severian-of-gabala.in-illud-quomodo-scit-litteras 5
Ταῦτά μοι εἰς μνήμην ἤγαγεν ἡ ἀφορμὴ τῆς τόλμης τῶν θεομάχων , τῶν τολμησάντων εἰπεῖν · Δαιμόνιον ἔχει . Ὡς πολὺ τὸ πλῆθος τῆς χρηστότητός σου , κύριε . Οἷα λαλοῦντα , οἷα τολμήσαντα , κατὰ σοῦ τοὺς θεομάχους οὐ κολάζεις ; Οὐκ ἀναλίσκεις ῥοπῇ τοῦ νεύματος , οὐκ ἀναλίσκεις ἐν κελεύσματι , οὐκ ἠδύνω ἀπειλῆσαι ; Οὐκ ἦν περὶ σοῦ Ἀπειλῶν θαλάσσῃ καὶ ξηραίνων αὐτήν . Τοσαῦτα θεομαχοῦσι , τοσαῦτα βλασφημοῦσιν . Ἀλλ’ ἀποκρίνεται ὁ σωτήρ · Οὐκ ἦλθον ἵνα κρίνω τὸν κόσμον , ἀλλ’ ἵνα σώσω τὸν κόσμον . Ὁ καθήμενος ἐπὶ τῶν χερουβίμ , ἐμφάνηθη · ἐξέγειρον τὴν δυναστείαν σου καὶ ἐλθὲ εἰς τὸ σῶσαι ἡμᾶς . οὐκ εἰς τὸ κρῖναι . Ἡ πρώτη παρουσία σωτηρίας , ἡ δευτέρα κρίσεως . Ἐὰν θέλῃς , ἔγνως αὐτὸν σωτῆρα · ἐὰν ἀπειθῇς , ἔγνως αὐτὸν κριτήν . Προλαβὼν κατασκεύασον σαυτὸν φίλον τοῦ βασιλέως . Ἀπὸ τῶν κοινῶν πραγμάτων διδαχθῶμεν . Οὐκ οἶδάς τινας σκιρτῶντας καὶ ἀγαλλιῶντας , ὅτε ἐν ἀξιώματι καὶ προαγωγῇ γένωνταί τινες τῶν φίλων ; οὐχ ἕκαστος χαίρεται , ἐὰν ἴδῃ τόν ποτε γνώριμον αὐτοῦ εἰς ἀρχὴν προελθόντα καὶ ἐλπίζει λοιπὸν καρποὺς τῆς φιλίας κομίζεσθαι ; Ἀλλ’ οἱ μὲν ἄνθρωποι πολλάκις ψεύδονται καὶ τὰς φιλίας ἐναλλάσσουσι καὶ μετὰ τὴν ἀρχὴν οὐκέτι φίλοι . Ὁ δὲ Χριστὸς οὐ κρύπτει τὴν ἀλήθειαν . Γενοῦ αὐτοῦ φίλος καὶ ἔσῃ ἀεὶ αὐτοῦ φίλος . Πολλάκις γάρ , ἀδελφοί , τὸ ἀξίωμα ἐφύσησε τὸν ἄνθρωπον , μετέβαλεν αὐτοῦ τὴν γνώμην , μετέθηκεν αὐτοῦ τὴν διάθεσιν , ἄλλος ἀντ’ ἄλλου φαίνεται . Καὶ γὰρ περὶ Σαοὺλ ὁ θεὸς εἰδὼς ὅτι τὸ ἀξίωμα αὐτὸν μεταβάλλει , λέγει · Ἔχρισά σε κύριον καὶ ἀπαιτήσουσι καὶ δώσουσί σοι ἀρχὴν καὶ λήψῃ ἐξ αὐτῶν · Καὶ ὅταν ἔλθῃ ταῦτα ἐπὶ σὲ τὰ σημεῖα , στραφήσῃ εἰς ἄνδρα ἄλλον . Μεταβαλεῖ γάρ σε ἡ ἐξουσία καὶ ἡ ἀξία , οὐχ ὅτι πάντας μεταβάλλει . Τὸν πιστὸν γὰρ οὐ μεταλλάττει , τὸν δὲ σαθρὸν ἐλέγχει . Διὰ τοῦτο τῷ πιστῷ λέγει · Ἐὰν καταστῇς ἄρχων , γενοῦ καὶ σὺ ὡς εἷς ἐξ αὐτῶν . Εἰ τοίνυν ἐνταῦθα φιλία πολλάκις ἐψεύσατο , πολλάκις ἀληθεύει . Ἡ δὲ τοῦ Χριστοῦ φιλία ἄπτωτος . Οὐχ , ὅταν ἴδῃς αὐτὸν ἐν δόξῃ , οὐκ ἀρνεῖταί σε τὸν ἐπὶ γῆς προσκυνήσαντα αὐτόν , ἀλλ’ ὡς σήμερον δεξάμενός σε τῆς φιλίας , προσκαλεῖται καὶ τότε γνωρίσει τὴν φιλίαν . Δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου . Ἐνταῦθα πολλάκις κἂν χάριν ποιήσῃς τινά , τὴν εὐεργεσίαν τὴν πρώτην κρύπτει . Οὐ θέλει γὰρ φανῆναι κατώτερος τοῦ εὐεργέτου , ἀλλὰ τὴν μὲν φιλίαν σου ἀμείβεται , τὴν δὲ εὐεργεσίαν κρύπτει . Ὁ δὲ σωτὴρ καὶ τὴν φιλίαν ὁμολογεῖ καὶ τὴν εὐεργεσίαν οὐ κρύπτει . Ἐπείνασα γὰρ καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν , καὶ τὰ ἑξῆς . Ὁ τοίνυν σωτὴρ λάμπει τῇ φιλίᾳ , λάμπει τῇ εὐεργεσίᾳ , οὐκ ἀρνεῖται τὴν προτέραν σου φιλίαν , ὁμολογεῖ σου τὴν διάθεσιν , κηρύττει σου τὸν πόθον , στεφανοῖ σου τὴν πρόθεσιν . Ἔχωμεν τοίνυν αὐτὸν εὐεργέτην καὶ μὴ κριτήν . Κριτὴς μέν ἐστι καὶ κριτὴς ἀληθείας . Ἀλλὰ σὺ προλαβὼν αὐτὸν κατάστησον φίλον καὶ μὴ δικαστήν , καὶ δυσώπησον αὐτόν . Οὐκ εἶδες τοὺς ἔξωθεν ἄρχοντας , πῶς περιτρέχουσι καὶ πῶς τοῖς οἰκείοις αὐτῶν διαλέγονται ; Ἀλλ’ ἐνταῦθα περὶ σχημάτων , ἐκεῖ περὶ πρεσβείας . Προλαβὼν διαλέχθητι τοῖς μάρτυσιν , ὁμίλησον τοῖς ἀποστόλοις · Δέομαι ὑμῶν , προετοιμάσατέ μου τὸν κριτήν . Γένοιτό μοι ἵλεως ἐν τῷ καιρῷ τῆς κρίσεως , ὅτε ἐξετασθῇ μου τὰ πράγματα . πείσατε αὐτόν · ἱκανοί ἐστε δυσωπῆσαι . Οἶδα ὅτι ὑμᾶς αἰδεῖται . Ἐγὼ παρρησίαν οὐκ ἔχω · ὑμεῖς διαλέχθητε τε βασιλεῖ . Ἀλλ’ ἀποκρινοῦνταί σοι οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ μάρτυρες · Οὐκ οἶδας τὸν θεὸν ἡμῶν , δωρεὰν μὲν ἐλεοῦντα , ἀλλὰ καὶ παρ’ ἡμῶν θέλει λαβεῖν ; Δὸς πτωχοῖς καὶ αὐτὸς ἀντὶ ἐκείνων ὁμολογεῖ σου τὴν χαριν . Δὸς εἰς χεῖρας πενήτων καὶ ὡς εἰς χεῖρας πιστοῦ παραθέμενος , τὴν ἀνταπόδοσιν λήψῃ . Δὸς Χριστῷ οὐ δι’ ἀπληστίαν λαμβάνοντι , ἀλλὰ διὰ φιλανθρωπίαν τοῖς πένησι χορηγοῦντι . Εἶτα λαμβάνει ὁ θεὸς χρήματα , οὐκ εἰς ἑαυτόν , ἀλλὰ διὰ πενήτων εἰς ἑαυτόν , οὐ πωλῶν τὸ δίκαιον , ἀλλὰ τῇ μετανοίᾳ διορθούμενος τὰ πταίσματα ἡμῶν . Οὐ γὰρ λαμβάνει χρήματα , ἵνα πωλήσῃ τὸ δίκαιον καὶ ἄλλον ἀδίκως κατακρίνῃ , ἀλλ’ ἵνα σε τὸν κατάκριτον ἐλευθερώσῃ διὰ τῆς δόσεως , ὡς ἔλεγεν ὁ Δανιήλ · Τὰς ἁμαρτίας σου ἐν ἐλεημοσύναις λύτρωσαι καὶ τὰς ἀνομίας σου ἐν οἰκτιρμοῖς πενήτων . Προσένεγκε χρήματα ἀντὶ ψυχῆς . Λῦτρον γὰρ ἀνδρὸς ὁ ἴδιος πλοῦτος . Ταῦτα λέγω πρὸς τὴν τοῦ μεγάλου Χριστοῦ καὶ δεσπότου ἀξίαν , ὃν δέχεται ἡ ὑπ’ οὐρανὸν πᾶσα , οὗ νῦν