severian-of-gabala.in-incarnationem-domini 8
Ἀλλ’ οἶδα μηκύνας τὸν λόγον . Σύγγνωτε δέ μοι εἰς βυθὸν εἰσελθόντι καὶ τῇ τοῦ ἁγίου πνεύματος δυνάμει δυνηθέντι διανήξασθαι τὸ πέλαγος τῶν ἁγίων γραφῶν , οὐχ ὅσον εἰπεῖν ἄξια , ἀλλ’ ὅσον ἡμεῖς ἠδυνάμεθα . Ἐκεῖνο δὲ πρὸ πάντων ὑμᾶς παρακαλῶ καὶ ἱκετεύω καὶ ἱκετεύων οὐ παύσομαι , τὰς γραφὰς ἐρευνᾶν , τὴν ἀλήθειαν ζητεῖν , παρὰ Χριστοῦ τὰ περὶ Χριστοῦ μανθάνειν . Μὴ ἐκδῷς σεαυτὸν αἱρετικῇ κακίᾳ . Πολλοὺς ἔχει σήμερον ὁ διάβολος ὄφεις , ἀντὶ τοῦ Ἀρχαίου ὄφεως . Σπείρει τὰ ζιζάνια τῆς ἁμαρτίας , ἵνα θερίσῃ τὴν φθορὰν τῆς ἀσεβείας . Μή , παρακαλῶ . Ἀποτειχίσωμεν τὰς ἀκοὰς ἀπὸ τῆς αἱρετικῆς κακίας . Οἶδα τοῦτον εἰρηκὼς ἐν ὑμῖν τὸν λόγον , ἀλλὰ καὶ νῦν λέγω · πάσης αἱρέσεως φανεροί εἰσιν οἱ ἔξαρχοι . Ἀπὸ Ἀρείου Ἀρειανοί , ἀπὸ Μακεδονίου Μακεδονιανοί , ἀπὸ Εὐνομίου Εὐνομιανοί , ἀπὸ Μαρκίωνος Μαρκιωνισταί , ἀπὸ Σαβελλίου Σαβελλιανοί , ἀπὸ Μάνεντος Μανιχαῖοι , ἀπὸ Μοντανοῦ Μοντανισταί , καὶ αἱ καθεξῆς αἱρέσεις . Εἰ ἔστιν ἡ πίστις τῆς ἐκκλησίας αἱρετική , εἴπωσιν οἱ αἱρετικοί , τίς αὐτῆς ὁ ἔξαρχος . Λεγέτωσαν ὅτι Ἀπὸ τοῦδε τοῦ ἀνθρώπου ἤρξατο ὑμῶν ἡ αἵρεσις . Εἰπάτωσαν , εἰ οἴδασιν . Ὅρα γὰρ καὶ τοῦ θεοῦ τὴν ἀγαθότητα . Οὐ συνεχώρησεν ὁ θεὸς τῇ δόξῃ τῶν ἀποστόλων ἐπικληθῆναι ὄνομα ἀνθρώπου . Οὐ λεγόμεθα Μακεδονιανοί , ἀλλὰ κἂν εἴπωσιν · Ὁμοουσιασταί , οὐκ ὄνομα εἶπον , ἀλλὰ τῆς πίστεως ἔδειξαν τὴν συμφωνίαν . Ἐὰν οὖν ἐρωτήσῃς αὐτούς · Καὶ τίς πρῶτος εἶπε τὸ ὁμοούσιον ; οὐκ ἔχουσιν εἰπεῖν · Ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα , ἀλλὰ τριακόσιοι δέκα καὶ ὀκτὼ πατέρες σύμφωνον ῥήξαντες φωνὴν ὁμολογίας συνεφώνησαν εἰς εὐσέβειαν . Πρόσεχε πῶς καὶ αὐτῆς τῆς ἀρετῆς λάμπει ἡ ὁμολογία . Οὐκ ἤρξατο τοῦ ὁμοουσίου οὐχ εἶς , οὐ δύο , ἀλλὰ πᾶσα σύνοδος ἀνατολῆς , δύσεως , μεσημβρίας , ἄρκτου · ὅπου γὰρ ἀλήθεια φαίνεται , πάντα συμφωνεῖ . Ἐρώτησον αἱρετικὸν ὃ μέλλω λέγειν . Ἐὰν ἐρωτήσῃς ὀρθόδοξον , κἂν ἰδιώτης ᾖ , κἂν ἄπειρος , ταῦτα λέγει · Ἐγὼ πατέρα καὶ υἱὸν καὶ πνεῦμα ἅγιον , μίαν βασιλείαν , μίαν δύναμιν ὁμολογῶ . Εἰπὲ δὲ αἱρετικοῖς δυσὶν ἢ τρισὶν ἀνθρώποις · Πῶς φρονεῖτε ; . Ἐὰν ἔλθωσι κατὰ τῶν αὐτῶν φωνῶν , ἀλήθειαν λέγουσιν . Ἀλλ’ ὁ μὲν λέγει · Ἄκτιστον , ὁ δέ · Γεννητόν , ὁ δέ · Ἀθάνατον , ὁ δέ · Ἀίδιον . Κἂν ἄλλος ἀνακύψῃ , λέγει · Ἐγὼ οἶδα ὅτι ὁ πατὴρ ἐποίησε τὸν υἱόν , ὁ δὲ υἱὸς τὰ ἄλλα . Εἶτα ἕτερος διορθοῦται τοῦτον λέγων · Οὐχ οὕτως , ἀλλ’ ὁ μὲν πατὴρ ἐποίησε τὸν υἱόν , διὰ δὲ τοῦ υἱοῦ τὰ πάντα συνέστη . Ὅπου γὰρ οὐκ ἔστιν ἀλήθεια , ἀλλὰ σαθρὸν τὸ ἱμάτιον , σχίζεται . Καὶ ὥσπερ , ἀδελφοί , ἱμάτιον πεπαλαιωμένον , ὅπου ἐὰν ἐνρήξῃ , σχίζεται , κἂν σχήματι ἑλκύσῃς τινὰ εἰς ὁμιλίαν , ἐλέγχεται ἡ σαθρότης καὶ ὑπὸ τῶν τυχουσῶν ἀφορμῶν σχίζεται , οὕτω καὶ αἱ αἱρέσεις · ὁ μὲν ὁμολογεῖ οὕτως , ὁ δὲ ἄλλως . Αἱρέσεις ξέναι , ὀνόματα ξένα , καὶ ταῦτα ἐπονείδιστα καπήλων ὀνόματα . Τοῦτο ἔπαθον οἱ αἱρετικοί , ὃ ἔπαθόν ποτε Ἰουδαῖοι . Ἡ λυχνία ἡ ἁγία ἐπὶ τοῦ νόμου ἔκειτο εἰς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων , ὅπου τὸ καταπέτασμα , ὅπου ἡ τράπεζα , ὅπου ὁ νόμος , ὅπου αἱ πλάκες . Ἀφ’ οὗ ἐξέπεσον τῆς ἀληθείας , ποῦ ἵσταται ἡ λυχνία ; Ἐν τοῖς προθύροις τῶν καπήλων . Ποῦ τὸ κέρας τῶν προφητῶν ; Ἐν τοῖς καπηλείοις . Καὶ ταῦτα ποιοῦσιν , οὐ διὰ πόθον , ἀλλὰ διὰ πόρον , οὐχ ἵνα δείξωσι τὴν λυχνίαν τιμωμένην , ἀλλ’ ἵνα προσκαλέσωνται τοὺς παριόντας , ἵνα δείξωσιν ὅτι Ἰουδαϊκὸς ὁ οἶνος . Ὥσπερ οὖν ἐκεῖ ἀπὸ τῶν ἁγίων εἰς τοσαύτην κατηνέχθη εὐτέλειαν τὰ ἅγια τὰ ὑπὸ τῶν ἀναξίων κατεχόμενα , οὕτω καὶ ἐνταῦθα ἀπὸ Παύλου καὶ Πέτρου , ἀπὸ τῆς κορυφῆς ἐκείνης – Αἰσχύνομαι λέγειν , αἰδοῦμαι τὸ ὄνομα τῆς αἰσχύνης , ἐπ’ ἀληθείας καὶ εἰπεῖν αἰδοῦμαι καὶ λέγειν ἀναγκάζομαι , μετὰ τὴν φωνὴν ἐκείνην · Σὺ εἶ Πέτρος , καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ πέτρᾳ οἰκοδομήσω μου τὴν ἐκκλησίαν , καὶ πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς , μετὰ τὸ εἰπεῖν Παῦλον · Εἰ δοκιμὴν ζητεῖτε τοῦ ἐν ἐμοὶ λαλοῦντος Χριστοῦ – , ἀπὸ Παύλου καὶ Πέτρου , τῶν εὐαγγελιστῶν , τῶν κηρύκων , τῶν ὁμολογητῶν , Ψαθυριανοὶ καὶ ἕτεροί τινες ὀνομάζονται . Πότε ἔμειναν ἐπὶ σχήματος ; Πότε οὐ διερράγη τὸ πεπαλαιωμένον ἱμάτιον ; Ἀλλ’ εἰπὼν εἰς αὐτοὺς τὸ τοῦ προφήτου