ εἰς γυναῖκα μεταβαλλομένην καὶ προεῖδε πάλιν τὴν πλευρὰν τοῦ Χριστοῦ προφέρουσαν ἡμῖν τὰ μυστικὰ δῶρα , ὕδωρ καὶ αἷμα , ὧν τὸ μέν ἐστι τοῦ λουτροῦ σύμβολον , τὸ δὲ τῶν μυστηρίων ἐνέχυρον . Καὶ οὐ τοσοῦτον αὐτὴν ἐταλάνισε τὴν πληγήν , ὅσον ἐννοήσας τὸ φάρμακον ἐμακάρισεν . Ἐκεῖ γυνὴ ἐξ ἀνδρὸς εἰς παρανομίαν , ὧδε ἀνὴρ ἐκ γυναικὸς εἰς σωτηρίαν . Ἐκεῖ πλευρὰ τίκτουσα θανάτου ὑπόθεσιν , ἐνταῦθα πλευρὰ φέρουσα τὸν ἀρραβῶνα τῆς ἀφθαρσίας . Ἐκεῖ ὄφις περὶ τὸ ξύλον , ὧδε Χριστὸς περὶ τὸν σταυρόν . Ἐκεῖ βρῶμα προκαλούμενον θάνατον , ἐνταῦθα βρῶμα ἀφανίζον θάνατον . Οἶδας τὰ πιστῶν , ἐπίγνωθι τὰ μυστήρια . Ἐκεῖ ἀνέβλεψαν κακῶς καὶ εἶδον ὅτι γυμνοί εἰσιν , ἡμεῖς νῦν ἀναβλέπομεν εὐσεβῶς καὶ βλέπομεν ὅτι ἐστολισμένοι ἐσμέν . Ἐκεῖ ἀνάβλεψις καὶ γύμνωσις , ἐνταῦθα φωτισμὸς καὶ στολισμός . Ἐκεῖ δερμάτινοι χιτῶνες καλύπτοντες τὴν ἀσχημοσύνην , ἐνταῦθα χιτὼν δόξης καλύπτων ἡμῶν τὴν ἀσθένειαν , τοῦ Χριστοῦ τὸ σῶμα , αὐτοῦ τοῦ βασιλέως τὸ ἔνδυμα · ὅσοι γὰρ εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε , Χριστὸν ἐνεδύσασθε . Ἐκεῖ Γῆ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ , ὧδε ἀνακαινίσας τὴν γῆν ποιεῖ τὸν ἄνθρωπον ἐπουράνιον , οὐ γῆν ἐπαγγελλόμενος , ἀλλὰ βασιλείαν . Ἐκεῖ φλογίνη ῥομφαία κωλύουσα τὸν Ἀδάμ , ἐνταῦθα γλῶσσαι πυρὸς ἐξ οὐρανοῦ φωτίζουσαι τὸν Ἀδάμ . Ἐκεῖ ἐκβαλλόμενος τοῦ παραδείσου , ὧδε πιστευόμενος κλεῖς οὐρανῶν . Προεῖδεν ὁ θεὸς τὰ μέλλοντα πρὸ τῶν παρόντων . Καὶ ὥσπερ σήμερον , πρὶν ἑλκύσωμεν τὸ ὕδωρ , ὑδραγωγὸς κατασκευάζεται , καί , πρὶν ῥεύσῃ τὰ ὕδατα , ὑδρεῖον λέγεται , οὐχ ὕδατος ῥέοντος , ἀλλὰ μέλλοντος ῥεῖν , οὕτως ὁ θεὸς προώρισε τὰ μέλλοντα ἐν Χριστῷ τυποῦσθαι καὶ ᾔδει ὅτι ἐν Χριστῷ ἀνακαινίζεται τὰ πάντα .
Lemmas: εἰμί οὖν πᾶς ὁ κτίσις θολόω . εἰσέρχομαι ὁ σωτήρ ὁ κόσμος , μᾶλλον δέ κηρύσσω ὑπό ὁ ἀπόστολος ὅτι ἔσσομαι ἀνακαινίζω ὁ πᾶς . οὐ μόνος δέ ὁ ἀπόστολος , ἀλλά καί ὁ προφήτης προλέγω ὅτι ἔρχομαι ὁ Χριστός . Ζεύς τίς ; ἵνα μή τις νομίζω ὅτι ὁ θεός ὡς ἄνθρωπος , ὅταν ἀπορέω κατά ὁ πρῶτος βοήθεια , δεύτερος ἐπινοέω καί , ὅταν οὗτος ἀποτυγχάνω , ἐπί τρίτος ἔρχομαι καί οὗτος διαμαρτάνω τέταρτος ἅπτω . ἵνα οὖν μή τις ὑπονοέω οὗτος , προλέγω ὁ προφήτης ὁ μέλλω ἔρχομαι , ἵνα δείκνυμι ὅτι θεός οὐ σκοπέω εὑρίσκω ὁ συμφέρω , ἀλλά ἀπό ἀρχή προοράω ὁ πᾶς . Ἡμεῖς ὁ ἄνθρωπος σκοπέω καί , ἐάν ἀποτυγχάνω ὁ πρῶτος πεῖρα , ἔρχομαι ἐπί ἕτερος . ὁ δέ θεός οὐ οὕτως , ἀλλά δίδωμι νόμος , προφήτης , καί μετά οὗτος ὁ Εὐαγγέλιος , οὐ χρόνος ὁ συμφέρω μανθάνω , ἀλλά ἀπό ἀρχή οἶδα ὅτι ἄλλως οὐ οἷος τε εἰμί ὁ κτίσις γίγνομαι καί ἵστημι μή ὁ Χριστός φαίνω . καί ἐγώ μέν ὁ ἄνθρωπος ὅταν ὁράω ὁ νόσημα , τότε ἐπινοέω ὁ βοήθημα · ὁ δέ θεός πρός ὁ τραῦμα ὁ ἡμέτερος πλάσμα προοράω ὁ Φάρμακος ὁ σωτηρία . πολλός λέγω · οὐ πρόοιδα οὖν ὁ θεός ὅτι ἁμαρτάνω ὁ Ἀδάμ ; . ἐγώ οὗτος λέγω ὅτι οὐ οὗτος μόνος πρόοιδα , ἀλλά πρό Τῆς παράβασις ὅτι ἐγείρω αὐτός ὁ Χριστός διά ὁ οἰκονομία . καί οὐ πρῶτος ὁράω ὁ πτῶσις , εἰμί μή προπονέω ὁ ἀνάστασις . ἀλλά προαποτίθημι ὁ Φάρμακος ὁ ἀνάστασις καί τότε συγχωρέω εἰς πεῖρα θάνατος ἔρχομαι ὁ ἄνθρωπος , ἵνα μανθάνω , τίς μέν ἀπολαύω διά ἑαυτοῦ , τίς δέ τυγχάνω διά ὁ θεός . καί ὥσπερ ἐν Αἴγυπτος πρῶτος φέρω ὁ ἔτος ὁ εὐθηνία , προαποτίθημι Φάρμακος ὁ λιμός ὁ ἔτος ὁ εὐθηνία , καί τότε ὁ ἔτος ὁ λιμός ἐπάγω , καί προλαμβάνω ὁ ὁ τραῦμα φύσις ὁ ὁ φάρμακον βοήθεια , οὕτως πρίν πλάσσω ὁ Ἀδάμ , πρίν φαίνω ὁ ἐκ αὐτός ἄνομος , πρίν τίκτω ὁ ἐκ αὐτός δίκαιος καί ὁ ἐκ αὐτός προφήτης , προοράω ὁ θεός ὅτι οὐ οἷος τε εἰμί ὁ εἰκών οὗτος ἵστημι μή ἀνακαινίζω ὑπό ὁ Χριστός . ἐν ὁ Ἀδάμ ὁ θεός βλέπω Παῦλος , βλέπω Πέτρος . οὐ βλέπω ὁ Ἀδάμ ἐν ὁ παράδεισος τρέφω καί μέλλω ἐκβάλλω , ἀλλά βλέπω ἐν αὐτός Παῦλος ὁ εὐσέβεια κηρύσσω καί εἰς παράδεισος ἁρπάζω καί Πέτρος κλείς οὐρανός πιστεύω . καί πᾶς ἐν ὁ πρῶτος βλέπω ἄνθρωπος · ἐν γάρ ὁ ῥίζα ἥδω ὁ καρπός . καί ἐγώ συγχωρέω μικρός τίς ὡς ἐν ὁμιλία γίγνομαι θεός καί εἰσάγω ὁ θεός , ὥσπερ ἠθοποιία τις χράω , διαλέγω ὁ ἑαυτοῦ υἱός . καί μή τις νομίζω βιάζω ἔρχομαι ὁ ῥῆμα · ὥσπερ γάρ ποιέω ὁ ἄνθρωπος ὁ θεός σύμβουλος χράω ὁ μονογενής καί συνεργός · ποιέω γάρ ἄνθρωπος κατά εἰκών ἡμέτερος καί ὁμοίωσις , ἔοικα εἰμί καί ὁ υἱός λέγω πρός ὁ πατέρας . ἀναμένω δέ ὁ τέλος . Μή λέγω · καταμαντεύομαι οὗτος ὁ θεός . μή πάρειμι ὁ ἐκεῖ , πῶς οἶδα οὗτος ; . ἐάν ὁ τέλος μή ἀπαντάω πρός ὁ ἔννοια , ὡς συκοφάντης ἐγώ κρίνω . ποιέω ἄνθρωπος κατά εἰκών ἡμέτερος καί ὁμοίωσις ὡς δημιουργός λέγω , ὡς προγνώστης ἀποκρίνομαι . ἐάν οὖν ἁμαρτάνω ὁ Ἀδάμ ( ἁμαρτάνω γάρ ) διαβάλλω ἐγώ ὁ δημιουργία . ἐννοέω οὗτος λέγω ἢ πατέρας υἱός ἢ υἱός πατήρ . ἀδιάστατος γάρ ὁ βουλή , ὅς ἀδιαίρετος ὁ οὐσία . ἀλλά ἁμαρτάνω ὁ Ἀδάμ , παραβαίνω , ἀποθνῄσκω · καί διά αὐτός πᾶς ὁ ἄνθρωπος ἀπόλλυμι , καί συκοφαντέω ἐγώ ὁ πλάσμα ὡς κακῶς γίγνομαι . πάλιν ὁ βουλή . ἀλλά δέω πρό πᾶς ὁρίζω ὁ θεραπεία . δέω γάρ σύ , ὦ μονογενής ἐγώ , ὦ υἱός λόγος , ὦ ἀπαύγασμα ἐμός δόξα , δέω σύ , εἰμί ὅλος προνοέω ὁ πλάσμα ὅς συνεργέω ἀλλήλων ἐργάζομαι , δέω σύ ὁ φθείρω ἐνδύω ἄνθρωπος , δέω σύ ὁ ἀπόστολος λαμβάνω , ἵνα , ὥσπερ ὁ ὄφις ὁ διάβολος ὑπουργός χράω καί ὅπλον πρός ὁ ἀπάτη , οὕτως καί σύ ὑπουργός χράω ὁ σός πλάσμα πρός εὐεργεσία καί ανακαίνιση ὁ πίπτω . ἀλλά πολύς εἰμί ὁ δόγμα φημί ἀσεβής εὑρετής . ἀνακύπτω γάρ ὁ ἄθεος ὁ Ἐπίκουρος πλάνη · ἀνακύπτω αἵρεσις ὁ λέγω ἀπρονόητος ἔρχομαι ὁ ὁ βίος · ἀνακύπτω ἄλλος αἵρεσις ὁ λέγω ὁ σῶμα θεός . πολλός γίγνομαι ὁ πλάνης διδάσκαλος . Τῖς οὖν λύω οὗτος ὁ μοχθηρός ; . Ταΰς λέγω ἐπί σχῆμα , ἵνα ἐπί τέλος ὁ ἀποστολικός φωνή σφραγίζω ὁ ἔννοια . τις οὖν ; ἆρα οὗτος ὁ ἔνδυμα , ὁ λαμβάνω ὁ θεός λόγος , οὗτος ὀφείλω διατρέχω ὁ πέρας ὁ ὑπό οὐρανός καί φωτίζω πᾶς ; οὐ φημί , ἀλλά σῦς ἐγώ πληρόω ὁ θεῖος οἰκονομία . ἕξις δέ ὁ ἀπόστολος κῆρυξ ὁ θεῖος λόγος · ἔχω Παῦλος κηρύσσω · ἔχω Πέτρος ὁ Ῥώμη καταλαμβάνω · ἔχω ὁ ἀπόστολος κοινωνέω ἐγώ ὁ οἰκονομία . οὗτος λέγω πρίν ἢ Ἀδάμ πλάσσω . Πρῶτος τυπόω ὁ κατά ὁ σάρκα ὁ Χριστός καί ὁ κατά ὁ ἀπόστολος , καί τότε ὁ Ἀδάμ πλάσσω . πόθεν οὗτος ; Ἄκουος Παῦλος λέγω · Τέ μυστήριον ὁ ἀποκρύπτω ἀπό ὁ αἰών καί ὁ γενεά , καί · εὐλογητός ὁ θεός ὁ εὐλογέω ἐγώ ἐν πᾶς εὐλογία πνευματικός ἐν ὁ ἐπουράνιος , καθώς ἐκλέγω ἐγώ ἐν Χριστός πρό καταβολή κόσμος προορίζω ἐγώ εἰς υἱοθεσία . καί ἀλλαχοῦ περί ἑαυτοῦ καί ὁ κατά αὐτός λέγω · Ους προγιγνώσκω σύμμορφος ὁ εἰκών ὁ υἱός αὐτός . οὐ μόνος δέ προορίζω καί ἐκλέγω , ἀλλά καί ὁ χάρις ὅς λαμβάνω Παῦλος μετά πολύς γενεά οὕτως απαριθμώ ὡς λαμβάνω αὐτός πρό ὁ αἰών . πόθεν οὗτος ; Λέγος Τιμόθεος · Τέκνος Τιμόθεος , συγκακοπαθέω ὁ Εὐαγγέλιος κατά δύναμις θεός ὁ σῴζω ἐγώ καί καλέω κλῆσις ἅγιος , οὐ κατά ὁ έργο ἐγώ , ἀλλά κατά ἴδιος πρόθεσις καί χάρις ὁ δίδωμι ἐγώ ἐν Χριστός Ἰησοῦς πρό χρόνος αἰώνιος ἐκλέγω πρό καταβολή κόσμος , προορίζω πρό ὁ αἰών , χαρίζομαι ἐγώ πρό ὁ αἰών . καί οὗτος πᾶς συνᾴδω , ὅτι πρό ὁ ὁ ἄνθρωπος κατασκευή προοράω καί προορίζω ὁ ὁ σωτήρ οἰκονομία . ἀλλά οἶδα ὅτι καί ἐν φίλος διαλέγω ὁ εὐσέβεια , ἐνίοτε δέ καί ἐν κατάσκοπος , ὅς οὐ πρός ὁ συμφέρω βλέπω ὁ κηρύσσω , ἀλλά εἷς ἔργον τίθημι , πῶς ἐπιλαμβάνω ὁ λέγω · ὅς ἀληθῶς οὐ μισούμαι ὁ τρόπος , ἀλλά μᾶλλον ἐλεέω . ὅμως κατά ὁ ἀπόστολος · Ζεύς ὁ παρείσακτος ψευδάδελφος ὅστις εἰσέρχομαι κατασκοπέω ὁ ἐλευθερία ἐγώ , γυμνάζω ὁ νόημα . δύναμαι γάρ ὁ ἐχθρός ἐξέρχομαι λέγω · Μεγάλη θεολογία . εἰσάγω ὁ θεός σκοπέω καί λέγω · ἐπεί οὖν πολύς γίγνομαι πλάνης διδάσκαλος , τίς εἰμί ; καί ὁ πατέρας λέγω ὁ υἱός ὡς ἐκεῖνος μέν ἀπορέω , οὗτος δέ διδάσκω οὗτος . ὁ γραφή ὅταν παιδεύω ἐγώ περί θεός , οὐδέποτε ἁρμόζω ὁ θεῖος δύναμις φθέγγομαι ῥῆμα , ἀλλά πρέπω ὁ ἡμέτερος ἀσθένεια . ἆρα γάρ , ὅτε ὁ θεός καθίζω δικαστήριον ἀνθρώπινος καί λέγω · καί νῦν σῦς , ἄνθρωπος ὁ Ἰούδας , καί ὁ κατοικέω ὁ Ἱερουσαλήμ , κρίνω ἀνά μέσος ἐγώ καί ἀνά μέσος ὁ ἀμπελών ἐγώ . τις δέω ἐγώ ποιέω , καί οὐ ποιέω ; , λαλέω ὁ φωνή ἢ σκοπέω ; ἀλλά ἆρα , ὅτε λέγω πρός ὁ Ἡσαΐας · Τίνα ἀποστέλλω , ἢ τίς πορεύω πρός ὁ λαός οὗτος ; ἀμφιβάλλω λέγω ἢ ἀγνοέω ὁ ὑπηρέτης ; ὅσος λέγω