καταξιοῦται ἡ ἐκκλησία , ἐστέρηται δὲ μόνη ἡ συναγωγή . Ἐσκόρπισται γάρ . Ἀργὸν τὸ ὄνομα . Ἄλλη κατατομή . Κατατέμνεται γὰρ τῇ ἀπιστίᾳ . Κατατομὴν καλεῖ τὴν συναγωγήν , Βλέπετε τὴν κατατομήν . Ἡμεῖς μὲν γάρ ἐσμεν ἡ περιτομή . Διὰ τοῦτο οἱ δαιμονιῶντα καλέσαντες τὸν σωτῆρα διατέμνονται τῆς δόξης . Οἱ βασιλέα ὁμολογήσαντες ἐπληρώθησαν δόξης . Καὶ ἓν εἰρηκὼς ἀρχαίας ἱστορίας θεώρημα καταπαύσω τὸν λόγον . Γεδεών ποτέ τις ἀνὴρ δίκαιος μεμαρτυρημένος ὑπὸ τῶν γραφῶν , ὃν καὶ Παῦλος ἐν τῷ τάγματι τῶν δικαίων παρήγαγε , φήσας περὶ Γεδεὼν καὶ Σαμψὼν καὶ Ἰεφθαέ . Οὗτος δικαιοσύνῃ πάσῃ διαθρέψας καὶ τὸν ἑαυτοῦ βιον ταῖς ἀρεταῖς κοσμήσας , ἐν καιρῷ πολέμου καὶ στενοχωρίας στάχυας λαβὼν ἀπό τινος τόπου ἐν ληνῷ ἐρράβδιζεν , ἵνα ἑαυτῷ παρασκευάσῃ παραμυθίαν τῆς ἀνάγκης . Ἄγγελος δὲ αὐτῷ παραστάς φησιν · Ἴσχυε καὶ ἀνδρίζου . Ὁ κύριος μετὰ σοῦ . Οὐκ ἀμβλύνει γὰρ δικαιοσύνην λιμός , ἀλλὰ λαμπροτέραν δείκνυσι τὴν ἀρετὴν ταῖς θλίψεσι βασανιζομένην . Ὁ κύριος μετὰ σοῦ · εἰρήνη σοι . Καὶ λέγει Γεδεών · Καὶ εἰ κύριος ἐν ἡμῖν , πόθεν ἡμᾶς εὗρε τὰ κακὰ ταυτα ; οὐκ ἀντιλέγων τῷ θεῷ , ἀλλ’ ὡς ἀνάξιον ἡγούμενος ἑαυτὸν τοῦ θεοῦ , οὕτω λέγων · Εἰ ἦμέν φησιν ἄξιοι τοῦ θεοῦ , ταῦτα ἡμᾶς οὐ κατελάμβανε . Πολλάκις οἱ ἄπιστοι οἱ τῷ μὲν λόγῳ πιστεύοντες , ταῖς δὲ γνώμαις μαχόμενοι , λέγουσι · Ποῦ ὁ θεὸς τῶν Χριστιανῶν ; Διὰ τί μὴ ἐπήκουσε τῶν μοναζόντων ; Πόθεν οἱ πόλεμοι ; Πόθεν αἱ συγχύσεις ; Οὐχ οὗτος εἶπεν , ἀλλ’ Εἰ κύριος ἦν ἡμῖν , πόθεν ἡμᾶς εὗρε τὰ κακὰ ταῦτα ; Οὐκοῦν οὐκ ἔστιν ἐν ἡμῖν ; Οὐ γάρ ἐσμεν αὐτοῦ ἄξιοι . Λέγει · Ὁ κύριος μετὰ σοῦ . Ἐν τῇ χειρί σου δέδωκε ὁ θεὸς τὴν νίκην · ἔπελθε εἰς πόλεμον . Λέγει ὁ Γεδεών · Ἐν τούτῳ γνώσομαι ὅτι ὁ κύριος μετ’ ἐμοῦ , ἐὰν δῷ μοι σημεῖον ἀληθινόν . Ἰδού φησι τίθημι τὸν πόκον τοῦ ἐρίου , καὶ ἐὰν βρέξῃ ὁ θεὸς ἐπὶ τὸν πόκον τοῦτον καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν μὴ βρέξῃ , οἶδα ὅτι ὁ θεὸς μετ’ ἐμοῦ . Βλέπε σημεῖον καὶ αἴτημα ξένου δώρου . Ἔθηκε τὸν πόκον . Ὁ θεὸς διὰ τῆς νυκτὸς , κανόνι θείῳ καὶ λόγῳ μὴ παραλαμβανομένῳ , φέρει τὸν ὄμβρον κατὰ μόνου τοῦ πόκου καὶ πᾶσα ἡ γῆ ξηρὰ ἦν . Καὶ λαβών φησιν ὁ Γεδεὼν ἕωθεν ὑπὸ τὸν ὄρθρον τὸν πόκον ἀπεπίασεν καὶ εὑρέθη λεκάνη μεστὴ ὕδατος . Εἶτα ὁ Γεδεὼν πάλιν · Ἐν τούτῳ γνώσομαι ὅτι κύριος μετ’ ἐμοῦ , ἐὰν ποιήσῃ τὸ σημεῖον ὃ θέλω . Τίθημι τὸν πόκον τοῦτον καὶ ἐὰν βρέξῃ ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν , ἐπὶ δὲ τὸν πόκον τοῦτον οὐ βρέξῃ , τότε γνώσομαι ὅτι κύριος μετ’ ἐμοῦ ἐστιν . Οὐκ ἤρκει σοι τὸ πρῶτον σημεῖον , ἀλλ’ αἰτεῖς δεύτερον ; Οὐκ ἀνέγνως ὅτι Οὐκ ἐκπειράσεις κύριον τὸν θεόν σου ; Οὐ δύο ᾔτησά φησι σημεῖα , ἓν ᾔτησα . τὰ δύο ἕν ἐστι σημεῖον . Διὰ τοῦτο εἶπεν · Ἐὰν δῷ μοι κύριος σημεῖον ἀληθινόν , ἀντὶ τῆς μελλούσης ἀληθείας θεώρημα . Εἶτα ἔθηκε τὸν πόκον δεύτερον καὶ κατῆλθεν ὄμβρος ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν καὶ ἔμεινεν ὁ πόκος ξηρός . Μετὰ ταύτην τὴν πεῖραν καταθαρσεῖ τοῦ πολέμου καὶ κατηγωνίζετο τοὺς ὑπεναντίους . Δεῖ γὰρ συντεμεῖν τὸ αἴνιγμα τῆς βροχῆς . Οὗτος ὁ πόκος τοῦ σωτῆρος ἐμήνυσε τὴν παρουσίαν τὴν πρώτην καὶ τὴν δευτέραν . Ὅτι ἡ μὲν πρώτη τὰ Ἱεροσόλυμα μόνα κατέλαβεν · ἡ δὲ γῆ πᾶσα οὐκ ἐδέξατο . Ὥσπερ ὁ πόκος πρὸς ὅλην τὴν γῆν οὐδέν , οὕτω πρὸς πάντα τὰ ἔθνη καὶ τὰ Ἱεροσόλυμα οὐδὲν καὶ οἰκτρόν . Διὰ τοῦτο ἔλεγεν Οὐκ ἦλθον εἰ μὴ εἰς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ , εἰς μόνον τὸ ἔθνος . Ἐπεὶ δὲ μετῆλθε μετὰ ταῦτα ἡ χάρις τοῦ κυρίου καὶ ἡ μὲν συναγωγὴ ἀρνεῖσθαι ἤμελλε καὶ ὁ λαὸς ἐκεῖνος , ἡ δὲ γῆ πᾶσα δέχεσθαι , προλαβὼν ὁ τύπος ἐν τῷ δευτέρῳ , ὅτι ὥσπερ ποτὲ τοῦ πόκου μόνου βραχέντος ἡ γῆ ἦν ξηρά , μετὰ δὲ ταῦτα τῆς γῆς βραχείσης ὁ πόκος ἔμεινε ξηρός , οὕτω ποτὲ τὸ ἔθνος τὸ πρῶτον ἀρδευόμενον οὐ μετέδωκε τῆς εὐσεβείας πᾶσι τοῖς ἔθνεσι . Ὅτε δὲ τὰ ἔθνη πάντα ἐδέξαντο τὴν εὐεργεσίαν , ὁ Ἰσραὴλ ἔμεινε ξηρός . Ἀλλ’ ἵνα μὴ λογισμοῖς ἀνθρωπίνοις καὶ ἐπινοίᾳ πλεκομένη νομισθῇ ἡ θεωρία , ἀναγκαῖον τῇ θεωρίᾳ ταύτῃ προφητικὴν παραστῆσαι τὴν μαρτυρίαν . Περὶ τοῦ σωτῆρος προφητεύων ὁ Δαυὶδ καὶ λέγων · Ὁ θεός , τὸ κρῖμά σου τῷ βασιλεῖ δὸς καὶ τὴν δικαιοσύνην σου τῷ υἱῷ τοῦ βασιλέως · κρινεῖ τὸν λαόν σου ἐν δικαιοσύνῃ καὶ τοὺς πτωχούς σου ἐν κρίσει . Καὶ μικρὸν ὑποβάς φησι · Πρὸ τοῦ ἡλίου διαμένει τὸ ὄνομα αὐτοῦ καὶ πρὸ τῆς σελήνης γενεὰς γενεῶν . Εἶτα τὴν παρουσίαν σημαίνων φησί · Καταβήσεται ὡς ὑετὸς ἐπὶ πόκον καὶ ὡς ἡ σταγὼν ἡ στάζουσα ἐπὶ τὴν γῆν . Καὶ εὐθέως · Καὶ κατακυριεύσει ἀπὸ θαλάσσης ἕως θαλάσσης καὶ ἀπὸ ποταμῶν ἕως περάτων τῆς οἰκουμένης . Γένοιτο τοίνυν ἡμᾶς μετὰ πάσης τῆς γῆς ἀρδευομένους , καρποὺς ἀναφέρειν , εὐχαῖς καὶ πρεσβείαις τοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ διδασκάλου , ὃς δύναται καὶ τὸν ἡμέτερον ἐπισφραγίσαι λόγον καὶ τὸν ὑμέτερον πόθον , ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν , ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος , νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ταῦτα ἐγώ εἰς μνήμη ἄγω ὁ ἀφορμή ὁ τόλμα ὁ θεομάχος , ὁ τολμάω λέγω · δαιμόνιον ἔχω . ὡς πολύς ὁ πλῆθος ὁ χρηστότης σύ , κύριος . Οἷος λαλέω , οἷος τολμάω , κατά σύ ὁ θεομάχος οὐ κολάζω ; οὐ ἀναλίσκω ῥοπή ὁ νεῦμα , οὐ ἀναλίσκω ἐν κέλευσμα , οὐ δύναμαι ἀπειλέω ; οὐ εἰμί περί σύ Ἀπόλλων θάλασσα καί ξηραίνω αὐτός . Τοσαύς θεομαχέω , τοσοῦτος βλασφημέω . ἀλλά ἀποκρίνω ὁ σωτήρ · οὐ ἔρχομαι ἵνα κρίνω ὁ κόσμος , ἀλλά ἵνα σῴζω ὁ κόσμος . ὁ κάθημαι ἐπί ὁ χερουβίν , ἐμφαίνω · ἐξεγείρω ὁ δυναστεία σύ καί ἔρχομαι εἰς ὁ σῴζω ἐγώ . οὐ εἰς ὁ κρίνω . ὁ πρῶτος παρουσία σωτηρία , ὁ δεύτερος κρίσις . ἐάν ἐθέλω , γιγνώσκω αὐτός σωτήρ · ἐάν ἀπειθέω , γιγνώσκω αὐτός κριτής . προλαμβάνω κατασκευάζω σεαυτοῦ φίλος ὁ βασιλεύς . ἀπό ὁ κοινός πρᾶγμα διδάσκω . οὐ οἶδα τις σκιρτάω καί ἀγαλλιάω , ὅτε ἐν ἀξίωμα καί προαγωγή γίγνομαι τις ὁ φίλος ; οὐ ἕκαστος χαίρω , ἐάν εἶδον ὁ ποτέ γνώριμος αὐτός εἰς ἀρχή προέρχομαι καί ἐλπίζω λοιπός καρπός ὁ φίλιος κομίζω ; ἀλλά ὁ μέν ἄνθρωπος πολλάκις ψεύδω καί ὁ φίλιος ἐναλλάσσω καί μετά ὁ ἀρχή οὐκέτι φίλος . ὁ δέ Χριστός οὐ κρύπτω ὁ ἀλήθεια . γίγνομαι αὐτός φίλος καί εἰμί ἀεί αὐτός φίλος . πολλάκις γάρ , ἀδελφός , ὁ ἀξίωμα φυσάω ὁ ἄνθρωπος , μεταβάλλω αὐτός ὁ γνώμη , μετατίθημι αὐτός ὁ διάθεσις , ἄλλος ἀντί ἄλλος φαίνω . καί γάρ περί Σαῦλος ὁ θεός οἶδα ὅτι ὁ ἀξίωμα αὐτός μεταβάλλω , λέγω · χρίω σύ κύριος καί ἀπαιτέω καί δίδωμι σύ ἀρχή καί λαμβάνω ἐκ αὐτός · καί ὅταν ἔρχομαι οὗτος ἐπί σύ ὁ σημεῖον , στρέφω εἰς ἀνήρ ἄλλος . μεταβάλλω γάρ σύ ὁ ἐξουσία καί ὁ ἄξιος , οὐ ὅτι πᾶς μεταβάλλω . ὁ πιστός γάρ οὐ μεταλλάσσω , ὁ δέ σαθρός ἔλεγχος . Ζεύς οὗτος ὁ πιστός λέγω · ἐάν