καταπαύσω τὸν λόγον · Διεσχίσθησαν καὶ οὐ κατενύγησαν . Ἐνταῦθα δὲ ὁ χιτὼν τῆς ἐκκλησίας ὑφαντὸς δι’ ὅλου ἄρραφος . Τί ἐστιν ὑφαντός , ἐπειδὴ πολλά ἐστιν ἀπὸ κολλημάτων γινόμενα ; Ὁ δὲ χιτὼν οὗτος οὐκ ἐκολλήθη ἀπὸ λογισμῶν , ἀλλ’ ἐκ τῶν ἄνωθέν ἐστιν ὑφαντὸς δι’ ὅλου ἄρραφος . Οὐκ ἀνθρώπινοι λογισμοὶ ἔρραψαν τὴν πίστιν ἡμῶν , ἀλλ’ ἔχομεν ὑγιῆ τὸν χιτῶνα . Ἐπληρώσαμεν τὴν ὑπόσχεσιν πολλὴν οὖσαν καὶ περισκελῆ καὶ λεπτὴν τῇ θεωρίᾳ . Γινωσκέτω δὲ ὁ ἀκροατὴς ὅτι τὰ μὲν ἁπλᾶ τῶν νοημάτων ἁπλαῖς κέχρηται ταῖς φωναῖς , τὰ δὲ βαθέα τῶν θεωρημάτων χρείαν ἔχει πολλῆς ποικιλίας . Ὅταν ἴδῃς συνεσκιασμένον λόγον , ἀναφέρου τῇ διανοίᾳ · ὅταν ἴδῃς λεπτὸν νόημα , ποικίλλου τὴν διάνοιαν . Ἔστι πολλὰ τῶν νοημάτων τοῦ θεοῦ σύντομα ὡς τὸ Οὐ φονεύσεις , οὐ μοιχεύσεις , οὐ κλέψεις , οὐ ψευδομαρτυρήσεις . Ὅταν μέντοι εἴπῃ · Ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν . , καί · Μετὰ ταῦτα ἐπὶ γῆς ὤφθη καὶ τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη , ποικίλον ἐστὶ τὸ ἱμάτιον κατὰ τὸ εἰρημένον · Ἡ πολυποίκιλος σοφία τοῦ θεοῦ Ἐπὶ τούτοις πᾶσι δοξάσωμεν τὸν φανέντα , προσκυνήσωμεν τὸν ἐλθόντα , ὑμνήσωμεν τὸν ἀνακαινίσαντα , τὸν ζωοποιήσαντα , τὸν ἐγείραντα , τὸν τειχίσαντα , τὸν φωτίσαντα , τὸν πάντων ἡμῖν τῶν ἀγαθῶν τὴν ἀφθονίαν χαρισάμενον , Χριστὸν Ἰησοῦν , ᾧ ἡ δόξα σὺν τῷ πατρί , καὶ τῷ ἁγίῳ πνεύματι , εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ἀλλά οἶδα μηκύνω ὁ λόγος . συγγιγνώσκω δέ ἐγώ εἰς βυθός εἰσέρχομαι καί ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα δύναμις δύναμαι διανήχομαι ὁ πέλαγος ὁ ἅγιος γραφεύς , οὐ ὅσον λέγω ἄξιος , ἀλλά ὅσον ἐγώ δύναμαι . ἐκεῖνος δέ πρό πᾶς σύ παρακαλέω καί ἱκετεύω καί ἱκετεύω οὐ παύω , ὁ γραφή ἐρευνάω , ὁ ἀλήθεια ζητέω , παρά Χριστός ὁ περί Χριστός μανθάνω . Μή ἐκδίδωμι σεαυτοῦ αἱρετικός κακία . Πολύς ἔχω σήμερον ὁ διάβολος ὄφις , ἀντί ὁ Ἀρχαῖος ὄφις . σπείρω ὁ ζιζάνιον ὁ ἁμαρτία , ἵνα θερίζω ὁ φθορά ὁ ἀσέβεια . μὴ , παρακαλέω . ἀποτειχίζω ὁ ἀκοή ἀπό ὁ αἱρετικός κακία . Οἶδα οὗτος λέγω ἐν σύ ὁ λόγος , ἀλλά καί νῦν λέγω · πᾶς αἵρεσις φανερός εἰμί ὁ ἔξαρχος . ἀπό Ἄρειος αρειανός , ἀπό Μακεδόνιος Μακεδονιανός , ἀπό Εὐνόμιος Εὐνομιανός , ἀπό Μαρκίων Μαρκιωνιστής , ἀπό Σαβέλλιος Σαβελλιανός , ἀπό Μάνες Μανιχαῖος , ἀπό Μοντανός Μοντανιστής , καί ὁ καθεξῆς αἵρεσις . εἰμί εἰμί ὁ πίστις ὁ ἐκκλησία αἱρετικός , λέγω ὁ αἱρετικός , τίς αὐτηες͂ς ὁ ἔξαρχος . λέγω ὅτι ἀπό ὅδε ὁ ἄνθρωπος ἄρχω σύ ὁ αἵρεσις . λέγω , εἰμί οἶδα . Όρα γάρ καί ὁ θεός ὁ ἀγαθότης . οὐ συγχωρέω ὁ θεός ὁ δόξα ὁ ἀπόστολος ἐπικαλέω ὄνομα ἄνθρωπος . οὐ λέγω Μακεδονιανός , ἀλλά κἀν λέγω · Ὁμοουσιαστής , οὐ ὄνομα λέγω , ἀλλά ὁ πίστη δείκνυμι ὁ συμφωνία . ἐάν οὖν ἐρωτάω αὐτός · καί τίς πρῶτος λέγω ὁ ὁμοούσιος ; οὐ ἔχω λέγω · ὁ δεῖνα καί ὁ δεῖνα , ἀλλά τριακόσιοι δέκα καί ὀκτώ πατήρ σύμφωνος ῥήγνυμι φωνή ὁμολογία συμφωνέω εἰς εὐσέβεια . προσέχω πῶς καί αὐτηες͂ς ὁ ἀρετή λάμπω ὁ ὁμολογία . οὐ ἄρχω ὁ ὁμοούσιος οὐ εἷς , οὐ δύο , ἀλλά πᾶς σύνοδος ἀνατολή , δύσις , μεσημβρία , ἄρκτος · ὅπου γάρ ἀλήθεια φαίνω , πᾶς συμφωνέω . ἐρωτάω αἱρετικός ὁ μέλλω λέγω . ἐάν ἐρωτάω ὀρθόδοξος , κἀν ἰδιώτης εἰμί , κἀν ἤπειρος , οὗτος λέγω · ἐγώ πατέρας καί υἱός καί πνεῦμα ἅγιος , εἷς βασίλειος , εἷς δύναμις ὁμολογέω . εἶπον δέ αἱρετικός δύο ἢ τρεῖς ἄνθρωπος · Πῶς φρονέω ; . ἐάν ἔρχομαι κατά ὁ αὐτός φωνή , ἀλήθεια λέγω . ἀλλά ὁ μέν λέγω · ἄκτιστον , ὁ δέ · γεννητός , ὁ δέ · ἀθάνατος , ὁ δέ · ἀίδιος . κἀν ἄλλος ἀνακύπτω , λέγω · ἐγώ οἶδα ὅτι ὁ πατήρ ποιέω ὁ υἱός , ὁ δέ γιός ὁ ἄλλος . εἶτα ἕτερος διορθόω οὗτος λέγω · οὐ οὕτως , ἀλλά ὁ μέν πατήρ ποιέω ὁ υἱός , διά δέ ὁ υἱός ὁ πᾶς συνίστημι . ὅπου γάρ οὐ εἰμί ἀλήθεια , ἀλλά σαθρός ὁ ἱμάτιον , σχίζω . καί ὥσπερ , ἀδελφός , ἱμάτιον παλαιόω , ὅπου ἐάν ἐνρήγνυμι , σχίζω , κἀν σχῆμα ἕλκω τις εἰς ὁμιλία , ἐλέγχω ὁ σαθρότης καί ὑπό ὁ τυγχάνω ἀφορμή σχίζω , οὕτως καί ὁ αἵρεσις · ὁ μέν ὁμολογέω οὕτως , ὁ δέ ἄλλως . αἵρεσις ξένος , ὄνομα ξένος , καί οὗτος ἐπονείδιστος καπήλη ὄνομα . οὗτος πάσχω ὁ αἱρετικός , ὁ πάσχω ποτέ Ἰουδαῖος . ὁ λυχνία ὁ ἅγιος ἐπί ὁ νόμος κεῖμαι εἰς ὁ ἅγιος ὁ ἅγιος , ὅπου ὁ καταπέτασμα , ὅπου ὁ τράπεζα , ὅπου ὁ νόμος , ὅπου ὁ πλάξ . ἀπό ὅς ἐκπίπτω ὁ ἀλήθεια , ποῦ ἵστημι ὁ λυχνία ; ἐν ὁ πρόθυρον ὁ καπήλη . ποῦ ὁ κέρας ὁ προφήτης ; ἐν ὁ καπηλεῖον . καί οὗτος ποιέω , οὐ διά πόθος , ἀλλά διά πόρος , οὐ ἵνα δείκνυμι ὁ λυχνία τιμάω , ἀλλά ἵνα προσκαλέω ὁ παρέρχομαι , ἵνα δείκνυμι ὅτι Ἰουδαικός ὁ οἶνος . ὥσπερ οὖν ἐκεῖ ἀπό ὁ ἅγιος εἰς τοσοῦτος καταφέρω εὐτέλεια ὁ ἅγιος ὁ ὑπό ὁ ἀνάξιος κατέχω , οὕτως καί ἐνταῦθα ἀπό Παῦλος καί Πέτρος , ἀπό ὁ κορυφή ἐκεῖνος – αἰσχύνω λέγω , αἰδέομαι ὁ ὄνομα ὁ αἰσχύνη , ἐπί ἀλήθεια καί λέγω αἰδέομαι καί λέγω ἀναγκάζω , μετά ὁ φωνή ἐκεῖνος · σύ εἰμί Πέτρος , καί ἐπί οὗτος ὁ πέτρα οἰκοδομέω ἐγώ ὁ ἐκκλησία , καί πύλη ᾍδης οὐ κατισχύω αὐτηες͂ς , μετά ὁ λέγω Παῦλος · εἰμί δοκιμή ζητέω ὁ ἐν ἐγώ λαλέω Χριστός – , ἀπό Παῦλος καί Πέτρος , ὁ εὐαγγελιστής , ὁ κῆρυξ , ὁ ομολογητής , ψαθυριανοί καί ἕτερος τις ὀνομάζω . πότος μένω ἐπί σχῆμα ; πότος οὐ διαρρήγνυμι ὁ παλαιόω ἱμάτιον ; ἀλλά λέγω εἰς αὐτός ὁ ὁ προφήτης καταπαύω ὁ λόγος · διασχίζω καί οὐ κατανύσσομαι . ἐνταῦθα δέ ὁ χιτών ὁ ἐκκλησία ὑφαντός διά ὅλος ἄρραφος . τι εἰμί ὑφαντός , ἐπεί πολύς εἰμί ἀπό κόλλημα γίγνομαι ; ὁ δέ χιτών οὗτος οὐ κολλάω ἀπό λογισμός , ἀλλά ἐκ ὁ ἄνωθεν εἰμί ὑφαντός διά ὅλος ἄρραφος . οὐ ἀνθρώπινος λογισμός ῥάπτω ὁ πίστις ἐγώ , ἀλλά ἔχω ὑγιής ὁ χιτών . πληρόω ὁ ὑπόσχεσις πολύς εἰμί καί περισκελής καί λεπτός ὁ θεωρία . γιγνώσκω δέ ὁ ἀκροατής ὅτι ὁ μέν ἁπλόος ὁ νόημα ἁπλόος χράω ὁ φωνή , ὁ δέ βαθύς ὁ θεώρημα χρεία ἔχω πολύς ποικιλία . ὅταν ἰδέω συσκιάζω λόγος , ἀναφέρω ὁ διάνοια · ὅταν ἰδέω λεπτός νόημα , ποικίλλω ὁ διάνοια . εἰμί πολύς ὁ νόημα ὁ θεός σύντομος ὡς ὁ Οὐ φονεύω , οὐ μοιχεύω , οὐ κλέπτω , οὐ ψευδομαρτυρέω . ὅταν μέντοι λέγω · ὁ λόγος σάρξ γίνομαι καί σκηνόω ἐν ἐγώ . , καί · μετά οὗτος ἐπί γῆ ὁράω καί ὁ ἄνθρωπος συναναστρέφω , ποικίλος εἰμί ὁ ἱμάτιον κατά ὁ λέγω · ὁ πολυποίκιλος σοφία ὁ θεός ἐπί οὗτος πᾶς δοξάζω ὁ φαίνω , προσκυνέω ὁ ἔρχομαι , ὑμνέω ὁ ἀνακαινίζω , ὁ ζῳοποιέω , ὁ ἐγείρω , ὁ τειχίζω , ὁ φωτίζω , ὁ πᾶς ἐγώ ὁ ἀγαθός ὁ ἀφθονία χαρίζω , Χριστός Ἰησοῦς , ὅς ὁ δόξα σύν ὁ πατήρ , καί ὁ ἅγιος πνεῦμα , εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .