severian-of-gabala.in-incarnationem-domini 6
Καὶ ἄρχεται ἄνωθεν . Ἐπιβαίνει τῷ οὐρανῷ κατὰ τὸ Κύριε , κλῖνον οὐρανούς σου καὶ κατάβηθι . Παρῆλθε τοὺς οὐρανοὺς ἁγιάσας αὐτούς . Διέτεμε τὸν ἀέρα , ἵνα ἁγιάσῃ αὐτὸν ταῖς αἰσχραῖς ᾠδαῖς μιανθέντα . Πατεῖ τὴν γῆν , ἵνα ἁγιάσῃ αὐτὴν φόνοις μεμολυσμένην . Ἐπάτησε θαλάττης κύματα , ἵνα τὰ μιανθέντα ἁγιάσῃ ὕδατα . Βαπτίζεται ἐν τῷ Ἰορδάνῃ , ἵνα τῶν ποταμῶν τὴν φύσιν ἁγιάσῃ . Εὑρίσκει καὶ τὸν Ἀδὰμ κείμενον ἐν τάφῳ καὶ ὑπέρχεται αὐτοῦ τὴν εἰκόνα καὶ γίνεται ὁ Χριστὸς καὶ μετὰ τὸν Ἀδὰμ καὶ ἀνακαινισμὸς τοῦ Ἀδάμ . Καὶ ὅπως ἄκουε . Ἀναλαμβάνει τὴν μορφὴν ἣν ἔπλασεν ἐν παραδείσῳ καὶ πᾶσιν αὐτὴν τοῖς ἐναντίοις ἐκόσμησεν ὑπεναντία τῇ ἐν τῷ παραδείσῳ διαγωγῇ δοὺς αὐτῷ τὰ τῆς ἀρετῆς ἐφόδια . Ἐν παραδείσῳ διὰ τρυφὴν ἠπατήθη ὁ Ἀδάμ , ἡ σὰρξ τοῦ Χριστοῦ ἐν νηστείᾳ στεφανοῦται . Ἐν παραδείσῳ ἡ πρώτη πάλη , ἐν ἐρήμῳ ὁ δεύτερος ἀγὼν πρὸς τὸν διάβολον . Ἄρχεται τοίνυν ὁ σωτήρ , ἀνακαινίζων τὸ πλάσμα τοῦτο , παντοίαις αὐτὸ ἀρεταῖς στεφανοῦν καὶ εἰσέρχεται μεσολαβῶν θεῷ καὶ ἀνθρώποις . Ἦλθεν ἀπαγγεῖλαι τῷ κόσμῳ ὅτι ἀνακαινίζεται ἡ πεπτωκυῖα εἰκών , ὅτι ἐγείρεται , ὅτι σῴζεται . Οὐκ ἠδύνατο ἀπαγγεῖλαι ταῦτα , εἰ μὴ ἦν μεσίτης . Ὥσπερ γὰρ πρόσωπον ἀξιόπιστον ὑποβεβηκότι ἐὰν ἐπαγγείληταί τι , οὐ τολμᾷ τὴν ἐπαγγελίαν ἀπαιτῆσαι ὁ ὑποκείμενος , ἐὰν μὴ ἔχῃ μεσίτην Ἐπειδὴ γὰρ ἀόρατος ἦν ὁ θεός , ὁ δὲ κόσμος ἦν ὁρώμενος , δίδωσι μεσίτην ἀξιόπιστον . Μεσίτης γὰρ θεοῦ καὶ ἀνθρώπων , ἄνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός . ὁ μεσίτης ἐὰν μὴ ἔχῃ συγγένειαν πρὸς τὰ μεσιτευόμενα , μεσίτης εἶναι οὐ δύναται . Ἐπεὶ οὖν μεσίτης θεοῦ καὶ ἀνθρώπων Χριστός , ἐχρῆν αὐτὸν δειχθῆναι συγγενῆ τοῦ θεοῦ καὶ συγγενῆ τῶν ἀνθρώπων καὶ φανῆναι ὥσπερ τινὰ οἰκονομίαν μέσην καὶ θεῷ συναπτομένην κατὰ τὴν θεότητα καὶ ἀνθρώποις ἡνωμένην κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα . Καὶ τί ποιεῖ ; Ἐπειδὴ πρῶτον διδάσκει καὶ τότε ἀνακαινίζει , γίνεται