καθίστημι ἄρχων , γίγνομαι καί σύ ὡς εἷς ἐκ αὐτός . εἰμί τοίνυν ἐνταῦθα φίλιος πολλάκις ψεύδω , πολλάκις ἀληθεύω . ἤ δέ ὁ Χριστός φίλιος ἄπτωτος . οὐχ , ὅταν ἰδέω αὐτός ἐν δόξα , οὐ ἀρνέομαι σύ ὁ ἐπί γῆ προσκυνέω αὐτός , ἀλλά ὡς σήμερον δέχομαι σύ ὁ φίλιος , προσκαλέω καί τότε γνωρίζω ὁ φίλιος . δεῦτε ὁ εὐλογέω ὁ πατέρας ἐγώ . ἐνταῦθα πολλάκις κἀν χάρις ποιέω τις , ὁ εὐεργεσία ὁ πρῶτος κρύπτω . οὐ ἐθέλω γάρ φαίνω κατώτερος ὁ εὐεργέτης , ἀλλά ὁ μέν φίλιος σύ ἀμείβω , ὁ δέ εὐεργεσία κρύπτω . ὁ δέ σωτήρ καί ὁ φίλιος ὁμολογέω καί ὁ εὐεργεσία οὐ κρύπτω . πεινάω γάρ καί δίδωμι ἐγώ ἐσθίω , καί ὁ ἑξῆς . ὁ τοίνυν σωτήρ λάμπω ὁ φίλιος , λάμπω ὁ εὐεργεσία , οὐ ἀρνέομαι ὁ πρότερος σύ φίλιος , ὁμολογέω σύ ὁ διάθεσις , κηρύσσω σύ ὁ πόθος , στεφανόω σύ ὁ πρόθεσις . ἔχω τοίνυν αὐτός εὐεργέτης καί μή κριτής . κριτής μέν εἰμί καί κριτής ἀλήθεια . ἀλλά σύ προλαμβάνω αὐτός καθίστημι φίλος καί μή δικαστής , καί δυσωπέω αὐτός . οὐ ὁράω ὁ ἔξωθεν ἄρχων , πῶς περιτρέχω καί πῶς ὁ οἰκεῖος αὐτός διαλέγω ; ἀλλά ἐνταῦθα περί σχῆμα , ἐκεῖ περί πρεσβεία . προλαμβάνω διαλέγω ὁ μάρτυς , ὁμιλέω ὁ ἀπόστολος · δέομαι σύ , προετοιμάζω ἐγώ ὁ κριτής . γίγνομαι ἐγώ ἵλαος ἐν ὁ καιρός ὁ κρίσις , ὅτε ἐξετάζω ἐγώ ὁ πρᾶγμα . πείθω αὐτός · ἱκανός εἰμί δυσωπέω . Οἶδα ὅτι σύ αἰδέομαι . ἐγώ παρρησία οὐ ἔχω · σύ διαλέγω τε βασιλεύς . ἀλλά ἀποκρίνω σύ ὁ ἀπόστολος καί ὁ μάρτυς · οὐ οἶδα ὁ θεός ἐγώ , δωρεά μέν ἐλεέω , ἀλλά καί παρά ἐγώ ἐθέλω λαμβάνω ; δίδωμι πτωχός καί αὐτός ἀντί ἐκεῖνος ὁμολογέω σύ ὁ χάρις . δίδωμι εἰς χείρ πένης καί ὡς εἰς χείρ πιστός παρατίθημι , ὁ ἀνταπόδοσις λαμβάνω . δίδωμι Χριστός οὐ διά ἀπληστία λαμβάνω , ἀλλά διά φιλανθρωπία ὁ πένης χορηγέω . εἶτα λαμβάνω ὁ θεός χρῆμα , οὐ εἰς ἑαυτοῦ , ἀλλά διά πένης εἰς ἑαυτοῦ , οὐ πωλέω ὁ δίκαιος , ἀλλά ὁ μετάνοια διορθόω ὁ πταῖσμα ἐγώ . οὐ γάρ λαμβάνω χρῆμα , ἵνα πωλέω ὁ Δίκαιος καί ἄλλος ἄδικος κατακρίνω , ἀλλά ἵνα σύ ὁ κατάκριτος ἐλευθερόω διά ὁ δόσις , ὡς λέγω ὁ Δανιήλ · Τά ἁμαρτία σύ ἐν ἐλεημοσύνη λυτρόω καί ὁ ἀνομία σύ ἐν οἰκτιρμός πένης . προσφέρω χρῆμα ἀντί ψυχή . λύτρον γάρ ἀνήρ ὁ ἴδιος πλοῦτος . Ταΰς λέγω πρός ὁ ὁ μέγας Χριστός καί δεσπότης ἄξιος , ὅς δέχομαι ὁ ὑπό οὐρανός πᾶς , ὅς νῦν καταξιόω ὁ ἐκκλησία , στερέω δέ μόνος ὁ συναγωγή . σκορπίζω γάρ . ἀργός ὁ ὄνομα . ἄλλη κατατομή . κατατέμνω γάρ ὁ ἀπιστία . κατατομή καλέω ὁ συναγωγή , βλέπω ὁ κατατομή . Ἡμεῖς μέν γάρ εἰμί ὁ περιτομή . Ζεύς οὗτος ὁ δαιμονιάω καλέω ὁ σωτήρ διατέμνω ὁ δόξα . ὁ βασιλεύς ὁμολογέω πληρόω δόξα . καί εἷς λέγω ἀρχαῖος ἱστορία θεώρημα καταπαύω ὁ λόγος . Γεδεών ποτέ τις ἀνήρ δίκαιος μαρτυρέω ὑπό ὁ γραφεύς , ὅς καί Παῦλος ἐν ὁ τάγμα ὁ δίκαιος παράγω , φημί περί Γεδεών καί Σαμψών καί Ἰεφθάε . οὗτος δικαιοσύνη πᾶς διατρέφω καί ὁ ἑαυτοῦ βίος ὁ ἀρετή κοσμέω , ἐν καιρός πόλεμος καί στενοχωρία στάχυς λαμβάνω ἀπό τις τόπος ἐν ληνός ῥαβδίζω , ἵνα ἑαυτοῦ παρασκευάζω παραμυθία ὁ ἀνάγκη . Ἄγγελος δέ αὐτός παρίστημι φημί · ἰσχύω καί ἀνδρίζω . ὁ κύριος μετά σύ . οὐ ἀμβλύνω γάρ δικαιοσύνη λιμός , ἀλλά λαμπρός δείκνυμι ὁ ἀρετή ὁ θλῖψις βασανίζω . ὁ κύριος μετά σύ · εἰρήνη σύ . καί λέγω Γεδεών · καί εἰμί κύριος ἐν ἐγώ , πόθεν ἐγώ εὑρίσκω ὁ κακός αὐτός ; οὐ ἀντιλέγω ὁ θεός , ἀλλά ὡς ἀνάξιος ἡγέομαι ἑαυτοῦ ὁ θεός , οὕτως λέγω · εἰμί εἰμί φημί ἄξιος ὁ θεός , οὗτος ἐγώ οὐ καταλαμβάνω . πολλάκις ὁ ἄπιστος ὁ ὁ μέν λόγος πιστεύω , ὁ δέ γνώμη μάχομαι , λέγω · Που ὁ θεός ὁ Χριστιανός ; Ζεύς τίς μή ἐπακούω ὁ μονάζω ; πόθεν ὁ πόλεμος ; πόθεν ὁ σύγχυση ; οὐχ οὗτος λέγω , ἀλλά εἰμί κύριος εἰμί ἐγώ , πόθεν ἐγώ εὑρίσκω ὁ κακός οὗτος ; οὐκοῦν οὐ εἰμί ἐν ἐγώ ; οὐ γάρ εἰμί αὐτός ἄξιος . Λέγος · ὁ κύριος μετά σύ . ἐν ὁ χείρ σύ δίδωμι ὁ θεός ὁ νίκη · ἐπέρχομαι εἰς πόλεμος . Λέγος ὁ Γεδεών · ἐν οὗτος γιγνώσκω ὅτι ὁ κύριος μετά ἐγώ , ἐάν δίδωμι ἐγώ σημεῖον ἀληθινός . ἰδέ φημί τίθημι ὁ πόκος ὁ ἔριον , καί ἐάν βρέχω ὁ θεός ἐπί ὁ πόκος οὗτος καί ἐπί πᾶς ὁ γῆ μή βρέχω , οἶδα ὅτι ὁ θεός μετά ἐγώ . βλέπω σημεῖον καί αἴτημα ξένος δώρο . τίθημι ὁ πόκος . ὁ θεός διά ὁ νύξ , κανών θεῖος καί λόγος μή παραλαμβάνω , φέρω ὁ ὄμβρος κατά μόνος ὁ πόκος καί πᾶς ὁ γῆ ξηρός εἰμί . καί λαμβάνω φημί ὁ Γεδεών ἕωθεν ὑπό ὁ ὄρθρος ὁ πόκος ἀποπιάζω καί εὑρίσκω λεκάνη μεστός ὕδωρ . εἶτα ὁ Γεδεών πάλιν · ἐν οὗτος γιγνώσκω ὅτι κύριος μετά ἐγώ , ἐάν ποιέω ὁ σημεῖον ὁ θέλω . τίθημι ὁ πόκος οὗτος καί ἐάν βρέχω ἐπί πᾶς ὁ γῆ , ἐπί δέ ὁ πόκος οὗτος οὐ βρέχω , τότε