περί θεός κατά ὁ ἐκκλησιαστικός διδασκαλία δέω μετρέω , οὐ ὁ δύναμις ὁ κηρύσσω , ἀλλά ὁ ἀσθένεια ὁ ἀκούω . ἡμῖν δέ σκοπός δείκνυμι ὁ ἐπί Χριστός πρό ὁ Ἀδάμ προτυπόω καί ὁ ἀπόστολος προεκλεγμένος καί ὁ χάρις ὁ Εὐαγγέλιος πρό χρόνος αἰώνιος προτυπόω . προσέχω ἀκριβῶς . δύναμαι εἷς λέξις παροράω συκοφαντία γεμίζω ὁ λέγω . οὐ μόνος ὁράω ὁ θεός ἐν ὁ παράδεισος ὁ Ἀδάμ παραβαίνω , ἀλλά καί ὁ σωτήρ , ὁ ἐν σάρξ φαίνω δεσπότης , προοδοποιέω ὁ ἀρετή καί πᾶς εἰς ὑπακοή ἕλκω . βλέπω ὁ θεός ὁ πλευρά ὁ ἐκ ὁ Ἀδάμ τίκτω καί εἰς γυνή μεταβάλλω καί προοράω πάλιν ὁ πλευρά ὁ Χριστός προφέρω ἐγώ ὁ μυστικός δῶρον , ὕδωρ καί αἷμα , ὅς ὁ μέν εἰμί ὁ λουτρόν σύμβολον , ὁ δέ ὁ μυστήριον ἐνέχυρον . καί οὐ τοσοῦτος αὐτός ταλανίζω ὁ πληγή , ὅσον ἐννοέω ὁ Φάρμακος μακαρίζω . ἐκεῖ γυνή ἐκ ἀνήρ εἰς παρανομία , ὧδε ἀνήρ ἐκ γυνή εἰς σωτηρία . ἐκεῖ πλευρά τίκτω θάνατος ὑπόθεσις , ἐνταῦθα πλευρά φέρω ὁ ἀρραβών ὁ ἀφθαρσία . ἐκεῖ ὄφις περί ὁ ξύλον , ὧδε Χριστός περί ὁ σταυρός . ἐκεῖ βρῶμα προκαλέω θάνατος , ἐνταῦθα βρῶμα ἀφανίζω θάνατος . Οἴδας ὁ πιστός , ἐπιγιγνώσκω ὁ μυστήριο . ἐκεῖ ἀναβλέπω κακῶς καί ὁράω ὅτι γυμνός εἰμί , ἐγώ νῦν ἀναβλέπω εὐσεβής καί βλέπω ὅτι στολίζω εἰμί . ἐκεῖ ἀνάβλεψις καί γύμνωσις , ἐνταῦθα φωτισμός καί στολισμός . ἐκεῖ δερμάτινος χιτών καλύπτω ὁ ἀσχημοσύνη , ἐνταῦθα χιτών δόξα καλύπτω ἐγώ ὁ ἀσθένεια , ὁ Χριστός ὁ σῶμα , αὐτός ὁ βασιλεύς ὁ ἔνδυμα · ὅσος γάρ εἰς Χριστός βαπτίζω , Χριστός ἐνδύω . ἐκεῖ Γῆ εἰμί καί εἰς γῆ ἀπέρχομαι , ὧδε ἀνακαινίζω ὁ γῆ ποιέω ὁ ἄνθρωπος ἐπουράνιος , οὐ γῆ ἐπαγγέλλω , ἀλλά βασίλειος . ἐκεῖ φλόγινος ῥομφαία κωλύω ὁ Ἀδάμ , ἐνταῦθα γλῶσσα πυρός ἐκ οὐρανός φωτίζω ὁ Ἀδάμ . ἐκεῖ ἐκβάλλω ὁ παράδεισος , ὧδε πιστεύω κλείς οὐρανός . προοράω ὁ θεός ὁ μέλλω πρό ὁ πάρειμι . καί ὥσπερ σήμερον , πρίν ἕλκω ὁ ὕδωρ , ὑδραγωγός κατασκευάζω , καί , πρίν ῥέω ὁ ὕδωρ , ὑδρεῖον λέγω , οὐ ὕδωρ ῥέω , ἀλλά μέλλω ῥέω , οὕτως ὁ θεός προορίζω ὁ μέλλω ἐν Χριστός τυπόω καί οἶδα ὅτι ἐν Χριστός ανακαινίζω ὁ πᾶς .