καὶ μεσίτης καὶ ἔγγυος . Ἀντιφωνεῖ τὰ τοῦ θεοῦ τοῖς ἀνθρώποις καὶ τὰ τῶν ἀνθρώπων τῷ θεῷ . Ἐπειδὴ γὰρ ἐχθρὸν ἦν τὸ ἀνθρώπινον γένος τῷ θεῷ διὰ τὴν παράβασιν , οὐκ ἐπιστεύετο οὔτε ἄνθρωπος τῷ θεῷ οὔτε θεὸς τῷ ἀνθρώπῳ ὅτι διαλλάσσεται τῷ πεσόντι . Ὡσεὶ ἔλεγε τοῖς ἀνθρώποις · Μὴ ἀπιστήσητε ὅτι ἐστὶν ἀνάστασις . Ἐγὼ τούτου ἔγγυος . Λαμβάνω τὴν ἐξ ὑμῶν σάρκα , παραδίδωμι αὐτὴν θανάτῳ . Ἐὰν μὴ ἀναστήσω αὐτήν , μὴ πιστεύσητέ μοι . Ἐγγυᾶται τοῖς ἀνθρώποις τὸν θεόν . Ὡσεὶ ἔλεγεν · Πρὸς ἐμὲ τὸν ἄνθρωπον ἔχεις . Ἐγὼ αὐτὸν ἀνακαινίζω , ἐγὼ αὐτὸν ποιήσω ἀρνήσασθαι τὴν πλάνην καὶ ἐπιγνῶναι τὴν ἀλήθειαν . Δέξαι με ὑπὲρ ἀνθρώπων ἐγγυώμενον , ἵνα καὶ αὐτοὶ δέξωνταί με ἐγγυητὴν τῆς σῆς δυνάμεως . Ὅτι μὲν οὖν μεσίτης ὁ Χριστός , ἔδειξεν ἡ γραφή · ὅτι δὲ καὶ ἔγγυος καὶ ἀνάδοχος , ποῦ εὑρίσκομεν , ἵνα μὴ φανῶμεν τὰ ἑαυτῶν λαλοῦντες ἐν ἐκκλησίᾳ ; Εἰ τὰ ἑαυτοῦ λαλῶ , ἵνα τί λαλῶ ; Εἰ δὲ τὰ τοῦ θεοῦ κηρύττω , τὰ τοῦ πνεύματος ἑρμηνεύω . Δέξαι τὴν διδασκαλίαν . Ὅτι οὖν ἔγγυός ἐστιν ὁ Χριστός , λέγει Παῦλος · Νῦν δὲ διαφορωτέρας τετυχήκαμεν λειτουργίας , ὅσῳ καὶ κρείττονός ἐστι διαθήκης ἔγγυος Ἰησοῦς . Ἰδοὺ ἐγγυώμενος τὸν θεὸν τοῖς ἀνθρώποις . Ἐγγυᾶται καὶ τὸν ἄνθρωπον τῷ θεῷ καὶ τὸν θεὸν τοῖς ἀνθρώποις . Εἶπεν ἡμᾶς ἐγείρειν , καὶ ἐγείρει . Εἶπεν ἡμᾶς ἀθανασίᾳ τιμᾶν , καὶ τιμᾷ . Ὅτε ἔπλαττε τὸν Ἀδάμ , ἐγγύας οὐκ ἔδωκε τῶν γινομένων , ἐγγύας οὐ παρέσχεν , καὶ ἔδωκεν αὐτῷ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν . Ἔδωκεν αὐτῷ τὸν οὐρανὸν μὴ ἐπαγγειλάμενος , τὴν γῆν μὴ ὑποσχόμενος , τὸν παράδεισον , τὰ ἄλλα πάντα . Ἃ μὴ ἐπηγγείλατο , ἔδωκεν · ἃ μετ’ ἐγγύης ἐπηγγείλατο , οὐ δίδωσιν ; Τὸ εὐαγγέλιον ἡ γραφή ποτε καινὴν καλεῖ διαθήκην , ποτὲ νέαν διαθήκην , ποτὲ κρείττονα διαθήκην , ποτὲ δευτέραν , ποτὲ αἰώνιον . Ἐπειδὴ ἓν ὄνομα πᾶσαν τὴν δύναμιν παραστῆσαι οὐ δύναται , διαφόροις ὀνόμασι δείκνυσι τοῦ εὐαγγελίου τὴν δύναμιν . Καὶ μάλιστα Παῦλος ὁ λαλοῦντα ἔχων ἐν ἑαυτῷ τὸν Χριστὸν καλεῖ καινὴν διαθήκην τὸ εὐαγγέλιον ὡς τὴν παλαιὰν ἀνακαινίζουσαν · τὸ γὰρ καινὸν ξένης ἐστὶ καὶ ἀληθῶς ἀνεπάφου φύσεως ἑρμηνεία . Ἡ νέα πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῆς γεγηρακυίας , ἡ κρείττων πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῆς ἐλάττονος , ἡ δευτέρα πρὸς ἀντιπαράθεσιν τῆς πρώτης , ἡ αἰώνιος πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῆς προσκαίρου . Καινὴ λέγεται διαθήκη κατὰ τὸν μακάριον Ἰερεμίαν τὸν λέγοντα · Καὶ ἔσται ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις , λέγει κύριος , διαθήσομαι ὑμῖν διαθήκην καινήν . Καὶ ὁ σωτὴρ παραδιδοὺς τὸ μυστήριον λέγει · Τοῦτό μού ἐστι τὸ σῶμα τὸ τῆς καινῆς διαθήκης . Ἰδοὺ καινὴ διαθήκη . Καὶ ἀλλαχοῦ καλεῖ αὐτὴν νέαν διὰ τὸ νέον καὶ ἀκμάζον κήρυγμα . Καὶ λέγει Παῦλος · Προσεληλύθαμεν ὄρει Σιὼν καὶ μυριάσιν ἀγγέλων καὶ ἐκκλησίᾳ πρωτοτόκων καὶ μεσίτῃ νέας διαθήκης Ἰησοῦ . Ἐν τῷ λέγειν καινὴν πεπαλαίωκε τὴν πρώτην . Ἀλλαχοῦ καλεῖ κρείττονα διαθήκην λέγων · Νῦν δὲ διαφορωτέρας τετυχήκαμεν λειτουργίας , ὅσῳ καὶ κρείττονός ἐστι διαθήκης μεσίτης . Εἰ γὰρ ἡ πρώτη ἦν ἄμεμπτος , οὐκ ἂν δευτέρας ἐζητεῖτο τόπος . Ἰδοὺ καὶ πρώτη καὶ δευτέρα . Ποῦ ἡ αἰώνιος ; Ἄκουε Παύλου λέγοντος · Ὁ δὲ θεὸς τῆς εἰρήνης ὁ ἀναγαγὼν ἐκ τῆς γῆς τὸν ποιμένα τῶν προβάτων τὸν μέγαν ἐν αἵματι διαθήκης αἰωνίου . Ἐπειδὴ ἡ πρώτη διαθήκη πρόσκαιρος ἦν , αὕτη αἰώνιος . Καὶ ἀλλαχοῦ λέγει · Διαθήσομαι ὑμῖν διαθήκην αἰώνιον , τὰ ὅσια Δαυίδ , τὰ πιστά . Καινὴ διαθήκη , νέα , πρώτη , δευτέρα , κρείττων , αἰώνιος · τούτων τῶν διαθηκῶν ἔγγυος Ἰησοῦς . Ὅτε τοίνυν μέλλει ὁ ἄνθρωπος ἀνακαινίζεσθαι , γίνεται ὁ οὐρανὸς καινός , οὐκ ἀφανιζόμενος , ἀλλ’ ἀνακαινιζόμενος τῇ καινῇ κτίσει . Ἥλιος καινός , σελήνη καινή , ἄστρα καινὰ προσθήκην λαμβάνοντα καὶ αὔξησιν · λέγει γὰρ ὁ προφήτης · Ἔσται ὁ οὐρανὸς καινὸς καὶ ἡ γῆ καινή . Ἰδοὺ ἀνακαινίζεται ἡ κτίσις , καὶ οὐ ψεύδεται ὁ ἐπαγγειλάμενος . Ὅσην λαμβάνει προσθήκην ὁ ἄνθρωπος , λαμβάνει καὶ τὰ στοιχεῖα . Πόθεν τοῦτο ; Λέγει Ἡσαΐας · Ἔσται γὰρ τὸ φῶς τοῦ ἡλίου ἑπταπλάσιον , καὶ τὸ φῶς τῆς σελήνης ὡς ὁ ἥλιος . Εἶδες , πῶς οὐκ ἐψεύσατο ὁ θεὸς τὴν ἐπαγγελίαν , ἀλλ’ ἀνεκαίνισε τὴν κτίσιν ; Ἀρχηγὸς δὲ τοῦ ἀνακαινισμοῦ Χριστός .
Lemmas: καί ἄρχω ἄνωθεν . ἐπιβαίνω ὁ οὐρανός κατά ὁ κύριος , κλίνω οὐρανός σύ καί καταβαίνω . παρέρχομαι ὁ οὐρανός ἁγιάζω αὐτός . διατέμνω ὁ αέρας , ἵνα ἁγιάζω αὐτός ὁ αἰσχρός ἀοιδή μιαίνω . πατέω ὁ γῆ , ἵνα ἁγιάζω αὐτός φόνος μολύνω . πατέω θάλασσα κῦμα , ἵνα ὁ μιαίνω ἁγιάζω ὕδωρ . βαπτίζω ἐν ὁ Ἰορδάνης , ἵνα ὁ ποταμός ὁ φύσις ἁγιάζω . εὑρίσκω καί ὁ Ἀδάμ κεῖμαι ἐν τάφος καί ὑπέρχομαι αὐτός ὁ εἰκών καί γίγνομαι ὁ Χριστός καί μετά ὁ Ἀδάμ καί ἀνακαινισμός ὁ Ἀδάμ . καί ὅπως ἀκούω . ἀναλαμβάνω ὁ μορφή ὅς πλάσσω ἐν παράδεισος καί πᾶς αὐτός ὁ ἐναντίος κοσμέω ὑπεναντίος ὁ ἐν ὁ παράδεισος διαγωγή δίδωμι αὐτός ὁ ὁ ἀρετή ἐφόδιον . ἐν παράδεισος διά τρυφή ἀπατάω ὁ Ἀδάμ , ὁ σάρξ ὁ Χριστός ἐν νηστεία στεφανόω . ἐν παράδεισος ὁ πρῶτος πάλη , ἐν ἐρῆμος ὁ δεύτερος ἀγών πρός ὁ διάβολος . ἄρχω τοίνυν ὁ σωτήρ , ἀνακαινίζω ὁ πλάσμα οὗτος , παντοῖος αὐτός ἀρετή στεφανόω καί εἰσέρχομαι μεσολαβή θεός καί ἄνθρωπος . ἔρχομαι ἀπαγγέλλω ὁ κόσμος ὅτι ανακαινίζω ὁ πίπτω εἰκών , ὅτι ἐγείρω , ὅτι σῴζω . οὐ δύναμαι ἀπαγγέλλω οὗτος , εἰμί μή εἰμί μεσίτης . ὥσπερ γάρ πρόσωπον ἀξιόπιστος ὑποβαίνω ἐάν ἐπαγγέλλω τίς , οὐ τολμάω ὁ ἐπαγγελία ἀπαιτέω ὁ ὑπόκειμαι , ἐάν μή ἔχω μεσίτης Ἐπειδή γάρ ἀόρατος εἰμί ὁ θεός , ὁ δέ κόσμος εἰμί ὁράω , δίδωμι μεσίτης ἀξιόπιστος . Μεσίτης γάρ θεός καί ἄνθρωπος , ἄνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός . ὁ μεσίτης ἐάν μή ἔχω συγγένεια πρός ὁ μεσιτεύω , μεσίτης ἔρχομαι οὐ δύναμαι . ἐπεί οὖν μεσίτης θεός καί ἄνθρωπος Χριστός , χρή αὐτός δείκνυμι συγγενής ὁ θεός καί συγγενής ὁ ἄνθρωπος καί φαίνω ὥσπερ τις οἰκονομία μέσος καί θεός συνάπτω κατά ὁ θεότης καί ἄνθρωπος ἑνόω κατά ὁ ἀνθρωπότης . καί τίς ποιέω ; Ἐπειδή πρῶτος διδάσκω καί τότε ανακαινίζω , γίγνομαι καί μεσίτης καί ἔγγυος . ἀντιφωνέω ὁ ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ὁ ἄνθρωπος ὁ θεός . Ἐπειδή γάρ ἐχθρός εἰμί ὁ ἀνθρώπινος γένος ὁ θεός διά ὁ παράβασις , οὐ πιστεύω οὔτε ἄνθρωπος ὁ θεός οὔτε θεός ὁ ἄνθρωπος ὅτι διαλλάσσω ὁ πίπτω . ὡσεί λέγω ὁ ἄνθρωπος · μή ἀπιστέω ὅτι εἰμί ἀνάστασις . ἐγώ οὗτος ἔγγυος . λαμβάνω ὁ ἐκ σύ σάρκα , παραδίδωμι αὐτός θάνατος . ἐάν μή ἀνίστημι αὐτός , μή πιστεύω ἐγώ . ἐγγυάω ὁ ἄνθρωπος ὁ θεός . ὡσεί λέγω · πρός ἐγώ ὁ ἄνθρωπος ἔχω . ἐγώ αὐτός ἀνακαινίζω , ἐγώ αὐτός ποιέω ἀρνέομαι ὁ πλάνη καί ἐπιγιγνώσκω ὁ ἀλήθεια . δέχομαι ἐγώ ὑπέρ ἄνθρωπος ἐγγυάω , ἵνα καί αὐτός δέχομαι ἐγώ ἐγγυητής ὁ σός δύναμις . ὅτι μέν οὖν μεσίτης ὁ Χριστός , δείκνυμι ὁ γραφεύς · ὅτι δέ καί ἔγγυος καί ἀνάδοχος , ποῦ εὑρίσκω , ἵνα μή φαίνω ὁ ἑαυτοῦ λαλέω ἐν ἐκκλησία ; εἰμί ὁ ἑαυτοῦ λαλέω , ἵνα τίς λαλέω ; εἰμί δέ ὁ ὁ θεός κηρύσσω , ὁ ὁ πνεῦμα ἑρμηνεύω . δέχομαι ὁ διδασκαλία . ὅτι οὖν ἔγγυος εἰμί ὁ Χριστός , λέγω Παῦλος · νῦν δέ διάφορος τυγχάνω λειτουργία , ὅσος καί κρατύς εἰμί διαθήκη ἔγγυος Ἰησοῦς . ἰδέ ἐγγυάω ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος . ἐγγυάω καί ὁ ἄνθρωπος ὁ θεός καί ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος . λέγω ἐγώ ἐγείρω , καί ἐγείρω . λέγω ἐγώ ἀθανασία τιμάω , καί τιμάω . Ὅτε πλήσσω ὁ Ἀδάμ , ἐγγύη οὐ δίδωμι ὁ γίγνομαι , ἐγγύη οὐ παρέχω , καί δίδωμι αὐτός ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ . δίδωμι αὐτός ὁ οὐρανός μή ἐπαγγέλλω , ὁ γῆ μή ὑπισχνέομαι , ὁ παράδεισος , ὁ ἄλλος πᾶς . ὅς μή ἐπαγγέλλω , δίδωμι · ὅς μετά ἐγγύη ἐπαγγέλλω , οὐ δίδωμι ; Τέ Εὐαγγέλιος ὁ γραφεύς ποτέ καινός καλέω διαθήκη , ποτέ νέος διαθήκη , ποτέ ἀγαθός διαθήκη , ποτέ δεύτερος , ποτέ αἰώνιος . Ἐπειδή εἷς ὄνομα πᾶς ὁ δύναμις παρίστημι οὐ δύναμαι , διάφορος ὄνομα δείκνυμι ὁ Εὐαγγέλιος ὁ δύναμις . καί μάλιστα Παῦλος ὁ λαλέω ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ Χριστός καλέω καινός διαθήκη ὁ Εὐαγγέλιος ὡς ὁ παλαιός ἀνακαινίζω · ὁ γάρ καινός ξένος εἰμί καί ἀληθῶς ανέπαφος φύσις ἑρμηνεία . ὁ νέος πρός ἀντιδιαστολή ὁ γηράσκω , ὁ ἀγαθός πρός ἀντιδιαστολή ὁ μικρός , ὁ δεύτερος πρός ἀντιπαράθεσις ὁ πρῶτος , ὁ αἰώνιος πρός ἀντιδιαστολή ὁ πρόσκαιρος . Καινός λέγω διαθήκη κατά ὁ μακάριος Ἰερεμίας ὁ λέγω · καί εἰμί ἐν ὁ ἔσχατος ἡμέρα , λέγω κύριος , διατίθημι σύ διαθήκη καινός . καί ὁ σωτήρ παραδίδωμι ὁ μυστήριον λέγω · Τούτος ἐγώ εἰμί ὁ σῶμα ὁ ὁ καινός διαθήκη . ἰδέ καινός διαθήκη . καί ἀλλαχοῦ καλέω ἀϋτή νέος διά ὁ νέος καί ἀκμάζω κήρυγμα . καί λέγω Παῦλος · προσέρχομαι ὄρος Σιών καί μυριάς ἄγγελος καί ἐκκλησία πρωτοτόκος καί μεσίτης νέος διαθήκη Ἰησοῦς . ἐν ὁ λέγω καινός παλαιόω ὁ πρῶτος . ἀλλαχοῦ καλέω ἀγαθός διαθήκη λέγω · νῦν δέ διάφορος τυγχάνω λειτουργία , ὅσος καί κρατύς εἰμί διαθήκη μεσίτης . εἰμί γάρ ὁ πρῶτος εἰμί ἄμεμπτος , οὐ ἄν δεύτερος ζητέω τόπος . ἰδέ καί πρῶτος καί δεύτερος . Που ὁ αἰώνιος ; Ἄκουος Παῦλος λέγω · ὁ δέ θεός ὁ εἰρήνη ὁ ἀνάγω ἐκ ὁ γῆ ὁ ποιμήν ὁ πρόβατον ὁ μέγας ἐν αἷμα διαθήκη αἰώνιος . Ἐπειδή ὁ πρῶτος διαθήκη πρόσκαιρος εἰμί , οὗτος αἰώνιος . καί ἀλλαχοῦ λέγω · διατίθημι σύ διαθήκη αἰώνιος , ὁ ὅσιος Δαυίδ , ὁ πιστός . Καινός διαθήκη , νέος , πρῶτος , δεύτερος , ἀγαθός , αἰώνιος · οὗτος ὁ διαθήκη ἔγγυος Ἰησοῦς . ὅτε τοίνυν μέλλω ὁ ἄνθρωπος ἀνακαινίζω , γίγνομαι ὁ οὐρανός καινός , οὐ ἀφανίζω , ἀλλά ανακαινιζόμενος ὁ καινός κτίσις . Ἥλιος καινός , σελήνη καινός , ἄστρον καινός προσθήκη λαμβάνω καί αὔξησις · λέγω γάρ ὁ προφήτης · εἰμί ὁ οὐρανός καινός καί ὁ γῆ καινός . ἰδέ ανακαινίζω ὁ κτίσις , καί οὐ ψεύδω ὁ ἐπαγγέλλω . ὅσος λαμβάνω προσθήκη ὁ ἄνθρωπος , λαμβάνω καί ὁ στοιχεῖον . πόθεν οὗτος ; λέγος Ἠσαΐας · εἰμί γάρ ὁ φάος ὁ ἥλιος ἑπταπλάσιος , καί ὁ φάος ὁ σελήνη ὡς ὁ ἥλιος . εἶδον , πῶς οὐ ψεύδω ὁ θεός ὁ ἐπαγγελία , ἀλλά ἀνακαινίζω ὁ κτίσις ; Ἀρχηγός δέ ὁ ἀνακαινισμός Χριστός .