γιγνώσκω ὅτι κύριος μετά ἐγώ εἰμί . οὐ ἀρκέω σύ ὁ πρῶτος σημεῖον , ἀλλά αἰτέω δεύτερος ; οὐ ἀναγιγνώσκω ὅτι οὐ ἐκπειράζω κύριος ὁ θεός σύ ; οὐ δύο αἰτέω φημί σημεῖον , εἷς αἰτέω . ὁ δύο εἷς εἰμί σημεῖον . Ζεύς οὗτος λέγω · ἐάν δίδωμι ἐγώ κύριος σημεῖον ἀληθινός , ἀντί ὁ μέλλω ἀλήθεια θεώρημα . εἶτα τίθημι ὁ πόκος δεύτερος καί κατέρχομαι ὄμβρος ἐπί πᾶς ὁ γῆ καί μένω ὁ πόκος ξηρός . μετά οὗτος ὁ πεῖρα καταθαρσέω ὁ πόλεμος καί καταγωνίζομαι ὁ ὑπεναντίος . Δεύς γάρ συντέμνω ὁ αἴνιγμα ὁ βροχή . οὗτος ὁ πόκος ὁ σωτήρ μηνύω ὁ παρουσία ὁ πρῶτος καί ὁ δεύτερος . ὅτι ὁ μέν πρῶτος ὁ Ἱερουσαλήμ μόνος καταλαμβάνω · ὁ δέ γῆ πᾶς οὐ δέχομαι . ὥσπερ ὁ πόκος πρός ὅλος ὁ γῆ οὐδείς , οὕτως πρός πᾶς ὁ ἔθνος καί ὁ Ἱερουσαλήμ οὐδείς καί οἰκτρός . Ζεύς οὗτος λέγω οὐ ἔρχομαι εἰμί μή εἰς ὁ πρόβατον ὁ ἀπόλλυμι οἶκος Ἰσραήλ , εἰς μόνος ὁ ἔθνος . ἐπεί δέ μετέρχομαι μετά οὗτος ὁ χάρις ὁ κύριος καί ὁ μέν συναγωγή ἀρνέομαι μέλλω καί ὁ λαός ἐκεῖνος , ὁ δέ γῆ πᾶς δέχομαι , προλαμβάνω ὁ τύπος ἐν ὁ δεύτερος , ὅτι ὥσπερ ποτέ ὁ πόκος μόνος βρέχω ὁ γῆ εἰμί ξηρός , μετά δέ οὗτος ὁ γῆ βρέχω ὁ πόκος μένω ξηρός , οὕτως ποτέ ὁ ἔθνος ὁ πρῶτος ἀρδεύω οὐ μεταδίδωμι ὁ εὐσέβεια πᾶς ὁ ἔθνος . Ὅτε δέ ὁ ἔθνος πᾶς δέχομαι ὁ εὐεργεσία , ὁ Ἰσραήλ μένω ξηρός . ἀλλά ἵνα μή λογισμός ἀνθρώπινος καί ἐπίνοια πλέκω νομίζω ὁ θεωρία , ἀναγκαῖος ὁ θεωρία οὗτος προφητικός παρίστημι ὁ μαρτυρία . περι ὁ σωτήρ προφητεύω ὁ Δαυίδ καί λέγω · ὁ θεός , ὁ κρῖμα σύ ὁ βασιλεύς δίδωμι καί ὁ δικαιοσύνη σύ ὁ υἱός ὁ βασιλεύς · κρίνω ὁ λαός σύ ἐν δικαιοσύνη καί ὁ πτωχός σύ ἐν κρίσις . καί μικρός ὑποβαίνω φημί · πρό ὁ ἥλιος διαμένω ὁ ὄνομα αὐτός καί πρό ὁ σελήνη γενεά γενεά . εἶτα ὁ παρουσία σημαίνω φημί · καταβαίνω ὡς ὑετός ἐπί πόκος καί ὡς ὁ σταγών ὁ στάζω ἐπί ὁ γῆ . καί εὐθύς · καί κατακυριεύω ἀπό θάλασσα ἠώς θάλασσα καί ἀπό ποταμός ἠώς πέρας ὁ οἰκουμένη . γίγνομαι τοίνυν ἐγώ μετά πᾶς ὁ γῆ ἀρδεύω , καρπός ἀναφέρω , εὐχή καί πρεσβεία ὁ πατήρ ἐγώ καί διδάσκαλος , ὅς δύναμαι καί ὁ ἡμέτερος ἐπισφραγίζω λόγος καί ὁ ὑμέτερος πόθος , ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ , ὅς ὁ δόξα καί ὁ κράτος , νῦν καί ἀεί καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .